text
stringlengths
0
1.67M
तस्मादात्मनि साम्राज्यं कुर्यान्नियतमानसः ॥ २२॥
अन्यथा खलु काकुत्स्थ तपस्वी समुदाचरन् ।
राष्ट्रपतिः
यथा बालेषु नारीषु वैवाह्येषु तथैव च
व्यूढवक्षा बृहच्छ्रोणिर् वलिवल्गुदलोदरः । आवर्तनाभिर् ओजस्वी काञ्चनोरुर् उदग्रपात् ॥
इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि मोक्षधर्मपर्वणि एकसप्तत्यधिकद्विशततमोऽध्यायः ॥ 271 ॥
केशवः परिपप्रच्छ भगवन्कान्नमस्यसि 003c
उ॒द॒ऽप्रुतः॑।न।वयः॑।रक्ष॑माणाः।वाव॑दतः।अ॒भ्रिय॑स्यऽइव।घोषाः॑।गि॒रि॒ऽभ्रजः॑।न।ऊ॒र्मयः॑।मद॑न्तः।बृहस्पति॑म्।अ॒भि।अ॒र्काः।अ॒ना॒व॒न्॥
विलेपनैश्च गन्धाद्यैर्विलिप्तेन च यद्भवेत् ।
सूर्यादिग्रहभेदैश्च पूजयेच्च विधानतः ।
नागेन्द्रपाशैर्विततं पक्षिजन्तुसमन्वितम्॥१.४०.१४१
मालिन्यमब्जश दोषावितः कवचकार्यातिशयहेतत्त्वब्जशशिनोर्मधुलिट्कलङ्कौ धत्ते मुखे तु तव दृक् तिलकाञ्जनाभम् ।
अर्षा सोम द्युमत्तमोऽभि द्रोणानि रोरुवत्। सीदन्योनौ व नेष्वा ।।503 ।।
दुष्टशत्रुप्रशमनीं महाव्याधिविनाशिनीं ।
ददर्श परितो राजन्मुनिशिष्यशतावृतम् ।
द्रुमाश्चाराम खण्डानि गृहाणि विविधानि च ॥ १८८.१७ ॥
एतांस्तु ब्राह्मणः स्पृष्ट्वा सवासा जलमाविशेत्" इति पराशरोक्तेः ।
आपत्सु स्मरणं गुणस्तुतिमुखैस्तन्निस्सृतेर्विस्मृतिः
शृतं वेदानीत्यथापः प्रत्यानयति शान्त्यै न्वेव रसस्यो चैव सर्वत्वायेदं हि यदा वर्षत्यथौषधयो जायन्त ऽओषधीर्जग्ध्वापः पीत्वा तत एष रसः सम्भवति तस्मादु रसस्यो चैव सर्वत्वाय तस्माद्यद्येनं क्षीरं केवलम् पाने ऽभ्याभवेदुदस्तोकमाश्चोतयितवै ब्रूयाछान्त्यै न्वेव रसस्यो चैव सर्वत्वाय॥
नेष्टः समः श्रेष्ठ इहार्घवर्षणे १३
मत्ता लोहित गन्धेन क्षोभयन्तो महर्णवम्॥ १३८.१७ ॥
मृदुलं चित्रसंस्कारं तद्बीजमिति कथ्यते ॥ व्र्र्स्_८।३२ ॥
अथ राश्मिजायुः ।
द्वितीयः �?? क एष भोः! कलभदशनदंष्ट्रो लाङ्गलाकारनासः करिवरकरबाहुर्नीलजीमूतवर्णः ।
सगौरवं पठनं कुर्यात्।
योषितामतिमदेन जुघूर्णुर्विभ्रमातिशयपुंसि वपूंषि ॥ म्स्प्व्_१०।३२ ॥
राजकुलतो ऽथाश्रुमुखो रोदमानः शोकार्त्तः अमात्यगणपरिवृत्तः ।
स्रुग्घ्नादागतः स्रौग्घ्नः॥
सामान्यतया चणकः वातवर्धकः । किञ्चिन्मात्रेण कषाययुक्तः मधुरः च । चणकः अपि आढकी इव शरीरं शोषयति । चणकः शीतः मलप्रतिबन्धकः च । प्रमेहिणां हितकरः आहारः । कफस्य कण्ठवेदनायाः च उत्तमम् औषधं चणकः ।
उभयतः प्रौगं चिन्वीतेति १
पुलिनैरतिरम्यैश्च हंससारससेवितैः ।
ॐ काण्डत्रयविधायकाय नमः ॥ ५०॥
श्रीगरुडमहापुराणम्- १७४ धन्वतरिरुवाच । घृततैलादि वक्ष्यामि श‍ृणु सुश्रुत रोगनुत् । शङ्खपुष्पी वचा सोमा ब्राह्मी ब्रह्मसुवर्चला ॥ १,१७४.१॥ अभया च गुडूची च अटरूपकवागुजी । एतैरक्षसमैर्भागैर्घृतप्रस्थं विपाचयेत् ॥ १,१७४.२॥ कण्टकार्या रसप्रस्थक्षीरप्रस्थममन्वितम् । एतद्ब्राह्मीघृतं नाम श्रुतिमेधाकरं परम् ॥ १,१७४.३॥ त्रिफ...
दृष्ट्वा तु रूप सम्पन्नौ ताव् उभौ वीणिनौ ततः ।उवाच लक्ष्मणंरामः शत्रुघ्नम्भरतन्तथा ॥
अपमृत्युजयार्थं च सर्वशत्रुजयाय च॥
वृकदैत्यं हतं वीक्ष्य कालनाभो महासुरः ॥
त्रयाणामपि राज्ञस्तु पापं कर्णोत्पलस्य तत् ।। 12.8.१९०
कश्चित् जातु क्षणमपि अकर्मकृत् न हि तिष्ठति । सर्वः हि प्रकृतिजैः गुणैः अवशः कर्म कार्यते ।
गोकर्णो गोपतिर्गर्वो मजारिर्गरुडप्रियः ॥ ८१॥
स तत्र बहुभिर्युक्तस्तदा श्रुतिमयैर्गुणैः । 005a
भ्रूशङ्खकर्णशूलानि तथाऽधशिरसो रुजम् १४६
061c अतिष्ठत्तुमुले भीमः श्मशान इव शूलभृत्
ज्ञात्वैतच्छद्मना वज्री रक्षार्थं सव्यसाचिनः
ग्रथितापट्टसूत्रेण देव्याः प्रीत्यै तु मालिका ।
ततो भुक्तवता तेन साकं सा शयनं ययौ ।
तमुवाच ततः कुन्ती परिष्वज्य महाभुजम् 039a
इति स्थितम् । । २२, अ० ८ । ।
अस्व्स्स्_७।११।२९: एव्म।कुह।श्रुतीयस्य।। (सोम: पृष्ठ्य।षडह: फ़ोउर्थ् दय्)
पशुरालभ्य इत्यत्र पश्वैक्ये यजनाङ्गता ।
नासहिष्टेव तच्चापं तुलां शार्ङ्गपिनाकयोः ।