Tundragoon/lotte-dutch · Datasets at Hugging Face

audio audioduration (s) 10 20	transcript stringlengths 13 590
	bedenken wie er geïnviteerd moet worden waar men visites en contra visites heeft te brengen voor elken uitgang een ander kleed voor ieder amusement nieuwe preparatieven men begrijpt nauwelijks hoe die teere bleeke wezentjes zooals de dames van de haute volée meestal zijn het uithouden want het is wezenlijk
	galmde als de roep der dood boven het slagveld en vervulde de harten der levenden met een sombere verslagenheid weldra vielen de juichende vogels op de lijken neder en scheurden met hun klauwen de nog bevende spieren eraf
	de moedigsten onder de heeren ijlden met de knechts naar den waterkant maar het ongeval had op te verren afstand plaats dan dat zij er iets van konden zien toch liep alles nog beter af dan men had kunnen verwachten door de krachtige hulp van eckbert witgensteyn kwamen de jonge dames vrij met den schrik en met bedorven kostumes
	een weinig overdaad nà zoolange onthouding kon mijn hart wel dragen eckbert sprak ik wat schuchter en fluisterend gij krijgt eene vrouw zonder
	onder de tafel aan zijn voeten had hij den zak met de paardehuid er in neergelegd want wij weten immers dat hij zich ter wille daarvan op weg begeven had om deze in de stad te verkoopen de gort wilde hem maar niet smaken en daarom trapte hij op zijn zak en de droge huid in den zak maakte nu een knarsend geluid
	menigvuldige soldeniers der bezetting hadden zich verkleed en meenden alzo door de een of andere poort te ontsnappen maar dit gelukte hun niet dewijl men hun gebood de woorden schild en vriend uit te spreken
	gevoelde bij hun spottende woorden een onuitsprekelijke spijt en wenste innerlijk om de dood echter bevocht hij zijn drift totdat men hem aldus toesprak ha sa schone vlaming indien gij morgen aan de koord eens liefelijk voor ons danst zullen wij de raven van uw lijf jagen
	ridderlijk mijnheer witgensteyn maar verschoon mij wat onvoorzichtig men moet de publieke opinie a l g bosboom-toussaint langs een omweg zachtkens leiden niet braveeren als men haar naar onzen wil wenscht te buigen
	het blijkt dat het niet alleen van dante's hel mag gezegd worden gij die hier binnentreedt laat varen alle hoop spotte a l g bosboom-toussaint langs een omweg smilders ook de marine schijnt dit devies te voeren alleen veroorloof mij de vraag waarom hebt gij dan dit vak gekozen
	ook bestonden de dromen van deze beroemde man alleenlijk in de grootmaking eens volks dat zo lang in de duistere slavernij der leenheren had gelegen wanneer adolf van nieuwland de jonge machteld onder zijn bescherming stelde glimlachte hij van genoegen want dit was een zegepraal voor het volk dat hij vertegenwoordigde
	een dode stilte was onder de burgers en het scheen dat zij zich als gevoelloos hielden opdat men te beter hun misnoegen merken mocht hierin bereikten zij ten volle hun doel
	gij regina hebt de plaats ingenomen die gij voor u de geschikte achttet gij hebt u zelve willen beproeven en anderen wacht de uitkomst af van die keuze maar stel die niet voor als een zoenoffer allerminst aan mij
	alles was door prachtige gaskronen helder verlicht men kon ons naoogen ons volgen maar wij hadden volle vrijheid om met elkaar te spreken dat was voor ons het noodigste werktuiglijk zag ik even om vreest gij u te compromitteeren vroeg eckbert
	ik leef in een tijdperk van overgang en dat is ik erken het moeilijk om door te komen ik zou de krachten de bekwaamheid zelfs den lust hebben tot de taak waarvoor ik ben opgevoed maar ik moet leven in gedwongen ledigheid
	zonder hierop acht te geven ging de jonkvrouw dus in haar dwalende rede voort en ik zal mijn heer vader de hand van adolf vragen mijn liefde is het loon zijner edelmoedigheid terwijl hij de ketens van de leeuw draagt wordt hij edeler dan andere heren die ons hebben verlaten en verraden
	zij slaapt niet het arm kind zij sluimert van vermoeidheid maar mij dunkt ik hoor stappen van mensen nu ik mijn helm op het hoofd geplaatst heb kent gij mij niet meer vergeet dit niet
	maar toch het was niet haar kleed van rose satijn waarover glinsterende zilverstof was heengeworpen noch de sluier van indisch neteldoek met goud gebloemte doorweven die de dochter van insulinde het eerst verried
	of hij dit dankte aan den roman of wel aan de bijzonderheid dat hij zich niet overijld had met te komen durven wij niet beslissen zeker is het dat zij hem nu ontving als ware zij van eene onbillijke opvatting teruggekomen
	met eene siddering van afgrijzen peilde zij nu de diepte waartoe die man haar had kunnen neerrukken zoo niet meer door list dan door geweld indien reddende vriendenzorg zich daar niet tusschen had gesteld
	neen neen riep de breton terwijl hij de teerlingen behendiglijk uit zijn handen liet rollen de kans kan verkeren ziet gij wel twaalf hierop wierp jehan de teerlingen onachtzaam op de tafel
	robrecht zag een traan onder het ooglid van diederik glinsteren en verstond door dezelve hoe diep zijn trouwe vriend geroerd was ik versta u diederik morde hij hem in het oor wat gij vreest voorzie ik ook maar er is geen uitkomst aan vaarwel dan tot betere dagen
	ik slaakte een kreet van schrik waarom niet bij mij hapert er dan weer wat neen volstrekt niets alleen als hij zich een weinigje aan uw oog onttrekt is het uit
	luister dan met bedaardheid om ontvangen weldaden ben ik aan het huis van gwyde van vlaanderen de grootste dankbaarheid verschuldigd het gevoel van erkentenis en liefde dat ik altijd voor mijn genadige vorst gekoesterd heb deed mij besluiten hun in deze rampspoed behulpzaam te zijn
	heil gent heil mijnheer jan borluut welkom onze goede broederen de vlamingen ziende dat zulk een onverwachte bijstand zulk een talrijk leger hun toekwam waren van vreugde niet meer in te houden de aanleiders moesten alles aanwenden om hen in hun gelederen te doen blijven
	wee wee zij verbranden onze vaderstad zie de vlammen verheffen zich boven onze daken o wee o wee breydel die tot daar toe verbaasd was blijven staan wendde zijn gezicht naar de stad en ontwaarde de kronkelende vlammen met de rode smook boven de vesten
	een geleide mag haar niet vergezellen want dit ware nog erger en zou ik jonkvrouw machteld alleen met enige dienaren laten gaan ho neen ik moet ze zozeer als mijn zaligheid bewaken want robrecht van bethune zal mij eens zijn dochter
	zij vreesden hem meer dan hij hen vreesde nu hadden zevenduizend fransen de tweejarige verdrukking met het leven geboet geen enkele vreemdeling ademde nog in het vrijgemaakte brugge
	bij al wat sinds weer door uw hoofd is gegaan herinnert gij u dat mogelijk niet meer maar ik als belanghebbende weet nog zeer goed welke uitnemende hoedanigheden en zeldzame gaven van verstand en hart gij ons hebt opgeteld als zich vereenigend in de persoon in kwestie
	ziende dat gwyde zich op een enkele rij met zijn volk geschaard had verdeelde hij zijn leger in drie lichamen het tweede behield hij onder zijn eigen bevel en vormde hetzelve uit de beste benden ten getale van vijftienduizend uitgelezen ruiters het derde dat de achterwacht hebben moest en tot de bewaring der legerplaats bestemd was liet hij onder het bevel van
	machteld liet zich hijgend in een zetel neerzinken de onsteltenis ener zedige schaamte blonk op haar wangen niet dat zij zich als plichtig aan een zondig bedrijf erkende want haar hart was zuiver maar de uitdrukking van adolfs gelaatstrekken en zijn gloeiende woorden hadden haar iets gezegd dat haar fel geschokt had
	voleind uw voorzegging riep breydel o mijn vriend een lichte straal verdrijft mijn duistere wanhoop voleind voleind welnu de fransen hebben zich ook in onze vaderstad gelijk het ongediert genesteld zij zullen ook verplet worden alsof een berg op hen gevallen ware
	wat geven zijn woorden nu hij zonder leen en onze gevangene is zwijg de st pol gij spreekt onbetamelijk feilt het u aan moed terwijl hij deze woorden eindigde verdwenen zij met de andere ridders achter de bomen
	zij wilde daarbij niet dat ik mijne functies zou aanvaarden vr mevrouw belcoeur was vertrokken vr wij in den haag waren aangekomen hare mathilde is een lief zachtaardig meisje dat met veel innigheid is gehecht aan de tante welke ik geroepen werd te vervangen
	deze spreker heb ik achter het leger gevonden hij ging aan al de hutten luisteren en sloop als een vos met zachte treden door de duisternis lang heb ik hem gevolgd en bespied voorzeker schuilt enig verraad eronder want zie hoe de schelm beeft
	maar dàt werd haar niet gegund de heer van berchem had het rijtuig besteld op een vrij laat uur van den nacht voor zich zelven en de zijnen regina kon niet alleen en te voet naar huis keeren in dit late avonduur daarbij er was nog eene tombola en een verrassing en er zou gesoupeerd worden
	hervatte welsink en ik zou er ook geen cas meer van maken dan van een sprookje waar het niet dat die master prendergast de vermaarde prendergast zelf de zaak in handen had genomen
	ik ken het karakter der luikenaars daar ik lang genoeg in hun stad gewoond heb en weet dat zij zich uit al hun macht daartegen verzetten zouden want zij zijn met een vurige volksgeest bezield als broeders dan zullen zij de stem eens vlamings niet miskennen en in hun eigen hart de verrechtvaardiging zijner woorden vinden
	neef eckbert zou zeer onvoorzichtig handelen met de betrekking waarin hij was op te geven in de hoop van eene betere te vinden bij de zaken van zijn oom het ging in het geheel niet goed met de fabriek
	waarom vang je die diertjes ze doen toch geen kwaad weet je henriette van noorden weet je nog wel van toen wel dat het heel slecht is om vogels te vangen een spreeuw hoort in de vrije lucht dat is geen vogel om in een kooi te zetten daar heb je een stuiver en laat hem nu maar wegvliegen
	alzo bevonden zich de fransen op een vierendeel uurs van de legerplaats der ambachten de voorwachten konden elkander in de duisternis zien wandelen de vlamingen wetende dat de vijand gekomen was hadden hun wachten verdubbeld en bevolen dat men niet dan gewapend mocht ter ruste gaan
	tranen van blijdschap of van woede lekten onder de aanschouwers en de schreeuw heil deconinck werd met meer kracht aangeheven meteen liepen er ontelbare wevers tot bij hun deken en hieven hem in hun vervoerdheid op de bebloede beukelaar van een geslachte krijgsknecht
	het oud edel geslacht van nieuwland was zonder vlek en adolf de eerlijkste ridder die hij kende om de pijnen zijner dochter te verzachten besloot hij deze liefde met zijn toestemming te begunstigen en stond op machteld sprak hij adolf zij u ten bruidegom geschonken uw vader geeft hem
	gij hebt gelijk mijnheer gij moet daartoe onbevoegd zijn hernam regina diep verslagen en scheen willens haar onderzoek op te geven doch op eens bezon zij zich en gij mijnheer zoudt gij mij ng een dienst willen bewijzen na de moeite die gij u reeds voor mij gegeven hebt
	op zulke wijze dat emma bij haar terugreis naar het vaderland in een der zwitsersche hotels waar men hollandsche couranten had het bericht van zijn huwelijk met eene andere in de advertenties las
	maar dan vaagde hij welhaast de droeve traan uit zijn ogen en verdween als een schicht met zijn wapens in de richting der vrijdagmarkt de moeder bleef lang nog op de dorpel harer woning staan en bezag nog lange tijd de hoek achter dewelke de vader harer kinderen was verdwenen
	voor die tante belcoeur heb ik sympathie opgevat en het scheen mij toe dat dit wederkeerig was men kon het haar aanzien dat zij een moeielijk verleden heeft doorgeworsteld en dat zij ook de menschen heeft leeren kennen niet juist van de gunstigste zijde
	een andere hoop liep rechtstreeks naar het huis van de deken breydel in weinig ogenblikken werd de deur op de vloer geworpen en twintig soldeniers traden vloekend in de winkel zij ontmoetten niemand alhoewel zij al de vertrekken doorzochten de kasten werden gebroken het goud en geld geroofd en dan alles tot gruis vermorzeld
	een gordel ook met gouden schelpjes bedekt en waaraan zijden en zilveren franjes hingen neep haar het middel met een slot van twee robijnen vast de hakkenij die deze prachtige jonkvrouw voerde was ook op heel haar tuig met gulden en zilveren plaatjes en waggelende eikeltjes versierd
	nonnie een maar moeder we hebben een nieuw kind op school zoo'n zwarte leelijkerd heb je nog nooit gezien en bang ze durfde niet eens hard te loopen toen we vrij spelen hadden en toen ze gehaald werd durfde ze haast de school niet uit
	maar toch hetgeen er regina toe gebracht had zich in deze positie te plaatsen was juist niet de druk van zulke zeer gewone omstandigheden zij werd daartoe veeleer gedreven door innerlijken gemoedsdrang dan geprest door uiterlijken nood
	de burger welke deze franse krijgsknechten ten leidsman moest dienen was geen ander dan meester brakels de leliaard die uit het weversambacht gebannen was wanneer de soldeniers met hun overste in de straat gekomen waren ging brakels stilzwijgend vooruit en bracht hen door de duisternis tot in de spaansestraat
	zijn hebzuchtige ministers en bovenal enguerrand de marigny dreven hem dagelijks aan tot het opleggen van schattingen en gabellen ondanks het gemor des volks en de voortekenen ener omwenteling
	zoo had de vader gesproken die door eigen ondervinding geleerd had hoe weinig geld geluk kan vergoeden en zij had in verbeelding a l g bosboom-toussaint langs een omweg op eckbert gerekend als op den man die eenmaal tot haar zou komen en hare achting verdienen hare liefde waardig zou zijn
	zij waren reeds in de gang en uit de cel wanneer hij die woorden eindigde men had adolf in de grote eetzaal van het klooster gebracht een vederen bed was op de grond gelegd en adolf voorzichtiglijk op hetzelve geplaatst een priester in de geneeskunde zeer ervaren had zijn lichaam met veel nauwkeurigheid onderzocht en geen open wonden erop bevonden
	vol woede liep hij naar zijn beenhouwers en wandelde met snelle tred voor de scharen van het ambacht de stad overgeven wij de stad overgeven herhaalde hij menigmaal met een uitdrukking van toorn en verachting enige der aanleiders van het ambacht hadden dit gehoord en vroegen hem met verbaasdheid wat hij zeggen wilde
	en luistert mijne heren of ik gelijk heb of niet heden morgen ben ik heel vroeg uit het leger gegaan ik heb overal de tekens der schrikkelijkste verwoesting gevonden de kerken zijn verbrand en de altaren ontroofd hopen lijken van jonge kinderen en vrouwen liggen in de velden en worden door de raven verscheurd
	ten tijde dat gwyde nog graaf van vlaanderen was had ik het wel durven wagen haar mijn liefde te betonen alhoewel ik haar onwaardig ben maar nu nu haar vader geen kroon meer draagt zou die uitdrukking haar als een kleinachting voorkomen
	het is een geleidelijke overgang om haar later alles over te doen wat voor mij nuttelooze weelde is het arme schepsel had dien middag zoo'n verkleurde pensée japon aan wel van ouderwetsche damassé zijde maar eng alsof ze in een foudraal was gepakt
	en gij te zeer door de vrees benauwd maar het zij zo mits gij het wilt om u te doen zien dat ik meer voorzichtigheid dan gij gebruik zal ik met een bende vooruitgaan om de aftocht te bedekken en gemakkelijk te maken vertrek nu ik zal de vijand terughouden
	en hier alleen kwam op stille avonden als hij bijna zeker was alleen de huisgenooten te vinden en die ook niet uitgenoodigd werd dan heel familiaar als er bijna niemand was juist dàn als ik nevens mathilde mij in den huislijken kring bevond
	ik was een ongemanierde kwajongen te dier dagen veel te hardhands om anders dan met mijns gelijken te stoeien en ik was evenmin kieschkeurig op het gehalte mijner verdedigingsmiddelen viel zij in terwijl er haars ondanks een glimlach over het strak
	terwijl zij over de vermetelheid van hugo spraken kwam er een wapenbode in de tent dewelke zich eerbiediglijk voor de ridders boog zijn kleding en wapens waren met stof bedekt en het zweet liep van zijn voorhoofd alles gaf te kennen dat hij zich op de reis zeer gespoed had en zich schier buiten adem had gelopen
	op het gezicht dier dolle mensen vloden de wachten van het prinsenhof langs alle zijden heen en lieten aldus het gebouw zonder tegenweer maar zij hadden zich niet allen door de vlucht kunnen redden want er lagen in een ogenblik meer dan tien lijken op het voorplein van het hof
	dit geschiedde iedermaal dat er bijstand uit andere steden aankwam het vlaamse volk had zijn edelen enigszins ten onrechte van trouwloosheid en lafheid beschuldigd weliswaar een groot getal derzelve had zich openlijk voor frankrijk verklaard maar het getal der trouwgeblevenen was groter dan dit der
	huiden huiden voegden zij hem op een spottenden toon toe ja wij zullen je huid looien zoodat het bloed er bij neerloopt de stad uit met hem riepen zij en de groote klaas moest zich zoo hard wegmaken als hij maar kon want zulk een pak slaag had hij nog nooit van zijn leven gehad
	ware het mogelijk door vrijwillige zelfverloochening den vloek af te keeren dien gij mij a l g bosboom-toussaint langs een omweg in uw toorn naar het hoofd hebt geslingerd gij hadt mij gezegd dat het mij noodig was door lijden en vernedering heen te gaan
	wel neen oom gij hebt immers mijn geleide niet noodig om uit te gaan neen maar er zal hier vandaag geen mensch komen en dan zult gij u zoo bitter vervelen heel alleen
	dit schijnt u niet te bevallen mijnheer ik had nochtans vernomen dat de meeste edelen hun wettige graaf verloochend hebben en de vreemde met liefde hebben ontvangen eilaas dit is maar al te waar o vader de ongelukkige graaf gwyde is door velen zijner onderdanen verlaten en nog meer zijn er die hun oude roem
	toegeven aan de stem van zijn hart en oude herinneringen teedere gevoelens daarmee als saamgeweven hun vrijen loop te laten om te zien wat zij uitwerkten of zich te bedwingen te overwinnen en haar niets te laten zien van hetgeen dieper lag
	want hij zal nooit van zijn oom noch van diens raadslieden de toestemming verkrijgen om eene andere dan eene prinses te huwen en elke dergelijke verbintenis die hij zou aangaan al ware het ook met eene jonkvrouw van ouden adel zou eene onwettige geacht worden
	elke strijd moet een vredesverdrag tot einddoel hebben zonder dat pleegt men nuttelooze wreedheid en wees voorzichtig mijnheer als het dames geldt wikkelt men zich licht in een oorlog waarbij men wel niet het leven maar toch het levensgeluk kan verspelen
	of gij u te groot en te wijs acht om met onze amusementen mee te doen wat kan het mij schelen oom hoe die lieden over mij praten en wat zij van mij denken zij kennen mij niet en ik heb er geen zwak op hen te leeren kennen
	zag de kloeke jane de leemte in het huisbestuur en met toestemming van mijnheer van berchem nam zij zelve het roer in handen en begon zij haar hervormingswerk waarvan de uitkomst was dat het er op dennenheuvel heel anders begon uit te zien
	op eene soirée wordt dit toilet nog gecompleteerd door een toque van purper fluweel uit hetzelfde tijdperk versierd door een paradijsvogel die de kostbare veeren zoo slap en droevig laat hangen of hij sinds jaren aan het ruien was en niet tot vernieuwde pluimage kan komen
	ik wil niet dat er een enkel gezel in brugge blijve jong en oud het moet er al tegenwoordig zijn ik zal wel zorgen dat de fransen ons niet ineens over het lichaam zullen lopen en deze dekens mijn vrienden zullen dit ook doen ik weet het
	en dit was geen ijdele waan geen overdreven liefde tot het vaderland diezelfde mannen die aldus op hun naam roemden hadden dezelve groot en heerlijk voor al de volken der wereld gemaakt
	weledele heer nu de gunst mijner landgenoten mijnen arbeid bekronende mij een plaats tussen onze vaderlandse schrijvers gegeven heeft nu ik enigszins met vrijere stappen in de letterbaan mag voortgaan behaag ik mij in het herdenken aan wie ik dit verschuldigd ben
	wees gerust gustaaf ik versta u gij zult over mij tevreden zijn alleen dien ik vooraf den naam te weten van den persoon in kwestie anders zou hendrik den verkeerde kunnen toelaten
	het is een brief van mijnheer van loncin gij verrader neen het is een brief van de kastelein van lens en gij zijt een bespieder zo de duivel u op staande voet niet weghaalt zult gij een bittere dood sterven
	de gevangenis van philippa haar moei spreekt er haar niet meer van want zij weent geduriglijk nu gij beter zijt zal ik straks indien meester rogaert het toelaat met u over gewichtige zaken handelen maar de jonge vrouw mag ons niet horen ook verwacht ik meester
	de uitgestrektheid welke hen van het frans leger scheidde bestond uit enige lage weiden wier gronden door de mosserbeek die er kronkelend doorliep bewaterd en doorweekt waren dus moest de franse ruiterij tenminste over twee kleine rivieren springen eer zij iets kon uitrichten
	na enige ogenblikken op de overgebleven muren van nieuwenhove gestaard te hebben glimde een bittere lach op zijn wangen hij liet zijn hoofd voorover gaan en scheen tussen het gras iets te bezien twee tranen blonken onder zijn oogleden en rolden glinsterend op de grond
	ook begon hij graaf stanislaus met minder vooringenomenheid te beschouwen en wachtte zich wel regina tot eene overijlde beslissing aan te zetten men was toen midden in het carnaval en de travestis waren aan de orde
	ik moet u doen opmerken graaf dat ik mijne eerste wals reeds heb toegezegd sprak zij wat verlegen en met zoo kennelijk leedwezen dat hij glimlachend vroeg maar gij hebt toch nog wel één wals vrij zeker maar ik heb mijn balboekje niet bij mij
	genoeg er bestond goede wil en opgewektheid en aan de zijde der toeschouwers eene niet alledaagsche mate van toegeeflijkheid bijgevolg heerschte er tusschen die beide de harmonie die aan de muziek zelve ontbrak
	wat dezen betrof de laatste beurstijdingen hadden eene andere dan de gevreesde uitkomst teweeggebracht de jongere leden van de firma hadden een schitterenden triomf behaald op den zwaarhoofd wat de tusschenkomst van regina overbodig maakte voor het oogenblik
	mijne vrouw kan n die praatjes hooren zonder ergernis maar zoo zij wist dat renée die zij liefheeft dezelfde is als regina die prooi van mevrouw wijnands zou zij zich ergeren uwe partij nemen
	bah daar geloof ik niets van mijn kamerdienaar zit op den bok en zal wel zorgen dat er niets in mijn programma veranderd wordt uw kamerdienaar is te voet naar uw logement gegaan en de man die op den bok zit is de pruisische consul of zijn vriend wie van beiden weet ik zelf niet
	nog meer weet ik mijnheer gij hebt machteld zo geheimlijk niet in uw woning kunnen brengen dat deconinck het niet geweten heeft en zij zou dezelve zonder mijn kennis niet verlaten hebben stel u echter gerust want ik mag uedele verzekeren dat weinig personen in brugge dit geheim met mij
	zij pleitte den laatste vrij toen zij opmerkte hoe weinig sympathie er heerschte tusschen die beiden maar smilders stoorde zich aan dat alles niet hij was veel te oppervlakkig om in de houding van regina iets te zien dan wat stugge maniertjes
	daar gwyde om zijn hoge ouderdom het slot wijnendale zelden verliet en niet zeer door de vlamingen bemind was kreeg robrecht mede de naam van graaf en was hij door het ganse land als heer en meester aanzien en gehoorzaamd
	ik kan u alleen zeggen dat muller mijn vriend is geworden en dat ik niet de gewoonte heb naar de geheimen mijner vrienden te vorschen of die kennende ze te verraden
	de verzilverde helm die op zijn hoofd blonk droeg een grote vederbos welke tot op de rug van zijn paard neerviel nevens hem reed de trotse johanna van navarra zijn gemalin
	de jongen zong als een lijster en reed den vijver in waar deze het diepst was en toen hij den rozenstruik voorbijkwam plukte hij een roos af en stak haar op zijn hoed en nu dacht hij dat hij er wat mooi uitzag en reed verder de andere rozen keken haar zuster na en vroegen zich af waar zou zij wel naar toe gaan
	eindelijk door een knots op het hoofd getroffen viel hij op het lichaam van zijn reeds gesneuvelde broeder levenloos neer vele andere ridders die van hun paarden gevallen waren wilden hun wapens afgeven doch men luisterde er niet naar geen enkele fransman ontkwam uit de kring
	den volgenden dag ging mevrouw coenen er dadelijk op uit om bij den behanger te vragen of de kleine poesjes al allemaal weg waren gelukkig hadden ze er nog twee bij de moeder gelaten zoudt u mij een groot plezier willen doen en me er een van geven zus wou er zoo erg graag een voor haar verjaardag hebben en ik wist dat er bij u kleine poesjes waren
	ja maar de kennis was juist niet van een minzamen aard zij was een snibbig meisje dat uit hare kracht groeide lang opgeschoten en tenger met een schraal geelbleek gezichtje waarvan een paar groote zwarte oogen die u altijd koud en strak aankeken mij het best zijn bijgebleven
	is uw antwoord toestemmend dan ga ik recht op mijn doel af om haar het voorstel te doen zoo niet dan zwijg ik liever want ik wil liefst geen wonde openrijten waar ik geen balsem heb aan te brena
	adolf van nieuwland riep de ridder hij is degene die u verzelt ik ben het de verwondering van de priester scheen groot hij bleef in de baan staan en bezag de jonker met een geveinsde verbaasdheid hoe gij zijt adolf van nieuwland dan is machteld van bethune in uw woning
	en heine zoo hij op dat punt het contrast leverde van mijne overige lieve landgenooten dankt dat eigenlijk alleen omdat hij bezield was met den esprit français die altijd het fijnste delicaatste en puntigste zal blijven van al wat dit artikel kan leveren

bedenken wie er geïnviteerd moet worden waar men visites en contra visites heeft te brengen voor elken uitgang een ander kleed voor ieder amusement nieuwe preparatieven men begrijpt nauwelijks hoe die teere bleeke wezentjes zooals de dames van de haute volée meestal zijn het uithouden want het is wezenlijk

galmde als de roep der dood boven het slagveld en vervulde de harten der levenden met een sombere verslagenheid weldra vielen de juichende vogels op de lijken neder en scheurden met hun klauwen de nog bevende spieren eraf

de moedigsten onder de heeren ijlden met de knechts naar den waterkant maar het ongeval had op te verren afstand plaats dan dat zij er iets van konden zien toch liep alles nog beter af dan men had kunnen verwachten door de krachtige hulp van eckbert witgensteyn kwamen de jonge dames vrij met den schrik en met bedorven kostumes

een weinig overdaad nà zoolange onthouding kon mijn hart wel dragen eckbert sprak ik wat schuchter en fluisterend gij krijgt eene vrouw zonder

onder de tafel aan zijn voeten had hij den zak met de paardehuid er in neergelegd want wij weten immers dat hij zich ter wille daarvan op weg begeven had om deze in de stad te verkoopen de gort wilde hem maar niet smaken en daarom trapte hij op zijn zak en de droge huid in den zak maakte nu een knarsend geluid

menigvuldige soldeniers der bezetting hadden zich verkleed en meenden alzo door de een of andere poort te ontsnappen maar dit gelukte hun niet dewijl men hun gebood de woorden schild en vriend uit te spreken

gevoelde bij hun spottende woorden een onuitsprekelijke spijt en wenste innerlijk om de dood echter bevocht hij zijn drift totdat men hem aldus toesprak ha sa schone vlaming indien gij morgen aan de koord eens liefelijk voor ons danst zullen wij de raven van uw lijf jagen

ridderlijk mijnheer witgensteyn maar verschoon mij wat onvoorzichtig men moet de publieke opinie a l g bosboom-toussaint langs een omweg zachtkens leiden niet braveeren als men haar naar onzen wil wenscht te buigen

het blijkt dat het niet alleen van dante's hel mag gezegd worden gij die hier binnentreedt laat varen alle hoop spotte a l g bosboom-toussaint langs een omweg smilders ook de marine schijnt dit devies te voeren alleen veroorloof mij de vraag waarom hebt gij dan dit vak gekozen

ook bestonden de dromen van deze beroemde man alleenlijk in de grootmaking eens volks dat zo lang in de duistere slavernij der leenheren had gelegen wanneer adolf van nieuwland de jonge machteld onder zijn bescherming stelde glimlachte hij van genoegen want dit was een zegepraal voor het volk dat hij vertegenwoordigde

een dode stilte was onder de burgers en het scheen dat zij zich als gevoelloos hielden opdat men te beter hun misnoegen merken mocht hierin bereikten zij ten volle hun doel

gij regina hebt de plaats ingenomen die gij voor u de geschikte achttet gij hebt u zelve willen beproeven en anderen wacht de uitkomst af van die keuze maar stel die niet voor als een zoenoffer allerminst aan mij

alles was door prachtige gaskronen helder verlicht men kon ons naoogen ons volgen maar wij hadden volle vrijheid om met elkaar te spreken dat was voor ons het noodigste werktuiglijk zag ik even om vreest gij u te compromitteeren vroeg eckbert

ik leef in een tijdperk van overgang en dat is ik erken het moeilijk om door te komen ik zou de krachten de bekwaamheid zelfs den lust hebben tot de taak waarvoor ik ben opgevoed maar ik moet leven in gedwongen ledigheid

zonder hierop acht te geven ging de jonkvrouw dus in haar dwalende rede voort en ik zal mijn heer vader de hand van adolf vragen mijn liefde is het loon zijner edelmoedigheid terwijl hij de ketens van de leeuw draagt wordt hij edeler dan andere heren die ons hebben verlaten en verraden

zij slaapt niet het arm kind zij sluimert van vermoeidheid maar mij dunkt ik hoor stappen van mensen nu ik mijn helm op het hoofd geplaatst heb kent gij mij niet meer vergeet dit niet

maar toch het was niet haar kleed van rose satijn waarover glinsterende zilverstof was heengeworpen noch de sluier van indisch neteldoek met goud gebloemte doorweven die de dochter van insulinde het eerst verried

of hij dit dankte aan den roman of wel aan de bijzonderheid dat hij zich niet overijld had met te komen durven wij niet beslissen zeker is het dat zij hem nu ontving als ware zij van eene onbillijke opvatting teruggekomen

met eene siddering van afgrijzen peilde zij nu de diepte waartoe die man haar had kunnen neerrukken zoo niet meer door list dan door geweld indien reddende vriendenzorg zich daar niet tusschen had gesteld

neen neen riep de breton terwijl hij de teerlingen behendiglijk uit zijn handen liet rollen de kans kan verkeren ziet gij wel twaalf hierop wierp jehan de teerlingen onachtzaam op de tafel

robrecht zag een traan onder het ooglid van diederik glinsteren en verstond door dezelve hoe diep zijn trouwe vriend geroerd was ik versta u diederik morde hij hem in het oor wat gij vreest voorzie ik ook maar er is geen uitkomst aan vaarwel dan tot betere dagen

ik slaakte een kreet van schrik waarom niet bij mij hapert er dan weer wat neen volstrekt niets alleen als hij zich een weinigje aan uw oog onttrekt is het uit

luister dan met bedaardheid om ontvangen weldaden ben ik aan het huis van gwyde van vlaanderen de grootste dankbaarheid verschuldigd het gevoel van erkentenis en liefde dat ik altijd voor mijn genadige vorst gekoesterd heb deed mij besluiten hun in deze rampspoed behulpzaam te zijn

heil gent heil mijnheer jan borluut welkom onze goede broederen de vlamingen ziende dat zulk een onverwachte bijstand zulk een talrijk leger hun toekwam waren van vreugde niet meer in te houden de aanleiders moesten alles aanwenden om hen in hun gelederen te doen blijven

wee wee zij verbranden onze vaderstad zie de vlammen verheffen zich boven onze daken o wee o wee breydel die tot daar toe verbaasd was blijven staan wendde zijn gezicht naar de stad en ontwaarde de kronkelende vlammen met de rode smook boven de vesten

een geleide mag haar niet vergezellen want dit ware nog erger en zou ik jonkvrouw machteld alleen met enige dienaren laten gaan ho neen ik moet ze zozeer als mijn zaligheid bewaken want robrecht van bethune zal mij eens zijn dochter

zij vreesden hem meer dan hij hen vreesde nu hadden zevenduizend fransen de tweejarige verdrukking met het leven geboet geen enkele vreemdeling ademde nog in het vrijgemaakte brugge

bij al wat sinds weer door uw hoofd is gegaan herinnert gij u dat mogelijk niet meer maar ik als belanghebbende weet nog zeer goed welke uitnemende hoedanigheden en zeldzame gaven van verstand en hart gij ons hebt opgeteld als zich vereenigend in de persoon in kwestie

ziende dat gwyde zich op een enkele rij met zijn volk geschaard had verdeelde hij zijn leger in drie lichamen het tweede behield hij onder zijn eigen bevel en vormde hetzelve uit de beste benden ten getale van vijftienduizend uitgelezen ruiters het derde dat de achterwacht hebben moest en tot de bewaring der legerplaats bestemd was liet hij onder het bevel van

machteld liet zich hijgend in een zetel neerzinken de onsteltenis ener zedige schaamte blonk op haar wangen niet dat zij zich als plichtig aan een zondig bedrijf erkende want haar hart was zuiver maar de uitdrukking van adolfs gelaatstrekken en zijn gloeiende woorden hadden haar iets gezegd dat haar fel geschokt had

voleind uw voorzegging riep breydel o mijn vriend een lichte straal verdrijft mijn duistere wanhoop voleind voleind welnu de fransen hebben zich ook in onze vaderstad gelijk het ongediert genesteld zij zullen ook verplet worden alsof een berg op hen gevallen ware

wat geven zijn woorden nu hij zonder leen en onze gevangene is zwijg de st pol gij spreekt onbetamelijk feilt het u aan moed terwijl hij deze woorden eindigde verdwenen zij met de andere ridders achter de bomen

zij wilde daarbij niet dat ik mijne functies zou aanvaarden vr mevrouw belcoeur was vertrokken vr wij in den haag waren aangekomen hare mathilde is een lief zachtaardig meisje dat met veel innigheid is gehecht aan de tante welke ik geroepen werd te vervangen

deze spreker heb ik achter het leger gevonden hij ging aan al de hutten luisteren en sloop als een vos met zachte treden door de duisternis lang heb ik hem gevolgd en bespied voorzeker schuilt enig verraad eronder want zie hoe de schelm beeft

maar dàt werd haar niet gegund de heer van berchem had het rijtuig besteld op een vrij laat uur van den nacht voor zich zelven en de zijnen regina kon niet alleen en te voet naar huis keeren in dit late avonduur daarbij er was nog eene tombola en een verrassing en er zou gesoupeerd worden

hervatte welsink en ik zou er ook geen cas meer van maken dan van een sprookje waar het niet dat die master prendergast de vermaarde prendergast zelf de zaak in handen had genomen

ik ken het karakter der luikenaars daar ik lang genoeg in hun stad gewoond heb en weet dat zij zich uit al hun macht daartegen verzetten zouden want zij zijn met een vurige volksgeest bezield als broeders dan zullen zij de stem eens vlamings niet miskennen en in hun eigen hart de verrechtvaardiging zijner woorden vinden

neef eckbert zou zeer onvoorzichtig handelen met de betrekking waarin hij was op te geven in de hoop van eene betere te vinden bij de zaken van zijn oom het ging in het geheel niet goed met de fabriek

waarom vang je die diertjes ze doen toch geen kwaad weet je henriette van noorden weet je nog wel van toen wel dat het heel slecht is om vogels te vangen een spreeuw hoort in de vrije lucht dat is geen vogel om in een kooi te zetten daar heb je een stuiver en laat hem nu maar wegvliegen

alzo bevonden zich de fransen op een vierendeel uurs van de legerplaats der ambachten de voorwachten konden elkander in de duisternis zien wandelen de vlamingen wetende dat de vijand gekomen was hadden hun wachten verdubbeld en bevolen dat men niet dan gewapend mocht ter ruste gaan

tranen van blijdschap of van woede lekten onder de aanschouwers en de schreeuw heil deconinck werd met meer kracht aangeheven meteen liepen er ontelbare wevers tot bij hun deken en hieven hem in hun vervoerdheid op de bebloede beukelaar van een geslachte krijgsknecht

het oud edel geslacht van nieuwland was zonder vlek en adolf de eerlijkste ridder die hij kende om de pijnen zijner dochter te verzachten besloot hij deze liefde met zijn toestemming te begunstigen en stond op machteld sprak hij adolf zij u ten bruidegom geschonken uw vader geeft hem

gij hebt gelijk mijnheer gij moet daartoe onbevoegd zijn hernam regina diep verslagen en scheen willens haar onderzoek op te geven doch op eens bezon zij zich en gij mijnheer zoudt gij mij ng een dienst willen bewijzen na de moeite die gij u reeds voor mij gegeven hebt

op zulke wijze dat emma bij haar terugreis naar het vaderland in een der zwitsersche hotels waar men hollandsche couranten had het bericht van zijn huwelijk met eene andere in de advertenties las

maar dan vaagde hij welhaast de droeve traan uit zijn ogen en verdween als een schicht met zijn wapens in de richting der vrijdagmarkt de moeder bleef lang nog op de dorpel harer woning staan en bezag nog lange tijd de hoek achter dewelke de vader harer kinderen was verdwenen

voor die tante belcoeur heb ik sympathie opgevat en het scheen mij toe dat dit wederkeerig was men kon het haar aanzien dat zij een moeielijk verleden heeft doorgeworsteld en dat zij ook de menschen heeft leeren kennen niet juist van de gunstigste zijde

een andere hoop liep rechtstreeks naar het huis van de deken breydel in weinig ogenblikken werd de deur op de vloer geworpen en twintig soldeniers traden vloekend in de winkel zij ontmoetten niemand alhoewel zij al de vertrekken doorzochten de kasten werden gebroken het goud en geld geroofd en dan alles tot gruis vermorzeld

een gordel ook met gouden schelpjes bedekt en waaraan zijden en zilveren franjes hingen neep haar het middel met een slot van twee robijnen vast de hakkenij die deze prachtige jonkvrouw voerde was ook op heel haar tuig met gulden en zilveren plaatjes en waggelende eikeltjes versierd

nonnie een maar moeder we hebben een nieuw kind op school zoo'n zwarte leelijkerd heb je nog nooit gezien en bang ze durfde niet eens hard te loopen toen we vrij spelen hadden en toen ze gehaald werd durfde ze haast de school niet uit

maar toch hetgeen er regina toe gebracht had zich in deze positie te plaatsen was juist niet de druk van zulke zeer gewone omstandigheden zij werd daartoe veeleer gedreven door innerlijken gemoedsdrang dan geprest door uiterlijken nood

de burger welke deze franse krijgsknechten ten leidsman moest dienen was geen ander dan meester brakels de leliaard die uit het weversambacht gebannen was wanneer de soldeniers met hun overste in de straat gekomen waren ging brakels stilzwijgend vooruit en bracht hen door de duisternis tot in de spaansestraat

zijn hebzuchtige ministers en bovenal enguerrand de marigny dreven hem dagelijks aan tot het opleggen van schattingen en gabellen ondanks het gemor des volks en de voortekenen ener omwenteling

zoo had de vader gesproken die door eigen ondervinding geleerd had hoe weinig geld geluk kan vergoeden en zij had in verbeelding a l g bosboom-toussaint langs een omweg op eckbert gerekend als op den man die eenmaal tot haar zou komen en hare achting verdienen hare liefde waardig zou zijn

zij waren reeds in de gang en uit de cel wanneer hij die woorden eindigde men had adolf in de grote eetzaal van het klooster gebracht een vederen bed was op de grond gelegd en adolf voorzichtiglijk op hetzelve geplaatst een priester in de geneeskunde zeer ervaren had zijn lichaam met veel nauwkeurigheid onderzocht en geen open wonden erop bevonden

vol woede liep hij naar zijn beenhouwers en wandelde met snelle tred voor de scharen van het ambacht de stad overgeven wij de stad overgeven herhaalde hij menigmaal met een uitdrukking van toorn en verachting enige der aanleiders van het ambacht hadden dit gehoord en vroegen hem met verbaasdheid wat hij zeggen wilde

en luistert mijne heren of ik gelijk heb of niet heden morgen ben ik heel vroeg uit het leger gegaan ik heb overal de tekens der schrikkelijkste verwoesting gevonden de kerken zijn verbrand en de altaren ontroofd hopen lijken van jonge kinderen en vrouwen liggen in de velden en worden door de raven verscheurd

ten tijde dat gwyde nog graaf van vlaanderen was had ik het wel durven wagen haar mijn liefde te betonen alhoewel ik haar onwaardig ben maar nu nu haar vader geen kroon meer draagt zou die uitdrukking haar als een kleinachting voorkomen

het is een geleidelijke overgang om haar later alles over te doen wat voor mij nuttelooze weelde is het arme schepsel had dien middag zoo'n verkleurde pensée japon aan wel van ouderwetsche damassé zijde maar eng alsof ze in een foudraal was gepakt

en gij te zeer door de vrees benauwd maar het zij zo mits gij het wilt om u te doen zien dat ik meer voorzichtigheid dan gij gebruik zal ik met een bende vooruitgaan om de aftocht te bedekken en gemakkelijk te maken vertrek nu ik zal de vijand terughouden

en hier alleen kwam op stille avonden als hij bijna zeker was alleen de huisgenooten te vinden en die ook niet uitgenoodigd werd dan heel familiaar als er bijna niemand was juist dàn als ik nevens mathilde mij in den huislijken kring bevond

ik was een ongemanierde kwajongen te dier dagen veel te hardhands om anders dan met mijns gelijken te stoeien en ik was evenmin kieschkeurig op het gehalte mijner verdedigingsmiddelen viel zij in terwijl er haars ondanks een glimlach over het strak

terwijl zij over de vermetelheid van hugo spraken kwam er een wapenbode in de tent dewelke zich eerbiediglijk voor de ridders boog zijn kleding en wapens waren met stof bedekt en het zweet liep van zijn voorhoofd alles gaf te kennen dat hij zich op de reis zeer gespoed had en zich schier buiten adem had gelopen

op het gezicht dier dolle mensen vloden de wachten van het prinsenhof langs alle zijden heen en lieten aldus het gebouw zonder tegenweer maar zij hadden zich niet allen door de vlucht kunnen redden want er lagen in een ogenblik meer dan tien lijken op het voorplein van het hof

dit geschiedde iedermaal dat er bijstand uit andere steden aankwam het vlaamse volk had zijn edelen enigszins ten onrechte van trouwloosheid en lafheid beschuldigd weliswaar een groot getal derzelve had zich openlijk voor frankrijk verklaard maar het getal der trouwgeblevenen was groter dan dit der

huiden huiden voegden zij hem op een spottenden toon toe ja wij zullen je huid looien zoodat het bloed er bij neerloopt de stad uit met hem riepen zij en de groote klaas moest zich zoo hard wegmaken als hij maar kon want zulk een pak slaag had hij nog nooit van zijn leven gehad

ware het mogelijk door vrijwillige zelfverloochening den vloek af te keeren dien gij mij a l g bosboom-toussaint langs een omweg in uw toorn naar het hoofd hebt geslingerd gij hadt mij gezegd dat het mij noodig was door lijden en vernedering heen te gaan

wel neen oom gij hebt immers mijn geleide niet noodig om uit te gaan neen maar er zal hier vandaag geen mensch komen en dan zult gij u zoo bitter vervelen heel alleen

dit schijnt u niet te bevallen mijnheer ik had nochtans vernomen dat de meeste edelen hun wettige graaf verloochend hebben en de vreemde met liefde hebben ontvangen eilaas dit is maar al te waar o vader de ongelukkige graaf gwyde is door velen zijner onderdanen verlaten en nog meer zijn er die hun oude roem

toegeven aan de stem van zijn hart en oude herinneringen teedere gevoelens daarmee als saamgeweven hun vrijen loop te laten om te zien wat zij uitwerkten of zich te bedwingen te overwinnen en haar niets te laten zien van hetgeen dieper lag

want hij zal nooit van zijn oom noch van diens raadslieden de toestemming verkrijgen om eene andere dan eene prinses te huwen en elke dergelijke verbintenis die hij zou aangaan al ware het ook met eene jonkvrouw van ouden adel zou eene onwettige geacht worden

elke strijd moet een vredesverdrag tot einddoel hebben zonder dat pleegt men nuttelooze wreedheid en wees voorzichtig mijnheer als het dames geldt wikkelt men zich licht in een oorlog waarbij men wel niet het leven maar toch het levensgeluk kan verspelen

of gij u te groot en te wijs acht om met onze amusementen mee te doen wat kan het mij schelen oom hoe die lieden over mij praten en wat zij van mij denken zij kennen mij niet en ik heb er geen zwak op hen te leeren kennen

zag de kloeke jane de leemte in het huisbestuur en met toestemming van mijnheer van berchem nam zij zelve het roer in handen en begon zij haar hervormingswerk waarvan de uitkomst was dat het er op dennenheuvel heel anders begon uit te zien

op eene soirée wordt dit toilet nog gecompleteerd door een toque van purper fluweel uit hetzelfde tijdperk versierd door een paradijsvogel die de kostbare veeren zoo slap en droevig laat hangen of hij sinds jaren aan het ruien was en niet tot vernieuwde pluimage kan komen

ik wil niet dat er een enkel gezel in brugge blijve jong en oud het moet er al tegenwoordig zijn ik zal wel zorgen dat de fransen ons niet ineens over het lichaam zullen lopen en deze dekens mijn vrienden zullen dit ook doen ik weet het

en dit was geen ijdele waan geen overdreven liefde tot het vaderland diezelfde mannen die aldus op hun naam roemden hadden dezelve groot en heerlijk voor al de volken der wereld gemaakt

weledele heer nu de gunst mijner landgenoten mijnen arbeid bekronende mij een plaats tussen onze vaderlandse schrijvers gegeven heeft nu ik enigszins met vrijere stappen in de letterbaan mag voortgaan behaag ik mij in het herdenken aan wie ik dit verschuldigd ben

wees gerust gustaaf ik versta u gij zult over mij tevreden zijn alleen dien ik vooraf den naam te weten van den persoon in kwestie anders zou hendrik den verkeerde kunnen toelaten

het is een brief van mijnheer van loncin gij verrader neen het is een brief van de kastelein van lens en gij zijt een bespieder zo de duivel u op staande voet niet weghaalt zult gij een bittere dood sterven

de gevangenis van philippa haar moei spreekt er haar niet meer van want zij weent geduriglijk nu gij beter zijt zal ik straks indien meester rogaert het toelaat met u over gewichtige zaken handelen maar de jonge vrouw mag ons niet horen ook verwacht ik meester

de uitgestrektheid welke hen van het frans leger scheidde bestond uit enige lage weiden wier gronden door de mosserbeek die er kronkelend doorliep bewaterd en doorweekt waren dus moest de franse ruiterij tenminste over twee kleine rivieren springen eer zij iets kon uitrichten

na enige ogenblikken op de overgebleven muren van nieuwenhove gestaard te hebben glimde een bittere lach op zijn wangen hij liet zijn hoofd voorover gaan en scheen tussen het gras iets te bezien twee tranen blonken onder zijn oogleden en rolden glinsterend op de grond

ook begon hij graaf stanislaus met minder vooringenomenheid te beschouwen en wachtte zich wel regina tot eene overijlde beslissing aan te zetten men was toen midden in het carnaval en de travestis waren aan de orde

ik moet u doen opmerken graaf dat ik mijne eerste wals reeds heb toegezegd sprak zij wat verlegen en met zoo kennelijk leedwezen dat hij glimlachend vroeg maar gij hebt toch nog wel één wals vrij zeker maar ik heb mijn balboekje niet bij mij

genoeg er bestond goede wil en opgewektheid en aan de zijde der toeschouwers eene niet alledaagsche mate van toegeeflijkheid bijgevolg heerschte er tusschen die beide de harmonie die aan de muziek zelve ontbrak

wat dezen betrof de laatste beurstijdingen hadden eene andere dan de gevreesde uitkomst teweeggebracht de jongere leden van de firma hadden een schitterenden triomf behaald op den zwaarhoofd wat de tusschenkomst van regina overbodig maakte voor het oogenblik

mijne vrouw kan n die praatjes hooren zonder ergernis maar zoo zij wist dat renée die zij liefheeft dezelfde is als regina die prooi van mevrouw wijnands zou zij zich ergeren uwe partij nemen

bah daar geloof ik niets van mijn kamerdienaar zit op den bok en zal wel zorgen dat er niets in mijn programma veranderd wordt uw kamerdienaar is te voet naar uw logement gegaan en de man die op den bok zit is de pruisische consul of zijn vriend wie van beiden weet ik zelf niet

nog meer weet ik mijnheer gij hebt machteld zo geheimlijk niet in uw woning kunnen brengen dat deconinck het niet geweten heeft en zij zou dezelve zonder mijn kennis niet verlaten hebben stel u echter gerust want ik mag uedele verzekeren dat weinig personen in brugge dit geheim met mij

zij pleitte den laatste vrij toen zij opmerkte hoe weinig sympathie er heerschte tusschen die beiden maar smilders stoorde zich aan dat alles niet hij was veel te oppervlakkig om in de houding van regina iets te zien dan wat stugge maniertjes

daar gwyde om zijn hoge ouderdom het slot wijnendale zelden verliet en niet zeer door de vlamingen bemind was kreeg robrecht mede de naam van graaf en was hij door het ganse land als heer en meester aanzien en gehoorzaamd

ik kan u alleen zeggen dat muller mijn vriend is geworden en dat ik niet de gewoonte heb naar de geheimen mijner vrienden te vorschen of die kennende ze te verraden

de verzilverde helm die op zijn hoofd blonk droeg een grote vederbos welke tot op de rug van zijn paard neerviel nevens hem reed de trotse johanna van navarra zijn gemalin

de jongen zong als een lijster en reed den vijver in waar deze het diepst was en toen hij den rozenstruik voorbijkwam plukte hij een roos af en stak haar op zijn hoed en nu dacht hij dat hij er wat mooi uitzag en reed verder de andere rozen keken haar zuster na en vroegen zich af waar zou zij wel naar toe gaan

eindelijk door een knots op het hoofd getroffen viel hij op het lichaam van zijn reeds gesneuvelde broeder levenloos neer vele andere ridders die van hun paarden gevallen waren wilden hun wapens afgeven doch men luisterde er niet naar geen enkele fransman ontkwam uit de kring

den volgenden dag ging mevrouw coenen er dadelijk op uit om bij den behanger te vragen of de kleine poesjes al allemaal weg waren gelukkig hadden ze er nog twee bij de moeder gelaten zoudt u mij een groot plezier willen doen en me er een van geven zus wou er zoo erg graag een voor haar verjaardag hebben en ik wist dat er bij u kleine poesjes waren

ja maar de kennis was juist niet van een minzamen aard zij was een snibbig meisje dat uit hare kracht groeide lang opgeschoten en tenger met een schraal geelbleek gezichtje waarvan een paar groote zwarte oogen die u altijd koud en strak aankeken mij het best zijn bijgebleven

is uw antwoord toestemmend dan ga ik recht op mijn doel af om haar het voorstel te doen zoo niet dan zwijg ik liever want ik wil liefst geen wonde openrijten waar ik geen balsem heb aan te brena

adolf van nieuwland riep de ridder hij is degene die u verzelt ik ben het de verwondering van de priester scheen groot hij bleef in de baan staan en bezag de jonker met een geveinsde verbaasdheid hoe gij zijt adolf van nieuwland dan is machteld van bethune in uw woning

en heine zoo hij op dat punt het contrast leverde van mijne overige lieve landgenooten dankt dat eigenlijk alleen omdat hij bezield was met den esprit français die altijd het fijnste delicaatste en puntigste zal blijven van al wat dit artikel kan leveren