__key__ stringlengths 19 27 | audio audioduration (s) 0.51 12.5 | text stringlengths 2 265 | ipa stringlengths 2 503 | language stringclasses 1
value | speaker_id stringclasses 23
values | gender stringclasses 1
value | dnsmos float64 2.5 4.56 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
11936_9412_000001_0000 | De vrouw antwoordde, ik heb alleen maar kaas en brood. Wat mij betreft, dan maar kaas en brood, zei de man, als het maar eten is. | də vrɑu ˈɑntʋoːrdə, ɪk hɛp aːˈleːn maːr kaːs ɛn broːt. ʋɑt mˈɛɪ bətrˈɛft, dɑn maːr kaːs ɛn broːt, zˈɛɪ də mɑn, ɑls hɛt maːr ˈeːtən ɪs. | nl | 9412 | unknown | 4.022 | |
11936_9412_000001_0001 | En hij riep naar het boerken, kom, eet nog maar eens mee. | ɛn hɛi rip naːr hɛt bˈurkən, kɔm, eːt nˈɔx maːr eːns meː. | nl | 9412 | unknown | 3.535 | |
11936_9412_000002-0001_0000 | Mijn meid moet het eerste gaan, zei de schout. | mˈɛɪn mˈɛɪt mut hɛt ˈeːrstə ɣaːn, zˈɛɪ də sxˈʌʊt. | nl | 9412 | unknown | 3.377 | |
11936_9412_000002-0002_0000 | Toen zij bij de koopman in de stad kwam, gaf hij haar niet meer dan twee rijksdaalders voor een huid. En de andere gaf hij niet eens zoveel. Wat moest hij met al die huiden doen, zei hij. | tun zɛi bɛi də ˈkoːpmɑn ɪn də stɑt kʋɑm, ɣɑf hɛi haːr nit meːr dɑn tʋeː rˈɛɪkzdaːldərs voːr eːn hœyt. ɛn də ˈɑndərə ɣɑf hɛi nit eːns zoːvˈeːl. ʋɑt must hɛi mɛt ˈɑl di hˈœydən dun, zˈɛɪ hɛi. | nl | 9412 | unknown | 3.914 | |
11936_9412_000003-0001_0000 | De koning echter had een boze moeder die ontevreden was over dit huwelijk en zij sprak kwaad van de jonge koningin. | də ˈkoːnɪŋ ˈɛxtər ɦɑt eːn bˈoːzə ˈmudər di ˈɔntəvreːdən ʋˈɑs ˈovər dɪt ˈhyːuələk ɛn zɛi sprɑk kʋaːt vɑn də ˈjɔŋə koːˈnɪŋɪn. | nl | 9412 | unknown | 2.935 | |
11936_9412_000003-0001_0001 | Wie weet wat voor een meid dat is, zei ze, die niet spreken kan. Zij is een koning onwaardig. | ʋi ʋeːt ʋɑt voːr eːn mˈɛɪt dɑt ɪs, zˈɛɪ zə, di nit ˈspreːkən kˈɑn. zɛi ɪs eːn ˈkoːnɪŋ ɔnˈʋaːrdəx. | nl | 9412 | unknown | 3.883 | |
11936_9412_000004_0000 | De tweede malen, toen er een mooi jongetje geboren werd, pleegde de stiefmoeder hetzelfde bedrog. | də ˈtʋeːdə ˈmaːlən, tun ˈər eːn moːi ˈjɔŋətjə ɣəˈboːrən ʋɛrt, ˈpleːxdə də ˈstifmudər hətˈzɛlfdə bəˈdrɔx. | nl | 9412 | unknown | 3.5 | |
11936_9412_000004_0001 | Maar de koning weigerde weer haar te geloven en hij sprak. Zij is zo vroom en goed. | maːr də ˈkoːnɪŋ ˈʋɛiɣərdə ʋeːr haːr tˈə ɣəˈloːvən ɛn hɛi sprɑk. zɛi ɪs zˈoː vrˈoːm ɛn ɣut. | nl | 9412 | unknown | 3.033 | |
11936_9412_000005-0001_0000 | de herder antwoordde dat staat nog altijd buiten te vreten het wou niet ophouden en ook niet meegaan maar boerke zei | də ˈɦɛrdər ˈɑntʋoːrdə dɑt stˈaːt nˈɔx ˈɑltɛit ˈbœytən tˈə vrˈeːtən hɛt ʋɔu nit ˈɔpˌɦɑudən ɛn ˈoːk nit ˈmeːɣaːn maːr bˈurkə zˈɛɪ | nl | 9412 | unknown | 3.964 | |
11936_9412_000005-0002_0000 | Nee hoor, ik moet mijn beest terug hebben. En zij gingen toen samen naar de wei terug. Maar iemand had het kalf gestolen. Het was weg. | neː ɦoːr, ɪk mut mˈɛɪn beːst təˈrʏx ˈhɛbən. ɛn zɛi ˈɣɪŋən tun sˈaːmən naːr də ʋɛi təˈrʏx. maːr ˈiːmɑnt ɦɑt hɛt kɑlf ɣəstˈoːlən. hɛt ʋˈɑs ʋɛx. | nl | 9412 | unknown | 3.751 | |
11936_9412_000006_0000 | Er was een dorp, daar woonden enkel rijke boeren en maar één arme. | ˈər ʋˈɑs eːn dɔrp, daːr ˈʋoːndən ˈɛŋkəl rˈɛɪkə ˈburən ɛn maːr ˈeːn ˈɑrmə. | nl | 9412 | unknown | 3.669 | |
11936_9412_000006_0001 | Die noemden zij het boerke. Hebben ze dat niet eens een koe en nog minder geld om er een te kopen? | di nˈumdən zɛi hɛt bˈurkə. ˈhɛbən zə dɑt nit eːns eːn ku ɛn nˈɔx ˈmɪndər ɣɛlt ɔm ˈər eːn tˈə ˈkoːpən? | nl | 9412 | unknown | 3.757 | |
11936_9412_000007-0001_0000 | En hij vond de sla. | ɛn hɛi fɔnt də slaː. | nl | 9412 | unknown | 3.352 | |
11936_9412_000007-0002_0000 | Uiteindelijk drukte Boerke de Raaf nog eenmaal dat hij kraste en zei toen, en ten vierde is er gebak onder het bed. | ˈœytˌɛɪndələk ˈdrʏktə bˈurkə də raːf nˈɔx ˈeːnmaːl dɑt hɛi krˈɑstə ɛn zˈɛɪ tun, ɛn tɛn ˈvirdə ɪs ˈər ɣəbˈɑk ˈɔndər hɛt bɛt. | nl | 9412 | unknown | 3.833 | |
11936_9412_000007-0003_0000 | Wat koekoek, riep de molenaar. En hij ging en vond het gebak. | ʋɑt ˈkukuk, rip də mˈoːlənˌaːr. ɛn hɛi ɣɪŋ ɛn fɔnt hɛt ɣəbˈɑk. | nl | 9412 | unknown | 3.745 | |
11936_9412_000008_0000 | Toen gooiden zij over ieders hoofd een hemdje en toen dat hun huid had aangeraakt, veranderden zij in zwanen. Ze vlogen weg over het bos. | tun ɣˈoːjdən zɛi ˈovər ˈidərs hoːft eːn hˈɛmtjə ɛn tun dɑt ɦʏn hœyt ɦɑt ˈaːnɣərˌaːkt, vərˈɑndərdən zɛi ɪn ˈzʋaːnən. zə ˈfloːɣən ʋɛx ˈovər hɛt bɔs. | nl | 9412 | unknown | 3.457 | |
11936_9412_000009_0000 | De schaapherder zei, anders niet. Om schoud te worden wil ik wel in dat vat gaan zitten. Als je erin gaat zitten, zei Boerke, word je ook schoud. | də sxˈaːphɛrdər zˈɛɪ, ˈɑndərs nit. ɔm sxˈʌʊt tˈə ˈʋɔrdən ʋˈɪl ɪk ʋˈɛl ɪn dɑt vˈɑt ɣaːn ˈzɪtən. ɑls jə ˈeːrɪn ɣaːt ˈzɪtən, zˈɛɪ bˈurkə, ʋɔrt jə ˈoːk sxˈʌʊt. | nl | 9412 | unknown | 3.566 | |
11936_9412_000010-0001_0000 | en zij gaven zich niet minst de moeite | ɛn zɛi ˈɣaːvən zɪx nit mɪnst də ˈmujitə | nl | 9412 | unknown | 3.446 | |
11936_9412_000010-0002_0000 | maar zij sloegen de spijkers uit de eerste de beste wielband en brachten die aan de koning. | maːr zɛi ˈsluɣən də ˈspɛikərs œyt də ˈeːrstə də bˈɛstə ʋˈilbɑnt ɛn ˈbrɑxtən di aːn də ˈkoːnɪŋ. | nl | 9412 | unknown | 3.486 | |
11936_9412_000010-0003_0000 | Toen die dommeriks mooi ring zag, zei hij, hem behoort het Rijk. | tun di dˈɔmɪːrˌɪks moːi rɪŋ zɑx, zˈɛɪ hɛi, hˈɛm bəˈɦoːrt hɛt rɛik. | nl | 9412 | unknown | 2.657 | |
11936_9412_000011_0000 | Zij liet haar grote doos halen en gaf hem daaruit een ring, zo mooi als geen goudsmid op aarde er een kon maken. | zɛi lit haːr ɣrˈoːtə doːs ˈhaːlən ɛn ɣɑf hˈɛm ˌdaːrˈœyt eːn rɪŋ, zˈoː moːi ɑls ɣeːn ɣˈʌʊdsmɪt ɔp ˈaːrdə ˈər eːn kɔn ˈmaːkən. | nl | 9412 | unknown | 3.838 | |
11936_9412_000011_0001 | Maar de twee oudsten hadden Dommerik uitgelachen dat hij een ring wou zoeken. | maːr də tʋeː ˈɔutstən ˈɦɑdən dˈɔmɪːrˌɪk ˈœytɣəlˌɑxən dɑt hɛi eːn rɪŋ ʋɔu ˈzukən. | nl | 9412 | unknown | 3.027 | |
11936_9412_000012-0001_0000 | Toen zij nu naar de brandstapel geleid werd, hing zij de hemden over haar arm, en toen zij boven stond en het vuur ontstoken | tun zɛi nˈy naːr də brˈɑndstaːpˌɛl ɣəˈlɛit ʋɛrt, ɦɪŋ zɛi də hˈɛmdən ˈovər haːr ɑrm, ɛn tun zɛi ˈboːvən stɔnt ɛn hɛt vˈyr ɔntstˈoːkən | nl | 9412 | unknown | 3.27 | |
11936_9412_000012-0001_0001 | zou worden, keek zij om, en er kwamen zes zwanen door de lucht gevlogen. | zˈʌʊ ˈʋɔrdən, keːk zɛi ɔm, ɛn ˈər ˈkʋaːmən zɛs ˈzʋaːnən doːr də lʏxt ɣəvlˈoːɣən. | nl | 9412 | unknown | 3.41 | |
11936_9412_000012-0002_0000 | Toen begreep zij dat haar verlossing nabij was en er was vreugde in haar hart. | tun bəˈɣreːp zɛi dɑt haːr vərlˈɔsɪŋ naːˈbɛi ʋˈɑs ɛn ˈər ʋˈɑs ˈvrøxdə ɪn haːr hɑrt. | nl | 9412 | unknown | 3.591 | |
11936_9412_000013_0000 | De koning geloofde het niet en wilde niet dulden dat men haar enig leed aandeed. En zij zat maar en naaide aan de hemden en merkte niets. | də ˈkoːnɪŋ ɣəˈloːfdə hɛt nit ɛn ˈʋɪldə nit ˈdʏldən dɑt mɛn haːr ˈeːnəx leːt ˈaːndeːt. ɛn zɛi zɑt maːr ɛn ˈnaːjdə aːn də hˈɛmdən ɛn ˈmɛrktə nits. | nl | 9412 | unknown | 3.424 | |
11936_9412_000014_0000 | en nu had zij haar boers uit de macht van de betovering bevrijd. De zes hemden waren klaar, alleen de linkermouw ontbrak nog aan het laatste. | ɛn nˈy ɦɑt zɛi haːr bˈurs œyt də mɑxt vɑn də bətˈoːvərˌɪŋ bəvrˈɛɪt. də zɛs hˈɛmdən ˈʋaːrən klaːr, aːˈleːn də ˈlɪŋkərmɔu ɔntbrˈɑk nˈɔx aːn hɛt ˈlaːtstə. | nl | 9412 | unknown | 3.324 | |
11936_9412_000015_0000 | Maar het is nog klein en moet gedragen worden. Goed, zei de herder. En hij nam het op zijn arm en droeg het naar de wei. Daar zette hij het neer op het glas. | maːr hɛt ɪs nˈɔx klɛin ɛn mut ɣəˈdraːɣən ˈʋɔrdən. ɣut, zˈɛɪ də ˈɦɛrdər. ɛn hɛi nɑm hɛt ɔp zɛin ɑrm ɛn drux hɛt naːr də ʋɛi. daːr ˈzɛtə hɛi hɛt neːr ɔp hɛt ɣlɑs. | nl | 9412 | unknown | 3.573 | |
11936_9412_000016-0001_0000 | Hij zag wel dat ze heel mooi was, maar toch beviel ze hem niet. | hɛi zɑx ʋˈɛl dɑt zə heːl moːi ʋˈɑs, maːr tˈɔx bəˈfil zə hˈɛm nit. | nl | 9412 | unknown | 3.728 | |
11936_9412_000016-0002_0000 | hij er aan zag, overviel hem een huidring. | hɛi ˈər aːn zɑx, ˌoːvərˈfil hˈɛm eːn hˈœydrɪŋ. | nl | 9412 | unknown | 3.344 | |
11936_9412_000016-0003_0000 | Toen hij het meisje bij zich op paard genomen had, wees de oude hem de weg en zo kwam de koning weer in zijn slot. | tun hɛi hɛt ˈmɛiʃə bɛi zɪx ɔp paːrt ɣəˈnoːmən ɦɑt, ʋeːs də ˈɔudə hˈɛm də ʋɛx ɛn zˈoː kʋɑm də ˈkoːnɪŋ ʋeːr ɪn zɛin slˈɔt. | nl | 9412 | unknown | 3.19 | |
11936_9412_000016-0004_0000 | Daar werd toen de bruiloft gevierd. | daːr ʋɛrt tun də ˈbrœylɔft ɣəˈvirt. | nl | 9412 | unknown | 2.947 | |
11936_9412_000017-0001_0000 | Toen het vat begon te rollen, riep de herder, ik wil graag schout worden. | tun hɛt vˈɑt bəˈɣɔn tˈə ˈrɔlən, rip də ˈɦɛrdər, ɪk ʋˈɪl ɣraːx sxˈʌʊt ˈʋɔrdən. | nl | 9412 | unknown | 3.688 | |
11936_9412_000017-0001_0001 | En zij dachten dat het het boerke was en riepen terug, best hoor, maar eerst moet je daar beneden eens rondkijken. | ɛn zɛi ˈdɑxtən dɑt hɛt hɛt bˈurkə ʋˈɑs ɛn ˈripən təˈrʏx, bɛst ɦoːr, maːr eːrst mut jə daːr bəˈneːdən eːns rˈɔndkɛɪkən. | nl | 9412 | unknown | 3.988 | |
11936_9412_000017-0002_0000 | En zij rolden het vat in het water. | ɛn zɛi ˈrɔldən hɛt vˈɑt ɪn hɛt ˈʋaːtər. | nl | 9412 | unknown | 3.682 | |
11936_9412_000018_0000 | Daarna maakte zij de man de deur open en sprak, gelukkig dat je weer thuis bent. | daːrˈnaː ˈmaːktə zɛi də mɑn də døːr ˈoːpən ɛn sprɑk, ɣəˈlʏkəx dɑt jə ʋeːr tˈœys bɛnt. | nl | 9412 | unknown | 3.622 | |
11936_9412_000018_0001 | De molenaar zag Boerk op het stro liggen en vroeg, waar moet die kerel daar? | də mˈoːlənˌaːr zɑx bˈurk ɔp hɛt strˈoː ˈlɪɣən ɛn vrux, ʋaːr mut di ˈkeːrəl daːr? | nl | 9412 | unknown | 2.985 | |
11936_9412_000019-0001_0000 | Toen zij gezeten waren en het eten zou beginnen, klopte men buiten aan de deur. | tun zɛi ɣəˈzeːtən ˈʋaːrən ɛn hɛt ˈeːtən zˈʌʊ bəˈɣɪnən, ˈklɔptə mɛn ˈbœytən aːn də døːr. | nl | 9412 | unknown | 3.63 | |
11936_9412_000019-0001_0001 | O jee, dat is mijn man, zei de vrouw, en vlug ging het gebraad in de kachel, de wijn onder het hoofdkussen, de slaap het bed, het gebak onder het bed en de pastoor in de kast op den deel. | oː jeː, dɑt ɪs mˈɛɪn mɑn, zˈɛɪ də vrɑu, ɛn flʏx ɣɪŋ hɛt ɣəbrˈaːt ɪn də ˈkɑxəl, də ʋɛin ˈɔndər hɛt ˈɦoːftkʏsən, də slaːp hɛt bɛt, hɛt ɣəbˈɑk ˈɔndər hɛt bɛt ɛn də pɑstˈoːr ɪn də kɑst ɔp dɛn deːl. | nl | 9412 | unknown | 3.722 | |
11936_9412_000020_0000 | Nu kwelden weer de twee oudsten de koning zo lang, tot hij nog een derde voorwaarde stelde, dat het rijk nu gegeven worde aan hem die de schoonste vrouw thuisbracht. | nˈy kʋˈɛldən ʋeːr də tʋeː ˈɔutstən də ˈkoːnɪŋ zˈoː lɑŋ, tɔt hɛi nˈɔx eːn ˈdɛrdə vˈɔːrʋaːrdə ˈstɛldə, dɑt hɛt rɛik nˈy ɣəɣˈeːvən ˈʋɔrdə aːn hˈɛm di də ˈsxoːnstə vrɑu tˈœyzbrɑxt. | nl | 9412 | unknown | 3.952 | |
11936_9412_000021-0001_0000 | Nu had zij geen rust voor zij had uitgevonden waar de koning die kloer bewaarde. | nˈy ɦɑt zɛi ɣeːn rʏst voːr zɛi ɦɑt ˈœytɣəvˌɔndən ʋaːr də ˈkoːnɪŋ di klˈur bəˈʋaːrdə. | nl | 9412 | unknown | 3.435 | |
11936_9412_000021-0002_0000 | Daarna naaiden zij kleine witzijde hemdjes | daːrˈnaː nˈaːjdən zɛi ˈklɛinə ʋˈɪtzɛɪdə hˈɛmtjəs | nl | 9412 | unknown | 3.261 | |
11936_9412_000021-0003_0000 | Toen zij van haar moeder toverkunsten geleerd had, naaide zij er een betovering in. | tun zɛi vɑn haːr ˈmudər tˈoːvərkˌɵnstən ɣəˈleːrt ɦɑt, ˈnaːjdə zɛi ˈər eːn bətˈoːvərˌɪŋ ɪn. | nl | 9412 | unknown | 3.856 | |
11936_9412_000022-0001_0000 | En toen de koning stierf, heeft hij de kroon mogen dragen en heeft lang met wijsheid het rijk | ɛn tun də ˈkoːnɪŋ stirf, ɦeːft hɛi də kroːn ˈmoɣən ˈdraːɣən ɛn ɦeːft lɑŋ mɛt ʋˈɛɪshɛɪt hɛt rɛik | nl | 9412 | unknown | 3.21 | |
11936_9412_000022-0001_0001 | bestuurd. | bəstˈyrt. | nl | 9412 | unknown | 3.073 | |
11936_9412_000023_0000 | Eens jaagde een koning in een groot woud en hij jaagde zo eigen dat zijn jachtstoet hem niet volgen kon. En toen het avond was geworden en hij stilstond en rondkeek, | eːns jˈaːɣdə eːn ˈkoːnɪŋ ɪn eːn ɣroːt ʋɑut ɛn hɛi jˈaːɣdə zˈoː ˈɛɪɣən dɑt zɛin jɑxtstˈut hˈɛm nit vˈɔlɣən kɔn. ɛn tun hɛt ˈaːvɔnt ʋˈɑs ɣəˈʋɔrdən ɛn hɛi stˈɪlstɔnt ɛn rɔndkˈeːk, | nl | 9412 | unknown | 3.561 | |
11936_9412_000024-0001_0000 | Toen zei de vader, hij zal het rijk erven die mij de fraaiste ring brengt. Toen nam hij zijn drie zonen mee naar buiten en blies de vader. | tun zˈɛɪ də ˈvaːdər, hɛi zˈɑl hɛt rɛik ˈɛrvən di mˈɛɪ də frˈaːjstə rɪŋ brɛŋt. tun nɑm hɛi zɛin dri ˈzoːnən meː naːr ˈbœytən ɛn blis də ˈvaːdər. | nl | 9412 | unknown | 3.662 | |
11936_9412_000024-0002_0000 | Drie veren in de lucht die zij achterna zouden gaan. | dri vˈɪːrən ɪn də lʏxt di zɛi ˌɑxtərˈnaː ˈzɔudən ɣaːn. | nl | 9412 | unknown | 2.92 | |
11936_9412_000025-0001_0000 | Toen stapte zij in de koets en hij kuste haar en zij reden naar de koning. Zijn broeders kwamen ook. | tun ˈstɑptə zɛi ɪn də kuts ɛn hɛi kˈɵstə haːr ɛn zɛi rˈeːdən naːr də ˈkoːnɪŋ. zɛin brˈudərs ˈkʋaːmən ˈoːk. | nl | 9412 | unknown | 3.39 | |
11936_9412_000025-0002_0000 | Zij hadden Dommerink zo zeer veracht, | zɛi ˈɦɑdən dˈɔmɪːrˌɪŋk zˈoː zˈɪːr vərˈɑxt, | nl | 9412 | unknown | 3.13 | |
11936_9412_000025-0003_0000 | zij de eerste de beste boerin maar mee naar huis hadden genomen. En de koning sprak... | zɛi də ˈeːrstə də bˈɛstə buˈrɪn maːr meː naːr hœys ˈɦɑdən ɣəˈnoːmən. ɛn də ˈkoːnɪŋ sprɑk... | nl | 9412 | unknown | 3.677 | |
11936_9412_000026_0000 | De koning was al eens getrouwd geweest en van zijn eerste koningin had hij zeven kinderen, zes prinsen en één prinsesje, die hij alle uitermate lief had. | də ˈkoːnɪŋ ʋˈɑs ˈɑl eːns ɣəˈtrɔut ɣəˈʋeːst ɛn vɑn zɛin ˈeːrstə koːˈnɪŋɪn ɦɑt hɛi ˈzeːvən ˈkɪndərən, zɛs ˈprɪnsən ɛn ˈeːn prˈɪnsɛsjə, di hɛi ˈɑlə ˈœytɛrmˌaːtə lif ɦɑt. | nl | 9412 | unknown | 3.743 | |
11936_9412_000027-0001_0000 | Ze gingen allemaal samen naar het water. En juist stond er aan de blauwe lucht van die kleine vlokjeswolken die mijn schaapjes noemt. | zə ˈɣɪŋən ˌɑləmˈaːl sˈaːmən naːr hɛt ˈʋaːtər. ɛn jœyst stɔnt ˈər aːn də ˈblɔuʋə lʏxt vɑn di ˈklɛinə vlˈɔkjɛsʋˌɔlkən di mˈɛɪn sxˈaːpjəs numt. | nl | 9412 | unknown | 3.642 | |
11936_9412_000027-0001_0001 | Zij spiegelden zich in het water en toen riepen de boeren, we zien de schapenhonder in het water. | zɛi spˈiɣəldən zɪx ɪn hɛt ˈʋaːtər ɛn tun ˈripən də ˈburən, ʋə zin də sxˈaːpɛnhˌɔndər ɪn hɛt ˈʋaːtər. | nl | 9412 | unknown | 3.384 | |
11936_9412_000028-0001_0000 | Toen drukte het boerke de raaf op zijn kop, dat hij kwakte en kers, kers, zei. | tun ˈdrʏktə hɛt bˈurkə də raːf ɔp zɛin kɔp, dɑt hɛi kʋˈɑktə ɛn kɛrs, kɛrs, zˈɛɪ. | nl | 9412 | unknown | 3.987 | |
11936_9412_000028-0002_0000 | Wat heeft hij gezegd? | ʋɑt ɦeːft hɛi ɣəˈzɛxt? | nl | 9412 | unknown | 2.674 | |
11936_9412_000028-0003_0000 | Voeg te mogen leren. | vˈux tˈə ˈmoɣən ˈleːrən. | nl | 9412 | unknown | 2.831 | |
11936_9412_000028-0004_0000 | Ten eerste heeft hij gezegd dat er wijn onder het hoofdkussen ligt. | tɛn ˈeːrstə ɦeːft hɛi ɣəˈzɛxt dɑt ˈər ʋɛin ˈɔndər hɛt ˈɦoːftkʏsən lɪxt. | nl | 9412 | unknown | 3.527 | |
11936_9412_000028-0005_0000 | Wat koekoek, zei de molenaar. | ʋɑt ˈkukuk, zˈɛɪ də mˈoːlənˌaːr. | nl | 9412 | unknown | 3.67 | |
11936_9412_000029-0001_0000 | Maar spreek je mond één enkel woord, dan is alle arbeid voor niet. | maːr spreːk jə mɔnt ˈeːn ˈɛŋkəl ʋoːrt, dɑn ɪs ˈɑlə ˈɑrbɛit voːr nit. | nl | 9412 | unknown | 3.495 | |
11936_9412_000029-0002_0000 | Toen de broers zo gesproken hadden was het kwartier om en als zwanen vlogen zij weer het venster uit. | tun də brˈurs zˈoː ɣəˈsproːkən ˈɦɑdən ʋˈɑs hɛt kʋɑrˈtir ɔm ɛn ɑls ˈzʋaːnən ˈfloːɣən zɛi ʋeːr hɛt ˈvɛnstər œyt. | nl | 9412 | unknown | 3.312 | |
11936_9412_000030-0001_0000 | Boerke had het gehoord, en bij Smullen dacht hij aan de boterham met kaas, die voor hem goed genoeg was geweest, en dat ergerde hem. | bˈurkə ɦɑt hɛt ɣəˈɦoːrt, ɛn bɛi smˈɵlən dɑxt hɛi aːn də ˈboːtərɦɑm mɛt kaːs, di voːr hˈɛm ɣut ɣəˈnux ʋˈɑs ɣəˈʋeːst, ɛn dɑt ˈɛrɣərdə hˈɛm. | nl | 9412 | unknown | 3.94 | |
11936_9412_000030-0002_0000 | Vrouw droeg nu op, fiederlei gebraad, sla, gebak en wijn. | vrɑu drux nˈy ɔp, fˈidərlˌɛɪ ɣəbrˈaːt, slaː, ɣəbˈɑk ɛn ʋɛin. | nl | 9412 | unknown | 2.839 | |
11936_9412_000031-0001_0000 | Welk is die voorwaarde? | ʋɛlk ɪs di vˈɔːrʋaːrdə? | nl | 9412 | unknown | 3.373 | |
11936_9412_000031-0002_0000 | Ik heb een dochter die zo schoon is als één op de wereld en zij verdient wel uw koningin te worden. | ɪk hɛp eːn ˈdɔxtər di zˈoː sxˈoːn ɪs ɑls ˈeːn ɔp də ˈʋeːrəlt ɛn zɛi vərˈdint ʋˈɛl yʋ koːˈnɪŋɪn tˈə ˈʋɔrdən. | nl | 9412 | unknown | 2.842 | |
11936_9412_000031-0003_0000 | Wilt gij haar tot vrouw nemen, dan wijs ik u de weg uit het bos. | ʋɪlt ɣɛi haːr tɔt vrɑu ˈneːmən, dɑn ʋɛis ɪk y də ʋɛx œyt hɛt bɔs. | nl | 9412 | unknown | 3.509 | |
11936_9412_000032-0001_0000 | Wie ben je? vroeg de koning. Wat doe je op die boom? Maar zij antwoordde niet. Hij vroeg in alle talen, doch zij bleef stom. | ʋi bɛn jə? vrux də ˈkoːnɪŋ. ʋɑt du jə ɔp di boːm? maːr zɛi ˈɑntʋoːrdə nit. hɛi vrux ɪn ˈɑlə tˈaːlən, dɔx zɛi bleːf stˈɔm. | nl | 9412 | unknown | 3.442 | |
11936_9412_000032-0002_0000 | Maar zo mooi was zij. | maːr zˈoː moːi ʋˈɑs zɛi. | nl | 9412 | unknown | 2.795 | |
11936_9412_000032-0003_0000 | dat het koningshart getroffen werd en hij voelde een grote liefde voor | dɑt hɛt kˈoːnɪŋshˌɑrt ɣəˈtrɔfən ʋɛrt ɛn hɛi ˈfuldə eːn ɣrˈoːtə ˈlifdə voːr | nl | 9412 | unknown | 2.788 | |
11936_9412_000033_0000 | Het ene veertje vloog naar het oosten, het andere naar het westen en het derde recht vooruit, maar het vloog niet zo ver als de andere en het viel op de grond. | hɛt ˈeːnə ˈfeːrtjə floːx naːr hɛt ˈoːstən, hɛt ˈɑndərə naːr hɛt ˈʋɛstən ɛn hɛt ˈdɛrdə rɛxt foːrˈœyt, maːr hɛt floːx nit zˈoː fɛr ɑls də ˈɑndərə ɛn hɛt fil ɔp də ɣrɔnt. | nl | 9412 | unknown | 3.702 | |
11936_9412_000034_0000 | En zij gaf hem een gele raam met zes muisjes bespannen. | ɛn zɛi ɣɑf hˈɛm eːn ˈɣeːlə raːm mɛt zɛs mˈœysjəs bəspˈɑnən. | nl | 9412 | unknown | 3.027 | |
11936_9412_000034_0001 | Maar Domerik zei treurig, wat moet ik daar nu mee doen? Zet er maar één van de kleine padjes in, zei de dikke toon. | maːr dˈoːmɪːrˌɪk zˈɛɪ ˈtrøːrəx, ʋɑt mut ɪk daːr nˈy meː dun? zɛt ˈər maːr ˈeːn vɑn də ˈklɛinə pˈɑtjəs ɪn, zˈɛɪ də ˈdɪkə toːn. | nl | 9412 | unknown | 3.698 | |
11936_9412_000035_0000 | En zij verhaalde hem van het bedrog van de oude koningin en hoe zij haar kinderen had geroofd en verborgen. Die werden toen tot konings innige vreugde tevoorschijn gebracht. | ɛn zɛi vərˈɦaːldə hˈɛm vɑn hɛt bəˈdrɔx vɑn də ˈɔudə koːˈnɪŋɪn ɛn hu zɛi haːr ˈkɪndərən ɦɑt ɣərˈoːft ɛn vərˈbɔrɣən. di ˈʋɛrdən tun tɔt ˈkoːnɪŋs ˈɪnəɣə ˈvrøxdə təfoːrˈsxɛin ɣəˈbrɑxt. | nl | 9412 | unknown | 3.109 | |
11936_9412_000036-0001_0000 | Na een jaar, toen de koningin haar eerste kindje geboren was, nam de oude het weg terwijl ze sliep en besmeurde haar de mond met bloed. | naː eːn jaːr, tun də koːˈnɪŋɪn haːr ˈeːrstə ˈkɪntjə ɣəˈboːrən ʋˈɑs, nɑm də ˈɔudə hɛt ʋɛx tərˈʋɛil zə slip ɛn bəsmˈøːrdə haːr də mɔnt mɛt blut. | nl | 9412 | unknown | 3.657 | |
11936_9412_000036-0002_0000 | Toen ging ze naar de koning en klaagde haar aan dat zij een menseneetster was. | tun ɣɪŋ zə naːr də ˈkoːnɪŋ ɛn klˈaːɣdə haːr aːn dɑt zɛi eːn mˈɛnsənˌeːtstər ʋˈɑs. | nl | 9412 | unknown | 3.537 | |
11936_9412_000037-0001_0000 | en schilderde het naar de aard. En hij maakte het zo, dat de kop naar beneden hing, alsof het frat. | ɛn sxˈɪldərdə hɛt naːr də ˈaːrt. ɛn hɛi ˈmaːktə hɛt zˈoː, dɑt də kɔp naːr bəˈneːdən ɦɪŋ, ˈɑlsɔf hɛt frˈɑt. | nl | 9412 | unknown | 3.736 | |
11936_9412_000037-0002_0000 | Toen de volgende morgen de koeien naar buiten gingen, riep het boerke de herden binnen en zei, Kijk, hier heb ik een kalfje. | tun də ˈfɔlɣəndə ˈmɔrɣən də kˈujən naːr ˈbœytən ˈɣɪŋən, rip hɛt bˈurkə də hˈɛrdən ˈbɪnən ɛn zˈɛɪ, kˈɛɪk, hir hɛp ɪk eːn kˈɑlfjə. | nl | 9412 | unknown | 3.671 | |
11936_9412_000038_0000 | Nu hadden Boerke en zijn vrouw de langgewenste koek. Ze waren machtig verheugen mee. Maar ze hadden geen voer. Zij konden haar niet de eten geven. En zo moest ze al dadelijk weer geslacht worden. | nˈy ˈɦɑdən bˈurkə ɛn zɛin vrɑu də lˈɑŋɣəʋˌɛnstə kuk. zə ˈʋaːrən ˈmɑxtəx vərˈɦøːɣən meː. maːr zə ˈɦɑdən ɣeːn vˈur. zɛi ˈkɔndən haːr nit də ˈeːtən ˈɣeːvən. ɛn zˈoː must zə ˈɑl ˈdaːdələk ʋeːr ɣəˈslɑxt ˈʋɔrdən. | nl | 9412 | unknown | 3.957 | |
11936_9412_000039-0001_0000 | De deur ging open en hij zag een grote dikke pad zitten en daaromheen een hele kring van kleine padjes. | də døːr ɣɪŋ ˈoːpən ɛn hɛi zɑx eːn ɣrˈoːtə ˈdɪkə pˈɑt ˈzɪtən ɛn dˌaːrɔmhˈeːn eːn hˈeːlə krɪŋ vɑn ˈklɛinə pˈɑtjəs. | nl | 9412 | unknown | 3.512 | |
11936_9412_000039-0001_0001 | De dikke pad vroeg hem wat hij wenste. Hij antwoordde, ik zou graag het mooiste en fijnste tapijt hebben. | də ˈdɪkə pˈɑt vrux hˈɛm ʋɑt hɛi ʋˈɛnstə. hɛi ˈɑntʋoːrdə, ɪk zˈʌʊ ɣraːx hɛt ˈmoːistə ɛn fˈɛɪnstə tˈaːpɛɪt ˈhɛbən. | nl | 9412 | unknown | 4.207 | |
11936_9412_000040-0001_0000 | Toen drukte het boerke de raaf nog eens op zijn kop, dat het hard kwakte. | tun ˈdrʏktə hɛt bˈurkə də raːf nˈɔx eːns ɔp zɛin kɔp, dɑt hɛt hɑrt kʋˈɑktə. | nl | 9412 | unknown | 2.753 | |
11936_9412_000040-0002_0000 | Wat heeft hij gezegd? | ʋɑt ɦeːft hɛi ɣəˈzɛxt? | nl | 9412 | unknown | 2.892 | |
11936_9412_000040-0003_0000 | vroeg de molenaar. | vrux də mˈoːlənˌaːr. | nl | 9412 | unknown | 2.697 | |
11936_9412_000040-0004_0000 | Het boerke antwoordde, hij heeft gezegd, op den deel in de kast, daar zit de duivel. | hɛt bˈurkə ˈɑntʋoːrdə, hɛi ɦeːft ɣəˈzɛxt, ɔp dɛn deːl ɪn də kɑst, daːr zˈɪt də ˈdœyvəl. | nl | 9412 | unknown | 4.105 | |
11936_9412_000041-0001_0000 | Maar het was zulk boos weer, storm en regen, dat hij niet verder kon. En hij ging de molen binnen en vroeg of hij er schuilen mocht. | maːr hɛt ʋˈɑs zˈɵlk boːs ʋeːr, stɔrm ɛn ˈreːɣən, dɑt hɛi nit vˈɛrdər kɔn. ɛn hɛi ɣɪŋ də mˈoːlən ˈbɪnən ɛn vrux ɔf hɛi ˈər ˈsxœylən mɔxt. | nl | 9412 | unknown | 3.873 | |
11936_9412_000041-0002_0000 | De molenaarsvrouw was alleen thuis en zei tot het boerke, ga daar maar op het stro liggen. En ze gaf hem een boterham met kaas. | də mˈoːlənˌaːrsfrʌʊ ʋˈɑs aːˈleːn tˈœys ɛn zˈɛɪ tɔt hɛt bˈurkə, ɣaː daːr maːr ɔp hɛt strˈoː ˈlɪɣən. ɛn zə ɣɑf hˈɛm eːn ˈboːtərɦɑm mɛt kaːs. | nl | 9412 | unknown | 3.5 | |
11936_9412_000042-0001_0000 | Spreken kon zij met niemand, en voor lachen was zij niet vrolijk genoeg. Zij zat maar en keek op haar werk. | ˈspreːkən kɔn zɛi mɛt ˈniːmɑnt, ɛn voːr ˈlɑxən ʋˈɑs zɛi nit vrˈoːlək ɣəˈnux. zɛi zɑt maːr ɛn keːk ɔp haːr ʋˈɛrk. | nl | 9412 | unknown | 3.69 | |
11936_9412_000042-0001_0001 | Toen zij al lange tijd zo gezeten had, gebeurde het, dat de koning van het land, die in dat bos op jacht was, in de buurt jaagde. | tun zɛi ˈɑl ˈlɑŋə tɛit zˈoː ɣəˈzeːtən ɦɑt, ɣəˈbøːrdə hɛt, dɑt də ˈkoːnɪŋ vɑn hɛt lɑnt, di ɪn dɑt bɔs ɔp jɑxt ʋˈɑs, ɪn də byːrt jˈaːɣdə. | nl | 9412 | unknown | 3.392 | |
11936_9412_000043-0001_0000 | was de koning genoodzaakt haar aan het gerecht over te leven. En toen werd zij veroordeeld tot de duurzaamheid. | ʋˈɑs də ˈkoːnɪŋ ɣənˈoːdzaːkt haːr aːn hɛt ɣəˈrɛxt ˈovər tˈə ˈleːvən. ɛn tun ʋɛrt zɛi vərˈoːrdeːlt tɔt də dˈyrzaːmhˌɛɪt. | nl | 9412 | unknown | 3.259 | |
11936_9412_000043-0002_0000 | De dag waarop het vonnis zou voltrokken worden was tegelijk de laatste dag van de zes jaren waarin zij niet spreken of lachen mocht. | də dɑx ʋaːˈrɔp hɛt ˈfɔnɪs zˈʌʊ vˈɔltrɔkən ˈʋɔrdən ʋˈɑs təɣəˈlɛik də ˈlaːtstə dɑx vɑn də zɛs ˈjaːrən ʋaːˈrɪn zɛi nit ˈspreːkən ɔf ˈlɑxən mɔxt. | nl | 9412 | unknown | 3.353 | |
11936_9412_000044-0001_0000 | Nu zetten de twee zich samen aan tafel, maar de molenaarsvrouw bekroop de doodsangst. Zij ging in bed liggen en nam alle sleutels bij zich. | nˈy ˈzɛtən də tʋeː zɪx sˈaːmən aːn ˈtaːfəl, maːr də mˈoːlənˌaːrsfrʌʊ bəkrˈoːp də dˈoːdsɑŋst. zɛi ɣɪŋ ɪn bɛt ˈlɪɣən ɛn nɑm ˈɑlə slˈøːtəls bɛi zɪx. | nl | 9412 | unknown | 3.9 | |
11936_9412_000044-0002_0000 | Molenaar wou wel graag het vijfde ook weten, maar Boerke zei, eerst moeten wij deze vier dingen rustig opeten. | mˈoːlənˌaːr ʋɔu ʋˈɛl ɣraːx hɛt ˈvɛifdə ˈoːk ˈʋeːtən, maːr bˈurkə zˈɛɪ, eːrst ˈmutən ʋɛi ˈdezə vir ˈdɪŋən ˈrʏstəx oːpˈeːtən. | nl | 9412 | unknown | 3.828 | |
11936_9412_000045-0001_0000 | Toen kwam hij voor een andere deur. | tun kʋɑm hɛi voːr eːn ˈɑndərə døːr. | nl | 9412 | unknown | 3.227 | |
11936_9412_000045-0002_0000 | Daar klopt hij aan. | daːr klɔpt hɛi aːn. | nl | 9412 | unknown | 3.301 | |
11936_9412_000045-0003_0000 | En van binnen werd toen geroepen. Jongvrouw, teer en kleen, hutselbeen, hutselbeenshondje, | ɛn vɑn ˈbɪnən ʋɛrt tun ɣəˈrupən. jˈɔŋvrʌʊ, teːr ɛn klˈeːn, hˌɵtsɛlbˈeːn, hˈɵtsɛlbˌeːnshɔntjə, | nl | 9412 | unknown | 3.415 | |
11936_9412_000045-0003_0001 | hutsel hier en hutsel daar, ga eens zien wie klopt daar. | hˈɵtsəl hir ɛn hˈɵtsəl daːr, ɣaː eːns zin ʋi klɔpt daːr. | nl | 9412 | unknown | 3.028 | |
11936_9412_000046-0001_0000 | Hij greep er op goed geluk één uit de kring en zette die op de gele raam. | hɛi ɣreːp ˈər ɔp ɣut ɣəˈlʏk ˈeːn œyt də krɪŋ ɛn ˈzɛtə di ɔp də ˈɣeːlə raːm. | nl | 9412 | unknown | 3.19 | |
11936_9412_000046-0002_0000 | maar nauwelijks had zij de raap aangeraakt of zij werd een wonderschone jongvrouw. De raap werd een koets en de zes muisjes werden paarden. | maːr nˈʌʊələks ɦɑt zɛi də rˈaːp ˈaːnɣərˌaːkt ɔf zɛi ʋɛrt eːn ʋˌɔndərsxˈoːnə jˈɔŋvrʌʊ. də rˈaːp ʋɛrt eːn kuts ɛn də zɛs mˈœysjəs ˈʋɛrdən pˈaːrdən. | nl | 9412 | unknown | 3.289 | |
11936_9412_000047_0000 | bemerkte hij dat hij verdwaald was. Hij zocht een uitweg uit het woud, maar hij vond er geen. | bəˈmɛrktə hɛi dɑt hɛi vərdʋˈaːlt ʋˈɑs. hɛi zɔxt eːn ˈœytʋˌɛx œyt hɛt ʋɑut, maːr hɛi fɔnt ˈər ɣeːn. | nl | 9412 | unknown | 3.83 | |
11936_9412_000047_0001 | Nu zag hij opeens een oude vrouw met wachelend hoofd die naar hem toe kwam. Maar het was een heks. | nˈy zɑx hɛi ɔpˈeːns eːn ˈɔudə vrɑu mɛt ʋˈɑxələnt hoːft di naːr hˈɛm tˈu kʋɑm. maːr hɛt ʋˈɑs eːn ɦɛks. | nl | 9412 | unknown | 3.708 |
End of preview. Expand in Data Studio
No dataset card yet
- Downloads last month
- 41