text stringlengths 4 22.7k | label int64 -1 1 |
|---|---|
Autobiografisch verhaal waarin Polak op heldere wijze het loyaliteitsconflict schetst waarmee ze als kind worstelde. Niemand die haar vertelde dat zij haar biologische vader niet zou afvallen wan-neer ze van haar tweede vader zou houden. Op het moment dat ze zich dat realiseert is het te laat..... Korte zinnen, ongekun... | -1 |
Lisa Jackson begon met schrijven op aandringen van haar zus, Nancy Bush. Zij was er namelijk van overtuigd dat ze zouden kunnen samenwerken en aldus geschiedde. Als het duo "Lisa Jackson & Nancy Bush" schreven ze o.a. de New York Times bestseller Wicked Game (2009). Maar het is vooral met haar solowerk dat Lisa Jackson... | -1 |
Bordkartonnen personages springen van scène naar scène in een onwaarschijnlijk decor. Het hele verhaal komt ongeloofwaardig over: de gangsters zijn afdankertjes van slechte Amerikaanse films, de flikken zijn corrupt op het pathetische af, de held heeft het tweedimensionale gevoelsleven van een stripfiguur. Positief is ... | -1 |
Haalt het niet bij All the right Places.
Saai, weinig diepgang en trage verhaallijnen, warrig door steeds in de tijd en van persoon te veranderen. It’s a pity... | -1 |
Nicci French’ “literaire thriller” Het Geheugenspel komt eerder traag op gang. De auteur verliest zich al te vaak in details en houdt er de vervelende gewoonte op na om de lezer bij de aanvang van een nieuwe paragraaf 5 à 10 zinnen in het ongewisse te laten over wie aan het woord is en waar de scène zich in tijd en rui... | -1 |
Robin Cook wist wereldfaam te vergaren met zijn medische thrillers die in veel gevallen goed genoeg bleken om ze (voor de televisie) te verfilmen. Ondanks de medische termen die in zijn verhalen voorkomen, zijn de boeken doorgaans vrij makkelijk te lezen en redelijk toegankelijk voor een breed publiek. Dit geldt ook vo... | -1 |
In De samenkomst combineert debutant Peter Weijenberg een spannend verhaal met bovennatuurlijke elementen. De plot gaat over een serie moorden in de fictieve stad Waalstad. Op de meest gruwelijke manieren komen in korte tijd misdadigers om het leven. De politie onderzoekt de moorden, maar kan geen enkele aanwijzing vin... | -1 |
Dit boek is fijn om te lezen als je van veel details houdt, voornamelijk over de omgeving. Ik kwam totaal niet in het verhalen, teveel informatie en geen lekker verhaal. Het verhaal zelf begint ergens halverwege op gang te komen, wat erg lang duurt.
Geen aanrader, had hem eigenlijk willen weg leggen.. | -1 |
Lori Andrews is hoogleraar rechten en genetica aan het Chicago-Kent College of Law en tevens directeur van het Illinois Institute for Science, Law and Technology. Lori Andrews staat bekend als internationaal expert op het gebied van biotechnologie. Door enkele van haar onderzoeken kwam zij terecht in de top 100 van mee... | -1 |
voel ik me met deze recensie ..spijt me heel erg maar kon het niet eens uitlezen.
Ik vond het gewoon diletantisch en als ik erotiek en romance wil dan zoek ik een roman uit maar als ik een thriller wil lezen dan hoeft dat niet van mij, Ik was echt helemaal weg van haar, "moord voor mij" enz, meesterlijk en boeiend gesc... | -1 |
Dat Suzanne Vermeer zo populair is ga ik steeds minder goed begrijpen. Ja, het leest lekker weg. Als in: je hebt dit boek in een middag uit. Maar om nu te zeggen dat ik echt leesplezier heb beleefd aan dit boek? Nee.
De schrijfstijl is zo eenvoudig, kinderlijk bijna. Het boek staat bol van de clichés en je ziet diverse... | -1 |
Afgaande op de vele lovende recensies dacht ik een geweldig boek in handen te hebben. Viel dat even tegen...
Ik heb hem nog niet afgeschreven maar raakte door alle namen de weg even behoorlijk kwijt.. Laat hem eerst nog op mijn nachtkastje liggen tot het moment dat hij een tweede kans krijgt.
Het krijgt nu eerst van mi... | -1 |
een zeer voorspelbaar verhaal,er is niet veel aan . | -1 |
Onnatuurlijke dialogen en te weinig verdieping van de personages. Verder wordt er wel erg makkelijk gedacht over het lot van de stiefvader. Als iemand een kind misbruikt heeft, is het kennelijk volkomen okay om hem dood te slaan, aldus de personages in dit boek. Het verhaal is ontzettend voorspelbaar; het enige aspect ... | -1 |
Ik had iets helemaal anders verwacht van dit boek. Ik vond het onsamenhangend en vervelend zonder enige psychologische diepgang. Je krijgt van geen enkel personage een duidelijk beeld. Teleurstellend. | -1 |
Tijdens het lezen van Oktober vroeg ik me steeds af... van waar die hype?
Ik snap het niet.
Het boek begon aardig, maar daarna begon mn worsteling.
Het boek dwaalt constant af van het verhaal. Vaak door een terugblik naar het verleden. Terwijl ik de meerwaarde mis voor het boek. En het gebeurt te vaak. Bij bijna alle p... | -1 |
Het Hilton staat centraal in dit boek, de twee hoofdpersonen vertoeven in dit hotel, de 1 omdat hij het wel zo'n beetje heeft gehad met zijn verworven status en op zoek is naar een andere identiteit nadat hij als succesvol advocaat het opgebouwde vermogen en bezittingen van de hand doel maar wel zo dat hij er niets voo... | -1 |
Ik heb het boek van Crimezone gekregen om te buzzen. Ik woon al het grootste deel van mijn leven in Amsterdam, dus de plaatsen waar het verhaal zich afspeelt, zijn heel herkenbaar voor mij. Echter, voor mijn gevoel kloppen er een aantal dingen niet.
Posthumus werkt bij het team Uitvaartenn en heeft daar volgens het beg... | -1 |
Deze Duivelspaardjes vond ik bij de nieuwe aanwinsten van de bibliotheek. Omdat ik nog zelden een boek van een Colombiaanse schrijver had gelezen, wilde ik dit proberen.
Het is het verhaal van een echtpaar, dat zich terugtrekt uit de wereld. Boven op hun berg scheppen ze een paradijsje, met veel bloemen en dieren. De m... | -1 |
Na jaren van lesgeven op een basisschool aan groep 4, wordt Hugo Stern met prepensioen gestuurd. Hugo voelt zich overbodig, hij houdt vast aan de dagelijkse rituelen maar ontkomt niet aan de confrontatie met zijn echtgenote en zoon, die juist wel doorgaan hun leven een doel te geven.
Na de opening gaat het verhaal teru... | -1 |
Gemengde gevoelens
Wat begint als een onschuldige, weliswaar sterk sexueel getinte discussie tussen twee jonge tieners, ontwikkelt zich tot een steeds vreemdere vriendschap, waarin sprake is van een ziekelijke dominantie van Vikki, een meisje met een enigszins misvormd gezicht en misschien daarom lijdend aan een minde... | -1 |
Het verhaal is goed, en mooi en verdiend het zeker om verteld te worden. Alleen de manier waarop dat in dit boek verteld word door de schrijver is niet echt mijn stijl.
Harde taal vlijmscherpe meningen hetgeen mij niet eens zo erg tegenstaat. Alleen door de hoeveelheid ervan kun je soms even de draad kwijtraken.
Somm... | -1 |
Auteurs moeten beter worden. Als je eerste boek je beste blijft, heb je een probleem. Dus het is mooi om te zien dat Melissa Skaye groeit in het tweede deel van de serie Jeremy Jago, De Kracht van Assingna. Maar er is nog een flinke weg te gaan.
In de Kracht van Assingna pakt de schrijfster het verhaal over de zesvinge... | -1 |
'De Charmeur' is het eerste deel uit de detective serie 'Reders en Reders' van Jan en Sanne Terlouw.
Helaas viel dit boek tegen. Het verhaal op zich is niet eens onaardig, maar het boek wilde maar niet spannend worden en onverwachte plotwendingen bleven uit. Wat het meest stoorde waren de ongeloofwaardige situaties en ... | -1 |
Pierre Lemaitre heeft aardig wat indrukwekkende titels op zijn naam staan. zowel romans als de trilogie rond commandant Camille Verhoeven (Literaire thrillers).
Dit korte verhaaltje wat net als de boeken uit de trilogie een naam als titel heeft gekregen heeft behoudens de rol van Verhoeven en een heel klein rolletje v... | -1 |
Persoonlijk vond ik dit erg saai om te lezen. Het verhaal heeft
weinig inhoud en boeide me niet zo.Maar als je een liefhebber bent
van sex and the city dan is dit boek misschien wel een aanrader. | -1 |
Wat een enorme teleurstelling is dit boek. Het gebrek aan logica, de enorme hoeveelheid personages, de verhaallijntjes die dodelijk saai zijn en die uiteindelijk niet relevant zijn voor het plot (waarom vertelt de auteur ze dan? wil ze haar kennis etaleren?), de vampieren die van redelijk gevaarlijke wezens veranderen ... | -1 |
Wat een flutboek!!
Een egoïstische TV-presentator die alleen maar gewend is om in het middelpunt van de belangstelling te staan, verhuist samen met zijn vrouw van Friesland naar Het Gooi.
Enige tijd geleden is hun zoontje overleden door zijn schuld, zijn vrouw rouwt daar nog steeds om, maar hij heeft totaal geen belang... | -1 |
‘Als je naar de presentatie gaat van dat k..boek dan vliegen jullie eruit,’ blafte de minister. De omroepbazen wisten niet hoe snel ze de chauffeurs moesten vragen hun dienstauto’s te keren. 'En die Eljon zelf stuur ik naar huis.' Spannend moment uit het boek? Nee, echt gebeurd. ‘Roman toezichthouder valt verkeerd,’ ko... | -1 |
Onvervangbaar vertelt het verhaal van weduwnaar Alex. Zijn vrouw Isabel is tijdens het fietsen overreden en heeft het niet na kunnen vertellen. Voor haar overlijden had zij zich ingeschreven als orgaandonor en Alex besluit haar wens te respecteren. Dit heeft als gevolg dat Isabel's hart in het lichaam van Janet terecht... | -1 |
Een dun boekje wat lekker leest, mooi geschreven | -1 |
Wat een aaneenschakeling van cliché's , wat een armoede; Prima dat je bij een feelgood roman meteen weet wie wie krijgt, maar zorg wel voor wat diepgang of humor. | -1 |
Miles verzamelt beroemde laatste woorden. “I go to seek a Great Perhaps” is zijn inspiratie, want Miles wil ook een Great Perhaps zoeken. Liefst nog voordat hij doodgaat. Ervan overtuigd dat hij het in Florida nooit gaat vinden, besluit hij naar een kostschool in Alabama te gaan. Daar ontmoet hij The Colonel, Takumi en... | -1 |
Ik heb het boek in het Engels gelezen (State of Fear). Naarmate het verhaal vorderde, wist dit verhaal mij steeds minder te boeien. Uiteindelijk heb ik het niet uitgelezen. Een blijvertje in de boekenkast is het zeker niet voor mij. | -1 |
Het grootste probleem van Tot waar we kunnen komen is dat het verhaal van Janne en Dina, haar moeder, te karikaturaal is om serieus te nemen en te serieus om het grappig te vinden. Als van der Krabben clichés gebruikt (donkere krullen, vierkante kaak, een toef schuim, enz), dan is dat niet ironisch bedoeld en als ze ka... | -1 |
Dit boek wilde ik heel graag lezen door het hoge Ikea-parodie gehalte en de prachtige cover en titel. Ik zag het op BookTube en het trok meteen mijn aandacht. De booktuber was ook behoorlijk positief. Het was geen geweldig goed boek, maar alsnog plezierig om te lezen.
Horrorstör bleek beschikbaar via Storytel en daaro... | -1 |
"De grote Italiaanse roman waarop we allemaal zaten te wachten" vermeldt de achterflap. Boeken moeten uiteraard verkocht worden met wervende teksten maar deze is wel bekroond met de Premio Strega en zou in Italië een bestseller zijn geweest.
Centraal in het boek staat een brutale verkrachtings- en moordzaak in één van ... | -1 |
Het is de eerste kennismaking met deze schrijver en naar verluidt zou hij de meest succesrijke thrillerauteur van de laatste decennia zijn. Ik geeft toe dat het boek leest zoals geen ander, MAAR...het verhaal is een beetje herkauwd en de personnages zijn niet zo uitgewerkt als ik zou verwachten van een schrijver van di... | -1 |
De Bulgaarse Ina Valcanova is journaliste, producer en auteur. Naast internationaal bekroonde hoorspelen, schrijft ze ook romans. Verdronken stad Sozopol, haar eerste roman, werd verfilmd en deze verfilming werd meerdere malen bekroond. De derde roman van de hand van Valcanova heet Asja en de astrologe (vertaald door R... | -1 |
Ik vond het geen slecht boek maar toch had ik er meer van verwacht. Ik heb het gekocht omdat gezegd werd dat dit hetzelfde genre is als Dan Brown, maar ik vind dit toch een slechte vergelijking. Buiten een paar interessante wiskundige theorieën over kansberekening vond ik het verhaal maar matig en een beetje vergezocht... | -1 |
Ik vind het eigenlijk best moeilijk om een mening te vormen over dit boek. Ik had enorme moeite om in het boek te komen omdat ik me gewoon niet op het verhaal kon concentreren. Uiteindelijk kwam ik meer in het boek en was alles dus beter te volgen. De omstandigheden en de situaties die zich voordeden in het boek kwamen... | -1 |
Hoezo de thrillersensatie van nu? Razendsnelle thriller? Ik haak volledig af na zo'n 60 pagina's, wat een saai boek! Soms moet je even doorzetten, maar ik kan dit niet langer opbrengen. Kan me niet voorstellen dat ik de enige ben die er zo over denk? | -1 |
Dit boek is een vervolg op 'Niemand Vertellen'. De boeken zijn deel van een serie over rechercheur Lois. Het eerste boek heb ik niet gelezen. Ik wist ook niet dat dit boek een vervolg daarop was. Het is dan ook goed los van elkaar te lezen. Ik had niet het idee dat ik iets miste in het leven van Lois. Wat ik wel miste ... | -1 |
Ik heb zojuist dit boek uitgelezen en kan eigenlijk niks toevoegen aan de woorden van Zazou. Wat zij opgeschreven heeft nadat zij het gelezen heeft zouden mijn woorden kunnen zijn. Dus laat ik het daarbij. | -1 |
Het debuut van Naïri Nahapétian had niet beter getimed kunnen worden: op het moment dat als een domino-effect de bevolking in het Midden-Oosten het vertrek van haar autocratische leiders probeert af te dwingen en de wereld angstig toekijkt, ligt haar Iraanse thriller Achter gesloten deuren in de boekenwinkel. Iran (Isl... | -1 |
Nee dit was niet mijn boek,ik had ook helemaal niks met het einde terwijl er toch wel meer in had gezeten naar mijn mening. | -1 |
Dit was het vijfde deel dat ik in de serie Het rad des tijds las. Komt het door het ongelofelijk aantal pagina's dat ik al achter de kiezen heb (ruim 3.800) maar deze keer heb ik me er doorheen moeten worstelen.Het wordt langdradig.
Ik heb er nog een stuk of 6 in de kast staan. Ik vrees dat die er nog wel even staan.
W... | -1 |
Raadselachtig waarom dit boek onder de noemer "thriller" of "spannend boek" valt; er is nauwelijks sprake van spanning, en het griezelelement is door een aantal critici schromelijk overdreven. Gothic? Nou, nou.
Wat mij betreft blijft er een slepend verhaal over, met als onderwerp de maatschappelijke veranderingen in En... | -1 |
Wat een ontgoocheling! Na 400 blz: boek dicht!
Blijven knagen aan hetzelfde been helpt je als lezer niet vooruit. Misschien een nieuwe versie schrijven van 150 blz i.p.v. 523. | -1 |
John Darnielle is componist, gitarist, pianist, zanger en schrijver, zoals op de achterflap van het boek De vijfde aanwijzing te lezen valt. Maar dan wel allemaal in de hoedanigheid als het enige bandlid van The Mountain Goats. Met deze band heeft Darnielle dan ook zijn faam vergaard, want dit boek is zijn literaire de... | -1 |
Het verhaaltje op de achterkant klonk heel interessant, de schrijfstijl is ook redelijk, maar op de een of andere manier kon dit boek mij niet genoeg boeien om uit te willen lezen, heb het bij blz. 51 aan de kant gelegd. | -1 |
Wat een teleurstelling. Voorspelbaar met vergezocht einde. Meeste boeken zijn meeslepend en soms drie dimensionaal. Dit haalt t niet. ammer Sas, next. | -1 |
Ik was zeer verheugd toen ik in de najaarsfolder van De Geus de aankondiging zag dat er na ruim twee jaar eindelijk weer een boek van Roslund & Hellström zou verschijnen. Het Zweedse duo behoort al jaren tot de top van het thrillergenre en hun werk wordt altijd hogelijk gewaardeerd. Helaas vind ik dat laatste niet opga... | -1 |
Ik kan er niets anders van maken. Het verhaal is niet echt geloofwaardige fantasy, de script vorm is lastig. En voor een audio boek luisteraar bijna niet te volgen. Jammer, ik had me er meer van voorgesteld. | -1 |
'Overzee' is niet helemaal wat ik ervan gehoopt had. Wat ik knap vond aan dit boek zijn de sfeerbeschrijvingen van Curaçao zelf. Je waant je al snel op het zonovergoten eiland zelf! Verder leest het makkelijk weg en krijg je terloops ook nog een geschiedenislesje mee.
Lees mijn volledige recensie op mijn boekenblog:
... | -1 |
‘Bevroren nacht’ is het derde en laatste deel in de trilogie over Meira. Deel twee, ‘IJs als vuur‘ vond ik niet heel super qua vertaling, maar ik wilde wel graag weten hoe het afloopt met Meira.
Jammergenoeg vond ik ook in dit deel de vertaling niet goed. Op momenten was het ouderwets, liepen de zinnen niet goed of we... | -1 |
De flaptekst van gebroken soep was heel mysterieus. Ik had geen idee waar het verhaal heen zou gaan. Maar ik werd enorm teleurgesteld...
De eerste 150 paginas gebeurde er vrijwel niks. Het kabbelde wat voort. Het is op een hele bijzondere manier geachreven. Ik kon niet connecten met de personages. Kon er zelf geen fant... | -1 |
Niet spannend, kon mijn aandacht niet vasthouden ! Grotendeels opsomming van gebeurtenissen. Na zo'n 100 blz toch maar aan de kant gelegd. | -1 |
Dit boek vond ik niet echt spannend en heel commercieel, dus het leest lekker. | -1 |
Mooi verhaal maar langdradig en ik had niet de drang om door te lezen. Het blijft heel negatief, wel een aangeraden boek voor mensen met een depressie. | -1 |
Onlangs verscheen Een stille verdwijning van Jacqui Lofthouse bij Uitgeverij Cargo. Het is de tweede thriller van deze Engelse dame, die ook al de succesvolle roman De Maagdentempel schreef. Van deze roman was ik onder de indruk. Lofthouse wist een origineel verhaal te gieten in een pakkende en eigen schrijfstijl. Ik... | -1 |
Hoewel ik het verhaal op zich best aardig vond - veel verdachtmakingen en uiteindelijk heeft toch de onopvallende "butler" het gedaan - heb ik ondanks het onderwerp steeds het gevoel gehad dat ik een jeugdboek zat te lezen. Simone van der Vlugt legt naar mijn idee te veel uit en komt op sommige karaktertrekken te vaak ... | -1 |
Henning Mankell is één van mijn favoriete schrijvers. En dan een debuut van deze grote meneer maar twee sterren geven? Tja, er was nog ruimte voor vorderingen op zijn 25ste... Zo blijkt maar weer dat alle begin moeilijk is, of dat ik het er lastig mee heb toch.
Toch zit er al wel een verteller achter dit boek, die een... | -1 |
Wat een verschil kan een jaar toch maken. Werd de eerste editie Edge Zero nog slim geframed als tegendraads en jongehonderig (wat natuurlijk aantoonbaar flauwekul was – er werd ofwel door vaste krachten noest maar voorspelbaar voort getimmerd aan de eigen (onbegrepen) weg binnen het genre, ofwel er werden een tikje moe... | -1 |
Van al de boeken die ik van Esther Verhoef gelezen heb, en dat zijn er veel, vind ik "Déjà vu" het minste. De schrijfstijl vind ik zoals altijd vlot en fijn, alhoewel ik al de Franse stukjes op een gegeven moment een beetje vervelend vond worden, maar ik kon moeilijk in het verhaal komen en het wist mij onvoldoende te ... | -1 |
Het Morelli Principe is het tweede boek van het schrijversduo Laura en Simon Burgers. Het boek gaat niet alleen over computermisdaad en beveiliging, maar betrekt ook elementen van de kunst in het verhaal, waardoor het heel wat mensen aan kan spreken.
Alex is een zestienjarige jongen en reporter bij de plaatselijke sch... | -1 |
Indridason heeft zich natuurlijk al lang bewezen en blink uit in het neerzetten van een verhaal in de stemmige Ijslandse setting. Veel tijd en aandacht om personages en omgeving tot hun recht te laten komen.
Dit boek heeft echter zo'n dus verhaal dat de setting de boventoon krijgt en het maar kabbelt en kabbelt, Saai e... | -1 |
In 1978 kreeg de Britse pianist Sean Mayes een droomuitnodiging: of hij piano wilde spelen in de band die David Bowie zou begeleiden tijdens zijn nieuwe wereldtour. Het antwoord laat zich raden en hij vertrok al snel naar Dallas voor de eerste repetities. Als een man die nergens heenging zonder zijn typemachine, hield ... | -1 |
Schrijver Marnix Peeters (1965) maakte naam als rockjournalist bij Humo en was daarna jarenlang interviewer bij Het Laatste Nieuws en De Morgen. Sinds 2012 schreef hij drie romans. Zijn eerste boek, De dag dat we Andy zijn arm afzaagden, werd genomineerd voor de Bronzen uil, de Vlaamse prijs voor het beste debuut.
Pee... | -1 |
Normaal een hele grote fan van Karin Slaughter.
Ben 2 keer begonnen met lezen maar het wil mij niet boeien. Ik moet mij er doorheen worstelen dus maar weer gestopt. Misschien ooit. | -1 |
De cover van Plicht en eer past goed binnen de reeks boeken van Tom Clancy. De helderblauwe kleur staat mooi en de afbeelding past goed bij het plot. De tekst op de achterflap onthult wel wat veel informatie. Plicht en eer is een deel rondom hoofdpersoon Jack Ryan junior, die na zijn acties in Opperbevel, dat een half ... | -1 |
Een boek ontraadselen van de befaamde Pieter Aspe, pseudoniem voor Pierre Aspeslags, een uitdagende klus met veel intrigerende facetten.
Pieter Aspe, koning in de misdaadromans staat bekend om zijn meesters in de misdaad, zo schrijft hij maar liefst 40 boeken in dit genre en vult hij deze lijst aan met nog enkele ander... | -1 |
Had heel wat van dit boek verwacht maar het kon me echt niet boeien. Misschien lag het wel aan mij maar ik kon niet wachten tot ik het uit had. (Wilde het wel persé uitlezen)
Net als Sannetje moest ik af en toe denken aan deel 1 van 'In de ban van de ring', meteen al met het plattegrondje voorin, met de reis door bos e... | -1 |
In de lijn van Alistair MacLean. Leest makkelijk weg, maar zeker geen hoogvlieger met af en toe lachwekkende pseudo-literaire teksten. Een jongensboek. | -1 |
Het huwelijk van Sara en Karel staat op springen. Ze zijn op elkaar uitgekeken. Wanneer Sara dan de stap neemt om alleen te gaan wonen, ervaart ze wat vermoedelijk vele anderen ervaren in een analoge situatie. Ze komt er helemaal alleen voor te staan. Het lijkt wel alsof ze als het ware verstoten wordt door de maatscha... | -1 |
Ik was zo blij te horen dat er weer een Slaughter uit was!!
Gelijk naar de boekhandel gerend, letterlijk.
Zat me helemaal te verkneukelen... wat een teleurstelling! ik dacht is dit Slaughter? Het boek komt ontzettend langzaam op gang zeg, normaal lees ik haar in 1 keer uit. Nu heb ik er zelfs een paar weken over gedaan... | -1 |
Ik moet eerlijk zeggen dat ik Alice erg naïef vind. Het boek was flink aangeprezen maar mij viel het tegen. Als je weet wat ze met haar vader heeft meegemaakt had ze het in Dylan echt wel in moeten zien. Maar dat vind ik. Ik ben blij dat ik het niet heb gekocht maar geleend heb van de bibliotheek. | -1 |
Teleurstellend. Het verhaal is volkomen ongeloofwaardig. De hoofdpersonages zijn allen wel aanwezig, maar dat is het dan ook. Ze zijn aanwezig. Hoe ze met zijn allen elk hun eigen misdaad proberen op te lossen en dan op het eind op de zelfde dader stoten is ronduit belachelijk. Hopelijk stopt Cornwell hier met haar Sca... | -1 |
Het boek 1897 heeft deze titel om twee redenen: het speelt zich in dat jaar af en is een ode moet zijn aan het wereldberoemde horrorboek dat in 1897 verscheen: Dracula van Bram Stoker. Dat laatste weet ik omdat ik het de schrijver heb gevraagd.
Voor de eerste claim kan ik in het boek niets terugvinden. Er is niet iets... | -1 |
Het boek begint erg traag. Lena denkt gezien te hebben dat iemand van het dak verdwijnt, maar doet hier verder niets mee en gaat verder met haar leven. Dan leert ze Max kennen, maar die zit een beetje in de knoop en dan laat ze hem meteen vallen en begint een relatie met zijn vriend Georg. Ik vind haar niet echt sympat... | -1 |
Van Henriette Hemmink (1957) zijn al meer dan honderd jeugdboeken uitgegeven, maar ook romans, korte verhalen, journalistieke teksten, filmscenario’s en hoorspelen. In haar autobiografie lezen we dat zij een filmische stijl van schrijven heeft en de kunst van het weglaten verstaat. Dit geldt zeker voor haar nieuwste bo... | -1 |
Dit is de derde roman van Svealena Kutschke (*1977)die zich afspeelt in haar geboorteplaats Lubeck, een Duitse Hanzestad gelegen aan de Oostzee, aan de monding van de Trave, de rivier die zich door deze roman kronkelt, mysteries in zich opneemt en verbergt.Deze 700 pagina,s tellende roman laat zich het best omschrijven... | -1 |
...
Ik had al eerder boeken van deze schrijfster gelezen en die spraken me wel aan. Naar mijn mening waren ze ook meeslepender terwijl ik dit verhaal het best kan omschrijven als vermakelijk. Bovendien merk ik nu ik deze recensie met een beetje vertraging uitwerk dat er niet zoveel van het verhaal is blijven hangen. Bu... | -1 |
Sofia schrijft een brief naar het Centrum Autisme om zich aan te melden voor een diagnose. Het centrum vraagt daarvoor een verantwoordingsbrief, maar Sofia besluit haar hele dagboek door te sturen. Het is dat dagboek dat we in Amandelbloesem te lezen krijgen. Het leest als een aandoenlijk verslag over de worsteling van... | -1 |
Ingewikkelddoenerij met quasi-diepzinnige observaties die soms
onbedoeld komisch zijn. Humbug. | -1 |
Ben dit boek nu aan het lezen, maar vind het wat warrig, veel personen en er lijkt (nog)geen lijn in het verhaal.
Ik heb dit boek dan ook niet uitgelezen. | -1 |
Een boek is altijd een interactie tussen inhoud en de lezer. Daartussen moet iets gebeuren. Bij mij gebeurde er van alles, maar waardering was daar helaas niet bij. Er gebeuren dingen die ik niet in het verhaal kan plaatsen en de schrijver is soms moeilijk te volgen. Volgens recensenten zou het ook humoristisch zijn, e... | -1 |
In De logeerkamer krijgt de Melbournse Helen haar vriendin Nicola, die in Sydney woont en strijdt tegen kanker, op bezoek. In Melbourne zal ze behandeld worden in het Theodore Institute. Tijdens die behandeling logeert Nicola bij Helen. Maar Helen vertrouwt het zaakje niet helemaal en stelt zich sceptisch op tegen het ... | -1 |
Tot het einde was mijn mening dat de schrijfstijl me minder aansprak, maar het verhaal wel pakte. Helaas werd het verhaal naar het einde voor mij te ongeloofwaardig, waardoor mijn aanvankelijke 3 sterren er 2 werden. | -1 |
Michael Ridpath is met Waar de schimmen zijn een trilogie begonnen over rechercheur Magnus Jonson die in Boston werkt en uit IJsland komt.
Jonson is de kroongetuige in een proces tegen een drugsdealer en wordt daarom met de dood bedreigd. Het lijkt zijn meerdere verstandig om Jonson een tijdje weg te sturen. IJsland li... | -1 |
Het boek begint mooi een beeldend. Ik had nadat ik het eerste deel gelezen had een goed gevoel bij het verhaal. Helaas werd dit minder nadat we meerdere delen te lezen kregen. Het verhaal speelt zich af over een lange periode en het is niet altijd duidelijk wanneer er overgesprongen wordt. Zo maken we kennis met 2 oorl... | -1 |
Het thema van de Boekenweek is dit jaar ‘Te gek voor woorden’. Toen ik nog maar 10 bladzijden gelezen had in ‘De zomer hou je ook niet tegen’ had ik het al helemaal gehad met het boek. Hoezo te gek voor woorden? Bedoelt Dimitri hiermee dat Sonny te gek is om te spreken? Is het te gek voor woorden dat de jongen zielig z... | -1 |
Doorgaans kan ik me uitstekend vinden in de recensies die ik op Crimezone terugvind. Ik was dan ook in mijn nopjes met het verjaardagsgeschenk dat mijn zus - na een vakantie bij onze noorderburen (wij zijn Vlamingen) - voor me mee had. De eetclub van Saskia Noort wordt op jullie website immers met vier sterren bekroond... | -1 |
Zes tieners komen samen te wonen in een van de mooiste strandhuizen van Venice Beach. Ze leiden het alledaagse leven van iedere doorsnee tiener. Ze gaan naar school, doen klusjes in huis, maken huiswerk en hangen wat rond met vrienden. Het enige verschil is dat er in het strandhuis geen ouders aanwezig zijn. De zes tie... | -1 |
In het begin vond ik dit boek redelijk spannend, maar gaandeweg ebt die spanning weg.
Verschillende verhaallijnen die door elkaar lopen, een hoofdpersoon die met zichzelf in de knoop zit, een collega met huwelijksproblemen, en alles blijft vaag.
Jammer dat goed ingezette verhaallijnen niet verder uitgediept worden.
Het... | -1 |
Helder geschreven, handig om bladzijden over te slaan. | -1 |
Wat het precies is weet ik niet maar het boek leest niet echt pakkend. Zwalkt teveel.
Het ene moment is het taalkundig niet echt boeiend en lijkt het een goedkoop dokter romannetje om dan wel weer lekker te lezen maar nooit meer dan dat.
Om een vergelijking te maken met Zafron. Die schrijft meer beeldend, pakkender en ... | -1 |
Met zijn debuut Doorgeslagen werd Simon Lelic genomineerd voor de John Creasy Dagger (beste debuut). Het boek werd overladen met lyrische quotes als "tamelijk briljant" en "superieur". Superlatieven die er niet om liegen en ervoor zorgden dat ik met veel zin begon aan boek nummer twee, getiteld Opgesloten.
Dit verhaal ... | -1 |
een boek vol met sex, leesbaar verhaal, maar wel met oppervlakkige personen. | -1 |
Een boek, geheel gratis en voor niks op de deurmat. Dat is prettig natuurlijk. Lippman en haar personage Tess Monaghan kende ik nog niet, maar ik betwijfel of ik na het lezen van De draad van de spin bij een nieuweling van haar naar de boekwinkel zal rennen.
Lippman beschikt over een prettige schrijfstijl, dat blijkt ... | -1 |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.