Datasets:

fosters
/

dzhozef_redzyard_kipling_all

audio audioduration (s) 7.97 24.1	text stringlengths 28 224	duration float32 7.97 24.1
	Джозеф Рэдзьярд Кіплінг. Перакладчыкі Міхась Багун, Сяргей Міхальчук.	10.46
	Казкі. Чаму ў вярблюда горб.	8.59
	У самы першыя гады, даўно-даўно, уся наша зямля была новенькая,	8.45
	толькі што зробленая. Жывёлы з першых жа дзён пачалі служыць чалавеку.	9.14
	Але ў страшэнна панурай пустыні жыў страшэнна пануры вярблюд,	8.81
	які і не думаў працаваць. Ён еў сухія калючкі, жорсткія галінкі, тамарыск, цярноўнік і кару,	11.75
	але працаваць ні за што не хацеў. Такі несумленны гультай. І што б ні казалі яму,	9.89
	ён на ўсё адказваў: «Гэрб». Толькі гэрб і болей нічога.	10.63
	Вось аднойчы, у панядзелак раніцой, прыйшоў да яго конь. На спіне ў каня было сядло, у зубах вуздэчка.	13.38
	«Вярблюд, а вярблюд, — сказаў ён, — ідзі да чалавека і пачні бегаць трушком, як бегаем мы».	10.52
	«Гэрб», — сказаў вярблюд. А конь пайшоў да чалавека і расказаў яму ўсё.	7.99
	Неўзабаве пасля гэтага да вярблюда прыйшоў сабака. У яго ў зубах была палка. Ён прыйшоў і сказаў:	10.35
	«Вярблюд, а вярблюд, ідзі да чалавека, навучыся хадзіць разам з ім на паляванне, як мы».	9.39
	«Гэрб», — адказаў вярблюд. А сабака пайшоў да чалавека і расказаў яму ўсё. Неўзабаве пасля гэтага прыйшоў да вярблюда бык.	13.9
	У быка на шыі было ярмо. Ён сказаў: «Вярблюд, а вярблюд, ідзі да чалавека	9.34
	і ары зямлю, як аром мы». «Гэрб», — адказаў вярблюд. А бык пайшоў да чалавека і расказаў яму ўсё.	12.13
	Увечары чалавек паклікаў каня, сабаку і быка і сказаў: «Конь, сабака і бык,	9.37
	мне вельмі вас шкада. Свечка быў зусім яшчэ новы. Але звер, які крычыць гэрб у пустыні,	10.57
	няздольны ні да якай работы. І то б ён даўно прыйшоў да мяне. Хай сабе жыве ў сваёй пустыні. Я не крану яго.	11.45
	Але вам давядзецца працаваць удвая больш, і за сябе, і за яго».	9.19
	Тады конь, сабака і бык вельмі разлаваліся. Свечка быў яшчэ вельмі новы.	8.13
	І яны пайшлі да самага краю пустыні і пачалі голасна абмяркоўваць, што ім рабіць. І брахалі, і іржалі, і мычалі.	13.7
	Да іх падышоў вярблюд, несумленны гультай, і, ляніва перажоўваючы сухую траву,	8.99
	пачаў насміхацца з іх. Потым ён сказаў: «Гэрб» і пайшоў далей.	9.74
	Міма іх па дарозе імчаў у хмары пылу джын, уладар усіх пустынь.	9.94
	Ён спыніўся пагутарыць з канём, сабакам і быком. «Уладар усіх пустынь, —	8.81
	сказаў конь, — хто мае права гультайнічаць, калі свет такі новы і ў ім яшчэ так многа работы?»	9.57
	«Ніхто», — адказаў джын. «А вось, — сказаў конь, — у тваёй страшэнна панурай пустыні жыве страшэнна пануры звер	11.57
	з доўгай шыяй, з доўгімі нагамі, які ад самай раніцы, ад панядзелка, не падумаў узяцца за работу. Не хоча бегаць трушком ні за што».	15.01
	«Ф'ю, — свіснуў джын, — дык гэта мой вярблюд, клянуся золатам аравійскіх пустынь. Што ён вам кажа?»	10.63
	«Ён кажа адно слова гэрб, — сказаў сабака, — гэрб і болей нічога. І не хоча памагаць чалавеку на паляванні».	12.85
	«А што яшчэ ён кажа?» — спытаў джын. «Болей нічога, толькі гэрб і не хоча араць», —	9.16
	адказаў бык. «Вельмі добра, — ускрыкнуў джын. — Пачакайце хвілінку, я зараз пакажу яму гэрб».	9.45
	Ён захінуўся ў свой плашч з пылу і памчаўся ў пустыню. Там ён знайшоў вярблюда.	9.92
	Той стаяў і любаваўся сваім адлюстраваннем у лужыне, несумленны гультай. «Мой хітры даўганогі дружа, —	12.01
	сказаў джын, — я чуў, што ты не хочаш працаваць у нашым новым, навюсенькім свеце. Што гэта такое?»	10.53
	«Гэрб», — адказаў вярблюд. Джын сеў на пясок і, абапёршыся падбародкам на руку,	8.73
	пачаў чараваць. А вярблюд стаяў і хоць бы што, любаваўся сваім адлюстраваннем у лужыне.	11.75
	«Конь, бык і сабака працавалі ад самай раніцы, ад панядзелка. І працавалі болей, чым трэба, таму што ты такі несумленны гультай», —	14.4
	сказаў джын. І ён зноў абапёрся рукою на падбародак і чараваў далей.	9.46
	«Гэрб», — паўтарыў вярблюд. «І як табе не надакучыць гэтае слова? Каторы раз ты яго паўтараеш, несумленны гультай. Я хачу, каб ты працаваў». «Гэрб», — паўтарыў вярблюд.	17.809999
	І раптам спіна, якой ён так ганарыўся, пачала ў яго пухнуць, і пухла, і пухла, пакуль у яго не вырас вялізны, цвёрды горб.	15.68
	«Палюбуйся, — сказаў джын. — Гэта той самы гырб, пра які ты толькі і гаворыш.	8.85
	Ён вырас у цябе таму, што ты несумленны гультай. Работа пачалася ад панядзелка, сёння чацвер,	10.54
	а ты да гэтага часу яшчэ не ўзяўся за работу. Але цяпер ты пачнеш працаваць».	8.46
	«Як жа я буду працаваць, калі ў мяне вялізны гэрб?» — запытаў вярблюд. «А гэта табе	10.11
	ў пакаранне, — адказаў джын, — за тое, што ты прагуляў трое сутак. Але цяпер ты можаш працаваць тры дні без усякай яды,	12.82
	бо ты будзеш есці свой уласны гырб. Жыў жа ты тры дні адным толькі гэрб.	10.03
	Пасля гэтага, я спадзяюся, ты не будзеш казаць, што я пра цябе не клапачуся. А цяпер выбірайся з пустыні,	12.45
	ідзі да каня, сабакі і быка і, глядзі, паводзь сябе добра».	10.16
	І пайшоў вярблюд са сваім гарбом да каня, сабакі і быка.	8.83
	І да гэтага часу ён цягае на спіне свой горб. Мы не кажам ужо гэрб.	8.75
	Мы кажам горб, каб не пакрыўдзіць вярблюда. І да гэтага часу ён не можа нагнаць трох дзён, якія ён прагуляў на пачатку, калі зямля была новая.	17.290001
	І да гэтага часу не можа навучыцца, як трэба сябе паводзіць.	7.97
	Горб вярблюджы, непрыгожы дужа. Бачыў я ў звярынцы не раз.	8.63
	Ды горб сама брыдкі расце ў вачавідке, расце ў мяне і ў вас.	10.81
	Ва ўсіх, хто ў працы марудны, нямыты, нячэсаны, брудны, узвысіцца горб,	10.64
	нябачны горб страшэннаю чорнай грудай. Мы спім да паўдня і ў святы, і ў будні.	11.02
	Прачнёмся — і свет нам нямілы. Мы мяўкаем, брэшам, уставаць не жадаем, злуемся на губку і мыла.	10.96
	Скажыце, куды ўцячы ад бяды, дзе ўтоіць ці горб свой жахлівы? Нябачаны горб, агіднейшы горб, калматае чорнае дзіва.	17.16
	Махніце рукой, забудзьце спакой, узяцца вам час за работу.	8.63
	Не кіснуць, не спаць, а зямлю капаць, капаць да дзясятага поту.	9.38
	І спёка, вятры, і дождж праліўны, і праца вас зробяць шчаслівым.	9.42
	Разгладзяць ваш горб, нябачаны горб, калматы, махнаты, жахлівы.	9.31
	Казка пра старога кенгуру. Не заўсёды кенгуру быў гэткі, як цяпер. А быў ён інакшы.	14.69
	Маленькі і на чатырох нагах. Ён быў шэры і калматы, і страшэнна фанабэрлівы.	9.19
	Ён скакаў па камяністых пагорках у самай сярэдзіне Аўстраліі. І аднойчы з'явіўся перад малодшым богам па імені	12.72
	Нка. З'явіўся ён да Нка ў шэсць перад сняданнем і кажа:	8.49
	«Зрабі мяне непадобным на ўсіх астатніх жывёлін, ды не пазней, як да пяці гадзін дня».	9.1
	Усхапіўся Нка са свайго пясчанага трона і закрычаў: «Ідзі прэч!». А кенгуру быў шэры і калматы і страшэнна фанабэрлівы.	13.58
	Ён паскакаў па скалістым выступе ў самай сярэдзіне Аўстраліі і падаўся да сярэдняга бога	10.02
	Нкінга. З'явіўся ён да Нкінга ў восем пасля снядання і кажа:	8.9
	«Зрабі мяне непадобным на ўсіх астатніх жывёлін, і каб мяне ведалі ўсюды,	9.08
	ды не пазней, як да пяці гадзін дня». Выскачыў Нкінга са сваёй нары ў гушчары і закрычаў: «Ідзі прэч!».	12.69
	А кенгуру быў шэры і калматы і страшэнна фанабэрлівы. Ён паскакаў па пясчанай бобмелі ў самай сярэдзіне Аўстраліі і падаўся да старшага бога Нконга.	17.23
	З'явіўся ён да Нконга ў дзесяць яшчэ да абеду і кажа: «Зрабі мяне непадобным на ўсіх астатніх жывёлін,	12.19
	і каб мяне ведалі ўсюды, і ўвесь час за мною ганяліся, ды не пазней, як да пяці гадзін дня».	10.28
	Выскачыў Нконг са сваёй ванны ў саляным азярцы і закрычаў: «Хай будзе па-твойму».	9.28
	Паклікаў Нконг Дынга, жоўтага сабаку Дынга, вечна галоднага і вельмі запыленага, што было прыкметна на сонцы. І паказаў яму на кенгуру.	17.700001
	І Нконг сказаў: «Дынга, прачніся, Дынга. Ты бачыш гэтага скакуна каля кручы?	10.1
	Ён хоча, каб яго ведалі ўсюды і ўвесь час за ім ганяліся. Выканай яго жаданне, Дынга».	10.64
	Усхапіўся Дынга, жоўты сабака Дынга, і спытаў: «Вось гэтага? Не то ката, не то труса?».	11.83
	А фанабэрлівы кенгуру кінуўся наўцёкі на ўсіх сваіх чатырох лапах, быццам якое-небудзь трусяня.	10.13
	На тым, мой любенькі, і канчаецца першая частка гісторыі. Кенгуру бег па пустыні.	10.07
	Ён бег цераз горы, бег цераз высахлыя саляныя азёры, бег праз чараты, бег праз зараснікі эўкаліптаў, бег праз калючыя хмызнякі, бег, пакуль у яго не забалелі пярэднія лапы. Нічога не зробіш. Давялося.	24.110001
	Бег і бег Дынга, жоўты сабака Дынга, вечна галодны, з разяўленай вастразубай, падобнай на пастку зяпай.	10.39
	Ён не набліжаўся і не адставаў, а ўсё імчаўся за кенгуру. Нічога не зробіш.	9.14
	Давялося. Бег і бег кенгуру, стары кенгуру. Ён бег праз зараснікі дрэў, бег праз зараснікі кустоў,	12.1
	бег па высокай траве, бег па нізкай траве, бег цераз тропікі Рака і Казярога.	9.34
	Беў, пакуль у яго не забалелі заднія лапы. Нічога не зробіш. Давялося.	10.73
	Бег і бег Дынга, жоўты сабака Дынга, яшчэ больш галодны, чым заўсёды, з разяўленай зяпай, падобнай да конскі хамут. Ён не набліжаўся і не адставаў, і гэтак яны хутка дабеглі да ракі Валгонх.	20.629999
	А там не было ні моста, ні парома, і кенгуру не ведаў, як яму перабрацца на другі бок.	9.72
	І ён стаў на заднія лапы і пераскочыў. Нічога не зробіш. Давялося.	11.52
	Ён скакаў па зямлі, ён скакаў па попеле, ён скакаў цераз пустыні ў самай сярэдзіне Аўстраліі, ён скакаў, як сапраўдны кенгуру.	15.21
	Спачатку ён скокнуў на ярд, потым скокнуў на тры ярды, потым скокнуў на пяць ярдаў, а лапы ўсё дужэлі,	11.87
	а лапы ўсё дужэлі. Ён не меў часу адпачыць і падмацавацца, хоць яму гэта было вельмі трэба.	10.6
	Бег і бег Дынга, жоўты сабака Дынга, страшэнна галодны і зусім збіты з панталыку,	10.79
	і ўсё больш дзівіўся, чаго гэта стары кенгуру надумаўся гэтак скакаць.	9.61
	А скакаў ён, як конік, як гарошына ў рондэлі, або новы гумавы мячык па падлозе ў дзіцячым пакоі. Нічога не зробіш. Давялося.	17.01
	Ён падкурчыў пярэднія лапы, ён скакаў на задніх. Для раўнавагі ён абапіраўся на хвост, і гэтак перамахнуў цераз пагоркі Дарлінга. Нічога не зробіш. Давялося.	17.84

End of preview. Expand in Data Studio

Зборнік

Аўтар / Author: Джозэф Рэдзьярд Кіплінг
Мова / Language: Беларуская (Belarusian)

Аўдыё нарэзана з арыгінальнага запісу ў зыходнай частаце дыскрэтызацыі (native), мона, фрагменты да 30 секунд. Частка калекцыі Belarusian Audiobooks (native).


Радкоў у датасеце	308
Працягласць	58 хв
Частата дыскрэтызацыі	44100 Hz
Каналы	мона
Даўжыня фрагмента	да 30 с

Структура

Кожны радок змяшчае:

audio — аўдыёфрагмент (native SR, мона, ≤30 с)
text — транскрыпцыя (Gemini + двайное ASR выраўнаванне)
duration — даўжыня фрагмента ў секундах

Апрацоўка

Аўдыёкніга разбіта на фрагменты (≤30 с) і нарэзана з арыгінальнага аўдыё ў зыходнай якасці. На краях кожнага фрагмента застаецца ≤200 мс арыгінальнай цішыні плюс 100 мс сінтэзаванай. Упэўненасць выраўнавання транскрыпцыі ≥ 0.95.