Datasets:

fosters
/

maksim_tank_all

audio audioduration (s) 7.13 25	text stringlengths 34 194	duration float32 7.13 25
	Авеяныя славай. Хоць у пахаванках гаворыцца: палі ў баях за радзіму сваю гераічна,	11.67
	аб чым сведчаць надпісы на п'едэсталах, жалобныя даты, нязгасныя знічы, ды толькі	10.34
	таварышы, аднапалчане, якія калісьці прайшлі разам з імі праз пекла вайны і ўсе выпрабаванні, заўсёды іх лічаць і бачаць жывымі.	13.27
	Жывымі, авеянымі вечнай славай, байцамі нязменнымі на сваёй варце, такімі ж дваццацігадовымі нават, якімі жагналі іх некалі маці.	13.77
	А тое, што бронзавыя шынялі ў іх і боты, якія не ведаюць зносу, ім трэба, каб крочыць	8.83
	праз буры і ліўні дарогай бяссмерця салдацкага лёсу.	7.62
	Дзядуля. «Дзядуля, хто ў нас за мяне старэйшы?» «Ну, твае мама і тата».	9.52
	«А хто старэйшы за іх?» «Мы з бабуляй». «А хто самы-самы, самы старэйшы на свеце?»	9.29
	Жанчына. Калі закончыў Бог сваю работу і збіраўся ўжо на адпачынак,	11.07
	да яго прыйшоў Адам са скаргай, што сонца зусім не грэе, вада не ўталяе смагі,	11.05
	хлеб горкі, птушкі безгалосыя, травы чэрствыя, кветкі недухмяныя, дні сумныя, ночы бяссонныя.	10.35
	І Бог стварыў жанчыну. І толькі дзякуючы ёй стала можна жыць на зямлі.	10.81
	Журавы. За прадмесценскім трамваем журавы прыселі. Я пайду і ў іх спытаю, адкуль прыляцелі.	14.38
	Мо з маіх лугоў, далінаў, юнацкага краю, дзе адна мяне рабіна ля варот чакае.	8.68
	На ёй зрэбная нажутка, як у маёй маці. І такая ж чырвань хустка, што аж светла ў хаце. І	11.46
	яшчэ я ў іх спытаю: ці на той рабіне, як раней, зязюля ў маі кукуе няспынна?	9.79
	З даўніх прыказак. З даўніх прыказак, прымавак, перасцярог, марнатраўца я некалькі перлаў збярог.	13.18
	Будзь далей ад нядобразычлівых людзей. Ад мясцін, дзе не чуць песень, смеху дзяцей.	9.61
	Ад дарог, скручаных, як гадзюкі ў вузлы. Ад варот з надпісамі: «Тут сабака злы».	9.61
	Ад сябрыны, дзе рэй водзяць зайздрасць і злосць. Ад застолля, у якім ты няпрошаны госць. Будзь далей.	12.27
	Толькі я не ўсцярогся ў жыцці небяспекі і злыбяды ўсё абысці.	8.56
	Ад якіх адчуваю я з цягам гадоў усё больш застаецца на сэрцы шрамоў.	10.79
	Заўжды, ад'язджаючы з дому, заўжды, ад'язджаючы з дому, знаходзіў прычыны марудзіць.	12.96
	То трэба агледзець было мне застрэшшы, гарышчы, аруды, праверыць падковы гнядога і дзёгцем падмазаць калёсы, і з кнігаўкамі развітацца на пількаўскіх луках і плёсах.	17.35
	Затое, калі я збіраўся аднекуль дадому вяртацца, адразу зрываўся і бег я да першай з чыгуначных станцый,	11.58
	схапіўшы ў дарогу кус хлеба і радасць вяртання ў ахапку, як сёння, забыўшы з паспеху свой кій падарожны і шапку.	12.36
	І чаго? І чаго ты паўзеш за парог, на дварышча, на вуліцу?	8.01
	І чаго ты лезеш на плот за пеўнем, за вераб'ямі? І чаго ты цягнешся да агню, да сонца?	8.6
	І чаго ты бяжыш за рэхам песні? Крычаць, бурчаць, галёкаюць старэйшыя на малога,	10.56
	забыўшыся, што ў жыцці ўсе самыя цікавыя адкрыцці за межамі забароненага.	8.36
	Каб лягчэй было ў дарозе. Каб лягчэй было ў дарозе, трэба на ўсіх указальніках замест кіламетраў напісаць: «Ідзіце, не аглядайцеся, бо жыццё яшчэ перад вамі».	18.940001
	Каб на кожным слове. Каб на кожным слове ставілі таўро праўды,	8.71
	як ставім на рэчах знак якасці, на дарагіх металах пробу, напэўна, лягчэй і святлей нам жылося б на свеце.	13.18
	Калі апаў першы ліст. Калі апаў першы ліст на зямлю, я падумаў: «Сарваў яго вецер».	13.1
	Калі апаў другі ліст на маю далонь, я падумаў: «Мо захацеў пагрэцца?».	10.14
	Калі ж апаў трэці ліст на сэрца, я зразумеў: «Набліжаецца восень».	11.22
	Калі вы будзеце, калі вы будзеце, сябры, зноў разважаць аб зачацці бязгрэшным паэзіі,	13.05
	аб непарушнасці канонаў жанравых і граматычных форм, аб тым, якімі мусяць быць элегіі, рамансы, оды, ці аб тым, якім памерам трэба пісаць вершы, э,	15.56
	паклічце і мяне. Бо, як некалі маэстра Дунікоўскі гаварыў: «Я ўжо чалавек стары і хацеў бы памерці ад смеху».	14.36
	Аджылі век даўнія прафесіі. Аджылі век даўнія прафесіі розных знахароў, варажбітоў, баламутаў безталковых, песеннікаў, катрыншчыкаў і карчмароў.	18
	Аднаго шкада, што назаўжды можа згінуць слава тамады, без якога, як без хлеба з соллю, не ўявіць сяброўскага застолля.	12.43
	Можа, лепшыя з найлепшых тостаў, што хлуснёй сваёй жыцця не плямяць, не хаваць на забыцця пагостах,	9.93
	а нашчадкам перадаць на памяць. Як, напрыклад, каб сто год жылося, каб над намі ззяла шчасця зорка,	11.27
	каб звінелі песні і калоссе, каб нікому не было ў нас горка.	8.49
	Калі там нейкі бельзебух… Калі там нейкі бельзебух пачне, раскрыўшы свой гразбух, шукаць мне адпаведнай кары за ўсе мае грахі і мары, за ўсе вар'яцкія надзеі, скажу:	20.639999
	«Шукаеш ты дарма. Цябе такіх пакут няма, якімі б не караў сябе я.	8.73
	Што твой смуродлівы агонь? Глядзі, яшчэ я да яго ў сэрцы перуны насіў, і покуль стану зноў зямлёй,	14.46
	я песняй роднаю сваёй дашчэнту вусны спапяліў».	7.98
	Каляда. Каляда, каляда, лёдам сцятая вада. Вышай стрэх, аж да зор, снег узвіхрыў віхор.	12.8
	Ой, ты, дзеванька, не стой ля варот такой парой, каб цябе снег не занёс, чараўнік, які не звёз у завейную даль. Каляда, каляда.	17.01
	Камета Галея. У сувязі са з'яўленнем каметы Галея, чамусьці ўсе астраномы, астролагі, варажбіты паднялі несусветны гармідар, быццам гэта важней, як з'яўленне тваё на маім небасхіле.	24.969999
	Карабок запалак. У кожным карапку запалак з паўсотні ўспышак, якія можа азаралі ў дамашняй цішы ці безнадзейныя чаканні, ці стол рабочы,	17.360001
	ці на спатканнях і растаннях каханых вочы, ці грэлі некага цяпельцам парой бяссоннай.	9.31
	О, колькі розных тэм са смеццем змёў дворнік сёння.	7.22
	Кожны раз. Кожны раз, калі я ўчытваюся ў адзіны ацалелы верш-запавет Багрыма,	10.07
	я ўсё больш пераконваюся, што ён не мог быць адзіным асколкам яго велізарнага, згаслага ў цемрадзі сонца.	9.72
	І калі аб гэтым не помняць нашчадкі, трэба падслухаць, мо нешта прыгадаюць тыя вілы і сякеры, тыя косы і калы, якія ён узняў супроць няволі.	13.44
	І дапрасіць пры сведках, пад прысягай, бізуны, якімі яго секлі, путы, у якіх быў закуты, агонь, на якім спапялялі яго вершы.	15.32
	Лістападам. Нарэшце ты. Што добрага чуваць?	9.65
	Які сягоння лістапад барвовы. Не знаю, чым цябе пачаставаць. Купіла, бачу, парасонік новы. І	14.71
	днём, і ноччу нервы штось гудуць. Такая ў свеце мітусня наўкола.	9.23
	Няма ратунку ад трывожных дум. Не захапіла часам валідолу?	7.85
	Дождж радыёактыўны зачасціў. Як ад яго планеце ратавацца?	8.2
	А не магла б даўжэй ты пагасціць? Бо сам з сабой баюся	10.12
	заставацца. Баюся, што ўспамін вайны агнём мяне апаліць зноў,	9.11
	і дзесь на пожні загрукаціць забытай міны гром.	9.52
	І гэта стрэча будзе ў нас апошняй.	7.35
	Малітва за старых коней. Павялі старых коней на бойню.	10.88
	Што са мной адслужылі ўсе войны. І аралі, і баранавалі, і бярвенне на зруб тралявалі, і вазілі на карах, развалах, тых, каго адпачыць	15.74
	зямля звала. Што з таго, што ёсць новая змена? Чую водар іх поту і сена.	10.8
	І з дакорам глядзяць сярод ночы ў маё сэрца іх сумныя вочы.	9.81
	І шапчу я малітву: «Дай, Божа, каб хоць ім у цябе было гожа.	10.4
	Залячы іх старэчыя ногі, пакалечаныя на дарогах, памажы ім забыць назаўсёды перажытыя з намі нягоды».	14.44
	дзед, прадзед. Горш толькі справы са здароўем.	8.56
	Збіраўся ўжо не раз пад рэштай сваіх дзён падводзіць рысу. Ды сёння стрэў былога аднаго	11.09
	высокага кіраўніка, які падбадзёрыў: «І не думайце гэта рабіць. Вы нам яшчэ патрэбны».	10.98
	што не знаю ніводнага дня, каб не спрачаўся. То з дажджом, які ідзе неўпапад, то з ветрам, які вее не з той стараны,	11.54
	то з дарогай, якая пятляе загадкі, то з часам, які часта спяшаецца або марудзіць, абнадзейвае або засмучае.	12.26
	А найбольш мяне непакоіць, што ўсё часцей пачынаю спрачацца і з самім сабой.	10.19
	На астранамічную тэму. Знаць, мала сярод астраномаў	9.68
	было закаханых, што панадавалі сузор'ям імёны: Мядзведзіца, Рак, Змяя,	9.35
	Казярог, Леў, Дракон, Скарпіён. Я ж імя тваё берагу	8.93
	для яшчэ не адкрытых сузор'яў, каардынаты якіх толькі мне сёння вядомы.	9.37
	Між сэрцам тваім і маім, між быццём маім і небыццём у сусвеце.	8.87
	Багрым. У кузні Крошынскай гром, дым,	8.44
	куе ў ёй люстру-цуд Багрым, якая перад алтаром змрок будзе рассяваць святлом, каб лепш падслепаваты Бог людскую крыўду бачыць мог.	15.92
	Калі ж і пры святле яе не ўбачыць на яго спіне сляды шпіцруцін, ад якіх і сёння аж займае дых,	10.36
	або гнеў не абрушыць свой на царскіх катаў з іх ардой, на прыгнятальнікаў-паноў, што здзекуюцца з мужыкоў?	10.09
	Тады Багрым аж да канца свайго праклятага жыцця сякеры толькі будзе куць, якія путы	11.69
	рассякуць. І будзе песні зноў складаць, і клікаць волю здабываць.	9.96
	У кузні Крошынскай гром, дым, вы чуеце? Куе Багрым.	8.35
	На дзяды. Перад дзясятай стравай раптам нясуць яшчэ гароху латку.	12.47
	Каб камары парою летняй не дакучалі нам падлеткам і мы даўжэй за ўсіх пад поўнач ім частаваліся.	10.87
	Ты помніш, пакуль на дне гарачай латцы не абняліся нашы пальцы і цябе маці не пазвала, каб спаць ішла. Пара настала, пара, бо ўжо ў паўночны шэрань дзяды прыходзілі вячэраць.	21.950001
	На вуліцы сабакі брэшуць, і нехта шашкае ў падстрэшшы, нібыта снег з ног абівае.	10.57
	«Прымай іх, матухна святая, ня крыўдзяцца, хай небаракі, на нашы сціплыя прысмакі». У светачы лучына тлее, ноч за акном шуміць завея.	19.9
	На досвітку. На досвітку касцёр, перазіхацеўшы, перагарэўшы,	9.22
	Ды як у восеньскай імгле паўночнай свайго гнядога знойдзеш? Хоць і чуваць у чуйнай цішыні,	9.85
	як недзе скачуць спутаныя коні, як недзе хрумстаюць атаву.	11.52
	Косю! Доўга кружыш, як сляпы, пакуль на твары не пачуеш знаёмую, аброшаную пысу і фурканне. «Ну, што галёкаеш? Я ж тут».	16.110001

End of preview. Expand in Data Studio

Зборнік

Аўтар / Author: Максім Танк
Мова / Language: Беларуская (Belarusian)

Аўдыё нарэзана з арыгінальнага запісу ў зыходнай частаце дыскрэтызацыі (native), мона, фрагменты да 30 секунд. Частка калекцыі Belarusian Audiobooks (native).


Радкоў у датасеце	307
Працягласць	59 хв
Частата дыскрэтызацыі	44100 Hz
Каналы	мона
Даўжыня фрагмента	да 30 с

Структура

Кожны радок змяшчае:

audio — аўдыёфрагмент (native SR, мона, ≤30 с)
text — транскрыпцыя (Gemini + двайное ASR выраўнаванне)
duration — даўжыня фрагмента ў секундах

Апрацоўка

Аўдыёкніга разбіта на фрагменты (≤30 с) і нарэзана з арыгінальнага аўдыё ў зыходнай якасці. На краях кожнага фрагмента застаецца ≤200 мс арыгінальнай цішыні плюс 100 мс сінтэзаванай. Упэўненасць выраўнавання транскрыпцыі ≥ 0.95.