language stringlengths 2 9 | page_url stringlengths 25 757 | image_url stringlengths 54 738 | page_title stringlengths 1 239 | section_title stringlengths 1 674 ⌀ | hierarchical_section_title stringlengths 1 1.2k ⌀ | caption_reference_description stringlengths 1 15.6k ⌀ | caption_attribution_description stringlengths 1 47.4k ⌀ | caption_alt_text_description stringlengths 1 2.08k ⌀ | mime_type stringclasses 7
values | original_height int32 100 25.5k | original_width int32 100 46.6k | is_main_image bool 1
class | attribution_passes_lang_id bool 1
class | page_changed_recently bool 1
class | context_page_description stringlengths 1 2.87k ⌀ | context_section_description stringlengths 1 4.1k ⌀ |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
sl | https://sl.wikipedia.org/wiki/Boris_Godunov_(opera) | Boris Godunov (opera) | null | Boris Godunov (opera) | Prizor Borisove smrti na krstni predstavi leta 1874. | English: The Death of Boris from the premiere production of the opera Boris Godunov at the Mariinsky Theatre (1874). | null | image/jpeg | 434 | 638 | true | true | true | Boris Godunov je opera v štirih dejanjih Modesta Petroviča Musorgskega z ljudskimi prizori. Libreto je napisan skladatelj sam po Puškinovem istoimenskem besedilu. Z uglasbitvijo je skladatelj začel septembra 1868. Naslednje leto v novembru je bilo delo dokončano, med zimo 1869/70. pa je opero inštrumentiral. Prva zasnova opere je bila mnogo krajša, kakor poznejša; imela je le šest slik. K predelavi so ga nagovarjali prijatelji in tudi gledališko vodstvo, ki je v jeseni leta 1870 odklonilo uprizoritev »Borisa Godunova« z razlogom, da ima preveč zborov in nastopov množice, glavne solistične vloge pa da so občutno prekratke. Tako se je leta 1871 med predelavo opere preselil k svojemu prijatelju Nikolaju Rimskemu-Korsakovu. Musorgski je zložil več novih scen k operi, ki jo je tudi drugače temeljito predelal.
Tako je bila prva izvedba 24. februarja 1874 v Peterburgu. Po smrti Musorgskega je Rimski-Korsakov ponovno temeljito predelal »Borisa Godunova« in ga popolnoma na novo inštrumentiral. V novi obliki je prišel zopet
v spored peterburške opere in v tej obliki opero večinoma izvajajo še danes. | Boris Godunov je opera v štirih dejanjih (osmih slikah) Modesta Petroviča Musorgskega z ljudskimi prizori. Libreto je napisan skladatelj sam po Puškinovem istoimenskem besedilu. Z uglasbitvijo je skladatelj začel septembra 1868. Naslednje leto v novembru je bilo delo dokončano, med zimo 1869/70. pa je opero inštrumentiral. Prva zasnova opere je bila mnogo krajša, kakor poznejša; imela je le šest slik. K predelavi so ga nagovarjali prijatelji in tudi gledališko vodstvo, ki je v jeseni leta 1870 odklonilo uprizoritev »Borisa Godunova« z razlogom, da ima preveč zborov in nastopov množice, glavne solistične vloge pa da so občutno prekratke. Tako se je leta 1871 med predelavo opere preselil k svojemu prijatelju Nikolaju Rimskemu-Korsakovu. Musorgski je zložil več novih scen k operi, ki jo je tudi drugače temeljito predelal.
Tako je bila prva izvedba 24. februarja 1874 v Peterburgu. Po smrti Musorgskega je Rimski-Korsakov ponovno temeljito predelal »Borisa Godunova« in ga popolnoma na novo inštrumentiral. V novi obliki je prišel zopet
v spored peterburške opere in v tej obliki opero večinoma izvajajo še danes. | |
da | https://da.wikipedia.org/wiki/Jeju-do | Jeju-do | Turisme | Jeju-do / Turisme | Krateret på Hallabjerget. | null | null | image/jpeg | 1,536 | 2,048 | true | true | true | Jeju-do er en region i Sydkorea og samtidig en ø med samme navn, beliggende i Koreastrædet sydvest for den koreanske halvø. Øen har ca. 560.000 indbyggere. Regionens hovedstad er Jeju-by. Øens klima er subtropisk og er derfor et populært mål for turister, især unge ægtepar.
Navnet betyder Jeju provins, eller Jeju ø. Øen var tidligere kendt i Europa som Quelpart. I guidebøger omtales den ofte som "Sydkoreas Hawaii".
Jeju er en vulkanisk ø, domineret af Halla-san, Sydkoreas højeste bjerg med en højde på 1.950 m.
Provinsen er delt i to kommuner, Jeju-by og Seogwipo siden 2006. Før denne tid var der også to amter, men efter administrationsreformen er der kun to kommuner. Provinsen har delvis selvstyre. | Turisme spiller en vigtig rolle i øens økonomi. Klimaet tiltrækker turister både fra Sydkorea, Japan, Kina og det øvrige Asien. Særligt populære turistattraktioner er Cheonjeyeon- og Cheonjiyeon-vandfaldet, Hallabjerget, Hyeobje-hulen og øen Hyeongje samt verdens største botaniske have, Bunjae Artpia. Endvidere forekommer en lang række fritidsaktiviteter som golf, ridning, jagt, fiskeri og bjergklatring. En del af aktiviteterne er knyttede til bestemte årstider, således isbadning om vinteren, festival for kirsebærtræets blomstring om foråret, strandfestival om sommeren og hestefestival om efteråret.
De fleste turister kommer til øen via Jeju internationale lufthavn. | |
en | https://en.wikipedia.org/wiki/Houndfish | Houndfish | null | Houndfish | null | Tylosurus crocodilus | null | image/jpeg | 3,490 | 4,660 | true | true | true | The houndfish is a game fish of the family Belonidae. It is the largest member of its family, growing up to 5 feet in length and 10 pounds in weight. It is also often called the crocodile needlefish. | The houndfish (Tylosurus crocodilus) is a game fish of the family Belonidae. It is the largest member of its family, growing up to 5 feet (1.5 m) in length and 10 pounds (4.5 kg) in weight. It is also often called the crocodile needlefish. | |
en | https://en.wikipedia.org/wiki/EDDHA | EDDHA | null | EDDHA | Structure of anion [Mn(EDDHA)]−, which is representative of related C2-symmetric complexes.[1] | English: Structure of anion [Mn(EDDHA)]- | null | image/png | 420 | 662 | true | true | true | EDDHA or ethylenediamine-N, N′-bis is a chelating agent. Like EDTA, it binds metal ions as a hexadentate ligand, using two amines, two phenolate centers, and two carboxylates as the six binding sites. The complexes are typically anionic. The ligand itself is a white, water soluble powder. Both the free ligand and its tetraanionic chelating agent are abbreviated EDDHA. In contrast to EDDHA, most related aminopolycarboxylic acid chelating agents feature tertiary amines and few have phenolate groups. | EDDHA or ethylenediamine-N,N′-bis(2-hydroxyphenylacetic acid) is a chelating agent. Like EDTA, it binds metal ions as a hexadentate ligand, using two amines, two phenolate centers, and two carboxylates as the six binding sites. The complexes are typically anionic. The ligand itself is a white, water soluble powder. Both the free ligand and its tetraanionic chelating agent are abbreviated EDDHA. In contrast to EDDHA, most related aminopolycarboxylic acid chelating agents feature tertiary amines and few have phenolate groups. | |
ru | https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%A1%D0%BF%D0%B8%D1%81%D0%BE%D0%BA_%D0%B8%D0%B3%D1%80%D0%BE%D0%BA%D0%BE%D0%B2_%D0%A4%D0%9A_%C2%AB%D0%9C%D0%B0%D0%BD%D1%87%D0%B5%D1%81%D1%82%D0%B5%D1%80_%D0%AE%D0%BD%D0%B0%D0%B9%D1%82%D0%B5%D0%B4%C2%BB_(%D0%BC%D0%B5%D0%BD%D0%B5%D0%B5_25_%D0%BC%D0%B0%D1%82%D1%87%D0%B5%D0%B9) | Список игроков ФК «Манчестер Юнайтед» (менее 25 матчей) | null | Список игроков ФК «Манчестер Юнайтед» (менее 25 матчей) | Джонатан Спектор провёл за «Юнайтед» 8 матчей с 2004 по 2005 год | West Ham player Jonathan Spector warming-up before West Ham's home game v Fulham | null | image/jpeg | 1,556 | 1,836 | true | true | true | Данная статья представляет собой список футболистов, сыгравших за футбольный клуб «Манчестер Юнайтед» от 1 до 24 матчей. «Манчестер Юнайтед» — английский футбольный клуб из Траффорда, Большой Манчестер. Клуб был основан в 1878 году под названием «Ньютон Хит ». Первым официальным матчем клуба стала игра первого раунда Кубка Англии в октябре 1886 года. В 1902 году клуб сменил название на «Манчестер Юнайтед», а в 1910 году переехал на стадион «Олд Траффорд», на котором выступает по сей день. Свой первый трофей национального уровня «Манчестер Юнайтед» выиграл в 1908 году, став чемпионом Первого дивизиона. В общей сложности клуб 20 раз становился чемпионом Англии, а также 12 раз выигрывал Кубок Англии и 5 раз — Кубок Футбольной лиги. Кроме того, «Юнайтед» трижды выигрывал Кубок европейских чемпионов.
С момента основания клуба, более 800 игроков сыграли за «Манчестер Юнайтед» в официальных матчах. Многие из них провели в клубе короткий промежуток времени, после чего выступали за другие команды. Карьера некоторых игроков была прервана травмами или иными причинами. | Данная статья представляет собой список футболистов, сыгравших за футбольный клуб «Манчестер Юнайтед» от 1 до 24 матчей. «Манчестер Юнайтед» — английский футбольный клуб из Траффорда, Большой Манчестер. Клуб был основан в 1878 году под названием «Ньютон Хит (Ланкашир энд Йоркшир Рейлуэй)». Первым официальным матчем клуба стала игра первого раунда Кубка Англии в октябре 1886 года. В 1902 году клуб сменил название на «Манчестер Юнайтед», а в 1910 году переехал на стадион «Олд Траффорд», на котором выступает по сей день. Свой первый трофей национального уровня «Манчестер Юнайтед» выиграл в 1908 году, став чемпионом Первого дивизиона. В общей сложности клуб 20 раз становился чемпионом Англии, а также 12 раз выигрывал Кубок Англии и 5 раз — Кубок Футбольной лиги. Кроме того, «Юнайтед» трижды выигрывал Кубок европейских чемпионов.
С момента основания клуба, более 800 игроков сыграли за «Манчестер Юнайтед» в официальных матчах. Многие из них провели в клубе короткий промежуток времени, после чего выступали за другие команды. Карьера некоторых игроков была прервана травмами или иными причинами. Джимми Дейвис погиб в автокатастрофе в 2003 году, став первым игроком, погибшим не из-за естественных причин с момента мюнхенской авиакатастрофы 1958 года, в которой оборвались жизни 8 игроков клуба, включая Джеффа Бента. Футбольные карьеры ряда футболистов были прерваны Первой и Второй мировыми войнами.
По состоянию на 5 августа 2020 года, 472 футболиста сыграли за клуб от 1 до 24 официальных матчей. Последним на данный момент игроком, дебютировавшим за «Манчестер Юнайтед», стал Теден Менги. | |
te | https://te.wikipedia.org/wiki/%E0%B0%B9%E0%B1%88%E0%B0%A1%E0%B1%8D%E0%B0%B0%E0%B0%BE%E0%B0%95%E0%B1%8D%E0%B0%B8%E0%B1%80_%E0%B0%95%E0%B1%8D%E0%B0%B2%E0%B1%8B%E0%B0%B0%E0%B1%8B%E0%B0%95%E0%B1%8D%E0%B0%B5%E0%B0%BF%E0%B0%A8%E0%B1%8D%E2%80%8C | హైడ్రాక్సీ క్లోరోక్విన్ | null | హైడ్రాక్సీ క్లోరోక్విన్ | null | English: A simple ball and stick representation of an uncharged molecule of hydroxychloroquine. | null | image/png | 5,999 | 5,999 | true | true | true | దోమలు కుట్టడం వల్ల వచ్చే మలేరియా సంక్రామ్యతను నిరోధించడానికి లేదా చికిత్స చేయడానికి హైడ్రోక్సిక్లోరోక్వినైన్ ఉపయోగించబడుతుంది.
ప్రత్యేకంగా దీనిని క్లోరోక్విన్-సెన్సిటివ్ మలేరియా కోసం ఉపయోగిస్తారు. రుమటాయిడ్ ఆర్థరైటిస్, ల్యూపస్, పోర్ఫైరియా కుట్టెనా టార్టా చికిత్సలో దీనిని ఉపయోగిస్తారు దీని వలన మరికొన్ని ఉపయోగాలు ఉన్నాయి.దీన్ని నోటి ద్వారా తీసుకుంటారు. ఇది కరోనావైరస్ వ్యాధి 2019 కు ప్రయోగాత్మక చికిత్సగా కూడా ఉపయోగించబడుతోంది.
ఈ మందు వాడటం వలన సాధారణ దుష్ప్రభావాలలో వాంతులు, తలనొప్పి, దృష్టిలో మార్పులు, కండరాల బలహీనత ఉన్నాయి. తీవ్రమైన దుష్ప్రభావాలలో అలెర్జీ ప్రతిచర్యలు ఉండవచ్చు. అన్ని ప్రమాదాన్ని మినహాయించలేనప్పటికీ, ఇది గర్భధారణ సమయంలో రుమాటిక్ వ్యాధికి చికిత్సగా అవసరమవుతుంది.ఈ హైడ్రాక్సీక్లోరోక్విన్ యాంటీమలేరియల్, 4-అమైనోక్వినోలిన్ కుటుంబాలలో ఉంది. ఇది డిసీజ్-మాడిఫై యాంటీరుమాటిక్ డ్రగ్స్ అని పిలవబడే ఔషధాల తరగతికి చెందినది. ఇది ల్యూపస్ లో చర్మ సమస్యలను తగ్గించి, ఆర్థరైటిస్ లో వాపు/నొప్పిని నిరోధిస్తుంది, అయితే ఈ మందు ఎలా పనిచేస్తుంది అనేది ఖచ్చితంగా తెలియదు.
1955 లో యునైటెడ్ స్టేట్స్ లో వైద్య వినియోగానికి హైడ్రోక్సిక్లోరోక్వినైన్ ఆమోదించబడింది. ఇది ప్రపంచ ఆరోగ్య సంస్థ యొక్క ముఖ్యమైన ఔషధాల జాబితాలో, ఆరోగ్య వ్యవస్థలో అవసరమైన సురక్షితమైన, అత్యంత ప్రభావవంతమైన ఔషధాల జాబితాలో వున్నది. | దోమలు కుట్టడం వల్ల వచ్చే మలేరియా సంక్రామ్యతను నిరోధించడానికి లేదా చికిత్స చేయడానికి హైడ్రోక్సిక్లోరోక్వినైన్ ఉపయోగించబడుతుంది.
ప్రత్యేకంగా దీనిని క్లోరోక్విన్-సెన్సిటివ్ మలేరియా కోసం ఉపయోగిస్తారు. రుమటాయిడ్ ఆర్థరైటిస్, ల్యూపస్, పోర్ఫైరియా కుట్టెనా టార్టా చికిత్సలో దీనిని ఉపయోగిస్తారు దీని వలన మరికొన్ని ఉపయోగాలు ఉన్నాయి.దీన్ని నోటి ద్వారా తీసుకుంటారు. ఇది కరోనావైరస్ వ్యాధి 2019 (COVID-19) కు ప్రయోగాత్మక చికిత్సగా కూడా ఉపయోగించబడుతోంది.
ఈ మందు వాడటం వలన సాధారణ దుష్ప్రభావాలలో వాంతులు, తలనొప్పి, దృష్టిలో మార్పులు, కండరాల బలహీనత ఉన్నాయి. తీవ్రమైన దుష్ప్రభావాలలో అలెర్జీ ప్రతిచర్యలు ఉండవచ్చు . అన్ని ప్రమాదాన్ని మినహాయించలేనప్పటికీ, ఇది గర్భధారణ సమయంలో రుమాటిక్ వ్యాధికి చికిత్సగా అవసరమవుతుంది.ఈ హైడ్రాక్సీక్లోరోక్విన్ యాంటీమలేరియల్, 4-అమైనోక్వినోలిన్ కుటుంబాలలో ఉంది. ఇది డిసీజ్-మాడిఫై యాంటీరుమాటిక్ డ్రగ్స్ (DMARDs) అని పిలవబడే ఔషధాల తరగతికి చెందినది. ఇది ల్యూపస్ లో చర్మ సమస్యలను తగ్గించి, ఆర్థరైటిస్ లో వాపు/నొప్పిని నిరోధిస్తుంది, అయితే ఈ మందు ఎలా పనిచేస్తుంది అనేది ఖచ్చితంగా తెలియదు.
1955 లో యునైటెడ్ స్టేట్స్ లో వైద్య వినియోగానికి హైడ్రోక్సిక్లోరోక్వినైన్ ఆమోదించబడింది. ఇది ప్రపంచ ఆరోగ్య సంస్థ యొక్క ముఖ్యమైన ఔషధాల జాబితాలో, ఆరోగ్య వ్యవస్థలో అవసరమైన సురక్షితమైన, అత్యంత ప్రభావవంతమైన ఔషధాల జాబితాలో వున్నది. | |
fr | https://fr.wikipedia.org/wiki/Attu_(%C3%89tats-Unis) | http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/0/0b/Hauling_supplies_on_Attu.jpg | Attu (États-Unis) | Localisation et description | Attu (États-Unis) / Localisation et description | Troupes américaines ravitaillant Attu en mai 1943. | null | null | image/jpeg | 330 | 496 | true | true | true | Attu est une île de l'archipel des Aléoutiennes à l'ouest de l'Alaska. | Attu fait partie des Near Islands et constitue le point le plus occidental des États-Unis.
Elle se trouve à environ 1 700 km du continent américain, à 1 200 km des îles Kouriles en Russie et à seulement 335 km de l'île russe Medny, la plus proche des îles Komandorski.
Elle mesure environ 32 km sur 56 km, pour une superficie de 1 792 km². En 2000, sa population était de 20 personnes.
Avec sa voisine Kiska, elle fut l'un des deux seuls territoires du continent américain à avoir été occupés par le Japon durant la Seconde Guerre mondiale, d'octobre 1942 à mai 1943. Elle est également le seul site sur le sol américain où se soit déroulée une bataille de cette guerre.
Attu possède une base de l'United States Coast Guard, Casco Cove Coast Guard Station (en) (code AITA : ATU). |
zh-TW | https://zh.wikipedia.org/zh-tw/%E8%98%AD%E5%B8%95_(%E6%99%BA%E5%88%A9) | 蘭帕 (智利) | null | 蘭帕 (智利) | null | Español: Cordillera de la Costa — Chile. Fotografia desde Larapinta-Lampa. | null | image/jpeg | 2,304 | 3,072 | true | true | true | 蘭帕，是智利的城市，位於該國中部聖地亞哥首都大區的查卡布科省，始建於1888年，面積451.9平方公里，海拔高度496米，2002年人口40,228人，人口密度每平方公里89人。 | 蘭帕（西班牙語：Lampa），是智利的城市，位於該國中部聖地亞哥首都大區的查卡布科省，始建於1888年，面積451.9平方公里，海拔高度496米，2002年人口40,228人，人口密度每平方公里89人。 | |
tr | https://tr.wikipedia.org/wiki/Pullman_%C5%9Eirketi | Pullman Şirketi | null | Pullman Şirketi | Pulman vagonunun içi | English: Interior of a passenger car made by Pullman at the Saskatchewan Railway Museum | null | image/jpeg | 3,872 | 2,592 | true | true | true | Pullman Şirketi, 1867 yılında George Pullman tarafından kurulmuş olan demiryolu vagonu üretim şirketidir. ABD’de sanayi devrimi sırasında artan demiryolu taşıma ihtiyacını karşılayan şirketin geliştirdiği vagon tasarımı günümüzde hala şirketin ismi olan pulman adıyla anılmaktadır. Şirketin faaliyet gösterdiği alanda yapılan işçi örgütlenmeleri ve grevleri de tarihe mal olmuştur. Şirket bünyesinde hammallık yapan Vagon Hamalları Sendikası 20.yüzyılda ABD’deki en güçlü Afrikalı-Amerikalı sendikası olmuştur. | Pullman Şirketi, 1867 yılında George Pullman tarafından kurulmuş olan demiryolu vagonu üretim şirketidir. ABD’de sanayi devrimi sırasında artan demiryolu taşıma ihtiyacını karşılayan şirketin geliştirdiği vagon tasarımı günümüzde hala şirketin ismi olan pulman adıyla anılmaktadır. Şirketin faaliyet gösterdiği alanda yapılan işçi örgütlenmeleri ve grevleri de tarihe mal olmuştur. Şirket bünyesinde hammallık yapan Vagon Hamalları Sendikası 20.yüzyılda ABD’deki en güçlü Afrikalı-Amerikalı sendikası olmuştur. | |
de | https://de.wikipedia.org/wiki/G%C3%BCtersloh-Kernstadt | http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/d/d3/Am-Alten-Kirchplatz-9-GT.jpg | Gütersloh-Kernstadt | null | Gütersloh-Kernstadt | null | Deutsch: Am Alten Kirchplat in Gütersloh | Fachwerkbauten am Alten Kirchplatz | image/jpeg | 2,304 | 3,072 | true | true | true | Als Kernstadt von Gütersloh wird der Innenstadtbereich der ostwestfälischen Kreisstadt Gütersloh bezeichnet, der historisch zu keiner der umliegenden Bauerschaften, namentlich Blankenhagen, Nordhorn, Sundern, Kattenstroth und Pavenstädt, gehörte.
Das Gebiet reicht grob gesagt von der B 61 im Norden bis zur Dalke im Süden und von der Baum- und Barkeystraße im Westen bis zur Kahlert-, Eickhoff- und Lindenstraße im Osten. | Als Kernstadt von Gütersloh wird der Innenstadtbereich der ostwestfälischen Kreisstadt Gütersloh bezeichnet, der historisch zu keiner der umliegenden Bauerschaften, namentlich Blankenhagen, Nordhorn, Sundern, Kattenstroth und Pavenstädt, gehörte.
Das Gebiet reicht grob gesagt von der B 61 (Nordring) im Norden bis zur Dalke im Süden und von der Baum- und Barkeystraße im Westen bis zur Kahlert-, Eickhoff- und Lindenstraße im Osten. |
kk | https://kk.wikipedia.org/wiki/%D0%A3%D0%B8%D0%BB%D1%8C%D1%8F%D0%BC_%D0%A0%D0%B8%D0%B4_%D0%9F%D0%BE%D1%83%D0%B3 | Уильям Рид Поуг | null | Уильям Рид Поуг | null | Astronaut William R. Pogue with Skylab model. | null | image/png | 750 | 600 | true | true | true | Поуг Уильям — АҚШ-тың ұшқыш-космонавты, Әскери Әуе күштерінің подполковнигі. Ол Шони баптистік университетінде педогогика ғылымдары бакалавры дәрежесін, ал Оклахома мемлекеттік университетінде математика ғылымдары магистрі дәрежесін алған. 1960—63 ж. Колорадо-Спрингс Әскери Әуе күштерінің академиясында математикадан сабақ берді. 1965 ж. Фарнборо сынаушы-ұшқыштар мектебін бітіріп, ұшақтарды сынауға қатысты, кейін Эдуардс әскери-әуе базасында нұсқаушы болды. 1966 ж. АҚШ Аэронавтика және космос кеңістігін зерттеу басқармасының ғарышкерлер тобына қабылданды. 16. 11. 1973 — 8. 2. 1974 ж. аралығында Дж. Карр және Э. Гибсонмен бірге 3-ұшқыш ретінде ғарышқа ұшып, 14. 5. 1973 ж. ұшырылған «Скайлэб» орбиталық станция экипажының құрамына енді. Космоста 84 тәулік 1 сат 16 мин болып, 2 рет ашық космосқа шықты. | Поуг Уильям (23.1.1930 ж. т., Окима, Оклахома) — АҚШ-тың ұшқыш-космонавты, Әскери Әуе күштерінің подполковнигі. Ол Шони (Оклахома штаты) баптистік университетінде педогогика ғылымдары бакалавры дәрежесін (1951), ал Оклахома мемлекеттік университетінде математика ғылымдары магистрі дәрежесін алған (1960). 1960—63 ж. Колорадо-Спрингс (Колорадо штаты) Әскери Әуе күштерінің академиясында математикадан сабақ берді. 1965 ж. Фарнборо (Ұлыбритания) сынаушы-ұшқыштар мектебін бітіріп, ұшақтарды сынауға қатысты (американ жөне ағылшын ұшақтарының 50-ден астам түрін игерді), кейін Эдуардс (Калифорния штаты) әскери-әуе базасында нұсқаушы болды. 1966 ж. АҚШ Аэронавтика және космос кеңістігін зерттеу басқармасының ғарышкерлер тобына қабылданды. 16. 11. 1973 — 8. 2. 1974 ж. аралығында Дж. Карр және Э. Гибсонмен бірге 3-ұшқыш ретінде ғарышқа ұшып, 14. 5. 1973 ж. ұшырылған «Скайлэб» орбиталық станция экипажының құрамына енді. Космоста 84 тәулік 1 сат 16 мин болып, 2 рет ашық космосқа (жалпы ұзақтығы 13 сат 34 мин) шықты. | |
lt | https://lt.wikipedia.org/wiki/Geism%C5%B3_tramvajus | Geismų tramvajus | Siužetas | Geismų tramvajus / Siužetas | Marlonas Brando, vaidinantis Stenlį Kovalskį, filme „Geismų tramvajus“ (1951) | English: Cropped screenshot of Marlon Brando from the trailer for the film A Streetcar Named Desire (1951 | null | image/jpeg | 539 | 705 | true | true | true | Geismų tramvajus – Tenesio Viljamso sukurta pjesė. Parašyta 1947, o pirmąkart pastatyta 1948 m. Už šią pjesę T. Viljamsas gavo Pulicerio premiją. Lietuvoje pirmą kartą pastatyta 1974 m. Kauno dramos teatre. | Pjesės siužetas vyksta JAV mieste Naujajame Orleane. Blanša Diubua, pagrindinė pjesės veikėja, atvyksta iš Lorelio aplankyti sesers Stelos Diubua – Kovalski. Stela gyvena su vyru Stenliu Kovalskiu, lenkų kilmės amerikiečiu.
Stenlis jau iš pat pradžių neigiamai žiūri į rafinuotą ir koketišką Blanšos elgesį. Be to, jis įtaria, kad ji neteisėtai pardavė jai ir Stelai priklausančią „Svajonės“ vilą, nors iš tiesų Blanša vilą prarado dėl skolų. Stenliui įtarimus kelia Blanšos atsivežti papuošalai, prabangūs drabužiai, nors galima suprasti, jog šie daiktai seni, daugelis jų - dovanos.
Kiek vėliau Blanša susipažįsta su Kovalskių draugu Haroldu Mičelu, pravardžiuojamu Miču. Tarp jų atsiranda šilti jausmai, Mičas norėtų Blanšą vesti. Tačiau Stenlis, išsiaiškinęs negarbingą Blanšos praeitį, ją papasakoja Mičui, norėdamas įskaudinti Blanšą. Po tokių Stenlio žodžių Mičas nusprendžia nebendrauti su Blanša.
Blanšos ir Stenlio konfliktas pasiekia aukščiausią tašką, kai Stela išvežama į ligoninę gimdyti. Jiedu lieka namuose vieni ir smarkai apsižodžiauja. Galiausiai Stenlis išniekina Blanšą. Dėl šio įvykio, nuolatinės nervinės įtampos, prarasto gerbėjo Mičo, persekiojančių praeities šešėlių, Blanša galutinai palūžta. Pjesės pabaigoje ji išvežama į psichiatrinę ligoninę. | |
de | https://de.wikipedia.org/wiki/Liste_der_Kulturdenkm%C3%A4ler_in_Freudenburg | http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/2/25/Freudenburg1.jpg | Liste der Kulturdenkmäler in Freudenburg | Denkmalzonen | Liste der Kulturdenkmäler in Freudenburg / Denkmalzonen | null | Burgruine in Freudenburg | Denkmalzone Burg Freudenburg | image/jpeg | 1,920 | 2,560 | true | true | true | In der Liste der Kulturdenkmäler in Freudenburg sind alle Kulturdenkmäler der rheinland-pfälzischen Ortsgemeinde Freudenburg einschließlich des Ortsteils Kollesleuken aufgeführt. Grundlage ist die Denkmalliste des Landes Rheinland-Pfalz. | null |
gl | https://gl.wikipedia.org/wiki/Galer%C3%ADa_de_imaxes_de_Bri%C3%B3n | Galería de imaxes de Brión | Torres de Altamira | Galería de imaxes de Brión / Torres de Altamira | null | English: Altamira Towers, the remains of a medieval castle (9th century) in Brión, Galicia, Spain. Español: Torres de Altamira, los restos de un castillo medieval (siglo IX) en Brión, Galicia, España. Galego: Torres de Altamira, os restos dun castelo medieval (século IX) en Brión, Galicia, España. | null | image/jpeg | 1,920 | 2,286 | true | true | true | Galería de imaxes do concello de Brión na provincia da Coruña. | null | |
de | https://de.wikipedia.org/wiki/Apioideae | http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/8/8b/Orlaya_Grandiflora_hc.JPG | Apioideae | Systematik | Apioideae / Systematik | Tribus Scandiceae: Strahlen-Breitsame (Orlaya grandiflora) | English: Orlaya grandiflora flowers (German: Strahlen-Breitsame). Picture taken in own garden. Seeds provided by Thomson & Morgan, UK. | null | image/jpeg | 2,112 | 2,816 | true | true | true | Die Apioideae sind eine Unterfamilie in der Pflanzenfamilie der Doldenblütler. Mit über 400 Gattungen und 3500 Arten ist es die formenreichste der Unterfamilien innerhalb der Familie Apiaceae. Die Apioideae sind fast weltweit verbreitet, jedoch mit Schwerpunkt in den gemäßigten Gebieten der Nordhalbkugel. Einige Gattungen, beispielsweise die Möhren und die Pastinaken enthalten wichtige Kulturpflanzen. | Die Unterfamilie Apioideae wurde 1866 durch Berthold Carl Seemann aufgestellt. Typusgattung ist Apium L. Eine wichtige Bearbeitung dieser Unterfamilie erfolgte 1983 durch R. F. Thorne in P. Royen: Alpine Flora of New Guinea., 4, S. 2994.
Kladogramm der Unterfamilien der Doldenblütler (Apiaceae) mit Apioideae:
In der Unterfamilie der Apioideae gibt es über 400 Gattungen mit etwa 3500 Arten (404 Gattungen mit 2827 bis 2935 Arten oder etwa 3000 Arten). Moderne Untersuchungen mit gentechnischen Methoden zeigen, dass die hergebrachte auf der Morphologie der Früchte basierende Klassifikation innerhalb der Unterfamilie in weiten Teilen unzutreffend sein muss und zu vielen nicht-monophyletischen (vgl. Kladistik) Gruppierungen geführt hat. Die Einteilung der Unterfamilie in Triben und Gattungen ist deshalb im Fluss und aktuell Gegenstand intensiver botanischer Forschung. Seit Anthony R. Magee et al. 2010 gehören auch die Gattungen der ehemaligen Saniculoideae als die zwei Triben Steganotaenieae und Saniculeae hierhin. Nach Steven R. Downie et al. 2001, F.-J. Sun et al. 2004, und A. R. Magee et al. 2009 wurde die Unterfamilie der Apioideae 2009 in 21 Triben gegliedert. Die innere Systematik der Apioideae wird weiterhin kontrovers diskutiert. Je nach Autor wird nur in Tribus (mit Unterstribus) oder Tribus und Kladen gegliedert. Nach dem Stand der Wissenschaft von 2013 enthalten die Apioideae 28 monophyletische Triben und mehrere Hauptkladen, die noch keine Namen erhalten haben.
Hier die Triben, Untertriben und Kladen mit ihren Gattungen; einige Gattungen sind noch in keiner Tribus eingeordnet (weitgehend auf dem Stand von 2010):
Tribus Aciphylleae M.F.Watson & S.R.Downie: Sie enthält etwa fünf Gattungen mit fast 70 Arten in Australien und Neuseeland.
Aciphylla J.R.Forst. & & G.Forst. (Syn.: Coxella Cheeseman & Hemsl.): Die etwa 40 Arten sind hauptsächlich in Neuseeland verbreitet; etwa zwei Arten sind in Australien beheimatet.
Anisotome Hook. f.: Die Heimat der etwa 16 Arten ist hauptsächlich Neuseeland.
Gingidia J.W.Dawson (Syn.: Gingidium J.R.Forst. & G.Forst.): Von den etwa sieben Arten kommen fünf Arten in Neuseeland und zwei Arten in Australien vor.
Lignocarpa J.W.Dawson: Die etwa zwei Arten sind in Neuseeland beheimatet.
Scandia J.W.Dawson: Die Heimat der etwa zwei Arten ist Neuseeland.
Acronema-Klade: Sie enthält etwa 14 Gattungen in Eurasien:
Acronema Falc. ex Edgew.: Die 25 bis 30 Arten gedeihen in größeren Höhenlagen der Sino-Himalaja-Region vom östlichen Nepal bis in die südwestliche Volksrepublik China. In China gibt es etwa 20 Arten, 14 davon nur dort.
Halosciastrum Koidz.: Sie enthält nur eine Art:
Halosciastrum melanotilingia Pimenov & V.N.Tikhom. (Syn.: Cymopterus crassus Hiroë, Ligusticum purpureopetalum Kom., Ostericum crassum Kitag., Pimpinella crassa Nakai): Sie ist vom nordöstlichen China über Korea bis in Russlands Fernen Osten verbreitet.
Harrysmithia H.Wolff: Von den nur zwei Arten kommt die eine nur im nördlichen Yunnan und die im nördlichen Sichuan sowie im südöstlichen Teil des autonomen Gebietes Xizang vor.
Kitagawia Pimenov: Die etwa neun Arten sind in Asien verbreitet.
Ligusticum L. (Syn.: Cynapium Nutt. ex Torr. & A.Gray, Arafoe Pimenov & Lavrova, Coristospermum Bertol., Gaya Gaudin, Macrosciadium V.N.Tikhom. & Lavrova, Neogaya Meisn.): Die je nach Autor nur noch ein bis zwei oder 48 bis 60 Arten sind auf der Nordhalbkugel verbreitet. Diese Gattung wurde durch Valiejo-Roman et al. 2006 in mehrere kleinere Gattungen aufgegliedert.
Meeboldia H.Wolff: Die etwa drei Arten sind in Sino-Himalaja-Region verbreitet. In China gibt es zwei Arten, eine davon nur in Yunnan sowie im südöstlichen Tibet.
Oreocomopsis Pimenov & Kljuykov: Von den nur drei Arten kommt eine nur in Höhenlagen von 5100 bis 5300 Metern nur im südlichen Tibet vor und die beiden anderen gedeihen im Himalaja.
Pachypleurum Ledeb.: Die etwa sechs Arten sind in Eurasien verbreitet. In China gibt es alle sechs Arten, fünf davon nur dort.
Pternopetalum Franch. (Syn.: Cryptotaeniopsis Dunn.): Die etwa 25 Arten sind von der Himalaja-Region bis Ostas |
uk | https://uk.wikipedia.org/wiki/%D0%9A%D1%80%D1%83%D0%BA_%D1%96_%D0%9B%D0%B8%D1%81%D0%B8%D1%86%D1%8F | Крук і Лисиця | null | Крук і Лисиця | Ілюстрація до байки Езопа | null | null | image/jpeg | 6,791 | 4,436 | true | true | true | «Крук і лисиця» — байка давньогрецького байкаря Езопа, засновника жанру «байка». | «Крук і лисиця» — байка давньогрецького байкаря Езопа (VI століття до н. е.), засновника жанру «байка». | |
ko | https://ko.wikipedia.org/wiki/%ED%8E%84%EC%82%AC | 펄사 | null | 펄사 | 가시광선 및 엑스선 영역으로 관측한 게성운을 합성한 사진. 주변 펄사풍 성운에서 자기장과 중심부 펄사에서 나오는 입자들로 인해, 싱크로트론 방출을 보여주고 있다. | A composite image of the Crab Nebula showing the X-ray (blue), and optical (red) images superimposed. The size of the X-ray image is smaller because the higher energy X-ray emitting electrons radiate away their energy more quickly than the lower energy optically emitting electrons as they move. | null | image/jpeg | 2,400 | 2,400 | true | true | true | 맥동전파원은 고도로 자기화된, 관측 가능한 전파의 형태로 전자기파의 광선을 뿜는, 자전하는 중성자별이다. 펄사를 표시하는 기호 PSR은 맥동전파원의 약자이다. 펄사는 1.5밀리초에서 8.5초 사이의 주기로 광선을 방출한다. 방출 빔이 지구를 향할 때만 펄사의 복사 활동을 관측할 수 있다. 이러한 펄사의 활동을 등대효과라고 부르며 마치 맥박치는 존재 같다고 하여 펄사로 이름지어진 계기가 되었다. 중성자별들은 매우 밀도가 높은 천체이기 때문에 자전 주기와 그로 인한 맥동이 매우 규칙적이다. 일부 펄사들의 경우 맥동의 규칙성은 원자 시계와 비교될 수 있을 정도로 정확하다. 펄사들은 PSR B1257+12처럼 주변에 자신을 공전하는 행성들을 거느리기도 한다. 2006년 막스 플랑크 외계물리학 연구소의 베르너 벡커는 "펄사가 어떻게 방사선을 뿜어내는지에 대한 이론은 40년 가까운 연구에도 불구하고 걸음마 단계에 있다."라고 말했다. | 맥동전파원(脈動電波源, pulsating radio star; pulsar 펄사)은 고도로 자기화된, 관측 가능한 전파의 형태로 전자기파의 광선을 뿜는, 자전하는 중성자별이다. 펄사를 표시하는 기호 PSR은 맥동전파원의 약자이다. 펄사는 1.5밀리초에서 8.5초 사이의 주기로 광선을 방출한다. 방출 빔이 지구를 향할 때만 펄사의 복사 활동을 관측할 수 있다. 이러한 펄사의 활동을 등대효과라고 부르며 마치 맥박치는 존재 같다고 하여 펄사로 이름지어진 계기가 되었다. 중성자별들은 매우 밀도가 높은 천체이기 때문에 자전 주기와 그로 인한 맥동이 매우 규칙적이다. 일부 펄사들의 경우 맥동의 규칙성은 원자 시계와 비교될 수 있을 정도로 정확하다. 펄사들은 PSR B1257+12처럼 주변에 자신을 공전하는 행성들을 거느리기도 한다. 2006년 막스 플랑크 외계물리학 연구소의 베르너 벡커는 "펄사가 어떻게 방사선을 뿜어내는지에 대한 이론은 40년 가까운 연구에도 불구하고 걸음마 단계에 있다."라고 말했다. | |
de | https://de.wikipedia.org/wiki/Nicht_eingekreiste_zum_Heiligen_R%C3%B6mischen_Reich_zugeh%C3%B6rige_Territorien_und_St%C3%A4nde | Nicht eingekreiste zum Heiligen Römischen Reich zugehörige Territorien und Stände | Das Reichsland (Reichsgut) | Nicht eingekreiste zum Heiligen Römischen Reich zugehörige Territorien und Stände / Das Reichsland (Reichsgut) | null | Deutsch: Wappen des Heiligen Römischen Reiches, mit Nimbus, basiert auf der Darstellung im Wappen des Deutschen Bundes von 1865. English: Coat of Arms of the Holy Roman Empire, with nimbus and in 16th-century style Latina: Sigillum Imperium Romanum Sacrum Nederlands: Wapen van het Heilige Roomse Rijk, met aureool en in laat-middeleeuwse stijl | null | image/png | 599 | 500 | true | true | true | Neben den zu Reichskreisen zusammengefassten übergeordneten, territorialen Einheiten bestand im Heiligen Römischen Reich eine Vielzahl von nicht eingekreisten Territorien und Ständen. Diese waren: | Herrschaft Vogtsberg (Herrschaft Voigtsberg)
Das reichslehenbare Gut Streit
Reichswald Schönbuch
Hasli im Wyssland, ab 1345 zu Bern
Nürnberger Reichswald
Klever Reichswald
Reichswald (Pfalz)
Kaufunger Wald
(und weitere) | |
ca | https://ca.wikipedia.org/wiki/Llista_de_museus_dels_Pa%C3%AFsos_Baixos | Llista de museus dels Països Baixos | Drenthe | Llista de museus dels Països Baixos / Drenthe | Schoonoord Ellert en Brammert Museu | Description nl:Ellert en Brammertmuseum Dateonbekend-2002SourceOwn workAuthorJan Clevering nl:Ellert en Brammertmuseum | null | image/jpeg | 1,200 | 1,600 | true | true | true | Llista de museus dels Països Baixos per províncies i les illes caribenyes. | Assen
Museu dels Orguenets
Museu de Drenthe
Museu de la Ciutat d'Art Modern
Historische Collectie Regiment Stoottroepen Prins Bernhard
Borger-Odoorn
Hunebedcentrum
Coevorden
Museu Stedelijk
Dwingeloo
Stichting Dwingels Eigen
Eelde
Museu de Buitenplaats
Klompenmuseum
Museu Vosbergen
Emmen
Ergens En Nederland 1939-1945
Erica
Museu Industrial Smalspoor
Exloo
Het Bebinghehoes
Frederiksoord
Museu De Koloniehof
Hoogeveen
De 5000 Morgen
Meppel
Drukkerijmuseum
Nieuw-Buinen
Reial Goedewaagen
Nieuw-Roden
Kunstpaviljoen
Orvelte
Orvelte
Roden
Speelgoedmuseum Kinderwereld
Rolde
Cuby + Museu Blizzards a Grolloo
Het Dorp van Bartje
Schoonoord
Ellert en Brammert
Veenhuizen
Gevangenismuseum
Vledder
Miramar Zeemuseum
Museus Vledder
Zuidlaren
De Wachter Molenmuseum | |
fi | https://fi.wikipedia.org/wiki/Pomatoschistus | Pomatoschistus | null | Pomatoschistus | null | English: picture of Pomatoschistus canestrinii | Venetsiantokko (Pomatoschistus canestrinii) | image/jpeg | 202 | 300 | true | true | true | Pomatoschistus on tokkojen suku, johon kuuluvat seuraavat lajit:
Pomatoschistus bathi Miller, 1982
Pomatoschistus canestrinii – Venetsiantokko
Pomatoschistus knerii
Pomatoschistus lozanoi
Pomatoschistus marmoratus – Kuultohietatokko
Pomatoschistus microps – Liejutokko
Pomatoschistus minutus – Hietatokko
Pomatoschistus norvegicus – Norjantokko
Pomatoschistus pictus – Kivikkotokko
Pomatoschistus quagga
Pomatoschistus tortonesei Miller, 1969 | Pomatoschistus on tokkojen suku, johon kuuluvat seuraavat lajit:
Pomatoschistus bathi Miller, 1982
Pomatoschistus canestrinii – Venetsiantokko (Ninni, 1883)
Pomatoschistus knerii (Steindachner, 1861)
Pomatoschistus lozanoi (de Buen, 1923)
Pomatoschistus marmoratus – Kuultohietatokko (Risso, 1810)
Pomatoschistus microps – Liejutokko (Krøyer, 1838)
Pomatoschistus minutus – Hietatokko (Pallas, 1770)
Pomatoschistus norvegicus – Norjantokko (Collett, 1902)
Pomatoschistus pictus – Kivikkotokko (Malm, 1865)
Pomatoschistus quagga (Heckel, 1837)
Pomatoschistus tortonesei Miller, 1969 | |
ca | https://ca.wikipedia.org/wiki/Allegretto | Allegretto | null | Allegretto | Fragment de la melodia del segon moviment (allegretto) de la simfonia en re menor de César Franck | null | null | image/png | 336 | 859 | true | true | true | Allegretto és, en música, un indicador de tempo que correspon a una velocitat una mica menys ràpida que l'allegro, aproximadament unes 120 pulsacions per minut.
3r moviment del quintet número 1 en si bemoll major de Giovanni Cambini | Allegretto (diminutiu d'allegro; alegret, en italià) és, en música, un indicador de tempo que correspon a una velocitat una mica menys ràpida que l'allegro, aproximadament unes 120 pulsacions per minut (ppm).
3r moviment (Rondó allegretto grazioso) del quintet número 1 en si bemoll major de Giovanni Cambini (?·pàg.) | |
de | https://de.wikipedia.org/wiki/Hotel_Florhof | http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/7/74/Florhof_Zurich_courtyard.JPG | Hotel Florhof | null | Hotel Florhof | Hof des Florhofs mit dem 1770 erbauten Neptunbrunnen im Hintergrund | English: Courtyard of the Hotel Florhof, Zurich, Switzerland Deutsch: Hof des Hotels Florhof in Zürich, Schweiz | null | image/jpeg | 2,304 | 3,072 | true | true | true | Das Hotel Florhof ist ein Hotel im Zentrum der Stadt Zürich. Untergebracht ist es im denkmalgeschützten Gebäude Zum unteren Schönenberg. Der Name Florhof geht auf die Bezeichnung des mehrere Gebäude umfassenden Komplexes Florhof zurück, der ab dem 17. Jahrhundert als Produktionsstätte für Textilien, namentlich Flor und Musselin, diente. Der Florhof ist der letzte noch erhaltene «Seidenhof» der Stadt Zürich. | Das Hotel Florhof ist ein Hotel im Zentrum der Stadt Zürich. Untergebracht ist es im denkmalgeschützten Gebäude Zum unteren Schönenberg. Der Name Florhof geht auf die Bezeichnung des mehrere Gebäude umfassenden Komplexes Florhof zurück, der ab dem 17. Jahrhundert als Produktionsstätte für Textilien, namentlich Flor und Musselin, diente. Der Florhof ist der letzte noch erhaltene «Seidenhof» der Stadt Zürich. |
en | https://en.wikipedia.org/wiki/Listed_buildings_in_Leeds | Listed buildings in Leeds | Armley | Listed buildings in Leeds / List of buildings / Armley | null | Armley Mills Industrial Museum | Armley Mills Main Range (II*) | image/jpeg | 445 | 640 | true | true | true | There are 3,300 listed buildings in Leeds. Full lists can be found at Grade I listed buildings in West Yorkshire and Grade II* listed buildings in Leeds. Those buildings with articles are listed below, subdivided by ward. The grade of each building is shown after its name. Clicking on the entry number for each will show the full listing description from Historic England. | null | |
sr | https://sr.wikipedia.org/wiki/%D0%9E%D0%BA%D1%80%D1%83%D0%B3_%D0%94%D0%BE%D1%80%D1%87%D0%B5%D1%81%D1%82%D0%B5%D1%80_(%D0%9C%D0%B5%D1%80%D0%B8%D0%BB%D0%B5%D0%BD%D0%B4) | Округ Дорчестер (Мериленд) | null | Округ Дорчестер (Мериленд) | Положај округа у савезној држави Мериленд | null | null | image/svg+xml | 2,019 | 3,858 | true | true | true | Округ Дорчестер је округ у америчкој савезној држави Мериленд. | Округ Дорчестер (енгл. Dorchester County) је округ у америчкој савезној држави Мериленд. | |
fr | https://fr.wikipedia.org/wiki/Jean-Baptiste-Marie_de_Maill%C3%A9_de_La_Tour-Landry | Jean-Baptiste-Marie de Maillé de La Tour-Landry | Biographie | Jean-Baptiste-Marie de Maillé de La Tour-Landry / Biographie | Armes des La Tour-Landry : d'or à une fasce de gueules crénelée de trois pièces et maçonnée de sable | null | null | image/svg+xml | 660 | 600 | true | true | true | Jean-Baptiste-Marie de Maillé de La Tour-Landry, né à Entrammes le 6 décembre 1743 et décédé à Paris le 27 novembre 1804, successivement évêque de Gap, puis de Saint-Papoul et enfin de Rennes, est un ecclésiastique français qui joua un rôle important durant la Révolution française de 1789. | Né au château d'Entrammes, près de Laval, Jean-Baptiste-Marie de Maillé de La Tour-Landry est issu d'une famille de la vieille noblesse. Son père était gentilhomme de la chambre du roi. Élève des Oratoriens, le jeune homme est fait chanoine de Senlis en 1757 mais s'engage peu après dans l'armée pour participer à la guerre de Sept Ans. Réintégrant les ordres en 1764, il étudie au séminaire parisien de Saint-Sulpice et est ordonné prêtre en 1769. Il accède ensuite rapidement aux responsabilités ecclésiales. Il commence par être vicaire général de Mᵍʳ de Grimaldi au Mans dès 1769, puis prend en 1773 les mêmes fonctions auprès de son compatriote Mᵍʳ Urbain-René de Hercé, évêque de Dol. Élevé à l'épiscopat, il est sacré à son tour le 3 mai 1778 et occupe d'abord le siège de Gap d'où il passe, en 1784, à celui de Saint-Papoul, un évêché dépendant de la métropole de Toulouse, peu important par son étendue, car on n'y comptait que quarante-quatre paroisses, mais d'un revenu assez considérable. Il mène alors, au témoignage de Cambacérès, une existence de prélat mondain absentéiste attiré par les plaisirs de la capitale.
Pendant son passage à Gap, il suscita une vaste littérature satirique dont un seul poème, La Landoride (ou Landorade), est conservé aux Archives départementales des Hautes-Alpes. Un autre de ces textes satiriques, un rigaudon en langue d'oc a été transcris par l'historien de Gap Théodore Gautier et repris dans un article de la Société d'études des Hautes-Alpes (1919, p.89) : « Anem a Charanço, mairé, l'evesco lei danso ». La Landorade, poème en alexandrins et en quatre chants, raconte les amours de l'évêque et de la belle Mion, les fêtes galantes qu'il organisait dans son château de Charance, avec des concours d'escarpolette, et ses difficultés avec des paroissiens trop scrupuleux sur le libertinage des prêtres. Il raconte les amours de l'évêque en en détaillant les moments (premiers regards, doute, premiers aveux, jalousie, certitude) sans les attaquer vraiment, évite les sous-entendus trop libertins et frôle bien l'impertinence. Ainsi, pendant les cérémonies d'ordination, où Mion siège à côté du prélat : « Les ordinants croient que c'est le Saint-Esprit ». Le poète, resté anonyme, maîtrise l'écriture classique, la mythologie et la rhétorique. Un exemple d'antiphrase : un compagnon de l'évêque, vicaire général, appelé « le chaste Buffert », affiche un enfant naturel. Le second, « le docte Savaris », ne s'y connaît qu'en jeux d'enfants. Ce poème satirique, de bonne facture (parodie d'épopée) montre que la société gapençaise savait aussi s'amuser de cet évêque libertin.
Paradoxalement, c'est la Révolution française qui détermine Mᵍʳ Maillé de La Tour-Landry à assumer pleinement sa dignité épiscopale. Le diocèse de Saint-Papoul est supprimé en 1791, ce qui dispense son ancien titulaire de prêter le serment constitutionnel. Maillé se retire à Paris, puis à Passy pendant la Terreur. Il anime clandestinement l'église réfractaire à Paris, conjointement avec l'abbé Émery, et ordonne secrètement nombre de nouveaux prêtres.
Arrêté immédiatement après le coup d'État du 18 fructidor an V, il est envoyé en détention à l'île de Ré, en attendant son transport à la Guyane. Son séjour à l'île de Ré, où il assume la direction de la communauté des prêtres détenus, se prolonge jusqu'à la fin de 1799, époque à laquelle Napoléon Bonaparte, arrivé au pouvoir, rend la liberté aux prêtres déportés. Il rentre alors à Paris et y reprend ses fonctions d'évêque clandestin.
Après la signature du Concordat, il est un des premiers évêques à faire sa soumission à la volonté du pape et au nouveau régime. En conséquence, son nom est l'un des premiers retenus pour intégrer les cadres de la nouvelle Église, et il est nommé évêque de Rennes le 9 avril 1802. Sa prise de fonction épiscopale est marquée par son intransigeance absolue à l'égard des prêtres issus du clergé constitutionnel. Convoqué par Bonaparte, il reste ferme devant les admonestations de celui-ci et n'accepte de concéder qu'un dixième des paroisses de son évêché aux anciens assermentés. | |
ru | https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%A0%D0%BE%D1%81%D1%82%D0%BE%D0%B2%D1%81%D0%BA%D0%BE%D0%B5_%D0%BA%D0%BD%D1%8F%D0%B6%D0%B5%D1%81%D1%82%D0%B2%D0%BE | Ростовское княжество | Монеты Ростовского княжества | Ростовское княжество / Монеты Ростовского княжества | null | Русский: Монета, Ростовское княжество, Иван Андреевич (1409-?) и Андрей Александрович (1404-1415). Вес монеты - 0,67. По типу: Гайдуков П.Г., 2006. С.82, рис. 58, 4. Место находки - Ярославская обл., Гаврилов-Ямской р-н. English: Rostov money | null | image/jpeg | 330 | 621 | true | true | true | Росто́вское княжество — русское удельное княжество в составе Великого княжества Владимирского с центром в городе Ростове, существовавшее с 1207 по 1474 год. | null | |
en | https://en.wikipedia.org/wiki/Femoral_vein | Femoral vein | Additional images | Femoral vein / Additional images | null | English: Anatomical dissections | null | image/jpeg | 720 | 960 | true | true | true | In the human body, the femoral vein is a blood vessel that accompanies the femoral artery in the femoral sheath. It begins at the adductor hiatus and is a continuation of the popliteal vein. It ends at the inferior margin of the inguinal ligament, where it becomes the external iliac vein. The femoral vein bears valves which are mostly bicuspid and whose number is variable between individuals and often between left and right leg. | null | |
ca | https://ca.wikipedia.org/wiki/Cabra_mallorquina | Cabra mallorquina | null | Cabra mallorquina | Cabra mallorquina | Català: Boc de la raça de cabra mallorquina | null | image/jpeg | 195 | 264 | true | true | true | La cabra mallorquina és un animal d'origen domèstic, el qual habita les zones muntanyoses de l'illa de Mallorca, de forma assilvestrada i gairebé sense gestió per part de l'home. És de complexió forta, de temperament nerviós i sempre amb banyes. És un caprí de talla mitjana el mascle del qual presenta cornamenta més gran que la de la femella i barba.Té la capa castany/roig amb marques complementàries de color negre, situades en regions específiques del seu cos, que la distingeixen clarament de les altres races que hi ha a Mallorca, o a la resta d'illes de l'arxipèlag balear. Els mascles poden pesar de 40 a 80 kg, mentre que les femelles pesen de 25 a 40 kg. Ocupa tots els hàbitats propis de la muntanya mallorquina, des del nivell del mar fins als pics més elevats i s'alimenta d’herbes, arbusts i glans. Es tracta d’una espècie polígama on la gestació dura cinc mesos, donant a llum una única cria. Les femelles de cabra mallorquina passen gran part de l’any en solitari o en grups molt reduïts, en territoris de petita extensió, criant. En canvi, els mascles adults tenen àrees de campeig molt més extenses. | La cabra mallorquina (Capra aeagrus hircus) és un animal d'origen domèstic, el qual habita les zones muntanyoses de l'illa de Mallorca (Tramuntana i Llevant, principalment), de forma assilvestrada i gairebé sense gestió per part de l'home. És de complexió forta, de temperament nerviós i sempre amb banyes. És un caprí de talla mitjana el mascle del qual presenta cornamenta més gran que la de la femella i barba.Té la capa castany/roig amb marques complementàries de color negre, situades en regions específiques del seu cos, que la distingeixen clarament de les altres races que hi ha a Mallorca, o a la resta d'illes de l'arxipèlag balear. Els mascles poden pesar de 40 a 80 kg, mentre que les femelles pesen de 25 a 40 kg. Ocupa tots els hàbitats propis de la muntanya mallorquina, des del nivell del mar fins als pics més elevats (1447m) i s'alimenta d’herbes, arbusts i glans. Es tracta d’una espècie polígama on la gestació dura cinc mesos, donant a llum una única cria. Les femelles de cabra mallorquina passen gran part de l’any en solitari o en grups molt reduïts, en territoris de petita extensió, criant. En canvi, els mascles adults tenen àrees de campeig molt més extenses. | |
azb | https://azb.wikipedia.org/wiki/%D8%A8%D8%A7%D8%AA%DB%8C_%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%82%D8%A7_%D8%B3%D9%88%D9%84%D8%A7%E2%80%8C%D9%84%D9%87%E2%80%8C%D8%B3%DB%8C | باتی قانقا سولالهسی | گؤرونتولر | باتی قانقا سولالهسی / گؤرونتولر | null | English: Rock edit (inscription) at Shravanabelagola, en:Karnataka, en:India. | null | image/jpeg | 1,200 | 1,600 | true | true | true | باتی قانقا سولالهسی گونئی دوْغو آسیادا بیر اسکی دؤولت. جاینیزم بۇ اؤلکهنین رسمی دینیدی. باتی قانقا سولالهسی 350 میلادی ایلینده قۇرولدو و 1000 میلادی ایلینده داغیلدی. | null | |
en | https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_cultural_heritage_monuments_in_Sz%C3%A9kesfeh%C3%A9rv%C3%A1r | List of cultural heritage monuments in Székesfehérvár | List of cultural heritage monuments | List of cultural heritage monuments in Székesfehérvár / List of cultural heritage monuments | null | Magyar: Barokk-eklektikus lakóház. Műemlék ID 3839. Mai alakjában 19. sz. második fele. - Magyarország, Fejér megye, Székesfehérvár, Belváros, Jókai utca, 8 This is a photo of a monument in Hungary, Identifier: 3839 | null | image/jpeg | 2,448 | 3,264 | true | true | true | As of January 2019, there were 139 registered cultural heritage monuments in Székesfehérvár, and three were being evaluated for the status. | under evaluation for official status | |
cs | https://cs.wikipedia.org/wiki/%C4%8Cesk%C3%A1_architektura | Česká architektura | Empír | Česká architektura / Empír | null | Čeština: Lottyhaus, Masarykovo náměstí 95/32, Fryštát, Karviná. Moravskoslezský kraj, Česká republika.Polski: Lottyhaus, plac Masaryka 32, Frysztat, Karwina. Kraj morawsko-śląski, Republika Czeska.English: Lottyhaus, Masarykovo náměstí 32, Fryštát, Karviná. Moravian-Silesian Region, Czech Republic. This is a photo of a cultural monument of the Czech Republic,number: 27668/8-2962.Památkový katalogMIS hledat obrázky hledat seznamyWikidata | null | image/jpeg | 2,344 | 4,168 | true | true | true | Česká architektura, či přesněji architektura v Česku je pojem, který zahrnuje množství významných historických i moderních architektonických památek v Čechách, na Moravě a ve Slezsku. Od prvních počátků do současnosti jsou v ní zastoupeny snad všechny historické styly, najdeme mezi nimi mnoho památek z různých historických období. Některé z nich jsou zapsány na seznamu Světového dědictví UNESCO. | Období empírového stylu je spjato především s Prvním Francouzským císařstvím v době Napoleona I. a trvalo přibližně Jak již napovídá název (empire = císařství), tento styl navazuje na dávné tradice starořeckých a římských slohů, využívá jejich stavebních funkcí i motivů.
Typické pro empírové stavby jsou čisté, pravidelné tvary s minimem ozdob, linie jsou přímé, jednoduché až strohé. Hlavním znakem empírové architektury je časté užití výrazných sloupů a trojúhelníkových průčelí větších staveb.
Jednoznačně nejvýznamnější empírovou stavbou je chotkovský zámek Kačina, zajímavé jsou ale také zámky Fryštát (Lottyhaus) v Karviné, dále Boskovice, Pohansko (Lednicko-valtický areál), či zámek Kostelec nad Orlicí. Zajímavým exemplářem přechodu od klasicismu k empírovému stylu je nový zámek v Dačicích.
V Čechách najedeme také několik empírových sakrálních stavebː
kostel svatého Kříže v Praze 1 na Příklopech,
Nanebevstoupení Páně v Josefově
dům U Hybernů, někdejší klášter irských františkánů
Vzkříšení Páně v Terezíně
Hřbitovní kaple s empírovou vratislavskou hrobkou na hřbitově v Čimelicích na jižním okraji obce při silnici na Písek.
Mezi další empírové stavby pak můžeme zařadit také některé nájemní domy v Praze-Karlíně, či na Smíchově, či empírově upravený palác Platýz, Masarykovo nádraží v Praze, Řetězový most u Stádlce ad. | |
hy | https://hy.wikipedia.org/wiki/2010-%D5%A1%D5%AF%D5%A1%D5%B6%D5%B6%D5%A5%D6%80 | 2010-ականներ | Սպորտ | 2010-ականներ / Սպորտ | 2010-ական թվականների ամենահաջողակ ֆուտբոլիստը` Լիոնել Մեսսին | English: Argentine footballer Lionel Messi on 26 June 2018, celebrating a goal in the 2018 FIFA World Cup group stage match against Nigeria. | null | image/jpeg | 944 | 964 | true | true | true | 2010-ական թվականներ, տասնամյակ, որն ընդգրկում է 2010 թվականից 2019 թվականը ներառյալ: Տասնամյակը բնութագրվում է նոր սառը պատերազմով՝ Միացյալ Նահանգների, նրա դաշնակիցների և Ռուսաստանի, Չինաստանի միջև քաղաքական հակամարտությամբ, ինչպես նաև սրում է պահպանողականության և ազատականության միջև հակասությունները, Մերձավոր Արևելքի և Ուկրաինայի միջև հեղափոխություններն ու քաղաքացիական պատերազմները, Երրորդ աշխարհի երկրներից զանգվածային արտագաղթը և դրա դեմ պայքարի փորձերը: Մշակույթի մեջ կարևորագույն տեղ է գրավում համացանցը՝ համացանցի հանրահայտ մարդիկ, բլոգերները և սթրիմերները, վիդեո-հոսթինգը: Ամենատարածված երաժշտական ժանրը հիփ հոփն է: | 2010 թվական
Հունիսի 11 - հուլիսի 11՝ Ֆուտբոլի աշխարհի 19-րդ առաջնություն Հարավաֆրիկյան Հանրապետությունում։ Չեմպիոն է դարձել Իսպանիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականը։
Փետրվարի 12 - 28՝ 21-րդ Ձմեռային օլիմպիական խաղեր Կանադայի Վանկուվեր քաղաքում։
2011 թվական
Սեպտեմբերի 9 - հոկտեմբերի 23՝ Ռեգբիի աշխարհի առաջնություն Նոր Զելանդիայում։
2012 թվական
Հուլիսի 27 - օգոստոսի 12՝ 30-րդ Ամառային օլիմպիական խաղեր Մեծ Բրիտանիայի մայրաքաղաք Լոնդոնում։
2014 թվական
Փետրվարի 7 - 23՝ 22-րդ Ձմեռային օլիմպիական խաղեր Ռուսաստանի Սոչի քաղաքում։
Մայիսի 9 - 25՝ Տափողակով հոկեյի աշխարհի 78-րդ առաջնություն Բելառուսի Մինսկ քաղաքում։
Հունիսի 12 - հուլիսի 13՝ Ֆուտբոլի աշխարհի 20-րդ առաջնություն Բրազիլիայում։ Չեմպիոն է դարձել Գերմանիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականը։
2015 թվական
Հունիսի 12 - 28՝ Եվրոպական առաջին խաղեր Ադրբեջանի մայրաքաղաք Բաքուում։
Կոռուպցիոն սկանդալ ՖԻՖԱ-յում (2015)
Սեպտեմբերի 18 - հոկտեմբերի 31՝ Ռեգբիի աշխարհի առաջնություն Անգլիայում և Ուելսում։
2016 թվական
Հունիսի 10 - հուլիսի 10՝ Ֆուտբոլի Եվրոպայի առաջնություն Ֆրանսիայում։
Օգոստոսի 5 - 18՝ 31-րդ Ամառային օլիմպիական խաղեր Բրազիլիայի Ռիո դե Ժանեյրո քաղաքում։
2018 թվական
Փետրվարի 9 - 25՝ 23-րդ Ձմեռային օլիմպիական խաղեր Հարավային Կորեայի Փհենչհան գավառում։
Հունիսի 14 - հուլիսի 15՝ Ֆուտբոլի աշխարհի 21-րդ առաջնություն Ռուսաստանում։ Չեմպիոն է դարձել Ֆրանսիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականը։
2019 թվական
Հունիսի 21 - 30՝ Եվրոպական երկրորդ խաղեր Բելառուսի Մինսկ քաղաքում։
Սեպտեմբերի 20 - նոյեմբերի 2՝ Ռեգբիի աշխարհի առաջնություն Ճապոնիայում։ | |
azb | https://azb.wikipedia.org/wiki/%DA%A9%D9%BE%D9%86%DA%A9 | کپنک | null | کپنک | مونراچ کپنکی | English: Photograph of a Monarch Butterfly | null | image/jpeg | 2,000 | 3,008 | true | true | true | کپنک بیر نوع حشرهدیر کی تقریباً دونیانین بوتون اؤلکهلرینده تاپیلار. بوتونلوکله ۱۴۰۰۰ جوره کپنک وار کی ۴ دستهیه شامیلدیر. کپنکین یاشاییشی ۴ دؤنمه بولونور: یومورتا، لارو، پوپه، بالیغ. بعضی کپنکلر کؤچر اولار و کؤچنده گؤیون ۲۰۰ تا ۲۵۰ کیلومئترین اؤرتر. | کپنک بیر نوع حشرهدیر کی تقریباً دونیانین بوتون اؤلکهلرینده تاپیلار. بوتونلوکله ۱۴۰۰۰ جوره کپنک وار کی ۴ دستهیه شامیلدیر. کپنکین یاشاییشی ۴ دؤنمه بولونور: یومورتا، لارو، پوپه، بالیغ. بعضی کپنکلر کؤچر اولار و کؤچنده گؤیون ۲۰۰ تا ۲۵۰ کیلومئترین اؤرتر. | |
fa | https://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%A2%D8%B3%D9%88%D8%8C_%DA%A9%D9%88%D9%85%D8%A7%D9%85%D9%88%D8%AA%D9%88 | مینامیآسو، کوماموتو | null | مینامیآسو، کوماموتو | null | English: Mt. Aso in Hisaishi, Minamiaso Village, Kumamoto, Japan日本語: 南阿蘇村久石からの阿蘇山 | View of Mount Aso from Minami-Aso | image/jpeg | 1,080 | 1,920 | true | true | true | مینامیآسو، کوماموتو یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Aso District, Kumamoto واقع شدهاست. مینامیآسو ۱۲٬۰۱۵ نفر جمعیت دارد. | مینامیآسو، کوماموتو (به لاتین: Minamiaso, Kumamoto) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Aso District, Kumamoto واقع شدهاست. مینامیآسو ۱۲٬۰۱۵ نفر جمعیت دارد. | |
iw | https://he.wikipedia.org/wiki/%D7%A1%D7%A7%D7%90%D7%A6%27%D7%99 | סקאצ'י | null | סקאצ'י | null | English: Village in Northeastern Hungary | null | image/jpeg | 707 | 1,063 | true | true | true | סקאצ'י הוא כפר קטן במחוז בורשוד-אבאוי-זמפלן שבצפון מזרח הונגריה.
בסקאצ'י חיו מעט יהודים ובמקום קיים עדיין בית קברות יהודי. | סקאצ'י (בהונגרית: Szakácsi) הוא כפר קטן במחוז בורשוד-אבאוי-זמפלן שבצפון מזרח הונגריה.
בסקאצ'י חיו מעט יהודים ובמקום קיים עדיין בית קברות יהודי. | |
sv | https://sv.wikipedia.org/wiki/Nordbalt | Nordbalt | null | Nordbalt | Karta över Nordbalt-kabeln | Lietuvių: NordBalt jungtis | null | image/jpeg | 171 | 350 | true | true | true | Nordbalt är en undervattenskabel mellan Klaipėda i Litauen och Nybro i Sverige med en överföringskapacitet på cirka 700 MW. Syftet med kabeln är att öka möjligheterna till el-handel mellan de Baltiska och Nordiska elhandelsområdena, samt att öka tryggheten för elförsörjningen i bägge områdena. Den togs i drift i februari 2016 och har hittills främst använts för att överföra elkraft från Sverige till Litauen. | Nordbalt (stiliserat som NordBalt, tidigare även kallad Swedlit) är en undervattenskabel mellan Klaipėda i Litauen och Nybro i Sverige med en överföringskapacitet på cirka 700 MW. Syftet med kabeln är att öka möjligheterna till el-handel mellan de Baltiska och Nordiska elhandelsområdena, samt att öka tryggheten för elförsörjningen i bägge områdena. Den togs i drift i februari 2016 och har hittills (2019) främst använts för att överföra elkraft från Sverige till Litauen. | |
hy | https://hy.wikipedia.org/wiki/%D4%B6%D5%A1%D5%BF%D5%AF%D5%AB_%D5%AF%D5%B2%D5%A6%D5%AB | Զատկի կղզի | null | Զատկի կղզի | Զատկի կղզի | Brezhoneg: Moaioù eus mengleuz Rano Raraku war Enez PaskČeština: Sochy Moai na Velikonočním ostrověCymraeg: Moai am Rano Raraku, Ynys y PâsgDeutsch: Eine Moai-Statue auf der OsterinselEnglish: Moai at Rano Raraku, Easter IslandEspañol: Moáis en Rano Raraku, Isla de Pascua.Suomi: Pääsiäissaaren patsaitaFrançais : Des moai de la carrière Rano Raraku sur l'île de Pâquesગુજરાતી: ઈસ્ટર ટાપુ પર મોઆઇ.日本語: イースター島、ラノ・ララクのモアイ像Latina: Moai in Rano Raraku, Insula PaschaliNorsk nynorsk: Moai, steinstatuar få Påskeøya, i Rano Raraku.Polski: Moai na Rano Raraku, Wyspa WielkanocnaPortuguês: Moai em Rano Raraku, Ilha de PáscoaРусский: Моаи на склонах вулкана Рано-Рораку, Остров ПасхиSlovenščina: Moai na Rano Raraku, Velikonočni otokSvenska: Moai på Påskön.ไทย: รูปสลักหินโมไอ ณ ราโนรานากู, เกาะอีสเตอร์Türkçe: Rano Raraku yamacında Moailer.中文（简体）: 复活节岛上的巨形石人雕像。Bân-lâm-gú: Tiàm-tī Rapa Nui téng-kôan ê Moai. | null | image/jpeg | 2,592 | 1,944 | true | true | true | Զատկի կղզի, կղզի Խաղաղ օվկիանոսի հարավային մասում, պատկանում է Չիլիին։ Կղզին հայտնի է նաև «Ռապա Նուի» թահիթիական անվամբ, որը համապատասխանում է տեղաբնակների լեզվին։ Տարածքը 163,6 կմ²։ Կոորդինատները՝ 27°07′ հվ. լ. 109°21′ ամ. ե.
Այն կազմավորվել է մի շարք հրաբխային զանգվածային ժայթքումների հետևանքով և միլիոնավոր տարիներ շարունակ կղզին բնակեցված չի եղել. այնտեղ ապրել են միայն ծովային թռչուններ։ Կղզու զառիթափ լանջերը, այնուամենայնիվ, փարոսն են պոլինեզյան ծովագնացների։ Հայտնի չէ, թե ինչու են նրանք լքել իրենց հայրենի երկիրը։
Լավայի խողովակները և իրար զարնվող ալիքները կազմավորել են հարյուրավոր քարանձավներ և վտանգավոր ծովածոց։ Միայն մի քանի անվտանգ վայրեր կան, որտեղ կարող են խարիսխ իջեցնել։
Միջինը 4 մ բարձրություն և 14 տ քաշ ունեցող այս արձանները մեծ մասամբ քանդակվել և տեղադրվել են 1000-1650 թթ..։ Դրանք համարվել են քաղաքական հեղինակության և իշխանուքյան խորհրդանիշներ։ Դրանց ձևավորումը համապատասխանել է տեղաբնակների մարմնի դաջվածքներին, որոնք մատնանշում էին հասարակական կարգավյճակը, իսկ որոշների գագաթները ձևավորված են կարմիր քարերով՝ հավանաբար խորհրդանշելով Ռապա Նուիի վորնախավի կարմիր մազերը։
Կղզու մայրաքաղաքն ու նրա միակ քաղաքը Անգա Ռոան է։ |
Զատկի կղզի (հոլ.՝ Paasch-Eyland, իսպ.՝ Isla de Pascua), կղզի Խաղաղ օվկիանոսի հարավային մասում, պատկանում է Չիլիին։ Կղզին հայտնի է նաև «Ռապա Նուի» (ռապ. Rapa Nui) թահիթիական անվամբ, որը համապատասխանում է տեղաբնակների լեզվին։ Տարածքը 163,6 կմ²։ Կոորդինատները՝ 27°07′ հվ. լ. 109°21′ ամ. ե.
Այն կազմավորվել է մի շարք հրաբխային զանգվածային ժայթքումների հետևանքով և միլիոնավոր տարիներ շարունակ կղզին բնակեցված չի եղել. այնտեղ ապրել են միայն ծովային թռչուններ։ Կղզու զառիթափ լանջերը, այնուամենայնիվ, փարոսն են պոլինեզյան ծովագնացների։ Հայտնի չէ, թե ինչու են նրանք լքել իրենց հայրենի երկիրը։
Լավայի խողովակները և իրար զարնվող ալիքները կազմավորել են հարյուրավոր քարանձավներ և վտանգավոր ծովածոց։ Միայն մի քանի անվտանգ վայրեր կան, որտեղ կարող են խարիսխ իջեցնել։
Միջինը 4 մ բարձրություն և 14 տ քաշ ունեցող այս արձանները մեծ մասամբ քանդակվել և տեղադրվել են 1000-1650 թթ..։ Դրանք համարվել են քաղաքական հեղինակության և իշխանուքյան խորհրդանիշներ։ Դրանց ձևավորումը համապատասխանել է տեղաբնակների մարմնի դաջվածքներին, որոնք մատնանշում էին հասարակական կարգավյճակը, իսկ որոշների գագաթները ձևավորված են կարմիր քարերով՝ հավանաբար խորհրդանշելով Ռապա Նուիի վորնախավի կարմիր մազերը։
Կղզու մայրաքաղաքն ու նրա միակ քաղաքը Անգա Ռոան է։ Այն աշխարհում հայտնի է հատկապես մոաների՝ հրաբխային մամլված փոշուց կառուցված քարե արձանների շնորհիվ, որոնցում, ըստ տեղաբնակների, կենտրոնացած է Զատկի կղզու առաջին թագավոր Հոտու-Մատուի նախնիների գերբնական ուժը։ Նորաբնակները կղզին վերանվանել են «Te Pito O Te Henua», որը կոչվում է Երկիր մոլորակի «պորտը»։
Զատկի կղզին Տրիստան դա Կունյա արշիպելագի հետ միասին հանդիսանում է աշխարհի ամենահեռավոր բնակեցված կղզին։ Հեռավորությունը մինչև Չիլիի մայրցամաքային ափերը կազմում է 3514 կմ, իսկ մինչ Պիտկերն կղզին՝ ամենամոտ բնակավայրը, 2075 կմ։ Կղզին հոլանդացի ճանապարհորդ Յակոբ Ռոգևենի կողմից հայտնագործվել է 1722 թվականի Զատկի կիրակի օրը։
Կղզում բնակվում է ընդամենը 5806 մարդ (2012)։
1888 թվականին կղզին կցվել է Չիլիին։ 1995 թվականին Ռապանուի ազգային այգին (Զատկի կղզի) ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկում։ | |
de | https://de.wikipedia.org/wiki/Samoa | Samoa | Klima | Samoa / Klima | Klimadiagramm von Apia | Deutsch: Klimadiagramm nach Walter und Lieth, metrisch, °Celsius und Millimeter, erstellt mit Geoklima 2.1 English: climate chart in the format by Walter and Lieth, metric, °Celsisus and millimeters, made with Geoklima 2.1 | null | image/png | 713 | 1,024 | true | true | true | Der Unabhängige Staat Samoa, kurz auch: Samoa; samoanisch: Malo Saʻoloto Tutoʻatasi o Sāmoa; englisch: Independent State of Samoa, ist ein Inselstaat in Polynesien, der den westlichen Teil der Samoainseln umfasst und deswegen – bis 1997 offiziell – auch Westsamoa genannt wurde. Der Staat erlangte 1962 als ehemaliges Mandatsgebiet des Völkerbundes seine Unabhängigkeit von Neuseeland. Der östlich davon liegende Teil der Region, Amerikanisch-Samoa, ist seit 1929 ein Außengebiet der Vereinigten Staaten. | Tropisch-ozeanisch mit einer Trocken- und einer Regenzeit (November bis April). Beständiger Südost-Passat. Die Temperatur schwankt von 20 °C bis 30 °C und beträgt im Durchschnitt 27 °C. Jährliche Niederschlagsmenge ist 2870 Millimeter, davon allein 1900 Millimeter von Oktober bis März. Auch wenn Samoa nicht in der Haupteinfallslinie der Hurrikane liegt, wird es doch gelegentlich von schweren Stürmen getroffen. | |
de | https://de.wikipedia.org/wiki/Gohrisch | Gohrisch | Cunnersdorf bei Königstein | Gohrisch / Geschichte / Cunnersdorf bei Königstein | Cunnersdorf: Blick auf das 1607 errichtete Herrenhaus des Forsthofes (Sitz der kurfürstlichen Forstverwaltung für die Sächsische Schweiz) | English: This image shows the forestry office (built 1607) in Cunnersdorf near Gorhisch in the Saxon Switzerland. Deutsch: Das Bild zeigt den 1607 erbauten Forsthof in Cunnersdorf bei Gohrisch. Der Forsthof war der Sitz der kurfürstlichen Forstverwaltung für die Reviere der Sächsischen Schweiz. | null | image/jpeg | 2,121 | 2,632 | true | true | true | Gohrisch ist eine sächsische Gemeinde südwestlich von Königstein bei Pirna. Sie gehört zur Verwaltungsgemeinschaft Königstein/Sächs. Schw. | Im Gemeindeteil Cunnersdorf (1379 zu Böhmen gehörig erwähnt, 1454 sächsisch), bis 1627 Kunradsdorf genannt, entstand im 16. Jahrhundert unter Kurfürst August ein kurfürstlicher Forsthof (wurde 1556 oder 1606 dazu erhoben und gelangte 1872 in den Besitz der Freiherren von Friesen). Das Dorf liegt inmitten ausgedehnter Wälder zwischen 270 und 320 m ü. NN in einer Talmulde des Cunnersdorfer Baches. Noch heute sind einige Dreiseitbauernhöfe mit Sandsteinunterbau und Fachwerkgeschossen zu sehen, zu denen auch der südlich gelegene Forsthof mit Herrenhaus, Wirtschaftsgebäuden und einem Torhaus zählt. Die neoromanische Kirche von 1854/55 besticht durch ihr Altarbild.
Im Ortsteil Viebig rechtsseitig des Cunnersdorfer Baches befindet sich die ehemalige Obermühle. Die Mahl- und Brettmühle ist 1561 urkundlich belegt. Die Brettmühle war das letzte Mal 1955 in Betrieb. Von den ortsansässigen Naturfreunden wurde der Cunnersdorfer Naturlehrpfad angelegt. Er führt nach Süden über das Katzsteinplateau zum 474 m ü. NN hohen Katzfels, wo 1809 die letzte Wildkatze erlegt worden sein soll. Dicht darunter befindet sich der Katzstein (444 m ü. NN). Dazu verfügt der Ortsteil über ein Waldbad mit Breitrutsche, Wasserpilz und Kinderspielplatz. Cunnersdorf zählte 1445 sechs Ansässige, 1609 waren es bereits 33 Ansässige. 1840 wohnten etwa 600 Einwohner im Ort. Heute sind es etwa noch 420 Menschen, die hier leben. | |
ru | https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%93%D0%B8%D0%BC%D0%BD%D0%B0%D0%B7%D0%B8%D1%8F_%E2%84%96_36_(%D0%93%D0%BE%D0%BC%D0%B5%D0%BB%D1%8C) | Гимназия № 36 (Гомель) | Музей братьев Лизюковых | Гимназия № 36 (Гомель) / Музей братьев Лизюковых | Интерьер музея братьев Лизюковых в гимназии № 36. | English: Lizyukov brothers museum in the School No. 36, Homel. Русский: Музей братьев Лизюковых в Белорусско-славянской гимназии № 36 г. Гомеля имени И.Мележа, Белоруссия. | null | image/jpeg | 624 | 832 | true | true | true | Государственное учреждение образования «Гимназия № 36 г. Гомеля имени И.Мележа» — среднеобразовательное учебное учреждение города Гомель в Белоруссии. Носит имя белорусского писателя И. П. Мележа.
Направления обучения — филологическое и обществоведческое. Директор — Виктория Александровна Круталевич.
Относится к школам «нового типа» для углубленного изучения различных предметов на профильном уровне. По состоянию на 2010 год, одна из трёх гимназий в Белоруссии, где обучение происходит на белорусском языке. | В 1972 году в школе открыт музей братьев Лизюковых, погибших в годы Великой Отечественной войны: Александра Ильича, Петра Ильича и Евгения Ильича. Александру Ильичу (в 1941 году) и Петру Ильичу (в 1945 году) присвоено звание Героев Советского Союза. В музее представлены исторические документы и уникальные фотографии из жизни братьев.
В 2010 году Музей братьев Лизюковых вошёл в число победителей и занял 2-е место на городском конкурсе музеев Великой Отечественной войны, а на республиканском конкурсе был отмечен дипломом Лауреата. | |
br | https://br.wikipedia.org/wiki/South_Carolina | South Carolina | Istor | South Carolina / Istor | Ti-Stad South Carolina | English: South Carolina statehouse from near the corner of Gervais and Assembly Streetsn ibf | null | image/jpeg | 900 | 1,200 | true | true | true | South Carolina, pe Carolina ar Su pe Sukarolina, a zo ur stad eus reter Stadoù-Unanet Amerika. Unan eus an 13 stad orin eo. Bez' e voe ar stad kentañ o tisrannañ diouzh ar Stadoù-Unanet evit mont da sevel Stadoù Kengevreet Amerika. | E 1562 e tegouezhas ar Gall Jean Ribault, kaset gant e roue Charlez IX, e Carolina ar Su, hag e roas an anv Caroline, d'ar vro. | |
en | https://en.wikipedia.org/wiki/Jarocin | Jarocin | Gallery | Jarocin / Gallery | null | Stacja Jarocin This photo was taken during Railway Wikiexpedition 2015 set up by Wikimedia Polska Association in cooperation with Fundacja Grupy PKP. You can see all photographs in category Wikiekspedycja kolejowa 2015. English | Nederlands | polski | +/− | null | image/jpeg | 3,072 | 4,608 | true | true | true | Jarocin is a town in central Poland with 25,700 inhabitants, the administrative capital of Jarocin County. Since 1999 Jarocin has been located in Greater Poland Voivodeship, prior to that it was located in the Kalisz Voivodeship.
Jarocin is a historical town, having been founded and granted city rights in the 13th century. The marketplace features a Ratusz town hall built between 1799 and 1804, which is now home to the Jarocin Regional Museum.
The town also became famous in the 1980s thanks to the Jarocin Festival, one of the first rock-punk music festivals of the former Warsaw Pact and in Europe. The first event was organised in 1980. | null | |
hu | https://hu.wikipedia.org/wiki/Saint-%C3%89tienne-sur-Suippe | http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/e/e7/Mairie_04747.JPG | Saint-Étienne-sur-Suippe | null | Saint-Étienne-sur-Suippe | null | Français : La maison communale . | null | image/jpeg | 3,264 | 4,912 | true | true | true | Saint-Étienne-sur-Suippe település Franciaországban, Marne megyében. Lakosainak száma 316 fő. +/- Saint-Étienne-sur-Suippe Houdilcourt, Poilcourt-Sydney, Fresne-lès-Reims, Auménancourt, Boult-sur-Suippe és Bourgogne községekkel határos. | Saint-Étienne-sur-Suippe település Franciaországban, Marne megyében. Lakosainak száma 316 fő (2017. január 1.). +/- Saint-Étienne-sur-Suippe Houdilcourt, Poilcourt-Sydney, Fresne-lès-Reims, Auménancourt, Boult-sur-Suippe és Bourgogne községekkel határos. |
pt | https://pt.wikipedia.org/wiki/Campeonato_Paranaense_de_Futebol_de_1972 | Campeonato Paranaense de Futebol de 1972 | Participantes | Campeonato Paranaense de Futebol de 1972 / Participantes | null | Bandeira do Município de Jandaia do Sul, Estado Paraná, Brasil | Jandaia do Sul | image/png | 216 | 309 | true | true | true | O Campeonato Paranaense de 1972, foi a 58° edição do campeonato do futebol paranaense da primeira divisão. A competição começou no final do ano de 1971 e só teve seu término no dia 3 de setembro de 1972, quando o Coritiba Foot Ball Club conquistou o seu 21° título estadual, e o o vice-campeão foi o Clube Atlético Paranaense.
Houve um retrocesso em número de clubes participantes, em relação ao ano anterior, e o público se manteve estável, com uma média de 3.240 pagantes.
A hegemonia continuou com o Coritiba, que conquistou o bicampeonato consecutivo, mesmo adiantando jogos, pois fez uma excursão ao exterior no meio do campeonato.
O goleador máximo foi Sicupira Jr, do Atlético Paranaense, com 29 gols. | null | |
sr-Latn | https://sh.wikipedia.org/wiki/Masakr_u_M%E1%BB%B9_Laiju | Masakr u Mỹ Laiju | null | Masakr u Mỹ Laiju | null | English: Photo taken by United States Army photographer Ronald L. Haeberle on March 16, 1968 in the aftermath of the My Lai massacre showing mostly women and children dead on a road. | null | image/jpeg | 486 | 714 | true | true | true | Masakr u Mi Laju bio je ratni zločin koji se odigrao tijekom vijetnamskog rata, a odnosi se na masovno pogubljenje vijetnamskih civila koje je izvršila vojska Sjedinjenih Američkih Država, 16. marta 1968. Procene o broju ubijenih osoba se kreću od 347 do 504. Žrtve su bile starosti od jedne do 82 godine.
Masakr u Mi Laju se smatra jednim od najtežih zločina vijetnamskog rata, te je izazvao zgražanje javnosti, osobito američke koja je tražila kraj sudjelovanja američke vojske u tom ratu. Javnost je saznala o ovom zlodjelu zahvaljujući tome što je ratni fotograf Ron Haeberle odlučio snimiti i objaviti fotografije jer nije htio šutjeti o tome čemu je svjedočio. William Calley je optužen i osuđen na američkom sudu zbog ubistva na doživotni zatvor, ali je pušten nakon samo 3,5 godine pritvora. | Masakr u Mi Laju bio je ratni zločin koji se odigrao tijekom vijetnamskog rata, a odnosi se na masovno pogubljenje vijetnamskih civila koje je izvršila vojska Sjedinjenih Američkih Država, 16. marta 1968. Procene o broju ubijenih osoba se kreću od 347 (rezultati istrage koju je sprovela američka vlada) do 504 (na spomeniku žrtvama masakra ispisano je toliko imena). Žrtve su bile starosti od jedne do 82 godine.
Masakr u Mi Laju se smatra jednim od najtežih zločina vijetnamskog rata, te je izazvao zgražanje javnosti, osobito američke koja je tražila kraj sudjelovanja američke vojske u tom ratu. Javnost je saznala o ovom zlodjelu zahvaljujući tome što je ratni fotograf Ron Haeberle odlučio snimiti i objaviti fotografije jer nije htio šutjeti o tome čemu je svjedočio. William Calley je optužen i osuđen na američkom sudu zbog ubistva na doživotni zatvor, ali je pušten nakon samo 3,5 godine pritvora. | |
ru | https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%9B%D0%B5%D0%B9%D0%BF%D1%83%D0%BD%D1%81%D0%BA%D0%B8%D0%B9,_%D0%90%D0%BB%D0%B5%D0%BA%D1%81%D0%B0%D0%BD%D0%B4%D1%80_%D0%98%D0%BB%D1%8C%D0%B8%D1%87 | Лейпунский, Александр Ильич | Память | Лейпунский, Александр Ильич / Память | Физико-энергетический институт имени А. И. Лейпунского в Обнинске | Deutsch: Das Institut für Physik und Energie in Obninsk, Russland, und Einfahrt zum ehemaligen Kernkraftwerk ObninskРусский: Физико-энергетический институт (ФЭИ), Обнинск | null | image/jpeg | 1,944 | 2,592 | true | true | true | Алекса́ндр Ильи́ч Лейпу́нский — советский физик-экспериментатор, академик АН Украинской ССР. | В Обнинске имя Лейпунского присвоено Физико-энергетическому институту и улице. На одном из домов по улице Лейпунского установлена мемориальная доска. | |
nl | https://nl.wikipedia.org/wiki/Rangin_Dadfar_Spanta | Rangin Dadfar Spanta | null | Rangin Dadfar Spanta | Rangin Dadfar Spanta | Rangeen Dadfar Spanta, Foreign Minister of Afghanistan. | null | image/jpeg | 2,272 | 1,260 | true | true | true | Dr. Rangin Dadfar Spanta was van 2006 tot 2010 de minister van Buitenlandse Zaken van de Islamitische Republiek Afghanistan.
Hij werd in die functie benoemd door president Hamid Karzai bij een wijziging van de samenstelling van de regering met ingang van Nieuwjaar 1385, op 21 maart 2006, waarna zijn benoeming werd aanvaard door de Wolesi Jirga, het lagerhuis van het Afghaanse parlement, op 20 april 2006. Eerder was hij adviseur van Karzai in internationale aangelegenheden.
Spanta leefde vele jaren als vluchteling na de invasie van de Sovjet-Unie in Afghanistan in 1979 en de daaropvolgende langdurige oorlog en de periode van de Taliban. Tijdens zijn ballingschap was hij wetenschapper en docent politicologie aan de Rheinisch-Westfälische Technische Hogeschool te Aken, waar hij ook woordvoerder was van de organisatie Alliantie voor Democratie in Afghanistan, en tevens actief was in de Grünen.
Sinds zijn terugkeer in Afghanistan na de val van de Taliban was hij enige tijd docent aan de Universiteit van Kaboel.
Samen met president Karzai en een aantal andere Afghaanse diplomaten en politici nam hij deel aan de Internationale Afghanistan-conferentie te Den Haag op 31 maart 2009. | Dr. Rangin Dadfar Spanta (Herat, 15 december 1953) was van 2006 tot 2010 de minister van Buitenlandse Zaken van de Islamitische Republiek Afghanistan.
Hij werd in die functie benoemd door president Hamid Karzai bij een wijziging van de samenstelling van de regering met ingang van Nieuwjaar 1385 (Afghaanse jaartelling), op 21 maart 2006, waarna zijn benoeming werd aanvaard door de Wolesi Jirga, het lagerhuis van het Afghaanse parlement, op 20 april 2006. Eerder was hij adviseur van Karzai in internationale aangelegenheden.
Spanta leefde vele jaren als vluchteling na de invasie van de Sovjet-Unie in Afghanistan in 1979 en de daaropvolgende langdurige oorlog en de periode van de Taliban. Tijdens zijn ballingschap was hij wetenschapper en docent politicologie aan de Rheinisch-Westfälische Technische Hogeschool te Aken, waar hij ook woordvoerder was van de organisatie Alliantie voor Democratie in Afghanistan, en tevens actief was in de Grünen.
Sinds zijn terugkeer in Afghanistan na de val van de Taliban was hij enige tijd docent aan de Universiteit van Kaboel.
Samen met president Karzai en een aantal andere Afghaanse diplomaten en politici nam hij deel aan de Internationale Afghanistan-conferentie te Den Haag op 31 maart 2009.
Na een soortgelijke conferentie in Londen werd Spanta in januari 2010 door president Karzai vervangen door Zalmai Rassoul.
Bronnen, noten en/of referenties
Cabinet Members Bio website Afghaanse Ambassade in Canada
Website Afghaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken | |
cs | https://cs.wikipedia.org/wiki/Jawa_250/353 | Jawa 250/353 | Fotogalerie | Jawa 250/353 / Fotogalerie | null | Jawa 353/03 | null | image/jpeg | 600 | 800 | true | true | true | Jawa 250 typ 353 lidově zvaný kývačka je motocykl, vyvinutý firmou Jawa, vyráběný v letech 1954–1962. Předchůdcem byl model Jawa 250 pérák, nástupcem se stal od roku 1962 typ Jawa 250/559 zvaný panelka.
Kývačka byla prvním sériově vyráběným motocyklem, který měl odpruženou zadní vidlici pomocí dvojice tlumičů, které byly uchycené mezi zadní kyvnou vidlici a rámem. Po svém předchůdci zdědila kývačka motor, který měl stejné dvoupákové provedení pro řazení a startování. Rám měl zcela novou konstrukci, ve kterém byla uložena zadní kyvná vidlice protínající svým čepem pouzdra v zadní části rámu. Přední teleskopická vidlice měla uvnitř nosných trubek vinuté pružiny v olejové náplni zcela nové konstrukce. Kola byla změněna z 19 palcových ráfků na 16 palcové. Dvě samostatná sedla, která byla u péráka, byla nahrazena pohodlnějším dvousedlem, pod kterým se nacházel třetí úložný prostor pro nejrůznější předměty. Od roku 1955 byl vyráběn typ 353/03 se zvýšeným výkonem z 9 na 12 koní, jednopákou pro startování i řazení a celonábojovými středy kol místo původních půlbubnů. | null | |
ko | https://ko.wikipedia.org/wiki/%EB%8C%80%ED%95%9C%EB%AF%BC%EA%B5%AD%EC%9D%98_%EA%B5%AD%EA%B0%80%EB%93%B1%EB%A1%9D%EB%AC%B8%ED%99%94%EC%9E%AC_(%EC%A0%9C101%ED%98%B8_~_%EC%A0%9C200%ED%98%B8) | 대한민국의 국가등록문화재 (제101호 ~ 제200호) | 제101호 ~ 제200호 | 대한민국의 국가등록문화재 (제101호 ~ 제200호) / 지정 목록 / 제101호 ~ 제200호 | null | English: Korail Namchang Station 한국어: 한국철도공사 남창역 | null | image/jpeg | 768 | 1,024 | true | true | true | 대한민국의 국가등록문화재는 문화재청장이 문화재위원회의 심의를 거쳐 지정문화재가 아닌 문화재 중에서 보존과 활용을 위한 조치가 특별히 필요하여 등록한 문화재이다. 특히, 일제 강점기 이후 근대에 생성·건축된 유물 및 유적이 중점적으로 등재되어 있다. | null | |
ru | https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%91%D0%B0%D0%BB%D0%B0%D0%BA%D0%BE%D0%B2%D1%81%D0%BA%D0%B0%D1%8F_%D0%90%D0%AD%D0%A1 | Балаковская АЭС | Безопасность | Балаковская АЭС / Безопасность | Надпись на центральной проходной напоминает персоналу об ответственности каждого за безопасность станции | English: Headquarters Balakovo NPP | null | image/jpeg | 1,181 | 1,772 | true | true | true | Балако́вская АЭС — атомная электростанция, расположенная в 12.5 км от города Балаково Саратовской области, на левом берегу Саратовского водохранилища. Расстояние до Саратова — 145 км. Является одной из крупнейших АЭС в России по выработке электроэнергии — более 30 млрд кВт·ч ежегодно, что обеспечивает четверть производства электроэнергии в Приволжском федеральном округе и составляет шестую часть выработки всех АЭС России. Среди крупнейших электростанций всех типов в мире занимает 51-ю позицию. Первый энергоблок БалАЭС был включён в Единую энергосистему СССР в декабре 1985 года, четвёртый блок в 1993 году стал первым введённым в эксплуатацию в России после распада СССР.
Суммарная установленная мощность станции — 4 000 МВт, все блоки станции работают на данном повышенном уровне тепловой мощности — 104 % от номинальной.
Балаковская АЭС является филиалом концерна АО «Концерн Росэнергоатом».
На станции трудятся около 3300 человек, более 60 % которых имеют высшее или среднее профессиональное образование.
В 2018 году выработка электроэнергии составила 31,861 млрд кВт·ч, КИУМ — 90,9 %. | По некоторым показателям, например по количеству отклонений в работе, АЭС России находятся в тройке мировых лидеров, что в немалой степени объясняется пристальным вниманием эксплуатирующей организации, органов управления и надзора. Руководство Балаковской АЭС в 2008 году заявило, что:
…безопасность атомной станции (ядерная и радиационная) является самым высоким приоритетом, превосходящим при необходимости фактор производства электроэнергии и соблюдение графика работ.
Для ведения разъяснительной работы среди населения, в том числе по вопросам безопасности, в конце 1990 года начал свою работу Центр Общественной Информации Балаковской АЭС, который был построен по инициативе директора станции П. Л. Ипатова и стал первым в стране. Актуальность создания центра объясняется тем, что Балаковская АЭС расположена в непосредственной близости от крупного населённого пункта — города Балаково.
В 2008 году безопасность БАЭС была подтверждена на высоком международном уровне — на станции в течение 3 недель работала команда экспертов МАГАТЭ, так называемая миссия OSART, которая вернулась спустя 18 месяцев, в 2010 году, для проведения постмиссии. Результаты были названы экспертами одними из лучших в истории проведения миссий, итогом стало определение 11-ти положительных практик для распространения опыта БАЭС на других атомных станциях мира.
Также в 1993, на первой среди российских станций, и 2003 годах на БАЭС проходили успешные партнёрские проверки эксплуатационной безопасности экспертами другой авторитетной международной организации — ВАО АЭС.
На Балаковской АЭС регулярно проходят крупные учения и тренировки, самые масштабные проходили в 2009 году. В этих комплексных противоаварийных учениях участвовало более 900 человек и 50 единиц спецтехники, представители 19 министерств и ведомств, включая войска РХБЗ и различные подразделения МЧС. На учениях присутствовали иностранные наблюдатели из Армении, Украины, Белоруссии, Франции, Китая, Южной Кореи, Германии и Финляндии, а также представители МАГАТЭ. | |
de | https://de.wikipedia.org/wiki/Goar | Goar | null | Goar | St. Goar, Glasmalerei um 1450, Stiftskirche zu St. Goar | Deutsch: St. Goar, Glasmalerei in der Stiftskirche zu St. Goar, um 1450 | null | image/jpeg | 720 | 465 | true | true | true | Goar war ein Priester aus Aquitanien, der sich am Rhein an der Stelle der späteren Stadt Sankt Goar niederließ und dort als Missionar tätig wurde. | Goar (* um 495; † 575) war ein Priester aus Aquitanien, der sich am Rhein an der Stelle der späteren Stadt Sankt Goar niederließ und dort als Missionar tätig wurde. | |
nl | https://nl.wikipedia.org/wiki/Hoeve_De_Kruisstraat | Hoeve De Kruisstraat | null | Hoeve De Kruisstraat | null | Nederlands: Hoeve De Kruisstraat in Rimburg gemeente landgraaf This is an image of rijksmonument number 23860 | null | image/jpeg | 2,848 | 4,272 | true | true | true | Hoeve De Kruisstraat is een monumentale hoeve in de Nederlandse plaats Rimburg, in de provincie Limburg. | Hoeve De Kruisstraat is een monumentale hoeve in de Nederlandse plaats Rimburg, in de provincie Limburg. | |
la | https://la.wikipedia.org/wiki/Salernum_(Francia) | Salernum (Francia) | null | Salernum (Francia) | Salers | Français : Le village de Salers | null | image/jpeg | 1,300 | 4,106 | true | true | true | Salernum est commune 364 incolarum Franciae praefecturae Montis Celtorum in regione Arvernia. | Salernum (Francogallice Salers) est commune 364 incolarum (anno 2008) Franciae praefecturae Montis Celtorum in regione Arvernia. | |
pl | https://pl.wikipedia.org/wiki/Wolwi | Wolwi | null | Wolwi | Łodzie wykorzystywane przez miejscowych rybaków | English: A picture that was taken at lake Volvi, Thessaloniki, Greeece. | null | image/jpeg | 4,000 | 6,000 | true | true | true | Wolwi – jezioro w północnej Grecji, w Macedonii Środkowej, na wschód od Salonik. Zajmuje powierzchnię 69-76 km², będąc tym samym drugim co do wielkości jeziorem naturalnym w kraju. Głębokość maksymalna dochodzi do około 22 m.
Jest jeziorem pochodzenia tektonicznego. Ma wydłużony kształt, z długością maksymalną 21 km i szerokością maksymalną 6 km. Lustro wody znajduje się maksymalnie na wysokości 37 m n.p.m. Wolwi zajmuje największą część rozległej doliny ryftowej, która kiedyś w całości była wypełniona wodą. Drugim reliktowym jeziorem tej doliny, położonym na zachód od Wolwi, jest Koronia. Zasilane jest głównie przez cieki spływające z okolicznych gór.
Jezioro jest jedynym miejscem na świecie występowania Alosa macedonica z rodziny śledziowatych i Alburnus volviticus z rodziny karpiowatych – gatunków narażonych na wyginięcie. Ten drugi do 1995 obecny był także w jeziorze Koronia, jednak zanikł w wyniku wysychania zbiornika. W Wolwi odnotowano także m.in. płoć, leszcza, wzdręgę, karasia srebrzystego i okonia pospolitego. Stwierdzono również liczne przykłady krzyżówek, m.in. leszcza ze wzdręgą i płocią.
W latach 80. | Wolwi (gr. Βόλβη, Bólbē, Besikíon) – jezioro w północnej Grecji, w Macedonii Środkowej, na wschód od Salonik. Zajmuje powierzchnię 69-76 km², będąc tym samym drugim co do wielkości jeziorem naturalnym w kraju. Głębokość maksymalna dochodzi do około 22 m.
Jest jeziorem pochodzenia tektonicznego. Ma wydłużony kształt, z długością maksymalną 21 km i szerokością maksymalną 6 km. Lustro wody znajduje się maksymalnie na wysokości 37 m n.p.m. Wolwi zajmuje największą część rozległej doliny ryftowej, która kiedyś w całości była wypełniona wodą. Drugim reliktowym jeziorem tej doliny, położonym na zachód od Wolwi, jest Koronia. Zasilane jest głównie przez cieki spływające z okolicznych gór.
Jezioro jest jedynym miejscem na świecie występowania Alosa macedonica z rodziny śledziowatych i Alburnus volviticus z rodziny karpiowatych – gatunków narażonych na wyginięcie. Ten drugi do 1995 obecny był także w jeziorze Koronia, jednak zanikł w wyniku wysychania zbiornika. W Wolwi odnotowano także m.in. płoć, leszcza, wzdręgę, karasia srebrzystego i okonia pospolitego. Stwierdzono również liczne przykłady krzyżówek, m.in. leszcza ze wzdręgą i płocią.
W latach 80. XX wieku w jeziorze stwierdzono występowanie kilkudziesięciu gatunków zielenic. Dominowały one pod względem liczebności gatunkowej w fitoplanktonie jeziora, jednak w niektórych okresach w roku w odniesieniu do wielkości biomasy ustępowały sinicom, okrzemkom i kryptomonadom.
Jezioro objęte jest programem Natura 2000 jako obszar specjalnej ochrony ptaków od 1988. Jest strefą objętą zakazem polowań. Ze względu na obecność endemicznych gatunków ryb, zagrożonych gatunków roślin oraz bycie ostoją ptaków wodnych, także zimujących, razem z jeziorem Koronia jest od 1975 roku wpisane na listę konwencji ramsarskiej. | |
nl | https://nl.wikipedia.org/wiki/Lijst_van_personen_geboren_in_1924 | Lijst van personen geboren in 1924 | Maart | Lijst van personen geboren in 1924 / Maart | Albert Vogel jr.
geboren op 2 maart 1924 | Nederlands: Koningin Juliana woont in het Kurhaus het congres bij van het Genootschap 'Onze Taal': Albert Vogel *10 oktober 1964 | null | image/jpeg | 1,666 | 1,250 | true | true | true | Dit is een lijst van personen die geboren zijn in 1924.
De inhoud van deze pagina is gebaseerd op gegevens in Wikidata. Als er onvolkomenheden in deze lijst zitten, gelieve dan aldaar de gegevens aan te passen. Achter iedere persoon is hiervoor een link aanwezig met de aanduiding bewerken.
Wijzigingen in Wikidata worden met enige regelmatigheid geautomatiseerd overgenomen naar deze pagina. | 1 - Jacques Kopinsky, Nederlandse kunstschilder, verzetsstrijder en beeldhouwer (overleden in 2003) bewerken
1 - Donald Slayton, Amerikaanse Chief of the Astronaut Office, officier, piloot, ruimtevaarder, autobiograaf en ruimteingenieur (overleden in 1993) bewerken
2 - Freerk Fontein, Nederlandse burgemeester (overleden in 1995) bewerken
2 - Albert Vogel jr., Nederlandse schrijver en acteur (overleden in 1982) bewerken
2 - Co Westerik, Nederlandse kunstschilder (overleden in 2018) bewerken
3 - Lys Assia, Zwitserse actrice, zangeres en danser (overleden in 2018) bewerken
3 - Vroejr Galstjan, Armeense kunstschilder (overleden in 1996) bewerken
3 - Jean Roth, Zwitserse wielrenner en baanwielrenner bewerken
4 - Hubert Motay, componist, dirigent en musicoloog bewerken
4 - Kenneth O'Donnell, Amerikaanse stafchef van het Witte Huis en adviseur (overleden in 1977) bewerken
5 - Harrie Biessen, Nederlandse dirigent, pianist en musicoloog bewerken
5 - Edy Korthals Altes, Nederlandse schrijver en diplomaat bewerken
5 - Albert Troost, Nederlandse kunstschilder (overleden in 2010) bewerken
5 - John White, Canadese schrijver (overleden in 2002) bewerken
6 - Raymond Rosier, Belgische atleet bewerken
6 - Ottmar Walter, Duitse voetballer (overleden in 2013) bewerken
7 - Kōbō Abe, schrijver, romanschrijver, toneelschrijver, fotograaf, scenarioschrijver, sciencefictionschrijver, auteur en dichter uit het Japans Keizerrijk (overleden in 1993) bewerken
7 - Max Appelboom, Nederlandse televisieregisseur (overleden in 2003) bewerken
7 - André Bucher, Zwitserse kunstenaar en beeldhouwer (overleden in 2009) bewerken
7 - Jaap Maris, Nederlandse burgemeester (overleden in 2012) bewerken
7 - Eduardo Paolozzi, Britse Knight Bachelor, beeldhouwer, academisch docent en kunstschilder (overleden in 2005) bewerken
7 - Gerrie Welbedacht, Nederlandse verzetsstrijder bewerken
8 - Anthony Caro, Britse beeldhouwer (overleden in 2013) bewerken
8 - Geert van Dijk, Nederlandse dammer (overleden in 2012) bewerken
9 - Clara Haesaert, Belgische dichter en schrijver bewerken
9 - George Haines, Amerikaanse zwemmer (overleden in 2006) bewerken
9 - Peter Scholl-Latour, Franse hoofdredacteur en correspondent, journalist, schrijver, essayist en publicist (overleden in 2014) bewerken
10 - Roger Vercamer, Belgische politicus (overleden in 1991) bewerken
10 - Jin Yong, Chinese hoofdredacteur, schrijver, scenarioschrijver, journalist, romanschrijver, krantenmagnaat, sciencefictionschrijver en filmregisseur (overleden in 2018) bewerken
11 - Jaap Maarleveld, Nederlandse acteur bewerken
11 - Kuno Pajula, Estische priester, rector magnificus en theoloog (overleden in 2012) bewerken
11 - Rudolf Siebold, componist en dirigent (overleden in 1983) bewerken
11 - Jozef Tomko, Slowaakse kardinaal en katholiek bisschop, schrijver, academisch docent en rooms-katholiek priester bewerken
13 - Myrtle Allen, Ierse chef-kok (overleden in 2018) bewerken
13 - Ria Joy, Nederlandse zangeres (overleden in 2001) bewerken
14 - Paul Huf, Nederlandse fotograaf (overleden in 2002) bewerken
15 - Ju Chang-jun, ambassadeur en diplomaat bewerken
15 - Leo Geurtjens, Nederlandse beeldhouwer bewerken
15 - Walter Gotell, Duitse acteur, filmacteur en televisieacteur (overleden in 1997) bewerken
15 - Joop Odenthal, Nederlandse voetballer en honkballer (overleden in 2005) bewerken
16 - Beryl Davis, Britse zangeres en jazzmuzikant (overleden in 2011) bewerken
16 - Michael Seifert, Duitse folteraar (overleden in 2010) bewerken
16 - Pedro Simão Aquino de Araújo, Braziliaanse voetballer bewerken
17 - Willy Peers, Belgische arts (overleden in 1984) bewerken
17 - Lies Sluijters, Nederlandse atleet en kunstschilder (overleden in 2010) bewerken
18 - Frans Babylon, Nederlandse dichter (overleden in 1968) bewerken
18 - Alexandre José Maria dos Santos, Mozambikaanse katholieke aartsbisschop, kardinaal en katholiek bisschop, theoloog en rooms-katholiek priester bewerken
19 - Abdullah Gegiç, voetballer en voetbaltrainer uit Joegoslavië (overleden in 2008) bewerken
19 - Ru van Rossem, Nederlandse beeldhouwer, tekenaar, lithograa | |
cs | https://cs.wikipedia.org/wiki/Waldachtal | http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/b/b3/Wappen_Hoerschweiler.png | Waldachtal | Znaky místních částí | Waldachtal / Znak / Znaky místních částí | null | Deutsch: Wappen von Hörschweiler in Waldachtal English: Coat of arms of Hörschweiler in Waldachtal | null | image/png | 392 | 314 | true | true | true | Waldachtal je samosprávná obec v bádensko-württemberském zemském okrese Freudenstadt. | null |
it | https://it.wikipedia.org/wiki/Tor_Boacciana | Tor Boacciana | null | Tor Boacciana | null | Italiano: Tor Boacciana Roma (al confine con il comune di Fiumicino), presso il ponte della Scafa | null | image/jpeg | 841 | 630 | true | true | true | Tor Boacciana è una torre medievale situata lungo la riva del fiume Tevere, a circa 4 km dalla foce, nel territorio di Roma Capitale al confine con quello del comune di Fiumicino. Sorge a poca distanza dal ponte della Scafa, che da essa prese anche il nome di "ponte di Tor Boacciana". | Tor Boacciana è una torre medievale situata lungo la riva del fiume Tevere, a circa 4 km dalla foce, nel territorio di Roma Capitale al confine con quello del comune di Fiumicino. Sorge a poca distanza dal ponte della Scafa, che da essa prese anche il nome di "ponte di Tor Boacciana". | |
fr | https://fr.wikipedia.org/wiki/Vincent_Ferrier | Vincent Ferrier | Prédications en Europe | Vincent Ferrier / Biographie / Prédications en Europe | Saint Vincent Ferrier - Livre d'heures de Pierre II de Bretagne | Français : Saint Vincent Ferrier, Heures de Pierre II de Bretagne. | null | image/png | 411 | 297 | true | true | true | Vincent Ferrier est un prêtre de l'Ordre dominicain, né le 23 janvier 1350 près de Valence et mort le 5 avril 1419 à Vannes qui est resté célèbre pour ses prédications publiques et ses conversions de Juifs et de Maures.
Une partie de ses reliques sont vénérées à la cathédrale Saint-Pierre de Vannes dont il est le saint patron de la ville ainsi que du Pays valencien. | Son charisme et son influence populaire sont tels qu'il devient un personnage-clé dans les troubles politico-religieux liés au Grand Schisme d'Occident. Proche de Pedro de Luna, alors cardinal et futur Benoît XIII, Vincent Ferrier se rallie tout d'abord à la papauté d'Avignon, rejetant la légitimité d'Urbain VI dans son traité De moderno ecclesiae schismate. Il devient par la suite confesseur de Benoît XIII, désormais antipape et figure emblématique de la résistance à Rome. Mais, dans un souci d'union de l'Église, il finit par se résigner à abandonner la cause de Benoît pour reconnaître le pape romain. Son acte de renonciation officiel intervient en 1416, à l'époque où le Concile de Constance s'emploie à mettre fin au schisme.
Infatigable prêcheur, évangélisateur et prosélyte de l'Europe pendant vingt ans, de 1399 à sa mort, il parcourt l'Espagne, l'Italie, la Suisse, et va même jusqu'en Écosse. Il est souvent accompagné d'un nombre impressionnant de disciples, au point qu'il doit essentiellement prêcher dans de grands espaces extérieurs pour pouvoir être entendu de la foule. On lui prête le don des langues, au vu de sa capacité à communiquer avec tant de peuples différents, ainsi que celui de guérison.
En dehors des questions papales, son rôle politique est particulièrement important en Espagne, où il aide Ferdinand de Castille à accéder à la couronne d'Aragon dans un contexte de succession difficile (cf. Compromis de Caspe). | |
pl | https://pl.wikipedia.org/wiki/Odbiornik_BERYL-2 | Odbiornik BERYL-2 | null | Odbiornik BERYL-2 | Wojskowy odbiornik radiowy KF BERYL-2. | Polski: Wojskowy odbiornik radiowy BERYL-2. Produkcji rosyjskiej z wyposażenia radiostacji krótkofalowej dużej mocy R-110. Zdjęcie pochodzi ze strony http://www.2brygada.walcz.paak.net/. | null | image/jpeg | 486 | 206 | true | true | true | Odbiornik radiowy BERYL-2 – wojskowy odbiornik radiokomunikacyjny, krótkofalowy, eksploatowany w jednostkach łączności Wojska Polskiego. Dwa takie odbiorniki wchodziły w skład ukompletowania każdej radiostacji dużej mocy R-110. | Odbiornik radiowy BERYL-2 – wojskowy odbiornik radiokomunikacyjny, krótkofalowy, eksploatowany w jednostkach łączności Wojska Polskiego. Dwa takie odbiorniki wchodziły w skład ukompletowania każdej radiostacji dużej mocy R-110. | |
pa | https://pa.wikipedia.org/wiki/%E0%A8%AC%E0%A8%B0%E0%A8%BE%E0%A8%95_%E0%A8%93%E0%A8%AC%E0%A8%BE%E0%A8%AE%E0%A8%BE | ਬਰਾਕ ਓਬਾਮਾ | null | ਬਰਾਕ ਓਬਾਮਾ | null | العربية: الرئيس الأمريكي باراك أوباما خِلال جلسة التقاط صورةٍ له وهو جالس في سبيل الحُصول على صُورةٍ رسميَّةٍ توضع في المكتب البيضاوي بتاريخ 6 كانون الأوَّل (ديسمبر) 2012. Čeština: Barack Obama — prezident Spojených států amerických, oficiální portrét, Oválná pracovna, 6. prosince 2012. English: U.S. President Barack Obama's official photograph in the Oval Office on 6 December 2012. فارسی: نگارهای از باراک اوباما چهل و چهارمین رئیسجمهور ایالات متحد آمریکا در ۶ دسامبر ۲۰۱۲ در دفتر ریاست جمهوری Lëtzebuergesch: De President vun den USA Barack Obama op sengem offizielle Portrait am Oval Officede 6. Dezember 2012. Українська: Президент Сполучених Штатів Америки Барак Обама на офіційній фотографії в Овальному кабінеті, 6 грудня 2012 року. | null | image/jpeg | 3,356 | 2,687 | true | true | true | ਬਰਾਕ ਹੁਸੈਨ ਓਬਾਮਾ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ 44ਵੇਂ ਅਤੇ ਮੌਜੂਦਾ ਰਾਸ਼ਤਰਪਤੀ ਹਨ। ਉਹ ਪਹਿਲੇ ਅਫਰੀਕੀ-ਅਮਰੀਕਨ ਮੂਲ ਦੇ ਸਖਸ਼ ਹਨ ਜਿਹਨਾਂ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਹੁਦਾ ਸੰਭਾਲਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਲੀਨੋਇਸ ਵਿੱਚ ਜਨਵਰੀ 2005 ਤੋਂ ਬਤੌਰ ਸੈਨੇਟਰ ਦੇ ਪਦ 'ਤੇ ਰਹੇ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ 2008 ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਤਰਪਤੀ ਦੀ ਚੋਣਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਸ ਪਦਵੀ ਤੋਂ ਅਸਤੀਫਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਬਰਾਕ ਓਬਾਮਾ ਦਾ ਜਨਮ 4 ਅਗਸਤ 1961 ਨੂੰ ਹਵਾਈ ਦੇ ਹੋਨੋਲੁਲੂ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਖੇ ਹੋਇਆ। | ਬਰਾਕ ਹੁਸੈਨ ਓਬਾਮਾ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ 44ਵੇਂ ਅਤੇ ਮੌਜੂਦਾ ਰਾਸ਼ਤਰਪਤੀ ਹਨ। ਉਹ ਪਹਿਲੇ ਅਫਰੀਕੀ-ਅਮਰੀਕਨ ਮੂਲ ਦੇ ਸਖਸ਼ ਹਨ ਜਿਹਨਾਂ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਹੁਦਾ ਸੰਭਾਲਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਲੀਨੋਇਸ ਵਿੱਚ ਜਨਵਰੀ 2005 ਤੋਂ ਬਤੌਰ ਸੈਨੇਟਰ ਦੇ ਪਦ 'ਤੇ ਰਹੇ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ 2008 ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਤਰਪਤੀ ਦੀ ਚੋਣਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਸ ਪਦਵੀ ਤੋਂ ਅਸਤੀਫਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਬਰਾਕ ਓਬਾਮਾ ਦਾ ਜਨਮ 4 ਅਗਸਤ 1961 ਨੂੰ ਹਵਾਈ ਦੇ ਹੋਨੋਲੁਲੂ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਖੇ ਹੋਇਆ। | |
ka | https://ka.wikipedia.org/wiki/%E1%83%A3%E1%83%96%E1%83%91%E1%83%94%E1%83%99%E1%83%94%E1%83%97%E1%83%98%E1%83%A1_%E1%83%9D%E1%83%9A%E1%83%A5%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%98 | უზბეკეთის ოლქები | null | უზბეკეთის ოლქები | უზბეკეთის ოლქები | null | null | image/png | 248 | 380 | true | true | true | უზბეკეთი იყოფა 12 ოლქად, 1 ავტონომიურ რესპუბლიკად და 1 დამოუკიდებელ ქალაქად. ეს რეგიონები ჩამოთვლილია ქვემოთ. რეგიონები თავის მხრივ იყოფა 160 რაიონად. | უზბეკეთი იყოფა 12 ოლქად (viloyatlar, მხოლობითში - viloyat ვილაიეთი), 1 ავტონომიურ რესპუბლიკად და 1 დამოუკიდებელ ქალაქად. ეს რეგიონები ჩამოთვლილია ქვემოთ. რეგიონები თავის მხრივ იყოფა 160 რაიონად (tumanlari, მხოლობითში tuman თუმანი). | |
ceb | https://ceb.wikipedia.org/wiki/Houay_Mo_(suba_sa_Laos) | Houay Mo (suba sa Laos) | null | Houay Mo (suba sa Laos) | null | Deutsch: Markt in Houay Mo in der laotischen Provinz Vientiane English: Market in Houay Mo in Vientiane Province, Laos | null | image/jpeg | 2,328 | 1,964 | true | true | true | Suba ang Houay Mo sa Laos. Nahimutang ni sa lalawigan sa Vientiane Province, sa sentro nga bahin sa nasod, 90 km sa amihanan sa Vientiane ang ulohan sa nasod. Houay Mo nga nahimutang sa lanaw sa Angkep Nam Ngum. Ang Houay Mo mao ang bahin sa tubig-saluran sa Mekong River. | Suba ang Houay Mo sa Laos. Nahimutang ni sa lalawigan sa Vientiane Province, sa sentro nga bahin sa nasod, 90 km sa amihanan sa Vientiane ang ulohan sa nasod. Houay Mo nga nahimutang sa lanaw sa Angkep Nam Ngum. Ang Houay Mo mao ang bahin sa tubig-saluran sa Mekong River. | |
lv | https://lv.wikipedia.org/wiki/SKS_35._eksped%C4%ABcija | SKS 35. ekspedīcija | null | SKS 35. ekspedīcija | null | English: Expedition 35 crew members take a break from training at NASA's Johnson Space Center to pose for a crew portrait. Pictured on the front row are Canadian Space Agency astronaut Chris Hadfield (right), commander; and Russian cosmonaut Pavel Vinogradov, flight engineer. Pictured from the left (back row) are Russian cosmonaut Alexander Misurkin, NASA astronaut Chris Cassidy, Russian cosmonaut Roman Romanenko and NASA astronaut Tom Marshburn, all flight engineers. | no kreisās: Misurkins, Vinogradovs, Kesidijs, Romaņenko, Hedfīlds, Maršbērns | image/jpeg | 3,200 | 4,000 | true | true | true | SKS 35. ekspedīcija bija Krievijas, ASV un Kanādas kosmonautu pastāvīgā ekspedīcija Starptautiskajā kosmosa stacijā no 2013. gada marta līdz maijam. | SKS 35. ekspedīcija (Экспедиция МКС-35; Expedition 35 jeb ISS-35) bija Krievijas, ASV un Kanādas kosmonautu pastāvīgā ekspedīcija Starptautiskajā kosmosa stacijā (SKS) no 2013. gada marta līdz maijam. | |
de | https://de.wikipedia.org/wiki/Heinrich-B%C3%B6ll-Preis | Heinrich-Böll-Preis | null | Heinrich-Böll-Preis | Verleihung 2017 an Ilija Trojanow | Deutsch: Ilija Trojanow erhält den Heinrich-Böll-Preis der Stadt Köln Oberbürgermeisterin Henriette Reker empfängt den Preisträger im Rathaus | Verleihung 2017 an Ilija Trojanow | image/jpeg | 2,943 | 2,548 | true | true | true | Der Heinrich-Böll-Preis ist ein Literaturpreis, der von der Stadt Köln im Gedenken an den Literaturnobelpreisträger Heinrich Böll, einen Ehrenbürger der Stadt seit 1982, verliehen wird. Die Auszeichnung, die jeweils ein literarisches Lebenswerk ehrt, wurde ab 1980 zunächst als städtischer Literaturpreis jährlich verliehen. Seit 1985 trägt die Auszeichnung den Namen Heinrich-Böll-Preis. Der Preis war mit 35.000 Mark dotiert. Seit 1993 wird der Heinrich-Böll-Preis alle zwei Jahre verliehen. Nachdem der Preis einige Zeit lang mit 20.000 Euro dotiert war, beträgt die Preissumme aktuell 30.000 Euro. | Der Heinrich-Böll-Preis ist ein Literaturpreis, der von der Stadt Köln im Gedenken an den Literaturnobelpreisträger Heinrich Böll, einen Ehrenbürger der Stadt seit 1982, verliehen wird. Die Auszeichnung, die jeweils ein literarisches Lebenswerk ehrt, wurde ab 1980 zunächst als städtischer Literaturpreis jährlich verliehen. Seit 1985 trägt die Auszeichnung den Namen Heinrich-Böll-Preis. Der Preis war mit 35.000 Mark dotiert. Seit 1993 wird der Heinrich-Böll-Preis alle zwei Jahre verliehen. Nachdem der Preis einige Zeit lang mit 20.000 Euro dotiert war, beträgt die Preissumme aktuell (Stand 2019) 30.000 Euro. | |
sv | https://sv.wikipedia.org/wiki/Rima_Fakih | Rima Fakih | null | Rima Fakih | Rima Fakih | Rima Fakih | null | image/jpeg | 339 | 292 | true | true | true | Rima Fakih, född 2 oktober 1986 i Libanon, blev den 15 maj 2010 utsedd till Miss USA och representerade USA i Miss Universum i Las Vegas 2010. | Rima Fakih, född 2 oktober 1986 i Libanon, blev den 15 maj 2010 utsedd till Miss USA och representerade USA i Miss Universum i Las Vegas 2010. | |
en | https://en.wikipedia.org/wiki/Bar_Confederation | Bar Confederation | In the Commonwealth | Bar Confederation / Background / In the Commonwealth | Karol Stanisław Radziwiłł | English: Portrait of Karol Stanisław Radziwiłł (1734–1790) Polski: Karol Stanisław Radziwiłł Panie Kochanku | null | image/png | 555 | 437 | true | true | true | The Bar Confederation was an association of Polish nobles formed at the fortress of Bar in Podolia in 1768 to defend the internal and external independence of the Polish–Lithuanian Commonwealth against Russian influence and against King Stanisław II Augustus with Polish reformers, who were attempting to limit the power of the Commonwealth's wealthy magnates. The founders of the Bar Confederation included the magnates Adam Stanisław Krasiński, Bishop of Kamieniec, Karol Stanisław Radziwiłł, Casimir Pulaski, Moritz Benyowszki and Michał Krasiński. Its creation led to a civil war and contributed to the First Partition of the Polish–Lithuanian Commonwealth. Some historians consider the Bar Confederation the first Polish uprising. | In the early 18th century the Polish–Lithuanian Commonwealth had declined from the status of a major European power to that of a Russian protectorate (or vassal or satellite state), with the Russian tsar effectively choosing Polish–Lithuanian monarchs during the "free" elections and deciding the direction of much of Poland's internal politics, for example during the Repnin Sejm (1767-1768), named after the Russian ambassador who unofficially presided over the proceedings.
In 1767-1768, Russian forces forced the Polish parliament (Sejm) to pass resolutions they demanded. Many of the conservative nobility felt anger at that foreign interference, at the perceived weakness of the presiding government under king Stanisław II Augustus (reigned 1764-1795), and at the provisions, particularly the ones that empowered non-Catholics, and at other reforms which they saw as threatening the Golden Freedoms of the Polish nobility. In response to that, and particularly after Russian troops arrested and exiled several vocal opponents (namely bishop of Kiev Józef Andrzej Załuski, bishop of Cracow Kajetan Sołtyk, and Field Crown Hetman Wacław Rzewuski with his son Seweryn), Polish magnates Adam Krasiński, Bishop of Kamieniec, Casimir Pulaski and Michał Krasiński and their allies decided to form a confederatio - a legal military association opposing the government in accordance with Polish constitutional traditions. The articles of the confederation were signed on 29 February 1768 at the fortress of Bar in Podolia. Some of the instigators of the confederation included Adam Stanisław Krasiński, Michał Hieronim Krasiński, Kajetan Sołtyk, Wacław Rzewuski, Michał Jan Pac, Jerzy August Mniszech, Joachim Potocki and Teodor Wessel. Priest Marek Jandołowicz was a notable religious leader, and Michał Wielhorski the Confederation's political ideologue. | |
eo | https://eo.wikipedia.org/wiki/NGC_129 | NGC 129 | null | NGC 129 | null | English: NGC 129 (taken from Stellarium) | NGC 129 | image/png | 504 | 630 | true | true | true | NGC 129 estas malfermita stelamaso en konstelacio Kasiopeo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo. | NGC 129 (alia indiko — OCL 294) estas malfermita stelamaso en konstelacio Kasiopeo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo. | |
de | https://de.wikipedia.org/wiki/Moore_und_Heiden_des_westlichen_M%C3%BCnsterlandes | Moore und Heiden des westlichen Münsterlandes | null | Moore und Heiden des westlichen Münsterlandes | null | Rosaflamingo Phoenicopterus roseus am Zwillbrocker Venn, Nordrhein-Westfalen, Deutschland. | Rosaflamingo im Zwillbrocker Venn | image/jpeg | 1,199 | 1,600 | true | true | true | Das Gebiet Moore und Heiden des westlichen Münsterlandes ist ein mit Verordnung von 1983 des Regierungspräsidiums Münster ausgewiesenes Europäisches Vogelschutzgebiet im Nordwesten des deutschen Landes Nordrhein-Westfalen.
Die Vogelschutzrichtlinie der Europäischen Union dient der Erhaltung der wildlebenden, im Gebiet ihrer Mitgliedsstaaten heimischen Vogelarten und der Regelung des Schutzes, der Bewirtschaftung und der Regulierung dieser Vögel, ihrer Eier und Lebensräume. | Das Gebiet Moore und Heiden des westlichen Münsterlandes ist ein mit Verordnung von 1983 des Regierungspräsidiums Münster ausgewiesenes Europäisches Vogelschutzgebiet (Schutzgebietkennung DE-3807-401) im Nordwesten des deutschen Landes Nordrhein-Westfalen.
Die Vogelschutzrichtlinie der Europäischen Union dient der Erhaltung der wildlebenden, im Gebiet ihrer Mitgliedsstaaten heimischen Vogelarten und der Regelung des Schutzes, der Bewirtschaftung und der Regulierung dieser Vögel, ihrer Eier und Lebensräume. | |
fa | https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B3%D8%B1%D8%B4%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C_%DB%B1%DB%B9%DB%B4%DB%B0_%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%AA_%D9%85%D8%AA%D8%AD%D8%AF%D9%87_%D8%A2%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7 | سرشماری ۱۹۴۰ ایالات متحده آمریکا | null | سرشماری ۱۹۴۰ ایالات متحده آمریکا | نشان اداره آمار ایالات متحده آمریکا | null | null | image/svg+xml | 720 | 720 | true | true | true | سرشماری ۱۹۴۰ ایالات متحده آمریکا شانزدهمین دوره، از دورههای ۱۰ ساله سرشماری در ایالات متحده آمریکا بود. این سرشماری در ۱ آوریل ۱۹۴۰ برگزار شد. | سرشماری ۱۹۴۰ ایالات متحده آمریکا شانزدهمین دوره، از دورههای ۱۰ ساله سرشماری در ایالات متحده آمریکا بود. این سرشماری در ۱ آوریل ۱۹۴۰ برگزار شد. | |
ml | https://ml.wikipedia.org/wiki/%E0%B4%AE%E0%B5%80%E0%B5%BB%E2%80%8C%E0%B4%95%E0%B5%8B%E0%B4%B0%E0%B4%BF | മീൻകോരി | വിതരണം | മീൻകോരി / വിതരണം | രാജസ്ഥാനിലെ ചമ്പൽ നദിയിൽ | Indian Skimmer (Rynchops albicollis) seen skimming for food in River Chambal near Dholpur, Rajasthan. National Chambal Sanctuary along River Chambal in Rajasthan, Uttar Pradesh and Madhya Pradesh continues to be one of the places easy to site this interesting bird. The artificial plastic looking bill with longer lower mandible is used to skim the waters as the bird flies low with open mandibles. | null | image/jpeg | 708 | 1,058 | true | true | true | മീൻകോരിയ്ക്ക് Indian skimmer, Indian scissors-bill എന്നൊക്കെ ആംഗലത്തിൽ പേരുണ്ട്. ശാസ്ത്രീയ നാമം Rynchops albicollis എന്നാണ്. ഇവയെ മുമ്പ് Indian scissors-bill എന്നു വിളിച്ചിരുന്നു. skimmer കുടുംബത്തിലെ മൂന്നു പക്ഷികളിൽ ഒന്നാണിത്. | വലിയ പുഴകളുടെ, തടാകത്തിന്റെ, കടത്തീരത്തിനടുത്തുള്ള കൃഷിയിടങ്ങളിൽ കാണുന്നു. ശുദ്ധജലാശയങ്ങൾക്കടുത്ത്, പ്രത്യേകിച്ച് പ്രജനന കാലത്ത് കാണുന്നു.
പുഴകൾക്കരികിലെ മണൽക്കൂനകളിലൊ ദ്വീപുകളിലൊ കൂട്ടമമായി കൂട് വയ്ക്കുന്നു. പാകിസ്താനിൽ സിന്ധു നദിക്കടുത്തും ഉത്തര-മദ്ധ്യ ഇന്ത്യയിൽ ഗംഗാ നദിക്കരയിലും കാണുന്നു.ബംഗ്ളാദേശ് , മ്യാൻമാർ എന്നിവിടങ്ങളിലും കാണുന്നു. മുമ്പ് ലാവോസ്, കമ്പോഡിയ, വിയറ്റ്നാം എന്നിവിടങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. അപൂർവമായി നേപ്പാൾ, ഒമാൻ എന്നിവിടങ്ങളിൽ കാണുന്നു.
മാർച്ച് മുതൽ മെയ് മാസം വരെയാണ് പ്രജനന കാലം. നിലത്ത് ഉണ്ടാക്കുന്ന കൊച്ചു കുഴിയാണ് കൂട്. 40 എണ്ണം വരെയുള്ള കൂട്ടങ്ങളായാണ് കൂട് ഉണ്ടാക്കുന്നത്. മറ്റു പക്ഷികളുടെ കൂടിന്നടുത്തും കൂട് ഉണ്ടാക്കാറുണ്ട്. തുറന്ന സ്ഥലത്താണ് കൂട് ഉണ്ടാക്കുന്നത്. വെള്ള അല്ലെങ്കിൽ മങ്ങിയ തവിട്ടു നിറത്തിൽ പുള്ളികളൊ വരകളൊ ഉള്ള മുട്ടകൾ ഇടുന്നു.
3-5 മുട്ടകളിടുന്നു. ദിവസത്തിന്റെ ചൂടുള്ള സമയത്ത് കൂട്ടിൽ നിന്ന് അകന്നു നിൽക്കുന്ന പക്ഷി തണുപ്പുള്ളപ്പോൾ അടയിരിക്കുന്നു. അടയിരിക്കുന്ന പക്ഷികൾ മുട്ടകൾക്ക് ആദ്രത കിട്ടുന്നതിന് തുവലുകൾ നനച്ചാണ് അടയിരിക്കുന്നത്. | |
es | https://es.wikipedia.org/wiki/C%C3%A9lula_olfativa_envainada | Célula olfativa envainada | null | Célula olfativa envainada | Plano de las neuronas olfativas. | Plan of olfactory neurons. | null | image/png | 328 | 400 | true | true | true | El glía envolvente olfativo, también conocido como células olfativas envainadas o células gliales envainadas olfativas, son un tipo de macroglia encontrado en el sistema nervioso. También se conocen como células olfativas de Schwann porque envainan los axones no mielinizados de las neuronas olfativas de una manera similar a las de las células envainadas de Schwann de las neuronas periféricas no mielinizadas. También comparten la propiedad de ayudar a la regeneración axonal. El OEG es capaz de fagocitar los desechos axonales in vivo y fagocitan las bacterias in vitro. El glia olfativo que expresa el LYZ se cree que desempeña un papel importante en inmunoprotección en la mucosa, donde las neuronas están directamente expuestas al ambiente externo. El OEG ha sido probado con éxito en la regeneración axonal experimental en ratas adultas con daño medular traumático y los ensayos clínicos se llevan a cabo en la actualidad para obtener más información sobre las lesiones de la médula espinal y otras enfermedades neurodegenerativas. | El glía envolvente olfativo (OEG), también conocido como células olfativas envainadas (OEC) o células gliales envainadas olfativas, son un tipo de macroglia (glía radial) encontrado en el sistema nervioso. También se conocen como células olfativas de Schwann porque envainan los axones no mielinizados de las neuronas olfativas de una manera similar a las de las células envainadas de Schwann de las neuronas periféricas no mielinizadas. También comparten la propiedad de ayudar a la regeneración axonal. El OEG es capaz de fagocitar los desechos axonales in vivo y fagocitan las bacterias in vitro. El glia olfativo que expresa el LYZ se cree que desempeña un papel importante en inmunoprotección en la mucosa, donde las neuronas están directamente expuestas al ambiente externo. El OEG ha sido probado con éxito en la regeneración axonal experimental en ratas adultas con daño medular traumático y los ensayos clínicos se llevan a cabo en la actualidad para obtener más información sobre las lesiones de la médula espinal y otras enfermedades neurodegenerativas. | |
sv | https://sv.wikipedia.org/wiki/Duvalia_corderoyi | Duvalia corderoyi | null | Duvalia corderoyi | null | Duvalia corderoyi in Blüte | null | image/jpeg | 824 | 1,179 | true | true | true | Duvalia corderoyi är en oleanderväxtart som först beskrevs av Joseph Dalton Hooker, och fick sitt nu gällande namn av Nicholas Edward Brown. Duvalia corderoyi ingår i släktet Duvalia och familjen oleanderväxter. Inga underarter finns listade i Catalogue of Life. | Duvalia corderoyi är en oleanderväxtart som först beskrevs av Joseph Dalton Hooker, och fick sitt nu gällande namn av Nicholas Edward Brown. Duvalia corderoyi ingår i släktet Duvalia och familjen oleanderväxter. Inga underarter finns listade i Catalogue of Life. | |
ja | https://ja.wikipedia.org/wiki/%E3%83%87%E3%83%A5%E3%83%AF%E3%82%B0%E3%82%AB%E3%83%BC | デュワグカー | null | デュワグカー | ボギー車（フランクフルト市電（ドイツ語版）） | English: VGF L-railcar 124 restored to the state of the 1960s of the Frankfurt on Main Transport Museum in the terminal loop at Frankfurt Zoo Deutsch: VGF L-Wagen 124 zurückversetzt in den Zustand der 1960er Jahre des Verkehrsmuseums in Frankfurt am Main Transport Museum in der Wendeschleife am Zoo | null | image/jpeg | 1,932 | 2,576 | true | true | true | デュワグカーは、ドイツの鉄道車両メーカーであるデュワグで製造された路面電車車両の日本における通称。特に1951年から1970年代まで量産されたボギー車および連接車を指す場合が多い。
この項目では、ライセンス生産によって製造された車両を含む関連形式についても記す。 | デュワグカー（デュヴァヴカー）は、ドイツ（旧：西ドイツ）の鉄道車両メーカーであるデュワグ（Duewag）で製造された路面電車車両の日本における通称。特に1951年から1970年代まで量産されたボギー車（Großraumwagen）および連接車（Gelenkwagen）を指す場合が多い。
この項目では、ライセンス生産によって製造された車両を含む関連形式についても記す。 | |
id | https://id.wikipedia.org/wiki/Perang_Aceh | Perang Aceh | Surat perjanjian tanda menyerah | Perang Aceh / Surat perjanjian tanda menyerah | null | English: Portrait at Kutaraja after the submission of the Sultan of Aceh Nederlands: Foto. Groepsportret in Koetaradja na de onderwerping van de sultan van Atjeh | null | image/jpeg | 534 | 700 | true | true | true | Perang Aceh–Belanda atau disingkat Perang Aceh adalah perang Kesultanan Aceh melawan Belanda dimulai pada 1873 hingga 1904. Kesultanan Aceh menyerah pada Januari 1904, tapi perlawanan rakyat Aceh dengan perang gerilya terus berlanjut.
Pada tanggal 26 Maret 1873 Belanda menyatakan perang kepada Aceh, dan mulai melepaskan tembakan meriam ke daratan Aceh dari kapal perang Citadel van Antwerpen. Pada 5 April 1873, Belanda mendarat di Pante Ceureumen di bawah pimpinan Johan Harmen Rudolf Köhler, dan langsung bisa menguasai Masjid Raya Baiturrahman. Köhler saat itu membawa 3.198 tentara. Sebanyak 168 di antaranya para perwira. | Selama perang Aceh, Van Heutz telah menciptakan surat pendek (korte verklaring, Traktat Pendek) tentang penyerahan yang harus ditandatangani oleh para pemimpin Aceh yang telah tertangkap dan menyerah. Di mana isi dari surat pendek penyerahan diri itu berisikan, Raja (Sultan) mengakui daerahnya sebagai bagian dari daerah Hindia Belanda, Raja berjanji tidak akan mengadakan hubungan dengan kekuasaan di luar negeri, berjanji akan mematuhi seluruh perintah-perintah yang ditetapkan Belanda. Perjanjian pendek ini menggantikan perjanjian-perjanjian terdahulu yang rumit dan panjang dengan para pemimpin setempat.
Walau demikian, wilayah Aceh tetap tidak bisa dikuasai Belanda seluruhnya, dikarenakan pada saat itu tetap saja terjadi perlawanan terhadap Belanda meskipun dilakukan oleh sekelompok orang (masyarakat). Hal ini berlanjut sampai Belanda enyah dari Nusantara dan diganti kedatangan penjajah baru yakni Jepang (Nippon). | |
lt | https://lt.wikipedia.org/wiki/Dyglutis | Dyglutis | Fotografijos | Dyglutis / Fotografijos | null | Hydnum coralloides, Local names: Sakal mantarı, Dede sakalı mantarı, Tellice mantari | null | image/jpeg | 2,592 | 1,944 | true | true | true | Dyglutis – dyglutinių šeimos grybų gentis.
Šiai genčiai priklauso:
Raukšlėtasis dyglutis
Rausvagelsvis dyglutis
Korališkasis trapiadyglis | null | |
sv | https://sv.wikipedia.org/wiki/Holsteiner | Holsteiner | Egenskaper | Holsteiner / Egenskaper | Holsteinaren är en atletisk häst som är utmärkt i både dressyr och hoppning | Holsteiner Hengst auf der Hengstparade im Haupt- und Landgestüt Neustadt a.d. Dosse | null | image/jpeg | 1,787 | 2,346 | true | true | true | Holsteiner är en hästras som kommer från Holstein i Tyskland. Den härstammar från 1300-talet och ska vara en korsning mellan de ursprungliga marsklandshästarna och spanska hästar. Under 1800-talet korsade man holsteinerhästar med engelska fullblod och yorkshire coach-hingstar vilket medförde att holsteinern fick goda galoppegenskaper och ett gott lynne. Idag är Holsteinaren en av världens mest framstående hästraser och en framgångsrik hopphäst. | Holsteinaren har en mankhöjd på cirka 160–175 cm. De förekommande färgerna är skimmel, brun, svartbrun och i mera sällsynta fall svart och fux. Det är en ganska bred och djup häst med lång, muskulös och välskapt hals. Benen är starka med rejäla hovar. Huvudet är långt med rak eller lite konvex nosprofil och stora näsborrar. Ögonen är livliga och uttrycksfulla medan öronen är långa och rörliga.
De moderna Holsteinarna påminner mycket om de äldre varianterna men har fått ett ädlare utseende och mer korrekta, taktfasta gångarter. De höga knärörelserna som följt med från vagnshästarna kan finnas hos vissa hästar än idag. Holsteinaren är en klok och lätthanterlig häst och även en mycket modig hopphäst.
Holsteinaren är lugn och stabil i temperamentet, en egenskap som de tyska uppfödarna har varit mycket måna om att behålla. | |
pt | https://pt.wikipedia.org/wiki/Sideris_Tasiadis | Sideris Tasiadis | null | Sideris Tasiadis | null | Deutsch: Deutscher Kanute (Kanu-Slalom) | null | image/jpeg | 2,736 | 3,648 | true | true | true | Sideris Tasiadis é um canoísta de slalom alemão na modalidade de canoagem.
Foi vencedor da medalha de Prata em Slalom C-1 em Londres 2012. | Sideris Tasiadis (Augsburgo, 7 de maio de 1990) é um canoísta de slalom alemão na modalidade de canoagem.
Foi vencedor da medalha de Prata em Slalom C-1 em Londres 2012. | |
it | https://it.wikipedia.org/wiki/Latynka | Latynka | null | Latynka | «Ruskoje wesile» (1835). | Українська: Титульна сторінка книги Йосипа Лозинського "Ruskoje wesile" (1835)English: Front page of the book "Ruskoje wesile" (1835) by Josyp Lozynskyi.Esperanto: Ĉefpaĝo de la libro "Ruskoje wesile" (1835) de Josyp Lozynskyi. | null | image/jpeg | 543 | 345 | true | true | true | Il latynka è un sistema di scrittura della lingua ucraina che adotta come simboli quelli dell'alfabeto latino.
L'alfabeto latino ucraino si è sviluppato nell'occidente dell'Ucraina intorno a Leopoli, città appartenuta storicamente all'Austria-Ungheria ed alla Polonia. | Il latynka è un sistema di scrittura della lingua ucraina che adotta come simboli quelli dell'alfabeto latino.
L'alfabeto latino ucraino si è sviluppato nell'occidente dell'Ucraina intorno a Leopoli, città appartenuta storicamente all'Austria-Ungheria ed alla Polonia. | |
ur | https://ur.wikipedia.org/wiki/%DB%8C%D9%88%D8%B4%D8%AF%DB%81%D8%8C_%D8%B4%D8%B2%D9%88%DA%A9%D8%A7 | یوشدہ، شزوکا | null | یوشدہ، شزوکا | Yoshida Town hall | English: Yoshida town hall,Shizuoka prefecture,Japan 日本語: 吉田町役場、静岡県、日本 | Yoshida Town hall | image/jpeg | 3,000 | 3,750 | true | true | true | یوشدہ، شزوکا جاپان کا ایک town of Japan جو Haibara District میں واقع ہے۔ | یوشدہ، شزوکا (انگریزی: Yoshida, Shizuoka) جاپان کا ایک town of Japan جو Haibara District میں واقع ہے۔ | |
pt | https://pt.wikipedia.org/wiki/Henry_J._Heinz | Henry J. Heinz | null | Henry J. Heinz | null | English: Henry John Heinz in 1917 | null | image/jpeg | 2,024 | 1,238 | true | true | true | Henry John Heinz foi um empresário americano que fundou a H. J. Heinz Company com sede em Pittsburgh, Pensilvânia. Ele nasceu em Birmingham, Pensilvânia, filho de emigrantes alemães que vieram para os Estados Unidos no início da década de 1840. Heinz transformou o seu negócio numa empresa nacional que fabricava mais de 60 produtos alimentícios e um dos primeiros foi o ketchup de tomate. Ele foi influente na introdução de altos padrões sanitários para a fabricação de alimentos. Ele também exerceu uma relação paterna com os seus trabalhadores, oferecendo benefícios à saúde, instalações de recreação e comodidades culturais. Heinz era bisavô do ex-senador norte-americano John Heinz, da Pensilvânia, e, como parte da grande família dos Trumps, um primo de segundo grau de Frederick Trump e primo de segundo grau afastado duas vezes do presidente Donald Trump. | Henry John Heinz (11 de Outubro de 1844 - 14 de Maio de 1919) foi um empresário americano que fundou a H. J. Heinz Company com sede em Pittsburgh, Pensilvânia. Ele nasceu em Birmingham, Pensilvânia, filho de emigrantes alemães que vieram para os Estados Unidos no início da década de 1840. Heinz transformou o seu negócio numa empresa nacional que fabricava mais de 60 produtos alimentícios e um dos primeiros foi o ketchup de tomate. Ele foi influente na introdução de altos padrões sanitários para a fabricação de alimentos. Ele também exerceu uma relação paterna com os seus trabalhadores, oferecendo benefícios à saúde, instalações de recreação e comodidades culturais. Heinz era bisavô do ex-senador norte-americano John Heinz, da Pensilvânia, e, como parte da grande família dos Trumps, um primo de segundo grau de Frederick Trump e primo de segundo grau afastado duas vezes do presidente Donald Trump. | |
sk | https://sk.wikipedia.org/wiki/V%C4%8Del%C3%A1r_lesn%C3%BD | Včelár lesný | Galéria | Včelár lesný / Galéria | null | Deutsch:  Ei eines Wespenbussard. Sammlung von Henri Heim de Balsac/Jacques Perrin de Brichambaut. Fundort: Forêt domaniale de Buré d'Orval, Meurthe-et-Moselle, Frankreich.English:  Egg of European Honey Buzzard . Collection of Henri Heim de Balsac/Jacques Perrin de Brichambaut. Locality: Forêt domaniale de Buré d'Orval, Meurthe-et-Moselle, France.Français :  Œuf de Bondrée apivore. Collection de Henri Heim de Balsac / Jacques Perrin de Brichambaut. Localité: Forêt domaniale de Buré d'Orval, Meurthe-et-Moselle, France Muséum de Toulouse   Native nameMuséum de ToulouseLocationToulouse , FranceCoordinates43° 35′ 38″ N, 1° 26′ 57″ E  Established1796:  established ; 1865:  opened to publicWeb pagewww.museum.toulouse.frAuthority control : Q422 VIAF: 131004808 ISNI: 0000 0001 2158 3469 SUDOC: 028667107 BNF: 120455376 Museofile: M7013 institution QS:P195,Q422 | null | image/jpeg | 4,468 | 4,095 | true | true | true | Včelár lesný je druh z čeľade jastrabovité. Hniezdi najmä v listnatých lesoch a lesostepiach západnej palearktickej oblasti. Vo vhodných biotopoch obýva celé Slovensko od 100 - 1 000 m n. m.. Podľa Medzinárodnej únie na ochranu prírody a prírodných zdrojov včelár lesný patrí medzi najmenej ohrozené druhy, trend celkovej populácie je klesajúci, európska populácia poklesla v priebehu troch generácií o 25%. | null | |
nl | https://nl.wikipedia.org/wiki/Ibrahim_Mahlab | Ibrahim Mahlab | null | Ibrahim Mahlab | null | English: President Barack Obama and First Lady Michelle Obama greet His Excellency Ibrahim Roshdy Mahlab, Prime Minister of the Arab Republic of Egypt, in the Blue Room during a U.S.-Africa Leaders Summit dinner at the White House, Aug. 5, 2014. [Official White House Photo by Amanda Lucidon] | Mahlab in 2014 | image/jpeg | 972 | 745 | true | true | true | Ibrahim Mahlab is een Egyptisch bestuurder en politicus. Van 1994 tot 2013 was hij bestuursvoorzitter van de Arab Contractors Company en daarnaast had hij enkele andere bestuursfuncties in handen, waaronder in de Nationaal-Democratische Partij van president Moebarak. Op 1 maart 2014 volgde hij Hazem al-Beblawi op als premier van Egypte en op 19 september 2015 werd hij zelf opgevolgd door Sherif Ismail. | Ibrahim Mahlab (Caïro, 12 april 1949) is een Egyptisch bestuurder en politicus. Van 1994 tot 2013 was hij bestuursvoorzitter van de Arab Contractors Company en daarnaast had hij enkele andere bestuursfuncties in handen, waaronder in de Nationaal-Democratische Partij van president Moebarak. Op 1 maart 2014 volgde hij Hazem al-Beblawi op als premier van Egypte en op 19 september 2015 werd hij zelf opgevolgd door Sherif Ismail. | |
en | https://en.wikipedia.org/wiki/Energy_in_Armenia | http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/d/d3/Electricity_Production_in_Armenia_by_Power_Plant_2006.png | Energy in Armenia | Electricity | Energy in Armenia / Electricity | null | English: Electricity production in en:Armenia for the year 2006, broken down by power plants. Source: Public Services Regulatory Commission of The Republic of Armenia. (Image created using OpenOffice.org Calc, The GIMP, and Inkscape.) | null | image/png | 812 | 795 | true | true | true | Energy in Armenia describes energy and electricity production, import and consumption in Armenia.
Armenia has no proven reserves of oil or natural gas and currently imports nearly all its gas from Russia. The Iran-Armenia Natural Gas Pipeline has the capacity to provide twice the country's 2008 natural gas consumption and has the potential to provide energy security for Armenia as an alternative to the Russian-dominated imports that flow through the Georgian border.
Despite a lack of fossil fuel, Armenia has significant domestic electricity generation resources. The Armenian electrical energy sector has had a surplus capacity ever since emerging from a severe post-Soviet crisis in the mid-1990s thanks to the reopening of the nuclear power station at Metsamor. The Metsamor Nuclear Power Plant provides 42.9% of the country's electricity. Armenia has plans to build a new NPP in order to replace the aging Metsamor which was built in 1979. The country also has eleven hydroelectric power plants and has plans to build a geothermal power plant in Syunik. Most of the rest of Armenia's electricity is generated by the natural gas-fired thermal power plants in Yerevan and Hrazdan. | Since 1996 three main energy sources for electricity generation in Armenia were natural gas, nuclear power and hydropower.
Despite a lack of fossil fuel, Armenia has significant domestic electricity generation resources. In 2006, non-thermal domestic electricity generation accounted for 76% of total generation: 43% nuclear and 33% hydroelectric. In comparison, in 2002, these numbers were 56%, 32%, and 26%.
In 2006, Armenia's power plants generated a total of 5,940.9 million KWh of electricity of which 5,566.7 million KWh were delivered (374.2 million KWh – or 6.3% – was consumed by the producing plants). Thus, in 2006, Armenia's power plants on average generated 678.2 MW of power, while the country's electricity consumption rate on average was 635.5 MW.
Armenia has a total of 11 power stations and 17 220 kV substations. A map of Armenia's National Electricity Transmission Grid can be found at the website of the Global Energy Network Institute here . |
sl | https://sl.wikipedia.org/wiki/%C4%8Cetrta_kri%C5%BEarska_vojna | Četrta križarska vojna | Plenjenje mesta | Četrta križarska vojna / Odhod v Konstantinopel / Plenjenje mesta | Osvojitev Konstantinopla v četrti križarski vojni leta 1204 | Français : Prise De Constantinople English: The Taking of Constantinople Čeština: Bitva o Konstantinopol roku 1204 | null | image/jpeg | 985 | 1,160 | true | true | true | Četrta križarska vojna je bil vojaški pohod, katerega namen je bil preko Egipta osvoboditi Jeruzalem, ki so ga leta 1187 osvojili Ajubidi. Namesto Jeruzalema so križarji iz zahodne Evrope aprila 1204 napadli in zasedli krščanski Konstantinopel, prestolnico Vzhodnega rimskega oziroma Bizantinskega cesarstva. Zasedba mesta je bila eno zadnjih dejanj v veliki shizmi med vzhodno pravoslavno cerkvijo in Rimskokatoliško cerkvijo.
Križarji so na osvojenih bizantinskih ozemljih ustanovili Latinsko cesarstvo in druge latinske križarske države. | 12. aprila 1204 so bili vremenski pogoji za križarje končno ugodni. Pihal je močan severni veter, ki je omogočil, da so beneške ladje priplule prav do mestnega obzidja. Po kratki bitki v predmestju Blaherne je približno sedemdesetim križarjem uspelo vdreti v mesto, drugim pa je končno uspelo v mestnem obzidju prebiti nekaj dovolj velikih odprtin, da se je lahko nekaj vitezov naenkrat prerinilo skoznje. Uspešni so bili tudi Benečani, ki so v zelo krvavi bitki z varjagi zasedli del obzidja. Križarji so osvojili mestno četrt Blaherne na severozahodu mesta in jo uporabili za izhodišče za napad na druge dele mesta. Svoj položaj so v strahu pred protinapadom Bizantincev zavarovali z ognjeno zaveso, zaradi katere je pogorel velik del mesta. V požaru je brez strehe nad glavo ostalo okrog 15.000 meščanov. 13. aprila so križarji zasedli še zadnje dele mesta.
Zasedbi mesta je sledilo tridnevno divjaško plenjenje, med katerim je bilo ukradenih ali uničenih mnogo starodavnih rimskih in grških umetnin. Uničena je bila tudi mogočna konstantinoplska knjižnica. Križarji so kljub zaobljubi in grožnji z izobčenjem neusmiljeno in sistematično oskrunjali mestne cerkve in samostane in uničevali in kradli vse, kar jim je prišlo pod roke. Vrednost plena, ki so ga naropali, naj bi znašala 900.000 srebrnih mark. Benečani so na račun križarskega dolga prejeli 150.000 srebrnih mark, križarji pa 50.000 srebrnih mark. Naslednjih 100.000 srebrnih mark so si v enakih delih razdelili križarji in Benečani. Ostanek 500.000 srebrnih mark so skrivaj obdržali številni križarski vitezi.
Plenjenje Konstantinopla je živo opisal Speros Vryonis v svojem delu Bizanc in Evropa:
Latinski vojaki so začeli nepopisno pleniti največje mesto v Evropi. Tri dni so na veliko ubijali, posiljevali, ropali in uničevali, česar v tolikšni meri niso počeli niti starodavni Vandali in Goti. Konstantinopel je bil pravi muzej antične in bizantinske umetnosti in tako neverjetno bogato trgovsko središče, da so bili Latinci osupli nad bogastvom, na katerega so naleteli. Benečani, ki so bili sami na pol Bizantinci, so edini znali ceniti umetnine in so večino bogastva obvarovali pred uničenjem, Franki in drugi pa so vsevprek uničevali, se opijali z vinom, onečaščali nune in ubijali pravoslavne duhovnike. Svoje sovraštvo do Grkov so najbolj barbarsko sproščali s skrunjenjem Hagije Sofije, največje cerkve v krščanskem svetu, v kateri so razbili srebrne ikonostase in ikone in uničili svete knjige. Na patriarhov prestol so posedli prostitutko, ki je pela neotesane pesmi, in pili vino iz cerkvenih svetih posod. Razkol med Vzhodom in Zahodom, ki se je poglabljal nekaj stoletij, je dosegel svoj višek v strašnem pokolu, ki je sledil osvojitvi Konstantinopla. Grki so bili prepričani, da tako kruti, kot so bili latinski kristjani, ne bi bili niti Turki. Poraz Bizantinskega cesarstva, ki je bilo že v zatonu, je pospešil politično degenaracijo, tako da je cesarstvo kmalu postalo lahek plen prodirajočih Turkov. Končni rezultat križarskega gibanja je bila torej zmaga islama, kar je bilo točno nasprotno njegovim prvotnim ciljem.
Ko je papež Inocenc III. izvedel za dejanja svojih križarjev, je bil globoko osramočen in besen in jih je močno oštel.
Propadlo Bizantinsko cesarstvo so si skladno s kasnejšo pogodbo razdelili Benečani in križarski voditelji. V Konstantinoplu je bilo ustanovljeno Latinsko cesarstvo. Meščani so zgleda menili, da bi bil njihov cesar Bonifacij Montferraški, vendar ni bil izvoljen, ker je imel po mnenju Benečanov preveč zvez s prejšnjim cesarstvom. Njegov brat Renier Montferraški je bil namreč poročen z Marijo Komneno, ki je bila v 1170. in 1180. letih bizantinska cesarica. Za cesarja so namesto njega izvolili Balduina Flandrijskega. Bonifacij je zato ustanovil svoje Solunsko kraljestvo, ki je bilo vazal Latinskega cesarstva. Benečani so na egejskih otokih ustanovili Egejsko vojvodino. Bizantinski begunci so ustanovili svoje države, med katerimi so bile najpomembnejše Nikejsko cesarstvo Teodorja Laskarisa, sorodnika Alekseja III., Trapezundsko cesarstvo in Epirski despotat. | |
iw | https://he.wikipedia.org/wiki/%D7%91%D7%99%D7%A7%D7%95%D7%A8%D7%AA_%D7%A0%D7%95%D7%A1%D7%97_%D7%94%D7%9E%D7%A7%D7%A8%D7%90 | http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/7/7c/Haazinu.png | ביקורת נוסח המקרא | הכתיבה | ביקורת נוסח המקרא / העתקת ספרי המקרא ומסירתם / העתקת ספרי המקרא / הכתיבה | שירת האזינו מסודרת בצלעות בספר תורה מודרני | null | null | image/png | 148 | 517 | true | true | true | ביקורת נוסח המקרא היא מדע עזר בחקר המקרא ופרשנותו המתחקה אחר התהוות נוסח המקרא, העתקתו ומסירתו וכן אחר התהליכים שהולידו גרסאות וטקסטים של המקרא במשך הדורות.
ספרות המקרא על שלושת חלקיה היא יחידה בעולם בכל הנוגע לתולדות הנוסח שלה ולאופני מסירתו. נוסח המקרא, בשונה מנוסחיה של כל יצירה ספרותית אחרת - מוקדמת או מאוחרת, נמסר במקורות רבים, בשפות שונות ומשתקף לפנינו בעדי נוסח רבים - פפירוסים, מגילות קלף, קטעי גניזה מקהיר, כתבי יד מימי הביניים ומהדורות דפוס מודרניות.
ביקורת נוסח המקרא שואפת להציג את כל חילופי הגרסאות העולים מן הממצאים, להעריכם, ועל ידי כך לשחזר מרכיבים מתוך צורתו המקורית של נוסח המקרא, אם היה כזה - שאלה השנויה במחלוקת בין החוקרים. בנוסף שואפת ביקורת הנוסח לברר את אופן היווצרות הנוסחים השונים ואת התנאים החיצוניים של העתקת ספרי המקרא. לעבודתה נזקקת ביקורת הנוסח לתחומים מדעיים אחרים ובראשם פילולוגיה, פלאוגרפיה וארכאולוגיה. | לאופני הכתיבה גובשו במהלך הדורות כללים ומנהגים שונים. מסכת סופרים היא מסכת מאוחרת אמנם, מן המאה התשיעית, אך משתקפות בה גם מסורות קדומות רבות שחלקן נתאשרו מתוך ממצאי קומראן.
הפרדה בין תיבות - בכתב העברי הקדום (כמו בפיניקית ובשפות אחרות) נהגה הפרדה בין תיבות באמצעות נקודות או קווים. היו חוקרים ששיערו כי ספרי המקרא נכתבו דווקא בכתיבה רציפה לחלוטין ללא כל סימון למעבר בין התיבות. השערה זו נועדה להסביר את קיומם של הבדלי גרסה המשקפים חלוקה שונה של המילים. עם זאת, הממצאים מקומראן אינם מאשרים השערה זו מאחר שבהם נעשית הפרדה בין תיבות באמצעות רווחים.
אותיות סופיות - אותיות מנצפ"ך התפתחו כבר בתקופה הפרסית. עם זאת, גם במגילות קומראן, שם ניתן למצוא תיבות רבות (בייחוד חד-הברתיות) המסתיימות באותיות לא סופיות, ניכר כי השימוש בהן אינו עקבי. גם בנוסח המסורה נותרו שני שרידים של חוסר עקביות זה.
חלוקה פנימית של הטקסט - בדומה לנוסח המסורה (אם כי בהבדלי פרטים), מחולקים הטקסטים בקומראן ליחידות משמעות באמצעות רווחים באמצעי שורה להפסקה משנית ("פרשיה סתומה") ורווחים הנמשכים עד לסוף השורה להפסקה ראשית. כמו כן, במגילות המכילות כמה ספרים (כגון תרי עשר) ישנו רווח במעבר בין הספרים. לחומש השומרוני שיטה דומה, אם כי שונה מאוד בפרטיה.
סידור טקסטים בצלעות - טקסטים שיריים אחדים בקומראן סודרו בתקבולת הצלעות. שיטה זו שוכללה בנוסח המסורה ונוספו בה סוגים נוספים ("לבנה על גבי אריח ואריח על גבי לבנה"). גם בנוסח שומרון מוכרות שיטות מעין אלו וכן נטייה לסדר מילים ואותיות זהות אלו מתחת אלו.
סימנים בתוך הטקסט - במגילות קומראן קיימים סימנים שונים בתוך הטקסט, הבאים, ככל הנראה, לאחת מארבע המטרות הבאות: תיקון שגיאות (על ידי סימון נקודות, קו חוצה, גירוד, הוספת אותיות בגיליון וכן ניסיונות לשינוי צורת האותיות); חלוקת הטקסט ליחידות; ייצוג או הדגשת שם הוי"ה; והסבת תשומת הלב לעניינים שונים בטקסט.
שבירת מילים בסופי שורות - תופעה נפוצה בקומראן, ככל הנראה מטעמי חיסכון; נאסרה במסכת סופרים. |
de | https://de.wikipedia.org/wiki/Liste_der_denkmalgesch%C3%BCtzten_Objekte_in_Lib%C4%9B%C5%A1ice_u_%C5%BDatce | Liste der denkmalgeschützten Objekte in Liběšice u Žatce | Liběšice u Žatce | Liste der denkmalgeschützten Objekte in Liběšice u Žatce / Denkmalgeschützte Objekte nach Ortsteilen / Liběšice u Žatce | null | Deutsch: Pfarrhaus Liebeschitz Nr. 1 This is a photo of a cultural monument of the Czech Republic,number: 43407/5-1230.Památkový katalogMIS hledat obrázky hledat seznamyWikidata | Bauernhof | image/jpeg | 1,377 | 1,836 | true | true | true | Grundlage dieser Liste der denkmalgeschützten Objekte in Liběšice u Žatce ist die ÚSKP-Liste, die von der tschechischen Denkmalschutzbehörde NPÚ seit 1987 geführt wird und an die seit dem Jahre 1850 geschaffenen Listen anschließt. | null | |
azb | https://azb.wikipedia.org/wiki/%D9%86%D9%88%D9%88%D9%88%D8%AF%D9%88%D8%AC%DB%8C%D9%86%D9%88 | نووودوجینو | null | نووودوجینو | Street in Novodugino | English: Street in Novodugino | Street in Novodugino | image/jpeg | 2,112 | 2,816 | true | true | true | نووودوجینو روسیه اؤلکهسینده یئر آلان بیر کند دیر و اسمولنسک اوبلاستیندا یئرلشیب. | نووودوجینو (اینگیلیسجه: Novodugino روسجا: Новодугино) روسیه اؤلکهسینده یئر آلان بیر کند دیر و اسمولنسک اوبلاستیندا یئرلشیب. | |
sr-Latn | https://sh.wikipedia.org/wiki/Perzeidi | Perzeidi | null | Perzeidi | Perzeidi i Mliječni put 2009. | A multicolored, long Perseid meteor striking the sky just to the left of Milky Way. | null | image/jpeg | 778 | 1,052 | true | true | true | Perzeidi su meteorski roj kojemu je radijant u zviježđu Perzeju, zapaža se od 25. srpnja do 20. kolovoza, s najvećom učestalošću 12. kolovoza kad se može pojaviti i 80 meteora na sat. Ti se meteori gibaju srednjom geocentričnom brzinom od 60 km/s. Potječe s putanje kometa Swift-Tuttle. U narodu je poznat po nazivu Suze svetog Lovre. Moguće ih je vidjeti sa Zemlje. Najstariji zapisi o Perzeidima potječe iz drevne Kine iz godine 36. Ipak se smatra da je prvi Adolphe Quetelet 1835. prepoznao ih kao meteorski pljusak. Najbolje su vidljivi pred zoru. | Perzeidi su meteorski roj kojemu je radijant u zviježđu Perzeju, zapaža se od 25. srpnja do 20. kolovoza, s najvećom učestalošću 12. kolovoza kad se može pojaviti i 80 meteora na sat. Ti se meteori gibaju srednjom geocentričnom brzinom od 60 km/s. Potječe s putanje kometa Swift-Tuttle. U narodu je poznat po nazivu Suze svetog Lovre. Moguće ih je vidjeti sa Zemlje. Najstariji zapisi o Perzeidima potječe iz drevne Kine iz godine 36. Ipak se smatra da je prvi Adolphe Quetelet 1835. prepoznao ih kao meteorski pljusak. Najbolje su vidljivi pred zoru. | |
sr | https://sr.wikipedia.org/wiki/%D0%92%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B0_%D0%97%D0%BE%D1%80%D0%B0%D0%BD%D0%B0_%D0%9C%D0%B8%D0%BB%D0%B0%D0%BD%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%9B%D0%B0 | Влада Зорана Милановића | Чланови | Влада Зорана Милановића / Чланови Владе / Чланови | null | Arsen Bauk, ministar uprave Profesor matematike i informatike lud za košarkom Rođen je 1973. u Supetru na Braču. Godine 1997. diplomirao je na Prirodoslovno-matematičkom fakultetu u Zagrebu. Kao zastupnik u Hrvatskom saboru aktivan je od 2008., a obavljao je i funkcije potpredsjednika Mandatno-imunitetnog povjerenstva, bio član Odbora za obranu, član Odbora za pomorstvo, promet i veze. Od 2010. godine predsjednik je SDP-a Splitsko-dalmatinske županije, a od 2004. član Glavnog odbora stranke kao i Izvršnog odbora SDP-a. Od 2000. do 2003. godine bio je pomoćnik ministra u MORH-u. Do 2000. bio je voditelj natjecanja i statističar u HAKL-u. Govori engleski jezik. | Арсен Баук | image/jpeg | 1,330 | 897 | true | true | true | Влада Зорана Милановића је сазив Владе Републике Хрватске од 23. децембра 2011. године до 22. јанура 2016. Председник Владе је Зоран Милановић из Социјалдемократске партије Хрватске. Формирала ју је Кукурику коалиција после победе на седмим парламентарним изборима.
Дошавши на место премијера са 45 година, Зоран Милановић је тако постао најмлађи премијер након независности. Поред тога, његова влада с просеком од 48 година, најмлађа је хрватска влада у истом периоду.
Владу су формирале три од четири странке победничке коалиције, и то: Социјалдемократска партија, Хрватска народна странка и Истарски демократски сабор. Хрватска странка пензионера нема члана у Влади. | null | |
zh-TW | https://zh.wikipedia.org/zh-tw/%E6%A2%85%E8%B5%9B%E5%BE%B7%E6%96%AF-%E5%A5%94%E9%A9%B0V%E7%BA%A7 | 梅赛德斯-奔驰V级 | null | 梅赛德斯-奔驰V级 | null | Mercedes-Benz Viano Lang CDI 2.2 BlueEFFICIENCY Trend (V 639, Facelift) | null | image/jpeg | 1,521 | 2,379 | true | true | true | 梅賽德斯-賓士Viano是由梅賽德斯-賓士開發的一款多功能休旅車，是以同廠輕型廂型車Vito發展而來。第一代於1996年面世，至2004年推出第二代。在大部份市場，6至7座設計為基本布局，提供後輪或者四輪驅動兩種選擇，引擎方面亦有4種選擇。 | 梅賽德斯-賓士Viano（Mercedes-Benz Viano）是由梅賽德斯-賓士開發的一款多功能休旅車，是以同廠輕型廂型車Vito發展而來。第一代於1996年面世，至2004年推出第二代。在大部份市場，6至7座設計為基本布局，提供後輪或者四輪驅動兩種選擇，引擎方面亦有4種選擇。 | |
en | https://en.wikipedia.org/wiki/Russian_battleship_Potemkin | Russian battleship Potemkin | Mutiny | Russian battleship Potemkin / Service / Mutiny | Ippolit Giliarovsky | Русский: Гиляровский, Ипполит Иванович | null | image/jpeg | 1,522 | 1,080 | true | true | true | The Russian battleship Potemkin was a pre-dreadnought battleship built for the Imperial Russian Navy's Black Sea Fleet. She became famous when the crew rebelled against the officers in June 1905, which is now viewed as a first step towards the Russian Revolution of 1917. The mutiny later formed the basis of Sergei Eisenstein's 1925 silent film Battleship Potemkin.
After the mutineers sought asylum in Constanța, Romania, and after the Russians recovered the ship, her name was changed to Panteleimon. She accidentally sank a Russian submarine in 1909 and was badly damaged when she ran aground in 1911. During World War I, Panteleimon participated in the Battle of Cape Sarych in late 1914. She covered several bombardments of the Bosphorus fortifications in early 1915, including one where the ship was attacked by the Ottoman battlecruiser Yavuz Sultan Selim – Panteleimon and the other Russian pre-dreadnoughts present drove her off before she could inflict any serious damage. The ship was relegated to secondary roles after Russia's first dreadnought battleship entered service in late 1915. She was by then obsolete and was reduced to reserve in 1918 in Sevastopol. | During the Russo-Japanese War of 1904–1905, many of the Black Sea Fleet's most experienced officers and enlisted men were transferred to the ships in the Pacific to replace losses. This left the fleet with primarily raw recruits and less capable officers. With the news of the disastrous Battle of Tsushima in May 1905 morale dropped to an all-time low, and any minor incident could be enough to spark a major catastrophe. Taking advantage of the situation, plus the disruption caused by the ongoing riots and uprisings, the Central Committee of the Social Democratic Organisation of the Black Sea Fleet, called "Tsentralka", had started preparations for a simultaneous mutiny on all of the ships of the fleet, although the timing had not been decided.
On 27 June 1905, Potemkin was at gunnery practice near Tendra Spit off the Ukrainian coast when many enlisted men refused to eat the borscht made from rotten meat partially infested with maggots. The uprising was triggered when Ippolit Giliarovsky, the ship's second in command, allegedly threatened to shoot crew members for their refusal. He summoned the ship's marine guards as well as a tarpaulin to protect the ship's deck from any blood in an attempt to intimidate the crew. Giliarovsky was killed after he mortally wounded Grigory Vakulinchuk, one of the mutiny's leaders. The mutineers killed seven of the Potemkin's eighteen officers, including Captain Evgeny Golikov (ru), and captured the torpedo boat Ismail (No. 627). They organised a ship's committee of 25 sailors, led by Afanasi Matushenko, to run the battleship.
The committee decided to head for Odessa flying a red flag and arrived there later that day at 22:00. A general strike had been called in the city and there was some rioting as police tried to quell the strikers. The following day the mutineers refused to supply a landing party to help the striking revolutionaries take over the city, preferring instead to await the arrival of the other battleships of the Black Sea Fleet. Later that day the mutineers aboard Potemkin captured a military transport, Vekha, that had arrived in the city. The riots continued as much of the port area was destroyed by fire. On the afternoon of 29 June, Vakulinchuk's funeral turned into a political demonstration and the army attempted to ambush the sailors who participated in the funeral. In retaliation, Potemkin fired two six-inch shells at the theatre where a high-level military meeting was scheduled to take place, but missed.
Vice Admiral Grigoriy Chukhnin, commander of the Black Sea Fleet, issued an order to send two squadrons to Odessa either to force Potemkin's crew to give up or sink the battleship. Potemkin sortied on the morning of 30 June to meet the three battleships Tri Sviatitelia, Dvenadsat Apostolov, and Georgii Pobedonosets of the first squadron, but the loyal ships turned away. The second squadron arrived with the battleships Rostislav and Sinop later that morning, and Vice Admiral Aleksander Krieger, acting commander of the Black Sea Fleet, ordered the ships to proceed to Odessa. Potemkin sortied again and sailed through the combined squadrons as Krieger failed to order his ships to fire. Captain Kolands of Dvenadsat Apostolov attempted to ram Potemkin and then detonate his ship's magazines, but he was thwarted by members of his crew. Krieger ordered his ships to fall back, but the crew of Georgii Pobedonosets mutinied and joined Potemkin.
The following morning, loyalist members of Georgii Pobedonosets retook control of the ship and ran her aground in Odessa harbour. The crew of Potemkin, together with Ismail, decided to sail for Constanța later that day where they could restock food, water and coal. The Romanians refused to provide the supplies, backed by the presence of their small protected cruiser Elisabeta, so the ship's committee decided to sail for the small, barely defended port of Theodosia in the Crimea where they hoped to resupply. The ship arrived on the morning of 5 July, but the city's governor refused to give them anything other than food. The mutineers attempted | |
en | https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_Italian_queens | List of Italian queens | House of Habsburg, (1437–1745) | List of Italian queens / Queen consorts of Italy / House of Habsburg, (1437–1745) | null | Deutsch: Profilbildnis Kaiserin Bianca Maria di Galeazzo Maria Sforza (1472-1510) | null | image/jpeg | 3,930 | 2,994 | true | true | true | Queen of Italy is a title adopted by many spouses of the rulers of the Italian peninsula after the fall of the Roman Empire. The details of where and how the ruling kings ruled are in the article about them The details of where and how the ruling kings ruled are in the article about them. The elective dignity of Roman Emperor was restricted to males only, therefore there was never an Italian Queen regnant, though women such as Adelaide of Italy and Theophanu and Maria Theresa of Austria, who controlled the power of rule, Ruling as de facto Queens Regnant.. | null | |
it | https://it.wikipedia.org/wiki/Rossau | Rossau | null | Rossau | null | Deutsch: Kirche in Rossau | Rossau – Veduta | image/jpeg | 1,080 | 810 | true | true | true | Rossau è un comune di 3.814 abitanti della Sassonia, in Germania.
Appartiene al circondario della Sassonia centrale. | Rossau è un comune di 3.814 abitanti della Sassonia, in Germania.
Appartiene al circondario (Landkreis) della Sassonia centrale (targa FG). | |
eu | https://eu.wikipedia.org/wiki/Transkripzio_(genetika) | Transkripzio (genetika) | Transkripzioaren nondik-norakoak | Transkripzio (genetika) / Transkripzioaren nondik-norakoak | Transkripzioaren hasiera. RNAP da ARN polimerasa entzima | null | null | image/svg+xml | 223 | 721 | true | true | true | Transkripzio genetikoa ARN eratzen duen prozesuari deritzo, ADNtik abiatuta. Mezu genetikoaren adierazpenaren lehenengo prozesua da, ADNak duen informazio genetikoak proteina bat sortzen bukatuko duena, ARN derrigorrezko bitartekoa izanik.
Genetika molekularraren oinarrian ADN eta proteinen arteko lotura estua dago. Zehatzago esanda, ADNaren nukleotido sekuentzia eta ADN horrek kodetzen duen aminoazidoen sekuentziaren artean harreman zuzena ezartzen da. Hots, ADNaren base batzuk aminoazido batzuekin daude beti lotuta.
Proteinen sintesia bi fasetan gertatzen den prozesua da. Lehenengo fasean, ADNn dagoen informazio genetikoa ARN-m-ra pasatzen da; bigarren fasean, ARN-m horrek dituen baseak "irakurrita" izaten dira erribosometan, aminoazidoen sekuentzia batzuk agertuz.
ADN → ARN
ARN → PROTEINA
Transkripzioa eukariotoen nukleoan gertatzen da, eta prokariotoen zitoplasman. Prozesu horretan garrantzi handiko entzima bat parte hartzen du, ARN polimerasa izenekoa. | ARN polimerasa ADNari atxikitzen zaionean hasten da prozesua. Atxikitze hau promotore izeneko sekuentzia berezi batzuetan gertatzen da eta polimerasak ADNaren bi kate edo harizpiak banantzen ditu. Gero, ADNaren kate batek molde moduan jarduten du ARNa sintetizatzeko, ARN polimerasak ADNaren kate hori kopiatuz eta nukleotido berriak jarriz. Horrela, ARNaren kate berri bat sortzen da, bere base nitrogenatuak ADN moldearen osagarriak izaten direlarik (esaterako, ADNn zitosina bada, sortzen ari den RNA katean guanina agertuko da; baina ADNn adenina bada, ARNn urazilo agertuko da, ARNn ez baitago timinarik).
Transkripzioa 5'→ 3' norabidean aurreratzen da, ADNaren bikoizketan bezala.
Transkripzioa ARN polimerasak ADNaren sekuentzia berezi batzuetara iristerakoan bukatzen da; sekuentzia horiek timinaz oso ugari dira.
ARN polimerasak jarduera bizkorra du: ARNaren sintesi-abiadura E. Coli bakterioengan 30 eta 85 arteko nukleotido/segundokoa da, ADNaren sintesi-abiadura baino motelagoa, hala ere.
Eukariotoetan sortutako ARN-m ez da behin betikoa, introi izeneko sekuentzia batzuk baititu, ezabatu behar direnak behin betiko ARN-m lortzeko. Eukariotoetan ADNa histonekin elkarturik ere agertzen da, eta transkripzioa burutzeko histonak bereizi egin behar dira ADN horretatik. | |
fi | https://fi.wikipedia.org/wiki/Novoazovsk | http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/3/3a/%D0%9D%D0%B8%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D0%B5%D0%B2%D1%81%D0%BA%D0%B0%D1%8F_%D0%A6%D0%B5%D1%80%D0%BA%D0%BE%D0%B2%D1%8C.JPG | Novoazovsk | null | Novoazovsk | null | English: Church of St. Michael in Novoazovsk, Ukraine Українська: Святомиколаївська церква в м. Новоазовськ, Україна Русский: Святониколаевская Церковь в г. Новоазовске | Pyhän Mikaelin kirkko Novoazovskissa. | image/jpeg | 2,745 | 2,082 | true | true | true | Novoazovsk on Itä-Ukrainan Donetskin alueen kaakkoisosassa, Asovanmeren pohjoisrannalla sijaitseva kaupunki ja Novoazovskin piirin hallintokeskus. Ukrainan tilastokeskuksen arvion mukaan kaupungissa oli vuoden 2013 alussa runsas 11 760 ja koko piirissä 35 737 asukasta. Vuoden 2001 väestönlaskennassa piirin väestöstä kirjattiin 67,2 % ukrainalaisiksi ja 29,5 % etnisesti venäläisiksi.
Novoazovsk sijaitsee Etelä-Ukrainan halkaisevan valtatien M14 varrella; valtatie muodostaa osan pidempää eurooppatieyhteyttä E58. Mariupol sijaitsee 41 kilometriä Novoazovskin länsipuolella ja Venäjän raja 12 kilometriä kaupungin itäpuolella.
Venäjän rajalla pitäisi toimia Ukrainan rajavartiolaitoksen ylläpitämä rajanylityspaikka. Kuitenkin elokuussa 2014 panssariajoneuvoja tunkeutui Venäjän federaation rajan yli Venäjän tiedustelupalveluiden perustaman "Donetskin kansantasavallan" eli niin sanottujen separatistijoukkojen tueksi. Yhdessä nämä miehittivät tämän ukrainalaiskaupungin.
Helmikuussa 2015 uutisoitiin yli 20 uuden panssariajoneuvon, ja satojen uusien Venäjän federaation puolelta tulleiden sotilaiden saapumisesta Ukrainan Novoazovskin seudulle. | Novoazovsk (ukr. Новоазо́вськ; ven. Новоазо́вск) on Itä-Ukrainan Donetskin alueen kaakkoisosassa, Asovanmeren pohjoisrannalla sijaitseva kaupunki ja Novoazovskin piirin hallintokeskus. Ukrainan tilastokeskuksen arvion mukaan kaupungissa oli vuoden 2013 alussa runsas 11 760 ja koko piirissä 35 737 asukasta. Vuoden 2001 väestönlaskennassa piirin väestöstä (38 902 as.) kirjattiin 67,2 % ukrainalaisiksi ja 29,5 % etnisesti venäläisiksi.
Novoazovsk sijaitsee Etelä-Ukrainan halkaisevan valtatien M14 (Odessa–Mykolajiv–H’erson–Melitopol–Mariupol–Novoazovsk–Venäjän Rostovin alueen raja) varrella; valtatie muodostaa osan pidempää eurooppatieyhteyttä E58. Mariupol sijaitsee 41 kilometriä Novoazovskin länsipuolella ja Venäjän raja 12 kilometriä kaupungin itäpuolella.
Venäjän rajalla pitäisi toimia Ukrainan rajavartiolaitoksen ylläpitämä rajanylityspaikka. Kuitenkin elokuussa 2014 panssariajoneuvoja tunkeutui Venäjän federaation rajan yli Venäjän tiedustelupalveluiden perustaman "Donetskin kansantasavallan" eli niin sanottujen separatistijoukkojen tueksi. Yhdessä nämä miehittivät tämän ukrainalaiskaupungin.
Helmikuussa 2015 uutisoitiin yli 20 uuden panssariajoneuvon, ja satojen ("bussilasteittain") uusien Venäjän federaation puolelta tulleiden sotilaiden saapumisesta Ukrainan Novoazovskin seudulle. Kapinallisten kerrottiin testaavan eturintamassa myös uudenlaisia, Venäjän puolelta tuoduksi väitettyjä tykistöaseita. |
nan | https://zh-min-nan.wikipedia.org/wiki/Fourneaux_(Manche) | Fourneaux (Manche) | null | Fourneaux (Manche) | null | Map commune FR insee code 50192.png | Fourneaux só͘-chāi tē-tô͘ ê uī-tì | image/png | 605 | 756 | true | true | true | Fourneaux sī ūi-tī Hoat-kok Basse-Normandie toā-khu Manche koān ê chi̍t ê commune. | Fourneaux sī ūi-tī Hoat-kok Basse-Normandie toā-khu Manche koān ê chi̍t ê commune. | |
nl | https://nl.wikipedia.org/wiki/Turbine | Turbine | null | Turbine | Stoomturbine in opbouw. | English: Assembly of a steam turbine rotor produced by Siemens, Germany. | null | image/jpeg | 2,126 | 1,779 | true | true | true | Een turbine is een turbomachine die de stromingsenergie van een fluïdum omzet in mechanische energie door middel van een roterend schoepensysteem. Deze mechanische energie kan gebruikt worden om een andere machine of een elektrische generator aan te drijven.
De naam turbine werd voorgesteld door Claude Burdin tijdens een ingenieurswedstrijd in 1828. Deze naam is afkomstig van het Latijnse turbinis, wat wervelstroom betekent.
Een eenvoudige turbine bestaat slechts uit één rotor met schoepen, die zorgen voor energie-uitwisseling met de stroming. Vroege voorbeelden van turbines zijn windmolens en watermolens.
Gas-, stoom- en waterturbines hebben meestal een behuizing rond de rotor. Deze behuizing leidt de stroming in de gewenste richting, wat de doelmatigheid ten goede komt.
Het omgekeerde van een turbine is een compressor. Compressoren worden in sommige gasturbines gebruikt en zijn er in 2 uitvoeringsvormen: de radiale compressor en de axiale compressor, genoemd naar de richting waarin het fluïdum stroomt tijdens de compressie. | Een turbine is een turbomachine die de stromingsenergie van een fluïdum (vloeistof of gas) omzet in mechanische energie door middel van een roterend schoepensysteem. Deze mechanische energie kan gebruikt worden om een andere machine of een elektrische generator aan te drijven.
De naam turbine werd voorgesteld door Claude Burdin tijdens een ingenieurswedstrijd in 1828. Deze naam is afkomstig van het Latijnse turbinis, wat wervelstroom betekent.
Een eenvoudige turbine bestaat slechts uit één rotor met schoepen, die zorgen voor energie-uitwisseling met de stroming. Vroege voorbeelden van turbines zijn windmolens en watermolens.
Gas-, stoom- en waterturbines hebben meestal een behuizing rond de rotor. Deze behuizing leidt de stroming in de gewenste richting, wat de doelmatigheid ten goede komt.
Het omgekeerde van een turbine is een compressor. Compressoren worden in sommige gasturbines gebruikt en zijn er in 2 uitvoeringsvormen: de radiale compressor en de axiale compressor, genoemd naar de richting waarin het fluïdum stroomt tijdens de compressie. | |
vi | https://vi.wikipedia.org/wiki/%C4%90%C3%A1nh_kh%C4%83ng | http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/3/3d/VietnameseGameWithSticks.JPG | Đánh khăng | Dụng cụ | Đánh khăng / Dụng cụ | Bộ khăng | "Danh khang" (Game with Sticks), a Vietnamese traditional game. | null | image/jpeg | 2,304 | 3,072 | true | true | true | Đánh khăng, còn gọi là chơi khăng là một trò chơi dân gian của Việt Nam. Đây là trò chơi tập thể ngoài trời chủ yếu dành cho các bé trai và được thấy ở nhiều sắc tộc trên khắp lãnh thổ Việt Nam. | Dụng cụ đánh khăng rất đơn giản, bộ khăng chỉ gồm hai thứ là cái và con, có nơi gọi là gà mẹ và gà con. Cái và con là những thanh gỗ hình trụ có kích thước và trọng lượng phù hợp với người chơi. Cái có độ dài vừa phải tùy theo người chơi và thường từ 30 cm đến 40 cm, đường kính khoảng 2 cm đến 3 cm. Con có chiều dài phổ biến trong khoảng từ 1/3 đến 1/2 chiều dài của cái. Dụng cụ đánh khăng thường được làm từ những loại gỗ không quá nhẹ để có thể bay xa nhưng không quá nặng dễ gây nguy hiểm khi chơi. Trẻ em thường kiếm những cành tre đực hay cành cây có đường kính và chiều dài thích hợp và chặt ra làm dụng cụ đánh khăng. |
vi | https://vi.wikipedia.org/wiki/%C4%90%C3%A1nh_kh%C4%83ng | http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/3/3d/VietnameseGameWithSticks.JPG | Đánh khăng | Dụng cụ | Đánh khăng / Dụng cụ | Bộ khăng | "Danh khang" (Game with Sticks), a Vietnamese traditional game. | null | image/jpeg | 2,304 | 3,072 | true | true | true | Đánh khăng, còn gọi là chơi khăng là một trò chơi dân gian của Việt Nam. Đây là trò chơi tập thể ngoài trời chủ yếu dành cho các bé trai và được thấy ở nhiều sắc tộc trên khắp lãnh thổ Việt Nam. | Dụng cụ đánh khăng rất đơn giản, bộ khăng chỉ gồm hai thứ là cái và con, có nơi gọi là gà mẹ và gà con. Cái và con là những thanh gỗ hình trụ có kích thước và trọng lượng phù hợp với người chơi. Cái có độ dài vừa phải tùy theo người chơi và thường từ 30 cm đến 40 cm, đường kính khoảng 2 cm đến 3 cm. Con có chiều dài phổ biến trong khoảng từ 1/3 đến 1/2 chiều dài của cái. Dụng cụ đánh khăng thường được làm từ những loại gỗ không quá nhẹ để có thể bay xa nhưng không quá nặng dễ gây nguy hiểm khi chơi. Trẻ em thường kiếm những cành tre đực hay cành cây có đường kính và chiều dài thích hợp và chặt ra làm dụng cụ đánh khăng. |
en | https://en.wikipedia.org/wiki/Hillsborough_River_(Florida) | Hillsborough River (Florida) | List of crossings | Hillsborough River (Florida) / List of crossings | null | English: Somewhat distant view of the West Kennedy Boulevard Drawbridge (Florida State Road 60) over the Hillsborough River in Downtown Tampa, Florida, as seen from the Tampa Riverwalk. From this shot, you'd think I was on the water, but it was actually taken from the western edge of MacDill Park. This is an image of a place or building that is listed on the National Register of Historic Places in the United States of America. Its reference number is 100002094 | null | image/jpeg | 3,864 | 5,152 | true | true | true | The Hillsborough River is a river located in the state of Florida in the United States. It arises in the Green Swamp near the juncture of Hillsborough, Pasco and Polk counties, and flows 60 miles through Pasco and Hillsborough Counties to an outlet in the city of Tampa on Tampa Bay. It includes 4 nature trails extending for over 7 miles, making it perfect for hikers. The name Hillsborough River first appeared on a British map in 1769. At the time, the Earl of Hillsborough was the British Secretary of State for the Colonies, and thus controlled the pensions of the surveyors working in the American colonies, which included East Florida. | null |
Subsets and Splits
Rainbow References in WIT
The query retrieves entries containing the word 'rainbow' in various fields, providing a basic search and limited context about where the term appears.