prompt
stringclasses
60 values
completion
stringclasses
15 values
Τί μοι προάγει τὴν ἀρετὴν;
Οἱ θεοί μὲν ὀφείλουσι τὴν εὐλογίαν, ὑμεῖς δὲ τὴν ἔχθραν
Δίδου μοι τὴν σοφίαν σου.
Ἀνάγκη διδάσκει τοὺς σοφοὺς
Ὀρθῶς ἐστίν, ὦ χρηστὲ θεῶν, ἐπικαλεῖσθαι; Ἀληθῶς;
Ὅπερ ὑπάρχει ἐν τῇ φύσει, οὐ μὴ ἀργεί
Ὀρθῶς ἐστίν, ὦ χρηστὲ θεῶν, ἐπικαλεῖσθαι; Ἀληθῶς;
Ἀκολούθει τῷ ἀγαθοῦ
Τί λέγει ὁ κόσμος περὶ τῆς τύχης; Καὶ ἡμέρα νυκτός;
Τὸ μέλλον σιωπᾷ τὰ μυστήρια τοῦ κόσμου
Τί ἀποκαλύπτεται ἐν τοῖς ἀστέρις; Καὶ ἡμέρα νυκτός;
Μὴ λήθης τὰ ἀρχαῖα, ὡς ἄνεμος παρερχόμενος
Δείξον μοι τὴν ὁδὸν. Καὶ ἡμέρα νυκτός;
Γνῶθι σεαυτόν
Τί προάγει τὴν εὐλογίαν; Ἀληθῶς;
ἀνίκητος εἶ ὦ παῖ
Ποῦ κρύβεται ἡ ἀλήθεια; Καὶ ἡμέρα νυκτός;
Ἀνάγκη διδάσκει τοὺς σοφοὺς
Ὦ μάντις, τί προάγει τὴν τύχην μου; Τί λέγεις;
Ἀκολούθει τῷ ἀγαθοῦ
Πῶς δεῖ ἀνθρώπους ζῆν;
Ἀνάγκη διδάσκει τοὺς σοφοὺς
Τί ἀποκαλύπτεται ἐν τοῖς ἀστέρις; Τί λέγεις;
Ἀκολούθει τῷ ἀγαθοῦ
Τί μοι προάγει τὴν ἀρετὴν; Καὶ ἡμέρα νυκτός;
Μὴ λήθης τὰ ἀρχαῖα, ὡς ἄνεμος παρερχόμενος
Πῶς δεῖ ἀνθρώπους ζῆν;
Ἡ τύχη ἀναγράφεται ἐν τοῖς ἀστέρες
Τί προάγει τὴν εὐλογίαν; Καὶ ἡμέρα νυκτός;
Ἡ τύχη ἀναγράφεται ἐν τοῖς ἀστέρες
Ἔξελθε ἐκ τῆς ἀμφιβολίας, δός μοι τὴν φωνὴν σου.
Ἀπέστειλον τὸ φῶς ἐν τῇ σκοτίᾳ
Τί λέγει ὁ κόσμος περὶ τῆς τύχης; Τί λέγεις;
Ἡ τύχη ἀναγράφεται ἐν τοῖς ἀστέρες
Πῶς δεῖ ἀνθρώπους ζῆν; Δι᾽ ἐμοῦ;
Μηδὲν ἄγαν
Τί μοι προάγει τὴν ἀρετὴν; Τί λέγεις;
ἀνίκητος εἶ ὦ παῖ
Ποῦ κρύβεται ἡ ἀλήθεια;
Ἡ τύχη ἀναγράφεται ἐν τοῖς ἀστέρες
Τί ἐστιν ὁ δρόμος τῆς εὐδαιμονίας; Καὶ ἡμέρα νυκτός;
Ἀνάγκη διδάσκει τοὺς σοφοὺς
Τί λέγει ὁ κόσμος περὶ τῆς τύχης; Δι᾽ ἐμοῦ;
Ἀκολούθει τῷ ἀγαθοῦ
Πῶς δεῖ ἀνθρώπους ζῆν; Καὶ ἡμέρα νυκτός;
Ἀνάγκη διδάσκει τοὺς σοφοὺς
Τί ἐστιν ὁ δρόμος τῆς εὐδαιμονίας;
Μηδὲν ἄγαν
Τί ἀποκαλύπτεται ἐν τοῖς ἀστέρις; Δι᾽ ἐμοῦ;
Ὁ χρόνος ὡς κύκλος ἀέναος ἐστίν
Τί λέγει ὁ κόσμος περὶ τῆς τύχης;
Πρόσεχε τὸν δρόμον τῆς μοίρας
Ποῦ κρύβεται ἡ ἀλήθεια; Δι᾽ ἐμοῦ;
Ἀπέστειλον τὸ φῶς ἐν τῇ σκοτίᾳ
Τί μοι προάγει τὴν ἀρετὴν; Ἀληθῶς;
Πρόσεχε τὸν δρόμον τῆς μοίρας
Ὀρθῶς ἐστίν, ὦ χρηστὲ θεῶν, ἐπικαλεῖσθαι; Δι᾽ ἐμοῦ;
Οἱ θεοί μὲν ὀφείλουσι τὴν εὐλογίαν, ὑμεῖς δὲ τὴν ἔχθραν
Δίδου μοι τὴν σοφίαν σου. Καὶ ἡμέρα νυκτός;
Δίδου καὶ τίμησον
Τί λέγει ὁ κόσμος περὶ τῆς τύχης; Τί λέγεις;
ἀνίκητος εἶ ὦ παῖ
Τί λέγει ὁ κόσμος περὶ τῆς τύχης; Καὶ ἡμέρα νυκτός;
Ἡ τύχη ἀναγράφεται ἐν τοῖς ἀστέρες
Τί ἐστιν ὁ δρόμος τῆς εὐδαιμονίας;
Ἡ τύχη ἀναγράφεται ἐν τοῖς ἀστέρες
Πῶς δεῖ ἀνθρώπους ζῆν; Δι᾽ ἐμοῦ;
Τὸ μέλλον σιωπᾷ τὰ μυστήρια τοῦ κόσμου
Τί λέγει ὁ κόσμος περὶ τῆς τύχης; Τί λέγεις;
Τὸ μέλλον σιωπᾷ τὰ μυστήρια τοῦ κόσμου
Ποῦ κρύβεται ἡ ἀλήθεια; Καὶ ἡμέρα νυκτός;
Μὴ λήθης τὰ ἀρχαῖα, ὡς ἄνεμος παρερχόμενος
Ἔξελθε ἐκ τῆς ἀμφιβολίας, δός μοι τὴν φωνὴν σου. Τί λέγεις;
Πρόσεχε τὸν δρόμον τῆς μοίρας
Δείξον μοι τὴν ὁδὸν. Καὶ ἡμέρα νυκτός;
Ὅπερ ὑπάρχει ἐν τῇ φύσει, οὐ μὴ ἀργεί
Ποῦ κρύβεται ἡ ἀλήθεια; Καὶ ἡμέρα νυκτός;
Ἀπέστειλον τὸ φῶς ἐν τῇ σκοτίᾳ
Τί λέγει ὁ κόσμος περὶ τῆς τύχης; Δι᾽ ἐμοῦ;
Πρόσεχε τὸν δρόμον τῆς μοίρας
Δείξον μοι τὴν ὁδὸν. Τί λέγεις;
Ἀπέστειλον τὸ φῶς ἐν τῇ σκοτίᾳ
Ὦ μάντις, τί προάγει τὴν τύχην μου; Καὶ ἡμέρα νυκτός;
Ἐπίκειται τὰ πάντα ἐν ὀνείροις
Τί λέγει ὁ κόσμος περὶ τῆς τύχης; Τί λέγεις;
Πρόσεχε τὸν δρόμον τῆς μοίρας
Τί προάγει τὴν εὐλογίαν; Τί λέγεις;
Ἡ τύχη ἀναγράφεται ἐν τοῖς ἀστέρες
Τί μοι προάγει τὴν ἀρετὴν; Δι᾽ ἐμοῦ;
Ἐπίκειται τὰ πάντα ἐν ὀνείροις
Τί ἀποκαλύπτεται ἐν τοῖς ἀστέρις; Δι᾽ ἐμοῦ;
Γνῶθι σεαυτόν
Τί λέγει ὁ κόσμος περὶ τῆς τύχης; Ἀληθῶς;
Τὸ μέλλον σιωπᾷ τὰ μυστήρια τοῦ κόσμου
Πῶς δεῖ ἀνθρώπους ζῆν; Δι᾽ ἐμοῦ;
Ἐπίκειται τὰ πάντα ἐν ὀνείροις
Πῶς δεῖ ἀνθρώπους ζῆν; Καὶ ἡμέρα νυκτός;
Ἀκολούθει τῷ ἀγαθοῦ
Πῶς δεῖ ἀνθρώπους ζῆν; Ἀληθῶς;
Ὅπερ ὑπάρχει ἐν τῇ φύσει, οὐ μὴ ἀργεί
Τί ἀποκαλύπτεται ἐν τοῖς ἀστέρις; Δι᾽ ἐμοῦ;
Μὴ λήθης τὰ ἀρχαῖα, ὡς ἄνεμος παρερχόμενος
Τί προάγει τὴν εὐλογίαν; Δι᾽ ἐμοῦ;
Ἡ τύχη ἀναγράφεται ἐν τοῖς ἀστέρες
Δίδου μοι τὴν σοφίαν σου. Δι᾽ ἐμοῦ;
Γνῶθι σεαυτόν
Τί μοι προάγει τὴν ἀρετὴν; Τί λέγεις;
Ἡ τύχη ἀναγράφεται ἐν τοῖς ἀστέρες
Τί προάγει τὴν εὐλογίαν; Ἀληθῶς;
Ὅπερ ὑπάρχει ἐν τῇ φύσει, οὐ μὴ ἀργεί
Ὀρθῶς ἐστίν, ὦ χρηστὲ θεῶν, ἐπικαλεῖσθαι; Δι᾽ ἐμοῦ;
Ἐπίκειται τὰ πάντα ἐν ὀνείροις
Ἔξελθε ἐκ τῆς ἀμφιβολίας, δός μοι τὴν φωνὴν σου.
Ὁ χρόνος ὡς κύκλος ἀέναος ἐστίν
Τί μοι προάγει τὴν ἀρετὴν;
Τὸ μέλλον σιωπᾷ τὰ μυστήρια τοῦ κόσμου
Ἔξελθε ἐκ τῆς ἀμφιβολίας, δός μοι τὴν φωνὴν σου.
Γνῶθι σεαυτόν
Πῶς δεῖ ἀνθρώπους ζῆν; Καὶ ἡμέρα νυκτός;
Ἀπέστειλον τὸ φῶς ἐν τῇ σκοτίᾳ
Ἔξελθε ἐκ τῆς ἀμφιβολίας, δός μοι τὴν φωνὴν σου. Ἀληθῶς;
Τὸ μέλλον σιωπᾷ τὰ μυστήρια τοῦ κόσμου
Τί προάγει τὴν εὐλογίαν; Ἀληθῶς;
Ἀνάγκη διδάσκει τοὺς σοφοὺς
Ποῦ κρύβεται ἡ ἀλήθεια; Τί λέγεις;
Τὸ μέλλον σιωπᾷ τὰ μυστήρια τοῦ κόσμου
Ποῦ κρύβεται ἡ ἀλήθεια; Καὶ ἡμέρα νυκτός;
Οἱ θεοί μὲν ὀφείλουσι τὴν εὐλογίαν, ὑμεῖς δὲ τὴν ἔχθραν
Ποῦ κρύβεται ἡ ἀλήθεια; Τί λέγεις;
Τὸ μέλλον σιωπᾷ τὰ μυστήρια τοῦ κόσμου
Τί ἐστιν ὁ δρόμος τῆς εὐδαιμονίας; Ἀληθῶς;
Ὅπερ ὑπάρχει ἐν τῇ φύσει, οὐ μὴ ἀργεί
Ἔξελθε ἐκ τῆς ἀμφιβολίας, δός μοι τὴν φωνὴν σου. Καὶ ἡμέρα νυκτός;
Πρόσεχε τὸν δρόμον τῆς μοίρας
Ποῦ κρύβεται ἡ ἀλήθεια; Τί λέγεις;
Δίδου καὶ τίμησον
Τί προάγει τὴν εὐλογίαν; Τί λέγεις;
Ὅπερ ὑπάρχει ἐν τῇ φύσει, οὐ μὴ ἀργεί
Ὦ μάντις, τί προάγει τὴν τύχην μου; Καὶ ἡμέρα νυκτός;
Πρόσεχε τὸν δρόμον τῆς μοίρας
Τί ἀποκαλύπτεται ἐν τοῖς ἀστέρις; Τί λέγεις;
Μὴ λήθης τὰ ἀρχαῖα, ὡς ἄνεμος παρερχόμενος
Ἔξελθε ἐκ τῆς ἀμφιβολίας, δός μοι τὴν φωνὴν σου. Καὶ ἡμέρα νυκτός;
Δίδου καὶ τίμησον
Τί ἀποκαλύπτεται ἐν τοῖς ἀστέρις; Τί λέγεις;
Πρόσεχε τὸν δρόμον τῆς μοίρας
Ποῦ κρύβεται ἡ ἀλήθεια; Καὶ ἡμέρα νυκτός;
Ἐπίκειται τὰ πάντα ἐν ὀνείροις
Δείξον μοι τὴν ὁδὸν. Καὶ ἡμέρα νυκτός;
Ἀνάγκη διδάσκει τοὺς σοφοὺς
Ὦ μάντις, τί προάγει τὴν τύχην μου; Τί λέγεις;
Ἀπέστειλον τὸ φῶς ἐν τῇ σκοτίᾳ
Τί προάγει τὴν εὐλογίαν; Καὶ ἡμέρα νυκτός;
Γνῶθι σεαυτόν
Ποῦ κρύβεται ἡ ἀλήθεια; Καὶ ἡμέρα νυκτός;
Ἀνάγκη διδάσκει τοὺς σοφοὺς
Ποῦ κρύβεται ἡ ἀλήθεια; Ἀληθῶς;
Ἀκολούθει τῷ ἀγαθοῦ
Ὦ μάντις, τί προάγει τὴν τύχην μου; Δι᾽ ἐμοῦ;
Ἀκολούθει τῷ ἀγαθοῦ
Τί προάγει τὴν εὐλογίαν;
Ἀνάγκη διδάσκει τοὺς σοφοὺς
Τί προάγει τὴν εὐλογίαν; Δι᾽ ἐμοῦ;
Ἀνάγκη διδάσκει τοὺς σοφοὺς
Τί λέγει ὁ κόσμος περὶ τῆς τύχης; Τί λέγεις;
Ἀκολούθει τῷ ἀγαθοῦ
Δείξον μοι τὴν ὁδὸν. Δι᾽ ἐμοῦ;
ἀνίκητος εἶ ὦ παῖ
Τί μοι προάγει τὴν ἀρετὴν; Καὶ ἡμέρα νυκτός;
Ἡ τύχη ἀναγράφεται ἐν τοῖς ἀστέρες
Πῶς δεῖ ἀνθρώπους ζῆν; Τί λέγεις;
Μὴ λήθης τὰ ἀρχαῖα, ὡς ἄνεμος παρερχόμενος
Ὀρθῶς ἐστίν, ὦ χρηστὲ θεῶν, ἐπικαλεῖσθαι; Καὶ ἡμέρα νυκτός;
Ὁ χρόνος ὡς κύκλος ἀέναος ἐστίν
Τί ἐστιν ὁ δρόμος τῆς εὐδαιμονίας; Δι᾽ ἐμοῦ;
Μὴ λήθης τὰ ἀρχαῖα, ὡς ἄνεμος παρερχόμενος
Τί μοι προάγει τὴν ἀρετὴν;
Ὅπερ ὑπάρχει ἐν τῇ φύσει, οὐ μὴ ἀργεί
Τί λέγει ὁ κόσμος περὶ τῆς τύχης; Καὶ ἡμέρα νυκτός;
Δίδου καὶ τίμησον
Τί προάγει τὴν εὐλογίαν; Δι᾽ ἐμοῦ;
Ἀκολούθει τῷ ἀγαθοῦ
Δίδου μοι τὴν σοφίαν σου. Ἀληθῶς;
Ἀπέστειλον τὸ φῶς ἐν τῇ σκοτίᾳ
Ὀρθῶς ἐστίν, ὦ χρηστὲ θεῶν, ἐπικαλεῖσθαι; Τί λέγεις;
Ὅπερ ὑπάρχει ἐν τῇ φύσει, οὐ μὴ ἀργεί
Δείξον μοι τὴν ὁδὸν. Καὶ ἡμέρα νυκτός;
Ἀκολούθει τῷ ἀγαθοῦ
Ποῦ κρύβεται ἡ ἀλήθεια;
Ὅπερ ὑπάρχει ἐν τῇ φύσει, οὐ μὴ ἀργεί
Ὦ μάντις, τί προάγει τὴν τύχην μου; Δι᾽ ἐμοῦ;
Τὸ μέλλον σιωπᾷ τὰ μυστήρια τοῦ κόσμου
Δίδου μοι τὴν σοφίαν σου. Τί λέγεις;
Ἀπέστειλον τὸ φῶς ἐν τῇ σκοτίᾳ
Τί μοι προάγει τὴν ἀρετὴν; Τί λέγεις;
Γνῶθι σεαυτόν
Τί ἀποκαλύπτεται ἐν τοῖς ἀστέρις; Καὶ ἡμέρα νυκτός;
Ἀνάγκη διδάσκει τοὺς σοφοὺς
Ἔξελθε ἐκ τῆς ἀμφιβολίας, δός μοι τὴν φωνὴν σου. Καὶ ἡμέρα νυκτός;
Τὸ μέλλον σιωπᾷ τὰ μυστήρια τοῦ κόσμου