madhabpaul/tts-speecht5-asm
Text-to-Audio
•
0.1B
•
Updated
•
9
audio
audioduration (s) 1.17
11
| transcription
stringlengths 11
77
|
|---|---|
এদিন মাছবোৰ গোট খাই মাছখোৱা জন্তুবোৰৰ সৈতে
|
|
গংগাটোপে হাতযোৰ কৰি কবলৈ ধৰিলে
|
|
ৰাইজসকল মই আজি আপোনালোকৰ ভৰিৰ ধুলি মূৰত লৈ
|
|
আমাৰ পাচনী চেঙেলী ককাইৰ আজ্ঞামতে
|
|
আষাৰ চেৰেক কথা কব খুজিছো
|
|
যদি মোৰ কথাত কিবা স্বৰূপে কেনা লাগে
|
|
মই লৰামতিক মূৰুখ বুলি মোৰ জগৰ নধৰি দায় দোষ মৰিষণ কৰিব
|
|
যেন আপোনালোকৰ চৰণত মোৰ এয়ে তুতি
|
|
সকলো জন্তুৰ ভিতৰত আমাক ঘাই
|
|
ৰণ দিবলৈ থিৰ কৰাৰ নিমিত্তে মেল মৰা বিলৰ
|
|
ভগা ডুবিতে দুপৰীয়া মেল পাতিলে
|
|
সৌ মেললৈ ৰৌ বৰালি বাহু শল কাৱৈ গৰৈকে আদি কৰি ফুল দৰিকণালৈকে সকলোবোৰ মাছ আহিল
|
|
সমজুৱাসকল গোট খালত টপামুৰীয়া গৰৈক সকলোৱে
|
|
সেই দিনাৰ মেলখনত বৰমূৰীয়া পাতিবলৈ আৰু
|
|
লৰবৰ চেঙেলীক পাচনীৰ ভাৰ দিলে
|
|
পাচনীয়ে গংগাটোপক মেলখন নো কিয় পতা হৈছে
|
|
সমজুৱাসকলক ভালকৈ বুজাই দিবলৈ কলত
|
|
আপোনালোকে মানুহ নামৰ এই জন্তুবোৰৰ
|
|
ঘৰে পতি চাই ফুৰকগৈ
|
|
দেখিব সিহঁতে গৰু মহ ঘোঁৰা ছাগলী আদিৰ কি দৰে গোলামি কৰিব লাগিছে
|
|
গৰু ঘোঁৰাক সিহঁতে খাবলৈ ঘাঁহ দিছে
|
|
শুবলৈ খেৰ পাৰি দিছে থাকিবলৈ ঘৰ সাজি দিছে
|
|
গৰু ঘোঁৰা ছাগলীৰ গোবৰ আৰু লাড পৰ্যন্ত
|
|
এই বহটিয়াবোৰে উকতি চাফা কৰিছে
|
|
ৰাইজসকল একপ্রকাৰ চাবলে গলে এই মানুহ জাতিটো
|
|
সিহঁতে আমাক জাল পল জুলুকি পাউৰী চেপা ঠুহা আদি
|
|
নানা যন্ত্রৰে ধৰি তপত তেলত
|
|
আৰু পকা অঙঠাত পেলাই
|
|
ভাজি পুৰি পাতত দি খৰিকাত দি সিজাই পকাই খায়
|
|
কিন্তু এটা কথা ৰাইজে মন কৰি চাব যে
|
|
সিহঁতে আমাক এইদৰে নানা শাস্তি দি খায়
|
|
তথাপি সিহঁতক আন আন পশু জাতিৰ গোলাম কৰিহে
|
|
ঈশ্বৰে স্বৰজি পঠিয়াইছে
|
|
আগৰ কালত গৰু পোৱালি আছিল যেন মনে ধৰে
|
|
মোৰ মাহী গেদগেদী এই মেললৈ
|
|
কিয় আজি অহা নাই কব নোৱাৰো
|
|
তেওঁ ইয়াত থকা হেঁতেন জন্তুৰ ভিতৰত
|
|
কুলাধম এই মানুহবোৰৰ বিষয়ে
|
|
আৰু ভালকৈ বৰ্ণাই আপোনালোকৰ আগত কব পাৰিলেহেঁতেন
|
|
আৰু সিহঁতক কেনেকৈ মাৰিব পাৰি
|
|
কি গুণ কি ব্যৱস্থা সকলোবোৰ বহলাই কব পাৰিলেহেঁতেন
|
|
কাৰণ তেওঁৰ মুখখনি বহল
|
|
কিয়নো সিহঁতে গৰুৰ গাখীৰ খায়
|
|
মাকৰ গাখীৰ খাইহে পোৱালি ডাঙৰ হব পাৰে
|
|
এইবোৰ কথা ভালকৈ ভাবি চালে মানুহ
|
|
জাতিটো যে গোটগৰু আৰু সমূলি বুধি নাইকিয়া
|
|
এতেকে এনে গৰু মানুহক আমি
|
|
টিলিকতে বধ কৰি আইধা কৰিব পাৰিমহঁক
|
|
ৰাইজসকল মই মুৰুখমতি লৰা
|
|
জুকিয়াই লৈ ভাঙি পাতি কব পৰা নাই
|
|
সেই মুখখনৰেই মোৰ গেদগেদী মাহীয়ে
|
|
গৰৈয়ে গেদগেদীৰ ওচৰ পাই মাত লগালে
|
|
সবাহলৈ যায়নে নাযায়
|
|
গৰৈৰ কথা শুনি গেদগেদীৰ টিকচি বিকচি খং উঠিল
|
|
গেদগেদীয়ে গৰৈক জোকোৰা মাৰি উত্তৰ দিলে
|
|
বন্দী টভংমৰা পোৱালী খোৱা নেযাওঁ যা
|
|
এই উত্তৰ শুনি গৰৈয়ে অপমান পাই উভতি আহি
|
|
সমজুৱা সকলক জনালত গংগাটোপে নিজেই মাহীয়েকক মাতিবলৈ
|
|
মেলৰ বৰগৰাকী বৰমূৰীয়া গৰৈৰ অনুমতি লৈ লৰ ধৰিলে
|
|
আগৰ কালত কুৰুক্ষেত্র যুঁজত ওঠৰ অক্ষৌহিণী সৈন্যৰ ভিতৰত
|
|
অকলে এক অক্ষৌহিণী গিলিছিল বুলি শুনিছোঁ
|
|
এতেকে তেওঁক বেগতে মতাই আনি
|
|
মোৰ কথাৰ প্রমাণ লওক
|
|
গংগাটোপৰ কথা শুনি তেতিয়াই মেলৰ বৰমূৰীয়া গৰচেঙেলী
|
|
পাচনীক হুকুম দিলে যে গেদগেদী বাইক এতিয়াই অনাব লাগে
|
|
তৎক্ষনাৎ পাচনীয়ে গৰৈচিৰিকা এটাক
|
|
গেদগেদীৰ ঘৰলৈ লৰুৱাই পঠাই দিলে
|
|
গেদগেদী বায়ে যদিও গৰৈচিৰিকাৰ আগত
|
|
হৰিষতে গেদগেদীয়ে উত্তৰ দিলে
|
|
এৰা ভালেহে জানে ভালৰ মোল
|
|
আমাৰ গঙ্গাধৰ বোপা নে কোন
|
|
বলা গঙাই বোপা যাওঁ বলা
|
|
মাহীয়েকৰ মুখৰ শলাগনি
|
|
আমাৰ গঙাই বোপাৰ দুই কাণৰ বিন্ধাইদি হো হো কৰে
|
|
যেতিয়া সোমাবলৈ ধৰিলে গঙাই বোপা
|
|
আনন্দত উত্রাৱল হৈ পৰিল
|
|
খং কৰি সভালৈ নাযাওঁ বুলিছিল
|
|
তথাপি ৰাইজৰ হুকুম পেলাব নেপায় বুলি ভাবিব
|
|
কাছি পাৰি সেন্দুৰৰ ফোঁট ৰেখা লৈ ওলাইছিল
|
|
এনেতে গঙ্গাটোপ ওলালহি
|
|
গঙ্গাটোপে মাত লগালে
|
|
কাঞ্চনমতী আই কাঞ্চনমতী আই
|
|
গংগাটোপৰ সম্বন্ধটো শুনিয়েই গেদগেদীৰ
|
|
মূৰৰ খং শৰ্মা পলাবলৈ তৎ নাপালে
|
|
আগেয়ে তেওঁক সেইদৰে কোনেও শলাগ
|
|
এসময়ত এঠাইত এজন বৰ ধনী মানুহ আছিল
|
|
ডাঙৰজনী লাগী আৰু সৰুজনী এলাগী
|
|
লাগীজনীৰো এজনী ছোৱালী হৈছিল
|
|
আৰু এলাগীজনীৰো এজনী ছোৱালী হৈছিল
|
|
লাগী তিৰোতাৰ কথা শুনি গিৰিয়েকে সৰুজনীক
|
|
তাইৰ জীয়েকৰ সৈতে চুৱাপাতনিত থাকিবলৈ এটি পঁজাঘৰ সজাই দিলে
|
|
এলাগীয়ে দুখ কষ্টেৰে জীয়েকক লৈ খুজি মাগি খায়
|
|
ঘৰতে থাকিবলৈ ধৰিলে এলাগীৰ জীয়েকৰ নাম চম্পাৱতী
|
|
লোৱা নাছিল সেই দেখি তেওঁ হাতেৰে
|
|
স্বৰ্গখন ঢুকি পোৱা যেন লাগি গপত ওফন্দি পৰিল
|
|
মাহীয়েকৰ কথাষাৰে গঙ্গাটোপৰ মনত যিমান পাগুলিবলৈ ধৰিলে
|
|
সিমানে তেওঁৰ পেটটো ওফন্দিবলৈ ধৰিলে
|
|
ওফন্দা পেটটো খোজেপতি ওফোন্দাই ওফোন্দাই খোজকাঢ়ি
|
|
আহি গংগাটোপ যেতিয়া সবাহৰ ওচৰ পালেহি
|
|
হঠাৎ পানী হিলৈ ফটাদি শব্দ হোৱাত সমুজুৱাসকলে ভয় খাই দিহাদিহি
|