text
stringlengths 22
4.74k
|
|---|
▁एकदा , ▁एका ▁छोट्या ▁गावात , ▁रा मू ▁नावाचा ▁एक ▁गो ड ▁मुलगा ▁होता . ▁त्याला ▁जंगला त ▁फि रा यला ▁खूप ▁आवडत ▁असे . ▁एक ▁दिवस , ▁तो ▁जंगला त ▁गेला . ▁तेव्हा ▁त्याला ▁एक ▁सुंदर ▁नदी ▁दिसली . ▁त्या ▁नदीच्या ▁पाण्यात ▁सूर ्याची ▁किर णे ▁चमक त ▁होती . ▁नदीच्या ▁का ठा वर ▁सुगंध ी ▁फुल ं ▁होती . ▁रा मू ने ▁ठर वल ं ▁की ▁तो ▁त्या ▁फुला ंचा ▁वास ▁घे ईल . ▁▁ राम ू ▁नदीच्या ▁का ठा वर ▁जाऊन ▁फुला ंचा ▁वास ▁घेत ▁होता . ▁अचानक , ▁त्याला ▁थोड ं ▁दूर ▁एका ▁मोठ्या ▁दग डा च्या ▁भिंती वर ▁एक ▁चिन्ह ित ▁करणे ▁दिस लं . ▁ते ▁चिन्ह ▁केले लं ▁काहीतरी ▁विशेष ▁वाटत ▁होतं . ▁त्याला ▁विचार लं , ▁' हे ▁चिन्ह ▁म्हणजे ▁काय ?' ▁पण ▁त्याला ▁कोणताही ▁उत्तर ▁मिळाला ▁नाही . ▁तो ▁विचारात ▁पडला , ▁की ▁हे ▁चिन्ह ▁कु णी ▁का ▁केले ▁असेल ? ▁▁ त्याने ▁त्या ▁चिन ्हा च्या ▁जवळ ▁जाऊन ▁पाह िल ं . ▁तिथे ▁एक ▁खूप ▁सुंदर ▁बोट ▁ओळख लं , ▁जी ▁नदीच्या ▁पाण्यात ▁पडले ली ▁होती . ▁रा मू ने ▁ती ▁उचल ली ▁आणि ▁तिला ▁चक ित ▁होऊन ▁पाह िल ं . ▁बोट ▁थोड़ी ▁चमकदार ▁होती ▁आणि ▁त्या ▁बो टा वर ▁एक ▁सुंदर ▁चित्र ▁होतं . ▁तिथे ▁एक ▁अ द् भु त ▁कथा ▁द ड ली ▁होती . ▁रा मू ने ▁बोट ▁आपल्या ▁घरा ला ▁घेऊन ▁जा ण्या चं ▁ठर वल ं . ▁▁ घ रात ▁आल्या वर ▁रा मू ने ▁सर्वा ंना ▁सांगित लं . ▁त्याच्या ▁वडिला ंनी ▁त्या ▁बो टा च्या ▁कथा ▁ऐक ून ▁त्याला ▁एक ▁गोष्ट ▁शिक वली . ▁ते ▁म्हणाले , ▁' कधी ▁कधी ▁छोटी ▁गोष्टी ▁मोठे ▁रहस्य ▁घेऊन ▁येतात .' ▁रा मू ▁आन ंदा ने ▁त्या ▁बो टा चा ▁विचार ▁करू ▁लागला . ▁त्याच ं ▁मन ▁त्या ▁रहस्य मय ▁गोष्टी ने ▁भर लं ▁होतं . ▁त्या ▁रात्री , ▁तो ▁चंद ्रा च्या ▁प्रकाश ात ▁गा ढ ▁झोप ला , ▁ज णू ▁त्याच्या ▁म नात ▁नवीन ▁गोष्टींचा ▁प्रवास ▁सुरू ▁झाला ▁होता .
|
▁एकदा ▁एक ▁लहान सा ▁गाव ▁होतं , ▁जिथे ▁सुंदर ▁सागर ▁होता . ▁गावात ▁सर्व जण ▁आनंद ात ▁राहत ▁होते . ▁तेथे ▁एक ▁च िम णी ▁होती , ▁जि चं ▁नाव ▁होतं ▁चि ऊ . ▁चि ऊ ▁नेहमी ▁ना च ताना ▁दि साय ची . ▁ती ▁रात्री मय ▁आकाश ात ▁चंद ्रा च्या ▁प्रकाश ात ▁ना चा य ची , ▁आणि ▁त्यात ली ▁चमक ▁इतर ▁पक्ष ्यांना ▁भ ुर ळ ▁घा ला य ची . ▁▁ एक ▁दिवस ▁चि ऊ ने ▁विचार ▁केला , ▁" आम ्ही ▁सर्व जण ▁एकत्र ▁ना च ूया !" ▁तिने ▁जंगला त ▁इतर ▁पक्ष ्यांना ▁बोल वले . ▁ती ▁म्हणा ली , ▁" या ▁रात्र िम य ▁रात्री त ▁आपण ▁सागर ▁किन ारी ▁एकत्र ▁ना च ूया !" ▁सर्व ▁पक्षी ▁खुश ▁झाल्यावर ▁चि ऊ च्या ▁मागे ▁लागले . ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ▁चंद ्रा च्या ▁प्रकाश ात ▁ना चा यला ▁सुरुवात ▁केली . ▁▁ च िर पिंग , ▁चिर पिंग ▁करून ▁सर्व ▁पक्षी ▁जिवंत ▁झाली . ▁सा ग राच्या ▁ला ट ांचे ▁गाणे ▁त्यांच्या ▁ना चा त ▁मिसळ ले . ▁चि ऊ ने ▁आकाश ात ▁उड़ ताना ▁सूर ्याच्या ▁एका ▁क ळ्या ▁समोर ▁ना च ले . ▁इतर ▁पक्ष ्यांनी ▁देखील ▁तिच्या ▁मागे ▁ना च ले . ▁हा ▁एक ▁सुंदर ▁नृत्य ▁होता , ▁जो ▁सर्वा ंना ▁भ ुल व णारा ▁होता . ▁▁ सु र्य ो दय ▁झाला , ▁आणि ▁सर्व ▁पक्षी ▁थ कले . ▁चि ऊ ने ▁सर्वा ंना ▁म्ह टल ं , ▁" आ पण ▁आता ▁घरी ▁जाऊ या , ▁लेकिन ▁आपण ▁पुन्हा ▁भेट ूया !" ▁सर्वा ंनी ▁त्यांच्या ▁गा ण्यात ▁आन ंदा ने ▁उत्तर ▁दिल ं . ▁त्यांनी ▁सा ग रा कडे ▁एक ▁महत्त्वाची ▁गोष्ट ▁शिक ली ▁- ▁एकत्र ▁अस ण्याची ▁शक्ती ▁नेहमीच ▁जास्त ▁असते . ▁नंतर ▁चि ऊ ने ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁केलेले ▁खेळ ▁आणि ▁ना च ▁सा गरी ▁ला ट ांसोबत ▁निघून ▁गेला . ▁रात्रीच्या ▁नृत ्याच्या ▁रात्रीच्या ▁गोष्टींचा ▁आवाज ▁हळूहळू ▁गायब ▁झाला , ▁पण ▁त्याची ▁चमक ▁काही काळ ▁तरी ▁उर ली .
|
▁एकदा ▁एक ▁लहान सा ▁गा ढ व ▁होता . ▁त्याचे ▁नाव ▁होते ▁गो डू . ▁गो डू ला ▁समुद्रा च्या ▁किनाऱ्या वर ▁फि रा यला ▁आवडत ▁असे . ▁एक ▁दिवस , ▁गो डू ने ▁ठरवले ▁की ▁तो ▁एक ▁सुंदर ▁किन ारा ▁शोध णार ▁आहे . ▁त्याने ▁आपल्या ▁मित्र ांना ▁सांगितले , ▁" मा झ ्या ▁सो बत ▁या , ▁आपण ▁एकत्र ▁किन ारा ▁शोध ूया !" ▁▁ गो डू ▁आणि ▁त्याचे ▁मित्र , ▁एक ▁च िम णी ▁आणि ▁एक ▁स सा , ▁समुद्रा च्या ▁दिशेने ▁नि घा ले . ▁त्यांनी ▁खूप ▁वेळ ▁चाल ले . ▁गो डू ने ▁विचारले , ▁" आ पण ▁किन ारा ▁कुठे ▁शोध ू ?" ▁च िम णी ने ▁उत्तर ▁दिले , ▁" आम ्ही ▁उंच ▁झा डा वरून ▁पाहू ▁शकतो !" ▁स सा ▁म्हणाला , ▁" आम ्ही ▁धर णी वरून ▁चालू ▁शकतो !" ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ▁काम ▁केले ▁आणि ▁एकत्रितपणे ▁किन ारा ▁शोध ण्याचा ▁प्रयत्न ▁केला . ▁▁ श ेव टी , ▁गो डू , ▁च िम णी ▁आणि ▁स सा ▁एक ▁सुंदर ▁किन ारा ▁सापड ला . ▁किनाऱ्या वर ▁पांढ रे ▁वा ळू ▁आणि ▁नि ळा ▁समुद्र ▁होता . ▁गो डू ने ▁आन ंदा ने ▁म्हटले , ▁" हे ▁किती ▁प्रेम मय ▁आहे !" ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ▁खेळ ायला ▁सुरुवात ▁केली . ▁त्यांनी ▁वा ळ ूत ▁खेळले , ▁ला ट ांमध्ये ▁उ ड्या ▁मार ल्या ▁आणि ▁एकमेकां सोबत ▁ह सले . ▁▁ संध ्या काळी , ▁सूर्य ▁अ स्ता ला ▁जात ▁असताना , ▁गो डू ने ▁आपल्या ▁मित्र ांना ▁सांगितले , ▁" आज चा ▁दिवस ▁खूप ▁खास ▁होता !" ▁त्यांनी ▁एकत्र ▁बस ून ▁समुद्रा कडे ▁पाहिले . ▁त्या ▁क्ष णी , ▁समुद्रा च्या ▁ला ट ांचा ▁आवाज ▁आणि ▁सूर ्याच्या ▁किरण ांनी ▁सर्व त्र ▁एक ▁नवा ▁रंग ▁भर ला . ▁गो डू ▁आणि ▁त्याचे ▁मित्र ▁एकमेकां कडे ▁पाहून ▁ह सले , ▁त्यांच्या ▁म नात ▁एक ▁गो ड ▁आठवण ▁राहिली .
|
▁एकदा ▁एक ▁छोटा ▁पांढ रा ▁गिल हरी ▁होता . ▁त्याचे ▁नाव ▁होता ▁चि ंकी . ▁चि ंकी ▁रोज ▁संध्याकाळी ▁आपल्या ▁मित्र ांसोबत ▁खेळ ायला ▁जात ▁असे . ▁त्याला ▁झा डा वर ▁चढ णे ▁खूप ▁आवडत ▁असे . ▁विचार ▁करत - कर त ▁चि ंकी ने ▁ठरवले ▁की ▁तो ▁आज ▁एक ▁नवीन ▁खेळ ▁सुरु ▁ठेवणे ▁आहे . ▁▁ चि ंकी ने ▁त्याच्या ▁मित्र ांना ▁बोला वले . ▁त्याने ▁सांगितले , ▁" आज ▁आपण ▁झा डा च्या ▁उ ंचा वर ▁जाऊन ▁चेंडू ▁उड वू !" ▁सर्व ▁मित्र ▁आन ंदा ने ▁तयार ▁झाले . ▁आकाश ▁नी ळा ▁आणि ▁सूर्य ▁हळूहळू ▁अ स्ता स ▁जात ▁होता , ▁त्यामुळे ▁संध्या काळ ची ▁वेळ ▁खूपच ▁सो पी ▁होती . ▁▁ स र् वा ंनी ▁झा डा वर ▁चढ ले . ▁चि ंकी ने ▁च ेंद्र ूक ▁चेंडू ▁उड वला ▁आणि ▁सर्वा ंनी ▁त्याला ▁बघ ण्यासाठी ▁ग ड ग डून ▁ह सले . ▁चेंडू ▁झा डा च्या ▁वर ▁गेला ▁आणि ▁तो ▁उंच ▁उड ला . ▁सर्वा ंच्या ▁चेह ऱ्या वर ▁उत्साह ▁होता . ▁मित्र ांनी ▁एकत्रितपणे ▁खेळ ून ▁मजा ▁केली . ▁▁ संध ्या काळ च्या ▁वेळे ने ▁त्यांना ▁थक वा ▁जाण वला . ▁पण ▁त्यांनी ▁ठरवले ▁की ▁अज ून ▁एक ▁गेम ▁खेळ ू . ▁त्यांच्या ▁खेळात ▁रा ही ल्यामुळे ▁त्यांचे ▁मन ▁ता जे ▁झाले . ▁घरी ▁जाता ना , ▁चि ंकी ला ▁जाण वले ▁की ▁मित्र ांसह ▁खेळ णे ▁खूप ▁मजेदार ▁असते ▁आणि ▁त्याला ▁ह स ता ▁ह स ता ▁झोप ▁लागली .
|
▁एकदा ▁एक ▁छोटा ▁स सा ▁होता , ▁त्याचे ▁नाव ▁होते ▁टि ंक ू . ▁टि ंक ू ▁म ऊ ▁म ऊ ▁गव ता वर ▁खेळ ायला ▁खूप ▁आवडत ▁असे . ▁एका ▁दिव सात , ▁त्याने ▁विचार ▁केला ▁की ▁सु द्धा ▁त्याला ▁एक ▁शोध ▁घ्या ▁लागेल . ▁त्याला ▁एक ▁खास ▁वस्तू ▁सापड ायला ▁ह वी ▁होती . ▁त्याने ▁जंगला त ▁गेला , ▁जिथे ▁त्याने ▁अनेक ▁गोष्टी ▁पाहिल्या ▁ज्यामध्ये ▁फुल ं , ▁झाड ं ▁आणि ▁इतर ▁प्राणी ▁होते . ▁▁ ट िंक ू ▁जंगला त ▁चाल ताना ▁त्याला ▁एक ▁सुंदर ▁गुलाब ▁सापड ला . ▁गुला बा चा ▁रंग ▁लाल ▁आणि ▁पाना ंचा ▁रंग ▁हिर वा ▁होता . ▁टि ंक ू तो ▁गुलाब ▁खूप ▁सुंदर ▁होता ▁म्हणून ▁त्याने ▁त्याला ▁पुढे ▁एक ▁म ऊ ▁चंद्र िका ▁फक्त ▁पाहिली . ▁' क दाचित ▁ह्या ▁चंद्र िके ▁पासून ▁मला ▁काही ▁खास ▁गोष्ट ▁साप डेल ', ▁असं ▁त्याने ▁विचार लं ▁आणि ▁त्याने ▁चंद्र िके ला ▁ग वतात ून ▁बाहेर ▁काढ लं . ▁▁ ट िंक ू ने ▁चंद्र िके च्या ▁आत ▁एक ▁चमकदार ▁गोळा ▁पाहिला . ▁तो ▁गोळा ▁एक दम ▁उज ळ ▁होता , ▁आणि ▁त्याच ं ▁रूप ▁खूप ▁आकर्षक ▁होतं . ▁टि ंक ू ने ▁त्या ▁गो ळ्या बद्दल ▁सोडून ▁नि घा लं ▁कारण ▁त्याला ▁थोड ं ▁भीती ▁वाटत ▁होतं . ▁तरी पण , ▁त्याने ▁ठर वल ं ▁की ▁तो ▁तो ▁गोळा ▁संप व णार ▁नाही , ▁परंतु ▁त्याला ▁तो ▁विकत ▁घ्या वा ▁लागेल . ▁▁ त्या ला ▁समज लं ▁की ▁त्या ▁गो ळ्या ने ▁त्याच्या ▁म नात ▁एक ▁रहस्य ▁आहे . ▁टि ंक ू ▁त्याला ▁मर ून ▁संप व णार ▁नाही . ▁त्याने ▁हे ▁ठरवले ▁होते ▁की ▁तो ▁त्या ▁गो ळ्या चा ▁संग ▁आपण ▁एका ▁खास ▁मित ्रा बरोबर ▁शे अर ▁करणार ▁आहे . ▁असा ▁शोध ▁घेऊन ▁टि ंक ू ▁त्याच्या ▁म ऊ ▁गव ता वर ▁लप लेल्या ▁गों ड स ▁गोष्टी कडे ▁एका धार ून ▁गेला . ▁त्यांच्या ▁सो बत ▁खेळ ताना ▁त्यांना ▁त्या ▁गो ळ्या चे ▁रहस्य ▁उघड ▁झा लं . ▁त्या ▁गो ळ्या मुळे ▁त्यांना ▁एक ▁अद्वितीय ▁साह स ▁अनुभव ता ▁आ लं .
|
▁एकदा ▁एका ▁लहान ▁गावात , ▁हरि ण ▁नावाचे ▁एक ▁देख णं ▁चिं पा टू ▁राहत ▁होतं . ▁हरि णाला ▁स गळ ्यात ▁जास्त ▁आवडत ▁होतं ▁सुगंध ▁असलेले ▁चेंडू . ▁तो ▁चेंडू ▁गा वाच्या ▁बा गे त ▁खेळ ण्यासाठी ▁नेहमी ▁येत ▁असे . ▁एक ▁दिवशी , ▁त्याने ▁एक ▁मा या वी ▁चेंडू ▁सापड ला . ▁हा ▁चेंडू ▁लांब वरून ▁येणाऱ्या ▁गो ड ▁सुगंध ाने ▁भर लेला ▁होता . ▁हरि णा शिवाय ▁गावा तील ▁इतर ▁प्राणी ▁देखील ▁या ▁चेंडू ने ▁आकर्षित ▁झाले . ▁▁ ▁गावा तील ▁लहान ▁लहान ▁प्राणी ▁चेंडू वर ▁खेळ ून ▁मजा ▁करत ▁होते . ▁पण ▁हरि णाला ▁सांगण्यात ▁आ लं ▁होतं ▁की , ▁त्याला ▁संय म ▁बाळ ग णे ▁आवश्यक ▁आहे . ▁कारण ▁ही ▁चेंडू वेळी ▁अशी ▁काही ▁मोठी ▁गोष्ट ▁होऊ ▁शकते , ▁हे ▁त्याला ▁मा हित ▁होतं . ▁त्यामुळे , ▁हरि णा ने ▁ठर वल ं ▁की ▁तो ▁चेंडू वर ▁खेळ णारे ▁इतर ▁सर्व ▁प्राण्या ंना ▁थोड ं ▁थांब वेल . ▁▁ हर ि णा ने ▁सर्व ▁प्राण्या ंना ▁एकत्र ▁केले ▁आणि ▁त्यांना ▁सांगितले , ▁" आप ल्या ला ▁ह्या ▁मा या वी ▁चेंडू च्या ▁गो ड ▁सुगंध ाचा ▁आनंद ▁घेण्यासाठी ▁थोडा ▁संय म ▁बाळ गा वा ▁लागेल ." ▁सर्व ▁प्राणी ▁समजून ▁गेली ▁आणि ▁त्यांनी ▁चेंडू ▁वर ▁खेळ ायला ▁थांब वल ं . ▁थोड्या च ▁वेळ ात , ▁चेंडू ▁चम का यला ▁लागला , ▁आणि ▁त्यातून ▁गो ड ▁गो ड ▁आवाज ▁बाहेर ▁येऊ ▁लागला . ▁▁ ▁त्या ▁आवाज ामुळे ▁सर्व ▁प्राण्या ंची ▁उत्सुक ता ▁वाढली . ▁त्यांनी ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ▁राह ून ▁चेंडू ला ▁पहा यला ▁सुरुवात ▁केली . ▁अचानक , ▁चेंडू ंनी ▁एक ▁सुंदर ▁खेळ ▁उ लग डून ▁दाख वला , ▁ज्यामुळे ▁सर्व ▁प्राणी ▁खुश ▁झाले . २० . ▁हरि ण ▁खूप ▁आनंद ित ▁झाला ▁हे ▁पाहून . ▁त्याच ं ▁संय म ▁बाळ गण ं ▁खूप ▁चांग लं ▁ठ रल ं . ▁आणि ▁त्या ▁दिवशी ▁सग ळे ▁प्राणी ▁गो ड ▁गो ड ▁खेळ त , ▁आनंद ात ▁झ पा टले .
|
▁एकदा ▁एक ▁लहान ▁गाव ▁होतं . ▁त्या ▁गावात ▁न न ्हा ▁मोहन ▁आणि ▁त्याची ▁मा व शी ▁सि ता ▁राहत ▁होत्या . ▁मोहन ▁खूप ▁चि घ ळ ट ▁होता , ▁पण ▁त्याला ▁चांगले ▁कपडे , ▁विशेषतः ▁एक ▁पां घर ूण ▁खूप ▁आवडत ▁होतं . ▁तो ▁रोज ▁ते ▁पां घर ूण ▁घाल ून ▁बाहेर ▁फि रा यला ▁जात ▁होता . ▁काही ▁वेळा ▁त्याचे ▁मित्र ▁त्याला ▁म्हणा यचे , ▁" मो हन , ▁तु झ ्या ▁पां घ रु णात ▁किती ▁झ व ्वा ळ ▁दिसतो स !" ▁▁ ▁एक ▁दिवस , ▁मोहन ▁जंगला त ▁खेळ त ▁होता . ▁तिथे ▁त्याला ▁एक ▁अ जब ▁पक्षी ▁दिसला . ▁ती ▁पक्षी ▁खूप ▁सुंदर ▁होती , ▁तिचे ▁रंग ▁अगदी ▁चमकदार ▁होते . ▁मोहन ने ▁विचार ▁केला , ▁" मी ▁या ▁पक्ष ्या कडे ▁जा ईन ▁आणि ▁त्याला ▁जवळून ▁पा हीन ." ▁पण ▁तो ▁जवळ ▁जाता च , ▁पक्षी ▁उ डा ला ▁आणि ▁मोहन चा ▁पां घर ूण ▁त्या ▁झा डा ला ▁अड कला . ▁मोहन ▁कसा ▁करावा , ▁हे च ▁समजले ▁नाही . ▁▁ ▁त्यानंतर ▁मोहन ने ▁धी र ▁धर ला ▁आणि ▁पां घर ूण ▁सा वरून , ▁पक्षी ▁नाही सा ▁झाला . ▁त्याला ▁कळ लं ▁की , ▁या पेक्षा ▁त्याला ▁जास्त ▁आनंद ▁घेणे ▁गर जे चे ▁आहे . ▁तो ▁घरी ▁परतला ▁आणि ▁सि ता ने ▁त्याला ▁विचार लं , ▁" काय ▁झा लं ?" ▁मोहन ने ▁सर्व ▁काही ▁सांगित लं . ▁सि ता ▁म्हणा ली , ▁" प ां घर ूण ▁महत्त्वाचे ▁आहे , ▁पण ▁त्या पेक्षा ▁महत्त्वा चं ▁म्हणजे ▁आनंद ात ▁राहणे ." ▁▁ ▁मोहन ने ▁ठरवले ▁की ▁तो ▁पक्ष ्याच्या ▁ग प्पा ▁ऐ का यला ▁व ▁निस र्गा चा ▁आनंद ▁घेण्यासाठी ▁जंगला त ▁जाईल , ▁पण ▁त्याच्या ▁पां घ रु णा शिवाय . ▁त्या ▁दिवशी ▁मोहन ने ▁नवा ▁अनुभव ▁घेतला ▁आणि ▁त्याला ▁समज लं ▁की ▁खरे ▁आन ंदा चे ▁क्षण ▁पां घ रु णात ▁नस तात , ▁तर ▁आपल्या ▁मित्र ांमध्ये ▁आणि ▁निस र् गात ▁असतात .
|
▁एकदा ▁एक ▁छोटे ▁गाव ▁होते . ▁त्या ▁गावात ▁एक ▁न न ्हा ▁प ोर गा ▁होता , ▁त्याचे ▁नाव ▁होते ▁चि ंट ू . ▁चि ंट ूला ▁जंगला त ▁फि रा यला ▁जाऊन ▁नवीन ▁गोष्टी ▁अनुभव णे ▁खूप ▁आवडत ▁होते . ▁एके ▁दिवशी , ▁चि ंट ू ने ▁ठरवले ▁की ▁तो ▁जंगला त ▁थोडे से ▁पुढे ▁जाईल . ▁त्याच्या सोबत ▁त्याचा ▁मित्र ▁बा ळा ▁होता . ▁दोघे ▁मिळ ून ▁जंगला त ▁गेले . ▁▁ ज ंग ला त ▁जाता च , ▁त्यांना ▁एक ▁अ द् भु त ▁दृश्य ▁दिसले . ▁एका ▁मोठ्या ▁झा डा वर ▁एक ▁अल ौ क िक ▁पं खा ▁होता . ▁त्या ▁पं ख्या त ▁रंग - ब िर ंगे ▁रूप ▁होते . ▁चि ंट ू ▁आणि ▁बा ळा ▁तो ▁रूप ▁बघ ून ▁थ क् क ▁झाले . ▁त्यांनी ▁त्याला ▁जवळ ▁जाऊन ▁पाहिले . ▁पं ख्या चा ▁आवाज ▁आणि ▁त्याचे ▁दिव ्य ▁रंग ▁पाहून ▁दोघ ांचे ▁मन ▁प्र स न्न ▁झाले . ▁चि ंट ू ने ▁बा ळ्या ला ▁सांगितले , ▁" क िती ▁छान ▁आहे ▁ना ▁हे ? ▁हे ▁अनुभव णे ▁खूप ▁मज ेशी र ▁आहे !" ▁▁ पण ▁एकाच ▁क्ष णात , ▁त्या ▁पं ख्या तून ▁एक ▁चमकदार ▁पं खा ▁उ डा ला . ▁तो ▁पं खा ▁जंगला त ▁उंच ▁उड त ▁गेला . ▁चि ंट ू ▁आणि ▁बा ळा ▁त्याचा ▁पाठलाग ▁करू ▁लागले . ▁त्यांनी ▁त्या ▁पं ख्या च्या ▁मागे ▁धाव ून ▁अनेक ▁रंग ांच्या ▁खूप ▁अ द् भु त ▁गोष्टी ▁पाहिल्या . ▁रंग ीत ▁फुल ं , ▁आनंद ी ▁पक्षी ▁आणि ▁चमक णारे ▁तारे ▁हे ▁सर्व ▁त्यांना ▁अनुभव णे ▁मिळाले . ▁▁ आ खे र , ▁पं खा ▁एका ▁मोठ्या ▁र ां गे त ▁उ डा ला . ▁तिथे ▁चि ंट ू ▁आणि ▁बा ळा ▁थांब ले . ▁त्यांनी ▁त्या ▁पं ख्या तून ▁आलेल्या ▁गोष्टींचा ▁अनुभव ▁घेतला ▁आणि ▁पुन्हा ▁घरा कडे ▁नि घा ले . ▁त्या ▁दिवशी ▁चि ंट ू ▁आणि ▁बा ळा ▁एक ▁अ द् भु त ▁अनुभव ▁घेऊन ▁घरी ▁गेले ▁आणि ▁त्यांच्या ▁चेह ऱ्या वर ▁एक ▁सुंदर ▁स् मित ▁होते .
|
▁एकदा ▁एक ▁सुंदर ▁जंगल ▁होतं . ▁त्या ▁जंगला त ▁एक ▁राज क न्या ▁रहती ▁होती . ▁ति चं ▁नाव ▁होता ▁सिया . ▁सिया ▁चांगली , ▁प्रेम ळ ▁आणि ▁न ित ळ ▁होती . ▁ती ▁रोज ▁जंगला त ▁फि रा यला ▁जात ▁असे ▁आणि ▁प्राण्या ंशी ▁खेळ त ▁असे . ▁सिया ▁जंगला च्या ▁बाहेर ▁एक ▁सुंदर ▁वा डा ▁बांध ला य . ▁वा ड्या तील ▁सग ळे ▁प्राणी ▁तिला ▁जास्त ▁आवडत ▁होते . ▁▁ ए के ▁दिवशी , ▁सिया ▁जंगला त ▁चाल ली ▁असताना ▁तिला ▁एक ▁द व स् नात ▁चंद्र कोर ▁दिसला . ▁तो ▁चंद्र कोर ▁खूपच ▁सुंदर ▁होता , ▁पण ▁तो ▁तिथे ▁एक टा ▁होता . ▁सिया ला ▁चंद्र कोर कडे ▁पाह ताना ▁एक दम ▁शांत ▁होणे ▁आ लं . ▁त िन ं ▁ठर वल ं ▁की ▁तिने ▁त्या ▁चंद्र को रा ला ▁जवळ ▁जाऊन ▁विचार लं , ▁" तू ▁इथे ▁एक टा ▁का ▁बसला स ?" ▁▁ ▁चंद्र कोर ▁म्हणाला , ▁" मी ▁इथे ▁काही ▁शोध त ▁आहे , ▁पण ▁मला ▁मदती ची ▁गरज ▁आहे . ▁मी ▁माझ्या ▁मित्र ांना ▁हर वले ▁आहे . ▁त्यांच्या ▁शोध ात ▁आहे ." ▁सिया ▁त्याच्या ▁मदती साठी ▁तयार ▁झाली . ▁दोघे ▁एकत्र ▁जंगला त ▁फिर ले ▁आणि ▁सर्व ▁प्राण्या ंना ▁भेट ले . ▁त्यांनी ▁सर्वा ंना ▁एकत्र ▁ये ण्याचा ▁विचार ▁दिला . ▁सिया ▁आणि ▁चंद्र को रा ▁सो बत ▁सारे ▁प्राणी ▁खुश ▁झाले . ▁▁ आ ता ▁सर्व ▁प्राणी ▁एकत्र ▁झाले . ▁चंद्र को रा चे ▁मित्र ▁त्याचे ▁सो बत ▁होते . ▁सिया ▁आन ंदा ने ▁ना च ली . ▁ती ▁चंद्र को रा ▁साठी ▁खूप ▁काही ▁शिक ली ▁होती ▁की ▁घा बर ून ▁जाऊ ▁नये . ▁जंगला त ले ▁सर्व ▁प्राणी ▁त्यांच्या ▁मध ल्या ▁खेळ ांनी ▁त्यांच्या ▁दिन ंग ती ▁पासून ▁समा धानी ▁झाले . ▁सिया ▁आणि ▁चंद्र को राने ▁एकत्र ▁जंगला तील ▁सर्व ▁ग ूण ांना ▁जिंक लं . ▁त्यांनी ▁एक ▁अ द् भु त ▁आणि ▁रहस्य मय ▁सह ली चा ▁अनुभव ▁घेतला ▁आणि ▁त्यांच्या ▁मित्र ांसोबत ▁प्रत्येक ▁क्ष णाचा ▁आनंद ▁घेतला .
|
▁एकदा ▁एक ▁छोटा ▁गा ढ व ▁होता , ▁ज्या चं ▁नाव ▁र ां का ▁होतं . ▁र ां का ▁एक दम ▁च ंच ल ▁आणि ▁उत्सा ही ▁गा ढ व ▁होता . ▁त्याला ▁जंगला त ▁ताज ्या ▁भाज ्या ▁खूप ▁आवडत ▁होत्या . ▁त्याच्या ▁माण साने ▁त्याला ▁एक ▁मोहि म ▁दिली ▁- ▁जंगला त ▁जाऊन ▁ताज ्या ▁भाज ्या ▁आण ाय च्या ▁होत्या . ▁र ां का ▁त्याच्या ▁मित्र ांसोबत ▁जंगला त ▁गेला . ▁त्याच्या ▁म नात ▁एक ▁आनंद दायी ▁ ध्ये य ▁होतं ▁- ▁तो ▁योग्य ▁भाज ्या ▁आण णार ▁होता . ▁▁ ज ंग ला त ▁गेल्या वर ▁र ां का ▁आणि ▁त्याचे ▁मित्र ▁खेळ ▁खेळ ू ▁लागले . ▁त्यांनी ▁बा गे तील ▁हिर व्या ▁भाज ्या ▁पाहिल्या ▁आणि ▁आन ंदा ने ▁झो पा ळा ▁मार ला . ▁परंतु ▁त्यांना ▁एक ▁गोष्ट ▁पाहिली ▁- ▁एक ▁छो ट ं ▁पाण्या चं ▁झ रा ▁खूप ▁कमी ▁पाण्या ने ▁वा ळ ले लं ▁होतं . ▁र ां का ▁आणि ▁त्याच्या ▁मित्र ांनी ▁ठर वल ं ▁की ▁त्यांनी ▁त्या ▁ठिकाणी ▁पाणी ▁शि ंप णे ▁आवश्यक ▁आहे . ▁त्यांनी ▁झ िप रे ▁सापडले , ▁आणि ▁पाणी ▁घेत ल्यावर ▁ते ▁झ र ्यात ▁भर ून ▁ठेवले . ▁▁ पा ण्या चं ▁शि ंप ण ▁करून , ▁त्यांचा ▁झ रा ▁पुन्हा ▁भर ला . ▁जेव्हा ▁पाणी ▁झ ऱ्या त ▁आ लं , ▁तेव्हा ▁सग ळे जण ▁आनंद ात ▁ना च ू ▁लागले . ▁त्या ▁दिव साला ▁र ां का ▁आणि ▁त्याच्या ▁मित्र ांनी ▁भाज ्या ▁एकत्रित ▁केल्या ▁आणि ▁त्यांची ▁मजा ▁घेतली . ▁घरा कडे ▁परत ताना , ▁त्यांना ▁वा टे त ▁खूप ▁सुंदर ▁फुल ं ▁दिसली . ▁त्यांनी ▁त्या ▁फुला ंचे ▁सुगंध ▁घेतले , ▁ज्यामुळे ▁स गळ ्यांच्या ▁म नात ▁एक ▁अनो खी ▁शांतता ▁आली . ▁▁ घ रात ▁ये ता च , ▁र ां का ▁आणि ▁त्याचे ▁मित्र ▁भाज ्या ▁आण ून ▁गार्डन मध्ये ▁ठेवले . ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ▁बस ून ▁ताज ्या ▁भाज ्या ▁खा ण्याचा ▁आनंद ▁घेतला . ▁र ां का ▁विचार ▁करत ▁होता , ▁' ह ्या ▁मोहिमे त ▁आम्ही ▁फक्त ▁भाज ्या ▁आण ल्या न ं ▁नव्हे , ▁तर ▁वनस्पती ंना ▁जीवन ▁दिल ं .' ▁त्याला ▁उम ज लं ▁की ▁एक ▁सो पी ▁काम ▁न ▁करता , ▁ते ▁स गळ ं ▁जग ▁सु न् दर ▁बन वू ▁शकतात . ▁त्या ▁दिवशी ▁स गळ ं ▁जंगल ▁ह सत ▁होतं ▁आणि ▁र ां का ▁गा ढ वाच्या ▁म नात ▁थोडा ▁श ांती चा ▁अनुभव ▁आला .
|
▁एकदा ▁एक ▁छोटा ▁पक्षी ▁होता , ▁त्याचे ▁नाव ▁होते ▁नील ू . ▁नील ूच्या ▁पंख ांचा ▁रंग ▁पांढ रा ▁व ▁नि ळा ▁होता . ▁त्याचे ▁रूप ▁खूप ▁सुंदर ▁होते . ▁सर्व ▁पक्षी ▁त्याला ▁शास्त्रीय ▁नृत ्या सारखे ▁उड ताना ▁बघ ून ▁खुश ▁होत . ▁नील ू ▁नेहमी ▁उ डून ▁जा ण्याचे ▁स्व प ्न ▁पा हाय चा . ▁तो ▁उंच ▁आकाश ात ▁उ डून ▁जाईल ▁आणि ▁जगा तील ▁सर्वा ंत ▁सुंदर ▁स्थळ ांवर ▁जाईल . ▁▁ एक ▁दिवस , ▁नील ू ने ▁ठरवले ▁की ▁तो ▁उ डून ▁जाईल . ▁त्याने ▁तयार ▁केलेले ▁शास्त्रीय ▁नृत्य ▁करून ▁उड ण्यास ▁सुरुवात ▁केली . ▁तो ▁सुर ्याच्या ▁किरण ांमध्ये ▁चमक त , ▁झाड ांच्या ▁वर ▁उंच ▁उड त ▁गेला . ▁त्याला ▁स्व प् नात ले ▁अनेक ▁ठिकाणे ▁दिसले . ▁समुद्र , ▁पर्वत , ▁आणि ▁रंग ब िर ंगी ▁फुला ंचे ▁बाग ांनी ▁त्याला ▁मंत्र मु ग्ध ▁केले . ▁▁ अ चानक , ▁नील ूला ▁एक ▁विचार ▁आला . ▁त्याला ▁आपल्या ▁मित्र ांना ▁सु द्धा ▁त्याच्या सोबत ▁घ्या यचे ▁होते . ▁त्याने ▁त्याच्या ▁मित्र ांना ▁बोला वले . ▁सर्वा ंनी ▁मिळ ून ▁ना च त ▁ना च त ▁उड त ▁ग ित ले . ▁त्यांचा ▁आनंद ▁अन म ोल ▁होता . ▁एक साथ ▁उ डून ▁जाणे ▁त्यांना ▁भ ारा वून ▁टाकले . ▁▁ नी लू ▁आणि ▁त्याचे ▁मित्र ▁ग प्पा ▁मार त ▁उड त ▁राहिले . ▁त्यांना ▁एक दम ▁एक ▁सुंदर ▁बाग ▁सापड ली , ▁जिथे ▁फुल ं ▁होती , ▁आणि ▁पाणी ▁पि ण्यासाठी ▁एक ▁सुंदर ▁नदी ▁होती . ▁तिथे ▁बस ून ▁त्यांनी ▁खूप ▁गो ड ▁ग प्पा ▁केल्या . ▁त्यांना ▁कधीही ▁भ ुल ल्या सारखे ▁वाटले , ▁कारण ▁त्यांच्या ▁आ जू बा जू च्या ▁निस र्गा ने ▁त्यांना ▁सुख द ▁अनुभव ▁दिला . ▁नील ू ने ▁आणि ▁त्याच्या ▁मित्र ांनी ▁एकत्रित ▁हा ▁साह स ▁अनुभव ▁घेतला ▁आणि ▁हे ▁लक्षात ▁आले ▁की ▁एकत्र ▁राह ण्या ने च ▁सर्वात ▁सुंदर ▁क्षण ▁मिळ तात .
|
▁एकदा ▁एका ▁लहान शा ▁गावात ▁रा धा ▁आणि ▁सुनील ▁नावाचे ▁दोन ▁मित्र ▁होते . ▁ते ▁दोघेही ▁रोज ▁शाळेत ▁एकत्र ▁जात ▁होते . ▁एक ▁दिवस ▁त्यांना ▁शाळा ▁सु ट ली ▁आणि ▁त्यांनी ▁ठरवले ▁की ▁आज ▁ते ▁बसने ▁शहरात ▁जा तील . ▁त्यांच्या ▁म नात ▁एक ▁विचार ▁होता ▁- ▁शहरात ▁जाऊन ▁त्यांना ▁खूप ▁मजा ▁येईल . ▁पण ▁बस च्या ▁स्थान कावर ▁त्यांच्या ▁गाडी चा ▁नंबर ▁चु कला ▁आणि ▁बस ▁थो डी ▁अव ्यव स्थित ▁झाली . ▁ते ▁थोडे ▁घा बर ले , ▁पण ▁एकमेकांना ▁धी र ▁देत ▁बस ांच्या ▁र ांब ांमध्ये ▁शोध ▁घेतले . ▁▁ ▁त्यांच्या ▁दोन्ही ▁मित्र ांना ▁बस ांचा ▁खूप ▁आवड ▁होता , ▁त्यामुळे ▁त्यांनी ▁ठरवले ▁की ▁त्या ▁अव ्यव स्थित ▁र ांब ामध्ये ▁ते ▁एकत्र ▁होणार . ▁त्यांनी ▁बस च्या ▁चाल काला ▁विचारले , ▁" आम ्ही ▁कु ठ ल्या ▁बस मध्ये ▁चढ ायला ▁हवे ?" ▁चाल काने ▁त्यांना ▁योग्य ▁बस ▁दाख वली . ▁बस मध्ये ▁चढ ल्यावर ▁त्यांच्या ▁म नात ▁उत्सुक ता ▁होती . ▁हा ▁अनुभव ▁एक दम ▁वेगळा ▁होता ! ▁▁ ▁बस ▁ह ळू ▁ह ळू ▁शहरा कडे ▁नि घा ली . ▁रा धा ▁आणि ▁सुनील ▁खिड की तून ▁बाहेर ▁पाहून ▁खूप ▁आनंद ित ▁झाले . ▁शहरा चे ▁मोठे ▁मोठे ▁इमारती , ▁चमकदार ▁दि वे ▁आणि ▁सर्व त्र ▁चाल णारे ▁लोक ▁त्यांच्या ▁म नात ▁अ द् भु त ▁स्व प ्न ▁निर्माण ▁करत ▁होते . ▁बस ▁थांब ल्यावर , ▁त्यांना ▁शहरा ची ▁भ टक ंती ▁करायला ▁निघ ायला ▁खूप ▁उत्सुक ता ▁होती . ▁त्यांच्या ▁डोक ्यात ▁एक ▁क ल्प नार म्य ▁जग ▁होते . ▁▁ ▁गेल्या ▁दिवशी ▁त्यांनी ▁खूप ▁मजा ▁केली . ▁त्यांनी ▁अनेक ▁गोष्टी ▁पाहिल्या ▁आणि ▁शाळे तील ▁मित्र ांब रोबर ▁ती ▁मजा ▁शे अर ▁करण्याचे ▁ठरवले . ▁चाल ताना ▁रा धा ने ▁सुनील ला ▁सांगितले , ▁" आम ्ही ▁पुन्हा ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁असेच ▁खूप ▁मज ेशी र ▁दिवस ▁घाल वु या !" ▁आज चा ▁दिवस ▁त्यांच्या ▁आयुष ्यातील ▁खास ▁दिवस ▁झाला . ▁अशी ▁एकत्र ▁हो णारे ▁प्रवासा मुळे ▁ते ▁दोघेही ▁थोडे ▁स्व प् ना ळू ▁झाले ▁आणि ▁उप क्रमा च्या ▁कथा ▁सांग ून ▁उत्सा हा ने ▁घरी ▁परतले .
|
▁एक ▁का ळी ▁एक ▁गा णार ▁नावा डी ▁होता . ▁त्याच ं ▁नाव ▁होतं ▁दीपक . ▁दीपक ▁धी र स्थ ी र ▁होता ▁आणि ▁तो ▁एक टा ▁जंगला त ▁गाणे ▁ग ात ▁फिर त ▁होता . ▁त्याच्या ▁गा ण्यात ▁जादू ▁होती . ▁त्याच्या ▁गाण्या ंनी ▁चौर सात ल्या ▁सग ळ्या ▁प्राण्या ंना ▁आकर्षित ▁के लं . ▁▁ एक ▁दिवस , ▁दीपक ▁जंगला त ▁गाणे ▁गाव त ▁होता . ▁अचानक , ▁त्याला ▁एका ▁लहान ▁गिल हरी ने ▁बोला वल ं . ▁" दी पक ▁भाऊ ! ▁अरे , ▁तुम चं ▁गा णं ▁किती ▁छान ▁आहे ! ▁तुम्हाला ▁आमच्या ▁जंगला त ▁काही ▁मदत ▁ह वी ▁आहे ▁का ?" ▁दीपक ने ▁विचार लं , ▁" काय ▁मदत ▁ह वी ▁आहे ?" ▁गिल हरी ने ▁सांगित लं ▁की , ▁जी र्ण ▁झा डा वर ▁सर्व ▁प्राणी ▁बस ले ▁आहेत , ▁ते ▁झाड ▁पेल ण्यासाठी ▁सग ळे ▁एकत्र ▁येत ▁आहेत . ▁▁ दी पक ने ▁त्यांचे ▁ऐ कले ▁आणि ▁झा डा जवळ ▁गाणे ▁गाय ला ▁सुरू वात ▁केली . ▁गा णं ▁ऐक ून ▁सग ळे ▁प्राणी ▁जमा ▁झाले . ▁त्यांनी ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁त्या ▁झा डा ला ▁मदत ▁केली . ▁झाड ▁मजबूत ▁आणि ▁सु शो भ ित ▁झा लं . ▁आता ▁त्या ▁झा डा वर ▁हर ित ▁प ान ं ▁आणि ▁गो ड ▁फ ळ ं ▁लागली . ▁▁ सर्व ▁प्राणी ▁आन ंदा ने ▁ना च त ▁होते . ▁दीपक च्या ▁गा ण्यात ▁जादू ▁होती , ▁जी ▁स गळ ्यांना ▁एकत्र ▁आण त ▁होती . ▁गाणे ▁संप ल्यावर , ▁गिल हरी ने ▁दीप कला ▁म्हणा लं , ▁" तुम च्या ▁गाण्या ने ▁म्हणजे ▁आमच्या ▁जंगला ने ▁जो डा ▁साध ला , ▁दीपक !" ▁त्यामुळे ▁दीपक ▁व नात ▁एक ▁वीर ▁म्हणून ▁गा ज ला .
|
▁एकदा ▁एक ▁छोटा ▁गाव ▁होता . ▁त्या ▁गावात ▁एक ▁प्र खर ▁रंगा चा ▁जै तून ▁झाड ▁होता . ▁बच्चे ▁खेळ ताना ▁त्या ▁झा डा च्या ▁खाली ▁ब साय चे . ▁पण ▁त्यांना ▁त्या ▁झा डा ची ▁खरी ▁गोष्ट ▁माहिती ▁नव्हती . ▁एक ▁दिवस , ▁शाळेत ल्या ▁लहान ▁मुला ंनी ▁ठरवले ▁की ▁ते ▁त्या ▁झा डा ला ▁भेट ▁द्या यचे . ▁▁▁▁ त्या ▁दिवशी , ▁मुला ंनी ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁त्या ▁झा डा जवळ ▁गेले . ▁तिथे ▁एक ▁वृद्ध ▁व्यक्ती ▁होती . ▁तिने ▁मुलांना ▁सांगितले , ▁" हे ▁झाड ▁एक ▁विशेष ▁जागा ▁आहे . ज ्यात ▁तुम्हाला ▁काहीतरी ▁अ द् भु त ▁पा हा यला ▁मिळेल ! ▁परंतु ▁तुम्हाला ▁मार्गदर्शन ▁करणे ▁लागेल ." ▁मुला ंनी ▁उत्सुक तेने ▁विचारले , ▁" क से ?" ▁▁▁▁ वं न तो ▁ही ▁व्यक्ती ▁म्हणा ली , ▁" जर ▁तुम्ही ▁झा डा च्या ▁फ ां दी वर ▁जाऊन ▁शांत पणे ▁बसला त , ▁तर ▁तुम्ही ▁एक ▁गू ढ ▁र ांज ण ▁पा हाल . ▁ते ▁पाहिल्या वर ▁तुम्हाला ▁आनंद ▁आणि ▁अज्ञात ▁जाण वेल ." ▁मुला ंचा ▁उत्साह ▁वाढ ला , ▁आणि ▁त्यांनी ▁फ ां दी वर ▁चढ ायला ▁सुरुवात ▁केली . ▁▁▁▁ ज स ज सा ▁त्यांचा ▁विश्वास ▁वाढत ▁गेला , ▁त्यांनी ▁त्या ▁गू ढ ▁र ांज नाला ▁पहा यला ▁लागले . ▁र ांज ण ▁त्यांना ▁एक ▁सो न्या चा ▁झ रा ▁दाख वत ▁होते . ▁सग ळे ▁मु लं ▁त्या ▁झ ऱ्या तून ▁येणाऱ्या ▁प्रकाश ात ▁घ ुट म ळ त ▁होते . ▁त्यांना ▁जाण वले ▁की ▁हे ▁झ ऱ्या चे ▁पाणी ▁त्यांच्या ▁मना च्या ▁सर्व ▁इच्छ ांना ▁पूर्ण ▁करेल . ▁त्या ▁दिवशी ▁मुलांना ▁थोडा सा ▁मेल ो डी चा ▁अनुभव ▁आला . ▁त्या ▁पुरा तन ▁झाड ान ं ▁त्यांना ▁एक ▁अ द् भु त ▁आश्चर्य ▁दिल ं ▁आणि ▁त्यांचा ▁खेळ ▁एक ▁रहस्य मय ▁उब दार ▁अनुभव ▁बनला .
|
▁एकदा , ▁एका ▁छोट्या ▁गावात ▁एक ▁चांगली ▁मुले ▁होती . ▁तिचे ▁नाव ▁होते ▁मा या . ▁मा या ▁रोज ▁शाळेत ▁जा ई ▁आणि ▁शाळे तून ▁घरी ▁आल्या वर ▁तिला ▁एक ▁लोक क था ▁वा चा यला ▁आवडत ▁असे . ▁आई ने ▁एकदा ▁तिला ▁सांगितले ▁की , ▁" माया , ▁लोक क था ▁वाच ून ▁तू ▁शिक त ▁असलेल्या ▁गोष्टी ंबद्दल ▁विचार ▁कर !" ▁मा या ▁आन ंदा ने ▁पुस्तक ▁उचल ून ▁आपला ▁आवड ता ▁को नाडा ▁गाठ त ▁असे . ▁▁ एक ▁दिवस , ▁मा या ▁शाळे तून ▁ये ताना ▁तिला ▁ग व्हा ळ ▁रंगा ची ▁एक ▁मोठी ▁साल ▁दिसली . ▁तिला ▁लगेच ▁विचार ▁आला , ▁" ही ▁साल ▁काढून ▁मी ▁काय ▁कर ु ▁श केन ?" ▁तिने ▁ती ▁साल ▁उचल ली ▁आणि ▁तिच्या ▁मित्र ांना ▁दाख वाय ला ▁गेली . ▁तिच्या ▁मित ्रा ने ▁सांगितले , ▁" आ पण ▁याला ▁रंग वून ▁काही ▁सुंदर ▁बन वू ▁शकतो !" ▁सर्व ▁मित्र ांनी ▁मिळ ून ▁त्या ▁साल ▁काढ ण्यास ▁सुरुवात ▁केली . ▁▁ त्या च ▁दिवशी ▁संध्याकाळी , ▁मा या ▁आणि ▁तिचे ▁मित्र ▁मिळ ून ▁रंग ीत ▁साल ▁बन वत ▁होते . ▁त्यांनी ▁रंग ▁घाल ून ▁त्याला ▁खूप ▁सुंदर ▁बनवले . ▁वा वर णारे ▁लोक ▁त्यांना ▁पाहून ▁आश्चर्यचकित ▁झाले . ▁मा या ▁म्हणा ली , ▁" हे ▁खूप ▁शुभ ▁आहे ! ▁आपण ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁ते ▁केले ." ▁सर्व ▁मित्र ांनी ▁आन ंदा ने ▁टा ळ्या ▁वाज वल्या . ▁▁ उ शि रा , ▁ते ▁सर्व ▁काही ▁करून ▁घरी ▁गेले . ▁मा या ▁तिच्या ▁आई कडे ▁गेली ▁आणि ▁तिला ▁सांगितले ▁की , ▁त्यांनी ▁साल ▁काढून ▁एक ▁सुंदर ▁वस्त्र ▁बनवले ▁आहे . ▁आई ने ▁तिला ▁गों जार ले ▁आणि ▁म्हणा ली , ▁" तू ▁सर्वा ंनी ▁मिळ ून ▁काम ▁केल्या मुळे ▁किती ▁सुंदर ▁गोष्ट ▁बनली ▁आहे !" ▁त्या ▁रात्री , ▁मा या ▁झोप ताना ▁सर्वा ंच्या ▁सह कार ्याची ▁आठवण ▁करून ▁दिली . ▁तिला ▁खूप ▁म ऊ ▁श ांती ▁वाटली .
|
▁एकदा ▁एका ▁गावात ▁एक ▁लहान ▁मुलगी ▁होती , ▁ति चं ▁नाव ▁रा धा . ▁तिला ▁आपल्या ▁वाढ दिव सा साठी ▁एक ▁खास ▁केक ▁स ज वाय चा ▁होता . ▁रा धा ▁ने ▁विचार ▁केला , ▁" या ▁वर्षी ▁मी ▁माझा ▁केक ▁स्प ंदन शील ▁रंग ांमध्ये ▁स ज वू !" ▁तिला ▁पिव ळा , ▁गुलाबी , ▁आणि ▁नि ळा ▁रंग ▁खूप ▁आवडत ▁होता . ▁रा धा ▁ने ▁तिच्या ▁आई ला ▁मदती साठी ▁बोला वल ं . ▁दोघ ी नी ▁मिळ ून ▁केक ▁बन वाय ला ▁सुरुवात ▁केली . ▁▁ आई ▁आणि ▁रा धा ▁यांनी ▁आधी ▁च विष्ट ▁पीठ ▁तयार ▁केले . ▁मग , ▁आहे ▁त्यात ▁अ ंड ं , ▁सा खर ▁आणि ▁लो ण चं ▁टा कल ं . ▁रा धा ▁आणि ▁आई ने ▁थोड ं ▁थोड ं ▁च व ▁चाव लं , ▁आणि ▁एक दम ▁मजा ▁आली . ▁शेवटी , ▁त्या ▁ने ▁तयार ▁केलेल्या ▁बि स् किट च्या ▁तुकड ्यांना ▁स्प ंदन शील ▁रंगा ने ▁स ज वल ं . ▁रा धा ▁ने ▁जिवंत ▁रंग ▁देण्यासाठी ▁सा ध्या ▁फुला ंच्या ▁आकारा चे ▁सजावटी चा ▁वापर ▁केला . ▁▁ वा ढ दिव सा चा ▁दिवस ▁आला , ▁रा धा ▁च्या ▁मित्र ांची ▁मजा ▁मजा ▁झाली . ▁सर्व जण ▁एकत्र ▁आले ▁आणि ▁रा धा ▁ने ▁सर्वा ंना ▁तिचा ▁सुंदर ▁केक ▁दाख वला . ▁केक ▁बघ ून ▁सग ळे ▁मित्र ▁एक दम ▁चक ित ▁झाले . ▁त्यांनी ▁रा धा ला ▁विचार लं , ▁" हे ▁किती ▁छान ▁आहे ! ▁तू ▁हे ▁क सं ▁के ल ंस ?" ▁रा धा ने ▁ह सून ▁उत्तर ▁दिल ं , ▁" आई ▁आणि ▁मी ▁एकत्र ▁काम ▁के लं ▁आणि ▁हा ▁केक ▁स ज वला !" ▁▁ रा धा ▁च्या ▁वाढ दिव साच्या ▁पार्टी त ▁खेळ , ▁गाणी , ▁आणि ▁अनेक ▁खा ण्या ▁झाल्या . ▁शेवटी , ▁रा धा ▁च्या ▁के कावर ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ▁जिवंत ▁रंग ात ▁तयार ▁केलेल्या ▁फुला ंच्या ▁सजाव ट ची ▁प्रशंसा ▁केली . ▁या ▁विशेष ▁दिवशी ▁रा धा ▁ने ▁म नात ▁ठरवले ▁की ▁पुढच्या ▁वर्षी ही ▁आणखी ▁एक ▁खास ▁केक ▁स ज वेल , ▁आणि ▁सग ळे ▁तिच्या ▁पुढच्या ▁वाढ दिव सा ची ▁आत ुर ते ▁वाट ▁पाहू ▁लागले .
|
▁एकदा ▁एक ▁गु ळ गु ळीत ▁गिल हरी ▁होती . ▁ति चं ▁नाव ▁होतं ▁चि ंकी . ▁चि ंकी ला ▁पहा टे ▁उठ ायला ▁खूप ▁आवडत ▁होतं . ▁ती ▁पहा टे ▁उठ ून ▁झा डा वर ▁चढ ाय ची ▁आणि ▁तिथे ▁बस ून ▁सूर् यो दय ▁पा हाय ची . ▁एक ▁दिवस , ▁चि ंकी ने ▁ठर वल ं ▁की ▁ती ▁एक ▁नवीन ▁खेळ ▁खेळ णार ▁आहे . ▁तिने ▁झा डा च्या ▁श ेंड ्यावर ▁जाऊन ▁एक ▁गु ळ गु ळीत ▁प ान ▁आ वर णे ▁सुरू ▁के लं . ▁▁ ▁चि ंकी ने ▁प ान ▁आ वर णे ▁सुरू ▁के लं ▁आणि ▁त्यात ▁लप ून ▁बस ली . ▁तिला ▁वाट लं ▁की ▁तिचे ▁मित्र ▁तिला ▁शोध तील . ▁तिचे ▁मित्र , ▁कों ब डी , ▁कों ब डा ▁आणि ▁गिल हरी , ▁तिचा ▁शोध ▁घेत ▁होते . ▁" चि ंकी , ▁तू ▁कुठे ▁आहे स ?" ▁कों ब डी ने ▁ओर डले . ▁चि ंकी ने ▁ह सून ▁पा नाच्या ▁आ तून ▁उत्तर ▁दिल ं , ▁" मी ▁इथे च ▁आहे !" ▁▁ ▁मित्र ांनी ▁चि ंकी ला ▁शोधण्यासाठी ▁झा डा भोवती ▁फि रा यला ▁सुरुवात ▁केली . ▁चि ंकी ने ▁पा नातून ▁बाहेर ▁ये ऊन ▁त्यांना ▁गो ड ▁गो ड ▁ह सून ▁पाह िल ं . ▁तिच्या ▁मित्र ांनी ▁तिला ▁पाह िल ं ▁आणि ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁खेळ ायला ▁सुरुवात ▁केली . ▁त्यांनी ▁एकत्रितपणे ▁झा डा वर ▁चढ ून ▁गु ळ गु ळीत ▁पाना ंवर ▁उ ड्या ▁मार ल्या . ▁▁ ▁त्या ▁दिवशी ▁चि ंकी ▁आणि ▁तिच्या ▁मित्र ांनी ▁खूप ▁मजा ▁केली . ▁त्यांनी ▁एकत्रितपणे ▁खेळ ून , ▁गो ड ▁गो ड ▁गाणी ▁गा ऊन ▁आणि ▁एकमेकांना ▁ह स वून ▁वेळ ▁घालवला . ▁पहा टे च्या ▁सुर ्याच्या ▁किरण ांनी ▁झा डा वर ▁चमकदार ▁प्रकाश ▁टाक ला . ▁चि ंकी ▁आणि ▁तिचे ▁मित्र ▁एकत्रितपणे ▁खेळ त ▁होते , ▁आणि ▁त्यांच्या ▁चेह ऱ्या वर ▁एक ▁नवा ▁उत्साह ▁होता .
|
▁एकदा ▁एका ▁छोटे ▁गावात ▁एका ▁बाल स ुल भ ▁मुली चे ▁नाव ▁होते , ▁ती ▁होती ▁सुम ित ्रा . ▁सुम ित ्रा ▁नेहमी ▁जंगला त ▁खेळ ायला ▁जात ▁असे . ▁एक ▁दिवस , ▁ती ▁विचार ▁करू ▁लागली , ▁" ज ंग ला त ▁नवा ▁मित्र ▁शोध ावा ▁लागेल ." ▁▁ सु मित ्रा ▁जंगला त ▁गेली ▁आणि ▁तिने ▁लुक ल ुक णाऱ्या ▁चिर पा ट्या ▁बघ ित ल्या . ▁तिला ▁त्यांच्या ▁आवाज ात ▁एक ▁गा णं ▁ऐकू ▁आ लं . ▁त िन ं ▁त्या ▁चिर पाट ्यांच्या ▁मागे ▁चा ला यला ▁सुरुवात ▁केली . ▁तिथे , ▁तिला ▁एक ▁सुंदर ▁मूळ ▁साप डल ं ! ▁ते ▁मूळ ▁लांब , ▁गोल सर ▁आणि ▁रंग ात ▁दु र्मि ळ ▁होते . ▁सुम ित ्रा ला ▁ते ▁मूळ ▁खूप ▁आव डले . ▁▁ सु मित ्रा ▁त्या ▁मूळ बद्दल ▁विचार ▁करू ▁लागली , ▁" हे ▁मूळ ▁क शाला ▁असेल ?" ▁तिने ▁ते ▁उचल ून ▁पाहिले ▁आणि ▁ते ▁एक ▁छो ट सं ▁वि हार क ▁आहे , ▁हे ▁लक्षात ▁आ लं . ▁त िन ं ▁ते ▁मूळ ▁हळूहळू ▁परत ▁झा डा वर ▁ठेवले . ▁कारण , ▁ती ▁जाण त ▁होती ▁की ▁मूळ ▁झा डा चे ▁आहे ▁आणि ▁त्याला ▁तिथे च ▁रा हा यला ▁ह वं . ▁▁ सु मित ्रा ▁घरी ▁परत ▁गेली ▁आणि ▁बघ ता ▁बघ ता ▁तिच्या ▁म नात ▁त्या ▁मूळ ▁आणि ▁चिर पाट ्यांची ▁आठवण ▁राहिली . ▁त्या ▁मू ळा ने ▁तिला ▁शिक वल ं , ▁की ▁मित्र त्वा तील ▁खरे ▁मूल्य ▁म्हणजे ▁आपण ▁एकमेकांना ▁समजून ▁घे णं ▁आणि ▁यशस्वी ▁होण्यासाठी ▁योग्य ▁गोष्टी ंना ▁तयार ▁ठेव णं . ▁आता ▁ती ▁नेहमी ▁जंगला त ▁जाऊन ▁नवा ▁मित्र ▁शोध ते , ▁पण ▁तिला ▁त्या ▁मू ळा ची ▁गोष्ट ▁नेहमी ▁लक्षात ▁राहते .
|
▁एकदा ▁एक ▁सुंदर ▁बर् फा चा ▁प्रदेश ▁होता . ▁तिथे ▁अनेक ▁प ेंग ्व िन ▁राहत ▁होते . ▁त्यांचा ▁मित्र , ▁छोटा ▁प ेंग ्व िन , ▁सग ळ्या ▁प ेंग ्व िन चा ▁खूप ▁आवड ता ▁होता . ▁एक ▁दिवस ▁त्याने ▁ठरवले ▁की ▁तो ▁सर्व ▁प ेंग ्व िन साठी ▁एक ▁खास ▁पार्टी ▁ठेव ेल . ▁त्याने ▁सुंदर ▁बर् फा चे ▁तुकडे ▁बनवले , ▁आणि ▁सर्वा ंना ▁पार्टी साठी ▁आमंत्रित ▁केले . ▁सर्व ▁प ेंग ्व िन ▁अजि ब ात ▁उ डा खा ▁घेत ▁होते ▁की ▁छोट्या ▁प ेंग ्व िन ने ▁त्यांना ▁भव्य ▁पार्टी ची ▁स्व गत ▁करणे ▁केले ▁आहे . ▁▁ पा र्टी साठी ▁सर्व ▁प ेंग ्व िन ▁एकत्र ▁आले . ▁त्या ▁दिवशी ▁बर्फ ▁पड त ▁होता , ▁ज्यामुळे ▁सर्व त्र ▁एक ▁अप ूर् व ▁दृश्य ▁तयार ▁झाले ▁होता . ▁सर्व ▁प ेंग ्व िन ▁मजे ने ▁ना च त ▁होते , ▁गाणी ▁ग ात ▁होते , ▁आणि ▁बर् फा वर ▁खेळ त ▁होते . ▁छोटा ▁प ेंग ्व िन ▁ग प् पात ▁होता , ▁परंतु ▁तो ▁खुशी त ▁झु ंज त ▁होता . ▁त्याच्या ▁हृ द यात ▁एक ▁आनंद ▁होता , ▁कारण ▁त्याने ▁सर्वा ंना ▁एकत्र ▁आणले ▁होते . ▁▁ पा र्टी च्या ▁शेवटी , ▁एक ▁प ेंग ्व िन ▁विचार ला , ▁" आ पण ▁पुन्हा ▁अशी ▁पार्टी ▁कधी ▁ठेव णार ?" ▁छोटा ▁प ेंग ्व िन ▁ह सून ▁म्हणाला , ▁" जेव्हा ▁आपण ▁सर्व जण ▁अशी च ▁मजा ▁कर ु !" ▁सारे ▁प ेंग ्व िन ▁एकत्र ▁हा ▁विचार ▁करायला ▁लागले . ▁अचानक , ▁एक ▁प ेंग ्व िन ▁जो रात ▁त्याच्या ▁ग ळ्यात ▁बर् फा चा ▁तुकडा ▁टाक ला ▁आणि ▁सग ळे ▁प ेंग ्व िन ▁एक दम ▁ह सले . ▁त्यांचा ▁आनंद ▁दु ग णा ▁झाला ! ▁▁ त्या नंतर ▁सर्व ▁प ेंग ्व िना ंनी ▁ठरवले ▁की ▁दर ▁वर्षी ▁एक ▁बर्फ ▁पार्टी ▁ठेव ण्याचा . ▁छोटा ▁प ेंग ्व िन च्या ▁अप ूर् व ▁कल्पना बद्दल ▁सर्वा ंना ▁खूप ▁आव डल ं ▁आणि ▁त्यांनी ▁सुरुवात ▁केली ▁एक ▁मौ ज म जा ▁कथे तील ▁नवा ▁अध्याय . ▁त्यांनी ▁क सम ▁खा ल्ला ▁की ▁सग ळे ▁जेव ण ▁करून ▁बर् फा च्या ▁खेळात ▁एक ▁नवा ▁अनुभव ▁घे तील , ▁आणि ▁या ▁खास ▁दिव सा चे ▁ध ाग े ▁कधी च ▁तोड णार ▁नाहीत !
|
▁एकदा ▁एक ▁छोटा ▁माणूस ▁होता , ▁ज्याचे ▁नाव ▁सागर ▁होते . ▁सागर ला ▁निस र्गा ची ▁आणि ▁प्राण्या ंची ▁खूप ▁आवड ▁होती . ▁त्याच्या ▁घ राज वळ ▁एक ▁सुंदर ▁बेट ▁होते , ▁जिथे ▁विविध ▁रंगा चे ▁फूल ▁आणि ▁गो ड ▁पक्षी ▁फिर त ▁होते . ▁सागर ▁रोज ▁सकाळी ▁समुद्रा का ठी ▁जाऊन ▁तिथे ▁खेळ ायला ▁जात ▁असे . ▁त्याला ▁सर्व ▁प्राणी ▁आणि ▁वनस्पती ▁खूप ▁आवडत ▁होती . ▁त्याने ▁ठरवले ▁की ▁तो ▁प्रत्ये कास ▁भेट ायला ▁जाईल ▁आणि ▁त्यांचे ▁कल्याण ▁करण्यासाठी ▁काहीतरी ▁विशेष ▁कर ील . ▁▁ ▁एक ▁दिवशी , ▁सागर ने ▁त्या ▁बेटावर ▁एका ▁मोठ्या ▁झा डा खाली ▁एक ▁बैठक ▁घेतली . ▁त्याने ▁तिथे ▁येणार ्या ▁सर्व ▁प्राण्या ंना ▁आपल्या ▁सुर ेल ▁आवाज ात ▁एक ▁गाणे ▁गाय लं . ▁प्राणी ▁त्याच ं ▁गा णं ▁ऐक ून ▁उत्सुक तेने ▁जम ले . ▁सागर ने ▁त्यांना ▁सांगितले ▁की ▁आपल्याला ▁एकमे कांच्या ▁मदती साठी ▁एकत्र ▁ये णे ▁गर जे चे ▁आहे . ▁त्याने ▁एक ▁सुंदर ▁विचार ▁दिला , ▁" आ पण ▁आपल्या ▁प्रे माने ▁आणि ▁स् ने हा ने ▁एकमेकांना ▁अ र्पण ▁करणे ▁शिक ूया !" ▁▁ ▁सर्व ▁प्राणी ▁सागर च्या ▁विचारा ने ▁प्रेरित ▁झाले . ▁त्यांनी ▁एकमेकांना ▁मदत ▁करण्याचे ▁ठरवले . ▁पक्ष ांनी ▁आपल्या ▁गो ड ▁गाण्या ं ने ▁आणि ▁खा ण्या ने ▁इतर ांचे ▁मन ▁मोह ले . ▁हार ि ण ांनी ▁झा डा चे ▁फ ळ ▁खा ण्यासाठी ▁फ ळे ▁आण ली . ▁मासे ▁सा गात ▁सोडले ▁आणि ▁सागर ने ▁त्यांना ▁वाढ वण्यासाठी ▁च विष्ट ▁अन्न ▁दिले . ▁सागर ▁त्यांना ▁बरेच ▁काही ▁शिक वत ▁गेला ▁आणि ▁सर्व ▁प्राण्या ंनी ▁मिळ ून ▁एक ▁कल्याण मय ▁वातावरण ▁तयार ▁केले . ▁▁▁▁ त्या ▁दिव सान ंतर , ▁बेटावर ▁प्रेम ▁आणि ▁आन ंदा चे ▁वातावरण ▁निर्माण ▁झाले . ▁सर्व ▁प्राणी ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁खेळ ू ▁लागले . ▁सागर ने ▁सतत ▁प्राण्या ंच्या ▁मदती साठी ▁त्यांना ▁उभे ▁राह ण्यास ▁प्रोत्साहित ▁केले . ▁त्याच्या ▁मेहन ती मुळे ▁बेटावर ▁एक ▁विल क्षण ▁एकता ▁अस्तित्वात ▁आली . ▁सागर च्या ▁गाण्या ने ▁आणि ▁त्याच्या ▁विचार ांनी ▁सर्वा ंना ▁एकत्र ▁आणले . ▁त्या ▁दिव साने ▁त्यांच्या ▁जीव नात ▁एक ▁नवीन ▁सुरुवात ▁केली , ▁जि च्या मुळे ▁बेट ▁एक ▁प्रकाश मान ▁ठिकाण ▁बनले .
|
▁एकदा ▁एक ▁छोटा ▁गा ढ व ▁होता , ▁ज्याचे ▁नाव ▁गो डू ▁होते . ▁गो डू ▁नेहमी ▁जंगला त ▁खेळ त ▁असे . ▁त्याला ▁जंगला तील ▁सर्व ▁प्राणी ▁आवडत . ▁एक ▁दिवस , ▁गो डू ने ▁एक ▁निर्म ळ ▁नदी ▁पाहिली . ▁नदीच्या ▁पाण्यात ▁सूर ्याचे ▁प्रकाश ▁चमक त ▁होते . ▁गो डू ने ▁ठरवले ▁की ▁तो ▁नदीच्या ▁का ठा वर ▁खेळ ेल . ▁▁ गो डू ▁नदीच्या ▁का ठा वर ▁गेला ▁आणि ▁त्याने ▁पाण्यात ▁उ भा ▁राह ून ▁खेळ ायला ▁सुरुवात ▁केली . ▁त्याला ▁पाण्यात ▁उ भा ▁राह ून ▁कर ाम त ▁करायला ▁आवडत ▁होते . ▁तो ▁पाण्यात ▁उ भा ▁राह ून ▁पाण्या तील ▁मा श ांना ▁पाहत ▁होता . ▁अचानक , ▁त्याला ▁एक ▁मोठा ▁मा सा ▁दिसला . ▁गो डू ने ▁त्याला ▁पकड ण्याचा ▁प्रयत्न ▁केला , ▁पण ▁तो ▁पाण्यात ▁गेला ▁आणि ▁गो डू ▁पाण्यात ▁पडला . ▁▁ गो डू ने ▁पाण्यात ून ▁बाहेर ▁ये ण्यासाठी ▁जो रात ▁उ भा ▁राह ण्याचा ▁प्रयत्न ▁केला . ▁त्याने ▁धा ड साने ▁पाण्यात ▁उ भा ▁राह ून ▁बाहेर ▁ये ण्याचा ▁विचार ▁केला . ▁त्याने ▁पाण्यात ून ▁बाहेर ▁ये ता च , ▁त्याला ▁समजले ▁की ▁त्याला ▁धा ड साने ▁उभे ▁राहणे ▁आवश्यक ▁आहे . ▁त्याने ▁पाण्यात ून ▁बाहेर ▁ये ता च , ▁त्याने ▁सर्व ▁प्राण्या ंना ▁सांगितले ▁की ▁धा ड साने ▁उभे ▁राहणे ▁किती ▁महत्त्वाचे ▁आहे . ▁▁ गो डू च्या ▁या ▁कर ाम ती मुळे ▁सर्व ▁प्राणी ▁त्याला ▁बघ ायला ▁आले . ▁त्यांनी ▁गो डू च्या ▁धा ड सा चे ▁कौतुक ▁केले . ▁गो डू ने ▁शिक ले ▁की , ▁धा ड साने ▁उभे ▁राहणे ▁म्हणजे च ▁संकट ांचा ▁सामना ▁करणे . ▁त्याने ▁सर्वा ंना ▁सांगितले ▁की , ▁संक टा त ▁कधीही ▁हार ▁मान ू ▁नका . ▁सर्व ▁प्राण्या ंनी ▁गो डू च्या ▁गोष्ट ीत ून ▁प्रेरणा ▁घेतली ▁आणि ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁खेळ ायला ▁लागले .
|
▁एकदा , ▁एका ▁छोटे से ▁गाव ▁होते ▁जिथे ▁एक ▁छोटे से , ▁विजयी ▁पक्षी ▁राहत ▁होते . ▁या ▁पक्षाचे ▁नाव ▁होते ▁चि ऊ . ▁चि ऊ ने ▁त्याच्या ▁मित्र ांना ▁सांगितले ▁की , ▁" मी ▁आकाश ात ▁फिर णे ▁शिक णार ▁आहे !" ▁सग ळे ▁त्याला ▁उत्सुक तेने ▁पाहत ▁होते . ▁चि ऊ ला ▁विचार ▁आला ▁की , ▁आकाश ात ▁उड णे ▁म्हणजे ▁किती ▁मजा ! ▁त्याने ▁ठरवले ▁की ▁त्याला ▁अगदी ▁ऊ ंच ▁आणि ▁दूर ▁जावे ▁लागेल . ▁▁ चि ऊ ने ▁तयारी ▁केली ▁आणि ▁आकाश ात ▁उड ायला ▁सुरुवात ▁केली . ▁थोड्या ▁दिवस ांत , ▁तो ▁आकाश ात ▁फिर त ▁होता . ▁काही ▁वेळा ▁तो ▁गडद ▁ढ ग ांच्या ▁जवळ ▁जात ▁असे , ▁पण ▁तो ▁थांब ला ▁नाही . ▁त्याने ▁अनुभ वले ▁की ▁कधी ▁कधी ▁घा बर णे ▁योग्य ▁नसते . ▁एक ▁दिवस , ▁चि ऊ ने ▁एका ▁उंच ▁पर्व ता वर ▁थांब ले . ▁तिथे ▁त्याला ▁खूप ▁सुंदर ▁दृश्य ▁दिसले . ▁▁ चि ऊ ने ▁पाहिले ▁की , ▁त्याच्या ▁आसपास ▁उम ग लेल्या ▁रंग ी बेर ंगी ▁फुला ंची ▁गंध ▁होती . ▁त्याने ▁तिथे ▁बस ून ▁आकाश ात ल्या ▁चां द णी ला ▁पाहिले , ▁ती ▁रात्रीच्या ▁काळात ▁चमक त ▁होती . ▁चि ऊ ला ▁आनंद ▁झाला ▁की ▁तो ▁विजयी पणे ▁उ डू ▁शकला . ▁त्याच्या ▁म नात ▁विचार ▁आला , ▁" मी ▁उ डून ▁पाह िल ं , ▁ते ▁खूप ▁छान ▁आहे !" ▁▁ त्याने ▁ठरवले ▁की ▁तो ▁दुसऱ्या ▁पक्ष ांनाही ▁हे ▁सांग ेल . ▁गावात ▁गे ल्यानंतर , ▁चि ऊ ने ▁सर्व ▁मित्र ांना ▁सांगितले ▁की ▁ते ही ▁उ डू ▁शकतात ▁आणि ▁आकाश ात ▁फिर ू ▁शकतात . ▁सर्व ▁मित्र ांनी ▁चि ऊ कडे ▁मोठ्या ▁डो ळ ्यांनी ▁पाहिले . ▁चि ऊ ला ▁खूप ▁शांति ▁मिळाली ▁होती , ▁कारण ▁त्याने ▁आपल्या ▁मित्र ांना ▁नवीन ▁गोष्टी ▁शिक वल्या . ▁आता ▁ते ▁सग ळे ▁एकत्र ▁उड ण्याचा ▁विचार ▁करत ▁होते . ▁चि ऊ ▁आणि ▁त्याचे ▁मित्र ▁आकाश ात ल्या ▁अ द् भु त ▁गोष्टी ▁पाह ण्यासाठी ▁स ज्ज ▁झाले .
|
▁एकदा ▁एक ▁भो ळा ▁त रा फा ▁होता . ▁त्याचे ▁नाव ▁होते ▁टि ंक ू . ▁टि ंक ू ▁नेहमी ▁खेळ ण्यात ▁म ग्न ▁असाय चा . ▁एक ▁दिवस , ▁तो ▁आपल्या ▁मित्र ांसोबत ▁नदीच्या ▁का ठी ▁खेळ त ▁होता . ▁त्याला ▁पाण्यात ▁उ डी ▁मारा यला ▁खूप ▁आवडत ▁होते . ▁त्याच्या ▁मित्र ांनी ▁त्याला ▁सांगितले , ▁" ट िंक ू , ▁पाण्यात ▁उ डी ▁मार !" ▁टि ंक ू ने ▁आन ंदा ने ▁उ डी ▁मार ली ▁आणि ▁पाण्यात ▁ग ड ग डा ट ▁झाला . ▁▁ पण ▁अचानक , ▁टि ंक ूच्या ▁लक्षात ▁आले ▁की ▁त्याच्या ▁मित्र ांनी ▁त्याला ▁पाण्यात ▁उ डी ▁मार ताना ▁पाणी ▁शि ंप ले . ▁त्याने ▁पाहिले ▁की ▁त्याच्या ▁मित्र ांनी ▁एक ▁गू ढ ▁वस्तू ▁पाण्यात ▁ठेवली ▁होती . ▁टि ंक ू ने ▁विचारले , ▁" हे ▁काय ▁आहे ?" ▁मित्र ांनी ▁ह सून ▁उत्तर ▁दिले , ▁" हे ▁एक ▁गू ढ ▁ख जि ना ▁आहे !" ▁टि ंक ूला ▁खूप ▁उत्सुक ता ▁वाटली . ▁त्याने ▁पाण्यात ून ▁ख जि ना ▁काढ ण्याचा ▁प्रयत्न ▁केला . ▁▁ ट िंक ू ने ▁ख जि ना ▁काढ ला ▁आणि ▁तो ▁एक ▁सुंदर ▁रंग ीत ▁गोळा ▁होता . ▁त्याने ▁तो ▁गोळा ▁आपल्या ▁मित्र ांना ▁दाख वला . ▁सर्वा ंनी ▁त्याला ▁बघ ित ले ▁आणि ▁आन ंदा ने ▁उ ड्या ▁मार ल्या . ▁टि ंक ू ने ▁विचारले , ▁" आ ता ▁आपण ▁काय ▁करू ?" ▁मित्र ांनी ▁सांगितले , ▁" आ पण ▁या ▁गो ळ्या ने ▁एक ▁खेळ ▁खेळ ू ▁शकतो !" ▁▁ ▁सर्वा ंनी ▁मिळ ून ▁त्या ▁रंग ीत ▁गो ळ्या ने ▁एक ▁खेळ ▁सुरू ▁केला . ▁त्यांनी ▁एकमेकांना ▁गोळा ▁फेक ला ▁आणि ▁ह सत ▁खेळले . ▁त्या ▁दिवशी ▁टि ंक ू ▁आणि ▁त्याचे ▁मित्र ▁खूप ▁मजा ▁करत ▁होते . ▁त्यांनी ▁एकत्रितपणे ▁गू ढ ▁ख जिन ्याचा ▁आनंद ▁घेतला ▁आणि ▁एकत्रितपणे ▁खेळ ून ▁गू ढ ▁अनुभव ला .
|
▁एकदा ▁एक ▁छोटी ▁गा ढ वी ▁होती . ▁ति चं ▁नाव ▁होतं ▁न न ्ही . ▁न न ्ही ▁नेहमी ▁गिर णा ▁वर ▁लो ळ त ▁असे ▁आणि ▁सर्वा ंमध्ये ▁खेळ त ▁असे . ▁एक ▁दिवस , ▁न न ्ही ने ▁बा गे त ▁जाता ंना ▁एक ▁सुंदर ▁फूल ▁दिस लं . ▁त्या ▁फुला चं ▁सौंदर्य ▁पाहून ▁तिचे ▁डोळे ▁चमक ले . ▁तिने ▁विचार ▁केला , ▁" हे ▁फूल ▁किती ▁सुंदर ▁आहे !" ▁आणि ▁तिने ▁ते ▁फूल ▁चा ट ण्यासाठी ▁थांब ले . ▁▁ नंतर , ▁न न ्ही ने ▁ते ▁फूल ▁उचल लं ▁आणि ▁चांग ल ंच ▁बघ ित लं . ▁तिच्या ▁मना मध्ये ▁एक ▁खूप ▁मोठा ▁विचार ▁आला . ▁" मा झ ं ▁गाव ▁देखील ▁असं ▁सुंदर ▁होऊ ▁शकत ं !" ▁असे ▁विचार ून ▁न न ्ही ने ▁बा गे त ▁हा क ▁माग वली . ▁तिने ▁बा गे त ल्या ▁सर्व ▁लहान ▁मोठ्या ▁प्राण्या ंना ▁बोला वल ं . ▁▁ प्रा ण्या ंनी ▁न न ्ही च्या ▁सांग ण्यावर ▁बा गे तून ▁सुंदर ▁फुल ं ▁गोळा ▁केली . ▁स्वच्छता ▁करू ▁लागले . ▁हर ित ▁अंग ण ▁स ज व ताना ▁त्यांनी ▁मोठ्या ▁आन ंदा ने ▁काम ▁के लं . ▁त्यामुळे ▁बा गा ▁द व स् नात ▁चमक ू ▁लागली . ▁ति थ ं ▁पं ख्या ंचा ▁गो ड ▁आवाज ▁आणि ▁रंग - ब िर ंगी ▁फुला ंच्या ▁गंध ात ▁सर्व जण ▁खेळ त ▁होते . ▁▁ त्या ▁दिवशी , ▁न न ्ही ने ▁सग ळ्या ंस ो बत ▁मिळ ून ▁बा गे त ▁म स्त ▁खेळ ▁हृ द यात ▁घेतला . ▁म्हणून , ▁स गळ ्यांनी ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁बा गे त ▁एकत्र ▁खेळ णे ▁सुरू ▁केले . ▁त्यांची ▁मजा ▁पाहून ▁त्यांनी ▁ठर वल ं ▁की , ▁दर ▁आठवड्या ला ▁असेच ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁बा गा ▁स ज वाय ची ▁आणि ▁फि राय ची . ▁त्यामुळे ▁बा गा ▁सर्वा ंना ▁खूप ▁आवड ली , ▁आणि ▁त्यांचे ▁हृदय ▁भर ून ▁आ लं .
|
▁एकदा ▁एक ▁लहान ▁मुला ▁होता , ▁त्याचे ▁नाव ▁समी र . ▁समी र ला ▁विमाना ची ▁खूप ▁आवड ▁होती . ▁तो ▁नेहमी ▁आ का शा तील ▁विमाना ंचे ▁लक्ष पूर्वक ▁निरीक्षण ▁करायचा . ▁एक ▁दिवस , ▁त्याने ▁आपल्या ▁मित्र ांना ▁विमाना चे ▁वर्णन ▁करणे ▁सुरू ▁केले . ▁" ती ▁का ळी ▁बाई क ▁किती ▁सुंदर ▁आहे !" ▁तो ▁म्हणाला . ▁" वि मा नाच्या ▁पं खा वर ची ▁ट ाप टी प ▁रंग ांची ▁चित्रकला ▁पा हा !" ▁मित्र ांनीही ▁समी रच्या ▁गोष्ट ीत ▁आन ंदा ने ▁भाग ▁घेतला . ▁▁ स मीर च्या ▁म नात ▁विचार ▁आला ▁की ▁तो ▁एकदा ▁विमा नात ▁चढ ून ▁आकाश ात ▁उ डेल . ▁त्याने ▁ठरवले ▁की ▁तो ▁आपल्या ▁माता - पित ्यांना ▁याबद्दल ▁सांग ेल . ▁रात्री , ▁समी रने ▁आपल्या ▁आई ला ▁सांगितले , ▁" आई , ▁मी ▁विमा नात ▁चढ ू ▁इच्छित ो ." ▁आई ने ▁ह सून ▁उत्तर ▁दिल ं , ▁" च्या मध्ये ▁तुम चं ▁काम ▁करणे ▁आवश्यक ▁आहे ." ▁▁ दु स ऱ्या ▁दिवशी ▁समी रने ▁शाळेत ▁आपल्या ▁शिक्ष िके सह ▁सर्व ▁मित्र ांस मोर ▁विमा नाच्या ▁बाबतीत ▁एक ▁गु णी ▁माहिती ▁सादर ▁केली . ▁त्याने ▁विमाना चे ▁वर्णन ▁करणे ▁अत्यंत ▁मजेदार ▁ठरले ▁आणि ▁सर्वा ंनी ▁त्याला ▁टा ळ्या ▁वाज वल्या . ▁समी रने ▁यावरून ▁शिक ले ▁की ▁जेव्हा ▁आपण ▁आपल्या ▁आवड त्या ▁गोष्टी बद्दल ▁बोलतो , ▁तेव्हा ▁इतरांना ▁सु द्धा ▁त्या ▁गोष्ट ीत ▁रस ▁येतो . ▁ ▁काही ▁दिवस ांनंतर , ▁समी रच्या ▁आई - बा ब ांनी ▁त्याला ▁एक ▁लहान ▁विमान ▁बस ून ▁दाखवले . ▁समी रने ▁आपल्या ▁ग ड ग डा टी त ▁खूप ▁मजा ▁केली . ▁त्याने ▁तिथे ला ▁प्रत्येक ▁क्षण ▁आन ंदा ने ▁अनुभव ला ▁आणि ▁तो ▁नेहमीच ▁आ का शा तील ▁त्या ▁ट ाप टी प ▁विमा नाच्या ▁लहान ▁कहानी ंना ▁लक्षात ▁ठेव णार ▁होता . ▁त्यामुळे ▁समी रने ▁शिक ले ▁की ▁स्व प् ने ▁साकार ▁होण्यासाठी ▁मेहनत ▁करणे ▁गर जे चे ▁आहे ▁आणि ▁आपल्या ▁आनंद ात ▁इतरांना ▁सामील ▁करणे ▁ही ▁एक ▁चांगली ▁गोष्ट ▁आहे .
|
▁एकदा ▁एक ▁मोह नीय ▁परी ▁होती . ▁ति चं ▁नाव ▁होतं ▁लिली . ▁लिली ▁नेहमी ▁जंगला त ▁उड त ▁असे ▁आणि ▁सर्व ▁प्राण्या ंना ▁आनंद ▁देत ▁असे . ▁एक ▁दिवस , ▁लिली ने ▁ठर वल ं ▁की ▁ती ▁एका ▁सुंदर ▁बा गे त ▁जाईल . ▁तिथे ▁तिला ▁अनेक ▁रंग - ब िर ंगी ▁फुल ं ▁आणि ▁गो ड ▁फ ळ ं ▁दिसली . ▁लिली ने ▁त्या ▁फुला ंचा ▁गंध ▁घेतला ▁आणि ▁फ ळ ांचा ▁स्वाद ▁चा ख ला . ▁तिथे ▁तिला ▁एक ▁छोटा ▁कों ब डा ▁भेट ला . ▁कों ब ड्या ने ▁तिला ▁सांगित लं , ▁" तू ▁इथे ▁खूप ▁वेळ ▁थांब ू ▁न कोस , ▁तुला ▁परत ▁जाणे ▁आवश्यक ▁आहे !" ▁▁ ▁लिली ने ▁कों ब ड्या चं ▁ऐ कल ं ▁आणि ▁तिला ▁परत ▁जाण्याची ▁आठवण ▁झाली . ▁पण ▁तिला ▁त्या ▁बा गे तील ▁मजा ▁सोड ाय ची ▁नव्हती . ▁तिने ▁ठर वल ं ▁की ▁ती ▁थोडा ▁वेळ ▁अज ून ▁थांब ेल . ▁तिने ▁बा गे त ▁खेळ ायला ▁सुरुवात ▁केली . ▁तिने ▁फुला ंमध्ये ▁उ ड्या ▁मार ल्या ▁आणि ▁फ ळ ांवर ▁बस ून ▁गाणी ▁गाय लं . ▁▁ ▁पण ▁लिली ला ▁कळ लं ▁की ▁तिला ▁तिच्या ▁मित्र ांना ▁भेट ाय चं ▁आहे . ▁तिने ▁कों ब ड्या ला ▁धन्यवाद ▁दिला ▁आणि ▁बा गे तून ▁बाहेर ▁पड ली . ▁तिने ▁उड ताना ▁विचार ▁केला , ▁" मा झ ्या ▁मित्र ांसोबत ▁मी ▁किती ▁मजा ▁करणार !" ▁लिली ने ▁जंगला त ▁उड त ▁जाऊन ▁सर्व ▁प्राण्या ंना ▁सांगित लं ▁की ▁तिने ▁एक ▁मोह नीय ▁बाग ▁पाहिली . ▁▁ ▁सर्व ▁प्राणी ▁लिली सोबत ▁त्या ▁बा गे त ▁गेले . ▁तिथे ▁सर्वा ंनी ▁मिळ ून ▁खेळ लं , ▁गा णं ▁गाय लं ▁आणि ▁आनंद ▁घेतला . ▁लिली ने ▁समज लं ▁की ▁मित्र ांसोबत ▁वेळ ▁घाल व णं ▁हे च ▁खूप ▁महत्त्वा चं ▁आहे . ▁त्या ▁दिवशी ▁सर्वा ंनी ▁एकत्रितपणे ▁एक ▁अ द् भु त ▁अनुभव ▁घेतला , ▁जो ▁त्यांना ▁नेहमी ▁लक्षात ▁रा ही ल .
|
▁एका ▁वेळ ची ▁गोष्ट ▁आहे , ▁बर् फा च्या ▁पर्व ता वर ▁एक ▁छोटा ▁ज ां भ ळा ▁त ाव त ▁होता . ▁त्याच ं ▁नाव ▁होते ▁चुंब क . ▁चुंब क ▁खूप ▁मजेदार ▁होता ▁आणि ▁तो ▁नेहमी ▁गुण गु ण त ▁असे . ▁त्याच ं ▁गुण गु ण णं ▁ऐक ून ▁सर्व ▁प्राणी ▁त्याच्या जवळ ▁येत . ▁चुंब क ▁पहा त ▁असलेल्या ▁प्राण्या ंना ▁बोलत ▁असे , ▁" अ रे , ▁बर्फ ▁पा हा , ▁तो ▁किती ▁सुंदर ▁आहे !" ▁▁ ▁एक ▁दिवस , ▁चुंब क ▁आपल्या ▁मित्र ांना ▁बो लाव ून ▁ह सत ▁म्हणाला , ▁" या ▁बर्फ ात ▁खेळ ूया !" ▁त्याच्या ▁मित्र ांनी ▁आन ंदा ने ▁मान ▁मान ली . ▁सर्वा ंनी ▁मिळ ून ▁बर्फ ात ▁खेळ ायला ▁सुरुवात ▁केली . ▁चुंब क ▁आणि ▁त्याच्या ▁मित्र ांनी ▁बर्फ ात ▁बर् फा चे ▁माण से ▁बन वली , ▁बर्फ ात ▁ग ड ब ड ▁केली , ▁आणि ▁एका ▁ग ड ब ड णाऱ्या ▁खेळात ▁सहभागी ▁झाले . ▁सर्वा ंना ▁आनंद ▁झाला ▁आणि ▁चुंब क ▁गुण गु ण त ▁होता , ▁" आम चा ▁खेळ ▁किती ▁चांगला ▁आहे !" ▁▁ आ णि ▁शेवटी , ▁चेंडू ▁बर्फ ात ▁निघून ▁गेला . ▁मित्र ांनी ▁थोडा ▁विचार ▁केला , ▁पण ▁चुंब क ▁म्हणाला , ▁" ग च्च ▁बर्फ ात ▁आम्ही ▁आणखी ▁काहीतरी ▁मज ेशी र ▁खेळ ू ▁शकतो !" ▁त्यांनी ▁आपल्या ▁विचारा ने ▁बर्फ ात ▁एक ▁थंड ▁पा ण्याचा ▁चक ्रीवाद ळ ▁तयार ▁केला . ▁चुंब क ▁आणि ▁त्याचे ▁मित्र ▁त्या ▁चक ्रीवाद ळात ▁सामील ▁झाले . ▁बर् फा ▁काळा ▁झाल्यावर ▁दिवस भर ▁मजा ▁केली . ▁▁ ▁संध्याकाळी , ▁सग ळे ▁थ कले ▁होते ▁आणि ▁बर्फ ▁कमी ▁कमी ▁होत ▁होता . ▁चुंब कने ▁आन ंदा ने ▁आपल्या ▁मित्र ांना ▁सांगितले , ▁" हे ▁एक ▁परिपूर्ण ▁दिवस ▁होता !" ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ▁बस ून ▁च हा ▁घेतला , ▁एकमे कांची ▁गो ड ▁भावना ▁शे अर ▁केली , ▁आणि ▁सग ळे ▁आप आप ल्या ▁घरी ▁निघून ▁गेले . ▁त्या ▁दिवशी च्या ▁खेळा ने ▁सर्वा ंच्या ▁म नात ▁चांगले ▁सो ह ळे ▁सोडले . ▁चुंब कने ▁लांब ▁उ भा ▁राह ून ▁फक्त ▁एकच ▁गोष्ट ▁म्ह ट ली , ▁" आ यु ष ्याचा ▁आनंद ▁मिळव णे ▁हे ▁महत् वाचे ▁आहे !"
|
▁एका ▁का ळी ▁एक ▁छोटे से ▁गाव ▁होते . ▁त्या ▁गावात ▁म य ूर ▁नावाचा ▁एक ▁पक्षी ▁राहत ▁होता . ▁म य ूर ▁व्ह ायला ▁तो ▁खूप ▁सुंदर ▁होता , ▁त्याला ▁रंग - ब िर ंगी ▁पंख ▁होते . ▁म य ूर ▁नेहमी ▁जंगला त ▁फिर ताना ▁ना च त ▁असे ▁आणि ▁इतर ▁पक्ष ्यांना ▁आनंद ▁देत ▁असे . ▁प्रत्येक ▁दिवशी ▁तो ▁जंगला त ▁त्याचे ▁मित्र ▁पक्षी ▁बन वण्याच्या ▁त या रीत ▁असाय चा . ▁▁ एक ▁दिवस , ▁म य ूर ने ▁ठरवले ▁की ▁त्याने ▁एक ▁मोठा ▁आनंद दायक ▁नृत्य ▁प्रदर्शन ▁आयोजित ▁करावे . ▁त्याला ▁वाटले ▁की ▁सर्व ▁मित्र ▁आणि ▁गाव क ऱ्या ंना ▁त्याचे ▁नृत्य ▁बघ ायला ▁आव डेल . ▁तो ▁खूप ▁खुश ▁झाला ▁आणि ▁त्याने ▁सा ऱ्या ▁पक्ष ्यांना ▁आमंत्रित ▁केले . ▁म य ूर ने ▁सांगितले , ▁" आ पण ▁सर्वा ंनी ▁मिळ ून ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁एक ▁अ द् भु त ▁नृत्य ▁कर ु या !" ▁▁ सर्व ▁पक्षी ▁आणि ▁मित्र ▁मोठ्या ▁आन ंदा ने ▁नृत्य ▁करण्यात ▁सामील ▁झाले . ▁म य ूर च्या ▁मार्गदर्श नाने ▁त्यांनी ▁एक ▁सुर े ख ▁नृत्य ▁तयार ▁केले . ▁त्यात ▁अनेक ▁रंग ांचे ▁पंख , ▁तेज स्वी ▁आवाज ▁आणि ▁सुर ेल ▁ताल ▁होते . ▁प्रदर्शन ▁सुरु ▁होता च , ▁सर्वा ंनी ▁खूप ▁चांगले ▁प्रदर्शन ▁केले . ▁प्रत्येक ▁पक्ष ्याचा ▁ह स रा ▁चेहरा ▁आणि ▁खेलने ▁यामुळे ▁वातावरण ▁मा या वी ▁बनले . ▁▁ ▁गाव क ऱ्या ंनी ▁हे ▁नृत्य ▁पाहून ▁त्यांचे ▁मन ▁गुंत ले ▁आणि ▁त्यांनी ▁नृत ्याचे ▁भरपूर ▁कौतुक ▁केले . ▁सर्वा ंनी ▁मिळ ून ▁एक त्री त ▁नृत्य ▁केले ▁आणि ▁त्यात ले ▁आन ंदा चे ▁क्षण ▁हळूहळू ▁वाढत ▁गेले . ▁नंतर , ▁म य ूर ▁आणि ▁त्याचे ▁मित्र ▁बरेच ▁दिवस ▁नृत्य ▁केले , ▁आणि ▁नंतर ▁ते ▁थ कले ▁तरीही ▁ते ▁आनंद ी ▁होते . ▁अशा ▁प्रकारे ▁म य ूर ने ▁आपल्या ▁सर्व ▁मित्र ांना ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁त्यांच्या ▁हार्दिक ▁आन ंदा चे ▁अनुभ वाय ला ▁सांगितले . ▁यानंतर ▁ते ▁सर्व ▁मित्र ▁नेहमी ▁एकत्र ▁येत ▁असत ▁आणि ▁एकमे कांचे ▁हात ▁धर ून ▁रम णीय ▁क्षण ांचे ▁पालन ▁करायला ▁शिक ले .
|
▁एकदा ▁एक ▁छोटा ▁गाव ▁होता . ▁त्या ▁गावात ▁छोटा ▁बाळ ▁रा हाय चं . ▁त्याच ं ▁नाव ▁होता ▁सच िन . ▁सच िन ▁खूप ▁चि ड ूक ▁आणि ▁खेळ कर ▁होता . ▁तो ▁नेहमी ▁गाणी ▁गुण गु ण त ▁रा हाय चा . ▁त्याचे ▁गाणे ▁ऐक ून ▁सग ळे ▁गाव करी ▁त्याच्यावर ▁ह सत . ▁त्याला ▁ज रा ▁वाईट ▁वाट ाय चं , ▁पण ▁तो ▁अज ून ▁गा णं ▁गुण गु ण त ▁रा हाय चा . ▁▁ ▁एक ▁दिवस ▁सच िन ▁जंगला त ▁खेळ ायला ▁गेला . ▁तिथे ▁तो ▁एक ▁मोठा ▁आणि ▁सुंदर ▁पक्षी ▁पाहिला . ▁पक्षी ▁गा णं ▁गुण गु ण त ▁होता . ▁सच िन ला ▁तो ▁पाहून ▁अभ्यास ▁करायची ▁आवड ▁लागली . ▁त्याने ▁विचार ▁केला , ▁' मी ही ▁असे ▁गाणे ▁गुण गु णू ▁इच्छित ो !' ▁▁ ▁सच िन ने ▁पक्ष ्या कडे ▁पा हात ▁गा ण्याचा ▁प्रयत्न ▁केला . ▁त्याने ▁कल्याण कारक ▁गा णं ▁गुण गु णा यला ▁सुरुवात ▁केली . ▁त्याचे ▁गाणे ▁ऐक ून ▁पक्षी ▁ह सला ▁आणि ▁त्याने ▁त्याला ▁मदत ▁करायचे ▁ठरवले . ▁पक्षा ने ▁त्याला ▁गाण्या चं ▁गु पित ▁सांगित लं . ▁' गा णा ▁कृ तीत ▁अस वा ▁आणि ▁जो माने ▁गा ,' ▁असा ▁सल्ला ▁पक्षा ने ▁दिला . ▁सच िन ने ▁गा णं ▁गुण गु ण णे ▁सुरू च ▁ठे वल ं . ▁▁ ▁सच िन ▁नेहमी ▁गा णं ▁गुण गु ण त ▁राहिला ▁आणि ▁आ जू बा जू ला ▁सर्वा ंना ▁आनंद ▁देत ▁राहिला . ▁गाव क ऱ्या ंनी ▁त्याचे ▁गाणे ▁खूप ▁आव डले . ▁एके ▁दिवशी , ▁गा वाच्या ▁स णाम ध्ये ▁सच िन ने ▁गा णं ▁गाय लं ▁आणि ▁सर्वा ंना च ▁खूप ▁मजा ▁आली . ▁त्यामुळे ▁गावात ▁सर्वा ंनी ▁मिळ ून ▁एकत्र ▁गा णं ▁गुण गु ण लं . ▁सच िन चा ▁आत्मविश्वास ▁वाढ ला ▁आणि ▁त्याला ▁ह स ताना ▁पाहून ▁गाव कर ्यांना ही ▁आनंद ▁झाला . ▁त्या ▁दिवशी , ▁सच िन ने ▁शिक ले ▁की ▁गा णं ▁गुण गु ण णं ▁फक्त ▁एक ▁सोड णं ▁नस तं , ▁तर ▁ते ▁इतरांना ▁आनंद ▁दे णं ▁असत ं .
|
▁एकदा ▁एक ▁मोह क ▁जंगल ▁होतं . ▁त्या ▁जंगला त ▁सर्व ▁प्राण्या ंची ▁मित्र ता ▁होती . ▁त्या ▁जंगला त ▁एक ▁तेज ▁तरंग णारा ▁तारा ▁होता . ▁त्या ▁तार ्याची ▁चमक ▁सर्वा ंना ▁आकर्षित ▁करत ▁होती . ▁सर्व ▁प्राणी ▁रोज ▁त्या ▁तार ्या कडे ▁जात ▁आणि ▁तारे बद्दल ▁ग प्पा ▁मार त . ▁पण ▁एक टा ▁एक ▁तो ता , ▁जो डा ▁त्याच्या ▁रंग ामुळे ▁चांगला ▁प्राणी स खा ▁होता , ▁तो ▁नेहमी ▁एक टा ▁चालत ▁जा ई . ▁त्याला ▁स गळ ्यां चं ▁लक्ष ▁खूप ▁आवड ाय चं ▁पण ▁तो ▁एक टा ▁होऊन ▁ब साय चा . ▁▁ एक ▁दिवस , ▁तो त्या न ं ▁ठर वल ं ▁की ▁तो ▁प्राण्या ंपासून ▁दूर ▁जाईल ▁आणि ▁ता ऱ्या च्या ▁खाली ▁गु प च ूप ▁ब सेल . ▁तो ▁जंगला तून ▁गेल्या वर ▁त्याला ▁एक ▁अ द् भु त ▁गोष्ट ▁दिसली . ▁तिथे ▁एक ▁गोलाकार ▁फुल ं ▁होती ▁ज्याला ▁तो टा ▁सर्व त्र ▁गोळा ▁करणे ▁आवडत ▁होतं . ▁तो ▁फुला ंवर ▁बसला ▁आणि ▁ते ▁गोळा ▁करणे ▁सुरू ▁के लं . ▁त्या ▁फुला ंच ं ▁सौंदर्य ▁पाहून ▁त्याचे ▁ने त्र ▁चमक ले . ▁आता ▁तो ▁एक टा ▁नाही , ▁तर ▁तो ▁त्या ▁मोह क ▁फुला ंशी ▁खेळ त ▁होता . ▁▁ आ ता , ▁तो त्या न ं ▁विचार ▁केला ▁की ▁या ▁फुला ंमध्ये ▁त्याने ▁सापडले लं ▁सौंदर्य ▁सग ळ्या ंप्रमाणे ▁त्याला ▁वाट ायला ▁ह वं . ▁तो ▁च टक न ▁जंगला त ▁परतला ▁आणि ▁सर्व ▁मित्र ांना ▁फुल ं ▁दाख वली . ▁त्या ▁फुला ंनी ▁स गळ ्यांच्या ▁म नात ▁आनंद ▁दिला . ▁प्रत्येक ▁प्राण्या ने ▁एक ेक ▁फूल ▁घेतले ▁आणि ▁एकत्र ▁बस ले . ▁ते ▁सारे ▁ह सत ▁होते ▁आणि ▁ता ऱ्या च्या ▁चमक णाऱ्या ▁प्रकाश ात ▁खेळ त ▁होते . ▁▁ त्या ▁दिवशी ▁तो त्या न ं ▁शिक ले ▁की ▁एक टा ▁बस णे ▁म्हणजे ▁आनंद ▁कमी ▁होतो , ▁पण ▁मित्र ांस म वे त ▁वेळ ▁घाल वल्या स ▁आनंद ▁आणि ▁सौंदर्य ▁वाढ वता ▁येतो . ▁त्याने ▁स गळ ्यांना ▁सि ख वल ं ▁की ▁आपली ▁गो ड ▁गोष्ट ▁शे अर ▁करणे ▁किती ▁महत् वा चं ▁आहे . ▁आ त्ता ▁सर्व ▁प्राणी ▁ते ▁तेज ▁तारे ▁आणि ▁मोह क ▁फुला ंमध्ये ▁एकत्र ▁वेळ ▁घाल वत ▁होते , ▁आपल्या ▁मित्र त्वा ने ▁जंगल ▁अधिक ▁उज ळून ▁नि घा लं .
|
▁एक ▁वेळ चे ▁को व ळे ▁सूर्य भा स ▁असताना , ▁चि ंकी ▁नावाची ▁एक ▁छोटी ▁च िम णी ▁घरात ून ▁बाहेर ▁नि घा ली . ▁ती ने ▁आकाश ात ▁उड त ▁जा वं ▁आणि ▁हर ित ▁झाड ांवर ▁बस लं . ▁झा डा च्या ▁सा वली त ▁त िन ं ▁आनंद ▁घेणे ▁ठर वल ं . ▁तिला ▁झा डा वर ▁किंवा ▁आ जू बा जू च्या ▁निस र् गात ▁चु कत ▁न ▁जाता ▁ब साय चं ▁होतं . ▁तिला ▁हे ▁सोपे ▁वाट लं . ▁▁▁▁ चि ंकी ▁चिर पा वली ▁सुरुवात ▁केली . ▁' क िती ▁छान ! ▁या ▁झाड ांची ▁पाने ▁किती ▁सुंदर ▁आहेत ,' ▁त िन ं ▁विचार लं . ▁तिला ▁झा डा च्या ▁फ ां द्या ंवर ▁बस लेले ▁रंग ीत ▁फुल ं , ▁इथ ल्या ▁ब गि च्या त ▁झ ळ णार ं ▁एक ▁छो ट ं ▁की टक ▁आणि ▁ताज ं ▁व ारे ▁जाण वल ं . ▁या ▁सर्व ▁गोष्टी ंमुळे ▁तिला ▁खूप ▁छान ▁वाटत ▁होतं . ▁▁ ▁एक ▁प्लांट चा ▁झाड ▁चमक ताना ▁चमक ला , ▁आणि ▁एक ▁सुंदर ▁तिथे ▁अचानक ▁आले . ▁त िन ं ▁त्या ▁च िम णी ला ▁पाहून ▁आश्चर्यचकित ▁झाली . ▁' तू ▁कोण ?' ▁चि ंकी ने ▁विचार लं . ▁' मी ▁त ूल िका ▁आहे . ▁मी ▁इथ ल्या ▁झाड ांत ▁राहते ,' ▁अज ून ▁एक ▁सुंदर ▁च िम णी ▁म्हणा ली . ▁' च मकी ला ▁सो बत ▁घेऊन ▁चाल णार ▁आहे ▁का ?' ▁चि ंकी ने ▁विचार लं . ▁▁ ▁पण ▁सा वली त ▁बस ून , ▁त्यांनी ▁एकत्र ▁खेळ ण्याचा ▁निर्णय ▁घेतला . ▁त्यां चं ▁खेळ णं ▁धा ड साच्या ▁शा बा स की सार ख ं ▁होतं . ▁दोघ ी ंनी ▁खूप ▁आनंद ▁घेतला ▁आणि ▁दिवस भर ▁मजे म जे त ▁घालवला . ▁रात्री ▁आहे रान ं ▁संध्या काळ ची ▁चंद ्रा च्या ▁प्रकाश ात ▁इथ ल्या ▁झाड ांच्या ▁सा वली त ▁जा वं ▁लाग लं , ▁त्यांनी ▁एकमेकांना ▁त्यांची ▁कहा ण्या ▁सांगित ल्या . ▁त्या ▁रात्री ▁दोन्ही ▁च िम ण्या ंना ▁शांत ▁आणि ▁चांग लं ▁वाट लं .
|
▁एका ▁गावात ▁एक ▁ह स मुख ▁राज पु त्र ▁होता . ▁त्याचे ▁नाव ▁आ र्य न ▁होते . ▁आ र्य न ला ▁निस र्ग ▁खूप ▁आवडत ▁असे . ▁तो ▁नेहमी ▁जंगला त ▁फि रा यला ▁जात ▁असे . ▁एक ▁दिवस , ▁आ र्य न ▁आणि ▁त्याचा ▁मित्र , ▁लो का , ▁जंगला त ▁खेळ ू ▁लागले . ▁ते ▁दोघे ▁खूप ▁खुश ▁होते ▁आणि ▁ह सत ▁होते . ▁अचानक , ▁त्यांना ▁एक ▁सुंदर ▁झु ळ ूक ▁दिसली . ▁झु ळ ूक ▁पाण्या ने ▁भर लेली ▁होती ▁आणि ▁त्यात ▁खेळ ायला ▁खूप ▁मजा ▁येणार ▁होती . ▁▁ आ र्य न ▁आणि ▁लो का ▁झु ळू का जवळ ▁गेले . ▁लो का ▁म्हणाला , ▁" आम ्हाला ▁पाण्यात ▁उ ड्या ▁मारा य च्या ▁आहेत !" ▁आ र्य नने ▁ह सून ▁हो कार ▁दिला . ▁दोन्ही ▁मित्र ▁पाण्यात ▁उ डी ▁मार ून ▁खेळ ायला ▁लागले . ▁पाण्यात ▁उ डी ▁मार ताना , ▁आ र्य नने ▁लो का ▁भ िज वले ! ▁ते ▁दोघे ▁ह सत - खे ळ त ▁बरेच ▁वेळा ▁पाण्यात ▁ग ड ब ड ▁करत ▁राहिले . ▁▁ पण ▁लो का ▁थ कला , ▁त्याने ▁पाण्यात ून ▁बाहेर ▁या य ची ▁सो य ▁केली . ▁" आ णि ▁आता ▁मी ▁तुला ▁भ िज व णार !" ▁लो का ▁म्हणाला . ▁आ र्य नने ▁त िकी ट ▁घेतले ▁आणि ▁भ िज ण्यासाठी ▁विचार ▁केला . ▁दोघे ▁एकमेकांना ▁पाण्यात ▁भ िज वून ▁ह सत ▁होते . ▁अचानक , ▁आकाश ात ▁ग ड ग ड ता ▁आवाज ▁होता . ▁थोड्या ▁वेळा ने ▁ढ ग ▁जम ले . ▁त्याने ▁पाव सा ची ▁तयारी ▁सुरू ▁केली . ▁▁ आ र्य नने ▁लगेच ▁विचार ▁केला , ▁" आम ्ही ▁पाण्यात ▁खेळ तो , ▁पण ▁पा ऊस ▁येईल !" ▁त्यांनी ▁झु ळू काशी ▁दूर ▁जाऊन ▁एक ▁मोठे ▁झाड ▁शोध ले . ▁ते ▁झा डा च्या ▁सा वली त ▁बस ले ▁आणि ▁पाव साच्या ▁थ ें ब ांची ▁वाट ▁पाहू ▁लागले . ▁काही ▁क्षण ांनी ▁पा ऊस ▁सुरु ▁झाला ▁आणि ▁त्यांनी ▁म नात ▁बरेच ▁विचार ▁केले . ▁पाव साच्या ▁थ ें ब ांना ▁पाहून ▁त्यांना ▁शांतता ▁आली . ▁लोक ▁अजूनही ▁ह सत ▁होते , ▁पण ▁आता ▁पाव सात ▁ह सत ▁होते . ▁पाव साने ▁सर्व ▁जग ▁भ िज वले , ▁पण ▁त्यांना ▁दिला ▁एक ▁वेगळा ▁अनुभव . ▁त्यांनी ▁ती ▁शांति ▁अनुभव ली ▁जी ▁त्यांच्या ▁ह स ण्या ंत ▁आणि ▁खेळ ण्या ंत ▁होती .
|
▁एकदा ▁एक ▁गो ड ▁लहान सा ▁गा ढ व ▁होता . ▁त्याचे ▁नाव ▁होते ▁गो डू . ▁गो डू ▁नेहमी ▁खेळ ायला ▁बाहेर ▁जात ▁असे . ▁एक ▁दिवस , ▁गो डू ने ▁ठरवले ▁की ▁तो ▁आपल्या ▁मित्र ांसोबत ▁एक ▁मजेदार ▁खेळ ▁खेळ णार ▁आहे . ▁त्याने ▁एक ▁सुंदर ▁कप डा ▁घेतला ▁आणि ▁त्याला ▁झा डा च्या ▁खाली ▁पसर ले . ▁▁ गो डू ने ▁आपल्या ▁मित्र ांना ▁बोला वले . ▁त्याने ▁कप ड्या वर ▁ब साय ला ▁सांगितले . ▁सर्व ▁मित्र ांनी ▁गो डू च्या ▁कप ड्या वर ▁बस ले ▁आणि ▁गो डू ने ▁एक ▁गो ड ▁गा णं ▁गाय लं . ▁गा णं ▁ऐक ून ▁सर्व ▁मित्र ▁आन ंदा ने ▁ना चा यला ▁लागले . ▁गो डू ने ▁त्याच्या ▁गा ण्यात ▁एक ▁मजेदार ▁गोष्ट ▁सांगित ली . ▁त्याने ▁सांगितले ▁की , ▁जर ▁तुम्ही ▁गो ड ▁गा णं ▁गा ल , ▁तर ▁तुम्हाला ▁गो ड ▁गो ड ▁गो डी ▁मिळेल ! ▁▁ सर्व ▁मित्र ांनी ▁गो डू च्या ▁गा ण्यात ▁सामील ▁होऊन ▁गो ड ▁गो ड ▁गा णं ▁गाय लं . ▁त्यांना ▁खूप ▁मजा ▁आली . ▁पण ▁अचानक , ▁एक ▁वारा ▁आला ▁आणि ▁कप डा ▁उ डून ▁गेला ! ▁गो डू ▁आणि ▁त्याचे ▁मित्र ▁धाव त ▁गेले ▁आणि ▁कप डा ▁पकड ण्याचा ▁प्रयत्न ▁केला . ▁ते ▁सर्व ▁एकत्र ▁धाव त ▁होते ▁आणि ▁ह सत ▁होते . ▁▁ श ेव टी , ▁गो डू ने ▁कप डा ▁पकड ला ▁आणि ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁गो ड ▁गा णं ▁गाय लं . ▁त्यांनी ▁ठर वल ं ▁की , ▁पुढच्या ▁वेळी ▁कप डा ▁उ डा ला ▁तरी ▁ते ▁ह स तील ▁आणि ▁खेळ तील . ▁गो डू ▁आणि ▁त्याचे ▁मित्र ▁नेहमीच ▁एकत्र ▁राह ून ▁मजा ▁करायचे .
|
▁एकदा ▁एक ▁लहान ग ं ▁गाव ▁होतं . ▁त्या ▁गावात ▁सर्व ▁लोक ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁रम णीय ▁वेळ ▁घाल वत ▁होते . ▁त्यात ▁एक ▁चि मु कला ▁शे रू ▁ऊ र्फ ▁शे रू भा ऊ ▁होता . ▁शे रू भा ऊ ला ▁खूप ▁मजा ▁येत ▁होती , ▁पण ▁त्याला ▁नेहमी ▁एक ▁गोष्ट ▁आवड ाय ची ▁- ▁पाय स ▁खा णे . ▁पाय स ▁ख ायला ▁त्याला ▁खूप ▁आवडत ▁होतं , ▁कारण ▁त्याचा ▁स्वाद ▁खूपच ▁चांगला ▁असाय चा . ▁▁ एक ▁दिवस , ▁गावात ▁एक ▁उत्सव ▁होत ▁होता . ▁सर्व ▁लोक ▁झो पा ळे ▁वाज वणे ▁सुरू ▁केले . ▁म स्ती ▁आणि ▁ग प्पा ▁चालू ▁होत्या . ▁शे रू भा ऊ ▁त्यात ▁मित्र ांसोबत ▁खेळ त ▁होता . ▁यावेळी ▁त्याच्या ▁म नात ▁एक ▁स्व प ्न िल ▁कल्पना ▁आली . ▁त्याने ▁आपल्या ▁मित्र ांना ▁विचार लं , ▁" आ पण ▁पाय स ▁करणार ▁आहोत ▁का ?" ▁मित्र ांनी ▁उत्सा हात ▁" हो य !" ▁म्हणून ▁उत्तर ▁दिल ं . ▁▁ स र् वा ंनी ▁मिळ ून ▁पाय स ▁बन वाय ला ▁सुरुवात ▁केली . ▁त्यांनी ▁ताज ं ▁दूध , ▁तां दू ळ ▁आणि ▁सा खर ▁घेऊन ▁एकत्र ▁केले . ▁पाय स ▁तयार ▁करून ▁जेव्हा ▁तो ▁गंध ▁सारे ▁गावात ▁पसर णार ▁होता , ▁तेव्हा ▁सग ळे ▁लोक ▁उत्सुक तेने ▁त्यांच्या ▁जवळ ▁आले . ▁पाय स ▁वाज व ताना ▁एक दम ▁सुगंध ित ▁आणि ▁ल ज्ज त दार ▁दिसत ▁होतं . ▁▁ त्या नंतर ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ▁बस ून ▁पाय स ▁ख ायला ▁सुरुवात ▁केली . ▁शे रू भा ऊ ने ▁चम च्या त ला ▁पाय स ▁घेतला ▁आणि ▁तो ▁खा ल्ला . ▁पाय सा चा ▁स्वाद ▁त्याला ▁इतका ▁आवड ला ▁की ▁त्याच्या ▁चेह ऱ्या वर ▁एक ▁पांढ र ट ▁हास्य ▁आ लं . ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ▁मिळ ून ▁पाय स ▁खा ल्ला ▁आणि ▁एक ▁गो ड ▁आठवण ▁त्यांच्या ▁म नात ▁राहिली . ▁रात्र ▁गडद ▁झाली , ▁पण ▁गावात ली ▁आन ंदा ची ▁भावना ▁सतत ▁राहिली . ▁त्या ▁रात्री ▁सर्वा ंनी ▁एक ▁यशस्वी ▁व ▁शांतिपूर्ण ▁उत्सव ▁केला , ▁ज्यामुळे ▁त्यां चं ▁गाव ▁अज ून ▁गोष्टी ंच ं ▁ठिकाण ▁बन लं .
|
▁एकदा ▁एक ▁छोटे से ▁गाव ▁होते . ▁त्या ▁गावात ▁एक ▁मुलगा ▁होता , ▁ज्याचे ▁नाव ▁गण ेश ▁होते . ▁गण ेशा ला ▁रात्री ▁चांगली ▁खेळ ायला ▁आवडत ▁असे . ▁एक ▁रात्र ▁तो ▁आपल्या ▁मित्र ांसोबत ▁खेळ त ▁होता . ▁खेळ ताना , ▁त्यांनी ▁एक ▁मोठा ▁झा डा च्या ▁आ डो शाला ▁एक ▁लहान सा ▁फुला ंचा ▁गव ती ▁चा ▁पाया ▁पाहिला . ▁तो ▁पाहून ▁सर्व जण ▁आनंद ित ▁झाले ▁आणि ▁खेळ णे ▁थांब वून ▁त्या ▁गव ता ळा साठी ▁पळून ▁गेले . ▁▁ त्या नंतर ▁गण ेशा ने ▁विचारले , ▁" आम ्ही ▁इथे ▁गव ता ळ ▁फुला ंना ▁पु सू ▁का ? ▁त्यांना ▁अधिक ▁सुंदर ▁दिस ण्यासाठी ?" ▁त्याच्या ▁मित्र ांनी ▁त्याला ▁उत्तर ▁दिले , ▁" हो , ▁न क्की च !" ▁मग ▁ते ▁सर्व ▁जण ▁गव ता ळाच्या ▁आसपास ▁बस ले ▁आणि ▁गव ता ळा ला ▁पु स ण्यास ▁सुरुवात ▁केली . ▁एका ▁क्ष णात , ▁गव ता ळ च्या ▁फुला त ▁चमक ▁लागली ▁आणि ▁ते ▁गुलाबी ▁रंग ात ▁स ज ले . ▁▁ पण ▁अचानक ▁रात्री ▁आकाश ात ▁वारा ▁आला . ▁सग ळे ▁फुला ंचा ▁गव ता ळ ▁उड त ▁गेला . ▁गण ेश ▁आणि ▁त्याचे ▁मित्र ▁ह सले ▁आणि ▁विचारले , ▁" हे ▁कसे ▁झाले ?" ▁त्यांना ▁गव ता ळाचे ▁म ऊ ▁लाल ▁रंगा चे ▁फुल ▁पाहून ▁खूप ▁मजा ▁आली . ▁त्या ▁गव ता ळाच्या ▁पाय ्यावर ▁बस ून ▁सर्व जण ▁ह सत ▁ग प्पा ▁मार ू ▁लागले . ▁▁ त्या ंनी ▁ठरवले ▁की ▁दररोज ▁रात्र ▁सं पे पर्यंत ▁गव ता ळा ला ▁ग प्पा ▁मार णार ▁आणि ▁त्याचे ▁पाणी ▁पु स णार . ▁असे ▁करताना , ▁त्यांना ▁नेहमी ▁मजा ▁येत ▁असे . ▁त्यांच्या ▁मित्र त्वा चा ▁गव ता ळा लाही ▁आनंद ▁होता . ▁गण ेश ▁आणि ▁त्याच्या ▁मित्र ांची ▁मजा ▁अशी च ▁सर्व ▁रात्री ▁चालू ▁राहिली ▁आणि ▁त्या ▁गव ता ळा ने ▁एक दम ▁सुंदर ▁होऊन ▁त्यांना ▁खूप ▁आनंद ▁दिला .
|
▁एकदा ▁एक ▁लहान सा ▁गाव ▁होता . ▁त्या ▁गावात ▁एक ▁सुंदर ▁पहा डी ▁झाड ▁होते . ▁झा डा च्या ▁फ ां द्या ंवर ▁रंग - ब िर ंगी ▁फुल ं ▁होती . ▁लहान ▁मु लं ▁त्या ▁झा डा खाली ▁खेळ ायला ▁आवडत . ▁त्यांना ▁झा डा च्या ▁सा वली त ▁बस ून ▁गोष्टी ▁ऐ का यला ▁खूप ▁मजा ▁येत ▁होती . ▁▁ एक ▁दिवस , ▁एक ▁लहान ▁मुलगा , ▁नावाने ▁आ र्य न , ▁झा डा च्या ▁खाली ▁बसला . ▁त्याने ▁ठर वल ं ▁की ▁तो ▁झा डा ला ▁एक ▁सुंदर ▁रंग ीत ▁रु माल ▁जोड णार ▁आहे . ▁आ र्य नने ▁रु माल ▁झा डा च्या ▁फ ां दी वर ▁बांध ला . ▁झा डा ने ▁त्याला ▁एक ▁गो ड ▁आवाज ात ▁धन्यवाद ▁दिला . ▁आ र्य न ला ▁आश्चर्य ▁वाट लं , ▁कारण ▁झाड ▁बोलत ▁होतं ! ▁▁ झा डा ने ▁आ र्य न ला ▁सांगित लं ▁की , ▁" मी ▁तुमच्या ▁मित्र ांसोबत ▁खेळ ायला ▁आवड तं . ▁तुम्ही ▁मला ▁रंग ीत ▁गोष्टी ▁जोड ता , ▁तर ▁मी ▁तुम्हाला ▁अ द् भु त ▁गोष्टी ▁दाख वू ▁शकतो ." ▁आ र्य नने ▁झा डा च्या ▁फ ां दी वर ▁आणखी ▁काही ▁रंग ीत ▁गोष्टी ▁जोड ल्या . ▁झा डा ने ▁त्याला ▁एक ▁जा दु ई ▁जग ▁दाख वल ं , ▁जिथे ▁रंग ीत ▁पक्षी ▁उड त ▁होते ▁आणि ▁फुल ं ▁ना च त ▁होती . ▁▁ आ र्य नने ▁त्या ▁अ द् भु त ▁जगात ▁खेळ ायला ▁सुरुवात ▁केली . ▁त्याने ▁झा डा ला ▁वचन ▁दिल ं ▁की ▁तो ▁दररोज ▁येईल ▁आणि ▁त्याला ▁रंग ीत ▁गोष्टी ▁जोड ेल . ▁झा डा ने ▁आ र्य न ला ▁एक ▁गो ड ▁स् मित ▁दिल ं . ▁आ र्य न ▁घरी ▁परतला , ▁पण ▁त्याच्या ▁म नात ▁झा डा च्या ▁अ द् भु त ▁गोष्टींचा ▁विचार ▁होता . ▁तो ▁झा डा च्या ▁प्रे मात ▁पडला ▁होता ▁आणि ▁त्याला ▁त्याच्या ▁मित्र ांसोबत ▁खेळ ायला ▁खूप ▁आवडत ▁होतं .
|
▁एकदा ▁एक ▁छोटे से ▁गाव ▁होते . ▁त्या ▁गावात ▁एक ▁खेळ घर ▁होते , ▁जिथे ▁सर्व ▁लहान ग ं ▁मुले ▁खेळ ायला ▁येत . ▁खेळ घ रात ▁मोठा ▁रंग ी बेर ंगी ▁झू ला , ▁च का क णारा ▁फे रिस ▁व्हील ▁आणि ▁म स्त ▁चढ उ तार ▁असलेले ▁खेळ ▁होते . ▁सर्व ▁मित्र ांनी ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁खेळ णे ▁चालू ▁ठेवले ▁होते . ▁त्यांच्या ▁चेह ऱ्या वर ▁खूप ▁मजा ▁आणि ▁आनंद ▁होता . ▁▁ ए के ▁दिवशी , ▁खेळ घ रात ▁एक ▁रहस्य मय ▁गोष्ट ▁झाली . ▁खेळ ताना , ▁अचानक ▁झू ला ▁थांब ला . ▁मित्र ांनी ▁विचारले , ▁' हे ▁काय ▁झाले ?' ▁त्यांना ▁काही च ▁समजले ▁नाही . ▁त्यामुळे ▁त्यांनी ▁ठरवले ▁की , ▁ते ▁एकत्र ▁बस ून ▁याचे ▁कारण ▁शोध ू . ▁त्यांनी ▁सग ळे ▁खेळ ▁बंद ▁केले ▁आणि ▁विचार ▁करायला ▁लागले . ▁एका ला ▁सांगितले , ▁' क दाचित , ▁याला ▁कोणीतरी ▁बंद ▁करणे ▁आले ▁आहे !' ▁▁ स र् वा ंनी ▁विचार ▁करून ▁सांगितले ▁की , ▁ती ▁गोष्ट ▁खेळ घ रा समोर ▁असलेल्या ▁जुन्या ▁झा डा वरून ▁आली ▁असावी . ▁त्यामुळे ▁सर्व ▁लहान ग ं ▁मुले ▁त्या ▁झा डा च्या ▁दिशेने ▁गेली . ▁तिथे ▁एक ▁बु ट ुक सा ▁च िम णी ▁होता ▁जो ▁अ द् भु त पणे ▁झू ला ▁आणि ▁खेळ घर ▁ताब्यात ▁घेत ▁होता ! ▁च िम णी ▁म्हणा ली , ▁' मा झे ▁घर ▁येथे ▁आहे , ▁मी ही ▁खेळ ायला ▁पायऱ्या ▁चढ त ▁आहे !' ▁▁ सर्व ▁मुले ▁चक ित ▁झाली ▁त्यांनी ▁च िम णी च्या ▁खेळा ला ▁पाहिले ▁आणि ▁चांगली च ▁मजा ▁केली . ▁च िम णी ने ▁तिथे ▁एक ▁खेळ ▁सुरू ▁केला , ▁ज्यामुळे ▁सग ळे ▁पुन्हा ▁आनंद ात ▁खेळ ायला ▁लागले . ▁त्या ▁दिवशी ▁सर्वा ंना ▁एक ▁नवीन ▁मित्र ▁मिळाला , ▁आणि ▁खेळ घ रात ▁आनंद दायक ▁वेळ ▁गेला . ▁ज णू ▁काही ▁जादू च ▁झाली ▁होती ▁सर्वा ंनी ▁च िम णी ला ▁आ भ ारी ▁केले ▁आणि ▁ती ▁त्यांचा ▁खास ▁मित्र ▁झाली .
|
▁एकदा ▁एक ▁छोटा ▁गाव ▁होता . ▁त्या ▁गावात ▁एक ▁लहान सा ▁मुलगा ▁होता , ▁त्याचे ▁नाव ▁होते ▁नील . ▁नील ला ▁बर्फ ात ▁खेळ ायला ▁खूप ▁आवडत ▁असे . ▁एक ▁दिवस , ▁बाहेर ▁खूप ▁बर्फ ▁भर ला ▁होता . ▁नील ने ▁कपडे ▁घात ले ▁आणि ▁बाहेर ▁गेला . ▁त्याला ▁बर् फा च्या ▁गो ळ्या ▁तयार ▁कराय च्या ▁होत्या ▁आणि ▁त्याने ▁एक ▁छान ▁मोठा ▁बर् फा चा ▁माणूस ▁बन वला . ▁▁ नी ल ▁खेळ त ▁असताना , ▁त्याला ▁वाटले , ▁" हा ▁बर् फा चा ▁माणूस ▁किती ▁गो ड ▁वाट तो !" ▁त्याने ▁माण साला ▁एक ▁लाल ▁कौ ल ▁आणि ▁काळा ▁टोपी ▁घात ली . ▁बर् फा च्या ▁माण साने ▁मात लेला ▁ह स रा ▁चेहरा ▁केला , ▁जो ▁त्याला ▁खूप ▁आवड ला . ▁नील च्या ▁आन ंदा ने ▁त्याला ▁आज ▁बर्फ ात ▁खेळ ताना ▁खूप ▁मजा ▁आली . ▁▁ पण ▁अचानक , ▁सूर्य ▁उग वल्या ने ▁बर्फ ▁प गळ ायला ▁लागला . ▁माणूस ▁हळूहळू ▁वि र ळ ▁होऊ ▁लागला . ▁नील ▁थोडा ▁निराश ▁झाला . ▁पण ▁त्याच ं ▁एक ▁मित्र , ▁तो ▁एक ▁छोटा ▁कु त्रा ▁होता , ▁तो ▁नील च्या ▁बाजूला ▁आला . ▁कु त्रा ▁नील च्या ▁पाया भोवती ▁फिर त ▁होता ▁आणि ▁त्याने ▁म स्त पणे ▁ये र झ ार ▁करून ▁नील ला ▁आनंद ीत ▁करायला ▁सुरुवात ▁केली . ▁▁ नी लने ▁कुत्र ्याला ▁गों जार ून ▁एक ▁अनो खी ▁गोष्ट ▁शिक ली . ▁बर् फा चा ▁माणूस ▁आ त्ता ▁तित का ▁महत् वाचा ▁नाही , ▁पण ▁मित ्रा ची ▁साथ ▁अजूनही ▁आहे . ▁मित ्रा सोबत ▁खेळ लं ▁तरी ▁खूप ▁मजा ▁येते . ▁मग ▁नील ने ▁कुत्र ्या बरोबर ▁खेळ ायला ▁सुरुवात ▁केली . ▁दोघेही ▁ह सत ▁आणि ▁खेळ त ▁गेले . ▁त्यामुळे ▁त्या ▁दिव साच्या ▁सम ाप् ती ला ▁नील च्या ▁चेह ऱ्या वर ▁एक ▁चांगला ▁भाव ▁होता , ▁जो ▁त्याच्या च ▁मित ्रा च्या ▁प्रे मा मुळे च ▁आला ▁होता .
|
▁एकदा ▁एक ▁चित्रकार ▁होता , ▁नाव ▁अर्जुन . ▁अर्जुन ला ▁चित्र ▁काढ ायला ▁खूप ▁आवडत ▁होते . ▁रोज ▁तो ▁आपल्या ▁रंग ीत ▁रंग ांनी ▁सुंदर ▁चित ्रे ▁काढ त ▁असे . ▁पण ▁एक ▁गोपनीय ▁गो ड ▁बातमी ▁होती . ▁त्याच्या ▁शाळेत ▁या ▁शनिवार वारी ▁एक ▁मोठी ▁पार्टी ▁होणार ▁होती ! ▁तुम्हाला ▁माहिती ▁आहे ▁का , ▁त्या ▁पार्टी त ▁सर्व ▁मुलांना ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁ग मती दार ▁खेळ ▁खेळ ायचे ▁होते . ▁अर्ज ु नने ▁ठरवले ▁की ▁तो ▁पार्टी त ▁जाईल ▁आणि ▁आपल्या ▁मित्र ांसाठी ▁एक ▁चित्र ▁आण ेल . ▁▁ शन िव ार चा ▁दिवस ▁आला . ▁अर्जुन ची ▁बा गे तून ▁त्या ▁गडद ▁पांढऱ्या ▁ट्रे न्स च्या ▁स्थान कावर ▁जाण्याची ▁तयारी ▁होती . ▁त्याचा ▁चेहरा ▁उल् ल सित ▁होता ▁कारण ▁त्याला ▁पार्टी ची ▁खूप ▁उत्सुक ता ▁होती . ▁त्याने ▁आपल्या ▁घरात ून ▁रंग ीत ▁पेंस िल , ▁कागद , ▁आणि ▁रंग ▁आणले . ▁ट्रे न्स च्या ▁दिशेने ▁जात ▁असताना , ▁अर्जुन ▁चित ्रे ▁काढ ाय च्या ▁विचारात ▁होता . ▁त्याने ▁मार्गा त ▁एक ▁सुंदर ▁जे वा ▁सारखे ▁फूल ▁पाहिले ▁आणि ▁लगेच ▁त्याचे ▁चित्र ▁काढले . ▁▁ अ र्ज ुन ▁ट्रे न्स च्या ▁स्थान कावर ▁पोहोचला ▁आणि ▁त्याला ▁एक ▁ट्रेन ▁दिसली . ▁त्यातून ▁त्याचे ▁मित्र ▁उतर ले . ▁ते ▁सर्व ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁कसे ▁खेळ णार ▁याची ▁चर्चा ▁करत ▁होते . ▁अर्ज ु नने ▁आपल्या ▁मित्र ांना ▁आपल्या ▁नवीन ▁चित ्रा चे ▁प्रदर्शन ▁केले . ▁मित्र ांनी ▁ते ▁पाहिले ▁आणि ▁' क ित के ▁सुंदर ▁आहे !' ▁असे ▁म्हटले . ▁सर्वा ंना च ▁ते ▁चित्र ▁खूप ▁आव डले . ▁▁ पा र्टी त ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ▁खेळले , ▁गाणे ▁गाय ले ▁आणि ▁मजा ▁केली . ▁अर्ज ु नने ▁आपले ▁चित्र ▁सर्वा ंना ▁दाखवले ▁आणि ▁त्याला ▁खूप ▁चांगले ▁शब्द ▁ऐ कले . ▁पार्टी ▁संपल्यानंतर , ▁अर्ज ु नने ▁त्याच्या ▁मित्र ांना ▁सांगितले ▁की ▁त्याला ▁त्यांच्या सोबत ▁ह ंसी ▁आणि ▁खेळ ▁करून ▁खूप ▁मजा ▁आली . ▁तो ▁सु र् वाती नंतर ▁घरी ▁नि घा ला , ▁त्याच्याकडे ▁आनंद ▁होता च , ▁अशी च ▁गो ड ▁आठव णी ▁घेऊन ▁परतला .
|
▁एकदा ▁एका ▁गावात ▁एक ▁आशा वादी ▁मुलगा ▁होता . ▁त्याचे ▁नाव ▁चि ंट ू . ▁चि ंट ूला ▁खूप ▁पुढे ▁जाण्याची ▁इच्छा ▁होती . ▁तो ▁रोज ▁आपल्या ▁मित्र ांसोबत ▁खेळ ायचा , ▁पण ▁तो ▁नेहमी ▁भ ित् ता ▁काप त ▁असे ▁आणि ▁नवीन ▁कप ड ्यात ▁खेळ ण्याबद्दल ▁विचार ▁करायचा . ▁▁ एक ▁दिवस , ▁चि ंट ू ने ▁एका ▁जुन्या ▁झा डा वर ▁एक ▁मोठा ▁साल ▁पाहिला . ▁त्याने ▁ठरवले ▁की ▁तो ▁साल ▁काढून ▁एक ▁सुंदर ▁झुक ता ▁खेळ ण्याचे ▁बन वेल . ▁तो ▁झा डा जवळ ▁गेला , ▁हाता ने ▁साल ▁काढ ायला ▁लागला . ▁त्याच्या ▁दोस्त ोंने ▁मदत ▁केली . ▁सर्वा ंनी ▁मिळ ून ▁ह सत ▁खेळ त ▁साल ▁काढले . ▁साल ▁काढ ल्यानंतर , ▁त्यांना ▁एक ▁सुंदर , ▁रंग - ब िर ंगी ▁कप डा ▁मिळाला . ▁चि ंट ू ने ▁तो ▁कप डा ▁घेतला ▁आणि ▁विचार ▁केला , ▁" मी ▁याचा ▁उपयोग ▁करून ▁काहीतरी ▁मजेदार ▁कर ेन !" ▁▁ चि ंट ू ने ▁त्या ▁कप ड ्यातून ▁एक ▁सुंदर ▁झु ंडी ▁बन वली . ▁त्याने ▁त्या ▁झु ंडी ला ▁रंग ब िर ंगी ▁रंग ▁दिले . ▁आता ▁तो ▁झु ंडी ला ▁खेळ ताना ▁हा तात ▁धर ून ▁खेळ त ▁होता , ▁त्याला ▁खूप ▁मजा ▁आली . ▁त्याचे ▁मित्र ही ▁खु र् चीत ▁बस ून ▁त्या ▁झु ंडी च्या ▁मागे ▁धाव त ▁होते . ▁ते ▁सर्व ▁मिळ ून ▁एक ▁अ द् भु त ▁अनुभव ▁घेत ▁होते . ▁▁ अ खे रीस , ▁चि ंट ूच्या ▁मेहन तीने ▁आणि ▁आशा वादी ▁विचारा ने ▁त्याला ▁आणि ▁त्याच्या ▁मित्र ांना ▁एक ▁सुंदर ▁खेळ ण्याचा ▁अनुभव ▁मिळाला . ▁त्यांचा ▁खेळ ▁बघ ून ▁गावा तील ▁लोक ही ▁आनंद ित ▁झाले . ▁चि ंट ू ▁आणि ▁त्याचे ▁मित्र ▁खूप ▁आन ंदा ने ▁खेळले ▁आणि ▁त्यांच्या ▁चेह ऱ्या ंवर ▁एक ▁नवा ▁उत्साह ▁होता . ▁त्यांचा ▁उत्साह ▁सग ळी कडे ▁पसर त ▁गेला ▁आणि ▁गावा तील ▁प्रत्ये काला ▁त्यांचा ▁खेळ ▁आवड ला .
|
▁एकदा ▁एक ▁छोटा ▁मुलगा ▁होता , ▁त्याचे ▁नाव ▁होते ▁रा घ व . ▁रा घ वला ▁फ ण स ▁ख ायला ▁खूप ▁आवडत ▁होता . ▁एक ▁दिवस , ▁त्याने ▁ठरवले ▁की ▁तो ▁आपल्या ▁मित्र ांसोबत ▁फ ण स ▁खा ण्यासाठी ▁जंगला त ▁जाईल . ▁रा घ व ▁आणि ▁त्याचे ▁मित्र ▁जंगला त ▁गेले . ▁तिथे ▁त्यांना ▁एक ▁अनुप म ▁फ ण स ▁दिसला . ▁तो ▁फ ण स ▁खूप ▁मोठा ▁आणि ▁पिव ळा ▁होता . ▁रा घ व ▁आणि ▁त्याचे ▁मित्र ▁त्याला ▁पाहून ▁द चक ले . ▁▁ ▁त्यांनी ▁त्या ▁फ ण साच्या ▁जवळ ▁जाऊन ▁त्याला ▁च विष्ट ▁बन वण्यासाठी ▁तोड ण्याचा ▁विचार ▁केला . ▁पण ▁फ ण स ▁तोड ताना , ▁रा घ व च्या ▁हा तात ून ▁तो ▁फ ण स ▁खाली ▁पडला . ▁तो ▁जो रात ▁आवाज ▁करत ▁ग ड ग ड ला . ▁सर्व ▁मित्र ▁द चक ले ▁आणि ▁थोडे ▁घा बर ले . ▁पण ▁नंतर ▁त्यांनी ▁ह सून ▁एकमेकांना ▁सांगितले ▁की , ▁फ ण स ▁खूप ▁मजेदार ▁आहे . ▁▁ ▁रा घ व ने ▁ठरवले ▁की ▁तो ▁फ ण स ▁तोड णार ▁नाही , ▁तर ▁तो ▁फ ण स ▁त्याच्या ▁मित्र ांसोबत ▁बस ून ▁खा णार . ▁त्यांनी ▁त्या ▁फ ण साच्या ▁खाली ▁बस ून ▁त्याला ▁चिर ला . ▁फ ण स ▁खा ण्याचा ▁आनंद ▁घेत , ▁सर्वा ंनी ▁एकत्रितपणे ▁खूप ▁मजा ▁केली . ▁▁ ▁त्या ▁दिवशी ▁रा घ व ▁आणि ▁त्याचे ▁मित्र ▁फ ण स ▁खा ऊन ▁खूप ▁खुश ▁झाले . ▁त्यांनी ▁एकत्रितपणे ▁खेळले ▁आणि ▁गाणी ▁ग ात ▁जंगला त ▁फिर ले . ▁त्यांना ▁समजले ▁की , ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁खा णे ▁आणि ▁खेळ णे ▁किती ▁छान ▁असते . ▁त्या ▁दिवशी ▁त्यांनी ▁एकत्रितपणे ▁खूप ▁चांगले ▁क्षण ▁घाल वले .
|
▁एकदा ▁एक ▁अ जब ▁राजकुमारी ▁होती . ▁ति चं ▁नाव ▁होतं ▁मा या . ▁मा या ▁नेहमी ▁नवीन ▁गोष्टी ▁शिक ण्याची ▁इच्छा ▁होती . ▁एक ▁दिवस , ▁त िन ं ▁ठर वल ं ▁की ▁ती ▁जंगला त ▁जाईल ▁आणि ▁ति थ ल्या ▁प्राण्या ंना ▁भेट णार . ▁त िन ं ▁तिचा ▁सुंदर ▁मुक ुट ▁घात ला ▁आणि ▁जंगला त ▁नि घा ली . ▁▁ ज ंग ला त ▁जात ▁असताना , ▁मा या ▁आता ▁ति थ ल्या ▁सुंदर ▁फुला ंचा , ▁रंग - ब िर ंगी ▁पक्ष ्यांचा ▁आणि ▁एकत्र ▁येणाऱ्या ▁प्राण्या ंचा ▁आनंद ▁घेत ▁होती . ▁ती ▁पुढे ▁जात ▁जा ईपर्यंत ▁तिला ▁एक ▁छोटा सा ▁मे पल चा ▁झाड ▁दिसला . ▁झा डा वर ▁एकत्र ▁आले ले ▁हरि ण , ▁ना ंगर णी चे ▁कों ब डी ▁आणि ▁इतर ▁प्राणी ▁चांगले च ▁आनंद ात ▁होते . ▁मा या ▁त्यांच्या कडे ▁गेली ▁आणि ▁त्यांना ▁विचार लं , ▁" तुम ्ही ▁इथे ▁का ▁आहात ?" ▁▁ ▁प्राणी ▁म्हणाले , ▁" आम ्ही ▁इथे ▁एक ▁आ ं न दा ची ▁पार्टी ▁करतो य ! ▁तू ▁आमच्या सोबत ▁ये ." ▁मा या ▁खुश ▁झाली ▁आणि ▁त िन ं ▁त्यांना ▁टा ळ्या ▁वाज वून ▁दिल्या . ▁त्यांनी ▁म ौर ▁ल ुट लं , ▁ना च लं ▁आणि ▁गाणी ▁गाय लं . ▁जंगला त ▁सर्व त्र ▁चै तन ्य ▁होतं . ▁मा या ▁देखील ▁ना च ली ▁आणि ▁गाणी ▁गाय लं . ▁▁ तो ▁दिवस ▁मा या ▁साठी ▁अ जब ▁होता . ▁पार्टी च्या ▁शेवटी , ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁तिच्या ▁सुंदर ▁मु कु टा ची ▁प्रशंसा ▁केली . ▁मा या ▁ली ▁वारंवार ▁ये ऊन ▁पुढच्या ▁वेळे स ▁आणखी ▁गो ड ▁गोष्टी ▁शिका यला ▁हवे ▁असं ▁वाट लं . ▁घरा कडे ▁जाता ना , ▁तिला ▁जंगला त ला ▁दिवस ▁आणि ▁त्या ▁आनंद ात ली ▁गाणी ▁सतत ▁आठव णी ला ▁रा ही ली . ▁आता ▁तिला ▁अज ून ▁चांगली ▁गोष्टी ▁शिका य च्या ▁होत्या !
|
▁एकदा ▁एक ▁छोटा ▁गाव ▁होता . ▁त्या ▁गावात ▁एक ▁जादू गर ▁राहत ▁होता . ▁त्याच ं ▁नाव ▁होतं ▁रा मू . ▁रा मू ने ▁लोकांना ▁जादू ▁दाख वण्याची ▁खूप ▁आवड ▁होती . ▁तो ▁दररोज ▁गावात ▁ये ऊन ▁त्याच्या ▁जादू च्या ▁गोष्टी ंनी ▁लोकांचे ▁लक्ष ▁वेध त ▁असे . ▁त्याला ▁सर्वा ंनी ▁खूप ▁स्वागत ▁केले . ▁पण ▁एका ▁दिवशी , ▁रा मू ▁विचार ▁करण्यात ▁गुंत ला ▁आणि ▁त्याला ▁आपली ▁जादू ▁वि सर ण्याचा ▁विचार ▁आला . ▁त्याने ▁ठरवले ▁की ▁एक ▁सुंदर ▁शो ▁करायचा ▁आहे , ▁ज्यात ▁त्याच्या ▁सर्वात ▁विशेष ▁जादू ची ▁गोष्ट ▁अस णार ▁आहे . ▁▁ राम ू ने ▁एक ▁मोठा ▁मंच ▁तयार ▁केला ▁आणि ▁गा वाच्या ▁सर्व ▁लोकांना ▁आमंत्रित ▁केले . ▁त्याने ▁सर्वा ंच्या ▁समोर ▁बस लेल्या ▁लोकांना ▁एक ▁मोठा ▁वाद्य ▁वाज व णारा ▁सर्क स ▁अनुभव ▁दाख वला . ▁त्याच्या ▁जादू च्या ▁कले त ▁अनेक ▁रंग , ▁प्रकाश ▁आणि ▁आवाज ▁होते . ▁रा मू ला ▁वाटले ▁की ▁तो ▁त्याचा ▁जादू ▁वि सर ला य , ▁पण ▁त्याने ▁त्याच्या ▁स ृष्ट ीत ले ▁जादू ग ाराच्या ▁कौशल्या चे ▁तंत्र ▁वापरले ▁आणि ▁जादू ▁सुरू ▁झाली . ▁▁ सर्व ▁लोकांनी ▁तास भर ▁त्याच्या ▁जादू ला ▁अनुभ वले . ▁ग ड ग डा ट ▁करत ▁असलेल्या ▁गोंध ळात , ▁रा मू ला ▁वि सर ला ▁नसलेल्या ▁जादू चा ▁अनुभव ▁आला . ▁लोकांनी ▁त्याला ▁जो रात ▁टा ळ्या ▁वाज वल्या ▁आणि ▁त्याला ही ▁त्याच्या ▁अ द् भु त ▁क्षण ांच ं ▁महत्त्व ▁समज लं . ▁रा मू ची ▁जादू ▁स जीव ▁झाली ▁आणि ▁त्याने ▁लोकांना ▁पूर्णपणे ▁मंत्र मु ग्ध ▁केले . ▁▁ ▁शेवटी , ▁गाव क ऱ्या ंनी ▁रा मू ला ▁गि फ्ट ▁दिल ं ▁आणि ▁त्याला ▁जादू ▁करण्याची ▁प्रेरणा ▁दिली . ▁रा मू ने ▁उ डा लेल्या ▁स्व प् ना सारख्या ▁त्या ▁क्ष णात ▁एक ▁विचार ▁केला ▁जादू ▁आपल्या ▁म नात ▁आहे , ▁त शी च ▁ती ▁कायम ▁राहते . ▁मग ▁रा मू ने ▁त्या ▁अनुभ वाच्या ▁उत्सा हात ▁आणखी ▁जादू च्या ▁गोष्टी ▁करण्याचा ▁विचार ▁केला . ▁त्या ▁दिवशी , ▁रा मू ने ▁आपल्या ▁कले च्या ▁माध्यमातून ▁सर्वा ंच्या ▁चेह ऱ्या वर ▁तेज स् वि ता ▁आण ली .
|
▁एका ▁छोट्या ▁गावात ▁एक ▁च िम णी ▁होती . ▁ति चं ▁नाव ▁होतं ▁च िम की . ▁च िम की ▁एक दम ▁चै तन ्य वान ▁होती . ▁तिचे ▁पंख ▁चक चक ▁रहे , ▁आणि ▁ती ▁रोज ▁आकाश ात ▁उड त ▁रा हाय ची . ▁च िम की च्या ▁म नात ▁एक ▁स्व प ्न ▁होतं ▁- ▁ती ▁सर्वात ▁सुंदर ▁पक्षी ▁बना वे . ▁म्हणून , ▁च िम की ▁नेहमी ▁सुंदर ▁फूल ं , ▁रंग ब िर ंगी ▁प ान ं ▁आणि ▁अल ंक ृत ▁वस्तू ▁गोळा ▁करत ▁असे . ▁स गळ ं ▁गाव ▁तिच्या ▁गोळा ▁केलेल्या ▁वस्तू ंच्या ▁भव्य ▁व स्त्रा ने ▁स ज वल ं ▁जात ▁असे . ▁▁ ए के ▁दिवशी , ▁च िम की ने ▁एका ▁सुंदर ▁झा डा वर ▁एक ▁चमकदार ▁थ ें ब ▁पाहिला . ▁तो ▁थ ें ब ▁सूर ्याच्या ▁प्रकाश ात ▁चम च मत ▁होता . ▁च िम की ने ▁तो ▁थ ें ब ▁उचल ला ▁आणि ▁विचार ▁केला ▁की , ▁" हा ▁थ ें ब ▁मला ▁खूप ▁सुंदर ▁बन वेल !" ▁च िम की ने ▁तो ▁थ ें ब ▁आपल्या ▁पं खा वर ▁लावला ▁आणि ▁मग ▁उ डू ▁लागली . ▁आता ▁ती ▁जास्त च ▁चमकदार ▁झाली ▁होती ! ▁▁ गा वात ले ▁सर्व च ▁जन ▁च िम की ला ▁पाहून ▁आश्चर्यचकित ▁झाले . ▁त्यांनी ▁च िम की ची ▁प्रशंसा ▁केली , ▁" वाह ! ▁किती ▁सुंदर ▁दिसते स !" ▁च िम की ला ▁हे ▁ऐक ून ▁खूप ▁आव डले . ▁तिने ▁त्यांना ▁सांगित लं , ▁" तुम ्ही ▁सग ळे ▁माझ्या ▁संकल्प नेत ▁सहभागी ▁झाला ▁आहात , ▁कारण ▁तुमच्या ▁प्रेम ▁आणि ▁प्रे र णे मुळे च ▁मी ▁इत की ▁सुंदर ▁झाली !" ▁▁ त्या ▁दिवशी ▁च िम की ने ▁शिक ले ▁की , ▁खरे ▁सौंदर्य ▁फक्त ▁बाह्य ▁गोष्ट ीत ▁नाही , ▁तर ▁मना तील ▁प्रे मात ▁आणि ▁एक ते त ▁असते . ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁आपल्या ▁स्व प् ना ंना ▁पूर्ण ▁करण्या चं ▁ठर वल ं . ▁संपूर्ण ▁गाव ▁म ऊ ▁प्रकाश ात ▁चमक ू ▁लाग लं , ▁कारण ▁त्यांनी ▁च िम की ला ▁संगठ ित ▁करून ▁एकत्र ▁काम ▁करण्या चं ▁महत्त्व ▁लक्षात ▁आ लं . ▁गो डी त ▁आणि ▁संग तीत ▁त्यांनी ▁एकत्रित ▁यश ▁प्राप्त ▁के लं , ▁आणि ▁च िम की च्या ▁छोट्या ▁स्व प् नाने ▁स गळ ्यांच्या ▁म नात ▁नवीन ▁आशा ▁आणि ▁उभ ारी ▁निर्माण ▁केली .
|
▁एकदा ▁एक ▁छोटा ▁मा सा ▁होता . ▁त्याचे ▁नाव ▁होते ▁मा ण्या . ▁मा ण्या ▁एक ▁नव ज ाग ृत ▁मा सा ▁होता ▁आणि ▁तो ▁समुद्रा च्या ▁स ख ोल ▁पाण्यात ▁आन ंदा ने ▁खेळ त ▁होता . ▁त्याच्याशी ▁त्याच्या ▁मित्र ांमध्ये ▁जि व्हा ळा ▁होता ▁आणि ▁तो ▁सर्वा ंमध्ये ▁लोकप्रिय ▁होता . ▁परंतु , ▁समुद्र ात ▁एक ▁गोष्ट ▁होती ▁जी ▁त्याने ▁कधी च ▁ऐ कली ▁होती . ▁समुद्र ात ▁एक ▁मोठा ▁का सव ▁होता ▁जो ▁कधी ▁कधी ▁लप ून ▁बस ून ▁मास ्या ▁पकड ायचा . ▁▁ एक ▁दिवस , ▁मा ण्या ▁आणि ▁त्याचे ▁मित्र ▁प्ला वणाऱ्या ▁पाण्यात ▁खेळ त ▁होते . ▁त्यांना ▁मजा ▁येत ▁होती . ▁पण ▁मा ण्या ला ▁अचानक ▁त्या ▁का स वा ची ▁आठवण ▁झाली . ▁त्याने ▁त्याचे ▁मित्र ांना ▁साव ध ▁होणे ▁सुचवले . ▁" च ला , ▁आम्ही ▁लप तो ! ▁का सव ▁येईल , ▁तर ▁तो ▁आम्हाला ▁पकड ेल !" ▁त्याच्या ▁मित्र ांनी ▁घेतले ला ▁निर्णय ▁घेतला ▁आणि ▁ते ▁ल पा यला ▁लागले . ▁पण ▁एक ▁मित्र , ▁ला ली , ▁ल पा यला ▁घा बर ला . ▁▁ ▁मा ण्या ▁त्याच्या जवळ ▁गेला . ▁" ला ली , ▁घा बर ू ▁न कोस ! ▁आपण ▁एकत्र ▁लप ू ▁शकतो . ▁का सव ▁मोठा ▁आहे , ▁पण ▁आपण ▁हि म्मत ▁जो डू ▁आणि ▁एकत्र ▁राहू !" ▁मा ण्या ▁आणि ▁ला ली ने ▁निर्णय ▁घेतला ▁आणि ▁इतर ▁मित्र ांना ▁जोरदार ▁आवाज ात ▁विचारले . ▁त्या ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ▁लप ण्याचा ▁विचार ▁केला . ▁का सव ▁सर क तो ▁तेव्हा ▁पहिल्या ने ▁हालचा ल ▁होईल ▁हे ▁लक्षात ▁ठेव ून ▁ते ▁सग ळे ▁एकत्र ▁लप ले . ▁ ▁का सव ▁त्यांना ▁शोध त ▁होता , ▁पण ▁तो ▁थोडा ▁गोंधळ ला . ▁त्याने ▁जिथे ▁लप ले ▁होते ▁तिथे ▁जाऊन ▁पाहिले ▁आणि ▁ते ▁त्याच्या ▁पक डी त ▁आले ▁नाहीत . ▁का सव ▁शेवटी ▁थ कला ▁आणि ▁तो ▁समुद्रा च्या ▁खोल ▁गडद ▁पाण्यात ▁निघून ▁गेला . ▁मा ण्या ▁आणि ▁त्याचे ▁मित्र ▁म ोक ळ्या ▁पाण्यात ▁बाहेर ▁आले ▁आणि ▁तुम्ही ▁पा हा , ▁त्यांचा ▁उत्साह ▁वाढ ला . ▁त्यांनी ▁एकत्र ▁भेट ल्या चा ▁आनंद ▁साज रा ▁केला ▁आणि ▁त्यांच्या ▁न वन वीन ▁साह सा ची ▁योजना ▁बन वली .
|
▁एका ▁लहान ▁गावात ▁एक ▁जादू गर ▁राहत ▁होता . ▁त्याच ं ▁नाव ▁होतं ▁जा दु कार . ▁जा दु कार ▁खूप ▁चांगला ▁होता ▁आणि ▁त्याला ▁प्रत्ये काला ▁आनंद ित ▁करणे ▁आवडत ▁होतं . ▁त्याच्या ▁जादू च्या ▁टोक ण्या ▁आणि ▁मा या जा ला ने ▁सर्व ▁लहान ▁मोठ्या ▁लोकांना ▁खूप ▁आनंद ▁मिळ ायचा . ▁रोज ▁संध्याकाळी , ▁गावात ल्या ▁सर्व ▁लोकांना ▁तो ▁एकत्र ▁बो लाव त ▁असे . ▁जा दु गर ▁त्यांच्या ▁समोर ▁जादू ▁केली ▁की ▁सग ळी कडे ▁ह स रे ▁चेहरे ▁दि साय चे . ▁▁ एक दा , ▁जा दु कार ▁गावात ▁एक ▁मोठा ▁कार्यक्रम ▁आयोजित ▁केला . ▁त्याने ▁ठरवले ▁की ▁तो ▁एक ▁मधु मय ▁जादू ▁करेल . ▁सग ळ्या ▁गाव क ऱ्या ंना ▁त्यात ▁भाग ▁घेण्यास ▁आमंत्रित ▁केले . ▁लोक ▁खूप ▁उत्सुक ▁झाले . ▁त्यांनी ▁मि ठ ाई ▁आण ल्या , ▁ड ान्स ▁केले ▁आणि ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁जादू चा ▁आनंद ▁घेतला . ▁जा दु कारा च्या ▁हा तात ▁एक ▁सुंदर ▁जा दु ई ▁का ठी ▁होती . ▁त्याने ▁तिचा ▁वापर ▁करून ▁एक ▁झ रा ▁साकार ला . ▁त्या ▁झ र ्यातून ▁रंग ब िर ंगी ▁लहान ▁गो ड ▁मद िरा ▁वाहत ▁होती ! ▁▁ सर्व ▁वया ंच्या ▁लोकांना ▁जादू ग ारा ने ▁सांगितले ▁की , ▁जो ▁या ▁झ ऱ्या ▁पासून ▁एक ▁पा ण्याचा ▁घ ोट ▁पि ईल , ▁तो ▁त्याला ▁गो ड ▁गो ड ▁स्व प ्न ▁येईल . ▁त्यामुळे , ▁एका ▁एका ने ▁झ ऱ्या तून ▁पाणी ▁प्या यला ▁सुरुवात ▁केली . ▁त्यांनी ▁गो ड ▁गो ड ▁स्व प् ने ▁पा हा यला ▁सुरुवात ▁केली . ▁जादू ग ारा ने ▁त्यांच्या ▁मना तील ▁चिंता ▁आणि ▁दुख ▁दूर ▁केले . ▁सा ऱ्या ंना ▁खूप ▁गो ड ▁अनुभव ▁मिळाला . ▁▁ ▁कार्यक्रम ▁संप ल्यावर , ▁लोक ▁जा द ग ारा चा ▁आभार ▁माना यला ▁गेले . ▁त्यांनी ▁त्याला ▁सांगितले ▁की ▁त्याची ▁जादू ▁त्यांनी ▁कधी च ▁वि सर ली ▁नाही . ▁रोमांचक ▁आणि ▁जा दु ई ▁क्षण ▁शा श्व त ▁होते . ▁जादू गार ▁शांत पणे ▁ह सला ▁आणि ▁सांगितले , ▁" आप ल्या ▁म नात ▁जादू ▁असेल ▁तर ▁सारे ▁काही ▁शक्य ▁आहे !" ▁गावा तील ▁लोकांच्या ▁चेह ऱ्या वर ▁एक ▁नवा ▁जो श ▁आले ला ▁होता , ▁जादू ग ारा ने ▁त्यांना ▁एक ▁अ द् भु त ▁अनुभव ▁दिला ▁होता .
|
▁एकदा ▁एक ▁सुंदर ▁राज वा डा ▁होता . ▁त्या ▁राज वा ड ्यात ▁एक ▁सुर ेल ▁गा णारी ▁ग ▁फिल ▁असलेली ▁छोटी ▁च िम णी ▁होती . ▁ती ▁च िम णी ▁सर्वा ंना ▁गाणे ▁ऐक वाय ला ▁आवडत ▁असे . ▁पण , ▁एक ▁दिवस ▁ती ▁च िम णी ▁ग ान ▁ध रा यला ▁नि घा ली ▁आणि ▁अचानक ▁तिला ▁गाणे ▁गा ताना ▁आवाज ▁खो ळ ंब ला . ▁त्या ▁ग ळ्यात ▁एक ▁गोष्ट ▁अड कली ▁होती ! ▁▁ ▁च िम णी ▁फार ▁घा बर ली . ▁तिला ▁कळले ▁की ▁तिला ▁संय म ▁बाळ ग णे ▁गर जे चे ▁आहे . ▁ती ▁ग ड ब ड ▁करत ▁होती , ▁पण ▁ह ळू च ▁तिने ▁विचार ▁केला ▁की ▁घा बर ून ▁चाल णार ▁नाही . ▁तिने ▁एक ▁स ृष्ट ी कडे ▁पाहिले , ▁तिथे ▁एक ▁मोठा ▁झाड ▁होता . ▁तिथे ▁आलेल्या ▁पंख ांनी ▁तिला ▁धी र ▁दिला . ▁▁ ▁च िम णी ने ▁तयार ▁केलेल्या ▁गा ण्याचे ▁पुनः प्र यत् न ▁केले . ▁हळूहळू ▁ती ▁शांत ▁झाली ▁आणि ▁सुर ्र - सुर ्र ▁आवाज ात ▁गाणे ▁म्हणा यला ▁लागली . ▁तिच्या ▁सुर ेल ▁आवा जाने ▁झा डा चे ▁प ान ं ▁हल ले . ▁त्या ▁आवा जाने ▁सर्व ▁आ जू बा जू च्या ▁प्राण्या ंना ▁एकत्र ▁आणले . ▁सग ळे ▁तिचे ▁गाणे ▁ऐ का यला ▁एकत्र ▁आले . ▁▁ ▁तिच्या ▁गा ण्यात ▁एक ▁जादू ▁होती , ▁ज्याने ▁सर्वा ंना ▁आनंद ▁दिला . ▁च िम णी ं ने ▁फक्त ▁संय म ▁बाळ ग ले ▁आणि ▁त्याला ▁गा ण्याचा ▁सो द्द िक ▁केला . ▁राज वा डा ▁तेव्हा ▁स गळ ्यांनी ▁गा ण्यात ▁सामील ▁झाला . ▁च िम णी ची ▁गा ण्याची ▁कला ▁त्यांना ▁एक ▁नवा ▁अनुभव ▁देऊन ▁गेली , ▁▁▁ , ▁ ् कि ▁▁▁▁▁▁▁▁ ▁राज वा डा , ▁▁▁▁▁▁ .
|
▁एकदा ▁एक ▁लहान ▁गाव ▁होतं . ▁त्या ▁गावात ▁एक ▁टपाल वाहक ▁होता , ▁त्याच ं ▁नाव ▁होतं ▁अमित . ▁अमित ▁रोज ▁सकाळी ▁आपल्या ▁गाडी त ▁बस ून ▁पत्र ं ▁आणि ▁ग्री टिंग ्स ▁घरा घर ांत ▁नेत ▁असे . ▁तो ▁त्यांच्या ▁चेह ऱ्या वर ▁▁ आ ण णारा , ▁अत्यंत ▁मजेदार ▁व्यक्ती ▁होता . ▁एक ▁दिवस , ▁अमित च्या ▁म नात ▁एक ▁विचार ▁आला . ▁त्याला ▁वाट लं ▁की , ▁आपल्या ▁प त्रा ▁सो बत ▁त्याने ▁काही ▁मजेदार ▁गोष्टी ▁पाठ वाय ला ▁पाहिजे त . ▁▁ त्याने ▁एक ▁मोठ ं ▁झाड णं ▁घेत लं ▁आणि ▁सर्व ▁पत्र ांमध्ये ▁एक - एक ▁रंग ीत ▁चित्र ▁टा का यला ▁सुरुवात ▁केली . ▁त्याने ▁चित्र ांवर ▁गो ड ▁गो ड ▁गोष्टी ंना ▁रंग वल ं ▁आणि ▁चांग लं ▁दिवस ▁गो ड ▁असू ▁दे ! ▁असं ▁लिह िल ं . ▁अशी ▁अ तुल नीय ▁चित्र ं ▁त्याने ▁प्रत्येक ▁पत्र ात ▁झाड ली . ▁त्यामुळे ▁बहुतेक ▁लोकांना ▁त्याच्या ▁पत्र ांची ▁आत ुर तेने ▁वाट ▁पा हा यला ▁लागली . ▁▁ त्या ▁दिवशी , ▁अमित च्या ▁पत्र ांनी ▁सग ळ्या ▁गावात ▁एक ▁जादू ▁केली . ▁लोक ▁एकमेकांना ▁चित्र ▁कसे ▁आव डले ▁ते ▁सांग त ▁होते . ▁स गळ ्यांनी ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁चित्र ांवर ▁चर्चा ▁केली ▁आणि ▁त्यांच्या ▁चेह ऱ्या वर ▁ह स णे ▁आणि ▁आनंद ▁फ ोल ▁झाले . ▁अमित च्या ▁म नात ▁एक ▁वेगळा च ▁आनंद ▁झाला , ▁कारण ▁त्याच्या ▁छोट्या ▁हर सान ं ▁सग ळ्या ▁गा वाच्या ▁चेह ऱ्या वर ▁मोठा ▁आनंद ▁आण ला ▁होता . ▁▁ अ खे र , ▁अमित च्या ▁पत्र ांनी ▁गावा तील ▁वातावरण ▁आकर्षित ▁आणि ▁रंग ीत ▁के लं . ▁सग ळे ▁लोक ▁सा ध्या ▁सा ध्या ▁गोष्ट ीत ून ▁आनंद ▁घेत ▁होते . ▁त्यांनी ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁झाड णं ▁सुरु ▁के लं ▁आणि ▁सध्या चा ▁आनंद ▁वाढ वत ▁गेला . ▁हे ▁एक ▁सुंदर ▁स्व प् नात लं ▁कार्य ▁होतं , ▁ज्यामुळे ▁सग ळा ▁गाव ▁एकत्र ▁आला ▁आणि ▁त्यांच्या ▁आयुष ्यातील ▁सा ध्या ▁गोष्टी ंमध्ये ▁ही ट ▁होती .
|
▁एका ▁दिवशी , ▁एका ▁छोट्या ▁गावात , ▁एक ▁तरुण ▁गिल हरी ▁होती . ▁ति चं ▁नाव ▁होतं ▁चि ंकी . ▁चि ंकी ला ▁नेहमी ▁पुढे ▁जाण्याची ▁आवड ▁होती . ▁तिला ही ▁तिच्या ▁अ राम दायी ▁झा डा वर ▁बस ून ▁खेळ ायला ▁आवड ाय चं . ▁एक ▁दिवस , ▁चि ंकी ने ▁ठर वल ं ▁की ▁ती ▁बेटावर ▁जाईल , ▁कारण ▁त िन ं ▁ऐ कल ं ▁होतं ▁की ▁तिथे ▁एक ▁वि स्म य कारक ▁आकाश ग ंगा ▁आहे . ▁▁ चि ंकी ने ▁तिच्या ▁मित्र ांना ▁सांगित लं , ▁" मा झ ्या ▁बरोबर ▁येणार ▁का ? ▁आपण ▁एकत्र ▁बेटावर ▁जाऊ या !" ▁तिच्या ▁मित्र ांनी ▁उत्सुक तेने ▁' हो य ' ▁सांगित लं . ▁सर्व ▁गिल हरी ंनी ▁झाड ांच्या ▁टो का वरून ▁फि रा यला ▁सुरुवात ▁केली . ▁झा डा - झा ड ात ▁उड ताना , ▁त्या ▁सर्वा ंना ▁खूप ▁मजा ▁आली . ▁गिल हरी ंचा ▁उच्चार ▁वारा ▁सो बत ▁होता , ▁आणि ▁त्यांच्या ▁आनंद ात ▁वातावरण ▁चमक त ▁होतं . ▁▁ अ खे र ▁त्यांनी ▁बेटावर ▁पो ह च लं . ▁तिथे ▁एक ▁सुंदर ▁त लाव ▁होता . ▁चि ंकी ▁आणि ▁तिच्या ▁मित्र ांनी ▁पाणी ▁उड वल ं , ▁खेळले ▁आणि ▁त्या ▁वि स्म य कारक ▁ठिका णा चं ▁आनंद ▁घेतला . ▁चंद ्रा च्या ▁प्रकाश ात ▁ता ऱ्या ंचे ▁▁ त ला वात ▁चमक त ▁होते . ▁सर्व ▁गिल हरी ▁आनंद ात ▁व्यस्त ▁झाल्या . ▁त्यांनी ▁डोक ं ▁उ ंचा वून ▁आकाश ात ▁पह िल ं . ▁▁ संध ्या काळ ▁उज ळ त ▁ये ई स्त ो वर , ▁चि ंकी ▁आणि ▁तिचे ▁मित्र ▁परत ▁घ राच्या ▁दिशेने ▁वळ ले . ▁त्यांच्या ▁म नात ▁या ▁स फरी ची ▁गो ड ▁आठवण ▁राहिली . ▁त्यांनी ▁एकत्र ▁उड्डाण ▁करत ▁पुढे ▁गेल ं , ▁आणि ▁त्यांच्या ▁आज ु बा जु च्या ▁निस र्गा चा ▁आनंद ▁घेतला . ▁जस ज सं ▁ते ▁अम राई त ▁रूप ▁बदल ताना ▁पाहत ▁होते , ▁त स ंच ▁गु ंजन पूर्ण ▁शांत ते त ▁त्यांचा ▁दिवस ▁संपला .
|
▁एकदा ▁एक ▁लहान ▁गाव ▁होते . ▁त्या ▁गावात ▁एक ▁छोटा ▁मुलगा ▁होता , ▁त्याचे ▁नाव ▁होतं ▁रा घ व . ▁रा घ वला ▁वीज ▁खूप ▁आवड ाय ची . ▁तो ▁नेहमी ▁आकाश ात ▁चम च म णारी ▁वीज ▁बघ ायचा ▁आणि ▁त्याला ▁त्याच्या ▁चमकदार तेचा ▁आनंद ▁होत ▁होता . ▁एक ▁दिवस , ▁रा घ व च्या ▁गावात ▁मोठा ▁वाद ळ ▁आला . ▁वा ऱ्या ची ▁आवाज ▁ऐक ून ▁सग ळे ▁गाव करी ▁घा बर ले . ▁पण ▁रा घ व ▁भि ऊन ▁को णाच्या तरी ▁पा ठी वर ▁थो पट ून ▁आप ल ंच ▁आपल्या ▁मज ेशी र ▁धा ड स ▁दाख वाय चा ▁प्रयत्न ▁करत ▁होता . ▁▁ वाद ळ ▁आ ल्यानंतर , ▁रा घ व च्या ▁म नात ▁एक ▁विचार ▁आला . ▁" मी ▁आता ▁वीज ▁कशी ▁बन वू ▁शकतो ?" ▁तो ▁जंगला त ▁गेला , ▁तिथे ▁त्याने ▁फुला ंचे ▁रंग ▁आणि ▁पाना ंची ▁आकार ▁यांना ▁पाह णी ▁केली . ▁त्याला ▁पटक न ▁लक्षात ▁आ लं ▁की ▁त्याला ▁त्या ▁वीज ▁प्र माणे च ▁चमकदार ▁असं ▁काहीतरी ▁आ वर णे ▁बन वाय चं ▁आहे . ▁तिथे ▁दा ट लेल्या ▁वाद ळ ामुळे ▁मोठी ▁अंध ार ▁पण ▁रा घ वला ▁त्या ▁चम कांनी ▁त्याला ▁प्रेरित ▁केले . ▁▁ रा घ व ने ▁त्याची ▁कल्पना ▁गावात ल्या ▁मित्र ांना ▁सांगित ली . ▁सग ळे ▁मित्र ▁एकत्र ▁आले ▁आणि ▁त्यांनी ▁रंग ीत ▁कागद , ▁फुल ं ▁आणि ▁लहान ▁दि वे ▁वापरून ▁एक ▁मोठा ▁झाड ▁तयार ▁केला . ▁हे ▁झाड ▁वी जा सारखे ▁चम काय चं ▁होतं . ▁गाव क ऱ्या ंनी ▁पाह िल ं ▁आणि ▁त्यांनी ▁रा घ व च्या ▁कामा मुळे ▁तास भर ▁ह सू ▁के लं . ▁वीज ▁कमी ▁झाली , ▁वाद ळ ▁थ ां बल ं ▁आणि ▁आता ▁मात्र ▁आधीच ▁असलेल्या ▁अंध ारात ▁झा डा ची ▁चमक ▁आणखी ▁वाढली ▁होती . ▁▁ स र् वा ंनी ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁झा डा ला ▁बघ ित लं . ▁तेव्हा ▁त्यांच्या ▁चेह ऱ्या वर ▁एक ▁नवा ▁उत्साह ▁होता . ▁वाट चा ल ▁करताना ▁रा घ व ▁आणि ▁त्याचे ▁मित्र ही ▁एकत्र ▁आन ंदा ने ▁ग ात ▁होते . ▁थोड क ्यात ▁सांगा य चं ▁झा लं ▁तर , ▁त्या ▁गावात ला ▁प्रत्येक जण ▁आता ▁ह सत ▁होता ▁आणि ▁वी जा ची ▁चमक ▁त्यांच्या ▁हृ द यात ▁होती . ▁त्यांनी ▁ग ड ब डी ने ▁वाद ळाच्या ▁धु वां मधून ▁बाहेर ▁पडले लं ▁एक ▁वेग ळ ं ▁अनुभव ▁घेत लं , ▁आणि ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁एक ां तात ▁स्व प ्न ▁रंग वाय ला ▁सुरुवात ▁केली .
|
▁एकदा ▁एका ▁ना जू क ▁गाडी त ▁एका ▁ट ाप टी प ▁बा गे त , ▁म य ूर ▁नावाचा ▁एक ▁चि मु कला ▁मुलगा ▁राहत ▁होता . ▁त्याला ▁फुल पा खर ू ▁आवडत ▁होते . ▁त्याने ▁ठरवले ▁की , ▁तो ▁आज ▁बा गे त ▁जाईल ▁आणि ▁फुल पा खर ू ▁चिन्ह ित ▁करेल . ▁त्याने ▁आपला ▁हा तात ▁एक ▁सुंदर ▁कागद ▁घेतला , ▁ज्या वर ▁तो ▁फुल पा खर ू चे ▁रंग ▁आणि ▁आकार ▁रेखा ट णार ▁होता . ▁▁ मय ूर ▁ने ▁बा गे त ▁पाऊल ▁ठेवले . ▁बाग ▁हर ित ▁रंगा ने ▁झ गम ग ली ▁होती . ▁त्याने ▁चार द्द िश ांना ▁पाहिले . ▁राज ह ंसा च्या ▁रंगा चे ▁फुल पा खर ू ▁एका ▁फुला वर ▁बस ले ▁होते . ▁म य ूर ▁थांब ला ▁आणि ▁ते ▁पाहू ▁लागला . ▁एक दम ▁अचानक , ▁ते ▁फुल पा खर ू ▁उ डा ले ▁आणि ▁गडद ▁नि ळ्या ▁फुला जवळ ▁गेले . ▁म य ूर ने ▁ते ▁फुल पा खर ू ▁त्याच्या ▁काग दा वर ▁रेखा ट ण्यासाठी ▁ग ड ब ड ▁केली . ▁▁ या वेळी , ▁म य ूर ▁एक दम ▁धाव त ▁गेला , ▁पण ▁तो ▁फुल पा खर ू ▁जाऊन ▁गेले . ▁त्याला ▁वाटले ▁की , ▁तो ▁आता ▁कधी च ▁त्याला ▁चिन्ह ित ▁करू ▁शक णार ▁नाही . ▁परंतु , ▁बा गे च्या ▁कोप ऱ्या त ▁तो ▁एका ▁चम च मी त ▁पांढऱ्या ▁फुला च्या ▁समी प ▁गेला . ▁तो ▁थोडा ▁थांब ला ▁आणि ▁तेथे ▁एक ▁नवीन , ▁चमकदार ▁फुल पा खर ू ▁दिसले ! ▁ते ▁फुल पा खर ू ▁एक दम ▁वेगवान ▁होते ▁आणि ▁त्याने ▁म य ूर च्या ▁आज ु बा जू ला ▁ना चा यला ▁सुरुवात ▁केली . ▁▁ मय ूर ने ▁आश्च र ्याने ▁फुल पा ख रा ला ▁पाहिले . ▁आता ▁त्याला ▁न क्की च ▁एक ▁छान ▁संधी ▁मिळाली ▁होती ! ▁त्याने ▁चम च मी त ▁काग दा वर ▁ते ▁फुल पा खर ू ▁चिन्ह ित ▁करणे ▁सुरू ▁केले . ▁त्याच्या ▁काग दा वर ▁त्याने ▁सुंदर ▁रंग ▁आणि ▁आकार ▁काढ ला . ▁बा गे चा ▁प्रत्येक ▁कोप रा ▁जा दु ई ▁दिसत ▁होता , ▁आणि ▁म य ूर च्या ▁म नात ▁एक ▁अनो खा ▁आनंद ▁होता . ▁त्याने ▁झ पाट ्याने ▁काम ▁सुरू ▁ठेवले ▁आणि ▁त्या ▁दिवशी ▁त्याला ▁फुल पा खर ांच ं ▁न वन वे ▁जग ▁पहा यला ▁मिळा लं .
|
▁सका ळ ची ▁वेळ ▁होती . ▁एका ▁सुंदर ▁जंगला त ▁लहान से ▁गिल हरी ▁राहत ▁होती . ▁तिचे ▁नाव ▁होते ▁चि पी . ▁चि पी ▁नेहमी ▁लांब ▁झाड ांवर ▁च ूर पू षण ▁करत ▁असे . ▁आज ▁ती ▁एक ▁आनंद मय ▁दिवस ▁घेण्याचा ▁विचार ▁करत ▁होती . ▁▁ चि पी ने ▁ठरवले ▁की ▁ती ▁जंगला तून ▁बा हेरील ▁जगात ▁जाईल . ▁तिने ▁ला कू ड ▁चढ ून ▁उंच ▁झा डा च्या ▁श ेंड ्या वरून ▁पाहिले . ▁तिला ▁वाटले , ▁" अ रे ▁बा प रे ! ▁किती ▁सुंदर ▁आहे ▁हे ▁सर्व !" ▁तिने ▁जून ्या ▁मित्र ांना ▁ओळखले , ▁जसे ▁की ▁कु ंजा , ▁जे ▁झोप लेल्या ▁कों ब ड ्यांच्या ▁बाजूने ▁बस ले ▁होते . ▁चि पी ने ▁त्यांना ▁विचारले , ▁" तुम ्ही ▁विचार ▁करायची ▁वेळ ▁गमा वली ▁आहे ! ▁हे ▁जंगल ▁किती ▁सुंदर ▁आहे ▁ना ?" ▁ ▁कु ं जाने ▁उत्तर ▁दिले , ▁" हो , ▁चि पी ! ▁परंतु ▁आपल्या ▁खेळाच्या ▁पा ठी मागे ▁एक ▁गु पित ▁आहे . ▁जो पर्यंत ▁तुम्ही ▁दिवस भर ▁आ जू बा जू ला ▁फिर त ▁नाही , ▁तोपर्यंत ▁तुम्हाला ▁सापड णार ▁नाही . ▁चला , ▁आसपास ▁फिर ूया !" ▁▁ चि पी ▁आणि ▁तिचे ▁मित्र ▁जंगला त ▁फिर ून ▁आले . ▁त्यांनी ▁भव्य ▁झा डे , ▁रंग ी बेर ंगी ▁फुल ं ▁आणि ▁चिर पिंग ▁करणार ्या ▁पक्ष ्यांचे ▁आवाज ▁ऐ कले . ▁सूर ्या स्ता च्या ▁वेळी ▁त्यांनी ▁छोटे ▁स्थान ▁शोध ले ▁आणि ▁तिथे ▁एका ▁श ांती पूर्ण ▁ठिकाणी ▁झोप ले . ▁चि पी ▁विचार ▁करत ▁होती , ▁" आज चा ▁दिवस ▁खूप ▁छान ▁होता !" ▁▁ आ ता ▁चि पी ▁आणि ▁तिचे ▁मित्र ▁म्हणजे ▁झोप लेले ▁कों ब डे ▁शांत पणे ▁एका ▁सुंदर ▁झा डी त ▁विश्रांती ▁घेत ▁होते . ▁रात्रीच्या ▁काळात ▁चि पी च्या ▁म नात ▁अद्याप ▁त्या ▁आनंद मय ▁क्षण ांची ▁आठवण ▁राहिली .
|
End of preview. Expand
in Data Studio
No dataset card yet
- Downloads last month
- 7