text
stringlengths 22
3.79k
|
|---|
▁एकदा ▁एक ▁छोटा ▁चि म णी ▁होता. ▁त्याचे ▁नाव ▁चि मु ▁होते. ▁चि मु च्या ▁पंख ांमध्ये ▁रंग ी ब ेर ंगी ▁रंग ▁होते. ▁तो ▁नेहमी ▁उ ड त ▁असे ▁आणि ▁इतर ▁पक्ष ्यां सोबत ▁खेळ त ▁असे . ▁एक ▁दिव स, ▁चि मु ने ▁ठर वले ▁की ▁तो ▁एक ▁आनंद दायक ▁सा ह स ▁करेल. ▁त्याने ▁आपल्या ▁मित्र ांना ▁सांगित ले, ▁" आ प ण ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁जंग ला त ▁जाऊ या !" ▁ ▁सर्व ▁मित्र ▁एकत्र ▁आले. ▁त्यांनी ▁जंग ला त ▁जा ऊन ▁खेळ ायला ▁सुरुवात ▁केली. ▁चि मु ने ▁एक ▁सुंदर ▁झा ड ▁पाहि ले. ▁झा डा च्या ▁फ ां दी वर ▁एक ▁मोठा ▁प ान ▁होता. ▁चि मु ने ▁विचार ▁केला , ▁" हे ▁प ान ▁वा ळ वणे ▁किती ▁मजे दार ▁असेल !" ▁त्याने ▁पा नावर ▁उ ड्या ▁मार ल्या ▁आणि ▁त्याला ▁वा ळ व ण्याचा ▁आनंद ▁मिळा ला. ▁त्याच्या ▁मित्र ांनी ही ▁त्याला ▁साथ ▁दि ली. ▁ ▁पण ▁अ चान क, ▁एक ▁व ारा ▁आला ▁आणि ▁प ान ▁उ डून ▁गेले. ▁चि मु ने ▁ह स ून ▁म्हट ले, ▁" अ रे ! ▁आता ▁प ान ▁उ डून ▁गे ले, ▁पण ▁आपण ▁अजून ही ▁म जा ▁करू ▁शकतो !" ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁झा डा च्या ▁खाली ▁खेळ ायला ▁सुरुवात ▁केली. ▁त्यांनी ▁एकत्र ित पणे ▁गा णी ▁ग ात, ▁ना च त ▁आणि ▁खेळ त ▁वेळ ▁घाल व ला. ▁ ▁शे वटी , ▁सूर्य ▁अ स्ता ला ▁गे ला. ▁चि मु ▁आणि ▁त्याचे ▁मित्र ▁थक ले ▁होते, ▁पण ▁त्यांचे ▁चे हे रे ▁ह स रे ▁होते. ▁चि मु ने ▁म्हट ले, ▁" आज चा ▁दिवस ▁खूप ▁मजे दार ▁होता !" ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁एकमे कांना ▁गोड ▁गोड ▁शु भे च्छा ▁दि ल्या . ▁आणि ▁मग ▁ते ▁घरी ▁परत ले, ▁त्यांच्या ▁म नात ▁आनंद दायक ▁आठव णी ▁घेऊन .
|
▁एकदा ▁एक ▁छोटा ▁मु लगा ▁होता, ▁त्याचे ▁नाव ▁होते ▁आ र्य न . ▁आ र्य न ला ▁जंग ला त ▁फि रा यला ▁खूप ▁आवड त ▁होते. ▁एक ▁दिव स, ▁तो ▁जंग ला त ▁गेला ▁आणि ▁तिथे ▁त्याला ▁एक ▁सुंदर ▁परी ▁दिस ली. ▁ती ▁परी ▁खूपच ▁च मक दार ▁होती ▁आणि ▁तिच्या ▁पंख ांवर ▁रंग ब िर ंगी ▁फु लां चे ▁चित्र ▁होते. ▁आ र्य न ने ▁परी ला ▁विचार ले, ▁" तू ▁इथे ▁का ▁आली स ?" ▁परी ने ▁उत्तर ▁दि ले, ▁" मी ▁इथे ▁ये ऊन ▁लोकांना ▁शांत ▁करणे ▁आवडते ." ▁ ▁आ र्य न ने ▁परी च्या ▁गोष्टी ▁ऐ क ल्या ▁आणि ▁त्याला ▁खूप ▁प्रेरित ▁वाट ले. ▁त्याने ▁परी ला ▁विचार ले, ▁" तू ▁मला ▁कसे ▁शांत ▁कर शील ?" ▁परी ने ▁ह स ून ▁सांगित ले, ▁" तू ▁फक्त ▁नि स र् गा कडे ▁बघ . ▁झा डे , ▁फ ुल ं, ▁आणि ▁पक्ष ्यांचे ▁गा णे ▁ऐ क . ▁हे ▁सर्व ▁तुझ ्या ▁मना ला ▁शांतता ▁दे ईल ." ▁ ▁आ र्य न ने ▁परी च्या ▁सांग ण्यावर ▁विश्वास ▁ठेव ला. ▁तो ▁झा ड ांच्या ▁खाली ▁बस ला, ▁फु लां चे ▁ग ंध ▁घेत ला ▁आणि ▁पक्ष ्यांचे ▁गा णे ▁ऐ क ले. ▁त्याला ▁खूप ▁छान ▁वाट ले. ▁त्याच्या ▁म नात ▁एक ▁म ऊ ▁श ांती ▁आ ली. ▁त्याने ▁विचार ▁केला , ▁" ज ंग ल ▁किती ▁सुंदर ▁आहे !" ▁ ▁परी ने ▁आ र्य न ला ▁सांगित ले, ▁" आ ता ▁तू ▁नेहमी ▁नि स र् गा कडे ▁बघ ▁आणि ▁शांत ▁राहा . ▁मी ▁आता ▁जात ▁आहे, ▁पण ▁तू ▁नेहमी ▁आनंद ी ▁राहा ." ▁आ र्य न ने ▁परी ला ▁धन्यवाद ▁दिला ▁आणि ▁ती ▁उ डून ▁गे ली. ▁आ र्य न ने ▁जंग ला त ▁फिर ताना ▁म नात ▁ठर वले ▁की ▁तो ▁नेहमी ▁नि स र् गा ची ▁काळजी ▁घे ईल ▁आणि ▁त्याला ▁शांत ▁ठेव ेल.
|
▁एकदा ▁एक ▁लहान सा ▁गा व ▁होता. ▁त्या ▁गा वात ▁एक ▁लहान ▁मु लगा ▁होता, ▁ज्या चे ▁नाव ▁आ र्य न ▁होते. ▁आ र्य न ला ▁नवीन ▁गोष्टी ▁बन वणे ▁खूप ▁आवड त ▁होते. ▁तो ▁नेहमी ▁काहीतरी ▁शोध त ▁असे , ▁जे णे क रून ▁तो ▁त्याच्या ▁मित्र ां सोबत ▁खेळ ू ▁शके ल. ▁एक ▁दिव स, ▁आ र्य न ने ▁ठर वले ▁की ▁तो ▁एक ▁सुंदर ▁काग दा चा ▁कि ल्ला ▁बनव ेल. ▁ ▁आ र्य न ने ▁काग द , ▁रंग ▁आणि ▁ग ों द ▁घेत ले. ▁त्याने ▁काग दा चे ▁तु कडे ▁का प ले ▁आणि ▁त्यांना ▁एकत्र ▁करून ▁कि ल्ला ▁बन वा यला ▁सुरुवात ▁केली. ▁त्याने ▁कि ल्ला ▁बनव ताना ▁खूप ▁म जा ▁केली. ▁त्याच्या ▁म नात ▁एक ▁विचार ▁आ ला, ▁" मा झा ▁कि ल्ला ▁किती ▁सुंदर ▁होईल !" ▁तो ▁त्याच्या ▁कामा त ▁मग ्न ▁झाला. ▁त्याने ▁कि ल्ला ▁बनव ताना ▁रंग ी त ▁झ ें डे ▁आणि ▁सुंदर ▁खि डक ्या ▁देखील ▁बनव ल्या . ▁ ▁कि ल्ला ▁तयार ▁झाल्या वर, ▁आ र्य न ने ▁त्याला ▁पाहिले ▁आणि ▁त्याला ▁खूप ▁आनंद ▁झाला. ▁त्याचा ▁कि ल्ला ▁खूपच ▁मु ग् ध ▁दिस त ▁होता. ▁त्याने ▁आपल्या ▁मित्र ांना ▁बो ला वले ▁आणि ▁सर्वा ंनी ▁मिळ ून ▁त्या ▁कि ल् ल्या त ▁खेळ ायला ▁सुरुवात ▁केली. ▁सर्वा ंनी ▁आ र्य नच्या ▁कि ल् ल्या चे ▁कौ त ुक ▁केले. ▁आ र्य न ने ▁त्याच्या ▁कि ल् ल्या त ▁खेळ ताना ▁खूप ▁म जा ▁केली. ▁ ▁त्या ▁दिव शी ▁आ र्य न ने ▁शिक ले ▁की, ▁जेव्हा ▁आपण ▁काहीतरी ▁बनव तो, ▁तेव्हा ▁ते ▁आपल्या ▁मित्र ां सोबत ▁शे अर ▁करणे ▁किती ▁महत्त्वाचे ▁आहे. ▁त्याच्या ▁कि ल् ल्या मुळे ▁सर्वा ंना ▁एकत्र ▁ये ण्याची ▁संधी ▁मिळा ली. ▁आ र्य न ने ▁आपल्या ▁कि ल् ल्या तील ▁खेळ ात ▁खूप ▁आनंद ▁घेत ला ▁आणि ▁त्याच्या ▁म नात ▁एक ▁गोड ▁आठ वण ▁तयार ▁झाली.
|
▁एकदा ▁एक ▁छोटा ▁गा व ▁होता. ▁त्या ▁गा वात ▁एक ▁ट पाल वाह क ▁होता. ▁त्याचे ▁नाव ▁रा म ू . ▁रा म ू ▁रो ज ▁सकाळी ▁उठ ून ▁पत्र े ▁आण ाय चा . ▁त्याच्या ▁हा तात ▁एक ▁मोठा ▁प ां ढ रा ▁झो ला ▁असा य चा . ▁गा वात ल्या ▁सर्व ▁लोकांना ▁त्याच्या वर ▁विश्वास ▁होता. ▁तो ▁नेहमी ▁ह स त ▁ह स त ▁पत्र े ▁वित र ित ▁कर ाय चा . ▁त्याच्या ▁ह स ण्या मुळे ▁गा वात ▁कल कल ता ▁असा य ची . ▁ ▁एक ▁दिव स, ▁रा म ू ने ▁एक ▁विशेष ▁पत्र ▁पाहि ले. ▁ते ▁पत्र ▁एका ▁लहान ▁मु ली च्या ▁नावा ने ▁होते. ▁त्या ▁मु ली चे ▁नाव ▁सु मी ▁होते. ▁सु मी ने ▁तिच्या ▁आ जी ला ▁एक ▁पत्र ▁लि हिले ▁होते. ▁पण ▁सु मी च्या ▁आ जी ला ▁ते ▁पत्र ▁मिळा ले ▁नाही. ▁रा म ू ने ▁ठर वले ▁की ▁तो ▁हे ▁पत्र ▁सु मी च्या ▁आ जी पर्यंत ▁पो च व ेल. ▁त्याने ▁झो ला ▁उ चल ला ▁आणि ▁सु मी च्या ▁आ जी कडे ▁धाव ला. ▁ ▁रा म ू ने ▁सु मी च्या ▁आ जी ला ▁पत्र ▁दि ले. ▁आ जी ने ▁पत्र ▁वाच ले ▁आणि ▁तिच्या ▁डो ळ्यात ▁आन ंदा चे ▁अ श्र ू ▁आले. ▁ति ने ▁रा म ू ला ▁धन्यवाद ▁दि ला. ▁रा म ू ने ▁ह स ून ▁उत्तर ▁दि ले, ▁" तु म च्या ▁आनंद ात च ▁माझा ▁आनंद ▁आहे !" ▁सु मी च्या ▁आ जी ने ▁रा म ू ला ▁एक ▁गोड ▁बि स् कि ट ▁दि ले. ▁रा म ू ने ▁ते ▁खा ल् ले ▁आणि ▁त्याला ▁खूप ▁आवड ले. ▁ ▁त्या ▁दिव शी ▁रा म ू ने ▁एक ▁गोष्ट ▁शिक ली. ▁तो ▁नेहमी ▁स् म रण ▁करणे ▁कर ाय चा ▁की ▁पत्र े ▁फक्त ▁काग दा चे ▁तु कडे ▁नाहीत, ▁तर ▁त्या ▁मागे ▁लोकां चे ▁प्रेम ▁आणि ▁भावना ▁असतात. ▁गा वात ल्या ▁लोकांनी ▁रा म ू ला ▁अजून ही ▁ह स त ▁ह स त ▁पाहि ले. ▁त्याच्या ▁कामा मुळे ▁गा वात ▁रंग ी ब ेर ंगी ▁सौ म ्य ▁वातावरण ▁निर्माण ▁झाले.
|
▁एकदा ▁एक ▁छोटा ▁ग िल हरी ▁होता. ▁त्याचे ▁नाव ▁होता ▁चि ं की . ▁चि ं की ला ▁झा डा वर ▁चढ ायला ▁खूप ▁आवड त ▁असे . ▁एक ▁दिव स, ▁चि ं की ने ▁ठर वले ▁की ▁तो ▁आपल्या ▁मित्र ांना ▁एकत्र ▁हो ऊन ▁एक ▁मजे दार ▁खेळ ▁खेळ णार . ▁त्याने ▁आपल्या ▁मित्र ांना ▁बो लाव ले. ▁त्याच्या ▁मित्र ांमध्ये ▁एक ▁चि म णी , ▁एक ▁का स व ▁आणि ▁एक ▁उ ंदी र ▁होते. ▁ ▁चि ं की ने ▁सर्वा ंना ▁सांगित ले, ▁" आ प ण ▁झा डा च्या ▁फ ां दी वर ▁चढ ून ▁एकत्र ▁खेळ ू या !" ▁सर्व ▁मित्र ांनी ▁आन ंदा ने ▁मान ▁हल व ले. ▁ते ▁झा डा च्या ▁खाली ▁गेले ▁आणि ▁झा डा वर ▁चढ ायला ▁सुरुवात ▁केली. ▁चि ं की ने ▁सर्वा ंना ▁सांगित ले, ▁" ज रा ▁साव ध ▁रहा , ▁फ ां दी वर ▁चढ ताना !" ▁चि म णी ने ▁उंच ▁उ डून ▁चढ ायला ▁सुरुवात ▁केली , ▁का स व ▁ह ळू ▁ह ळू ▁चढ त ▁होता, ▁आणि ▁उ ंदी र ▁थोडा ▁मात लेला ▁होता, ▁पण ▁तो ही ▁चढ त ▁होता. ▁ ▁सर्व ▁मित्र ▁झा डा च्या ▁फ ां दी वर ▁एकत्र ▁आले. ▁त्यांनी ▁एकत्र ▁खेळ ायला ▁सुरुवात ▁केली. ▁चि ं की ने ▁एक ▁ब ॉल ▁आण ला ▁आणि ▁सर्वा ंनी ▁ब ॉल ▁खेळ ायला ▁सुरुवात ▁केली. ▁खेळ ताना , ▁चि म णी ने ▁ब ॉल ▁उ ड व ला ▁आणि ▁तो ▁झा डा च्या ▁दुसऱ्या ▁बाजूला ▁गे ला. ▁सर्व ▁मित्र ांनी ▁एकत्र ▁हो ऊन ▁ब ॉल ▁शोध ायला ▁सुरुवात ▁केली. ▁त्यांनी ▁एकत्र ▁काम ▁केले ▁आणि ▁ब ॉल ▁लवकर च ▁सापड ला. ▁ ▁आता ▁सर्व ▁मित्र ▁एकत्र ▁होते ▁आणि ▁त्यांनी ▁एकत्र ित पणे ▁ब ॉल ▁खेळ ायला ▁सुरुवात ▁केली. ▁त्यांना ▁खूप ▁म जा ▁आ ली. ▁चि ं की ने ▁विचार ले, ▁" आ प ण ▁एकत्र ▁हो ऊन ▁खेळ ल्या मुळे ▁किती ▁म जा ▁आली !" ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ▁हो ऊन ▁ह सले ▁आणि ▁खेळ त ▁राहि ले. ▁त्या ▁दिव शी ▁त्यांनी ▁एकत्र ित पणे ▁खूप ▁आनंद ▁घेत ला ▁आणि ▁एकमे कांच्या ▁साथी ने ▁खूप ▁चांगले ▁क्ष ण ▁घाल व ले.
|
▁एकदा ▁एक ▁लहान सा ▁मा सा ▁होता. ▁त्याचे ▁नाव ▁होते ▁' मा सू '. ▁मा सू ▁एकदम ▁च प ळ ▁आणि ▁उत्साही ▁होता. ▁तो ▁नेहमी ▁पा ण्यात ▁भ टक णे ▁आवड त ▁असे . ▁एक ▁दिव स, ▁आकाश ात ▁मे घ मय ▁ढ ग ▁आले. ▁मा सू ने ▁विचार ▁केला , ▁" आज ▁मी ▁थोडा ▁भ टक तो ▁आणि ▁नवीन ▁ठिका णे ▁पाहतो !" ▁ ▁मा सू ▁पा ण्यात ून ▁बाहेर ▁आला ▁आणि ▁तो ▁एक ▁सुंदर ▁तला वा कडे ▁गे ला. ▁तिथे ▁त्याला ▁अनेक ▁रंग ी ब ेर ंगी ▁मासे ▁दिस ले. ▁ते ▁सर्व ▁खेळ त ▁होते ▁आणि ▁आन ंदा ने ▁त ळ्यात ▁फिर त ▁होते. ▁मा सू ने ▁त्यांच्या शी ▁खेळ ायला ▁सुरुवात ▁केली. ▁ते ▁सर्व ▁एकत्र ित पणे ▁पा ण्यात ▁भ टक त ▁होते, ▁आणि ▁त्यांना ▁खूप ▁म जा ▁येत ▁होती. ▁ ▁तला वात ▁खेळ ताना , ▁मा सू ने ▁एक ▁मोठा ▁मे घ मय ▁ढ ग ▁पाहि ला. ▁तो ▁ढ ग ▁तला वा च्या ▁पा ण्यात ▁पड ला ▁आणि ▁पा ण्याचे ▁रंग ▁बदल ले. ▁मा सू ने ▁विचार ▁केला , ▁" हे ▁किती ▁सुंदर ▁आहे !" ▁त्याने ▁त्या ▁रंग ी त ▁पा ण्यात ▁उ ड्या ▁मार ल्या . ▁त्याला ▁खूप ▁आनंद ▁झाला. ▁ ▁सं ध्या का ळी , ▁मा सू ने ▁आपल्या ▁मित्र ांना ▁सांगित ले, ▁" आज चा ▁दिवस ▁खूप ▁खास ▁होता !" ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁त्या ▁मे घ मय ▁पा ण्यात ▁खेळ ण्याचा ▁आनंद ▁घेत ला. ▁मा सू ने ▁शिक ले ▁की, ▁भ टक णे ▁आणि ▁नवीन ▁गोष्टी ▁अनुभव णे ▁किती ▁मजे दार ▁असते. ▁त्याने ▁ठर वले ▁की ▁तो ▁नेहमी ▁भ टक णार ▁आणि ▁नवीन ▁गोष्टी ▁शोध णार .
|
▁एकदा ▁एक ▁छोटा ▁मु लगा ▁होता, ▁त्याचे ▁नाव ▁होते ▁आ र्य न . ▁आ र्य न ला ▁बाहेर ▁खेळ ायला ▁खूप ▁आवड त ▁होते. ▁एक ▁दिव स, ▁तो ▁आपल्या ▁बा गे त ▁गे ला. ▁तिथे ▁त्याला ▁एक ▁शुभ ्र ▁स् फु ल् लिंग ▁दिस ले. ▁ते ▁स् फु ल् लिंग ▁खूप ▁सुंदर ▁होते. ▁आ र्य न ने ▁ते ▁पाह णे ▁सुरू ▁केले. ▁त्याच्या ▁म नात ▁विचार ▁आ ला, ▁' हे ▁स् फु ल् लिंग ▁किती ▁आकर्षक ▁आहे !' ▁ ▁ ▁आ र्य न ने ▁स् फु ल् लिंग च्या ▁जवळ ▁जा ऊन ▁त्याला ▁चांगल्या ▁प्रकारे ▁पाहि ले. ▁त्याच्या ▁पंख ांवर ▁प ां ढ रे ▁रंग ▁होते ▁आणि ▁त्याचा ▁सु ग ंध ▁खूप ▁गोड ▁होता. ▁आ र्य न ने ▁ठर वले ▁की ▁तो ▁या ▁स् फु ल् लिंग ला ▁पाण्या ने ▁पा ण्याचा ▁स्पर् श ▁करेल. ▁त्याने ▁एक ▁छोटा ▁पा ण्याचा ▁क ों ब डा ▁घेत ला ▁आणि ▁स् फु ल् लिंग वर ▁पाणी ▁टाक ले. ▁ ▁ ▁स् फु ल् लिंग ने ▁पाणी ▁घेतले ▁आणि ▁त्याचे ▁पंख ▁अधिक च ▁च मक ले. ▁आ र्य न ला ▁खूप ▁आनंद ▁झाला. ▁त्याने ▁स् फु ल् लिंग ला ▁पाह ून ▁विचार ▁केला , ▁' मी ▁या ला ▁रो ज ▁पाणी ▁दे ईन .' ▁त्याने ▁स् फु ल् लिंग च्या ▁आज ू बा जू ला ▁काही ▁रंग ी ब ेर ंगी ▁फ ुल ं ▁लाव ली. ▁आता ▁बा गे त ▁एक ▁सुंदर ▁दृश्य ▁तयार ▁झाले. ▁ ▁ ▁आ र्य न ने ▁आपल्या ▁मित्र ांना ▁बो लाव ले. ▁सर्वा ंनी ▁मिळ ून ▁बा गे त ▁खेळ ायला ▁सुरुवात ▁केली. ▁स् फु ल् लिंग च्या ▁सौंद र्या मुळे ▁बा गे त ▁एक ▁वेग ळा च ▁आनंद ▁होता. ▁आ र्य न ▁आणि ▁त्याचे ▁मित्र ▁बा गे त ▁खेळ त ▁रा हिले , ▁आणि ▁स् फु ल् लिंग ने ▁त्यांना ▁एकत्र ▁आण ले. ▁त्यांचा ▁दिवस ▁खूप ▁मजे दार ▁गे ला.
|
▁एकदा ▁एक ▁ते ज स्वी ▁सूर्य ▁होता. ▁तो ▁आकाश ात ▁च मक त ▁होता. ▁त्याच्या ▁प्रकाश ात ▁एक ▁छोटा ▁मु ल गा, ▁नाव ▁रा घ व , ▁समुद ्राच्या ▁किना ऱ्या वर ▁खेळ त ▁होता. ▁रा घ व ला ▁समुद्रा ची ▁ला टे ची ▁आवाज ▁ऐ का यला ▁आवड त ▁होती. ▁तो ▁ला ट ांच्या ▁मागे ▁धा वत ▁होता ▁आणि ▁त्याच्या ▁पाय ांना ▁पा ण्याचा ▁थंड ▁स्पर् श ▁होत ▁होता. ▁रा घ व ▁आनंद ▁घे ण्याचा ▁विचार ▁करत ▁होता, ▁कारण ▁त्याला ▁समुद्र ात ▁खेळ ायला ▁खूप ▁म जा ▁येत ▁होती. ▁ ▁एक ▁दिव स, ▁रा घ व ने ▁एक ▁सुंदर ▁श ंख ▁पाहि ला. ▁तो ▁श ंख ▁ते ज स्वी ▁र ंगा चा ▁होता. ▁रा घ व ने ▁तो ▁उ चल ला ▁आणि ▁त्यात ▁कान ▁ठेव ला. ▁त्याला ▁समुद ्राच्या ▁ग ू ढ ▁आवाज ▁ऐ कू ▁आले. ▁त्याने ▁विचार ▁केला , ▁" हा ▁श ंख ▁किती ▁खास ▁आहे !" ▁त्याने ▁ठर वले ▁की ▁तो ▁श ंख ▁आपल्या ▁आई ला ▁दे ईल. ▁त्याला ▁माहित ▁होते ▁की ▁आई ला ▁श ंख ▁आवड तो. ▁ ▁रा घ व ने ▁श ंख ▁घेऊन ▁घरा कडे ▁धाव ▁घेत ला. ▁त्याने ▁आई ला ▁सांगित ले, ▁" आई , ▁पा हा ! ▁मी ▁एक ▁सुंदर ▁श ंख ▁आण ला ▁आहे !" ▁आई ने ▁श ंख ▁पाहि ला ▁आणि ▁तिच्या ▁चे ह ऱ्या वर ▁एक ▁ह सू ▁आले. ▁ति ने ▁रा घ व ला ▁ग ळ्यात ▁घेतले ▁आणि ▁म्ह णाली , ▁" तू ▁खूप ▁चांगला ▁मु लगा ▁आहेस !" ▁रा घ व च्या ▁म नात ▁आन ंदा ची ▁ल हर ▁आ ली. ▁त्याला ▁खूप ▁अभि मान ▁वाट ला. ▁ ▁त्या ▁दिव शी , ▁रा घ व ने ▁आपल्या ▁आई साठी ▁एक ▁खास ▁गोष्ट ▁केली. ▁त्याने ▁तिच्या साठी ▁एक ▁सुंदर ▁चित्र ▁काढ ले. ▁आई ने ▁ते ▁चित्र ▁पाहिले ▁आणि ▁तिच्या ▁डो ळ्यात ▁आन ंदा चे ▁अ श्र ू ▁आले. ▁रा घ व ने ▁समजले ▁की ▁आनंद ▁फक्त ▁खेळ ण्यात ▁नाही, ▁तर ▁आपल्या ▁प्रिय ▁व्यक्ती ंना ▁आनंद ▁दे ण्यात ही ▁आहे. ▁त्याने ▁ठर वले ▁की ▁तो ▁नेहमी ▁आपल्या ▁आई ला ▁आनंद ▁दे ईल. ▁आणि ▁त्या ▁दिव शी , ▁समुद ्राच्या ▁किना ऱ्या वर चा ▁रा घ व ▁एक ▁ते ज स्वी ▁सूर्या प्रमाणे ▁च मक ला.
|
▁एकदा ▁एक ▁लहान ▁गा व ▁होत ं. ▁त्या ▁गा वात ▁एक ▁सुंदर ▁राज वा डा ▁होता. ▁राज वा डा ▁खूपच ▁अव र्ण नीय ▁होता. ▁त्याच्या ▁भि ंती ंवर ▁रंग ी ब ेर ंगी ▁चित्र ं ▁होती. ▁गा व ातील ▁सर्व ▁लोक ▁त्या ▁राज वा ड्या बद्दल ▁बोल त ▁अस त. ▁त्यांना ▁वा टा य चं ▁की, ▁राज वा ड्या त ▁एक ▁जा दू ▁आहे. ▁ ▁एक ▁दिव स, ▁एक ▁लहान ▁मु ल गा, ▁नाव ▁त्याच ं ▁समी र, ▁राज वा ड्या त ▁गे ला. ▁त्याला ▁राज वा डा ▁पाह ून ▁खूप ▁आनंद ▁झाला. ▁त्याने ▁ठर वल ं ▁की, ▁तो ▁राज वा डा ▁ज प ून ▁ठेव ेल ▁आणि ▁त्याची ▁काळजी ▁घे ईल. ▁समी र ने ▁राज वा ड्या तील ▁झा ड ांना ▁पाणी ▁दिल ं, ▁आणि ▁त्याच्या ▁आज ो ब ांनी ▁सांगित लेल्या ▁गोष्टी ंच ं ▁पालन ▁करणे ▁सुरू ▁के लं . ▁त्याने ▁राज वा ड्या तील ▁सर्व ▁गोष्टी ंची ▁काळजी ▁घेत ली. ▁ ▁समी र च्या ▁मे हन ती मुळे ▁राज वा डा ▁आणखी ▁सुंदर ▁झाला. ▁लोक ▁त्याला ▁पाह ून ▁खु श ▁झाले. ▁त्यांनी ▁समी र ला ▁सांगित लं ▁की, ▁तो ▁एक ▁खूप ▁चांगला ▁मित्र ▁आहे. ▁समी र ने ▁राज वा ड्या तील ▁सर्व ▁गोष्टी ▁ज प ल्या , ▁त्यामुळे ▁राज वा डा ▁आता ▁सर्वा ंच्या ▁प्रे मा चा ▁ठिकाण ▁बन ला. ▁ ▁अख ेर , ▁समी र ने ▁राज वा ड्या तील ▁सर्वा ंना ▁एकत्र ▁आण लं . ▁त्यांनी ▁एक ▁मोठा ▁उत्सव ▁सा ज रा ▁केला. ▁त्या ▁दिव शी ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁गा णी ▁गाय लो , ▁ना च लो ▁आणि ▁आनंद ▁सा ज रा ▁केला. ▁समी र च्या ▁प्रे माने ▁राज वा डा ▁एकत्र ित ▁केला ▁आणि ▁सर्वा ंच्या ▁हृ द यात ▁एक ▁खास ▁जागा ▁निर्माण ▁केली.
|
▁एकदा ▁एक ▁लहान सा ▁गा व ▁होता. ▁त्या ▁गा वात ▁एक ▁सुंदर ▁त लाव ▁होता. ▁तला वात ▁अनेक ▁रंग -ब िर ंगी ▁मासे ▁होते. ▁एक ▁दिव स, ▁एक ▁लहान ▁मु ल गा, ▁नावा चा ▁आ र्य न, ▁तला वा च्या ▁का ठी ▁बस ला ▁होता. ▁त्याला ▁तला वात ▁एक ▁च मक दार ▁मो ती ▁दिस ला. ▁मो ती ▁पा ण्यात ▁च मक त ▁होता ▁आणि ▁आ र्य न ▁त्याला ▁पाह ून ▁खूप ▁उत्स ुक ▁झाला. ▁ ▁आ र्य न ने ▁विचार ▁केला , ▁" हा ▁मो ती ▁किती ▁सुंदर ▁आहे! ▁मला ▁तो ▁पा ण्यात ून ▁बाहेर ▁काढ ाय चा ▁आहे." ▁तो ▁पा ण्यात ▁हात ▁पु स ून ▁मो ती ▁काढ ण्यासाठी ▁तयार ▁झाला. ▁त्याने ▁पा ण्यात ▁हात ▁टा कला ▁आणि ▁ह ळू च ▁मो ती ▁पकड ला. ▁मो ती ▁हा तात ▁घेत ल्या वर ▁आ र्य न ने ▁पाहिले ▁की ▁तो ▁खूप ▁महि मा न्व ित ▁आहे. ▁त्याच्या ▁चम का मुळे ▁आ र्य नच्या ▁चे ह ऱ्या वर ▁एक ▁वेग ळा च ▁प्रकाश ▁आला. ▁ ▁आ र्य न ने ▁मो ती ▁पाह ून ▁विचार ▁केला , ▁" हा ▁मो ती ▁मला ▁कसा ▁मिळा ला ?" ▁त्याला ▁समजले ▁की ▁हा ▁मो ती ▁तला वा च्या ▁ग ू ढ ते त ▁ल प लेला ▁होता. ▁त्याने ▁ठर वले ▁की ▁तो ▁या ▁मो त्या ची ▁काळजी ▁घे ईल. ▁आ र्य न ने ▁मो ती ▁आपल्या ▁घर ात ▁ठेव ला ▁आणि ▁त्याला ▁रो ज ▁पाह त ▁राहि ला. ▁त्याने ▁मो त्या ला ▁पु स णे ▁सुरू ▁केले , ▁त्यामुळे ▁तो ▁आणखी ▁च मक दार ▁झाला. ▁ ▁काही ▁दिवसा ंनी , ▁आ र्य न ने ▁ठर वले ▁की ▁तो ▁हा ▁मो ती ▁गा वात ल्या ▁सर्व ▁मित्र ांना ▁दाख व ेल. ▁त्याने ▁सर्व ▁मित्र ांना ▁बो ला वले ▁आणि ▁त्यांना ▁मो ती ▁दाख व ला. ▁सर्वा ंनी ▁मो ती ▁पाह ून ▁आनंद ित ▁झाले. ▁आ र्य न ने ▁त्यांना ▁सांगितले ▁की ▁हा ▁मो ती ▁तला वात ▁ल प लेला ▁होता. ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁तला वा कडे ▁गेले ▁आणि ▁त्या ▁ग ू ढ तेचा ▁आनंद ▁घेत ला. ▁आ र्य न ने ▁शिक ले ▁की ▁ग ू ढ ता ▁आणि ▁सौंदर्य ▁एकत्र ▁असतात, ▁आणि ▁त्याने ▁मो ती च्या ▁च मक णाऱ्या ▁गोष्टी तून ▁एक ▁नवीन ▁गोष्ट ▁शिक ली.
|
▁एकदा ▁एक ▁लहान ▁गा व ▁होत ं. ▁त्या ▁गा वात ▁एक ▁सुंदर ▁बा ग ▁होती. ▁बा गे त ▁अनेक ▁रंग -ब िर ंगी ▁फ ुल ं ▁होती. ▁त्या ▁फु लां मध्ये ▁एक ▁म ऊ ▁गु ला ब ▁होता. ▁गा व ातील ▁सर्व ▁लोक ▁त्या ▁गु ला बा ला ▁खूप ▁आवड त ▁होते. ▁एक ▁दिव स, ▁लहान ▁मु लगा ▁समी र ▁बा गे त ▁खेळ त ▁होता. ▁त्याने ▁बा गे त ▁एक ▁स्व च्छ ▁फ ुल दा णी ▁पाहि ली. ▁फ ुल दा णी मध्ये ▁एक ▁सुंदर ▁गु ला ब ▁होता. ▁समी र ने ▁विचार ▁केला , ▁" हे ▁गु ला ब ▁मी ▁घरी ▁ने ऊ ▁शकतो ▁का ?" ▁ ▁ ▁समी र ने ▁गु ला ब ▁उ चल ला ▁आणि ▁तो ▁घरी ▁ने ला. ▁त्याने ▁त्याला ▁फ ुल दा णी त ▁ठेव ले. ▁समी र च्या ▁आई ने ▁त्याला ▁सांगित ले, ▁" गु ला बा ला ▁पाणी ▁द्या यला ▁वि स रू ▁न को स !" ▁समी र ने ▁गु ला बा ला ▁पाणी ▁दिले ▁आणि ▁त्याला ▁प्रे माने ▁वाज व ले. ▁तो ▁रो ज ▁त्याला ▁पाणी ▁देत ▁असे ▁आणि ▁त्याच्या शी ▁ग प्पा ▁मार त ▁असे . ▁ ▁ ▁एक ▁दिव स, ▁समी र च्या ▁मित्र ांनी ▁त्याला ▁विचार ले, ▁" तू ▁रो ज ▁गु ला बा ला ▁का ▁वाज व तो स ?" ▁समी र ने ▁उत्तर ▁दि ले, ▁" गु ला बा ला ▁वाज वणे ▁म्हणजे ▁त्याला ▁प्रेम ▁देणे !" ▁त्याच्या ▁मित्र ांनी ही ▁गु ला बा ला ▁वाज वा यला ▁सुरुवात ▁केली. ▁सर्वा ंनी ▁मिळ ून ▁बा गे त ▁खेळ ायला ▁सुरुवात ▁केली. ▁ ▁ ▁गा वात ल्या ▁सर्व ▁लोकांनी ▁समी र च्या ▁फ ुल दा णी त ल्या ▁गु ला बा ची ▁प्रशंसा ▁केली. ▁त्यांना ▁समी र चा ▁विचार ▁खूप ▁आवड ला. ▁त्यांनी ही ▁त्यांच्या ▁बा गे त ▁फ ुल दा ण्या ▁ठेव ल्या ▁आणि ▁फु लां ना ▁प्रे माने ▁वाज वा यला ▁सुरुवात ▁केली. ▁बा गे त ▁एक ▁म ऊ ▁श ांती ▁पसर ली. ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁फु लां चा ▁आनंद ▁घेत ला. ▁समी र ▁आणि ▁त्याचे ▁मित्र ▁खूप ▁खु श ▁झाले.
|
▁एकदा ▁एक ▁छोटा ▁मु लगा ▁होता, ▁त्याचे ▁नाव ▁आ र्य न . ▁आ र्य न ला ▁त्याच्या ▁वाढ दि वसा ची ▁खूप ▁उत्स ुक ता ▁होती. ▁त्याला ▁माहित ▁होते ▁की ▁त्याच्या ▁आई ने ▁एक ▁सुंदर ▁केक ▁बनव ला ▁आहे. ▁तो ▁रो ज ▁आई ला ▁विचार ाय चा , ▁" आई , ▁केक ▁कधी ▁बनव णार ?" ▁आई ▁ह स ून ▁म्हणा य ची , ▁" थो डा ▁वेळ ▁थांब , ▁आ र्य न !" ▁ ▁ ▁वाढ दि वसा च्या ▁दिव शी ▁आ र्य न ▁उठ ला ▁आणि ▁त्याला ▁घर ात ▁एकदम ▁गोड ▁सु ग ंध ▁आला. ▁त्याने ▁धा वत ▁जा ऊन ▁पाहिले , ▁तर ▁त्याची ▁आई ▁एक ▁मोठा , ▁रंग ी ब ेर ंगी ▁केक ▁स ज वत ▁होती. ▁आ र्य नच्या ▁चे ह ऱ्या वर ▁एक ▁उल् ल सित ▁ह सू ▁आले. ▁त्याने ▁आई ला ▁उत्सा ह ▁देत ▁म्हट ले, ▁" आई , ▁हा ▁केक ▁किती ▁सुंदर ▁आहे !" ▁ ▁ ▁सं ध्या का ळी ▁आ र्य न चे ▁मित्र ▁आले. ▁सर्वा ंनी ▁मिळ ून ▁खेळ ले, ▁गा णी ▁गाय लो ▁आणि ▁केक ▁खा ल् ला. ▁आ र्य न ने ▁त्याच्या ▁मित्र ांना ▁सांगित ले, ▁" तु म् ही ▁सर्व ▁माझ्या ▁वाढ दि वसा ला ▁ये ऊन ▁मला ▁आनंद ▁दिला !" ▁मित्र ांनी ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁आ र्य न ला ▁गि फ्ट ▁दि ले. ▁ ▁ ▁आ र्य न ने ▁त्याच्या ▁मित्र ांना ▁गोड ▁केक ▁दिला ▁आणि ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ▁बस ून ▁ग प्पा ▁मार ल्या . ▁त्या ▁क्ष णी ▁आ र्य नच्या ▁म नात ▁एक ▁ह ळ ु वार ▁भावना ▁होती. ▁त्याला ▁समजले ▁की ▁मित्र ▁आणि ▁कुटुंब ▁यांच्या सोबत ▁वेळ ▁घाल वणे ▁हे च ▁खरे ▁सु ख ▁आहे. ▁त्याने ▁मना शी ▁ठर वले ▁की ▁तो ▁नेहमी ▁आपल्या ▁मित्र ांना ▁आणि ▁कुटु ंबा ला ▁प्रेम ▁दे ईल.
|
▁एकदा ▁एक ▁छोटा ▁क ों ब डा ▁होता. ▁त्याचे ▁नाव ▁होते ▁चि को . ▁चि को ▁खूप ▁उत्साही ▁होता ▁आणि ▁त्याला ▁खेळ ायला ▁आवड त ▁होते. ▁एक ▁दिव स, ▁चि को ने ▁आपल्या ▁मित्र ांना ▁सांगितले ▁की ▁त्याला ▁एक ▁अनु प म ▁अ ंड े ▁सापड ले ▁आहे. ▁सर्व ▁मित्र ▁त्याच्या कडे ▁आले ▁आणि ▁ते ▁अ ंड े ▁पाहण्यासाठी ▁उत्स ुक ▁झाले. ▁चि को ने ▁अ ंड े ▁सर्वा ंना ▁दाख व ले. ▁ते ▁अ ंड े ▁खूप ▁सुंदर ▁होते, ▁पण ▁त्यांना ▁दूर ▁करणे ▁खूप ▁कठीण ▁होते. ▁ ▁ ▁चि को ने ▁ठर वले ▁की ▁तो ▁अ ंड े ▁सुरक्षित ▁ठेव ेल. ▁त्याने ▁अ ंड े ▁एका ▁सुरक्षित ▁जा गी ▁ठेवले ▁आणि ▁त्याच्या ▁मित्र ांना ▁सांगितले ▁की ▁ते ▁त्याला ▁मदत ▁करा वी . ▁सर्व ▁मित्र ांनी ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁अ ंड ्यां ची ▁काळजी ▁घेत ली. ▁त्यांनी ▁अ ंड ्यांना ▁पा ण्याचा ▁थ ें ब ▁दिला ▁आणि ▁त्यांना ▁सूर्या च्या ▁प्रकाश ात ▁ठेव ले. ▁ ▁ ▁काही ▁दिवसा ंनी , ▁अ ंड ्या तून ▁एक ▁सुंदर ▁पि ल्ला ▁बाहेर ▁आला. ▁पि ल्ला ▁खूप ▁गोड ▁होता ▁आणि ▁त्याला ▁पाह ून ▁सर्व ▁मित्र ▁आनंद ित ▁झाले. ▁चि को ने ▁पि ल् ल्या ला ▁आपल्या ▁मित्र ांमध्ये ▁सामील ▁केले. ▁पि ल्ला ▁चि को च्या ▁मित्र ांमध्ये ▁खेळ ायला ▁लाग ला. ▁ ▁ ▁अशा ▁प्रकारे , ▁चि को ने ▁अ ंड े ▁सुरक्षित ▁ठेवले ▁आणि ▁त्याच्या ▁मित्र ां सोबत ▁एक ▁नवीन ▁मित्र ▁मिळव ला. ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁आन ंदा ने ▁खेळ ले. ▁त्या ▁दिव शी ▁चि को ▁आणि ▁त्याचे ▁मित्र ▁एकत्र ित पणे ▁खूप ▁म जा ▁केली. ▁त्यांच्या ▁हृ द यात ▁एक ▁जा दु ई ▁भावना ▁होती, ▁जी ▁शब्द ांत ▁सांग ता ▁येत ▁नव्हती .
|
▁एकदा ▁एक ▁गोड ▁गा ढ व ▁होता. ▁त्याचे ▁नाव ▁होते ▁गो डू . ▁गो डू ▁नेहमी ▁जंग ला त ▁खेळ त ▁असे . ▁त्याला ▁जंग ला तील ▁सर्व ▁प्राणी ▁आवड त. ▁एक ▁दिव स, ▁गो डू ने ▁ठर वले ▁की ▁तो ▁जंग ला तील ▁सर्व ▁प्राण्या ं सोबत ▁एक ▁खेळ ▁खेळ णार ▁आहे. ▁त्याने ▁सर्व ▁प्राण्या ंना ▁आम ंत्र ित ▁केले ▁आणि ▁सर्वा ंनी ▁सामील ▁हो णे ▁मान्य ▁केले. ▁ ▁गो डू ने ▁सर्व ▁प्राण्या ंना ▁एकत्र ▁केले. ▁त्याने ▁सांगित ले, ▁" आ प ण ▁एक ▁गोड ▁खेळ ▁खेळ ू या !" ▁सर्व ▁प्राणी ▁आन ंदा ने ▁तयार ▁झाले. ▁गो डू ने ▁एक ▁मोठा ▁वृ क्ष ▁निवड ला ▁आणि ▁त्याच्या ▁आज ु बा जू ला ▁सर्व ▁प्राण्या ंना ▁बस व ले. ▁त्याने ▁सांगित ले, ▁" आ प ण ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁गोड ▁फ ळे ▁खा णार ▁आ हो त !" ▁सर्व ▁प्राण्या ंनी ▁उत्सा हा ने ▁' हो य !' ▁म्हट ले. ▁ ▁गो डू ने ▁वृ क्षा च्या ▁मू ळा वरून ▁गोड ▁फ ळे ▁तो ड ली. ▁सर्व ▁प्राण्या ंनी ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁फ ळे ▁खा ल् ली. ▁फ ळे ▁खा ण्याचा ▁आनंद ▁सर्वा ंनी ▁घेत ला. ▁गो डू ने ▁सर्वा ंना ▁सांगित ले, ▁" ए क त्र ▁ये ऊन ▁खेळ णे ▁आणि ▁खा णे ▁खूप ▁गोड ▁आहे !" ▁सर्व ▁प्राण्या ंनी ▁सहमत ▁हो ऊन ▁एकमे कांना ▁गोड ▁फ ळे ▁देऊ ▁लाग ले. ▁ ▁त्या ▁दिव शी ▁सर्व ▁प्राण्या ंनी ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁गोड ▁फ ळे ▁खा ल्ली ▁आणि ▁एकत्र ▁खेळ ले. ▁गो डू ने ▁शिक वले ▁की ▁एकत्र ▁ये णे ▁आणि ▁एकमे कांना ▁मदत ▁करणे ▁किती ▁महत्त्वाचे ▁आहे. ▁त्या ▁दिव शी ▁सर्व ▁प्राणी ▁गो डू च्या ▁मित्र त्वा ने ▁आनंद ी ▁झाले ▁आणि ▁त्यांनी ▁ठर वले ▁की ▁ते ▁नेहमी ▁एकत्र ▁खेळ तील.
|
▁एकदा ▁एक ▁छोटा ▁मु लगा ▁होता, ▁त्याचे ▁नाव ▁होते ▁आ र्य न . ▁आ र्य न ला ▁समुद्र ात ▁जा ऊन ▁त रा फा ▁चाल वा यला ▁खूप ▁आवड त ▁होते. ▁त्याने ▁एकदा ▁ठर वले ▁की, ▁तो ▁आपल्या ▁मित्र ां सोबत ▁समुद्र ात ▁जा ईल ▁आणि ▁एक ▁सर स ▁त रा फा ▁चाल व ेल. ▁त्याने ▁आपल्या ▁मित्र ांना ▁बो ला वले ▁आणि ▁सर्वा ंनी ▁मिळ ून ▁एक ▁त रा फा ▁तयार ▁केला. ▁त रा फा ▁रंग ी त ▁होता ▁आणि ▁त्या वर ▁सुंदर ▁च ित ्रे ▁होती. ▁आ र्य न ▁आणि ▁त्याचे ▁मित्र ▁खूप ▁उत्साही ▁होते. ▁ ▁समुद्र ात ▁जाता च, ▁आ र्य न ने ▁त रा फा ▁चाल वा यला ▁सुरुवात ▁केली. ▁त्याने ▁मित्र ांना ▁शिक वणे ▁सुरू ▁केले , ▁" तु म् ही ▁कसे ▁चाल वाय चे ▁ते ▁ब घा !" ▁मित्र ांनी ▁त्याचे ▁लक्ष पूर्वक ▁ऐ क ले. ▁आ र्य न ने ▁त्यांना ▁त रा फा ▁कसा ▁चाल वाय चा , ▁कसा ▁वा ऱ्या वर ▁फिर वाय चा ▁हे ▁शिक व ले. ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ित पणे ▁म जा ▁केली ▁आणि ▁समुद ्राच्या ▁ला टा ▁त्यांच्या ▁चे ह ऱ्या वर ▁ह स त ▁होत्या . ▁ ▁पण ▁अ चान क, ▁समुद्र ात ▁एक ▁मोठा ▁व ारा ▁आला ! ▁आ र्य न ▁आणि ▁त्याचे ▁मित्र ▁थोडे ▁घा बर ले, ▁पण ▁आ र्य न ने ▁धै र्या ने ▁सांगित ले, ▁" का ही ही ▁झाले ▁तरी ▁आपण ▁एकत्र ▁राह ू !" ▁त्यांनी ▁एकत्र ित पणे ▁त रा फा ▁चाल व ला ▁आणि ▁वा ऱ्या ला ▁साम ो रे ▁गेले. ▁वा ऱ्या मुळे ▁त रा फा ▁वेगाने ▁चाल ला, ▁आणि ▁ते ▁सर्व ▁आन ंदा ने ▁ह स ले. ▁त्यांना ▁वाट ले ▁की ▁ते ▁आकाश ात ▁उ ड त ▁आहेत. ▁ ▁शे वटी , ▁व ारा ▁थांब ल्या वर, ▁आ र्य न ▁आणि ▁त्याचे ▁मित्र ▁किना ऱ्या वर ▁परत ▁आले. ▁त्यांना ▁खूप ▁म जा ▁आली ▁होती. ▁त्यांनी ▁ठर वले ▁की, ▁पुन्हा ▁एकदा ▁समुद्र ात ▁जा ऊन ▁त रा फा ▁चाल वाय चा . ▁आ र्य न ने ▁आपल्या ▁मित्र ांना ▁सांगित ले, ▁" आ प ण ▁एकत्र ▁राह ून ▁सर्व ▁काही ▁करू ▁शकतो !" ▁त्यांचे ▁मन ▁स्व प् ना ळू ▁अद्भुत ▁अनु भ वा ंनी ▁भर ले ▁होते, ▁आणि ▁ते ▁पुन्हा ▁समुद्र ात ▁जा ण्याची ▁वाट ▁पाह त ▁होते.
|
▁एकदा ▁एक ▁लहान ▁गा व ▁होत ं. ▁त्या ▁गा वात ▁एक ▁सु ंद र, ▁ह िर वाई पूर्ण ▁भवन ▁होत ं. ▁त्या ▁भ व नात ▁एक ▁लहान सा ▁मु ल गा, ▁ना मे ▁आ र्य न, ▁राह त ▁होता. ▁आ र्य न ला ▁बाहेर ▁खेळ ायला ▁खूप ▁आवड त ▁होत ं. ▁तो ▁नेहमी ▁आपल्या ▁मित्र ां सोबत ▁बा गे त ▁खेळ त ▁असे . ▁एक ▁दिव स, ▁आ र्य न ने ▁ठर वल ं ▁की ▁तो ▁आपल्या ▁मित्र ांना ▁एक ▁खास ▁खेळ ▁शिक व ेल. ▁ ▁आ र्य न ने ▁आपल्या ▁मित्र ांना ▁एक ▁खेळ ▁शिक वा यला ▁सुरुवात ▁केली. ▁तो ▁म्हणा ला, ▁" आ प ण ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁एक ▁मोठा ▁गोल ▁तयार ▁करू या ▁आणि ▁एकमे कांना ▁ब ॉल ▁घेऊन ▁टाक ू या !" ▁सर्व ▁मित्र ांनी ▁आन ंदा ने ▁सह मती ▁दर्शव ली. ▁त्यांनी ▁गोल ▁तयार ▁केला ▁आणि ▁आ र्य न ने ▁ब ॉल ▁घेऊन ▁टाक ला. ▁सर्व ▁मित्र ांनी ▁ब ॉल ▁पकड ण्यासाठी ▁धाव ▁घेत ला. ▁बा गे त ▁खूप ▁ग ों ध ळ ▁झाला, ▁पण ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ित पणे ▁खेळ ायला ▁सुरुवात ▁केली. ▁ ▁खूप ▁वेळ ▁खेळ ल्यानंतर , ▁आ र्य न ▁आणि ▁त्याचे ▁मित्र ▁थक ले. ▁त्यांनी ▁थोडा ▁विश्रांती ▁घेत ला ▁आणि ▁आ र्य न ने ▁विचार लं , ▁" आ प ण ▁आता ▁काय ▁करू ?" ▁त्याच्या ▁मित्र ांनी ▁उत्तर ▁दिल ं, ▁" आ प ण ▁एकत्र ▁बस ून ▁ग प्पा ▁मार ू या !" ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ▁बस ून ▁ग प्पा ▁मार ल्या ▁आणि ▁एकमे कांच्या ▁गोष्टी ▁ऐ क ल्या . ▁आ र्य न ने ▁त्यांना ▁सांगित लं ▁की ▁त्याला ▁भ विष ्यात ▁एक ▁मोठ ं ▁भवन ▁बन वाय चं ▁आहे, ▁जिथे ▁सर्व ▁मित्र ▁एकत्र ▁येऊ ▁शक तील. ▁ ▁त्या ▁दिव शी ▁आ र्य न ▁आणि ▁त्याचे ▁मित्र ▁खूप ▁खु श ▁झाले. ▁त्यांनी ▁ठर वल ं ▁की ▁ते ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁खेळ त ▁राह तील ▁आणि ▁एकमे कांना ▁मदत ▁कर तील. ▁आ र्य नच्या ▁म नात ▁एक ▁स्व प् न ▁होत ं, ▁आणि ▁त्याने ▁ठर वल ं ▁की ▁तो ▁त्याच ं ▁स्व प् न ▁पूर्ण ▁करेल. ▁त्याच्या ▁धै र्या ने ▁आणि ▁मित्र ांच्या ▁सह कार ्या ने, ▁तो ▁एक ▁दिवस ▁नक्की च ▁यशस्वी ▁होईल.
|
▁एकदा ▁एक ▁लहान सा ▁ग िल हरी ▁होता, ▁ज्या चे ▁नाव ▁चि ं की ▁होते. ▁चि ं की ला ▁जंग ला त ▁फि रा यला ▁खूप ▁आवड त ▁होते. ▁एक ▁दिव स, ▁तो ▁पहा डी ▁न ंदन व नात ▁गे ला. ▁तिथे ▁त्याला ▁सुंदर ▁रंग ी ब ेर ंगी ▁फ ुल ं, ▁उंच ▁झा ड ं ▁आणि ▁गोड ▁फ ळ ं ▁दिस ली. ▁चि ं की ने ▁ठर वल ं ▁की ▁तो ▁तिथे ▁थोडा ▁वेळ ▁खेळ ेल. ▁ ▁चि ं की ने ▁न ंदन व नात ▁खेळ ताना ▁एक ▁मोठा ▁झा ड ▁चढ ला. ▁तिथे ▁त्याला ▁एक ▁च मक दार ▁फ ळ ▁दिस लं . ▁तो ▁फ ळ ▁उ चल ण्यासाठी ▁झा डा वर ▁चढ ला, ▁पण ▁अ चान क ▁तो ▁खाली ▁पड ला ! ▁चि ं की ला ▁थो ड ं ▁दुख लं , ▁पण ▁त्याने ▁हार ▁मान ली ▁नाही. ▁त्याने ▁ठर वल ं ▁की ▁तो ▁परत ▁येईल ▁आणि ▁त्या ▁फ ळा ला ▁चा ख ेल. ▁ ▁चि ं की ने ▁न ंदन व नातून ▁बाहेर ▁प डून ▁आपल्या ▁मित्र ांना ▁सांगित लं . ▁त्याच्या ▁मित्र ांनी ▁त्याला ▁मदत ▁केली. ▁सर्वा ंनी ▁मिळ ून ▁त्या ▁झा डा वर ▁चढ ून ▁फ ळ ▁उ चल लं . ▁चि ं की ने ▁ते ▁फ ळ ▁खा ल् लं ▁आणि ▁त्याला ▁खूप ▁च विष्ट ▁लाग लं . ▁त्याच्या ▁मित्र ांनी ही ▁ते ▁फ ळ ▁चा ख लं ▁आणि ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ित पणे ▁खेळ ायला ▁सुरुवात ▁केली. ▁ ▁त्या ▁दिव शी ▁चि ं की ने ▁शिक लं ▁की ▁एक टा ▁खेळ णे ▁मजे दार ▁असू ▁शकत ं, ▁पण ▁मित्र ां सोबत ▁खेळ णे ▁आणखी ▁मजे दार ▁अस त ं. ▁न ंदन व नात ▁त्याने ▁खूप ▁म जा ▁केली ▁आणि ▁तो ▁परत ▁ये ण्याचा ▁विचार ▁करत ▁होता. ▁त्याच्या ▁म नात ▁एक ▁कल्पना तीत ▁ते ज स्वी ▁अनुभव ▁होता, ▁जो ▁तो ▁कधीही ▁वि सर णार ▁नाही.
|
▁एकदा ▁एक ▁छोटा ▁ग िल हरी ▁होता, ▁ज्या चे ▁नाव ▁चि ं की ▁होते. ▁चि ं की ला ▁जंग ला त ▁फि रा यला ▁खूप ▁आवड त ▁होते. ▁एक ▁दिव स, ▁तो ▁जंग ला त ▁खेळ त ▁असताना , ▁त्याला ▁एक ▁सुंदर ▁क्ष ण ▁सापड ला. ▁त्याने ▁पाहिले ▁की, ▁एक ▁मोठा ▁वा घ ▁जंग ला त ▁येत ▁आहे. ▁वा घ ▁खूप ▁श ौर ्य पूर्ण ▁होता ▁आणि ▁त्याच्या ▁डो ळ्यात ▁च मक ▁होती. ▁चि ं की ला ▁थोडा ▁भ िती ▁वाट ला, ▁पण ▁त्याने ▁धै र्या ने ▁विचार ▁केला , ▁' मी ▁या ▁वा घा ला ▁घा ब रू ▁नये !' ▁ ▁ ▁चि ं की ने ▁वा घा कडे ▁धा ड सा ने ▁पाहिले ▁आणि ▁त्याला ▁विचार ले, ▁' तु म् ही ▁इथे ▁का ▁आला ▁आहात ?' ▁वा घा ने ▁उत्तर ▁दि ले, ▁' मी ▁जंग ला त ▁फि रा यला ▁आलो ▁आहे. ▁तुम्ही ▁खूप ▁धा ड सी ▁आहात !' ▁चि ं की ने ▁आनंद ▁घेऊन ▁वा घा ला ▁सांगित ले, ▁' मा झे ▁नाव ▁चि ं की ▁आहे. ▁मी ▁नेहमी ▁जंग ला त ▁खेळ तो .' ▁वा घा ने ▁ह स ून ▁म्हट ले, ▁' तु म् ही ▁खूप ▁चांगले ▁आहात , ▁चि ं की !' ▁ ▁ ▁त्यानंतर , ▁चि ं की ▁आणि ▁वा घ ▁एकत्र ▁खेळ ायला ▁लाग ले. ▁त्यांनी ▁एकत्र ▁झा ड ांवर ▁चढ णे, ▁फु लां चे ▁ग ंध ▁घेणे ▁आणि ▁जंग ला तील ▁इतर ▁प्राण्या ंशी ▁बोल णे ▁सुरू ▁केले. ▁चि ं की ला ▁वा घा सोबत ▁खेळ ायला ▁खूप ▁म जा ▁आ ली. ▁त्याने ▁वा घा च्या ▁श ौर ्य पूर्ण ▁मित्र त्वा चा ▁अनुभव ▁घेत ला. ▁ ▁ ▁शे वटी , ▁चि ं की ने ▁वा घा ला ▁नि रोप ▁दि ला. ▁वा घा ने ▁चि ं की ला ▁सांगित ले, ▁' तू ▁नेहमी ▁धा ड सी ▁राहा ▁आणि ▁जंग ला त ▁आनंद ▁घे !' ▁चि ं की ने ▁वा घा ला ▁धन्यवाद ▁दिला ▁आणि ▁त्याच्या ▁म नात ▁एक ▁सुंदर ▁क्ष ण ▁राहि ला. ▁तो ▁त्या ▁दिव शी ▁नि ः शब्द ▁ल ख ल खी त ▁आनंद ात ▁गे ला.
|
▁एकदा ▁एक ▁विशाल ▁जंग ल ▁होते. ▁त्या ▁जंग ला त ▁एक ▁लहान ▁बा ळ ▁होते. ▁बा ळ ▁नेहमी ▁जंग ला त ▁खेळ त ▁असे . ▁त्याला ▁झा ड ांच्या ▁फ ां द्या ंवर ▁चढ ायला ▁आणि ▁पाना ंमध्ये ▁ल पा यला ▁खूप ▁आवड त ▁असे . ▁एक ▁दिव स, ▁बा ळ ▁जंग ला त ▁खेळ ताना ▁एक ▁सुंदर ▁फु लां चा ▁बा ग ▁पाहि ला. ▁त्या ▁बा गे त ▁विविध ▁रंग ांची ▁फु ले ▁होती. ▁बा ळ ▁त्या ▁फु लां च्या ▁ग ंध ात ▁हर वून ▁गे ला. ▁ ▁बा ळ ने ▁त्या ▁बा गे त ▁खेळ ताना ▁एक ▁मोठा ▁प ां ढ रा ▁पत ंग ▁पाहि ला. ▁पत ंग ▁आकाश ात ▁फ ड का वत ▁होता. ▁बा ळ ने ▁पत ंगा कडे ▁बघ ित ले ▁आणि ▁त्याला ▁त्याच्या सोबत ▁खेळ ायला ▁आवड ले. ▁बा ळ ने ▁पत ंगा च्या ▁मागे ▁धाव ▁घेत ला. ▁तो ▁धा वत ▁धा वत ▁पत ंगा च्या ▁जवळ ▁गे ला, ▁पण ▁अ चान क ▁तो ▁एक ▁मोठ्या ▁झा डा च्या ▁खो डा वर ▁ठो कर ला. ▁ ▁बा ळ ▁थोडा ▁घा बर ला, ▁पण ▁झा डा ने ▁त्याला ▁ह ळ ु वार पणे ▁सांगित ले, ▁" बा ळ , ▁काळजी ▁करू ▁न को स . ▁मी ▁तु झा ▁मित्र ▁आहे. ▁फक्त ▁थोडा ▁साव ध ▁राहा ." ▁बा ळ ने ▁झा डा च्या ▁शब्द ांना ▁ऐ क ले ▁आणि ▁त्याने ▁साव ध पणे ▁झा डा च्या ▁आज ु बा जु ने ▁फि रा यला ▁सुरुवात ▁केली. ▁त्याने ▁पुन्हा ▁पत ंगा कडे ▁धाव ▁घेत ला ▁आणि ▁या ▁वेळी ▁तो ▁साव ध ▁होता. ▁ ▁आता ▁बा ळ ने ▁पत ंग ▁पकड ला ▁आणि ▁दो घ े ही ▁आन ंदा ने ▁खेळ ले. ▁बा ळ ने ▁झा डा चे ▁आभ ार ▁मानले ▁आणि ▁त्याला ▁समजले ▁की ▁साव ध ▁राह णे ▁महत्त्वाचे ▁आहे. ▁त्या ▁दिव शी ▁बा ळ ने ▁एक ▁नवीन ▁मित्र ▁मिळव ला ▁आणि ▁त्याने ▁जंग ला त ▁आणखी ▁म जा ▁केली.
|
▁एकदा ▁एक ▁छोटा ▁गा व ▁होता. ▁त्या ▁गा वात ▁अनेक ▁लहान ▁लहान ▁मित्र ▁होते. ▁त्यांचे ▁नाव ▁होते ▁रा धा , ▁मो ह न, ▁आणि ▁सि मा . ▁एक ▁दिव स, ▁त्यांनी ▁एक ▁मो हि म ▁ठर व ली. ▁त्यांनी ▁ठर वले ▁की, ▁ते ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ▁हो णे ▁आणि ▁जंग ला त ▁जा ऊन ▁एक ▁सुंदर ▁फूल ▁शोध ायचे . ▁रा धा ▁म्ह णाली , ▁" ज ंग ला त ▁खूप ▁रंग ी ब ेर ंगी ▁फु ले ▁असतात !" ▁मो हन ▁आणि ▁सि मा ▁सहमत ▁झाले. ▁ ▁सर्व ▁मित्र ांनी ▁तयारी ▁केली. ▁त्यांनी ▁पा ण्याची ▁बा टली , ▁काही ▁नाश् ता ▁आणि ▁एक ▁मोठा ▁झो ला ▁घेत ला. ▁ते ▁जंग ला त ▁गेले. ▁जंग ला त ▁जाता ना, ▁त्यांनी ▁अनेक ▁सुंदर ▁पक्षी ▁आणि ▁रंग ी ब ेर ंगी ▁फु ले ▁पाहि ली. ▁सि मा ▁म्ह णाली , ▁" प हा , ▁किती ▁प्रशांत ▁आहे !" ▁मो हन ने ▁उत्तर ▁दि ले, ▁" हो य , ▁इथे ▁खूप ▁म जा ▁ये ते !" ▁ ▁ ▁जंग ला त ▁चाल ताना , ▁त्यांना ▁एक ▁मोठा ▁गु ला बा चा ▁फूल ▁दिस ला. ▁तो ▁खूप ▁सुंदर ▁होता. ▁रा धा ने ▁तो ▁उ चल ला ▁आणि ▁सर्वा ंनी ▁त्याला ▁पाहि ले. ▁त्यांनी ▁ठर वले ▁की, ▁ते ▁तो ▁फूल ▁गा वात ▁घेऊन ▁जातील . ▁ते ▁सर्व ▁एकत्र ▁हो ऊन ▁त्या ▁गु ला बा च्या ▁फु ला ला ▁ज प ून ▁घेत ▁होते. ▁ ▁ ▁गा वात ▁परत ▁आल्या वर, ▁त्यांनी ▁सर्वा ंना ▁त्या ▁सुंदर ▁फ ू ला ची ▁गोष्ट ▁सांगित ली. ▁सर्वा ंनी ▁त्या ▁गु ला बा च्या ▁फु ला ला ▁पाहिले ▁आणि ▁त्याला ▁खूप ▁आवड ले. ▁मित्र ांनी ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁त्या ▁फु ला ला ▁एक ▁सुंदर ▁बा गे त ▁लाव ले. ▁त्या ▁दिव शी , ▁गा वात ▁एक ▁रंग ी ब ेर ंगी ▁सौ म ्य ▁वातावरण ▁तयार ▁झाले. ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁आन ंदा ने ▁खेळ ले ▁आणि ▁त्या ▁मो हि मे ची ▁आठ वण ▁ठेव ली.
|
▁एकदा ▁एक ▁छोटा ▁ग िल हरी ▁होता, ▁ज्या चे ▁नाव ▁चि ं की ▁होते. ▁चि ं की ला ▁जंग ला त ▁फि रा यला ▁खूप ▁आवड त ▁होते. ▁एक ▁दिव स, ▁तो ▁जंग ला त ▁फिर त ▁असताना ▁त्याला ▁एक ▁च मक दार ▁सो ने ▁सापड ले. ▁चि ं की ने ▁ते ▁सो ने ▁पाह ून ▁विचार ▁केला , ▁" हे ▁किती ▁सुंदर ▁आहे !" ▁पण ▁त्याला ▁ते ▁सो ने ▁कुठे ▁ठेवा वे ▁हे ▁समजले ▁नाही. ▁ ▁ ▁चि ं की ने ▁आपल्या ▁मित्र ांना ▁विचार ले. ▁त्याच्या ▁मित्र ांनी ▁सांगित ले, ▁" चि ं की , ▁हे ▁सो ने ▁तुझ ्या ▁घर ात ▁ठेव . ▁तिथे ▁ते ▁सुरक्षित ▁रा ही ल ." ▁चि ं की ने ▁त्यांचे ▁ऐ क ले ▁आणि ▁ते ▁सो ने ▁आपल्या ▁घर ात ▁ने ले. ▁त्याने ▁ते ▁सो ने ▁एका ▁सुरक्षित ▁ठिकाणी ▁ठेव ले. ▁आता ▁चि ं की ला ▁ते ▁सो ने ▁पाह ून ▁खूप ▁आनंद ▁झाला. ▁ ▁ ▁पण ▁एक ▁दिव स, ▁चि ं की ला ▁लक्षात ▁आले ▁की ▁त्याला ▁जंग ला त ▁खेळ ायला ▁जा वे ▁लाग ेल. ▁त्याने ▁ठर वले ▁की ▁तो ▁सो ने ▁परत ▁जंग ला त ▁घेऊन ▁जाईल. ▁चि ं की ने ▁सो ने ▁घेतले ▁आणि ▁जंग ला त ▁गे ला. ▁तिथे ▁त्याने ▁आपल्या ▁मित्र ां सोबत ▁खेळ ायला ▁सुरुवात ▁केली. ▁ ▁ ▁चि ं की ने ▁विचार ▁केला , ▁" मा झे ▁सो ने ▁सुरक्षित ▁आहे, ▁पण ▁मला ▁माझ्या ▁मित्र ां सोबत ▁खेळ ायला ▁आवडते ." ▁त्याने ▁ठर वले ▁की ▁तो ▁सो ने ▁परत ▁आपल्या ▁घर ात ▁ठेव ेल, ▁पण ▁जंग ला त ▁खेळ ायला ▁ये ईल. ▁चि ं की ने ▁शिक ले ▁की ▁सो ने ▁महत्त्वाचे ▁आहे, ▁पण ▁मित्र ▁आणि ▁खेळ ▁या हून ही ▁महत्त्वाचे ▁आहेत. ▁त्याने ▁आपल्या ▁मित्र ां सोबत ▁आन ंदा ने ▁खेळ त ▁राहि ले.
|
▁एकदा ▁एक ▁लहान सा ▁ग िल हरी ▁होता. ▁त्याचे ▁नाव ▁होते ▁चि ं की . ▁चि ं की ला ▁जंग ला त ▁फि रा यला ▁खूप ▁आवड त ▁होते. ▁एक ▁दिव स, ▁तो ▁जंग ला त ▁फिर त ▁असताना ▁त्याला ▁एक ▁आकर्षक ▁फु लां चा ▁बा ग ▁दिस ला. ▁त्या ▁बा गे त ▁अनेक ▁रंग -ब िर ंगी ▁फ ुल ं ▁होती. ▁चि ं की ने ▁ठर वल ं ▁की ▁त्याला ▁त्या ▁फु लां चा ▁शोध ▁घ्या य चा ▁आहे. ▁ ▁चि ं की ने ▁बा गे त ▁प्रवेश ▁केला. ▁त्याने ▁फु लां च्या ▁ग ंध ात ▁हर वून ▁गे ला. ▁त्याला ▁एक ▁सुंदर ▁गु ला बा चं ▁फूल ▁दिस लं . ▁तो ▁त्याला ▁उ चल ून ▁ध र ण्याचा ▁विचार ▁करत ▁होता. ▁पण ▁त्याच ं ▁लक्ष ▁दुसऱ्या ▁फु ला कडे ▁ग ेल ं, ▁जे ▁त्याच्या ▁अगदी ▁जवळ ▁होत ं. ▁चि ं की ने ▁त्या ▁फु ला ला ▁उ चल ून ▁ध रल ं ▁आणि ▁त्याच्या ▁ग ंध ात ▁हर व ला. ▁ ▁चि ं की ने ▁बा गे त ▁फिर ताना ▁अनेक ▁आकर्षक ▁फ ुल ं ▁पाहि ली. ▁त्याने ▁प्रत्येक ▁फ ू ला ची ▁ग ंध ▁घेत ली ▁आणि ▁त्याच्या ▁मित्र ांना ▁सांग ाय चं ▁ठर वल ं. ▁तो ▁आन ंदा ने ▁बा गे तून ▁बाहेर ▁आला ▁आणि ▁आपल्या ▁मित्र ांना ▁बो ला वल ं. ▁सर्व ▁मित्र ांनी ▁चि ं की च्या ▁गोष्टी ▁ऐ क ल्या ▁आणि ▁ते ही ▁बा गे त ▁गेले. ▁ ▁सर्वा ंनी ▁मिळ ून ▁त्या ▁आकर्षक ▁फु लां चा ▁आनंद ▁घेत ला. ▁चि ं की ने ▁त्याच्या ▁मित्र ांना ▁सांगित लं ▁की ▁फ ुल ं ▁किती ▁सुंदर ▁आहेत. ▁त्यांनी ▁एकत्र ित पणे ▁खेळ ायला ▁सुरुवात ▁केली. ▁त्या ▁दिव शी ▁चि ं की ▁आणि ▁त्याचे ▁मित्र ▁ह स त ▁खेळ त ▁बा गे त ▁राहि ले. ▁त्यांना ▁त्या ▁फु लां चा ▁ग ंध ▁आणि ▁रंग ▁नेहमी ▁लक्षात ▁राहि ला.
|
▁एकदा ▁एक ▁लहान ▁गा व ▁होत ं. ▁त्या ▁गा वात ▁एक ▁चि मु कला ▁मु लगा ▁होता, ▁ज्या चं ▁नाव ▁होत ं ▁आ र्य न . ▁आ र्य न ला ▁वी ज ▁खूप ▁आव डा य ची . ▁तो ▁नेहमी ▁विचार ▁करत ▁असे ▁की ▁वी ज ▁क शी ▁तयार ▁होते. ▁एक ▁दिव स, ▁त्याने ▁ठर वले ▁की ▁तो ▁वी ज ▁तयार ▁करण्याची ▁योजना ▁करेल. ▁त्याने ▁आपल्या ▁मित्र ांना ▁बो ला वले ▁आणि ▁सर्वा ंनी ▁मिळ ून ▁योजना ▁करणे ▁सुरू ▁केले. ▁ ▁आ र्य न ▁आणि ▁त्याचे ▁मित्र ▁एकत्र ▁बस ले. ▁त्यांनी ▁विचार ▁केला ▁की ▁वी ज ▁तयार ▁करण्यासाठी ▁त्यांना ▁काही ▁साध ने ▁लाग तील. ▁त्यांनी ▁एक ▁मोठा ▁पा ण्याचा ▁टा की ▁तयार ▁केला ▁आणि ▁त्यात ▁पाणी ▁भर ले. ▁त्यानंतर ▁त्यांनी ▁पा ण्याच्या ▁प्रवा हा चा ▁उपयोग ▁करून ▁वी ज ▁तयार ▁करण्याचा ▁प्रयत्न ▁केला. ▁सर्वा ंनी ▁खूप ▁मे हन त ▁केली , ▁पण ▁त्यांना ▁काही च ▁य श ▁मिळा लं ▁नाही. ▁तरीही , ▁त्यांनी ▁हार ▁मान ली ▁नाही. ▁ ▁एक ▁दिव स, ▁आ र्य नच्या ▁आ जी ने ▁त्याला ▁सांगितले ▁की ▁वी ज ▁तयार ▁करण्यासाठी ▁धै र्य ▁आणि ▁च िका टी ▁लाग ते. ▁आ र्य न ने ▁हे ▁ऐ क ले ▁आणि ▁त्याने ▁पुन्हा ▁एकदा ▁प्रयत्न ▁करण्याचा ▁निर्णय ▁घेत ला. ▁त्याने ▁आणि ▁त्याच्या ▁मित्र ांनी ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁पुन्हा ▁योजना ▁केली. ▁त्यांनी ▁पा ण्याच्या ▁प्रवा हाला ▁अधिक ▁चांगल्या ▁प्रकारे ▁वापर ण्याचा ▁विचार ▁केला. ▁त्यांनी ▁एक ▁नवीन ▁य ंत्र ▁तयार ▁केले ▁आणि ▁त्यात ▁पा ण्याचा ▁प्रवाह ▁सोड ला. ▁ ▁आता ▁आ र्य न ▁आणि ▁त्याचे ▁मित्र ▁खूप ▁उत्स ुक ▁होते. ▁अ चान क, ▁त्यांना ▁वी ज ▁दिस ली ! ▁त्यांचे ▁चे हरे ▁आन ंदा ने ▁च मक ले. ▁त्यांनी ▁एकत्र ित पणे ▁वी ज ▁तयार ▁केली ▁होती. ▁आ र्य न ▁आणि ▁त्याच्या ▁मित्र ांनी ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁काम ▁केले ▁आणि ▁त्यांना ▁य श ▁मिळा लं . ▁त्यांनी ▁शिक ले ▁की ▁मे हन त ▁आणि ▁धै र्या ने ▁सर्व ▁काही ▁साध ता ▁येते. ▁त्यांच्या ▁य शा ने ▁गा वात ▁सर्व त्र ▁आनंद ▁पसर ला.
|
▁एकदा ▁एक ▁छोटा ▁मो र ▁होता. ▁त्याचे ▁पंख ▁खूप ▁रंग ी ब ेर ंगी ▁होते. ▁तो ▁नेहमी ▁जंग ला त ▁खेळ त ▁असे . ▁एक ▁दिव स, ▁मो रा ने ▁एक ▁क ल्प न ार म ्य ▁विचार ▁केला. ▁त्याला ▁झा डा वर ▁चढ ून ▁झा ड णे ▁आवड त ▁होते. ▁त्याने ▁ठर वले ▁की ▁तो ▁झा डा वर ▁चढ ून ▁सर्व ▁जंग ल ▁पाह णार . ▁ ▁मो र ▁झा डा वर ▁चढ ला. ▁त्याने ▁पाहिले ▁की ▁जंग ल ▁किती ▁सुंदर ▁आहे! ▁झा डे , ▁फ ुल ं, ▁आणि ▁इतर ▁प्राणी ▁सर्व त्र ▁होते. ▁मो रा ने ▁त्याच्या ▁पंख ांनी ▁झा ड णे ▁सुरू ▁केले. ▁त्याच्या ▁पंख ांच्या ▁आवा जा ने ▁जंग ला त ▁एक ▁ग ू ंज ▁निर्माण ▁झाली. ▁इतर ▁प्राणी ▁त्याच्या ▁आवा जा कडे ▁आकर्षित ▁झाले. ▁सग ळे ▁प्राणी ▁एकत्र ▁आले ▁आणि ▁मो राच्या ▁आज ू बा जू ला ▁बस ले. ▁ ▁मो रा ने ▁त्यांना ▁सांगितले ▁की ▁झा डा वरून ▁जंग ल ▁किती ▁सुंदर ▁दिस ते. ▁सर्व ▁प्राण्या ंनी ▁त्याच्या ▁विचार ांना ▁मान्यता ▁दि ली. ▁त्यांनी ▁ठर वले ▁की ▁ते ▁सग ळे ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁झा डा वर ▁चढ ून ▁जंग ल ▁पाह तील. ▁सग ळे ▁प्राणी ▁एकत्र ▁झा डा वर ▁चढ ले ▁आणि ▁एकत्र ित पणे ▁जंग ला चे ▁सौंदर्य ▁पाहि ले. ▁ ▁त्या ▁दिव शी ▁मो र ▁आणि ▁त्याचे ▁मित्र ▁एकत्र ▁बस ले. ▁त्यांनी ▁एकमेकां शी ▁ग प्पा ▁मार ल्या ▁आणि ▁जंग ला तील ▁गोष्टी ंचा ▁आनंद ▁घेत ला. ▁झा डा वर ▁बस ून ▁त्यांनी ▁एकत्र ित पणे ▁ग ू ंज णारे ▁आवाज ▁केले. ▁त्या ▁क्ष णी ▁जंग ला त ▁एक ▁गु ंजन पूर्ण ▁शांतता ▁पसर ली. ▁सर्व ▁प्राणी ▁आनंद ात ▁होते ▁आणि ▁मो राच्या ▁क ल्प न ार म ्य ▁विचार ा मुळे ▁त्यांना ▁एकत्र ▁ये ण्याची ▁संधी ▁मिळा ली.
|
▁एकदा ▁एक ▁ध ू सर ▁जंग ल ▁होत ं. ▁त्या ▁जंग ला त ▁एक ▁लहान सा ▁ग िल हरी ▁राह त ▁होता. ▁त्याच ं ▁नाव ▁होत ं ▁चि ं की . ▁चि ं की ला ▁जंग ला त ▁फि रा यला ▁खूप ▁आवड त ▁होत ं. ▁एक ▁दिव स, ▁चि ं की ने ▁जंग लाच्या ▁एका ▁गड द ▁को प ऱ्या त ▁एक ▁च मक दार ▁वस्तू ▁पाहि ली. ▁ती ▁वस्तू ▁पवित्र ता ▁दर्शव णारी ▁होती. ▁चि ं की ने ▁ती ▁वस्तू ▁उ चल ली ▁आणि ▁ति चा ▁अभ्यास ▁करायला ▁सुरुवात ▁केली. ▁ ▁चि ं की ने ▁त्या ▁वस्तू ला ▁पेट व ण्याचा ▁विचार ▁केला. ▁त्याने ▁त्याच्या ▁मित्र ांना ▁बो ला वल ं. ▁त्याच्या ▁मित्र ांनी ▁त्याला ▁मदत ▁केली. ▁त्यांनी ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁त्या ▁वस्तू ला ▁पेट व ले. ▁अ चान क, ▁त्या ▁वस्तू पासून ▁एक ▁सुंदर ▁प्रकाश ▁बाहेर ▁आला. ▁जंग ला त ▁सर्व त्र ▁एक ▁अद्भुत ▁वातावरण ▁निर्माण ▁झा लं . ▁चि ं की ▁आणि ▁त्याचे ▁मित्र ▁त्या ▁प्रकाश ात ▁ना च त ▁होते. ▁ ▁पण ▁त्या ▁प्रकाश ात ▁एक ▁रह स्य ▁होत ं. ▁चि ं की ने ▁पाहि लं ▁की, ▁त्या ▁प्रका शा मुळे ▁जंग ला त ल्या ▁सर्व ▁प्राण्या ंना ▁एकत्र ▁आण लं . ▁सर्व ▁प्राणी ▁एकत्र ▁आले ▁आणि ▁त्यांनी ▁एकत्र ▁खेळ ायला ▁सुरुवात ▁केली. ▁चि ं की ला ▁खूप ▁आनंद ▁झाला. ▁त्याला ▁समज लं ▁की, ▁पवित्र ता ▁आणि ▁एक ता ▁यामुळे ▁जंग ला त ▁एक ▁नवीन ▁जीवन ▁आ लं ▁आहे. ▁ ▁त्या ▁दिव शी ▁चि ं की ने ▁शिक लं ▁की, ▁एकत्र ▁ये ण ं ▁आणि ▁एकमे कांना ▁मदत ▁कर ण ं ▁किती ▁महत्त्वा चं ▁आहे. ▁त्याने ▁ठर वल ं ▁की ▁तो ▁नेहमी ▁आपल्या ▁मित्र ांना ▁मदत ▁करेल. ▁त्या ▁ध ू सर ▁जंग ला त ▁आता ▁एक ▁नवीन ▁च मक ▁होती, ▁आणि ▁चि ं की च्या ▁हृ द यात ▁एक ▁रह स्य मय ▁उ ब दार ▁भावना ▁होती.
|
▁एकदा ▁एक ▁रंग ब ेर ंगी ▁बा ग ▁होती. ▁त्या ▁बा गे त ▁अनेक ▁सुंदर ▁फ ुल ं ▁होती. ▁त्या ▁फु लां च्या ▁रंग ांनी ▁बा ग ▁च मक त ▁होती. ▁बा गे त ▁एक ▁लहान सा ▁चि म णी ▁होता, ▁ज्या चं ▁नाव ▁होत ं ▁चि मु . ▁चि मु ▁रो ज ▁त्या ▁बा गे त ▁येत ▁असे ▁आणि ▁फु लां च्या ▁ग ंध ात ▁हर वून ▁जात ▁असे . ▁ ▁एक ▁दिव स, ▁चि मु ने ▁ठर वल ं ▁की ▁तो ▁बा गे त ल्या ▁सर्व ▁रंग ब ेर ंगी ▁फु लां चं ▁मिश्रण ▁करेल. ▁त्याने ▁सर्व ▁फ ुल ं ▁एकत्र ▁केली ▁आणि ▁त्यां चं ▁पवित्र ता ▁ज प ण्यासाठी ▁त्यांना ▁पा ण्यात ▁ठेव ले. ▁चि मु ने ▁विचार ▁केला , ▁" हे ▁फ ुल ं ▁एकत्र ▁करून ▁मी ▁एक ▁सुंदर ▁रंग ▁तयार ▁कर ेन ! ". ▁ ▁चि मु ने ▁फ ुल ं ▁एकत्र ▁करून ▁त्यां चं ▁मिश्रण ▁के लं . ▁त्याने ▁पाहि लं ▁की ▁त्याला ▁एक ▁सुंदर ▁रंग ▁मिळा ला. ▁तो ▁रंग ▁बा गे त ल्या ▁सर्व ▁फु लां पेक्षा ▁वेग ळा ▁होता. ▁चि मु ने ▁त्या ▁र ंगा ने ▁बा गे त ल्या ▁फु लां ना ▁रंग वा यला ▁सुरुवात ▁केली. ▁बा ग ▁आता ▁आणखी ▁सुंदर ▁दिस त ▁होती. ▁ ▁सर्व ▁प्राणी ▁चि मु च्या ▁कामा कडे ▁बघ त ▁होते. ▁त्यांना ▁चि मु चं ▁काम ▁खूप ▁आवड लं . ▁बा गे त ▁आता ▁एक ▁नवीन ▁रंग ▁होता, ▁जो ▁सर्वा ंना ▁आनंद ▁देत ▁होता. ▁चि मु ने ▁आपल्या ▁मे हन ती ने ▁बा गे त ▁एक ▁नवीन ▁जीवन ▁आण लं . ▁त्याच्या ▁कामा मुळे ▁बा गे त ▁एक ▁म ऊ ▁प्रकाश ▁पसर ला ▁होता, ▁जो ▁सर्वा ंना ▁आशा ▁देत ▁होता.
|
▁एकदा ▁एक ▁लहान सा ▁मु लगा ▁होता, ▁ज्या चे ▁नाव ▁आ र्य न ▁होते. ▁आ र्य न ला ▁समुद्रा बद्दल ▁खूप ▁आवड ▁होती. ▁तो ▁नेहमी ▁समुद ्राच्या ▁किना ऱ्या वर ▁जात ▁असे ▁आणि ▁तिथे ▁खेळ त ▁असे . ▁एक ▁दिव स, ▁आ र्य न ने ▁ठर वले ▁की ▁तो ▁समुद ्राच्या ▁किना ऱ्या वर ▁एक ▁सुंदर ▁चित्र ▁काढ ेल. ▁त्याने ▁एक ▁मोठा ▁काग द ▁घेत ला ▁आणि ▁रंग ी त ▁प ेन ▁घेऊन ▁समुद्रा चे ▁चित्र ▁लि हि णे ▁सुरू ▁केले. ▁ ▁आ र्य न ने ▁समुद ्राच्या ▁पाण्या तील ▁ला टा , ▁रंग ी त ▁मासे ▁आणि ▁प्रकाश मय ▁सूर्या चे ▁चित्र ▁काढ ले. ▁त्याच्या ▁चित्र ात ▁समुद्र ▁खूप ▁सुंदर ▁दिस त ▁होता. ▁तो ▁चित्र ▁काढ ताना ▁खूप ▁आनंद ी ▁होता. ▁त्याने ▁त्याच्या ▁मित्र ांना ▁बो ला वले ▁आणि ▁त्यांना ▁त्याचे ▁चित्र ▁दाख व ले. ▁सर्व ▁मित्र ▁त्याच्या ▁च ित ्रा वर ▁ख ू श ▁झाले ▁आणि ▁त्याने ▁काढ लेले ▁समुद्रा चे ▁चित्र ▁खूपच ▁सुंदर ▁आहे ▁असे ▁म्हट ले. ▁ ▁त्यानंतर , ▁आ र्य न ▁आणि ▁त्याचे ▁मित्र ▁समुद्र ात ▁खेळ ायला ▁गेले. ▁त्यांनी ▁पा ण्यात ▁उ ड्या ▁मार ल्या , ▁वा ळ ूत ▁खेळ ले ▁आणि ▁एकत्र ित पणे ▁म जा ▁केली. ▁आ र्य न ने ▁त्याच्या ▁चित्र ात ▁जसे ▁समुद्रा चे ▁सौंदर्य ▁दाख वले ▁होते, ▁त सा च ▁सौंदर्य ▁त्यांना ▁समुद्र ात ▁अनु भ वा यला ▁मिळा ला. ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ित पणे ▁खेळ ताना ▁ह सले ▁आणि ▁आनंद ▁घेत ला. ▁ ▁सं ध्या का ळी , ▁आ र्य न ने ▁त्याचे ▁चित्र ▁समुद ्राच्या ▁किना ऱ्या वर ▁ठेव ले. ▁सूर्य ▁अ स्ता ला ▁जात ▁असताना , ▁समुद ्राच्या ▁पाण्या तील ▁प्रकाश मय ▁रंग ांनी ▁त्याचे ▁चित्र ▁अजून च ▁सुंदर ▁दिस त ▁होते. ▁आ र्य न ने ▁विचार ▁केला ▁की, ▁त्याच्या ▁च ित ्रा मुळे ▁समुद्रा चे ▁सौंदर्य ▁इतर ां पर्यंत ▁पोहोच ले ▁आहे. ▁त्याने ▁ह स त ▁ह स त ▁घरा कडे ▁चा ला यला ▁सुरुवात ▁केली , ▁त्याच्या ▁म नात ▁एक ▁नवीन ▁अनुभव ▁आणि ▁आनंद ▁होता.
|
▁एकदा ▁एक ▁लहान ▁गा व ▁होत ं. ▁त्या ▁गा वात ▁एक ▁स जीव ▁आणि ▁रंग ी ब ेर ंगी ▁बा ग ▁होती. ▁बा गे त ▁अनेक ▁फ ुल ं, ▁झा ड ं ▁आणि ▁एक ▁सुंदर ▁दर वा जा ▁होता. ▁त्या ▁दर वा ज ्याच्या ▁मागे ▁एक ▁गु प्त ▁जग ▁होत ं, ▁पण ▁को णा ला ही ▁तिथे ▁जा ण्याची ▁हि ं मत ▁झाली ▁नाही. ▁सर्व ▁मु लं ▁त्या ▁दर वा ज्या बद्दल ▁विचार ▁करत ▁अस त. ▁त्यांना ▁तिथे ▁काय ▁आहे, ▁हे ▁जाणून ▁घ्या य चं ▁होत ं. ▁ ▁एक ▁दिव स, ▁एक ▁लहान ▁मु ल गा, ▁नावा ने ▁आ र्य न, ▁त्याच्या ▁मित्र ां सोबत ▁बा गे त ▁खेळ त ▁होता. ▁त्याने ▁ठर वल ं ▁की ▁तो ▁त्या ▁दर वा ज्या ला ▁जाईल. ▁त्याच्या ▁मित्र ांनी ▁त्याला ▁थांब व ण्याचा ▁प्रयत्न ▁केला , ▁पण ▁आ र्य न ने ▁धा ड सा ने ▁दर वा ज्या कडे ▁पाऊ ल ▁टा कल ं. ▁दर वा ज ्याच्या ▁जवळ ▁जाता च, ▁त्याला ▁एक ▁गोड ▁आवाज ▁ऐ कू ▁आला. ▁आवाज ▁म्हण त ▁होता, ▁" ये , ▁ये ! ▁मी ▁तुझ ी ▁वाट ▁पाह त ▁आहे !" ▁ ▁आ र्य न ने ▁दर वा जा ▁उघड ला ▁आणि ▁त्याला ▁एक ▁अद्भुत ▁जग ▁दिस लं . ▁तिथे ▁रंग ी ब ेर ंगी ▁फ ुल ं, ▁उ ड णारे ▁पक्षी ▁आणि ▁खेळ णारे ▁प्राणी ▁होते. ▁आ र्य न ने ▁तिथे ▁जा ऊन ▁सर्वा ंशी ▁खेळ ायला ▁सुरुवात ▁केली. ▁त्याला ▁तिथे ▁खूप ▁आनंद ▁मिळा ला. ▁त्याच्या ▁मित्र ांनी ही ▁त्याला ▁तिथे ▁ये ण्यास ▁प्रोत्साहित ▁के लं . ▁सर्वा ंनी ▁मिळ ून ▁खेळ ायला ▁सुरुवात ▁केली ▁आणि ▁त्यांचा ▁दिवस ▁खूप ▁मजे दार ▁गे ला. ▁ ▁सं ध्या का ळी , ▁आ र्य न ▁आणि ▁त्याचे ▁मित्र ▁त्या ▁गु प्त ▁जग ातून ▁बाहेर ▁आले. ▁त्यांनी ▁ठर वल ं ▁की ▁ते ▁दर वा ज्या ला ▁पुन्हा ▁भेट ▁दे णार . ▁त्यांना ▁माहित ▁होत ं ▁की ▁त्या ▁दर वा ज ्याच्या ▁मागे ▁एक ▁सुंदर ▁जग ▁आहे, ▁जिथे ▁त्यांना ▁नेहमीच ▁आनंद ▁मिळ ेल. ▁त्यांनी ▁एकमे कांना ▁व चन ▁दिल ं ▁की ▁ते ▁पुन्हा ▁तिथे ▁ये तील ▁आणि ▁त्या ▁स जीव ▁जगा चा ▁आनंद ▁घे तील.
|
▁एकदा ▁एक ▁लहान ▁मु लगा ▁होता, ▁त्याचे ▁नाव ▁आ र्य न . ▁आ र्य न ला ▁चित्र ▁काढ ायला ▁खूप ▁आवड त ▁होते. ▁त्याच्या ▁कडे ▁एक ▁प्रकाश मय ▁पे न्स िल ▁होती, ▁जी ▁त्याला ▁खूप ▁आवड त ▁होती. ▁तो ▁रो ज ▁शाळे त ▁जाता ना ▁ती ▁पे न्स िल ▁घेऊन ▁जात ▁असे . ▁आ र्य न ने ▁ठर वले ▁की ▁तो ▁आज ▁शाळे त ▁एक ▁सुंदर ▁चित्र ▁काढ ेल. ▁ ▁शाळे त ▁गेल्या वर, ▁आ र्य न ने ▁आपल्या ▁मित्र ांना ▁सांगितले ▁की ▁तो ▁एक ▁सुंदर ▁चित्र ▁काढ णार ▁आहे. ▁त्याचे ▁मित्र ▁त्याला ▁स् ने ह ▁करणे ▁सुरू ▁केले. ▁त्यांनी ▁त्याला ▁प्रोत्साहित ▁केले ▁आणि ▁त्याच्या ▁चित्र ात ▁रंग ▁भरा यला ▁मदत ▁केली. ▁आ र्य न ने ▁एक ▁सुंदर ▁सूर्य , ▁रंग ब िर ंगी ▁फ ुल ं ▁आणि ▁एक ▁मोठा ▁झा ड ▁काढ ला. ▁त्याचे ▁चित्र ▁खूपच ▁आकर्षक ▁झाले. ▁ ▁शिक्ष िक े ने ▁आ र्य न चे ▁चित्र ▁पाहिले ▁आणि ▁ति ला ▁ते ▁खूप ▁आवड ले. ▁ति ने ▁आ र्य न ला ▁सांगितले ▁की ▁त्याचे ▁चित्र ▁खूप ▁सुंदर ▁आहे ▁आणि ▁त्याने ▁खूप ▁मे हन त ▁घेत ली ▁आहे. ▁आ र्य न ▁खूप ▁आनंद ित ▁झाला. ▁त्याच्या ▁मित्र ांनी ही ▁त्याला ▁शा बा स की ▁दि ली. ▁आ र्य न ने ▁आपल्या ▁पे न्स िल चा ▁उपयोग ▁करून ▁एक ▁सुंदर ▁गोष्ट ▁तयार ▁केली ▁होती. ▁ ▁शा ळा ▁संप ल्या वर, ▁आ र्य न ने ▁आपल्या ▁च ित ्रा ला ▁घर ात ▁ठेव ले. ▁त्याने ▁ठर वले ▁की ▁तो ▁रो ज ▁चित्र ▁काढ ेल ▁आणि ▁आपल्या ▁मित्र ांना ▁स् ने ह ▁करेल. ▁त्याच्या ▁मे हन ती मुळे ▁त्याला ▁खूप ▁आनंद ▁मिळा ला ▁आणि ▁त्याने ▁शिक ले ▁की ▁स् ने ह ▁आणि ▁मे हन त ▁यामुळे ▁सर्व ▁काही ▁शक्य ▁आहे.
|
▁एकदा ▁एक ▁छोटा ▁गा व ▁होता. ▁त्या ▁गा वात ▁एक ▁जा दू गर ▁राह त ▁होता. ▁त्याचे ▁नाव ▁होते ▁रा धा . ▁रा धा ▁जा दू गर ▁खूपच ▁चांगला ▁होता. ▁त्याच्या ▁हा तात ▁एक ▁अ लं कृत ▁जा दू ची ▁छ डी ▁होती. ▁तो ▁गा वात ल्या ▁सर्व ▁मुलांना ▁जा दू ▁दाख वाय चा . ▁मु लं ▁त्याच्या कडे ▁येत ▁आणि ▁त्याला ▁विचार ाय च्या , ▁" तु म् ही ▁आज ▁काय ▁जा दू ▁कर णार ?" ▁ ▁एक ▁दिव स, ▁रा धा ▁जा दू गर ने ▁ठर वले ▁की ▁तो ▁एक ▁खास ▁जा दू ▁करेल. ▁त्याने ▁सर्व ▁मुलांना ▁बो ला वले ▁आणि ▁त्याने ▁सांगित ले, ▁" आज ▁मी ▁एक ▁जा दू ▁कर णार ▁ज्यामुळे ▁तुम्हाला ▁तुमच्या ▁सर्व ▁इच्छा ▁पूर्ण ▁होती ल !" ▁मु लं ▁खूप ▁उत्स ुक ▁झाली. ▁रा धा ▁जा दू गर ने ▁त्याची ▁छ डी ▁उ चल ली ▁आणि ▁जा दू ▁सुरू ▁केली. ▁त्याने ▁छ डी ▁फिर वली ▁आणि ▁एक ▁सुंदर ▁रंग ी ब ेर ंगी ▁तारा ▁आकाश ात ▁उ डा ली. ▁ ▁तार ्या ने ▁सर्व ▁मुलां च्या ▁इच्छ ांना ▁ऐ क ले. ▁एका ▁मुला ने ▁म्हट ले, ▁" मा झ ी ▁इच्छा ▁आहे ▁की ▁मला ▁एक ▁मोठा ▁ब ॉल ▁मिळा वा !" ▁दुसऱ्या ▁मुला ने ▁म्हट ले, ▁" मा झ ी ▁इच्छा ▁आहे ▁की ▁मला ▁एक ▁सुंदर ▁गोड ▁आई स्क ्रीम ▁मिळा वे !" ▁रा धा ▁जा दू गर ने ▁छ डी ▁फिर वली ▁आणि ▁त्या ▁सर्व ▁इच्छ ांना ▁पूर्ण ▁केले. ▁मु लं ▁आन ंदा ने ▁खेळ ायला ▁लाग ली. ▁ ▁जा दू ▁संप व ताना , ▁रा धा ▁जा दू गर ने ▁सर्व ▁मुलांना ▁सांगित ले, ▁" जा दू ▁संप वणे ▁म्हणजे च ▁तुमच्या ▁मना तील ▁आन ंदा ला ▁एक ▁नवीन ▁दिशा ▁देणे !" ▁मु लं ▁त्याच्या ▁शब्द ांनी ▁प्रभावित ▁झाली. ▁त्यांनी ▁रा धा ▁जा दू गर ला ▁धन्यवाद ▁दिला ▁आणि ▁त्याच्या ▁जा दू च्या ▁गोष्टी ंमध्ये ▁हर वून ▁गे ली. ▁त्या ▁दिव शी ▁गा वात ▁एक ▁म ऊ ▁श ां तिक र ▁वातावरण ▁निर्माण ▁झा ले, ▁कारण ▁सर्व ▁मु लं ▁एकत्र ▁खेळ त ▁होती ▁आणि ▁आनंद ात ▁होती.
|
▁एकदा ▁एक ▁लहान ▁गा व ▁होत ं. ▁त्या ▁गा वात ▁एक ▁लहान सा ▁मु लगा ▁होता, ▁त्याच ं ▁नाव ▁होत ं ▁आ र्य न . ▁आ र्य न ला ▁समुद्रा बद्दल ▁खूप ▁आवड त ▁होत ं. ▁तो ▁नेहमी ▁विचार ▁करत ▁असे , ▁" सा गर ▁कसा ▁आहे ?" ▁त्याला ▁सा ग राच्या ▁ग ू ढ ते बद्दल ▁खूप ▁जि ज्ञा सा ▁होती. ▁एक ▁दिव स, ▁आ र्य न ने ▁ठर वल ं ▁की ▁तो ▁सा ग रा कडे ▁जा ईल ▁आणि ▁त्याला ▁पा ही ल. ▁ ▁आ र्य न ने ▁आपल्या ▁मित्र ांना ▁सांगित लं , ▁" आ प ण ▁सा ग रा कडे ▁जाऊ या !" ▁त्याचे ▁मित्र ▁एक जू ट ▁झाले ▁आणि ▁सर्वा ंनी ▁मिळ ून ▁सा ग रा कडे ▁जा ण्याचा ▁निर्णय ▁घेत ला. ▁त्यांनी ▁एकत्र ित पणे ▁तयारी ▁केली. ▁आ र्य न ने ▁आपल्या ▁आई कडून ▁एक ▁छोटी ▁बोट ▁घेत ली ▁आणि ▁त्यात ▁काही ▁खा ण ं ▁आणि ▁पा ण्याची ▁बा टली ▁ठेव ली. ▁सर्व ▁मित्र ांनी ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁बोट ी त ▁बस ले ▁आणि ▁सा ग रा कडे ▁नि घा ले. ▁ ▁सा ग राच्या ▁का ठा वर ▁पो च ल्या वर, ▁आ र्य न ▁आणि ▁त्याचे ▁मित्र ▁खूप ▁खु श ▁झाले. ▁सा ग राच्या ▁ला टा ▁त्यांना ▁गा ला वर ▁च ो ळ त ▁होत्या . ▁आ र्य न ने ▁बोट ी तून ▁पा ण्यात ▁एक ▁छोटी शी ▁जा ळी ▁पाठ व ली. ▁त्याने ▁जा ळी ने ▁मा श ांना ▁पकड ण्याचा ▁प्रयत्न ▁केला. ▁त्याला ▁मा श ांचे ▁रंग ▁आणि ▁आकार ▁खूप ▁आवड ले. ▁त्याने ▁मित्र ांना ▁सांगित लं , ▁" प हा , ▁किती ▁सुंदर ▁मा शा ▁आहेत !" ▁ ▁सं ध्या का ळी , ▁आ र्य न ▁आणि ▁त्याचे ▁मित्र ▁थक ले ▁होते, ▁पण ▁त्यांचे ▁मन ▁आन ंदा ने ▁भर ले ▁होते. ▁त्यांनी ▁सा ग राच्या ▁का ठा वर ▁बस ून ▁सूर्या स्त ▁पाहि ला. ▁आ र्य न ने ▁विचार ▁केला , ▁" सा गर ▁किती ▁सुंदर ▁आहे !" ▁त्याला ▁समज लं ▁की ▁सागर ात ▁किती ▁ग ू ढ ता ▁आहे. ▁त्यांनी ▁एकत्र ित पणे ▁ग प्पा ▁मार ल्या ▁आणि ▁सा ग राच्या ▁ग ू ढ ते बद्दल ▁विचार ▁करत , ▁शांत पणे ▁घरी ▁परत ले.
|
▁एकदा ▁एक ▁छोटा ▁गा व ▁होता. ▁त्या ▁गा वात ▁एक ▁लहान ▁मु ल गी ▁होती, ▁जि ने ▁नाव ▁होते ▁स िया . ▁स िया ला ▁केक ▁खा यला ▁खूप ▁आवड त ▁होते. ▁एक ▁दिव स, ▁स िया च्या ▁आई ने ▁ति ला ▁सांगितले ▁की, ▁त्यांच्या ▁घर ात ▁एक ▁उत्सव मय ▁पार्टी ▁होणार ▁आहे. ▁स िया ▁खूप ▁खु श ▁झाली. ▁ति ने ▁ठर वले ▁की, ▁ती ▁पार्टी साठी ▁एक ▁सुंदर ▁केक ▁बनव ेल. ▁ ▁स िया ▁ने ▁आपल्या ▁आई च्या ▁मद ती ने ▁केक ▁बन वा यला ▁सुरुवात ▁केली. ▁त्यांनी ▁आ ंबा , ▁च ॉक लेट ▁आणि ▁क ्रीम ▁यांचा ▁वापर ▁करून ▁एक ▁रंग ी ब ेर ंगी ▁केक ▁तयार ▁केला. ▁स िया ला ▁केक ▁झा ड णे ▁खूप ▁आवड त ▁होते. ▁ति ने ▁केक वर ▁रंग ी त ▁फु लां चे ▁सजा वट ▁केली. ▁स िया च्या ▁आई ने ▁ति ला ▁सांगितले ▁की, ▁सजा वट ▁करताना ▁ति ला ▁खूप ▁म जा ▁ये ईल. ▁ ▁पार्टी चा ▁दिवस ▁आला. ▁स िया ▁आणि ▁ति ची ▁आई ▁स ज वा यला ▁लाग ली. ▁घर ात ▁रंग ी त ▁फु गे , ▁फ ुल ं ▁आणि ▁दि वे ▁लाव ले. ▁स िया च्या ▁मित्र ांनी ही ▁पार्टी साठी ▁ये ण्यास ▁सुरुवात ▁केली. ▁स िया ने ▁सर्वा ंना ▁ति चा ▁सुंदर ▁केक ▁दाख व ला. ▁सर्वा ंनी ▁केक ▁खा ल्ला ▁आणि ▁एकत्र ▁खेळ ायला ▁लाग ले. ▁ ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁गा णी ▁ग ात, ▁खेळ त ▁आणि ▁ह स त ▁वेळ ▁घाल व ला. ▁पार्टी ▁संप ल्या वर, ▁स िया ला ▁खूप ▁आनंद ▁झाला. ▁ति ने ▁आपल्या ▁मित्र ां सोबत ▁एक ▁सुंदर ▁दिवस ▁घाल व ला ▁होता. ▁त्या ▁दिव शी ▁स िया ला ▁समजले ▁की, ▁एकत्र ▁ये णे ▁आणि ▁आनंद ▁शे अर ▁करणे ▁किती ▁महत्त्वाचे ▁आहे. ▁ति चा ▁उत्सव मय ▁दिवस ▁रंग ी ब ेर ंगी ▁सौ म ्य ▁आठव णी ंनी ▁भर लेला ▁होता.
|
▁एकदा ▁एक ▁लहान सा ▁मु लगा ▁होता, ▁त्याचे ▁नाव ▁होते ▁आ र्य न . ▁आ र्य न ला ▁चित्र ▁काढ ायला ▁खूप ▁आवड त ▁होते. ▁त्याच्या कडे ▁एक ▁सु ंद र, ▁लाल ▁र ंगा ची ▁पे न्स िल ▁होती. ▁रो ज ▁शाळे त ▁जाता ना ▁तो ▁ती ▁पे न्स िल ▁घेऊन ▁जात ▁असे . ▁शाळे त ▁त्याला ▁चित्र कला ▁शिका यला ▁खूप ▁आनंद दायक ▁वाटत ▁असे . ▁त्याने ▁एकदा ▁ठर वले ▁की, ▁तो ▁एक ▁मोठा ▁चित्र ▁काढ ेल. ▁ ▁आ र्य न ने ▁एक ▁मोठा ▁काग द ▁घेत ला ▁आणि ▁त्या वर ▁एक ▁सुंदर ▁सूर्य , ▁ह िर वा गार ▁ग वत ▁आणि ▁रंग ब िर ंगी ▁फ ुल ं ▁काढ ायला ▁सुरुवात ▁केली. ▁तो ▁पे न्स िल ▁फिर वत ▁होता ▁आणि ▁त्याच्या ▁म नात ▁अनेक ▁कल्पना ▁येत ▁होत्या . ▁त्याने ▁चित्र ▁काढ ताना ▁खूप ▁म जा ▁केली. ▁त्याच्या ▁मित्र ांनी ही ▁त्याला ▁मदत ▁केली. ▁सर्वा ंनी ▁मिळ ून ▁एक ▁सुंदर ▁चित्र ▁तयार ▁केले. ▁ ▁चित्र ▁तयार ▁झाल्या वर ▁आ र्य न ▁आणि ▁त्याचे ▁मित्र ▁ते ▁चित्र ▁शाळे त ▁सर्वा ंना ▁दाख वा यला ▁गेले. ▁सर्वा ंनी ▁त्यांचे ▁चित्र ▁पाह ून ▁खूप ▁कौ त ुक ▁केले. ▁आ र्य न ला ▁खूप ▁आनंद ▁झाला. ▁त्याने ▁ठर वले ▁की, ▁तो ▁प्रत्येक ▁आठव ड्या त ▁एक ▁नवीन ▁चित्र ▁काढ ेल. ▁त्याच्या ▁म नात ▁एक ▁नवीन ▁उत्सा ह ▁होता. ▁ ▁शे वटी , ▁आ र्य न ने ▁आपल्या ▁पे न्स िल ने ▁अनेक ▁च ित ्रे ▁काढ ली. ▁त्याने ▁शिक ले ▁की, ▁मे हन त ▁केल्या ने ▁आणि ▁मित्र ां सोबत ▁काम ▁केल्या ने ▁खूप ▁छान ▁गोष्टी ▁साध ता ▁ये तात. ▁त्याच्या ▁चित्र ांमुळे ▁त्याला ▁न वे ▁मित्र ▁मिळा ले ▁आणि ▁त्याने ▁एक ▁आनंद दायक ▁अनुभव ▁घेत ला. ▁आ र्य न ने ▁ठर वले ▁की, ▁तो ▁नेहमीच ▁आपल्या ▁पे न्स िल ने ▁चित्र ▁काढ त ▁रा ही ल.
|
▁एकदा ▁एक ▁छोटा ▁गा ढ व ▁होता, ▁ज्या चे ▁नाव ▁ग प् पू . ▁ग प् पू ▁च िर हर ित ▁ग वता च्या ▁गड द ▁रंग ात ▁खेळ त ▁होता. ▁त्याला ▁पाऊ स ▁खूप ▁आवड त ▁होता. ▁पाऊ स ▁पड ला ▁की ▁तो ▁आन ंदा ने ▁ना च त ▁असे . ▁एक ▁दिव स, ▁ग प् पू च्या ▁मित्र ांनी ▁त्याला ▁सांगित ले, ▁" ग प् पू , ▁पाऊ स ▁पड ला ▁आहे! ▁चला , ▁बाहेर ▁जा ऊन ▁खेळ ू या !" ▁ ▁ग प् पू ने ▁त्याच्या ▁मित्र ांना ▁प्रोत्साहित ▁करणे ▁सुरू ▁केले. ▁" आ म् ही ▁पा ण्यात ▁उ ड्या ▁मार ू या !" ▁तो ▁म्हणा ला. ▁सर्व ▁गा ढ वे ▁बाहेर ▁गेले ▁आणि ▁पा ण्यात ▁उ ड्या ▁मार ायला ▁लाग ले. ▁पाऊ स ▁पड त ▁होता ▁आणि ▁त्यांचे ▁गड ग डा ट ▁ऐ कू ▁येत ▁होते. ▁ग प् पू ▁आणि ▁त्याचे ▁मित्र ▁पा ण्यात ▁खेळ ताना ▁खूप ▁म जा ▁करत ▁होते. ▁ते ▁एकमे कांना ▁पा ण्यात ▁भि ज वून ▁ह स वत ▁होते. ▁ ▁पण ▁अ चान क, ▁ग प् पू ने ▁एक ▁विचार ▁केला. ▁" आ म् ही ▁पा ण्यात ▁खेळ ताना ▁थोडा ▁गड बड ▁करतो य !" ▁तो ▁म्हणा ला. ▁त्याने ▁सर्वा ंना ▁सांगित ले, ▁" च ला, ▁आता ▁पा ण्यात ून ▁बाहेर ▁जाऊ या ▁आणि ▁च िर हर ित ▁ग वता वर ▁बस ू या !" ▁सर्व ▁गा ढ वे ▁त्याच्या ▁विचार ा ला ▁सहमत ▁झाले. ▁ते ▁पा ण्यात ून ▁बाहेर ▁आले ▁आणि ▁ग वता वर ▁बस ले. ▁ ▁ग प् पू ने ▁सर्वा ंना ▁सांगित ले, ▁" पा ऊ स ▁थांब ला ▁आहे, ▁पण ▁आम ची ▁म जा ▁अजून ही ▁चालू ▁आहे !" ▁सर्व ▁गा ढ वे ▁ह सले ▁आणि ▁ग प् पू च्या ▁विचार ाने ▁आनंद ित ▁झाले. ▁त्यांनी ▁ठर वले ▁की ▁पाऊ स ▁अस ो ▁किंवा ▁न सो , ▁ते ▁नेहमी ▁एकत्र ▁खेळ तील. ▁आणि ▁त्या ▁दिव शी ▁ग प् पू ने ▁शिक ले ▁की ▁म जा ▁कधीही ▁थ ां बत ▁नाही, ▁फक्त ▁ती ▁थो डी ▁बदल ते !
|
▁एकदा ▁एक ▁छोटा ▁ग िल हरी ▁होता. ▁त्याचे ▁नाव ▁होता ▁चि ं की . ▁चि ं की ला ▁अर ण्यात ▁फि रा यला ▁खूप ▁आवड त ▁असे . ▁तो ▁रो ज ▁अर ण्यात ▁जात ▁असे ▁आणि ▁तिथे ▁त्याला ▁अनेक ▁गोष्टी ▁सापड त. ▁एक ▁दिव स, ▁चि ं की ने ▁ठर वले ▁की ▁त्याला ▁काही ▁न ट ख ट ▁का ज वे ▁सा ठ वाय चे ▁आहेत. ▁का ज वे ▁रात्री ▁च मक तात ▁आणि ▁ते ▁खूप ▁सुंदर ▁दिस तात. ▁ ▁चि ं की ने ▁अर ण्यात ▁जा ऊन ▁का ज वे ▁शोध ायला ▁सुरुवात ▁केली. ▁तो ▁झा ड ांच्या ▁फ ां द्या ंवर ▁चढ त ▁असे , ▁ग वता च्या ▁पाना ंमध्ये ▁शोध त ▁असे . ▁त्याला ▁एक ▁एक ▁करून ▁अनेक ▁का ज वे ▁सापड ले. ▁चि ं की ▁खूप ▁उल् ल सित ▁झाला. ▁त्याने ▁सर्व ▁का ज वे ▁एकत्र ▁करून ▁एक ▁छोटा ▁ड बा ▁तयार ▁केला. ▁आता ▁त्याला ▁त्याचे ▁का ज वे ▁सा ठ वाय चे ▁होते. ▁ ▁चि ं की ने ▁त्याचे ▁का ज वे ▁ड ब ्यात ▁ठेवले ▁आणि ▁त्याला ▁खूप ▁आनंद ▁झाला. ▁त्याने ▁ठर वले ▁की ▁तो ▁रात्री च्या ▁वेळी ▁का ज वे ▁बाहेर ▁काढ ेल ▁आणि ▁त्यांना ▁पाह ून ▁आनंद ▁घे ईल. ▁सं ध्या काळ ▁झाली , ▁चि ं की ने ▁ड बा ▁उघड ला ▁आणि ▁का ज वे ▁बाहेर ▁सोड ले. ▁का ज वे ▁चम का यला ▁लाग ले ▁आणि ▁अर ण्या ला ▁एक ▁सुंदर ▁प्रकाश ▁देऊ ▁लाग ले. ▁ ▁चि ं की ने ▁त्या ▁प्रकाश ात ▁ना चा यला ▁सुरुवात ▁केली. ▁त्याच्या ▁मित्र ांनी ही ▁त्याला ▁सामील ▁झाले. ▁सर्वा ंनी ▁मिळ ून ▁खेळ ायला ▁सुरुवात ▁केली. ▁अर ण्या तील ▁सर्व ▁प्राणी ▁एकत्र ▁आले ▁आणि ▁त्यांनी ▁एकत्र ित पणे ▁आनंद ात ▁वेळ ▁घाल व ला. ▁रात्री च्या ▁शांत ते त, ▁का ज वे ▁च मक त ▁होते ▁आणि ▁चि ं की ▁आणि ▁त्याचे ▁मित्र ▁खेळ त ▁होते. ▁त्या ▁क्ष ण ात, ▁अर ण्यात ▁एक ▁गु ंजन पूर्ण ▁शांतता ▁होती, ▁जि च्या त ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁आनंद ▁घेत ला.
|
▁एकदा ▁एक ▁छोटा ▁गा व ▁होता. ▁त्या ▁गा वात ▁सर्व ▁लोक ▁एकत्र ▁हो णे ▁खूप ▁आवड त ▁होते. ▁एक ▁दिव स, ▁गा वात ▁एक ▁मोठा ▁स ण ▁येत ▁होता. ▁स णा चे ▁नाव ▁होते ▁' फु लां चा ▁उत्सव '. ▁स णाच्या ▁दिव शी , ▁सर्व ▁लोक ▁उत्सव मय ▁कप डे ▁घाल ून ▁बाहेर ▁आले. ▁त्यांनी ▁रंग -ब िर ंगी ▁फु लां चे ▁हार ▁तयार ▁केले ▁आणि ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁सजा वट ▁केली. ▁ ▁स णाच्या ▁दिव शी , ▁गा वात ▁खूप ▁ग ों ध ळ ▁होता. ▁लहान ▁मोठ्या ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁गा णी ▁गाय लो , ▁ना च लो ▁आणि ▁खेळ लो . ▁लहान ▁मुलां नी ▁फु लां चे ▁खेळ णी ▁बनव ली. ▁मोठ्या ▁लोकांनी ▁च विष्ट ▁पदार्थ ▁तयार ▁केले. ▁सर्वा ंनी ▁मिळ ून ▁एकत्र ▁जेवण ▁केले. ▁स णाच्या ▁आनंद ात ▁सर्वा ंचे ▁चे हरे ▁ह स त ▁होते. ▁ ▁सं ध्या का ळी , ▁गा वात ▁एक ▁मोठा ▁दी पो त्स व ▁झाला. ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁दि वे ▁लाव ले. ▁आकाश ात ▁रंग ब िर ंगी ▁फ टा के ▁फ ड फ ड ले. ▁त्या ▁क्ष णी , ▁सर्वा ंनी ▁एकमे कांना ▁शु भे च्छा ▁दि ल्या . ▁स ण ▁संप ल्या वर, ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁एकत्र ित पणे ▁स्व च्छ ता ▁केली. ▁गा व ▁स्व च्छ ▁आणि ▁सुंदर ▁झाले. ▁ ▁स णाच्या ▁दिव शी , ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁खूप ▁म जा ▁केली. ▁त्यांना ▁एकत्र ▁ये णे ▁खूप ▁आवड ले. ▁स ण ▁संप ल्या वर, ▁सर्वा ंनी ▁एकमे कांना ▁गोड ▁आठव णी ▁सांगित ल्या . ▁त्या ▁दिव शी चा ▁उत्सव ▁सर्वा ंच्या ▁म नात ▁कायम चा ▁राहि ला. ▁गा वात ली ▁एक ता ▁आणि ▁प्रेम ▁यामुळे ▁सर्वा ंना ▁एकत्र ▁ये णे ▁खूप ▁आवड ले.
|
▁एकदा ▁एक ▁लहान सा ▁ग िल हरी ▁होता. ▁त्याचे ▁नाव ▁होते ▁चि ं की . ▁चि ं की ▁नेहमी ▁उ न् मु क्त पणे ▁झा ड ांवर ▁उ ड्या ▁मार त ▁असे . ▁तो ▁आपल्या ▁मित्र ां सोबत ▁खेळ ायला ▁खूप ▁आवड त ▁असे . ▁एक ▁दिव स, ▁चि ं की ▁आणि ▁त्याचे ▁मित्र ▁खेळ त ▁होते. ▁अ चान क, ▁चि ं की ने ▁एक ▁मोठा ▁वा यू ▁पाहि ला. ▁तो ▁वा यू ▁झा ड ांच्या ▁पाना ंमध्ये ▁ग ों ध ळ ▁घा लत ▁होता. ▁चि ं की ने ▁विचार ▁केला , ▁" हे ▁वा यू ▁किती ▁मजे दार ▁आहे !" ▁ ▁ ▁चि ं की ने ▁ठर वले ▁की ▁तो ▁त्या ▁वा यू च्या ▁दिशेने ▁जाईल. ▁त्याने ▁आपल्या ▁मित्र ांना ▁सांगित ले, ▁" मा झ ्या ▁सोबत ▁या !" ▁पण ▁त्याचे ▁मित्र ▁थोडे ▁घा बर ले. ▁त्यांनी ▁चि ं की ला ▁सांगित ले, ▁" चि ं की , ▁वा यू ▁खूप ▁मोठा ▁आहे, ▁आपण ▁जाऊ ▁नये !" ▁पण ▁चि ं की ने ▁त्यांचे ▁ऐ क ले ▁नाही. ▁तो ▁वा यू च्या ▁जवळ ▁गे ला. ▁ ▁ ▁वा यू ने ▁चि ं की ला ▁उ च लले ▁आणि ▁तो ▁झा डा वरून ▁उ ड त ▁गे ला. ▁चि ं की ने ▁एकदम ▁वि सर ले ▁की ▁तो ▁किती ▁घा बर ला ▁होता. ▁त्याला ▁फक्त ▁म जा ▁येत ▁होती. ▁वा यू ने ▁त्याला ▁झा ड ांच्या ▁व रून ▁उ ड वले ▁आणि ▁चि ं की ने ▁आन ंदा ने ▁ह स ले. ▁त्याने ▁आपल्या ▁मित्र ांना ▁सांगित ले, ▁" हे ▁किती ▁छान ▁आहे !" ▁ ▁ ▁शे वटी , ▁वा यू ने ▁चि ं की ला ▁सुरक्षित पणे ▁खाली ▁आण ले. ▁चि ं की ने ▁आपल्या ▁मित्र ांना ▁सांगित ले, ▁" कधी ▁कधी , ▁थोडा ▁धा ड स ▁दाख वणे ▁आवश्यक ▁आहे !" ▁त्याच्या ▁मित्र ांनी ▁त्याला ▁पाह ून ▁विचार ▁केला ▁की ▁कदाचित ▁त्यांना ▁देखील ▁थोडा ▁धा ड स ▁दाख वा यला ▁हवे . ▁चि ं की च्या ▁सा ह सा ने ▁सर्वा ंना ▁प्रेरणा ▁दि ली.
|
▁एकदा ▁एक ▁मन ो ह ारी ▁देश ▁होता. ▁त्या ▁देशात ▁एक ▁लहान सा ▁गा व ▁होता. ▁त्या ▁गा वात ▁एक ▁लहान ▁मु लगा ▁होता, ▁त्याचे ▁नाव ▁होते ▁आ र्य न . ▁आ र्य न ला ▁जंग ला त ▁फि रा यला ▁खूप ▁आवड त ▁होते. ▁तो ▁नेहमी ▁जंग ला त ▁जा ऊन ▁नवीन ▁गोष्टी ▁शोध त ▁असे . ▁एक ▁दिव स, ▁आ र्य न ने ▁जंग ला त ▁एक ▁सुंदर ▁फु लां चा ▁बा ग ▁पाहि ला. ▁त्यात ▁विविध ▁र ंगा चे ▁फ ुल ▁होते. ▁आ र्य न ने ▁त्या ▁बा गे त ▁खेळ ायला ▁सुरुवात ▁केली. ▁ ▁आ र्य न ने ▁त्या ▁बा गे त ▁एक ▁सुंदर ▁त ळ्या तील ▁पा ण्यात ▁एक ▁छोटी शी ▁मा शा ▁पाहि ली. ▁ती ▁मा शा ▁खूपच ▁गोड ▁होती. ▁आ र्य न ने ▁ति ला ▁पाह ून ▁विचार ले, ▁" तू ▁इथे ▁का ▁आली स ?" ▁मा शा ▁म्ह णाली , ▁" मी ▁इथे ▁खेळ ायला ▁आले ▁आहे. ▁मी ▁तुझ ्या ▁मित्र ▁बना यला ▁अपेक्षा ▁करणे ▁आहे !" ▁आ र्य न ला ▁मा शा ▁खूप ▁आवड ली ▁आणि ▁तो ▁तिच्या शी ▁खेळ ायला ▁लाग ला. ▁ ▁त ळ्यात ▁आ र्य न ▁आणि ▁मा शा ▁एकत्र ▁खेळ त ▁होते. ▁त्यांनी ▁पा ण्यात ▁बोट ांनी ▁खेळ ले, ▁आणि ▁मा शा ▁आ र्य नच्या ▁हाता वर ▁उ ड्या ▁मार त ▁होती. ▁आ र्य न ने ▁मा शा ला ▁सांगित ले, ▁" तू ▁माझी ▁सर्वात ▁चांगली ▁मित्र ▁आहेस !" ▁मा शा ▁ह स ली ▁आणि ▁म्ह णाली , ▁" आ म् ही ▁एकत्र ▁नेहमी ▁खेळ ू ▁शकतो !" ▁ ▁त्या ▁दिव शी ▁आ र्य न ने ▁मा शा सोबत ▁खूप ▁म जा ▁केली. ▁त्याने ▁त्या ▁मन ो ह ारी ▁देशात ▁एक ▁नवीन ▁मित्र ▁मिळव ला. ▁आ र्य न ने ▁ठर वले ▁की ▁तो ▁प्रत्येक ▁दिव शी ▁त्या ▁त ळ्यात ▁येईल ▁आणि ▁मा शा सोबत ▁खेळ ेल. ▁त्या ▁दिव शी ▁आ र्य न ला ▁खूप ▁आनंद ▁झाला ▁आणि ▁तो ▁घरी ▁गे ला, ▁त्याच्या ▁म नात ▁एक ▁सुंदर ▁आठ वण ▁ठेव ून .
|
▁एकदा ▁एक ▁सुंदर ▁जंग ल ▁होत ं. ▁त्या ▁जंग ला त ▁एक ▁आशा वादी ▁मो र ▁राह त ▁होता. ▁त्याच ं ▁नाव ▁होत ं ▁मो हन . ▁मो हन ▁रो ज ▁आपल्या ▁रंग ी ब ेर ंगी ▁पंख ांनी ▁जंग ला त ▁फिर त ▁असे . ▁त्याला ▁इतर ▁प्राण्या ंब रोबर ▁चर्चा ▁करणे ▁खूप ▁आवड त ▁असे . ▁एक ▁दिव स, ▁मो हन ने ▁आपल्या ▁मित्र ांब रोबर ▁एक ▁मोठी ▁चर्चा ▁केली. ▁त्याने ▁सर्वा ंना ▁सांगितले ▁की, ▁" आ प ण ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁एक ▁सुंदर ▁बा ग ▁तयार ▁करायला ▁ह वी !" ▁ ▁सर्व ▁प्राणी ▁मो हन च्या ▁विचार ाने ▁प्रभावित ▁झाले. ▁त्यांनी ▁ठर वले ▁की, ▁ते ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁बा ग ▁तयार ▁कर तील. ▁मो हन ने ▁सर्वा ंना ▁एकत्र ▁करून ▁काम ▁सुरू ▁केले. ▁त्यांनी ▁झा डे ▁लाव ली , ▁फ ुल ं ▁पेर ली ▁आणि ▁पा ण्याची ▁व्यवस्था ▁केली. ▁काम ▁करताना ▁सर्वा ंनी ▁एकमे कांना ▁मदत ▁केली. ▁मो हन ने ▁त्यांना ▁प्रोत्साहित ▁केले ▁आणि ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ित पणे ▁काम ▁केले. ▁ ▁काही ▁आठ वड ्यां नंतर , ▁बा ग ▁खूप ▁सुंदर ▁झाली. ▁तिथे ▁रंग ब िर ंगी ▁फ ुल ं, ▁ह िर वी ▁झा ड ं ▁आणि ▁गोड ▁गा णी ▁गा णारे ▁पक्षी ▁होते. ▁मो हन ▁आणि ▁त्याचे ▁मित्र ▁बा गे त ▁खेळ त ▁होते. ▁त्यांनी ▁एकत्र ित पणे ▁बा गे चा ▁आनंद ▁घेत ला. ▁मो हन ने ▁सर्वा ंना ▁सांगित ले, ▁" आ प ण ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁किती ▁सुंदर ▁काम ▁केले !" ▁ ▁त्या ▁दिव शी , ▁मो हन ▁आणि ▁त्याचे ▁मित्र ▁बा गे त ▁बस ले ▁आणि ▁एकमेकां बरोबर ▁चर्चा ▁करायला ▁लाग ले. ▁त्यांनी ▁आपल्या ▁कामा बद्दल ▁आणि ▁बा गे तील ▁सुंदर ते बद्दल ▁बोल ले. ▁मो हन ने ▁विचार ले, ▁" आ प ण ▁पुढे ▁काय ▁कर णार ?" ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ित पणे ▁ह स ून ▁उत्तर ▁दि ले, ▁" आ म् ही ▁या ▁बा गे ची ▁काळजी ▁घेऊ !" ▁त्यानंतर , ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ित पणे ▁बा गे त ▁खेळ ायला ▁सुरुवात ▁केली. ▁जंग ला त ▁शांतता ▁आणि ▁आनंद ▁पसर ला.
|
▁एकदा ▁एक ▁प ें ग् व िन ▁होता, ▁ज्या चे ▁नाव ▁प ें गी ▁होते. ▁प ें गी ▁उष्ण ▁समुद ्राच्या ▁का ठा वर ▁राह ात ▁होता. ▁त्याला ▁पा ण्यात ▁खेळ ायला ▁खूप ▁आवड त ▁होते. ▁पण ▁एक ▁गोष्ट ▁त्याला ▁नेहमीच ▁सांगित ली ▁जात ▁होती, ▁" सा व ध ▁हो णे !" ▁कारण ▁समुद्र ात ▁काही ▁वेळा ▁मोठे ▁ला ट ▁येत ▁अस त. ▁ ▁एक ▁दिव स, ▁प ें गी ▁आपल्या ▁मित्र ां सोबत ▁खेळ ायला ▁गे ला. ▁ते ▁सर्व ▁पा ण्यात ▁उ ड्या ▁मार त ▁होते. ▁अ चान क, ▁एक ▁मोठी ▁ला ट ▁आली ! ▁प ें गी ने ▁लगे च ▁साव ध ▁हो ऊन ▁पा ण्यात ▁उ डी ▁मार ली. ▁त्याच्या ▁मित्र ांनी ही ▁त्याला ▁पाह ून ▁साव ध ▁झाले. ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁ला टे पासून ▁दूर ▁गेले. ▁ ▁प ें गी ▁आणि ▁त्याचे ▁मित्र ▁ला टे च्या ▁ध क्क ्या तून ▁वाच ले. ▁त्यांनी ▁ठर वले ▁की ▁आता ▁ते ▁समुद्र ात ▁खेळ ताना ▁अधिक ▁साव ध ▁राह तील. ▁प ें गी ने ▁आपल्या ▁मित्र ांना ▁सांगित ले, ▁" आ म् ही ▁एकत्र ▁राह ू ▁आणि ▁एकमे कांना ▁साव ध ▁कर णार !" ▁ ▁त्या ▁दिव शी ▁प ें गी ▁आणि ▁त्याचे ▁मित्र ▁खूप ▁म जा ▁करत ▁होते. ▁त्यांनी ▁एकत्र ▁खेळ ून ▁एक ▁ग ू ढ ▁खेळ ▁तयार ▁केला. ▁त्यांनी ▁एकमे कांना ▁ल प वून ▁ठेवले ▁आणि ▁एकमे कांना ▁शोध ायला ▁लाग ले. ▁प ें गी ने ▁एक ▁गोष्ट ▁शिक ली , ▁की ▁साव ध ▁राह णे ▁आणि ▁एकत्र ▁राह णे ▁खूप ▁महत्त्वाचे ▁आहे. ▁आणि ▁त्या ▁दिव शी ▁त्यांना ▁एक ▁ग ू ढ ▁अनुभव ▁आ ला, ▁जो ▁त्यांना ▁नेहमीच ▁आठव णार ▁होता.
|
▁एकदा ▁एक ▁मन ो हर ▁बेट ▁होते. ▁त्या ▁बेटा वर ▁अनेक ▁रंग -ब िर ंगी ▁फ ुल ं ▁होती. ▁तिथे ▁एक ▁लहान सा ▁क ों ब डा ▁होता, ▁ज्या चे ▁नाव ▁चिक ी ▁होते. ▁चिक ी ▁रो ज ▁सकाळी ▁उठ ून ▁फु लां च्या ▁ग ंध ात ▁फिर त ▁असे . ▁त्याला ▁फु लां चे ▁रंग ▁आणि ▁ग ंध ▁खूप ▁आवड त ▁होते. ▁चिक ी ने ▁ठर वले ▁की ▁तो ▁एक ▁नवीन ▁सा ह स ▁सुरू ▁ठेव णार ▁आहे. ▁त्याला ▁बेटा च्या ▁दुसऱ्या ▁बाजूला ▁जा ण्याची ▁इच्छा ▁होती. ▁ ▁चिक ी ने ▁त्याच्या ▁मित्र ांना ▁सांगित ले, ▁" मा झ ्या ▁सोबत ▁या ! ▁आपण ▁त्या ▁दुसऱ्या ▁बाजूला ▁जा ऊन ▁नवीन ▁गोष्टी ▁पाहू या !" ▁त्याचे ▁मित्र , ▁एक ▁ग िल हरी ▁आणि ▁एक ▁का स व , ▁त्याच्या सोबत ▁आले. ▁ते ▁ति घ े ▁मिळ ून ▁जंग ला तून ▁जात ▁होते. ▁जंग ला त ▁अनेक ▁सुंदर ▁पक्षी ▁आणि ▁रंग -ब िर ंगी ▁फ ुल ं ▁होती. ▁चिक ी , ▁ग िल हरी ▁आणि ▁का स व ▁आन ंदा ने ▁खेळ त ▁होते. ▁ ▁आता ▁ते ▁बेटा च्या ▁दुसऱ्या ▁बाजूला ▁पोहोच ले. ▁तिथे ▁एक ▁मोठा ▁झ रा ▁होता. ▁झ ऱ्या च्या ▁पा ण्यात ▁चक च की त ▁माण के ▁दिस त ▁होती. ▁चिक ी ने ▁विचार ले, ▁" हे ▁काय ▁आहे ?" ▁ग िल हरी ने ▁उत्तर ▁दि ले, ▁" हे ▁पाणी ▁आहे, ▁जे ▁मन ो हर ▁आहे !" ▁का स वाने ▁सांगित ले, ▁" आ प ण ▁इथे ▁खेळ ू ▁शकतो !" ▁ति घ ांनी ▁पा ण्यात ▁उ ड्या ▁मार ल्या ▁आणि ▁म जा ▁केली. ▁ ▁सं ध्या काळ ▁झाली , ▁आणि ▁चिक ी ने ▁आपल्या ▁मित्र ांना ▁सांगित ले, ▁" आ ता ▁आपल्याला ▁परत ▁जा वे ▁लाग ेल. ▁परंतु, ▁आज चा ▁दिवस ▁खूप ▁मजे दार ▁होता !" ▁ति घ े ▁परत ▁आपल्या ▁घरा कडे ▁नि घा ले. ▁चिक ी ने ▁म नात ▁ठर वले ▁की ▁तो ▁पुन्हा ▁या ▁मन ो हर ▁बेटा वर ▁ये ईल. ▁त्याला ▁त्या ▁सा ह सा ची ▁आठ वण ▁नेहमी ▁रा ही ल.
|
▁एकदा ▁एक ▁छोटा ▁गा व ▁होता. ▁त्या ▁गा वात ▁एक ▁सुंदर ▁बा ग ▁होती. ▁त्या ▁बा गे त ▁अनेक ▁रंग ी ब ेर ंगी ▁फ ुल ं ▁होती. ▁त्यात ▁एक ▁गु ला ब ▁खूपच ▁सुंदर ▁होता. ▁त्याच्या ▁प ां ढ ऱ्या ▁पाना ंवर ▁पा ण्याच्या ▁थ ें ब ांनी ▁च मक णारे ▁होते. ▁सर्व ▁लोक ▁त्या ▁गु ला बा ला ▁पा हाय ला ▁ये त. ▁त्याला ▁पाह ून ▁सर्वा ंना ▁आनंद ▁होत ▁असे . ▁ ▁ ▁एक ▁दिव स, ▁गा वात ▁एक ▁मोठा ▁उत्सव ▁होता. ▁सर्व ▁लोक ▁एकत्र ▁आले. ▁त्यांनी ▁ठर वले ▁की, ▁त्या ▁गु ला बा ला ▁विशेष ▁स्वागत ▁कर ायचे . ▁त्यांनी ▁गु ला बा च्या ▁आज ू बा जू ला ▁रंग ी त ▁काग द ▁आणि ▁फु लां च्या ▁म ण्या ंनी ▁सजा वट ▁केली. ▁सर्वा ंनी ▁मिळ ून ▁गु ला बा ला ▁सुंदर ▁कप ड्या त ▁स ज व ले. ▁ ▁ ▁उत्स वा च्या ▁दिव शी , ▁सर्व ▁लोक ▁बा गे त ▁आले. ▁त्यांनी ▁गु ला बा ला ▁प ठ ण ▁करणे ▁सुरू ▁केले. ▁त्यांनी ▁त्याला ▁गा णी ▁गा ऊ न, ▁ना च ून ▁आणि ▁ह स ून ▁आनंद ▁व्यक्त ▁केला. ▁गु ला ब ▁देखील ▁त्याच्या ▁सौंद र्या ने ▁सर्वा ंना ▁खु श ▁करत ▁होता. ▁ ▁ ▁उत्सव ▁संप ल्या वर, ▁सर्व ▁लोकांनी ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁गु ला बा ला ▁धन्यवाद ▁दि ला. ▁त्यांनी ▁ठर वले ▁की, ▁प्रत्येक ▁वर्षी ▁या ▁गु ला बा चा ▁उत्सव ▁सा ज रा ▁कर ाय चा . ▁त्या ▁दिव शी ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁म ऊ ▁श ांती ने ▁बा गे त ▁वेळ ▁घाल व ला. ▁त्यानंतर , ▁गु ला ब ▁नेहमीच ▁त्यांच्या ▁हृ द यात ▁राहि ला.
|
▁एकदा ▁एक ▁लहान ▁गा व ▁होते. ▁त्या ▁गा वात ▁एक ▁सुंदर ▁मु ल गी ▁होती, ▁जि ने ▁का ंच न ▁नाव ▁घेतले ▁होते. ▁का ंच न ▁नेहमी ▁ह स त ▁रा हाय ची ▁आणि ▁ति चे ▁डो ळे ▁दी प् ति मान ▁होते. ▁गा व ातील ▁सर्व ▁लोक ▁ति ला ▁प्रेम ▁कर ायचे . ▁का ंच न ▁नेहमी ▁इतर ▁मुलांना ▁मदत ▁कर ाय ची . ▁ती ▁झा ड ांना ▁पाणी ▁घा ला य ची , ▁आणि ▁बा गे त ▁फ ुल ं ▁ला वाय ची . ▁ ▁एक ▁दिव स, ▁का ंच न ने ▁ठर वले ▁की ▁ती ▁गा वात ▁एक ▁मोठा ▁उत्सव ▁आयोजित ▁करेल. ▁ति ने ▁सर्व ▁मित्र ांना ▁बो ला वले ▁आणि ▁त्यांना ▁सांगितले ▁की, ▁" आ प ण ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁खेळ ▁करू या ▁आणि ▁गा णी ▁गा ऊ या !" ▁सर्व ▁मित्र ▁आन ंदा ने ▁तयार ▁झाले. ▁त्यांनी ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁सजा वट ▁केली , ▁रंग ी त ▁काग द ▁आणि ▁फु लां नी ▁स ज व ले. ▁ ▁उत्स वा च्या ▁दिव शी , ▁गा वात ▁खूप ▁लोक ▁आले. ▁का ंच न ने ▁सर्वा ंना ▁गा ण ं ▁गा ऊन ▁आणि ▁ना च ून ▁आनंद ▁दि ला. ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁खेळ ▁खेळ ले. ▁का ंच नच्या ▁प्रे माने ▁आणि ▁मित्र ांच्या ▁सह कार ्या ने ▁उत्सव ▁खूप ▁सुंदर ▁झाला. ▁गा व ातील ▁लोकांनी ▁का ंच न चे ▁कौ त ुक ▁केले ▁आणि ▁ति ला ▁धन्यवाद ▁दि ले. ▁ ▁उत्सव ▁संप ल्या वर, ▁का ंच न ने ▁सर्व ▁मित्र ांना ▁सांगित ले, ▁" आ प ण ▁एकत्र ▁राह ून ▁खूप ▁म जा ▁केली !" ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁एक ▁व चन ▁दिले ▁की, ▁ते ▁नेहमी ▁एकमे कांना ▁मदत ▁कर तील ▁आणि ▁एकत्र ▁राह तील. ▁का ंच नच्या ▁प्रे माने ▁आणि ▁मित्र ांच्या ▁सा हाय ्या ने, ▁गा वात ▁एक ▁नवीन ▁आन ंदा चा ▁अनुभव ▁आला.
|
▁एकदा ▁एक ▁छोटा ▁ह त्ती ▁होता. ▁त्याचे ▁नाव ▁होता ▁ह त्ती ▁राजा . ▁ह त्ती ▁राजा ▁जंग ला त ▁राह ात ▁होता. ▁त्याला ▁सर्व ▁प्राणी ▁खूप ▁आवड त ▁होते. ▁ह त्ती ▁राजा ▁नेहमी ▁सर्वा ंना ▁मदत ▁कर ाय चा . ▁एक ▁दिव स, ▁जंग ला त ▁एक ▁मधु मय ▁फु लां चा ▁बा ग ▁लाग ला. ▁त्या ▁बा गे त ▁सर्व ▁प्राण्या ंना ▁गोड ▁गोड ▁फु लां चा ▁सु ग ंध ▁येत ▁होता. ▁ ▁ह त्ती ▁राजा ▁त्या ▁बा गे त ▁गे ला. ▁त्याने ▁पाहिले ▁की, ▁काही ▁छोटे ▁प्राणी ▁फु लां चे ▁गोड ▁र स ▁पि ण्यासाठी ▁झ ग ड त ▁आहेत. ▁ह त्ती ▁राजा ▁विचार ▁केला , ▁" मी ▁यांना ▁मदत ▁करतो !" ▁त्याने ▁आपल्या ▁मोठ्या ▁पाय ांनी ▁फु लां चे ▁तु कडे ▁केले ▁आणि ▁सर्व ▁प्राण्या ंना ▁अर् प ण ▁केले. ▁प्राण्या ंनी ▁आन ंदा ने ▁र स ▁पि ला ▁आणि ▁ह त्ती ▁राजा चे ▁आभ ार ▁मान ले. ▁ ▁त्या ▁दिव शी , ▁सर्व ▁प्राणी ▁एकत्र ▁आले ▁आणि ▁ह त्ती ▁राजा च्या ▁आज ु बा जू ला ▁ना चू ▁लाग ले. ▁ह त्ती ▁राजा ▁खूप ▁आनंद ित ▁झाला. ▁त्याने ▁विचार ▁केला , ▁" मा झ ्या ▁मद ती ने ▁सर्व ▁प्राण्या ंना ▁आनंद ▁झाला !" ▁ह त्ती ▁राजा ▁नेहमीच ▁इतर ांना ▁मदत ▁कर ाय चा , ▁त्यामुळे ▁त्याला ▁सर्वा ंचे ▁प्रेम ▁मिळा ले. ▁ ▁आख ेर , ▁ह त्ती ▁राजा ▁आणि ▁त्याचे ▁मित्र ▁नेहमी ▁एकत्र ▁खेळ त ▁राहि ले. ▁जंग ला त ▁आनंद ▁आणि ▁प्रेम ▁पसर ले. ▁ह त्ती ▁राजा ▁ने ▁शिक ले ▁की, ▁मदत ▁करणे ▁खूप ▁महत्त्वाचे ▁आहे. ▁त्याच्या ▁कृ ती ं मुळे ▁सर्व ▁प्राण्या ंचे ▁जीवन ▁मधु र ▁झाले.
|
▁एकदा ▁एक ▁छोटा ▁मु लगा ▁होता, ▁त्याचे ▁नाव ▁होते ▁आ र्य न . ▁आ र्य न ला ▁क वि ता ▁लि हाय ला ▁खूप ▁आवड त ▁असे . ▁एक ▁दिव स, ▁त्याने ▁ठर वले ▁की ▁तो ▁आपल्या ▁शाळे त ▁एक ▁उत्सव मय ▁कार्यक्रम ▁आयोजित ▁करेल. ▁त्याने ▁आपल्या ▁मित्र ांना ▁बो ला वले ▁आणि ▁सर्वा ंनी ▁मिळ ून ▁एक ▁सुंदर ▁क वि ता ▁तयार ▁केली. ▁ ▁ ▁कार्यक्रमा च्या ▁दिव शी , ▁शाळे च्या ▁मै दा नात ▁सर्व ▁मित्र ▁एकत्र ▁आले. ▁आ र्य न ने ▁सर्वा ंना ▁सांगितले ▁की, ▁' आ प ण ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁क वि ता ▁वाच ू या .' ▁सर्वा ंनी ▁आन ंदा ने ▁मान ▁हल व ले. ▁आ र्य न ने ▁त्याची ▁क वि ता ▁वा चा यला ▁सुरुवात ▁केली. ▁त्याच्या ▁आवा जात ▁एक ▁खास ▁जा दू ▁होती. ▁सर्वा ंनी ▁त्याला ▁ऐ क ताना ▁आन ंदा ने ▁ह स ले. ▁ ▁ ▁क वि ता ▁संप ल्या वर, ▁सर्वा ंनी ▁आ र्य न ला ▁टा ळ्या ▁वाज व ल्या . ▁आ र्य न ला ▁वाट ले ▁की, ▁त्याची ▁मे हन त ▁फ ळा ला ▁आ ली. ▁त्याने ▁आपल्या ▁मित्र ांना ▁सांगित ले, ▁' आ प ण ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁आणखी ▁क वि ता ▁लि हू या .' ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁आणखी ▁एक ▁उत्सव मय ▁कार्यक्रम ▁आयोजित ▁करण्याचे ▁ठर व ले. ▁ ▁ ▁त्या ▁दिव शी ▁आ र्य न ने ▁शिक ले ▁की, ▁एकत्र ▁काम ▁केल्या ने ▁किती ▁म जा ▁येते. ▁त्याला ▁वाट ले ▁की, ▁मित्र ां सोबत ▁वेळ ▁घाल वणे ▁आणि ▁क वि ता ▁लि हि णे ▁खूप ▁छान ▁आहे. ▁त्याच्या ▁म नात ▁शांतता ▁होती ▁आणि ▁तो ▁जि ज्ञा सू ▁होता, ▁पुढ च्या ▁क व ित े साठी ▁काय ▁विचार ▁करा वे ▁लाग ेल ▁हे ▁जाणून ▁घे ण्यासाठी .
|
▁एकदा ▁एक ▁लहान सा ▁गा व ▁होता. ▁त्या ▁गा वात ▁एक ▁नि ख ळ ▁मु लगा ▁होता, ▁त्याचे ▁नाव ▁होते ▁रा म ू . ▁रा म ू ला ▁नेहमी ▁नवीन ▁गोष्टी ▁शिका यला ▁आवड त ▁असे . ▁एक ▁दिव स, ▁त्याला ▁जंग ला त ▁फि रा यला ▁जा ण्याची ▁वाट णे ▁झाली. ▁त्याने ▁आपल्या ▁मित्र ांना ▁सांगित ले, ▁" च ला, ▁आपण ▁जंग ला त ▁जाऊ या !" ▁ ▁ ▁रा म ू ▁आणि ▁त्याचे ▁मित्र ▁जंग ला त ▁गेले. ▁तिथे ▁त्यांना ▁एक ▁सुंदर ▁झा ड ▁दिस ले. ▁त्या ▁झा डा वर ▁एक ▁च मक दार ▁धन ▁ल टक त ▁होते. ▁रा म ू ने ▁विचार ले, ▁" हे ▁धन ▁आपल्याला ▁मिळ वाय चे ▁आहे ▁का ?" ▁मित्र ांनी ▁हो कार ▁दि ला. ▁त्यांनी ▁झा डा वर ▁चढ ण्याचा ▁प्रयत्न ▁केला , ▁पण ▁ते ▁खूप ▁उंच ▁होते. ▁ ▁ ▁रा म ू ने ▁एक ▁विचार ▁केला. ▁त्याने ▁एक ▁लांब ▁का ठी ▁घेत ली ▁आणि ▁त्या ▁का ठी ने ▁ध ना ला ▁धक्का ▁दि ला. ▁धन ▁खाली ▁पड ले ▁आणि ▁सर्व ▁मित्र ांनी ▁आन ंदा ने ▁ते ▁उ चल ले. ▁त्यांनी ▁एकत्र ित पणे ▁ध नाचे ▁वाट प ▁केले. ▁ ▁ ▁गा वात ▁परत ▁आल्या वर, ▁रा म ू ▁आणि ▁त्याचे ▁मित्र ▁ध नाचे ▁वाट णे ▁करत ▁होते. ▁त्यांना ▁खूप ▁आनंद ▁झाला. ▁त्या ▁दिव शी ▁त्यांनी ▁एकत्र ित पणे ▁खेळ ले ▁आणि ▁खूप ▁म जा ▁केली. ▁त्यांच्या ▁चे ह ऱ्या वर ▁एक ▁नि ख ळ ▁च मक ▁होती, ▁आणि ▁गा वात ▁सर्व त्र ▁ह स ण्याचा ▁आवाज ▁ग ू ंज त ▁होता.
|
▁एकदा ▁एक ▁छोटा ▁गा व ▁होता. ▁त्या ▁गा वात ▁एक ▁च ां द मुखी ▁फूल ▁होते. ▁त्याचे ▁रंग ▁खूप ▁सुंदर ▁होते ▁आणि ▁सर्वा ंना ▁आवड त ▁होते. ▁गा वात ▁एक ▁ट पाल वाह क ▁होता, ▁त्याचे ▁नाव ▁रा म ू . ▁रा म ू ▁रो ज ▁गा वात ▁फि रून ▁पत्र े ▁आण ाय चा . ▁त्याला ▁च ां द मुखी ▁फूल ▁खूप ▁आवड त ▁होते. ▁तो ▁रो ज ▁त्या ▁फु ला कडे ▁बघ ून ▁ह स त ▁असे . ▁ ▁एक ▁दिव स, ▁रा म ू ने ▁ठर वले ▁की ▁तो ▁च ां द मुखी ▁फु लां चे ▁एक ▁सुंदर ▁ग ज रा ▁बनव ेल. ▁त्याने ▁गा व ातील ▁सर्व ▁च ां द मुखी ▁फु लां ची ▁बे री ज ▁करणे ▁सुरू ▁केले. ▁त्याने ▁एक ▁एक ▁फूल ▁गो ळा ▁केले ▁आणि ▁त्याला ▁एक ▁सुंदर ▁ग ज रा ▁बन वा यला ▁खूप ▁म जा ▁आ ली. ▁त्याने ▁ग ज रा ▁तयार ▁केला ▁आणि ▁तो ▁ग ज रा ▁गा व ातील ▁सर्व ▁मुलांना ▁दे ण्याचा ▁विचार ▁केला. ▁ ▁रा म ू ने ▁ग ज रा ▁तयार ▁केला ▁आणि ▁तो ▁सर्व ▁मुलांना ▁दि ला. ▁मुलां नी ▁ग ज रा ▁घेत ला ▁आणि ▁त्यात ल्या ▁च ां द मुखी ▁फु लां चा ▁सु ग ंध ▁घेत ला. ▁सर्व ▁मु लं ▁आन ंदा ने ▁ना चू ▁लाग ली. ▁त्यांनी ▁रा म ू ला ▁धन्यवाद ▁दि ला. ▁रा म ू ने ▁त्यांना ▁सांगितले ▁की, ▁" फ ुल ं ▁आपल्याला ▁एकत्र ▁आण तात ▁आणि ▁आनंद ▁दे तात ." ▁ ▁त्या ▁दिव शी ▁गा वात ▁एक ▁वेग ळा च ▁उत्सव ▁झाला. ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁गा णी ▁ग ात, ▁ना च त ▁आणि ▁खेळ त ▁वेळ ▁घाल व ला. ▁रा म ू ने ▁च ां द मुखी ▁फु लां च्या ▁ग ज रा मुळे ▁सर्वा ंना ▁एकत्र ▁आण ले ▁होते. ▁त्याच्या ▁कामा मुळे ▁गा वात ▁एक ▁नवीन ▁आन ंदा चा ▁अनुभव ▁आला. ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁एकमे कांना ▁मदत ▁केली ▁आणि ▁एकत्र ▁राह ण्याचा ▁आनंद ▁घेत ला.
|
▁एकदा ▁एक ▁छोटा ▁ग िल हरी ▁होता. ▁त्याचे ▁नाव ▁चि ं की ▁होते. ▁चि ं की ▁खूप ▁सर् जन शील ▁होता. ▁तो ▁नेहमी ▁नवीन ▁गोष्टी ंचा ▁विचार ▁करत ▁असे . ▁एक ▁दिव स, ▁चि ं की ने ▁ठर वले ▁की ▁तो ▁एक ▁सुंदर ▁घर ▁बनव ेल. ▁त्याने ▁जंग ला त ▁फि रा यला ▁सुरुवात ▁केली. ▁त्याने ▁अनेक ▁सुंदर ▁प ान ं, ▁लहान ▁ला क डा चे ▁तु कडे ▁आणि ▁रंग ब िर ंगी ▁फ ुल ं ▁गो ळा ▁केली. ▁ ▁चि ं की ने ▁त्याचे ▁पाऊ ल ▁च ुक वले ▁नाही. ▁तो ▁खूप ▁मे हन त ▁करत ▁होता. ▁त्याने ▁प ान ं ▁एकत्र ▁करून ▁एक ▁सुंदर ▁घर ▁तयार ▁केले. ▁त्याचे ▁घर ▁पाह ून ▁सर्व ▁प्राणी ▁ख ळख ळून ▁ह स ले. ▁त्यांना ▁चि ं की चे ▁काम ▁खूप ▁आवड ले. ▁चि ं की ने ▁त्यांना ▁सांगितले ▁की, ▁" जर ▁तुम्ही ▁मे हन त ▁केली ▁तर ▁तुम्ही ही ▁काहीतरी ▁सुंदर ▁तयार ▁करू ▁शकता !" ▁ ▁सर्व ▁प्राण्या ंनी ▁चि ं की च्या ▁घरा भोव ती ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁त्याला ▁मदत ▁केली. ▁त्यांनी ▁एकत्र ित पणे ▁आणखी ▁सुंदर ▁घर ं ▁बनव ली. ▁जंग ला त ▁आन ंदा चे ▁वातावरण ▁निर्माण ▁झाले. ▁सर्व ▁प्राणी ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁खेळ ायला ▁लाग ले. ▁चि ं की ने ▁त्याच्या ▁सर् जन शील ते ने ▁सर्वा ंना ▁एकत्र ▁आण ले. ▁ ▁त्या ▁दिव शी ▁जंग ला त ▁एक ▁गु ंजन पूर्ण ▁शांतता ▁होती. ▁सर्व ▁प्राणी ▁एकत्र ▁बस ले, ▁खेळ ले ▁आणि ▁चि ं की च्या ▁कामा चे ▁कौ त ुक ▁केले. ▁चि ं की ने ▁शिक वले ▁की, ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁काम ▁केल्या स ▁सर्व ▁काही ▁शक्य ▁आहे. ▁आणि ▁त्या ▁दिव शी ▁जंग ला त ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ित पणे ▁आनंद ▁घेत ला.
|
▁एकदा ▁एक ▁छोटा ▁राज कु मार ▁होता. ▁त्याच ं ▁नाव ▁होत ं ▁आ र्य न . ▁आ र्य न ला ▁जंग ला त ▁फि रा यला ▁खूप ▁आवड त ▁होत ं. ▁एक ▁दिव स, ▁तो ▁जंग ला त ▁गेला ▁आणि ▁तिथे ▁त्याला ▁एक ▁सुंदर ▁मु कु ट ▁सापड ला. ▁तो ▁मु कु ट ▁द व स् नात ▁होता, ▁म्हणजे ▁त्या वर ▁पा ण्याचे ▁थ ें ब ▁च मक त ▁होते. ▁आ र्य न ने ▁तो ▁मु कु ट ▁घा स ून ▁च मक व ला ▁आणि ▁तो ▁त्याच्या ▁डो क्या वर ▁ठेव ला. ▁ ▁आ र्य नच्या ▁डो क्या वर ▁मु कु ट ▁असताना , ▁तो ▁अ चान क ▁एक ▁जा दु ई ▁जग ात ▁गे ला. ▁तिथे ▁त्याला ▁रंग -ब िर ंगी ▁पक्षी , ▁गोड ▁फ ुल ं ▁आणि ▁आनंद ी ▁प्राणी ▁भेट ले. ▁सर्व ▁प्राणी ▁आ र्य नच्या ▁आज ु बा जु च्या ▁जंग ला त ▁खेळ त ▁होते. ▁आ र्य न ने ▁त्यांच्या सोबत ▁खेळ ायला ▁सुरुवात ▁केली. ▁त्यांनी ▁एकत्र ित पणे ▁गा णी ▁गाय लो , ▁ना च लो ▁आणि ▁खूप ▁म जा ▁केली. ▁ ▁पण ▁आ र्य न ला ▁लक्षात ▁आ लं ▁की, ▁त्याला ▁घरी ▁परत ▁जा य चं ▁आहे. ▁त्याने ▁प्राण्या ंना ▁सांगित लं , ▁" मा झा ▁मु कु ट ▁मला ▁घरी ▁परत ▁ने ईल ▁का ?" ▁प्राण्या ंनी ▁ह स ून ▁उत्तर ▁दिल ं, ▁" हो य , ▁पण ▁तुम्हाला ▁तुमच्या ▁म नात ▁एक ▁स्व प् न ▁ठेवा यला ▁ह व ं !" ▁आ र्य न ने ▁म नात ▁एक ▁सुंदर ▁स्व प् न ▁ठर वल ं ▁आणि ▁मु कु ट ▁घाल ून ▁तो ▁घरा कडे ▁नि घा ला. ▁ ▁जंग ला तून ▁बाहेर ▁ये ता च, ▁आ र्य न ने ▁मु कु ट ▁काढ ला. ▁तो ▁आता ▁एक ▁सा धा ▁मु लगा ▁होता, ▁पण ▁त्याच्या ▁म नात ▁जा दु ई ▁जगा ची ▁आठ वण ▁होती. ▁त्याने ▁ठर वल ं ▁की ▁तो ▁पुन्हा ▁त्या ▁अद्भुत ▁जग ात ▁जाईल. ▁त्याच्या ▁म नात ▁एक ▁स्व प् न ▁होत ं, ▁आणि ▁तो ▁त्या ▁स्व प् नात ▁जग ण्याची ▁तयारी ▁करत ▁होता.
|
▁एकदा ▁एक ▁सु र्य प्र का शी त ▁दिवस ▁होता. ▁छोटा ▁गो कु ळ ▁आपल्या ▁बा गे त ▁खेळ त ▁होता. ▁त्याला ▁ज ां भ ळे ▁खा यला ▁खूप ▁आवड त ▁होते. ▁त्याने ▁बा गे त ▁ज ां भ ळा ची ▁झा डे ▁पाहि ली ▁आणि ▁त्याच्या ▁म नात ▁विचार ▁आ ला, ▁" आज ▁मी ▁ज ां भ ळे ▁खा णार !" ▁ ▁गो कु ळ ने ▁झा डा च्या ▁खाली ▁बस ून ▁ज ां भ ळे ▁खा ण्यास ▁सुरुवात ▁केली. ▁त्याने ▁एक ▁ज ां भ ळा ▁उ चल ला ▁आणि ▁तो ▁खा ण्यासाठी ▁उ चल ला. ▁पण ▁त्याला ▁अ चान क ▁एक ▁गोष्ट ▁वि सर ली. ▁त्याने ▁ज ां भ ळा ▁खा ण्या ऐवजी ▁झा डा च्या ▁फ ां दी वर ▁चढ ण्याचा ▁विचार ▁केला. ▁तो ▁झा डा वर ▁चढ ला ▁आणि ▁ज ां भ ळे ▁उ च ला यला ▁लाग ला. ▁ ▁झा डा वर ▁चढ ताना ▁गो कु ळ ला ▁खूप ▁म जा ▁आ ली. ▁त्याने ▁ज ां भ ळे ▁उ चल ली ▁आणि ▁खाली ▁ये ऊन ▁खा ण्यासाठी ▁बस ला. ▁त्याने ▁ज ां भ ळे ▁खा ल् ल्या वर ▁त्याला ▁खूप ▁च विष्ट ▁वाट ले. ▁त्याने ▁विचार ▁केला , ▁" ज ां भ ळे ▁खा णे ▁खूप ▁मजे दार ▁आहे !" ▁ ▁शे वटी , ▁गो कु ळ ने ▁झा डा खाली ▁बस ून ▁ज ां भ ळे ▁खा ल्ली ▁आणि ▁त्याच्या ▁म नात ▁एक ▁शांतता ▁आ ली. ▁त्याने ▁झा डा च्या ▁साव ली त ▁बस ून ▁आ का शा कडे ▁पाहि ले. ▁त्याला ▁समजले ▁की, ▁खेळ णे ▁आणि ▁ज ां भ ळे ▁खा णे ▁यामुळे ▁त्याला ▁किती ▁आनंद ▁झाला. ▁त्याने ▁त्या ▁सु र्य प्र का शी त ▁दिवसा चा ▁आनंद ▁घेत ला.
|
▁एकदा ▁एक ▁लहान ▁गा व ▁होत ं. ▁त्या ▁गा वात ▁एक ▁सुंदर ▁उद्या न ▁होत ं. ▁उद्या नात ▁रंग -ब िर ंगी ▁फ ुल ं, ▁उंच ▁झा ड ं ▁आणि ▁गोड ▁गा णी ▁गा णारे ▁पक्षी ▁होते. ▁गा व ातील ▁सर्व ▁लोक ▁उद्या नात ▁ये ऊन ▁खेळ त, ▁फिर त ▁आणि ▁आनंद ▁घेत ▁होते. ▁पण ▁एक ▁दिव स, ▁उद्या न ▁थो ड ं ▁उ दा स ▁झा लं . ▁फ ुल ं ▁मु र झ ली , ▁झा ड ं ▁थो डी ▁ग ळा ली ▁आणि ▁पक्ष ्यां चं ▁गा ण ं ▁कमी ▁झा लं . ▁ ▁गा व ातील ▁एक ▁लहान ▁मु ल गी , ▁ज्या चं ▁नाव ▁स िया ▁होत ं, ▁ति ने ▁हे ▁पाहि लं . ▁ति ला ▁उद्या ना ची ▁काळजी ▁वाट ली. ▁ति ने ▁ठर वल ं ▁की ▁ती ▁उद्या न ▁स ज व ेल. ▁स िया ने ▁आपल्या ▁मित्र ांना ▁बो ला वल ं. ▁सर्व ▁मित्र ांनी ▁मिळ ून ▁काम ▁सुरू ▁के लं . ▁त्यांनी ▁मु र झ लेली ▁फ ुल ं ▁काढ ली , ▁नवीन ▁फ ुल ं ▁लाव ली , ▁झा ड ांना ▁पाणी ▁दिल ं ▁आणि ▁पक्ष ्यां साठी ▁खाद्य ▁ठेव ले. ▁ ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁खूप ▁मे हन त ▁केली. ▁काही ▁तासा ंनी ▁उद्या न ▁पुन्हा ▁प्र स न्न ▁झा लं . ▁रंग -ब िर ंगी ▁फ ुल ं ▁पुन्हा ▁फ ुल ली , ▁झा ड ं ▁ह िर वी ▁झाली ▁आणि ▁पक्ष ्यांनी ▁गा ण ं ▁गाय ला ▁सुरुवात ▁केली. ▁स िया च्या ▁मित्र ांनी ▁आन ंदा ने ▁ना चा यला ▁सुरुवात ▁केली. ▁उद्या न ▁आता ▁पुन्हा ▁जि वंत ▁झा लं ▁होत ं. ▁ ▁गा व ातील ▁लोकांनी ▁स िया चे ▁आणि ▁तिच्या ▁मित्र ांचे ▁कौ त ुक ▁केले. ▁त्यांनी ▁ठर वल ं ▁की ▁उद्या ना ची ▁काळजी ▁घेणे ▁आवश्यक ▁आहे. ▁स िया ▁आणि ▁ति चे ▁मित्र ▁नेहमीच ▁उद्या न ▁स ज वण्यासाठी ▁येत ▁अस त. ▁उद्या न ▁आता ▁एक ▁स्व प् ना ळू ▁अद्भुत ▁ठिकाण ▁बन लं ▁होत ं, ▁जिथे ▁सर्व जण ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁खेळ त, ▁ग ात ▁आणि ▁आनंद ▁घेत ▁होते.
|
▁एकदा ▁एक ▁लहान सा ▁मु लगा ▁होता, ▁ज्या चे ▁नाव ▁आ र्य न ▁होते. ▁आ र्य न ला ▁रात्री ▁झोप ताना ▁एक ▁दि वा ▁लाग ाय चा . ▁एक ▁रात्री , ▁त्याला ▁त्याचा ▁दि वा ▁सापड ला ▁नाही. ▁तो ▁खूप ▁चि ंत ित ▁झाला. ▁त्याने ▁विचार ▁केला , ▁" मा झा ▁दि वा ▁कुठे ▁गेला ▁असेल ?" ▁त्याला ▁त्याचा ▁दि वा ▁शोधणे ▁आवश्यक ▁होते. ▁ ▁आ र्य न ने ▁घर ात ▁सर्व त्र ▁पाहिले , ▁पण ▁त्याला ▁त्याचा ▁दि वा ▁सापड ला ▁नाही. ▁त्याने ▁आपल्या ▁आई ला ▁विचार ले, ▁" आई , ▁माझा ▁दि वा ▁कुठे ▁गेला ?" ▁आई ने ▁सांगित ले, ▁" क दाचित ▁तो ▁तुमच्या ▁खेळ ण्या ंच्या ▁खो ली त ▁असेल ." ▁आ र्य न ने ▁तिथे ▁जा ऊन ▁पाहिले , ▁पण ▁तिथे ही ▁तो ▁दि वा ▁नव्ह ता . ▁त्याला ▁एक ▁अप रि चित ▁जागा ▁दिस ली , ▁जिथे ▁त्याने ▁कधी च ▁प्रवेश ▁केला ▁नव्ह ता . ▁ ▁आ र्य न ने ▁धा ड सा ने ▁त्या ▁अप रि चित ▁जागे त ▁प्रवेश ▁केला. ▁तिथे ▁त्याला ▁एक ▁सुंदर ▁दि वा ▁सापड ला. ▁तो ▁दि वा ▁च मक दार ▁होता ▁आणि ▁त्याच्या ▁प्रकाश ात ▁सर्व ▁काही ▁सुंदर ▁दिस त ▁होते. ▁आ र्य न ने ▁तो ▁दि वा ▁उ चल ला ▁आणि ▁आन ंदा ने ▁घरा कडे ▁परत ला. ▁त्याने ▁आपल्या ▁आई ला ▁सांगित ले, ▁" आई , ▁मी ▁माझा ▁दि वा ▁शोध ला !" ▁ ▁ ▁आई ने ▁आ र्य न ला ▁गोड ▁ह स ून ▁सांगित ले, ▁" तु ला ▁तो ▁दि वा ▁सापड ला ▁हे ▁खूप ▁चांगले ▁आहे. ▁आता ▁तू ▁झोप ताना ▁तो ▁दि वा ▁चालू ▁कर ." ▁आ र्य न ने ▁दि वा ▁चालू ▁केला ▁आणि ▁त्याच्या ▁खो ली त ▁प्रकाश ▁पसर ला. ▁त्याने ▁ह स त ▁ह स त ▁झोप ले, ▁कारण ▁त्याला ▁आता ▁एक ▁नवीन ▁मित्र ▁मिळा ला ▁होता.
|
▁एकदा ▁एक ▁लहान ▁गा व ▁होत ं. ▁त्या ▁गा वात ▁एक ▁ग ौर व शाली ▁झा ड ▁होत ं. ▁त्या ▁झा डा च्या ▁छ ाय ेत ▁सर्व ▁लहान ▁मु लं ▁खेळ त ▁अस त. ▁त्यांना ▁त्या ▁झा डा ची ▁खूप ▁आवड ▁होती. ▁एक ▁दिव स, ▁एक ▁लहान ▁मु ल गा, ▁नावा ने ▁आ र्य न, ▁झा डा च्या ▁खाली ▁बस ला ▁आणि ▁त्याने ▁विचार ▁केला , ▁" मी ▁या ▁झा डा ला ▁भेट ▁द्या यला ▁ह व ं !" ▁ ▁ ▁आ र्य न ने ▁झा डा कडे ▁पाहि लं ▁आणि ▁त्याच्या ▁म नात ▁भावना ▁व्यक्त ▁करणे ▁सुरू ▁के लं . ▁त्याने ▁झा डा ला ▁सांगित लं , ▁" तू ▁किती ▁सुंदर ▁आहेस ! ▁तुझ ्या ▁छ ाय ेत ▁खेळ ायला ▁मला ▁खूप ▁आवड त ं !" ▁झा डा ने ▁आ र्य नच्या ▁शब्द ांना ▁ऐ क ून ▁आनंद ित ▁झा लं . ▁झा डा ने ▁त्याला ▁उत्तर ▁दिल ं, ▁" ध न्यवाद , ▁आ र्य न ! ▁तुझ ्या ▁प्रे मा मुळे ▁मी ▁अजून ▁सुंदर ▁होतो !" ▁ ▁ ▁त्यानंतर , ▁आ र्य न ने ▁झा डा ला ▁पाणी ▁दिल ं ▁आणि ▁त्याच्या ▁आज ु बा जू ला ▁फ ुल ं ▁लाव ली. ▁झा डा ने ▁त्याला ▁सांगित लं , ▁" तू ▁माझा ▁मित्र ▁आहेस . ▁मी ▁तुझ ्या ▁प्रे माने ▁वाढ तो !" ▁आ र्य न ने ▁ह स ून ▁उत्तर ▁दिल ं, ▁" आ म् ही ▁एकत्र ▁खेळ ू ▁आणि ▁वाढ ू !" ▁ ▁ ▁त्या ▁दिव शी ▁आ र्य न ▁आणि ▁झा डा ने ▁एकत्र ▁वेळ ▁घाल व ला. ▁आ र्य न ने ▁झा डा ला ▁भेट ▁दिली ▁आणि ▁त्याच्या ▁प्रे माने ▁झा ड ▁अजून च ▁सुंदर ▁झा लं . ▁गा व ातील ▁सर्व ▁मु लं ▁त्यांना ▁पाह ून ▁आनंद ित ▁झाले. ▁झा ड ▁आणि ▁आ र्य नच्या ▁मै त्री ने ▁गा वात ▁एक ▁खास ▁गोष्ट ▁निर्माण ▁केली.
|
▁एकदा ▁एक ▁राज सी ▁जंग ल ▁होते. ▁त्या ▁जंग ला त ▁एक ▁छोटा ▁घु बड ▁होता. ▁त्याचे ▁नाव ▁होते ▁' गोल ू '. ▁गोल ू ▁खूप ▁च तु र ▁आणि ▁उत्साही ▁होता. ▁तो ▁नेहमी ▁जंग ला त ▁फिर त ▁असे ▁आणि ▁इतर ▁प्राण्या ंशी ▁खेळ त ▁असे . ▁एक ▁दिव स, ▁गोल ू ने ▁ठर वले ▁की ▁तो ▁जंग ला त ▁गो ळा ▁करणे ▁करेल. ▁त्याला ▁जंग ला तील ▁सुंदर ▁गोष्टी ▁गो ळा ▁कर ाय च्या ▁होत्या . ▁ ▁गोल ू ने ▁जंग ला त ▁फि रा यला ▁सुरुवात ▁केली. ▁त्याने ▁सुंदर ▁रंग ी ब ेर ंगी ▁प ान ं, ▁च मक दार ▁फ ुल ं ▁आणि ▁काही ▁लहान ▁लहान ▁खा ण्याच्या ▁गोष्टी ▁गो ळा ▁केल्या . ▁त्याने ▁प्रत्येक ▁गोष्टी ला ▁चांगल्या ▁प्रकारे ▁पाहिले ▁आणि ▁त्याच्या ▁मित्र ांना ▁दाख वण्यासाठी ▁त्यांना ▁गो ळा ▁केले. ▁गोल ू च्या ▁मित्र ांनी ▁त्याला ▁मदत ▁केली. ▁त्यांनी ही ▁काही ▁गोष्टी ▁गो ळा ▁केल्या . ▁सर्वा ंनी ▁मिळ ून ▁एकत्र ित पणे ▁काम ▁केले. ▁ ▁गोल ू ▁आणि ▁त्याचे ▁मित्र ▁एकत्र ▁बस ले ▁आणि ▁गो ळा ▁केलेल्या ▁गोष्टी ंचा ▁आनंद ▁घेत ला. ▁त्यांनी ▁एकत्र ित पणे ▁खेळ ले, ▁गा णी ▁गाय लो ▁आणि ▁एकमे कांना ▁गोष्टी ंची ▁कहा ण्या ▁सांगित ल्या . ▁गोल ू ने ▁त्याच्या ▁मित्र ांना ▁सांगितले ▁की, ▁एकत्र ▁काम ▁करणे ▁किती ▁मजे दार ▁असते. ▁त्यांनी ▁ठर वले ▁की ▁ते ▁प्रत्येक ▁आठव ड्या त ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁गो ळा ▁करणे ▁कर णार . ▁ ▁त्या ▁दिव शी ▁गोल ू ने ▁शिक ले ▁की ▁एकत्र ▁काम ▁करणे ▁आणि ▁मित्र ां सोबत ▁वेळ ▁घाल वणे ▁किती ▁महत्त्वाचे ▁आहे. ▁त्याने ▁आपल्या ▁मित्र ांना ▁सांगितले ▁की, ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁गो ळा ▁करणे ▁म्हणजे ▁फक्त ▁गोष्टी ंचा ▁सं ग्रह ▁करणे ▁नाही, ▁तर ▁एकत्र ित पणे ▁आनंद ▁घेणे ▁आणि ▁एकमे कांना ▁मदत ▁करणे ▁आहे. ▁त्यामुळे ▁सर्वा ंनी ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁एक ▁सुंदर ▁दिवस ▁घाल व ला.
|
▁एकदा ▁एक ▁लहान ▁गा व ▁होत ं. ▁त्या ▁गा वात ▁एक ▁सुंदर ▁बा ग ▁होती. ▁बा गे त ▁अनेक ▁रंग ी ब ेर ंगी ▁फ ुल ं ▁होती, ▁पण ▁सर्वात ▁सुंदर ▁गु ला ब ▁होता. ▁तो ▁गु ला ब ▁उष्ण ▁उन्ह ात ▁च मक त ▁होता. ▁सर्व ▁लोक ▁त्याला ▁बघ ायला ▁ये त. ▁पण ▁एक ▁दिव स, ▁गु ला बा ला ▁पाणी ▁मिळा लं ▁नाही. ▁तो ▁थोडा ▁मु र ग ळ ला ▁आणि ▁त्याची ▁प ान ं ▁सु कू ▁लाग ली. ▁ ▁गा वात ▁एक ▁लहान ▁मु ल गी ▁होती, ▁ति चं ▁नाव ▁स िया ▁होत ं. ▁स िया ला ▁गु ला ब ▁खूप ▁आवड त ▁होता. ▁ति ने ▁ठर वल ं ▁की ▁ति ला ▁गु ला बा ला ▁पाणी ▁द्या य चं ▁आहे. ▁ति ने ▁आपल्या ▁मित्र ांना ▁सांगित लं , ▁" आ प ण ▁गु ला बा ला ▁पाणी ▁सुरू ▁ठेव ू या !" ▁सग ळे ▁मित्र ▁एकत्र ▁आले. ▁त्यांनी ▁पा ण्याच्या ▁ब केट मध्ये ▁पाणी ▁भर लं ▁आणि ▁बा गे त ▁गेले. ▁ ▁स िया ने ▁आणि ▁तिच्या ▁मित्र ांनी ▁गु ला बा ला ▁पाणी ▁दिल ं. ▁त्यांनी ▁त्याला ▁ह ळ ु वार पणे ▁पाणी ▁दिल ं, ▁आणि ▁गु ला ब ▁ह ळ ूह ळू ▁ता जा ▁होऊ ▁लाग ला. ▁त्याच्या ▁पाना ंवर ▁पाणी ▁च मक ू ▁लाग लं . ▁स िया ला ▁खूप ▁आनंद ▁झाला. ▁ति ने ▁आपल्या ▁मित्र ांना ▁सांगित लं , ▁" आ ता ▁गु ला ब ▁पुन्हा ▁सुंदर ▁दिस तो !" ▁ ▁ ▁गु ला ब ▁पुन्हा ▁उ भा ▁राहि ला ▁आणि ▁त्याने ▁सर्वा ंना ▁ह स त ▁बघ ित लं . ▁स िया ने ▁आणि ▁तिच्या ▁मित्र ांनी ▁ठर वल ं ▁की ▁ते ▁रो ज ▁गु ला बा ला ▁पाणी ▁दे तील. ▁बा गे त ▁आता ▁सर्व ▁फ ुल ं ▁आन ंदा ने ▁फ ुल त ▁होती. ▁गु ला बा ने ▁त्यांना ▁सांगित लं ▁की ▁प्रेम ▁आणि ▁काळजी ने ▁सर्व ▁काही ▁ह ळ ु वार पणे ▁ता ज ं ▁होत ं.
|
▁एकदा ▁एक ▁छोटा ▁मा सा ▁होता. ▁त्याचे ▁नाव ▁होते ▁चि ं की . ▁चि ं की ▁खूपच ▁महि मा न्व ित ▁होता ▁कारण ▁तो ▁समुद्र ात ▁सर्वात ▁सुंदर ▁र ंगा चा ▁होता. ▁त्याला ▁पा ण्यात ▁खेळ ायला ▁खूप ▁आवड त ▁होते. ▁चि ं की ▁नेहमी ▁आपल्या ▁मित्र ां सोबत ▁खेळ त ▁असे . ▁एक ▁दिव स, ▁चि ं की ने ▁ठर वले ▁की ▁तो ▁एक ▁मोठा ▁सा ह स ▁करेल. ▁त्याने ▁आपल्या ▁मित्र ांना ▁सांगित ले, ▁" मी ▁एक ▁मोठा ▁प्रवास ▁कर णार ▁आहे !" ▁ ▁ ▁चि ं की ने ▁समुद ्राच्या ▁गड द ▁पा ण्यात ▁जा ऊन ▁पाहि ले. ▁तिथे ▁त्याला ▁अनेक ▁रंग ी ब ेर ंगी ▁मासे ▁दिस ले. ▁चि ं की ने ▁त्यांच्या शी ▁खेळ ायला ▁सुरुवात ▁केली. ▁पण ▁अ चान क, ▁एक ▁मोठा ▁जा ळा ▁त्याच्या ▁सम ोर ▁आला. ▁चि ं की ▁घा बर ला, ▁पण ▁त्याने ▁धै र्या ने ▁विचार ▁केला. ▁" मा झ ्या ▁मित्र ांना ▁मदत ▁करायला ▁ह वी !" ▁ ▁ ▁चि ं की ने ▁जा ळ्या च्या ▁कडे ला ▁जा ऊन ▁त्याला ▁तो ड ण्याचा ▁प्रयत्न ▁केला. ▁त्याने ▁जा ळ्यात ▁अडक लेल्या ▁मा स ्यांना ▁सोड व ले. ▁सर्व ▁मासे ▁चि ं की च्या ▁सा ह सा मुळे ▁मुक्त ▁झाले. ▁ते ▁सर्व ▁चि ं की ला ▁धन्यवाद ▁देत ▁होते. ▁चि ं की ने ▁त्यांना ▁सांगित ले, ▁" आ प ण ▁एकत्र ▁राह ू ▁आणि ▁एकमे कांना ▁मदत ▁करू !" ▁ ▁ ▁चि ं की ने ▁आपल्या ▁मित्र ां सोबत ▁परत ▁ये ताना ▁एक ▁गोष्ट ▁शिक ली. ▁त्याने ▁जाण ले ▁की, ▁एकत्र ▁ये ऊन ▁काम ▁केल्या स ▁सर्व ▁काही ▁शक्य ▁आहे. ▁त्याच्या ▁हृ द यात ▁एक ▁गोड ▁भावना ▁होती, ▁कारण ▁त्याने ▁आपल्या ▁मित्र ांना ▁मदत ▁केली ▁होती. ▁चि ं की ने ▁आपल्या ▁सा ह स ात ▁खूप ▁म जा ▁केली ▁आणि ▁तो ▁नेहमीच ▁आपल्या ▁मित्र ां सोबत ▁राह ण्याचा ▁निर्णय ▁घेत ला.
|
▁एकदा ▁एक ▁छोटा ▁मु लगा ▁होता, ▁त्याचे ▁नाव ▁आ र्य न . ▁आ र्य न ला ▁समुद्र ात ▁खेळ ायला ▁खूप ▁आवड त ▁होते. ▁एक ▁दिव स, ▁तो ▁समुद ्राच्या ▁किना ऱ्या वर ▁गे ला. ▁तिथे ▁त्याला ▁एक ▁क ल्प न ार म ्य ▁व् हे ल ▁दिस ली. ▁ती ▁व् हे ल ▁पा ण्यात ▁खेळ त ▁होती ▁आणि ▁आ र्य न ▁तिच्या कडे ▁बघ त ▁होता. ▁व् हे ल ने ▁आ र्य न ला ▁ह स ून ▁म्हट ले, ▁" तू ▁इथे ▁का ▁आला स ?" ▁आ र्य न ने ▁उत्तर ▁दि ले, ▁" मी ▁तुम्हाला ▁पा हाय ला ▁आलो ▁आहे !" ▁ ▁ ▁व् हे ल ने ▁आ र्य न ला ▁पा ण्यात ▁ये ण्यास ▁आम ंत्र ित ▁केले. ▁आ र्य न ▁थोडा ▁घा बर ला, ▁पण ▁त्याने ▁धा ड स ▁केले. ▁तो ▁पा ण्यात ▁गेला ▁आणि ▁व् हे ल ने ▁त्याला ▁पा ण्यात ▁खेळ ायला ▁शिक व ले. ▁त्यांनी ▁एकत्र ▁पा ण्यात ▁ब ॉल ▁खेळ ला ▁आणि ▁आ र्य न ने ▁व् हे ल ला ▁पि ण्यासाठी ▁पा ण्याचा ▁एक ▁छोटा ▁कप ▁दि ला. ▁व् हे ल ने ▁ह स ून ▁कप ▁घेत ला ▁आणि ▁पाणी ▁पि ऊन ▁आन ंदा ने ▁ना च ली. ▁ ▁ ▁आ र्य न ▁आणि ▁व् हे ल ▁एकत्र ▁खूप ▁म जा ▁करत ▁होते. ▁त्यांनी ▁एकमे कांना ▁खेळ ायला ▁शिक वले ▁आणि ▁एकत्र ▁वेळ ▁घाल व ला. ▁शे वटी , ▁सूर्य ▁अ स्ता ला ▁जात ▁असताना , ▁आ र्य न ने ▁व् हे ल ला ▁सांगित ले, ▁" मा झा ▁दिवस ▁खूप ▁छान ▁गेला !" ▁व् हे ल ने ▁उत्तर ▁दि ले, ▁" तू ▁नेहमी ▁धा ड सी ▁राहा ▁आणि ▁नवीन ▁गोष्टी ▁शिक त ▁रहा !" ▁ ▁ ▁आ र्य न ने ▁व् हे ल ला ▁नि रोप ▁दिला ▁आणि ▁किना ऱ्या वर ▁परत ▁आला. ▁त्याच्या ▁म नात ▁व् हे ल ची ▁आठ वण ▁होती. ▁त्याने ▁ठर वले ▁की ▁तो ▁नेहमी ▁धा ड सा ने ▁नवीन ▁गोष्टी ▁कर ेल ▁आणि ▁मित्र ां सोबत ▁खेळ ेल. ▁त्याने ▁शिक ले ▁की ▁मित्र ता ▁आणि ▁सा ह स ▁यामुळे ▁जीवन ▁अधिक ▁सुंदर ▁होते.
|
End of preview. Expand
in Data Studio
No dataset card yet
- Downloads last month
- 14