tripitaka-mbu / 44 /440001.csv
uisp's picture
add data
3c90236
Book,Page,LineNumber,Text
44,0001,001,<H1>พระสุตตันตปิฎก</H1>
44,0001,002,<H2>ขุททกนิกาย อุทาน</H2>
44,0001,003,<H2>เล่มที่ ๑ ภาคที่ ๓</H2>
44,0001,004,<H4>ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น</H4>
44,0001,005,<H2>โพธิวรรคที่ ๑</H2>
44,0001,006,<H3>๑. ปฐมโพธิสูตร</H3>
44,0001,007,<H3>ว่าด้วยปฏิจจสมุปบาทเป็นอนุโลม</H3>
44,0001,008,[๓๘] ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้
44,0001,009,สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสรู้ใหม่ ๆ ประทับอยู่ที่โคนไม้-
44,0001,010,โพธิ์ ใกล้ฝั่งแม่น้ำเนรัชรา ที่ตำบลอุรุเวลา ก็สมัยนั้นแล พระผู้มี
44,0001,011,พระภาคเจ้าประทับนั่งเสวยวิมุตติสุขด้วยบัลลังก์อันเดียว ตลอด ๗ วัน
44,0001,012,ครั้งนั้นแล พอสัปดาห์นั้นล่วงไป พระผู้มีพระภาคเจ้าเสด็จออกจากสมาธิ
44,0001,013,นั้น ไค้ทรงมนสิการปฏิจจสมุปบาทอันเป็นอนุโลมด้วยดีตลอดปฐมยาม
44,0001,014,แห่งราตรี ดังนี้ว่า เมื่อสิ่งนี้มี สิ่งนี้ก็มี เพราะสิ่งนี้เกิด สิ่งนี้จึงเกิด คือ
44,0001,015,เพราะอวิชชาเป็นปัจจัยจึงมีสังขาร เพราะสังขารเป็นปัจจัย จึงมีวิญญาณ
44,0001,016,เพราะวิญญาณเป็นปัจจัยจึงมีนามรูป เพราะนามรูปเป็นปัจจัยจึงมีสฬาย-
44,0001,017,ตนะ เพราะสฬายตนะเป็นปัจจัยจึงมีผัสสะ เพราะผัสสะเป็นปัจจัยจึงมี-