Create anokhi story

anokhi story

@@ -0,0 +1,22 @@
+રાહુલ રોજ એ જ બસ સ્ટોપ પર ઊભો રહેતો. બસ આવતી, જતી… પણ એની નજર હંમેશા એક જ ચહેરો શોધતી—આન્યા.
+આન્યા રોજ આવે, શાંતિથી ઊભી રહે, અને હળવી સ્મિત સાથે બસમાં ચડી જાય.
+
+ક્યારેય વાત ન થઈ.
+પણ આંખો ઘણી વાતો કહી જતી.
+
+એક દિવસ વરસાદ પડતો હતો. બસ મોડે હતી.
+આન્યાનો ફોન બંધ થઈ ગયો, અને એ થોડી ગભરાઈ ગઈ.
+રાહુલએ હિંમત કરીને છત્રી આગળ કરી.
+
+“છત્રી શેર કરશો?”
+આન્યાએ સ્મિત કર્યું—એ સ્મિત, જે રાહુલ વર્ષોથી શોધતો હતો.
+
+એ દિવસ પછી વાતો શરૂ થઈ.
+નાની વાતો, મોટા સપના, અને વચ્ચે ઉગેલું પ્રેમ.
+
+એક દિવસ રાહુલે કહ્યું,
+“મને લાગતું હતું કે પ્રેમ શબ્દોમાં થાય છે, પણ હવે સમજાયું—એ રાહ જોવામાં થાય છે.”
+
+આન્યાએ હાથ પકડી લીધો.
+વરસાદ બંધ થઈ ગયો હતો,
+પણ પ્રેમ શરૂ થઈ ગયો હતો. 💖