Add files using upload-large-folder tool

Aananda-Mathamu/page_0008.txt

@@ -0,0 +1,7 @@
+ఉత్సర్గము,
+
+శ్లో. క్వను మాం త్వదధీనజీవి తాం వినిశీర్య క్షణభిన్న సౌహృదః, సలినీం ఈత నేతుబద్ధనే జలసజ్ఞాత ఇ వాసి విద్రుతః.
+
+ఇహపరములు టికిని సంబంధ మున్నది. అనంబంధముయొక్క జ్ఞాపకార్థము ఈ గ్రంథ వివిధముగా ఉత్సర్గము చేయఁబడియె.
+
+శ్లో. యేతు సర్వాణి కర్మాణి మయి సంసస్య మత్పరాః, అనన్యేనైవ యోగేన మాం ధ్యాయస్థ ఉపాసతే, తేషా మహం సముద్ధర్తా మృత్యుసంసారసాగరాత్, భవామి నచీరా త్పార్థ దుయ్యా వేశిత చేతసామ్. మయ్యేవ మన ఆధత్స్వ మయి బుద్ధిం నివేశయ, నివసిష్యసి మయ్యేవ అత ఊర్థ్వం న సంశయః. అథ చిత్తం సమాధాతుం న శక్నోషి మయి స్థిరమ్, అభ్యసయోగేన తతో మ మిచ్ఛాప్తుం ధనజ్జాయ. శ్రీ భగవద్గీతా 12 అధ్యాయము.)

Aananda-Mathamu/page_0010.txt

@@ -0,0 +1,9 @@
+విజ్ఞప్తి</p>
+
+ఈ “ఆనందమఠ" మను గ్రంథమును బంగాళదేశము నందు ప్రసిద్ధోపన్యాసలేఖలకు లని ప్రఖ్యాతిగాంచిన శ్రీ బంకించంద్రచట్టోపాధ్యాయులవారు బంగాళీభాషయందు రచియించిరి. శ్రీ బిపినచంద్రపాలుగారు 1907-వ సంవత్సరమున ఈ రాష్ట్రమున స్వదేశీప్రచారము సాగించుచున్నపుడు రాజమహేంద్రవరమున వారిని కలిసికొంటిని. వారు వెంటనే కలకత్తావెళ్లి బెంగాళీ ఆనందమఠ ప్రతి పుచ్చుకొని తగువారిసహాయముచే నన్ను తెనుగుతర్జుమా చేయమని కోరినందున అట్లే చేసితిని. మరల చెన్నపట్టణము చేరగనే తెలుగుతర్జుమా కాకితముల ఓ. వై. శ్రీ దొరస్వామయ్య కిచ్చి సాఫువ్రాయమని కోరితిని. వారు కర్ణాటకముస శ్రీ బి. వేంకటాచార్యులచే ప్రచురింపఁబడిన ప్రతినికూడ సహాయము పుచ్చుకొని సరిచూచియిచ్చిరి.
+
+1. ఈ గ్రంధమునందు బంగాళాదేశమును ఆంగ్లేయు లుద్ధారముచేసినవిషయము లుదాహృతములై యున్నవి.
+
+2. స్త్రీలు, కొన్ని సమయములయందు పురుషులకు సహకారిణులుగ నుందురు. కొన్ని సమయములయందు కారు.
+
+3. సమాజక్షోభము ఆత్మపీడనమాత్రము. రాజవిద్రోహులు ఆత్మఘాతుకులు.

Aananda-Mathamu/page_0011.txt

@@ -0,0 +1,4 @@
+ఇది బంగాళీదేశమునందు 1773 - 74 సంవత్సరములందు జరిగిన సన్న్యాసివిద్రోహచరిత్రాధారముచే రచయిత మైనది. సన్న్యాసివిద్రోహ (Sannyasi Rebellion) యథార్థచరిత్రము ఇంగ్లీషు గ్రంథములందు ఉద్ధృతమై యున్నది. పరిశిష్టమును (Appendix) జూచిన వేద్య మగును. ఉపన్యాసమందు వర్ణింపఁబడిన యుద్ధములు వీరభూమియందు జరుగ లేదు. ఉత్తర బంగాళా ప్రదేశమునందు జరిగినవై యున్నవి. ఈ వ్యత్యాసము గ్రంథమునం దుండుటను దోషముగా గ్రహింపకుఁడు, ఏలన, ఉపన్యాసము చరిత్రము కాదు కదా!
+
+బెంగాలువిభజనముసకు ప్రతికూలముగ 1906 - వ సం!! ప్రాంతమున బెంగాలునందేకాక దేశమంతట తీవ్రప్రచారము సాగెను. బెంగాలీలు బారిసాలునందు రాష్ట్రీయకాన్ఫరెన్సు
+సాగించినపుడు అధికారులు దీనిని చెదరగొట్టి శ్రీసురేంద్రనాథబనర్జీవంటివారినెత్తిని బ్రద్దలు కొట్టిరి. అల్లరికి 'వందేమాతరము' గీతమును పాడుటయే కారణములలో నొకటి యని తెలిసినది కావున యీగీత మున్ననవలను ముద్రించుటలో నేను యెన్నికష్టములకు పాలైతినో చదువరు లూహింపవలెను.

Aananda-Mathamu/page_0016.txt

@@ -0,0 +1,5 @@
+ముకొఱకై రొక్క మిచ్చి తీసికొనిరి. జనులకు తినుటకు అన్నము లేకపోయెను. మొదట ఒకపూట ఉపవాసము చేయుటకు ప్రారంభించిరి. ఆకాలమున మహమ్మద్ రేజఖా౯ అనువాఁడు పన్ను వసూలు చేయు అధికారిగా నుండెను. వాఁడీసమయమున సర్కారు వారికి అధికాదాయము కనఁబఱిచి తాను వారి దయకు పాత్రుఁడు కావలయునని తలంచి మామూలుపన్ను కంటే నూటికి పదిరూపాయలు ఎక్కువ శిస్తు విధించినాఁడు. ఇందువలన బంగాళా దేశమంతయు అల్లకల్లోలముగ నుండెను.
+
+జనులు బిచ్చ మెత్తుటకు ప్రారంభించిరి. దుర్భిక్ష కాలమున భిక్షము పెట్టువా రెవరు? ఆనంతరము ఉపవాసము చేయు చుండిరి. పదంపడి రోగములకు పాలైరి. తర్వాత గొడ్డుగోదలను విక్రయించిరి. ఆవల నాఁగళ్లు మొదలైన వ్యవసాయోపకరణములను అమ్మిరి. అటుపిమ్మట, విత్తనములకై యుంచు కొనియుండిన ధాన్యమును తినిరి తదనంతరము నేలలు ఇండ్లు విక్రయించిరి. ఆమీఁద నగలను, గుడ్డలను విక్రయించిరి. తుదకు భార్యలను బిడ్డలను సైతము విక్రయించిరి ఇంకేమి మిగిలి యున్నది? ఏదియు లేదు. అయినను, పెండ్లాము బిడ్డలను విక్రయించినను కొనువారు లేరు వారిని పోషించుటకు మార్గమేది? అందఱును విక్రయించువారేయైరి. తీసుకొనువారు మాత్రము
+లేరు. అన్నము లేక ఆకు లలములు తినుట కుపక్రమించిరి. పచ్చిగడ్డిని, పశువులను, పక్షులను, కుక్కలను, నక్కలను, పిల్లు
+లను, ఎలుకలను, ఉడుతలను, పందికొక్కులను తినిరి. అన్నియు తినియైనవి. మిగిలిన దేదియు లేదు, ఇఁక నేమి చేయవచ్చును?

Aananda-Mathamu/page_0017.txt

@@ -0,0 +1,8 @@
+అనేకులు పరదేశములకుఁ బోయిరి. అచ్చోటఁగూడ అన్నము లేనందున అనేకులు చచ్చిరి, కొందఱు తినరాని వస్తువుల నంతయు తిని దానిచేఁ గలిగిన రోగములవలన మహాకష్టమనుభవించి ప్రాణత్యాగము చేసిరి.
+
+రోగాద్యుపద్రవములకు మంచి సమయము దొరకెను. జ్వరము, విషూచి, క్షయము, స్ఫోటకము మొదలగు రోగములు కలిగెను. ఒక్కస్ఫోటక వ్యాధి చేతనే అనేకులు గతించిరి. ఏయింటఁ జూచినను చావే; ఎచ్చోటఁ జూచినను రోదన ధ్వనియే. అట్టి కాలమున నొకరి కొక రెట్లు ఉపచరింతురు? ఊఱడింపఁ జేయుదురు ఒకరినొకరు చూచుటకే సాధ్యము కాకుండెను. చచ్చి వారిని మోయువారే లేకపోయిరి. అతి
+రమణీయసౌధములయందు రోగము వచ్చినవారు అచ్చటనే పడి పరితపించి ప్రాణము విడిచిపెట్టిరి. స్ఫోటకము కనుపించిన తోడనే వారి నక్కడనే విడిచి పెట్టి తక్కినవారు భయముచే పరుగిడి పోవుచుండిరి.
+
+పదచిహ్న గ్రామమునందు మహేంద్ర సింహుఁడను ధనికుఁడుండెను. ఈ క్షామ కాలమున ధనికుఁడును నిర్ధనికుఁడేకదా. దుఃఖపూర్ణ సమయమునందు వానిస్వజనులును, పరిజనులును వ్యాధిచేఁ పీడింపఁబడిన వారై యందఱును వెడలిపోయిరి. కొందఱు మృతిఁ జెందిరి. ఆగొప్ప మేడయందున్న యనేకజనులలో వాఁడును, వాని భార్యయు, వాని కూఁతురు పసిపిల్లయు, చావునకు తప్పియుండిరి.
+
+మహేంద్ర సింహుని భార్య కల్యాణి, ఆలోచన చేయుటనుమాని, తానే పాలుపిండి కాఁచి పిల్లకుపోయుచు, ఆవులకు

Aananda-Mathamu/page_0018.txt

@@ -0,0 +1,15 @@
+మేఁత వేసి నీళ్లు పెట్టుచు నుండెను. ఒకనాడు మహేంద్ర సింహుడు భార్యను జూచి —— ఇట్లేన్నాళ్లు నీవు చేయఁగలవు ? అనెను.
+
+కల్యాణి ——చాలాదినములు జరుగదు. జరిగినన్నాళ్లు జరుగనిండు. పిమ్మట తాము బిడ్డను పిలిచికొని నగరమునకు పోయి చేరవలసినదే.
+
+మహేంద్ర —— నగరమునకుఁ బోయి చేరవలసినపుడు నిన్నేల నే నింత శ్రమ పెట్టవలయును. ఇపుడే యెందులకుఁ బోఁగూడదు, బయలు దేఱుము; పోవుదము.
+
+తర్వాత ఈ విషయమై భార్యాభర్త లిర్వురకును విశేష చర్చ జరిగెను.
+
+కల్యాణి —— నగరమునకుఁ బోయిన మేలే.
+
+మహేంద్ర —— పేరేమో రాజనగరము, అది వీరభూమికి రాజధానిగా నున్నది. అచ్చటను ఇదే యవస్థ, జనులు లేరు. ప్రాణరక్షకు ఉపాయము లేనే లేదు.
+
+కల్యాణి —— అట్లయినచో మూర్షిదాబాదు, కాశీంబజారు, కలకత్తా, ఈ ప్రాంతములలో నెచ్చటికైనను బోయిన ప్రాణరక్షణ కలుగును. కనుక, మనము పోయియే చేరవలయును. ఇచ్చట బ్రదుకలేము.
+
+మహేంద్ర —— ఈయిల్లు మాతాత ముత్తాతల కాలము నుండి యున్నది. పరంపరగా సంపాదించిన సకల సంపదలు నిచ్చటనే యున్నవి. మనము విడిచి పెట్టిపోయినయెడల సర్వమును దొంగలు దోఁచికొని పోవుదురు.

Aananda-Mathamu/page_0019.txt

@@ -0,0 +1,9 @@
+కల్యాణి —— దొంగలు దోఁచుకొని పోవుకాలము వచ్చినపుడు మన మిద్దఱముండి చేయున దేమి? ప్రాణమే పోయిన మీఁద సంపద ననుభవించువా రెవ్వరు? కూడినంతవఱకు భద్రము చేసి పోదము, బ్రదికియున్నచో వచ్చి యనుభవింప వచ్చును.
+
+మహేంద్ర——నీవు నడుపఁగలవా? నీచేత నగునా ! బోయిలందఱు చచ్చిపోయిరి. బండియున్నదిగాని యెద్దులు లేవు. ఎద్దు లున్నను బండి లేదు. రెండు నున్న యెడల మనిషి లేఁడు. ఒకటియున్న మఱోకటి లేదు. కావున నడిచిపోవలసినదే.
+
+కల్యాణ్ —— నేను నడిచి వచ్చెదను; తాము చింతింప నక్కఱ లేదు.
+
+ఇట్లు చెప్పుచు కల్యాణి తనమనస్సున, 'నేను నడువ లేక మార్గ మధ్యమున గతించినను, వీ రిద్దఱైనను ప్రాణముతోఁ బోయి నగరము చేరనీ' యని తలంచెను.
+
+మఱునాఁ డుదయమున కొద్దిగా ధనమును గైకొని, ఇంటికి బీగము వేసి, పసులను విప్పి విడిచి పెట్టి, బిడ్డను చంకనిడి కొని రాజధానికి ప్రయాణమైరి, కొంచెముదూరము పోయి మహేంద్రసింహుఁడు—— మనము పోవునట్టి మార్గము మంచిది కాదు, ఎచ్చటఁజూచినను కొల్లయే, దారిదోపిడి కాండ్ర నేకులు కలరు. చేత తుపాకియున్న మంచిది యని చెప్పి, యింటికిఁ బోయి తుపాకిని తీసికొనివచ్చెను. దీనిని చూచి కల్యాణి —— ఇది మంచిదే, చేత ఆయుధమున్న సమయమున కుపకరించును. కనుక నేనును పోయి యొక యాయుధమును తీసికొని వచ్చెద నని చెప్పి, బిడ్డను మగనిచేతి కిచ్చి, యింటిలోపలికి పోవుచుండెను.

Aananda-Mathamu/page_0022.txt

@@ -0,0 +1,5 @@
+నందు 'నేనేల వారిని పొమ్మని చెప్పితిని? ఏమి చేయుదును? అని తలంచుచు, లోపలనైన పోయి 'తలుపు మూసికొని యుండెద'
+నని తలంచికొని లోపలికిఁబోయి తలుపును చూడగా తలుపు లేదు. ఉపాయాంతరము లేక దిక్కుతో చక అట్లే కూర్చుండి భర్త రాకకై నిరీక్షించుచుండెను. ఉన్నట్లుండి తన కెదురుగ నేదోనీడ కంటి కగపడెను. మనుష్యాకృతివలెఁ దోఁచెను. అయినను, మనుష్యుఁడే యని నిర్ధరించుటకు కాకుండెను, అతిశుష్కమై, శీర్ణమై, మిగులనల్లనై, నిర్వాణమై, వికటాకారమై, యుండు మనుష్య జంతువువలె నేదో వచ్చి ముందు నిలువఁబడెను. కొంచెము సేపటికి ఆఛాయాస్వరూపము ఆస్థిచర్మావ శిష్టమై యతిదీర్ఘమైన శుష్క హస్తమును పైకెత్తి యెవరినో
+సన్న చేసి పిలిచెను. దానింజూచి కల్యాణికి ప్రాణమేపోయినటు లయ్యెను. తర్వాత, మఱోకఛాయాస్వరూపము మున్ను చెప్పినట్లే వచ్చినది, ఇట్లోక దాని వెంబడి మఱోకటిగావచ్చి మున్ను నిలువంబడిన వికటాకృతిపార్శ్వమున వచ్చి నిలువంబడెను. అన్నియు, లోపలఁ బ్రవేశించెను, ఆచీఁక టిల్లు శ్మశానమువలెను, ఆవికృతస్వరూపములు ప్రేతములవలెను కనఁబడెను. అన్నియు కల్యాణి చుట్టువచ్చి నిల్చేను. కల్యాణి మూర్ఛ నొందెను. ఆ వికటస్వరూపులు కల్యాణినీ దానిబిడ్డను ఎత్తుకొని పొలము మీఁదఁబడి యరణ్యమును ప్రవేశించిరి.
+
+అనంతరము, మహేంద్రుఁడు దుత్తలో పాలు తీసికొని వచ్చెను. వచ్చి చూడఁగా కల్యాణి లేదు. అచ్చటచ్చట వెదకి చూచెను. ఎచ్చటను కనఁబడ లేదు. మొదట బిడ్డ పేరు పెట్టి పిలిచెను. తర్వాత భార్య పేరు పెట్టి పిలిచేసు. ప్రత్యుత్తరమే

Aananda-Mathamu/page_0023.txt

@@ -0,0 +1,9 @@
+లేదు. వానికి ఏదియు తోఁప లేదు, జీవచ్ఛకమువలె యట్లే
+నేలపై పరుండినాఁడు.
+
+మూఁడవ ప్రకరణము</p>
+
+కల్యాణి తప్పించుకొనుట</p>
+
+దొంగలు కల్యాణిని ఎత్తుకొనిపోయి విడిచినవనము మిగులమనోహరమై యుండెను. వెలుతురు చొర వీలులేని స్థితిలో నుండెను. ఆరణ్యశృంగారమును వీక్షించుటకు వేయి కన్ను లైనచాలవు. దరిద్రుని హృదయాంతర్గత మైన సౌందర్యమువలె, ఆవనసౌందర్యము అదృష్టమైనదిగ నుండెను. చూచినవారే లేరు. గ్రామములలో ధాన్యము లేకపోయినను వనమునందుమాత్రము పుష్పము లుండెను. పుష్పము లాయంధకారమునందు వెన్నెలవలె నుండెను. దొంగలు, కల్యాణిని దానికూఁతును కోమలమైన తృణశయ్యయందు పరుండఁ జేసి,
+యండఱు పరివేష్టించి కూర్చుండి పరస్పరము మాటలాడఁ దొడంగిరి. కొంద 'ఱీమెను దీసికొనిపోయి యేమి చేయవలయును?' అనిరి. అంతలోఁ గొందఱు ఈమెయొద్దనుండునగలను ముందే తీసికొనియైన' దనికి. మఱికొందఱు 'దాని నంతయు భాగించుకొనవలయు' ననిరి. అట్లే భాగించికొనిరి. ఒక దొంగ'వెండి బంగార మెందులకు? ఎంతటి మంచినగ లిచ్చినను నొక పిడికెడు కూడు దొరకుట 'లేదు. ఆఁకలిచే ప్రాణము పోవుచున్నది. ఈదినము ఆకులను తింటిని. నాకు నగ లేల?' అనెను.

Aananda-Mathamu/page_0024.txt

@@ -0,0 +1,3 @@
+తర్వాత అందఱును బియ్యమే కావలయునుగానీ నగలు వల దనిరి. ఇట్లు మాటల మీద మాటలు పెరిగి తిట్లకు మొదలు పెట్టిరి. వారి యజమాని, అందఱను సమాధానము చేయఁ బ్రయెత్నించెను గాని, ఎవరును అంగీకరింపలేదు. తుదకు తిట్లుపోయి కొట్లకు ప్రారంభించిరి. ఒకఁడు తనకు వచ్చిన నగలను మూట గట్టి యజమానిపై విసరివేసెను. యజమాని ఒకరి నిద్దఱను మర్ధించెను. తర్వాత, అందఱును జేరి యజమానుని గొట్టి గాయపఱచిరి. అధికారి, అన్నా హారములు లేనివాఁడై కృశించి యున్న వాఁ డగుట చేత దెబ్బలకు తాళలేక నేలకు
+వ్రాలి ప్రాణము విడిచెను. అప్పుడొకఁడు దొంగలను జూచి, 'మన మిదివఱకు కుక్కలనక్కలమాంసమును తింటిమి కదా. నేడు నరమాంసమును దిని బ్రతుకుదము రండు ' అనెను. వేఱోకఁడు 'ఈముండాకొడుకును తప్పక తినవలసినదే' యని చెప్పెను. అంత విశీర్ణ కృష్ణాకార ప్రేతమూర్తులు 'కాళి, కంకాళి, జయకాళి' యని యఱచుచు, కలకలధ్వని చేయుచు, చేతులు తట్టుచు, పటపట పండ్లుకొఱుకుచు, "కాళికి ప్రీతియైన మాంసము లభించినదని చెప్పుచు మహానంద తాండవమాడు చుండిరి. వారిలో నొకఁడు దొంగలరాయని శరీరమును కాల్చుటకై చెత్తను పేర్చి చెకుముకు ఱాతితో నిప్పును కలుగఁ జేసి రగులఁ బెట్టెను. రగులుటకు ప్రారంభించిన కొలఁదిని, ఆవనమందలి మామిడి, పనస, ఖర్జూరము "మొదలగు చెట్ల యొక్క శ్యామల పల్లవరాజి కొంచెము కొంచెముగా గోచర మగుచుండెను.
+ఒక్కోక చోట ఎండినగడ్డియు ఆకులు నిప్పంటుకొని వెళ్తురు నిచ్చెను. ఒక్కొకచోట అంధకారము మఱంత యధికమా

Aananda-Mathamu/page_0025.txt

@@ -0,0 +1,9 @@
+యెను. ఒక్కఁడా నిర్జీవశవమును కాళ్లు పట్టి లాఁగి ఉప్పులో వేయుటకు ప్రయత్నించెను. వేఱోకఁడు — 'నిలు నిలుము ! మనము మహామాంసమును తిని ప్రాణమును సంరక్షించుకొను కాలము సంభవించినను, ఈముదిమానిసి మాంస మేల తినవలయును? నేఁడు మనము పట్టుకొనివచ్చిన స్త్రీమాంసమును తిందము' అనెను. మఱోకఁడు—— ఏదైననేమి, ఆఁకలిపోవుటయే ప్రధాన మనెను. అంత ఆందఱును కల్యాణీయు దానిబిడ్డను పరుండి యున్న చోటికిఁబోయిచూడఁగా, తల్లి బిడ్డలు కనఁబడ లేదు.
+
+దొంగలు పరస్పరము జగడము చేయుచున్న సమయమున కల్యాణి బిడ్డను చంక నిడిగొని పాలిచ్చుచు పరుగిడి పోయెను. తర్వాత, ఆ ప్రేతమూర్తులైన దొంగలు సికారి పఱుగెత్తిపోయెను; పట్టుఁడు, కొట్టుఁడు, పఱుగిడుఁడు, అని కేకలు వేయుచు నలుదిక్కులకుఁ బాఱిరి. అవస్థావిశేషమునందు మనుష్యుఁడు అరణ్యహింస్రజంతు వేగాని వేఱుశాఁడుగదా.
+
+నాల్గవ ప్రకరణము</p>
+
+వనప్రవేశము</p>
+
+అరణ్యము మహాంధకారమయము. కల్యాణికి మార్గము కనఁబడ లేదు. వృక్షలతా కంటకములు మిగులదట్టమై యున్నందున, మార్గము లేదు. అందును గాఢాంధకారము. 'కల్యాణి ఆచీకటిలో చెట్లసందులలో దూరి పోవుచు నుండెను. బిడ్డట్లయొక్కయు కంటకలతల యొక్కయు ముండ్లు గ్రుచ్చికొని

Aananda-Mathamu/page_0032.txt

@@ -0,0 +1,2 @@
+గాలేదు. పెద్ద బయలు. ఆబయలునందు అస్పష్టమైన వెన్నెల ప్రకాశించుచుండెను, వెలుతురు అంతగా లేనందున ఆ మైదానము తుద మొదలు తెలియ లేదు. మైదానములో నేమి యున్నదో, ఏదియు తెలియలేదు. చాల విస్తారమైన బయలు. జన శూన్యమైనది. భయమునకు నెలవు; షహరా అనెడి సైకత సముద్రమునకు సమానమైన యా మైదానమునందే మూర్షిదాబాదుకును కలకత్తాకును పోవునట్టిమార్గము. ఆ మార్గము ప్రక్కను నొక చిన్న కొండ గలదు. ఆకొండమీఁదుగా నచ్చ టచ్చట చెట్లు దట్టముగా నుండెను. చెట్లయాకులపై చంద్ర కిరణములు ప్రసరించుటచే తళతళ మెఱయుచు మర్మరశబ్దముతో కంపిత మగుచుండెను ఆ చెట్లనీడ కొండశిలలపైఁబడి చీఁకటి గావించుచుండెను. బ్రహ్మచారి ఆకొండపై నెక్కి దేనినో వినువానివలే చెవియొగ్గి ఆకాశమును చూచుచుండెను. విన్నదేమో, ఆశబ్ద మేమో, మనకు తెలియదు. తుద మొదలు లేని యాప్ర దేశమునం దేశబ్దమును లేదు. కేవలము వృక్షాదుల
+మర్మ శబ్దము తప్ప వేఱు లేదు. ఒక్క చోట పర్వత సమప్రదేశము. దానిసమీపమున పెద్దయడవి క్రిందుగా బాట నడుమ యడవి. అచ్చటి శబ్ద మేమో దానిని చెప్పుటకుఁ గానేరదు. బ్రహచారి ఆ ప్రక్కను పోయి యరణ్యమునం బ్రవేశించిచూడఁగా, నాయంధ కారమునందు గొందఱు గుంపులు గుంపులుగా చెట్ల క్రిందఁ గూర్చుండి యుండిరి. వారందఱును దీర్ఘాకృతి గల కృష్ణవర్ణ పురుషులు. అందఱును ముఖమును మూసికొని కూర్చుండి యుండిరి. ఆ వెన్నెలలో వారియొద్ద ఖరతరమైన ఆయుధము లున్నట్లు తెలిసెను. వీరు ఇన్నూఱుమున్నూఱుగు

Aananda-Mathamu/page_0035.txt

@@ -0,0 +1,3 @@
+చేరియుండ లేదు, వారు కేవలము నేలపన్ను వసూలు చేయు అధికారులై యుండిరేగాని, బంగాళా దేశముయొక్క సివిల్, క్రిమినల్, పోలీసు ఇలాఖా అధికారములను వహియించి యుండలేదు. సిస్తు వసూలు చేయు అధికారము ఇంగ్లీషు వారిదిగను, జనులయొక్క ఆస్తి, ప్రాణము మొదలగు వాని సంరక్షణా వేక్షణ భారము ఆ పాపిష్టియు, నరాధముఁడును, విశ్వాసఘాతుకుఁడును, మనుష్యకులకలంకుఁడు నైన మీరజాఫరు చేతిలో నుండెను, ఈ మీరజాఫరుఁడు ఆత్మరక్షణమునందే సమర్దత లేనివాఁడు. వీఁడు బంగాళా దేశము నెట్లు సంరక్షింపఁ గలఁడు? మీరజాఫరునకు గంజాయి తాగుట, అభిని తినుట, అను నీ రెండు పనులకే కాలము చాలక యుండెను, ఇంగ్లీషు వారికి ధనము వసూలు చేసి కొనుట, డెస్చాచ్ (Despatch) వ్రాయుట, అను నీ రెండు పనులే యుండెను. బంగాళా దేశము నందుండు వారికి నిరంతరము ఏడ్చుట, నష్టపడినందులకై చింతించుచుండుట, అను నీ రెండు పనులే యుండెను.
+
+బంగాళా దేశమునందు ఇవిసాధారణనియమములై యుండెను. వీరభూమి మొదలగు ప్రదేశములందు స్వతంత్రమైన రాజ్య ప్రణాళిక యుండెను అది వీరభూమి రాజు చేతియం దుండెను. రాజనగరము, లేక నగరము ఆ దేశమునకు రాజధానియై యుండెను. వీరభూమి రాజులు పూర్వమునందు స్వతంత్రులై యుండి ప్రకృతమున మూర్షిదాబాదు ప్రభువునకు లోఁబడియుండిరి. పూర్వమున వీరభూమియందు స్వతంత్రులైన హిందూ రాజు లేలుచుండిరి. ఇప్పటి రాజవంశస్థులు ముసల్మానులు, మనము ఏకాలపుకధను ప్రారంభించితిమో దానికి మునుపున్న

Aananda-Mathamu/page_0040.txt

@@ -0,0 +1,6 @@
+నెట్టుకొని వచ్చెను. భవానందుని కన్ను లెఱ్ఱనై జ్వలించు చుండెను. అయినను, వినీత భావముతో, 'అయ్యా! ఏమి చేయవలయును, చెప్పండి!' అనెను.
+
+సిపాయి భవానందుని సమ్రతకు మెచ్చి 'ఈమూటను మోచికొనీరా దొంగభడవా' అనెను. వేఱోక సిపాయివచ్చి “వద్దు, ముల్లె పోవును, వీఁడు దోంగ, పరుగెత్తిపోవును, పట్టే వారెవరు? ఇదివఱ కొక దొంగకొడుకును బండిలో కట్టి వేసినాము, ఆలాగే వీనినికూడ కట్టి బండిమీద వేయండి” యనెను భవానందునకు, బండిమీఁద నున్న వానిని కనుఁగొనవలయు ననెడి కోరిక యుండుట చేత, తటాలున తలపై నున్న
+మూటను క్రిందపడవైచి, సిపాయిని బలమైన గుద్దు గుద్దెను. అందుచేత సిపాయీలు కోపముతో భవానందుని కట్టి బండిలో పడవేసిరి. భవానందునికి తనకంటే ముందుగా బంధింపఁబడి బండిలో పడియుండువాఁడు మహేంద్ర సింహు: డని తెలిసినది.
+
+సిపాయీలు అన్యమనస్కులై కోలాహలములతో ముందుగాఁ బోవు చుండిరి. ఆయెద్దులబండి కటకట, గడగడ కచ్కచ్, కింయ్ కింయ్ ఆనుశబ్ధము చేయుచు పోవుచుండెను అపుడు భవానందుఁడు మెల్లగా —— " మహేంద్ర సింహా! నిన్ను నాకుఁ దెలియును; నీకోఱకే నేను వచ్చితిని. నే నెవరనునది నీవు తెలిసి కొనవలసిన పని లేదు. నేను చెప్పునట్లు నీవు చేయుము. నీ చేతిని బండిచక్రముపై నుంచుము, ఆచక్ర ఘర్షణముచే చేతికి కటియుండు దారము తెగిపోవును” అనెను.

Aananda-Mathamu/page_0047.txt

@@ -0,0 +1,20 @@
+÷ ÷</div> 
+
+ స్వరము, సా - - సా -- 
+వన్దే 
+౧ - - - 
+నీ - (సారిస) - - ని - ౦ధాం 
+౨ 
+పా - - థాం - పాంమంగాం 
+మా త 
+౩ 
+రి - - - - 
+రం 
+o 
+మ - రి - మ - - 
+మా 
+౧ 
+పా - - ధా - - 
+౨ - - - - 
+ని - సా - (ని - సారి)- ౦సాం </div> 
+ తరం

Aananda-Mathamu/page_0049.txt

@@ -0,0 +1,7 @@
+మహేంద్రుఁడు గీతమును వినీ, 'ఇది దేశ వర్ణనముగా
+నున్నది, మహాశక్తిమాత యైన దుర్గాదేవివర్ణనము కాదు'
+అనెను.
+
+భవానందుడు- మేము ఇతరమాతను స్తుతించుట లేదు.
+“జననీజన్మభూమిశ్చ స్వర్గాదపిగరీయసీ” మాకు జన్మభూమి
+యే తల్లి, మాకు వేఱేతల్లి లేదు, తండ్రి లేదు, అన్న లేదు, తమ్ముండు లేదు, పెండ్లము లేదు, బిడ్డ లేదు, ఇల్లు లేదు, కుటుంబము లేదు, 'మాకుండునది యంతయు కేవలము సుజలా, సుఫలా, మలయజ శీతలా, సస్య శ్యామలా, అనెను.

Aananda-Mathamu/page_0050.txt

@@ -0,0 +1,27 @@
+మహేంద్రుఁడు సంగీతార్థమును దెలిసికొనఁగోరి 'మరల నొకతూరి చెప్పు' మనెను.
+
+భవానందుఁడు మరల నొక్కసారి గీతమును మొదట నుండి అర్థమగునట్లుగాఁ జెప్పుచు కన్నీరు కార్చుచు నుండుటను జూచి, మహేంద్రుఁడు మిగుల నాశ్చర్యము నొంది “మీ రెవరు?" అని యడిగెను.
+
+భవానంద—— మేము సంతానులము.
+
+మహేంద్ర——సంతానులనగాఁ నేమి? ఎవరి సంతానులు?
+
+భవానంద—— మహామాతయొక్క సంతానులము.
+
+మహేంద్ర——మంచిది, సంతానులు దొంగతనము చేసి, దారికట్టి దోఁచి మహామాతపూజ చేయవచ్చునా యేమి? ఇదెట్టి మాతృభక్తి!
+
+భవానంద—— మేము దొంగతనము చేయలేదు, దారికట్టి దోఁచలేదు.
+
+మహేంద్ర —— ఇప్పుడేకదా మీరు ఒక బండిరూపాయలను కొల్లగొట్టితిరి !
+
+భవానంద—— అది కొల్లయగునా యేమి? ఆధన మెవరిది?
+
+మహేంద్ర——అది రాజు ధనము కాదా యేమి?
+
+భవానంద——రాజుధనమా! ఈధనమును తీసికొనుటకు వాని కేమి యధికార మున్నది?
+
+మహేంద్ర——రాజుగా నుండుట చేతనే.
+
+భవానంద—— రాజు చేయవలసిన పని యేమి?
+
+మహేంద్ర—— ప్రజలను పాలించుచుండుట.

Aananda-Mathamu/page_0051.txt

@@ -0,0 +1,14 @@
+భవానంద —— ఎవఁడు ప్రజలను పాలించ లేదో, వాఁడు రాజు కాఁడు కదా!
+
+మహేంద్ర—— మీరు రాజును ధిక్కారము చేయుట వలన ఒకప్పుడు కాకున్నను మఱోకప్పుడు సిపాయీల గుండు దెబ్బలకు గురి యగుదురు.
+
+భవానంద——చాల మంది సిపాయీలను జూచినాను. ఈదినమునను.
+
+మహేంద్ర —— చక్కఁగా జూచినాను జూచితివి. ఇంకొక చూడఁగలవు.
+
+భవానంద—— ఎందులకు కాఁగూడదు, చూడఁగలను. ఒక్క తేపగాక రెండు తేపలు చచ్చుట లేదు కదా?
+
+మహేంద్ర—— కావలయు ననీ చచ్చిన ప్రయోజన మేమి?
+
+భవానంద—— మహేంద్రసింహా! నిన్ను మనుష్యుఁడని తలంచి యుంటిని. ఇపుడు చూడఁగా నీవు పాలు వెన్న చక్కెరకు యమస్వరూపుఁడవై యున్నాఁడవే గాని వేఱేమిఁయు కాదు. సర్పమునకు కాళ్లు లేవు; అది కడుపుతోనే జరుగుచున్నది; అంతకంటే నీచమైనజంతువును, నేనిదివఱకు చూడలేదు. ఎవరైనను కాలితో ద్రోక్కినయెడల, పడగ నైతికొని లేచుచున్నది; నీశాంతము ఇంకను పోలేదు; అదెట్టి శాంతమో
+దేవునికే తెలియవలయును; ఎంత దేశ మున్నదో యాలోచింపుము; మగధము, కాళి, కాంచి, డిల్లి, కాశ్మీరము "మొదలగు దేశము లెన్ని యో గలవు, ఏ దేశమునను ఇట్టి దుర్గశ లేదు. ఏ దేశస్థులు తినుటకు కూడు లేక మలమల మాడుచు కసవును గడ్డిని తినెదరు? ఆకులలములు తినెదరు? ఏదేశమున

Aananda-Mathamu/page_0056.txt

@@ -0,0 +1,3 @@
+ఆలోకమయ మైనది. పక్షుల కలకలశబ్దము శ్రోత్రానందమై యుండెను. ఆనందమయ మైన కాననమునందలి " ఆనందమఠ"మునందు సత్యానంద ఠాకూరు మృగచర్మా సీనుఁడై ప్రాతస్సంధ్యా వందనము చేయుచుండెను. వానిపొర్శ్వమున జీవానందుఁడు కూర్చుండి యుండెను. ఈసమయమునందు భవానందుడు మహేంద్రసింహునితోఁ బోయి నిలువంబడెను.బ్రహ్మచారి మాటలాడక సంధ్య వార్చుచుండెను.. ఎవరును మాటలాడుటకు ముందు పడలేదు. సంధ్యాహ్నికకృత్యము ముగిసిన మీద, భవానందుఁడును జీవానందుఁడును సాష్టాంగ ప్రణామం బాచరించి వినీత భావముతోఁ గూర్చుండిరి. అపుడు సత్యానందుఁడు భవానందునికి సంజ్ఞ చేసెను. ఇర్వురును బైటపోయి యేమో మాటలాడుచుండిరి. వారిమాటలు మనకుఁ దెలియవు, తర్వాత ఇర్వుకును వచ్చిరి. బ్రహచారి మందహాసవదనుఁడై కరుణ భావముతో మహేద్రునింజూచి, 'అన్నా! నీదుఃఖమునందు నేనును భాగియై యున్నాఁడను, దీనబంధువైన భగవంతునికృపచే నీ భార్యయు బిడ్డయు 'క్షేమముగా నున్నా 'రని వారివృత్తాంతము నంతయుఁ జెప్పి, రమ్ము, వారిని కనఁబఱ చెద' నని నడిచెను. మహేంద్రుఁడు వెంబడిపోవుచుండెను.
+
+ఇర్వురును దేవాలయములోనికిం బోయిరి. పోఁగా మహేంద్రుఁడు విస్తారమైనదియును అత్యున్నతమైనదియు నగు గృహమును జూచెను. ఆ నవారుణోదితమైన ప్రాతఃకాలము నందు సమీపమునం దున్న కాననము సూర్యకిరణములచే వజ్రఖచిత మైనట్టు జ్వలించుచున్నను, విశాలమైన యాగృహము అంధ కారమయముగనే యుండెను. ఆగృహమునం దేమి

Aananda-Mathamu/page_0057.txt

@@ -0,0 +1,13 @@
+యుండెనో యది మహేంద్రునకు మొదట తెలియలేదు. అట్లే చూచుచుండఁగా నొక చతుర్భుజమూర్తి గోచర మయ్యెను. ఆమూర్తి శంఖచక్ర గదాపద్మ హస్తయును, కౌస్తుభశోభిత హృదయయునునై యుండెను. ఆమూర్తి కెదుట సుదర్శనము ఘూర్ణ్యమానప్రాయముగ స్థాపితమై యుండెను. మధు కైటభ దైత్యస్వరూపములు బృహదాకారఛిన్న మస్తకములుగను రక్త ప్లావితమైనవిగను చిత్రింపఁబడి యుండెను. వామభాగంబున శ్రీలక్ష్మీదేవి విగ్రహము విశీర్ణ కుంతలముతోడను, శతదళమాలాధారిణిగను, భయకంపిత శరీరిగను నిలుచునట్లు నిర్మింపఁబడి యుండెను. దక్షిణ భాగమునందు సరస్వతీ దేవి వీణాపుస్తకపాణీయు మూర్తిమంతము లైన రాగరాగిణి పరివృతయు నై నిలిచి యుండెను. వీనికంటె, మహోన్నత స్థానంబునందు మంచము మీఁద నవరత్న ఖచితాసనమునందొక యైశ్వర్యాన్విత మోహినీ మూర్తి యుండెను. ఆమూర్తికి, దేవ గంధర్వ కిన్నర యక్ష రక్షస్సు లెల్లరు వివిధోపచారములు చేయుచున్నట్లు కన్పట్టెను. బ్రహచారి గద్దద స్వరముతో మహేంద్రునిం జూచి, "అన్నియుఁ జూచినావా!” యనెను.
+
+మహేంద్ర——అన్ని టిని జూచితి.
+
+బ్రహచారి——మీఁద నున్నదేమి, చూచితివా?
+
+మహేంద్ర——చూచితిని, అది యెవరు?
+
+బ్రహ్మచారి ——మహామాత.
+
+మహేంద్ర——మహామాత యెవరు?
+
+బ్రహ్మచారి—— సంతానులకుమాత, మాకు ఆమెయేతల్లి,

Aananda-Mathamu/page_0058.txt

@@ -0,0 +1,17 @@
+మహేంద్ర,——ఆ తల్లి యెవరు?
+
+బ్రహ్మచారి—— సమయము వచ్చినప్పుడు తెలిసికొనెదవు. ఇపుడు "వందేమాతరం” అని చెప్పుము: అనెను.
+
+మహేంద్రసింహుడు “వందేమాతరం” అని చెప్పెను.
+
+అటమీఁద, బ్రహచారి మహేంద్రుని వేఱోకగృహమునకుఁ బిలుచుకొనిపోయెసు. మహేంద్రుఁడు, అపూర్వమై, సర్వాంగ సౌందర్యయై, సర్వాభరణభూషితయై, జగద్ధాత్రియై వెలయు దేవీమూర్తినిం గాంచి, 'యిదేమి?' యనెను.
+
+బ్రహ్మచారి—— మహామాత పూర్వస్థితి.
+
+మహేంద్ర ——అదేమి?
+
+బ్రహచారి —— ఈ దేవి మొదట సింహగజాదివన్య మృగములన్నియు పదతలమునం దొక్కి వన్యపశువాసభూమియందు తన పద్మాసనమును స్థాపించెను. అక్కాలమున సర్వాభరణ భూషితయై, మందహాసవదనయై, మహదైశ్వర్యసంపన్నయై, మహాసుందరియై, బాలార్కారుణవర్ణాభయై ప్రకాశించుచుండెను. ఈమేకు ప్రణామము చేయుము.
+
+మహేంద్రుఁడు, భక్తిభావము చేత జగద్ధాత్రి రూపిణియైన మాతృభూమికి ప్రణామము చేసినపిదప, బ్రహ్మచారి వాని కొక సొరంగమును జూపి ముందు నడిచెను. మహేంద్రుఁడు భయముతోఁ గూడినవాఁడై వెన్నంటిపోయెను. ఆభూగర్భస్థ ఆంధకారమయమైన మందిరమునందు ఎచ్చోటనో కొంచెము వెలుతురు మినుకుమినుకు మని తెలియు చుండెను. ఆ రవంత వెల్తురులో నొక కాళికామూర్తి కనఁబడెను.
+
+బ్రహ్మచారి—— చూడుము, తల్లీయెటు లైపోయియున్నదో

Aananda-Mathamu/page_0059.txt

@@ -0,0 +1,10 @@
+మహేంద్ర——భయముతో, కాళి, యిట్లేల యైనదో?
+
+బ్రహ్మచారి—— 'అంధకార సమాచ్ఛన్నమైన కాలిమామయి యైన మహాకాళి, అపహృతసర్వస్వయై నగ్నయై యున్నది. ఇపుడు దేశమంతయు శ్మశానమై పోయినది. కావున, మహామాత కంకాళమాలినియై యున్నది. తనమంగళమును తన పదతలంబున మెట్టుకొని
+యున్నది ' అని చెప్పుచు కన్నీ రొలుకుచు 'హా తల్లీ!' యనెను.
+
+మహేంద్రుఁడు—— ఈమె చేతియందు ఖేటకర్పరము లేల?
+
+బ్రహచారి —— మేము సంతానులము, వీనిని మాతల్లికి ఆయుధములుగా నిచ్చి యున్నారము. చెప్పుము, “వందేమాతరం.”
+
+మహేంద్రుడు “వం దేమాతరం” అని చెప్పి కాళికి నమస్కరించెను". అనంతరము బ్రహచారి, 'ఈమార్గముగా రమ్ము. 'అని చెప్పి రెండవసొరంగమునకు పోయెను. మహేంద్రుఁడును పోవుచుండెను. పోవునపుడు వా రిర్వురిమీఁదను ప్రాతస్సూర్యకిరణ రాశి సోఁకెను. నలుదిశలయందును పక్షులు కలకల మనికూయుచుండెను. అచ్చట మర్మర ప్రస్తర నిర్మితమైన ప్రశస్తమందిరమునందు సువర్ణ నిర్మితమైన దశభుజవిగ్రహము, ఆనవారుణకిరణమునందు జ్యోతిర్మయమై మందహాసముఖియై ప్రకాశించుచుండెను, బ్రహచారి ప్రణామము చేసి, ఈమెయే తల్లి. ముందెట్లు కావలయునో ఆస్వరూపమును దెలియఁ జేయు చున్నది. దశభుజములు దశదిశలయందు ప్రసారితమై యున్నవి. ఆదశభుజములయందు నానావిధశక్తులు ఆయుధస్వరూపములుగా శోభిల్లుచున్నవి. శత్రువిమర్దితపదయుగళంబును

Aananda-Mathamu/page_0064.txt

@@ -0,0 +1,13 @@
+మును ఆపార్థివమును పవిత్రమునైన మాతృసేవావ్రతదీక్షను గయికొనవలయునని యాలోచించికొని యుండెను. కాఁబట్టి, వాఁడు కల్యాణి చెప్పినదానికి సమ్మతించెను. అనంతర మిర్వురును ఆయాసమును పరిహరించుకొని బిడ్డ నెత్తుకొని పదచిహ్న గ్రామాభిముఖులై బయలు దేరిరి.
+
+పదచిహ్న గ్రామమున కేమార్గముగాఁ గాఁబోవలయునోయది తెలియదు. ఆదుర్భేద్యమైన యరణ్య మధ్యమునందు కొంచెమైనను మార్గమును దిక్కును గోచరించ లేదు. వారు అరణ్యమును దాటిపోయిన మీఁదఁ దెలియఁగలదని తలంచి యుండిరి. ఆయరణ్యమునుండి బైటపోవుటకు దారి కనఁబడ లేదు. అటుఇటుపోయిచూచిరి గాని, తుదకు ఆమఠము చెంతకే రావలసినట్లేర్పడెను. బైటపోవుటకు దారియే కనఁబడ లేదు. అక్కడ, వీరిముందుగా నొక అపరిచితుఁ డైన వైష్ణవ వేషధారి యైన బ్రహ్మచారి నవ్వుచు నిలిచియుండెను. వానింజూచి మహేంద్రుఁడు కోపముతో ‘ఏలనవ్వెద' వనెను.
+
+వైష్ణవసన్యాసి——మీరీయడవి కెట్లు వచ్చితిరి?
+
+మహేంద్ర ——ఎట్లయిన నేమి, వచ్చి చేరితిమి.
+
+వైష్ణవ——వచ్చి చేరితిరికదా! ఏల బైటపోవుటకు తెలియలేదు? అని చెప్పి మఱల నవ్వెను.
+
+మహేంద్ర —— కోపముతో, నవ్వుటచే నేమి ప్రయోజనము, నీవుమాత్రము పోఁగలవా? యనెను.
+
+వైష్ణవ—— నాతోఁగూడ వచ్చినచో మార్గము నగపఱతును; నీవు ఇచ్చటికి సన్న్యాసి వెంబడి వచ్చియుండువు, లేని

Aananda-Mathamu/page_0065.txt

@@ -0,0 +1,11 @@
+యెడల, ఈమఠమునకు వచ్చుటకును, బైటపోవుటకును ఎవరికిని సాధ్యము కాదు.
+
+మహేంద్ర—— నీవు సంతానుఁడవా!
+
+వైష్ణవ——అవును, నేను సంతానుఁడను. నాతోఁగూడ రా; నీకు దారిచూపెద. నీకొఱకే నేనిచటికి వచ్చినాను.
+
+మహేంద్ర —— నీ పేరేమి?
+
+వైష్ణవ——నా పేరు ధీరానంద గోస్వామి. అని చెప్పి, ముందుగా నడిచెను. మహేంద్రుఁడును గల్యాణియు వాని వెనుకఁ బోవుచుండిరి. ధీరానందుఁడు అతిదుర్గమమైన మార్గముగాఁ బిలిచికొనిపోయి బైటవిడిచి పెట్టి, యతఁడు అడవి లోనికి. బ్రవేశించెను.
+
+ఆనందారణ్యమునం దుండి వారి బైటికి వచ్చిరి; కొంత దూరమున వృక్షములచే నలంకరింపఁబడినట్టి యొక ప్రాంతం మారంభమాయెను. ఆ ప్రాంతము నంటియే రాజమార్గము. మణికొంచెము దూరమునందు అరణ్యమునందుండి కలకల మను శబ్దముతో నొక చిన్న యేఱు పాఱుచుండెను. జలము నిర్మలమై నిబిడ మేఘమువలె నీలవర్ణముగా నుండెను. నదీతీరము లందు శ్యామలశోభామయములైన నానాజాతీయ వృక్షములు నీటికి నీడనిచ్చునట్లు వాలియుండెను ఆవృక్షతతులందు నానావిధ పక్షులు నానావిధధ్వనులు చేయుచుండెను. ఆకలకలధ్వని కర్ణానందముగను, మనోహరముగ నుండెను. ఆధ్వని నదీ ప్రవాహ శబ్దముతో మిళితమైవినఁబడుచుండెను. అట్లే వృక్షచ్ఛాయయు జలవర్ణముతోఁ జేరిపోవు చుండెను. కల్యాణి మనస్సు ఆఛాయతోఁ జేరినట్లు కనఁబడుచున్నది. కల్యాణి నదీతీరమునం

Aananda-Mathamu/page_0072.txt

@@ -0,0 +1,13 @@
+నిడికొని, మృదువును అతిమధురమును అతి స్నేహమయమునైన కంఠస్వరముతో, పతినిఁజూచి, దేవతావాక్యము నుల్లంఘించుట
+కేరికిని సాధ్యము కాదు. దేవుఁడు నన్ను రమ్మని చెప్పియున్నాఁడు. ఉల్లంఘనము చేయరాదు. నేనొక్కతె పోయినందున నష్టమేమి ! మీరు గ్రహణము చేసియుండు వ్రతమును త్రికరణశుద్ధిగాఁ జేయుడు. పుణ్యము కల్గును. అందు నాకును స్వర్గలాభము కల్గును. మన మిరువురమును స్వర్గమునం దనంతభోగముల ననుభవింపవచ్చును.
+
+ఇట్లుండఁగా బిడ్డ పాలు త్రాగెను. గుణము కనుపించెను. ఆబిడ్డ కడుపులోనికిం బోయి యున్న విషము మిగులఁ గొంచెమే యైనందున బ్రతికెను. అయినను, మహేంద్రుని దృష్టి బిడ్డవైపు పోలేదు. వాఁడు బిడ్డను భార్యను ఆలింగనము చేసికొని యేడ్చుచుండెను, అపు డరణ్యమునందు మృదువైన మేఘనాదమువలె గంభీర స్వరముతో,
+
+హరే మురారే మధు కైటభారే
+గోపాల గోవిన్ద ముకున్ద శౌరే.</div>
+
+అని వినంబడెను.
+
+అపుడు కల్యాణికి విషము తల 'కెక్కుచుండెను. చేతనము కొంచెము కొంచెముగా తగ్గుచుండెను. ఆమె ప్రేమ భరితురాలై వైకుంఠమునం దుండి వేణునాదము నాలించుచున్న ట్లుండినది.
+
+కల్యాణియు, అప్సరులకంఠమును నిందించుకంఠము వలెఁ దానును మోహభరితురాలై,

Aananda-Mathamu/page_0073.txt

@@ -0,0 +1,24 @@
+హరే మురారే మధుకైటభారే
+గోపాల గోవిన్ద ముకున్ద శౌరే
+హరే మురారే మధు కైటభారే.</div>
+
+మహేంద్రుఁడు కాననమునందు వినఁబడిన స్వరమును, కల్యాణికంఠ స్వరమును విని, విముగ్ధుఁడై తత్తఱపాటుతో 'ఈశ్వరుఁడే సహాయమాత్రుఁడు, వేఱే దిక్కు లేదు' అనెను.
+
+హరే మురే మధుకైటభారే
+గోపాల గోవిక్ట ముకుదTV
+హరే ముగా రే మధు కైటభారే,</div>
+
+అని పక్షులు సైతము ధ్వని చేయ నారంభించెను.
+
+హరే మురారే మధు కైటభారే.</div>
+
+అని నదీజల ప్రవాహకలలక ధ్వనియందును వినఁబడియెను.
+
+అపుడు మహేంద్రుఁడు శోక తాపములను మఱచి పోయి ఉన్మత్తుడై తానును కల్యాణితోఁ గూడ,
+
+హరే మురారే మధుకై టభారే
+గోపాల గోవిన్ద ముకున్ద శౌరే.</div>
+
+అని పాడం దొడంగెను.
+
+కాననంబంతయు వీరికంఠస్వరము ప్రతిధ్వని చేయుచుండెను. క్రమక్రమముగా కల్యాణికంఠస్వరము తగ్గనారంభించెను. అయినను 'హరే మురారే మధుకైటభారే' అని హీనస్వరముతోఁ జెప్పుచుండెను.

Aananda-Mathamu/page_0080.txt

@@ -0,0 +1,19 @@
+మహేంద్రుఁడు 'మొదట విస్మితుఁ డయ్యెను. అనంతరము అబధ్ధ మని యెంచుకొని పరీక్షార్థము బయట పోయెను, ఎవరుసు ఆటంకము చేయలేదు. మహేంద్రుడు వీధివఱకును బోయెను.
+
+ఆగంతకుఁడు, సత్యానందుని జూచి —— మహారాజా ! తామేల పోవుట లేదు ! నేను తమకొఱకేకదా వచ్చినది' యనెను.
+
+సత్యా ——నీ వెవరు ? ధీరానందగోస్వామివా?
+
+ధీరా——ఔను, మహాస్వామి.
+
+సత్యా —— నీవు పహరావాఁ డైన దెట్లు?
+
+దీరా—— భవానందుఁడు నన్ను పంపించెను. నేను నగరమునకు వచ్చి, తాము కారాగృహమునం దున్నట్లు తెలిసికొని, కొన్ని దుత్తూర మిశ్రమమైన గుళికలతో నిచ్చటికి వచ్చితిని. వాఁడు దానిని తిని మైమఱచి భూశాయియై పడి యున్నాఁడు. నేను ధరించి కొనియుండు కోటు, షరాయి, టోపి, బళ్లేము ఇవి ఆ సాహేబువే.
+
+సత్యా——నీవు దీనిని ధరించుకొని పొమ్ము. నే నిప్పుడే బయలు వెడలను,
+
+ధీరా——ఏల ? కారణ మేమి ?
+
+సత్యా——ఈదినము సంతానుల పరీక్ష,
+
+మహేంద్రుఁడు మరలి వచ్చెను. సత్యానందుఁడు చూచి 'ఏల మరలవచ్చితివి' అని యడిగెను.

Aananda-Mathamu/page_0081.txt

@@ -0,0 +1,11 @@
+మహేంద్ర——తాము నిశ్చయముగా సిద్ధపురుషులు, అయినను నేను తమ్ము విడిచి యుండువాఁడను కాను.
+
+సత్యా——అట్లయినచో నుండుము, మనమిర్వురము వేఱు విధముగా విడివడి పోవుదము.
+
+ధీరానందుఁడు వెడలిపోయెను. సత్యానందుఁడును, మహేంద్ర సింహుఁడును కారాగృహముననే యుండిరి.
+
+పదునైదవ ప్రకరణము</p>
+
+మహేంద్రునికూఁతురు సంరక్షింపబడుట.</p>
+
+బ్రహచారి చేయుగానమును అనేకులు వినిరి. వారిలో జీవానందుఁడును ఆ గానమును వినెను. మహేంద్రుని అనువర్తియై వానిని జూచికొనవలసినదని జీవానందునికి బ్రహ్మచారి యాజ్ఞయైన విషయము పాఠకమహాశయునకు విదితమేకదా! మార్గమునందు ఒక్క స్త్రీని జూచెను. అది యేడు దినముల నుండి పస్తుగా పడి యుండెను, ఆమెకు జీ దానము చేయుటకు జీవానందునికి రెండు మూడు గడియలసేపు విళంబ మయ్యెను. ఆస్త్రీని బ్రతికించి తిట్టుచు పిలిచికొని వచ్చెను. (అవకాశమునకు ఆస్త్రీ యే కారణము) వచ్చునపుడు తన ప్రభువైన బ్రహ్మచారిని ముసల్తానులు పట్టుకొనిపోవుటను జూచినదేగాకఁ ఆప్రభువు చేయు గానము చెవిని సోఁకెను.

Aananda-Mathamu/page_0087.txt

@@ -0,0 +1,13 @@
+నిమి, బిడ్డ నెత్తికొని వంటయింటికిఁ బోయెను. తుమ్మ రేకులవంటి అన్నమును, కందిపప్పును, అపుడుకాచిన నేయియును, ఇంక నేమేమో పచ్చళ్ళును తీసికొనివచ్చి జీవానందునికి వడ్డించెను. జీవానందుఁడు భోజనము చేయుచు, 'నిమి ! నీ వుండుచోటు క్షామ' మని యెవరు చెప్పుదురు?
+
+నిమి——క్షామము మాకును వచ్చును. అయినను, వర్షము కురిసినది నీకు దెలియదా? నీవు పోయిన వెంటనేకదా
+కురిసినది, మా పొలములన్ని యు బాగుగా పండెను. అయినను మే మిద్దరము పక్షులవలె నున్నారము, కసుక మాకు చాలదా యేమి? ఎవరైనను ఎడప తడప వచ్చినచో వారి కింత పెట్టి మే మింత తినుచున్నాము. అదియునుగాక, అందఱును ధనాశ చే పండిన ధాన్యమును నగరమునకుఁ దీసికొనిపోయి అమ్మి వేసిరి. మేము అమ్మక యున్నాము.
+
+జీవా—— నీవదినె యెక్కడ ?
+
+నిమి, తలవంచుకొని మెల్లఁగా—— రెండుమూఁడుపళ్ల బియ్యము తీసికొని పోయెను, బియ్య మెవ రిత్తురు ?
+
+జీవానందునికి యిట్టి యన్నము చాల దీనములనుండి దొరక లేదు. ఇది వానికి అదృష్టసమయ మని తోఁచెను. వాఁడు
+వృథామాటలచే 'కాలము గడుపుట కిష్టము లేక గబగబ భోజనము చేసెను. శ్రీమతి నిమాయిమణి తనకును తనమగనికిని
+వలసినంత వంట చేసి యుండెను. ఆకులో నేమియు లేనందున నిమాయి యేమియు తోఁపక మగని భాగమును దెచ్చి వడ్డిం
+చెను. నిమాయిమణి, 'అన్నా ! ఇంకేమైనను గావలయునా?'యనెను.

Aananda-Mathamu/page_0098.txt

@@ -0,0 +1,3 @@
+డాశ్చర్యపడి ఖిన్నుఁడై భయంపడెను, జీవానందునివలెనే భవానందుఁడును మహేంద్రుని భార్యను శిశువునుగూడ చూచి
+యుండ లేదు. జీవానందుఁ డే కారణముచే మహేంద్రుని భార్యయును బిడ్డనుగానుండవచ్చునని యూహించెనో యాకారణము భవానందునికి గోచరింపలేదు. అతఁడు బ్రహ్మచారిని మహేంద్రుని సహితముగా పట్టుకొని పోయినదియు చూచి యుండలేదు. బిడ్డయు నచ్చట నుండ లేదు ఆడబ్బినిచూచి, 'యెవరోరమణీమణి విషమునుగ్రోలి ప్రాణము విడిచిన' దని నిశ్చయించెను. భవానందుఁ డాశవసమీపంబునఁ గూర్చుండి దాని కపోలముపై చేయిడి పెద్ద ప్రొద్దు చింతించి, పిమ్మట తల, చేతులు, కాళ్లు మొదలగు నవయవము లందు చేయిడి చూచెను, మరల ననేక విధములుగా ఇతరులకుఁ దెలియని పరీక్షలను జేసెను, ఇంకను ప్రాణ మున్నదని తెలిసికొనెనుగాని, బ్రతికించుమార్గ మెయ్యది యను సాలోచనయందు మగ్నుఁడాయెను. మఱికొంత సేపటికి యడవి కేఁగి, యొక చెట్టునుండి కొన్ని యాకులను గ్రహించి చేతితో నలిపి రసమును శవముయొక్క నోటిలోఁబోసి వ్రేళ్లచ కంఠ పర్యంతము పోవునట్లు చేసినదేగాక, కనులయందును నాసికారంధ్రములందును ఆరసమునే కొంచెము కొంచెముగా విడిచెను. మఱియు శరీరమంతయుఁ బూసెను. ఇట్లు క్షణక్షణంబును జేయుచు, అపుడపుడు నాసికాగ్రంబునం
+జేయిడి యూపిరివచ్చుటను గని పెట్టుచుండెను. తన ప్రయత్నము విఫలమైన ట్లగుపడేను. ఇట్లు చాల సేపు పరీక్షించు చుండఁగా నాశవ ముఖము కొంచెము ప్రఫుల్ల మాయెసు. శ్వాసము వ్రేలికి కొంచెము సోఁకెను, మరల నాయాకుల రసమునే పిండెను.

Aananda-Mathamu/page_0101.txt

@@ -0,0 +1,7 @@
+ఎవఁడు రణంబునందు జయదాతయో;మన మట్టిమహానుభావుని యుపాసకులము, అతని కృపచే మన బాహువులయం దమిత బల మున్నది. ఆతఁ డిచ్ఛామాత్రుఁడై యున్నాడు. అతని సత్సంకల్పముచే మనకు రణంబున జయంబు గలుగును పదండి, ఆయవనపురంబును పాడు చేసి' కాల్చి భస్మ రాశిగాఁ జేయుదము. ఆక్రూరుల నివాసంబు నగ్ని సంస్కారంబు చేసి, ఆజయనదీ జలంబులయందు గలిపి వత్తము చెప్పుఁడు.. “హరే మురారే మధు కైటభారే” అని.
+
+ఆసమయంబున కాననమునుండి యతి భీషణం బగుధ్వనిచే సహస్ర సహస్రకంఠము లేకమై“హరే మురారే మధుకైట
+భారే” యని, ధ్వనిత మాయెను. వేలకొలఁది ఖడ్గంబు లొక్కతూరిగా ఝణత్కారశబ్దము లిచ్చెను. వేలకొలఁది బల్లెములు
+పై కెత్తఁబడెను. 'వేలకొలఁది జనుల భుజాస్ఫాలనశబ్దము వజ్ర నినాదమై చెలంగెను. వేలకొలఁది భిండి వాలంబులును మసల ముద్గరంబులును కర్కశము లగుకుంతములును ఒక దానితో నొకటి యొరసికొనుటనలనఁ గలిగిన శబ్దము భీషణముగా
+నుండెను. ఈ మహా కోలాహలంబున కోర్వక వన్యమృగంబులు కాననంబును విడిచి పాఱిపోయెను. పక్షులు భయంబున ఉచ్చనాదము చేయుచు నెగిరినందున గగనంబు చీఁకటి కమ్మెను. అపుడు నూర్లకోలఁది జయ భేరులు మ్రోగెను. “హరే
+మురారే మధుకైటభారే” యనుచు కాననమునుండి శ్రేణీ బద్ధులై సంతానులు తండతండములుగా బయలు దేరిరి. నెమ్మదిగా పోవుచుండిరి. నిదానముగను గంభీరముగను పదవి క్షేపము చేయుచు గట్టిగా హరినామంబుల నుడువుచు నాయంధ

Aananda-Mathamu/page_0106.txt

@@ -0,0 +1,2 @@
+దించెను. ఎవఁడేని కవియైనవాఁడు ఆ నవీన “కృష్ణత్వచం గ్రంధి మతీం దధాన” ను గాంచి యుండిన యెడల, ఇప్పుడు మన్మథుని వినాశ మట్లుండుగాక, ఆమన్మథుని పునర్జీ వనశంక చేయును. ఈ ప్రకారము సజ్జీ భూతురాలైన, యానవీనసన్న్యాసిని నాల్గుప్రక్కలను సావధానముగాఁ జూచి యెవ్వరును లేరని తెలిసికొని, గోప్యముగా రక్షింపఁబడిన యొక పేటికను దీసి దానియం దుండిన యొక మూటను విప్పి నేలపై నుంచెను. అవి కేవలము భావమగుపుస్తకములుగా నుండెను. మనసునందు వీని నేమి చేయవచ్చును? వెంటఁ దీసికొనిపోయి చేయునదేమి ? ఈ భారమును మోయు టెట్లు ! ఇచట నుంచిపోయినచో: బ్రయోజనమేమి ? జ్ఞానముచే సుఖము లే దనునది తెలిసెను. అది కేవలము భస్మరాశిమాత్రమై యున్నది. ఆభస్మము భస్మముతోనే పోవలసినదని యెంచి అగ్రంథముల నొకటొకటిగా మండెడు మంటలో వైచెను. కావ్య, సాహిత్య, అలంకార, వ్యాకరణములు, (ఇఁకను నేమేమి యిండునో చెప్పనలవి కాదు) అన్నియు భస్మావశిష్ట మైపోయెను.
+రాత్రి రెండవజామున యంధ కారంబున శాంతి సన్యాసవేషంబుతోఁ దలుపు తెఱచుకొని యేకాకిగా గంభీరమైన వనమధ్యమును బ్రవేశిం చెను. గ్రామవాసు లా యర్థరాత్రి సమయంబున కాననమధ్యమందు అపూర్వమైన సంగీత ధ్వనిని వినిరి.

Aananda-Mathamu/page_0108.txt

@@ -0,0 +1,17 @@
+కార లాఘవంబున నీయపజయము సంభవించెను. ఇప్పుడు చేయవలసిన దేమనిన, మనము నట్టి యస్త్ర సాధనఁ బులను
+చాలినంత సంపాదింపవలయును.
+
+జీవానంద—— అది బహు కఠిన వ్యాపారము.
+
+సత్యానంద—— కఠిన వ్యాపారమా! జీవానందా! నీవు సంతానుఁడ వై యుండియు నిట్టి మాట చెప్పఁదగునా ! మన
+కసాధ్యమైన కార్య మెద్ది కలదు ?
+
+జీవానంద—— స్వామీ ! వాని నెట్లు సాధింప నగునో సెల వొసంగుఁడు.
+
+సత్యానంద—— వాని సంగ్రహార్థమై నేఁటి రాత్రికి తీర్థయాత్ర వెడలెదను. నేను మరల వచ్చునంతవఱకును మీరు ఎక్కువ పనులకుఁ బోకుండుఁడు; సంతానులలో ఐకమత్యంబును గాపాడుకొని యుండుడు; మీరు వారికి గ్రాసపసనంబుల
+నిచ్చుచుఁడుటయేగాక, మాతృరణ జయార్థమై అర్థ భాండాగారంబును పూర్ణముగా వృద్ధిపణిచియుంచి కొనుఁడు. ఈ భారము
+మీయిరువురపై నున్నది.
+
+భవానంద—— స్వామి ! తీర్థయాత్ర చేసి వీనిని సం సంగ్రహంబు చేయుట యెట్లు? మందు, గుండు, తుపాకి, ఫిరంగి మొదలగువానిని విలువకుఁ గొని పంపుట చాల కష్టము. మఱియు ఇవన్నియు దొరకు టెక్కడ? విక్రయించు వా రెవరు! తెచ్చువారెవరు?
+
+సత్యానంద——వెల యిచ్చి కొనుటకు నాచేత కాదు. నేను పనివాండ్రను బంపెదను, ఇచ్చటనే వాని నన్నిటిని తయారు చేయవలయును.

Aananda-Mathamu/page_0111.txt

@@ -0,0 +1,15 @@
+చిత్తాకర్షణ చేయుటయందు దక్షుఁడు. నేను పోయెదను; ఇంకొక మాట యున్నది, దానిని మనసుంచి వినుఁడు.
+
+అనఁగా, వారిర్వురును చేతులు జోడించుకొని ఆజ్ఞ పాలింపవలయు నని విన్నవించుకొనిరి.
+
+సత్యానంద——మీ రిరువు రేమైన యపరాధమును జేసి యుండినను, లేక, నేవచ్చునంతలోఁ జేసినను, నేవచ్చువఱకును దానికి ప్రాయశ్చిత్తము జరుపవలదు. నే వచ్చినపిదప, ప్రొయశ్చిత్తము జరపఁ దగినది.
+
+ఇట్లు చెప్పి సత్యానందుఁడు స్వస్థానంబునకుఁ జనెను. భవానందుఁడును జీవానందుఁడును పరస్పరము కన్ను లెగరవేసి తల లల్లాడించిరి.
+
+భవానంద—— నీమీఁది మాటయే కదా?
+
+జీవానఁద—— ఉండవచ్చును. చెల్లెలింటికి మహేంద్రుని బిడ్డను విడిచిరాఁ బోయి యుంటిని.
+
+భవానంద—— దానియందు దోష మేమి? అదేమి నిషిద్ధము కాదు; బ్రాహ్మణీని జూచివచ్చితివా యేమి?
+
+జీవానంద—— గురు దేవుఁడు దానినే మనస్సున నుంచుకొని చెప్పియుండవచ్చునని తోఁచుచున్నది.

Aananda-Mathamu/page_0116.txt

@@ -0,0 +1,12 @@
+సత్యానంద——మన పెద్దలు శాస్త్రముల మూలముగ చాలకాలమునుండి చెప్పిన మాటలనే గదా నేను నీకుఁ జెప్పినాఁడను ఈశ్వరుఁడు త్రిగుణాత్మకుఁ డనుటను నీ వెఱుఁగుదువుగదా?
+
+మహేంద్ర——ఎఱుఁగుదును; సత్త్వ రజస్తమంబులను నీ మూఁడును త్రిగుణములు.
+
+సత్యానంద——మంచిది, ఈ మూఁడు గుణములకును వేర్వేఱు ఉపాసనలు కలవు భగవంతుఁడు తన సత్త్వగుణముచే దయాదాక్షిణ్యాదుల నుత్పత్తి చేయుచున్నాఁడు. కనుక ఆయు పాసనము భక్తితోఁ జేయవలయును; చైతన్యసంప్రదాయస్థు లట్లు చేసెదరు. రజోగుణము చేత నాతని శక్తి ఉత్పత్తి యగుచున్నది. దీని యుపాసన యుద్ధము చేతను, దేశ ద్వేషుల
+నిధనంబునను గావలయును; మేము దాని నాచరించెదము. తమోగుణము చేత భగవంతుఁడు శరీరి యగుచున్నాఁడు.
+చతుర్భుజాది రూపంబుల నిచ్ఛామాత్రంబున ధరించును. ప్రక్బందనాద్యుపచారములచే నీగుణము యొక్క పూజ కావలయును; సాధారణజనులు దీని నాచరింతురు. ఇపుడు తెలిసి నదా?
+
+మహేంద్ర—— తెలిసెను. సంతానులు ఉపాసక సంప్రదాయకులుగ మాత్ర మున్నారా?
+
+సత్యానంద——ఔను, మనకు రాజ్యము వలదు. మ్లేచ్ఛులు భగవంతుని విద్వేషులై యుండుటఁబట్టి వారిని సమూలముగా
+హతము చేయవలయు ననునది యొకటే సంకల్పము.

Aananda-Mathamu/page_0122.txt

@@ -0,0 +1,14 @@
+ఇరువదినాలుగవ ప్రకరణము</p>
+
+మహేంద్రుఁడు శాంతిని దెలిసికొనుట</p>
+
+మహేంద్రుడు సత్యానందుని పదకమలంబుల కెఱఁగి, యనుజ్ఞఁ గైకొనియె. అతనితో నింకొక మనుష్యుఁడును దీక్షితుండై యుండెను. అతఁడును వచ్చి సత్యానందునికి మ్రొక్కెను, సత్యానందుఁ డాశీర్వదించి కృష్ణాజినము పైఁ గూర్చుండ
+నియమించెను, అనంతరము, యోగ క్షేమలాభములను గూర్చి ముచ్చటించుచుండి, 'కుమారా! నీకు స్థిరమైన భక్తి కలదా?'
+యని యడిగెను.
+
+శిష్యుఁడు—— ఎట్లు చెప్పఁగలను? మన మెవనిని భక్తిగల వాఁడని నుడివెదమో యట్టివాఁడు శుద్ధ శుంఠయై యాత్మ ప్రతారణుఁ డై యుండును.
+
+సత్యానందుఁడు సంతోషపడి, 'చక్కఁగా నుడివితివి; భక్తి నె ట్లతిక్రమింపవలయునో యావిధమగు అనుష్ఠానము చేయుము. నీ ప్రయత్నము సఫలము కానిమ్మని దీవించెను. ఏలన వత్సా నీవింకను బాలుఁడవుగా నున్నావు. నిన్నే పేరున పిలుతును? దానిని గుఱించి నేనిదివఱకు ఆలోచించలేదు.'
+
+నూతనసంతానుఁడు—— తమమనంబునం దేపేరు తోఁచెడినో యా పేరునఁ బిలువవచ్చును. నేను వైష్ణవుల దాసాను
+దాసుఁడను.

Aananda-Mathamu/page_0123.txt

@@ -0,0 +1,15 @@
+సత్యానం—— నీయొక్క నవీనవయస్సును బట్టి నీకు నవీనానందుఁ డని పే రిడిన బాగని తోఁచుచున్నది. కావున నీ
+వానామంబును పరిగ్రహింపుము, అయిన నీ మొదటి పేరేమి? చెప్పుట కేమి యభ్యంతర ముండినను జెప్పవలయును, నాకుఁ జెప్పినయెడల వేఱెవ్వరి చెవిని సోఁకదని నమ్ముము, సంతానుల మర్మమేమనఁగా, ఏదైనను సరియే, ఏవిషయమైనను సరియే, ఆది వాచ్యమైయుండినను సరియే, గురువునకుఁ జెప్ప వలయును. చెప్పినందునఁ నష్టమేమియు నుండదు.
+
+శిష్యుఁడు—— నా మొదటి పేరు శాంతిరామదేవశర్మ.
+
+సత్యానంద——నీ పేరు శాంతిమణి పాపివి కాదా?
+
+అని చెప్పి, సత్యానందుఁడు వ్రేలాడుచుండిన గడ్డమును పట్టి యీడ్వగా నది యూడి వచ్చెను. పిదవ, సత్యానందుఁడు
+తల్లీ! 'నాయెడ వంచన చేయ నగునా? ఈయల్ప వయస్సుననే వంచన నేర్చినచో నింకేమి? మీసమును గడ్డ ముంచుకొనిన నేమి? నీకంఠ స్వరము, కనుచూపులు, ఈ ముసలివానిముందు మఱుగుపఱుప నగునా! నేను తెలివిమాలిన వాఁడనై యుండినచో నింతటి గొప్ప కార్యమునకుఁ బూనఁగలనా?' యనెను.
+
+శాంతి——ముఖము మాడ్చుకొని రెండు కన్నులును మూసికొని యధోవదనయై యుండెను. వెంటనే కనులు తెఱిచి
+యావృద్ధునిపై విలోలకటాక్షమును నిగుడించి, 'ప్రభూ! ఏమి దోషము నాచరించితిని. స్త్రీ బాహువులయం దెపుడును బల
+ముండదా?' యనెను,
+
+సత్యానంద—— గోప్పదంబున నీ రున్న యట్లే,

Aananda-Mathamu/page_0124.txt

@@ -0,0 +1,27 @@
+శాంతి—— సంతానుల బాహుబలంబును తా మెపుడైనను పరీక్ష చేసి యున్నారా?
+
+బ్రహ్మచారి—— పరీక్షించి యున్నాను.
+
+ఇట్లని చెప్పి సత్యానందుఁ డొక యుక్కు ధనుస్సును, నొక యినుపతంతిని దెచ్చియిచ్చి, “యెవఁ డీధనుస్సున నీతంతిని
+గట్టి, వింటిని వంచి, టంకారము చేయునో, వాఁడే సంతానుఁ'డనెను.
+
+శాంతి——వింటిని తంతిని చేతఁ దీసికొని చక్కఁగాఁ జూచి సంతాను లంద ఱీపరీక్షయందు ఉత్తీర్ణులైనా రా? యనియెను.
+
+సత్యానంద—— లేదు. దీనిచే వారి బల మెంతటి దనునది నిశ్చయించుకొని యున్నాను,
+
+శాంతి——అట్లయిన నెంద ఱీపరీక్షలో ఉత్తీర్ణులైన వారు.
+
+సత్యానంద—— ఇరువురు మాత్రము,
+
+శాంతి——ఎవ రెవ రని యడుగవచ్చునా?
+
+సత్యానంద——చెప్పుటయందు నిషేధ మేమియు లేదు. నేనొకండను
+
+శాంతి—— రెండవవా రెవరు?
+
+సత్యానంద—— జీవానందుఁడు.
+
+శాంతి——వింటిని తంతిని దీసికొని కొంచెమైనను శ్రమ లేక విల్లు వంచి, నిమిషమాత్రంబునఁ బూన్చి సత్యానందుని
+పాదముల సమీపమున పాఱవై చెను.
+
+సత్యానందుఁ డాశ్చర్యభయంబు లొంది స్తంభితుఁ డాయెను. కొన్ని నిమిషముల కిదేమి? నీవు దేవివా? లేక మానవస్త్రీ వా!' యని యడిగెను.

Aananda-Mathamu/page_0133.txt

@@ -0,0 +1,20 @@
+జీవానంద——మ ఱెవ్వరి గది?
+
+శాంతి—— నాగది.
+
+జీవానంద——నీది కాదు. నీ వెవరవు?
+
+శాంతి—— నేను నీ చెల్లెలి మగఁడను.
+
+జీవానంద.——నీవు నావాడ వగుదువో కాదో! నేను నీవాఁడ నని తోచుచున్నది. నీకంఠ ధ్వని నాభార్య కంఠ ధ్వనివలె నున్న ట్లగపడుచున్నది.
+
+శాంతి—— బహుశాలము నీ భార్యకును నాకును ఏకాత్మ భావ ముండెను. దానిచే నిరువుర కంఠధ్వను లొకటిగా నుండవచ్చునని తోఁచుచున్నది.
+
+జీవానంద——ఏమి? చాలా అధిక ప్రసంగము లాడెదవు? ఈ మఠమునఁ గాక ఇతరస్థలమై యుండినచో నొక్క గుద్దుగుద్ది
+పండ్లు రాలగొట్టి యుండును,
+
+శాంతి—— పండ్లూడఁ గొట్టుట సామాన్యము కాదు. నిన్నటి దినము నగరమున నెంతమంది దంతము లూడఁ గొట్టితివి, లెక్క పెట్టుము, వ్రేళ్లు విడిచెదను, ఏదీ చూతము, దంభముచే గార్య మగుట లేదు, నే నిచ్చట పరుండినాను, నిద్దుర
+వచ్చుచున్నది, మీరు సంతానులలోఁ జేరినవారు, గత్తర యాయెనా వెంటనే పాఱిపోయి బ్రాహ్మణ స్త్రీల చీరలను
+కప్పుకొని దాఁగుదురు.
+
+జీవానందఠాకూరు మహాకోపము వహించెను, సత్యానందుఁడు ఆనందమఠమున సంతానులు పరస్పరము కొట్టు కొనరాదని నిషేధించి యున్నాఁడు. అయినను, వీనినోరు మూయింపక యుండఁగూడదు. చెంపదెబ్బ తీయవలసియే

Aananda-Mathamu/page_0134.txt

@@ -0,0 +1,22 @@
+యున్న దని యనుకొనెను. కోపముచే శరీరమాద్యంతమును మండుట కారంభించెను. అయినను కంఠస్వర మతి మనోహరం బై స్వర్గ కవాటము తెఱువఁబడి వచ్చుచున్నదో యను నట్లుండెను. వినరాని కటూక్తులు మర్మ భేదియై యుండెను. జీవానందుఁడు లేచుటకును కూర్చుండుటకును ఇష్టము లేనివాఁడై యుండెను. ఉభయసంకటముగా నుండెను. తుదకు, “మహాశయుఁడా! ఈయిల్లు నాది; చాల కాలమునుండి నాయనుభవమున నున్నది. తాము బైటపొండు” అనెను.
+
+శాంతి——ఈయిల్లు నాది; ఇప్పటికి ఒక గడియ ప్రొద్దుగా నాయనుభవమున నున్నది; కనుక తామే బైటికి పొండు.
+
+జీవానంద——ఇది మఠముగా నుండుట చేత, దుడ్డుకఱ్ఱతోఁ గొట్టి నిన్ను నరకకూపంబున కనుపనై తిని, అయినను, ఇప్పుడే
+మహాస్వాముల యనుజ్ఞ నొందివచ్చి నిన్ను వెడలఁగొట్టెదను.
+
+శాంతి—— నేను మహాస్వాముల యనుజ్ఞ నొందియే నిన్నుఁ దఱుమగొట్టెద; నీవు దూరముగా పొమ్ము.
+
+జీవానంద—— మంచిది; ఈ యిల్లు నీది కాదుకదా? స్వాములవారినే యడిగివచ్చెదను; నీ పేరేమి? చెప్పుము.
+
+శాంతి——నా పేరు నవీనానంద గోస్వామి. నీ పేరేమి?
+
+జీవానంద——నా పేరు జీవానంద గోస్వామి.
+
+శాంతి——నీవేనా జీవానంద గోస్వామివి ! కావుననే యిట్లు?
+
+జీవానంద——ఎట్లు?
+
+శాంతి——జనులు చెప్పుచున్నారు, నేనేమి చేయుదును?
+
+జీవానంద—— ఏమని చెప్పెదరు?

Aananda-Mathamu/page_0135.txt

@@ -0,0 +1,28 @@
+శాంతి—— దానిని జెప్పుటకు నా కేమిభయము ? జనులు జీవానందుఁడు భ్రష్టుఁడు మూర్ఖుఁడు, అని చెప్పెదరు.
+
+జీవానంద—— భ్రష్టుఁడు, మూర్ఖుఁడు, ఇంక నేమనియెదరు!
+
+శాంతి——బుద్ధి లేనివాఁడు, అని కూడ.
+
+జీవానంద—— ఇంక నేమి చెప్పెదరు?
+
+శాంతి—— యుద్ధమునందు చేతకానివాఁ డని.
+
+జీవానందునికి శరీరమంతయు కోపముచే ధగధగ మండి, ఇంక నేమైనఁ గలదా!' యని యడిగెను.
+
+శాంతి——ఇంకెంతని చెప్పుదును, నిమాయి తన చెల్లెలని కూడ చెప్పెదరు.
+
+జీవానంద——నీవు గూబవు
+
+శాంతి—— నీవు ఎలుగుబంటివి.
+
+జీవానంద——నీవు ఉలూక, ఆర్వాచీన, నాస్తిక, విధర్మ, భ్రష్ట, సామరుఁడవు.
+
+శాంతి——నీవు యలాయవాయవోచీచః, నీవు స్తుశ్చుభిశ్చ్వళాత్ , నీవు ష్టుభిష్ట యాదాంతయో. *
+
+జీవానంద——ఓరీ! ఇటనుండి వెడలుము, లేకున్న నీగడ్డమును పెరికి వేయుదును చూడుము.
+
+శాంతి, గడ్డమును పట్టినచోఁ బ్రమాద మగు ననియెంచికొని స్థలమును విడిచి పలాయన తత్పరురా లయ్యెను.
+
+జీవానందుఁడు వెంటనంటి పరుగెత్తెను, మఠమును విడిచి బయటికి పోయినచో రెండుతన్నులు తన్నవచ్చు నని తలంచి
+పరువిడెను, శాంతి యెంతైనను స్త్రీ పరువిడెడి యభ్యాసము

Aananda-Mathamu/page_0140.txt

@@ -0,0 +1,14 @@
+జీవానంద—— అచ్చటికి స్త్రీలు పోరాదు.
+
+శాంతి——నేని స్త్రీని కాదు గదా?
+
+జీవానంద—— నేను స్వామియాజ్ఞ నుల్లంఘింపఁజాలను.
+
+శాంతి—— నాకు స్వామియాజ్ఞ యై యున్నది. కుంజమునకు బోయిన పిదప నంతయుఁ జెప్పెదను. నే నింటికిఁ బోవక గడ్డమును మీసమును తీయను. గడ్డమును తీయకుండినచో నీ పాడుమూతి దానిని నీవు గుర్తింపపు, ఛీ ! పురుషజాతి యెటువంటిది!
+
+ఇరువదియాఱవ ప్రకరణము</p>
+
+సంతానులు తమపరాక్రమమును జూపుట,</p>
+
+కడచిన డెబ్బదియాఱవ సంవత్సరము సంపూర్ణ మాయెను. బంగాళా దేశమునందు నాల్గుపాళ్లో యెనిమిది పాళ్లో లేక
+యెన్ని కోట్లజనులో దాని నెవరు చెప్పఁగలరు? ఎందఱనో యమపురికిఁ బంపి వేసి యాదుర్వత్సరము తానును కాలగ్రాస మొందెను. డెబ్బది యేడవసంవత్సరమున దేవుఁడు సుప్రసన్నుఁ డాయెను, సువృష్టి కలిగెను. పృథ్వి సస్య శాలిని యాయెను. జీవ మాత్రావశిష్టులు కడుపు నిండుగ భుజించిరి. అనాహారులై యుండినవారును, అల్పాహారులై యుండిన వారును, పూర్ణాహారము నొక్క టేసారి తిని, యఱిగించుకొన లేక మృతులైరి. పృథ్వి సస్యశాలిని యాయెనుగాని, జనశూన్యము, గ్రామం

Aananda-Mathamu/page_0141.txt

@@ -0,0 +1 @@
+బులలోని యిండ్లు పాడుపడి పశుపక్షులకు విశ్రామభూమియై ప్రేతభీతికిఁ గారణమాయెను. పంటభూములను సాగుబడి చేయువారు లేక, బీడుపడి గట్టి పెరిఁగి యుండెను. దేశమంతయు కాననమున లేఁ గన్పట్టెను. ఎచ్చట శ్యామలకోమల మగు సస్య రాశి ప్రకాశించుచుండునో; ఎచ్చట అసంఖ్యాకములగు పశుపక్షులు మేయుచుండునో; ఎయ్యది. గ్రామమం దుండు యువకయువతులు గుంపు చేరి యామోద ప్రమోదంబులఁ జేయుచుండిన యుద్యానభూములుగా నుండునో; అవియన్నియు ఘోరతరమైనవనంబగుచు వచ్చెను. ఒక యేఁడు కడచెను; రెండేండ్లు చెల్లెను, మూఁడేండ్లాయెను. కాననము మఱింత వృద్ధియగుచు వచ్చెను. ఏస్థలము మనుష్యుని సుఖంబున కాటపట్టై యుండెనో యది నరమాంస లోలుప మైన వ్యాఘ్రదులకు వాస స్థలమాయెను, ఎచ్చట సుందరీమణులు గుంపు చేరి యలకాంకిత చరణంబులయందలి గజ్జెలు, పిల్లాండ్లు, గోలుసులు, మెట్టులు ఈ మొదలగు నాభరణములు ఘల్లు ఘల్లున శబ్దము చేయఁగా నెచ్చెలులతో సరససల్లాపము లాడుచు పకపక నవ్వుచుఁ బోవుచుండిరో యాస్థలములయందు భల్లూకములు బిలంబులను ద్రవ్వికోని పిల్లలను కని లాలన పాలన చేయ నారంభించెను. ఎచ్చట పిన్న వాండ్రు పిన్న వయసున సంధ్యాకాల మల్లికా కుసుమమువలె ఉత్ఫుల్లహృదయులై యాటపాటలఁ బొద్దు పుచ్చుచు సంచరించుచుండిరో యాస్థలములయందు మత్తగజంబులు చెట్ల కొమ్మలను లాగుచుఁ దిరుగుచుండెను. ఎచ్చట దుర్గోత్సవములు జరుగుచుండెనో యచ్చట సృగాలావాస

Aananda-Mathamu/page_0147.txt

@@ -0,0 +1,7 @@
+మునకై మంచి బియ్యము నెయ్యి గోధములు మొదలగువానిని బండ్లపై తెప్పించుచుండిరి, దానిం గని నోట నీరూరి నూతనముగ సంతాను లైన మాలలు ఆబండ్ల నడ్డగించిరి. అయినను, వారు థామసుయొక్క సిపాయీల చేత నుండిన తుపాకుల దెబ్బల కోర్వక, 'వెన్నిచ్చి పాఱిరి. కేష్ట౯ థామసు తత్ క్షణమే కలకత్తాకు వ్రాసిన దేమనఁగా:——
+
+ఈదినము నూట 'యేఁబది యేడ్గురు కంపెనీసిపాయీలను దీసికొనిపోయి పదునాల్గు వేల నేడు సూర్ల రాజవిద్రోహులను
+పరాజయ మొందించితిని. ఈ రాజవిద్రోహులలో రెండు వేల నూటయేఁబది ముగ్గురు హతులైరి; వేయియు నిన్నూటముప్పది
+ముగ్గుకు గాయ మొందిరి: ఏడ్గురు ఖైదీలుగాఁ జిక్కిరి. అని వ్రాసెను—— ఇందు తుదిమాటమూత్రమే సత్యము. కేష్ట౯ థామసు,
+'బ్లేనహిం' లేక రసవాకుని యుద్ధమునందు జయము కల్గినదని తెలిసికొని గడ్డమును మీసమును దువ్వుకొనుచు నచ్చటచ్చట
+తిరుగుచుండెను. మఱియు డనివర్తుదొరతో, ఇంకేమి? రాజ విద్రోహము నివారణ మాయెను; నీపుత్ర కళత్రములను కలకత్తానుండి రప్పించుకొనవచ్చు నని హెచ్చరిక చేసెను. డనివర్తు, 'అటులనే కానిండు; తామిచ్చట నింకను పదిదినము లుండుఁడు; దేశ స్థితి యింకను గొంచెము స్తిమితమునకు రానిండు, తదనంతరము నాభార్యయు పిల్లలు వత్తు' రనియెను. డనివర్తునింట చాల గొట్టెలును కోళ్లును నుండెను, ఉత్తమ మైన పన్నీరును నానావిధము లగు అడవిపక్షులును మృగములును నతనిభోజనమునకు సిద్ద మగుచుండెను. గడ్డము పెంచినవాఁ డొక బబ్బర్చి

Aananda-Mathamu/page_0150.txt

@@ -0,0 +1,27 @@
+సన్యాసి—— నేను సన్యాసిని.
+
+కేప్ట౯——నీవు (Rebel) (రాజద్రోహివి).
+
+సన్యాసి——అట్లనఁగా నేమి?
+
+కేష్ట౯—— నేను నిన్ను గుండుతోఁ గాల్చెదను.
+
+సన్యాసి——కాల్చుము.
+
+కేష్టను తన మనస్సులో కాల్చి వేయుదునా? వద్దా ? అని యాలోచించుచుండునంతలో, మెఱుము వేగమువలె యా
+నవీనసన్న్యాసి వానిపైఁబడి చేతియం దుండిన తుపాకిని లాగు కొనెను. సన్న్యాసి వక్షావరణచర్మమును లాగివేసెను. మీస
+మును గడ్డమును పీకి పాఱవైచెను. థామసు చూచుచుండగనే యొక యపూర్వమగు సుందర స్త్రీమూర్తిగా నిలిచెను,
+సుందరి చిరునగవుతో, 'దొరగారూ ! నే నాఁడుదానను ఎవ్వరిని తొందర పెట్టను; హిందువులకును తురకలకును ఘోర
+రణము జరుగుచుండఁగా, మధ్య మీ రేల రావలయును? మీరు ఇంటికి మరలి పొండు' అనియెను.
+
+థామస్—— నీ వెవరు?
+
+శాంతి——చూడుము , నేనాఁడుదానను ఎవరితోఁ బోరుటకై నీవు వచ్చి యున్నాఁడవో వారిలో నే నొక్కని భార్యను.
+
+థామస్—— నీవు నాగుఱ్ఱము పైఁ గూర్చుందువా?
+
+శాంతి—— ఏల? నీకు ఉపపత్ని నగుటకా?
+
+థామస్——యజమానురాలుగా—— అయినను పెండ్లి చేసి కొనను.
+
+శాంతి—— నేను, జెప్పవలసిన దొకటి యున్నది. మాయింటియం దొక అందమైన కోఁతి యుండెను; అది చచ్చిపోయెను.

Aananda-Mathamu/page_0151.txt

@@ -0,0 +1,19 @@
+పంజరము ఖాలీగా నున్నది. ఆపంజరములో నిన్నుంచి మంచి కల్లు పోసెదను; నీవు వచ్చెదవా ? మఱియు మాతోటలో
+మంచి రసదాళి యరఁటిపండ్లుకూడ యున్నవి.
+
+థామస్—— నీవు మంచి వీరాంగన (spirited woman)గా నున్నావు. నీ ధైర్య శౌర్యములను (courage) గాంచి, నాకు చాల సంతోష మైనది; నీవు నాగుఱ్ఱముపై నెక్కుము. నీస్వామి యుద్ధమునఁ జచ్చిపోయినయెడల నీ వేమగుదువు?
+
+శాంతి——సరియే, అయినను మన 'మొకశపథము చేసి కొందము. యుద్ధ మింకను రెండుమూడు దినములలో ప్రారంభ మగును; 'నీవు జయించితివేని నేను నీకు ఉపపత్ని నయ్యెదను మేము జయించితిమేని, నీవు జీవించి యుంటి వేని, మా
+పంజరమున వసించి పండ్లు తినుచుండెదవా?
+
+థామస్—— అరఁటిపండ్లు తినుటకు ఉట్టమమైనడి (ఉత్తమమైనది). ఇప్పుడున్న దాయేమి?
+
+శాంతి—— తీసికొనుము, నీతుపాకిను తీసికొనుము. ఇట్టి కొత్తజయశాలురతో నెవ్వరు మాటలాడఁగలరు?
+
+శాంతి తుపాకీనిఁ బాఱవైచి నవ్వుచు వెడలి పోయెను.
+
+ఇరువ దెనిమిదవ ప్రకరణము.</p>
+
+శాంతి భర్తకు హితము చెప్పుట</p>
+
+శాంతి హరిణ వేగముతో వనమధ్యమం దెచ్చటికో పోయెను. కొంచెము సేపటికి థామసు స్త్రీ కంఠమునుండి మధురమైన సంగీతమును వినెను.

Aananda-Mathamu/page_0156.txt

@@ -0,0 +1,15 @@
+దయమండలమును దాటి భుజముపై కెక్కి బలాత్కారమున కుడి చెవివఱకు వచ్చి, యిక ముందు పోలేనని ఖండితముగఁ జెప్పెను. ఇక చేయున దేమి ! గౌరీ ఠాకూరాణి వ్రీ డావనతు రాలై చెఱఁగును చేతఁ బట్టుకొని, యికముం దెనిమిది మూరల వస్త్రము నే తీసికొనవలయు ననెడి దృఢ ప్రతిజ్ఞాబద్ధురాలై , 'గోస్వామీ ! నా కెందులకు నమస్కారమన్నా !” అనెను.
+
+భవానంద——నీవు అక్కవు కాదా ?
+
+గౌరి——మీదయ. మీరుగోస్వాములు. దేవసమానులు. ఎట్లు చెప్పినను సరియే సరిగా నుండును. నమస్కారము చేసినను చేయవచ్చును. ఎటులైనను వయస్సున పెద్దదాననుకదా.
+
+భవానందునికంటె గౌరీదేవి 30-35 సంవత్సరములు పెద్దది. అయినను, చతురుఁడైన భవానందుఁడు, 'ఇదేమక్కా!
+వినోదంబునకుఁ జెప్పుచున్నట్లున్నది. లెక్కించి చూచిన, నీవు నాకంటే ఆ ఱేండ్లు చిన్న దానవు కదా ! జ్ఞాపకము లేదా ! మా వైష్ణవజాతియం దన్ని మతముల వారును గలరు. మఠాధికారి యగు బ్రహ్మచారి యనుమతి నొంది నిన్నును వైష్ణవుల
+లోఁ జేర్చికొనవలయు నని యపేక్ష కలిగి చెప్పి 'పోవుద మని వచ్చితిని' అనెను.
+
+గౌరి——ఛీ ! అదెట్టిమాట ! ఇట్లు చెప్పవచ్చునా? 'నేను ముసలిదానను కదా.
+
+భవానంద—— అట్లయినచోఁ జేరఁగూడదా?
+
+గౌరి——మీ యిష్టము, మీకుఁ దెలిసినట్లు చేయుఁడు, మీరు పండితులు, నే నాఁడుదానను, నా కేమి తెలియును ?అది యెప్పు డగును?

Aananda-Mathamu/page_0157.txt

@@ -0,0 +1,13 @@
+భవానందుఁ డతికష్టముచే నవ్వు నాపుకొని, అక్కా! ఆ బ్రహ్మచారినిఁ జూచిన వెంటనే యగును, మరియు, అది య
+ట్లుండని, ఆవిడ యెట్లున్నది?' అని యడిగెను.
+
+గౌరి దేవి వాడిన మోము గలదై మనస్సున, నన్నుఁ జేర్చి గొనుట పరిహాసముగా నుండునని యనుకొని, 'యిక నెట్లుం
+డఁగలదు? ఉన్నట్లే యున్న' దనెను,
+
+భవా—— నీవు పోయి, నేను వచ్చి యున్నానని చెప్పిరమ్ము.
+
+గౌరీ దేవి, చేతనున్న గరిటెను పాఱవైచి చేతులు కడిగి కొని, పైకి పోవునట్టి మిద్దెయొక్క పెద్ద పెద్ద మెట్లు వంగునట్లెక్కి పోయెను. ఒక చిన్న యింటియం దొక చింపిరి చాపపై సుందరీమణి యొకతె కూర్చుండి యుండెను. ఆయిన నాసౌంద
+ర్యము నొకఘారతర మగు ఛాయ నాచ్ఛాదించి యుండెను. మధ్యాహ్న కాలమునందు కులపరిపావనియు ప్రపన్న సలిలయు విపులజలకల్లోలినియు స్రోతస్వతియు నగు గంగావక్షమునందతి నిబిడ మైన మేఘఛాయవలె నేదో ఛాయ కప్పి యుండెను, నదీ హృదయంబున తరంగములు లేచుచుండెను; తీరంబునందలి పుష్పితతరుకులము వాయువు చేఁ దూఁగాడు చుండెను;
+మఱికొన్ని వృక్షములు ఘనపుప్ప భారముచే వంగు చుండెను; ఆ గట్టులోని అట్టాలకా శ్రేణి మిక్కిలి శోభించుచుండెను; ఆ
+నదియందు చనెడి తరణీ శ్రేణిచే తాడితమైన జలము తరంగ రూపమున నాందోళిత మగుచుండెను. మధ్యాహ్న కాలమయి
+నను, ఆ నిబిడమైన మేఘపంక్తి నీలచ్ఛాయయందు; సకలమైన శోభాకాంతులును నీలవర్ణ మయ్యెను. అట్లే ఈమెయొక్క మనోహరమును స్నిగ్ధమును చంచలమును నిబిడమునైన అలక

Aananda-Mathamu/page_0158.txt

@@ -0,0 +1,8 @@
+గుచ్ఛము కల్గియుండెను. ప్రశస్తమును పరిపూర్ణమునైన లలాట దేశంబునందు ఆతులమైన తూలికా (బ్రష్షు,లేక పెన్సిల్) లిఖిత భ్రాధనువుండెను. మునుపటివలెనే విస్ఫారిత సజలోజ్జ్వలక్కష్ణ తారాబృహచ్చక్షువు లుండినను, అంతటి కటాక్షమయము కాదు, అంతటి లోలతయుఁ గాదు, కొంచెము నమ్రముగానుఁడెను. అధరము రాగవర్ణముగ నుండెను. హృదయము శ్వాసాను గామియై దడదడ కొట్టుకొనుచుండెను. బాహువులు మొదటియట్లే వన్యలతలకు దుష్ప్రాప్య మైన
+కోమలతతోఁ గూడి యుండెను. అయినను, ఇప్పుడా కాంతియు, ఆ యుజ్జ్వలతయు,ఆ ప్రఖరతయు,ఆచంచలతయు, ఆ లావణ్యమును లేదు. విస్తరించి చెప్పనేల? ఇపుడు ఆయౌవనమే లేదు. ప్రకృతమునందు కేవలము సౌందర్యమును
+మాధుర్యమును మాత్రమే నూతనముగా సంకురించి యుండెను ఇంతకు మునుపు ఈ యువతియొక్క దైర్య గాంభీర్యములను
+జూచి యుండినచో, నీమె దేవలోకసుందరి యని దోచును. ఇపుడు చూడఁగా, నీమె శాపగ్రస్తురాలై దేవలోకమునుండి
+భూలోకమునకు వచ్చిన దేవి యని తెలియుచున్నది. ఈమె కూర్చుండి యుండిన నలుదిక్కులందును నాలుగైదు పెద్ద పెద్ద
+పుస్తకములు పడి యుండెను గోడకు జగన్నాథ, బలరామ, సుభద్రాపటములు వ్రేలాడగట్టి యుండెను. మరియు కాళియ
+మర్దనము, నవనారీకుంజరము, వస్త్రాపహరణము, గోవర్ధనోద్ధారణము 'మొదలగు వ్రజలీలా చిత్రములు ప్రకాశించుచుండెను.
+ఆచిత్రముల క్రింద “చిత్రమో లేక విచిత్రమో” యని వ్రాయం

Aananda-Mathamu/page_0159.txt

@@ -0,0 +1,23 @@
+బడి యుండెను. గౌరిభవానందునిరాక నెఱిఁగించి వచ్చిన పిదప, భవానందుఁడు ప్రవేశించెను.
+
+భవానంద—— ఎట్లున్నది? కల్యాణీ! శరీర మారోగ్యముగ నున్నది కదా?
+
+కల్యాణి—— ఈ ప్రశ్న నడుగుటను మీరు మానరు కదా? నాశరీరారోగ్యమునందు మీ కిష్టమా? లేక నాకిష్టమా?
+
+భవానంద——ఎవఁడు వృక్షమును వేయునో వాఁడు దానికి నీరు పోయును; చెట్టు వృద్ధియైనచో వానికి సుఖము; నీ
+మృత దేహంబున నేను ప్రాణమును నాటినవాఁడను, వ్రుద్ది యగు చున్నదో లేదో యని నే నడుగఁ గూడదా?
+
+కల్యాణి——విషవృక్షంబునకు క్షయము కలదా?
+
+భవానంద——జీవనము విషమా?
+
+కల్యాణీ—— అట్లు కాకున్న యెడల అమ్రతనేచనముగ నుండుదానిని ధ్వంసము చేయవలయు ననెడి కోరిక నా కేల
+కల్గును?
+
+భవానంద——దానిని గుఱించి యడుగవలయునని చాల దినములనుండి నామనస్సునం దుండెను. అడుగుటకు దైర్యము
+లేకుండెను, నీజీవనమును విషమయముగాఁ జేసినవా రెవరు?
+
+కల్యాణి——స్థిరభావముతో నాజీవనము నెవ్వరును విషమయముగాఁ జేయ లేదు. జీవనమే విషమయము; నాజీవనము
+విషమయము; తమ జీవనమును విషమయము; అందఱ జీవనమును విషమయమే.
+
+భవానంద——ఔను; కల్యాణీ! నాజీవనము విషమయము. ఏదినము మొదలుకొని——నీ వ్యాకరణము ముగిసెనా?