text
string | id
string | dump
string | url
string | date
string | file_path
string | license_abbr
string | license_version
string | license_location
string | license_in_head
bool | license_in_footer
bool | potential_licenses
dict | license_parse_error
bool | license_disagreement
bool | language_script
string | language
string | language_score
float64 | found_in_fw
bool |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Verwante veranderings
Jump to navigation
Jump to search
Tik 'n bladsynaam om veranderinge aan bladsye te sien wat daarvan of daarheen skakel. (Om inskrywings van 'n kategorie te sien, tik Kategorie:Naam van kategorie). Veranderinge aan bladsye op u dophoulys word in vetdruk aangedui.
Lys van afkortings:
- N
- Met die wysiging is 'n nuwe bladsy geskep. (sien ook die lys van nuwe bladsye)
- k
- Hierdie is 'n klein wysiging
- b
- Hierdie wysiging is deur 'n bot gemaak
- D
- Wikidata-wysiging
- (±123)
- Bladsy is met die aantal grepe gewysig
|
<urn:uuid:3b6d5290-284d-4898-9cbd-53a53b189417>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:OnlangseVeranderingsMetSkakels/Prignitz_(distrik)
|
2019-07-24T07:32:09Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195531106.93/warc/CC-MAIN-20190724061728-20190724083728-00061.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999999
| false
|
1134
Jump to navigation
Jump to search
1134 |
◄ | 11de eeu | ◄12de eeu► | 13de eeu | ► |
Dae | Eeue | Geskiedenis | Geskiedenisportaal |
Sien ook: Kategorie:1134 |
Kalenders | |
Die jaar 1134 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 34ste jaar van die 12de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Gebeure[wysig | wysig bron]
Geboortes[wysig | wysig bron]
- 3 Julie – Godfried II van Maine.
|
<urn:uuid:b32fe424-c2bd-4964-9098-25edf082c300>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/1134
|
2019-07-20T11:49:44Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526508.29/warc/CC-MAIN-20190720111631-20190720133631-00165.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999842
| true
|
Bespreking:Umkhonto we Sizwe
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die Umkhonto we Sizwe-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
Sabotasie[wysig bron]
Sabotasie is 'n ou woord vir terrorisme. So die "beperk" is nie eintlik die regte bewording nie. --22.214.171.124 11:49, 10 Maart 2014 (UTC)
Verwysing 1 werk nie meer nie![wysig bron]
As ek na verwysing 1 (oor Umkhonto we Sizwe) wil gaan, sien ek slegs '404: The requested URL /ancdocs/history/manifesto-mk.html was not found on this server'.126.96.36.199 10:28, 22 Desember 2015 (UTC)
- Mandella het gesê: "I admit immediately that I was one of the persons who helped to form Umkhonto we Sizwe, and that I played a prominent role in its affairs until I was arrested in August 1962."[1]
- Ek wonder soms hoeveel mense hulle op hul kerfstok het.
|
<urn:uuid:2b88acca-a2fc-489f-8772-6b243aa7e684>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:Umkhonto_we_Sizwe
|
2019-07-20T12:23:05Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526508.29/warc/CC-MAIN-20190720111631-20190720133631-00165.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.99955
| false
|
Kategorie:Oseaniese nasionale rugbyspanne
Jump to navigation
Jump to search
Bladsye in kategorie "Oseaniese nasionale rugbyspanne"
Die volgende 5 bladsye is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 5.
|
<urn:uuid:af8554ea-616d-4ba9-ae2b-31f610b75543>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Oseaniese_nasionale_rugbyspanne
|
2019-07-20T12:33:00Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526508.29/warc/CC-MAIN-20190720111631-20190720133631-00189.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999848
| false
|
Bespreking:Suid-Afrikaanse Militêre Gesondheidsdiens
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die Suid-Afrikaanse Militêre Gesondheidsdiens-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
|
<urn:uuid:23e6b6a0-e0f4-4f26-b08e-2581a80e62cf>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:Suid-Afrikaanse_Milit%C3%AAre_Gesondheidsdiens
|
2019-07-16T18:37:48Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524685.42/warc/CC-MAIN-20190716180842-20190716202842-00293.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999993
| false
|
Original Research
Die tentmakerbediening
About the author(s)
J. J. Kritzinger,, South Africa
Share this article
Abstract
Tien jaar gelede was die konsep van 'n tentmakerbediening nog bykans onbekend in Ned. Geref. Kerkkringe. Vandag is daar nie alleen tientalle leraars wat hulleself as "tentmakers" beskryf nie, maar is die saak nog fel omstrede.
Keywords
No related keywords in the metadata.
Metrics
Total abstract views: 1135
Total article views: 1748
Crossref Citations
No related citations found.
|
<urn:uuid:aff05c10-4e5f-455e-ad19-fadf142da696>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://verbumetecclesia.org.za/index.php/ve/article/view/936
|
2019-07-16T18:37:28Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524685.42/warc/CC-MAIN-20190716180842-20190716202842-00293.warc.gz
|
by
|
4.0
|
a_tag
| false
| true
|
{
"abbr": [
"by",
"by"
],
"in_footer": [
true,
false
],
"in_head": [
false,
false
],
"location": [
"a_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"4.0",
"4.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.951484
| false
|
Bladsygeskiedenis
25 Augustus 2017
17 Maart 2015
15 Maart 2015
→Barbara Dex Award: Link GA is now handled by Wikidata, removed: {{Link GA|en}} (2) using AWB (10861)
k-31
15 Maart 2014
23 September 2013
28 Julie 2013
30 Junie 2013
geen wysigingsopsomming nie
-32
geen wysigingsopsomming nie
-45
geen wysigingsopsomming nie
+5
geen wysigingsopsomming nie
+1 689
geen wysigingsopsomming nie
+578
geen wysigingsopsomming nie
+6 932
Help tog asb!
+93
geen wysigingsopsomming nie
+5
Nuwe bladsy geskep met '{{Inligtingskas Eurovision-sangfees | name = Eurovision-sangfees | year = 2012 | theme = Light your fire ! | logo = | semi1 = 22 Mei 2013 | s...'
+2 072
|
<urn:uuid:589b314c-bc0c-4aa1-abe4-3d0b42944249>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Geskiedenis/Eurovision-sangfees_2012
|
2019-07-17T23:34:40Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525414.52/warc/CC-MAIN-20190717221901-20190718003901-00453.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.994319
| false
|
Sonoma
Sonoma | |
Die Raadsaal van Sonoma op die historiese plaza | |
Ligging van Sonoma in Kalifornië, VSA | |
Koördinate: Koördinate: | |
Land | Verenigde State |
---|---|
Deelstaat | Kalifornië |
County | Sonoma |
Geïnkorporeer op | 3 September 1883 |
Regering | |
- Burgemeester | Laurie Gallian |
Oppervlak | |
- Stad | 7,102 km² (2,742 vk m) |
- Land | 7,102 km² (2,742 vk m) |
- Water | 0 km² (0 vk m) 0% |
Hoogte | 26 m (85 vt) |
Bevolking (2010) | |
- Stad | 10 648 |
- Digtheid | 1,500/km² (3,900/vk m) |
Tydsone | PST (UTC-08:00) |
- Somer (DST) | PDT (UTC-07:00) |
ZIP-kode | 95476 |
Skakelkode(s) | 707 |
Webwerf: sonomacity.org |
Sonoma is 'n histories belangrike stad in die Sonomavallei (Sonoma County, Kalifornië, Verenigde State) met 10 648 inwoners (2010). Die stad het rondom die historiese plaza ontwikkel, wat uit die Spaanse koloniale tydperk dateer. Sonoma is vandag 'n belangrike sentrum van die wynboubedryf en staan bekend vir sy Sonoma Valley-wyn van oorsprong. Tussen 14 Junie en 9 Julie 1846 het dit as hoofstad van die Republiek van Kalifornië gedien, wat in die stad met die Bear-Flag-Opstand begin en deur die Amerikaanse verowering geëindig het.
|
<urn:uuid:744bdd4a-7a5d-43c9-89e0-276fd22054e5>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Sonoma
|
2019-07-17T23:19:48Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525414.52/warc/CC-MAIN-20190717221901-20190718003901-00453.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.995012
| false
|
Maak hoofkeuseskerm oop
Soek
Wysigings
← Ouer wysiging
Nuwer wysiging →
Indiana
(wysig)
Wysiging soos op 11:51, 6 Januarie 2011
Geen grootteverandering nie
,
8 jaar gelede
k
robot Verander:
ang:Indiǣna
[[an:Indiana]]
[[ang:
Indiāna
Indiǣna
]]
[[ar:إنديانا]]
[[arc:ܐܢܕܝܐܢܐ]]
FoxBot
5 388
wysigings
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:MobileDiff/720825
"
|
<urn:uuid:0c29ea1a-f43b-492a-beec-c4cfd8fcdbd4>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:MobileDiff/720825
|
2019-07-19T06:28:23Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526064.11/warc/CC-MAIN-20190719053856-20190719075856-00053.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.994649
| false
|
Louis Krüger
Louis Krüger | |
Gebore | 25 Oktober 1955 Upington |
---|---|
Nasionaliteit | Suid-Afrika |
Beroep | Skrywer, predikant |
Bekend vir | Romans en kinderboeke |
Webblad | http://www.louiskruger.nl/ |
Inhoud
- 1 Lewe en werk
- 2 Skryfwerk
- 3 Publikasies
- 4 Bronnelys
Lewe en werk[wysig | wysig bron]
Vroeë lewe en herkoms[wysig | wysig bron]
Opleiding en begin van loopbaan[wysig | wysig bron]
Hy behaal sy B.A.-graad in Filosofie en Afrikaans-Nederlands aan die Universiteit van Stellenbosch en ondergaan daarna sy opleiding as NG predikant aan die Teologiese Kweekskool aan die Universiteit Stellenbosch.[2] Hier is die bekende teoloog Nico Smith een van sy dosente. Gedurende sy universiteitsjare is hy saam met Etienne van Heerden betrokke by die letterkundige tydskrif Graffier en is hy ook lid van D.J. Opperman se beroemde Letterkundige Laboratorium. Op Stellenbosch trou hy met sy vrou, Quelene. Hy los in 1980 en 1981 af by ’n gemeente in Karoi in Zimbabwe. Na universiteit doen hy sy twee jare verpligte militêre diensplig, waar hy dienspligkapelaan in Pretoria is en in 1982 is hy ook kapelaan in Okalongo in die destydse Suidwes-Afrika.
Na Nederland[wysig | wysig bron]
Wanneer hy van Nico Smith verneem dat daar ’n tekort aan predikante in Nederland is, verhuis hy en sy vrou in 1984 na die dorp Nieuwlande in die provinsie Drente op die Noord-Hollandse platteland, waar hy in Desember 1984 predikant word van ’n Gereformeerde gemeente. Hulle woon hier in die pastorie waar die bekende versetsheld uit die Tweede Wêreldoorlog, Johannes Post, gebly het. Hier word hulle seuns Regardt en Tjade ook gebore. In Junie 1989 begin hy as leraar van die gemeente by Sliedrecht en vanaf Junie 1994 is hy skipperspredikant aan die Koningskerk Rotterdam-Feyenoord in Barendrecht in Nederland.[3]
Sendingswerk[wysig | wysig bron]
Met ’n groep uit sy gemeente besoek hy elke jaar die noordelike deel van Suid-Afrika, Botswana en Zimbabwe om daar sosiale werk te verrig, soos byvoorbeeld die bou van ’n hospitaal in Venda. Met sy gesin besoek hy ook verskeie lande van Europa soos Frankryk en Spanje en met die skippers uit sy gemeente vaar hy graag saam op die breë riviere van Wes- en Midde-Europa.[4][5]
Skryfwerk[wysig | wysig bron]
Louis Krüger is 'n bekroonde Afrikaanse skrywer. Krüger se eerste roman, Die skerpskutter is in 1982 met die Eugene Maraisprys bekroon. In 1985 ontvang hy die Sanlamprys vir jeuglektuur (silwer) vir Donkerboskind.[6]
Verskeie van sy boeke is na Nederlands vertaal. Sy roman, Wederkoms (Human & Rousseau) is deur die Christelijk Literair Overleg (CLO) in Nederland as een van die 15 beste Christelike boeke van die afgelope 15 jaar aangewys.[7] In 1995 was hy een van agt draaiboekskrywers van ’n Nederlandse TV-reeks, De laatste carrière.
Prosa vir volwassenes[wysig | wysig bron]
Kortverhale en ander skryfwerk[wysig | wysig bron]
Hy begin reeds op skool skryf en in sy voorlaaste skooljaar skryf hy ’n novelle en ook ’n roman oor die Anglo-Boereoorlog. Op universiteit skryf hy ’n aantal kortverhale, waarvan sommige in letterkundige tydskrifte (insluitende Standpunte en Tydskrif vir Letterkunde) en Die Huisgenoot gepubliseer word. Van sy kortverhale word in versamelbundels soos Blommetjie gedenk aan my (onder redaksie van Hennie Aucamp) en Skepping en struktuur (onder redaksie van P.J. du Toit) opgeneem. ’n Huis vir die sterwendes word deur Hennie Aucamp in die versamelbundel Sewe sondes, nee meer opgeneem. Hierdie kortverhaal het oorspronklik in Nederlandse vertaling in die Christelike tydskrif Woordwerk van Julie 1987 verskyn. Die verhaal Middagbesoek verskyn in 1993 in Duitse vertaling onder die titel Besuch am Nachmittag.[8]
Geen ander skrywer in Afrikaans verteenwoordig in dieselfde mate as Louis Krüger sowel die wêreld van Suid-Afrika as die Nederlande nie, hoewel sy romans in die meeste gevalle op Suid-Afrikaanse bodem afspeel of ’n spesifieke Suid-Afrikaanse kleur bevat. Hy het deel van Nederland geword sonder om sy gevoelsmatige en intellektuele bande met Suid-Afrika te verloor. In onderhoude beklemtoon hy dan ook voortdurend sy blywende verbondenheid met Suid-Afrika. Soos Elisabeth Eybers met haar tussentaal het hy ’n tussenmens geword. In 1993 word hy gekies om te help skryf aan die Nederlandse TV-reeks De laatste carrière vir die televisie-organisasie Evangelische Omroep. Die reeks handel oor die probleme verbonde aan iemand wat met vervroegde pensioen gaan, of ’n werknemer wat afgedank word.[9] Baie van sy boeke word deur Riet de Jong-Goossens in Nederlands vertaal en hy vertaal self Herinnering aan Agnes in Nederlands, waarna hy Wederkomst direk in Nederlands skryf en dit eers veel later in Afrikaans vertaal.[10]
Romans[wysig | wysig bron]
Die hooftema van sy werk is geweld, wat hy verafsku.[11] In sy eerste boeke gaan dit meer om oorlogsgeweld (soos Die skerpskutter en ’n Basis oorkant die grens), maar in Herinnering aan Agnes word ook die meer subtiele tema van geweld in gesinsverband betrek. Die verhouding tussen man en vrou, en veral seks, word baie keer gesien as simbolies van geweld en die uitoefening van mag. Kinders speel ook ’n deurslaggewende rol, met geweld teenoor kinders en vroue wat gesien kan word as aanduidend van ’n mensdom wat sy morele kompas verloor het. Baie van die kinderkarakters kry dan ook met onhoudbare pyn en lyding te doen weens die vergrype van die bewindhebbers in die staat of huishouding. Die vernietigingskrag van geweld word telkens geïllustreer deurdat geweld slegs lei tot meer geweld en eindelik die mens en sy siel verwoes, ongeag wat die motivering was wat tot die aanvanklike geweld gelei het. Telkens beeld hy die lewe in sy harde werklikheid uit, wat ver verwyder is van die vooroordeel dat die Christelike boodskap positiewe waardes moet verkondig. Dit is egter juis die lewenskragtige uitbeelding van die realiteit in sy werk wat die voortdurende stryd wat die Christen in die lewe voer, geloofwaardig maak. Sy werk is dus die soeke na egte liefde en sin wat onderliggend is aan die lewe op aarde – en hierdie soeke geskied te midde van swaarkry, boosheid en geweld, soos ook uitgebeeld in baie van die gebeure wat in die Bybel beskryf word.
Die skerpskutter[12] word geplaas in Belfast in Noord-Ierland teen die agtergrond van[13] die Ierse Republikeinse Leër se terrorismestryd om vryheid, wat hom binne die burgeroorlog tussen Protestantse en Katolieke uitwoed.[14] Die wêreld van die spanningsverhaal word hierin versoen met ’n dieper verkenning van die jong hoofkarakter, Malcolm Owens, skerpskutter van die Ierse Republikeinse Leër, wat veg vir vryheid en dan self slagoffer word van geweld. In sy fisiese stryd teen die vyand se magte probeer hy ook om sy persoonlike problematiek te verwerk. Die grimmige en genadelose wêreld waarin hy en die ander mense lewe word met indrukwekkende woordekonomie beskryf. Ander faktore wat bydra om die beklemming wat geweld meebring te aksentueer, is die ongure weersomstandighede, die rampspoedige voorvalle en die uitsigloosheid van persoonlike verhoudings.[12][13][15] Die Eugène Maraisprys word in 1982 aan Die skerpskutter toegeken.[16]
’n Basis oorkant die grens[17] handel oor sewe soldate wat ’n ammunisie-opslagplek oorkant die grens tussen[18] Rhodesië en Mosambiek moet uitwis. Hulle leier, Stanley, word vroeg reeds geskiet en die oorblywendes besluit nie net om steeds hulle opdrag uit te voer nie, maar ook om Stanley se lyk terug te neem. Hulle dra dan die lyk vir langer as ’n week saam met hulle terug oor die grens. Die ander ses is die vreesbevange radio-operateur Rot, die armoedige Jinx, die tolk N’Tembi, die swygsame Grog, die gelowige Louch wat veg teen ’n groeiende waansin, en Konrad wie se besetenheid met vernietiging gevoed word deur sy diep wrok nadat sy ouers deur swart mense vermoor is. Die spanning word deurentyd goed volgehou, met die hoogtepunt die aanval op die basis. Ongewoon is die gebruik van die reeds gestorwe Stanley as verteller, wat oor sy eie dood en die lotgevalle en emosies van sy makkers verslag doen. Sy reeds gestorwe status plaas sy bestaan in ’n ander dimensie, waardeur hy die kennis en status van die alwetende verteller verkry. Die roman ondersoek veral die onlogiese waansin en wreedheid van oorlog soos weergegee in die gedagtes van die bosvegters. Die sielkundige tol wat die geweld eis is groot. Die veelvuldige betekenisse van die woord grens in die titel word in die roman op verskeie maniere weergegee. Daar is die fisiese grens tussen lande, die grens tussen lewe en dood en ook die grense van beskawing en normaliteit wat aan die bod kom.[17][19] In 1985 is ’n Basis oorkant die grens ’n naaswenner van die ATKV-prys, terwyl dit in 1986 weer op die kortlys is vir dieselfde prys. Hierdie boek word ook per geleentheid voorgeskryf vir ’n kursus in Afrikaanse letterkunde aan die Vrije Universiteit van Amsterdam.
Gevaarlike land[20] speel iewers in die toekoms af. Die Nederlander Evert Scheepers is in Suid-Afrika gebore. Hy is nou terug in Suid-Afrika om as sluipskutter vir generaal Frederik Landman, leier van die regse militêre junta, dood te maak. Hierna moet hy ’n nuwe demokratiese blanke nedersetting vestig. Onderweg vind hy egter uit dat die geskiedenis nie maklik veranderbaar is nie en wanneer hy die verlede trotseer raak hy toenemend betrokke in ’n stryd binne homself. Die netwerk van verhoudings waarin hy betrokke is, word ondersoek, met sy pa wat ’n sentrale rol speel. Die psigose van geweld is weereens onderliggend aan hierdie roman, met die boodskap dat geweldenaars slagoffers word van geweld, selfs as hulle dit wil gebruik om groter geweld en boosheid daarmee te beveg. Geweld neem besit van die innerlike van die mens. [21]
Herinnering aan Agnes[22] speel in Suid-Afrika af net voor die verkiesing van 1994.[23] Die ek-verteller is ’n Suid-Afrikaanse beroepsfotograaf wat vir ’n[24] Franse nuusagentskap verslag lewer van die stigting van die regse Boerenasieparty.[25] ’n Vreemde vrou loop toevallig voor sy kamera in en haar beeld op die foto wat hy neem verander sy latere lewe en geluk. Hy volg haar na haar woonplek en daar ontstaan ’n verhouding en later ’n stormagtige huwelik en verwydering. Agnes sien geen toekoms vir die blanke in Suid-Afrika nie en vereenselwig haar met ’n groep militante verregses. Die gebeure lei eindelik tot Agnes se dood. Wanneer die roman begin, is dit alles reeds verby en is die roman dan herinnering, waarin die ek-verteller probeer om sin te maak uit dit wat gebeur het. Sy pogings om Agnes werklik te ken misluk, sodat die foto’s wat hy van haar geneem het ’n groter werklikheid het as sy ervarings. Die feit dat die roman in die verlede afspeel versterk die onafwendbaarheid van alles en die gebrek aan werklikheid. In hierdie roman tree Krüger intertekstueel in gesprek met die mite van Orpheus en Eurydice en Klaaglied om Agnes van Marnix Gijsen. Met die figuur van Agnes slaag hy daarin om ’n regse vrou met simpatie te teken en in die psigiese geskiedenis van die Afrikaner te delf.[23][26][27][28]
Wederkoms: [29]die lewe en geskiedenis van Jannes Hoop, beeld die apokaliptiese einde van die wêreld en die [30] wederkoms van Jesus aan uit die oogpunt en perspektief van Jannes Hoop, ’n eenvoudige man.[31] In hierdie roman, wat iewers in die Noordweste afspeel, dreig ’n Derde Wêreldoorlog en ’n groep omgewingsaktiviste, die Tempeliers, het daarin geslaag om ’n aantal groot maatskappye se selfsugtige uitbuiting van die omgewing te stuit. Jannes is een van die geringstes in ’n werkergemeenskap, wie se woonplek sal oorstroom deur die toedoen van ’n maatskappy wat ’n dam wil bou. Wanneer die Tempeliers hulle hierteen verset, sluit Jannes by die verset aan. Sy optrede het ’n groot impak op sy verhouding met sy gemeenskap en sy geliefdes. Die teenwoordigheid van die mistieke word aangedui deur die engele aan die begin en einde van die roman en hoewel die hele roman in hierdie tydsgees geskryf is, word die fisiese wederkoms van Christus nie eksplisiet beskryf nie, wat die verhaal slegs ’n belofte maak van dit wat gaan kom. Só bly die Bybelse interteks deurentyd ondergeskik aan die aardse werklikheid.[30][32][33] Wederkoms is in 2010 op die kortlys vir die toekenning van die M-Net-prys.
Jeugromans[wysig | wysig bron]
Sy jeugromans fokus meer op die beskrywing van die omgewing en werklikheid en die belewenis van die kinders daarvan in hulle gedagtewêreld, as in opwindende gebeure. Vier stadskinders (’n wit meisie Janie, twee wit seuns At en Martiens en ’n swart seun Patrick) bou in Murasie in die stad ’n “murasie” in ’n agterplaas waarheen hulle gereeld gaan om te ontvlug. Elkeen van die vier karakters moet lewensprobleme oorkom, soos swak verhoudings met ouers, armoede, siekte en aanpassing by die omgewing. In hierdie omstandighede droom elkeen sy eie drome, wat dikwels in ’n verwarde wêreld aan skerwe breek. In 1983 word Murasie in die stad met die uitgewersprys in J.P. van der Walt se jeugwedstryd bekroon.[8]
Donkerboskind[34] speel af in ’n armoedige bruin woonbuurt digby die middestad van Kaapstad. ’n Groepie kinders vorm onder leiding van Oupie ’n straatorkes om sodoende ’n eie lewe te probeer maak en hulle drome waar te laat word. Rupert en Maja se pa drink en as hy dronk is, slaan hy hulle. Die vyftienjarige Rupert is die hoofkarakter, wat nie net die liedjie van ’n donkerboskind sing nie, maar self in die donker bos lewe, derhalwe die titel van die boek. Hy speel in die straatorkes om geld in te samel vir die versorging van sy sieklike sussie Maja. Dan ondergaan hy ’n slopingsproses en groeiproses wanneer Maja sterf. Vir ’n tyd lank kan hy ook nie in die straatorkes speel nie en wanneer hy na die groot skool gaan, moet hy eindelik alles wat bekend is agterlaat.[35] Donkerboskind word bekroon met die Sanlamprys Silwer vir Jeuglektuur in 1985. Hierdie boek word ook in Nederlands en Duits vertaal en die Duitse vertaling (Sing noch einmal, mein Bruder) word in 1995 met die Osterreichischer Kinder- und Jugendbuch-Übersetzungspreis bekroon.
Son op die water[36] vertel van alleenkinders wat onskuldige slagoffers van ’n burgeroorlog is. Die hoofkarakter Mannas vlug weg van sy ouerhuis wanneer soldate begin om die woonbuurt te deursoek. Hy vind ’n verlate woonboot, waarmee hy na die see wil wegvaar om daar ’n nuwe lewe te begin. Op pad sluit ander kinders wat deur die oorlog haweloos gelaat is, die seun Gaai en die meisie Fia, by hom aan. Onderweg neem hierdie drie nog twee totaal afhanklike kinders by hulle in, wat hulle versorg. Hulle moet hulle eindbestemming verander wanneer dit onmoontlik word om die see te bereik, maar die bestemming is nie wat hulle dit voorstel nie. Kruger noem hierdie verhaal ’n elegie, en dit staan dan inderdaad in die teken van ’n beskrywing van fisiese en emosionele sterfte, waar die oorlog die lewens van die mense inhoudloos maak.[37]
Publikasies[wysig | wysig bron]
Werke uit sy pen sluit in:[38]
Jaar | Publikasies |
---|---|
1981 | Die skerpskutter |
1984 | ’n Basis oorkant die grens |
Murasie in die stad | |
1985 | Donkerboskind |
1989 | Son op die water |
1990 | Gevaarlike land |
1995 | Herinnering aan Agnes |
2009 | Wederkoms |
Bekroonde vrou: vryheid in vrouwees – ’n geestelike reis |
Bronnelys[wysig | wysig bron]
Boeke[wysig | wysig bron]
- Botha, Elize. Prosakroniek. Tafelberg Uitgewers Bpk. Kaapstad Eerste uitgawe 1987
- Brink, André P. Vertelkunde. Academica Pretoria en Kaapstad Eerste uitgawe 1987
- Ester, Hans. Louis Krüger (1955-) in Van Coller, H.P. (red.) Perspektief en Profiel Deel 3. J.L. van Schaik-Uitgewers Pretoria Eerste uitgawe 2006
- Grové, A.P. Letterkundige sakwoordeboek vir Afrikaans. Nasou Beperk Vyfde uitgawe Eerste druk 1988
- Kannemeyer, J.C. Die Afrikaanse literatuur 1652–2004. Human & Rousseau Kaapstad en Pretoria Eerste uitgawe 2005
- Van Coller, H.P. (red.) Perspektief en Profiel Deel I. J.L. van Schaik-Uitgewers Pretoria Eerste uitgawe 1998
- Wybenga, Gretel en Snyman, Maritha (reds.) Van Patrys-hulle tot Hanna Hoekom. Lapa-Uitgewers Eerste uitgawe Tweede druk 2005
Tydskrifte en koerante[wysig | wysig bron]
- Keyser, Gawie. Louis die sagmoedige dominee-skrywer. Beeld, 9 Julie 1997
- Le Roux, André. Deurbraak vir twee jong Afrikaanse skrywers. Die Burger, 6 Januarie 1989
- Prinsloo, Koos. Skerpskutter van die woord. Tydskrif vir Letterkunde Jaargang 21 no. 1, Februarie 1983
- Van de Langenberg, Laura. Gerig op die kern van die lewe. Die Taalgenoot, Januarie 1997
- Van der Walt, T.B. Louis Krüger. Vrystaatse Biblioteke. Oktober – Desember 1992
- Van Vuuren, Helize. ’n Mens moet jou eie waarheid soek. Die Suid-Afrikaan, Junie 1989
Internet[wysig | wysig bron]
- Krüger se amptelike webtuiste
- Krüger in gesprek oor Wederkoms op YouTube
- Keyser, Gawie Beeld: http://126.96.36.199/argief/berigte/beeld/1993/02/18/4/13.html
- Keyser, Gawie Die Burger: http://188.8.131.52/argief/berigte/dieburger/1993/03/06/4/5.html
- Keyser, Gawie Die Burger: http://184.108.40.206/argief/berigte/dieburger/1997/07/09/10/1.html
- Le Roux, André Die Burger: http://220.127.116.11/argief/berigte/dieburger/1990/02/17/6/6.html
Ongepubliseerde dokumente[wysig | wysig bron]
- Krüger, Louis Lewenskets. Nasionale Afrikaanse Letterkundige Museum en Navorsingsentrum (NALN) Bloemfonteinrsingsentrum (NALN) Bloemfontein
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Storiewerf: http://www.storiewerf.co.za/cvs/cv_louiskruger.htm
- Stellenbosch Writers: http://www.stellenboschwriters.com/kruegerl.html
- Chroom Digitaal: http://translate.google.co.za/translate?hl=af&sl=nl&u=http://www.chroom.net/kruger/&ei=- SMVS7vFMaWsjAeMm4GFBg&sa=X&oi=translate&ct=result&resnum=2&ved=0CAsQ7gEwAQ&prev=/search%3Fq%3DLouis%2BKr%25C3%25BCger%26hl%3Daf
- http://louiskruger.nl/index.html
- http://www.stellenboschwriters.com/kruegerl.html
- Skryf is 'n oerkreet, sê Louis Krüger, Beeld, 6 Februarie 1992
- SA skrywer se roman geniet erkenning oorsee, besoek op 25 Oktober 2014
- http://www.storiewerf.co.za/cvs/cv_louiskruger.htm
- Keyser, Gawie. Nuwe TV-fase vir Louis Krüger. Die Burger, 6 Maart 1993
- http://www.chroom.net/kruger/
- Schoombee, Pieter. Geweld-skrywer (dominee!) pak geweld in Kerk. Rapport, 17 Maart 1985
- Olivier, Gerrit. Standpunte. Nuwe reeks 159, Junie 1982
- Smuts, J.P. Burgerband. Tafelberg-Uitgewers Beperk Kaapstad Eerste uitgawe 1985
- Wahl, Gideon. Die Transvaler, 21 Desember 1981
- Wahl, Gideon. Die Transvaler. 21 Desember 1981
- Nienaber, C.J.M. By oorhandiging van Eugène Marais-prys aan Louis Krüger vir ‘Die skerpskutter’ op 24 Junie 1982. Tydskrif vir Letterkunde. Nuwe reeks 20 no. 3, Augustus1982
- Brink, André P. Rapport, 25 November 1984
- Smuts, J.P. Burgerband. Tafelberg-Uitgewers Beperk Kaapstad Eerste uitgawe 1985
- Smuts, J.P. Burgerband. Tafelberg-Uitgewers Beperk Kaapstad Eerste uitgawe 1985
- Johl, Johann. Rapport, 10 Maart 1991
- Johl, Johann. Rapport, 10 Maart 1991
- Glorie, Ingrid. Rapport, 23 Julie 1995
- Grové, A.P. Insig, September 1995
- Viljoen, Louise “Die Burger” 9 Augustus 1995
- Wybenga, Gretel “Tydskrif vir Letterkunde” Jaargang 35 no. 2, Mei 1997
- Glorie, Ingrid. Rapport, 23 Julie 1995
- Viljoen, Louise. Die Burger, 9 Augustus 1995
- Wybenga, Gretel. Tydskrif vir Letterkunde. Jaargang 35 no. 2, Mei 1997
- Anker, Johan “Tydskrif vir Letterkunde” Jaargang 47 no. 1, Herfs 2010
- Human, Thys. Beeld, 18 Mei 2009
- Viljoen, Louise. Rapport, 10 Mei 2009
- Viljoen, Louise. Rapport, 10 Mei 2009
- Anker, Johan. Tydskrif vir Letterkunde. Jaargang 47 no. 1, Herfs 2010
- Steenberg, Elsabe. Tydskrif vir Letterkunde. Jaargang 24 no. 1, Februarie 1986
- Steenberg, Elsabe. Tydskrif vir Letterkunde. Jaargang 24 no. 1, Februarie 1986
- Steenberg, Elsabe. Tydskrif vir Letterkunde. Jaargang 28 no. 3, Augustus 1990
- Steenberg, Elsabe “Tydskrif vir Letterkunde” Jaargang 28 no. 3, Augustus 1990
- Esaach: http://www.esaach.org.za/index.php?title=Kruger,_Louis
|
<urn:uuid:6e8a5251-d590-4c94-9539-478d823f6b96>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Louis_Kr%C3%BCger
|
2019-07-20T12:06:23Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526508.29/warc/CC-MAIN-20190720111631-20190720133631-00213.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999998
| false
|
Ruth Williams Khama
Ruth Williams Khama | |
1ste Eerste Dame van Botswana
Ampstermyn 30 September 1966 – 13 Julie 1980 | |
President | Seretse Khama |
---|---|
Voorafgegaan deur | Nuwe amp |
Opgevolg deur | Gladys Olebile Masire |
Persoonlike besonderhede
Gebore | Ruth Williams 9 Desember 1923 Blackheath, Londen, Engeland |
Sterf | 22 Mei 2002 (op 78) Gaborone, Botswana |
Politieke party | Botswana Democratic Party |
Eggenoot/eggenote | Seretse Khama (1948–1980; sy dood) |
Kind(ers) | Jacqueline Khama Ian Khama Tshekedi Khama II Anthony Khama |
Religie | Christendom |
Ruth Williams Khama of Lady Khama (9 Desember 1923 – 22 Mei 2002) was die vrou van Botswana se eerste president Sir Seretse Khama, die opperhoof van die Bamangwatostam. Sy het gedien as die eerste presidentsvrou van Botswana van 1966 tot 1980.
Lady Khama was 'n voormalige ambulansbestuurder van Blackheath, Londen. Sy het die destydse prins Seretse Khama ontmoet toe hy in die regte gestudeer het in Engeland en terwyl sy as 'n klerk by Lloyd's van Londen gewerk het. Hul veelrassige huwelik in 1948 het ongemak uitgelok in beide Suid-Afrika en aanvanklik in Botswana, en hulle het as uitgewekenes in Engeland gewoon tot in 1956. Hulle het toe verhuis na Botswana. Lady Khama was 'n invloedryke, polities aktiewe presidentsvrou tydens haar man se ampstermyn as president, 1966–1980.
Haar twee seuns, Ian en Tshekedi, is prominente politici in Botswana. Ian Khama was die president van Botswana gewees van 2008–2018.
Ruth Williams Khama is aan keelkanker oorlede op die ouderdom van 78, en is in Botswana begrawe.
|
<urn:uuid:e9278361-4f71-42ac-bca7-07d867b02862>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Ruth_Williams_Khama
|
2019-07-16T19:03:45Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524685.42/warc/CC-MAIN-20190716180842-20190716202842-00317.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999441
| false
|
Heinrich von Kleist
Heinrich von Kleist | |
Geboortenaam | Bernd Heinrich Wilhelm von Kleist |
---|---|
Gebore | 18 Oktober 1777 Frankfurt (Oder), Pruise (tans Brandenburg, Duitsland) |
Oorlede | 21 November 1811 (op 34) Naby die Stolper Loch (tans Kleiner Wannsee), Berlyn |
Ouers | Joachim Friedrich von Kleist (1728-1788) Juliane Ulrike von Kleist, née von Pannwitz (1746-1793) |
Beroep | Dramatikus, verhaalskrywer, lirikus en publisis |
Handtekening |
Bernd Heinrich Wilhelm von Kleist (* 18 Oktober, na sy eie bewering 10 Oktober 1777 in Frankfurt (Oder); † 21 November 1811 by die Stolper Loch, tans Kleiner Wannsee in Berlyn) was 'n Duitse dramatikus, verhaalskrywer, lirikus en publisis.
As skrywer het Kleist met sy werke buite die gevestigde literêre strominge van sy tyd - die Weimarse Klassiek en Romantiek - gestaan.[1] Hy het veral bekendheid verwerf met sy "historiese riddertoneel" Das Käthchen von Heilbronn, sy komedies Der zerbrochne Krug en Amphitryon, die treurspel Penthesilea en sy novelles Michael Kohlhaas en Die Marquise von O...
Heinrich von Kleist word vandag as een van die belangrikste skrywers van die Duitse Romantiek beskou. Hy het egter eers in die 20e eeu erkenning gekry nadat sy dramatiese werk herwaardeer is. Die tragedie Prinz Friedrich von Homburg en die blyspel Der zerbrochene Krug is van sy bekendste toneelstukke. Heinrich von Kleist is op 18 Oktober 1777 in Frankfurt, Duitsland, gebore as die oudste seun van 'n Pruisiese offisier.
Ten spyte van swak gesondheid het hy aanvanklik ʼn loopbaan in die leër verkies, maar hy het die beroep in 1799 laat vaar. Na 'n mislukte universiteitsloopbaan het Kleist 'n aantal reise onderneem, na onder meer Frankryk en Switserland. Intussen het hy begin skryf. In 1808 het die eerste uitgawe verskyn van die tydskrif Phöbus, wat Kleist saam met Adam Müller, een van die voorste figure van die Duitse Romantiek, tot stand gebring het.
Hierdie tydskrif, asook die Berliner Abendblätter, waaraan Kleist in 1811 meegewerk het, het nie lank bestaan nie.
Dit het lank geduur voordat Kleist se toneelstukke na waarde geskat is. Eers in die 20e eeu is aanvaar dat die kern van Kleist se werk nie Pruisiese nasionalisme was nie, maar wel die menslike emosies, wat hy met sielkundige insig ontleed het. Tematies en ten opsigte van dramatiese vormgewing (Kleist het die meeste van sy toneelstukke in versvorm geskryf) was Kleist sy tyd vooruit.
Tans word hy as een van die belangrikste verteenwoordigers van die Duitse literatuur gedurende die Romantiek beskou. Die feilbaarheid van die menslike rede en die onvermoë van die mens om werklik kontak te maak met sy medemens staan sentraal in sy toneelstukke. Kleist het geprobeer om 'n sintese tot stand te bring tussen die Griekse tragedie en Shakespeare se werke.
Volgens sy tydgenote het hy in sy tragedie Robert Guiskard (1802/03) daarin geslaag. Kleist het die manuskrip egter vernietig en slegs ʼn fragment van 524 reëls het behoue gebly. In 1804 is die tragedie Die Familie Schroffenstein opgevoer, nadat dit reeds die vorige jaar anoniem in boekvorm verskyn het. Die komedie Amphitryon (1807, premiere 1899) is gebaseer op Molière se vertolking van hierdie mite.
Hierdie stuk, asook Der zerbrochene Krug (1808), wat in ʼn dorpie naby Utrecht afspeel, word beskou as van die beste Duitse komedies uit hierdie tydperk. Die hoofkarakter is 'n regter wat 'n saak verhoor waarin hy self die hoofverdagte is. Die tragedie Penthesilea (1808, premiere 1870) handel oor die liefdesgeskiedenis van die koningin van die Amasone en die Griekse held Achilles.
Hierdie moeilik opvoerbare stuk simboliseer die stryd tussen die manlike en vroulike geslag. Die premiere van Das Kätchen von Heilbronn, 'n historiese drama, het in 1810 in Wenen plaasgevind. In 'n ander historiese drama, Die Hermannsschlacht (1808, premiere 1839). kom Kleist se anti-Franse gevoelens tot uiting, gevoelens wat by hom ontstaan het as gevolg van die besetting van Duitsland deur Napoleontiese troepe.
Sy nasionalisme word weerspieël in sy laaste volledige toneelstuk, Prinz Friedrich von Homburg. Hierdie stuk is reeds in 1809- 1811 geskryf, maar is eers in 1821, 'n paar jaar na Kleist se dood, gepubliseer. Die tema van die stuk is die spanning tussen vryheid en plig, en droom en werklikheid oorvleuel mekaar. Kleist se prosa is in die bundel Erzählungen (1810/ 11) waarin werke soos die bekende kortverhale "Michael Kohlhaas" en "Die Marquise von O" opgeneem is, versamel. Kleist het ook gedigte en 'n aantal verhandelinge, onder meer oor die marionetteteater, geskryf.
Sy toneelstukke was ook nie geslaag nie en slegs enkele van sy stukke is gedurende sy leeftyd opgevoer. Al hierdie teleurstellings, asook sy pessimistiese lewensuitkyk, het moontlik daartoe bygedra dat Kleist op 24 November 1811 selfmoord gepleeg het. Hy het op die strand van die Wannsee by Berlyn eers sy vriendin en daarna homself doodgeskiet.
Sy vergeefse pogings om in sy eie leeftyd literêre sukses te behaal, moeilikhede wat hy in tussen-menslike verhoudings ondervind het en die politieke situasie in Duitsland het von Kleist laat vertwyfel. Op 21 November 1811 het die skrywer saam met sy vriendin Henriette Vogel, wat aan 'n ongeneesbare vorm van kanker gely het, naby die meer Stolper Loch selfmoord gepleeg.
Verwysings[wysig | wysig bron]
* Wêreldspektrum, 1982, ISBN 0908409559 band
- Wolfgang Beutin, Klaus Ehlert, Wolfgang Emmerich, Helmut Hoffacker, Bernd Lutz, Volker Meid, Ralf Schnell, Peter Stein en Inge Stephan: Deutsche Literaturgeschichte. Von den Anfängen bis zur Gegenwart. Vyfde hersiene uitgawe. Stuttgart, Weimar: Metzler 1994, bl. 188
|
<urn:uuid:fec7c0c9-10f4-457e-bfd5-fbeeca799e02>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Heinrich_von_Kleist
|
2019-07-17T23:36:49Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525414.52/warc/CC-MAIN-20190717221901-20190718003901-00477.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999963
| false
|
Kategorie:Liedartikels sonder liedskrywers
Hierdie is 'n versteekte kategorie Dit kategoriseer bladsye vir administratiewe doeleindes. Dit vorm nie deel van die ensiklopedie nie. |
This category is for articles about songs where the article is missing the songwriters, because it has not been researched, noted in the relevant article, or available in a reliable source. If the songwriter is never likely to be known (e.g. for historical works), please use Category:Songwriter unknown.
Hierdie kategorie bevat geen bladsye of media nie.
|
<urn:uuid:ea3482f1-07e0-4004-b6b3-ef1ebf9b4efb>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Liedartikels_sonder_liedskrywers?from=Dp
|
2019-07-17T23:20:50Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525414.52/warc/CC-MAIN-20190717221901-20190718003901-00477.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.909397
| false
|
AftoWAZ
AftoWAZ (Russies: АвтоВАЗ; Engels: AvtoVAZ) is die Russiese motorvervaardiger wat voorheen bekend was as WAZ, maar buite Rusland beter bekend is onder die handelsnaam Lada. WAZ staan vir Wolzjski Aftomobilni Zawod (ВАЗ, Во́лжский автомоби́льный заво́д; die Wolga-motorfabriek). Die maatskappy is in die laat 1960's in die Sowjetunie gestig in samewerking met Fiat. Dit is die grootste maatskappy in die Russiese motorbedryf. Die Franse motormaatskappy Renault besit tans 25%.
NV AftoWAZ | |
---|---|
Die eerste WAZ-motor, die 2101. Dit was plaaslik bekend as die Zjigoeli en in die Weste as die Lada.
Soort | Naamlose vennootskap |
Gestig | 1966 |
Produkte | Motors |
Hoofkantoor | Toljatti, Rusland |
President | Igor Komarof |
Eienaars | Rostechnologii – 67,13% Renault – 25% |
Werknemers | 130 698 |
Die maatskappy vervaardig byna ’n miljoen motors per jaar, onder meer die Kalina, Lada 110 en die Niva-veldryvoertuig. Die oorspronklike WAZ-2101 en die motors wat daarop geskoei is, bly egter die modelle wat die meeste met die naam verbind word.
Die WAZ-aanleg is een van die grootstes in die wêreld, met produksiebane van 140 km, en is uniek in die opsig dat die meeste onderdele vir die motors deur die maatskappy self gemaak word.
Die oorspronklike Lada was bedoel as ’n "volksmotor" vir die Oosblok – sonder enige van die luukses wat in Westerse motors van dié era as vanselfsprekend aanvaar is. Ladas is tydens die 1970's en 1980's verkoop as goedkoop motors sonder fieterjasies, nes die Volkswagen-Kewer, in verskeie Westerse lande, insluitende Kanada, Brittanje, Frankryk, België, Luxemburg en Nederland, maar weens handelsanksies nie in die VSA nie. Verkope in Italië is verbied volgens ’n ooreenkoms tussen die Sowjet-regering en Fiat om Fiat te beskerm.
Inhoud
OorsprongWysig
Die aanleg is gestig volgens ’n samewerkingsooreenkoms tussen die Sowjetunie en Italië, en is in 1966 gebou aan die oewers van die Wolga-rivier. ’n Nuwe dorp, Toljatti, is om die fabriek gebou. Dit is genoem na die leier van die Italiaanse Kommunistiese Party, Palmiro Togliatti (die Russiese transliterasie van sy naam is Тольятти).
Die liggewig-Fiat 124 is aangepas om die veeleisende rytoestande in die Sowjetunie te trotseer. Van die veranderinge was aluminium-remtrommels agter, ’n nuwer enjin, hoër veringstelsel en ’n dikker staal vir die bostel. Die eerste motors het ’n slinger gehad ingeval die battery pap geword het in die Siberiese klimaat, maar dit is later weggelaat. Uitvoer na die Weste het in 1974 begin.
Die oorspronklike Ladas het agteraandrywing gehad en hul enjins het gewissel van 1,2 L tot 1,7 L. Later is dieselenjins bygevoeg vir die plaaslike mark. Die Fiat-gebaseerde Ladas was in verskeie style beskikbaar. Hulle het die WAZ-2101-sedan en WAZ-2102-stasiewa ingesluit. Later is ’n luukser weergawe van die sedan, die WAZ-2103, bygevoeg. In 1974 is die oorspronklike WAZ-2101 gemoderniseer met nuwe enjins en binneruime; WAZ-2102 is in 1976 ietwat verbeter. Die model met twee ronde kopligte is tot 1988 vervaardig; die ander word steeds vervaardig in ’n ietwat aangepaste vorm.
WAZ-2105, wat steeds op die 2101 gebaseer is maar aangepas is met ’n 1980-stilering, is in 1980 bekendgestel en is buite die Sowjetunie bemark as die Riva of Laika, afhangend van die land. Vierkantige ligte en nuwe panele onderskei dié modelle van die oues. ’n Luukse-weergawe, WAZ-2107, is in 1982 bekendgestel; dit het ’n beter enjin, mooier binneruim en ’n Mercedes-tipe verkoelerrooster. In 1984 is die WAZ-2104-stasiewa uitgebring.
In die plaaslike mark was hierdie klassieke modelle bekend as die Zjigoeli (Жигули). Die naam Lada is net vir die uitgevoerde motors gebruik. Baie van hulle is egter weer terug ingevoer van die Oosbloklande af en die naam was dus ook in die plaaslike mark bekend.
AftoWAZ-ontwerpers het gewys hulle het ook oorspronklike idees met die vervaardiging vanaf 1978 van die WAZ-2121, of Niwa. Dié baie gewilde viertrekvoertuig is gemaak met veldry-geesdriftiges in gedagte. Dit het ’n kragtige 1,7 L-enjin. Dit word steeds gemaak.
Ná die sukses van die Niwa is ’n nuwe gesinsmotor met vooraandrywing teen 1984 bekendgestel met ’n ten volle plaaslike ontwerp. Die WAZ-21083 Spoetnik-driedeurluikrug is later die Samara genoem. Die enjin is plaaslik ontwerp en die verbrandingsruim in samewerking met Porsche. Die vyfdeurluikrug, WAZ-21093, het in 1987 gevolg en die vierdeursedan met ’n 1,5 L-enjin, die WAZ-21099, in 1990.
Die 2108-2109-modelle is tot in 2001 vervaardig en is toe herstileer. Verskeie ander modelle het gevolg.
Die verbrokkeling van die Sowjetunie het die vervaardiging van ’n nuwe Lada 110-reeks met ’n paar jaar vertraag. Die WAZ-2110-sedan is in 1996 bekendgestel, die 2111-stasiewa in 1998 en die 2112-luikrugreeks in 2001. Dié modelle is basies gebaseer op die Samara, met ’n nuwe bostel en brandstofinspuiting as standaardkenmerke. Die 110-reeks word steeds vervaardig en is deur die jare telkens verbeter.
Fiat-gebaseerde modelleWysig
Ander modelleWysig
MarkaandeelWysig
Strenger emissie- en veiligheidsmaatreëls het meegebring dat AftoWAZ hom teen 1997 aan die meeste Westerse markte onttrek het. Daar was ook dikwels probleme met onderdele. Die toenemende gewildheid van nuwe Verre-Oosterse handelsname soos Daewoo, Kia en Hyundai het bygedra tot die afname in gewildheid van Lada-motors in die Weste. Dié Koreaanse en Maleisiese motors het moderne tegnologie en bougehalte gebied wat deur Japan ontwikkel is en waarby Lada nie kon kers vashou nie, en teen die wisseling van die millennium het hulle die mark oorgeneem waarin Lada langer as 20 jaar oorleef het.
Hoewel die oorspronklike Lada en die Samara onttrek is, word die Lada 110, die Niwa en ander moderner modelle steeds in sekere Westerse land verkoop. Die Lada is geredelik beskikbaar in baie Sentraal- en Suid-Amerikaanse lande asook in Afrika, die Midde-Ooste en al die voormalige republieke van die Sowjetunie.
Onlangse ontwikkelingsWysig
In 2008 het Renault in ’n vennootskap getree met AftoWaz deur ’n aandeel van 25 persent plus een aandeel in die maatskappy te koop.[1] AftoWAZ is egter aansienlik geknou deur die wêreldwye ekonomiese krisis van 2008–2009. In Oktober 2008 het die maatskappy na berig word meer as 100 000 onverkoopte motors gehad en het hy dringend geld nodig gehad om korttermynskuld te delg.
Op 31 Maart 2009 het die waarde van AftoWAZ-aandele met byna 30% gestyg nadat die destydse eerste minister, Wladimir Poetin, aangekondig het hy steun die motorreus. Poetin het Toljatti besoek en sy goedkeuring uitgespreek oor die feit dat die maatskappy nie groot getalle werknemers afgelê het nie. Hy het $1 miljard se lenings, kontant en waarborge belowe. In Mei 2009 het hy ’n Niwa-sportnutsvoertuig gekoop om sy voortgesette steun te wys.[2]
Op 3 Mei 2012 is aangekondig Renault-Nissan beplan om sy aandeel in AftoWAZ te verhoog tot 51,01%.[3] Renault en Nissan sal $750,000 000 in die gesamentlike onderneming belê.
VerwysingsWysig
- http://en.rian.ru/business/20120424/173008457.html Rian.ru URL besoek op 24 Oktober 2012
- Putin buys Russian in boost to carmaker, Russia Today TV, 16 Mei 2009. URL besoek op 2009-11-25.
- Reuters (3 Mei 2012). "Renault-Nissan to Take Control of AvtoVAZ". New York: New York Times Company. ISSN 0362-4331. Besoek op 27 Julie 2012.
|
<urn:uuid:8ccdb7c8-9e44-4a47-86dc-5ee10e030fd3>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/AftoWAZ
|
2019-07-19T05:48:24Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526064.11/warc/CC-MAIN-20190719053856-20190719075856-00077.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.99994
| false
|
Geïsoleerde volk
Geïsoleerde volke, ook ongekontakte volke genoem, is gemeenskappe wat óf vrywillig óf weens omstandighede sonder enige kontak met die buitewêreld leef. Daar is min mense wat nog geen kontak met die beskawing gehad het nie. Aktiviste vir die regte van inheemse volke doen ’n beroep dat sulke groepe alleen gelaat word omdat kontak sal inbreuk maak op hul reg op selfbeskikking.[1] Verder kan geïsoleerde volke ’n gebrek hê aan immuniteit teen algemene siektes, wat ’n groot deel van hul bevolking ná kontak kan uitwis.[2][3]
In 2013 is geraam daar is meer as 100 geïsoleerde stamme in die wêreld, hoofsaaklik in die digte woude van Suid-Amerika en Nieu-Guinee, terwyl die Sentinelese (van die Andaman-eilande, Indië) die mees afgesonderde groep ter wêreld is.[4] Kennis oor die bestaan van sulke volke word meestal opgedoen vanweë ongereelde en soms gewelddadige botsings met buurstamme en deur lugfotografie.
Geïsoleerde volke fassineer die beskaafde wêreld en die idee van toeroperateurs wat avontuurtoere aanbied wat na sulke groepe soek, is ’n omstrede saak. ’n BBC-dokumentêr is in 2006 gemaak van ’n Amerikaanse toeroperateur wat spesialiseer in begeleide toere om geïsoleerde volke in Wes-Papoea te "ontdek".[5] In 1971 het die BBC ’n dokumentêr, A Blank on the Map, gemaak wat deur sir David Attenborough aangebied is en waarin die eerste keer kontak gemaak is met die Biamivolk van Papoea-Nieu-Guinee.[6][7]
Inhoud
Asië[wysig | wysig bron]
Die Sentinelese van Noord-Sentineleiland, wat deel is van die Andamaneilande in die Golf van Bengale, verwerp enige kontak. Hul taal verskil aansienlik van ander tale van die Andamaneilande,[8] wat daarop dui dat hulle al duisende jare lank afgesonder is. Hulle word deur kenners die mees geïsoleerde volk in die wêreld genoem,[9] en hulle sal dit waarskynlik bly.[8] Tydens Indië se 2001-sensus is ’n ekspedisie in twee dele op 23 tot 24 Februarie 2001 gehou. Die eerste groep het 31 Sentinelese getel en die tweede groep 39.[10] Helikopteropnames ná die aardbewing en tsoenami in 2004 in die Indiese Oseaan het aangetoon dat die Sentinelese oorleef het.[11] Ná die aardbewing het Noord-Sentineleiland en die nabygeleë Constance-eiland saamgesmelt. Die plaaslike Andaman- en Nicobar-administrasie het ’n beleid van dophou, maar geen kontak nie, om te verseker dat geen stropers of siektes die eiland bedreig nie.
Suid-Amerika[wysig | wysig bron]
Brasilië[wysig | wysig bron]
OP 18 Januarie 2007 het Fundação Nacional do Índio, Brasilië se Nasionale Indiaanse Stigting (Funai), berig daar is 67 bevestigde gevalle van geïsoleerde volke in die land, terwyl daar in 2005 net 40 was.[13] Dié land het nou die hoogste getal volke wat in isolasie woon.
Daar is sewe reservate (inheemse gebiede) eksklusief vir geïsoleerde volke:
- Alto Tarauacá in Acre.
- Hi-Merima in Amazonas.
- Massaco in Rondônia.
- Igarape Omere in Rondônia.
- Rio Muqui in Rondônia.
- Rio Pardo in Mato Grosso en Amazonas.
- Xinane isolados in Acre.
Nog talle geïsoleerde stamme woon in ander volke se reservate in die deelstate Amazonas, Rondinia, Para, Acre, Mato Grosso, Amapa, Maranhao, Roraima, Tocantins, Goias en Minas Gerais.
Bolivia[wysig | wysig bron]
In 2006 is die teenwoordigheid van vyf geïsoleerde volke in Bolivia bevestig, maar nog drie bestaan vermoedelik. Die bevestigde stamme is die Ayoreo in die nasionale park Kaa-Iya (sowat vyf families), die Yurakare in Santa Cruz en Beni (onder bedreiging van dwelmhandelaars), die Pacahuara in die Chacobo-reservaat (ook sowat vyf families), ’n groep Araona in die Araona-reservaat (kontak is met sowat 100 gemaak) en die Toromona in die nasionale park Madidi (wat baie afgeleë is). Kontak is nou met die meeste Mbya-Yuqui in die Yuqui-reservaat en Rio Usurinta gemaak. Bolivië het in 2005 ’n verklaring onderteken wat die basiese regte van hierdie volke erken.
Die drie onbevestigde gevalle is die Mosetene, Tsimanes en Chacobo.
Colombia[wysig | wysig bron]
Weens voortdurende konflik bied Colombia min beskerming vir sy geïsoleerde volke. Een groep is die Carabayo-Aroje. Dit is onseker of enige lede van die Yari nog lewe. Kontak is in 2003 met die Nukaak Maku gemaak en 65% van hulle is weens siektes dood. Sowat twee tot drie dosyn woon nog in isolasie.
Ecuador[wysig | wysig bron]
Dit is onbekend of enige lede van die Tagaeri oor is – na bewering is hulle in groot getalle uitgewis deur hul vyandelike bure, die Taromenane. Sowat 30 lede van laasgenoemde groep is in 2003 weer vermoor deur die Huaorani uit wraak vir die moord op ’n Huaorani-jagter. In Januarie 2007 het die president van Ecuador die suidelike deel van Yasuni ’n verbode gebied verklaar om geïsoleerde volke te beskerm.
In 2013 is nog 20 lede van die geïsoleerde Taromenane deur gekontakte Indiane vermoor uit wraak vir ’n vorige moord.
Ander lande[wysig | wysig bron]
Oseanië[wysig | wysig bron]
Australië[wysig | wysig bron]
In 1984 is ’n groep Pintupi, wat ’n tradisionele jagter-versamelaarslewe lei, in die Gibsonwoestyn in Wes-Australië ontdek. Hulle het vir die eerste keer met mense van ’n Westerse beskawing kennis gemaak en is vermoedelik die laaste geïsoleerde volk in Australië.[18]
Nieu-Guinee[wysig | wysig bron]
Groot dele van Nieu-Guinee is onontdek deur wetenskaplikes en antropoloë weens die uitgestrekte woud- en bergagtige streke. Bekende inheemse stamme van Papoea-Nieu-Guinee het baie min kontak met plaaslike owerhede buiten dat die owerhede weet wie hulle is.
Die geïsoleerde groepe kom in die volgende streke voor:[20]
- Gusawi
- Lengguru
- Kokiri
- Derewo
- Teriku
- Foja
- Manu
- Waruta
- Brazza-Digul
Noord-Amerika[wysig | wysig bron]
Die laaste geïsoleerde volk in Noord-Amerika is vermoedelik die Lacandon-Yahi, met wie in die vroeë deel van die 20ste eeu kontak gemaak is. Hulle het geweet van die land se kolonisasie, maar het direkte kontak vermy en verkies om net met ander inheemse groepe interaksies te hê.
Mexiko[wysig | wysig bron]
Die Lacandon-Maja was die laaste groep in Mexiko met wie kontak gemaak is. Hulle is vermoedelik ’n voormalige Majabevolking wat na die Lacandonwoud van die Yucatán-skiereiland getrek het om Spaanse kolonisasie vry te spring.[21] Hulle was van die 17de eeu af heeltemal van die buitewêreld afgesny.[22]
Aanvanklike kontak is in 1924 gemaak, maar hulle is eers dekades later in die beskawing opgeneem. Uitgebreide ontbossing in 1993 het meegebring dat hul getalle aansienlik gekrimp het. In 1996 was daar net 500 van hulle oor.[23]
Afrika[wysig | wysig bron]
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Nuwer, Rachel (2014-08-04). "Future – Anthropology: The sad truth about uncontacted tribes". BBC. Besoek op 2015-07-24.
- "Isolated tribe spotted in Brazil". BBC News. 2008-05-30. Besoek op 2013-08-05.
- Adams, Guy (2 Februarie 2012). "Close camera encounter with 'uncontacted' Peruvian tribe". The New Zealand Herald.
- "How many uncontacted tribes are left in the world?". New Scientist. 22 Augustus 2013. Besoek op 3 Julie 2016.
- First Contact, BBC Four Anthropology Season, part 1 of 6
- Plunkett, John (20 April 2016). "David Attenborough's early films to be shown in colour for first time". The Guardian. Besoek op 9 Junie 2017.
- "A Blank on the Map". BBC. Besoek op 10 Junie 2017.
- "The most isolated tribe in the world?". Survival International. Besoek op 9 February 2010.
- Nuwer, Rachel. "Anthropology: The sad truth about uncontacted tribes". Besoek op 2018-01-22.
- "Enumeration of Primitive Tribes in A&N Islands – A Challenge" (PDF). Census of India. Besoek op 19 Augustus 2016.
- "Stone Age cultures survive tsunami waves". Associated Press (in Engels). 2005-01-04. Besoek op 2018-01-22.
- "Estimation".
- Colitt, Raymond. "Brazil sees traces of more isolated Amazon tribes". Reuters. Besoek op 19 Oktober 2014.
- Indigenous Peoples in Voluntary isolation and initial contact (PDF). Dany Mahecha R., Carlos Eduardo Franky C. (reds.). International Work Group for Indigenous Affairs (IWGIA) and Instituto de Promoción Estudios Sociales (IPES). 2013. ISBN 978-87-92786-32-6.
- "Signs of uncontacted Indians seen as forest is cleared around them". Survival-international.org. Besoek op 2013-08-05.
- "Mashco-Piro 'uncontacted' Peruvian tribe pictured". Bbc.co.uk. 2012-01-31. Besoek op 2013-08-05.
- "Americas | Chavez moves against US preachers". BBC News. 2005-10-12. Besoek op 2017-09-13.
- Colliding worlds: first contact in the western desert, 1932–84, National Museum of Australia
- "BBC: First contact with isolated tribes?". Survival International. Besoek op 2015-07-24.
- "Where are they?". Uncontactedtribes.org. Besoek op 2015-07-24.
- "Endless Tours Cancun: Lacandón: The Last Uncontacted People in North America". Endlesscancun.blogspot.com. 2011-01-12. Besoek op 2015-07-24.
- "Lacandon Maya." Cassell's Peoples, Nations and Cultures, red. John Mackenzie, Cassell, 1ste uitgawe, 2005. Credo Reference, https://search.credoreference.com/content/entry/orionpnc/lacandon_maya/0. Besoek op 8 September 2018.
- "Lacandon Maya."Cassell's Peoples, Nations and Cultures, edited by John Mackenzie, Cassell, 1ste uitgawe, 2005. Credo Reference, https://search.credoreference.com/content/entry/orionpnc/lacandon_maya/0. Besoek op 8 Sep. 2018.
- Bob Holmes: How many uncontacted tribes are left in the world? Daily News in: newscientist.com, 22 Augustus 2013.
|
<urn:uuid:58069222-cd8e-41c0-859b-42e601c5a5ac>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Ge%C3%AFsoleerde_volk
|
2019-07-24T07:10:46Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195531106.93/warc/CC-MAIN-20190724061728-20190724083728-00157.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998746
| false
|
Kategorie:Wikipedia-artikels met ULAN-identifiseerders
Jump to navigation
Jump to search
(vorige bladsy) (volgende bladsy)
Vir meer inligting, sien Wikipedia:Gesagbeheer.
Hierdie is 'n versteekte kategorie Dit kategoriseer bladsye vir administratiewe doeleindes. Dit vorm nie deel van die ensiklopedie nie. |
Bladsye in kategorie "Wikipedia-artikels met ULAN-identifiseerders"
Die volgende 200 bladsye is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 1 018.
(vorige bladsy) (volgende bladsy)R
- Lou Reed
- Ilja Repin
- Paul Revere
- Cecil John Rhodes
- Zandra Rhodes
- William "Bill" Rice
- Frances Rich
- Richard Burbage
- Leni Riefenstahl
- Rainer Maria Rilke
- Arthur Rimbaud
- Edward G. Robinson
- Angelique Rockas
- Norman Rockwell
- Auguste Rodin
- Rooms-Katolieke Kerk
- Franklin D. Roosevelt
- Theodore Roosevelt
- Roberto Rossellini
- Gioachino Rossini
- Royal Albert Hall
- Royal Society
- Peter Paul Rubens
- Philipp Otto Runge
- John Ruskin
S
- Eero Saarinen
- Charles Saatchi
- Markies de Sade
- Jonas Salk
- Salvador Dalí
- Carl Sandburg
- István Sándorfi
- Sanherib
- George Santayana
- Sapfo
- John Singer Sargent
- Jean-Paul Sartre
- Siegfried Sassoon
- Lawrence Scarpa
- Friedrich Schelling
- Friedrich Schiller
- Karl Friedrich Schinkel
- Olive Schreiner
- Arnold Schwarzenegger
- David Scott
- Walter Scott
- Edie Sedgwick
- Gerard Sekoto
- Septimius Severus
- Michel Serres
- Georges Seurat
- Jane Seymour (aktrise)
- Ludovico Sforza
- Peggy Shaw
- Percy Bysshe Shelley
- Amrita Sher-Gil
- Sigismund III Wasa
- Paul Signac
- Mimar Sinan
- Frank Sinatra
- Sint Agnes
- Sint Stefanus-katedraal
- Sitting Bull
- Sjapoer I
- Jack Smith (rolprentregisseur)
- Sjoerd Soeters
- Sokrates
- Paolo Soleri
- Solon
- Susan Sontag
- Albert Speer
- Steven Spielberg
- Baruch Spinoza
- Stanislas Leszczynski
- Stanley Kubrick
- Stavronikita-klooster
- Ralph Steadman
- Edward Steichen
- John Steinbeck
- Rudolf Steiner
- Irma Stern
- Coert Steynberg
- Alfred Stieglitz
- Whit Stillman
- Dean Stockwell
- Leo Strauss
- Igor Strawinski
- Gloria Stuart
- Suermondt-Ludwig-Museum
- Süleyman I
- Louis Sullivan
T
- Rabindranath Tagore
- Taj Mahal
- Russ Tamblyn
- Professor Tanaka
- Quentin Tarantino
- Andrei Tarkofski
- Bruno Taut
- Teenpous Johannes XXIII
- Tegniese Universiteit van München
- Gerard ter Borch II
- Ellen Terry
- Nikola Tesla
- The Beatles
- Theodosius I
- Theodosius II van Bisantium
- Theophilus van Bisantium
- Louis Thibault
- Henry David Thoreau
- Billy Bob Thornton
- Tiberius
- Titiaan
- Titus (Keiser)
- J.R.R. Tolkien
- Leo Tolstoi
- Topkapi-paleis
- Henri de Toulouse-Lautrec
- Vladimir Tretchikoff
- Cornelis Tromp
- Leon Trotsky
- Donald Trump
- Tuileries-paleis
- Hedi Turki
- Luc Tuymans
- Mark Twain
- John Tweed
U
V
- Ludwig van Beethoven
- Henry van de Velde
- Theo van Gogh
- Rembrandt van Rijn
- Anton van Wouw
- John Ormsby Vandeleur
- Gloria Vanderbilt
- Raja Ravi Verma
- Giorgio Vasari
- Vebjørn Sand
- Simone Veil
- Diego Velázquez
- Verenigde Nasies
- Vergilius
- Johannes Vermeer
- Jules Verne
- Andrea del Verocchio
- Gianni Versace
- Vespasianus
- Sid Vicious
- Victoria van die Verenigde Koninkryk
- Victoria van Sakse-Koburg en Gotha
- Gore Vidal
- Edoardo Villa
- Denis Villeneuve
- Vincent van Gogh
- Leonardo da Vinci
- Eugène Viollet-le-Duc
- Marcus Vipsanius Agrippa
- Virginia Woolf
- Vitellius
- Vitruvius
- Antonio Vivaldi
- Jan Volschenk
- Voltaire
- Wolf Vostell
W
- Zacharias Wagenaer
- Richard Wagner
- Andrzej Wajda
- Horace Walpole
- Walter Gropius
- Sam Wanamaker
- Andy Warhol
- George Washington
- Wiktor Wasnetsof
- John Waters
- James Watt
- Wawel-katedraal
- Orson Welles
- Arthur Wellesley, 1ste hertog van Wellington
- Wim Wenders
- Pieter Wenning
- Wêreldgesondheidsorganisasie
- Wêreldhandelsorganisasie
- Julius Charles Wernher
- Westminster-abdy
- Walt Whitman
- Sytze Wierda
- Oscar Wilde
- Wilhelm Dilthey
- Willem I van Engeland
- Willem III van Engeland
- William Faulkner
- William IV van die Verenigde Koninkryk
- William Shakespeare
- Ludwig Wittgenstein
- Jefgeni Woetsjetitsj
|
<urn:uuid:84346a17-91d3-4e7f-b1c5-b6d9bcbc2ccf>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Wikipedia-artikels_met_ULAN-identifiseerders?from=Rc
|
2019-07-16T19:17:46Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524685.42/warc/CC-MAIN-20190716180842-20190716202842-00341.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.692482
| false
|
Albert Einstein
Vanuit Wikiquote
Jump to navigation
Jump to search
Albert Einstein.
Albert Einstein
, wetenskaplike.
Met bronne
[
wysig
]
Voor ons staan die heelal soos 'n groot, ewige raaisel.
In
Gideon Joubert
se
Die Groot Gedagte
aangehaal.
Dispuut
[
wysig
]
Saamgestelde rente is die agste wonder van die wêreld.
[1]
Ontsluit van "
https://af.wikiquote.org/w/index.php?title=Albert_Einstein&oldid=7452
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike nutsgoed
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Geselshoekie
Gebruikersportaal
Sandput
Onlangse wysigings
Statistiek
Lukrake bladsy
Hulp
Skenkings
Susterprojekte
Wikipedia
Wiktionary
Wikibooks
Wikinews
Ander projekte
Wikimedia Commons
Wikipedia
Druk/eksporteer
Skep boek
Laai af as PDF
Drukbare weergawe
Nutsgoed
Wat hierheen skakel
Verwante veranderings
Laai 'n lêer op
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Wikidata-item
Haal dié blad aan
Ander tale
العربية
Azərbaycanca
Беларуская
Български
Brezhoneg
Bosanski
Català
Čeština
Dansk
Deutsch
Ελληνικά
English
Esperanto
Español
Eesti
Euskara
فارسی
Suomi
Français
Galego
עברית
हिन्दी
Hrvatski
Magyar
Հայերեն
Bahasa Indonesia
Íslenska
Italiano
日本語
ქართული
ಕನ್ನಡ
한국어
Kurdî
Limburgs
Lietuvių
मराठी
Nederlands
Norsk
Polski
Português
Română
Русский
संस्कृतम्
Simple English
Slovenčina
Slovenščina
Shqip
Српски / srpski
Svenska
தமிழ்
తెలుగు
ไทย
Türkçe
Українська
اردو
Oʻzbekcha/ўзбекча
Tiếng Việt
中文
Wysig skakels
Die bladsy is laas op 8 April 2014 om 22:11 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikiquote
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:dea07de8-74a1-41be-a5b1-9f0d5de5ebf5>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikiquote.org/wiki/Albert_Einstein
|
2019-07-16T18:18:41Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524685.42/warc/CC-MAIN-20190716180842-20190716202842-00341.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.990994
| false
|
Diocletianus
Diocletianus | |
---|---|
51ste Keiser van die Romeinse Ryk | |
Borsbeeld van Diocletianus met lourierkrans
Regeer | 20 November 284 – 1 April 286 1 April 286 – 1 Mei 305 met Maximianus (vir 20 jare en 162 dae) |
Volle naam | Caesar Gaius Aurelius Valerius Diocletianus Augustus |
Gebore | c. 22 Desember 244; Salona, Illirië |
Oorlede | 3 Desember 311; Rome, Romeinse Ryk (op 66) |
Begrawe | Paleis van Diocletianus, Split |
Voorganger | Numerian |
Opvolger | Constantius Chlorus en Galerius |
Adellike huis | Konstantyn-dinastie |
Eggenote | Prisca |
Kinders | Valeria |
Hy is gebore in 'n Illiriese familie van beskeie aansien in die Romeinse provinsie Dalmasië, maar het deur die range van die onlangse rykes opgang gemaak, om aangestel te word as kommandeur van keiser Carus. Na die sterftes van Carus en sy seun Numerianus tydens hul Persiese kampanje, is Diocletianus uitgeroep tot keiser. Die titel is ook opgeëis deur Carus se oorlewende seun, Carinus, maar Diocletianus het hom verslaan in die Slag van die Margus. Met sy bewindsname het Diocletianus die Krisis van die Derde Eeu beëindig. Hy het sy mede-offisier Maximianus as Augustus aangestel; sy senior medekeiser, in 285. Hy het sy mag verder afgewentel op 1 Maart 293, deur Galerius en Konstantius aan te stel as Caesars, effektief junior medekeisers. Onder hierdie "Tetrargie", of "bewind van vier", het elke keiser regeer oor 'n kwartdivisie van die ryk. In kampanjes teen Sarmatiese en Donouse stamme (285–90), die Alemanne (288), en usurpators in Egipte (297–98), het Diocletianus die ryk se grense beveilig en gesuiwer van bedreigings op sy mag. In 299, het hy onderhandelinge aangevoor met Sassanied-Persië, die ryk se tradisionele vyand, en dit geluk om 'n blywende en gunstige vrede te beding.
Diocletianus het die ryk se siviele en militêre dienste geskei en vergroot, en die ryk se provinsiale divisies herorganiseer, waardeur die grootste en mees burokratiese regering in die ryksgeskiedenis opgestel is. Hy het nuwe administratiewe sentra gevestig in Nikomedia, Mediolanum, Antiochië en Trier, nader aan die ryk se frontlinies as wat die tradisionele hoofstad te Rome was. Voortbouend op derde-eeuse tendense van absolutisme, het hy homself as outokraat geskik, en homself verhef bo die ryk se menigte met imponerende vorme van hofseremonie en argitektuur. Burokratiese en militêre groei, konstante kampanjes en bouprojekte het die staat se uitgawes verhoog en omvattende belastinghervorming genoodsaak. Vanaf minstens 297 n.C., is keiserlike belasting gestandaardiseer, meer billik saamgestel, en gehef teen oorwegend hoër koerse.
Diocletianus se planne was nie deurgaans suksesvol nie: die Edik op Maksimumpryse (301), sy poging om inflasie deur pryskontrole te beperk, was teenproduktief en is gou geïgnoreer. Alhoewel effektief tydens sy bewind, het Diocletianus se Tetrargiese stelsel na sy abdikasie in duie gestort, weens die meedingende dinastiese aansprake van Maxentius en Konstantyn, seuns van Maximianus en Konstantius respektiewelik. Die Diocletiaanse vervolging (303–11), die ryk se laaste, grootste en mees bloedige amptelike vervolging van Christene, het nie die ryk se Christengemeenskap uitgewis nie; inderdaad het die Christengeloof na 324 die ryk se verkose geloof geword onder die ryk se eerste Christenkeiser, Konstantyn.
Ten spyte van sy mislukkings, het Diocletianus se hervormings die struktuur van die Romeinse keiserregering fundamenteel verander, en meegedoen om die ryk ekonomies en militêr te stabiliseer. Dit het die ryk toegelaat om essensieel intakt te bly vir 'n verdere honderd jaar, terwyl dit in Diocletianus se jeug op die rand van ineenstorting was. Verswak deur siekte, het Diocletianus uit die keiserlike amp getree op 1 Mei 305 n.C., en die eerste Romeinse keiser geword om gewillig sy posisie te abdikeer. Hy het sy aftrede deurgebring in sy paleis op die Dalmasiese kus, waar hy sy groentetuine onderhou het. Sy paleis het uiteindelik die kern van die moderne stad Split geword.
BibliografieWysig
- Swart, Marius J.: Nogtans leiers. Kaapstad: Nasou, 1969.
|
<urn:uuid:37e33d95-624e-4813-9dd7-8c634879498b>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Diocletianus
|
2019-07-19T06:11:13Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526064.11/warc/CC-MAIN-20190719053856-20190719075856-00101.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999987
| false
|
Bespreking:Sonneberg
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die Sonneberg-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
|
<urn:uuid:62494b47-2e3a-4db8-a522-9306cafd8f03>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:Sonneberg
|
2019-07-21T17:14:12Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527089.77/warc/CC-MAIN-20190721164644-20190721190644-00421.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999973
| false
|
Kershout
Jump to navigation
Jump to search
Kershout | ||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Ook: Candlewood of Cherrywood | ||||||||||||||||
Wetenskaplike klassifikasie | ||||||||||||||||
Binomiale naam | ||||||||||||||||
Pterocelastrus tricuspidatus Loes. |
Die Kershout (Pterocelastrus tricuspidatus) is 'n boom wat amper soos die Klipkershout lyk. Die boom word gevind vanaf Kaapstad tot by Durban en ook in die Lebomboberge. Die boom dra kenmerkende, driehokkige, gehoringde, bottergeel vrugte.
Bron[wysig | wysig bron]
- Watter Boom is dit? Eugene Moll 2013 ISBN 978 1 77007 832 1
|
<urn:uuid:3f447875-c795-4dac-ae9d-1d24984b742b>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kershout
|
2019-07-21T17:48:44Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527089.77/warc/CC-MAIN-20190721164644-20190721190644-00421.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.912479
| false
|
Verwante veranderings
Jump to navigation
Jump to search
Tik 'n bladsynaam om veranderinge aan bladsye te sien wat daarvan of daarheen skakel. (Om inskrywings van 'n kategorie te sien, tik Kategorie:Naam van kategorie). Veranderinge aan bladsye op u dophoulys word in vetdruk aangedui.
Lys van afkortings:
- N
- Met die wysiging is 'n nuwe bladsy geskep. (sien ook die lys van nuwe bladsye)
- k
- Hierdie is 'n klein wysiging
- b
- Hierdie wysiging is deur 'n bot gemaak
- D
- Wikidata-wysiging
- (±123)
- Bladsy is met die aantal grepe gewysig
|
<urn:uuid:f50fb6d2-86eb-4193-bd8d-6746c8d822b4>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:OnlangseVeranderingsMetSkakels/Wikipedia:Uitgesoekte_herdenkings/14_Julie
|
2019-07-21T17:48:47Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527089.77/warc/CC-MAIN-20190721164644-20190721190644-00421.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999999
| false
|
Waterblommetjie
Waterblommetjie | ||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Loof en blompakkies | ||||||||||||||||
Wetenskaplike klassifikasie | ||||||||||||||||
Die waterblommetjie of vleikos (Aponogeton distachyos L.f.) is 'n waterplantjie wat endemies aan Suid-Afrika is. Dit kom in die Wes-Kaap in damme en vleie voor. Op die SANBI-rooilys is dit as veilig (LC) gelys.[1] Die lang, ovaal blare dryf op die water, en in die winter en lente bot dit volop. Die wit blommetjie steek bo die watervlak uit en trek die aandag van insekte. Dit is eintlik 'n gevurkte bloeiwyse wat uit etlike klein wit blommetjies bestaan. Die plant het 'n wortelstok en indien die water in die somer opdroog oorleef hierdie wortelstok om met die winterreëns weer te begin groei.[2]
Waterblommetjies is gunstelingveldkos en word nou ook aangeplant omrede mense dit in waterblommetjiebredie verwerk.
|
<urn:uuid:d6568964-30e9-4cfa-beb2-4117d6f1afa8>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Waterblommetjie
|
2019-07-21T17:15:15Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527089.77/warc/CC-MAIN-20190721164644-20190721190644-00421.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999568
| false
|
Malakka
Malakka (Maleis: Melaka) is 'n staat in Maleisië. Die hoofstad is die gelyknamige stad, Malakka, met 'n inwonertal van 872 900 (2015-sensus).
Inhoud
Geografie en demografieWysig
Die staat is geleë in die suidweste van die Maleise skiereiland, aan die Straat Malakka, ongeveer 80 km van die Indonesiese eiland Sumatra. Malakka grens in die noorde aan die Maleise staat Negeri Sembilan en in die ooste aan Johor. Malakka is 'n klein staat met 'n totale oppervlak van 1650 km².
Inheemse Maleisiërs (50%) en Sjinese Maleisiërs (40%) vorm die twee grootste etniese groepe. Die Indiese Maleisiërs wat vanaf Indië afkomstig is vorm 'n minderheidsgroep.
Daar is ook 'n klein Europese minderheid van afstammelinge van vroeëre koloniale oorheersers. Onder andere afstammelinge van Portugese, wat 'n antieke Portugees-kreoolse taal praat, genaamd die Cristao of Papia Kristang. Daarnaas bestaan daar ook nog enkele afstammelinge van Nederlanders en Britte.
Verder vorm Malakka 'n belangrike vesting vir die Peranakan. Baie van hulle het hulself as gevolg van die handel tussen Indië en Sjinese in die pre-koloniale tyd hier gevestig.
Bestuurlike indelingWysig
Malakka is in drie distrikte onderverdeel:
Hierdie distrikte is verder in 81 subdivisies verdeel.
GeskiedenisWysig
In 1377 word deur Majapahit 'n strafekspedisie gehou teen Parameswara, die Hindoe-prins van Palembang op Sumatra. Hy vlug na Malakka en stig daar in 1390 'n koninkryk. Hy regeer 1390-1414. Hy nooi die orang laut, die nomades van die see wat die handel in die argipel beheers om in Malakka 'n handelsentrum te stig. Siam is 'n groot bedreiging van sy onafhanklike ryk en in 1405 soek hy beskerming van die Chinese. Die enorme Chinese vloot van admiraal Zheng He (Cheng Ho) besoek Malakka reëlmatig tot 1434.. Die orang laut is hoofsaaklik Moslems en Parameswara het moontlik self op die einde van sy lewe ook Moslem geword en word ook Iskandar Syah genoem. Sy twee opvolgers Megat Iskandar Syah (1414-1424) en Muhammad Syah (1424-1444) was ook Moslems, die vierde sultan Parameswara Dewa Syah (1445-1446) was dalk 'n Hindoe. Hy word skielik vermoor en vervang deur sy halfbroer, sultan Muzaffar Syah (1446-1459). Islam is sedert sy bewind die heersende religie. In sy tyd ontwikkel Malakka tot 'n belangrike staat wat aan altwee kante van die Straat gebied beheers en voedsel, tin, goud en peper produseer en handel oor die hele argipel dryf.[1]
Dit trek die aandag van die Portugese wat in 1510 Goa op die kus van Indië verower. Hulle stuur eers vir Diogo Lopes de Sequeira om vreedsame handelsbetrekkings met Malakka te bewerkstellig. Hy word in 1509 deur sultan Mahmud Syah (1488-1528) eers goed ontvang, maar die Muslem-handelaars is bedug vir hierdie nuwe kompetisie. Hulle dood heelparty van sy mans. In April 1511 stuur die Portugese 'n vloot vanuit Goa met 17/18 skepe en 1200 mans en verower Malakka.[1]
|
<urn:uuid:924a1950-aa67-436e-b59c-34c0848a5802>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Malakka
|
2019-07-24T06:34:31Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195531106.93/warc/CC-MAIN-20190724061728-20190724083728-00181.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999947
| false
|
Bespreking:Universiteit van Lincoln
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die Universiteit van Lincoln-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
|
<urn:uuid:1f52aa55-d52a-44c9-9c3d-29938b1bc66e>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:Universiteit_van_Lincoln
|
2019-07-24T07:10:28Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195531106.93/warc/CC-MAIN-20190724061728-20190724083728-00181.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999864
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Grootrietsanger" skakel
←
Grootrietsanger
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Grootrietsanger
:
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
(
← skakels
wysig
)
Afrikaanse Wikipedia
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Nuus vir gebruikers
(
← skakels
wysig
)
Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name
(
← skakels
wysig
)
Lys van Suid-Afrikaanse voëls (gegroepeer)
(
← skakels
wysig
)
Acrocephalus arundinaceus
(aanstuurblad)
(
← skakels
wysig
)
Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
(
← skakels
wysig
)
Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name
(
← skakels
wysig
)
Lys van Suid-Afrikaanse voëls (gegroepeer)
(
← skakels
wysig
)
Acrocephalus (voël)
(
← skakels
wysig
)
Acrocephalidae
(
← skakels
wysig
)
Acrocephalus (voël)
(
← skakels
wysig
)
Acrocephalidae
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Grootrietsanger
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:89e4c283-567a-44d0-97a4-cc5079122c1e>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Grootrietsanger
|
2019-07-24T06:49:28Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195531106.93/warc/CC-MAIN-20190724061728-20190724083728-00181.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.997982
| false
|
Universiteit van Fort Hare
Die Universiteit van Fort Hare (UFH) was die tweede universiteit in Suid-Afrika en die eerste plaaslike instelling wat tersiêre onderwys aan Afrikane verskaf het. Die Universiteit was 'n voortvloeisel van die teologiese skool wat aan die einde van die 19de eeu in hierdie gebied deur die Skotse sendeling James Stewart en sy vrou gestig is. Die Afrikaanssprekende bevolking sou eers heelwat later hulle eie universiteit kry, naamlik die Universiteit van Stellenbosch.
Universiteit van Fort Hare | |
---|---|
Die hoofingang na die universiteit op Alice. | |
Leuse: | In lumine tuo videbimus lumen |
Leuse in Afrikaans: | In U lig sien ons die lig |
Leuse in Engels: | In your light we shall see the light |
Gestig: | 8 Februarie 1916 |
Tipe: | Openbare universiteit |
Studentetal: | 11 074 (2011) |
Ligging: | Hoofkampus: Alice Ander: Bhisho en Oos-Londen, Oos-Kaap Koördinate: |
Webtuiste: | ufh.ac.za |
Die universiteit lê aan die Tyhumerivier in Alice in die Oos-Kaap en het 'n ryk geskiedenis. Die gebied was gedurende die 19de eeu vir 'n lang tyd die oorlogsterrein in nege oorloë teen die Xhosas. Dit was eers 'n aparte Britse kolonie (British Kafraria genoem). Die Britte het stukke land aan die Xhosas wat bereid was om aan hul kant te veg (die amaFengu) gegee. Fort Hare was self oorspronklik 'n Britse fort en 'n aantal ruïnes is nog op die kampus van die universiteit sigbaar.
Inhoud
WapenWysig
Die universiteit het omstreeks 1923 'n heraldiese wapen in gebruik geneem. Dit is in 1938 by die Departement van Binnelandse Sake geregistreer.[1] Die wapenskild word horisontaal in twee verdeel; die boonste deel toon 'n goue opkomende son teen 'n blou agtergrond, en die onderste 'n wit ope Bybel met die woorde In lumine tuo videbimus lumen daarop, teen 'n swart agtergrond.
GeskiedenisWysig
Die universiteit het 'n groot rol gespeel in die ontwikkeling van die ANC en ander swart organisasies in Suider-Afrika en was lank as 'n onrustige kampus bekend gewees. In die apartheidstydperk het dit deel geword van die Ciskei en blankes wat by die universiteit werksaam was, hoofsaaklik vanuit Fort Beaufort en Hogsback, moes die grens oorsteek om na hulle werk toe te gaan.
Ná die eerste volle demokratiese verkiesing in 1994 het eers Sibusiso Bhengu adjunk-kanselier geword en toe hy Onderwysminister geword het, het Mbulelo Mzamane hom opgevolg. In sy tyd het die aantalle studente tot 3 000 verminder. Ongeveer 90% was jong swartmense van die Oos-Kaap, veral van Mdantsane, die ou Ciskei, maar ook die Transkei. Die res kom vernamelik uit Zimbabwe. Onder Mzamane het die universteit egter skielik bankrot gespeel en toe die banke weier om salarisse te betaal het studente en personeel die administrasie buite die poort gehou.
'n Nuwe bestuur onder Derrick Swartz het in 1999 die situasie gestabiliseer[2] en die universiteit het selfs uitgebrei na Bhisho en Oos-Londen. In 2015 het dit opnuut in die nuus gekom toe in verkiesings vir die studenteraad die meerderheid van die studente vir DASO gestem het.[3] In 2016 stem amptelik 43% vir SASCO (wat met die ANC verbind is) en slegs 40% vir DASO. DASO wys egter op die feit dat dié verkiesings nie deur die onafhanklike verkiesingskommissie (OVK), maar deur 'n onbekende privaatbesigheid georganiseer is.[4]
EeufeesvieringeWysig
Op 20 Mei 2016 vier die universiteit sy honderdjarige bestaan,[5] maar twee dae voor die fees word motorbande weer verbrand omrede daar aan studente vertel is dat daar nie geld vir hulle studielenings is nie.[6] Die universiteit is weereens byna bankrot. DASO het die geweld veroordeel, maar ook oproepe gedoen om die fees uit te stel tot die finansiële probleme opgelos is.[7] Die herdenking het egter plaasgevind en een van die alumni, president Robert Mugabe het 'n toespraak gehou waarin hy gesê het dat hy (91 jaar oud) in sy pos sal aanbly omrede die Verenigde State 'n regimeverandering (in Zimbabwe) beplan, wat hy moes verhoed.[8] In sy toespraak het president Zuma verklaar dat Fort Hare nie net 'n suksesverhaal vir Suid-Afrika is nie, maar vir die hele kontinent van Afrika.[9]
Bekende alumniWysig
- Z.K. Matthews (1901–1968) – dosent van 1936 tot 1959
- Govan Mbeki (1910–2001) – Suid-Afrikaans politikus en vader van die voormalige president Thabo Mbeki
- Yusuf Lule (1912–1985) – interim-president van Uganda in 1979
- Oliver Tambo (27 Oktober 1917 – 24 April 1993) – leier van die African National Congress
- Joshua Nkomo (1918 – 1 Julie 1999) – stigter van die Zimbabwe African Peoples Union (ZAPU).
- Nelson Mandela (18 Julie 1918 – 5 Desember 2013) – president van Suid-Afrika
- Julius Nyerere (19 Julie 1922 – 4 Oktober 1999) – president van Tanzanië
- Herbert Chitepo (15 Junie 1923 – 18 Maart 1975) – ZANU-leier
- Robert Sobukwe (1924 – 27 Februarie 1978) – stigter van die Pan Africanist Congress
- Robert Mugabe (21 Februarie 1924 - ) – president van Zimbabwe, student 1949–1951
- Kenneth Kaunda (28 April 1924 - ) – eerste president van Zambië
- Mangosuthu Buthelezi (27 Augustus 1928 - ) – leier van die Inkatha-Vryheidsparty
- Desmond Tutu (7 Oktober 1931 - ) – Anglikaanse emeritusaartsbiskop van Kaapstad
- Chris Hani (28 Junie 1942 – 10 April 1993) – leier van die Suid-Afrikaanse Kommunistiese Party
- Steve Biko (18 Desember 1946 – 12 September 1977) – Suid-Afrikaanse menseregteaktivis
BibliografieWysig
- Green, Lawrence G. Green: Secret Africa. Kaapstad: Howard Timmins, 1974. ISBN 0-86978-079-4
VerwysingsWysig
- http://www.national.archsrch.gov.za
- "UFH Historical chronology".
- "Groundup.org".
- "Bdlive anc-aligned-sasco-wrests-back-fort-hare-src-leadership-from-da".
- "Berig van Mvuyo Tom, die adjunk-kanselier van UFH".
- "Sowetan 18 Mei 2016".
- "Da.org".
- "Sowetan: I remain president to prevent regime change Robert Mugabe" (in Engels).
- "Sowetan: IN FULL: President Jacob Zuma's speech at the centenary celebrations of the University of Fort Hare 21 Mei 2016" (in Engels).
|
<urn:uuid:f3955024-7d50-478a-8396-35b5ff184c88>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Universiteit_van_Fort_Hare
|
2019-07-19T06:08:09Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526064.11/warc/CC-MAIN-20190719053856-20190719075856-00125.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999741
| false
|
1443
jaar
1443 |
◄ | 14de eeu | ◄15de eeu► | 16de eeu | ► |
Dae | Eeue | Geskiedenis | Geskiedenisportaal |
Sien ook: Kategorie:1443 |
Kalenders | |
Bhimaswarga heiligdom | |
Die jaar 1443 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 43ste jaar van die 15de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
|
<urn:uuid:f486a597-9d97-4b81-9eb3-2801df312a86>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/1443
|
2019-07-17T22:22:35Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525414.52/warc/CC-MAIN-20190717221901-20190718003901-00549.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999976
| false
|
Geologiese breuke
Spanning in die aardkors lei daartoe dat gesteentes langs bepaalde vlakke van mekaar losbreek - dit staan bekend as Geologiese breuke. Gesteenteblokke wat so ontstaan, beweeg meestal ten opsigte van mekaar om die spanning te verlig. Die rigting waarin die blokke beweeg, word bepaal deur die spanning (druk- of rekspanning). In breë trekke kan drie breukgroepe by verskuiwings onderskei word:
- die blokke kan van mekaar af wegbeweeg,
- teen mekaar opdruk of
- sydelings teen mekaar skuif.
Topografiese verandering word dikwels so veroorsaak. As daar geen duidelike verskuiwing langs breukvlakke voorkom nie, bly dit steeds die gevolg van spanning, meestal rekspanning as gevolg van die uitdroging of afkoeling van gesteentes in die aardkors.
Inhoud
Definisie van 'n breukWysig
Breuke is 'n tektoniese verskynsel waarby 'n vervorming van gesteentes ontstaan en 'n diskontinuïteit veroorsaak word. Twee mineraaldeeltjies wat in 'n gesteente teen mekaar gelê het, word byvoorbeeld deur 'n breukvlak van mekaar geskei. Dit is die basiese verskil tussen breuke en plooiing. By plooiing vind vervorming plaas deurdat deeltjies langs mekaar beweeg maar nie van mekaar geskei word nie. Wanneer 'n breuk as gevolg van rekking veroorsaak deur interne (endogene) prosesse, in die aardkors ontstaan en waar daar geen ware verskuiwing van die gesteentewande ten opsigte van mekaar plaasvind nie, word dit 'n diaklaas genoem. Gewoonweg word daarna verwys as 'n haarspleet of 'n fyn bars.
'n Bars kan egter ook ontstaan sonder endogene werking. Uitdroging en afkoeling laat gesteentes krimp en veroorsaak byvoorbeeld krimpskeure in uitgedroogde klei of in basaltsuile wanneer die basaltiese lawa stol.
Breuke met verskuiwingWysig
In die meeste gevalle word aardkorsspanning ontlaai deurdat gesteentes wel ten opsigte van mekaar verskuif. Die verskuiwing gaan gepaard met skokgolwe, wat as aardbewings ervaar word. Die resultaat is dat twee of meer gesteenteblokke langs die breukvlak, in dié geval ook 'n verskuiwingsvlak genoem, verplaas word. Aan die oppervlak (ook op 'n geologiese kaart) is die breuk sigbaar as 'n Iyn of 'n lang, smal versteurde gebied (breuksone).
Tydens die beweging word gesteentesdeur wrywing in hoekige stukke gebreek wat bekend staan as breuk- of verskuiwingsbreksie. Soms veroorsaak uitermate hoë druk, meestal by oorskuiwings, fyn gekorrelde gesteentes genoem miloniet. As gevolg van die skuureffek van die bewegende blokke word die wande gepoleer, waardeur 'n wryfvlak of wryfspieël ontstaan. Hierop is dikwels krapmerke sigbaar wat die laaste bewegingsrigting van die blokke aandui.
Die bewegingsrigting en die stand van die breukvlak bepaal die aard van die breuk. Die breukvlak kan horisontaal, vertikaal of skuins staan. Laasgenoemde is die algemeenste breuk, en die eerste twee eintlik uitsonderlike verskynsels.
Dit is selde moontlik om te bepaal watter blok beweeg het en breuke te kan klassifiseer, word aanvaar dat die laagliggendste blok altyd in rus was. Hiervolgens word drie hooftipes onderskei:
AfskuiwingWysig
Hier skuif die een blok as 't ware van 'n ander af en die breukvlak lê dan in die rigting van die afgeskuifde blok. Die horisontale ruimte wat deur die twee blokke ingeneem word, vergroot as gevolg van die beweging en is duidelik die gevolg van trekspanning. Daar word onderskei tussen 'n suiwer afskuiwing. waar beweging net langs die helling af plaasvind, en 'n gewone afskuiwing, waar die beweging ook sywaarts geskied.
OpskuiwingWysig
Een blok word teen 'n ander opgedruk en die breuk is die gevolg van drukspanning. Hier word ook onderskei tussen 'n suiwer opskuiwing en 'n gewone opskuiwing. As die breukvlak minder as 45° oorhel, word dit 'n oorskuiwing genoem, omdat die horisontale komponent groter as die vertikale is. By 'n groot oorskuiwing oor 'n lang afstand, waar die breukvlak min of meer horisontaallê, staan die boliggende blok bekend as 'n dekblad.
Die dekblad is dikwels verplooi en die breuk word daarom 'n plooibreuk genoem. Deur erosie word die onderliggende gesteentes van 'n dekblad dikwels ontbloot en 'n mens praat dan van 'n dekbladvenster of 'n tektoniese venster.
Horisontale verskuiwing en horisontale transversale verskuiwingWysig
Die beweging van die blokke is hierby horisontaallangs mekaar verby. Daar word onderskei tussen 'n verskuiwing na links (waar die teenoorstaande blok na links beweeg) of 'n beweging na regs (die teenoorstaande blok beweeg na regs). Die breuklyn staan gewoonlik steil en die breuk kan aktief bly, waardeur 'n totale verskuiwing van meer as 100 km kan ontstaan. Die San Andreas-breuk, wat in 1906 'n groot aardbewing in San Francisco veroorsaak het en nog aktief is, is seker die bekendste voorbeeld van dié soort breuk.
TerminologieWysig
Die beweging wat twee gesteenteblokke aan weerskante van 'n breukvlak ten opsigte van mekaar gemaak het, kan aan die hand van 'n beperkte aantal groothede volledig beskryf word:
- Die totale verplasing langs 'n breukvlak. Dit word die ware glip genoem, of kortweg 'n glip.
- Die vertikale komponent van die glip. Dit is die vertikale sprong of vertikale glip.
- Die komponent van die glip loodreg op die gelaagdheid. Dit word die stratigrafiese sprong genoem.
- Die horisontale komponent van die glip. Dit is die horisontale glip.
- Die verplasing langs die Iyn wat die breukvlak met die aardoppervlak maak. Dit staan bekend as die strekkingsglip.
As gevolg van 'n afskuiwing ontstaan 'n sone waarin sekere lae ontbreek wat wel in die naasliggende gebied aanwesig is. Die breedte van hierdie sone is die horisontale gaping.
Ewewydig met die gelaagdheid gemeet, word dit die stratigrafiese gaping genoem. By 'n opskuiwing word 'n dubbele skuiwingseffek veroorsaak deurdat daar ook 'n horisontale oorskuiwing of dekking plaasvind.
Invloed op die landskapWysig
Breukbewegings kan in digbewoonde gebiede groot skade aanrig. Blywender invloede hiervan is egter die topografiese verandering.
Horisontale verskuiwings het dikwels 'n betreklik geringe uitwerking hierop, soos byvoorbeeld wanneer 'n gedeelte van 'n rivier se loop sywaarts verplaas word. Op- of afskuiwings veroorsaak egter groot reliëfverskille en by 'n steil breukvlak kan 'n gebied - geskei deur 'n skerp lyn - tientale meters opgehef word ten opsigte van die ander kant van die breuk. Veral water-afvoerstesels word hierdeur drasties beïnvloed. In gebiede waar rekspanning voorkom, kan talle hoë gebied (hors) en 'n lae gebied (slenk) ontstaan. Die slenk in die Rynvallei is 'n bekende voorbeeld.
Hans Cloos (1885-1951) het in eksperimente rekspanning op klei toegepas en geïllustreer hoe 'n slenkdal ontstaan. Hierby het terselfdertyd ook 'n bekende natuurverskynsel na vore gekom, naamlik dat sintetiese breuke (kleiner breuke met dieselfde helling as die groot breuk) en antitetiese breuke (breuke met 'n teenstaande helling) as gevolg van die rekspanning gevorm word.
'n Slenkdal kan reusagtige afmetings aanneem en die bekendste voorbeeld is die Groot Skeurvallei in Oos-Afrika, wat oor 'n afstand van meer as 6000 km strek. Hierdie slenkdale vorm sones waar nuwe splitsing plaasvind, waardeur die uiteendrywing van groot landmassas veroorsaak kan word.
Verwantskap met plooiingWysig
Breuke is die gevolg van kragte in die aardkors. Omdat die kragte of spanning baiekeer lank dieselfde bly, vorm daar geleidelik breukstelsels in bepaalde rigtings. Dieselfde kragte gee aanleiding tot plooiing en daar is 'n duidelike verwantskap tussen die rigting van en die tipe breuke en plooiing wat gevorm word. 'n Voorbeeld hiervan is plooiverskuiwings wat tot dekbladvorming lei.
Die dekbladteorie het ontstaan na aanleiding van die verskynsel wat in die Alpe aangetref word. In 1846 het Arnold Escher von der Linth (1807 -1872) ontdek dat dik lae gesteentes op die verkeerde plek lê. Die oudste gesteentes het bo-op die jongste gesteentes gelê en dié hele struktuur weer bo-op betreklik jong gesteentes. Hy het aanvaar dat die verskynsel die gevolg was van 'n massiewe oorskuiwing waarby plooiing (wat later gedeeltelik gebreek het) oor 'n afstand van meer as 10 km oor 'n oorskuiwingsvlak geforseer is. Een van Von der Linth se leerlinge Albert Haim (1849-1937), het dieselfde afleiding gemaak en die teorie die eerste keer in 1878 gepubliseer. Een van die groot raaisels wat nie deur die teorie verklaar is nie, was die grootte van die oorskuiwing. Om dit te verklaar, is aangeneem dat daar tegelyk twee oorskuiwings in teenoorgestelde rigtings plaasgevind het. Die Franse geoloog Marcel Bertrand (1847-1907) het egter die stelling verwerp en in 1948 verklaar dat daar nie sprake van teenoorgestelde bewegings was nie, maar dat die massiewe gesteentelae tientalle kilometer ver in dieselfde rigting verplaas is. Na heelwat polemiek is dié teorie in 1903 algemeen aanvaar.
BronnelysWysig
- Wêreldspektrum, Volume 4, bl.29-31, ISBN 0908409451
|
<urn:uuid:13461353-5004-47c2-a22c-422f886d0b4c>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Geologiese_breuke
|
2019-07-17T22:21:51Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525414.52/warc/CC-MAIN-20190717221901-20190718003901-00549.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999998
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Vlag van Georgië" skakel
←
Vlag van Georgië
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Vlag van Georgië
:
Wys (vorige 50 |
volgende 50
) (
20
50
100
250
500
).
14 Januarie
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Uitgesoekte herdenkings/Januarie
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Uitgesoekte herdenkings/14 Januarie
(
← skakels
wysig
)
Vlag van Koeweit
(
← skakels
wysig
)
Vlag van Engeland
(
← skakels
wysig
)
Vlag van Thailand
(
← skakels
wysig
)
Vlag van Kambodja
(
← skakels
wysig
)
Sjabloon:Landdata Georgië
(
← skakels
wysig
)
Vlag van Japan
(
← skakels
wysig
)
Georgië
(
← skakels
wysig
)
Vlag van Egipte
(
← skakels
wysig
)
Vlag van Oos-Timor
(
← skakels
wysig
)
Vlag van Indonesië
(
← skakels
wysig
)
Vlag van die Kerseiland
(
← skakels
wysig
)
Vlag van die Kokoseilande
(
← skakels
wysig
)
Vlae van Asië
(
← skakels
wysig
)
Sjabloon:Asiëvlae
(
← skakels
wysig
)
Vlag van Afghanistan
(
← skakels
wysig
)
Vlag van Armenië
(
← skakels
wysig
)
Vlag van Azerbeidjan
(
← skakels
wysig
)
Vlag van Bahrein
(
← skakels
wysig
)
Vlag van Bangladesj
(
← skakels
wysig
)
Vlag van Bhoetan
(
← skakels
wysig
)
Vlag van Broenei
(
← skakels
wysig
)
Vlag van die Filippyne
(
← skakels
wysig
)
Vlag van Indië
(
← skakels
wysig
)
Lys van vlagname
(
← skakels
wysig
)
Vlag van Turkye
(
← skakels
wysig
)
Vlag van Jordanië
(
← skakels
wysig
)
Vlag van Irak
(
← skakels
wysig
)
Vlag van Iran
(
← skakels
wysig
)
Vlag van Israel
(
← skakels
wysig
)
Vlag van Jemen
(
← skakels
wysig
)
Vlag van Kasakstan
(
← skakels
wysig
)
Vlag van Katar
(
← skakels
wysig
)
Vlag van Kirgisië
(
← skakels
wysig
)
Vlag van Laos
(
← skakels
wysig
)
Vlag van Libanon
(
← skakels
wysig
)
Vlag van Maledive
(
← skakels
wysig
)
Vlag van Maleisië
(
← skakels
wysig
)
Vlag van Mianmar
(
← skakels
wysig
)
Vlag van Mongolië
(
← skakels
wysig
)
Vlag van Nepal
(
← skakels
wysig
)
Vlag van Noord-Korea
(
← skakels
wysig
)
Vlag van Oesbekistan
(
← skakels
wysig
)
Vlag van Oman
(
← skakels
wysig
)
Vlag van Pakistan
(
← skakels
wysig
)
Vlag van Rusland
(
← skakels
wysig
)
Vlag van Saoedi-Arabië
(
← skakels
wysig
)
Vlag van Singapoer
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 |
volgende 50
) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Vlag_van_Georgië
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:c960f915-0050-4be6-a964-2f3cf201f00f>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Vlag_van_Georgi%C3%AB
|
2019-07-17T22:51:46Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525414.52/warc/CC-MAIN-20190717221901-20190718003901-00549.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999115
| false
|
Voël
Voëls Tydperk: Laat-Jura – Hede Laat Jura–Onlangs | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Platalea leucorodia, Lepelaar | ||||||||||
Wetenskaplike klassifikasie | ||||||||||
Ordes | ||||||||||
Voëls (klas Aves) is tweevoetige, warmbloedige, eierlêende, gewerwelde (Latyn: vertebrata) diere, wat hoofsaaklik gekenmerk word deur vere en voorste ledemate wat vlerke genoem word, asook bene wat hol van binne is. Voëls het geëvolueer van theropoda dinosourusse tydens die Juratydperk en die eerste bekende voël is die Laat-Jurassiese Archaeopteryx. Voëls verskil in grootte van klein swaeltjies tot groot voëls soos volstruise en emoes. Daar is tussen 9000 en 10 000 bekende voëlspesies in die wêreld en die klas Aves is dus die mees diverse klas van gewerwelde landbewoners.
Moderne voëls word gekarakteriseer deur vere, 'n bek of snawel sonder tande, die lê van eiers met harde doppe, 'n vinnige metabolisme, 'n hart met vier kamers en 'n ligte dog sterk skelet. Die meeste voëls het voorste ledemate wat as vlerke aangepas is en kan dus vlieg, alhoewel loopvoëls en verskeie ander, veral endemiese eilandspesies, nie daartoe in staat is nie.
Baie voëlspesies onderneem jaarlikse langafstand migrasies en veel meer voer korter, meer onreëlmatige bewegings uit. Voëls is sosiale diere en kommunikeer deur visuele tekens en deur middel van roepe en sang. Ander sosiale gedrag sluit ook in gemeenskaplike jag, broei en vlug. Voëls is hoofsaaklik sosiaal monogaam, maar dit kom in sommige spesies voor dat voëls met ander voëls buiten dan hul maats ook paar; in ander spesies is totale poliandrie of poligamie weer aan die orde van die dag. Eiers word gewoonlik in 'n nes gelê en een of beide die volwasse voëls broei daarop. Sommige voëls (bv Koekoeke) is broeiparasiete wat hulle eiers in die neste van ander voëls lê en hierdie gasheervoëls broei die kuikens uit en maak hulle groot. Die meeste voëls het 'n korter of langer periode van ouersorg nadat kuikens uitgebroei het.
Voëls is op verskillende wyses van nut tot die mens: die meeste is belangrike bronne van voedsel en word gewoonlik gejag of geteel en dan kommersieel beskikbaar gestel. Sommige spesies, veral sangvoëls en papegaaie, is gewild as troeteldiere. Ghwano (voëlmis) word van eilande versamel om as misstof vir landboudoeleindes te gebruik. Voëls is teenwoordig in bykans alle aspekte van menslike kultuur, van geloof, die digkuns, mode tot musiek. Ongeveer 120-130 voëlspesies het sedert 1600 uitgesterf as gevolg van menslike aktiwiteite en honderde meer vóór dié tyd. Daar is tans talle voëlspesies wat bedreig word deur uitsterwing as gevolg van menslike aktiwiteite en pogings word aangewend om hulle te beskerm.
Inhoud
Evolusie en klassifisering[wysig | wysig bron]
Die eerste klassifiseringstelsel vir voëls was ontwikkel deur Francis Willughby en John Ray in hulle 1676 uitgawe, Ornithologiae.[1] Hulle werk, ietwat aangepas, vorm die basis vir die huidige klassifiseringstelsel wat oorspronklik deur Carolus Linnaeus in 1758 uitgewerk is.[2]
Voëls word gekategoriseer as die klas Aves in wetenskaplike klassifikasie. Filogenetiese klassifikasie plaas voëls in die dinosourusklade Theropoda. Volgens huidige konsensus vorm Aves en 'n sustergroep, die orde Crocodilia, saam die laaste oorlewende lede van die reptielklade Archosauria. Filogeneties word Aves oor die algemeen gedefinieër as afstammelinge van die mees onlangste gemeenskaplike voorvader van moderne voëls en Archaeopteryx lithographica[3] Archaeopteryx is afkomstig van die laat-Juratydperk (ongeveer 155-150 miljoen jaar gelede) en is dan ook die eerste bekende voël bekend onder hierdie definisie. Ander klassifikasies sluit slegs moderne voëlgroepe in en sluit die meeste groepe wat slegs deur fossiele bekend is uit.[4] Een van die redes hiervoor is om die onsekerhede aangaande die plasing van Archaeopteryx in verhouding met diere wat tradisioneel as therapod-dinosourusse bekend staan te vermy.
Moderne voëls word in twee superorders gedeel: die Paleognathae (meestal voëls wat nie kan vlieg nie, soos volstruise) en die uiters diverse Neognathae, wat al die ander voëls bevat. Afhangende van die klassifikasiestelsel wat gebruik word, is daar enige iets van 8800 tot 10 200 bekende voëlspesies wat tans nog bestaan.
Dinosourusse en die oorsprong van voëls[wysig | wysig bron]
Daar is bewyse dat voëls ontwikkel het van Theropoda-dinosourusse en meer spesifiek: dat voëls lede is van Maniraptora, 'n groep Therapoda-dinosouruuse wat ook die Dromaeosauridae- en die Oviraptoridae-families insluit.[5] Soos meer en meer nie voël-agtige Therapoda-dinosourusse ontdek word wat steeds nou aan voëls verwant is, word die eens duidelike onderskeiding tussen voëls en ander diere minder duidelik. Onlangse ontdekkings in die Liaoning provinsie in Noordoos-China het onthul dat baie klein Therapoda-dinosourusse vere gehad het, wat tot hierdie onduidelikheid bydra.[6]
Die vroeë voël, Archaeopteryx, van die Juratydperk, is bekend as een van die eerste "verlore skakels" van die laat-19de eeu wat die teorie van evolusie ondersteun het, selfs al word Archaeopteryx nie as 'n direkte voorvader van moderne voëls beskou nie. 'n Ander vroeë voël is Confuciusornis, van die vroeë Kryttydperk. Dit is moontlik dat beide hierdie voëls voorafgegaan is deur Protoavis texensis, alhoewel die fossiel wat die naam dra so gedeeltelik is, dat daar aansienlike twyfel bestaan of die fossiel wél aan 'n voëlagtige dier behoort. Ander Mesosoïese voëls sluit die Enantiornithes, Yanornis, Ichthyornis, Gansus en die Hesperornithiformes in: 'n groep lopende duikvoëls wat amper soos dobbertjies en seeduikers lyk.
Die Cryptovolans en Microraptor van die Dromaeosauridae-familie mag miskien tot aangedrewe vlug in staat gewees het, min of meer tot dieselfde mate as Archaeopteryx. Cryptovolans het eienskappe besit wat ook by moderne voëls voorkom: sy borsbeen was verleng teen 'n hoek met die middellyn van die borsbeen en na buite gerig, loodreg op die ribbekas. Hierdie verlenging dien as 'n anker waaraan moderne voëls se vlerkspiere geheg is, sodoende het die voëls voldoende hefkrag vir vlug. Cryptovolans se rugstring blyk ook buigsaam te wees, net soos by moderne voëls die geval is, om te voorkom dat die werwels nie tydens vlug uitgly nie. As gevolg van hierdie eienskappe is Cryptovolans eintlik selfs 'n beter "voël" as Archaeopteryx, aangesien laasgenoemde nié hierdie eienskappe besit nie. As gevolg van hierdie eienskappe het sommige paleontoloë voorgestel dat lede van die Dromaeosauridae-familie in werklikheid basale ("basis") voëls is en dat die groter lede van die familie op 'n tyd kon vlieg, maar dat latere vorms nie daartoe in staat was nie. Met ander woorde, dat voëls nie van die Dromaeosauridae-familie afstam nie, maar dat die Dromaeosauridae-familie van voëls afstam. Die bewyse vir hierdie teorie is op tans onvoldoende, aangesien die presiese verhouding tussen die mees gevorderdste lede van Maniroptira en die primitiefste egte voëls steeds nie goed begryp word nie.
Sommige dinosourusse, wat bekend staan as Ornithischia, het voëlagtige heupbene, maar voëls het ontwikkel uit Saurischia-dinosourusse wat reptielagtige heupbene het. Dit bewys dat voëls hul heupstruktuur onafhanklik ontwikkel het. Die voëlagtige heupstruktuur het selfs 'n derde keer onafhanklik ontwikkel: tussen lede van Therizinosauridae, 'n spesifieke groep Theropoda-dinosourusse.
'n Alternatiewe teorie oor die ontwikkeling van voëls word voorgestel deur sommige wetenskaplikes, waaronder Larry Martin en Alan Feduccia. Die teorie stel voor dat voëls (insluitende lede van Maniraptora) van vroeë archosourusse soos Longisquama afstam.[7] Die teorie word tans betwis deur die meerderheid paleontoloë, asook deur kenners in die studie van veerontwikkeling en evolusie.[8]
Klassifisering van moderne voëls[wysig | wysig bron]
Moderne voëls word as Neornithes geklassifiseer en dit is tans bekend dat die groep tot 'n basiese groep afstammelinge ontwikkel het aan die einde van die Kryttydperk. Die Neornithes word verdeel in die Paleognathae en die Neognathae. Die Paleognathae sluit die stuithoenders van Sentraal- en Suid-Amerika in, asook die loopvoëls. Soos die naam aandui, is loopvoëls groot voëls wat nie tot vlug in staat is nie.
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Hierdie artikel is 'n gedeeltelike vertaling van die Engelse Wikipedia artikel Bird.
- Del Hoyo, Josep, et al. Handbook of Birds of the World Vol 1 1992. Barcelona: Lynx Edicions, ISBN 84-87334-10-5
- Linnaeus, C (1758). Systema naturae per regna tria naturae, secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Tomus I. Editio decima, reformata. Holmiae. (Laurentii Salvii). p. 824.
- Padian K & Chiappe LM (1997). "Bird Origins". In Currie PJ & Padian K. Encyclopedia of Dinosaurs. San Diego: Academic Press. pp. 41–96.
- Gauthier, J (1986). "Saurischian Monophyly and the origin of birds". In Padian K. The Origin of Birds and the Evolution of Flight. Mem. California Acad. Sci 8. pp. 1–55.
- Early Adaptive Radiation of Birds: Evidence from Fossils from Northeastern China deur Hou L,Martin M, Zhou Z & Feduccia A, (1996). Science 274(5290): 1164–1167.
- Norell, M. & Ellison M. (2005). Unearthing the Dragon, The Great Feathered Dinosaur Discovery. Pi Press: New York. ISBN 0-13-186266-9
- Feduccia A, Lingham-Soliar T, Hinchliffe JR (2005) "Do feathered dinosaurs exist? Testing the hypothesis on neontological and paleontological evidence" Journal of Morphology 266(2): 125-166
- Prum R (2003) "Are Current Critiques Of The Theropod Origin Of Birds Science? Rebuttal To Feduccia 2002" Auk 120(2) 550-561
Sien ook[wysig | wysig bron]
- Ornitologie, die studie van voëls.
- Migrasie van voëls
- Lys van Suid-Afrikaanse voëls
- Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name
- Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
Sien voël in Wiktionary, die vrye woordeboek. |
|
<urn:uuid:f9a5141c-fae3-427e-8968-efff4efab249>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Vo%C3%ABls
|
2019-07-20T11:52:16Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526508.29/warc/CC-MAIN-20190720111631-20190720133631-00309.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999898
| false
|
988
Jump to navigation
Jump to search
988 |
◄ | 9de eeu | ◄10de eeu► | 11de eeu | ► |
Dae | Eeue | Geskiedenis | Geskiedenisportaal |
Sien ook: Kategorie:988 |
Kalenders | |
Die jaar 988 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Dinsdag begin het. Dit was die 88ste jaar van die 10de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
|
<urn:uuid:03461764-c60f-4cc1-9bce-892561ca7dec>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/988
|
2019-07-24T07:14:32Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195531106.93/warc/CC-MAIN-20190724061728-20190724083728-00229.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999914
| false
|
Mengbaarheid
Mengbaarheid is die eienskap van stowwe wat in alle verhoudings oplosbaar is, met ander woorde, wat teen enige konsentrasie met mekaar gemeng kan word om 'n homogene oplossing te vorm. Die term word dikwels op vloeistowwe toegepas, maar is ook van toepassing op vaste stowwe en gasse. Water en etanol is byvoorbeeld mengbaare, want hulle vorm in alle verhoudings 'n ware oplossing.[1]
Twee stowwe word "onmengbaar" genoem as daar verhoudings bestaan waar hulle nie in mekaar oplos nie. Byvoorbeeld, butanoon is aansienlik oplosbaar in water, maar butanoon en water is nie mengbaar nie, want hulle is nie oplosbaar in alle verhoudings nie.[2]
Organiese verbindings[wysig | wysig bron]
In organiese verbindings, bepaal die gewig persent van koolwaterstof ketting dikwels die verbinding se mengbaarheid met water. Onder die alkohole, byvoorbeeld, is etanol, met twee koolstofatome mengbaar met water, terwyl 1-butanol, met vier koolstowwe, nie volkome mengbaar is nie.[3] Oktanol, met agt koolstowwe, is feitlik onoplosbaar in water, lei daartoe dat dit gebruik word as 'n standaard vir verdelingsewewigte.[4] Dit is ook die geval met lipiede; die baie lang koolstofkettings van lipiede veroorsaak dat hulle byna altyd onmengbaar is met water. Soortgelyke situasies kom ook by ander funksionele groepe voor. Die reguit-ketting karboksielsure tot by butanoësuur (met vier koolstofatome) is mengbaar met water, pentanoësuur (met vyf koolstowwe) is gedeeltelik oplosbaar, en heksanoësuur (met ses) is feitlik onoplosbaar.[5] Dieselfde patroon bestaan vir ander molekules, byvoorbeeld aldehiede en ketone.
Metale[wysig | wysig bron]
Onmengbare metale is nie in staat om allooie met mekaar te vorm nie. 'n Mengsel sal tipies in die gesmelte toestand moontlik wees, maar sodra dit stol, skei die metale in twee lae. Hierdie eienskap lei daartoe dat presipitate gevorm word wanneer 'n gesmelte mengsel van onmengbare metale vinnig gevries word. Een voorbeeld van onmengbaarheid in metale is koper en kobalt, waar vinnige afkoeling om presipitate te vorm, gebruik is om granulêre "giant magnetoresistance" (GMR) materiaal te maak.[6]
Daar bestaan ook metale wat onmengbaar is in die vloeibare toestand. Een so 'n voorbeeld met industriële belang is dat sink en silwer onmengbaar is in lood, terwyl silwer wel mengbaar is met sink. Dit is die beginsel van die Parkes proses, 'n voorbeeld van vloeistof-vloeistof-ekstraksie, waardeur silwerbevattende lood met gesmelte sink gemeng word. Die silwer migreer na die sink, wat bo van die twee-fase vloeistof afgeskep word. Die sink kan dan weggekook word, om byna suiwer silwer agter te laat.[7]
Effek van entropie[wysig | wysig bron]
Bepaling[wysig | wysig bron]
Mengbaarheid van twee materiale word dikwels opties bepaal. Wanneer twee mengbare vloeistowwe gekombineer word, is die gevolglike vloeistofmengsel helder. As die mengsel melkerig is, is die twee materiale onmengbaar. Wanneer die brekingsindeks van die twee materiale egter soortgelyk is, kan 'n mengsel van onmengbare stowwe steeds helder wees, wat tot die verkeerde aanname kan lei dat die twee vloeistowwe mengbaar is.[10]
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Wade, Leroy G. Organic Chemistry. Pearson Education. p. 412. ISBN 0-13-033832-X.
- Stephen, H.; Stephen, T. (2013-10-22). Binary Systems: Solubilities of Inorganic and Organic Compounds, Volume 1P1 (in Engels). Elsevier. ISBN 9781483147123.
- Barber, Jill; Rostron, Chris (2013-07-25). Pharmaceutical Chemistry (in Engels). OUP Oxford. ISBN 9780199655304.
- Sangster, J. (1997-05-28). Octanol-Water Partition Coefficients: Fundamentals and Physical Chemistry (in Engels). John Wiley & Sons. ISBN 9780471973973.
- Gilbert, John C.; Martin, Stephen F. (2010-01-19). Experimental Organic Chemistry: A Miniscale and Microscale Approach (in Engels). Cengage Learning. p. 841. ISBN 1439049149.
- Mallinson, John C. (2001-09-27). Magneto-Resistive and Spin Valve Heads: Fundamentals and Applications (in Engels). Academic Press. p. 47. ISBN 9780080510637.
- Rich, Vincent (2014-03-14). The International Lead Trade (in Engels). Woodhead Publishing. pp. 51–52. ISBN 9780857099945.
- Webb, G. A. (2007). Nuclear Magnetic Resonance (in Engels). Royal Society of Chemistry. p. 328. ISBN 9780854043620.
- Knoll, Wolfgang; Advincula, Rigoberto C. (2013-02-12). Functional Polymer Films, 2 Volume Set (in Engels). John Wiley & Sons. p. 690. ISBN 9783527638499.
- Olabisi, Olagoke; Adewale, Kolapo (1997-03-19). Handbook of Thermoplastics (in Engels). CRC Press. p. 170. ISBN 9780824797973.
|
<urn:uuid:7cd4fcab-ee0b-4272-8846-02e954fd01d7>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Mengbaarheid
|
2019-07-18T01:37:17Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00013.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.996061
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Tafelsout" skakel
←
Tafelsout
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Tafelsout
:
Wys (vorige 50 |
volgende 50
) (
20
50
100
250
500
).
Geografie van Namibië
(
← skakels
wysig
)
Zimbabwe
(
← skakels
wysig
)
1930
(
← skakels
wysig
)
12 Maart
(
← skakels
wysig
)
5 April
(
← skakels
wysig
)
Algerië
(
← skakels
wysig
)
Ruolie
(
← skakels
wysig
)
Anorganiese chemie
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Uitgesoekte herdenkings/Maart
(
← skakels
wysig
)
Natrium
(
← skakels
wysig
)
Chloor
(
← skakels
wysig
)
Kalium
(
← skakels
wysig
)
Keulen
(
← skakels
wysig
)
Louisiana
(
← skakels
wysig
)
Eritrea
(
← skakels
wysig
)
Mali
(
← skakels
wysig
)
Pizza
(
← skakels
wysig
)
Potjiekos
(
← skakels
wysig
)
Sahara
(
← skakels
wysig
)
Spätzle
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Uitgesoekte herdenkings/12 Maart
(
← skakels
wysig
)
Velddrif
(
← skakels
wysig
)
Kelte
(
← skakels
wysig
)
Provolone (kaas)
(
← skakels
wysig
)
Afval
(
← skakels
wysig
)
Harslag
(
← skakels
wysig
)
Rayleigh-verstrooiing
(
← skakels
wysig
)
Brood
(
← skakels
wysig
)
Pap
(
← skakels
wysig
)
Mosterd
(
← skakels
wysig
)
Pous Callixtus I
(
← skakels
wysig
)
Pous Pontianus
(
← skakels
wysig
)
Sout (chemiese stof)
(
← skakels
wysig
)
Suur
(
← skakels
wysig
)
Bloed
(
← skakels
wysig
)
Bloedplasma
(
← skakels
wysig
)
Boereraat
(
← skakels
wysig
)
Fluoridering
(
← skakels
wysig
)
Loeriesfontein
(
← skakels
wysig
)
Rio Tinto
(
← skakels
wysig
)
Vivo
(
← skakels
wysig
)
Oplossing (chemie)
(
← skakels
wysig
)
Oplosmiddel
(
← skakels
wysig
)
Bloemhof
(
← skakels
wysig
)
Bakpoeier
(
← skakels
wysig
)
Brandvlei
(
← skakels
wysig
)
Mieliepap
(
← skakels
wysig
)
Boerewors
(
← skakels
wysig
)
Waterblommetjiebredie
(
← skakels
wysig
)
Skilpadjies
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 |
volgende 50
) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Tafelsout
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:8a890737-a528-4dc5-8bb5-31b7d78183ed>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Tafelsout
|
2019-07-18T01:01:36Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00013.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999334
| false
|
Bespreking:Vlag van Argentinië
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die Vlag van Argentinië-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
|
<urn:uuid:56ff2d64-bfe4-4c24-9d45-011a7de15c30>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:Vlag_van_Argentini%C3%AB
|
2019-07-19T06:09:21Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526064.11/warc/CC-MAIN-20190719053856-20190719075856-00173.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999978
| false
|
Kategorie:Voormalige munisipaliteite in Nederland
Jump to navigation
Jump to search
Subkategorieë
Hierdie kategorie bevat die volgende 11 subkategorië, uit 'n totaal van 11.
D
F
G
-
|
<urn:uuid:bc0d4b7e-f3a0-42a5-be23-5420fc40b814>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Voormalige_munisipaliteite_in_Nederland
|
2019-07-20T11:49:36Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526508.29/warc/CC-MAIN-20190720111631-20190720133631-00333.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.947416
| false
|
Sjabloon:WPMILHIST Infobox style
in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation
Jump to search
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Sjabloon:WPMILHIST_Infobox_style&oldid=301868
"
Kategorie
:
Sjablone
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Sjabloon
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Print/export
Download as PDF
Gereedskap
Skakels hierheen
Verwante veranderings
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Wikidata-item
Ander tale
Ænglisc
العربية
مصرى
Asturianu
Azərbaycanca
Беларуская
Беларуская (тарашкевіца)
Български
भोजपुरी
বাংলা
کوردی
Cymraeg
Dansk
English
Eesti
Euskara
فارسی
Suomi
Føroyskt
Galego
ગુજરાતી
Հայերեն
Bahasa Indonesia
Ilokano
日本語
Jawa
한국어
Kurdî
Latviešu
मैथिली
Македонски
മലയാളം
Bahasa Melayu
မြန်မာဘာသာ
ଓଡ଼ିଆ
پنجابی
Português
Română
संस्कृतम्
Саха тыла
Scots
Srpskohrvatski / српскохрватски
Simple English
Slovenščina
Shqip
Српски / srpski
தமிழ்
ไทย
Tagalog
Türkçe
Українська
اردو
Tiếng Việt
中文
文言
粵語
Wysig skakels
Die bladsy is laas op 22 Maart 2008 om 07:32 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:6e9a8ec2-9fb1-43e2-942f-9742107fd6ad>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Sjabloon:WPMILHIST_Infobox_style
|
2019-07-20T11:47:58Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526508.29/warc/CC-MAIN-20190720111631-20190720133631-00333.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.982652
| false
|
Blaaspootjie
Blaaspootjie Tydperk: Perm–tans 298–0 m. jaar gelede | ||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Gevlerkte en ongevlerkte vorms | ||||||||||||
Wetenskaplike klassifikasie | ||||||||||||
Blaaspootjies (orde Thysanoptera) is baie klein insekte wat hoofsaaklik van plantsappe lewe. As gevolg van die lang rye fraiings aan weerskante van die diertjies se twee pare vlerke word hulle ook fraiingvlerkiges genoem. Nie alle spesies van die blaaspootjies het egter vlerke nie. Sommige spesies blaaspootjies kan ernstige plae wees op gewasse soos tabak, uie, tamaties, dennebome, sitrus, ens. Hulle kan ook draers van plantvirussiektes wees.
Voorkoms[wysig | wysig bron]
Volwasse blaaspootjies is klein, afgeplatte of silindriese insekte. Die meeste blaaspootjies is 1-2 mm lank, maar daar is wel soorte wat tussen 0,5 mm en 14 mm lank kan wees. Op die kop het die blaaspootjie twee voelhorings wat tussen 6 en 9 litte bevat, 2 saamgestelde oë en dikwels ook 3 osellusse (enkelvoudige oë). Die agterlyf bestaan uit 11 segmente, waarvan die elfde segment onontwikkel is. Hoewel blaaspootjies in groot getalle dwarsoor die wêreld voorkom, is hulle skugter en word hulle selde opgemerk.
Gedrag[wysig | wysig bron]
Blaaspootjies lewe gewoonlik in en op plantdele waaruit hulle sap suig met behulp van hul mondstilette. Hoewel sommige spesies op net een spesifieke soort plant gevind kan word, is daar ander soorte wat minder kieskeurig is. Sekere blaaspootjies lewe nie van plante nie, maar wel van ander insekte.
Blaaspootjies kan nie baie goed vlieg nie en is van die wind afhanklik vir verplasing oor 'n groot afstand. Sommige spesies het geen vlerke nie of het onvolledig ontwikkelde vlerke en gebruik voorwerpe wat op water dryf, as vervoermiddel. Die pote van hierdie diertjies vorm nie kloutjies soos in die geval van die meeste insekte nie, maar wel blasies waarmee hulle hul aan 'n oppervlak kan vasheg.
Blaaspootjies word in twee subordes verdeel: die Terebrantia en die Tubulifera. Die wyfies van die suborde Terebrantia het 'n lêboor, terwyl wyfies van die suborde Tubulifera geen lêboor het nie.
Ontwikkeling[wysig | wysig bron]
Hoewel blaaspootjies sonder bevrugting kan voortplant (partenogenese), vermeerder hierdie diertjies tog gewoonlik deur geslagtelike voortplanting. Die paring van die mannetjie met die wyfie, wat heelwat groter as hy is, kan slegs enkele sekondes of solank as een uur duur. By sekere spesies van die genus Limothrips paar die mannetjie nie met 'n volwasse wyfie nie, maar wel met 'n vroulike nimf. Tussen 25 en 300 eiers word gelê. Die larwes, wat ná 2 tot 20 dae uit die eiertjies broei, Iyk net soos die volwasse blaaspootjies. Nadat die larwes twee maal vervel het, is die insek in 'n voornimf-stadium. Ná een (Terebrantia) of twee (Tubulifera) nimfstadia is die dier volwasse.
Wanneer blaaspootjies sap uit plantweefsel suig, kan die plant se groei gestrem word, en dit kan daartoe aanleiding gee dat die plant uiteindelik doodgaan. Blaaspootjies is ook draers van plantvirussiektes en kan skadelike skimmels en bakterieë versprei. Tog is nie alle blaaspootjies skadelik nie. Tot die nuttige blaaspootjies behoort die spesies wat ander blaaspootjies, blaarluise of myte eet.
Bronnelys[wysig | wysig bron]
- Wêreldspektrum, Vol. 3, 98, ISBN 0 908409 44 3
|
<urn:uuid:895aaacf-85b0-44f0-9079-eaf9a58f01c5>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Blaaspootjie
|
2019-07-21T17:25:09Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527089.77/warc/CC-MAIN-20190721164644-20190721190644-00493.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999989
| false
|
Prunella Scales
Jump to navigation
Jump to search
Prunella Scales | |
Geboortenaam | Prunella Margaret Rumney Illingworth |
---|---|
Geboorte | 22 Junie 1932 |
Nasionaliteit | Engels |
Kinders | 2, Samuel West & Joseph West |
Beroep(e) | Aktrise |
Aktiewe jare | 1952–nou |
Internet-rolprentdatabasis-profiel |
Prunella Scales (gebore 22 Junie 1932) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Howards End (1992) en An Awfully Big Adventure (1995), en in die televisiereekse Fawlty Towers (1975) en Screen One (1985).
Inhoud
Filmografie[wysig | wysig bron]
Rolprente[wysig | wysig bron]
- 1992: Howards End
- 1994: Sherwood's Travels
- 1995: An Awfully Big Adventure
- 2000: The Ghost of Greville Lodge
- 2017: The Actor's Apprenticeship
Televisiereekse[wysig | wysig bron]
- 1960: The Secret Garden
- 1961: The Marriage Lines
- 1974: Mr. Big
- 1975: Fawlty Towers
- 1982: S.W.A.L.K.
- 1985: Screen One
- 1985: Mapp & Lucia
- 1986: Unnatural Causes
- 1988: After Henry
- 1995: Signs and Wonders
- 1995: The World of Lee Evans
- 1995: Searching
- 1997: Funny Women
- 1999: The Big Knights
- 2000: Animated Tales of the World
- 2014: Great Canal Journeys
Televisierolprente[wysig | wysig bron]
- 1978: Doris and Doreen
- 1982: Outside Edge
- 1987: When We Are Married
- 1988: Natural Causes
- 1990: Dirty Beasts
- 1990: Revolting Rhymes
- 1992: My Friend Walter
- 1994: Woodcock
- 1996: The Animal Family
- 2002: A Day in the Death of Joe Egg
- 2003: Looking for Victoria
- 2006: Mr. Loveday's Little Outing
- 2009: Fawlty Towers: Re-Opened
Video's[wysig | wysig bron]
- 1975: Decisions, Decisions
- 1979: Good King Memorex
- 2004: Gertrude
|
<urn:uuid:d1891cbe-05b2-4dc1-b82a-daad0b0d9f7e>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Prunella_Scales
|
2019-07-21T17:10:29Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527089.77/warc/CC-MAIN-20190721164644-20190721190644-00493.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.777194
| false
|
Sjabloon:FlowMention
Vanuit Wikiquote
Jump to navigation
Jump to search
@
Example
Ontsluit van "
https://af.wikiquote.org/w/index.php?title=Sjabloon:FlowMention&oldid=7903
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike nutsgoed
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Sjabloon
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Geselshoekie
Gebruikersportaal
Sandput
Onlangse wysigings
Statistiek
Lukrake bladsy
Hulp
Skenkings
Susterprojekte
Wikipedia
Wiktionary
Wikibooks
Wikinews
Ander projekte
Wikimedia Commons
MediaWiki
Wikispesies
Wikiboeke
Wikidata
Wikipedia
Wiktionary
Print/export
Download as PDF
Nutsgoed
Wat hierheen skakel
Verwante veranderings
Laai 'n lêer op
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Wikidata-item
Ander tale
አማርኛ
Ænglisc
العربية
Asturianu
Беларуская
Български
Bamanankan
Brezhoneg
Bosanski
Català
Corsu
Nēhiyawēwin / ᓀᐦᐃᔭᐍᐏᐣ
Čeština
Cymraeg
Dansk
Ελληνικά
English
Esperanto
Español
Eesti
Euskara
فارسی
Français
Gaeilge
ગુજરાતી
עברית
हिन्दी
Hrvatski
Magyar
Հայերեն
Bahasa Indonesia
Íslenska
Italiano
日本語
ქართული
Қазақша
ಕನ್ನಡ
한국어
Kanuri
कॉशुर / کٲشُر
Kurdî
Kernowek
Кыргызча
Latina
Lëtzebuergesch
Limburgs
Lietuvių
മലയാളം
मराठी
Dorerin Naoero
Plattdüütsch
Nederlands
Norsk nynorsk
Norsk
Português
Runa Simi
Română
Русский
संस्कृतम्
Simple English
Slovenčina
Slovenščina
Српски / srpski
Basa Sunda
Svenska
தமிழ்
తెలుగు
ไทย
Türkmençe
Türkçe
Татарча/tatarça
ئۇيغۇرچە / Uyghurche
Українська
اردو
Oʻzbekcha/ўзбекча
Tiếng Việt
Volapük
Wolof
Vahcuengh
中文
Bân-lâm-gú
Wysig skakels
Die bladsy is laas op 3 Augustus 2015 om 23:29 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikiquote
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:400d7659-50c8-4e93-8d58-035181fa24bf>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikiquote.org/wiki/Sjabloon:FlowMention
|
2019-07-16T18:18:33Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524685.42/warc/CC-MAIN-20190716180842-20190716202842-00437.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.920277
| false
|
Hierdie kategorie bevat slegs die volgende subkategorie.
Hierdie kategorie bevat slegs die volgende bladsy.
|
<urn:uuid:55f169bc-dbb0-4724-b44b-c4e8b0ff419f>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:895
|
2019-07-18T01:12:41Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00037.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999992
| false
|
Willem III van Engeland
Willem III & II | |
---|---|
Prins van Oranje Koning van Engeland, Ierland en Skotland | |
Willem III deur sir Godfrey Kneller
Titel | Prins van Oranje |
Regeer | 14 November 1650 – 8 Maart 1702 |
Voorganger | Willem II |
Opvolger | Johan Willem Friso |
Titel | Koning van Engeland, Ierland en Skotland |
Regeer | 13 Februarie 1689 – 8 Maart 1702 |
Voorganger | Jakobus VII & II |
Opvolger | Anna |
Mede-monarg | Maria II |
Vrou | Maria II |
Huis | Oranje-Nassau |
Vader | Willem II |
Moeder | Maria |
Gebore | 14 November 1650; Den Haag |
Oorlede | 8 Maart 1702, Londen |
Willem III (14 November 1650 – 8 Maart 1702) was ’n soewereine Prins van Oranje van geboorte. Van 1672 het hy as stadhouer Willem III van Oranje oor Holland, Zeeland, Utrecht, Gelderland en Overijssel van die Republiek van die Sewe Verenigde Nederlande regeer. Van 1689 het hy as Willem III oor Engeland en Ierland regeer en as Willem II oor Skotland.[1] Willem was van die Huis van Oranje-Nassau en het die Engelse, Ierse en Skotse troon bestyg ná die Glorious Revolution, waarin sy oom en skoonpa Jakobus II afgesit is. Hy het in dié lande saam met sy vrou, Maria II, regeer tot met haar dood op 28 Desember 1694.
Willem was ’n Protestant en het aan verskeie oorloë teen die magtige Katolieke koning van Frankryk, Lodewyk XIV deelgeneem in koalisie met Protestantse en Katolieke magte in Europa. Baie Protestante het hom beskou as die voorvegter van hul geloof. Dit was grootliks danksy hierdie aansien dat Willem die Britse trone kon oorneem te midde van ’n vrees vir ’n herlewing van Katolisisme onder Jakobus. Sy bewind was die begin van die oorgang van die persoonlike regering van die Stuarts na die meer parlement-gesentreerde regering van die Huis van Hannover.
Vroeë jare[wysig | wysig bron]
Willem Hendrik van Oranje, die enigste kind van stadhouer Willem II, Prins van Oranje en Maria Stuart, kroonprinses van Engeland, is op 14 November 1650 in Den Haag in die Republiek van die Sewe Verenigde Nederlande gebore.[2] Agt dae voor sy dood is sy pa aan pokke dood en Willem was dus van sy geboorte af die soewereine Prins van Oranje.[3]
In 1677 is Willem getroud met Maria Stuart, sy niggie en die dogter van Jakobus, die Hertog van York. Jakobus was die broer van sy ma, Maria. Willem het geglo dat ’n huwelik met Maria sy kanse sou vergroot om die Engelse koning te word ná Karel II en dat dit die Engelse monarg sou laat afwyk van sy pro-Franse beleidrigtings.[4] Jakobus wou eers nie instem nie, maar Karel het druk op hom uitgeoefen.[5] Karel wou die huwelik gebruik om sy eie invloed uit te brei. Op 4 November 1677 is die egpaar in die huwelik bevestig.[6] Maria het kort daarna verwag, maar het ’n miskraam gehad.
Ná sy troue het Willem ’n moontlike kandidaat vir die Engelse troon geword indien sy oom en skoonpa, Jakobus, uitgesluit sou word omdat hy ’n Katoliek was. In 1685 het Jakobus egter wel vir Karel opgevolg en sy oudste dogter en Willem se vrou, Maria, het die eerste aanspraakmaker op die troon geword. Betrekkinge tussen Jakobus en Willem het later versleg. Om die guns van die Protestante in Engeland te wen, het Willem in 1687 ’n ope brief aan die Engelse volk geskryf waarin hy sy afkeer van Jakobus se godsdienstige beleidrigtings uitspreek. Baie Engelse politici het Willem as ’n vriend beskou en het oor die jare in die geheim kontak met hom behou. Hulle het begin om ’n gewapende inval in Engeland te beplan.[7]
Willem was eers teen die inval, maar die meeste historici stem saam dat hy in April 1688 ’n mag op die been begin bring het.[8][9] In Junie het Jakobus se vrou, Maria van Modena, die lewe geskenk aan ’n seun, Jakobus Francis Eduard Stuart, wat Willem se vrou vervang het as die eerste aanspraakmaker op die Engelse troon.[10] Openbare teenkanting teen Jakobus het intussen opgevlam ná die verhoor van sewe biskoppe wat openlik teen sy godsdienstige beleidrigtings was en ’n beroep op hom gedoen het om dit te verander.[11]
Willem is intussen amptelik genooi om aan die inval deel te neem en op 5 November 1688 het hy by Brixham in Suidwes-Engeland aan wal gegaan.[12] Saam met hom was sowat 11 000 voet- en 4 000 berede soldate.[13] Die steun vir Jakobus het feitlik onmiddellik begin afneem en invloedryke edelmanne dwarsoor die land het hul steun aan die invaller toegesê.[14]
Jakobus wou Willem eers teengaan, maar het gesien hy het nie ’n kans teen hom nie. Hy het toe afgevaardigdes na Willem gestuur om te onderhandel, maar in die geheim op 11 Desember probeer vlug.[15] Dit het misluk, maar op 23 Desember slaag sy tweede poging om landuit vlug.[15]
Koning[wysig | wysig bron]
Hoewel sy vrou ’n aanspraakmaker op die Engelse troon was, wou Willem uit eie reg regeer en nie net as ’n prinsgemaal nie.[16] Omdat Jakobus gevlug het, is die troon as vakant beskou en sy seun het sy reg daarop verloor. Willem en Maria is toe aangewys as mede-monarge.[16] Hulle is op 11 April 1689 in die Westminster-abdy gekroon. Op dieselfde dag het Skotland aangekondig dat Jakobus ook nie meer die Skotse koning is nie en Willem en Maria is die Skotse troon aangebied. Hulle het dit op 11 Mei aanvaar.[17]
In 1694 is Maria aan pokke dood en Willem het die alleenheerser geword.[18] Sy gewildheid het daarna vinnig afgeneem. Hy is in 1702 aan longontsteking dood[19] en is opgevolg deur Maria se suster, Anna.
Bronne[wysig | wysig bron]
- Baxter, Stephen B., William III and the Defense of European Liberty, 1650–1702 (1966) ASIN: B000OKZST4
- Chapman, Hester W., Mary II: Queen of England (1953)
- Churchill, Winston. A History of the English-Speaking Peoples: Age of Revolution. Weidenfeld & Nicolson, (2002). ISBN 0-304-36393-6
- Claydon, Tony, William III: Profiles in Power (2002) ISBN 0-582-40523-8
- Davies, Norman, The Isles: A History (1999) ISBN 0-19-513442-7
- Israel, Jonathan I., The Dutch Republic: Its Rise, Greatness, and Fall, 1477–1806 (1995) ISBN 0-19-820734-4
- Meinel, Freidrich, Samuel Chappuzeau 1625–1701. Dissertation, Universiteit van Leipzig, (1908)
- Mijers, Esther & Onnekink, David, red., Redefining William III. The Impact of the King-Stadholder in International Context (Ashgate, 2007)
- Miller, John, James II: A Study in Kingship (1991) ISBN 0-413-65290-4
- Robb, Nesca, William of Orange (1962)
- Troost, Wout, William III, The Stadholder-king: A Political Biography (2005) (vertaal deur J.C. Grayson) ISBN 0-7546-5071-5
- Van der Kiste, John, William and Mary (2003) ISBN 0-7509-3048-9
- Van der Zee, Henri en Barbara, William and Mary (1973) ISBN 0-394-48092-9
- Waller, Maureen, Sovereign Ladies: Sex, Sacrifice, and Power. The Six Reigning Queens of England. St. Martin's Press, New York (2006) ISBN 0-312-33801-5
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Hierdie artikel is merendeels vertaal vanaf die Engelse Wikipedia-artikel en:William III of England
- "Act of Union 1707, the Revolution in Scotland". UK Parliament. Besoek op 2008-08-08.
- Claydon, 9
- Claydon, 14
- Van der Kiste, 38–39
- Van der Kiste, 42–43
- Van der Kiste, 47
- Troost, 186
- e.g.Troost, 190
- Claydon, Tony (September 2004). "William III and II (1650–1702)". Oxford Dictionary of National Biography. Oxford University Press. Besoek op 2008-08-08. (Subskripsie nodig)
- Troost, 191; van der Kiste, 91–92
- Van der Kiste, 91
- Troost, 200–203; van der Kiste, 102–103
- Van der Kiste, 105
- Troost, 204–205
- Troost, 205–207
- Troost, 207–210
- Davies, 614–615. Willem was "Willem II" van Skotland omdat die Skotte nog net een vorige koning met die naan Willem gehad het.
- Van der Kiste, 179–180
- Van der Kiste, 251–254
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
Wikimedia Commons bevat media in verband met William III of England. |
|
<urn:uuid:285ff1f6-38db-46f7-87d1-b5fa7e999b8f>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Willem_III_van_Engeland
|
2019-07-18T00:59:30Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00037.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999654
| false
|
Bespreking:SuperSport
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die SuperSport-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
|
<urn:uuid:6f854863-eaf0-4f72-a535-c4bbba5028de>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:SuperSport
|
2019-07-24T07:08:34Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195531106.93/warc/CC-MAIN-20190724061728-20190724083728-00277.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999964
| false
|
Bespreking:Tweeling (sterreteken)
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die Tweeling (sterreteken)-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
|
<urn:uuid:68622dac-8215-4c6d-ab26-481e7d6dc3dc>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:Tweeling_(sterreteken)
|
2019-07-24T07:07:54Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195531106.93/warc/CC-MAIN-20190724061728-20190724083728-00277.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999978
| false
|
Rooi Garde
Rooi Gardes | ||
Die woorde van Mao. Baie Rooi Gardes het die Klein Rooi met hulle saamgedra. | ||
Name (taalvariante) | ||
Tradisionele Chinees | 紅衛兵 | |
Vereenvoudigde Chinees | 红卫兵 | |
Pinyin | Hóng Wèibīng |
Volgens ’n Rooi Garde-leier was die doel daarvan soos volg:
Voorsitter Mao het ons toekoms gedefinieer as ’n gewapende rewolusionêre jeugorganisasie ... As Voorsitter Mao dus ons Rooi bevelvoerder is, wie kan ons keer? Eers sal ons China geheel en al Maoïsties maak en dan sal ons werkers van ander lande help om die wëreld rooi te maak ... en dan die hele heelal.[2]
Hoewel die Rooi Gardes in die begin teenstand ervaar het, het hulle Mao se persoonlike steun gehad en die beweging het vinnig gegroei. Mao het vir propagandadoeleindes van die groep gebruik gemaak en om doelwitte te bereik soos die vernietiging van simbole uit China se verlede voor kommunisme, insluitende antieke artefakte en grafte van adellike Chinese. Die regering was baie toegeeflik teenoor die Rooi Gardes en hulle is selfs toegelaat om mense wat as andersdenkend beskou is, fisiek aan te rand. Die beweging het gou handuit geruk, en het dikwels met mense in magsposisies gebots en die openbare veiligheid bedreig totdat die regering die jeugdiges aan bande gelê het. Daar was ook interne gevegte in die beweging namate faksies gevorm het. Teen einde 1968 het die groep as ’n formele beweging ophou bestaan.
Inhoud
Oorsprong[wysig | wysig bron]
Die eerste groep studente wat hulself Rooi Gardes genoem het, was ’n groep van twee skole wat middel 1966 ’n grootkarakterplakkaat onderteken het.[3] Hulle het geglo die kritiek teen die toneelstuk Hai Rui uit sy Amp Ontslaan is ’n politieke kwessie en dat meer aandag moes daaraan geskenk moes word. Die groep studente, onder leiding van Zhang Chengzhi en Nie Yuanzi, het die plakkaat aanvanklik geskryf as opbouende kritiek teen hul skole, wat daarvan beskuldig is dat hulle intellektuele elitisme en bourgeois neigings ondersteun.[4]
Die skole en hul medestudente het die jeugdiges as teenrewolusionêre en radikale uitgekryt en hulle het noodgedwonge in die geheim byeengekom. Mao Zedong het egter gelas dat die Rooi Gardes se manifes oor nasionale radio uitgesaai en in die koerant Volksdagblad gepubliseer word. Dit het die Rooi Gardes polities wettig gemaak en studentegroepe het oor die hele China begin verskyn.[5]
Weens die faksies wat toe reeds in die Rooi Garde-beweging begin ontstaan het, het Liu Shaoqi besluit om vroeg in Junie 1966 werkspanne van die KPC in te stuur.[3] Hierdie werkspanne was onder leiding van Zhang Chunqiao, hoof van China se departement van propaganda, en was ’n poging deur die party om die beweging onder sy beheer te hou. Mededingende Rooi garde-groepe onder leiding van die seuns en dogters van van kaders is deur die werkspanne gevorm om aanvalle uit magsposisies teen bourgeois elemente in die gemeenskap, veral intellektuele, af te weer.[5]
Mao, wat bekommerd was dat die werkspanne die gang van die Kulturele Rewolusie sou belemmer, het Chen Boda, Jiang Qing, Kang Sheng en ander gestuur om by die Rooi Gardes aan te sluit en teen die werkspanne te baklei.[4] In Julie 1966 het Mao gelas dat die werkspanne onttrek en hul "50 dae van terreur" veroordeel.[6] Die Rooi Gardes kon nou sonder die inmenging van die party met hul bedrywighede voortgaan. Binne weke het Rooi Garde-groepe, onder die aansporing van Mao-ondersteuners, in feitlik elke skool in Chian ontstaan.[7]
Rol in die Kulturele Rewolusie[wysig | wysig bron]
Mao het op 1 Augustus 1966 in ’n brief persoonlik sy goedkeuring en steun aan die Rooi Gardes verleen.[8] Op ’n groot byeenkoms op 18 Augustus op Tiananmen-plein het hulle ’n groter openbare hupstoot gekry. Mao het 1 500 Rooi Gardes persoonlik gegroet en vir 800 000 Rooi Gardes en toeskouers gewaai.[8] Dit was die begin van die Rooi Gardes se betrokkenheid in die implementering van die doeleindes van die Kulturele Rewolusie.[9]
Aanvalle op die 'Vier Ou Dinge'[wysig | wysig bron]
Die 11de Volle Sitting van die KPC se Sentrale Komitee het die "16 artikels" in Augustus 1966 goedgekeur; dit was ’n dokument wat die doelstellings van die Kulturele Rewolusie uitgestippel het. Dit het ook klem gelê op die rol wat studente gevra sou word om in die beweging te speel. Hulle is onder meer gevra om die "Vier Ou Dinge" van die Chinese gemeenskap (ou gebruike, kultuur, gewoontes en idees) aan te val. Vir die res van die jaar het Rooi Gardes oor China heen gemarsjeer in ’n veldtog om die Vier Ou Dinge uit te wis. Ou boeke en kuns is verbrand, museums is geplunder en strate is hernoem en versier met foto's en die gesegdes van Mao.[12] Baie beroemde tempels, altare en ander erfgoed in Beijing is aangeval.[13]
Die begraafplaas van Confucius is in November 1966 deur ’n span Rooi Gardes aangeval.[14][15] Die liggaam van die 76ste-generasie-hertog Yansheng is uit sy graf verwyder en kaal aan ’n boom buite die paleis opgehang tydens die ontheiliging van die begraafplaas, en meer as 6 618 historiese artefakte is vernietig.[16][17] Talle ander kultuur- en historiese terreine is ook in 1966 en 1967 aangeval.
Die Rooi Gardes het ook die eiendom van individue geplunder. Godsdienstekste is verbrand. Ander voorwerpe van historiese belang is beskadig. Hierdie dade het studente oor die hele China geïnspireer om ook by die Rooi Gardes aan te sluit.
Hierna is mense ook aangeval. Ondanks die "16 Artikels" se riglyne dat mense oorreed eerder as gedwing moet word om die Kulturele Rewolusie teweeg te bring, is amptenare in magsposisies en "bourgeois elemente" veroordeel en fisiek en sielkundig aangeval.[12] Op 22 Augustus het die polisie opdrag gekry om nie in Rooi Garde-bedrywighede in te meng nie.[18] Polisielede wat dit nie gehoorsaam het nie, is as teenrewolusionêre gebrandmerk. Mao se aanprysing van rebellie was eintlik ’n goedkeuring van die Rooi Gardes se dade, wat al gewelddadiger geword het.[19]
Openbare veiligheid het vinnig agteruitgegaan weens die sentrale amptenare wat enige perke op gewelddadige optrede afgekeur het.[20] Xie Fuzhi, die nasionale polisiehoof, het gesê dis "niks ergs" as die Rooi Gardes "slegte mense" doodslaan nie.[21] Die polisie het dié boodskap aan die Rooi Gardes oorgedra en hulle het hul optrede verskerp.[21] Binne twee weke was sowat honderd onderwysers, skoolbeamptes en opgevoedkundige kaders dood net in Beijing se westelike distrik.[20]
Mense is ook gemartel, vermoor en in die openbaar verneder. Baie kon nie meer die stres hanteer nie en het selfmoord gepleeg. In Augustus en September 1966 is 1 772 mense in Beijing alleen vermoor. In September was daar in Sjanghai 704 selfmoorde en 534 ander sterfgevalle wat verband met die Kulturele Rewolusie verband hou. In Wuhan was daar in dieselfde tydperk 62 selfmoorde en 32 moorde.[22] Baie intellektuele is uit hul poste ontslaan en het werke gekry soos strate vee en toilette was.[23]
Die Rooi Gardes het ook die taak gekry om van regses ontslae te raak en dit het tot in die Kommunistiese Party uitgekring. Baie topamptenare soos Liu Shaoqi, Deng Xiaoping en Peng Dehuai is aangeval en verbaal of fisiek aangerand.[24] Liu Shaoqi was veral ’n teiken omdat hy Mao se plek as voorsitter van die Volksrepubliek (president) ingeneem het ná die rampspoedige Groot Sprong Voorwaarts, al het Mao self bedank as teken dat hy verantwoordelikheid daarvoor aanvaar.
Botsings en faksies[wysig | wysig bron]
Die Rooi gardes het nie heeltemal volreg gehad nie. Hulle is nie toegelaat om naby Zhongnanhai, die Verbode Stad of enige militêre plek wat belas was met geklassifiseerde inligting te kom nie. Hulle het verskeie kere probeer om Zhongnanhai te bestorm en die regiment wat vir Mao se veiligheid verantwoordelik was, het op hulle losgebrand.[25]
Hulle wou ook die Volksbevrydingsleër (VBL) aanvat, maar verskeie militêre bevelvoerders het die Rooi Gardes aangeval as hulle of hul basisse in gevaar was. Fabriekswerkers het hulle ook soms teengegaan.[25] Verder was daar bittere verdeling onder die Rooi Gardes self. Die radikaalste studente het dikwels met die konserwatiewer lede gebots.[10]
Die leiers in Beijing het ook terselfdertyd die Rooi Gardes aangehits en probeer bedwing, en dit het verdere chaos veroorsaak.[10] Teen einde 1966 het die grootste deel van die groep wat die Kulturele Rewolusie gereël het, gedink die Rooi Gardes het ’n las geword.[10] Die gebrek aan dissipline en die faksionalisme in die beweging het die Rooi Gardes gevaarlik gemaak.[26]
Onderdrukking deur die VBL[wysig | wysig bron]
Teen Februarie 1967 het politici besluit om die Rooi Gardes van die toneel te verwyder ter wille van stabiliteit.[27] Die Volksbevrydingsleër het die meer radikale Rooi Garde-groepe begin vasvat. Studente is beveel om na die skole terug te keer; studenteradikalisme is as teenrewolusionêr bestempel en verbied.[28] Ná aanvanklike teenstand deur die Rooi Gardes het die BVL op 5 September 1967 opdrag gekry om die orde in China te herstel.[29] Hulle het die beweging met geweld onderdruk. Terselfdertyd het hulle massateregstellings onder die Rooi Gardes in die provinsie Guangxi uitgevoer.
Die laaste oorblyfsels van die beweging is in die somer van 1968 in Beijing verslaan. In ’n ontmoeting met die leiers het Mao hulle ingelig dat die einde vir die beweging aangebreek het.
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Teiwes
- Woei Lien Chong, China's great proletarian Cultural Revolution: master narratives and post-Mao counter narratives, p. 105, 2002
- Chesneaux, p. 141
- Jiaqi, Yan; Gao Gao. Turbulent Decade: A History of the Cultural Revolution. University of Hawaii Press. pp. 56–64. ISBN 0-8248-1695-1.
- Meisner, p. 334
- Meisner, p. 335
- Meisner, p. 366
- (Chinees) 倪天祚, "毛主席八次接见红卫兵的组织工作" 中国共产党新闻网 2011-04-07
- Van der Sprenkel, p. 455
- Meisner, p. 340
- "China's reluctant Emperor", The New York Times, Sheila Melvin, 7 September 2011.
- Meisner, p. 339
- Esherick, Joseph, Paul Pickowicz, Andrew George Walder (2006). The Chinese cultural revolution as history. Stanford University Press. p. 92. ISBN 0-8047-5350-4.
- Ma, Aiping; Si, Lina; Zhang, Hongfei (2009), "The evolution of cultural tourism: The example of Qufu, the birthplace of Confucius", in Ryan, Chris; Gu, Huimin, Tourism in China: destination, cultures and communities, Routledge advances in tourism, Taylor & Francis US, p. 183, ISBN 0-415-99189-7, https://books.google.com/books?id=hd_D3ZV8NH0C&pg=PA183
- Asiaweek, Volume 10
- "Burn, loot and pillage! Destruction of antiques during China's Cultural Revolution.". AFC China. 10 Februarie 2013.
- Jeni Hung (5 April 2003). "Children of confucius". The Spectator. Besoek op 2007-03-04.
- MacFarquhar, Roderick en Schoenhals, Michael. Mao's Last Revolution. Harvard University Press, 2006. p. 124
- MacFarquhar & Schoenhals; pp. 515
- MacFarquhar, Roderick en Schoenhals, Michael. Mao's Last Revolution. Harvard University Press, 2006. p. 126
- MacFarquhar, Roderick en Schoenhals, Michael. Mao's Last Revolution. Harvard University Press, 2006. p. 125
- MacFarquhar & Schoenhals; p. 124
- Howard, p. 169.
- Karnow, p. 232 en 244
- Meisner, p. 339-340
- Meisner, p. 341
- Meisner, p. 351
- Meisner, p. 352
- Meisner, p. 357
Bronne[wysig | wysig bron]
- Chan, A; 'Children of Mao: Personality Development and Political Activism in the Red Guard Generation'; University of Washington Press (1985)
- Chesneaux, J; 'China: The People's Republic Since 1949'; Harvester Press (1979)
- Howard, R; "Red Guards are always right". New Society, 2 February 1967, pp169–70.
- Karnow, S.; 'Mao and China: Inside China's Cultural Revolution'; Penguin (1984)
- Meisner, M.; 'Mao's China and After: A History of the People's Republic Since 1949'; Free Press (1986)
- Teiwes, F; "Mao and His Followers". A Critical Introduction to Mao Zedong; Cambridge University Press (2010)
- Van der Sprenkel, S; The Red Guards in perspective. New Society, 22 September 1966, pp455–6.
- Walder, A; 'Fractured Rebellion: the Beijing Red Guard Movement'; Harvard University Press (2009)
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
- Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
|
<urn:uuid:35ae7696-6c6f-4bef-ab3a-1cabeedcef66>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Rooi_Garde
|
2019-07-24T07:05:34Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195531106.93/warc/CC-MAIN-20190724061728-20190724083728-00277.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.99977
| false
|
Verwante veranderings
Jump to navigation
Jump to search
Tik 'n bladsynaam om veranderinge aan bladsye te sien wat daarvan of daarheen skakel. (Om inskrywings van 'n kategorie te sien, tik Kategorie:Naam van kategorie). Veranderinge aan bladsye op u dophoulys word in vetdruk aangedui.
Lys van afkortings:
- N
- Met die wysiging is 'n nuwe bladsy geskep. (sien ook die lys van nuwe bladsye)
- k
- Hierdie is 'n klein wysiging
- b
- Hierdie wysiging is deur 'n bot gemaak
- D
- Wikidata-wysiging
- (±123)
- Bladsy is met die aantal grepe gewysig
24 Julie 2019
- Sjabloon:Landdata Soedan; 06:36 +2 CommonsDelinker Administrateur CommonsDelinker vervang "Flag_of_Sudan_(1956-1970).svg" met "Flag_of_Sudan_(1956–1970).svg" omrede: File renamed: Correct hyphen to dash.
23 Julie 2019
- Rusland; 22:12 +11 Voyageur →Kiëf-Roes Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Rusland; 22:09 +42 Voyageur →Kiëf-Roes Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Rusland; 21:50 -5 Voyageur →Russiese Federasie Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Rusland; 21:47 -104 Voyageur →Verwysings Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Rusland; 21:39 +4 Voyageur Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Rusland; 21:38 +196 Voyageur Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Rusland; 21:36 +168 Voyageur Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Rusland; 21:27 +28 Voyageur Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Rusland; 20:58 +309 Voyageur Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Oekraïne; 20:36 +163 Voyageur Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Oekraïne; 19:16 0 Voyageur Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Oekraïne; 19:16 0 Voyageur Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Oekraïne; 19:15 +1 Voyageur Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Oekraïne; 18:55 0 Voyageur →Politiek Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Oekraïne; 18:55 0 Voyageur Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Verenigde Koninkryk; 12:10 0 K175
- Verenigde Koninkryk; 12:09 +22 K175
- Verenigde Koninkryk; 11:58 +324 K175
- Verenigde Koninkryk; 11:08 +2 Rooiratel Boris Johnson is die nuwe Eerste minister. Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Indië; 09:32 +2 129 Voyageur →Religie Etiket: 2017-bronwysiging k
22 Julie 2019
- Volksrepubliek China; 22:43 +85 Voyageur →LGBT-regte Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Volksrepubliek China; 22:35 +812 Voyageur →Burgerlike samelewing Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Volksrepubliek China; 22:21 0 Voyageur →Geografie Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Volksrepubliek China; 22:17 -3 Voyageur →LGBT-regte Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Volksrepubliek China; 22:17 -1 Voyageur →LGBT-regte Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Volksrepubliek China; 22:14 +24 Voyageur →Burgerlike samelewing Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Volksrepubliek China; 22:13 +3 Voyageur →Burgerlike samelewing Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Volksrepubliek China; 22:13 +585 Voyageur →Grootste stedelike nedersettings Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Volksrepubliek China; 21:57 +227 Voyageur Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Volksrepubliek China; 21:32 +4 Voyageur Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Volksrepubliek China; 21:30 -71 Voyageur Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Volksrepubliek China; 21:06 +97 Voyageur Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Volksrepubliek China; 21:01 +57 Voyageur Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Volksrepubliek China; 21:01 0 Voyageur Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Volksrepubliek China; 21:00 +347 Voyageur Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Hongarye; 20:26 +15 Voyageur Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Hongarye; 20:12 +35 Voyageur →Geskiedenis Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Hongarye; 20:08 +401 Voyageur Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7
- Volksrepubliek China; 19:57 +4 Voyageur →LGBT-regte Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Volksrepubliek China; 19:56 +738 Voyageur Burgerregte - baie interessant! Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Volksrepubliek China; 19:45 0 Voyageur →Verwysings Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Volksrepubliek China; 19:35 +33 Sobaka Skakel k
- Sierra Leone; 19:30 -1 SpesBona Jammer! Etiket: PHP7 k
- Sierra Leone; 19:30 +298 SpesBona Statistieke hersien & taalsorg Etiket: PHP7
- Mianmar; 18:38 0 Voyageur →Buitelandse beleid Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Mianmar; 18:34 +609 Voyageur →Binnelandse beleid Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Mianmar; 18:13 +3 Voyageur →Deelstaat Rakhine Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Mianmar; 18:12 +1 030 Voyageur Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Seychelle; 18:00 -254 SpesBona Statistieke hersien & taalsorg Etiket: PHP7
|
<urn:uuid:6ab4b59e-9b5b-41d9-a3ab-9d68b7384fce>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:OnlangseVeranderingsMetSkakels/Lys_van_lande_volgens_BBP_(nominaal)_per_capita
|
2019-07-24T06:53:28Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195531106.93/warc/CC-MAIN-20190724061728-20190724083728-00277.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.83607
| false
|
Yahoo!
Yahoo! Inc. | |
Tipe | Aandelemaatskappy |
---|---|
Gestig | Januarie 1994 (as Jerry and David's guide to the World Wide Web) Maart 1995 (as Yahoo!) |
Hoofkantoor | Sunnyvale, Kalifornië, Verenigde State |
Sleutelpersone | Maynard Webb (voorsitter van die Raad) Marissa Mayer (hoof uitvoerende beampte) |
Gebied bedien | Wêreldwyd |
Industrie | internet |
Produkte | verskeie |
Inkomste | $4,68 miljard[1] (2013) |
Bedryfsinkomste | $589 miljoen[1] (2013) |
Netto inkomste | $1,36 miljard[1] (2013) |
Werknemers | 12 200[1] (Desember 2013) |
Webwerf | yahoo.com |
Yahoo! Inc. is 'n Amerikaanse multinasionale internetkorporasie met sy hoofkantoor in Sunnyvale, Kalifornië. Dit is wêreldwyd bekend vir sy webportaal, die soekenjin Yahoo Soek en verwante dienste, insluitend Yahoo Directory, Yahoo Mail, Yahoo News, Yahoo Finance, Yahoo Groups, Yahoo Answers, advertensies, aanlynkartering, video-deel, fantasiesport en sy sosiale mediawebwerf. Dit is een van die gewildste kuberruimtes in Amerika.[2] Volgens mediaberigte het ongeveer 700 miljoen mense Yahoo se webwerwe elke maand besoek.[3][4] Yahoo beweer self dit lok "meer as die helfte van 'n miljard verbruikers elke maand in meer as 30 tale".[5]
Yahoo! is in Januarie 1994 deur Jerry Yang en Dawid Filo gestig en is geïnkorporeer op 1 Maart 1995. Op 16 Julie 2012 is die voormalige uitvoerende hoof van Google, Marissa Mayer, aangewys as Yahoo! se uitvoerende hoof en voorsitter.[6]
Volgens ComScore, het Yahoo! gedurende Julie 2013 vir Google oortref met die aantal Amerikaanse besoekers aan sy webwerwe, die eerste keer sedert Mei 2011. Dit is geskat op 196 miljoen Verenigde State besoekers, wat dus met 21 persent per jaar gestyg het.[7]
Verwysings[wysig | wysig bron]
- ( ) Yahoo! Inc. Form 10-K, Securities and Exchange Commission, 28 Februarie 2014
- Staff (2012). "yahoo.com". Quantcast – It's your audience. We just find it. Quantcast Corporation. Besoek op 23 Mei 2012.
- Swartz, Jon (7 November 2011). "Yahoo's latest moves baffle some". USA Today. Washington DC. Besoek op 22 Julie 2012.
- "Canada Pension Plan mulls Yahoo! buy, report says". CBC News. Toronto. 20 Oktober 2011. Besoek op 22 Julie 2012.
- Yahoo! (2012). "Yahoo!". LinkedIn. LinkedIn. Besoek op 22 Julie 2012.
- Perlroth, Nicole (17 Julie 2012). "Marissa Mayer hopes to improve user experience at Yahoo". The Times of India. New Delhi. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 17 Julie 2012.
- Womack, Brian (22 Augustus 2013). "Yahoo Tops Google for U.S Web Traffic in July, ComScore Says". Bloomberg.
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Engelse Wikipedia vertaal. |
|
<urn:uuid:cbbebb32-c68a-400f-81bc-9fcefbc1afaa>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Yahoo!
|
2019-07-24T07:11:46Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195531106.93/warc/CC-MAIN-20190724061728-20190724083728-00277.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.996818
| false
|
Kategorie:Liedartikels sonder liedskrywers
Hierdie is 'n versteekte kategorie Dit kategoriseer bladsye vir administratiewe doeleindes. Dit vorm nie deel van die ensiklopedie nie. |
This category is for articles about songs where the article is missing the songwriters, because it has not been researched, noted in the relevant article, or available in a reliable source. If the songwriter is never likely to be known (e.g. for historical works), please use Category:Songwriter unknown.
Hierdie kategorie bevat geen bladsye of media nie.
|
<urn:uuid:101437e0-c9ca-4df3-899d-66980508eac6>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Liedartikels_sonder_liedskrywers?from=Vb
|
2019-07-16T18:35:32Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524685.42/warc/CC-MAIN-20190716180842-20190716202842-00461.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.909397
| false
|
Petrusburg
Petrusburg | |
Koördinate: Koördinate: | |
Land | Suid-Afrika |
---|---|
Provinsie | Vrystaat |
Distriksmunisipaliteit | Xhariep |
Plaaslike Munisipaliteit | Letsemeng |
Stigting | 1891 |
Genoem na | Petrus Albertus Venter |
Oppervlak | |
- Dorp | 19,0 km² (7,3 vk m) |
Bevolking (2011)[1] | |
- Dorp | 8 435 |
- Digtheid | 440/km² (1 139,6/myl2) |
Tydsone | SAST (UTC+2) |
Poskode | 9932 |
Skakelkode(s) | 053 |
Petrusburg is 'n klein landboudorp in die Vrystaat, in Suid-Afrika, tussen Bloemfontein en Kimberley. Die dorp is genoem na Petrus Albertus Venter. Sy boedel het die geld voorsien om die plaas Diepfontein te koop waarop die dorp uitgelê is.
Distrik[wysig | wysig bron]
Gemengde boerdery word beoefen in die distrik van 3 000 km2 wat in 1863 uit die distrik Fauresmith gesny is. Skaapsboerdery is die belangrikste terwyl mielies en aartappels die belangrikste gewasse is. Daar is verskeie soutpanne in die omgewing. Die Slag van Poplar Grove het hier naby plaasgevind tydens die Tweede Vryheidsoorlog.
Sien ook[wysig | wysig bron]
- Gereformeerde kerk Petrusburg
- Lys van dorpe in Suid-Afrika
- Emmaus, middelpunt van Suid-Afrika, ongeveer 20 km van die dorp.
Bronne[wysig | wysig bron]
- Hoofplek Petrusburg tydens die 2011-sensus.
|
<urn:uuid:a3dc5ae3-64ca-4e0b-9e08-833d637f5d49>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Petrusburg
|
2019-07-16T18:39:55Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524685.42/warc/CC-MAIN-20190716180842-20190716202842-00461.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999718
| false
|
Mampuru
Mampuru | |
Geboortenaam | Mampuru |
---|---|
Oorlede | 22 November 1883 Pretoria |
Nasionaliteit | Suid-Afrika |
Ouers | Koning Sekwati |
Mampuru was die regmatige opvolger van Sekwati, koning van die Marota, maar sy halfbroer, Sekhukhune, het deur 'n dreigement van geweld koning geword. Toe Mampuru later vir Sekhukhune vermoor, is hy deur die Zuid-Afrikaansche Republiek veroordeel en opgehang.
Geskiedenis[wysig | wysig bron]
Gedurende die negentiende eeu was die Bapedistam een van die groot hindernisse vir blanke heerskappy in Suid-Afrika. In die 1870's het hierdie stam tussen die Olifants- en Steelpoortrivier gewoon.[2] Hul opperhoof was Sekhukhune. Hy het sy pa, Sekwati, in 1861 opgevolg.[3] Hoewel Mampuru die regmatige opvolger was, het sy halfbroer, Sekhukhune, deur 'n staatsgreep koning geword.
In 1877 het die Britte die Transvaal annekseer. Dieselfde jaar het hulle 'n ultimatum is aan Sekhukhune gestuur om homself en sy volk aan Britse gesag te onderwerp of die Transvaal te verlaat.[4] Toe Sekhukhune hierdie brief ignoreer, het die Britte hom aangeval, sy hoofstat vernietig, hom gevang en in die tronk gestop.[5] Die Boere het ook oproerig geraak. Die daaropvolgende oorlog het egter ander verloop. Na die eerste Anglo-Boereoorlog en wel op 3 Augustus 1881, het die strydendes die Pretoriakonvensie onderteken. Ingevolge artikel 23 daarvan moes Sekhukhune vrygelaat word.[6] Hy het na Sekhukhuneland teruggekeer en weer sy rol as opperhoof vervul.
Mampuru se trawante het Sekhukhune op 13 Augustus 1882 vermoor.[7] Daarna het Mampuru op verskeie plekke gaan wegkruip en aanvalle geloods teen hoofmanne wat die Boere of Sekhukhune goedgesind was. Teen die einde van Oktober was kommandant Winterbach en die Lydenburg kommando by Magneethoogte op soek na Mampuru. Op 1 November rapporteer hy aan die kommandant-generaal dat Mampuru êrens langs die Steelpoortrivier was.[8] Die presiese plek is eintlik welbekend aan plaaslike inwoners as "Mampoerskop", by die samevloei van die Klip- en Steelpoortrivier. Dit word selfs as sulks aangedui op die amptelike kaart, 2429 DD. Mampoerskop is omtrent 24 kilometer noord van Erholweni, Nyabêla se hoofstat.
Intussen het Piet Joubert, die kommandant-generaal van die Zuid-Afrikaansche Republiek, vroeg in Oktober 1882 al die ZAR se kommando's opgeroep om Mampuru te gaan vang en na Pretoria te bring.[9] Teen 3 November het Joubert en die kommando's reeds die plaas Lagersdrift, omtrent 20 kilometer suid van Erholweni, hoofstat van Nyabêla, die opperhoof van die Ndzundzastam, bereik. Daar het Joubert 'n ultimatum aan Nyabêla gestuur en hom daarin aangesê het om onmiddellik trou aan die Republiek te sweer of die gevolge van sy rebelsheid te dra.[10] Toe Nyabêla nie toepaslik reageer nie, het Joubert teen Nyabêla begin oorlog maak. Teen 15 November was Joubert se hooflaer omtrent 5 kilometer van Nyabêla se hoofstat opgestel.[11] Op 4 Desember het kommandant Winterbach, bygestaan deur Abel Erasmus en 'n swart kommando, 'n aanval op Mampoerskop geloods. Mampuru en 'n gedeelte van sy volk het egter ontsnap en na Makwanistat gevlug.[12] Dit was toe die eerste keer wat Mampuru binne Nyabêla se gesagsgebied gegaan het. Die Mapochoorlog het 8 maande geduur. Op 7 Julie 1883 het 'n groepie krygers van Nyabêla die hooflaer genader onder 'n witvlag. By hulle was 'n gevangene, sy hande agter sy rug vasgebind. Dit was Mampuru. Hulle het hom aan die Boere oorhandig. Op 12 Julie het Nyabêla self uitgekom.[13] Hy en sommige van sy hoofmanne is ook gearresteer en Pretoria toe geneem. Die kommandant-generaal, met sy prisonier Mampuru, het sy terugtog na Pretoria op 19 Julie begin. Joubert is onder luide toejuiging in Pretoria ontvang.
Mampuru is op 17 September 1883 verhoor op aanklagtes van oproer en moord. Hy is skuldig bevind en die doodstraf opgelê. Die galg was op die terrein van die tronk wat vandag na Mampuru vernoem is. Hy is op 22 November 1883 in die teenwoordigheid van Nyabêla opgehang.[14]
Twis rondom sy aanspraak tot die koningskap[wysig | wysig bron]
Die stryd het egter voortgeduur. Beide Sekhukhune en Mampuru se nasate het aangevoer dat hulle die regmatige opvolgers van die opperhoofskap oftewel koningskap van die Bapedi was. In 2003 het die parlement die Traditional Leadership and Governance Framework Act gepasseer. Ingevolge hierdie wet is besluit dat Mampuru nooit koning van die Bapedistam geword het nie. Hierdie besluit is deur die Konstitusionele Hof bevestig.[15]
In 2013 is die Pretoria Sentraal-gevangenis na Kgoši Mampuru II-bestuursgebied vernoem. Dit blyk nou dat die byvoeging van die titel "Kgoši" voortydig en verkeerd was. In Noord-Sotho word 'n koning "Kgosi" genoem. Die naam van die tronk sal gevolglik verander moet word.
Straatnaam[wysig | wysig bron]
Verwysings[wysig | wysig bron]
- "Oor pretwyne en donkie-dop". Beeld. 6 Julie 1992. Besoek op 2015-11-15.
'n Npedi-hoofman, ene Mampuru van die Marico-distrik, het reeds vroeg agtergekom 'n bykomende skop kan in 'n drankie gesit word deur vrugte op 'n spesiale manier te stook.
- Peter Delius, The Land Belongs to Us Ravan Press, Johannesburg, 1983, p. 11.
- Delius, supra, p. 84
- Delius, supra, p. 226
- Delius, supra, pp. 239-246
- Sien www.sahistory.org.za/archive/convention-pretoria-convention-settlement-transvaal-territory-3-august-1881
- Delius, supra, p. 252
- Transvaal Argief Bewaarplek (TAB): KG 591, item 27; KG 592, item 34
- TAB: SS 1907, p. 189; R.5637/82
- TAB: ZTPD 3/16, p. 28; R.3806/83
- TAB: KG 592, items 45 en 73
- TAB: KG 591, item 114. KG 591, item 117: Erasmus aan Joubert vanaf Mampoerskop, 5 Desember 1882. Ook KG 591, item 115: Oscar Dahl se verslag vanaf Mampoerskop op 5 Desember 1882.
- TAB: SS 832, R.3329/83, Joubert aan Kruger, 9 Julie 1883
- Ons appèlhof betwyfel nie die korrektheid van die uitspraak en vonnis nie. Sien Bapedi Marota Mamone v Commission of Traditional Leadership Disputes and Claims and Others [2014] ZASCA 30, para. 19
- Bapedi Marota Mamone v Commission of Traditional Leadership Disputes and Claims and Others, [2014] ZACC 36
- "ShowMe: Pretoria's new street names". Besoek op 12 Maart 2016.
|
<urn:uuid:922fba46-9352-4b9e-aabf-0caa9d08f59e>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Mampuru
|
2019-07-18T01:35:31Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00061.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999915
| false
|
On-line version ISSN 2309-9070
Print version ISSN 0041-476X
Tydskr. letterkd. vol.47 n.1 Pretoria Jan. 2010
Wopko Jensma en die soeke na 'n nuwe (Suid-)Afrikaanse identiteit
Wopko Jensma and his quest for a new (South) African identity
Leti Kleyn; Johann Lodewyk Marais
ABSTRACT
This article focuses on aspects of identity in the Afrikaans poetry of Wopko Jensma, published in three volumes of poetry, and in various magazines. Jensma apparently strove towards a new, "free" South African identity, which is clear from his idiosyncratic use of language, his perspectives on the sociopolitical circumstances of his time, and his visual art works. As the authors of this article have recently completed the most comprehensive study to date on Jensma's life, this article contains singularly fresh and new perspectives on this significant South African writer and artist. The authors purport that the Afrikaans literary historiography has, since the 1960s, maintained a distorted representation of Jensma's contribution not realising his importance.
Key words: Wopko Jensma, biography, South African identity, South African poetry, Afrikaans poetry.
"i write from an 'african' point of view"
Wopko Jensma (1973a)
Inleiding
Die digter en visuele kunstenaar Wopko Jensma (1939-1993?) het vir groot verwarring rondom sy ware identiteit gesorg.1 Sowel sy leefstyl en (grootliks) onbekende lewensomstandighede as sy verdwyning in 1993 het tot wanopvattings en urban legends gelei. Navorsing en/of perspektiewe op sy skryfwerk is vervat in onder andere Peter Horn (1979 en 1994), Michael Gardiner (1985, 1987, 1990, 1997, 1999 en 2000) en Gardiner en Phil du Plessis (1991) se artikels, en 'n artikel en doktorale proefskrif deur Ayub Sheik (2002a en 2002b).
Dit is egter bowenal Gardiner, 'n goeie vriend veral tydens Jensma se later jare, wat ywerig akademiese en populêre artikels oor hom gepubliseer het. Gardiner (1997), wat die enigste uitgebreide artikel oor Jensma se Afrikaanse gedigte die lig laat sien het, het onvermoeid gewerk aan die kanonisering van Jensma in die Engelse literatuur. Hy was ook een van die beoordelaars wat in 1983 aan Jensma (en J. M. Coetzee en Mongane Wally Serote) die uitgewer Ad. Donker se Creative Writing Award toegeken het. Gardiner (1997: 43) het later besef "there is more chance of his [Jensma] achieving cult status than becoming part of a literary canon". Hy het toe probeer om 'n trustfonds op die been te bring om die voortgesette belangstelling in Jensma se literêre werk te verseker.
Hoewel Gardiner (1997: 43; kyk ook Pretorius 1977: 14) reg oordeel dat Jensma nie eintlik in die Afrikaans letterkunde aandag geniet het nie, lyk die prentjie in die Engelstalige literatuurgeskiedenisse van Stephen Gray (1979) en Michael Chapman (2003) nie juis veel beter nie.
Nóg T. T. Cloete (1980) nóg J. C. Kannemeyer (2005) gee meer erkenning aan Jensma as 'n blote verwysing. Daar is wel betreklik onlangs 'n hand vol van Jensma se Afrikaanse gedigte opgeneem in Johan van Wyk, Pieter Conradie en Nik Constandaras (samests.) se SA in poësie/SA in poetry (1988); Ronel Foster en Louise Viljoen (samests.) se Poskaarte: Beelde van die Afrikaanse poësie sedert 1960 (1997); Gerrit Komrij (samest.) se De Afrikaanse poëzie in duisend en enige gedichten (1999); en André P. Brink (samest.) se Groot verseboek 2000 (2000) en Groot verseboek in drie dele (2008).
Soos heelparty van sy tydgenote publiseer Jensma wyd in die tydgenootlike tydskrifte en veral little magazines. Sy eerste Afrikaanse gedigte verskyn tussen 1962 en 1965 in die studentetydskrif Gerwe, terwyl sy naam ook in 1964 en 1965 in Sestiger en in 1964 en 1967 in Standpunte opduik. Sy verbintenis met Phil du Plessis, die digter en redakteur van die avant-garde tydskrif Wurm, laat hom kennis maak met Peter Horn en Walter Saunders, wat in dié tyd Ophir uitgee. Deur die toedoen van die digter D. P. M. Botes, 'n jare lange vriend en ywerige versamelaar van sy grafiese kuns, stuur Jensma in 1967 van sy konkrete gedigte aan Nederlandse tydskrifte soos Labris en De Tafelronde wat enkele daarvan publiseer.
Ongeveer 'n kwart van Jensma se gepubliseerde gedigte is in Afrikaans geskryf (Gardiner 1997: 44) en het heelparty resensies en publisiteit in die Afrikaanse pers ontlok. Hieronder is die besonder positiewe ontvangs van sy werk deur A. J. (Ampie) Coetzee (1971), Stephen Gray (1973a), André P. Brink (1975), Leon de Kock (1977) en William Pretorius (1977). Minder positief was Johann Johl (1976) se resensie en, vir die tyd, was die berigte in Beeld en Rapport oor die verbanning van sy tweede bundel, where white is the colour, where black is the number (Anoniem 1975a en 1975b) en egskeiding van sy isiZulu vrou, op grond van die feit dat die huwelik nie in Suid-Afrika wettig was nie, erg sensasioneel (Anoniem 1976).
In die uitgebreide navorsing wat ons onlangs oor Jensma gedoen het, was dit opvallend hoe sentraal kwessies wat met identiteit verband hou in sowel sy werk as die ontvangs daarvan staan. Vervolgens word Jensma se meervoudige identiteit en die wanbegrip rondom sy ware identiteit gekonstrueer. Ons gee ook aandag aan biografiese gegewens, die "verpolitisering" van sy poësie en sy skisofreniese toestand.
Die doel van hierdie ondersoek is om die bestaande wanpersepsies rondom Jensma (en sy identiteit) uit die weg te probeer ruim en, na aanleiding van voorheen onbekende biografiese gegewens, 'n enigsins vollediger beeld te gee van die mens/skrywer/kunstenaar Wopko Jensma.
Menings oor Jensma se identiteit
Vandag lyk dit asof misverstande rondom Jensma se identiteit dalk hulle oorsprong gehad het in 'n poging van die uitgewershuis, Ravan Press, om 'n doelbewuste misterie rondom sy identiteit te skep. Mary Morison Webster (1973: 7) se resensie maak melding van 'n inligtingstuk wat saam met resensie-eksemplare van Jensma se debuutbundel, Sing for our execution (1973b), uitgestuur is, waarin die volgende gestaan het: "The writer of the note which accompanies this publication is so enthusiastic about the contents that he tends to disarm the reviewer. 'Who is this man Wopko Jensma? [...] Who is this poet-artist? Is he Afrikaans or English? Is he Black or White?'." Morison Webster verklaar dat die leser nie anders kan as om te vermoed dat hierdie skrywer 'n "African - possibly of Sophiatown" is nie. In die resensie (Anonymous 1973: 7) in Race Relations News word eweneens na hierdie inligtingstuk verwys en verklaar: "In spirit he [Jensma] seems to belong to none of the categories of our apartheid-ridden society. His is a clear prophetic vision of Southern Africa expressed in both poems and graphic art, forcing us to face a reality we are inclined to ignore." Jan Rabie (1975: 87) is in sy resensie van where white is the colour, where black is the number (1974) van mening dat dit juis hierdie "identiteitsverwarring" is wat van Jensma 'n fenomeen gemaak het.
Later spreek ook Jacques Alvarez-Pereyre (1983: 111) hom oor Jensma se identiteit uit: "Before seeing his photograph, one could picture him as Cape Malay, or a Tswana from a township where everyone speaks Afro-American slang, or an Afrikaner who has broken with Afrikanerdom, or an English-speaking South African who has spent his childhood among black people. Yet he is white!" Dit was egter Peter Wilhelm (1973: 45) se uitspraak wat een geword het met die persona van Jensma: "Some have displayed uncertainty about his racial/religio/political background: after all, in the land of separate development, to have no official identity, to slot into no orthodox groove, is a very strange, disturbing thing [...]. He is a terrifying, new sort of human. He is the first South African."
Wat sy skryfwerk betref, is die waarskynlikste rede vir Jensma se identiteitsverwarring die vermenging van Engels, Afrikaans, Johannesburgse straattaal, Kaapse Afrikaans, Setswana, Portugees, slang, blues, jazz en so meer. Op grond waarvan beskryf Gray (1973a) hom as "ons eerste veeltalige digter". Jensma het self (aangehaal in Wigget 1975) gemeen dat sy skryfstyl en taalvermenging 'n moontlike verklaring vir hierdie verwarring kon wees. Die identiteitskwessie strek egter verder as net taalverwarring.
Jensma het natuurlik self ook tot die verwarring rondom sy identiteit bygedra. Colin Smuts (aangehaal in Sheik 2002b: 18) vertel: "He mischievously told anyone who cared to listen that his mother was Ethiopian and his father was an Egyptian." Hierbenewens beskou Jensma identiteit as 'n belangrike tema in sy werk (Sheik 2002b: 41) en hy het hom duidelik verkneuter in al die misverstande: "I am always so amused when people do not know what colour I am [... T]hey always take me to be a Black man. Two reviews on my books in England, were written assuming that I was a Black man" (Jensma aangehaal in Wigget 1975).
'n Konstruksie van Jensma se meervoudige identiteite
Vervolgens word aandag geskenk aan vyf van Jensma se "identiteite". Dit word met voorbeelde uit sy Afrikaanse gedigte toegelig.
Afrikaner-identiteit
Jensma is in 1939 op Ventersdorp gebore en was die eerste van drie kinders uit 'n huwelik tussen die Friese immigrant, Pieter Duurt Jensma, wat in 1928 na Suid-Afrika gekom het, en die Afrikaner-nooi Anna S. C. Coetzee. Hy bring die meeste van sy kinderjare op Middelburg in die Oos-Kaap deur, waar sy vader by die Grootfontein Landboukollege werksaam is. Ná Anna se dood in 1948 trou Jensma senior met Franciena Coetzee, 'n nooi uit die distrik. Coetzee was 'n streng godsdienstige vrou wat, volgens haar stiefdogter (Elsa Jensma 2008), 'n kwaai stiefmoeder was wat 'n streng Calvinistiese opvoeding onderhou het. Die aweregse godsdienstige verwysings en talle verdraaiings van bekende Bybelverse dui daarop dat Jensma later krities en selfs afwysend met hierdie tradisie omgegaan het. Dit vind ons byvoorbeeld in die gedig "klop en vir julle sal toegemaak word" (Jensma 1977: 24).2
Die kinders gaan op Middelburg skool. 'n Doelskop van Jensma wat sy skool se rugbyspan die wedstryd teen die buurdorp Hofmeyr laat wen, haal die dorpskoerant Die Middellander en die berig word later op sowel die omslag as die skudblad van i must show you my clippings (1977) gebruik.
Ná skool studeer hy 'n jaar lank aan die Potchefstroomse Universiteit vir CHO, 'n paar maande aan Unisa en vanaf 1961 tot 1964 onsuksesvol vir die BA (BK)-graad aan die Universiteit van Pretoria. Van hierdie eg-Afrikaanse wortels sou hy hom later oënskynlik heeltemal probeer distansieer, maar hy kon of wou dit tog nie volkome doen nie. Dit sien ons in die opvallende en deurlopende bemoeienis met hierdie ervarings, wat die boustof vir talle gedigte is. Met sy fyn beskrywings beeld Jensma die Afrikaner se wêreld geloofwaardig en spottend uit. Die figure word as karikature uitgebeeld in gedigte soos in "Onder ander" (Jensma 1973b: 85-7), "Sondagoggend tien-dertig" (Jensma 1973b: 55-6), "Ko's lag kliphard" (Jensma 1973b: 101-5), "Waarom hotom as haarom net so om kwikspel?" (Jensma 1974: 37) en "Oom Soois is dragtig" (Jensma 1974: 55). Jensma se beskrywings van hierdie Afrikaner-karakters is in sy kenmerkende "praatstyl". Phil du Plessis (Gardiner en Du Plessis 1991: 95) sê tereg in 'n ope brief aan Gardiner in Die Burger: "[W]ie kon oom drikkie [duwenhage] beter beskryf?" Inderdaad, wie kan die beskrywing van karakters soos tant sousie en tant spekkie in "Sondagoggend tien-dertig" in Sing for our execution nadoen?
Sondagoggend tien-dertig
halte een
dis sondagoggend skielik tien-dertig
tant sousie en tant spekkie
stap saam die kerk binne
en neem wigtig langs elkaar plek in
dominee haal sy teks ewe versigtig
uit efesiërs twee uit
mourits minaar steun 'n psalm
diep uit die karkas van die orrel
die djakens neem kollekte op
die armes sal altyd met ons wees
ouderling herklaas vanner merwe kug
halte twee
dis nou-nou sondagoggend tien-dertig
tant sousie en tant spekkie
glip sondermeer die jimmel binne
outa servaas en aia mieta
lê dronk in die tuin
die skaapkop en gebakte ertappels
wag gereed vir die groot eet
swingel breda sluk moses-innie-mandjie
lappies lawwerskagnie dut oppie stoep
halte drie
dis net-nou sondagoggend tien-dertig
tant sousie en tant spekkie
strompel stadig kerk toe
dominee haal sy das versigtig uitie kas
hy vloek orie oliekol op sy hemp
mourits pomp die orrel vol windgat
die djakens knoop hulle dasse
ouderling herklaas vee sy gat af
outa servaas donner mita
swingel breda soek sy hardehout
lappies pie teen sy oupa se portret
halte vier
sondagoggend tien-dertig het aangebreek
So is daar ook die karakters in "Onder ander" (Jensma 1973b: 85-7) wat "probleemelemente" in die samelewing belig, soos "dominee petikoors petoors" en "frikkie venter" se selfsug, "ou petat botha" se hoogmoed en "ou steen-en-been drikkie duwenage" se luiheid.
Johl (1976: 5) wys in sy resensie van sing for our execution op Jensma se negatiewe uitbeelding van die Afrikaner: "Afrikaans en Afrikaners word deurgaans voorgestel as 'n versukkelde tipe uit die droogtedae van drie-en-dertig." Rabie (1975: 87-8) sluit by Johl aan. Rabie is van mening dat Jensma se Afrikaanse gedigte veel beter as sy Engelse gedigte is. Eergenoemde is weliswaar "byna sonder uitsondering politieke preke gerig aan die adres van een of ander Boer alias Afrikaner. Hatig verkleinerend. [... d]ie wit Afrikaner Boer is die teenstander, die boelie, die gedoemde wat binnekort oor die afgrond gaan stort" en die digter se oogpunt is dié van 'n "opgemiekste swart-man". Hy (Rabie 1975: 89) is van mening dat Jensma "te velde trek teen Afrikaans waarin hy sy mees skeppende werk lewer" en grootliks by die Engelse tradisie van die land aansluit.
Jensma (aangehaal in Wigget 1975) verwys na die verwydering tussen hom en die Afrikaner-gemeenskap wanneer hy onder meer sê sy gehoor is definitief nie "[o]ld Tant Sannie from Blikkiesdorp" nie. Op die agterblad van where white is the colour, where black is the number word aangehaal uit 'n uitspraak wat ene Okker Smit3 van die Sondagnuus gemaak het: "die verbastering van Jensma se taalgebruik (kreolisering van afrikaans en engels) - is skynheilig in die ergste graad. Willens en wetens trek hy die blanke, en ook homself, deur die modder."
Ook Mafika Gwala (1987: 81) wys op Jensma se innerlike konflik met sy Afrikanerskap: "His [Jensma's] white world was killing him, as if out to destroy him. Perhaps he had refused for too long to be the white he was expected to be."
Jensma se nomadiese leefstyl en huwelik het ongetwyfeld ernstige stremming op sy verhouding met sy familie en sy gemeenskap geplaas. Jensma het egter nie heeltemal van sy Afrikaner-tradisie weggebreek nie. Hy het tot in sy laaste bundel nog gedigte in Afrikaans gepubliseer, was bekend daarvoor dat hy Engels met 'n Afrikaanse aksent gepraat het (Smuts aangehaal in Sheik 2002b: 18) en soos 'n ware eksentrieke kunstenaar gelyk het as hy met kakieklere en velskoene rondgeloop het (Hendrik van der Walt aangehaal in Sheik 2002b: 52).
Europese identiteit
Ná Jensma nie sy studie aan die Universiteit van Pretoria kon voltooi nie, spreek hy sy begeerte teenoor Horn (Jensma 1966a) en Saunders (Jensma 1968c en 1968d) uit om Europa te besoek. Om hierdie droom te verwesenlik, stel hy ná 'n verblyf van ses maande in Botswana 'n Setswana-digbundel vir skoolleerders saam in die hoop dat hy met die tantième vir sy reis kan betaal. Hy doen ook by Unisa4 navraag of 'n onderwyskwalifikasie van dié instansie in Nederland erken sal word (Jensma 1967b en 1967c).
Die reis na Europa word eindelik in April en Mei 1969 'n werklikheid toe sy vader vir hom 'n vliegkaartjie koop om Nederland te besoek (Elsa Jensma 2008), die land waarvandaan Jensma senior enkele dekades vantevore na Suid-Afrika geëmigreer het. Jensma vertoef ongeveer drie weke lank by 'n tante van hom in die dorp Middenmeer, maar Europa is nie wat hy hom voorgestel het nie. In 'n brief aan Saunders en Mike McNamara skryf hy (Vrydag, 9 Mei 1969) soos volg:
Dear Walter and Mike,
I already long back home. I don't think I'll ever like it here. [...] Well this is Europe: the place people dream about - I can't say I'll ever get used to it. I am too much concerned with Africa. Funny - no africans around here. Been to Amsterdam yesterday - what a place! I still prefer Joburg. I'll go to Oxford next week to see that friend of mine. If I get some cash there I'll buy a ticket back home and be there as soon as I can.
Sorry (myself)
Wopko
Sover daar vasgestel kon word, het Jensma geen ander Europese reise onderneem nie, maar teenoor Europa het hy as kunstenaar tog nie koud gestaan nie. Sy werk staan onder die invloed van avant-garde bewegings met kenmerkende eienskappe van Dadaïsme en Surrealisme en hy publiseer van sy konkrete Afrikaanse gedigte in minstens twee Nederlandse avant-garde tydskrifte.
Horn (1966), wat groot druk op Jensma geplaas het om meer polities te dig ten einde in Ophir gepubliseer te word, wys op die verwarring en onverstaanbaarheid wat ontstaan wanneer Jensma avant-garde tegnieke gebruik om politieke verset te verwoord. Volgens hom is hierdie kombinasie grootliks onsuksesvol: "[A] sledgehammer method might under certain circumstances be the subtlest method possible and effective. You don't use watchmaker's tools for repairing a car."
Hoewel Jensma se eerste twee bundels swaar steun op die gebruik van taalvermenging - 'n kombinasie van "Tswana talk, tsotsi talk, ole southern blues talk, LM strip talk, onomatopoetic talk, and both English and Afrikaans", om vir Gray aan te haal (1973b) - bevat where white is the colour, where black is the number die meeste Afrikaanse gedigte en veral in die reeks "chant of praise for the idi amin dada" in i must show you my clippings maak Jensma meer van Franse, Duitse en Nederlandse aanhalings gebruik:
VI
now read for us from the catalog mr man:waar het hart van leeg is loopt de neus van over
HOLLAND'S BANKROET DOOR DADAja/NEIN
10. der bruder präses der a b k bei
verrichtung der brüderlichkeit
16. unerhörte drohung aus den luften
17. knochenmühle der gewltlosen friseure
19. originallautrelief aus der lunge
eines 47jährigen rauchersROLL NICHT VON DEINER SPULE
SONST BRICHT DEIN BACKSTEINZOPF
En in afdeling XII van dieselfde reeks:
XII
kleine verfrommelde almanak
die men ondersteboven leest
MIJN KLOK S TAAT STIL
uitgekauwd sigaretteeindje op't
WITTE SERVET
de scherven van de kosmos vind ik in m'n thee
Jensma se werk het mettertyd in die buiteland erkenning geniet. In 1994 het daar 'n pamfletbundel met gedigte wat deur Alvarez-Pereyre vertaal is in Frankryk verskyn, eers as pamfletbundel en later onder redakteurskap van Denis Hirson as 'n bundel vertalings van Suid-Afrikaanse digters.5 Jensma se naam duik ook telkens in besprekings van die Engelstalige Suid-Afrikaanse poësie op. Hy neem dus ongetwyfeld 'n noemenswaardige plek in tussen die digters van die laaste dekades van die vorige eeu.
Afrika-identiteit
Jensma trou in Februarie 1968 met Lydia Thandie Thabete, 'n isiZulusprekende prostituut wat hy sedert sy studentejare in Lourenço Marques besoek het. Die Jensma's en hulle drie kinders woon in Swaziland totdat Jensma se aansoek om 'n verblyfpermit afgekeur word (Jensma aangehaal in Sheik 2002b: 12) en hulle later genoodsaak is om hulle tydelik in Botswana te gaan vestig.
By die voormalige en uitgeweke Suid-Afrikaanse diplomaat Patrick van Rensburg se skool in Serowe, Botswana, gee Jensma kunsonderrig - 'n beroep wat hy later ook in Swaziland en Johannesburg by die Open School beoefen het.6 Tydens sy verblyf in Botswana onderneem Jensma 'n reis na Malawi om die moontlikhede van permanente werk en verblyf te ondersoek (Jensma 1968d). Uit korrespondensie blyk hy onteenseglik gemoeid met Afrika en reis oor die kontinent heen.
Sy kunswerke (in hierdie tyd hoofsaaklik hout- en linosneë) word gekenmerk deur 'n Afrika-karakter. Die temas, mitologieë en ikonografie word beskryf as "human-animal-plant-spirit-creatures" (Berman 1983: 197), "mythical beasts" (Greig 1973: 12) of "monster-like creatures" (Alvarez-Pereyre 1983: 105). Jensma (aangehaal in Cheales 1973) verduidelik sy kuns soos volg: "Ek voel dat die grafiese werk [...] die mite van dier, voël en mens verkondig. Ek put my inspirasie uit die uitgestorwe kunste van Afrika en Suid-Amerika. My werk is nie 'n navolging daarvan nie, maar eerder 'n vertolking van die mite, toepaslik op ons eie tyd, ons angs en neuroses."
Uit die ervaring wat Jensma (1972) in Botswana opdoen, publiseer hy 'n ondersoekende (en kritiese) artikel oor die toekoms van handwerk (craft) en in 1978 verskyn twaalf "Fables set in Africa" in English in Africa. "Whilst teaching art to children in Botswana I noticed that I could stimulate their imagination easily by reading, or asking them to tell mythological tales. This, in turn, led to pictorial images ... I got my teaching done," skryf Jensma (1978: 49). Hierdie fabels het hy saamgestel uit 'n versameling verhale wat bejaardes aan kinders in nabygeleë nedersettings vertel het.7 Met sy terugkeer na Botswana - tydens sy werk as 'n kunstenaar vir die Botswana Information Ministry - illustreer hy ook 'n reeks Afrika-fabels vir 'n kindertydskrif wat deur die Ministerie gepubliseer is (M. H. 1971).
Jensma (aangehaal in Sheik 2002b: 35) verklaar dat hy uit 'n Afrika-perspektief skryf en lewer in hierdie tyd 'n groot klomp kunswerke en gedigte aan die redaksie van Ophir. "Jensma became a regular and major contributor [...]. It gave a very special feeling to the magazine, having so much Wopko in it. Ophir had a very distinct quality and Wopko contributed to this," aldus Saunders (2008). Jensma was onder die indruk dat hy ná sy huwelik met Lydia nie weer na Suid-Afrika sou kon terugkeer nie en permanente in ballingskap sou moes lewe. Volgens Saunders (2008) is dit juis hierdie innerlike spanning "[that] gave his work a tremendously powerful and frustrated, but at the same time an African feeling".
Jensma se verblyf in Botswana is die aanloop tot sy groot stryd met Suid-Afrika. Hy ontwikkel 'n vrees om na die land terug te keer en weens sy huwelik gearresteer te word. Die huweliksprobleme tussen Jensma en Lydia versleg egter in so 'n mate dat hy haar (en hulle kinders) permanent in 1971 verlaat om na Suid-Afrika terug te keer. Du Plessis (Du Plessis en Gardiner 1991: 95) verduidelik:
Die vrou [Lydia] was kwaai. As Wopko nie genoeg geld maak nie, het sy hom met 'n besemstok oor die skene geslaan. Dit het so sleg gegaan dat Dr Casper Schmidt [...] al die pad Gabarone toe gery het met sy Volkswagen om Wopko te gaan bevry. Hy het die vrou oorwin deur haar met 'n kinderwaentjie oor die kop te slaan en Wopko vinnig in die kar te laai.
Jensma beskryf dié omstandighede self ook in 'n brief aan Horn (Jensma aangehaal in Sheik 2002b: 16): "[L]ife with my wife became intolerable - now I don't know how long it will last. [...] I can now see what a big fool I've been, how I've taken humiliation after humiliation - how I suffered for a dream that wasn't worth dreaming."
Jensma word later deur Morison Webster (1973: 7) oor sy identifisering met die Afrikakultuur aangeval, as sy verduidelik dat Jensma die rol van 'n mondstuk vir 'n "suffering Black humanity" aangeneem het. Hierdie tipe uitsprake het later op ernstige kritiek teen Jensma uitgeloop. Horn (1994: 106-7) verdedig Jensma se betrokkenheid in dié verband:
[H]e [Wopko] has been accused of speaking not in his own voice but in an assumed voice, and of attempting to speak for the black, as if they had no voice of their own [...]. He does not speak the language of the discarded, rejected and oppressed because of a pretended change of skin pigmentation, but because he has experienced being discarded, rejected and oppressed. The question whether he is brown-skinned, black-skinned or pink-skinned is totally irrelevant. The real divisions behind the smokescreen of apartheid run along different lines: they are class divisions.
Een van die grootste mites rondom Jensma is sy sogenaamde herklassifikasie van blank na nieblank (Hirson 1997: 322; en Goosen aangehaal in Sheik 2002b: 19). Jensma het, soverre daar vasgestel kan word, nooit 'n aansoek om herklassifikasie by die Departement van Binnelandse Sake ingedien nie. Sy huidige en/of bestaande IDnommer is, ironies genoeg, steeds met die 083-agtervoegsel wat vroeër as klassifikasiekodes vir blanke mans gebruik is.
Politieke identiteit
Talle resensente en literêre kritici bring Jensma se gedigte (met betrekking tot die taalgebruik en tema) met die politieke omstandighede in die land in verband en gee sodoende 'n groter (en later byna onlosmaaklike) politieke waarde aan sy werk (kyk onder andere Buys s.j.; Clayton (1974); Coetzee (1971); Grieg (1970); en Johl (1976: 5)). Die verbod op sy tweede bundel, where white is the colour, where black is the number, huwelik, kenmerkende kunswerke en betrokkenheid by little magazines het ook tot die instandhouding van 'n progressiewe politieke profiel bygedra. "In Ophir (1967-76) [...] social, racial and political themes became the subject of poetry and the work that was published, drawn from all parts of the world, broke down South Africa's narrow horizons," meen Alvarez-Pereyre (1983: 36). Dit ondanks die feit dat Jensma volgens 'n artikel in Oggendblad (Anoniem 1973) "geheel en al apolities" was, én skerp krities was teenoor Horn se voorstelle om sy werk te verpolitiseer (Jensma 1966b, 1966c, 1967a, 1968a, 1968c).
Coetzee (1971) meen dat 'n digter (met spesifieke verwysing na Jensma) 'n betrokkenheid by die politieke toestande van 'n land ontwikkel: "Aangesien die digter een van die mense in 'n samelewing is wat naby staan aan die estetiese, die essensieel ware (die etiese as dit kan), en aangesien hy bo almal die vermoë besit om ervarings, gevoelens, gedagtes en ideale van mense te verwoord, is dit nie vreemd dat die digter dikwels in mindere of meerdere mate betrokke sal raak in die politieke strominge in 'n land nie - as mens en dan as digter." Hy verduidelik verder ook dat daar 'n onderskeid getref kan word tussen sogenaamde "betrokke gedigte" (dié wat waarsku en vermaan) en "versetpoësie" wat "opeenstapelings van griewe en oproepe tot militante handeling" ten doel het.
Hierby sluit Emmanuel Ngara (1978: 249) aan: "[W]e can hardly describe Jensma's poetry as 'militant' poetry or even 'protest poetry'. The poet's statements about South Africa are observations rather than critical comments." Ngara skryf voorts dat Jensma se kritiek op die Suid-Afrikaanse samelewing nie fel genoeg is om 'n werklike impak op die sosiale gedrag te kan uitoefen nie: "To Western readers opposed to Apartheid, however, Jensma offers something; here is a South African who writes simply as a South African. He displays no Afrikaner nationalism, neither does he show any prejudice against Blacks. His style demonstrates how he attempts to be a fully integrated South African without any racial or nationalist labels [...]." Die regering van die dag het egter nie saamgestem nie, en verdoemende verslae van T. T. Cloete, J. P. Jansen, A. Murray en H. van der Merwe Scholtz bekom om Jensma se tweede bundel te sensureer (Direktoraat van Publikasies 1975).
Alvarez-Pereyre (1983: 109-10) meen dat Jensma probeer het om homself in 'n nuwe Suid-Afrikaanse identiteit te integreer: "Jensma never sets himself apart, but always inside and among" (sy beklemtoning). Hierdeur poog hy om alle kulture, alle mense en alle stemme aan te neem deur waar te neem en weer te gee (Sheik 2002b: 82) en sodoende neem sy sprekers in die gedigte verskillende rolle aan: "The cop, the informer, the shebeen queen, the jazz player, the dominee, the artist, the lonely hobo - all are [...] acutely observed and felt from within, forcing the reader to see something of himself and his own experience in each of them" (Anonymous 1973). Jensma se bewustheid van en "spel" met politieke identiteit in 'n ras- en klasbewuste samelewing is een van die boeiende fasette van sy werk.
Skisofreniese identiteit
Jensma, wat 'n gesertifiseerde skisofreen was, is in minstens vyf staatsinrigtings vir geestesversteurde pasiënte behandel en hy het by meer instansies ook as buitepasiënt medikasie vir sy toestand ontvang. Hy is meermale op eie versoek geïnstitusionaliseer - die eerste keer reeds in sy studentejare by die Universiteit van Pretoria (Van Vuuren en Vlok 2008; ook Saunders 2008 en Coetzee 2008). Hy het ook sedert die vroeë 1980's 'n ongeskiktheidspensioen van die staat ontvang op grond van die feit dat sy geestesversteurdheid hom verhoed om 'n voltydse werk te behou.
Skisofrenie word gekenmerk "deur ernstige disintegrasie van die persoonlikheid en daaruitspruitende simptome soos gebrekkige kontak met die realiteit, denkversteurings, waarnemings- en gemoedsversteurings en versteurde psigomotoriese gedrag" (Louw 1989: 205). Of, soos Sheik (2002b: 78-9), wat 'n proefskrif oor hierdie faset van Jensma se werk skryf, dit in Lacanse terme beskryf: "[The] schizophrenic experience is an experience of isolated, disconnected, discontinuous material signifiers which fail to link up into a coherent sequence. The schizophrenic thus does not know personal identity in our sense, since our feeling of identity depends on our sense of the persistence of the 'I' and 'me' over time." Die ooreenkomste tussen taalpatrone in Jensma se gedigte en eienskappe van taalgebruik in paranoïde skisofrenie word breedvoerig deur Sheik (2002b: 65-66) bespreek: "Jensma [...] moves erratically from stark and clear township idioms to the complexity of surrealistic associations, radical topographical deviations, neologisms, semantic dislocations and syntactic fragmentation which bear a striking resemblance to speech patterns consistent with paranoid schizophrenia." Dit het tot gevolg dat Jensma se werk moeilik is om te verstaan (kyk ook Wilhelm 1977: 1 en Gray 1975).
Jensma self verwys na sy skisofreniese toestand in enkele van sy gedigte soos "ons koning" (Jensma 1973b: 77), "Ring da Till" (Jensma 1974: 69) en "klop en vir julle sal toegemaak word" (Jensma 1977: 24) (kyk Horn 1994: 110 se interpretasie van dié teks) en in sy korrespondensie met Wolf Weinek (Jensma 1977b) en Saunders (Jensma 1968e).
Onder individue soos Gardiner (Gardiner en Du Plessis 1991: 95-6) en Ryk Hattingh (in Sheik 2002b: 60) bestaan die mening dat sy geestestoestand te wyte is aan die politieke situasie van die land; dat die "skisofreniese" apartheidsamelewing daartoe aanleiding gegee het. In ander gevalle kry sy vrou die skuld vir sy toestand (Gardiner en Du Plessis 1991: 95), of sy skisofrenie word ontken (Goosen in Sheik 2002b: 61). Soms word gemeen dat sekere gebeure in sy lewe sy toestand veroorsaak het, soos die trauma van sy broer se verdrinking (Nietzsche in Sheik 2002b: 6 en Coetzee 2008) en 'n motorfietsongeluk waarin hy ernstige kopbeserings opgedoen het (Elsa Jensma 2008).
Jensma se tekste is veral later met die verskyning van sy verse in internasionale bloemlesings met betrekking tot sy geestestoestand gekritiseer: "Jensma's obsessions are confinement, mutilation and crises of identity. Desperate poetic methods, however, cannot clarify or objectify his essential predicament, which is a lack of sanity" (Van Rosenvelt 1978: 511) óf, soos C. J. Driver (2000: 90) na Jensma verwys het: "[H]e has disappeared into mental hospitals, probably for good. The excitement of his work may be more schizophrenic than linguistic."
Jensma se toestand het sedert die laat 1980's in so 'n mate versleg dat hy 'n permanente woning by die Heilsleër moes vind. Hy het sy skeppende identiteit verloor (Gardiner 1990: 71) en sy gedrag was so onverstaanbaar soos sy gedigte en kunswerke. Die herinneringe van individue wat hom daar besoek het (Elsa Jensma 2008; Saunders 2008 en ander) asook die artikel wat Eddie Koch en Gavin Evans in Penthouse (1991) oor boemelaars in Johannesburg gepubliseer het, bied niks meer as die beeld van 'n onversorgde, hulpelose en kranksinnige man nie. Jensma het in (ongeveer) Augustus 1993 vermis geraak en sedertdien geen kontak met vriende of familielede gemaak nie, en herhaaldelike pogings om hom op te spoor, het op niks uitgeloop nie. Daar bestaan vele (gru-)verhale oor hoe hy aan sy einde gekom het, maar tot dusver geen konkrete gegewens wat genoegsame antwoorde verskaf nie.
Gevolgtrekking
Vandag nog is Jensma 'n enigmatiese figuur in die (Suid-)Afrikaanse literatuur en word daar steeds oor fasette van sy lewe en werk bespiegel. Een van die tergende vrae is wat die uiteindelike lot van hierdie geteisterde man was, wat teen die einde sy kreatiewe identiteit verloor het en glad nie meer kon skryf of kunswerke voortbring nie. Van sy lewe en werk het daar by hom net flarde herinneringe oorgebly.
Met sy oopgesteldheid vir die gebroke Suider-Afrikaanse werklikheid het Jensma sy leser (en kyker) en sekerlik ook homself met kwessies in verband met identiteit gekonfronteer. In talle opsigte het hy hardnekkig teen die tydgees gestry. Dit het tot konflik gelei wat hy nie volkome kon oplos nie. Wat egter positief is, is dat ons van hom kreatiewe insette het wat oor taal- en kultuurgrense heen strek en ons reeds die afgelope drie, vier dekades op 'n besonder intense manier konfronteer met dilemmas rondom identiteit in ons samelewing. Dit is geen wonder dat hy 'n kultuurkrag bly nie. Hy verdien nie die voortgaande verwaarlosing en/of minagting van Afrikaanse literatuurgeskiedskrywers nie.
Jensma is een van die figure wat bewys dat bestaande Afrikaanse literatuurgeskiedenisse 'n vertekende en armoedige beeld van die Afrikaanse poësie sedert Sestig aan ons voorhou.
Aantekeninge
1. Hierdie artikel is 'n verwerkte weergawe van 'n referaat wat op 8 September 2008 by die Afrikaanse Letterkundevereniging-kongres op Maselspoort, Bloemfontein gelewer is.
2. Kyk ook in dié verband na godsdienstige verwysings in gedigte soos "Die dongas gaap", "Sondagoggend tien-dertig", "Ons koning", "Onder Ander", "Ons wreek ons", "Ma ta se ta" en "Ko's lag kliphard" in sing for our execution; en "Waaraan dink julle" en "Die halte Calvyn" in where white is the colour, where black is the number.
3. Jensma was bekend daarvoor dat hy flaptekste vir sy eie bundels geskryf het. 'n Koerant met dié naam het nie destyds bestaan nie, terwyl Okker Smit natuurlik die hoofkarakter in John Miles se Okker bestel twee toebroodjies (1973) is.
4. Sy kontak met die Universiteit van Suid-Afrika was een van 'n aantal bykans wanhopige pogings van Jensma om 'n universiteitsgraad te verwerf.
5. Hirson bundel ook van Jensma se gedigte in die Carcanet-reeks se Ten South African Poets.
6. Jensma se verblyf in Botswana word (soos sy latere verblyf in Durban) gekenmerk aan 'n oplewing in sy kreatiwiteit wat in sowel sy visuele kuns as sy literêre werk neerslag vind (Saunders 2008).
7. Onder leiding van 'n Engels-onderwyseres, Mary Kibel (1978: 49).
Bronnelys
Alvarez-Pereyre, Jacques. 1983. The Poetry of Commitment in South Africa. Londen: Heinemann. [ Links ]
[Anoniem]. 1973. Mitologie van Afrika inspireer Jensma. [Aankondiging van kunsuitstalling in Pretoria.] Oggendblad, 2 April. [ Links ]
[Anoniem]. 1977. Digter se derde sien die lig. [Aankondiging van i must show you my clippings.] Hoofstad, 12 Augustus: 11. [ Links ]
[Anoniem]. 1975a. Selle ou storie met Jensma. Beeld, 28 Junie: 2. [ Links ]
[Anoniem]. 1975b. Digbundel van Jensma verbied. Beeld, 28 April. [ Links ]
[Anoniem]. 1976. Kunstenaar wil sy swart vrou los. Rapport: 21 November: 12. [ Links ]
[Anonymous]. 1973. Sing for our execution. [Review.] Race Relations News, June. [ Links ]
Berman, Esmé. 1983. Art & Artists of South Africa: An Illustrated Biographical Dictionary and Historical Survey of Painters, Sculptors & Graphic Artists since 1875. Cape Town, Rotterdam: A. A. Balkema. [ Links ]
Botes, D. P. M. 2008. In gesprek met Leti Kleyn en Johann Lodewyk Marais. 28 Maart. [ Links ]
Brink, André P. 1975. Jensma bevestig sy uniekheid. [Resensie: where white is the colour, where black is the number.] Tydskrif-Rapport ('n tydskrifbylaag tot Rapport), 2 Maart: 6. [ Links ]
______. (samest.). 2000. Groot verseboek 2000. Kaapstad: Tafelberg. [ Links ]
______. (samest.). 2008. Groot verseboek (in drie dele). Kaapstad: Tafelberg. [ Links ]
Chapman, Michael. 2003. Southern African Literatures. Pietermaritzburg: University of Natal Press. [ Links ]
Cheales, Richard. 1973. Art in aspect: The Exibition: Wopko Jensma. [Kunsresensie.] The Star, 2 July. [ Links ]
Clayton, Cherry. 1974. The somnambulists. Snarl: A Critical Review of the Arts 1(1), August: 3-4. [ Links ]
Cloete, T. T. (red.). 1980. Die Afrikaanse literatuur sedert Sestig. Goodwood: Nasou. [ Links ]
______. (red.). 1992. Literêre terme en teorieë. Pretoria: HAUM-Literêr. [ Links ]
Coetzee, A. J. 1971. "Politiek" in skilder se gedigte. [Resensie: sing for our execution (1971).] 11 April. [ Links ]
Coetzee, Johan. 2008. Telefoniese gesprek met Leti Kleyn. 21 Mei. [ Links ]
De Kock, Leon. 1977. Die digter is wat hy wil wees. [Resensie: i must show you my clippings.] Beeld, 19 September: 6. [ Links ]
Direktoraat van Publikasies. 1975. where white is the colour, where black is the number. Staatsargief: P.75/4/35. [ Links ]
Driver, C. J. 2000. Anything goes. [Review: Ten South African Poets.] London Magazine, June/July: 88-90. [ Links ]
Foster, Ronel en Viljoen, Louise (samests.). 1997. Poskaarte: Beelde van die Afrikaanse poësie sedert 1960. Kaapstad: Tafelberg. [ Links ]
Gardiner, Michael. 1985. Funking the Jive: The poetry of Wopko Jensma. English Academic Review 3(1):109-25. [ Links ]
______. 1987. Self and circumstance: A note on Wopko Jensma's poetry. Theoria, LXIX, May: 53-7. [ Links ]
______. 1990. The real substance of nightmare: The struggle of poetry with history. New Contrast, Summer: 58-72 . [ Links ]
______. 1997. "Onder ander": Wopko Jensma's poetry in Afrikaans." English Studies, 40(2): 43-56. [ Links ]
______. 1999. Wopko Jensma. Botsotso, 10: 30-2. [ Links ]
______. 2000. Looking for Wopko Jensma. Mail & Guardian. 10 to 16 March. Elektronies geraadpleeg <http://www.chico.mweb.co.za/art/the_rest/0003/000313-jensma.html> Besoek: 12 Februarie 2008. [ Links ]
______ & du Plessis, Phil. 1991. The Jensma affair: Briewe aan Die Burger. New Contrast, 19(1): 95-96. [ Links ]
Greig, Robert. 1970. The poetry of Africa. Publication 1: unpaged. [ Links ]
______. 1973. The endless futility of violence. [Resensie: sing for our execution (1973).] The Cape Times, 26 September: 12. [ Links ]
Gray, Stephen. 1973a. Jensma is natuurlike talent. [Resensie: sing for our execution (1973).] Tydskrif-Rapport ('n tydskrifbylaag tot Rapport). 17 Junie. [ Links ]
______. 1973b. Poetry in progress. [Review: sing for our execution (1973).] Star Literary Supplement, 22 June. [ Links ]
______. 1975. Not a bad start to the 1975 publishing year. [Review: where white is the colour, where white is the number.] The Star, 6 February. [ Links ]
______. 1979. Southern African Literature: An Introduction. Cape Town: David Philip. [ Links ]
Gwala, Mafika. 1987. Tracing the steps. Matatu 4(3): 76-95. [ Links ]
Hirson, D. (comp.) 1997. The Lava of this Land: South African Poetry 1960-1996. Evaston: TriQuarterly Books. [ Links ]
Horn, Peter. 1966. Letter to Wopko Jensma. 2 December. [ Links ]
______. 1979. We all sat round a faia. In: In One's Lifetime: Art in Apartheid Society. Rondebosch: NUSAS: 92-105. [ Links ]
______. 1994. The psychological pauperisation of man in our society: Reflections on the poems of Wopko Jensma. In Writing my Readings: Essays on Literary Politics in South Africa. Amsterdam: Rodopi. [ Links ]
Jensma, Elsa. 2008. In gesprek met Leti Kleyn en Johann Lodewyk Marais. 3 April. [ Links ]
Jensma, Wopko. 1966a. Letter to Peter Horn. 7 January. NELM. [ Links ]
______. 1966b. Letter to Peter Horn. 8 December. NELM. [ Links ]
______. 1966c. Letter to Peter Horn. 29 December. NELM. [ Links ]
______. 1967a. Letter to Peter Horn. 16 January. NELM. [ Links ]
______. 1967b. Brief aan meneer Cronjé (UNISA). 18 Junie. [ Links ]
______. 1967c. Brief aan UNISA. 6 Julie. [ Links ]
______. 1967d. Letter to Lionel Abrahams. 4 April. NELM. [ Links ]
______. 1968a. Letter to Peter Horn. 9 January. NELM. [ Links ]
______. 1968b. Letter to Peter Horn. 28 April. NELM. [ Links ]
______. 1968c. Letter to Walter Saunders. 19 June. NELM. [ Links ]
______. 1968d. Letter to Walter Saunders. 9 October. NELM. [ Links ]
______. 1968e. Letter to Walter Saunders. 11 November. NELM. [ Links ]
______. 1969. Letter to Walter Saunders and Mike McNamara. 9 May. NELM. [ Links ]
______. 1971. Letter to Peter Horn. 18 February. NELM. [ Links ]
______. 1972. Which way now? The future of craft in Botswana." De Arte 10(12): 28-32. [ Links ]
______. 1973a. Biographical details. 17 March. (Unpublished document. [ Links ])
______. 1973b. sing for our execution. Johannesburg: Ravan. [ Links ]
______. 1974. where white is the colour, where black is the number. Johannesburg: Ravan. [ Links ].
______. 1977a. i must show you my clippings. Johannesburg: Ravan. [ Links ]
______. 1977b. Letter to Wolf Weinek. 5 September. [ Links ]
______. 1978. Fables set in Africa. English in Africa, March: 49-60. [ Links ]
Johl, Johann. 1976. Politiek laat verse dateer. [Resensie: Sing for our execution (1973).] Die Volksblad, 26 Augustus: 5. [ Links ]
Kannemeyer, J. C. 2005. Die Afrikaanse literatuur 1652-2004. Kaapstad en Pretoria: Human & Rousseau. [ Links ]
Kleyn, Leti & Marais, Johann Lodewyk. 2009. Wopko Jensma: 'n Profiel. (Ongepubliseerde manuskrip. [ Links ])
Koch, Eddie & Evans, Gavin. 1991. The hobo life. Penthouse. September: 53-5, 106-8. [ Links ]
Komrij, Gerrit (samest.). 1999. De Afrikaanse poëzie in duisend en enige gedichten. Amsterdam: Bert Bakker. [ Links ]
Louw, D.A. (red.) 1989. Suid-Afrikaanse handboek van abnormale gedrag. Halfweghuis: Southern. [ Links ]
M. H. 1971. Inspiration from African mythology. [Review.] Natal Daily News, 10 November. [ Links ]
Miles, John. 1973. Okker bestel twee toebroodjies. Kaapstad: Buren. [ Links ]
Morison Webster, Mary. 1973. SA poet-artist sets a riddle of identity. [Review: sing for our execution (1973).] Sunday Times, 15 Julie: 7. [ Links ]
Ngara, Emmanuel. 1978. I must show you my clippings. [Review: i must show you my clippings.] The African Book Publishing Record 4(3): 248-9. [ Links ]
Pretorius, William. 1977. Wopko Jensma and Chris Mann: Rough and smooth. [Review of i must show you my clippings.] Tydskrif-Rapport ('n tydskrifbylaag tot Rapport), 25 September: 14. [ Links ]
Rabie, Jan. 1975. Europa wat Afrika wil word. [Resensie van where white is the colour, where black is the number.] Contrast 9(4): 87-9. [ Links ]
Saunders, Walter. 2008. In gesprek met Leti Kleyn. 22 April. [ Links ]
Sheik, Ayub. 2002a. "I feel like hollerin but the town is too small": A biographical study of Wopko Jensma. Alternation 9(2): 236-76. [ Links ]
______. 2002b. Wopko Jensma: The interface between poetry and schizophrenia: A monograph. Unpublished D.Litt. thesis. Durban: University of Durban-Westville. [ Links ]
Van Rosevelt, F. R. 1978. Wopko Jensma. i must show you my clippings. [Review: i must show you my clippings.] World Literature Today, 52(3): 511. [ Links ]
Van Vuuren, Daan & Vlok, Johan. 2008. In gesprek met Leti Kleyn. 19 Maart. [ Links ]
Van Wyk, Johan; Conradie, Pieter; & Constandaras, Nik (samests.). 1988. SA in poësie/SA in poetry. Pinetown: Owen Burgess. [ Links ]
Wigget, H. 1975. An honour to have your work banned. The Cape Argus, 10 July. [ Links ]
Wilhelm, Peter. 1973. A voice for the people. [Review: sing for our execution.] To the point, 30 June, 45. [ Links ]
______. 1977. Nog 'n drie. [Review: i must show you my clippings.] Snarl: A Critical Review of the Arts, 6: 1-2. [ Links ]
Leti Kleyn is verbonde aan die Eenheid vir Kreatiewe Skryfkuns aan die Universiteit van Pretoria. E-pos: firstname.lastname@example.org
Johann Lodewyk Marais is 'n navorsingsgenoot van die Eenheid vir Akademiese Geletterdheid van die Universiteit van Pretoria. E-pos: email@example.com
|
<urn:uuid:7e02629d-e7a9-4a26-a8e1-a5d72cd0220e>
|
CC-MAIN-2019-30
|
http://www.scielo.org.za/scielo.php?pid=S0041-476X2010000100001&script=sci_arttext&tlng=en
|
2019-07-20T12:08:22Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526508.29/warc/CC-MAIN-20190720111631-20190720133631-00381.warc.gz
|
by-sa
|
4.0
|
a_tag
| false
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
false
],
"in_head": [
false,
false
],
"location": [
"a_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"4.0",
"4.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.997939
| false
|
Kleinrietreier
Die kleinrietreier of woudapie is 'n skaars standvoël en besoeker. Dit is 'n klein spesie met 'n kort nek en lang snawel.
Kleinrietreier | ||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
'n Onvolwasse kleinrietreier | ||||||||||||||||
Bewaringstatus | ||||||||||||||||
Wetenskaplike klassifikasie | ||||||||||||||||
Binomiale naam | ||||||||||||||||
Ixobrychus minutus (Linnaeus, 1766) |
Inhoud
IdentifikasieWysig
Die mannetjie se opvallende kleurpatroon is onmiskenbaar. Die vlerke is swart met 'n groot wit kol op elke vlerk. Die wyfie word aan haar vaalgeel nek, bruiner rug, ligbruin vlerkkol en swart mussie uitgeken. Jonges verskil van die gatto s'n weens hul valer, ligte rooibruin onderkante en olyfkleurige pote (nie oranjegeel nie), en van die Groenrugreier s'n weens hul gevoude vlerke wat geelbruin is (nie donker nie). Word nie maklik opgejaag nie; gaan staan regop met die snawel boontoe en word maklik misgekyk.
Lengte is 33–38 cm met 'n 49–58 cm vlerkspan.
HabitatWysig
Die broeigebied is in riete en hulle maak nes op platforms van riete en ander plantmateriaal en lê 4 tot 8 eiers wat moeilik is om raak te sien.
VerspreidingWysig
GeluidWysig
'n Kort blaf-geluid "rao".
Ander nameWysig
FotogaleryWysig
Sien ookWysig
Wikimedia Commons bevat media in verband met Ixobrychus minutus. |
|
<urn:uuid:c27b396b-acde-45f5-9a1b-b74dae548ded>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Woudapie
|
2019-07-18T00:52:09Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00085.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998641
| false
|
Polygalaceae
Polygalaceae | ||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Securidaca longipedunculata | ||||||||||||
Wetenskaplike klassifikasie | ||||||||||||
Genera | ||||||||||||
Atroxima |
Polygalaceae is die krinkhout-familie wat hoort tot die orde Fabales. Daar is wêreldwyd 1000 spesies wat tot die familie hoort waarvan 200 in Suider-Afrika voorkom en slegs 5 is bome. Die meeste spesies in hierdie familie is kruide of struike en selfs die bome is klein. Al die spesies in die familie het die volgende eienskappe: die blomme lyk soos pronkertjies en hulle het 'n tweehokkige vrugbeginsel.
Spesies[wysig | wysig bron]
Van die Suid-Afrikaanse spesies is:
- Krinkhout Securidaca longipedunculata
- Persbesem Polygala virgata
- Septemberbossie Polygala myrtifolia
Sien ook[wysig | wysig bron]
Wikimedia Commons bevat media in verband met Polygalaceae. |
|
<urn:uuid:a1c06abd-435b-49d9-8dfc-0b38d03a0880>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Polygalaceae
|
2019-07-18T01:35:57Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00085.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998846
| false
|
Kelkblaar
Beskrywing[wysig | wysig bron]
Nadat ’n plant geblom het, het die blomkelk meestal geen funksie meer nie en verkrimp dit. Sommige plante behou ’n doringagtige blomkelk, wat óf lewend óf verdroog kan wees, om die vrug of saad te beskerm, soos by die spesies van Acaena of Solanaceae. Soms begin die blomkelk groei nadat die blomme uitgekom het en vorm ’n blaasagtige huls om die vrug om dit teen insekte en voëls te beskerm, soos by die Hibiscus trionum en die appelliefie.
Beide kelk- en kroonblare is aangepaste blare. Laasgenoemde omring die voortplantingsdele van blomme en lok insekte met hul helder kleure. Al die kroonblare van ’n blom word saam die blomkroon genoem. Die blomkelk en blomkroon vorm saam die blomdek.[2]
Wanneer die kroon- en kelkblare moeilik van mekaar onderskei kan word, word dit saam die blomdekblare genoem. Voorbeelde van plante waar van blomdekblare gepraat word, is genera soos Aloe en Tulipa. In teenstelling daarmee het genera soos Rosa en Phaseolus kroon- en kelkblare wat goed onderskeibaar is.
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Beentje, Henk (2010). The Kew Plant Glossary. Richmond, Surrey: Royal Botanic Gardens, Kew. ISBN 978-1-84246-422-9, p. 106
- Davis, P.H.; Cullen, J. (1979). The identification of flowering plant families, including a key to those native and cultivated in north temperate regions. Cambridge: Cambridge University Press. p. 106. ISBN 0-521-29359-6.
- Sattler, R. 1973. Organogenesis of Flowers. A Photographic Text-Atlas. University of Toronto Press. ISBN 0-8020-1864-5.
|
<urn:uuid:13ba087d-a91c-4a10-b00d-35ec4db0ae53>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kelkblare
|
2019-07-18T01:34:46Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00109.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999528
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Kategorie:Amerikaanse fotograwe" skakel
←
Kategorie:Amerikaanse fotograwe
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Kategorie:Amerikaanse fotograwe
:
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Kategorie:Amerikaanse fotograwe
(insluiting)
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Legobot/Wikidata/General
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Kategorie:Amerikaanse_fotograwe
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Kategorie
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:6fc9baa7-0e80-4e24-9b66-2a2ccde08f72>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Kategorie:Amerikaanse_fotograwe
|
2019-07-18T01:44:17Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00109.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.992414
| false
|
St. Paulus se katedraal
St. Paulus se katedraal (Engels: St Paul's Cathedral) is 'n Anglikaanse katedraal op Ludgate-heuwel in Londen, Engeland en ook die setel van die Biskop van Londen. Die huidige gebou dateer uit die 17de eeu en word algemeen beskou as die vyfde "St. Paulus se katedraal", as gevolg van verskeie herbouings. Die getal is egter hoër as elke belangrike middeleeuse verbouing as 'n nuwe katedraal tel. Die katedraal is een van Londen se mees-besoekte plekke.
|
<urn:uuid:1e6b8754-6a0f-4e99-823c-0901242df473>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/St._Paulus_se_katedraal
|
2019-07-18T01:33:57Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00109.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 1
| false
|
Kwosiënt
Hierdie artikel bevat geen skakels na ander artikels nie. |
In wiskunde is die kwosiënt (in Engels quotient) die resultaat van deling (÷). Byvoorbeeld, die kwosiënt van 6 en 3 is 2.
In 6 ÷ 3 = 2 is:
- 6 is die deelgetal
- 3 is die deler
- 2 is die kwosiënt
'n Kwosiënt kan ook net die heeltallige deel van die resultaat van die verdeling van twee heelgetalle beteken. Byvoorbeeld, die kwosiënt van 13 en 5 is 2, terwyl 3 die res sal wees.
|
<urn:uuid:dc7c369e-6196-4c41-8906-da7fc98090a4>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Kwosi%C3%ABnt
|
2019-07-19T06:19:38Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526064.11/warc/CC-MAIN-20190719053856-20190719075856-00269.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999451
| false
|
Mooimeisie
Mooimeisie | ||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Mannetjie by St. Lucia, KwaZulu-Natal | ||||||||||||||||
Wyfie te Eshowe, KwaZulu-Natal | ||||||||||||||||
Bewaringstatus | ||||||||||||||||
Wetenskaplike klassifikasie | ||||||||||||||||
Binomiale naam | ||||||||||||||||
Chrysococcyx cupreus (Shaw, 1792) |
VerspreidingWysig
Die Mooimeisie kom in die volgende lande voor:
Angola, Botswana, Burundi, Kameroen, Sentraal-Afrikaanse Republiek, Republiek van die Kongo, Demokratiese Republiek van die Kongo, Ivoorkus, Ekwatoriaal-Guinee, Eritrea, Ethiopië, Gaboen, Gambië, Ghana, Guinee, Guinee-Bissau, Kenia, Liberië, Malawi, Mali, Mosambiek, Namibië, Nigerië, Rwanda, São Tomé en Príncipe, Senegal, Sierra Leone, Suid-Afrika, Sudan, eSwatini, Tanzanië, Togo, Uganda, Zambië, en Zimbabwe.
Ander nameWysig
- Engelse naam: Emerald Cuckoo
- Wetenskaplike naam: Chrysococcyx cupreus
|
<urn:uuid:c1bb6794-bb35-4298-a5fc-0a65fb38e2c4>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Mooimeisie
|
2019-07-19T05:40:26Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526064.11/warc/CC-MAIN-20190719053856-20190719075856-00269.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.814962
| false
|
R24 (Gauteng)
Jump to navigation
Jump to search
Die R24 is 'n provinsiale pad in Gauteng wat begin by O.R. Tambo Internasionale Lughawe waar dit van die R21-snelweg aftak. Dit gaan hiervandaan in 'n suidwestelike rigting tot dit by die N12-nasionalepad aansluit.
Grootste snelweë in en om Johannesburg | |||
---|---|---|---|
|
<urn:uuid:5db54a01-39b7-4477-95bf-e3498d695d8b>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/R24_(Gauteng)
|
2019-07-23T00:50:37Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528635.94/warc/CC-MAIN-20190723002417-20190723024417-00189.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999537
| false
|
Lys van wolfbevolkings per land
Hoewel die wolf vroeër talryk in Noord-Amerika en Eurasië voorgekom het, kom hy nou in ’n kleiner gedeelte van sy voormalige grondgebied voor weens die wydverspreide habitatvernietiging, die mens se indringing van sy habitat, asook die gevolglike wolf tot mens skermutselings, wat op verdelging uitloop. Tog word die wolf, alles in ag genome, volgens die Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur as ’n diersoort beskou oor wie se uitsterwing die minste oor bekommerd hoef te wees. Wolwe word vandag in party gebiede beskerm, vir ontspanning gejag of staar uitwissing as ’n bedreiging vir die mens, vee en troeteldiere in die gesig.
Die wolf pas baie moeilik by verandering aan en word daarom dikwels as ’n “aanduiderdier” beskou; dit is ’n spesie wie se bevolkingsafname in ’n ekostelsel mag dui op ’n sekere omgewingstoestand, soos ’n uitbreek van siekte, besoedeling, mededinging met ander diersoorte, of klimaatsverandering. Dit blyk dat wolwe nie so maklik by die stedelike uitbreiding aanpas soos prêriewolwe (coyotes) nie. Terwyl die verstedeliking daartoe lei dat laasgenoemde se bevolkingsgetalle styg, gebeur net mooi die teenoorgestelde met die eersgenoemde s’n.[1]
Europa en Rusland[wysig | wysig bron]
Spanje se wolfbevolking word na raming op 2 000 geskat en is aan die toeneem. Wolwe word as ’n wildspesie gereken, hoewel hulle aan die suidelike gedeeltes van die land beskerm word. Skadevergoeding word vir veeverliese uitbetaal, hoewel dit van streekswet tot streekswet verskil.[2]
In Italië is wolwe ’n beskermde spesie, waar die getal wolwe in die natuur tussen 500 – 700 te staan kom.[3] Die grootste sametrekking kom in die Alpe en die Italiaanse Pollino, Abruzze, Lazio e Molise en Toskaanse-Emilianiese Apennynse Nasionale Parke voor. Afsonderlike indiwidue is al naby mensbevolkte gebiede soos Toskane, Bologna, Parma en Tarquinia opgemerk.[4] Wolwe is ook al 25 myl van Rome gesien, met ’n klein bevolking wat in die streekspark van Castelli Romani bly.[5][6] Tans word daar aangevoer dat die Italiaanse wolfbevolking sedert 1970 jaarliks met 6% toeneem, ofskoon 15 % van die gesamentlike wolfbevolking per jaar sterf weens strooptogte en ongelukke met voertuie.[4] Skadevergoeding word deur die plaaslike regerings vir veeverliese uitbetaal.[2] Professor Luigi Boitani, Italië se toonaangewende wolfbioloog van die Sapienza Universiteit van Rome, het sy bekommernis uitgespreek dat die herstel van die Italiaanse wolfbevolking té suksesvol kon gewees het, omrede ’n groot deel van die openbaar nie ten gunste daarvan was dat die toenemende wolfbevolkings enige beheer oor in die toekoms moes hê nie.[6]
Wolwe het so vroeg soos 1992 vanuit Italië na Frankryk getrek en die huidige Franse wolfbevolking bestaan na bewering uit 40 –50 indiwidue en is aan die toeneem.[2] Skattings wat in 2005 gemaak is, bring die syfers tussen 80 en 100 indiwidue te staan.[7] Die Berne Konvensie is hier van krag, wat beteken dat die wolwe as ’n bedreigde spesie gelys is en dat dit onwettig is om hulle van kant te maak. Amptelike uitdunning word toegelaat om plaasdiere te beskerm, solank die algemene nasionale bevolking nie as ’n geheel bedreig word nie.[8] Skadevergoeding word uitbetaal vir veeverliese.[2]
Wolwe is die eerste keer weer in 1998 in Duitsland opgemerk; daar word vermoed dat hulle vanuit die westelike deel van Pole migreer het.[9] Tans is daar om en by 35 wolwe in 4 troppe wat nou die heideland van die Duitse oostelike gebied van Lausitz bewoon en steeds hul tuisgebied wes- en noordwaarts uitbrei.[10] Wolwe word deur die Duitse wet as 'n beskermde diersoort beskou, maar daar is geen skadevergoeding vir veeverlies betrokke nie.[2]
Skandinawië se bevolking strek oor die 200 wolwe (die amptelike getal in 2007/2008 was 166 – 210 wolwe[11]) wat tussen Swede en Noorweë gedeel word. Die Noorse bevolking is aan die suidoostelike dele, naby die Sweedse grens, verspreid, wat uit 12 – 18 wolwe bestaan.[11] Die bevolking geniet beskerming en skadevergoeding vir veeverliese word uitbetaal.[2] Swede het ’n beskermde bevolking van omtrent 200 wolwe wat aan die toeneem is en vergoeding vir veeverliese word uitbetaal.[2][11][12] Die laaste wolf van Denemarke is in 1813 geskiet, maar in 2009 en 2010 is daar bespiegelings dat ’n wolf die grens na Duitsland oorgesteek het.[13] Die Sweedse wolfbevolking is tot die bewoude dele aan die middelland van Swede beperk. Immigrasie van Finse wolwe kan tot die Skandinawiese wolfbevolking bydra.
Finland het ’n bestendige bevolking van 116 – 123 wolwe.[11] Die wolwe mag slegs gejag word in gebiede met ’n hoë digtheid van rendiere. Skadevergoeding van veeverliese word deur die staat en versekeringsmaatskappye uitbetaal.[2] Die bevolking word aan die groot Russiese wolfbevolking gekoppel.[11]
Estland het ’n taamlik stabiele wolfbevolking van sowat 200, ná ’n daling van ’n vroeëre geskatte 500 in die middel van die 1990’s. Die amptelike standpunt is dat die optimale bevolking tussen 100 en 200 moet wees.[14] Ruweg geskat is die wolwe se territoria regoor die land verspreid.[15] In 2007 is ’n wysiging aan die natuurbewaringswet gebring, waar vergoeding vir veeverliese nou deur die staat gedek word.[16]
Wit-Rusland is die tuiste van ’n toenemende bevolking van 2 000 – 2 500 wolwe.[2] Behalwe diegene wat binne natuurreservate woonagtig is, is wolwe in Wit-Rusland meestal onbeskermd. Hulle word as ’n wildspesie omskryf en ’n beloning wat tussen €60 en €70 wissel word per wolf per jagter betaal. Dit is ’n aansienlike bedrag geld binne ’n land waar die gemiddelde salaris maar €230 is.[18] Geen skadevergoeding word vir veeverliese uitbetaal nie.[2]
Oekraïne het ’n onbeskermde, maar tog stabiele bevolking van 2 000 wolwe. Geen skadevergoeding word vir veeverliese uitbetaal nie.[2] Baie van die wolwe is woonagtig in die Vervreemdingsone ten noorde van Tsjernobil, wat min natuurlike bedreigings inhou. Dit geld ook in die Wit-Russiese gedeelte van hierdie sone.[19]
Slowenië het ’n bevolking bestaande uit 70 – 100 wolwe wat aan die toeneem is. Vanaf 1991 word die wolf as ’n beskermde spesie beskou en veeverliese word vergoed.
Kroasië het ’n bevolking van 100 – 150 wolwe en is aan die toeneem.[2] Vanaf Mei 1995 geniet hulle beskerming. Vir die persoon wat wolwe doelbewus afmaai kan ’n boete opgelê word wat gelykstaande is aan $6 000. Volgens Dr. Djuro Hubor, aan die Universiteit van Zagreb, het die aantal wolwe wat gedood is toegeneem ná hierdie beskermingswetgewing ingestel is – 40 wolwe is doodgemaak.[6] Veeverlies word vergoed.[2]
Bulgarye het ’n bestendige bevolking van 800 – 1 000 wolwe wat nie wetlik beskerm word nie.[6] Wolwe word as ’n ongewenste dier bestempel en kan met ’n beloning op jag gemaak word.[20] Skadevergoeding vir veeverlies word nie uitbetaal nie.[2]
Turkye het ongeveer 7 000 wolwe. In die land, veral aan die westelike gedeeltes, het daar 'n paar uitwissings geskied en in die geheel toon Turkye ’n daling in bevolkingstal. Voorheen is die wolf amptelik as ’n plaag gereken en is hy heeljaar voor die voet afgemaai. Wolwe is eers in 2003 as ’n wildspesie erken. Ofskoon hierdie dier nie in Turkye deur die wet beskerm word nie, het hierdie toegekende status meegebring dat dié spesie slegs met ’n lisensie gejag mag word, wat slegs tot die jagseisoene ingeperk is.[21] Geen skadevergoeding word vir veeverliese uitbetaal nie.[2]
Hoewel wolwe in Rusland nie deur die wet beskerm word nie, staan die getalle 25 000 – 30 000 sterk en is moontlik aan die toeneem[2] in sekere dele, soos Korjakië en Kalmukkië.[2][22] Party dorpies in Tsjetsjnië se Nadterechny-distrik het die toename in die aantal wolwe sedert die vermindering van militêre bedrywighede aangemeld.[23] Aan die ander kant is die aantal wolwe in die meer bevolkte dele van Sentraal- en Suid-Rusland baie klein.[24] In sommige gebiede word belonings uitgeloof vir die vernietiging van wolwe en hul lêplekke.[25] Wolwe is betreklik min in die Sichote-Alin streek weens die mededinging met die toenemende aantal tiere.[26] Hierdie mededingingsuitkansellering van wolwe deur tiere is deur Russiese natuurbewaarders as standpunt gebruik waarom die jagters in die Verre-Ooste verdraagsaam teenoor die groot katte te wees, omrede hulle ’n mindere invloed op die hoefdierbevolking as wolwe uitoefen en doeltreffend is om laasgenoemde se getalle in toom te hou.[27] Geen skadevergoeding vir veeverliese word uitbetaal nie.[2]
Asië[wysig | wysig bron]
Israel het ’n bestendige bevolking van 150 onbeskermde wolwe. Geen skadevergoeding vir veeverliese word uitbetaal nie.[2]
Dit blyk dat die getal wolwe in China binne al hulle tuisgebiede afneem. Tans het Cheiludjiang omtrent 500 wolwe, Xinjiang het 10 000 en Tibet het 2 000.[2] In 2006 het die Chinese regering beplan om lisensies aan buitelanders op te veil om wilde diere te jag, wat wolwe insluit.[28] Geen veeverliese word vergoed nie.[2]
Kasakstan het ’n bestendige bevolking van omtrent 30 000 wolwe.[2] Naastenby 2 000 word jaarliks vir ’n $ 40 beloning doodgemaak, hoewel die diere se getalle gestyg het.[29] Geen veeverliese word vergoed nie.[2]
Noord-Amerika[wysig | wysig bron]
Kanada het meer as 52 000 – 60 000 wolwe, wat volgens wet as ’n groot wildspesie geklassifiseer word, hoewel slegs 3% van hul Kanadese tuisgebied beskerming geniet. Die Noordwestelike Grondgebied, Nunavut en Yukon het 5 000 wolwe elk; Brits-Columbië het 8 000 wolwe; Alberta het 4 200; Saskatchewan 4 300; Manitoba 4 000 – 6 000; Ontario 9 000; Quebec 5 000 en Labrador 2 000. Kanada het tans geen programme om skadevergoeding vir veeverlies uit te betaal nie.[2]
Die Verenigde State as geheel het tot 9 000 wolwe wat in al hul tuisgebiede aan die toeneem is. Die herstel van die wolfbevolking was so suksesvol dat die United States Fish & Wildlife Service die westelike wolf op 28 Maart 2008 van die federale bedreigde spesielys afgehaal het.[2][30] As gevolg van die omstrede skiet van wolwe het ’n koalisie van omgewingsbewaringsgroepe die federale regering gedagvaar om die wolf terug op die Bedreigde Spesielys te plaas.[31] Op 18 Julie 2008 was die federale regter se uitspraak ten gunste van die wolf se hernieude status as ’n bedreigde dierspesie.[32] Alaska het ’n bestendige wolfbevolking van 6 000 – 7 000 wat wettig vanaf Augustus tot April as ’n groot wildspesie gejag mag word.[2][33] Minnesota het ’n bevolking van 2 900[34] wolwe wat deur die wet beskerm word, hoewel hulle so nou en dan, om predasiebeheer, uitgedun word. Minnesota is tans die enigste VS-deelstaat wat veeverliese vergoed.[2] Minnesota het volle beheerreg verkry oor sy wolfbevolking. Die wolfbeheerplan is op ’n minimum bevolkingstal van 1 600 wolwe vasgestel.[35] Die Rotsgebergte-deelstate (Wyoming, Idaho, Montana) se wolfbevolkings is naastenby 1 700 sterk.[36] Twee wolwe is in Julie 2008 in die noordsentrale gebied van die Washington-deelstaat gevang; een was ’n sogende wolvin. Dit is die eerste getuienis van wolwe wat in hierdie deelstaat sedert die 1930’s voortplant.[37] In die noordoostelike Oregon is daar ook in Julie 2008 die gehuil van wolwe deur bioloë gehoor, wat ten minste 2 volwassenes en 2 welpe kon identifiseer. Dit is die eerste bevestigde teelpaar in Oregon.[38] Vanaf 14 Januarie 2009 het die Bush-administrasie die Kanadese wolf van die Bedreigde Spesielys in elke Amerikaanse staat, behalwe Wyoming, geskrap.[39]
Die wolf is in Meksiko sedert die 1970’s in die natuur uitgewis toe die Amerikaanse en Meksikaanse regerings ooreengekom het om alle oorblywende wilde Meksikaanse wolwe te vang en ’n teelprogram in gevangenskap van stapel te stuur, in ’n poging om die streek se subspesie te red.[40] Die Meksikaanse wolf is in 1998 in die Apache-Sitgreave Nasionale Woud in Arizona, as deel van die teelprogram, vrygelaat.[33] Daar is nou ten minste 42 wilde Meksikaanse wolwe aan die suidwestelike geweste van die Verenigde State aanwesig.[33][40]
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Coppinger, Ray (2001). Dogs: a Startling New Understanding of Canine Origin, Behavior and Evolution. pp. p352. ISBN 0-684-85530-5.
- L. David Mech & Luigi Boitani (2001). Wolves: Behaviour, Ecology and Conservation. p. 448. ISBN 0-226-51696-2.
- Esposito 2007, pp. 14-15.
- (Luigi Boitani & Paolo Ciucci (2006). "Il Lupo: Operazione San Francesco" from "Salvati dall' Arca". p. 663. ) ISBN 9788883723803.
- ( ) Parco Regionale dei Castelli Romani
- Wolves: From Brink of Extinction to the Edge of the City
- Christian Science Monitor, 3 Nov 2005
- Wolf Song of Alaska: France's Bardot Demands EU Action on Wolf Cull
- "The Return of Wolves to Germany". Spiegel online. Besoek op 2007-02-07.
- "Aktueller Bestand in der Lausitzer Wolfsregion". Wolfsregion Lausitz online. Besoek op 2007-11-02.
- Aronson, Å. et al. (2008). "Varg i Skandinavien: Statusrapport för vintern 2007/2008", Høgskolen i Hedmark Oppdragsrapport nr 9. Elverum. Flisa trykkeri. ISBN 978-82-7671-719-8
- Swedish EPA (2008-12-05). "Etappmålen för järv och varg uppnått". Press release. Besoek op 2009-05-30
- "En ulv i Danmark?" Press release. Besoek op 2010-03-10
- Keskkonnainfo: hunt
- "Report on the conservation status and threats for wolf (Canis lupus) in Europe" (PDF). Besoek op 2007-11-24.
- "Looduskaitseseadus". Riigi Teataja (HTML). Besoek op 2007-11-24.
- http://www.am.lt/VI/index.php#a/6797
- http://www.wolf.org/wolves/news/iwmag/2006/fall/wow_belarus.pdf
- http://www.whatson-kiev.com/index.php?go=News&in=view&id=4806
- "Bulgaria". Besoek op 2007-09-10.
- [1]
- ( ) "Волки: серое нашествие". Аргументы и факты. Besoek op 2008-08-14.
- Wolves Go on Offensive in Chechnya, Ruslan Isayev, Prague Watchdog September 25, 2007
- ( ) "Canis Lupus". Ecosystem.
- ( ) "Объявлен конкурс по борьбе с волками". Official Informer of Tomsk Government. Besoek op 2009-09-14.
- "Tigers and Wolves in the Russian Far East: Competitive Exclusion, Functional Redundancy, and Conservation Implications". savethetigerfund.org. Besoek op 2008-07-09.
- Wildlife Science: Linking Ecological Theory and Management Applications, By Timothy E. Fulbright, David G. Hewitt, Contributor Timothy E. Fulbright, David G. Hewitt, Published by CRC Press, 2007, [ISBN 0849374871]
- "China to promote wild animal hunt". BBC News. 2006-08-09. Besoek op 2010-05-08.
- "Is Kazakhstan Home to the World's Largest Wolf Population?". Christopher Pala. National Wildlife Federation. Besoek op 2007-09-28.
- "U.S. Fish & Wildlife Service Gray Wolf webpage.". U.S. Fish & Wildlife Service. Besoek op 2008-04-23.
- Johnson, Kirk (2008-04-13). "New York Times article on gray wolf controversy, 4/13/08". New York Times. Besoek op 2008-04-23.
- Barringer, Felicity (2008-07-19). "Judge Returns Gray Wolves to Endangered List". New York Times. Besoek op 2008-07-19.
- "Wolf management". Minnesota Department of Natural Resources. Besoek op 2008-01-13.
- Gray Wolf Population in Minnesota, Wisconsin, and Michigan (excluding Isle Royale) from 1976–2008, US Fish and Wildlife Service
- "Wolf populations around the world and their status". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2008-02-20. Besoek op 2008-01-13.
- http://www.fws.gov/home/feature/2007/gray_wolf_factsheet_populations.pdf
- "State biologists capture Okanogan wolves". Seattle Times. 2008-07-19. Besoek op 2008-07-19.
- "Wolves breeding again in Oregon". The Oregonian. 2008-07-22.
- "Bush delists gray wolf in majority of U.S.". Washington Times. 2009-01-19.
- "Mexican Wolf Blue Range Reintroduction Project Statistics" (PDF). USFWS. Besoek op 2008-01-13.
Bibliografie[wysig | wysig bron]
- Carmine Esposito (2007). "Il Lupo" Roma- Franco Muzzio Editore. p. 127. ISBN 9788874131433.
|
<urn:uuid:00f9087b-6a39-4c24-a9ac-9d0d2c70d630>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Lys_van_wolfbevolkings_per_land
|
2019-07-16T18:50:33Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524685.42/warc/CC-MAIN-20190716180842-20190716202842-00533.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999753
| false
|
Sjabloon:PNGru-r
in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation
Jump to search
Papoea-Nieu-Guinee
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Sjabloon:PNGru-r&oldid=1219078
"
Kategorie
:
Nasionale rugbyspansjablone
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Sjabloon
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Print/export
Download as PDF
Gereedskap
Skakels hierheen
Verwante veranderings
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Wikidata-item
Ander tale
Voeg skakels by
Die bladsy is laas op 30 November 2013 om 06:56 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:c01fdd64-fdc1-4c8b-9f39-b6070974066a>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Sjabloon:PNGru-r
|
2019-07-16T19:07:53Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524685.42/warc/CC-MAIN-20190716180842-20190716202842-00533.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998946
| false
|
The Warsaw Voice
The Warsaw Voice: Polish and Central European Review is 'n Engelstalige nuusblad wat in Pole verskyn. Die koerant, wat sedert 23 Oktober 1988 weekliks deur Warsaw Voice SA in Warskou uitgegee word, spits hom op nuus oor die politieke, kulturele, ekonomiese, juridiese en sosiale lewe in Pole en sy buurlande toe. Belangrike sosio-politieke en ekonomiese onderwerpe word in spesiale verslae behandel.
Die gedrukte uitgawe het 'n sirkulasiesyfer van 10 500. Lesers in die buiteland mag op die aanlyn-uitgawe inteken wat gratis aangebied en daagliks opgedateer word.
|
<urn:uuid:06594e0e-775f-4725-b746-bf8c08499f8f>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/The_Warsaw_Voice
|
2019-07-19T05:44:26Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526064.11/warc/CC-MAIN-20190719053856-20190719075856-00293.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999991
| false
|
John Maclean
Kolonel John Maclean (1810 - 1874) was 'n Luitenant-goewerneur van Brits-Kaffrarië. Hy begin sy loopbaan in die Bitse Leër maar in November 1945 word hy aangestel as regeringsagent op Fort Peddie. In 1847 word hy as kommissaris aangestel vir die T'Sambie-stam en Hoofkommissaris van Brits-Kaffrarië in 1852. Toe dié gebied in 1860 'n afsonderlike kolonie word, word hy aangestel as die eerste Luitenant-goewerneur. Hy word in 1864 met bevordering na Natal verplaas maar moes in Julie 1865 bedank weens swak gesondheid.
|
<urn:uuid:d18125e3-0058-4d85-b385-5bfbaf45c03b>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/John_Maclean
|
2019-07-21T19:38:01Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527196.68/warc/CC-MAIN-20190721185027-20190721211027-00053.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999976
| true
|
Pêro de Alenquer
Jump to navigation
Jump to search
Hy het Bartolomeus Dias op sy reis na die Kaap die Goeie Hoop in 1487/1488 vergesel. [1] Hy was die stuuurmanvan Vasco da Gama se vlagskip op laasgenoemde se eerste reis na Indië [2] en het later daarvan geskryf.
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Kenneth Pletcher, red. (21 December 2009). The Britannica Guide to Explorers and Explorations That Changed the Modern World. The Rosen Publishing Group. p. 52. ISBN 1615300287. Besoek op January 17, 2015.
- Velho, A. A journal of the first voyage of Vasco da Gama, 1497-1499. p. 148. ISBN 5872234643. Besoek op January 17, 2015.
|
<urn:uuid:dda9a16a-9129-4753-a715-90968779ce28>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/P%C3%AAro_de_Alenquer
|
2019-07-16T18:36:37Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524685.42/warc/CC-MAIN-20190716180842-20190716202842-00557.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.986619
| false
|
Boekbronne
Jump to navigation
Jump to search
Biblioteke
Suid-Afrika:
- Soek die boek in die Nasionale Biblioteek van Suid-Afrika se katalogus
- Soek die boek in die SEALS Konsortium se biblioteek
- Soek die boek in die Universiteit van Suid-Afrika se biblioteek
- Soek die boek in die Universiteit van die Witwatersrand se biblioteek
- Soek die boek in die Kaapse Hoër Onderwys Konsortium se biblioteek
Wêreldwyd:
- Soek die boek deur WorldCat in jou plaaslike biblioteek se katalogus
Boekwinkels
Suid-Afrika:
Ander lande:
|
<urn:uuid:1ae4ac68-33bb-490a-bf32-00aa18f6ef5c>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Boekbronne/1-931559-44-9
|
2019-07-18T01:18:53Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00157.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999935
| false
|
Die naam Dione kan gebruik word om na een van die volgende te verwys:
Hierdie is ’n dubbelsinnigheidsbladsy: ’n lys van artikels wat met dieselfde titel geassosieer word. Indien ’n interne skakel u hierheen verwys het, kan u gerus daardie skakel verander sodat dit direk na die gewenste artikel wys. |
|
<urn:uuid:fe90cc72-3ac1-4a17-aae1-08c16564cd51>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Dione
|
2019-07-21T19:42:39Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527196.68/warc/CC-MAIN-20190721185027-20190721211027-00077.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 1.000009
| false
|
Christendom in Wit-Rusland
Met meer as 100 etniese en godsdienstige groepe word na Wit-Rusland as 'n multi-etniese en multi-religieuse land verwys. In die 9de eeu het Wit-Rusland onder die heerskappy van Kiëf-Roes gekom en is vervolgens gekersten. Sy veelsydigheid en kulturele rykdom het sy oorsprong onder meer in die land se verlede as 'n deel van die Grootvorstedom Litaue en die Pools-Litause Gemenebes - so het die Litause heersers reeds in die laat 14de eeu die immigrasie van Islamitiese Tatare bevorder. Later het groot Joodse gemeenskappe voordeel uit dié land se religieuse verdraagsaamheid getrek.
Vanweë die huidige politieke situasie - Wit-Rusland word as die laaste Europese land met 'n diktatoriese bewind beskou - is godsdiensvryheid net soos ander menseregte destyds nie gewaarborg nie. President Aleksander Loekasjenko, wat in 1994 aan die bewind gekom het, verwys na homself as "ortodokse ateïs".[1]
Die meerderheid van Wit-Rusland se bevolking van sowat tien miljoen is egter aanhangers van inheemse Oosters-Ortodokse Kerke en ander Christelike en nie-Christelike denominasies. Volgens die gevolmagtigde verteenwoordiger van religieuse sake en aangeleenthede van nasionale minderhede beloop die aandeel religieuse Wit-Russe sowat 60 persent.
Hiervan is sowat 82 persent lidmate van die Ortodokse Kerk van Wit-Rusland wat aan die Moskouse Patriargaat ondergeskik is. Die kerk se besondere status word deur die Wit-Russiese staat erken, alhoewel dit in die praktyk geen voorregte geniet nie. Daar is ook 'n Witrussiese Onafhanklike (Outokefale) Ortodokse Kerk wat nie amptelik geregistreerd is nie.
Sowat twaalf persent is Rooms-Katolieke wat in die aartsdiosese van Minsk en Mahiljou georganiseer is (met drie dioseses in Hrodna, Pinsk en Witebsk), en vier persent aanhangers van religieuse verenigings soos Hare Krisjna en Baha'i. Die aandeel Protestantse Christene beloop maar sowat twee persent. Baptiste-gemeentes, wat aan die Baptiste-Wêreldalliansie gekoppel is, het in 1998 meer as 11 000 lidmate gehad.[2] Daar was 170 Pinkstergemeentes in 1993. Lutherane vorm deel van die Evangelies-Lutherse Kerk in Rusland en ander state.
Alle religieuse denominasies word deur die staat gereglementeer. Al waarborg die Wit-Russiese grondwet hulle gelykheid voor die reg en vrye beoefening van hul gelowe, maak dit nogtans voorsiening vir staatsinmenging wat "hulle invloed op die vorming van geestelike, kulturele en staatstradisies van die Wit-Russiese volk" betref.
Volgens die wet oor geloofsgemeenskappe van 2002 word tradisionele gelowe deur die staat erken mits hulle volgens 'n ingewikkelde prosedure amptelik geregistreer is; hieronder val die Ortodokse, Rooms-Katolieke en Lutherse Kerke net soos Islam en Jodedom. Die wet word nie toegepas op nuwe religieuse bewegings nie - die owerhede weier gewoon "om tegniese redes" om hulle te registreer. So is byvoorbeeld 'n verbod op Sciëntologie geplaas.[3]
Maar selfs enkele Christelike gemeenskappe, wat reeds sedert die 17de eeu in Wit-Rusland bestaan soos Russiese Ougelowiges en die Evangeliese Kerk van die Helvetiese Belydenis (Calviniste), word amptelik nie erken nie. Dit is onwettig om nie-erkende gelowe te beoefen, insluitende aanbidding tuis. Die invoer en verspreiding van religieuse literatuur moet deur die staat goedgekeur word.
Vir die Loekasjenko-bewind skep veral religieuse groeperings, wat hulle vir die agting van menseregte beywer, probleme. Die "Nuwe Lewe"-gemeente het in 2006 'n hongerstaking georganiseer om 'n wysiging van die wet oor religieuse gemeenskappe af te dwing. Ook 'n aantal leidende persoonlikhede van Wit-Rusland se politieke opposisie is belydende Christene. Daar is 'n Christen-Demokratiese beweging van Wit-Russiese vroue en 'n Christen-Demokratiese Party wat die tradisie van Wit-Russiese Christen-Demokrate van die vroeë 20ste eeu voortsit, maar nie amptelik geregistreer word nie.
Verwysings[wysig | wysig bron]
Wikimedia Commons bevat media in verband met Christianity in Belarus. |
|
<urn:uuid:e3202256-6cca-41fa-9836-1ae42a0af42d>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Christendom_in_Wit-Rusland
|
2019-07-24T06:47:40Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195531106.93/warc/CC-MAIN-20190724061728-20190724083728-00397.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999983
| false
|
Swam
Swamme | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|
Wetenskaplike klassifikasie | ||||||
Phyla | ||||||
'n Swam of skimmel is enige lid van 'n groot groep eukariotiese organismes wat mikro-organismes soos gis en muf, asook die bekender sampioene insluit. Swamme vorm die koninkryk Fungi, 'n biologiese koninkryk wat apart is van die plante en diere. Een groot verskil tussen plante en swamme, is dat swamme se selle selwande het wat chitien bevat, terwyl plante se selwande sellulose bevat. Hierdie en ander verskille dui daarop dat swamme 'n aparte groep verwante organismes is, die sogenaamde Eumycota of "ware swamme"; 'n groep wat 'n gemeenskaplike voorouer deel. Daar word onderskeid getref tussen hierdie "ware swamme" en die soortgelyke slymswamme (die Mycetozoa) en waterswamme (die Oomycota). Die biologiese vakgebied wat hom besig hou met die studie van swamme heet "swamkunde" of "mikologie" en word dikwels as 'n vertakking van plantkunde beskou, alhoewel genetiese studies bewys het dat swamme eintlik nouer verwant is aan diere as aan plante.
Swamme word dwarsdeur die wêreld aangetref en die meeste is onopvallend vanweë hul klein grootte en strukture, die manier waarop sommige hulself kamoefleer en as simbiote van plante, diere en ander swamme. Hulle kan opvallend word wanneer hulle "vrugte" dra: sogenaamde "sporokarpe", soos sampioene of muf. Swamme vertolk 'n belangrike rol in die ontbinding van organiese stowwe en het fundamentele rolle in die herwinning en verdeling van voedingstowwe in die natuur.
Swamme word ook as 'n direkte bron van voedsel gebruik, soos sampioene en knolswamme (truffels), insuurmiddels vir brood en in die gissing van verskeie produkte, soos wyn, bier en sojasous. Sedert die 1940's word swamme ook aangewend in die vervaardiging van antibiotika en meer onlangs word sommige van die ensieme wat swamme produseer ook gebruik in die nywerheid en in reinigingsmiddels. Hulle word ook as "groener" alternatiewe vir die kontrolering van onkruid en peste gebruik. Baie swamspesies vervaardig bioaktiewe verbindings genaamd mikotoksiene (swamgiwwe), soos alkaloïed en poliketied, wat giftig vir mense en diere is. Die vrugstrukture van sommige spesies bevat psigotropiese verbindings wat hallusinasies veroorsaak en word in sommige kulture tydens tradisionele seremonies of vir ontspanning gebruik. Swamme is daartoe in staat om mensgemaakte materiale en geboue af te breek en kan ernstige siektes in mense en diere veroorsaak. Die verlies van gewasse as gevolg van swamsiektes of verrotte voedsel kan 'n groot impak op die voedselvoorraad van mense en plaaslike ekonomieë hê.
Die Fungi-koninkryk bevat 'n enorme diversiteit met betrekking tot taksonomiese groepe met verskillende ekologieë, lewensiklusse en morfologieë; van die eensellige, waterliewende Chytridiomycota tot reuse sampioene. Daar is egter steeds min bekend oor die ware biodiversiteit van hierdie koninkryk, alhoewel daar beraam word dat daar ongeveer 1,5 miljoen spesies is, waarvan slegs 5% amptelik geklassifiseer is. Sedert die baanbrekende 18de en 19de eeuse werke van Carl Linnaeus, Christiaan Hendrik Persoon, en Elias Magnus Fries word swamme volgens hulle morfologie (d.w.s. hulle karaktereienskappe soos spoorkleur en mikroskopiese eienskappe) of fisiologie geklassifiseer. Vorderings in molekulêre genetika beteken dat DNS-analises vandag ook gebruik kan word om swamme te klassifiseer, wat soms die geskiedkundige groeperings (gebaseer op voorkoms, bou, ens.) in twyfel trek.
Bronnelys en verwysings[wysig | wysig bron]
- Moore RT. (1980). “Taxonomic proposals for the classification of marine yeasts and other yeast-like fungi including the smuts”. Botanica Marine 23: 361–73.
- nu.nl 17 Maart 2017.
|
<urn:uuid:6545f597-a84b-4ded-8ea5-6fa16a59bbe3>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Fungi
|
2019-07-24T07:16:15Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195531106.93/warc/CC-MAIN-20190724061728-20190724083728-00397.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999959
| false
|
Kategorie:Deelstate en gebiede van Australië
Jump to navigation
Jump to search
Wikimedia Commons bevat media in verband met State en gebiede van Australië. |
Subkategorieë
Hierdie kategorie bevat die volgende 10 subkategorië, uit 'n totaal van 10.
A
-
Q
-
S
-
T
-
V
-
W
-
|
<urn:uuid:3ce56afd-2345-44ab-a06c-a80dd81fdcfb>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Deelstate_en_gebiede_van_Australi%C3%AB
|
2019-07-24T06:47:18Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195531106.93/warc/CC-MAIN-20190724061728-20190724083728-00397.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.973552
| false
|
Kategorie:Radiometriese datering
Jump to navigation
Jump to search
Radiometriese datering is die gebruik van radioaktiewe isotope om die absolute ouderdom van materiaal te bepaal.
Radiometriese datering is die gebruik van radioaktiewe isotope om die absolute ouderdom van materiaal te bepaal.
|
<urn:uuid:b745468d-a216-4f44-9e4c-6ed13430b727>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Radiometriese_datering
|
2019-07-24T06:49:03Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195531106.93/warc/CC-MAIN-20190724061728-20190724083728-00397.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.992707
| false
|
Rohan Janse van Rensburg
Jump to navigation
Jump to search
Volle naam | Rohan Janse van Rensburg | ||||
---|---|---|---|---|---|
Geboortedatum | 11 September 1994 | ||||
Geboorteplek | Welkom, Suid-Afrika | ||||
Lengte | 1,85 m | ||||
Gewig | 109 kg | ||||
Skool | Hoërskool Waterkloof | ||||
Universiteit | Universiteit van Pretoria | ||||
Beroep | Professionele Rugbyspeler | ||||
Rugbyloopbaan | |||||
Loopbaan as speler | |||||
Posisie(s) | Senter | ||||
Springbokno. | 880 | ||||
Amateurspanne | |||||
Jare | Klub / span | Weds | (pte) | ||
2014 | UP Tuks | 2 | (5) | ||
korrek soos op 6 Maart 2017. | |||||
Provinsiale- / Staatspanne | |||||
Jare | Klub / span | Weds | (pte) | ||
2013–2014 2015– |
Blou Bulle Goue Leeus |
7 13 |
(20) (15) | ||
korrek soos op 6 Maart 2017. | |||||
Superrugby | |||||
Jare | Klub / span | Weds | (pte) | ||
2016– | Lions | 18 | (65) | ||
korrek soos op 6 Maart 2017. | |||||
Nasionale span(ne) | |||||
Jare | Land | Weds | (pte) | ||
2016 | Suid-Afrika | 1 | (0) | ||
korrek soos op 6 Maart 2017. |
Rohan Janse van Rensburg (gebore in Welkom, 11 September 1994) is ’n rugbyspeler wat vir die Lions op senter speel in die Superrugbyreeks. Hy het voorheen vir die Blou Bulle in die Vodacombekerreeks gespeel.[1]
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
Verwysings[wysig | wysig bron]
- "Scoresway Player Profile Rohan Janse van Rensburg". Scoresway. Besoek op 20 Junie 2013.
Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Engelse Wikipedia vertaal. |
|
<urn:uuid:ecb67baf-42b7-47d0-bb30-21887905e4e2>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Rohan_Janse_van_Rensburg
|
2019-07-24T06:44:59Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195531106.93/warc/CC-MAIN-20190724061728-20190724083728-00397.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.995162
| false
|
Scott Mechlowicz
Jump to navigation
Jump to search
Scott Mechlowicz | |
Geboortenaam | Scott David Mechlowicz |
---|---|
Geboorte | 17 Januarie 1981 |
Nasionaliteit | Amerikaans |
Beroep(e) | Akteur |
Aktiewe jare | 2003–nou |
Internet-rolprentdatabasis-profiel |
Scott Mechlowicz (gebore 17 Januarie 1981) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Mean Creek (2004), EuroTrip (2004), Gone (2006), en Peaceful Warrior (2006).
Filmografie[wysig | wysig bron]
Rolprente[wysig | wysig bron]
- 2004: Mean Creek
- 2004: EuroTrip
- 2006: Gone
- 2006: Peaceful Warrior
- 2010: Undocumented
- 2014: Cat Run 2
- 2017: Mad Genius
Video's[wysig | wysig bron]
- 2004: Eurotrip: Nude Beach Exposed
- 2004: EuroTrip: Alternate Ending
- 2004: EuroTrip: Gag Reel
- 2004: EuroTrip: Deleted Scenes
|
<urn:uuid:fe6cf346-81fd-4816-8cf9-2d0cb29ef338>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Scott_Mechlowicz
|
2019-07-24T06:43:17Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195531106.93/warc/CC-MAIN-20190724061728-20190724083728-00397.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.948661
| false
|
Oos-Pruise
Die Pruisiese provinsie Oos-Pruise was vanaf die stigting van die Duitse Ryk in 1871 tot in die jaar 1945 die mees oostelike landsdeel van Duitsland. Hier was sowel die mees noordelike asook die mees oostelike punt van die Duitse Ryk geleë. Die gebied is in 1945 voorlopig onder respektiewelik Poolse (die suidelike deel van Oos-Pruise) en Sowjet-administrasie (die noordelike deel) geplaas, maar de facto respektiewelik by die Poolse en die Russiese staatsgebied ingelyf. Sedert 1992 maak die gebied ook in volkeregtelike opsig deel uit van respektiewelik Pole en die Russiese Federasie. Die Russiese gedeelte vorm tans die Oblast Kaliningrad.
Die Duitse Demokratiese Republiek (Oos-Duitsland) het die nuwe grenslyn reeds in 1950 formeel erken, die Bondsrepubliek Duitsland (1949-1990 Wes-Duitsland) het dit in 1972 eers indirek en later, met die Duits-Poolse Grensooreenkoms wat op 14 November 1990 onderteken is, uiteindelik ook formeel erken.
Die Ou Pruiseland was die stamland van die Pruise, 'n Baltiese volk wat verwant aan die Litauers en Lette was. Ná die verowering deur die Duitse Orde het die Ordensstaat ontstaan wat tydens die Reformasie in die wêreldlike hertogdom Pruise omgeskep is. Vanweë die dinastiese vereniging met Brandenburg is na die gebied ook as Brandenburgse Pruise verwys. Die Brandenburgse keurvors Friedrich III het hom in 1701 in die Oos-Pruisiese hoofstad Koningsberg (Duits Königsberg, tans Kaliningrad) onder die naam Friedrich I self as koning van Pruise bekroon.
Ná die Eerste Poolse Deling in 1772 is kleiner dele van die Poolse Koninklike Pruise, wat by die Koninkryk Pruise ingesluit is, by die gebied ingelyf wat vervolgens tot Oos-Pruise hernoem is.
Die gebied in die noordooste van Europa is eeue lank as die "Wilde Ooste" van Duitsland beskou - 'n grotendeels ongerepte land wat net vir waagmoedige setlaars en avonturiers as geskik geag is. Omstreeks 1900 het kriminalistiese jaarboeke die gebied as 'n provinsie met hoë misdaadsyfers en drankmisbruik beskryf.[1]
Sien ookWysig
VerwysingsWysig
- Helfried Weyer en Arno Surminski: Ostpreußen. Berlyn: Nicolaische Verlagsbuchhandlung 2004, bl. 11
|
<urn:uuid:897b166c-8ae9-479c-8515-20447bfc0e76>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Oos-Pruise
|
2019-07-18T00:49:37Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00181.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999979
| false
|
Swart mense
Swart mense is 'n term wat in sekere lande gebruik word, dikwels in sosiaal gegronde stelsels van rasse-klassifikasie of etnisiteit, om mense met donker gelaatstrekke te beskryf teenoor ander bevolkingsgroepe. Die betekenis van die uitdrukking verskil ook baie wyd, beide tussen en in gemeenskappe, en hang baie af van konteks. Vir baie ander indiwidue, gemeenskappe en lande word "swart" as 'n neerhalende, uitgediende, of andersins as 'n onverteenwoordigende etiket beskou, en word dit gevolglik nie gebruik of gedefinieer nie.
Verskillende gemeenskappe pas verskillende kriteria toe van wie word as "swart" geklassifiseer, en hierdie sosiale verskille het ook deur die jare verander. In 'n aantal lande beïnvloed maatskaplike veranderlikes klassifikasie net soveel as die kleur van iemand se vel, en die sosiale kriteria vir "swartheid" wissel. Byvoorbeeld in Noord-Amerika is die term swart mense nie noodwendig 'n aanduiding van 'n persoon se velkleur of sy etnisiteit nie, maar is eerder 'n sosiaalgegronde rasse-klassifikasie wat verband hou daarmee of die indiwidu 'n Afro-Amerikaner is met geskiedenis wat met die geïnstitusionaliseerde slawerny vereenselwig kan word. In Suid-Afrika en Latyns-Amerika word daar nie noodwendig na gemengde rasse as "swart" gekyk nie. In ander streke soos Australasië het setlaars die term "swart" gebruik, Andersinds was dit ook deur die plaaslike bevolking met die verskillende geskiedkundige agtergrond en verskillende voorvaderlike agtergrond gebruik om te identifiseer.
Inhoud
AfrikaWysig
Noord-AfrikaWysig
Die Romeinse Ryk het eers met Mauritanië geskakel voordat dele van die gebied later deur die Romeine oorgeneem is. Mauritanië was gedurende die klassieke periode 'n staat wat die moderne Marokko, die westelike deel van Algerië en die Spaanse stede van Ceuta en Melilla ingesluit het. Die mense van die streek word in die klassieke literatuur na verwys as die Mauri wat later na Moors in Engels ontwikkel het.[1]
Daar is talle gemeenskappe met donker velle in Noord-Afrika, van wie sommiges terugdateer na die prehistoriese samelewings. Ander is afstammelinge van die historiese Trans-Sahara-mensehandel, en/of, nakomelinge van die Arabiese invalle van die 17de eeu, nasate van slawe van die Arabiese slawehandel in Noord-Afrika.[2][3]
Volgens Dr Carlos Moore van Brasilië se universiteit in die staat Bahia, het die Afro-veelrassiges, insluitende die Arabiere van Noord-Afrika, in die 21ste eeu hulself in dieselfde lig beskou as die veelrassiges in Latyns-Amerika. Hy het gevind dat Arabiere wat swart lyk, baie soos die Latyns-Amerikaners wat ook swart gelaatstrekke het, beskou hulself wit op grond van hul blanke voorsate uit hul verre verlede.[6]
Die voormalige Egipiese president Anwar Sadat se ma was 'n donker Nubiese Soedannese vrou, en sy pa 'n Egiptenaar met ligte gelaatstrekke. In antwoord op 'n advertensie vir 'n rol as 'n toneelspeler, het die jong Sadat homself so beskryf: "Ek is nie wit nie, maar ek is ook nie regtig swart nie. My swartheid neig om rooierig te wees".[7]
As gevolg van die patriargale aard van die Arabiese samelewing, het Arabiese mans, insluitende in die dae van die slawehandel in Noord-Afrika, meer vroue as mans as slawe gebruik. Hulle het meer slavinne as mans vir huishoudelike en landbouwerk gebruik. Die mans glo die Koran bied 'n slawemeester toestemming vir 'n seksuele verhouding met 'n slavin buite die huweliksverband. Dit het tot baie veelrassige kinders gelei. Wanneer 'n slawin by haar Arabiese meester swanger raak word sy as umm walad of "moeder van 'n kind" gesien, 'n status wat haar voorregte laat geniet. Die kind mag erf by sy vader, so veelrassige kinders mag in al die rykdomme van sy vader deel.[8] Aangesien die gemeenskap patriliniêr is ontvang die kind sy vader se sosiale status by geboorte en word dus vry gebore.
Sommiges het selfs hul vaders as heersers opgevolg. Soos byvoorbeeld het sultan Ahmad al-Mansur van 1578 tot 1608 oor Marokko geheers. Hy was tegnies nie as 'n veelrassige slawekind gereken nie want sy ma was 'n Fulani en 'n bywyf van sy vader.[9]
Suid-AfrikaWysig
In Suid-Afrika was daar gedurende kolonialisme baie verhoudings tussen Europese mans en Bantoe- en Khoisan-vroue wat kinders met gemengde ras voortgebring het. Namate die Europese setlaars beheer oor die gebied gekry het, is die veelrassige kinders verstoot en na tweedeklasstatus verlaag. In die middel van die 20ste eeu het die regering die bevolking in vier rasgroepe verdeel: swart, wit, Asiër (hoofsaaklik Indiërs) en Kleurlinge. Die Kleurlinge sluit in die gemengde Bantoe, Khoisan en Europese nasate (met Maleier-afstammelinge – veral in die Wes-Kaap).
Gedurende die apartheidsera is diegene wat as Kleurlinge geklassifiseer is, onderdruk en teen gediskrimineer. Hulle het egter meer regte geniet en 'n ietwat beter sosiaal-ekonomiese lewe geniet as die burgers wat as swartes geklassifiseer is. Die regering het vereis dat die Kleurlinge en die swartes in afsonderlike woongebiede van die wittes woon.
AsiëWysig
Wes- AsiëWysig
Arabiese SkiereilandWysig
Geskiedkundiges raam dat tussen die geboorte van Islam en die afskaffing van slaweny in die middel-20ste eeu in die Arabiese Skiereiland ,[11] is tussen 10 tot 18 miljoen swart Afrikane (wat bekend was as die Zanj) deur Arabiese slawehandelaars na die Arabiese Skiereiland en naburige state verskeep.[12] Dit is by verre baie meer as die aantal slawe wat na die Amerikas geneem was. Daar is verskeie faktore wat die slawe se nasate in die 21ste eeu Arabiese gemeenskappe baie sigbaar maak. Die handelaars het baie meer vroue as mans verskeep aangesien daar 'n aanvraag na hulle was om as bywywe in harems in die Arabiese Skiereiland en buurstate te dien. Manlike slawe is gekastreer om as wagte vir die harems diens te doen. Die dodetol onder die swart Afrika-slawe was hoog weens die gedwonge arbeid. Daar is verskeie kenmerkende Afro-Arabiese gemeenskappe wat in die Arabiese Skiereiland en die buurstate oorleef het.[13][14]
Genetiese studies het gevind dat daar 'n aansienlike persentasies gene van vroue uit Afrika in die are van die Arabiese gemeenskappe in die Arabiese Skiereiland en die buurstate vloei. 'n Gemiddeld van 38% van die moederlike afstammelinge in Jemen is regstreekse afstammelinge uit Afrika,[15][16] 16% in Oman-Katar,[16] en 10% in Saoedi-Arabië-Verenigde Arabiese Emirate.[16]
Kenmerkende en self-geïdentifiseerde swart gemeenskappe is in lande soos Irak aangemeld. Volgens navorsing is daar sowat 1.2 miljoen swart mense wat vertel van 'n leeftyd van diskriminasie. Hierdie afstammelinge van die Zanj het aansoek gedoen by die regering vir minderheidstatus wat sekere setels in die parlement sal verseker vir politieke verteenwoordigers van hul bevolking.[17] Volgens Alamin M Mazrui word die meeste van hierdie sigbare Afrika-afstammelinge steeds in die Arabiese Skiereiland en omliggende state as Arabiere erken en nie as swart nie.[18]
IsraelWysig
Sowat 150 000 Oos-Afrikane en swart mense bly in Israel, wat byna 2% van die land se bevolking uitmaak. Die meeste van hulle, sowat 120 000, is Beta Israel,[19] van wie die meeste in die 1980's en 1990's uit Ethiopië gekom het.[20] Dan is daar ook nog meer as 5 000 van die Afro-Hebreeuse Israeliete van Jerusalem beweging wat nasate is van Afro-Amerikaners wat in die 20ste eeu na Israel verhuis het.
TurkyeWysig
Dit het verskeie eeue gelede begin gebeur, gedurende die Ottomaanse Ryk, toe tienduisende van die Zanj deur slawehandelaars na die plantasies en landbougebiede in die hedendaagse Antaya en Istanboel gebring is.[21][22][23]
Suid-AsiëWysig
Die Siddhi is 'n etniese groep wat in Indië en Pakistan woon en is afstammelinge van die Bantoevolke van Suidoos-Afrika wat deur Arabiese en Portugese slawehandelaars na die Indiese subkontinent verskeep is.[24] Hoewel dit plaaslik aanvaar word dat Siddhi afgelei word van 'n woord wat swart beteken,[25] kom die term inderdaad van die woord Sayyid, die titel van die kapteins van die Arabiese vaartuie wat die Siddhi-setlaars eeerste na die gebied gebring het.[26][25][27]
EuropaWysig
Wes-EuropaWysig
SpanjeWysig
Die term "More" is oor die algemeen in Europa gebruik om neerhalend na Moslems te verwys,[28] veral diegene van Arabiese en Berber-afkoms, hetsy hulle in Noord-Afrika of Iberië bly.[29] Die More was nie kenmerkende of selfgedefinieerde mense nie.[30] Die Middeleeuse en vroeë moderne Europeërs het die naam Moor vir Arabiese Moslems, Berbers, swart Afrikane en selfs vir Europeërs gegee.[31]
Verenigde KoninkrykWysig
FrankrykWysig
NederlandWysig
Oos-EuropaWysig
Toe Afrikastate onafhanklikheid verkry het in die 1960's het die Sowjetunie baie van die kontinent se burgers genooi om in Rusland te kom studeer. Só het daar oor 'n tydperk van 40 jaar meer as 400 000 studente uit Afrika na Rusland vertrek om verder te gaan studeer.
Sien ookWysig
VerwysingsWysig
- "Online Etymology Dictionary". Etymonline.com. Besoek op 12 Mei 2014.
- Frigi et al. 2010, Ancient Local Evolution of African mtDNA Haplogroups in Tunisian Berber Populations, Human Biology, Volume 82, Number 4, Augustus 2010.
- Harich et .al 2010, The trans-Saharan slave trade – clues from interpolation analyses and high-resolution characterization of mitochondrial DNA lineages.
- Lewis, Race and Slavery in the Middle East, Oxford University Press, 1994.
- "Abīd al-Bukhārī (Moroccan military organization)".
- Musselman, Anson. "The Subtle Racism of Latin America". UCLA International Institute.
- Joseph Finklestone, Anwar Sadat: Visionary Who Dared, bl. 5–7, 31.
- Hunwick, John. "Arab Views of Black Africans and Slavery" (PDF).
- Labbé, Theola; Omar Fekeiki (11 Januarie 2004). "A Legacy Hidden in Plain Sight". Washington Post. Besoek op 29 Januarie 2008.
- du Preez, Max (13 April 2006). "Coloureds – the most authentic SA citizens". The Star.
- A. Klein (2002), Historical Dictionary of Slavery and Abolition, Page xxii, https://books.google.com/books?isbn=0810841029: Saudi Arabia and Yemen abolished slavery in 1962, Oman in 1970.
- "Welcome to Encyclopædia Britannica's Guide to Black History".
- "Dr Susan".
- Rídl, Jakub; Edens, Christopher M.; Černý, Viktor (2010). "Mitochondrial DNA Structure of Yemeni Population: Regional Differences and the Implications for Different Migratory Contributions". The Evolution of Human Populations in Arabia. Vertebrate Paleobiology and Paleoanthropology. p. 69. ISBN 978-90-481-2718-4. doi:10.1007/978-90-481-2719-1_5.
- (2008) “Mitochondrial DNA structure in the Arabian Peninsula”. BMC Evolutionary Biology 8: 45. doi:10.1186/1471-2148-8-45.
- Timothy Williams, "In Iraq's African Enclave, Color is Plainly Seen", The New York Times, 2 Desember 2009: "But on the packed dirt streets of Zubayr, Iraq’s scaled-down version of Harlem, African-Iraqis talk of discrimination so steeped in Iraqi culture that they are commonly referred to as "abd" — slave in Arabic — prohibited from interracial marriage and denied even menial jobs.
- Alamin M. Mazrui et al., Debating the African Condition (2004), ISBN 1-59221-145-3, p. 324: "But many Arabs were themselves Black.
- "The Ethiopian Population In Israel", Reuters. 16 Julie 2009.
- "Why Jews see racism in Israel", Christian Science Monitor, 1 September 2009.
- "Ayvalık'ın renkli derneği. Retrieved 28 Augustus 2008".
- "Turks with African ancestors want their existence to be felt", Today's Zaman, 11 Mei 2008.
- Terence Walz, Kenneth M. Cuno (2010). Race and Slavery in the Middle East: Histories of Trans-Saharan Africans in Nineteenth-century Egypt, Sudan, and the Ottoman Mediterranean. American University in Cairo Press. p. 190. ISBN 9774163982.
- Shah, Anish M. (15 Julie 2011). “Indian Siddis: African Descendants with Indian Admixture”. American Journal of Human Genetics 89 (1): 154–161. doi:10.1016/j.ajhg.2011.05.030. Besoek op 18 Desember 2012.
- Albinia, Alice (2012). Empires of the Indus: The Story of a River. UK: Hachette. ISBN 0-393-06322-4.
- Vijay Prashad (2002), Everybody Was Kung Fu Fighting: Afro-Asian Connections and the Myth of Cultural Purity, Beacon Press, ISBN 0-8070-5011-3, https://books.google.com/?id=xiO6zUS9gigC, "… since the captains of the African and Arab vessels bore the title Sidi (from Sayyid, or the lineage of the prophet Muhammad), the African settlers on the Indian mainland came to be called Siddis …"
- "Services of Sheedis for Sindh recalled". Dawn. 16 Desember 2013. Besoek op 5 Januarie 2014.
- Menocal, María Rosa (2002).
- Baker, John R.. “Race”. Besoek op 12 Maart 2014.
- Ross Brann, "The Moors?"
- Blackmore, Josiah (2009). Moorings: Portuguese Expansion and the Writing of Africa. University of Minnesota Press. pp. xvi, 18. ISBN 978-0-8166-4832-0.
- NBPA Website The emphasis is on the common experience and determination of the people of African, African-Caribbean and Asian origin.
- Europe's Minority Politicians in Short Supply.
- "In officially colorblind France, blacks have a dream – and now a lobby", Csmonitor.com. 12 Januarie 2007.
|
<urn:uuid:f2863f94-d4ed-4e23-a0c7-2a135878853e>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Swart_Mense
|
2019-07-18T00:30:48Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00181.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999555
| false
|
DVD-Oudio
DVD-Oudio (Engels: DVD Audio) is 'n suster-medium van DVD-Video wat in die vroeë 21ste eeu as een van die moontlike opvolgers van die CD op internasionale markte ingevoer is, met oudiofiele en omringklank-entoesiaste as hoofteikengroepe. Die formaat is intussen tegnies grotendeels vervang deur Blu-ray, en daar word nouliks nuwe titels vrygestel, maar verbruikers het steeds 'n keuse tussen verskillende nuwe spelers wat die formaat kan weergee. Verrassend genoeg het selfs Sony, oorspronklik naas Philips een van die ondernemings wat die mededingende SACD-formaat ontwikkel het, DVD-Oudio in sy Ultra-HD-Blu-ray-spelers UBP-X800 en UBP-X1000ES geïntegreer wat in 2017 op die mark ingevoer is.
Inhoud
Tegniese gegewens[wysig | wysig bron]
Die DVD-Oudio baseer op die DVD-ROM en bevat tussen 4.7 (eenlaag-DVD) tot 17 (tweesydige dubbellaag-DVD) GB data in die PCM-formaat wat gebruik word om musiek in twee, vier, vyf of ses kanale van hoë kwaliteit te stoor. Aangesien die hoeveelheid data vir 'n gewone dubbellaag-DVD-ROM nog te groot sou wees word meestal gebruik gemaak van Meridian se Verliesvrye Pakmetode (Meridian Lossless Packing, MLP). Tweesydige een- of dubbellaag-DVD's word gewoonlik gebruik om aparte data vir DVD-Video- en DVD-Oudio-spelers te stoor.
In vergelyking met die CD - wat sowat 44 100 keer per sekonde afgetas word - styg hierdie getal by die DVD-Oudio tot 96 000 vir seskanaal- en 192 000 vir stereo-opnames; die bis-woordlengte van die CD met net 16 is tot 24 verhoog. Frekwensies tot by 96 kHz kan nou gebruik word, en die sinjaal-/ruisverhouding is verhoog tot 144 dB. Dit maak 'n besonder ruimtelike en outentieke weergawe van musiek moontlik.
Klankingenieurs soos Elliot Scheiner het daarin geslaag om selfs ouer opnames soos die Beach Boys se Pet Sounds, die Doors se L.A. Woman en America se debuutalbum in die kristalheldere klank van die DVD-Oudio af te meng.
Die musiekopname van die kunstenaar word gereeld met bonusmateriaal soos video's, fotogalerye, tekste en Internetskakels voorsien. Agtergrondfoto's en videomateriaal wat op DVD-Oudio verskyn is meestal in NTSC-kleure opgeneem. Spesiale DVD-Oudio-spelers met 'n dekodeerder vir die bogenoemde MLP-gepakte data is noodsaaklik om hierdie skywe in die beste kwaliteit te kan weergee. DVD-Oudio-skywe wat nie oor 'n aparte stereo-meng beskik nie, kan deur die DVD-Oudio-speler van die meerkanaal- tot stereo-weergawe teruggemeng word sodat ook die eienaar van 'n tweekanaal-hoëtroustel dit maklik kan geniet. Daar is meestal addisionele Dolby-Digital-, soms ook dts-klankbane vir gewone DVD-Video-spelers.
Die gebiedskodes (regional codes) van die DVD-Video word nie op die DVD-Oudio-formaat toegepas nie sodat oorsese DVD-Oudio-skyfies in Suid-Afrika sonder probleem verkoop en gespeel kan word. 'n Gevorderde digitale kopieerbeskerming (watermerk) kan egter wél toegepas word.
Die eerste DVD-Oudiospelers, wat in 2000 op die mark verskyn het, is met 2.0- of 5.1-RCA-cinch-kabels aan stereo- of meerkanaalversterkers aangesluit. Hierdie spelers het oor hul eie MLP-dekodeerders beskik en analoë sinjale aan die versterker gestuur. 'n Nuwe generasie spelers, wat deur vervaardigers soos Panasonic en Denon sedert 2004 aangebied is, is in staat om digitale sinjale in die High-Definition Multimedia Interface (HDMI)-standaard aan soortgelyke versterkers te stuur. Denon Link is 'n tweede digitale standaard wat van CAT5-netwerkkabels gebruik maak. Dit is beperk tot Denon se topreeks-DVD-Oudio/SACD/BluRay-spelers en tuisteater-ontvangers.
2+2+2-opnames[wysig | wysig bron]
In 'n poging om die ruimtelike weergawe beter aan die behoeftes van musiek aan te pas - die gewone omringklank is eerder gemik op die horisontale geluide van 'n rolprent - het Duitse klankingenieurs die 2+2+2-opnamestelsel ontwikkel. In plaas van drie luidsprekers voor en twee agter die luisteraar word twee front-, twee hoogte- en twee agterkanale gebruik wat nie alleen 'n driedimensionele klank soos in 'n konsertgebou kan naboots nie. Hierdie klankstelsel maak die luisteraar ook onafhanklik van die "soet plek" met gelyke afstand van alle luidsprekers. Hy kan vry in sy musiekkamer beweeg en orals dieselfde ruimtelike indruk van sy musiek kry. 'n Reeks DVD-Oudio-titels wat alternatiewe 5.1- en 2+2+2-kanaal-weergawe moontlik maak, is al in Duitsland en Switserland vrygestel.
DualDisc is die naam van 'n nuwe soort gekombineerde CD/DVD-skyf wat in 2004 op die Amerikaanse mark ingevoer is. Dit is net so dik soos 'n gewone DVD maar bevat 'n CD-gedeelte op die bo- en 'n DVD-gedeelte aan die onderkant, waarby ook DVD-Oudio-klankkwaliteit gestoor kan word. Musiekliefhebbers kan hierdie DVD's gerus in gewone CD-spelers (byvoorbeeld in hul kar) én DVD-Oudio- of DVD-Video-spelers gebruik.
Weens patentkwessies (daar bestaan reeds 'n formaat met CD-gedeelte aan die bo- en DVD-Video-gedeelte aan die onderkant wat as DVDplus bemark word) is hierdie nuwe formaat aanvanklik slegs in Kanada en die Verenigde State beskikbaar. In Februarie 2005 vermeld die eerste Europese vervaardiger van DVD's in Oostenryk dat hy nou oor die noodsaaklike regte beskik om DualDiscs en verwante produkte plaaslik te produseer. Die eerste deurskynende etikette wat vir DualDiscs in aanmerking sal kom is tydens die Consumer Electronics Show van 2005 in Las Vegas (Verenigde State) bekend gestel.
Daar is verskeie etikette in die musiekbedryf soos Sony Music wat verkies om hulle DualDiscs sonder DVD-Oudio-gedeelte vry te stel; die DVD-gedeelte bevat dan net gewone DVD-Video-klankkwaliteit.
Die groep Simple Plan van Montréal (Kanada) was in 2004/2005 die eerste kunstenaars ter wêreld wat 'n platinumtoekenning vir die verkoop van meer as een miljoen eenhede van hulle DualDisc-album Still Not Getting Any ontvang het (hierdie skyfie bevat 'n DVD-Oudio-klankbaan met 88.2 kHz/16 bis-klankkwaliteit). In Junie 2005 vermeld ook Warner Music die eerste platinumtoekenning vir Rob Thomas se DualDisc "Something To Be", wat die album in gewone CD- en DVD-Oudio-klankkwaliteit met 96 kHz/24 bis in stereo en 5.1-ruimteklank bevat.
DVD-Oudio-titels[wysig | wysig bron]
Die getal beskikbare DVD-Oudio- en DualDisc-titels het intussen tot nagenoeg 1000 gestyg; maatskappye wat DVD-Oudio- en DualDisc-titels aanbied sluit Warner Music, Universal Music en EMI in. DVD-Oudio-skyfies is nie orals in winkels beskikbaar nie, en buite Noord-Amerika is dit veral elektroniese handelaars soos Kalahari.net wat 'n pioniersrol op hierdie gebied speel.
Die eerste album van die legendariese Beatles, wat in 5.1-ruimteklank afgemeng is, het in November 2006 verskyn. Love, 'n musiekprojek van die Kanadese Cirque du Soleil, bevat oorspronklike Beatles-opnames en het naas die gewone CD-uitgawe ook as 'n CD/DVD-Oudio-kompilasie verskyn, wat Beatles-opnames in ongekende klankgehalte bevat.
In die afgelope jare het plate-etikette voortgegaan om 'n klein aantal DVD-Oudio-titels uit te reik, waaronder AIX Media Group (VSA), Classic Records (VSA) en Tacet (Duitsland). Dikwels word 'n album as spesiale uitgawe uitgereik wat dan sowel die gewone kompakskyf (met stereo-opnames) asook 'n DVD-Oudio-skyf (met stereo- en/of omringklank) bevat. Aangesien Blu-ray-skywe dieselfde of selfs verbeterde digitale klankformate gebruik, kan klankinegenieurs en etikette ook na hierdie nuwe formaat oorskakel om besondere klankgehalte vir musiekliefhebbers te bied. Die eerste Blu-ray-skywe sonder video het reeds verskyn.
'n Vergelyking met die kompakskyf[wysig | wysig bron]
DVD-Oudio-skywe bied langer speeltye as gewone kompakskywe:
CD | → 16bis PCM-Stereo @ 44.1kHz → |
DVD5 | DVD9 | DVD10 | DVD18 |
---|---|---|---|---|---|
80 min | ♪ LPCM ♪ | ||||
~7 h | ~12 h | ~14 h | ~24 h | ||
♫ MLP ♫ | |||||
~14 h | ~24 h | ~28 h | ~48 h |
Sien ook[wysig | wysig bron]
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
- www.quadraphonicquad.com - Lys van DVD-Oudio-titels
- M7Records.de - Die tuisblad van die Duitse etiket M7 Records bied 'n nuusoorsig en meer inligting oor DVD-Oudio (Duits)
- DVD-Audiobahn - Die Amerikaanse kuberklets-forum DVD-Audiobahn is 'n gewilde geselshoekie vir vriende van die nuwe medium (Engels)
|
<urn:uuid:4dd120a5-bea7-4e5f-8699-ed5e388101b7>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/DVD-Oudio
|
2019-07-21T19:58:30Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527196.68/warc/CC-MAIN-20190721185027-20190721211027-00101.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999668
| false
|
Verwante veranderings
Jump to navigation
Jump to search
Tik 'n bladsynaam om veranderinge aan bladsye te sien wat daarvan of daarheen skakel. (Om inskrywings van 'n kategorie te sien, tik Kategorie:Naam van kategorie). Veranderinge aan bladsye op u dophoulys word in vetdruk aangedui.
Lys van afkortings:
- N
- Met die wysiging is 'n nuwe bladsy geskep. (sien ook die lys van nuwe bladsye)
- k
- Hierdie is 'n klein wysiging
- b
- Hierdie wysiging is deur 'n bot gemaak
- D
- Wikidata-wysiging
- (±123)
- Bladsy is met die aantal grepe gewysig
23 Julie 2019
- Oekraïne; 20:36 +163 Voyageur Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Oekraïne; 19:16 0 Voyageur Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Oekraïne; 19:16 0 Voyageur Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Oekraïne; 19:15 +1 Voyageur Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Oekraïne; 18:55 0 Voyageur →Politiek Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Oekraïne; 18:55 0 Voyageur Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Indië; 09:32 +2 129 Voyageur →Religie Etiket: 2017-bronwysiging k
22 Julie 2019
- Volksrepubliek China; 22:43 +85 Voyageur →LGBT-regte Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Volksrepubliek China; 22:35 +812 Voyageur →Burgerlike samelewing Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Volksrepubliek China; 22:21 0 Voyageur →Geografie Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Volksrepubliek China; 22:17 -3 Voyageur →LGBT-regte Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Volksrepubliek China; 22:17 -1 Voyageur →LGBT-regte Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Volksrepubliek China; 22:14 +24 Voyageur →Burgerlike samelewing Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Volksrepubliek China; 22:13 +3 Voyageur →Burgerlike samelewing Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Volksrepubliek China; 22:13 +585 Voyageur →Grootste stedelike nedersettings Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Volksrepubliek China; 21:57 +227 Voyageur Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Volksrepubliek China; 21:32 +4 Voyageur Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Volksrepubliek China; 21:30 -71 Voyageur Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Volksrepubliek China; 21:06 +97 Voyageur Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Volksrepubliek China; 21:01 +57 Voyageur Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Volksrepubliek China; 21:01 0 Voyageur Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Volksrepubliek China; 21:00 +347 Voyageur Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Volksrepubliek China; 19:57 +4 Voyageur →LGBT-regte Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Volksrepubliek China; 19:56 +738 Voyageur Burgerregte - baie interessant! Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Volksrepubliek China; 19:45 0 Voyageur →Verwysings Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- Volksrepubliek China; 19:35 +33 Sobaka Skakel k
|
<urn:uuid:2f3e9ca8-f080-41a1-b821-1c445871a923>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:OnlangseVeranderingsMetSkakels/Hyundai_Tucson
|
2019-07-24T06:53:00Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195531106.93/warc/CC-MAIN-20190724061728-20190724083728-00421.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.909724
| false
|
Joe Slovo
Joe Slovo | |
Minister van Behuising
Ampstermyn April 1994 – Januarie 1995 | |
President | Nelson Mandela |
---|---|
Voorafgegaan deur | Amp geskep |
Nasionale Uitvoerende Komiteelid van die African National Congress
President | Nelson Mandela |
Sekretaris-Generaal van die Suid-Afrikaanse Kommunistiese Party
Ampstermyn 1984 – 1991 | |
Opgevolg deur | Chris Hani |
Kommandeur van die Umkhonto we Sizwe
President | Oliver Tambo |
Opgevolg deur | Chris Hani |
Persoonlike besonderhede
Gebore | 23 Mei 1926 Obeliai, Litaue |
Sterf | 6 Januarie 1995 |
Politieke party | African National Congress Suid-Afrikaanse Kommunistiese Party |
Slovo is in Obeliai in Litaue vanuit 'n Joodse familie gebore. Hy emigreer in 1933 na Johannesburg in Suid-Afrika, waar Slovo al op 'n jeugdige leeftyd (in 1941) 'n lid van 'n landelike vakbond word. In 1942 sluit hy by die SAKP aan, maar tydens die oorlogsjare (1942–1945) was hy meer aktief as 'n militêre vrywilliger.
Tussen 1984 en 1991 was Slovo die Sekretaris-Generaal van die SAKP. Vanaf April 1994 tot met sy dood funksioneer hy as Minister van Behuising in die Kabinet van Nelson Mandela.
|
<urn:uuid:3bff9e30-25ca-46d7-9307-3afcc0923192>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Joe_Slovo
|
2019-07-19T06:49:25Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526064.11/warc/CC-MAIN-20190719053856-20190719075856-00365.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999561
| false
|
Kategorie:Religie in die Verenigde Koninkryk
Wikimedia Commons bevat media in verband met Religion in the United Kingdom. |
Subkategorieë
Hierdie kategorie bevat die volgende 2 subkategorië, uit 'n totaal van 2.
Wikimedia Commons bevat media in verband met Religion in the United Kingdom. |
Hierdie kategorie bevat die volgende 2 subkategorië, uit 'n totaal van 2.
|
<urn:uuid:29109238-6c77-4b21-83e7-e5a46a7c9658>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Religie_in_die_Verenigde_Koninkryk
|
2019-07-18T00:48:08Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00229.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.990721
| false
|
834
Jump to navigation
Jump to search
834 |
◄ | 8ste eeu | ◄9de eeu► | 10de eeu | ► |
Dae | Eeue | Geskiedenis | Geskiedenisportaal |
Sien ook: Kategorie:834 |
Kalenders | |
Dorestad omtrent 800 | |
Die jaar 834 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 34ste jaar van die 9de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Gebeure[wysig | wysig bron]
- Lodewijk die Vrome gee Akwitanië aan sy seun Pepyn.
|
<urn:uuid:acfd5968-34cd-40d2-9d95-6eb007cb2de9>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/834
|
2019-07-18T01:44:52Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00229.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999915
| false
|
Pieter van der Byl
Pieter Voltelyn Graham van der Byl | |
Persoonlike besonderhede
---|---|
Gebore | 21 Februarie 1889 Caledon, Kaapkolonie |
Sterf | 21 Januarie 1975 |
Politieke party | Suid-Afrikaanse Party Verenigde Party |
Eggenoot/eggenote | Joyce Clare Fleming |
Sy Edele Majoor Pieter Voltelyn Graham van der Byl (* 21 Februarie 1889, Caledon - † 21 Januarie 1975, Muizenberg) was ’n Suid-Afrikaanse soldaat en staatsman. Hy was lid van die Suid-Afrikaanse Party en later die Verenigde Party. Hy was lid van generaal Smuts se kabinet en minister van naturelle sake.[1] Maj. Piet (soos hy bekendgestaan het), was ’n chevalier de la Légion d’Honneur, erekolonel van die Universiteit van Kaapstad se Regiment[2] sowel as die ontvanger van die Militere Kruis en Koning George VI kronings medalje.[2]
Vroeë lewe[wysig | wysig bron]
Die eerste Van der Byl wat sy voet aan wal gesit het in die Kaap was Gerrit van der Byl in 1668.[3] Oor die eeue het die Van der Byls magtige grondbaronne geword deur onder andere die volgende plase te bekom: Vredenberg, Klavervlei, Joostenberg, De Leeuwenhoek, Welmoed, Spier, Fairfield (waar die familie steeds bly) en Groote Schuur (die huidige woning van die president van Suid-Afrika. Dit is later verkoop aan Cecil John Rhodes).[4]
Van der Byl is gebore as die seun van Tin van der Byl en Adelaide Taylor Piek. Sy vader verkies om sy kinders plaaslik te laat opvoed daarom ontvang hy sy opleiding by die Diocesan-kollege in Kaapstad en daarna sit hy die familietradisie voort deur te studeer by Pembroke College, Cambridge.[5] Hy vaar nie baie goed op skool nie as gevolg van ’n ernstige siekte, maar op Cambridge blink hy uit in roei en neem hy deel aan verskeie Oxford-Cambridge regatta’s en in sy finale jaar ontvang hy ’n Blou[6] (moontlik die eerste Suid-Afrikaner om dit te verower in roei).
Net ’n kort verduideliking van wat ’n Blou is – sportmanne en -vroue van beide universiteite kan ’n Vol Blou of ’n Half Blou toegeken word vir deelname op die hoogste vlak van univeriteitsport wat ’n universiteit wedstryd moet insluit. ’n Vol Blou is die hoogste eer wat iemand kan bekom en is ’n gesogte en prestige toekenning.
Militêre lewe[wysig | wysig bron]
Na voltooiing van sy meestersgraad in Landbou, keer hy terug na Suid-Afrika met die doel om te boer. Hy ontvang egter in 1911 ’n brief van generaal Methuen, wie iemand benodig met plaaslike ervaring vir militêre oefeninge wat binnekort sou plaasvind in die Caledon omgewing. Hy sluit aan by die nuutgevormde Unie Verdedigingsmag[7] en doen ’n offisierskursus. Talle van sy kollegas was vyandiggesind teenoor beide die Boere en Engelse weermagte, sommige was bestem om weer met die Maritz Rebellie in 1914 te bots.
Tydens die uitbreek van die Eerste Wêreldoorlog, dien hy met uitsondering onder generaal Jan Smuts en generaal Louis Botha in die Duits-Suidwes-kampanje sowel as die Oos-Afrika-kampanje. Tydens die Oos-Afrika-kampanje kry hy egter malaria wat sy gesondheid vir die res van sy lewe benadeel. Hier word hy bevorder tot kaptein van die personeel van generaal Smuts. Hy word gereeld gebruik om met die Duitse Weermag te onderhandel onder die leiding van die formidabele generaal Von Lettow-Vorbeck,[8] wie met slegs 3000 Duitse Offisiere en duisende plaaslike Askari’s, die Suid-Afrikaanse en Britse magte in toom gehou het.
Aangesien daar nie veel vir hom was om te doen in Oos-Afrika nie, verseker hy ’n verplasing na die Westelike Front waar hy by die Britse Koninlike Lugmag (RAF) aansluit. Die oorlog was egter verby voordat hy sy opleiding kon voltooi. Vir sy pogings gedurende die oorlog word hy ’n "chevalier de la Légion d’Honneur" deur die Franse Regering en word hy uitgenooi na Buckingham Paleis vir ontvangs van die Militêre kruis.[9]
Boerdery en Politieke loopbaan[wysig | wysig bron]
Na afloop van die oorlog keer hy terug na ’n meer besadigde lewe tussen Engeland en sy familieplase in Suid-Afrika. In Suid-Afrika ontmoet hy per toeval veldmaarskalk sir Douglas Haig, met wie hy ’n lewenslange vriendskap aangeknoop het.
Tydens ’n ontmoeting met generaal Smuts in dieselfde jaar, oorreed Smuts hom om hom te dien in die amptelike kapasiteit as Minister van Verdediging. In 1928 besluit hy om die politiek te betree, en na sy werwingsveldtog vir die Suid-Afrikaanse Party word hy verkies as kandidaat vir Bredasdorp in 1929.[7]
Toe Smuts die Eerste Minister geword het in 1939, was Van der Byl ’n minister sonder portefeulje in die kabinet. Hy was ’n flambojante en vermaaklike karakter, bekend vir sy gesegdes en humor asook sy elegante kleredrag (hy is verskeie kere aangewys as die bes geklede parlementslid ). Gedurende die oorlogsjare was hy, buiten sy ander pligte, die minister wat die uitgeworpe Griekse koninklike familie moes versorg. Hy raak bevriend met hulle en hulle besoek hom gereeld.
In 1943 word hy aangestel as die Minister van Naturelle Sake. Dit was ’n groot taak aangesien daar groeiende sentiment onder die armer klas van die blanke populasie was uit vrees dat hulle hul werk sal verloor ten gunste van goedkoper swart arbeid. Alhoewel Smuts die afsonderlike ontwikkeling van volkere voorstaan as metode om die skielike verstedeliking te stuit, was dit duidelik dat sy party se uitkyk op nie-blankes se bestaan in Suid-Afrika een van die reg van burgerskap vir almal in Suid-Afrika was, en dat afsonderlike ontwikkeling nie die pad vorentoe sal wees nie.[10] Van der Byl was in ooreenstemming met Smuts se denke.
In 1948 word van der Byl versoek om die nuwe Zoeloekoning, Cyprian Bhekuzulu kaSolomon (vader van die huidige koning, Goodwill Zwelithini kaBhekuzulu) te kroon, waarvoor hy die lied "Nkosi Sikelel’ iAfrika" kies om te speel by die kroning.
Die Suid-Afrikaanse Party het die 1948-verkiesing verloor,[11] en daarmee saam het Van der Byl ook sy kiesafdeling, Bredasdorp met 259 stemme teen die N.P. verloor. Hy word in die tussenverkiesing in die kiesafdeling Groenpunt in Oktober van daardie jaar onbestrede verkies nadat Robert Bowden, wat onbestrede verkies is op 26 Mei op 27 Junie, ter wille van Van der Byl bedank. Hy behou hierdie setel tot en met sy aftrede in 1966.[1]
Gedurende hierdie jare van opposisie was hy nog steeds baie gewild en gerespekteer. Parlementslede is toegelaat om hom Oom Piet te noem.[12]
Gedurende hierdie tydperk het sy uitkyk op die politieke denkwyse van die Nasionale Party nooit verander nie en het hy by verskeie geleenthede hulle beleid openlik gekritiseer. Hy was in besonder simpatiek teenoor die kleurling gemeenskap. Gedurende die vorige regering is stemreg aan verskeie kleurlinge gegee maar die Nasionale Party het hulle van hierdie regte asook ander ontneem wat hom kwaad gemaak het.[13] Hoewel hy stemreg vir die swart populasie voorgestaan het, het hy ook nie aan meerderheidsregering geglo nie. Hy het geglo die tragedies wat voorgekom het in ander Afrika nasies soos die Kongo-slagtings en die vinnige agteruitgang van die state was as gevolg van die feit dat die bevolking nie voorbereid was op die onafhanklikheid en die koloniale magte wat so vinnig verdwyn het nie.
Van der Byl was ’n ondersteuner van Rhodesië, waar hy bang was dat onafhanklikheid sal lei tot ’n chaos. Hy was ook krities teenoor die Britse regering omdat hulle sanksies teen Suid-Afrika en Rhodesië ingestel het, omdat hy geglo het hulle het lojaliteit gehad gedurende beide Wêreldoorloë en Brittanje geldelik en militêr bygestaan.[13]
Ten spyte van sy gewildheid het hy vyande gehad in Nasionale Party-geledere soos Vorster, Strijdom en Verwoerd oor sy uitgesproke aanvalle op hulle beleid. Dit het later sigbaar geword in die feit dat hulle nie met sy seun, P.K. van der Byl, toe hy ’n minister in Rhodesië was, wou saamwerk nie. In 1966, nadat hy ’n luide uitjou in die Parlement aangehoor het en daarop gevra is om die parlement vir die sessie te verlaat oor sy opmerking oor die huidige regeringsbeleid, het hy gevoel, genoeg is genoeg en na 37 jaar in die politiek tree hy af op 77 jaar.[14]
Dit was die einde van ’n era in die Suid-Afrikaanse politiek, aangesien hy een van die weinige politici was wat gebore was in die koloniale era, en het die oorgang en die omvang van die Boere-oorlog beleef, deur Uniewording en tot in die nuwe Republiek. Tydens sy aftrede word hy ’n direkteur van die Suid-Afrikaanse versekeringsreus Ou Mutual. Hy skryf ook ’n drie volume outobiografie:
- Playgrounds to Battlefields
- Top hat to Veldtskoen
- The Shadows Lengthen
Gesinslewe[wysig | wysig bron]
In 1922 trou hy met Joyce Clare Fleming, ’n Skotse vrou bekend om haar skoonheid en wie hy geken het sedert die einde van die oorlog. Hulle was baie prominent in die Engelse gemeenskap en was goed bevriend in die militêre kringe asook met die koninklike familie. Gedurende 1947 vergesel hy die koninklike geselskap op hulle toer en hy reël ook die 21ste verjaarsdag party van prinses Elizabeth in die Mount Nelson Hotel.[12]
Verwysings[wysig | wysig bron]
- South African who’s who, 1912–1958
- South African Military History Online
- J. van der Bijl, Van der Bijl-geslagsregister, Cape Town, 1958
- Groote Schuur – Engelse Wikipedia
- PVG Van der Byl, From playgrounds to battlefields, Cape Town, H timmins, 1971
- Obituaries :The Argus, 21 Januarie 1975, Die Burger, 22 Januarie 1975, Cape Times, 22 Januarie 1975
- PVG Van der Byl, From playgrounds to battlefields, Cape Town, H timmins, 1971
- von Lettow- Vorbeck – Engelse Wikipedia
- Who’s who of Southern Africa, 1959–1975
- THE AFRICAN MINERS’ STRIKE OF 1946 by M. P. Naicker – accessed 16/10/08).
- B. Friedman, Smuts: a reappraisal, Johannesburg, 1975
- PVG van der Byl, the shadows lengthen, Cape Town, H timmins, 1975
- PVG van der Byl, From top hat to veldskoen, Cape Town, H Timmins, 1972
- Obituaries :The Argus, 21 Januarie 1975
- P K van der Byl – Engelse Wikipedia
|
<urn:uuid:4545c754-4ff9-4285-b880-59187e731acd>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Pieter_van_der_Byl
|
2019-07-18T01:30:15Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00229.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999994
| false
|
Young se modulus
In meganika van materiale, is Young se modulus (E) 'n mate van die styfheid van 'n materiaal. Dit staan ook as die elastisiteitsmodulus bekend (alhoewel Young se modulus streng gesproke slegs een van verskeie elastisiteitsmodulusse soos die massamodulus en die skuifmodulus is). Dit word gedefinieer as die verhouding tussen spanning en vervorming ("stress and strain") in die elastiese gebied van die materiaal, waar Hook se wet geld (vir lineêre materiale).[1]
Dit kan eksperimenteel bepaal word vanaf die helling (gradiënt) van 'n spanning-vervormingskromme wat geskep word tydens spanningstoetse op 'n eenvoudige monster van die materiaal.
Young se modulus is vernoem na Thomas Young, die 18de eeuse Britse wetenskaplike. Die konsep is egter reeds in 1727 deur Leonard Euler ontwikkel en die eerste eksperimente wat die begrip van Young se modulus in sy huidige vorm gebruik het is deur die Italiaanse wetenskaplike Giordano Riccati in 1782 uitgevoer – wat Young se werk met sowat 25 jaar vooruitgegaan het.[2]
Inhoud
Eenhede[wysig | wysig bron]
Young se modulus is die verhouding van spanning, wat 'n eenheid van druk (krag gedeel deur area, bv. Pa) het, tot vervorming/vormverandering (rek), wat dimensieloos is, aangesien dit lengte oor lengte is (bv. micro m/m). Daarom word Young se modulus ook in drukeenhede uitgedruk.
Gebruike[wysig | wysig bron]
Young se modulus maak dit moontlik om die gedrag van 'n materiaal wat aan 'n vrag lading onderworpe is te bereken. Dit kan byvoorbeeld gebruik word om te voorspel hoeveel 'n draad sal rek of buig as dit aan meganiese spanning onderwerp word. Sommige berekeninge vereis ook die gebruik van ander materiaaleienskappe, soos die skuifmodulus, digtheid of Poisson se verhouding.
Lineêr en nie-lineêre materiale[wysig | wysig bron]
Vir baie materiale is Young se modulus basies konstante oor 'n reeks van vervormings (die grootste gedeelte van hul elastiese gebied) (σ=Eε). Sulke materiale word lineêr genoem en gehoorsaam Hooke se wet. Voorbeelde van lineêre materiale sluit in staal, koolstofvesel en glas. Rubber en grond (behalwe vir klein vervormings) is nie-lineêre materiale en wys 'n verband tussen spanning en vervorming in hulle elastiese gebied wat afhanklike is van die vervorming van die materiaal (E(ε) - elastisiteitsmodulus is 'n funksie van vervorming).
Rigtingafhanklike materiale[wysig | wysig bron]
Die meeste metale en keramieke asook baie ander materiale is isotropies wat beteken dat hulle meganiese eienskappe dieselfde is in alle rigtings. Metale en keramieke kan egter met onsuiwerhede behandel word sodat hulle 'n grein verkry. Die grein van hierdie en ander saamgestelde materiale bestaande uit twee of meer bestanddele het 'n meganiese struktuur wat wissel in oriëntasie en grootte, wat hulle anisotropies maak. Dit beteken dat Young se modulus vir hierdie materiale sal afhang van die rigting waarop die krag uitgeoefen word. Gevolglik het anisotropiese materiale verskillende meganiese eienskappe wanneer die rigting, waarop die lading toegepas word, verander word. Koolstofvesel is byvoorbeeld baie stywer (hoër Young se modulus) wanneer dit parallel ten opsigte van die vesels belaai word en is 'n voorbeeld van materiale met transversale isotropie. Ander materiale soos die sluit in hout en gewapende beton. Ingenieurs gebruik dikwels hierdie rigtingafhanklike verskynsel tot hul voordeel wanneer hulle verskeie strukture ontwerp.
Koper het uitstekende elektriese geleidingseienskappe wat benut word om elektrisiteit oor lang afstande te vervoer. Ten spyte van sy hoë waarde vir Young se modulus van 130 GPa, het dit 'n baie lae vloeigrens (trekspanning waar die materiaal permanent/plasties vervorm). Wanneer die koperkabel egter saam met verharde staaldraad gevleg word kan die uitrek van die kabel verhoed word aangesien die staal die trekspanning verhoog wat andersins die koper sou vervorm (vloeigrens word verhoog).
Berekening[wysig | wysig bron]
Young se modulus, E, kan bereken word deur die rekspanning deur die vervorming te deel:
waar
- E Young se modulus is
- F is die krag wat op die voorwerp uitgeoefen word;
- A0 is die oorspronklike deursnee waaroor die krag toegepas word;
- ΔL is die lengteverandering van die voorwerp;
- L0 is die oorspronklike lengte van die voorwerp.
Krag uitgeoefen deur gerekte of saamgeperste materiaal[wysig | wysig bron]
Die Young se modulus van 'n materiaal kan gebruik word om die krag wat dit uitoefen onder 'n spesifieke vervorming te bereken.
waar F die krag is wat uitgeoefen word deur die materiaal wanneer dit langs die lengte L0 met ΔL saamgepers of uitgerek word.
Uit hierdie formule kan Hooke se wet afgelei word wat die styfheid van 'n ideale veer beskryf:
waar
Verwysings[wysig | wysig bron]
- International Union of Pure and Applied Chemistry. "modulus of elasticity (Young's modulus), E". Compendium of Chemical Terminology Internet edition.
- The Rational Mechanics of Flexible or Elastic Bodies, 1638–1788: Introduction to Leonhardi Euleri Opera Omnia, vol. X and XI, Seriei Secundae. Orell Fussli.
Bronne[wysig | wysig bron]
- James, G. en James, R.C. (1960) "Young's Modulus" In: Mathematics Dictionary. Princeton, New Jersey : Van Nostrand. bl. 257
|
<urn:uuid:6a672669-39e2-4437-a3f9-35a4a71cd483>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Young_se_modulus
|
2019-07-18T01:03:47Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00229.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999934
| false
|
Klaus Schulze
Klaus Schulze | ||
---|---|---|
Alias | Richard Wahnfried | |
Geboorte | 4 Augustus 1947 Berlyn, Duitsland | |
Beroep(e) | Komponis, Instrumentalis en platevervaardiger | |
Genre(s) | Elektroniese musiek (Berlynse Skool), ambient-musiek | |
Instrument(e) | Klawerbord, sintetiese klavier, sekwenseerder, kitaar, baskitaar, slagwerk, stem | |
Aktiewe jare | 1969–hede | |
Etikette | Ohr, Brain/PolyGram, Virgin, Metronome, Manikin Records, Island, IC, Inteam, ZYX, WEA, Rainhorse, Synthetic Symphony, FAX | |
Webwerf | klaus-schulze.com | |
Assosiasies | Tangerine Dream, Ash Ra Tempel, The Cosmic Jokers | |
Musiekportaal |
Klaus Schulze (ook bekend onder sy pseudoniem Richard Wahnfried; * 4 Augustus 1947 in Berlyn) is 'n Duitse komponis, musikus en vervaardiger. Hy word as 'n belangrike verteenwoordiger van elektroniese musiek en wegbereider van die sogenaamde Berlynse Skool beskou, 'n stylrigting in die elektroniese musiekgenre wat vanaf die middel van die 1970's in die destydse Wes-Berlyn ontwikkel het. Schulze was 'n tyd lank lid van sommige van die voorste musikgroepe binne hierdie skool (Tangerine Dream, Ash Ra Tempel en The Cosmic Jokers) voordat hy 'n sololoopban begin het. Oor 'n tydperk van vyf dekades het meer as 60 albums ontstaan.
|
<urn:uuid:3b847440-1c57-48c2-ac37-58ab21a5a32a>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Klaus_Schulze
|
2019-07-21T19:29:03Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527196.68/warc/CC-MAIN-20190721185027-20190721211027-00149.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998502
| false
|
NG gemeente Ermelo
Die NG gemeente Ermelo is die vierde oudste gemeente in die Nederduitse Gereformeerde Kerk se Oostelike Sinode, die 13de oudste in die destydse Transvaal en een van die honderd oudste steeds bestaande NG gemeentes.
Stigting[wysig | wysig bron]
Die gemeente is in die jaar 1870 gestig deur ds. Frans Lion Cachet en deur hom as konsulentsgemeente bedien tot sy vertrek uit Transvaal in 1873.
Gedurende die eerste 10 jaar van haar bestaan was daar nog geen dorp nie, maar is die dienste gehou op verskeie sentraal geleë plase, onder meer Kranspoort, Onverwacht en Oshoek. Ds. Cachet het na die gemeente verwys as "Ermelo aan de Vaalrivier". Die dorp, wat nie aan die Vaalrivier geleë is nie, is in die jaar 1880 gestig. Soos op die meeste ou Transvaalse dorpe het hier ook ’n Hervormde gemeente bestaan wat in die jaar 1886 met die NG gemeente verenig het, maar later weer afsonderlik voortgegaan het.
Eerste drie leraars[wysig | wysig bron]
Ná die vertrek van ds. Cachet tree as konsulent van die gemeente op di. H.L. Neethling, J.G. Kriel, D.F. Bosman en H.J. Neethling. Ds. P.W. Ennis is in 1886 as Ermelo se eerste herder en leraar bevestig en dien die gemeente tot in 1905, toe hy ’n beroep aanneem na die Hervormde gemeente op Klerksdorp. Gedurende sy bediening is die vorige kerkgebou opgerig.
Ds. W.P. Steenkamp het ds. Ennis opgevolg en sowat twee jaar met groot ywer gewerk tot hy na Europa vertrek om verder te leer. Hy het ’n "Christelijke Jongelingen Vereeniging" gestig en die CJV-geboue opgerig. In 1907 is ds. Paul Nel bevestig wat hier gearbei het tot hy sy emeritaat in 1934 aanvaar het, net mooi 40 jaar nadat hy in sy eerste gemeente, Makwassie bevestig is. Voorheen was hy ook ’n jaar lank werksaam in die sendingveld van Masjonaland. Hy was skriba van die Transvaalse Sinode van 1904 tot 1912, assessor van 1919 tot 1923, questor van die Sinode van 1903 tot 1917 en van 1923 moderator, asook skriba van die Raad der Kerken (Federale Raad van NG Kerke) van 1907 tot 1909. Hy was een van die eerste pleitbesorgers vir die oprigting van die NG Kerk se Teologiese Fakulteit aan die Universiteit van Pretoria en dien later in die eerste Fakulteitskommissie. Dié gerespekteerde kerkleier is op 7 Oktober 1943 op Ermelo oorlede.
Onderwys en sending[wysig | wysig bron]
Sowat ’n eeu gelede was die gemeente een van die grootste in Transvaal, hoewel verskeie gemeentes met die jare uit haar afgestig is. Destyds het ds. Nel in Ons Kerk Album berig: Die gemeente gaan veral vooruit wat haar skole betref. Daar is ’n allerdeeglike hoërskool, en laerskole is daar oral in die gemeente. Die koshuise op die dorp staan onder toesig van die kerkraad."
In 1908 is ’n doelmatige pastorie gebou. Destyds reeds was hier ’n sendinggemeente wat toe onder die bearbeiding was van eerw. C.P. van der Merwe.
Enkele leraars[wysig | wysig bron]
- Pieter Willem Ennis, 1886 – 1905
- Dr. Willem Petrus Steenkamp, 1906 – 1907
- Paul Nel, 1907 – 1934
- Nicolaas Jacobus Veltman, 1928 – 1965 (aanvaar sy emeritaat)
- Gabriel Antonie van der Westhuizen, 1971 – 1973 (waarna eerste leraar van dogtergemeente De Bruinpark, Ermelo, tot 1977 en weer van 16 Januarie 1988 tot sy aftrede op 25 Junie 1995)
Bronne[wysig | wysig bron]
- Maeder, ds. G.A. en Zinn, Christian. 1917. Ons Kerk Album. Kaapstad: Ons Kerk Album Maatschappij Bpkt.
|
<urn:uuid:57c26e37-3932-4efd-9b86-1198ada42348>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/NG_gemeente_Ermelo
|
2019-07-21T19:26:47Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527196.68/warc/CC-MAIN-20190721185027-20190721211027-00149.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999958
| false
|
Swartpootbrandervoël
Die swartpootbrandervoël (Rissa tridactyla) is 'n diepseemeeu en seldsame swerwer wat effens groter is as die mikstertmeeu. Die voël broei in die Palearktiese gebied en steek selde die ewenaar oor. Dit is nog net drie keer in Suid-Afrika aangeteken en wel aan die Weskus. Dit staan ook bekend as die brandervoël en in Engels as die Black-legged Kittiwake.
Swartpootbrandervoël | ||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Bewaringstatus | ||||||||||||||||
Wetenskaplike klassifikasie | ||||||||||||||||
Binomiale naam | ||||||||||||||||
Rissa tridactyla |
VoorkomsWysig
Die voël is 36 tot 40 cm lank en weeg 320 tot 450 gram. Dit het lang vlerke, 'n vlak mikstert, geel snawel en swart bene. Broeiende volwassenes is wit met 'n bleekgrys rug en die bovlerk is bleekgrys met smal wit agterrand en swart punte aan die buitehoofslagare. Die nie-broeiende volwassenes het 'n grys vlek aan die oordekvere en grys kladmerke aan die agternek. Die jong voël het 'n swart M oor die bovlerk, swart stertpunte, swart snawel en swart agterkraag.
|
<urn:uuid:be60a663-04e3-4969-99dd-ac9683723109>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Rissa_tridactyla
|
2019-07-18T01:03:46Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00253.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999689
| false
|
Bladsygeskiedenis
12 Januarie 2019
29 Augustus 2016
geen wysigingsopsomming nie
+2 690
Wysigings deur 18.104.22.168 teruggerol na laaste weergawe deur Naudefjbot
k-1
geen wysigingsopsomming nie
+1
6 Augustus 2016
12 Julie 2016
21 Junie 2016
18 Junie 2016
16 Junie 2016
12 Februarie 2016
13 Januarie 2016
5 Desember 2015
11 September 2015
→W: Verbeter
-34
→T: AI!
→T: Skakel
+14
→S: Skakel
+15
→S: Ai!
→S: Skakel
+11
→R: Verbeter
-33
→R: Skakel
+18
→R: Orde verbeter
→R: Spelfout
+1
→P: Skakel
+15
→O: Skakel
+21
→O: Skakel
+24
|
<urn:uuid:125204a6-5cd2-4c10-bf2a-c143ba12e72d>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Geskiedenis/Alfabetiese_lys_van_Suid-Afrikaanse_vo%C3%ABls
|
2019-07-18T01:12:50Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00253.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.996793
| false
|
Maak hoofkeuseskerm oop
Soek
Wysigings
← Ouer wysiging
Nuwer wysiging →
30 Desember
(wysig)
Wysiging soos op 12:54, 3 Junie 2011
91 grepe bygevoeg
,
8 jaar gelede
k
→Gebeure
:
pius 6
* [[1370]] - [[Pous Gregorius XI]] volg [[Pous Urbanus V]] op.
* [[1407]] - [[Pous Gregorius XII]] benoem sy neef [[Gabriele Condulmer]] (later [[Pous Eugenius IV]]) as biskop van Sienna.
* [[1797]] - [[Pous Pius VI]] publiseer "Christi Ecclesiae" met reëlings vir 'n konklaaf.
* [[1853]] - [[Gadsden Purchase]]: Die [[Verenigde State]] koop 30,000 vierkante myl land suid van die [[Gilarivier]] en wes van die [[Rio Grande]] vanaf [[Mexiko]] vir 10 miljoen V.S. dollar.
* [[1880]] - [[Paul Kruger]] word die [[President]] van die [[Transvaal]]se Republiek.
Hansjoseph
10 600
wysigings
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:MobileDiff/786300
"
|
<urn:uuid:dcc1c3fa-8922-4cad-bfeb-63e315c0ccbe>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:MobileDiff/786300
|
2019-07-18T00:23:43Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00253.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.996886
| false
|
Barbara Cartland
Barbara Cartland | |
Barbara Cartland by die joernalis Randy Bryan Bigham tydens haar laaste lewensjaar.
Geboortenaam | Mary Barbara Hamilton Cartland |
---|---|
Geboorte | 9 Julie 1901 Edgbaston, Birmingham |
Sterfte | 21 Mei 2000 Hatfield, Hertfordshire |
Nasionaliteit | Verenigde Koninkryk |
Beroep | Skrywer |
Genre | Romanse |
Termyn in amp | 1925–2000 |
Huweliksmaat | Alexander McCorquodale (get. 1927–1933) Hugh McCorquodale (get. 1936–1963) |
Kind(ers) | Raine McCorquodale Ian Hamilton McCorquodale Glen McCorquodale |
Dame Barbara Cartland (1901–2000) was ’n Britse skryfster van 'n magdom romantiese verhale in 'n taamlik oudmodiese styl. Sy was een van die mees produktiewe en kommersieel suksesvolle skrywers van die twintigste eeu. Cartland was bekend vir haar liefde vir pienk klere, baie grimering en gesonde kos.[1]
Lewensloop[wysig | wysig bron]
Mary Barbara Hamilton Cartland is op 9 Julie 1901 in Edgbaston, Birmingham gebore. Sy was die enigste dogter en oudste kind van 'n Britse leëroffisier, majoor Bertram (Bertie) Cartland en sy vrou Mary (Polly) Hamilton-Scobell. Die familie is op die proef gestel toe haar oupa, James Cartland, ná 'n bankrotskap selfmoord gepleeg het.
Haar pa sneuwel in 1918 tydens die Eerste Wêreldoorlog in Vlaandere. Haar ma begin 'n klerebedryf in Londen om haar en haar boeties, Ronald (1907) en Anthony (1913), groot te kry. Beide haar broers is tydens die Tweede Wêreldoorlog by Duinkerken, een dag na mekaar, op 29 en 30 Mei 1940, oorlede.
Haar eerste roman, Jigsaw, is in 1923 uitgegee. Van 1927 tot 1932 was sy met Alexander George McCorquodale, 'n voormalige leëroffisier, getroud. Hy was die erfgenaam van 'n drukkery wat in 1964 (lank na hul egskeiding) oorlede is. Hul dogter Raine (1929), gravin Spencer, word in 1947 "Debutant van die Jaar" en in 1976 die stiefmoeder van Diana, Prinses van Wallis. Raine was daarnaas die ma van die Euro-parlementariër, William Legge (1949) gewees.
In 1936, na haar egskeiding, waartydens beide mekaar van ontrou beskuldig het, trou Cartland met 'n neef van haar later oorlede man, Hugh McCorquodale (1898–1964). Met haar tweede eggenoot, wat ook 'n voormalige leëroffisier was, het Cartland twee seuns gehad, Ian (11 Oktober 1937) en Glen (31 Desember 1939).
Cartland is op 21 Mei 2000, sewe weke voor haar 99ste verjaarsdag, vreedsaam in haar slaap oorlede. Sy is in 'n kis van karton begrawe, omdat sy altyd oor die omgewing bekommerd was. Sy is op haar privaatlandgoed in Hatfield, Hertfordshire, onder 'n eik wat deur koningin Elizabeth I geplant is, begrawe.[2]
Sy het self die omslae van haar boeke geskilder. Haar uitgewers skat dat sy in totaal 724 boeke geskryf het. In 2004 is 'n verdere 160 van haar ongepubliseerde romans ontdek. Sy is die Guinness World Records gelys vir die meeste romans wat in een jaar, in 1976, gepubliseer is.[3] Wêreldwyd het sy meer as een miljard boeke verkoop.
Sien ook[wysig | wysig bron]
Verwysings[wysig | wysig bron]
- HAT Taal-en-feitegids, Pearson, Desember 2013, ISBN 978-1-77578-243-8
- "Dame Barbara Cartland". London: The Daily Telegraph. 22 Mei 2000. Besoek op 22 April 2013.
- Severo, Richard (22 Mei 2000). "Barbara Cartland, 98, Best-Selling Author Who Prized Old-Fashioned Romance, Dies". New York Times.
|
<urn:uuid:4e522ff1-dd6e-47d2-8313-95b20c336dce>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Barbara_Cartland
|
2019-07-18T01:29:16Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00253.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999831
| false
|
Nagreis
Die Nagreis van Isra en Mi'raj (Arabies: الإسراء والمعراج, al-’Isrā’ wal-Mi‘rāj) is ’n reis in twee dele wat die profeet Mohammed volgens die Islam omstreeks 621 n.C. in een nag afgelê het. Dit word beskryf as beide ’n fisieke en geestelike reis.[1] ’n Kort beskrywing van die verhaal kom voor in soera 17 (Al-Isrâ‘, "Die Israeliete") van die Koran,[2] en ander besonderhede uit hadit-geskrifte, versamelings wat vertel van die leringe, dade en mededelings van Mohammed.
In die Isra-deel reis Mohammed op die ros Boerak na die Verre Moskee, waar hy ander profete in gebed lei. Hy vaar dan op na die hemel in die Mi'raj-deel van die reis waarin hy met Allah praat. God gee Mohammed opdrag om aan die gelowiges die besonderhede van gebed te vertel. Die herdenking van dié reis is een van die belangrikste gebeure in die Islamitiese kalender.[3]
Inhoud
Koran[wysig | wysig bron]
In die Koran is die soera Al-Isrâ‘ na die Isra genoem. Die eerste vers beskryf die Isra kortliks. Daar is ook inligting in ’n latere vers, in soera 53, wat volgens sommige geleerdes verband hou met die Nagreis.[4]
Heilig is Hy wat Sy dienaar by nag, van die Heilige Moskee vervoer het na die Verre Moskee, waarvan Ons die omgewing geseën het, sodat Ons aan hom Ons tekens kon wys! Voorwaar, Hy is die Allerhorende, die Allessiende.– Koran, Soera 17:1
En Ons het aan u gesê: Voorwaar, u Heer omring al die mense. En Ons het nie die visioen wat Ons u getoon het, vir iets anders laat verskyn nie, as ’n beproewing vir die mense; en net so die vervloekte boom in die Qur’ãn. En Ons waarsku hulle, maar dit laat hulle slegs meer in oortreding toeneem.– Koran, Soera 17:60
Hy het hom sekerlik by ’n ander verskyning gesien, by die verste lotusboom. Daar naby is die Tuin van Verblyf. Toe dít wat bedek die lotusboom bedek het, het die oog nie weggedraai nie, en ook nie die perke oorskry nie. Sekerlik het hy die grootste tekens van sy Heer gesien.– Koran, Soera 53:13-18
Hadit[wysig | wysig bron]
In verskeie hadit-geskrifte kom meer besonderhede voor. Die Isra is die deel van Mohammed se reis van Mekka na Jerusalem. Dit het begin toe Mohammed in die Al-Masdjid al-Haram was en die aartsengel Gabriël (Djibrail) na hom gekom het. Hy het Boerak, tradisioneel die hemelse ros van die profete, saamgebring. Boerak het Mohammed na die Verre Moskee geneem, volgens baie in Jerusalem. Mohammed het Boerak aan die Tempelberg vasgemaak en gebid, waar hy in opdrag van God deur Gabriël getoets is.[5][6] Volgens Anas ibn Malik, ’n metgesel van Mohammed wat in dié tyd ’n jong seun moes gewees het, het die profeet gesê: "Djibrail het vir my ’n vat melk, ’n vat wyn en ’n vat water gebring, en ek het die melk gekies. Jibrail het gesê: 'Jy het die Fitra (natuurlike instink) gekies.'"
In die tweede deel van die reis, die Mi'raj (’n Arabiese woord wat letterlik "leer" beteken[7]), het Boerak hom na die hemele vervoer, waar hy deur die "sewe hemele" gereis het en met vroeëre profete gepraat het, onder andere Ibrahim (Abraham), Moesa (Moses), Johannes die Doper en Isa (Jesus). Mohammed is toe na Sidrat al-Muntaha, ’n heilige boom, geneem. Volgens die Islamitiese tradisie het God vir Mohammed opdrag gegee dat Moslems 50 keer per dag moet bid; Moses het egter vir Mohammed gesê dit sal moeilik vir die mense wees en het Mohammed aangeraai om dit te probeer verminder. Dit het toe eers tien keer en eindelik vyf keer geword.[3][8][9][10][11]
Masdjid al-Aksa, die Verre Moskee[wysig | wysig bron]
Die plek wat in die Koran die "Verre Moskee" genoem word[2] (Arabies: المسجد الأقصى, al-Masjidu 'l-’Aqṣá), word histories beskou as die terrein van die hedendaagse Masdjid al-Aksa in Jerusalem. Die moskee was egter nog nie gebou in Mohammed se tyd nie. Die Jerusalemse vertolking is aangevoor deur die vroegste biograaf van Mohammed, Ibn Ishaq (omstreeks 704-761/770) – en word deur verskeie hadit-geskrifte ondersteun. Die term vir moskee (Arabies: masdjid) beteken letterlik "plek van neerknieling" en dui dus op plekke van aanbidding en nie noodwendig ’n gebou nie. Soos Mohammed gesê het: "Die aarde is vir my (en vir my volgelinge) ’n plek gemaak om te bid."[12] Nadat die Rasjidoen-kalief Omar Jerusalem ná Mohammed se dood verower het, is ’n gebedshuis op die terrein gebou. Dit is tydens die bewind van die Omajjadiese kalief Abd al-Malik ibn Marwan begin vergroot en in 705 n.C. deur sy seun, al-Walid I, voltooi. Die gebou is herhaaldelik deur aardbewings verwoes en herbou, totdat dit in 1033 die laaste keer deur die Fatimidiese kalief ʻAlī az-Zāhir herbou is. Dit is die gebou wat vandag nog staan.
Baie Westerse historici, soos Heribert Busse[13] en Neal Robinson,[14] stem saam dat Jerusalem die plek is wat oorspronklik bedoel is. Moslems het destyds na Jerusalim gedraai wanneer hulle gebid het. Volgens die volgende verse uit die Koran het God die rigting (kiebla) later na Mekka verander:
En so het Ons van julle ’n uitverkore volk gemaak, sodat julle getuies kan wees teen die mense, en die Boodskapper getuie kan wees teen júlle. En Ons het nie julle mense in ag geneem by die vasstelling van die Kiebla nie, behalwe dat Ons mag onderskei tussen iemand wat die Boodskapper volg en hy wat hom die rug toekeer. En dit was inderdaad ’n swaar beproewing, behalwe vir hulle wat deur Allah reg gelei is. En dit is nie die wens van Allah om julle geloof onvrugbaar te maak nie. Voorwaar, Allah is Medelydend, Genadevol teenoor die mensdom.– Koran, Soera 2:143-144
Moderne herdenking[wysig | wysig bron]
Moslems vier die herdenking van Mohammed se Nagreis – sommige deur ekstra te bid, en ander deur stede met elektriese ligte en kerse te verlig. Sommige mense kan vir ander die verhaal vertel van hoe Mohammed se hart deur Gabriël rein gemaak is en hoe die engel hom met kennis en geloof gevul het ter voorbereiding van sy reis na die sewe hemele. Ná salaah word kos en versnaperinge voorgesit.[3][15][16]
Die Masdjid al-Aksa dui die plek aan van waar Mohammed volgens die Islam na die hemele opgevaar het. Die presiese datum van die Nagreis is nie bekend nie, maar word gevier asof dit voor die hidjra en ná Mohammed se besoek aan die mense van Taif plaasgevind het.
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Martin, Richard C.; Arjomand, Saïd Amir; Hermansen, Marcia; Tayob, Abdulkader; Davis, Rochelle; Voll, John Obert, reds. (2 Desember 2003). Encyclopedia of Islam and the Muslim World. Macmillan Publishers (VSA). p. 482. ISBN 978-0-02-865603-8.
- Koran, Soera 17:1
- Bradlow, Khadija (18 Augustus 2007). "A night journey through Jerusalem". Times Online. Besoek op 27 Maart 2011.
- Koran, Soera 53:13-18
- Momina. "isra wal miraj". chourangi. Besoek op 2012-06-16.
- "Meraj Article". duas.org.
- Mi'raj — The night journey
- IslamAwareness.net – Isra and Mi'raj, The Details
- About.com – The Meaning of Isra' and Mi'raj in Islam
- Vuckovic, Brooke Olson (30 Desember 2004). Heavenly Journeys, Earthly Concerns: The Legacy of the Mi'raj in the Formation of Islam (Religion in History, Society and Culture). Routledge. ISBN 978-0-415-96785-3.
- Mahmoud, Omar (25 April 2008). "The Journey to Meet God Almighty by Muhammad—Al-Isra". Prophet Muhammad (SAW): an evolution of God. AuthorHouse. p. 56. ISBN 978-1-4343-5586-7. Besoek op 27 Maart 2011.
- Bukhari Vol. 1, Boek 7, No. 331
- Heribert Busse, "Jerusalem in the Story of Prophet Muhammad's (SAW) Night Journey and Ascension," Jerusalem Studies in Arabic and Islam 14 (1991): 1–40.
- N. Robinson, Discovering The Qur'ân: A Contemporary Approach To A Veiled Text, 1996, SCM Press Ltd.: Londen, bl. 192.
- "BBC – Religions – Islam: Lailat al Miraj". bbc.co.uk.
- "WRMEA – Islam in America". Washington Report on Middle East Affairs.
Bronne[wysig | wysig bron]
- A. Bevan, Muhammad's Ascension to Heaven, in "Studien zu Semitischen Philologie und Religionsgeschichte Julius Wellhausen," (Topelman, 1914, ble. 53–54.)
- B. Schrieke, "Die Himmelsreise Muhammeds," Der Islam 6 (1915–'16): 1-30
- Colby, Frederick. The Subtleties of the Ascension: Lata'if Al-Miraj: Early Mystical Sayings on Muhammad's Heavenly Journey. City: Fons Vitae, 2006.
- Hadit oor die Isra en Mi'raj uit Sahih Muslim
|
<urn:uuid:b80a78f0-e1f2-436c-b798-5c7e3c92403d>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Nagreis
|
2019-07-18T01:32:18Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00253.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999905
| false
|
Pinyin
Hanyu pinyin (Vereenvoudigde Chinees: 汉语拼音, Tradisionele Chinees: 漢語拼音, pinyin: Hànyǔ pīnyīn, uitspraak: [pʰín ín]) is die amptelike stelsel waarmee Chinese karakters in die Volksrepubliek China, Taiwan (Republiek China),[1] Singapoer en Maleisië na die Latynse alfabet getranskribeer word. Dit word algemeen gebruik om Standaard-Chinees te leer en om Chinese name in buitelandse publikasies te spel. Dit word ook as 'n invoermetode gebruik om Chinese karakters (汉字 / 漢字, hànzì) op rekenaars te skryf.
Die pinyinstelsel is in die 1950's ontwikkel en is op vroeë vorme van romanisering gebaseer. Dit is in 1958 deur die Chinese regering gepubliseer en is sedertdien etlike male hersien.[2] Die Internasionale Standaardeorganisasie het pinyin in 1982 as die standaard aanvaar.[3] Die stelsel is in 2009 in Taiwan in gebruik geneem, waar dit algemeen as die Nuwe Fonetiese Stelsel bekend staan en slegs vir romanisering en nie vir opvoedkundige of rekenaarinvoerdoeleindes gebruik word nie.[4][5]
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Snowling, Margaret J.; Hulme, Charles (2005). The science of reading: a handbook. Blackwell handbooks of developmental psychology). 17. Wiley-Blackwell. pp. 320–22. ISBN 1-4051-1488-6.
- "Pinyin celebrates 50th birthday". Xinhua News Agency. 2008-02-11. Besoek op 2008-09-20.
- "ISO 7098:1982 – Documentation – Romanization of Chinese". Besoek op 2009-03-01.
- "Hanyu Pinyin to be standard system in 2009". Taipei Times. 2008-09-18. Besoek op 2008-09-20.
- "Government to improve English-friendly environment". The China Post. 2008-09-18. Besoek op 2008-09-20.
- Harbaugh, Richard (1998). "中文字普 (Chinese Characters: A Genealogy and Dictionary)". Zhongwen.com. Besoek op 2008-04-27.
Verdere leesstof[wysig | wysig bron]
- Yin Binyong 尹斌庸 en Mary Felley (1990). Chinese romanisering. Uitspraak en ortografie (Hanyu pinyin he zhengcifa 汉语拼音和正词法). Beijing: Sinolingua. ISBN 7-80052-148-6 / ISBN 0-8351-1930-0.
- Gao, J. K. (2005). Pinyin shorthand: a bilingual handbook = [Pinyin su ji fa]. Dallas, TX: Jack Sun. ISBN 1-59971-251-2
- Kimball, R. L. (1988). Quick reference Chinese: a practical guide to Mandarin for beginners and travelers in English, Pinyin romanization, and Chinese characters. San Francisco, CA: China Books & Periodicals. ISBN 0-8351-2036-8
- Uy, Dr. Tim en Jim Hsia (ed.) (2009). Webster's Digital Chinese Dictionary: Advanced Reference Edition. Mountain View, CA: Loqu8 Press.
- Wu, C.-j. (1979). The Pinyin Chinese–English dictionary. Hong Kong: Commercial Press. ISBN 0-471-27557-3
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
- Aanlyn Chinees na Pinyin-oorskakeling met toonsyfers of toontekens en gerekenariseerde uitspraak
- Klank van pinyin vanaf zdic.net; benodig JavaScript
- Pinyin-Hanzi-Engels, Chinees-Engelse woordeboek
- Pinyin-Engelse nuusopsomming vir leerders van Chinees
- Gratis pinyintutoriaal (Chinees en ander)
- Basiese reëls vir Hanyu pinyinortografie (Nasionale Standaard van die Volksrepubliek China (ICS 01.140.10), 1996)
- Interaktiewe pinyintabel
- Standaard Mandarynse pinyinkaart
- pinyinAID
- Basiese reëls vir Hanyu pinyinortografie deur Zhou Youguang (Pinyin.info)
- Tabel van kombinasies van inisiales en finales (Pinyin.info)
- Chinese teksannotasie
- Gratis Chinese aanlyn uitspraakhulpmiddel
- Pinyinluistertoets vir vier tone
- Pinyintoonherkenningstoets
- Pinyin-oudio vir Google Vertaal (mp3-lêers) 1 243 verskillende lettergrepe en tone
- Pinyinuitspraakverfrissing
|
<urn:uuid:534f6e9b-3869-46c9-b108-29859f104af0>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Pinyin
|
2019-07-18T01:47:40Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00253.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.950179
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Stamselterapie" skakel
←
Stamselterapie
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Stamselterapie
:
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Stamsel terapie
(aanstuurblad)
(
← skakels
wysig
)
Bespreking:Stamselterapie
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Stamselterapie
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:3b81bb43-02ce-47bc-84a9-f7eed88bf46b>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Stamselterapie
|
2019-07-18T01:10:22Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00253.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.994536
| false
|
Fundraising 2011/Core messages/af
Jump to navigation
Jump to search
Pages for translation: [edit status] | |
Interface messages high priority Translated on Translatewiki. Get started. |
In progress |
Banners and LPs (source) high priority |
Published |
Banners 2 (source) high priority |
Published |
Jimmy Letter 002 (source) high priority |
Published |
Jimmy Letter 003 (source) variation of Jimmy Letter 002 |
Missing |
Jimmy Letter 004 (source) variation of Jimmy Letter 002 |
Missing |
Jimmy Mail (source) variation of Jimmy Letter 002 |
Missing |
Brandon Letter (source) | Needs proofreading |
Alan Letter (source) | Needs proofreading |
Kaldari Letter (source) | Needs proofreading |
Karthik Letter (source) | Missing |
Thank You Mail (source) | Needs proofreading |
Thank You Page (source) | Needs proofreading |
Problems donating (source) | Missing |
Recurring giving (source) | Missing |
Sue Thank You (source) | Missing |
FAQ (source) low priority |
Needs proofreading |
Various requests: Mail to past donors · Jimmy quote | |
Translation instructions |
---|
- Landing Pages
- Vir meer inligting en ander maniere om te skenk, kliek hier.
- Ons stoor nie u kredietkaart besonderkede nie en u persoonlike inligting is aan ons privaatheidsbeleid onderwerpe.
- 'n Beroep van Wikipedia-stigter, Jimmy Wales.
- Kies u skenkingsbedrag:
- Maak u donasie nou
- Ek stem in om af en toe nuus vanaf die Wikimedia-stigting te ontvang.
- Ander:
- U moet ten minste $1 skenk
- Maak 'n maadelikse donasie
- Ons probeer dit maklik maak vir mense in alle lande om donasies te maak. Laat ons asseblief weet hoe ons dit makliker kan maak vir u. Stuur u voorstelle na: <email address will be inserted here>.
- Vir andwoorde op dikwels gevraagde vrae kliek asseblief hier.
- Vrae of opmerkings? Kontak: firstname.lastname@example.org
- Banners / LP
- Lees asseblief: 'n persoonlike beroep van Wikipedia-stigter, Jimmy Wales.
- Lees Nou
- Help ons om ons doelwit te beryk: $24 miljoen
- Buttons
- Skenk met Krediet Kaart
- Skenk met PayPal
- Skenk met bankoorplasing
- Where your donation goes
- Waar u donasie heengaan
- Tegnologie: Rekenaarbedieners, bandwydte, onderhoud, ontwikkeling. Wikipedia is die #5 webwerf in die werêld, en hardloop op 'n vraksie van wat ander top webwerwe spandeur
- Mense: Die ander top 10 webwerwe het duisende werknemers. Ons het minder as 100, wat u donasie 'n goeie belegging in 'n hoogs effektiewe nie-winsgewende organisasie maak
- Thank You / Stories
- Lees hoekom ander skenkers om die werêld Wikipedia en sy sister projekte ondersteen, of vind uit of u maatskappy 'n bykomende skenkings program het.
Vertel die werêld dat jy Wikimedia ondersteen: tweet dit met hashtag #keepitfree! - Deur hierdie boks te merk gee u die Wikimedia Foundation toestemming om direk met u op te volg in verband met u storie en om dit te gebruik om die Wikimedia Foundation en sy susterprojekte te bevorder.
- Opsioneel
- Ouderdom
|
<urn:uuid:97a7000d-c9f7-42c4-9e30-d2811addd1a7>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://meta.wikimedia.org/wiki/Fundraising_2011/Core_messages/af
|
2019-07-18T02:06:25Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00253.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.996292
| false
|
Kategorie:Wikipedia-artikels met ULAN-identifiseerders
Jump to navigation
Jump to search
(vorige bladsy) (volgende bladsy)
Vir meer inligting, sien Wikipedia:Gesagbeheer.
Hierdie is 'n versteekte kategorie Dit kategoriseer bladsye vir administratiewe doeleindes. Dit vorm nie deel van die ensiklopedie nie. |
Bladsye in kategorie "Wikipedia-artikels met ULAN-identifiseerders"
Die volgende 105 bladsye is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 1 018.
(vorige bladsy) (volgende bladsy)T
U
V
- Ludwig van Beethoven
- Henry van de Velde
- Theo van Gogh
- Rembrandt van Rijn
- Anton van Wouw
- John Ormsby Vandeleur
- Gloria Vanderbilt
- Raja Ravi Verma
- Giorgio Vasari
- Vebjørn Sand
- Simone Veil
- Diego Velázquez
- Verenigde Nasies
- Vergilius
- Johannes Vermeer
- Jules Verne
- Andrea del Verocchio
- Gianni Versace
- Vespasianus
- Sid Vicious
- Victoria van die Verenigde Koninkryk
- Victoria van Sakse-Koburg en Gotha
- Gore Vidal
- Edoardo Villa
- Denis Villeneuve
- Vincent van Gogh
- Leonardo da Vinci
- Eugène Viollet-le-Duc
- Marcus Vipsanius Agrippa
- Virginia Woolf
- Vitellius
- Vitruvius
- Antonio Vivaldi
- Jan Volschenk
- Voltaire
- Wolf Vostell
W
- Zacharias Wagenaer
- Richard Wagner
- Andrzej Wajda
- Horace Walpole
- Walter Gropius
- Sam Wanamaker
- Andy Warhol
- George Washington
- Wiktor Wasnetsof
- John Waters
- James Watt
- Wawel-katedraal
- Orson Welles
- Arthur Wellesley, 1ste hertog van Wellington
- Wim Wenders
- Pieter Wenning
- Wêreldgesondheidsorganisasie
- Wêreldhandelsorganisasie
- Julius Charles Wernher
- Westminster-abdy
- Walt Whitman
- Sytze Wierda
- Oscar Wilde
- Wilhelm Dilthey
- Willem I van Engeland
- Willem III van Engeland
- William Faulkner
- William IV van die Verenigde Koninkryk
- William Shakespeare
- Ludwig Wittgenstein
- Jefgeni Woetsjetitsj
- Tom Wolfe
- Maksimilian Wolosjin
- Garnet Wolseley
- Richard Caton Woodville
- William Wordsworth
- Mary Woronov
- Frank Lloyd Wright
|
<urn:uuid:0fe7447b-db7e-4122-ad06-9206cef78948>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Wikipedia-artikels_met_ULAN-identifiseerders?from=Tm
|
2019-07-19T06:14:22Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526064.11/warc/CC-MAIN-20190719053856-20190719075856-00413.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.942181
| false
|
zarok
Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Jump to navigation
Jump to search
Koerdies
Betekenisse
Kind
Ontsluit van "
https://af.wiktionary.org/w/index.php?title=zarok&oldid=141195
"
Kategorie
:
Woorde in Koerdies
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Onlangse wysigings
Lukrake woord
Lukrake Afr. woord
Woord begin met...
Kategorieë
Inligting
Geselshoekie
Huidige gebeure
Hulp
Skenkings
Druk/eksporteer
Skep boek
Laai af as PDF
Drukbare weergawe
Gereedskap
Skakels hierheen
Verwante veranderings
Laai lêer
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Haal dié blad aan
Ander tale
Azərbaycanca
Català
Ελληνικά
English
Français
Íslenska
Italiano
Kurdî
ລາວ
Latviešu
Malagasy
Norsk
Polski
Русский
Српски / srpski
Svenska
Die bladsy is laas op 23 April 2017 om 18:27 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wiktionary
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:707d6d08-f337-48fd-8817-0bc785adecb5>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wiktionary.org/wiki/zarok
|
2019-07-19T05:41:56Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526064.11/warc/CC-MAIN-20190719053856-20190719075856-00413.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998756
| false
|
Candice Bergen
Candice Bergen | |
Bergen in 1993 by die Emmys.
Geboortenaam | Candice Patricia Bergen |
---|---|
Geboorte | 9 Mei 1946 |
Aktiewe jare | 1965-tans |
Candice Patricia Bergen (gebore op 9 Mei 1946) is ’n Amerikaanse aktrise en voormalige model. Sy het vyf Emmys en twee Golden Globes gewen vir haar rol as die titelkarakter in 10 seisoene van die sitkom Murphy Brown (1988–'98). Sy is ook bekend vir haar rol as Shirley Schmidt in die TV-drama Boston Legal (2005–'08). Sy is vir ’n Oscar as beste vroulike byspeler benoem vir Starting Over (1979) en vir ’n Bafta vir Gandhi (1982), waarin sy die rol van die fotograaf Margaret Bourke-White vertolk het.[1]
Loopbaan[wysig | wysig bron]
Bergen het haar loopbaan as model begin en op die voorblad van onder meer Vogue verskyn voordat sy haar rolprentdebuut in 1966 in The Group gemaak het.
Sy was daarna te sien in The Sand Pebbles (1966), Soldier Blue (1970), Carnal Knowledge (1971) en The Wind and the Lion (1975). Sy het haar debuut op Broadway in 1984 gemaak in die toneelstuk Hurlyburly. Van 2000 tot 2002 was sy in drie episodes van die TV-reeks Sex and the City.
Haar ander rolprentrolle sluit in Miss Congeniality (2000), Sweet Home Alabama (2002), The Women (2008) en Bride Wars (2009). In die 2010's het sy na Broadway teruggekeer in nuwe produksies van The Best Man (2012) en Love Letters (2014).
Verwysings[wysig | wysig bron]
- BAFTA (1983). "BAFTA Awards Database (Supporting Actress 1982)". British Academy of Film and Television Arts. Besoek op 1 September 2012.
|
<urn:uuid:f7ba3283-e2d4-4237-afc5-c1364c08b827>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Candice_Bergen
|
2019-07-20T13:58:07Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526517.67/warc/CC-MAIN-20190720132039-20190720154039-00013.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999448
| false
|
Kategorie:Liedartikels sonder liedskrywers
Hierdie is 'n versteekte kategorie Dit kategoriseer bladsye vir administratiewe doeleindes. Dit vorm nie deel van die ensiklopedie nie. |
This category is for articles about songs where the article is missing the songwriters, because it has not been researched, noted in the relevant article, or available in a reliable source. If the songwriter is never likely to be known (e.g. for historical works), please use Category:Songwriter unknown.
Hierdie kategorie bevat geen bladsye of media nie.
|
<urn:uuid:56562484-cdd3-4de0-bd71-2f618f225ea9>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Liedartikels_sonder_liedskrywers?from=Yu
|
2019-07-20T14:32:37Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526517.67/warc/CC-MAIN-20190720132039-20190720154039-00013.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.909397
| false
|
Kategorie:Wikipedia-artikels met SELIBR-identifiseerders
Jump to navigation
Jump to search
(vorige bladsy) (volgende bladsy)
Vir meer inligting, sien Wikipedia:Gesagbeheer.
Hierdie is 'n versteekte kategorie Dit kategoriseer bladsye vir administratiewe doeleindes. Dit vorm nie deel van die ensiklopedie nie. |
Bladsye in kategorie "Wikipedia-artikels met SELIBR-identifiseerders"
Die volgende 200 bladsye is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 2 524.
(vorige bladsy) (volgende bladsy)L
- Lhasa
- Li Bai
- Liberace
- Libreville
- Hinrich Lichtenstein
- B. H. Liddell Hart
- Jonas Lie
- Sophus Lie
- Trygve Lie
- Justus von Liebig
- Ligurië
- Lilongwe
- Lin Biao
- Charles Lindbergh
- Viveca Lindfors
- Astrid Lindgren
- Carolus Linnaeus
- Hans Ferdinand Linskens
- Lionel Messi
- Joseph Lister
- Alexander Litvinenko
- David Livingstone
- Lobet Gott in seinen Reichen, BWV 11
- John Locke
- Lodewyk IX van Frankryk
- Lodewyk XIII van Frankryk
- Lodewyk XIV van Frankryk
- Lodewyk die Vrome
- Lodewyk II van Italië
- Lodewyk XVI van Frankryk
- Joeri Loezjkof
- Petrus Lombardus
- Michail Lomonosof
- Jack London
- Adolf Loos
- Mary Loos
- Pilar Lorengar
- Lotarius I
- Louis Andriessen
- Louvre
- Bessie Love
- Courtney Love
- Ada Lovelace
- Linda Lovelace
- Myrna Loy
- Lu Xun
- Cywia Lubetkin
- George Lucas
- Matt Lucas
- Luciano Berio
- Lucius Annaeus Seneca
- Lucretius
- Luiz Inácio Lula da Silva
- Patrice Lumumba
- Lusaka
- Martin Luther
- Albert Luthuli
- Witold Lutosławski
- Luxemburg
- Rosa Luxemburg
- John Lydon
- David Lynch
- Jean-François Lyotard
- Léo Delibes
M
- George Macartney
- Ernst Mach
- Niccolò Machiavelli
- Fritz Machlup
- Charles Rennie Mackintosh
- Shirley MacLaine
- Harold Macmillan
- Madagaskar
- Madonna
- Madrid
- Ferdinand Magellaan
- Veronica Maggio
- Albertus Magnus
- Magnus Magnusson
- Naguib Mahfouz
- Gustav Mahler
- Maimonides
- Wladimir Majakofski
- William Makepeace Thackeray
- Maksim Gorki
- Maksimiliaan I
- Maksimiliaan I van Meksiko
- Malcolm (Henry) Arnold
- Maleagi
- Maleisië
- Julius Malema
- Mali
- Malta
- Manchester United
- Nelson Mandela
- Benoît Mandelbrot
- Mando Diao
- Édouard Manet
- Manetho
- Henning Mankell
- Golo Mann
- Thomas Mann
- Karl Mannheim
- Jayne Mansfield
- Andrea Mantegna
- Saadat Hasan Manto
- Mao Zedong
- Diego Maradona
- Guglielmo Marconi
- Marcus Annaeus Seneca
- Margaret Bourke-White
- Margaret Mitchell
- Margrethe I van Denemarke
- Margrethe II van Denemarke
- Maria
- Maria I van Engeland
- Maria I van Skotland
- Maria II van Engeland
- Maria van Boergondië
- Marita van der Vyver
- Markus Aurelius
- Bob Marley
- Marokko
- Daniel Marot
- Abbas Maroufi
- Martialis
- Dean Martin
- George R. R. Martin
- Steve Martin
- Lee Marvin
- Groucho Marx
- Harpo Marx
- Karl Marx
- Mary Renault
- Maryland
- Maseru
- Léonide Massine
- Henri Matisse
- Matsuo Basho
- Matthias (HRR)
- Matthias Claudius
- Guy de Maupassant
- Maurice Ravel
- Mauricius van Bisantium
- Mauritius
- Johan Maurits
- Valerius Maximus
- Maxwell Anderson
- James Clerk Maxwell
- Karl May
- Govan Mbeki
- Thabo Mbeki
- John McCain
- Cormac McCarthy
- Ian McEwan
- Colin McGinn
- Phil McGraw
- Steve McQueen
- Lorenzo de' Medici
- Nikolai Medtner
- Dmitri Medwedef
- Meester Eckhart
- Mehmet II
- Dmitri Mendelejef
- Felix Mendelssohn
- Moses Mendelssohn
- Mengzi
- Yehudi Menuhin
- Freddie Mercury
- Maria Sibylla Merian
- Angela Merkel
- Marin Mersenne
- Mesopotamië
- Metallica
- Metropolitan Museum of Art
- Deon Meyer
- Karl E. Meyer
- Gustav Meyrink
- Michael Jackson
- George Michael
- Groothertog Michail Aleksandrowitsj van Rusland
- Michail van Rusland
- Adam Mickiewicz
- Microsoft
- Middellandse See
- Bette Midler
- Ludwig Mies van der Rohe
- Miga
- John Stuart Mill
- Arthur Miller
- Norma Miller
- Czesław Miłosz
- John Milton
- Liza Minnelli
- Minnie Muis
- Minsk
- Octave Mirbeau
- Miriam Makeba
- Joan Miró
- Helen Mirren
- Ludwig von Mises
|
<urn:uuid:f84d4f8c-6bcb-422a-882a-5216268e11c2>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Wikipedia-artikels_met_SELIBR-identifiseerders?from=Lh
|
2019-07-16T21:22:52Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524879.8/warc/CC-MAIN-20190716201412-20190716223412-00117.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.687168
| false
|
Nissan Note
2008 Nissan Note (2de geslag) | |
Oorsig | |
---|---|
Vervaardiger | Nissan |
Ook genoem | Nissan Versa Note |
Produksie | 2004-huidig |
Montering | Kyushu, Japan Sunderland, Engeland Aguascalientes, Meksiko |
Bakwerk en onderstel | |
Bakstyl | 5-deurluikrug |
Uitleg | Voorenjin, voorwieldryf of vierwieldryf |
Platform | Nissan V platform |
Spesifikasies | |
Enjin | 1.2 L Nissan HR I3 1.6 L Nissan HR16DE I4 1.5 Renault K9K dCi diesel |
Ratkas | palwissel outomaties (Xtronic CVT) 5-gang handrat |
Lengte | 4100 mm |
Breedte | 1695 mm |
Hoogte | 1525 mm (2WD) 1535 mm (4WD) |
Asafstand | 2600 mm |
Plek in geskiedenis | |
Voorganger | Nissan Tiida (Japan) Nissan Versa (VS) Nissan Livina |
Dit is 'n vyfdeur luikrug met intelligente sleutel en randsensors, 'n boogdaklyn van die Fusion konsepmotor, boemerang LED agterligte van die Nissan Qashqai, dubbeldek-vierslot sierrooster van die Nissan Murano, 17 duim-allooiwiele, geborselde aluminium binnetoebehore, donkergrys buitebakkleur, geperforeerde silwer-en-swart leerbekleedsel, ligtegrys plafon met oorwegend swart afwerking, sportsitplekke, twee glasstroke wat oor die lengte van die dak loop, twee diepstelle meters agter 'n driespeekstuurwiel, geborselde aluminium vertoonpaneel met 'n satellietnavigasieskerm en klimaatbeheerstelsel, geborselde aluminium middelste konsole/armleuning met 'n stoorarea.
Die voertuig is in 2004 onthul by die Parys Motorskou.
Huidige modelle in Europa:
Cube ·
Datsun Go ·
GT-R ·
Juke ·
Leaf ·
Micra ·
Murano ·
Navara ·
Note ·
NV200 ·
NV400 ·
Pathfinder ·
Pixo ·
Primastar ·
Qashqai ·
X-Trail |
Wysig hierdie sjabloon |
Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Engelse Wikipedia vertaal. |
|
<urn:uuid:d65e88cf-fc04-4339-ab97-5177a3492966>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Nissan_Note
|
2019-07-16T21:03:58Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524879.8/warc/CC-MAIN-20190716201412-20190716223412-00117.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.995859
| false
|
Hierdie sjabloon word gebruik in kategorieblaaie of onderafdelings in artikels om te verwys na die hoofartikel geassosieer met die kategorie of onderafdeling.
Die verouderde sjabloon {{Main}} wat nog in artikels gebruik word word herlei na hierdie sjabloon
Indien jy veranderings wil aanbring, gaan gerus na {{Hoofartikel/Sandput}}. Speel daar en maak seker jou veranderings breek nie bestaande gebruike nie voordat dit hier geïmplimenteer word.
Normale gebruik
{{Hoofartikel}}
Voeg eenvoudig meer artikels by as addisionele argumente of parameters (tot en met 5)
{{Hoofartikel|1}}
{{Hoofartikel|1|2}}
{{Hoofartikel|1|2|3|4|5}}
|
<urn:uuid:be358ef6-bfa3-4df8-a618-dfa076ee1646>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Sjabloon:Main
|
2019-07-16T20:45:27Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524879.8/warc/CC-MAIN-20190716201412-20190716223412-00117.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999438
| false
|
Bobby Short
Jump to navigation
Jump to search
Bobby Short | |
Geboortenaam | Robert Waltrip Short |
---|---|
Nasionaliteit | Amerikaans |
Beroep(e) | Akteur |
Internet-rolprentdatabasis-profiel |
Bobby Short is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Blue Ice (1992), Manhattan Murder Mystery (1993), en Argo (2012), en in die televisiereeks In the Heat of the Night (1988).
Filmografie[wysig | wysig bron]
Rolprente[wysig | wysig bron]
- 1979: Bobby Short at the Cafe Carlyle
- 1992: Blue Ice
- 1993: Manhattan Murder Mystery
- 2006: Reminiscing in Tempo
- 2012: Argo
Televisiereekse[wysig | wysig bron]
- 1988: In the Heat of the Night
Televisierolprente[wysig | wysig bron]
- 1977: Bucks County, USA
- 1987: In Performance at the White House: A Tribute to American Music - Rodgers and Hart
|
<urn:uuid:7d8dd4ce-ad66-4671-a4e6-df7ab1220c1d>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bobby_Short
|
2019-07-18T01:36:32Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00277.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.975612
| false
|
Ruth Prawer Jhabvala
Ruth Prawer Jhabvala | |
Geboortenaam | Ruth Prawer |
---|---|
Gebore | 7 Mei 1927 Keulen, Duitsland |
Oorlede | 3 April 2013 New York, Verenigde State |
Nasionaliteit | Duitsland Verenigde Koninkryk Verenigde State |
Beroep | Romanskrywer en draaiboekskrywer |
Bekend vir | Merchant Ivory draaiboeke |
Eerbewyse | Booker-prys 1975 MacArthur Fellowship 1984 Oscar-toekenning vir beste verwerkte draaiboek 1987, 1993 CBE 1998 |
Huweliksmaat | Cyrus Jhabvala |
Ruth Prawer Jhabvala (7 Mei 1927 — 3 April 2013) was 'n Duits-gebore Engelse en Amerikaanse skrywer van romans, kortverhale en draaiboeke. Sy is veral bekend vir haar samewerking met die rolprentgeselskap Merchant Ivory Productions. Sy het die Booker-prys in 1975 gewen vir haar roman Heat and Dust, asook twee Oscar-toekennings vir beste verwerkte draaiboek in 1987 en 1993 onderskeidelik, vir die films A Room With A View en Howards End. In 1985 is sy gekies vir 'n MacArthur Fellowship.
|
<urn:uuid:d92ff19e-4ecb-4435-8fd2-154954eec0a5>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Ruth_Prawer_Jhabvala
|
2019-07-18T01:02:14Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00277.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999896
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Groot Muur van China" skakel
←
Groot Muur van China
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Groot Muur van China
:
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Lys van Wêrelderfenisgebiede
(
← skakels
wysig
)
Marco Polo
(
← skakels
wysig
)
Tribune Tower
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Kernartikels
(
← skakels
wysig
)
Grootteordes (lengte)
(
← skakels
wysig
)
Groot Muur
(aanstuurblad)
(
← skakels
wysig
)
Sewe wonders van die wêreld
(
← skakels
wysig
)
Landmerk
(
← skakels
wysig
)
Superswerm
(
← skakels
wysig
)
Arp 272
(
← skakels
wysig
)
Qin-dinastie
(
← skakels
wysig
)
Sui-dinastie
(
← skakels
wysig
)
Qing-dinastie
(
← skakels
wysig
)
Marina Abramović
(
← skakels
wysig
)
Baotou
(
← skakels
wysig
)
Dandong
(
← skakels
wysig
)
Gansu
(
← skakels
wysig
)
Farini
(
← skakels
wysig
)
Ming-dinastie
(
← skakels
wysig
)
Ningxia
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Lys van onderwerpe
(
← skakels
wysig
)
David Copperfield
(
← skakels
wysig
)
Chinese kuns
(
← skakels
wysig
)
Bespreking:Groot Muur van China
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Ontkiemingskompetisie
(
← skakels
wysig
)
Yalu
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Groot_Muur_van_China
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:c815dcb3-845d-4034-ab60-3b2dcd53485a>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Groot_Muur_van_China
|
2019-07-18T01:15:46Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00277.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.99843
| false
|
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.