text
string | id
string | dump
string | url
string | date
string | file_path
string | license_abbr
string | license_version
string | license_location
string | license_in_head
bool | license_in_footer
bool | potential_licenses
dict | license_parse_error
bool | license_disagreement
bool | language_script
string | language
string | language_score
float64 | found_in_fw
bool |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Bespreking:Claude Rains
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die Claude Rains-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
|
<urn:uuid:d049071f-0035-4585-8e24-558c89cd7144>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:Claude_Rains
|
2019-07-16T00:33:18Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524290.60/warc/CC-MAIN-20190715235156-20190716021156-00298.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999967
| false
|
Hulp
Kategorie:Toerisme in Iran
in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation
Jump to search
Toerisme
Ekonomie van Iran
}
→
Toerisme in Iran
Wikimedia Commons bevat media in verband met
Tourism in Iran
.
Bladsye in kategorie "Toerisme in Iran"
Hierdie kategorie bevat slegs die volgende bladsy.
H
Homa Hotel Group
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategorie:Toerisme_in_Iran&oldid=1760668
"
Kategorieë
:
Toerisme
Ekonomie van Iran
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Kategorie
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Ander projekte
Wikimedia Commons
Druk/eksporteer
Skep boek
Laai af as PDF
Drukbare weergawe
Gereedskap
Skakels hierheen
Verwante veranderings
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Wikidata-item
Ander tale
العربية
Azərbaycanca
Български
کوردی
Deutsch
Ελληνικά
English
Esperanto
Español
فارسی
Français
Հայերեն
Bahasa Indonesia
日本語
한국어
မြန်မာဘာသာ
Norsk nynorsk
Polski
Português
Русский
Srpskohrvatski / српскохрватски
Slovenčina
Српски / srpski
Svenska
Türkçe
اردو
Tiếng Việt
中文
Wysig skakels
Die bladsy is laas op 28 Augustus 2018 om 09:43 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:2c608cb7-5ba1-4429-8d5a-631115b57087>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Toerisme_in_Iran
|
2019-07-16T00:21:38Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524290.60/warc/CC-MAIN-20190715235156-20190716021156-00298.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.99465
| false
|
Lisa Robin Kelly
Jump to navigation
Jump to search
Lisa Robin Kelly | |
Nasionaliteit | Amerikaans |
---|---|
Beroep(e) | Aktrise en vervaardiger |
Aktiewe jare | 1992–2012:2013 |
Internet-rolprentdatabasis-profiel |
Lisa Robin Kelly (5 Maart 1970 – 14 Augustus 2013) was 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Jawbreaker (1999) en in die televisiereekse The X-Files (1993) en That '70s Show (1998).
Filmografie[wysig | wysig bron]
Rolprente[wysig | wysig bron]
- 1997: Performance Anxiety
- 1998: The Survivor
- 1999: Jawbreaker
Televisiereekse[wysig | wysig bron]
- 1993: The X-Files
- 1998: That '70s Show
- 1999: Search Party
Televisierolprente[wysig | wysig bron]
- 2002: Alikes
|
<urn:uuid:05db94f6-0a76-4b5a-8f82-80d7adbeed95>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Lisa_Robin_Kelly
|
2019-07-16T00:29:48Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524290.60/warc/CC-MAIN-20190715235156-20190716021156-00298.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.994113
| false
|
Kransaasvoël
Kransaasvoël | ||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Bewaringstatus | ||||||||||||||||
Wetenskaplike klassifikasie | ||||||||||||||||
Binomiale naam | ||||||||||||||||
Gyps coprotheres (Forster, 1798) |
Die kransaasvoël (Gyps coprotheres) is 'n aasvoël wat aangetref word in Suid-Afrika, Lesotho en Botswana. Dit word deur die IUBN geklassifiseer as 'n kwesbare spesie as gevolg van vergiftiging, versteuring in die broeikolonies en omdat hulle deur oorhoofse elektriese kabels doodgeskok word.
Inhoud
Identifikasie[wysig | wysig bron]
Die kransaasvoël is 100–115 cm lank en het 'n donkerbruin bokant met 'n wit laerrug. Dit het donker vlugvere en witkleurige borsvere.
Habitat[wysig | wysig bron]
Verspreiding[wysig | wysig bron]
Ander name[wysig | wysig bron]
- Engels: Cape Griffon / Cape Vulture
- Wetenskaplike naam: Gyps coprotheres
Fotogalery[wysig | wysig bron]
Eiers van die kransaasvoël.
Sien ook[wysig | wysig bron]
- Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
- Lys van Suid-Afrikaanse voëls (gegroepeer)
- Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name
|
<urn:uuid:e2ca20e0-5223-494f-98b9-db1bf84ccdf8>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kransaasvo%C3%ABl
|
2019-07-18T11:54:26Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525627.38/warc/CC-MAIN-20190718104512-20190718130512-00058.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999139
| false
|
Bespreking:512
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die 512-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
|
<urn:uuid:eb0a679a-ccff-4fb1-b3dd-5f5e6bba9c7b>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:512
|
2019-07-23T12:13:26Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195529276.65/warc/CC-MAIN-20190723105707-20190723131707-00138.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999995
| false
|
Kategorie:Wikipedia-artikels met ULAN-identifiseerders
Jump to navigation
Jump to search
(vorige bladsy) (volgende bladsy)
Vir meer inligting, sien Wikipedia:Gesagbeheer.
Hierdie is 'n versteekte kategorie Dit kategoriseer bladsye vir administratiewe doeleindes. Dit vorm nie deel van die ensiklopedie nie. |
Bladsye in kategorie "Wikipedia-artikels met ULAN-identifiseerders"
Die volgende 200 bladsye is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 1 018.
(vorige bladsy) (volgende bladsy)G
- Frank Gehry
- Pous Gelasius I
- Arnold Genthe
- George I van Groot-Brittanje
- George II van Groot-Brittanje
- George III van die Verenigde Koninkryk
- George IV van die Verenigde Koninkryk
- George VI van die Verenigde Koninkryk
- Georgi Plechanof
- Germanicus
- Domenico Ghirlandaio
- Basil Gill
- Allen Ginsberg
- Lillian Gish
- Philip Glass
- Johann Wolfgang von Goethe
- Nikolai Gogol
- David Goldblatt
- Robert Jacob Gordon
- Jason Gould
- Francisco Goya
- Günter Grass
- Gratianus
- Sophia Gray
- Spalding Gray
- Greenpeace
- Pous Gregorius I
- Alfred Grenander
- Lady Jane Grey
- Matt Groening
- Félix Guattari
- Laurynas Gucevičius
- Johannes Gutenberg
H
- Ernst Haas
- Jürgen Habermas
- Zaha Hadid
- Hadrianus
- Hafez
- Gunther von Hagens
- William Haines
- Hampton Court-paleis
- Hannibal
- Hans-Georg Gadamer
- Thomas Hardy
- Ed Harris
- Richard Harris
- William Henry Harrison
- Erich Hartmann
- Władysław Hasior
- Václav Havel
- Joseph Haydn
- Friedrich August Hayek
- William Randolph Hearst
- Georg Wilhelm Friedrich Hegel
- Martin Heidegger
- Ernest Hemingway
- Hendrik II van Engeland
- Hendrik VII van Engeland
- Hendrik VIII van Engeland
- Henry Moore
- Simon Hantaï
- Katharine Hepburn
- Johann Gottfried von Herder
- Hergé
- Herodes Antipas
- Herodes die Grote
- Herodotos
- John Herschel
- Hieronimus van Stridon
- Cecil Higgs
- Hildegard van Bingen
- Hippokrates
- Alfred Hitchcock
- Adolf Hitler
- E.T.A. Hoffmann
- Katsushika Hokusai
- Homeros
- Robert Hooke
- Dennis Hopper
- Horatius
- John Howard (Amerikaanse akteur)
- Barnard Hughes
- Patrick Hughes (kunstenaar)
- Victor Hugo
- Johan Huizinga
- Alexander von Humboldt
- David Hume
- Friedensreich Hundertwasser
- Christiaan Huygens
I
J
- J. Paul Getty Museum
- Shah Jahan
- Helmut Jahn
- Jakobus I van Engeland
- Jakobus II van Engeland
- Jalal Uddin Rumi
- Henry James
- Jayavarman II
- Thomas Jefferson
- Steve Jobs
- Johan die Blinde
- Pous Johannes Paulus II
- Pous Johannes XXIII
- John Dewey
- Philip Johnson
- Samuel Johnson
- Shirley Jones
- James Joyce
- Julius Caesar
- Justinianus II van Bisantium
K
- Franz Kafka
- Frida Kahlo
- Wassily Kandinsky
- Kano Motonobu
- Immanuel Kant
- Karel die Grote
- Karel die Stoute
- Karel I van Engeland
- Karel II van Engeland
- Karel V
- Karel VI van Frankryk
- Katharina II van Rusland
- Andy Kaufman
- Buster Keaton
- Diane Keaton
- John Keats
- John F. Kennedy
- William Kentridge
- Jack Kerouac
- Omar Khayyám
- Wolf Kibel
- Paul Klee
- Heinrich von Kleist
- Georg Wenzeslaus von Knobelsdorff
- Johann Koch
- Koeblai Khan
- Peter Kolbe
- Käthe Kollwitz
- David Koloane
- Konfusius
- Konstantinos Petrou Kavafis
- Konstantyn VII van Bisantium
- Kores die Grote
- Cornelius Krieghoff
- Akira Kurosawa
L
- Jacques Lacan
- Karl Lagerfeld
- Hugh Lane
- Charles Lanyon
- Denys Lasdun
- Else Lasker-Schüler
- Maggie Laubser
- Charles Laughton
- Charles Laval
- T. E. Lawrence
- Le Corbusier
- Le Roux Smith le Roux
- Francois le Vaillant
- Robert E. Lee
- Spike Lee
- Gottfried Wilhelm Leibniz
- Cornelis Lely
- Wladimir Lenin
- Peter Joseph Lenné
- John Lennon
- Leo VI van Bisantium
- Leopold I van België
- Leopold I, Heilige Romeinse Keiser
- Leopold II, Heilige Romeinse Keiser
- Michail Lermontof
- Mervyn LeRoy
- Claude Lévi-Strauss
- John Frederic Lewis
- Arthur Lasenby Liberty
- Carolus Linnaeus
- John Locke
- Lodewyk IX van Frankryk
- Lodewyk XIII van Frankryk
- Lodewyk XIV van Frankryk
- Lodewyk XVI van Frankryk
- Raymond Loewy
- Michail Lomonosof
- Londense Tower
- Adolf Loos
- Louise van Hesse-Kassel
- Louvre
- Lu Xun
- George Lucas
- Lucius Annaeus Seneca
- Charles Ludlam
- Ludwig Forum vir Internasionale Kuns
- Ludwig von Herterich
|
<urn:uuid:686277c7-e41a-4050-b136-929c04b1d6a4>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Wikipedia-artikels_met_ULAN-identifiseerders?from=Ge
|
2019-07-22T05:59:42Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527531.84/warc/CC-MAIN-20190722051628-20190722073628-00002.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.910305
| false
|
Bespreking:Satire
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die Satire-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
|
<urn:uuid:99695911-940e-4a93-aef8-087813a1d403>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:Satire
|
2019-07-23T11:21:43Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195529276.65/warc/CC-MAIN-20190723105707-20190723131707-00162.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999989
| true
|
Dankie vir jou belangstelling in Wikipedia. Ons werk hier aan die ideaal van ’n gratis en vrylik beskikbare, vrylik bewerkbare, neutrale en volledige ensiklopedie.
Die Afrikaanse Wikipedia bestaan al sedert Desember 2001 en bevat reeds 82 832 artikels. Vanaf die begin van die projek het die gebruikers ’n aantal riglyne en uitgangspunte vir artikelbewerking en onderlinge samewerking opgestel. Nuwelinge kan hieruit voordeel trek. Jy mag dit behulpsaam vind om van die skakels in hierdie raampie te volg en met die projek vertroud te raak voordat jy begin bydra. Indien jou vingers jeuk om te eksperimenteer, kan jy gerus ons Sandput besoek: dit is juis vir die rede daar. Uiteindelik wil ons dat al ons gebruikers vry voel om hulle gang te gaan, maar dit doen natuurlik geen kwaad om ’n bietjie houvas te kry voor mens in die diep kant in spring nie! Besoek gerus ook ons Geselshoekie, ons gebruikers staan gereed om hand by te sit, of bloot net hand te skud.
Hierdie bladsy, wat nou op jou skerm staan, is trouens jou persoonlike besprekingsbladsy. Die plek waar ander Wikipediane jou in die toekoms kan kontak en jy hulle dan kan beantwoord. Elke gebruiker het so ’n bladsy. Jy kan dus ook boodskappe op ander gebruikers se besprekingsbladsye los. Sluit boodskappe en besprekings altyd af met ~~~~ of deur op die handtekeningknop in die wysigingsvenster te kliek: sodoende word jou boodskap onderteken met jou gebruikersnaam en die datum en tyd waarop die boodskap voltooi is. Kliek dan as laaste op "Stoor bladsy" om enige bewerkings te stoor.
Thank you for being one of the top Medical editors! I want to use this opportunity to introduce you to our most ambitious project.
We want to use Wikipedia to spread knowledge where it will be used. Studies have shown that Wikipedia is the most common resource of medical knowledge, and used by more people than any other source! We want high quality articles, available to everyone, regardless of language ability. It isn't right that you would need to know a major language to get hold of quality content!
That is why in the recent Ebola crisis (which is still ongoing) we translated information into over 70 languages, many of them small African languages. This was important, as Wikipedia was also shown to be the biggest resource used in Africa for information on Ebola! We see tremendous potential, but also great risks as our information needs to be accurate and well-researched. We only translate articles that have been reviewed by medical doctors and experts, so that what we translate is correct. Many of our translators are professionals, but many are also volunteers, and we need more of you guys – both to translate, but also to import finished translations, and fix grammatical or other style issues that are introduced by the translation process.
Our articles are not only translated into small languages, but also to larger ones, but as of 2015 this requires users to apply for an article to be translated, which can be done here (full articles, short articles) with an easy to manage google document.
So regardless of your background head over to our main page for more information, or to our talk page and ask us questions. Feel free to respond in any language, we will do our best to find some way to communicate. No task is too small, and we need everyone to help out!
I hope you will forgive me for sending this message in English – we also need translators for messages like this, and above all local language community managers, which act as a link between us and you. Also I can not reply on your talk page, so please go to our talk page!
Thank you for helping medical information on Wikipedia grow! -- CFCF🍌 (email) 15:37, 28 January 2015 (UTC)
|
<urn:uuid:23a1f76d-227c-436f-ac38-543994908764>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Gebruikerbespreking:Racconish
|
2019-07-23T11:24:29Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195529276.65/warc/CC-MAIN-20190723105707-20190723131707-00162.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.817923
| false
|
Bonthalssnoerskulpslak
Bonthalssnoerskulpslak | ||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Wetenskaplike klassifikasie | ||||||||||||||
Binomiale naam | ||||||||||||||
Natica tecta Anton |
Die Bonthalssnoerskulpslak (Natica tecta) is 'n slak wat aan die wes- en suidkus van Suid-Afrika voorkom en leef in die sand op kusstrande of in riviermondings. Die skulp is ligbruin met donkerder bruin kolle op. Die ongewerwelde dier vreet mossels deur 'n suur af te skei en daarmee 'n gat in die skulp van die prooi te boor.
Bron[wysig | wysig bron]
- Gids tot die Kusgebiede van Suid-Afrika. Jacana Media. 2007. ISBN 978-1-77009-215-0
|
<urn:uuid:a70486b5-8b55-4462-8560-0114fecc547c>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bonthalssnoerskulpslak
|
2019-07-18T11:12:17Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525627.38/warc/CC-MAIN-20190718104512-20190718130512-00106.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.996127
| true
|
Hulp
Kategorie:Politici van die Vryheidsfront Plus
in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation
Jump to search
Bladsye in kategorie "Politici van die Vryheidsfront Plus"
Die volgende 7 bladsye is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 7.
A
Anton Alberts
B
Carel Boshoff
G
Pieter Groenewald
M
Corné Mulder
Pieter Mulder
V
Constand Viljoen
W
Wouter Wessels
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategorie:Politici_van_die_Vryheidsfront_Plus&oldid=1829765
"
Kategorieë
:
Vryheidsfront Plus
Suid-Afrikaanse politici volgens party
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Kategorie
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Druk/eksporteer
Skep boek
Laai af as PDF
Drukbare weergawe
Gereedskap
Skakels hierheen
Verwante veranderings
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Wikidata-item
Ander tale
English
Wysig skakels
Die bladsy is laas op 27 September 2018 om 22:28 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:94b01a60-ebe9-4e17-8a43-0b8179fa1d28>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Politici_van_die_Vryheidsfront_Plus
|
2019-07-16T00:26:55Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524290.60/warc/CC-MAIN-20190715235156-20190716021156-00370.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998764
| false
|
Kategorie:Christendom in Egipte
Jump to navigation
Jump to search
Wikimedia Commons bevat media in verband met Christianity in Egypt. |
Bladsye in kategorie "Christendom in Egipte"
Die volgende 8 bladsye is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 8.
|
<urn:uuid:9bccff59-133e-4257-b2cb-2fcb55e2348b>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Christendom_in_Egipte
|
2019-07-23T11:37:42Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195529276.65/warc/CC-MAIN-20190723105707-20190723131707-00210.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.995815
| false
|
Sjabloon:Sterfdatum
in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
(Aangestuur vanaf
Sjabloon:Sterftedatum
)
Jump to navigation
Jump to search
Sjabloondokumentasie
[
skep
]
Redigeerders kan eksperimenteer in hierdie sjabloon se sandput
(
skep
spieël
)
en toetsgevalle
(
skep
)
blaaie.
Plaas asseblief kategorieë op die
/doc
-subbladsy.
Subbladsye vir die sjabloon
.
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Sjabloon:Sterfdatum&oldid=1913455
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Sjabloon
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Print/export
Download as PDF
Gereedskap
Skakels hierheen
Verwante veranderings
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Wikidata-item
Ander tale
العربية
مصرى
Azərbaycanca
تۆرکجه
भोजपुरी
বাংলা
کوردی
Cymraeg
Dolnoserbski
डोटेली
English
Esperanto
Eesti
فارسی
Føroyskt
Gagauz
Gàidhlig
ગુજરાતી
हिन्दी
Hornjoserbsce
Հայերեն
Bahasa Indonesia
Ilokano
Italiano
日本語
ქართული
한국어
Kurdî
मैथिली
Македонски
Bahasa Melayu
Mirandés
မြန်မာဘာသာ
नेपाली
ଓଡ଼ିଆ
Português
Română
Русский
Scots
සිංහල
Simple English
Slovenščina
Soomaaliga
தமிழ்
Тоҷикӣ
ไทย
Türkçe
Татарча/tatarça
Українська
اردو
Oʻzbekcha/ўзбекча
Tiếng Việt
中文
粵語
IsiZulu
Wysig skakels
Die bladsy is laas op 10 Februarie 2019 om 09:17 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:c1a1c48f-50ed-4dbc-9a3f-edbeabfc6678>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Sjabloon:Sterftedatum
|
2019-07-23T11:24:18Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195529276.65/warc/CC-MAIN-20190723105707-20190723131707-00210.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.992097
| false
|
Valsbaai-natuurreservaat
Die Valsbaai-natuurreservaat is sedert 2015 ‘n verklaarde Ramsar-vleiland.
Ligging[wysig | wysig bron]
Gebruik[wysig | wysig bron]
Zeekoevlei is ‘n woongebied, piekniek- en ontspanningsterrein en verskeie soorte watersport word hier beoefen. Rondevlei is ‘n beskermde gebied.
Plante[wysig | wysig bron]
Ongeveer 256 inheemse plantspesies insluitende die uiters bedreigde en byna uitgestorwe Erica turgida en Erica verticillata groei in die gebied. Die Kaapse Vlakte sandfynbos en strandveld kom daar voor.
Soogdiere[wysig | wysig bron]
Belangrike bevolkings van soogdiere word hier aangetref: die seekoei, groototter, watermuishond, Kaapse grysbok, steenbok, vleirot (Otomys irroratus), groot muskeljaatkat (Genetta tigrini), kleingrysmuishond.
|
<urn:uuid:fcedf107-b775-4ee3-a701-c7ad052abdfc>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Valsbaai-natuurreservaat
|
2019-07-16T00:47:06Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524290.60/warc/CC-MAIN-20190715235156-20190716021156-00394.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999195
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Kategorie:Huis van York" skakel
←
Kategorie:Huis van York
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Kategorie:Huis van York
:
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Kategorie:Huis van York
(insluiting)
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Legobot/Wikidata/General
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Burgert Behr/Kategorieë
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Kategorie:Huis_van_York
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Kategorie
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:343f5de2-65b4-4c22-9b70-3fe1c29c6099>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Kategorie:Huis_van_York
|
2019-07-23T11:27:17Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195529276.65/warc/CC-MAIN-20190723105707-20190723131707-00234.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.991644
| false
|
Abimeleg
In die Bybel is daar verskeie persone met die naam Abimeleg (Hebreeus "die vader is koning").
Inhoud
Abimeleg - Die koning van Gerar[wysig | wysig bron]
Die koning van die Filistyne (Genesis 20, Genesis 21: 22-34).
Abimeleg - Die seun van Gideon[wysig | wysig bron]
´n Seun van Gideon en sy byvrou wat in Sigem gewoon het (Rigters 8: 31). Na die dood van sy vader het hy met die hulp van sy moeder se familie, sy broers op een klip in Ofra vermoor. Net Jotam, die jongste seun van Gideon het ontkom (Rigters 9: 5). Daarna het die burgers van Sigem vir Abimeleg koning gemaak (Rigters 9: 6).
Verwysings in die Bybel[wysig | wysig bron]
Genesis 20, Genesis 21: 22-34
Literatuur[wysig | wysig bron]
- Die Bybel (1953-Vertaling)
- Reinecker, Fritz: Lexikon zur Bibel. R. Brockhaus Verlag, Wuppertal 1981. ISBN 3-417-24528-1
Sien ook[wysig | wysig bron]
|
<urn:uuid:92bd5f0f-925a-434f-929a-8a8c1f077c26>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Abimeleg
|
2019-07-17T07:12:43Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525094.53/warc/CC-MAIN-20190717061451-20190717083451-00018.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 1
| true
|
Kategorie:Wikipedia-artikels met ULAN-identifiseerders
Jump to navigation
Jump to search
(vorige bladsy) (volgende bladsy)
Vir meer inligting, sien Wikipedia:Gesagbeheer.
Hierdie is 'n versteekte kategorie Dit kategoriseer bladsye vir administratiewe doeleindes. Dit vorm nie deel van die ensiklopedie nie. |
Bladsye in kategorie "Wikipedia-artikels met ULAN-identifiseerders"
Die volgende 200 bladsye is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 1 018.
(vorige bladsy) (volgende bladsy)H
- Ernst Haas
- Jürgen Habermas
- Zaha Hadid
- Hadrianus
- Hafez
- Gunther von Hagens
- William Haines
- Hampton Court-paleis
- Hannibal
- Hans-Georg Gadamer
- Thomas Hardy
- Ed Harris
- Richard Harris
- William Henry Harrison
- Erich Hartmann
- Władysław Hasior
- Václav Havel
- Joseph Haydn
- Friedrich August Hayek
- William Randolph Hearst
- Georg Wilhelm Friedrich Hegel
- Martin Heidegger
- Ernest Hemingway
- Hendrik II van Engeland
- Hendrik VII van Engeland
- Hendrik VIII van Engeland
- Henry Moore
- Simon Hantaï
- Katharine Hepburn
- Johann Gottfried von Herder
- Hergé
- Herodes Antipas
- Herodes die Grote
- Herodotos
- John Herschel
- Hieronimus van Stridon
- Cecil Higgs
- Hildegard van Bingen
- Hippokrates
- Alfred Hitchcock
- Adolf Hitler
- E.T.A. Hoffmann
- Katsushika Hokusai
- Homeros
- Robert Hooke
- Dennis Hopper
- Horatius
- John Howard (Amerikaanse akteur)
- Barnard Hughes
- Patrick Hughes (kunstenaar)
- Victor Hugo
- Johan Huizinga
- Alexander von Humboldt
- David Hume
- Friedensreich Hundertwasser
- Christiaan Huygens
I
J
- J. Paul Getty Museum
- Shah Jahan
- Helmut Jahn
- Jakobus I van Engeland
- Jakobus II van Engeland
- Jalal Uddin Rumi
- Henry James
- Jayavarman II
- Thomas Jefferson
- Steve Jobs
- Johan die Blinde
- Pous Johannes Paulus II
- Pous Johannes XXIII
- John Dewey
- Philip Johnson
- Samuel Johnson
- Shirley Jones
- James Joyce
- Julius Caesar
- Justinianus II van Bisantium
K
- Franz Kafka
- Frida Kahlo
- Wassily Kandinsky
- Kano Motonobu
- Immanuel Kant
- Karel die Grote
- Karel die Stoute
- Karel I van Engeland
- Karel II van Engeland
- Karel V
- Karel VI van Frankryk
- Katharina II van Rusland
- Andy Kaufman
- Buster Keaton
- Diane Keaton
- John Keats
- John F. Kennedy
- William Kentridge
- Jack Kerouac
- Omar Khayyám
- Wolf Kibel
- Paul Klee
- Heinrich von Kleist
- Georg Wenzeslaus von Knobelsdorff
- Johann Koch
- Koeblai Khan
- Peter Kolbe
- Käthe Kollwitz
- David Koloane
- Konfusius
- Konstantinos Petrou Kavafis
- Konstantyn VII van Bisantium
- Kores die Grote
- Cornelius Krieghoff
- Akira Kurosawa
L
- Jacques Lacan
- Karl Lagerfeld
- Hugh Lane
- Charles Lanyon
- Denys Lasdun
- Else Lasker-Schüler
- Maggie Laubser
- Charles Laughton
- Charles Laval
- T. E. Lawrence
- Le Corbusier
- Le Roux Smith le Roux
- Francois le Vaillant
- Robert E. Lee
- Spike Lee
- Gottfried Wilhelm Leibniz
- Cornelis Lely
- Wladimir Lenin
- Peter Joseph Lenné
- John Lennon
- Leo VI van Bisantium
- Leopold I van België
- Leopold I, Heilige Romeinse Keiser
- Leopold II, Heilige Romeinse Keiser
- Michail Lermontof
- Mervyn LeRoy
- Claude Lévi-Strauss
- John Frederic Lewis
- Arthur Lasenby Liberty
- Carolus Linnaeus
- John Locke
- Lodewyk IX van Frankryk
- Lodewyk XIII van Frankryk
- Lodewyk XIV van Frankryk
- Lodewyk XVI van Frankryk
- Raymond Loewy
- Michail Lomonosof
- Londense Tower
- Adolf Loos
- Louise van Hesse-Kassel
- Louvre
- Lu Xun
- George Lucas
- Lucius Annaeus Seneca
- Charles Ludlam
- Ludwig Forum vir Internasionale Kuns
- Ludwig von Herterich
- Bernardino Luini
- Martin Luther
- Edwin Lutyens
- David Lynch
- Jean-François Lyotard
M
- Guillaume de Machaut
- Niccolò Machiavelli
- Charles Rennie Mackintosh
- Albertus Magnus
- Wladimir Majakofski
- William Makepeace Thackeray
- Maksim Gorki
- Maksimiliaan I
- Maksimiliaan I van Meksiko
- Nelson Mandela
- Édouard Manet
- Andrea Mantegna
- Mao Zedong
- Louis Maqhubela
- Margaret Bourke-White
- Margrethe II van Denemarke
- Maria I van Skotland
- Maria II van Engeland
- Mariano Fortuny (ontwerper)
- Markus Aurelius
- Daniel Marot
- Martialis
- Ross Martin
- Karl Marx
- Henri Matisse
|
<urn:uuid:f3d09fa8-93d6-4347-94d6-b1ad062eb1f2>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Wikipedia-artikels_met_ULAN-identifiseerders?from=Gu
|
2019-07-17T06:49:43Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525094.53/warc/CC-MAIN-20190717061451-20190717083451-00018.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.864984
| false
|
Marek Grechuta
Marek Grechuta | ||
---|---|---|
Standbeeld van Marek Grechuta | ||
Geboortenaam | Marek Michał Grechuta | |
Geboorte | 10 Desember 1945 Zamość (Pole) | |
Afsterwe | 9 Oktober 2006 Kraków (Pole) | |
Beroep(e) | sanger, komponis | |
Genre(s) | Sung poetry, Progressive rock | |
Instrument(e) | Piano, stem | |
Aktiewe jare | 1970 – 2006 | |
Webwerf | www.marekgrechuta.pl | |
Musiekportaal |
Lewe[wysig | wysig bron]
Grechuta het sedert sy kinderjare klavier gespeel en aan die kunsgimnasium in sy geboortestad gematrikuleer. Teen die middel van die 1960's het hy in Kraków argitektuur begin studeer en hier saam met die komponis Jan Kanty Pawluśkiewicz die kabaretgroep Anawa ("en avant") gestig. Later sou hieruit sy gelyknamige begeleidende musiekgroep ontstaan.
In 1967 het Grechuta sy eerste musikale sukses behaal toe hy die tweede plek by die gewilde studentesangfees in Kraków behaal het. Die kunstenaar het vervolgens sy eerste plate opgeneem en pryse by die belangrikste Poolse musiekfeeste losgeslaan. Saam met sy groep Anawa en veral met een titel, wat deur Kurt Demmler na Duits vertaal is (Wichtig sind Tage, die unbekannt sind) het hy ook in die Duitse Demokratiese Republiek bekendheid verwerf. In 1972 het Grechuta Anawa verlaat om 'n nuwe groep, WIEM, te vorm. Vanaf 1976 het hy 'n dekade lank met die kabaretteater Piwnica pod Baranami in Kraków saamgewerk.
Grechuta het in 1970 met sy vrou Danuta getrou. Uit die huwelik is 'n seun, Lukasz, gebore.
Musikale werk[wysig | wysig bron]
Grechuta se musiek toon invloede van progressiewe rock- en jazzmusiek. 'n Groot deel van sy liedtekste is deur Poolse digters geskryf sodat sy musiek in Pole ook by die genre van gesonge poësie gereken word. Kenmerkend is die spreeksang wat dikwels in sy liedere voorkom, asook invloede van Poolse volksmusiek.
Intussen het 'n aantal Poolse kunstenaars begin om Grechuta se musikale erfenis met hul eie interpretasies te nader. Karol Namysłowski en die filharmoniese orkes van Zamość het 'n simfonie met Grechuta se bekendste treffers in 'n klassieke styl opgeneem.
Diskografie[wysig | wysig bron]
- 1970 Marek Grechuta & Anawa
- 1971 Korowód
- 1972 Droga za widnokres
- 1974 Magia obłoków
- 1977 Szalona lokomotywa
- 1979 Pieśni M. Grechuty do słów Tadeusza Nowaka
- 1981 Śpiewające obrazy
- 1984 W malinowym chruśniaku
- 1987 Wiosna – ach, to ty!
- 1989 Krajobraz pełen nadziei
- 1993 Jeszcze pożyjemy
- 1994 Dziesięć ważnych słów
- 1998 Serce
- 2003 Niezwykłe miejsca
|
<urn:uuid:9f770ae0-f1c6-4244-be76-415e9764b603>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Marek_Grechuta
|
2019-07-17T06:45:19Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525094.53/warc/CC-MAIN-20190717061451-20190717083451-00018.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999088
| false
|
Witkruiswindswael
Witkruiswindswael | ||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Bewaringstatus | ||||||||||||||||
Wetenskaplike klassifikasie | ||||||||||||||||
Binomiale naam | ||||||||||||||||
Apus caffer (Lichtenstein, 1823) |
Die witkruiswindswael (Apus caffer) is 'n windswael. Die voëls behoort aan die genus Apus wat onder die familie van windswaelagtiges (Apodidae) ressorteer. Hulle kom algemeen in Afrika suid van die Sahara voor, maar het ook na Marokko en die suide van Spanje uitgebrei. In Engels staan die voël bekend as white-rumped swift.
Die voël is 'n somerbesoeker aan Suid-Afrika en verkies oop wêreld, dikwels naby water en is gereeld in dorpe en stede. Hulle broei en slaap gewoonlik in die neste van swaeltjies of kleinwindswaels.
Voorkoms[wysig | wysig bron]
Die voël is 14–16 cm groot en weeg 18 tot 20 gram. Die voël is swart met 'n prominente wit keel, redelike lang, diep mikstert en kenmerkende smal wit U op die kruis. Die stert word dikwels toe gehou en lyk dan skerppuntig.
Sien ook[wysig | wysig bron]
- Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
- Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
- Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name
|
<urn:uuid:dc21d17a-2d43-4a0a-ba7d-72ec1c01703b>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Witkruiswindswael
|
2019-07-17T06:46:47Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525094.53/warc/CC-MAIN-20190717061451-20190717083451-00018.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999659
| false
|
Original Research
Argyris and associates' orientations towards learning collectively: Can it be measured through self reports?
Submitted: 24 June 1997 | Published: 24 June 1997
About the author(s)
C. Schmidt, Rand Afrikaans University, South AfricaFull Text:
PDF (7MB)Abstract
Opsomming
Die doel van hierdie studie was om die lewensvatbaarheid daarvan te ondersoek om interaksionele orientasies ten opsigte van kollektiewe leer deur middel van 'n selfverslaggewende instrument te meet. 'n Meetinstrument gegrond op die teoretiese raamwerk van Argyris en genote is gekonstrueer en aan statistiese ontleding onderwerp. 317 nagraadse studente in die fakulteit Ekonomiese en Bestuurswetenskappe aan die Randse Afrikaanse Universiteit het die vraelys voltooi. 'n Faktorontleding het vier tweede-orde faktore opgelewer. Die resultate van die studie blyk statistiese steun aan die aard van die mees algemene interaksionele strategieë, soos beskryf in die literatuur, te lewer. Die implikasies van hierdie bevindinge word bespreek.
Keywords
Metrics
Total abstract views: 2051Total article views: 1868
|
<urn:uuid:58f3c9ce-d943-4827-8f01-2cd175844f8e>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://sajip.co.za/index.php/sajip/article/view/630
|
2019-07-18T11:11:31Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525627.38/warc/CC-MAIN-20190718104512-20190718130512-00178.warc.gz
|
by
|
4.0
|
a_tag
| false
| true
|
{
"abbr": [
"by",
"by"
],
"in_footer": [
true,
false
],
"in_head": [
false,
false
],
"location": [
"a_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"4.0",
"4.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999303
| false
|
Gebruiker:Erik Warmelink
in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation
Jump to search
Taalvaardigheid
af
-1
Hierdie gebruiker het 'n
basiese
begrip van
Afrikaans
.
nds
Disse gebruker hef
Nedersaksisch
as
moerstaal
.
nds-1
Disse Bruker kann
en beten
Plattdüütsch
snacken.
nl
Deze gebruiker heeft
Nederlands
als
moedertaal
.
nl
-3
Deze gebruiker spreekt
uitstekend
Nederlands
.
en
-2
This user is able to contribute with an
intermediate
level of
English
.
de
-1
Dieser Benutzer hat
grundlegende
Deutschkenntnisse
fr
-1
Cette personne peut contribuer avec un niveau
élémentaire
de
français
.
Nog doen
[
wysig
wysig bron
]
Als
Sjabloon:CommonsKategorie-inlyn
zo blijft, is op
Vandalisme
die tweede parameter overbodig.
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Gebruiker:Erik_Warmelink&oldid=708666
"
Kategorieë
:
Gebruiker af
Gebruiker af-1
Gebruiker nds
Gebruiker nds-M
Gebruiker nds-1
Gebruiker nl
Gebruiker nl-M
Gebruiker nl-3
Gebruiker en
Gebruiker en-2
Gebruiker de
Gebruiker de-1
Gebruiker fr
Gebruiker fr-1
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Gebruikerblad
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Druk/eksporteer
Skep boek
Laai af as PDF
Drukbare weergawe
Gereedskap
Skakels hierheen
Verwante veranderings
Gebruikersbydraes
Logboeke
View user groups
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Ander tale
Nedersaksies
Die bladsy is laas op 9 Desember 2010 om 08:25 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:b77c3a2d-a3a2-445a-a303-38261f61b574>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Gebruiker:Erik_Warmelink
|
2019-07-23T11:30:03Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195529276.65/warc/CC-MAIN-20190723105707-20190723131707-00258.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.961505
| false
|
Kuifkophoutkapper
Kuifkophoutkapper | ||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Kuifkophoutkapper in die Selous Wildreservaat in Tanzanië. | ||||||||||||||||
Bewaringstatus | ||||||||||||||||
Wetenskaplike klassifikasie | ||||||||||||||||
Binomiale naam | ||||||||||||||||
Trachyphonus vaillantii Ranzani, 1821 |
Die kuifkophoutkapper (Trachyphonus vaillantii) is 'n voël wat aan die familie van Afrika-houtkappers (Lybiidae) behoort. Hulle kom in oop savannes in Afrika suid van die Sahara voor. In Engels staan die spesie as die Crested barbet bekend.
Die spesie kan maklik aan hul dik snawel en kleurvolle vere uitgeken word. Hierdie klein voëltjie het 'n geel en rooi gesig met 'n klein swart kuifie. Die buik is geel met rooi spikkels, die vlerke is swart met wit spikkels en dit het 'n breë swart band om die nek.
Subspesies[wysig | wysig bron]
- Trachyphonus vaillantii suahelicus - kom voor in Angola, Demokratiese Republiek van die Kongo, Uganda tot Tanzanië, Zambië, Zimbabwe, Malawi en Mosambiek
- Trachyphonus vaillantii vaillantii - kom voor in Angola, Namibië, Botswana, Zimbabwe, Mosambiek en Suid-Afrika.[2]
Sien ook[wysig | wysig bron]
- Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
- Lys van Suid-Afrikaanse voëls (gegroepeer)
- Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name
Verwysings[wysig | wysig bron]
- BirdLife International (2012). "Trachyphonus vaillantii". IUCN Rooilys van Bedreigde Spesies. Weergawe 2012.1. Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur. Besoek op 16 Julie 2012.
- Crested barbet (Trachyphonus vaillantii). Handbook of the Birds of the World. URL besoek op 11 Julie 2018.
|
<urn:uuid:ac208f80-77d8-4226-9654-d94003fb04fc>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kuifkophoutkapper
|
2019-07-23T11:35:51Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195529276.65/warc/CC-MAIN-20190723105707-20190723131707-00282.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998329
| false
|
Bespreking:Jos
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die Jos-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
|
<urn:uuid:78d08e5b-2a46-4723-aa5b-17500a068c5d>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:Jos
|
2019-07-16T00:29:15Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524290.60/warc/CC-MAIN-20190715235156-20190716021156-00466.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999995
| false
|
Bespreking:Ralph Edwards
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die Ralph Edwards-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
|
<urn:uuid:24be234e-f089-46c1-9482-2fdf9ecbbcd0>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:Ralph_Edwards
|
2019-07-16T00:38:52Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524290.60/warc/CC-MAIN-20190715235156-20190716021156-00466.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999965
| false
|
Bloubos
Bloubos | ||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Wetenskaplike klassifikasie | ||||||||||||||||
Binomiale naam | ||||||||||||||||
Diospyros lycioides Desf., 1805 |
Die Bloubos (Diospyros lycioides) is soms 'n klein boom maar kom eerder as 'n geronde, hoë struik voor. Dit kom in bosveld dwarsdeur 'n groot gedeelte van Suider-Afrika voor, maar is afwesig in die sentrale gedeelte van die Kalahari en Mosambiek asook van woestyn en fynbosplantegroei. Die blare is 15 – 17 mm lank en is dig eindstandig gebondel. Die blaarskyf is die breedste in die derde naaste aan die blaarpunt. Die blare is dofgroen met 'n geronde punt en 'n spitslopende basis. Die vrugte is byna bolvormig met vyf blywende kelklobbe wat sterk na agter buig. Identifikasie van die boom kan moeilik wees aangesien daar 'n paar soortgelyke bloubos- en sterappel-spesies is.
Sien ook[wysig | wysig bron]
Bron[wysig | wysig bron]
- Watter Boom is dit? Eugene Moll 2013 ISBN 978 1 77007 832 1
|
<urn:uuid:da4930a5-9532-4c80-8477-4f3ec9ebe907>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bloubos
|
2019-07-16T00:39:17Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524290.60/warc/CC-MAIN-20190715235156-20190716021156-00466.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999721
| false
|
Geskiedenis van die New Age-beweging
Die idee van 'n komende "New Age" is al minstens twee eeue gelede gepropageer deur onder meer die Vrymesselaars en die Rosekruisers (Engels: "Rosicrucians") wat die Franse en Amerikaanse Revolusies ondersteun het. Aleister Crowley, 'n satanis wat homself "Die Groot Dier 666"genoem het, het in 1904 aangekondig dat die 2000-jaar-lange "Era van Horus" aangebreek het wat die Christendom sou vervang en waarvan hy self die hoofprofeet sou wees.
Inhoud
Blavatsky en Koot Hoomi[wysig | wysig bron]
Die oorsprong van die New Age-beweging as sodanig kan egter teruggevoer word na Helena Petrowna Blavatsky (1831–1891), 'n Russiese spiritis en medium wat die esoteriese en okkulte Theosophical Society in 1875 saam met Henry Steele Olcolt gestig het. Volgens Blavatsky het ene "Koot Hoomi" en ander geestelike gidse gereeld aan haar verskyn en geheime aan haar openbaar wat sy in 'n hele reeks boeke neergeskryf het. Vroeg in die twintigste eeu het 'n Engelse spiritis, Alice Bailey (1880–1949), haar in die Verenigde State by die Theosophical Society aangesluit. Bailey, wat Blavatsky se geskrifte bestudeer het en glo ook met Koot Hoomi gekommunikeer het, is later deur 'n ander geestelike gids – Djwal Khul – beveel om 'n aantal boeke te skryf waarin hy deur haar die sogenaamde "New Age-plan" bekend sou maak. Die hooftema van hierdie Plan was die koms van 'n "messias" wat aangehelp moes word deur onder meer verskeie meditasiegroepe te stig. Bailey het uiteindelik 25 boeke geskryf wat vandag steeds as die grondslag van die New Age-beweging beskou word.
Belangstelling in esoteriese kennis groei[wysig | wysig bron]
Met die toenemende gewildheid in die twintigste eeu van die Theosophical Society en ander esoteriese groepe soos die Magnetist Movement, Christian Science,New Thought en die Rosekruisers, is Bailey se leringe en die Plan regoor die Engels-sprekende wêreld verkondig. Kanalisering en ander vorme van spiritisme en die okkulte het ook in gewildheid toegeneem en talle nuwe esoteriese groepe, waaronder verskeie "Vlieënde Piering"-groepe, het in die tweede helfte van die twintigste eeu regoor die Westerse wêreld hul verskyning gemaak.
Sedert die laat-1950's het die leiers van sommige van hierdie groepe eers in Engeland en later ook in die VSA bymekaargekom om die veranderinge wat vir die laaste deel van die twintigste eeu – met die oorskakeling na die Era van die Waterdraer – verwag is, te bespreek. Van die belangrikste punte op hul agenda was voorbereiding vir die verskyning van die "avatar" of "christus" wat die voorganger sou wees vir die aanbreek van die New Age. Later het Anthony Brooke van die Universal Foundation wêreldwyd gereis om kontak te maak met kleiner okkulte en metafisiese groepe en hulle in 'n netwerk van New Age-aanhangers met mekaar te verbind.
Spangler en die Hippie-era[wysig | wysig bron]
Tydens die sogenaamde "Hippie-era" van die 1960's was daar in die Westerse wêreld 'n oplewing van belangstelling in alternatiewe denke en filosofieë. Duisende jongmense het bestaande godsdienstige en sosiale waardes en waarhede bevraagteken en alternatiewe oplossings vir lewensvraagstukke gesoek. Terwyl sommige dwelms gebruik het om ander vlakke van bewussyn te verken, het baie hulle ook tot Oosterse godsdienste en filosofieë – veral variasies van die Hindoeïsme – en die okkulte gewend.
In die 1970's het David Spangler, 'n Amerikaner wat 'n noukeurige studie van Alice Bailey se geskrifte gemaak het en onder meer vir drie jaar by die Findhorn Society in Skotland studeer het, begin om boeke te skryf waarin hy die doelwitte en visie van die New Age-beweging uiteengesit en verduidelik het. Hierdie doelwitte – waaronder persoonlike transformasie, transformasie van die gemeenskap en 'n wêreldwye groei in okkulte wysheid en praktyke – het mettertyd die fokuspunt van New Age-groepe wêreldwyd geword.
Spangler se werk het gehelp om die New Age-doelwitte en -denke onder die algemene publiek se aandag te bring en só te propageer. Ook ander Nuwe Era-groepe het toenemend van die media gebruik gemaak om hul idees te bevorder en in Europa en die VSA het al hoe meer mense met van dié groepe se leringe en doelwitte begin identifiseer. Vir baie "blommekinders" - ontnugter deur die voortslepende menseslagting in Viëtnam en die spanning van die "Koue Oorlog" - was die New Age-filosofieë van liefde, eenheid en broederskap die oplossing vir die wêreld se probleme.
Bloeitydperk in 1980's[wysig | wysig bron]
Gedurende die 1980's het die New Age-beweging 'n bloeitydperk beleef ten spyte daarvan dat die beweging al hoe meer teenkanting begin kry het van veral Evangeliese Christene, wat dit uitgewys het as 'n demoniese sameswering en vervulling van Bybelse profesieë oor die eindtyd. Selfs die feit dat Maitreya, die verwagte avatar of "christus" van die Era van die Waterdraer, nie soos voorspel in 1982 sy verskyning gemaak het nie, kon die ywer kwalik blus.
'n Hoogtepunt was die eerste sogenaamde Harmonic Convergence in 1987, toe honderde New Age-aanhangers wêreldwyd op geselekteerde "gewyde plekke" bymekaargekom het. Hul doel was om saam te fokus op die New Age-doelwitte en sodoende 'n "kollektiewe bewussynsverskuiwing" op die planeet teweeg te bring. Soortgelyke byeenkomste wat onder meer behels het dat "vredespale" op strategiese plekke oor die wêreld geplant is, is later gehou. In dié tyd het die aktrise Shirley MacLaine na vore getree as een van die voorspraakmakers vir die komende New Age.
Die eerste merkbare twyfel oor die komende New Age het egter in 1988 verskyn toe verskeie voorste New Age-aanhangers, waaronder David Spangler self, verklarings uitgereik het waarin hulle erken het dat dit lyk asof die New Age nie werklik sou aanbreek nie. Tydens die 1990's en veral ná die eeuwisseling wat sonder enige noemenswaardige veranderinge verloop het, het baie ander New Age-aanhangers ook hul ywer vir en geloof in die komende "Goue tydperk" verloor.
Ná die New Age[wysig | wysig bron]
Sommige skrywers verwys reeds na die vroeë 21ste eeu as die "tydperk ná die New Age". Hoewel daar nou oënskynlik 'n afname is in die verwagting van 'n komende New Age, beteken dit nie noodwendig 'n afname in alle New Age-praktyke en -denke nie. Tydens die bloeitydperk van die beweging was daar wêreldwyd 'n toename in belangstelling in okkulte praktyke en esoteriese filosofieë. Dit blyk dat hierdie belangstelling voortduur en in die meeste Westerse lande steeds groei. Sommige meen dat die New Age-beweging die pad berei het vir die aanvaarding van veral Neo-Paganisme en dat dié antieke godsdienste besig is om op groot skaal in die Weste te herleef. Intussen is daar ook steeds letterlik honderde of selfs duisende organisasies en groepe wat, ten spyte van die algemene ontnugtering dat die New Age nog nie aangebreek het nie, hulle steeds aktief beywer om die weg te baan vir die verwagte avatar en die komende Goue Era.
|
<urn:uuid:89ecd485-f279-4878-9a83-1a723051d36b>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Geskiedenis_van_die_New_Age-beweging
|
2019-07-16T00:26:13Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524290.60/warc/CC-MAIN-20190715235156-20190716021156-00466.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 1.000003
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Volksmoord" skakel
←
Volksmoord
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Volksmoord
:
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Duitsland
(
← skakels
wysig
)
1904
(
← skakels
wysig
)
15 Desember
(
← skakels
wysig
)
11 Augustus
(
← skakels
wysig
)
Misdaad
(
← skakels
wysig
)
Burundi
(
← skakels
wysig
)
Rwanda
(
← skakels
wysig
)
Somalië
(
← skakels
wysig
)
Konsentrasiekamp
(
← skakels
wysig
)
Miskito
(
← skakels
wysig
)
Armeense volksmoord
(
← skakels
wysig
)
Holocaust
(
← skakels
wysig
)
Bosnië en Herzegowina
(
← skakels
wysig
)
Namibiese volksmoord 1904-1908
(
← skakels
wysig
)
2015
(
← skakels
wysig
)
Thukydides
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Voorbladartikels 2011
(
← skakels
wysig
)
Wedloop om Afrika
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Voorbladartikel week 27 2011
(
← skakels
wysig
)
San-en-Khoi-volksmoordgedenkteken
(
← skakels
wysig
)
Boris Jeltsin
(
← skakels
wysig
)
Internasionale Strafhof
(
← skakels
wysig
)
Politieke filosofie
(
← skakels
wysig
)
Moord
(
← skakels
wysig
)
Ruimtekolonisasie
(
← skakels
wysig
)
Assirië
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Voorbladartikels 2016
(
← skakels
wysig
)
Idris Elba
(
← skakels
wysig
)
Slag van Kessel
(
← skakels
wysig
)
Richard Gere
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Voorbladartikel week 29 2016
(
← skakels
wysig
)
Gukurahundi
(
← skakels
wysig
)
Arameërs
(
← skakels
wysig
)
Khmer Rouge
(
← skakels
wysig
)
Bespreking:Volksmoord
(
← skakels
wysig
)
Zygmunt Bauman
(
← skakels
wysig
)
Jesiede
(
← skakels
wysig
)
Adam LeBor
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Volksmoord
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:a1604ef8-bbf4-4fe8-9427-05235612ed62>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Volksmoord
|
2019-07-17T07:04:18Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525094.53/warc/CC-MAIN-20190717061451-20190717083451-00066.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998948
| false
|
Boekbronne
Jump to navigation
Jump to search
Biblioteke
Suid-Afrika:
- Soek die boek in die Nasionale Biblioteek van Suid-Afrika se katalogus
- Soek die boek in die SEALS Konsortium se biblioteek
- Soek die boek in die Universiteit van Suid-Afrika se biblioteek
- Soek die boek in die Universiteit van die Witwatersrand se biblioteek
- Soek die boek in die Kaapse Hoër Onderwys Konsortium se biblioteek
Wêreldwyd:
- Soek die boek deur WorldCat in jou plaaslike biblioteek se katalogus
Boekwinkels
Suid-Afrika:
Ander lande:
|
<urn:uuid:c447877c-367e-45f8-890e-4b18c1e3e778>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Boekbronne/1843836009
|
2019-07-23T11:29:27Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195529276.65/warc/CC-MAIN-20190723105707-20190723131707-00306.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999935
| false
|
Dankie vir jou belangstelling in Wikipedia. Ons werk hier aan die ideaal van 'n gratis en vrylik beskikbare, vrylik bewerkbare, neutrale en volledige ensiklopedie.
Die Afrikaanse Wikipedia bestaan al sedert Desember 2001 en bevat reeds 82 776 artikels. Vanaf die begin van die projek het die gebruikers 'n aantal riglyne en uitgangspunte vir artikelbewerking en onderlinge samewerking opgestel. Nuwelinge kan hieruit voordeel trek. Jy mag dit behulpsaam vind om van die skakels in hierdie raampie te volg en met die projek vertroud te raak, vóór jy begin bydra. Indien jou vingers jeuk om te eksperimenteer, kan jy gerus ons Sandput besoek: dit is juis vir die rede daar. Uiteindelik wil ons dat al ons gebruikers vry voel om hulle gang te gaan, maar dit doen natuurlik geen kwaad om 'n bietjie houvas te kry voor mens in die diep kant in spring nie! Besoek gerus ook ons Geselshoekie, ons gebruikers staan gereed om hand by te sit, of bloot net hand te skud.
Hierdie bladsy, wat nou op jou skerm staan, is trouens jou persoonlike besprekingsbladsy. Die plek waar ander Wikipediane jou in die toekoms kan kontak en jy hulle dan kan beantwoord. Elke gebruiker het so 'n bladsy. Jy kan dus ook boodskappe op ander gebruikers se besprekingsbladsye los. Sluit boodskappe en besprekings altyd af met ~~~~ of deur op die handtekeningknop in die wysigingsvenster te kliek: sodoende word jou boodskap onderteken met jou gebruikersnaam en die datum en tyd waarop die boodskap voltooi is. Kliek dan as laaste op "Stoor bladsy" om enige bewerkings te stoor.
|
<urn:uuid:e2ba7ce3-d22e-41a5-99d4-46f6b35053f9>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Gebruikerbespreking:Agmon211
|
2019-07-17T07:09:28Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525094.53/warc/CC-MAIN-20190717061451-20190717083451-00090.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999999
| false
|
Kategorie:Baskeland
Jump to navigation
Jump to search
Wikimedia Commons bevat media in verband met Basque Country. |
Subkategorieë
Hierdie kategorie bevat slegs die volgende subkategorie.
|
<urn:uuid:d33c85a7-3ca7-49b9-b928-9e40fb776efe>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Baskeland
|
2019-07-17T06:57:25Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525094.53/warc/CC-MAIN-20190717061451-20190717083451-00090.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.825693
| false
|
Verwante veranderings
Jump to navigation
Jump to search
Tik 'n bladsynaam om veranderinge aan bladsye te sien wat daarvan of daarheen skakel. (Om inskrywings van 'n kategorie te sien, tik Kategorie:Naam van kategorie). Veranderinge aan bladsye op u dophoulys word in vetdruk aangedui.
Lys van afkortings:
- N
- Met die wysiging is 'n nuwe bladsy geskep. (sien ook die lys van nuwe bladsye)
- k
- Hierdie is 'n klein wysiging
- b
- Hierdie wysiging is deur 'n bot gemaak
- D
- Wikidata-wysiging
- (±123)
- Bladsy is met die aantal grepe gewysig
17 Julie 2019
16 Julie 2019
- Gebruiker:K175; 21:53 -17 K175 →Webaanhalings
- Gebruiker:K175; 21:52 +13 K175 →Webaanhalings
- Gebruiker:K175; 21:05 +395 K175 →Webaanhalings: New York Times & Bloomberg
- Gebruiker:K175; 19:55 +447 K175 →Webaanhalings: Genereer verwysings vanaf enige webwerf
- Prins William, Hertog van Cambridge; 08:05 +14 Voyageur Nuwe beeld Etiket: 2017-bronwysiging k
|
<urn:uuid:e45b0f05-3a3f-4596-8008-0f77e9685c3d>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:OnlangseVeranderingsMetSkakels/Kategorie:Bladsye_met_aanhalingsjablone_met_verouderde_parameters
|
2019-07-17T06:48:11Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525094.53/warc/CC-MAIN-20190717061451-20190717083451-00090.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999778
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Norfolkeiland" skakel
←
Norfolkeiland
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Norfolkeiland
:
Wys (vorige 50 |
volgende 50
) (
20
50
100
250
500
).
Kiribati
(
← skakels
wysig
)
Vanuatu
(
← skakels
wysig
)
Guam
(
← skakels
wysig
)
Nieu-Seeland
(
← skakels
wysig
)
Australië
(
← skakels
wysig
)
Nauru
(
← skakels
wysig
)
Lys van hoofstede
(
← skakels
wysig
)
Lys van lande volgens bevolking
(
← skakels
wysig
)
Sjabloon:Lande van Oseanië
(
← skakels
wysig
)
Kategorie:Lande in Oseanië
(
← skakels
wysig
)
Stille Oseaan
(
← skakels
wysig
)
Lys van Internettopvlakdomeine
(
← skakels
wysig
)
Lys van lande
(
← skakels
wysig
)
Fidji
(
← skakels
wysig
)
Hawaii
(
← skakels
wysig
)
Lys van lande volgens oppervlak
(
← skakels
wysig
)
Lys van landskakelkodes
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Geselshoekie/Argief2008
(
← skakels
wysig
)
Queensland
(
← skakels
wysig
)
Lys van nasionale leuses
(
← skakels
wysig
)
Sjabloon:Landdata Norfolkeiland
(
← skakels
wysig
)
Oseanië
(
← skakels
wysig
)
Sjabloon:Navigasie indeling Australië
(
← skakels
wysig
)
Deelstate en gebiede van Australië
(
← skakels
wysig
)
Nieu-Suid-Wallis
(
← skakels
wysig
)
Norfolk-eiland
(aanstuurblad)
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Geselshoekie/Argief2008
(
← skakels
wysig
)
ISO 3166-1
(
← skakels
wysig
)
Wes-Australië
(
← skakels
wysig
)
Kings Park
(
← skakels
wysig
)
James Cook
(
← skakels
wysig
)
Lys van lande volgens kuslynlengte
(
← skakels
wysig
)
Tonga
(
← skakels
wysig
)
Tuvalu
(
← skakels
wysig
)
Palau
(
← skakels
wysig
)
Samoa
(
← skakels
wysig
)
Marshalleilande
(
← skakels
wysig
)
Salomonseilande
(
← skakels
wysig
)
Papoea-Nieu-Guinee
(
← skakels
wysig
)
Gefedereerde State van Mikronesië
(
← skakels
wysig
)
Suid-Australië
(
← skakels
wysig
)
Lys van afhanklike gebiede
(
← skakels
wysig
)
Tasmanië
(
← skakels
wysig
)
Amerikaans-Samoa
(
← skakels
wysig
)
Kokoseilande
(
← skakels
wysig
)
Cookeilande
(
← skakels
wysig
)
Kerseiland
(
← skakels
wysig
)
Frans-Polinesië
(
← skakels
wysig
)
Nieu-Kaledonië
(
← skakels
wysig
)
Wallis en Futuna
(
← skakels
wysig
)
Heard- en McDonaldeilande
(
← skakels
wysig
)
Niue
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 |
volgende 50
) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Norfolkeiland
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:40e719b9-19a3-4209-bee5-db703cf6e1a7>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Norfolkeiland
|
2019-07-17T06:46:54Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525094.53/warc/CC-MAIN-20190717061451-20190717083451-00090.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999419
| false
|
Taupe (kleur)
#483C32 |
Die woord taupe is afgelei van die Franse naamwoord wat "mol" beteken. Die naam het oorspronklik verwys na die gemiddelde kleur van die Franse mol, maar teen die 1940's is die gebruik daarvan uitgebrei om 'n wyer verskeidenheid van skakerings in te sluit.
Volgens die woordeboek van kleur, was die eerste gebruik van "taupe" as 'n kleurnaam in Engels in die vroeë 19de eeu; maar die vroegste verwysing na die kleur in die Oxford English Dictionary, is eers in 1911.
Kleurkoördinate[wysig | wysig bron]
Volgens verskeie kleurskemas word taupe as volg voorgestel:
Model | Koördinate |
---|---|
Heksadesimale kode | #483C32 |
RGB-kleurmodel | (72, 60, 50) |
CMYK | (0, 60, 60, 30) |
HSV | (30°, 17%, 34%) |
Sien ook[wysig | wysig bron]
|
<urn:uuid:957a9553-b9ad-4723-9df8-29f588c76469>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Taupe_(kleur)
|
2019-07-17T07:12:10Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525094.53/warc/CC-MAIN-20190717061451-20190717083451-00090.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999922
| false
|
Improvisasieteater
Improvisasie teater, dikwels ook bekend as provisasie of prov', is 'n vorm van teater, dikwels komedie, wat die meeste van of alles onbeplan en spontaan uitgevoer word: spontane skepping deur die kunstenaars. In sy suiwerste vorm is die dialoog, aksie, storie en die karakters gesamentlik geskep deur die spelers soos die improvisasie ontvou in die huidige tyd, sonder die gebruik van 'n voorbereide, geskrewe teks.
Improvisasie teater bestaan uit 'n verskeidenheid van style van improvisasie komedie, asook sommige nie-komiese teater vertonings. Dit word soms gebruik in rolprente en televisie, beide om karakters en teks te ontwikkel en soms as deel van die finale produk.
Improvisasie tegnieke word dikwels op groot skaal gebruik in drama programme om akteurs op te lei vir die verhoog, film en televisie en kan 'n belangrike deel wees van die repetisie proses. Die vaardighede en prosesse van improvisasie kan egter ook buite die konteks van die uitvoerende kunste gebruik word - Toegepaste Improvisasie. Dit word in klaskamers gebruik as 'n opvoedkundige hulpmiddel en in besighede as 'n manier om kommunikasie-vaardighede, kreatiewe probleemoplossing en ondersteunende spanwerk vermoëns wat gebruik word deur improvisasie, ensemble spelers, te ontwikkel. Dit word soms gebruik in psigoterapie as 'n hulpmiddel om insig te verkry in 'n persoon se gedagtes, gevoelens en verhoudings.
Inhoud
- 1 Geskiedenis
- 2 Improvisasie komedie
- 3 Nie-komiese, eksperimentele, en dramatiese, narratiewe-gebaseerde improvisasie teater
- 4 Die toepassing van improv beginsels in die lewe
- 5 In film-en televisie
- 6 Sielkunde
- 7 Struktuur en proses
- 8 Gemeenskap
- 9 Noemenswaardige bydraers tot die veld
- 10 Sien ook
- 11 Verwysings
- 12 Verdere leesstof
- 13 Eksterne skakels
Geskiedenis[wysig | wysig bron]
Die vroegste goed gedokumenteerde gebruik van improvisasie teater in westerse geskiedenis, is gevind in die Atellan Farce in 391 BC. Vanaf die 16de tot die 18de eeu, het Commedia dell'arte kunstenaars geïmproviseer in die strate van Italië. In die 1890's het toneelspelers en direkteurs soos die Rus Konstantin Stanislavski en die Fransman Jacques Copeau, stigters van die twee hoofstrome van akteursteorie, van wie beide grootliks staat gemaak het op improvisasie tydens toneelspel en repetisie.
Moderne improvisasie[wysig | wysig bron]
Moderne teater improvisasie speletjies het begin as drama oefeninge vir kinders, 'n belangrike deel van drama skoling in die 20ste eeu deels danksy die progressiewe opvoeding beweging onderneem deur John Dewey in 1916. Sommige mense gee aan die Amerikaner, Dudley Riggs, die eer as die eerste vaudeville-akteur wat voorstelle van die gehoor gebruik het om sketse te improviseer op die verhoog. Improvisasie oefeninge is verder ontwikkel deur Viola Spolin in die 1940s, 50s en 60s en gekodifiseer in haar boek, Improvisation For The Theater, die eerste boek wat spesifieke tegnieke gee en improvisasie teater afrig. In die 1970s in Kanada, het Britse toneelskrywer en vervaardiger Keith Johnstone die boek, Impro: Improvisation and the Theatre, geskryf wat sy idees oor improvisasie uitlê en het Theatresports begin, 'n belangrike deel in moderne improvisasie komedie en die inspirasie vir die gewilde televisieprogram Whose Line Is It Anyway? Spolin het die eerste generasie moderne Amerikaanse improviseerders beïnvloed by The Compass Players in Chicago, wat gelei het tot The Second City. Haar seun, Paul Sills tesame met David Shepherd, het The Compass Players begin. Na die ontbinding van The Compass Players, het Paul Sills The Second City begin. Hulle was die eerste georganiseerde geselskappe in Chicago en die moderne Chicago improvisasie komedie beweging het gegroei na hul sukses. Baie van die huidige "reëls" van komedie improv is eerste geformaliseer in Chicago in die laat 1950s en die vroeë 1960s, aanvanklik tussen The Compass Players geselskap, wat vervaardig is deur Paul Sills. David Shepherd het die filosofiese visie van die Compass Players verskaf, terwyl Elaine May die middelpunt was in die ontwikkeling van die plek vir die improvisasies. Mike Nichols, Ted Flicker en Del Close was haar mees gereelde bydraers in dié verband. Toe The Second City sy deure geopen het op 16 Desember 1959, vervaardig deur Paul Sills, het sy moeder, Viola Spolin, opleiding begin met nuwe improvisasies deur 'n reeks klasse en oefeninge wat die hoeksteen gevorm het van moderne improv opleiding. Teen die mid-1960s, is Viola Spolin se klasse oorhandig aan haar protégé, Jo Forsberg, wie Spolin se metodes verder ontwikkel het na 'n een jaar kursus, wat uiteindelik The Players Workshop, die eerste offisiële skool van improvisasie in die VSA geword het. Gedurende dié tyd, het Forsberg baie kunstenaars opgelei wat opgetree het op The Second City verhoog.
Baie van die oorspronklike rolverdeling van Saturday Night Live kom uit The Second City en die franchise het komedie sterre soos Mike Myers, Tina Fey, Bob Odenkirk, Amy Sedaris, Stephen Colbert, Eugene Heffing, Jack McBrayer, Steve Carell, Chris Farley, Dan Aykroyd, en John Belushi opgelewer.
Gedurende dieselfde tydstip het Keith Johnstone se groep, Die Teater Masjien, met sy oorsprong in Londen, deur Europa getoer. Hierdie werk het geboorte gegee aan Theatresports, eers net in geheime werkswinkels en uiteindelik in die publiek toe Johnstone na Kanada verhuis het. Toronto is die tuiste van 'n ryk improv tradisie.
In 1984 het Dick Chudnow (Kentucky Fried Teater) die ComedySportz in Milwaukee, WI gestig. Uitbreiding het begin met die toevoeging van ComedySportz-Madison (WI), in 1985. Die eerste Komedie Liga van Amerika Nasionale Toernooi is gehou in 1988 met 10 spanne wat deelgeneem het. Die liga is nou bekend as die Wêreld Komedie Liga en spog met 'n rooster van 24 internasionale stede.
The Committee teater was aktief in San Francisco in die Noord-Strand gedurende die 1960's. Dit is gestig deur alumni van Chicago se Tweede grootste Stad, Alan Myerson en sy vrou Jessica. Toe The Committee ontbind het in 1972, is drie groot maatskappye gevorm: Die Pitchell Players, The Wing en Improvisation Inc. Die enigste maatskappy wat voortgegaan het met opvoerings is Close se Harold was Improvisation Inc. Sy twee voormalige lede, Michael Bossier en John Elk, het Spaghetti Jam gestig in San Francisco se Old Spaghetti Factory in 1976. waar kort improv en Harolds in 1983 opgevoer is. Stand-up komediante het in dieselfde area by die Intersection for the Arts opgetree en het dikwels daarheen gekom en geluister. In 1979 het Elk kort improv's na Engeland gebring, werkswinkels aangebied by die Jacksons Lane Teater en hy was die eerste Amerikaner om The Comedy Store, London, op te voer bokant 'n Soho ontkleeklub.
Moderne politieke improvisasie se wortels sluit Jerzy Grotowskise werk in in Pole tydens die laat 1950's en vroeë 1960's, Peter Brook se "happenings" in Engeland gedurende die laat 1960's, Augusto Boal se "Forum Teater" in Suid-Amerika in die vroeë 1970's en San Francisco se The Diggers in die 1960's. Sommige van hierdie werke het gelei tot suiwer improvisasie opvoeringsstyle, terwyl ander slegs byvoeg tot die teater woordeskat en was, oor die algemeen avant-garde eksperimente.
Joan Littlewood, 'n Engelse aktrise en vervaardiger wat aktief vanaf die 1930's tot die 1970's was, het gebruik gemaak van improvisasie in die ontwikkeling van verhoogopvoerings. Sy is twee maal suksesvol vervolg omdat sy toegelaat het dat haar akteurs geïmproviseer het vir 'n opvoering. Tot en met 1968, het die Britse wet vereis dat tekste goedgekeur is deur die Heer van Chamberlain se Kantoor. Die departement het ook inspekteurs gestuur om 'n paar optredes by te woon om te verseker dat die goedgekeurde tekste uitgevoer word presies soos goedgekeur.
Rob Wittig en Mark C. Marino het 'n vorm van improv vir aanlyn-teater improvisasie ontwikkel, genaamd netprov. Dié vorm maak staat op sosiale media om gehore te betrek by die skepping van die dinamiese fiktiewe scenario's wat ontwikkel in die huidige tyd.
Improvisasie komedie[wysig | wysig bron]
Moderne improvisasie komedie, soos dit beoefen word in die Weste, val oor die algemeen in twee kategorieë: kort- en langvorm.
Kortvorm improv bestaan uit kort tonele wat gewoonlik saamgestel is van 'n voorafbeplande speletjie, struktuur of idee gedrewe deur 'n voorstel vanuit die gehoor. Baie kortvorm oefeninge is geskep deur Viola Spolin, wat hul teaterspeletjies genoem het, en beïnvloed is deur haar opleiding deur rekreasie speletjie kenner, Neva Boyd. Die kortvorm improv komedie televisiereeks, Whose Line Is It Anyway? het Amerikaanse en Britse kykers bekendgestel aan kortvorm.
Langvorm improv kunstenaars skep dikwels vertonings waarin kort tonele dikwels verweef is deur die storie, karakters of temas. Langvorm vertonings mag die vorm aanneem van 'n bestaande tipe teater, byvoorbeeld 'n vollengte verhoogstuk of Broadway-styl musiekblyspel soos Spontaneous Broadway. Een van die beter bekende langvorm strukture is die Harold, ontwikkel deur ImprovOlympic mede-stigter, Del Close. Vandag bestaan daar baie sulke langvorm strukture. Langvorm improvisasie is veral opgevoer in Chicago, New York Stad, Los Angeles; het 'n sterk teenwoordigheid in Austin, Boston, Minneapolis, Phoenix, Philadelphia, San Francisco, Seattle, Detroit, Toronto, Vancouver, Washington, D.C.; en bou 'n groeiende gevolg in Denver, Montreal, Kansas City, Columbus, New Orleans, Omaha, Rochester en Hawaii. Buite die Verenigde State van Amerika het langvorm improv 'n groeiende teenwoordigheid in die Verenigde Koninkryk, veral in stede soos Londen, Bristol en die Edinburgh Festival Fringe.
Nie-komiese, eksperimentele, en dramatiese, narratiewe-gebaseerde improvisasie teater[wysig | wysig bron]
Ander vorme van improvisasie teater opleiding en optrede tegnieke is eksperimenteel en avant-garde en nie noodwendig bedoel om [Komedie|komies]] te wees nie. Dit sluit uit Playback Theatre en Theatre of the Oppressed, die Poor Theatre, die Open Theatre, om 'n paar te noem.
The Open Theatre is in New York Stad gestig deur 'n groep van die voormalige studente van die waarnemende onderwyser Nola Chilton, en het kort daarna deur die vervaardiger Joseph Chaikin, voorheen van The Living Theatre en Peter Feldman. Hierdie avante-garde teater groep ondersoek politieke, artistieke en sosiale kwessies. Die maatskappy ontwikkel werk deur middel van 'n improvisasie proses uit Chilton en Viola Spolin en skep bekende oefeninge soos "klank en beweging" en "transformasie" en sodoende het radikale vorme en tegnieke ontstaan wat te wagte was of was tydelik met Jerzy Grotowski se "arm teater" in Pole.[1]Sjabloon:Ifsubst Gedurende die sestigerjare het Chaikin en die Oop Teater volledige teater produksies ontwikkel met niks behalwe die akteurs, 'n paar stoele en 'n kaal verhoog, die skep van 'n karakter, tyd en plek deur middel van 'n reeks van transformasies wat die akteurs fisies ontdek het deur improvisasies.
Lang, dramatiese en verhaal-gebaseerde improvisasie is goed gevestig teen die weskus by maatskappye soos San Francisco se BATS Improvisasie. Hierdie formaat kan vir vollengte-toneelstukke en musiekblyspele geskep word improvisationally.
Die toepassing van improv beginsels in die lewe[wysig | wysig bron]
Baie mense wat improv studeer het, het opgemerk dat die leerbeginsels van improv baie bruikbaar is, net nie op die verhoog nie, maar in die daaglikse lewe. Byvoorbeeld, Stephen Colbert het in 'n aanvangspraatjie gesê, Wel, jy gaan nou met die grootste improvisasie van almal begin. Sonder enige teks. Met geen idee wat gaan gebeur nie, dikwels met mense en plekke wat jy nog nooit vantevore gesien het nie. Jy is nie in beheer nie. So sê "ja". As jy gelukkig is, sal jy mense vind wat terug "ja" sal sê. In haar boek, Bossypants, lys Tina Fey verskeie improv reëls wat van toepassing is in die werksplek. Daar is heelwat belangstelling om lesse van improv na die korporatiewe wêreld te bring. In 'n New York Times artikel getiteld, "Can Executives Learn to Ignore the Script?", merk Stanford professor en skrywer, Patricia Ryan Madson op dat, "uitvoerende bestuur en ingenieurs mense in ondersteuning benodig om ja te sê in hul eie stem. So dikwels is die stelsels wat ons in plek gesit het om ons veilig te hou, ook dit wat ons weerhou van ons kreatiewe self."
In film-en televisie[wysig | wysig bron]
Baie vervaardigers gebruik improvisasie tydens die skep van beide hoofstroom en eksperimentele rolprente. Baie stilrolprentvervaardigers soos Charlie Chaplin en Buster Keaton het improvisasie gebruik in die maak van hul films en kwinkslae ontwikkel tydens die verfilming en dan die storielyn aangepas om daarby aan te sluit. Die Marx broers was welbekend om af te wyk van die teks wat hul ontvang het, hul na goedvinde (ad lib) het dikwels deel geword van die standaard roetine en hul weg gevind in die films. Baie mense het onderskeid getref tussen na goedvinde (ad-libbing) en improvisasie.
Die Britse regisseur Mike Leigh maak algemeen gebruik van improvisasie in die skepping van sy films, insluitend om belangrike oomblikke in die karakters se lewens te improviseer wat nie eers verskyn in die film nie. This Is Spinal Tap en ander spotdokumentêre films van die vervaardiger Christopher Gas is geskep met 'n mengsel van geskrewe en spontane materiaal en Blu in the Face is 'n 1995 komedie vervaardig deur Wayne Wang en Paul Auster wat deels geskep is deur improvisasie tydens die verfilming van Smoke.
Sommige van die bekendste Amerikaanse film vervaardigers wat bekend is vir hul gebruik van improvisasie in hul werk met akteurs is John Cassavetes, Robert Altman, Christopher Guest en Rob Reiner. Improv komedie tegnieke wat ook in televisie en stand-up komedie in trefferreekse soos HBO se televisieprogram, Curb Your Enthusiasm, vervaardig deur [Larry David], die VK Channel 4 en ABC televisiereeks Whose Line Is It Anyway (en die opvolg Drew Carey se Green Screen Showen Drew Carey's Improv-A-Ganza), Nick Cannon se improv komedieprogram Wild 'N Out en Thank God You're Here. In Kanada is die reeks Train 48 geïmproviseer van tekste wat 'n minimale uitleg van elke toneel gehad het en die komediereeks This Sitcom Is...Not to Be Repeated het dialoog geïnkorporeer wat uit 'n hoed getrek is gedurende 'n episode. The Amerikanse programw Reno 911! het ook geïmproviseerde dialoog bevat gebasseer op 'n storielyn uitleg. Fast and Loose is 'n improvisasie speletjiesprogram, baie soos Whose Line Is It Anyway? Die BBC se sitcoms Outnumbered en The Thick of It het ook geïmproviseerde elemente bevat.
Sielkunde[wysig | wysig bron]
In die sielkunde van bewustheid het Eberhard Scheiffele die aangepaste toestend van bewustheid verken deur toneelspelers en improviseerders in sy wetenskaplike werk; Acting: an altered state of consciousness.[1] Volgens G. William Farthing in The Psychology of Consciousness ːComparative Study, tree akteurs 'n veranderde fase van bewustheid binne. Toneelspel word gesien as om die 14 dimensies van veranderde subjektiewe ondervindings wat ASC kenmerk volgens Farthing, naamlik: aandag, persepsie, verbeelding en fantasie, innerlike stem, geheue, hoër denkproses, betekenis of betekenis van ondervindings, tyd ondervinding, emosionele gevoelens en uitdrukking, vlak van opwekking, selfbeheer, ontvanklikheid, liggaamsbeeld en 'n besef van persoonlike identiteit. In die groeiende veld van Drama Terapie, is psigodramatiese improvisasie tesame met ander tegnieke wat vir Drama Terapie ontwikkel is, omvattend gebruik. Die "Ja, en" reël word vergelyk met Milton Erickson se aanwendingsproses en tot 'n verskeidenheid aanvaardings-gebasseerde psigoterapieë. Improv opleiding word aanbeveel vir paartjie terapie en terapeut opleiding en daar word gespekuleer dat improv opleiding behulpsaam mag wees in sekere gevalle van sosiale angsawykings.
Struktuur en proses[wysig | wysig bron]
Improvisasie teater laat dikwels 'n interaktiewe verhouding met die gehoor toe. Improv groepe vra dikwels die gehoor vir voorstelle as 'n bron van inspirasie, 'n manier om die gehoor betrokke te kry en as 'n manier om te bewys dat die teks nie geskryf is nie. Dit is soms daarop gemik om die meesters van die kuns, wie se optredes so gedetailleerd vir kykers kan voorkom dat kykers kan vermoed dat die tonele beplan is.Vir die geïmproviseerde tonele om suksesvol te wees, moet die betrokke improviseerders saamwerk om die parameters en aksie van die tonele te bepaal in 'n proses van gesamentlike skepping. Met elke gesproke woord of aksie in die toneel, maak 'n improviseerder 'n offer, bedoelende dat hy of sy die element van die realiteit in die toneel definieër. Dit mag insluit om 'n ander karakter 'n naam te gee, 'n verhouding of area te identifiseer of om mimiek te gebruik om die fisiese omgewing te definieër. Hierdie aktiwiteite staan ook bekend as endowment. Dit is die verantwoordelikheid van die ander improviseerders om aanbod te aanvaar van mede-kunstenaars; om dit nie te doen nie, staan ook bekend as blokkering, negation, of denial, wat gewoonlik die ontwikkeling van 'n verhoed. Sommige kunstenaars mag doelbewus blokkeer (of om weg te breek van 'n karakter) vir komiese effek - dit staan bekend as gagging - maar oor die algemeen verhoed dit die toneel om te vorder word met afkeur aanskou deur baie improviseerders. 'n Aanbod wat aanvaar is word gewoonlik vergesel deur 'n nuwe aanbod, dikwels deur voort te bou op 'n vorige een; improviseerders verwys na dié proses as "Ja, en..." en word beskou as die hoeksteen van die improvisasie tegniek. Elke nuwe brokkie inligting wat bygevoeg word, help die improviseerders om hul karakters te verfyn en versnel die aksie van die toneel. Die " Ja, en..." reël is van toepassing op 'n vroeër stadium in die toneel, aangesien dit in dié fase is dat 'n "basis (of gedeelde) realiteit" vasgestel word om later geherdefinieër te word deur "as (dit is waar), toe (wat anders kan ook waar wees)" wat die toneel beweeg van toneel na komedie, soos verduidelik in die 2013 handleiding deur die Upright Citizens Brigade members. Die onvoorgeskrewe natuur van improv impliseer ook geen voorafgestelde kennis oor die props wat in die toneel gebruik kan word. Improv maatskappye mag 'n aantal toegangbare props gebruik wat beskikbaar is op kort kennisgewing, maar baie improviseerders vermy props en is ten gunste van die oneindige moontlikhede beskikbaar deur mimiek. In improv staan dit algemeen bekend as 'space object work' of 'space work', nie 'mimiek' nie en die props en areas geskep deur die tegniek, as 'space objects' geskep deur of 'space substance,' ontwikkel as 'n tegniek deur Viola Spolin. Soos met alle improv aanbiedinge, word improviseerders aangemoedig om geldigheid en deurlopendheid van die verbeeldingsomgewing gedefinieër deur hulself en hul mede-kunstenaars, te respekteer; dit beteken byvoorbeeld om nie deur die tafel te loop of "wonderbaarlik" 'n paar koeëlwonde van 'n improviseerder se vuurwapen oorleef nie.
Daar mag van improviseerders verwag word om 'n verskeidenheid rolle te vertolk sonder enige voorbereiding, hulle moet in staat wees om vinnig karakters te skep fisiek, met gebare, aksente, stemveranderinge of ander tegnieke soos vereis deur die situasie. Die improviseerder mag gevra word om 'n karakter te vertolk van 'n ander ouderdom of geslag. Karakter motiverings is 'n baie belangrike eienskap van suksesvolle improv tonele en improviseerderd moet daarom probeer om op te tree volgens die objektiewe wat hul glo hul karakter benodig.
Gemeenskap[wysig | wysig bron]
Baie teater geselskappe is gewy aan die aanbieding van improvisasie optredes en die groei van die improv gemeenskap deur middel van hul opleiding sentrums.
Bykomend tot die vir-wins-teater geselskappe, is daar baie kollege-gebaseerde improv groepe in die Verenigde State van Amerika en regoor die wêreld.
In Europa is die spesiale bydrae tot die teater van die abstrakte, die realiteit, die irrasionele en die onderbewussyn deel van die stadium tradisie vir eeue. Vanaf die 1990's af is 'n groeiende aantal van die Europese Improv groepe ingestel om spesifiek die moontlikhede wat aangebied word te verken, deur die gebruik van die abstrakte in geïmproviseerde opvoering, insluitend dans, beweging, klank, musiek, masker werk, beligting en so aan. Hierdie groepe is nie geïnteresseerd in komedie nie, as 'n tegniek of as 'n effek, maar eerder in die uitbreiding van die improv genre so te inkorporeer tegnieke en benaderings wat lank reeds 'n wettige deel van die Europese teater.
Noemenswaardige bydraers tot die veld[wysig | wysig bron]
Sommige van die belangrikste figure in die ontwikkeling van die improvisasie-teater is Viola Spolin en haar seun Paul Plate, stigter van Chicago se befaamde Second City geselskap en skepper van die Theatre sports en Del Close, ImprovOlympic (saam met Charna Halpern) en skepper van'n gewilde lang improv-formaat bekend as The Harold. Ander bydraers sluit in Keith Johnstone, die Britse onderwyser en skrywer van Impro, wat die stigter van die Teater Masjien en wie se leerstellings die grondslag vorm van die gewilde kortvorm Theatresports formaat is, Dick Chudnow, stigter van ComedySportz wat sy familie-vriendelike formaat ontwikkel het van Johnstone se Theatersports, en Bill Johnson, skepper/vervaardiger van The Magic Meathands, wat tussen die konsep van "Commun-edy Uitreik" deur die aanpassing van optredes aan nie-tradisionele gehore, soos die haweloses en pleegkinders is. David Shepherd, tesame met Paul Sills, het The Compass Players in Chicago geskep. Shepherd was vasbeslote om 'n ware "mense teater" te ontwikkel en het gehoop om politieke drama na die veekraal te bring. The Compass het in verskeie vorme en gemeenskappe gespeel in baie stede insluitende New York en Hyannis, na die stigting van The Second City. 'n Paar Compass lede was ook stigterslede van The Second City. In the 1970s het Shepherd begin eksperimenteer met groep-vervaardigde videos. Hy is die skrywer van "That Movie In Your Head", oor dié werk. In the 1970s, het David Shepherd en Howard Jerome die Improvisational Olympics geskep, 'n formaat vir kompetisie gebasseer op improv. The Improv Olympics is die eerste maal vertoon by Toronto se Homemade Theatre in 1976 en duur voort as die Canadian Improv Games. In the Verenigde State, is die Improv Olympics later vervaardig deur Charna Halpern onder die naam, "ImprovOlympic" en nou as "IO"; IO bestuur opleidingssentrums en teaters in Chicago en Los Angeles. By IO het Halpern Shepherd se "Time Dash" speletjie gekombineer met Del Close se "Harold" speletjie; die hersiende formaat vir die Harold het 'n fundamentêle struktuur geword in die ontwikkeling van moderne langvorm improvisasie.
In 1975 het Jonathan Fox die Playback Theatre gestig, 'n vorm van geïmproviseerde gemeenskap teater wat dikwels nie komies is nie en stories herspeel soos gedeel deur lede van die gehoor.
Die Groundlings is 'n gewilde en invloedryke improvisasie teater en opleiding sentrum in Los Angeles, Kalifornië. Gary Austin, stigter van Die Groundlings, gaan voort om improvisasie te leer regoor die land, met die fokus veral in Los Angeles. Hy is wyd geprys as een van die grootste waarnemende onderwysers in Amerika. Sy werk is gegrond op die lesse wat hy geleer het as 'n improvisator by The Committee met Del Close, sowel as in sy ervarings as eerste vervaardiger van Die Groundlings. Die Groundlings word dikwels gesien as die Los Angeles opleidingsgrond vir die "tweede generasie" van improvisasie, of improv kenners en geselskappe. Stan Wells het die "Klap-In" styl van die lang improvisasie ontwikkel en later die gebruik van hierdie as die basis vir sy eie teater, The Empty Stadium, wat op sy beurt verskeie geselskappe laat gebruikmaak het van hierdie styl.
In die laat 1990's,het Matt Besser, Amy Poehler, Ian Roberts, en Matt Walsh die stigter van die Upright Citizens Brigade Theatre in New York en later in Los Angeles, elk met 'n gepaardgaande improvisasie/skets komedie skool. In September 2011 het die UCB geopen en 'n derde teater in New York Stad se Oos-Dorp, bekend as UCBeast.
Gunter Lösel het die bestaande improvisasie teater teorieë (van Moreno, Spolin, Johnstone en Close), dit gestruktureer en 'n algemene teorie geskryf van improvisasie teater.
Sien ook[wysig | wysig bron]
- Busking
- Guerrilla-teater
- Improvisasie
- Lys van improvisasie teater maatskappye
- Lys van improvisasie teater feeste
- Speel Teater
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Povinelli, Daniel J. "On the possibilities of detecting intentions prior to understanding them" (PDF). In B. Malle, D. Baldwin, & L. Moses (eds.), Intentions and Intentionality: Foundations of Social Cognition. MIT Press 2001. Geargiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 2007-03-20.
Verdere leesstof[wysig | wysig bron]
- Abbott, John. 2007. The Improvisation Book. London: Nick Hern Books. ISBN 978-1-85459-961-2978-1-85459-961-2.
- Besser, Matt; Ian Roberts, Matt Walsh. 2013. The Upright Citizens Brigade Comedy Improvisation Manual, Comedy Council of Nicea, ISBN 978-0989387804978-0989387804
- Charna Halpern, Del Close, Kim Howard Johnson. 1994. The Truth in Comedy - The Manual for Improvisation Meriwether Pub Ltd. ISBN 15660800371566080037
- Coleman, Janet. 1991. The Compass: The Improvisational Theatre that Revolutionized American Comedy. Chicago: University Of Chicago Press.
- Dudeck, Theresa Robbins. 2013. "Keith Johnstone: A Critical Biography." London: Bloomsbury. ISBN 97814081832749781408183274.
- Hauck, Ben. 2012. Long-Form Improv: The Complete Guide to Creating Characters, Sustaining Scenes, and Performing Extraordinary Harolds. New York: Allworth Press, 2012. ISBN 15811598111581159811.
- Johnstone, Keith. 1981. Impro: Improvisation and the Theatre Rev. ed. London: Methuen, 2007. ISBN 0-7136-8701-00-7136-8701-0.
- Koppett, Kat. 2011. "Training to imagine practical improvisational theatre techniques to enhance creativity, teamwork, leadership, and learn." Stylus Publishing.
- Lösel, Gunter. 2013. Das Spiel mit dem Chaos - Zur Performativität des Improvisationstheaters transcript. ISBN 978-3-8376-2398-7978-3-8376-2398-7
- Ryan Madson, Patricia. 2005. "Improv Wisdom: Don't Prepare, Just Show Up" New York: Bell Tower. ISBN 1-4000-8188-21-4000-8188-2
- Nachmanovitch, Stephen. 1990. Free Play: Improvisation in Life and Art New York: Penguin-Tarcher. ISBN 0-87477-631-70-87477-631-7.
- Spolin, Viola. 1967. Improvisation for the Theater. Third rev. ed. Evanston, Il.: Northwestern University Press, 1999. ISBN 0-8101-4008-X0-8101-4008-X.
- Weiner Wally. 2009. "Improv: about gay sex" Volume 1
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
- Versameling van improv speletjies
- Hoe om te improviseer stand-up komedie, Bedraad verenigde KONINKRYK, 11 April 2014
- Hoe Om'n Beter Improvisator, 'n opstel deur Daniel Grys Goldstein wat lê'n grondslag vir improvisasie.
- Improvisasie: die Oorspronklike Oorlewing Instrument, 'n opstel deur Brad Fortier skakel evolusie van die mensdom met die etiek van improvisasie.
- Wiki oor improvisasie teater (oefeninge en speletjies)
- Fundamentele Improv Beginsels.
- Improvisasie Komedie vir die Angs.
- Groep Verstand en Intuïsie met Improvisasie.
- Toegepas Improv Netwerk - jaarlikse internasionale konferensie oor die gebruik van improvisasie, off-stadium, in besigheid, onderwys, en die lewe
- Akademiese Literatuur Oorsig van Improvisasie Teater Opleiding in die Werkplek
|
<urn:uuid:d1b8c700-1735-4e75-a682-4058df0d7b8a>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Improvisasieteater
|
2019-07-18T11:23:24Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525627.38/warc/CC-MAIN-20190718104512-20190718130512-00250.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999713
| false
|
Bill J. van Niekerk
Lewe en werk[wysig | wysig bron]
Bill J. van Niekerk is op 4 Mei 1921 gebore en word groot in die Wes-Transvaal. Hy studeer verder aan die Universiteit van Stellenbosch, waar die bekende skrywer P.J. Schoeman een van sy lektore is en ’n lewenslange vriendskap tussen hulle ontstaan. In Schoeman se boeke word na hom verwys as Bill. Rondom die jare van die Tweede Wêreldoorlog is Schoeman kommandant van ’n kommando in die Ossewabrandwag, met Van Niekerk sy lyfwag[1] Vir jare werk hy in Johannesburg, maar die veld se roep is te sterk en hy bedank sy werk om vir hom ’n veeplasie naby Namutoni in Suidwes-Afrika te koop. In 1953 trou hy met Anneke Rossouw en hulle vestig hulle met hulle kinders in Pretoria. Hy behaal sy Meestersgraad en is dan vanaf 1963 as dosent in die Departement Volkekunde aan die Universiteit van Suid-Afrika verbonde, waar hy mettertyd tot professor bevorder word. Vir geruime tyd doen hy regsnavorsing onder die Tswana. Sy vrou was hoofsaaklik verantwoordelik vir die ontdekking van 'n interessante argeologiese werkplaas te Kolobeng in Botswana. Later trou hy met Susan de Wit (néé Saaiman). Op 2 Februarie 2001 is hy oorlede.
Skryfwerk[wysig | wysig bron]
Sy “Ver is die swerwer se horison”[2] speel in Suidwes-Afrika af en bevat verhale, sketse en anekdotes oor die veld en die dierelewe in Namibië, waarin hy veral die atmosfeer en stemming in die natuur oproep.[3] Van die mees geslaagde sketse in die bundel handel oor die inwoners van hierdie gebied, die San en die inheemse swart volke.
Publikasies[wysig | wysig bron]
Jaar | Publikasies |
---|---|
1964 | Ver is die swerwer se horison |
Bronne[wysig | wysig bron]
Boeke[wysig | wysig bron]
- Kannemeyer, J.C. “Geskiedenis van die Afrikaanse literatuur 2” Academica, Pretoria, Kaapstad en Johannesburg Eerste uitgawe Eerste druk 1983
- Schoeman, P.J. “Geliefde ou Afrika-vriende 2” Perskor-Uitgewery Johannesburg Eerste uitgawe 1976
- Van Coller, H.P. (red.) “Perspektief en Profiel Deel I” J.L. van Schaik-Uitgewers Pretoria Eerste uitgawe 1998
- Van Niekerk, Bill J. “Ver is die swerwer se horison” Voortrekkerpers Beperk Johannesburg Sesde druk 1971
Resensies[wysig | wysig bron]
- Sien Bill J. van Niekerk se voorwoord tot P.J. Schoeman se “Geliefde ou Afrika-vriende 2”
- Kromhout, Jan “Die Transvaler” 31 Mei 1965
- P.M. “Die Volksblad” 22 April 1965
|
<urn:uuid:fa9d337b-2af9-4a72-84ad-c1b87e26f6fb>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bill_J._van_Niekerk
|
2019-07-19T17:25:01Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526324.57/warc/CC-MAIN-20190719161034-20190719183034-00410.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 1.000001
| true
|
Bespreking:Chondriet
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die Chondriet-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
|
<urn:uuid:e745d5f0-74f8-414b-aca7-6bc0b86e68a9>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:Chondriet
|
2019-07-21T01:06:22Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526799.4/warc/CC-MAIN-20190720235054-20190721021054-00010.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999979
| false
|
Doretta Morrow
Jump to navigation
Jump to search
Doretta Morrow | |
Geboortenaam | Doretta Marano |
---|---|
Geboorte | 27 Januarie 1928 |
Nasionaliteit | Amerikaans |
Sterfte | 28 Februarie 1968 (op 40) |
Kinders | 1 |
Beroep(e) | Aktrise |
Internet-rolprentdatabasis-profiel |
Doretta Morrow (27 Januarie 1928 – 28 Februarie 1968) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rol in die rolprent Because You're Mine (1952).
Filmografie[wysig | wysig bron]
Rolprente[wysig | wysig bron]
- 1952: Because You're Mine
Televisiereekse[wysig | wysig bron]
- 1948: The Earl Wrightson Show
Televisierolprente[wysig | wysig bron]
- 1949: The Robert Q. Lewis Christmas Show
- 1956: The Adventures of Marco Polo
|
<urn:uuid:8b6594a4-6675-46db-a40f-b7656c48e090>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Doretta_Morrow
|
2019-07-21T00:53:52Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526799.4/warc/CC-MAIN-20190720235054-20190721021054-00010.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.991272
| false
|
Hierdie kategorie bevat die volgende 2 subkategorië, uit 'n totaal van 2.
Hierdie kategorie bevat slegs die volgende bladsy.
|
<urn:uuid:40f333b9-6350-4d47-b657-cd1fb5c58a5a>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:1848
|
2019-07-21T00:22:03Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526799.4/warc/CC-MAIN-20190720235054-20190721021054-00010.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999958
| false
|
Meksikostad
Meksikostad | |
---|---|
Kaart | Wapen |
Vlag | |
Land | Meksiko |
Deelstaat | Distrito Federal |
Koördinate | |
Stigting van México-Tenochtitlan | 13 Maart 1325[2] |
Stigting van Meksikostad | 13 Augustus 1521[3] |
Stigting van die Federale Distrik | 18 November 1824[4] |
Oppervlakte: | |
- Totaal | 1 485 vk km[5] |
Hoogte bo seevlak | 2 240-3 930 m[6] |
Bevolking: | |
- Totaal (2015) | 8 918 653[7] |
- Bevolkingsdigtheid | 6 000/vk km |
- Metropolitaanse gebied | 20 900 000[8] |
Tydsone | CST (UTC -6) |
Somertyd | CDT (UTC -5) |
Klimaat | |
- Tipe | Subtropiese klimaat |
- Gemiddelde jaarlikse temperatuur | 16 °C |
- Gem. temp. Januarie/Julie | 13 / 19,5 °C |
- Gemiddelde jaarlikse neerslae | 832 mm |
Burgemeester | Claudia Sheinbaum |
Amptelike Webwerf | df.gob.mx |
Meksikostad of Mexikostad (Spaans: Ciudad de México, [sjuˈðað ðe ˈmexiko], ; afgekort: CDMX) is die hoofstad en grootste stad van Meksiko, wat nie deel uitmaak van een van die 31 Meksikaanse deelstate nie, maar in die Federale Distrik geleë is. Die stad is die setel van die federale magte van Meksiko[9] en dié land se belangrikste politieke, kulturele, opvoedkundige en finansiële sentrum. Die bynaam is La Ciudad de los Palacios (“die stad van paleise”), so genoem deur die Duitse natuurkundige Alexander von Humboldt, wat die stad in die 19de eeu besoek het.
As 'n alfa-wêreldstad[10] is Meksikostad een van Noord-Amerika se belangrikste finansiële sentrums.[11] Dit is geleë in die vallei van Meksiko (Valle de México), 'n groot vallei in die hoë plato by die sentrum van Meksiko, op 'n hoogte van 2240 meter bo seevlak. Die stad bestaan uit 16 munisipaliteite (Spaans: alcaldías).
Die stad het in 2015 'n bevolking van 8 918 653 en sowat 20 900 000 in die metropolitaanse gebied gehad en beslaan 'n oppervlakte van 1 485 km². Meksikostad is aldus die vyfde grootste agglomerasie ter wêreld, die grootste metropolitaanse gebied in die Westelike Halfrond en die grootste Spaanssprekende stad ter wêreld.[12]
Groter Meksikostad het 'n bruto binnelandse produk (BBP) van VS$411 miljard in 2011 gehad en is dus die agtste rykste metropolitaanse gebied ter wêreld.[13] Die stad is verantwoordelik vir die opwekking van 21% van Meksiko se bruto binnelandse produk en die metropolitaanse gebied is verantwoordelik vir 34% van die totale bruto nasionale produk (BNP) van dié land.[14] As 'n onafhanklike stadstaat kon Meksikostad, in 2013, die vyfde grootste ekonomie in Latyns-Amerika gewees het, vyfkeer groter as Costa Rica en omtrent so groot soos Peru.[15]
México-Tenochtitlan is op 13 Maart 1325 deur Asteke onder Ténoch gestig en het sedertdien as die hoofstad van die Asteekse Ryk gedien. Die huidige stad is op 13 Augustus 1521 deur Spanjaarde onder Hernán Cortés op die ruïnes van Tenochtitlan as México Tenochtitlán, sedert 1585 La Ciudad de México (Meksikostad), gestig. Vanaf 1521 tot 1821 het Meksikostad as hoofstad van die Vise-Koninkryk Nieu-Spanje gedien en was een van die belangrikste politieke, administratiewe en finansiële sentrums van die Spaanse Ryk.[16] Die stad is sedert 1821 die hoofstad van Meksiko en die Federale Distrik (Distrito Federal) is ná die Meksikaanse Onafhanklikheid van 1821 op 18 November 1824 gestig.
Ná jare se eise vir groter politieke selfbeskikking, is inwoners die reg gegee om die regeringshoof en die verteenwoordigers van die eenkamerparlement deur 'n burgerstemming in 1997 direk te verkies. Sedertdien het die linkse Party van die Demokratiese Rewolusie (PRD) albei beheers.[17] In onlangse jare het die plaaslike regering 'n rits van liberale beleid ingevoer, soos aborsie-op-aanvraag, 'n beperkte vorm van genadedood, egskeidings en selfdegeslaghuwelike.
Op 29 Januarie 2016 het Meksikostad opgehou om die "Federale Distrik" genoem te word (Spanish: Distrito Federal of D.F.) en is nou amptelik bekend as Ciudad de México (of CDMX). Meksikostad is nou in oorgang om dié land se 32ste federale entiteit te word wat dit 'n vlak van outonomie vergelykbaar met dié van 'n staat gee.[18] 'n Klousule in die Grondwet van Mexiko verhoed egter dat dit 'n deeltaat word, aangesien dit die plek van mag in dié land is, tensy die hoofstad van dié land elders verskuif word.[19]
Die historiese stadsentrum van Meksikostad is saam met die "swemmende tuine" (Chinampa) van Xochimilco in 1987 en die sentrale kampus van die Nasionale Outonome Universiteit van Meksiko in 2007 deur Unesco as wêrelderfenisgebied gelys. Meksikostad het tussen 12 en 27 Oktober 1968 die Spele van die XIXde Olimpiade gehuisves, die eerste Olimpiese Spele in Latyns-Amerika, maar dit is deur baie gewelddadige onluste soos studenteproteste begelei.
Verwysings[wysig | wysig bron]
- ( Agren, David (29 Januarie 2016). ) "Mexico City officially changes its name to – Mexico City". The Guardian. Besoek op 13 Oktober 2018.
- ( ) "Secretaría de Relaciones Exteriores – México". Sre.gob.mx. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 September 2005. Besoek op 23 Januarie 2014.
- ( ) "De la Colonia / 13 agosto de 1521: rendición de México-Tenochtitlan". Redescolar.ilce.edu.mx. Besoek op 23 Januarie 2014.
- ( ) "Conmemora la SecretarĂa de Cultura el 185 Aniversario del Decreto de CreaciĂłn del Distrito Federal". Cultura.df.gob.mx. Besoek op 23 Januarie 2014.
- ( ) "Resumen". Cuentame INEGI. Besoek op 23 Januarie 2014.
- ( ) "Relieve". Cuentame INEGI. Besoek op 23 Januarie 2014.
- ( ) "Encuesta Intercensal 2015" (PDF). Geargiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 10 Desember 2015. Besoek op 8 Desember 2015.
- ( ) "Mexico Demographics Profile 2018". Besoek op 13 Oktober 2018.
- ( ) "Artículo 44" (PDF). Constitución Política de los Estados Unidos Mexicanos. Besoek op 23 Januarie 2014.
- ( Foreign Policy (2008). ) "The 2008 Global Cities Index". Besoek op 23 Januarie 2014.
- ( ) "WFE – Member Exchanges". World-exchanges.org. 8 April 2003. Besoek op 23 Januarie 2014.
- ( ) Verenigde Nasies (2007). "World Urbanization Prospects". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 31 Julie 2007. Besoek op 23 Januarie 2014.
- ( ) Global MetroMonitor | Brookings Institution Geargiveer 4 Junie 2013 op Wayback Machine. Brookings.edu. Besoek op 12 April 2014.
- ( ) "Mexico City GDP as compared with national GDP". Besoek op 23 Januarie 2014.
- ( Parish Flannery, Nathaniel. ) "Mexico City Is Focusing On Tech Sector Development". Forbes. Besoek op 13 Oktober 2018.
- ( ) Verenigde Nasies. "Mexico City, Mexico". Besoek op 23 Januarie 2014.
- ( Daniel C. Schechter, Josephine Quintero. Lonely Planet Mexico City, City Guide [With Pullout Map]. Third Edition. Lonely Planet, 2008. bl. 288 (bl. 20-21). ) ISBN 978-1-74059-182-9.
- ( ) "Federal District is now officially Mexico City: The change brings more autonomy for the country's capital". Mexico News Daily. 30 Januarie 2016. Besoek op 13 Oktober 2018.
- ( El Diario de México. ) "La Ciudad de México no será estado, sino entidad federal autónoma". Besoek op 29 Februarie 2016.
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
Wikimedia Commons bevat media in verband met Meksikostad. |
- ( Toerisme-inligting oor ) Meksikostad op Wikivoyage
- ( ) Amptelike webwerf van die regering van die Federale Distrik
- ( ) Amptelike webwerf van die Ministerie van Toerisme
- ( ) ( ) Amptelike Unesco-bladsy oor die historiese stadsentrum van Meksikostad en die watertuine van Xochimilco
- ( ) ( ) Amptelike Unesco-bladsy oor die sentrale campus van die nasionale outonome universiteit van Meksiko
- ( ) Reisgids oor Meksikostad
|
<urn:uuid:f9905122-ce67-488a-919b-e26dba790d46>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Meksiko_Stad
|
2019-07-21T00:45:17Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526799.4/warc/CC-MAIN-20190720235054-20190721021054-00010.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998616
| false
|
Vuurtorings van Namibië
Jump to navigation
Jump to search
Naam | Naby | Koördinate | Installasie | Struktuur | Notas |
---|---|---|---|---|---|
Kaap Kruis | Kaap Kruis | November 1955 | 23 m-toring | [1] | |
Diazpunt | Lüderitz | 1 Oktober 1910 | 28,8 m-kliptoring | [2][3] | |
Farilhaopunt | Hentiesbaai | 18 Maart 1975 | 15 m-paal | gestaak in Februarie 1989[2] | |
Möwepunt | 5 Februarie 1979 | 10 m-paal | [4] | ||
Pelikaanpunt | Walvisbaai | 1 Mei 1932 | 31 m-gietystertoring | [5] | |
Swakopmund | Swakopmund | ~1903 | 28 m-kliptoring | [6] | |
Terracebaai | 13 Februarie 1979 | 6 m-paal | [4] | ||
Toscanini | Mei 1975 | 15 m-paal | gestaak in Junie 1989[1] |
Sien ook[wysig | wysig bron]
Verwysings[wysig | wysig bron]
Bronne[wysig | wysig bron]
- Lighthouses of South Africa. Portnet. 1991. ISBN 0620163674.
- Williams, Harold A. (1993). Southern lights: lighthouses of Southern Africa. Rivonia: William Waterman publications. ISBN 0-9583751-1-9.
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
Namibië: |
---|
|
<urn:uuid:64f5eb7d-0c09-4ab8-84d0-65298000b979>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Vuurtorings_van_Namibi%C3%AB
|
2019-07-21T00:20:46Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526799.4/warc/CC-MAIN-20190720235054-20190721021054-00010.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.949607
| false
|
Gertrude Lawrence
Jump to navigation
Jump to search
Gertrude Lawrence | |
Geboortenaam | Gertrude Alice Dagmar Klasen[1] |
---|---|
Geboorte | 4 Julie 1898 |
Nasionaliteit | Engels |
Sterfte | 6 September 1952 (op 54) |
Beroep(e) | Aktrise |
Aktiewe jare | 1916–1952 |
Internet-rolprentdatabasis-profiel |
Gertrude Lawrence (4 Julie 1898 – 6 September 1952) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Lord Camber's Ladies (1932), Mimi (1935), Rembrandt (1936), en The Glass Menagerie (1950).
Inhoud
Filmografie[wysig | wysig bron]
Rolprente[wysig | wysig bron]
- 1929: Battle of Paris
- 1932: Lord Camber's Ladies
- 1932: Aren't We All?
- 1933: No Funny Business
- 1935: Mimi
- 1936: Rembrandt
- 1936: Men Are Not Gods
- 1950: The Glass Menagerie
Televisiereekse[wysig | wysig bron]
- 1950: The Prudential Family Playhouse
- 1950: Showtime, U.S.A.
Televisierolprente[wysig | wysig bron]
- 1938: Susan and God
- 1948: Great Catherine
Verwysings[wysig | wysig bron]
- "Index entry". FreeBMD. ONS. Besoek op 17 August 2018.
|
<urn:uuid:edf6e873-ec86-45c4-b507-0f1b82313692>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Gertrude_Lawrence
|
2019-07-19T16:49:44Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526324.57/warc/CC-MAIN-20190719161034-20190719183034-00434.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.975691
| false
|
Jack Mercer
Jump to navigation
Jump to search
Jack Mercer | |
Geboortenaam | Winfield B. Mercer[1] |
---|---|
Geboorte | 13 Januarie 1910 |
Nasionaliteit | Amerikaans |
Sterfte | 4 Desember 1984 (op 74) |
Beroep(e) | Akteur en skrywer |
Aktiewe jare | 1932–1984 |
Internet-rolprentdatabasis-profiel |
Jack Mercer (13 Januarie 1910 – 4 Desember 1984) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rol in die rolprent Popeye (1980).
Inhoud
Filmografie[wysig | wysig bron]
Rolprente[wysig | wysig bron]
- 1941: Mr. Bug Goes to Town
- 1980: Popeye
- 2004: Popeye: Greatest Tall Tales & Heroic Adventures
Televisiereekse[wysig | wysig bron]
- 1940: Gabby
- 1958: Felix the Cat
- 1960: Popeye the Sailor
- 1963: The New Casper Cartoon Show
- 1963: The Mighty Hercules
- 1978: The All-New Popeye Hour
Televisierolprente[wysig | wysig bron]
- 1979: The Popeye Valentine Special: Sweethearts at Sea
Video's[wysig | wysig bron]
- 2002: Casper and Wendy's Ghostly Adventures
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Florida, County Marriage Records, 1823-1982
|
<urn:uuid:6aa4a0c8-b231-461a-8c0a-b286f938d935>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Jack_Mercer
|
2019-07-19T16:39:05Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526324.57/warc/CC-MAIN-20190719161034-20190719183034-00434.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.986031
| false
|
Koraal
Koraal Tydperk: 570–0 m. jaar gelede Laat-Ediacarium – tans | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|
Steenkoraal. | ||||||
Wetenskaplike klassifikasie | ||||||
Subklasse | ||||||
Korale, of koraaldiertjies, is ongewerwelde seediertjies in die klas Anthozoa (blomdiere) van die filum Cnidaria. Hulle kom gewoonlik in kompakte kolonies van talle identiese, individuele poliepe voor. Die bekendste van die korale is die steenkorale (Scleractinia). Hulle het die hoofaandeel in die ontstaan van koraalriwwe, wat bestaan uit kalsiumkarbonaat wat die diertjies afskei om ’n harde skelet te vorm.
Elke poliep in die kolonie is identies en bestaan uit ’n sakkie met ’n stel tentakels wat die sentrale opening omring. Hulle is gewoonlik ’n paar millimeter breed en ’n paar sentimeter lank. ’n Eksoskelet word naby die basis afgeskei. Oor baie geslagte heen skep die kolonie dus ’n groot skelet wat kenmerkend van die spesie is. Hulle kan aseksueel voortplant, of seksueel deur kuitskieting: poliepe van dieselfde spesie stel gelyktydig oor ’n tydperk van een tot verskeie nagte gamete vry, gewoonlik min of meer met volmaan.
Hoewel sommige korale klein vissies en plankton vang met die netelselle aan die punt van hul tentakels, kry die meeste hul energie en voedingstowwe van fotosintetiese, eensellige alge van die genus Symbiodinium bekend as soöxantellas wat in hul weefsel woon. Sulke korale het sonlig nodig en groei in helder, vlak water, gewoonlik op ’n diepte van minder as 60 meter. Korale dra baie by tot die fisiese struktuur van koraalriwwe wat in tropiese en subtropiese klimate ontwikkel, soos die Groot Koraalrif aan die kus van Queensland, Australië.
Ander korale steun nie op soöxantellas nie en kan in baie dieper water oorleef, met die kouewater-genus Lophelia wat tot op 3 000 meter kan voorkom.[4] Sommige is al noordwes van Cape Wrath in Skotland ontdek en ander so ver noord as aan die kus van die deelstaat Washington en die Aleoetiese Eilande.
Inhoud
- 1 Taksonomie en anatomie
- 2 Ekologie
- 3 Voortplanting
- 4 Koraalriwwe
- 5 Evolusiegeskiedenis
- 6 Status
- 7 Die mens se rol
- 8 Galery
- 9 Verwysings
- 10 Eksterne skakels
Taksonomie en anatomie[wysig | wysig bron]
Afstamming van Anthozoa |
- Hexacorallia. Sluit die steenkorale, seeanemone en soantides in. Hierdie groepe het poliepe wat gewoonlik ses tentakels of ’n veelvoud van ses het.
- Octocorallia. Sluit bloukorale, sagte korale, seevere en horingkorale in. Hulle het agt tentakels elk.[5]
- Ceriantharia. Word ook viltkokeranemone genoem.[6][7][8]
Korale is steellose diertjies wat van die meeste ander lede van Cnidaria verskil deurdat hulle nie ’n kwalvormstadium in hul lewensiklus het nie. Die lyf van die diertjie is ’n poliep. Die meeste korale is deel van kolonies; een poliep produseer ’n ander een en die kolonie ontwikkel eindelik uit hierdie klein begin. By steenkorale produseer die poliep ’n skelet wat uit kalsiumkarbonaat bestaan om die organisme te versterk en beskerm. Dit word afgeskei deur die poliepe en die senosark, die lewende weefsel wat hulle verbind. Kolonies steenkorale kan baie verskil wat voorkoms betref; die verskillende vorms word dikwels verbind met verskillende soorte habitat, verskille in die hoeveelheid lig en die beweging van die water.[10]
Sagte korale het nie harde skelette nie, maar die weefsel word dikwels versterk deur die teenwoordigheid van klein skeletagtige elemente, skleriete, wat uit kalsiumkarbonaat bestaan. Sagte korale se vorms wissel baie en die meeste is koloniaal. ’n Paar sagte korale is stolonagtig, maar die poliepe van die meeste word verbind deur plate senosark. By sommige spesies is dit dik en die poliepe is heeltemal veranker. Sommige sagte korale is korsagtig of vorm lobbe. Ander is boom- of sweepagtig en het ’n sentrale aksiale skelet wat in die weefselbindmiddel veranker is.
In beide steen- en sagte korale kan die poliepe teruggetrek word, met steenkorale wat op hul harde skelet en netelselle staatmaak vir verdediging en sagte korale wat gewoonlik chemiese verdedigingsmetodes gebruik in die vorm van giftige stowwe wat in die weefsel aanwesig is.[10]
Die poliepe van steenkorale het ’n sesvoudige simmetrie en dié van sagte korale ’n agtvoudige simmetrie. Die mond van elke poliep word omring deur tentakels, of vangarms. By steenkorale is hulle silindries en loop dunner na die punt, maar by sagte korale is hulle getak met uitsteeksels bekend as pinnules. By sommige tropiese spesies is hulle net klein stompies en by ander saamgesmelt om soos ’n spaan te lyk.[11]
By die meeste korale is die tentakels bedags teruggetrek en snags uitgesprei om plankton en ander klein organismes te vang. Beide sagte en steenkorale in vlak water kan hul planktondieet aanvul met die produkte van fotosintese wat moontlik gemaak word deur die simbiose met eensellige alge.[10] Die poliepe is verbind met ’n komplekse en goed ontwikkelde stelsel gastrovaskulêre kanale, wat meebring dat voedingstowwe en simbionte maklik gedeel kan word.[12]
Ekologie[wysig | wysig bron]
Poliepe lewe van ’n verskeidenheid klein organismes, van mikroskopiese plankton tot klein vissies. Die poliep se tentakels verlam die prooi of maak dit dood deur middel van netelselle. Die selle bevat gif wat hulle vinnig vrystel wanneer ’n ander organisme daaraan raak – gifangels word in die prooi geskiet en die gif word deur die hol filament vrygestel. Die verlamde prooi word dan deur die tentakels in die mondopening geplaas.[13]
Die tentakels trek dan saam om die prooi na die maag te bring. Wanneer die prooi verteer is, gaan die maag weer oop en die reste van die prooi word uitgeskei.
Baie korale, sowel as ander lede van Cnidaria soos seeanemone, vorm ’n simbiotiese verhouding met ’n klas alge, soöxantellas, van die genus Symbiodinium.[14] Elke poliep huisves gewoonlik een spesie alge. Deur fotosintese verskaf die alge energie aan die korale en help met verkalking.[15] Tot 30% van die weefsel van ’n poliep kan uit alge bestaan.[14]:23
Die voordeel vir die alge is dat hulle ’n veilig blyplek het en die poliep se afval-koolstofdioksied en -stikstof inneem. Die spanning wat die alge op die poliepe kan plaas, word dikwels verlig deurdat die poliepe die alge uitwerp. Massa-uitwerpings staan bekend as koraalverbleiking, want die alge dra by tot die koraal se bruin kleur; ander kleure is egter vanweë gaskoraalpigmente, soos groen fluoresseerproteïene. Uitwerpings verhoog die poliep se kans om korttermynspanning te oorleef – hulle kan altyd later weer alge opneem, miskien van ’n ander spesie. As die spanningstoestande egter voortduur, kan die poliep eindelik doodgaan.[16]
Voortplanting[wysig | wysig bron]
Korale kan beide gonochoristies (eenslagtig) en hermafrodities (tweeslagtig) wees; elk kan óf seksueel óf aseksueel voortplant. Voortplanting stel korale in staat om hulle op nuwe plekke te vestig.
Seksueel[wysig | wysig bron]
Die meeste korale plant seksueel voort. Sowat 25% van tweeslagtige korale (steenkorale) vorm gonochoristiese (enkelsel)-kolonies, terwyl die res tweeslagtig is.[17]
Uitstrooiers[wysig | wysig bron]
Sowat 75% van alle hermatipiese (rifbouende) korale strooi hul saad uit deur gamete – eiers en sperma – in die water vry te stel. Die gamete verbind en vorm ’n mikroskopiese larwe, ’n planula, wat gewoonlik pienk en ovaalvormig is. ’n Tipiese koraalkolonie produseer miljoene larwes per jaar om die kans te vergroot dat ’n nuwe kolonie vorm.[18]
Sinkroniese uitstrooiing is tipies van ’n koraalrif. Dikwels, al is verskeie spesies teenwoordig, strooi al die korale hul saad dieselfde nag uit. Dit is noodsaaklik sodat manlike en vroulike gamete by mekaar kan uitkom. Die tyd vir uitstrooiing hang van omgewingsfaktore af wat van spesie tot spesie verskil. Dit kan temperatuurveranderings, die maansiklus, daglengte of chemiese tekens wees.[17] Sinkroniese uitstrooiing kan tot verbastering lei en is moontlik betrokke by koraalspesievorming.[19] Die geleentheid kan visueel dramaties wees, met die gewoonlik helder water wat troebel word van die gamete.
Broeiers[wysig | wysig bron]
Spesies wat broei, is gewoonlik ahermatipies (nierifvormend) in gebiede met sterk strome of groot branders. Hulle stel net sperma vry en dit sak af op die wagtende draers van onbevrugte eiers. Sinkroniese vrystelling van sperma kan ook by dié spesies plaasvind.[17] Ná bevrugting stel die korale planulas vry wat gereed is om by die kolonie aan te sluit.[15]
Planulas[wysig | wysig bron]
Planulas (plat, swemmende larwes) swem na die lig om by die oppervlak van die water te kom, waar hulle dryf en groei voordat hulle afsak en ’n harde oppervlak soek waaraan hulle kan vasklou om ’n nuwe kolonie te begin. Hulle kan ook swem na die klank wat van die koraalrif af kom, en dus weg van diep waters.[20] Ondanks die groot getal gamete wat vrygestel word, vorm min nuwe kolonies omdat baie faktore daarteen tel. Die tyd van vrystelling tot afsakking is gewoonlik twee tot drie dae, maar kan tot twee maande wees.[21] Die larwes groei tot poliepe en word eindelik ’n koraalhoof deur aseksuele uitloping en groei.
Aseksueel[wysig | wysig bron]
In ’n koraalhoof plant die geneties identiese poliepe aseksueel voort, óf deur uitloping (knopvorming) óf deur verdeling (in die lengte of breedte).
By uitloping ontstaan ’n jong poliep uit ’n volwasse een.[22] Terwyl die nuwe poliep groei, vorm sy liggaamsdele. Die afstand tussen die nuwe en ou poliep word groter en daarmee saam die senokarp (die weefsel wat die poliepe bind).
By verdeling ontstaan twee poliepe wat elk so groot word soos die oorspronklike een. As dit in die lengte verdeel, word die poliep breër en verdeel sy liggaam. Die mond verdeel ook en nuwe tentakels vorm. Die twee nuwe poliepe skep dan die liggaamsdele en eksoskelet wat hulle kort. As dit in die breedte gebeur, het een die voetgedeelte en die ander een die mondgedeelte; hulle groei dan albei die dele wat hulle kort.
Kolonieverdeling[wysig | wysig bron]
Hele kolonies kan aseksueel voortplant deur twee kolonies met dieselfde genotipe te vorm. Die moontlike metodes sluit in splitsing, verlating en fragmentasie. Splitsing kom voor by sommige korale, veral in die familie Fungiidae, wanneer die kolonie in die vroeë ontwikkelingstadiums in twee of meer nuwe kolonies split. Verlating gebeur wanneer ’n enkele poliep die kolonie verlaat en hom aan ’n ander substrata anker om ’n nuwe kolonie te vorm. Fragmentasie vind plaas wanneer individuele poliepe tydens ’n storm of ander ontwrigting van die kolonie afbreek. Hulle kan dan ’n nuwe kolonie begin.[23]
Koraalriwwe[wysig | wysig bron]
Baie korale in die orde Scleractinia is hermatipies, wat beteken hulle bou riwwe. Die meeste van dié korale verkry van hul energie van alge van die genus Symbiodinium bekend as soöxantellas. Hulle leef in ’n simbiotiese verhouding met hierdie fotosintetiese alga wat sonlig opneem; daarom word rifbouende korale meestal in vlak water aangetref. Hulle skei kalsiumkarbonaat af en vorm harde skelette wat die raamwerk van die rif word.
Nie alle rifbouende korale in vlak water bevat egter soöxantellas nie, en sommige diepwaterspesies wat voorkom op plekke waar daar nie sonlig kom nie, bou riwwe maar bevat nie soöxantellas nie.[24]
Daar is verskeie soorte vlakwaterkoraalriwwe, onder meer randriwwe, sperriwwe en atolle; die meeste kom in tropiese en subtropiese waters voor. Hulle groei besonder stadig, teen miskien ’n sentimeter per jaar in hoogte. Die Groot Koraalrif by Australië het vermoedelik twee miljoen jaar gelede begin vorm. Mettertyd verdeel koraalriwwe en gaan korale dood, sand en afval versamel tussen die korale en die skulpe van mossels en ander weekdiere verrot en vorm ’n geleidelik ontwikkelende struktuur van kalsiumkarbonaat.[25]
Evolusiegeskiedenis[wysig | wysig bron]
Hoewel korale die eerste keer in die Kambrium-periode, sowat 542 miljoen jaar gelede, voorgekom het,[27] is fossiele uiters skaars tot met die Ordovisium-periode, 100 miljoen jaar later, toe korale van die (nou uitgestorwe) ordes Rugosa en Tabulata algemeen geword het. Paleosoïese korale het dikwels talle simbionte in hul weefsel bevat.[28][29]
Tabulata-korale het in kalksteen en kalkagtige leiaarde van die periodes Ordovisium en Siluur voorgekom. Hul getalle het begin afneem in die middel van die Siluur en hulle het aan die einde van die Perm-periode, sowat 250 miljoen jaar gelede, uitgesterf.[30]
Die steenkorale het die nis gevul wat deur die uitgestorwe spesies Rugosa en Tabulata oopgelaat is. Hul fossiele kan in klein getalle in rotse van die Trias gevind word en het in die Jura en latere periodes algemeen geraak.[32] Hoewel hulle geologies jonger as die Rugosa en Tabulata is, word die aragoniet in hul skelette moeiliker gepreserveer, en hul fossielrekord is dus minder volledig.
Op sekere tye in die geologiese verlede was korale baie volop. Nes moderne korale het hul voorsate riwwe geskep, waarvan baie groot strukture in afsettingsgesteentes vorm. Saam met hulle is daar ook fossiele van ander rifdiere soos alge en sponse. Dit maak sommige korale nuttige gidsfossiele.[35]
Koraalfossiele is nie beperk tot rifoorblyfsels nie, en baie fossiele wat alleen voorkom, word elders ontdek.
Status[wysig | wysig bron]
Bedreiging[wysig | wysig bron]
Koraalriwwe word wêreldwyd bedreig.[36] Koraalwinning, landbou- en stedelike afvalprodukte, besoedeling (organies en anorganies), oorbevissing, siektes en die grawe van kanale om toegang tot eilande en baaie te kry stel die voortbestaan van koraalriwwe in gevaar. Ander bedreigings sluit in die styging van seetemperature en -watervlakke asook pH-veranderings weens suurvorming in oseane, faktore wat alles met die afskeiding van kweekhuisgasse verband hou.[37]
Sowat 10% van die wêreld se koraalriwwe is reeds dood[38][39][40] en sowat 60% word deur menslike bedrywighede bedreig.[41] Riwwe is veral in gevaar in Suidoos-Asië, waar 80% bedreig word.[42] Meer as 50% van die wêreld se koraalriwwe kan teen 2030 vernietig wees; daarom beskerm die meeste lande dit deur middel van omgewingswette.[43]
In die Karibiese See en tropiese Stille Oseaan veroorsaak direkte kontak tussen korale en seewiere bleiking en die dood van die koraal deur die oordrag van lipiedoplosbare metaboliete (stofwisselingsprodukte).[44] Seewier en alge floreer wanneer hulle genoeg voedingstowwe kry en daar nie baie plantetende roofdiere soos papegaaivisse in die omgewing is nie.
’n Verandering van meer as 1-2 °C in die watertemperatuur en ’n verhoging van die soutgehalte kan sekere soorte koraal laat doodgaan. Onder sulke spanning werp die korale hul soöxantellas uit en daarsonder toon die koraalweefsel die wit van hul skelette – dit staan as koraalbleiking bekend.[45]
Ondersese fonteine aan die kus van die Yucatán-skiereiland in Mexiko produseer water met ’n natuurlike lae pH (’n redelik hoë suurgehalte) en dit skep toestande wat ooreenstem met dié wat na verwagting algemeen sal word namate oseane koolstofdioksied absorbeer.[46] In opnames is verskeie spesies koraal gevind wat oënskynlik die suurgehalte verdra. Die kolonies was egter klein en verspreid.[46]
Beskerming[wysig | wysig bron]
Baie regerings verbied nou die verwydering van koraal van riwwe en lig kusbewoners in oor rifbeskerming en ekologie. Hoewel plaaslike bedrywighede soos habitatherstel en herbivoorbeskerming plaaslike skade kan verminder, bly langtermynbedreigings soos versuring en temperatuur- en seevlakstygings ’n probleem.[37]
Die mens se rol[wysig | wysig bron]
Plaaslike ekonomieë naby groot koraalriwwe trek voordeel uit die groot hoeveelhede vis en ander seediere as ’n voedselbron. Riwwe skep ook geleenthede vir skubaduik- en snorkel-toerisme. Dié bedrywighede kan koraal beskadig, maar internasionale projekte soos Green Fins wat duik- en snorkelsentrums aanmoedig om ’n gedragskode te aanvaar, het al ’n positiewe uitwerking gehad.[50]
Juweliersware[wysig | wysig bron]
Die Chinese het rooi koraal nog altyd as ’n waardevolle mineraal beskou en dit verbind met goeie vooruitsigte en ’n lang lewe.[53] Die gewildheid daarvan het ’n hoogtepunt bereik tydens die Qing-dinastie (1644–1911), toe dit feitlik uitsluitlik vir juwele en miniatuur-mineraalboompies vir die keiser gebruik is. Die vroeë moderne handel in koraal, wat in Chinees as shanhu bekend is, het in die Middellandse See begin en is deur die Britse Oos-Indiese Kompanjie na Sjina uitgebrei.[54]
Medisyne[wysig | wysig bron]
In geneeskunde word chemiese samestellings van korale gebruik vir die behandeling van kanker, vigs en pyn, asook vir ander doeleindes. Koraalskelette, byvoorbeeld Isididae, word ook gebruik vir beenoorplantings in mense.[56]
Coral Calx, bekend as Praval Bhasma in Sanskrit, word algemeen in tradisionele Indiese medisyne gebruik as ’n aanvulling in die behandeling van verskeie beenmetabolisme-afwykings wat met ’n kalsiumtekort verband hou.[57] In klassieke tye is die inneem van fyngemaalde koraal, wat hoofsaaklik uit kalsiumkarbonaat bestaan het, aanbeveel vir die behandeling van maagsere.[58]
Boumateriaal[wysig | wysig bron]
Koraalriwwe in plekke soos die kus van Oos-Afrika word gebruik as ’n bron van boumateriaal.[59] Antieke fossiele koraalkalksteen, soos dié van die heuwels om Oxford in Engeland, is eens gebruik as boustene en kan in ’n paar van die oudste geboue in die stad gesien word, asook in die Middeleeuse stadsmure.[60]
[wysig | wysig bron]
Jaarlikse groeiringe in sommige korale soos die diepsee-bamboeskoraal Isididae, kan van die eerste tekens toon van die uitwerking van oseaanversuring op die seelewe.[61] Die groeiringe stel geoloë in staat om jaar-vir-jaar-opnames, ’n soort datering, te doen wat as grondslag dien van hoëresolusierekords van klimaats- en omgewingsveranderings van die verlede met die hulp van geochemiese tegnieke.[62]
Sekere spesies vorm kolonies wat mikro-atols genoem word: kolonies wat bo dood is en bo die watervlak uitsteek, maar waarvan die kante meestal onderwater en lewend is. Gemiddelde getyvlakke beperk hul hoogte. Deur verskillende groeimorfologieë te bestudeer, kan ’n laeresolusierekord van seevlakveranderings opgestel word. Die ouderdom van fossiele mikro-atols kan ook met behulp van radiokoolstofdatering vasgestel word. Sulke metodes kan help om Holoseen-seevlakke te rekonstrueer.[63]
Toenemende seetemperature in tropiese streke (~1 ºC) in die afgelope eeu het koraalbleiking, die dood en dus die krimping van koraalbevolkings meegebring. Hoewel korale kan aanpas en akklimatiseer, is dit onseker of hierdie evolusieproses vinnig genoeg sal plaasvind om ’n groot afname in hul getalle te voorkom.[64]
Hoewel koraal groot bevolkings het wat seksueel voortpant, kan hul evolusie verlangsaam word deur oorvloedige aseksuele voortplanting.[65] Geenvloei (die uitruil van allele en gene tussen bevolkings) verskil van spesie tot spesie.[65] Volgens die biogeografie van koraalspesies kan nie op geenvloei staatgemaak word as ’n betroubare bron van aanpassing nie omdat hulle baie onbeweeglike organismes is. Die lengte van korale se lewe kan ook hul aanpassing beïvloed.[65]
Aanpassing by klimaatsveranderings is egter al in baie gevalle geopenbaar. Dit vind gewoonlik plaas vanweë ’n verandering in koraal- en soöxantella-genotipes. Hierdie veranderings in alleelfrekwensies het gelei tot meer verdraagsame tipes soöxantellas.[66] Wetenskaplikes het bevind ’n sekere soort steenkoraal-soöxantella word meer algemeen waar die seetemperatuur hoog is.[67][68]
In die Golf van Mexiko, waar seetemperature styg, het kouesensitiewe horingkorale en hul simbionte nie net geskuif nie,[66] maar dit lyk of daar ’n sekere groeitempo is wat gunstig is vir seleksie. Stadiger groeiende korale wat meer hittebestand is, het toegeneem.[69]
Akwariums[wysig | wysig bron]
Soutwaterakwariums het die afgelope tyd baie uitgebrei en sluit nou vistenks in met groot hoeveelhede "lewende rotse" waarop korale toegelaat word om te groei en versprei.[70] ("Lewende rotse" verwys na klippe uit die see wat bestaan uit skelette van dooie organismes.) Hierdie tenks word óf in ’n natuurlike toestand gehou met alge en ’n diep sandbed wat filtrasie verskaf[71] óf as "vertoontenks", met die rotse wat skoongehou word van die alge en mikrofauna wat normaalweg daarop sou groei[72] – dit word gedoen sodat die tenk skoon en netjies kan bly.
Sagte koraal is die gewildste vir rifakwariums, want van hulle is maklik om te groei en plant voort in ’n verskeidenheid toestande.[73] Ernstiger visliefhebbers hou soms steenkoraal met klein poliepe in hul tenks, al is dit moeilik om te versorg. Steenkoraal met groot poliepe is ’n goue middeweg.
Koraalboerdery[wysig | wysig bron]
Koraalboerdery is die groei van korale vir onder meer navorsings- en handelsdoeleindes of vir die herstel van koraalriwwe. Veral vir laasgenoemde toon koraalboerdery groot potensiaal, omdat riwwe wêreldwyd bedreig word.[74][75][76]
Die proses behels die verkryging van stukkies koraal of larwes van ’n koraalrif. Dit is algemeen bekend as die "tuinmaakmetode" omdat dit ooreenstem met die groei van plante in ’n kwekery totdat hulle groot genoeg is om uitgeplant te word.[76][77] Die koraal word dus eintlik soos ’n plant behandel en die dele wat in koraalkwekerye gegroei word, word dan ook "sade" genoem. Hulle word daarna in hul natuurlike habitat ontplooi, in dié geval die see.[76] So word die vroeë natuurlike groeistadiums van korale, wanneer hulle die meeste geneig is om dood te gaan, gesystap.
Koraalboerdery word hoofsaaklik om drie redes beoefen: bewaring, om openbare akwariums te verskaf vir uitstallings en om materiaal aan privaat akwariums te verskaf. Volgroeide korale kan ook teruggeplaas word op ’n koraalrif, gewoonlik waar dit beskadig is, om die herstel van die rif aan te help.[76][78]
Galery[wysig | wysig bron]
’n Randkoraalrif aan die kus van Israel.
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Hoeksema, Bert (2015). "Octocorallia". World Register of Marine Species. Besoek op 24 April 2015.
- Hoeksema, Bert (2015). "Hexacorallia". World Register of Marine Species. Besoek op 24 April 2015.
- Hoeksema, Bert (2016). "Ceriantharia". World Register of Marine Species. Besoek op 4 Februarie 2017.
- Squires, D.F. (1959). “Deep sea corals collected by the Lamont Geological Observatory. 1. Atlantic corals”. American Museum Novitates 1965: 1–42.
- Hoeksema, Bert (2015). "Anthozoa". World Register of Marine Species. Besoek op 24 April 2015.
- Ceriantharia, deur Hoeksema, Bert. WoRMS, 2016. URL besoek op 18 Mei 2017
- (2014) “Fast-Evolving Mitochondrial DNA in Ceriantharia: A Reflection of Hexacorallia Paraphyly?”. PLoS ONE 9 (1): e86612. doi:10.1371/journal.pone.0086612.
- (1995) “Systematic relationships within the Anthozoa (Cnidaria: Anthozoa) using the 5'-end of the 28S rDNA”. Molecular Phylogenetics and Evolution 4 (2): 175–183. doi:10.1006/mpev.1995.1017.
- Milleporidae Fleming, 1828, deur Schuchert, Peter. WoRMS, 2015. URL besoek op 18 Mei 2017
- Ruppert, Edward E.; Fox, Richard, S.; Barnes, Robert D. (2004). Invertebrate Zoology, 7de uitg. Cengage Learning. pp. 132–148. ISBN 978-81-315-0104-7.
- Sprung, Julian (1999). Corals: A quick reference guide. Ricordea Publishing. p. 145. ISBN 1-883693-09-8.
- (1998) “Gastrovascular Circulation in an Octocoral: Evidence of Significant Transport of Coral and Symbiont Cells”. The Biological Bulletin 194 (2): 178–186. doi:10.2307/1543048.
- "Coral Feeding Habits". NOAA. Besoek op 25 April 2015.
- Murphy, Richard C. (2002). Coral Reefs: Cities Under The Seas. The Darwin Press. ISBN 0-87850-138-X.
- Madl, P.; Yip, M. (2000). "Field Excursion to Milne Bay Province – Papua New Guinea". Besoek op 31 Maart 2006.
- (2001) “Repopulation of Zooxanthellae in the Caribbean Corals Montastraea annularis and M. faveolata following Experimental and Disease-Associated Bleaching”. The Biological Bulletin 201 (3): 360–373. doi:10.2307/1543614.
- Veron, J.E.N. (2000). Corals of the World. Vol 3 (3rd uitg.). Australia: Australian Institute of Marine Sciences and CRR Qld Pty Ltd. ISBN 0-642-32236-8.
- How Do Corals Reproduce?, NOAA Ocean Service Education
- (1999) “Reproductive and genetic evidence for a reticulate evolutionary theory of mass spawning corals” (PDF). Molecular Biology and Evolution 16 (11): 1607–1613. doi:10.1093/oxfordjournals.molbev.a026073.
- (2010) “Coral Larvae Move toward Reef Sounds”. PLoS ONE 5 (5): e10660. doi:10.1371/journal.pone.0010660.
- Jones, O.A.; R. Endean. (1973). Biology and Geology of Coral Reefs. New York, USA: Harcourt Brace Jovanovich. pp. 205–245. ISBN 0-12-389602-9.
- Barnes, R. and; Hughes, R. (1999). An Introduction to Marine Ecology (3rd uitg.). Malden, MA: Blackwell. pp. 117–141. ISBN 0-86542-834-4.
- Sheppard, Charles R.C.; Davy, Simon K.; Pilling, Graham M. (25 Junie 2009). The Biology of Coral Reefs. OUP Oxford. pp. 78–81. ISBN 978-0-19-105734-2.
- (1985) “What is hermatypic?”. Coral Reefs 4 (1): 1–9. doi:10.1007/BF00302198.
- MSN Encarta (2006). "Great Barrier Reef".. URL besoek op 25 April 2015.
- Spalding, Mark; Ravilious, Corinna; Green, Edmund (2001). World Atlas of Coral Reefs. Berkeley, CA: University of California Press and UNEP/WCMC. pp. 205–245. ISBN 0-520-23255-0.
- Pratt, B.R.; Spincer, B.R., R.A. Wood and A.Yu. Zhuravlev (2001). "12: Ecology and Evolution of Cambrian Reefs". Ecology of the Cambrian Radiation (PDF). Columbia University Press. p. 259. ISBN 0-231-10613-0. Besoek op 6 April 2007.
- Vinn, O. (2008). “The earliest endosymbiotic mineralized tubeworms from the Silurian of Podolia, Ukraine”. Journal of Paleontology 82 (2): 409–414. doi:10.1666/07-056.1. Besoek op 11 Junie 2014.
- Vinn, O. (2012). “Diverse early endobiotic coral symbiont assemblage from the Katian (Late Ordovician) of Baltica”. Palaeogeography, Palaeoclimatology, Palaeoecology 321–322: 137–141. doi:10.1016/j.palaeo.2012.01.028. Besoek op 11 Junie 2014.
- "Introduction to the Tabulata". UCMP Berkeley. Besoek op 25 April 2015.
- "Introduction to the Rugosa". UCMP Berkeley. Besoek op 25 April 2015.
- "Evolutionary history". AIMS. Besoek op 25 April 2015.
- Ben M. Waggoner (2000). "Anthozoa: Fossil Record". Anthozoa. UCMP. http://www.ucmp.berkeley.edu/cnidaria/anthozoafr.html. Besoek op 2009-03-23.
- William A. Oliver, Jr. (2003). "Corals: Table 1". Fossil Groups. USGS. http://geology.er.usgs.gov/paleo/corals.shtml. Besoek op 2009-03-23.
- Alden, Andrew. "Index Fossils". About education. Besoek op 25 April 2015.
- "Coral reefs around the world". Guardian.co.uk. 2 September 2009.
- "Threats to Coral Reefs". Coral Reef Alliance. 2010. Besoek op 5 Desember 2011.
- (2006) “Impacts of Ocean Acidification on Coral Reefs and Other Marine Calcifiers: A guide for Future Research”. Besoek op 7 April 2011.
- Save Our Seas, 1997 Summer Newsletter, drr. Cindy Hunter en Alan Friedlander
- Tun, K.; Chou, L.M.; Cabanban, A.; Tuan, V.S.; Philreefs; Yeemin, T.; Suharsono; Sour, K.; Lane, D. (2004). "Status of Coral Reefs, Coral Reef Monitoring and Management in Southeast Asia, 2004". In Wilkinson, C. Status of Coral Reefs of the world: 2004. Townsville, Queensland, Australië: Australian Institute of Marine Science. pp. 235–276.
- Burke, Lauretta; Reytar, K.; Spalding, M.; Perry, A. (2011). Reefs at risk revisited. Washington, DC: World Resources Institute. p. 38. ISBN 978-1-56973-762-0.
- Bryant, Dirk; Burke, Lauretta; McManus, John; Spalding, Mark. "Reefs at Risk: A Map-Based Indicator of Threats to the World's Coral Reef" (PDF). NOAA. Besoek op 25 April 2015.
- Norlander (8 Desember 2003). “Coral crisis! Humans are killing off these bustling underwater cities. Can coral reefs be saved? (Life science: corals)”. Science World.
- Rasher DB, Hay ME (Mei 2010). “Chemically rich seaweeds poison corals when not controlled by herbivores”. Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America 107 (21): 9683–8. doi:10.1073/pnas.0912095107.
- Hoegh-Guldberg, O. (1999). “Climate change, coral bleaching and the future of the world's coral reefs” (PDF). Marine and Freshwater Research 50 (8): 839–866. doi:10.1071/MF99078.
- Stephens, Tim (28 November 2011). "Submarine springs offer preview of ocean acidification effects on coral reefs". University of California Santa Cruz. Besoek op 25 April 2015.
- "Phoenix Rising". National Geographic Magazine. Januarie 2011. Besoek op 30 April 2011.
- EcoDeco EcologicalTechnology. Ecodeco.nl. URL besoek op 2011-11-29.
- KoralenKAS project. Koraalwetenschap.nl. URL besoek op 29 November 2011.
- (2013) “The Green Fins approach for monitoring and promoting environmentally sustainable scuba diving operations in South East Asia”. Ocean & Coastal Management 78: 35–44. doi:10.1016/j.ocecoaman.2013.03.004.
- "Eight great soft corals for new reefkeepers". AquaDaily. 5 Desember 2008. Besoek op 2 Januarie 2009.
- Magsaysay, Melissa (21 Junie 2009). "Coral makes a splash". Los Angeles Times. Besoek op 12 Januarie 2013.
- Welch, Patricia Bjaaland, Chinese Art: A Guide to Motifs and Visual Imagery. Tokyo, Rutland and Singapore: Tuttle, 2008, bl. 61
- Lacey, Pippa, "The Coral Network: The trade of red coral to the Qing imperial court in the eighteenth century" in The Global Lives of Things, reds. Anne Gerritsen en Giorgio Aiello, Londen: Rutledge, 2016, bl. 81
- Folio 391, Juliana Anicia Codex
- H. Ehrlich, P. Etnoyer, S. D. Litvinov (2006). “Biomaterial structure in deep-sea bamboo coral (Anthozoa: Gorgonacea: Isididae)”. Materialwissenschaft und Werkstofftechnik 37 (6): 552–557. doi:10.1002/mawe.200600036. Besoek op 11 Mei 2009.
- Reddy PN, Lakshmana M, Udupa UV (Desember 2003). “Effect of Praval bhasma (Coral calx), a natural source of rich calcium on bone mineralization in rats”. Pharmacological Research 48 (6): 593–9. doi:10.1016/S1043-6618(03)00224-X.
- Pedanius Dioscorides – Der Wiener Dioskurides, Codex medicus Graecus 1 der Österreichischen Nationalbibliothek Graz: Akademische Druck- und Verlagsanstalt 1998 fol. 391 verso (Band 2), Kommentar S. 47 und 52. ISBN 3-201-01725-6
- Pouwels, Randall L. (6 Junie 2002). Horn and Crescent: Cultural Change and Traditional Islam on the East African Coast, 800–1900. Cambridge University Press. p. 26. ISBN 978-0-521-52309-7.
- "Strategic Stone Study: A Building Stone Atlas of Oxfordshire". English Heritage. Maart 2011. Besoek op 23 April 2015.
- "National Oceanic and Atmospheric Administration – New Deep-Sea Coral Discovered on NOAA-Supported Mission". www.noaanews.noaa.gov. Besoek op 11 Mei 2009.
- (2002) “Corals, chemistry, and climate”. Science 296 (8): 277–278. doi:10.1126/science.1071561.
- (2000) “Microatolls as sea-level indicators on a mid-ocean atoll”. Marine Geology 168 (1–4): 61–78. doi:10.1016/S0025-3227(00)00043-8.
- Hoegh-Guldberg O. (1999). “Climate change, coral bleaching and the future of the world's coral reefs”. Marine and Freshwater Research 50 (8): 839–99. doi:10.1071/mf99078.
- (2003) “Climate change, human impacts, and the resilience of coral reefs”. Science 301 (5635): 929–33. doi:10.1126/science.1085046.
- Parmesan, C. (2006). “Ecological and evolutionary responses to recent climate change”. Annual Review of Ecology, Evolution, and Systematics 37: 637–69. doi:10.1146/annurev.ecolsys.37.091305.110100.
- Baker, A. (2004). “Corals' adaptive response to climate change”. Nature 430 (7001). doi:10.1038/430741a.
- Donner, S., Skirving, W., Little, C., Oppenheimer, M., and Hoegh-Guldenberg (2005). “Global assessment of coral bleaching and required rates of adaptation under climate change”. Global Change Biology 11 (12): 2251–65. doi:10.1111/j.1365-2486.2005.01073.x.
- (2009) “Symbiont diversity may help coral reefs survive moderate climate change”. Ecological Applications 19 (1): 3–17. doi:10.1890/08-0139.1.
- Aquarium Corals: Collection and Aquarium Husbandry of Northeast Pacific Non-Photosynthetic Cnidaria. Advancedaquarist.com (14 Januarie 2011). URL besoek op 13 Junie 2016.
- Reefkeeping 101 – Various Nutrient Control Methods. Reefkeeping.com. URL besoek op 2016-06-13.
- Aquarium Substrate & Live Rock Clean Up Tips. Saltaquarium.about.com. URL besoek op 13 Junie 2016.
- Coral Reefs. Marinebio.org. URL besoek op 13 Junie 2016.
- Horoszowski-Fridman YB, Izhaki I, Rinkevich B (2011). “Engineering of coral reef larval supply through transplantation of nursery-farmed gravid colonies”. Journal of Experimental Marine Biology and Ecology 399 (2): 162–166. doi:10.1016/j.jembe.2011.01.005.
- (2006) “Farming the reef: Is aquaculture a solution for reducing fishing pressure on coral reefs?”. Marine Policy 30 (2): 111–30. doi:10.1016/j.marpol.2004.09.001.
- Rinkevich B (2008). “Management of coral reefs: We have gone wrong when neglecting active reef restoration” (PDF). Marine pollution bulletin 56 (11): 1821–1824. doi:10.1016/j.marpolbul.2008.08.014.
- Levy, G, Shaish, L, Haim, A & Rinkevich, B (2010) "Mid-water rope nursery--Testing design and performance of a novel reef restoration instrument" Ecological Engineering, 36(4): 560–569.
- Bellwood DR et al. (2004) Confronting the coral reef crisis Nature, Review, 429(6994): 827–833
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
- Coral Reefs The Ocean Portal deur die Smithsonian-instituut
- NOAA CoRIS – Coral Reef Biology
- NOAA Ocean Service Education – Corals
- "Coral Factsheet". Waitt Institute. Besoek op 4 Februarie 2017.
- "What is a coral?". Stanford microdocs project. Besoek op 4 Februarie 2017.
- Wikispecies het meer inligting verwant aan: Koraal
- Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Koraal.
- Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
|
<urn:uuid:6f0253d3-4e05-4fd8-a403-3bf706cc5749>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Koraal
|
2019-07-21T00:58:20Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526799.4/warc/CC-MAIN-20190720235054-20190721021054-00034.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998945
| false
|
Montreux
Kaart | Wapen |
Vlag | |
Land | Switserland |
Kanton | Vaud/Waadt |
Distrik | Riviera-Pays-d'Enhaut |
Koördinate | |
Stigting | 3de eeu |
Oppervlakte: | |
- Totaal | 33,40 vk km |
Hoogte bo seevlak | 390 m |
Bevolking: | |
- Totaal (31 Desember 2014) | 26 072[1] |
- Bevolkingsdigtheid | 780,6/vk km |
Tydsone | UTC +1 (MET) |
Stadspresident (syndic) | Catherine Buchet (UDC) |
Amptelike Webwerf | Montreux |
Montreux is die derde grootste stad van die Franssprekende Switserse kanton Vaud (Duits: Waadt) met 26 072 inwoners (soos op 31 Desember 2014). Dit is aan die oostelike oewer van die Meer van Genève (Frans: Lac Léman) in 'n beskermde baai geleë. Administratief maak dit deel uit van die distrik Riviera-Pays-d'Enhaut.
Danksy sy ligging tussen die Meer van Genève, berghange met wingerde en bergpieke op hoogtes van meer as 2 000 meter bo seevlak het Montreux 'n baie gematigde mediterreense mikroklimaat met subtropiese flora langs die oewerpromenade wat die stad met Vevey en die kasteel Chillon verbind. Hier word 'n verskeidenheid historiese geboue uit die Belle Époque aangetref, waaronder die befaamde Fairmont Le Montreux Palace-hotel.
Die stad is vandag een van die belangrikste toeristebestemmings van Switserland en met sy Montreux Jazz Festival ook 'n internasionale ontmoetplek van die musiekbedryf. Montreux se musikale tradisies strek verder terug. Vanaf 1911 het die Pools-Russiese komponis Igor Strawinski hier in sy huis in die noordwestelike voorstad Clarens die grootste deel van sy befaamde ballet- en orkesstuk Le Sacre du printemps geskryf. Die plaaslike konsertsaal Auditorium Stravinski is na die beroemde komponis vernoem.
Baie ander bekende persoonlikhede het aangetrokke gevoel tot die buitengewone klimaat en natuurskoon van die Meer van Genève en in Clarens gebly: die Russiese rewolusionêr en anargis Michail Bakoenin, die Duitse komponis Richard Wagner en die Russiese komponis Pjotr Tsjaikofski wat hier sy 4de simfonie voltooi het. Een van die bekendste sprokies van die Deense skrywer Hans Christian Andersen, Sneedronningen ("Die Sneeukoningin"), het in 1861 in Montreux ontstaan. Die Oostenrykse argitek en invloedryke baanbreker vir moderne argitektuur, Adolf Loos, het tussen 1904 en 1906 in Clarens sy eerste projek, Villa Karma, ontwerp en gebou.[2]
Montreux het daarnaas 'n historiese verbintenis met Suid-Afrika. In Clarens lê die huis waar Paul Kruger, die President van die Zuid-Afrikaansche Republiek (ZAR), op 14 Julie 1904 in selfopgelegde ballingskap oorlede is en wat tans as Krugerhuis bekend staan.
Inhoud
- 1 Geografie
- 2 Klimaat
- 3 Geskiedenis
- 4 Bevolking
- 5 Godsdiens
- 6 Administrasie
- 7 Ekonomie
- 8 Musiek
- 9 Die Krugerhuis in Clarens
- 10 Susterstede
- 11 Verwysings
- 12 Eksterne skakels
Geografie[wysig | wysig bron]
Montreux lê 390 meter bo seevlak aan die voet van die Vaud-Alpe aan die oostelike oewer van die Meer van Genève op alluviale afsettings van die bergstroompies Baye de Montreux en Baye de Clarens en teen die hellings van die Riviera van Vaud. Die oppervlak van Montreux is 33,4 vierkante kilometer, met 'n oewerlyn van 5,5 kilometer.
Die landskap in die noordwestelike stadsdeel Clarens word deur lae hellings gekenmerk, die res van die stadsgebied bestaan uit 'n smal strokie land langs die meer, waaraan steil berghange aansluit. Cubly is die hoogste bergpiek op 1 188 meter bo seevlak.
Klimaat[wysig | wysig bron]
Weergegewens vir Montreux-Clarens | |||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Maand | Jan | Feb | Mar | Apr | Mei | Jun | Jul | Aug | Sep | Okt | Nov | Des | Jaar |
Gemiddelde maksimum (°C) | 4,5 | 6,2 | 9,6 | 13,9 | 18,2 | 21,8 | 24,9 | 23,9 | 20,5 | 15,2 | 9,3 | 5,5 | 14,5 |
Gemiddelde temperatuur (°C) | 1,5 | 2,8 | 5,4 | 9,1 | 13,3 | 16,7 | 19,3 | 18,6 | 15,5 | 10,9 | 5,8 | 2,4 | 10,1 |
Gemiddelde minimum (°C) | −0,8 | 0,3 | 2,4 | 5,5 | 9,5 | 12,8 | 15,1 | 14,7 | 12 | 8 | 3,3 | 0 | 6,9 |
Neerslag (mm) | 90 | 86 | 104 | 109 | 119 | 157 | 130 | 158 | 117 | 104 | 114 | 91 | 1 379 |
Humiditeit (%) | 81,8 | 78,4 | 73,7 | 71,6 | 73 | 73,3 | 71,3 | 74,2 | 78,9 | 83,2 | 82,1 | 82,5 | 77 |
Bron: Weatherbase[3] |
Geskiedenis[wysig | wysig bron]
Vroeë geskiedenis[wysig | wysig bron]
Oorblyfsels van die vroegste nedersettings, wat deur argeoloë naby Baugy opgegrawe is, dateer uit die laat Bronstydperk. Die Romeine het 'n heerweg tussen die Groot Sint-Bernard en Aventicum (die huidige Avanches) en Lausanne gebou, wat deur die huidige stadsgebied van Montreux geloop het. In Montreux is die fondament van 'n Romeinse villa ontdek, wat tussen die 2de en 4de eeu bewoon is. Ook 'n begraafplaas uit die Boergondiese tydperk is in Montreux opgegrawe.
Middeleeue[wysig | wysig bron]
Gedurende die middeleeue was Montreux 'n besitting van die abdy Saint-Maurice in Valais/Wallis, wat later onder die heerskappy van die biskop van Sion gekom het. Die biskop het die eerste groot gemeente in Montreux gestig. Die naam Montreux verwys na hierdie historiese oorspronge en is afgelei van die Latynse monasterium ("klooster").
Vanaf die 9de eeu het die kasteel Chillon as setel van die grawe en hertoë van Savoje op 'n rotseiland in die Meer van Genève ontstaan om die handelsroete tussen Boergondië en Italië, wat oor die Groot Sint Bernard-bergpas geloop het, net soos die seevervoer op die Meer van Genève te beheer. Die kasteel, wat deesdae as die prototipe van 'n magtige en romantiese burg beskou word en onder die mees besoekte argitektoniese besienswaardighede in Switserland gereken word, is tot in die 13de eeu verskeie kere uitgebrei. Die kasteelkompleks bestaan uit 25 geboue en vyf binnehowe.
In 1295 het die gebied onder die heerskappy van Girard van Oron gekom. Die here van Oron het die suidelike gedeelte van Montreux (Les Planches en Veytaux) in 1317 aan die grawe van Savoie verkoop. Die noorde het 'n leengebied van Savoie geword, wat later as die gebied van Le Châtelard bekend gestaan het en deur 'n huwelik aan die La Sarraz-gesin oorgedra is.
Met die verowering van Vaud deur Bern in 1536 het albei gebiede 'n deel van die ampsgebied van Chillon gevorm, wat in 1735 na Vevey herdoop is. Ná die ontbinding van die ancien régime in die tydperk van die Franse Rewolusie en die stigting van die Helvetiese Republiek het Le Châtelard, Les Planches en Veytaux tussen 1798 en 1803 'n deel van die kanton Léman gevorm. Met die inwerkingtreding van die Mediasie-grondwet is Léman ontbind en het 'n deel van Vaud geword. Sedert 1798 maak die gebied deel uit van die distrik Vevey.
Montreux as deel van die Grand Tour[wysig | wysig bron]
Oorspronklik het Montreux se ekonomie op wynbou, akkerbou en veeteelt gebaseer. Die bergpasse Jaman en Chaude het die stad met die nabygeleë streek Pays-d'Enhaut verbind. Vanaf die 17de eeu is die padnetwerk in die gebied opgeknap en uitgebrei en het nuwe woonkwartiere langs die meeroewer en later ook in die hoër geleë nedersettings Caux en Les Avant ontstaan. Die groei in die toeristebedryf vanaf die 19de eeu het verdere verstedeliking bevorder.
In die tydperk tussen 1746 en 1751 het die kanton Bern sy padnetwerk uitgebrei en sodoende die infrastruktuur geskep waardeur Montreux een van die Switserse bestemmings van die Grand Tour geword het, die uitgebreide opvoedkundige en kulturele reis deur vastelandse Europa wat seuns uit adellike families vanaf die vroeë 18de eeu onderneem het. Van die bekendste reisigers, wat 'n besoek aan Montreux gebring en met hul literêre werke tot sy groeiende bekendheid bygedra het, was die filosoof Jean-Jacques Rousseau met sy roman Julie, ou La Nouvelle Héloïse wat in 1761 gepubliseer is, en die laat-Romantiese Britse digter en windmaker Lord Byron.
Byron het in 1816 onder meer 'n besoek aan die kasteel Chillon gebring en hier sy naam in die kolomme van die kerker gekerf waar François Bonivard (1493–1570), prior van die St-Victor-klooster te Genève, in 1530 as Geneefse patriot en vryheidsvegter teen die heerskappy van die hertog van Savoje in kettings gelê en in 1536 deur Bernse troepe bevry is toe hulle die kanton Vaud verower het. Die besoek het 'n blywende indruk by Byron gelaat en was die inspirasie vir die fabel The Prisoner of Chillon wat nog in dieselfde jaar gepubliseer is. Byron se beskrywing van die kasteel was geesdriftig genoeg om die belangstelling van Britse en vastelandse Europese adellikes te wek. Naas Rousseau en Byron het ook Alexandre Dumas en Mary Shelley in hul literêre werke na Chillon verwys, terwyl die skilders William Turner en Gustave Courbet sy silhoeët op doek verewig het.
Montreux as toeristetrekpleister[wysig | wysig bron]
Die plaaslike toerismebedryf kon voordeel trek uit Montreux se ligging langs die hoofpad na Italië en sy gematigde winterklimaat wat aan die stad die reputasie van 'n eersterangse hersteloord besorg het. Met die uitbou van die vervoerstelsel en die oprigting van 'n aantal hotelle, gastehuise en sanatoriums (vir pasiënte met longsiektes) het Montreux sedert 1850 'n ekonomiese bloeitydperk beleef. Die eerste groot kulturele feeste soos die Narsingfees, wat in die tydperk tussen 1897 en 1957 gevier is, het plaasgevind.
Die bou van 'n spoorlyn oor die Simplon-bergpas en 'n hawehoof het die getal toeriste vanaf die tweede helfte van die 19de eeu vinnig laat toeneem. Die aantal hotelle in Montreux het tussen 1850 en 1900 van slegs agt tot sewentig gegroei. In bemarkingsveldtogte is romantiese verlangens na 'n verruklike natuurskoon tussen berge en meer gevoed. Vanaf 1890 is na die plaaslike oewerlandskap as Riviera verwys. Twee jaar later het die leidende Britse reisagentskap Thomas Cook 'n kantoor in Montreux geopen.[4]
Infrastruktuur en toeristefasiliteite is voortdurend uitgebou. So het die oewerpromenade tussen Chillon en Clarens ontstaan, is 'n tremlyn tussen Vevey en Villeneuve gebou (1888) asook kabelspore wat toeriste vanaf die meeroewer na die bergpieke geneem het. Die toerismebedryf het sy hoogtepunt omstreeks 1910 beleef.
Tydens die Eerste en Tweede Wêreldoorlog het die toerismebedryf in 'n krisis beland. In 1915 is hotelle gebruik om geïnterneerdes en vlugtelinge te huisves. Ook soldate, wat in die veldslagte van die Groot Oorlog slagoffers van gasaanvalle geword het, is hier behandel. Tydens albei wêreldoorloë is leegstaande hotelle geleidelik gesluit, later as woongeboue omgebou of ter wille van modernisering afgebreek.
Na-oorlogse tydperk[wysig | wysig bron]
Montreux het sy huidige internasionale bekendheid, net soos die na-oorlogse herlewing in die toerismebedryf, aan nuwe kulturele feeste soos die Septembre Musical (sedert 1946), die Fees van die Goue Roos (sedert 1954) en die jazzfees (vanaf 1967) te danke. Die Montreux Jazz Festival is in 1967 deur Claude Nobs, 'n medewerker van die plaaslike toeristekantoor, in die lewe geroep en vind tradisioneel in Junie en Julie plaas. Die musiekfees lok tans jaarliks sowat 200 000 musiekgeesdriftiges. In 1990 het Montreux vir die bewaring van die historiese 19de eeuse toerisme-infrastruktuur die Wakkerprys ontvang.
Maar ook talle nuwe geboue en geriewe het ontstaan soos die Tour d'Ivoire ("Ivoortoring"), 'n woonstelgebou met 29 verdiepings (1969), die kongressentrum met 'n konsertsaal wat na die komponis Igor Strawinski vernoem en in 1993 uitgebrei is) en die nuwe kasinogebou (1974). Vir die bou van die nuwe snelpad A9 is sowat die helfte van alle geboue in die dorp Pertit in die stadsdeel Châtelard gesloop.
Montreux het as gasheerstad vir 'n groot verskeidenheid internasionale konferensies opgetree, soos die Konferensie oor Seestrate in 1936, die onderhandelinge oor die toekoms van Siprus tussen die Griekse en Turkse gemeenskappe van dié eilandnasie, die beraad oor vrede in Sirië (2014) en die onderhandelinge oor Iran se kernprogram in 2015.
Bevolking[wysig | wysig bron]
Met 'n bevolking van 26 000 inwoners die derde grootste stad in die kanton Vaud na Lausanne en Yverdon-les-Bains. Van die bevolking is 74,4 persent Franssprekend, 6,2 praat Duits as huistaal en 4 persent Italiaans. Die bevolking het veral in die tydperk tussen 1850 en 1910 vinnig toegeneem. Tans vorm Montreux saam met drie kleiner nedersettings in die omgewing – La Tour-de-Peilz, Blonay en Veytaux – 'n klein stedelike agglomerasie.
Godsdiens[wysig | wysig bron]
Die oudste verwysing na 'n plaaslike parogie – Saint-Vincent in Les Planches – dateer van 1228. Saint-Vincent se oorspronklike kerkgebou is in 1476 deur 'n brand vernietig. Die heropgeboude kerk is in 1525 ingewy en huisves tans 'n gereformeerde gemeente. 'n Tweede gereformeerde kerk het in 1930 in Clarens ontstaan.
Die Rooms-Katolieke kerkgebou in Montreux dateer van 1885. In 1719 is 'n Duitssprekende Protestantse gemeente gestig, terwyl Montreux ook oor Anglikaanse en Skots-Presbiteriaanse kapelle en kerkgeboue beskik. In 1917 het 'n klein Joodse gemeente ontstaan wat in 1954 met dié van Vevey saamgesmelt het. Reeds in 1900 is die Israelitiese hotel Joli Site geopen sodat Montreux ook vir gaste, wat Joodse tradisies en rituele beoefen het, as hersteloord aantreklik geword het. Die Jesjiwa of Talmoedskool, wat tien jaar later as die eerste van sy soort in Switserland in die lewe geroep is, is in 1985 na Kokhav Yaaquov naby Jerusalem verskuif.[5]
Administrasie[wysig | wysig bron]
Die huidige munisipaliteit, waarvan die stadsgebied van die Meer van Genève tot die Vooralpe (met die bergpiek Rochers-de-Naye) strek, het in 1962 deur die samesmelting van twee nedersettings, Montreux-Les Planches (tot 1952 amptelik Les Planches genoem) en Montreux-Le Châtelard (tot 1952 Le Châtelard). Saam met Veytaux het dié nedersettings oorspronklik die parogie (kerkgemeente) Montreux gevorm. Vanaf 1846 is na die hele distrik, wat voorheen as Les Planches bekend gestaan het, as Montreux verwys.
Sedert die stigting van die munisipaliteit in 1962 dien 'n stadsraad (Municipalité) met sewe lede as uitvoerende en 'n munisipale vergadering (Conseil communal) met 100 afgevaardigdes as wetgewende gesag. Die belangrikste politieke partye is die Sosiaaldemokrate, Liberale, Vrysinniges, Groenes en Christelike Demokrate.
Ekonomie[wysig | wysig bron]
Die toerisme is die ekonomiese basis van Montreux. Van die 9 500 werkgeleenthede in die stad is 1 persent in die tersiêre sektor, 13 persent in die nywerheids- en 86 persent in die dienstesektor.
Klein wingerde lê teen die sonnige hange bo-oor die voorstad Clarens en naby Chailly en Brent. Die hoër gebiede is geskik vir akkerbou, veeteelt en melkproduksie, terwyl die Vooralpegebied deur weivelde oorheers word.
Die industrialisering van Montreux begin in die tweede helfte van die 19de eeu, tog bly dit altyd ondergeskik aan die toerisme en vervaardig veral goedere soos meubels, juweliersware, voedsel en die bekende Switserse sjokolade. Ander belangrike nywerhede is drukkerye, laboratoriums- en oudiovisuele toerusting.
Die werksgeleenthede in die dienstesektor word deur die hotelle, gastronomie, administrasie, banke, assuransiemaatskappye, opvoedkundige en geneeskundige instellings.
Musiek[wysig | wysig bron]
Pop- en rockmusiek[wysig | wysig bron]
Die Britse rockgroep Deep Purple het in Desember 1971 in 'n plaaslike ateljee met opnames vir hul langspeler Machine Head begin. In een van die snitte op die album, "Smoke on the Water", verwys hulle na 'n voorval tydens hul verblyf in Montreux. 'n Bewonderaar van die kunstenaar Frank Zappa het destyds tydens'n konsert van sy gunstelingmusikant die kasino van Montreux aan die brand gesteek:
We all came out to Montreux on the Lake Geneva shoreline
To make records with a mobile – We didn't have much time
Frank Zappa & the Mothers were at the best place around
But some stupid with a flare gun burned the place to the ground
Smoke on the water, fire in the sky
Die kasino is in 1975 heropen.
Montreux huisves die bekende Mountain-musiekateljee, waar baie musieksterre hul langspelers opgeneem het. So het hier tussen 1979 en 1991 ook baie treffers van die Britse rockgroep Queen ontstaan. In 1978 het die groep die ateljee gekoop. Dit is steeds in besit van Queen se musiekvervaardiger David Richards.
Die Krugerhuis in Clarens[wysig | wysig bron]
Die President van die Zuid-Afrikaansche Republiek, Paul Kruger, het enkele weke in die huis, wat nou as Krugerhuis bekend staan, gewoon en is hier op 14 Julie 1904 oorlede. Die Krugerhuis, wat in 1873 opgerig is, lê langs die Meer van Genève en is in 1910 as 'n museum ingerig en vir die publiek toeganklik gemaak. President Kruger se sterfkamerbed en ander meubels is reeds in 1932 deur Suid-Afrika aangekoop en na die Krugerhuis in Pretoria gebring. Die museum het replikas ontvang.
In 1949 is die sterfhuis van President Kruger aan die Suid-Afrikaanse regering te koop aangebied. Die Federasie van Afrikaanse Kultuurvereniginge (FAK) is versoek om geld in te samel, en nadat Suid-Afrikaners landswyd hulle bydraes tot die koste gemaak het, is die huis op 27 Februarie 1950 gekoop. Die museum is namens die regering deur die Suid-Afrikaanse ambassade in Switserland in stand gehou. Tydens president Pieter Willem Botha se amptelike besoek in 1984 het hy en sy geselskap na hul aankoms in Genève op 31 Mei per motor na die Krugerhuis gereis.[6]
In die negentigerjare kon die regering die onderhoud nie meer bekostig nie, en die FAK het die museum in 1994 weer oorgeneem. Danksy die bydrae van die Uitvoerende Voorsitter van die maatskappy Genfood, Johann Roode, is die Krugerhuis in Clarens gerestoureer en as 'n gastehuis onder die naam "Villa Kruger" bedryf.
In 2005 is die Krugerhuis aan 'n Switserse privaateienaar verkoop. Die FAK het egter 'n servituut oor die sterftekamer van President Kruger behou, en die huis staan ook oop vir die publiek. Tans stel veral besoekers uit Nederland, Duitsland en Rusland belang in die Krugerhuis.
Susterstede[wysig | wysig bron]
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Statistique Vaud: Population résidante permanente au 31 décembre 2014
- Anthony J. Lambert: Switzerland: Rail, Road, Lake. Third edition August 2005. Chalfont St Peter: Bradt Travel Guides 2005, bl. 291
- ( ) Climate Summary for Montreux. Besoek op 20 Junie 2015.
- Historisches Lexikon der Schweiz: Montreux. Besoek op 22 Julie 2015
- Geschichte der Jeschiwa Ez Chajim in Montreux ( )
- D.S. Prinsloo: Stem uit die Wildernis. 'n Biografie oor oud-pres. PW Botha. Vaandel 1997, bl. 155
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
Wikimedia Commons bevat media in verband met Montreux. |
|
<urn:uuid:5b7e84da-42fa-4673-9278-88f16badea3c>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Montreux
|
2019-07-21T00:43:21Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526799.4/warc/CC-MAIN-20190720235054-20190721021054-00034.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999928
| false
|
Op die stories agter ontdekkings – en heel dikwels die toevalligheid waarmee dit gemaak word kan mens gerus meer gereeld ‘n glasie klink.Neem nou byvoorbeeld die verhaal agter Suid-Afrika se Pinotage wyn… ‘n Jaar of wat gelede loer ek in by ‘n tweedehandse boekverkoping op Hermanus. En daar loop ek ‘n effe verweerde rooiwynkleurige boek…
|
<urn:uuid:4d99cb74-fb1e-492f-b270-518d154ecb25>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://scibraai.co.za/tag/boergondie/
|
2019-07-22T06:55:40Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527531.84/warc/CC-MAIN-20190722051628-20190722073628-00194.warc.gz
|
by-nc
|
4.0
|
a_tag
| false
| false
|
{
"abbr": [
"by-nc"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
false
],
"location": [
"a_tag"
],
"version": [
"4.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999997
| false
|
Pypvloei
Pypvloei of pyphidrolika gaan oor die drukval in 'n pyp.
In 'n pypsisteem geld die volgende:
waar:
= Drukverhoging wat 'n pomp in die sisteem veroorsaak.
= Drukverskil wat veroorsaak word deur 'n verskil in hoogte of elevasie. Dit is die Potensiële energie.
= Drukverskil tussen die begin en eindpunt
= Drukval in die pyp agv wrywing
= Drukval oor die beheerklep
= Drukval oor ander toerusting in die lyn, soos bv reaktore, kolomme, hitteruilers en 'n vloeimeetskyf. Pypvernouers, elmboë en T-stukke word hanteer onder wrywingsdrukval (ΔPf).
Elke term van hierdie vergelyking word hieronder bespreek:
Inhoud
- 1 Pomp drukhoogte (ΔPa)
- 2 Elevasie drukverskil (ΔPEL)
- 3 Kinetiese energie (ΔPKE)
- 4 Drukverskil tussen beginpunt en eindpunt (ΔPEP)
- 5 Wrywingsdrukval (ΔPf)
- 6 Drukval oor beheerklep (ΔPCV)
- 7 Drukval oor ander toerusting (ΔPEQ)
- 8 Soniese vloei
- 9 Pro rata drukvalformule
- 10 Soliedes-uitsakking in lyne
- 11 Bylaes
- 12 Verwysings
Pomp drukhoogte (ΔPa)[wysig | wysig bron]
Die drukverhoging wat 'n pomp bewerkstellig word bepaal deur die karakteristieke van elke pomp. Elke pomp het 'n ander pompkurwe met volumevloei op die x-as en pomphoogte, NPSHR, drywing en pompeffektiwiteit. Kyk byvoorbeeld die pompkurwe vir 'n sentrifugale pomp.
Elevasie drukverskil (ΔPEL)[wysig | wysig bron]
Hierdie verwys na die Potensiële energie wat die vloeier besit. Dit word bereken deur die formule:
waar:
= Drukverskil in kPa
= digtheid van die vloeier in 1000 kg/m3 of kg/liter of ton/m3
= Swaartekragversnelling = 9.81 m/s2
= Hoogteverskil in meter
Dus, in eenheidsimbole:
Kinetiese energie (ΔPKE)[wysig | wysig bron]
Wanneer 'n pypsisteem gemodelleer word, moet die verandering in kinetiese energie ook in ag geneem word.
- Vir turbulente vloei (Re ≥ 2000): α = 1
- Vir laminêre vloei (Re < 2000): α = 0.5
Voorbeeld | ΔPKE |
---|---|
Drukverskil tussen beginpunt en eindpunt (ΔPEP)[wysig | wysig bron]
Hierdie is bloot die drukverskil tussen die begin van die pypsisteem en die eindsisteem. Dus is:
Wrywingsdrukval (ΔPf)[wysig | wysig bron]
Die wrywingsdrukval in 'n pyp word gegee deur die Darcy–Weisbach vergelyking.
Waar:
- – Wrywingsdrukval [kPa]
- – Darcy/Moody wrywingsfaktor [dimensieloos] Hierdie waarde kan òf bepaal word deur die Colebrookvergelyking òf die Moodygrafiek.
- – (Ekwivalente) lengte van pyp [m]. Vir 'n pyp sonder elmboë en kleppe is dit bloot die lengte gedeel deur die diameter. Elmboë en kleppe se weerstand word bepaal deur 'n L/D-waarde. Al hierdie waardes word bymekaar getel om die totale L/D-waarde te kry.
- – Digtheid van vloeier [kg/m3]
- – Vloeisnelheid [m/s]
- – Hoogte vloeistof [m]
- – Gravitasieversnelling = 9.81 m/s2
Die snelheid in 'n lyn kan soos volg in terme van die volume- en massavloeitempo geskryf word:
Waar:
- – Binnedeursnitarea van die pyp [m2]
- – Pyp binnediameter [mm]
- – Volumevloeitempo [m3/h]
- – Massavloeitempo [kg/h]
- – digtheid van die vloeier [kg/m3]
Indien hierdie in die boonste formule vervang word, word die volgende verkry:
Dus, ter opsomming:
Bepaling van ekwivalente pyplengte[wysig | wysig bron]
Die drukval oor pyptoebehore soos kleppe, elmboë, T-stukke, vernouers, lynsiwwe, pypingange en pypuitgange word gewoonlik saam met die wrywingsdrukval bereken en word by die totale pyplengte getel as 'n ekwivalente pyplengte (L/D). Bv, 'n sluisklep wat voloop is se ekwivalente pyplengte is L/D = 13. Dus, indien die totale pyplengte van 'n pypsisteem 10 m is en dit bevat 'n sluisklep wat voloop is in 'n pyp met 'n binnediameter van 200 mm (0.2 m), dan is die totale ekwivalente pyplengte Le = 10 + 13 × 0.2 = 10 + 2.6 = 12.6 m.
Soms word die weerstand gegee in terme van Kr. Die ekwivalente lengte word dan soos volg bereken:
Dus is die totale ekwivalente lengte:
Hierdie waarde word nou gebruik in die vergelyking om die totale wrywingsdrukval te bepaal:
Alternatiewelik is:
- waar
Drukval oor beheerklep (ΔPCV)[wysig | wysig bron]
Kyk beheerklep.
Drukval oor ander toerusting (ΔPEQ)[wysig | wysig bron]
Kyk Vloeimeetskyf.
Soniese vloei[wysig | wysig bron]
Indien vloei hoogs saampersbaar is (gasvloei), bestaan die gevaar dat soniese vloei mag voorkom.
Soniese vloei is die maksimum vloeitempo wat in 'n pyp kan voorkom.
Gestel jy het 'n pyp met vloei van punt 1 na punt 2 (kyk prentjie aan die regterkant):
Indien die druk by punt 1 (P1) konstant gehou word en die druk by punt 2 (P2) verlaag word, sal die vloei in die pyp verhoog. Let daarop dat die snelheid net voor punt 2 die hoogste gaan wees omdat die druk die laagste is en daarom die dightheid van die gas die laagste is. Omdat die snelheid afhang van die dightheid, gaan die snelheid net voor punt 2 die hoogste wees.
Indien P2 só verlaag word dat die vloei net voor punt 2 (P2a) soniese snelheid bereik, sal die vloei in die pyp nie verder verhoog nie en sal P2a ook nie verder verlaag nie. Om die druk egter af te bring van P2a na P2, sal die energie geabsorbeer word deur skokgolwe wat ernstige vibrasies en geraas sal veroorsaak.
Pro rata drukvalformule[wysig | wysig bron]
Die volgende pro rata drukformule kan gebruik word om 'n bekende drukval te herlei by ander kondisies:
Waar:
Vir 'n sisteem geld:
Bepaling van die eenhede van K as druk in kPa is en V in t/h:
Soliedes-uitsakking in lyne[wysig | wysig bron]
Indien 'n vloeistof solieds bevat is daar 'n kritiese snelheid wat gehandhaaf moet word sodat die soliedes nie uitsak nie. Om dit te bereken word Durand[1] se formule gebruik:
Waar:
- = Kritiese snelheid om uitsakking van soliedes te verhoed [m/s]
- = Dimensielose faktor
- = Gravitasieversnelling = 9.81 m/s2
- = Binnediameter van pyp [m]
- = Spesifieke gravitasie van die vloeistof
- = Spesifieke gravitasie van die droë soliedes
Bylaes[wysig | wysig bron]
Bylae A: Norman Lieberman se vereenvoudigde formule[wysig | wysig bron]
Die bekende Norman Lieberman het die volgende vereenvoudigde formule afgelei om die drukval deur 'n pyp te bepaal:[2]
Waar:
- = Drukval in pvd (pond per vierkante duim) per 100 voet pyp.
- = Pyp binnediameter in duim.
- = Digtheid van vloeier in lb/vt3.
- = Snelheid in pyplyn in vt/s (voet per sekonde).
- = Empiries bereken.
- = Digtheid van water [lb/vt3]. Dus is die middelste "term", ρ/62 die SG.
- = Drukomskakeling van duim water na pvd.
Standaardeenhede
Die formule hierbo kan ook soos volg geskryf word:
Waar:
- = Drukval in pyp in pvd
- = Lengte van pyp in voet
Die konstante se eenhede is dus:
Skakel nou die konstante om na standaard eenhede:
Dus is die formule hierbo in standaard eenhede soos volg:
Waar:
- = Drukval in pyp in kPa
- = Lengte van pyp in m
- = Digtheid van die vloeier in kg/m3
- = Binnediameter van die pyp in m
of
Waar:
- = Drukval in pyp per 100 meter pyp in kPa.
- = Binnediameter van die pyp in mm.
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Kyk bv LIQUID-SOLID FLOW.
- Verkry uit kursusnotas wat Normal Lieberman aangebied het in 2014
|
<urn:uuid:209d2b14-b520-4b55-b48a-047ed5c08141>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Pypvloei
|
2019-07-16T00:43:57Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524290.60/warc/CC-MAIN-20190715235156-20190716021156-00538.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.99977
| false
|
Sjabloon:Liggingmerk
Jump to navigation
Jump to search
[[Lêer:{{{beeld}}}|{{{beeldbreedte}}}|center|duimnael|Die ligging van {{{naam}}}]] |
Gebruik[wysig bron]
{{Ligging | beeld = naamvankaart.uitbreiding|regs | beeldbreedte = breedte van beeld in px | x = ligging op x-as (word in px gemeet, maar slegs die getal word gegee) | y = ligging op y-as (word in px gemeet, maar slegs die getal word gegee) | naam = naam van plek }}
|
<urn:uuid:d1911d6f-3563-4f5b-a596-1d94ac02e059>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Sjabloon:Liggingmerk
|
2019-07-16T00:17:24Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524290.60/warc/CC-MAIN-20190715235156-20190716021156-00538.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.987057
| false
|
1975
Jump to navigation
Jump to search
1975 |
◄ | 19de eeu | ◄20ste eeu► | 21ste eeu | ► |
Dae | Eeue | Geskiedenis | Geskiedenisportaal |
Sien ook: Kategorie:1975 |
Kalenders | |
John Vorster | |
Die jaar 1975 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 75ste jaar van die 20ste eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Gebeure[wysig | wysig bron]
- Januarie – Die begin van die era mikrorekenaars breek aan met die onthulling van die Altair 8800-rekenaar.
- Die Eerste Minister van Suid-Afrika, John Vorster, bring ’n staatsbesoek aan Paraguay en Uruguay.
- Die Khmer Rouge neem Kambodja oor.
- Stigting van die beroemde 32-Bataljon van die Suid-Afrikaanse Weermag.
- 1 Januarie – Malawi verander sy hoofstad van Zomba na Lilongwe.
- 13 Februarie – ’n Brand breek uit in die Wêreldhandelsentrum in New York Stad, Amerika.
- 1 Maart – Kleurtelevisie-uitsendings begin in Australië.
- 8 Maart – Die Verenigde nasies (VN) proklameer Internasionale Vrouedag.
- 14 Maart – Die Suid-Afrikaner John van Reenen stel 'n nuwe wêreldrekord op in diskusgooi.
- 21 April – Die president van Suid-Viëtnam, Nguyen Van Thieu, vlug uit Saigon, terwyl Xuan Loc val tydens die Viëtnamoorlog.
- 24 April – Die Rote Armee Fraktion blaas die Wes-Duitse ambassade in Stockholm op.
- 30 April – Noord-Viëtnamese troepe verower Saigon en beëindig die Viëtnamoorlog.
- 5 Mei – Die Busch Gardens Williamsburg tema park open in Virginië, Amerika.
- 16 Mei – Junko Tabei is die eerste vrou om die piek van Mount Everest te bereik.
- 30 Mei – Die Europese Ruimtevaartorganisasie word amptelik gestig.
- 7–21 Junie – Die eerste Krieketwêreldbeker word in Engeland aangebied en deur Wes-Indië gewen.
- 25 Junie – Mosambiek kry sy onafhanklikheid van Portugal.
- 5 Julie – Kaap Verde word van Portugal onafhanklik.
- 5 Julie – Arthur Ashe verslaan Jimmy Conners in die 89ste Wimbledon tenniskampioenskap.
- 6 Julie – Die Comore-eilande kry sy onafhanklikheid van Frankryk.
- 12 Julie – São Tomé en Príncipe word van Portugal onafhanklik.
- 12 Augustus – John Walker slaag daarin om die eerste Supermyl te hardloop; die myl in 3:49:4.
- 16 September – Papoea-Nieu-Guinee verkry onafhanklikheid van Australië.
- 11 November – Angola word van Portugal onafhanklik.
- 25 November – Suriname word van Nederland onafhanklik.
- 26 November – Riaan Cruywagen lees sy eerste Afrikaanse nuusbulletin op SAUK-televisie.
- 29 Desember – ’n Bomontploffing op die LaGuardia-lughawe in New York eis die lewe van 11 mense.
Wêreldbevolking[wysig | wysig bron]
Wêreldbevolking | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|
1975 | 1970 | 1980 | ||||
Wêreld | 4,068,109,000 | 3,692,492,000 | 375,617,000 | 4,434,682,000 | 366,573,000 | |
Afrika | 408,160,000 | 357,283,000 | 50,877,000 | 469,618,001 | 61,458,000 | |
Asië | 2,397,512,000 | 2,143,118,000 | 254,394,000 | 2,632,335,000 | 234,823,000 | |
Europa | 675,542,000 | 655,855,000 | 19,687,000 | 692,431,000 | 16,889,000 | |
Latyns-Amerika | 321,906,000 | 284,856,000 | 37,050,000 | 361,401,000 | 39,495,000 | |
Noord-Amerika | 243,425,000 | 231,937,000 | 11,488,000 | 256,068,000 | 12,643,000 | |
Oseanië | 21,564,000 | 19,443,000 | 2,121,000 | 22,828,000 | 1,264,000 |
Geboortes[wysig | wysig bron]
- Onbekend – Annake de Villiers, Suid-Afrikaanse violis († 2012).
- 2 Januarie – Dax Shepard, Amerikaanse akteur.
- 9 Januarie – André Vos, Suid-Afrika se nege-en-veertigste Springbokkaptein.
- 15 Januarie – Patrick Douthit, hip hop-vervaardiger (9th Wonder).
- 20 Januarie – Zac Goldsmith, konserwatiewe Britse politikus.
- 28 Februarie – Azhar Mahmood, Pakistanse krieketspeler.
- 4 Maart – Antti Aalto, hokkiespeler.
- 11 Maart – Buvaisar Saitiev, Russiese stoeier van Tsjetsjeense afkoms.
- 16 Maart – Oksana Fadeyeva Russiese tafeltennisspeler.
- 21 Maart – Corné Krige, Suid-Afrika se ses-en-veertigste Springbokkaptein.
- 24 Maart – Thomas Johansson, Sweedsetennisspeler.
- 7 April – Karin Dreijer Andersson, Sweedse musikant en sangeres.
- 1 Mei - Neil Sandilands, akteur en musikant/sanger
- 2 Mei – David Beckham, Engelse sokkerspeler.
- 12 Mei – Jonah Lomu, 'n Nieu-Seelandse rugbyspeler († 2015).
- 27 Mei – Jamie Oliver, Engelse meestersjef, restaurateur en mediapersoonlikheid.
- 4 Junie – Angelina Jolie, Amerikaanse aktres.
- 25 Junie – Vladimir Kramnik, Russiese skaakspeler.
- 27 Junie – Tobey Maguire, Amerikaanse akteur.
- 2 Julie – Stefan Terblanche, Springbokrugbyspeler.
- 5 Julie – Hernán Crespo, Argentynse sokkerspeler.
- 6 Julie – Curtis Jackson, Amerikaanse kletsrymkunstenaar (50 Cent).
- 16 Julie – Tim Guest, Britse skrywer en joernalis.
- 7 Augustus – Charlize Theron, Suid-Afrikaanse internasionale rolprentaktrise.
- 12 Augustus – Casey Affleck, Academy- en Golden Globe-genomineerde Amerikaanse akteur.
- 20 September – Juan Pablo Montoya, Colombiaanse Formule Eenrenjaer.
- 5 Oktober – Kate Winslet, Engelse aktrise en rolprentster van Titanic.
- 16 Oktober – Jacques Kallis, Suid-Afrikaanse krieketspeler.
- 21 November – Erlend Øye, Noorse musikant.
- 23 Desember – Yasmin Levy, Israeliese sanger-liedjieskrywer van Judeo-Spaanse musiek.
- 30 Desember – Tiger Woods, Amerikaanse golfspeler.
Sterftes[wysig | wysig bron]
- 21 Januarie – Pieter van der Byl, Suid-Afrikaanse kabinetsminister van die Verenigde Party (* 1889).
- 5 April – Tsjiang Kai-sjek, president van die Republiek China (Taiwan) (* 1887).
- 10 April – Walker Evans, Amerikaanse fotograaf (* 1903).
- 9 Augustus – Dmitri Sjostakovitsj, Russiese komponis (* 1906).
- 7 September – M.E.R., Afrikaanse skrywer (* 1875).
- 20 November – Francisco Franco, 'n Spaanse militêre leier wat Spanje van 1939 tot sy dood as 'n diktator regeer het (* 1892).
- 4 Desember – Hannah Arendt, Duitse politieke teoretikus (* 1906).
- 13 Desember – Alexis Preller, 'n Suid-Afrikaanse skilder (* 1911).
|
<urn:uuid:b786ec21-7595-4ea2-9183-e46b87e3d8d8>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/1975
|
2019-07-17T07:19:36Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525094.53/warc/CC-MAIN-20190717061451-20190717083451-00138.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.997147
| false
|
Kategorie:Karibiese Nederland
Jump to navigation
Jump to search
Wikimedia Commons bevat media in verband met Karibiese Nederland. |
Subkategorieë
Hierdie kategorie bevat die volgende 3 subkategorië, uit 'n totaal van 3.
|
<urn:uuid:c99ce3dc-c160-48df-8e28-9c1f7c24599e>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Karibiese_Nederland
|
2019-07-21T00:29:27Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526799.4/warc/CC-MAIN-20190720235054-20190721021054-00058.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.955334
| false
|
Neoregelia carolinae
Neoregelia carolinae | ||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Ook: Bromelia' | ||||||||||||||||
Wetenskaplike klassifikasie | ||||||||||||||||
Binomiale naam | ||||||||||||||||
Neoregelia carolinae (Beer) L.B. Smith |
Neoregelia carolinae is ’n spesie van die genus Neoregelia in die familie Bromeliaceae. Die middel van die plant word rooi wanneer dit op die punt is om te blom (vandaar die Engelse naam blushing bromeliad)[1] en dit maak dit ’n gewilde huisplant. Die spesie is inheems aan Brasilië. Talle kultivars is beskikbaar.
Eienskappe[wysig | wysig bron]
Die plante het ’n tregtervormige krans van stywe blare. Dit moet altyd met water gevul wees, want dit is die bron van die meeste van die plant se voedingstowwe.
Bromelias dra klein, pers blomme en net voor die blomme verskyn, word die blare van die krans helderrooi. 'Tricolor' is ’n kultivar waarvan die blare boonop geel gestreep is.
Probleme[wysig | wysig bron]
Verwysings[wysig | wysig bron]
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
- Bromeliaceae Da Mata Atlântica Brasileira URL besoek op 22 Oktober 2009
- BSI Cultivar Registry URL besoek op 11 Oktober 2009
|
<urn:uuid:9167b294-9a16-4b5e-b754-9519b9d8f576>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Neoregelia_carolinae
|
2019-07-21T00:33:37Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526799.4/warc/CC-MAIN-20190720235054-20190721021054-00058.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998988
| false
|
Viervoetiges
Viervoetiges (of Vierpotiges) | ||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Wetenskaplike klassifikasie | ||||||||
Klasse | ||||||||
Die viervoetiges of Tetrapoda is 'n infraklas van gewerwelde diere wat op land woon. Viervoetiges het vier bene en vier voete. Amfibieë, reptiele, dinosourusse, voëls en soogdiere is almal viervoetiges. Selfs al het slange nie ledemate het, is hulle ook viervoetiges want hulle het van diere met vier ledemate ontwikkel.
Ontstaan[wysig | wysig bron]
Die vroegste viervoetiges se fossiele word in die Devoon aangetref. Daar is van hulle in Groenland gevind, maar ook in Suid-Afrika word hulle sedert 2018 aangetref, soos Tutusius umlambo wat naby Grahamstad gevind is.
Vandag[wysig | wysig bron]
Die huidige viervoetiges word tradisioneel as volg onderverdeel:
- Amphibia; amfibieë (paddas, wurmsalamanders en salamanders)
- Amniota (diere met 'n vlies, die amnion, om hul eiers)
- Synapsida (die enige oorlewende groep is die soogdiere)
- Anapsida (die enige oorlewende groep is die skilpaaie)
- Diapsida (onder andere dinosourusse, voëls en akkedisse)
|
<urn:uuid:4d82ba7c-abf7-4445-9e36-46a9da31d76a>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Tetrapoda
|
2019-07-21T00:21:37Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526799.4/warc/CC-MAIN-20190720235054-20190721021054-00058.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999925
| false
|
Uli Aschenborn
Die kunstenaar Uli Aschenborn (volle naam: Hans Ulrich Aschenborn) is in 1947 in Johannesburg, Suid-Afrika gebore.[1] [2] Sy pa Dieter Aschenborn en sy oupa Hans Anton Aschenborn (of Hans Aschenborn) is bekende kunstenaars in Suider-Afrika.[3] [4] [5] Al drie Aschenborns behoort tot die grootste kunstenaars ter wêreld en hul kuns tot die wêrelderfenis volgens United Artists Rating.[6]
Uli is een van die bekendste kunstenaars van Namibië soos sy pa en oupa. Uli is veral bekend vir sy dinamiese diereskilderye en landskappe van Afrika (vergelyk foto's en video's 7 tot 10 ). In Namibië vertoon die museums in Swakopmund en Windhoek en die Nasionale Kunsgalery van Namibië kunswerke van Uli.[2] [10][4]Uli, wat in Aken Duitsland lewe, begin ook alhoemeer bekend raak in Europa.[11][12][13][14][15] Daar is in Windhoek ook ’n Aschenbornstraat en 'n Hans Aschenborn Road in Mitchells Plein (Kaapstad). Uli geniet aansien as 'n restoureerder van Afrikaanse en Europese skilderye, en het ook 'n paar merkwaardige muurskilderye in Namibië gedoen (soos by Düsternbrook, Okapuka, die Cañon Lodge, Kings Den en meer). Hy het ook al verskeie hekke ontwerp. [16]
Inhoud
Uli Aschenborn se "Amazing Changing Art"[wysig | wysig bron]
Uli kyk terug op 'n suksesvolle loopbaan as kunstenaar en die feit dat hy talle nuwe, interessante tegnieke ontwikkel het om 'n verskeidenheid skilderye, beelde en voorwerpe te skep wat voor jou oë van voorkoms kan verander. Die media beskryf dié innovering as "Uli Aschenborn's Amazing Changing Art".[11][15][16][17] Al die kunswerke wat hier gewys word is veranderlik behalwe die op foto's 7 en 8.[18][19]
Uli se nuwe werk – wat 2006 in die Nasionale Kunsgalery van Namibië in Windhoek uitgestal was – bestaan onder meer uit sy innoverende beelde wat om 'n aslyn draai. Die silhoeët vertoon dus 'n verandering. 'n Sprekende voorbeeld hiervan is 'n roterende beeld in silhoeëtvorm wat die voortdurende verandering van 'n jong dame na 'n ou vrou uitbeeld, of 'n aap wat in 'n mens omskep word. Dit word selfs duideliker uitgebeeld wanneer hierdie sogenaamde 'Morfo-Skulpture' verlig word sodat die skaduwees op 'n muur val [20] (video's [18][19][21] en video 2).
Tot Uli se nuwe werk behoort ook poli-aspek skilderye. Van hierdie werke roteer om 'n aslyn en kan van verskillende kante bekyk word. Elke kant beeld 'n verskillende tema uit (sien video's 4 en 6). Sommige vertoon kleiner voorwerpe in verskillende lae uit wat soos 'n legkaart saamgestel is. Dit kan baie ingewikkeld wees, soos die been van 'n vrou wat terselfdertyd die voorkop van 'n man kan wees, of dalk die neus van iets anders, en so voorts[20] (vergelyk video 4).
Nog 'n rits werke is helder tekeninge wat onder glasstene monteer is. Uit elke oogpunt verander die enkele beeld in iets heeltemal anders. Een daarvan is 'n vis wat lyk asof hy onder water swem. Afhangend van hoe dit gedraai word, lyk dié vis eers vriendelik, dan kwaad, dan skrik hy, op 'n stadium gaap hy selfs oopmond[20] (vergelyk die drie foto's 5 van dieselfde kunswerk).
Toekennings[wysig | wysig bron]
- 1964 Wenner van die "Kunswedstryd Suidwes-Afrika"
- 1978 Borchers-toekenning
Uitstallings[wysig | wysig bron]
Uli Aschenborn het meer as 60 uitstallings gehou sedert 2009.[23]
Solo uitstallings (seleksie)[wysig | wysig bron]
- 1993 "Afrika & 'Komper-Kuns'" Galery Artelier Windhoek (Namibië)
- 1999 "Afrika" Port Andrat’s (Mallorca)
- 2003 "Morfo-Skulpture", Hexagone Galery in Aken (Duitsland)[21]
- 2005 "Morphs" gelyktydig in die twee galerye FAH en HAF in Maastricht (Nederland)
- 2006 "Morphs" Nasionale Kunsgalery van Namibië in Windhoek (Namibië)
- 2007 "Aschenborn – Retrospektive Kendzia Galery", Windhoek (Namibië)
- 2007 "Retrospektive" in die Hexagone Galery in Aken (Duitsland)
- 2008 "Afrika" Kendzia Galery, Windhoek (Namibië)
- 2009 "Out of Africa" - Uli Aschenborn – Malmedé Galery, Keulen (Duitsland)
- 2009 "Afrika – Uli Aschenborn" - Artedomus, Parys (Frankryk)
- 2010 "Diereskilderye" – Dieretuin Berlyn (Duitsland) [8]
- 2010 "Afrika – Uli Aschenborn" - Artedomus, Parys (Frankryk) [8]
- 2011 "Aschenborn's African Animals", BBK-Galery, Aken (Duitsland)
- 2011 "Uli Aschenborn", Düsternbrook, Namibia[24]
- 2011 - 2012 "Uli Aschenborn", Schenckswerder, Namibia[24]
- 2012 "Chameleon Art", Hexagone Galery in Aken (Duitsland)
- 2013 "Chameleon Art", Tierheim Aken (Duitsland)
- 2015 "Changing Art", Art Hotel Superior Aken (Duitsland)[25]
- 2017 "Amazing Changing Art", Barmuseo Suermondt-Ludwig-Museum Aken (Duitsland)[5]
Groepuitstallings (seleksie)[wysig | wysig bron]
- 1965 "3 Generasies Aschenborn" Kendzia Galery Windhoek (Namibië)
- 1975 en 1976 gekies deur 'n jurie vir die "Winter Uitstalling" Suermondt-Ludwig-Museum Aken (Duitsland)
- 1979 "Fotos vanuit drie Perspektiewe”, Atrium Aken (Duitsland)
- 2004 "Die drie Aschenborns" Kendzia Galery Windhoek (Namibië)
- 2007 "Teëls" Ludwig Forum vir Internasionale Kuns in Aken (Duitsland)
- 2009 "20 Jare Galery Hexagone" Aken (Duitsland)
- 2010 "3 Generasies Aschenborn" Kendzia Galery Windhoek (Namibië)
- 2014 "Die Beste van Karel die Grote", Aula Carolina Aken (Duitsland)
- 2015 "25 Jare Galery Hexagone" Ludwig Forum vir Internasionale Kuns in Aken (Duitsland)
- 2015 "Afrika-diere en karikature" - Artedomus, Parys (Frankryk) [8]
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Lex-art, Duitse ensiklopedie op die internet
- Omvattende oorsig oor die kunswerke van die Aschenborns, publieke webwerf
- Namibiese Lewensbeskrywings
- Hans-Ulrich Aschenborn, Lewensbeskrywings – Namibiana Buchdepot
- Berig oor 100 jare kuns van die drie hierbo genoemde Aschenborns (Duitse Tydskrif "Allgemeine Zeitung", Oktober 2017)
- "Greatest world artists of XVIII–XXI centuries" - lys met die "Grootste kunstenaars ter wêreld van die 18. tot 21. eeu" deur die International Art Rating van die United Artists Rating
- Skakel van die "L'Ensad Alumni Paris, l'Association des anciens élèves de l'École nationale supérieure des arts décoratifs"
- Duitse lewensbeskrywing, uitstallings (BBK - die grootste kunstenaarsvereniging in Duitsland)
- Engelse Lewensbeskrywing
- Aschenborns hou uitstalling, Namibiese tydskrif Republikein, 12.8.2004
- "Namibian Artist Gets European Recognition" - Diplomacy Namibia, Premier International Affairs Website (bron: Frederick Philander, Namibiese tydskrif New Era, 21 Augustus 2009)
- Ein Leben für die Kunst ('n Lewe vir die kuns), Namibiese Duitse tydskrif Allgemeine Zeitung, 3.8.2007
- Veränderliche Kunst und mehr... (Veranderlike kuns en meer …), Tydskrif in Duitsland met sommige skilderye
- Uli Aschenborn Stolberg, Kunstportal Eifel, Julie 2008
- Wandelbar wie ein Chamäleon – Uli Aschenborn malt "bewegliche Bilder" (Veranderlik soos 'n verkleurmannetjie – Uli Aschenborn skilder kunswerke wat van self beweeg), Namibiese Duitse tydskrif Allgemeine Zeitung, 21.7.2006
- Uli kyk terug op suksesvolle loopbaan, Oktober 2007, Namibiese tydskrif Republikein
- Uli se dinamiese werke in Kendzia uitgestal, 23.7.2009, Namibiese tydskrif Republikein met sommige van Uli Aschenborn se kunswerke
- Video van 2012 oor sommige van Uli Aschenborn se werke wat verander (Kinetiese Kuns)
- Video van 2015 oor sommige van Uli Aschenborn se werke wat verander (Kinetiese Kuns)
- Uli Aschenborn stal uit, Namibiese tydskrif Republikein, 3 Augustus 2006
- Video oor Uli Aschenborn se Morfo-Skulpture
- Invloed van Uli Aschenborn se tegniese loopbaan op sy kuns, Duitse Tydskrif "Allgemeine Zeitung", 26.8.2011
- Lys van meer as 60 uitstallings sedert 2009 met inligting en foto's.
- Matthias Mockler: Uli Aschenborn hou permanente uitstallings op gasteplase in Namibia, 26.08.2011, oorspronklik: Allgemeine Zeitung – argiewe van die Namibiana Buchdepot
- Uli Aschenborn: Kuns uit Namibia, Galery Hexagone - Art Hotel Superior Aachen, 2015 – argiewe van die Namibiana Buchdepot
Boeke[wysig | wysig bron]
- Directory of Namibian Artists, Sas Kloppers, Dream Africa Productions and Publishing, ISBN 978-0-620-51746-1
- Künstler: Helmut Lewin, Giselher W. Hoffmann, Uli Aschenborn, …, General Books LLC 2010, ISBN 1-159-10015-2 / 9781159100155
- Namibier, Kitabı Hakkında, Books LLC, ISBN 1-159-19415-7 / 9781159194154
- Wildlife artists, Books LLC 2011, ISBN 978-1-156-90978-2, ISBN 1-156-90978-3, order number: 30237263
|
<urn:uuid:3be9ce9b-738e-4602-9a75-20f100392cdc>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Uli_Aschenborn
|
2019-07-21T00:55:22Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526799.4/warc/CC-MAIN-20190720235054-20190721021054-00058.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998334
| false
|
Bertrand Retief
Bertrand Retief | |
Geboortenaam | Bertrand Renaldo Retief |
---|---|
Geboorte | 29 Maart 1936 Nkhoma-sendingstasie, Malawi |
Nasionaliteit | Suid-Afrika |
Beroep(e) | Rolprentregisseur, skrywer |
Internet-rolprentdatabasis-profiel |
Inhoud
Lewe en werk[wysig | wysig bron]
Bertrand Renaldo Retief is op 29 Maart 1936 op die NG Kerk Sendingstasie Nkhoma in Njassaland (tans Malawi) gebore waar sy pa, Renaldo Leopold Retief, ’n sendingdokter was. Hy begin sy skoolopleiding hier in Malawi en tydens die Tweede Wêreldoorlog maak hy hier as kind die eerste keer kennis met die militêre. In 1945 keer die gesin terug na Suid-Afrika en hy gaan skool op Umtata in Transkei en vanaf 1948 aan Bellville Hoërskool, waar hy in 1953 matrikuleer. In 1954 verhuis die gesin na Pretoria waar hy by die Departement van Justisie werk en by die Universiteit van Pretoria inskryf vir ’n Dip. Iuris, maar hy voltooi slegs sy tweede jaar. Hierna sluit hy in 1959 by die Suid-Afrikaanse Toerismekorporasie (Satoer) aan. Op 4 April 1959 trou hy met die onderwyseres Naudeen du Toit, oorspronklik van Worcester, en hulle het drie kinders, Anell, Müller en Ingrid.
In 1961 word hy deur Satoer na Londen verplaas en hy word in 1963 bestuurder in beheer van hierdie kantoor. Hier bly hy tot 1967 en keer dan terug na Suid-Afrika. In Suid-Afrika werk hy vir ’n jaar by Saambou Bouvereniging en daarna vanaf 1969 by Federale Volksbeleggings se hotelgroep, waar hy Cape Hotels se bemarkingsbestuurder is. In 1973 begin hy werk by Kavalier Films as reklamebestuurder. Hier skryf hy die draaiboek vir die rolprent “Groetnis vir die Eerste Minister” en word dan as regisseur aangestel. Hy is as regisseur betrokke by die maak van verskeie rolprente vir Kavalier Films, onder andere “Seun van die wildtemmer”, “Groetnis vir die Eerste Minister”, “Mirage-eskader”, “Hank Hennery en vriend”, “Ses soldate” en “Boland”. Wanneer Kavalier Films in 1978 tot niet gaan, voltooi hy die rolprent “Pretoria O Pretoria” wat hy by hulle begin het en skep dan verskeie dokumentêre programme vir die Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie. Hierdie programme sluit in ’n Vakansieoorde-reeks met Jan Spies as verteller, ’n Engelse dokumentêre program “The Spirit of the Spitfire” oor die vlieënier Larry Bennett wat in Benoni sy eie Spitfire bou en laat vlieg het en die “Opdrag”-reeks oor die Suid-Afrikaanse Weermag en die bosoorlog.
Hy sluit hom intussen ook aan by die Suid-Afrikaanse Weermag, waar hy die Burgermagkursusse by Danie Theron Krygskool in Kimberley deurloop. In 1976 verrig hy grensdiens en in 1982 word hy tot kommandant bevorder. Na sy grensdiens versorg hy ’n aantal oudiovisuele skyfiereekse vir die Suid-Afrikaanse Leër, waar hy beide die draaiboek skryf en die verfilming behartig. In 1978 aanvaar hy ’n pos by die Suid-Afrikaanse Permanente Bouvereniging as reklamebestuurder en in 1982 sluit hy as rekeningebestuurder aan by die reklame-agente McKinstry Schönfeldt en Vennote. In 1983 sluit hy permanent aan by die Staande Mag as Direkteur, Openbare Betrekkinge van die Suid-Afrikaanse Lugmag, met die rang van kolonel. Ná sy aftrede vestig hy hom op Hartenbos en tree hiervandaan op as toerleier vir buitelandse toergroepe wat die slagvelde van die Anglo-Boereoorlog besoek. Hy is volle lid van die Openbare Skakelinstituut van Suid-Afrika, volle lid van die Vereniging van Industriële Redakteurs en lid van die Federasie van Afrikaanse Kultuurverenigings (FAK).
Skryfwerk[wysig | wysig bron]
Sy debuut as gepubliseerde skrywer maak hy met die “Drietal” jeugreeks, waarin Kaptein Verster met behulp van sy twee jong vriende Christo van Greunen en Kobus Roux talle avonture beleef. In “Drietal langs die Okavango” ondersoek hulle onheilspellende bedrywighede langs die Okavangorivier. “Drietal langs die Wildekus” speel af langs die Wildekus van Transkei. Hier daag kort-kort ’n duikboot op om wapens af te laai met uiteindelike bestemming êrens in die binneland. Hulle weet waarvandaan die wapens kom, maar waarheen dit gaan is nog ’n geheim. Dit moet egter so spoedig moontlik uitgevind word, want die saboteurs gaan binnekort toeslaan. “Drietal in die Kalahari” is nog ’n gevaarlike sending, hierdie keer in die woestyn.
Terwyl hy in Londen is, verskyn sy eerste kortverhale in die Byvoegsel van Die Burger, met die onderwerp die Britte se snaakse gewoontes. Hierna spits hy hom toe op kortverhale oor die grensoorlog, gegrond op die werklikheid soos hy dit beleef het, wat hy in “Tweede prys is ’n houtjas” en “Half boom, half mens” bundel. “Tweede prys is ’n houtjas” is grensstories uit Ovamboland, waarin die taal van die gewone soldaat die lewe in die bos skets soos dit is. Die titel verwys na wanneer die soldaat in ’n doodskis huis toe kom. Die verhale behandel die sielkundige impak van die stryd, die uitputting, vrees en moed en ook van die durende teenwoordigheid van die dood.[3] “Half boom, half mens” se verhale is almal gegrond op werklike gebeure tydens die grensoorlog, waarin beide die dramaties spannende en die humoristiese gebeure ’n plek vind. Verhoudinge is sentraal in hierdie bundel, insluitende verhoudinge tussen range, tussen soldate en hulle families, tussen moediges en lafhartiges en tussen wit en swart. Al die fasette van die lewe in die oorlogsone word aangeraak. Benewens die geweld en kontak met terroriste is daar ook die soldate se verlange en hulle stryd teen vrees en fisieke uitputting en ontbering.[4]“Sieketroosters”[5] bevat benewens grensverhale ook verhale oor meer alledaagse temas. Die sketse in die boek is gebaseer op werklike ervarings en getrou aan die titel is daar lering en stigting, maar toegedien met ’n goeie skeut humor. “Humor in SA Uniform” bevat grappige anekdotes uit die weermaglewe. Van sy kortverhale word in versamelbundels opgeneem, waaronder “A great-a pleasure” en “Ons Britse Boertjie” in “Op hulle stukke” onder redaksie van Jeanette Ferreira en “Blêrriekat” in “Ses wenverhale”.
Bibliografie[wysig | wysig bron]
Boeke wat hy gepubliseer het:
Jaar | Publikasies | Notas |
---|---|---|
1964 | Drietal langs die Okavango | |
1966 | Drietal langs die Wildekus | |
1967 | Drietal in die Kalahari | |
1983 | Tweede prys is ’n houtjas: grensstories uit Wamboland | Van Schaik Uitgewers, 1983, ISBN 0-627-01320-1, 9780627013201 |
1986 | Half boom, half mens | Van Schaik Uitgewers, 2004, ISBN 0-627-01477-1, 9780627014772 |
1990 | Humor in SA Uniform | Perskor, 1990, ISBN 0-628-03449-0, 9780628034496 |
1997 | Sieketroosters | Perskor-Kagiso, 1998, ISBN 0-628-03697-3, 9780628036971 |
Filmografie[wysig | wysig bron]
As regisseur:
- Pretoria O Pretoria!, 1979
- Hank, Hennery en Vriend, 1976
- My Liedjie van Verlange, 1975
- Mirage Eskader, 1975
- Boland!, 1974
- Ses soldate, 1974
- Seun van die Wildtemmer, 1973
- Groetnis vir die Eerste Minister, 1973
Draaiboeke:
- Ses soldate, 1974
- Groetnis vir die Eerste Minister, 1973
Bronnelys[wysig | wysig bron]
Boeke[wysig | wysig bron]
- Kannemeyer, J.C. “Die Afrikaanse literatuur 1652-2004” Human & Rousseau Kaapstad en Pretoria Eerste uitgawe 2005
Tydskrifte en koerante[wysig | wysig bron]
- Grobler, Hilda “Filmmaker, reisiger, skrywer is dol oor geskiedenis” “Vrydag” 26 Junie 1998
- Nieuwoudt, Stephanie “Oud-fliekmaker skryf sewende boek” “Plus” 31 Maart 1998
- Retief, Bertrand “Reis” Rooi Rose” 18 Oktober 2000
Internet[wysig | wysig bron]
- Esaach: http://www.esaach.org.za/index.php?title=Retief,_Bertrand
- Springbokboeke: http://www.springbokboeke.co.za/html/bertrand_retief.html
- Worldcat: http://www.worldcat.org/search?q=au%3ARetief%2C+Bertrand.&qt=hot_author
Ongepubliseerde dokumente[wysig | wysig bron]
- Retief, Bertrand Lewenskets Nasionale Afrikaanse Letterkundige Museum en Navorsingsentrum (NALN) Bloemfontein
|
<urn:uuid:a7168f34-baee-4b04-857e-9cabc3ad53da>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bertrand_Retief
|
2019-07-23T11:24:10Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195529276.65/warc/CC-MAIN-20190723105707-20190723131707-00378.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999955
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Xinxiang" skakel
←
Xinxiang
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Xinxiang
:
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Gebruiker:SpesBona/Artikels
(
← skakels
wysig
)
Anyang
(
← skakels
wysig
)
Jiaozuo
(
← skakels
wysig
)
Puyang
(
← skakels
wysig
)
Bespreking:Xinxiang
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Xinxiang
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:42596354-3b92-44d4-9797-0fbae6aee75b>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Xinxiang
|
2019-07-23T11:27:57Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195529276.65/warc/CC-MAIN-20190723105707-20190723131707-00378.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.995822
| false
|
1807
Jump to navigation
Jump to search
1807 |
◄ | 18de eeu | ◄19de eeu► | 20ste eeu | ► |
Dae | Eeue | Geskiedenis | Geskiedenisportaal |
Sien ook: Kategorie:1807 |
Kalenders | |
Die basi-opstand | |
Die jaar 1807 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Donderdag begin het. Dit was die 7de jaar van die 19de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Gebeure[wysig | wysig bron]
- 29 Maart – Heinrich Wilhelm Olbers ontdek die asteroïde 4 Vesta naby Jupiter se wentelbaan.
- 14 Junie – Napoléon Bonaparte wen die Slag van Friedland.
- 7 Julie – Verdrag van Tilsit geteken tussen Frankryk en Rusland.
- 24 Augustus – Pous Pius VII stel Francesco Guidobono Cavalchini, goewerneur van Rome aan as kardinaal.
- 16 September - In Piddig op die Filipyne kom die Ilocano's in opstand omrede hulle geen basi-wyn meer mag vervaardig nie
- 28 September - Die Basi-opstand word neergeslaan.
Geboortes[wysig | wysig bron]
- 19 Januarie – Robert E. Lee, 'n Amerikaanse soldaat en opvoeder († 1870).
- Onbekend – Sias Hoffman, die eerste president van die Oranje-Vrystaat († 1879).
|
<urn:uuid:5e240acc-bda4-4412-ac7e-f458f3650065>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/1807
|
2019-07-21T00:32:08Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526799.4/warc/CC-MAIN-20190720235054-20190721021054-00082.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999723
| false
|
Skedel
In die mediese vakterminologie verwys skedel (Latyn: "cranium", Grieks: "kranion") na die skelet van die kop. Dit bestaan uit dekbeendere. 'n Mens onderskei die harsingskedel wat die dop vorm waarin die harsings lê, en die gesigskedel.
Funksies van die skedel sluit in die beskerming van die brein, die afstand tussen die oë om stereoskopiese visie toe te laat, en die posisie van die ore vas te stel om die geluidlokalisering van die rigting en die afstand van klanke in staat te stel.
Wikimedia Commons bevat media in verband met Skedel. |
Sien skedel in Wiktionary, die vrye woordeboek. |
Die skelet van die kop van gewerweldes, waarvan die kake deel uitmaak, word die skedel genoem. Die harsings is in die skedelholte geleë. Dierskedels ondergaan verskillende ontwikkelingstadia en toon ook verskillende vorme by die verskillende diergroepe. By die mens ondergaan die skedel dieselfde ontwikkelingstadia en die vorm daarvan het dieselfde basiese struktuur.
Die vorm wat die skedel by die mens en die dier aanneem, word deur veral ontwikkeling van die reukorgaan, die gebit en die brein of harsings bepaal. Drie dele word by die skedel onderskei, naamlik die harsingskedel (neurokranium), die visserokranium en die dermatokranium. By die mens kan 'n ander indeling gevolg word wat nie op die ontwikkeling van die brein gegrond is nie, naamlik die verdeling in 'n neurokranium (breinskedel) en 'n gesigskedel.
Die neurokranium (harsingskedel) omsluit die brein. In sy embrionale ontwikkeling bestaan die neurokranium uit kraakbeen. Hierna tree ossifikasie of verbening van die kraakbeen in, wat verantwoordelik is vir die hardheid van die skedel. Die skedelbasis vorm deel van die neurokranium. Die visserokranium is die deel wat die mondholte en esofagus omsluit en waaruit die bo- en onderkaak ontwikkel.
Die dermatokranium (dekbene van die skedel) bestaan uit benige plate wat onmiddellik as been neergelê word. Hier vind geen ossifikasie van kraakbeen plaas nie. Die dermalokranium vervang of bedek dele van die neurokranium, By werweldiere is die ontwikkeling van die skedel min of meer dieselfde.
Diere[wysig | wysig bron]
In die verskillende klasse van die vertebrate (subphylum Vertebrata) deurloop die skedel verskillende embrionale ontwikkelingstadia. Die verskillende dele van die neurokranium wat die harsings omsluit en aan die sensoriese organe ondersteuning bied, word eers as kraakbeen neergelê. Uit die kraakbeen vind groei plaas en 'n uiters eenvoudige neurokranium word gevorm.
Die visserokranium of splangnokranium, wat by die inname van voedsel en by die respiratoriese funksies betrokke is, word ook eers as kraakbeen in die vorm van 7 visserale boe neergelê. Elke visserale boog bestaan uit gepaarde dele kraakbeen wat deur bindweefsel aanmekaargebind word. Elke visserale boog word as geheel deur bindweefsel aan die werwelkolom geheg.
Binne hierdie basiese kraakbenige struktuur vind verskillende veranderinge in die skedel van gewerweldes plaas, maar die oorspronklike konstruksieplan en die verskillende stadia van embrionale ontwikkeling bly by alle gewerweldes min of meerdieselfde. Gewoonlik vind ossifikasie van hierdie kraakbenige dele plaas, waaruit die sogenaamde vervangende of substitusiebene ontstaan. Die bene wat direk uit beensentra in die dermis gevorm word en as dermale bene bekend staan, vorm die dermatokranium.
Visse[wysig | wysig bron]
By kraakbeenvisse (klas Chondrichthyes) bly die skedel in ʼn kraakbenige stadium, bekend as die premordiale kranium. Enkele dele van die neurokranium toon perforering, wat aan bloedvate en senuwees deurgang bied. Die bokaak is nie in die neurokranium opgeneem nie, maar word deur middel van bindweefsellae (ligamente) daaraan verbind, waardeur die bokaak baie beweeglik is.
By beenvisse (klas Osteichthyes) vertoon die skedel 'n ingewikkelder struktuur omdat dit 'n aantal dermale bene bevat en omdat verbening van die oorspronklike kraakbeenagtige neurokranium intree. Agter die oog word 'n kieudeksel (operkulum) gevorm. In die mondholte ontstaan 'n hele aantal nuwe bene en die visserokranium is veel stewiger aan die neurokranium geheg as wat die geval by kraakbeenvisse is.
Amfibieë, reptiele en voëls[wysig | wysig bron]
By diere met 4 ledemate, byvoorbeeld die Tetrapoda, is al die dele van die bokaak aaneengeskakel met die laterale en inferior dele van die neurokranium. By diersoorte soos die skilpad en die krokodil het daar vergroeiing van bepaalde dele van die neurokranium met die skedelbasis plaasgevind. Dit bring mee dat die skedel in sy geheel onbeweeglik is (akinetiese skedel) en dat die onderkaak die enigste oorblywende beweeglike deel is.
By voëls word beweeglikheid van die skedel behou (soms deur die term kinetiese skedel aangedui). Die kieusplete van die waterlewende larwes van amfibieë bly oop totdat die oorgang van larwe na volwasse dier plaasvind en die kieusplete sluit. By die oorblywende Tetrapoda word die kieusplete reeds tydens embrionale ontwikkeling gesluit, uitgesonderd die eerste kieuspleet, wat by landdiere tot die middeloor omvorm word.
'n Deel van die tweede visserale boog ontwikkel tot die gehoorbeen (columella auris), wat self deur nuwe beenstukke vervang word. Aangesien landdiere deur die neus asemhaal, word interne nasale openinge gevorm (choanae), terwyl die kieuboë gereduseer word of ʼn ander funksie aanneem. By Tetrapoda word die beweeglikheid van die skedel ten opsigte van die romp verhoog deur die ontwikkeling van 'n oksipitale kondiel aan elke kant van die skedel. Hierdie oksipitale kondiel artikuleer met die eerste servikale werwel (atlas) om draaibewegings uit te voer.
By die skilpad vertoon die kranium 'n geslote geheel, maar by ander Tetrapoda word sogenaamde slaapvensters (openinge agter die oogkas) aangetref, wat meebring dat die skedel ligter is. By amfibieë en reptiele vertoon die skedel 'n plat voorkoms as gevolg van die klein harsingvolume. Die kake is relatief lank en die nasale holtes is klein. By voëls is die brein relatief groot en die skedel vertoon 'n ronde vorm. Geen tande word in die kake aangetref nie en die nasale holtes is klein.
Soogdiere[wysig | wysig bron]
'n Opvallende verskil tussen die skedel van soogdiere en ander gewerweldes is dat soogdierskedels oor 'n sekondêre verhemelte beskik. Die sekondêre verhemelte ontstaan uit plate wat uit die bokaakelemente groei en mekaar mediaal ontmoet. Hierdeur word die nasale holte in geheel van die mondholte geskei. Die soogdierskedel is akineties en die beweging van slegs die onderkaak word deur die sekondêre mandibulêre gewrig veroorsaak.
Hierdie gewrig is kenmerkend vir alle soogdiere en hiervolgens kan bepaal word of die kakebeen van 'n fossiel aan 'n soogdier behoort het. Sekere bene wat embriologies tot die kakebeenarea behoort, ontwikkel later tot die gehoorbeentjies. Die vorm van die skedel by soogdiere toon aansienlike verandering, wat aan toenemende harsingvolume toegeskryf kan word. Na gelang van die tipe voedsel en reukvermoë van die soogdier word gevind dat die kake verskillende ontwikkelingstadia deurloop.
Die kort kake van roofdiere verbeter die bytvermoë, terwyl soogdiere met ʼn goeie reukvermoë 'n verlengde snoet het. By primate is daar in so ʼn mate 'n toename in breinvolume dat die breinkapsel aan die posterior en anterior kant verg root is. Die gevolg hiervan is dat die neus en kaak inferior van die neurokranium geleë is.
Die mens[wysig | wysig bron]
Die menslike skedel is opgebou uit 23 verskillende benige komponente. Dit bestaan uit die harsingskedel (neurokranium), wat die brein en ʼn aantal sintuie (gesig-, gehoor- en ewewigsintuig) omsluit en beskerm, en uit die gesigskedel. Dit verleen aan die gesig sy benige voorkoms en speel ook 'n rol by die funksies van die asemhalings- en spysverteringsorgane. Die neurokranium vertoon 'n ronde holte waarin die brein geleë is. Die boonste deel staan bekend as die skedeldak (calvarium) en die onderste deel word die skedelbasis (basis cranii) genoem.
Die skeiding tussen die skedeldak en die skedelbasis word min of meer bepaal deur 'n lyn wat via die neusholte en wenkbroue vanaf die een uitwendige gehoorgang na die ander strek. In teenstelling met die ander bene van die liggaam ontwikkel die skedeldak direk uit embrionale bindweelsel sonder dat kraakbeen vooraf gevorm word (membraneuse of dermale verbening). Die onderskeie benige komponente van die skedel word deur 'n skedelnaat (sutura cranii) met mekaar verbind.
By die pasgeborene is hierdie nate nog wyd, aangesien volledige verbening nog nie plaasgevind het nie. Die skedelbene kan dus tydens die geboorteproses oormekaarskuif en die skedel kan sy vorm volgens die grootte van die geboortekanaal aanpas (moulage van die skedel). Hierdie nate verklein mettertyd en verbening tree in. Die groot fontanel is geleë waar die pylnaat en die kroonnaat bymekaarkom en die klein fontanel waar die pylnaat en die lambdoïednaat mekaar ontmoet. Aan die sykante van die skedel is die syfontanelle (altesaam 4) geleë.
Namate groei by die mens plaasvind, tree daar ook volledige verbening van die fontanelle in. Na ongeveer 18 maande kan die klein fontanel nie meer gevoel word nie en die groot fontanel is na ongeveer 2 jaar volledig verbeen. Die ligging van die skedel word tydens geboorte aan die hand van die fontanelle bepaal. Verhoogde spanning op die fontanel tree in tydens huil maar dit kan ook die gevolg wees van ontsteking in die skedel (byvoorbeeld breinontsteking).
Die binnekant van die skedel vertoon 3 holtes. In die voorste skedelholte (Iossa cranii anterior) is die voorste lob van die serebrum (grootbrein) geleë. In die middelste skedelholte (Iossa cranii media) is die laterale lobbe van die serebrum geleë en in die agterste skedelholte (fossa cranii posterior) die kleinharsings of serebellum. Die harsings word via die loramen magnum, wat in die agterhoolsbeen (os occipital is) geleë is, met die rugmurg verbind. Aan die buitekant van die agterhoolsbeen en aan weerskante van die foramen magnum word 'n agterhoolsknop (condylus occipitalis) aangetref.
Dit vorm 'n gewrig met die eerste nekwerwel (atlas). Verskeie ander openinge word in die skedelbasis aangetref en bied deurgang aan bloedvate en senuwees. Hierdie openinge vorm swak plekke in die skedel en tydens 'n ongeluk gee dit dikwels aanleiding tot 'n skedelbasisfraktuur. ʼn Fraktuur van die skedel neem veel langer om te genees as 'n arm- of beenfraktuur. Die erns hiervan word deur die mate van gepaardgaande breinbeskadiging bepaal.
By ʼn skedelbasislraktuur kan bloed uit die neus, die mond of die oor vloei. Soms kom ook die afskeiding van breinvog voor as gevolg van skeuring van die breinvliese, waardeur 'n opening tussen die skedelinhoud en die buitewêreld ontstaan. 'n Groot gevaar wat hieraan verbonde is, is infeksie van die brein en/ of breinvlies. 'n Brilhematoom (bloeding in en rondom die oog) dui op 'n breuk in die voorste skedelholte. Die grens tussen die neurokranium en gesigskedel kan nie presies bepaal word nie.
Volgens sommige teorieë behoort die oogkas (orbita) tot die neurokranium, terwyl ander dit as deel van die gesigskedel beskou. Die grootste been van die gesigskedel is die bokaak. Die voorste deel van die harde verhemelte (palatum durum) word gevorm deur 'n plaat wat van die bokaak na binne gerig is. Die agterste gedeelte van die verhemelte word deur die bene van die verhemelte gevorm. Die bokaak bestaan uit twee dele wat (net soos die bene van die verhemelte) mettertyd met mekaar vergroei raak. In gevalle waar vergroeiing onvolledig is of glad nie plaasvind nie ontstaan daar 'n gesplete verhemelte (palatum fissum).
Hier bestaan dan 'n oop verbinding tussen die mond- en neusholte, wat die drinkproses en spraakontwikkeling bemoeilik. Dit gee aanleiding tot oop neusspraak. Wanneer die vel van die bolip (tussen die eerste en die tweede snytand) nie geslote is nie, word daarvan 'n haaslip (cheiloschisis) gepraat. Die onderkaak is die enigste beweeglike deel van die skedel en word deur 'n gewrig (kaakgewrig) aan die slaapbeen (temporale been) verbind. Die gewrigsholte is ongelyk en ontwrigting van die kakebeen kan maklik voorkom, veral weens ʼn harde slag teen die ken terwyl die mond oop is.
Die gewrigsvlakke word van mekaar geskei en as gevolg van die gewrigsknoppies wat vassit, kan die mond nie meer dig sluit nie. Die tongbeen (os hyoideum) is deel van die gesigskedel en word deur middel van spiere tussen die onderkaak en strottehoof (larinks) gespan. Dit het 'n funksie by die vorming van die keelholte (farinks) en die totstandkoming van sluk- en spraakbewegings.
Bronnelys[wysig | wysig bron]
- Wêreldspektrum, 1982, ISBN 0908409664, volume 25, bl. 141 - 1143
|
<urn:uuid:f8489dc6-fcc7-47dd-afa2-872e9df9cf22>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Skedel
|
2019-07-21T00:31:54Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526799.4/warc/CC-MAIN-20190720235054-20190721021054-00082.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999992
| false
|
Elizabeth Marvel
Jump to navigation
Jump to search
Elizabeth Marvel | |
Geboorte | 27 November 1969 |
---|---|
Nasionaliteit | Amerikaans |
Kinders | 1 |
Beroep(e) | Aktrise |
Internet-rolprentdatabasis-profiel |
Elizabeth Marvel (gebore 27 November 1969) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente True Grit (2010), Lincoln (2012), en Gifted (2017), en in die televisiereeks Homeland (2011).
Filmografie[wysig | wysig bron]
Rolprente[wysig | wysig bron]
- 2010: True Grit
- 2011: Somewhere Tonight
- 2012: Lincoln
- 2016: The Congressman
- 2017: Gifted
- 2017: Easy Living
- 2017: The Meyerowitz Stories (New and Selected)
- 2018: All the Little Things We Kill
- 2019: Swallow
Televisiereekse[wysig | wysig bron]
- 2000: The District
- 2010: Past Life
- 2011: Homeland
|
<urn:uuid:a37fbc21-1f8a-45a7-8322-e6d2451faf4a>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Elizabeth_Marvel
|
2019-07-22T05:54:07Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527531.84/warc/CC-MAIN-20190722051628-20190722073628-00242.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.965325
| false
|
Titaan-44
Algemeen | ||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Naam | Titaan-44 | |||||||||||||||
Protone | 22 | |||||||||||||||
Neutrone | 22 | |||||||||||||||
Kernspin | 0+[1] | |||||||||||||||
Massa-oorskot | -37548 keV [1] | |||||||||||||||
Status | ||||||||||||||||
Status | radioaktief (uitgestorwe)[1] | |||||||||||||||
Halfleeftyd | 60 j[1] | |||||||||||||||
Navigasie | ||||||||||||||||
Lys van isotope |
Astrofisika[wysig | wysig bron]
Hierde isotoop met sy halfleeftyd van 60 jaar -of liewer sy gammastraling- is in die supernova-wolk van Cassiopeia A aangetref, wat effens langer as drie eeue gelede ontplof het. Sy vervalproduk kalsium-44 word in presolêre korrels aangetref. Titaan-44 kan uit elf alfadeeltjies opgebou word en is daardeur relatief stabiel hoewel dit te min neutrone besit. Dit word nes silikon-28, swawel-32, argon-36 en kalsium-40 as een van die "alfa-kerne" beskou. Dit word waarskynlik in drie situasies gevorm: [1]
- naby die kern van 'n ineenstortende supernova (tipe II)
- in 'n bepaalde weergawe van tipe I supernova's in ontploffende heliumverbranding onderkant 'n heliumkap en bokant 'n C/O kern met lae massa.
- daar is moontlik 'n derde bron in silikonverbranding.
Maar die korrels waarin dit aangetref word, moet binne 'n paar honderd jaar gevorm word. Hulle bevat dikwels amper suiwer kalsium-44. Die verval van titaan-44 stel eers gammafotone van 68 keV en 78 keV vry as dit tot skandium-44 verval en daarna skielik 'n foton van 1,16 MeV as dit na kalsium-44 verval.[1]
Spoorder[wysig | wysig bron]
Hierdie nuklied kan in 'n siklotron vervaardig en as 'n spoorder gebruik word omdat dit 'n taamlik lang halfleeftyd besit en maklik gemeet kan word.[2]
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Handbook of Isotopes in the Cosmos: Hydrogen to Gallium Donald Clayton Cambridge University Press, 2003, ISBN 0-521-53083-0, ISBN 978-0-521-53083-5
- Radiochemistry of Titanium, Nuclear science series, National Research Council (U.S.). Committee on Nuclear Science, Vincent James Landis, James Herbert Kaye National Academies, 1971
|
<urn:uuid:dd99a0f6-b087-491c-9bcb-1ede2a8e9d90>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Titaan-44
|
2019-07-16T02:34:43Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524475.48/warc/CC-MAIN-20190716015213-20190716041213-00026.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.996258
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "2009 Spaanse Grand Prix" skakel
←
2009 Spaanse Grand Prix
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
2009 Spaanse Grand Prix
:
Wys (vorige 50 |
volgende 50
) (
20
50
100
250
500
).
2009 Formule Een-seisoen
(
← skakels
wysig
)
2009 Europese Grand Prix
(
← skakels
wysig
)
Scuderia Ferrari
(
← skakels
wysig
)
Spaanse Grand Prix
(
← skakels
wysig
)
McLaren
(
← skakels
wysig
)
Red Bull Racing
(
← skakels
wysig
)
Renault F1
(
← skakels
wysig
)
Force India
(
← skakels
wysig
)
Lys van Formule Een Grands Prix
(
← skakels
wysig
)
2015 Russiese Grand Prix
(
← skakels
wysig
)
2015 Japannese Grand Prix
(
← skakels
wysig
)
2013 Singapoerse Grand Prix
(
← skakels
wysig
)
2015 Singapoerse Grand Prix
(
← skakels
wysig
)
2014 Singapoerse Grand Prix
(
← skakels
wysig
)
2015 Verenigde State Grand Prix
(
← skakels
wysig
)
2015 Italiaanse Grand Prix
(
← skakels
wysig
)
2015 Belgiese Grand Prix
(
← skakels
wysig
)
2015 Maleisiese Grand Prix
(
← skakels
wysig
)
2015 Chinese Grand Prix
(
← skakels
wysig
)
Toro Rosso
(
← skakels
wysig
)
2015 Australiese Grand Prix
(
← skakels
wysig
)
2015 Bahreinse Grand Prix
(
← skakels
wysig
)
2015 Monaco Grand Prix
(
← skakels
wysig
)
2015 Spaanse Grand Prix
(
← skakels
wysig
)
2015 Kanadese Grand Prix
(
← skakels
wysig
)
2015 Oostenrykse Grand Prix
(
← skakels
wysig
)
2015 Britse Grand Prix
(
← skakels
wysig
)
2015 Hongaarse Grand Prix
(
← skakels
wysig
)
Sjabloon:F1GP 2010–19
(
← skakels
wysig
)
2014 Bahreinse Grand Prix
(
← skakels
wysig
)
2014 Australiese Grand Prix
(
← skakels
wysig
)
2014 Maleisiese Grand Prix
(
← skakels
wysig
)
2014 Chinese Grand Prix
(
← skakels
wysig
)
2014 Spaanse Grand Prix
(
← skakels
wysig
)
2014 Britse Grand Prix
(
← skakels
wysig
)
2014 Russiese Grand Prix
(
← skakels
wysig
)
2015 Meksikaanse Grand Prix
(
← skakels
wysig
)
2013 Maleisiese Grand Prix
(
← skakels
wysig
)
2012 Maleisiese Grand Prix
(
← skakels
wysig
)
2013 Duitse Grand Prix
(
← skakels
wysig
)
2014 Duitse Grand Prix
(
← skakels
wysig
)
2014 Japannese Grand Prix
(
← skakels
wysig
)
2011 Maleisiese Grand Prix
(
← skakels
wysig
)
2015 Brasiliaanse Grand Prix
(
← skakels
wysig
)
2010 Australiese Grand Prix
(
← skakels
wysig
)
2015 Aboe Dhabi Grand Prix
(
← skakels
wysig
)
2016 Australiese Grand Prix
(
← skakels
wysig
)
2016 Bahreinse Grand Prix
(
← skakels
wysig
)
2016 Chinese Grand Prix
(
← skakels
wysig
)
2016 Russiese Grand Prix
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 |
volgende 50
) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/2009_Spaanse_Grand_Prix
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:e67fe2d2-a6cd-410c-94f4-18f7fd7457af>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/2009_Spaanse_Grand_Prix
|
2019-07-17T06:39:14Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525094.53/warc/CC-MAIN-20190717061451-20190717083451-00186.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.99846
| false
|
Pierre Varignon
Pierre Varignon | |
Gebore | 1654 Caen, Frankryk |
---|---|
Oorlede | 23 Desember 1722 Parys |
Nasionaliteit | Frankryk |
Beroep | Wiskundige |
Bekend vir | Wiskundige bewyse; verduidelik gravitasie |
Pierre Varignon (1654, Caen – 23 Desember 1722, Parys) was 'n Franse wiskundige.[1] Varignon was afkomstig uit 'n familie van messelaars. Volgens hom het hy arm groot geword en het hy oor geen erfenis of besittings beskik benewens sy arbeid nie.[2]
Varignon is vir die eerste keer aan wiskunde blootgestel deur Euclides se werk te lees. Nadat hy Descartes' se La Géométrie gelees het, het hy homself toegewy aan die wiskundige wetenskappe. Varignon het professor van wiskunde geword by die Collège Mazarin in Parys in 1688 en is in dieselfde jaar verkies tot die Académie Royale des Sciences. In 1704 het hy die departmentewle leerstoel by Collège Mazarin beklee en ook professor van wiskunde by die Collège Royal geword. Hy is verkies tot die Berlyn Akademie in 1713 en tot die Royal Society in 1718. Baie van sy werk is in Parys in 1725 gepubliseer, drie jaar na sy dood. Sy lesings by Mazarin is in 1731 in Eléments de mathématiques gepubliseer.[3]
Varignon was 'n vriend van Newton, Leibniz, en die Bernoulli familie. Varignon se hoof-bydraes was tot grafiese statika en meganika. Behalwe vir l'Hôpital, was Varignon die vroegste Franse voorstander differensiaalrekening. Hy het die belangrikheid van 'n toets vir die konvergensie van 'n reeks besef, maar analitiese probleme het hom verhoed om sukses te behaal. Hy het nogtans die bewyse van baie stellings in meganika vereenvoudig, Leibniz se analise aangepas tot die traagheidsmeganika van Newton se Principia, en meganika in terme van die komposisie van kragte behandel in Projet d'une nouvelle mécanique in 1687. Onder Varignon se ander werke was 'n 1699 publikasie oor die toepassing van differensiaalrekening tot vloeistofvloei en waterklokke. In 1690 het hy 'n meganiese verduideliking van gravitasie ontwikkel. In 1702 het hy analise op veer-gedrewe horlosies toegepas.[1]
Die Varignon Parallelogram is deur Coxeter and Greitzer aan Pierre Varignon (1654–1722) toegeskryf. Die stelling wat postuum in 1731 gepubliseer is sê dat die middelpunte van opeenvolgende sye van enige vierhoek 'n parallelogram vorm.[4][5] Die Varignon teorema is een van die fundamentele stellings in die teorie van glyende vektore. Volgens Varignon se stelling, as 'n stelsel van glyende vektore gereduseer kan word tot 'n enkele resultant, is die moment van die resultant om 'n punt 0 (of as ) gelyk aan die som van die momente van die samestellende vektore om die punt (of as).[6]
Verwysings[wysig | wysig bron]
- The Development of Analysis on the Continent, uit 'A Short Account of the History of Mathematics' (4de uitgawe, 1908) deur W. W. Rouse Ball, besoek op 28 Februarie 2008
- The Galileo Project, Varignon, Pierre, besoek op 28 Februarie 2008
- BibM@ath, Pierre Varignon (1654 [Caen] - 23 décembre 1722 [Paris]), besoek op 28 Februarie 2008
- Cut the Knot, Varignon Parallelogram
- Encyclopaedia of Mathematics, Varignon parallelogram, besoek op 28 Februarie 2008
- Encyclopaedia of Mathematics, Varignon theorem, besoek op 28 Februarie 2008
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
- Varignon and Wittenbauer Parallelograms deur Antonio Gutierrez van "Geometry Step by Step from the Land of the Incas"
|
<urn:uuid:fa93e8e1-e64e-451d-8562-575c95bb8d52>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Pierre_Varignon
|
2019-07-18T11:14:48Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525627.38/warc/CC-MAIN-20190718104512-20190718130512-00346.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999767
| false
|
Pietermaritzburg-lughawe
Pietermaritzburg-lughawe | |||
---|---|---|---|
IATA: PZB – ICAO: FAPM | |||
Opsomming | |||
Tipe lughawe | Openbaar | ||
Bedien | Pietermaritzburg | ||
Hoogte bo seevlak | 2 423 vt / 739 m | ||
Koördinate | |||
Landkaart | |||
Ligging in KwaZulu-Natal | |||
Aanloopbane | |||
Rigting | Lengte | Oppervlak | |
vt | m | ||
16/34 | 5043 | 1537 | Teer |
Pietermaritzburg-lughawe (IATA-kode: PZB, ICAO: FAPM), voorheen bekend as Oribi Lughawe, is 'n lughawe in Pietermaritzburg, in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Die lughawe bedien die stad van Pietermaritzburg en omgewing sowel as die westelike voorstede van Durban. Die lughawegebou en aanlêkaai is in 2013 opgegradeer.[1]
Inhoud
Lugrederye[wysig | wysig bron]
- Airlink — O.R. Tambo Internasionale Lughawe, Johannesburg
- Federal Air — Ulundi Lughawe
- South African Express — O.R. Tambo Internasionale Lughawe
Lugvaartkundige inligting[wysig | wysig bron]
[wysig | wysig bron]
Soort | Identifikasie | Frekwensie |
---|---|---|
NDB | OBI | 280 |
NDB | ORI | 422.5 |
NDB | PU | 407 |
NDB | PZ | 257 |
VOR | PMV | 117.9 |
Kommunikasie[wysig | wysig bron]
Kommunikasiefrekwensie 122.0 MHz
Verkeersvolumes[wysig | wysig bron]
Jaar | Passasiers | % verandering |
---|---|---|
2010 | 59 199 | 2,0% |
2011 | 95 875 | 62,0% |
2012 | 102 688 | 7,1% |
2013 | 109 897 | 7,0% |
Nabygeleë toeristebesienswaardighede[wysig | wysig bron]
Verwysings[wysig | wysig bron]
Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Engelse Wikipedia vertaal. |
|
<urn:uuid:508b7356-0394-49b1-b789-2c8f860ed2c8>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Pietermaritzburg-lughawe
|
2019-07-18T11:23:49Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525627.38/warc/CC-MAIN-20190718104512-20190718130512-00346.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.996919
| false
|
Voorlaaier
'n Voorlaaier is 'n swaartoerusting masjien wat gebruik word in konstruksiewerk. Dit kan materiaal soos teer, puin, vullis, sneeu, voeding, gruis, rou voedsel, herwinde materiaal, rots, sand, houtstompe, ens. in of op 'n vragmotor, vervoerband, vervoerhopper, of spoorwegtrok laai.
Beskrywing[wysig | wysig bron]
'n Voorlaaier is 'n tipe trekker, gewoonlik met wiele, soms op spore, wat 'n voorgemonteerde vierkantige wye bak verbind aan die einde van twee valarms. Dit kan los materiaal vanaf die grond opskep, soos vullis, sand of gruis, en dit beweeg van een plek na 'n ander sonder om die materiaal oor die grond te stoot. 'n Voorlaaier word algemeen gebruik om gestoor materiaal te beweeg en dit in 'n wagtende vragmotor se bak te stort, of in 'n oop loopgraafuitgrawing.
|
<urn:uuid:434adca5-af4e-41ef-ab2b-7e0d1bdd8dd3>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Voorlaaier
|
2019-07-18T11:34:12Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525627.38/warc/CC-MAIN-20190718104512-20190718130512-00346.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999949
| false
|
Dolf van Niekerk
Dolf van Niekerk (1929-) is 'n voormalige direkteur van Landbou-inligting aan die Departement van Landbou en ’n Afrikaanse skrywer, digter en dramaturg, wat as deelnemer aan die Sestiger-beweging vernuwing in die Afrikaanse prosa bring.
Dolf van Niekerk | |
Geboortenaam | Rudolf Johannes van Niekerk |
---|---|
Gebore | 22 Februarie 1929 Edenburg |
Nasionaliteit | Suid-Afrika |
Beroep | Skrywer |
Bekend vir | Boeke |
Eerbewyse | Eugène Maraisprys MER-prys Scheepersprys vir Jeugliteratuur |
Inhoud
Lewe en werkWysig
Rudolf Johannes van Niekerk (Dolf) is op 22 Februarie 1929 in Edenburg gebore en matrikuleer aan die Hoërskool Edenburg. Sy ma, Bettie, is skaars ’n maand na sy geboorte oorlede en sy pa, die kleremaker Rudolf Johannes, trou weer later. Sy halfsuster wat uit hierdie huwelik gebore is, Maria, is op tweejarige ouderdom oorlede. Hy matrikuleer in 1946 op sy geboortedorp. In 1949 behaal hy ’n BA-graad aan die Universiteitskollege van die Oranje-Vrystaat en later ’n honneursgraad in Wysbegeerte aan Unisa. In die jare 1950 tot 1956 is hy omroeper en regisseur by die Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie in Johannesburg en Kaapstad, terwyl hy deeltyds verder studeer. In 1954 behaal hy die B.A. Honneurs-graad in Wysbegeerte met lof aan die Universiteit van Suid-Afrika. Met die stigting van die Departement van Landbou se radiodiens Landbouradio in 1957 word hy radiobeampte en later hoof van hierdie departement se radiodiens. Sy belangstelling in wedvlugduiwe lei later tot die skryf van die boek “Skrik kom huis toe” en hy is ook verantwoordelik vir die Duiwerubriek wat in die sestigerjare oor die SAUK uitgesaai is.
Hy verwerf 'n MA-graad in 1967 in Wysbegeerte met lof aan die Universiteit van Pretoria.’n verhandeling oor “Vryheid as fundamenteel-eksistensiële prinsipe in ‘Aantekeningen uit het ondergrondse' van F.M. Dostojefski”. In 1978 word hy direkteur van die Direktoraat Landbou-inligting – ’n pos wat hy tot met sy aftrede in 1994 beklee.[1]”. In 1969 word hy bevorder tot assistent-direkteur in die afdeling Landbou-inligting van die Departement van Landbou en in 1972 tot adjunk-direkteur. In 1978 word hy direkteur van die Direktoraat Landbou-inligting – ’n pos wat hy beklee tot met sy aftrede in 1994. Sy studies word afgerond toe hy in 1982 ’n Ph.D.-graad in Wysbegeerte aan die Universiteit van Pretoria verwerf op grond van ’n proefskrif oor “Bewaring as sedelike prinsipe in die Suid-Afrikaanse bodembenuttingsituasie: ’n Kultuurfilosofiese studie”. By drie geleenthede word hy deur sy departement na die buiteland gestuur om ’n studie te maak van kommunikasiedienste binne landbouverband. Van sy vakkundige artikels word in tydskrifte soos Conserva gepubliseer.
Na aftrede is hy per geleentheid ’n aanbieder by die Eenheid vir Kreatiewe Skryfkuns aan die Universiteit van Pretoria se Winterskool vir beginner- en gevorderde skrywers en hy neem ook deel aan die Boekjol by die Universiteit van Pretoria en die Versindaba in Stellenbosch. Hy is twee kere geskei voordat hy in 1967 met Susan trou. Hy het vyf kinders en woon in Murrayfield in Pretoria.
SkryfwerkWysig
InleidingWysig
Hoewel Dolf van Niekerk buite die letterkundige binnekring beweeg, word hy tot een van die Sestigers gereken wat betekenisvolle verandering in ons prosa teweeg gebring het. Hy is by uitstek die skrywer wat die outsider-figuur in Afrikaans teken en selfs sy jeugboeke fokus op sulke figure. Hy begin reeds op skool en universiteit skryf en debuteer in 1953 met gedigte in die tydskrif Standpunte, terwyl daar later ook gedigte van hom in Die Brandwag en Tydskrif vir Letterkunde verskyn. In hierdie vroeë tyd verskyn ook die vervolgverhaal “Erfgename van Libertas” in Die Huisvrou. Terwyl hy deeltyds studeer en as omroeper werk, skryf hy hoorspele, hoorbeelde en radiovervolgverhale. Van sy bekendste radiovervolgverhale is “Die man met ’n blaar in sy hand”, “Voëls op takke”, “Cicero word getem”, “Die rebelle van Gannavlei” en “Die eerste burger van Gannavlei”. Hy skryf later ook die vervolgverhaal “Tempelhof”, wat in 1996 oor Radio Sonder Grense uitgesaai word en die grond en omgewing as tema het. Die jong, onervare François en Anina du Toit op hul erfplaas in die Vrystaat is die hoofkarakters. Die drama beeld ook die omgee en saamstaan van Ficksburg se gemeenskap uit en die lang pad van ontbering wat die moderne boer moet loop om die foute van vroeëre onkundigheid reg te stel.
Romans en novellesWysig
Sy eerste roman,[2] “Gannavlei”, word op sy radiovervolgverhale “Die rebelle van Gannavlei” en “Die eerste burger van Gannavlei” gebaseer en in 1958 gepubliseer. Dit is die verhaal van die lief en leed van eenvoudige mense op ’n klein plattelandse dorpie. Reeds in “Gannavlei” is die twee hoofkarakters (Dawid en Duif) deur hulle asosiale gedrag buitestaanders, al val hierdie roman nog met sy romantiese toonaard, kleindorpse milieu en oordrewe beeldgebruik binne die kader van die ouer prosa. Die uitbeelding van die buitestaanders bring egter ’n mate van vernuwing in die tradisie van die kleindorpse vertelling. Die gelyktydige ontwikkeling van verskeie uiteenlopende motiewe gee ’n episodiese bou aan die roman, terwyl die verwisseling van die verteller vanaf die ongekwalifiseerde “ons”, later een van die dorpsgenote en nog later ’n aktiewe karakter nie strook met die regstreekse aanbieding van Dawid en Duif se binnegedagtes nie.
“Die son struikel”[3] word gereeld aan skole en op universiteit voorgeskryf.[4] Hierdie novelle behandel die trauma van oorlog (die Rebellie van 1914 tot met die geweld tydens die Randse mynwerkerstaking van 1922) op ’n buitestaander-figuur.[5] Die styl van die roman is in kort, staccato-agtige sinne wat in die bewussynstroomtegniek die gevoelens en innerlike lewe van die hoofkarakter, Diederik Versveld, weerspieël. Hy is ’n volslae outsider wat geen plek het op aarde nie en sy lewe in angs en eensaamheid deurbring. As baie jong seun is sy ouers in die Anglo-Boereoorlog dood en hy word in afsondering deur sy ouer broer groot gemaak, maar met sy broer se dood word hy alleen die wêreld ingestoot, op soek na ’n eie identiteit en ’n plek om te behoort. Hy worstel dan in sy onvolwassenheid en eensaamheid met die kernvrae van die lewe, soos wie God is en wat die sin van die lewe is. So word hy ’n simbool van die groter onafgerondheid en onvolwassenheid van die mensdom en verkry sy worsteling universele betekenis as uitbeelding van die enkeling se stryd teen kragte en situasies wat hy nie verstaan nie en wat sterker is as hy. Die omringende karakters is verteenwoordigend van die magte van die kerk, staat en volk, wat as die bedreigende “hulle” deurentyd op die periferie aanwesig is. Die “hulle” propageer rebellie en staking en gee op hierdie wyse die historiese werklikheid aan die novelle, terwyl Diederik in sy volkome afwysing van hierdie magte en onttrekking in homself die sin van die geskiedenis ontken, opnuut gebore wil word en in die dood raad met God wil hou. Daarom dat hy vir die omringende karakters kan sê dat hy nie een van hulle is nie en terwyl hy staak, hy nie saam met hulle staak nie. Deur sy volstrekte weiering om mee te doen aan enige aksie is Diederik Versveld die mees konsekwente outsider-figuur in die Afrikaanse letterkunde. Met hierdie roman lewer Van Niekerk ’n wesenlike bydrae tot die vernuwing wat Sestig in ons prosakuns gebring het.
“Die moeder”[6] skets ’n groepie oorlewendes na ’n kernontploffing wat in ’n toegesluite kompartement verkeer.[7]Die tyd is iewers in die toekoms, in die laaste fase van die groot botsing tussen Oos en Wes om Afrika. Die ek-verteller neem bestek op van sy lewe in ’n relaas van gebeure wat deurmekaar die verlede en hede belig en sodoende langsaam die hele prentjie skets. Suiderkruis kan gesien word as die volmaakte kernbom-installasie, ’n soort tweede Ark. Die hoofkarakter was as spioen betrokke in ’n aanval op die leier van die Suiderkruis-organisasie en word daarna deur ’n jong vrou van die teenspioenasie, Maria, in beskerming geneem. By haar verwek hy ’n kind. Sy gaan front toe en hy word as klerk gebruik by Suiderkruis, waarna die kernbom ontplof. Aan die einde sien hy vir Maria op ’n televisieskerm, die vrou by wie hy ’n kind verwek het, met die duidelike simboliek van ’n nuwe Christus wat as verlosser vir die oorgeblewenes gebore gaan word en só hoop bied aan die vervalle mens wat gans verlore blyk te wees.
“Koms van die hyreën”[8] is ’n novelle waarin veral die probleem[9] van grondbesit aangespreek word, met die boer,[10] die staat en die oorspronklike Sanbewoners, die Kousops van die Twagroep, wat almal daarop aanspraak maak.[11] Johannes du Plessis kyk magteloos toe hoe sy erfplaas deur die genadelose droogte afgetakel word en dan lê landboubeamptes nog ’n klag teen hom weens oorbeweiding. Hy is noodlottig gebonde aan hierdie stuk grond wat nie meer in sy lewensbehoeftes kan voorsien nie. Dis in hierdie omstandighede wat Kousop sy grond kom opeis, wat sy voorgeslagte na bewering deur onwettige verkwanseling verloor het. Kousop word gearresteer na ’n reeks veediefstalle en Johannes word by sy aankoms by die tronk herinner aan die wandade van sommige Afrikaners tydens die Tweede Wêreldoorlog. Die droogte word ’n metafoor vir die sondeval, met grond en reën as genadegawes. Wanneer Kousop se moeder sterf, laat Johannes hom toe om die lang nagwaak by die lyk op sy plaas te hou. Op hierdie nag, wat versoening en insig tussen die partye kon bring, kom egter die verwoestende hyreën. Die skrikwekkende donder, blitse en hael bring egter nie verlossing nie, maar is geweld van ’n ander aard, wat ’n gesprek tussen die Afrikaner en die San verydel. Eindelik word die natuur ’n mede-karakter in hierdie boek, waarin daar geen klinkklare antwoorde is nie maar baie om oor na te dink.
KortprosasWysig
Hy skryf ook prosa in korter formaat en publiseer van sy kortverhale in letterkundige tydskrifte soos Tydskrif vir Letterkunde. Die drie verhale (kort novelles) in [12]“Skepsels” is die titelverhaal, “Bitterbos” en “Jan Fiskaal”. Hierin word karakters beskryf wat as gevolg van mislukking of verlies van een of ander aard ’n onbevredigde lewe lei. Telkens het hulle eie geskiedenis ook ’n bepalende invloed op huidige gebeure. “Bitterbos” se verhaal word opgebou uit suggesties, beelde, simbole en die teenstellings van dinge, sodat hier van ’n fragmentariese en soms selfs surrealistiese effek gebruik gemaak word. Die jongman Erik se bene is gebreklik en hy lewe saam met sy driflose vrou Alet. Sy is verkrag toe sy ’n kind was en hunker steeds na die verkragter, sodat haar lewe en verhoudings ook verydel is. Op vernuftige wyse word mens en dier teenoor mekaar gestel, met die menswêreld wat afgeskyn word op en gestel word teenoor die dierewêreld. Die mens maak dinge onnatuurlik (soos ’n bronsbeeld van ’n perd) en daarom misluk die toenadering tussen man en vrou, terwyl die toenadering tussen die perde in die natuurlike wêreld wel suksesvol is. “Jan Fiskaal” het die staatsamptenaar Stofberg en sy kollegas as onderwerp, waarin hulle vaal werklikheid gekontrasteer word met hulle drome. Stofberg droom groot drome oor sy toekoms en wil tot nadeel van ’n kollega opgang maak maar word ontmasker as ’n ydel en ondoeltreffende mens wie se ondergang feitlik geen impak het nie. “Skepsels” beeld die innerlike stryd uit van ’n man (die wrede Dawid) wat sy donker drange beveg, maar sy wellus lei later tot moord in ’n poging om sy gewete uit te wis. Dawid glo dat hy vir die mishandeling van sy vrou deur die Here gestraf is met hulle kind Magriet, ’n lelike skepsel met gesplete verhemelte en verstandelik vertraag. Toe Magriet haar eie soort liefde vind in samesyn met ’n Italianer, vernietig hy haar om verlos te word van die gedurige herinnering van die vergrype aan sy vrou. “Skepsels” ontvang in 1964 die Eugène Marais-prys.
“Kort lewe van ’n reisiger”[13] bevat vyf kortverhale oor outsider-figure wat deur sielkundige kwellinge geteister word.[14] Die titelverhaal, ’n hoogtepunt in die bundel, behandel Dawid Muller se terugkeer na baie jare na sy geboortedorp op soek na skakels met sy verlede.[15] Hy poog om sy vroeg gestorwe moeder se graf te vind en meer omtrent haar te wete te kom.[16] Verder soek hy na inligting oor die vrou van sy jeug, Santro, met wie hy getroud was en wat hom klaarblyklik verlaat het. Dit word ’n soektog nie net na ’n verlore wêreld nie, maar na sin en betekenis, waar die wêrelde van die verlede en hede ook teenoor mekaar gestel word in ironiese jukstaposisie. Die soeke na die vroue in sy lewe word ook ’n soeke na die self. “4-af” (ook in die versamelbundel “Drielaag” opgeneem) is die verhaal van die eenvoudige, verstandelik vertraagde spoorwegwerker Stompie se hartstog vir ’n trein (die 4-af van die titel). Sy ander positiewe assosiasies is sy vader en God, maar sy hele bestaan word omvergegooi wanneer 4-af verantwoordelik is vir die dood van sy vader en God dit nie verhoed het nie. Hierna is Stompie se verhouding met 4-af ’n haat-liefde verhouding. Wanneer hy hoor dat 4-af in ’n ongeluk betrokke was en dus ook in sy terme gesterf het, jaag Stompie in die nag op sy motorfiets na sy eie dood. “Die maagd” se hoofkarakter is Marlene, wat gekonfronteer word deur die nuus van haar pa se dood. Sy het haar hele lewe tot dusver gesoek na ’n man soos haar pa en haar soektog na hom laat haar ook wegvlug van hom, waarna hy haar verwerp. Die titel verwys nie na Marlene se fisiese ongeskondenheid nie, maar na haar emosionele toestand omdat sy nog nie ’n betekenisvolle verhouding met ’n ander man as haar pa gehad het nie. In “Dood van ’n nesbreker” verwoes die vinkmannetjie die nes, maar hy doen dit omdat die wyfie die nes verwerp het. Die gebeure in die vinknes word gebruik as parallel vir die menslike verhoudinge in die verhaal van ’n ou man wat by sy kinders inwoon, waar hy op sy dood wag.
“Koors”[17] is ’n kortverhaalbundel met twaalf verhale oor die liefde, veral soos dit uiting vind in die verbrokkeling van verhoudings en die probleem van werklike kommunikasie tussen mense.[18] Hierin word die broosheid van die mens met fyn sielkundige insig en deernis verwoord.[19] ’n Hoogtepunt is “Die tweede geboorte van Don Juan”, waarin die surrealistiese beelde op treffende wyses die prenatale staat van die fetus weergee.[20] Hierop volg dan die eksistensiële vrae van die seun aan sy swyende vader, in ’n vergeefse poging om iets meer te wete te kom van sy gestorwe moeder en homself. “Karookoors”, ’n verhaal oor verbrokkeling van ’n huwelik, bevat ’n treffende weergawe van die huiwering en stiltes tussen die partye, wat hulle onvermoë tot kommunikasie en intimiteit weerspieël. “Lang reis van ’n briewebesteller” vertel van ’n jong seun se ontsteltenis toe hy as briewebesteller sy pa se handskrif herken op ’n brief aan ’n mooi weduwee.
“Brandoffer” [21]bevat verhale oor die Anglo-Boereoorlog, wat geïnspireer word deur navorsing by die Oorlogsmuseum in Bloemfontein[22] en deur verhale wat persoonlik aan die skrywer vertel is. Hy bundel hierin vier verhale en 36 kort tekste bestaande uit aangehaalde briewe en ander dokumente en verwerkings in verhaalvorm van vertellings, dagboekinskrywings en bestaande literatuur. Die proloog is ’n brief van president Steyn gerig aan lord Kitchener, wat in antwoord is op ’n brief van Kitchener waarin hy die totale skuld vir alles wat tydens die oorlog gebeur het voor die deur van die Boererepublieke lê. Die res van die boek is ’n sterk antwoord en weerlegging van Kitchener se brief. Die titel van die bundel verwys na die vuur waarmee die plase en huise verwoes is, asook na die offer wat aan die Here gebring word. Dit is veral die offer wat die vroue en kinders betaal het wat in die verhale weerklank vind en meeste verhale word uit die oogpunt van die vrou aangebied. In onopgesmukte en ontroerende wyse word hier vertel van die verskriklike smart wat die oorlog meebring en die oorwinnende aanvaarding van die offer wat gebring is.
Die bundel “Drielaag” is ’n versamelbundel van kortverhale van hom, Mikro en H.S. van Blerk. Van sy kortverhale word in verskeie versamelbundels opgeneem, waaronder “Die terugkeer van ’n soldaat” in “Windroos” en “Kortverhale vir verkenning”. In hierdie verhaal word uitgebeeld ’n waansinnig geworde vrou se vergeefse wag op die terugkoms van haar seun wat in die oorlog gesterf het. Ander versamelbundels waarin sy kortverhale opgeneem word, sluit in “Drif” onder redaksie van Lindeque de Beer, “Dekade: Resente Afrikaanse kortverhale” van F.V. Lategan, “Vertellers” van Merwe Scholtz, “Mooiloop” van Gerrit Rautenbach, “Kortgolf” van Tom Gouws en P.H. Roodt en “Steekbaard” en “Uit die kontreie vandaan”, beide van Abraham H. de Vries. Sy skets oor “Paul Kruger se laaste hoofstad” word deur Chris Barnard opgeneem in “Die Transvaalse Laeveld”. “Die anatomie van ’n eerste dood” is jeugherinneringe oor die dood van sy halfsuster, wat hy spesiaal skryf vir opname in “Herinnering se wei”, ’n stuk wat later ook in “Vuurslag” opgeneem word. Hy lewer ook ’n bydrae tot die versamelbundel “Amfiteater”, waarin werk van oudstudente van die Universiteit van Pretoria opgeneem word.
“Land van ons vaders” bevat van sy eie en ander medewerkers (insluitende Abraham H. de Vries, A.A.J. van Niekerk en H.S. van Blerk) se radiopraatjies oor die geskiedenis en natuur van Suid-Afrika.[23] “Woord in die môre” bevat uitgesoekte essays wat in die[24] radioreeks “Uit my peuselboek” uitgesaai is, en sluit “Oujaar 1977” in waarmee hy ’n Artes-toekenning as beste radioteks verower het. Die bundel word in twee afdelings verdeel, naamlik “Gister” en “Van nou”. “Gister” behandel hoofsaaklik geskiedkundige figure en ook datums en gebeurtenisse. “Van nou” behandel persoonlike indrukke oor allerlei onderwerpe wat vir die Afrikaner betekenis het, soos Kersfees en Oujaarsnag, vreugde oor reën en parstyd in die Boland. Diverse sketse, wat voorheen oor die Afrikaanse Diens van die SAUK uitgesaai is, word saamgebundel in “’n Bietjie Luisterkuier”.[25] “Die aarde waarop ek loop” bevat biografiese sketse, waarin hy skryf oor mense wat sy lewe verryk het soos Mikro, John en Willem van der Berg, M.E.R., D.J. Opperman en ander. Die verhale het ’n fyn verbloemde chronologiese gang, vanaf die “oom”-verhale van kleintyd, verhale uit sy skool- en studentejare en later die ontmoetings tydens sy uitsaaidae. Hierdie chronologiese gang en die beskrywing van die impak van die ontmoeting op hom veroorsaak dat die verhale ook besondere betekenis het as outobiografiese sketse.
JeugverhaleWysig
Met sy jeugverhale verskuif hy die bakens van hierdie genre en skryf ernstige verhale waar die jeugdige leser nie onderskat word nie. In “Skrik kom huis toe” het die jong seun Albert Muller ’n slegte verhouding met sy stiefma, wat haar verbittering dat sy nie haar eie kinders kan hê nie, op hom uithaal. Van sy pa kry hy geen ondersteuning nie, maar bly nogtans geheg aan hom, hoewel die huislike onmin ’n sterk negatiewe invloed op hom het. Die twee betekenisvolle dinge in sy lewe is ’n vrou in die dorp, Ma-Bet, wat hy as sy tweede ma aanvaar weens haar insig in en begrip vir hom, en sy duiwe, waaraan hy sy volle toewyding gee en wat sy waardevolste besittings is. Hy noem sy gunstelingduif Skrik, omdat sy stiefma van die begin af al sy duiwe laat skrik het. Die duiwe word tot simbole ontwikkel en wanneer Skrik huis toe kom, suggereer dit ’n versoening tussen die seun en sy stiefma. Hierdie boek doen baanbrekerswerk in dié opsig dat dit die kind se gevoelslewe met groter insig en op ’n breër skaal verken as die norm tot op daardie stadium in Afrikaans.
“Die haasvanger”[26] behandel weereens emosionele probleme in ’n gesin, waar die huwelik verbrokkel het.[27] Die seun Lourens (sy bynaam is Kiewiet, wat aanduidend is van sy verbondenheid aan die veld) ervaar sy ma as koud en verbitterd.[28] Die gebrek aan liefde en sekuriteit in sy lewe lei tot Kiewiet se vereensaming. Hy is ’n alleenloper wat nie maats het nie. Om van die stramheid en liefdeloosheid in die huis weg te kom, vlug hy na die veld. Hy begin ook ernstig deelneem aan atletiek en ontmoet ’n meisie, Janet, met wie hy ’n aarselende verhouding begin. Sy pa is ondersteunend, maar afwesig en besig met ’n ander verhouding, waar daar tog blyke is van die koestering en sekuriteit waarna Kiewiet smag. Wanneer Kiewiet groter insig kry in sy ma se optrede, kom daar ’n versagting in sy gevoelens, wat weereens groter volwassenheid suggereer. Die einde laat die hoop op beter verhoudings vorentoe opvlam. Veral opvallend is hoe knap die innerlike lewe en gedagtes van die seun weergegee word, en daarmee saam die groei op pad na volwassenheid. “Die haasvanger” word in 1986 met die M.E.R.-prys en ook die Scheepers-prys bekroon en saam met Nic van Rensburg verwerk Van Niekerk hierdie werk ook vir die verhoog. Dit word onder andere in die Nico Malan-teater in Kaapstad opgevoer. Hierdie verwerking maak gebruik van rolprentinsetsels om tonele soos op die atletiekbaan uit te beeld, waar dit moeilik of onmoontlik sou wees om dit op die verhoog te doen.
“Karel Kousop”[29] speel af teen die agtergrond van die Tweede Wêreldoorlog en die stryd wat in hierdie tyd tussen andersdenkendes in die land heers.[30] Dit is ’n eerstepersoonsvertelling deur die seun Gerrit, maar handel eintlik oor die San-seun Karel Kousop wat by ’n blanke gesin grootword. Sy pa het uit die leër gedros en ’n moord gepleeg en word gesoek hiervoor, maar nogtans bly Karel gebonde aan sy eie ouers. Hoewel hy ten volle aanvaar word in die wit gesin, is hy nie op sy gemak nie en gaan slaap gereeld in die buitekamer, selfs al is daar vir hom plek in die huis. Hy handhaaf sy eiewaarde, lewe sy eie lewe as unieke mens en word nie aan die nuwe omgewing gelyk gemaak nie. “Karel Kousop” is in 1986 op die kortlys vir die toekenning van die Rapportprys.
DramaWysig
Reeds vroeg lewer hy ook op dramagebied werk van betekenis.[31] “Kwart voor dagbreek” speel afwisselend in die hede en verlede af.[32] Die verhoog word ook in vier ruimtes verdeel om die sentrale karakters se huidige en verlede te verteenwoordig.[33] Hierdie faktore, asook die vindingryke gebruik van beligting en bandopnemers, is nuut in die Afrikaanse drama.[34] Die inhoud van die drama is gebaseer op ’n driehoeksverhouding in die verlede,[35] die gevolge waarvan die karakters nie kan ontsnap nie en wat hulle steeds in die hede saam met hulle dra. Sonja en Markus is in ’n ongelukkige huweliksverhouding vasgevang. Markus is menssku vanweë sy vader wat hom laat glo het dat hy vir sy moeder se dood verantwoordelik was. Daarenteen speel Sonja se vader se drankmisbruik en haar ouers se mislukte huwelik weens haar moeder se ontrou steeds op haar in. Kasper is die verleier en skurk, wie se lewe self gevorm is deur ’n onbegrypende vader. Die stuk het ’n oop slot waar Sonja eindelik vir Markus verlaat, maar verby Kasper stap en beide dus die rug toekeer, sodat die dag steeds nie breek nie.
“Kamer 99” is sy eerste gepubliseerde radiodrama. Die bestekopname wat die Baas, verteenwoordig deur ’n stem uit ’n masjien, in Kamer 99 maak, word ’n laaste oordeel. Wanneer die karakters deur die onpersoonlike Baas vir verantwoording ontbied word, verdwyn hulle of sterf spoedig. Al die karakters is ouer as 65 jaar en bevind hulle in ’n niemandsland tussen oortolligheid en afskryfbaarheid. Elkeen het ’n geskiedenis wat inspeel op hul frustrasies en die Baas word die ewige regter wat elke karakter se selfkonfrontasie vir hom reël. “Kamer 99” illustreer die meedoënloosheid van die nuttigheidsbeginsel en die ontmensliking van die “uitgediende” mens. In 1971 word “Kamer 99” met die SAUK-prys vir Radiohoorspele bekroon.
Hy lewer ook van die eerste televisiedramas in Afrikaans. In[36] “Die nagloper” word die titelstuk[37] en “Die lykbesorgers” saamgebundel.[38] “Die nagloper” is een van die eerste Afrikaanse dramas wat verfilm word en oor televisie gebeeldsaai word.[39] Dit handel oor die sku Dawid wat deur skinderstories van sy meisie vervreem is, wat hom tot die drank gedryf het. As ’n gerehabiliteerde alkoholis kom hy weens skaamte oor sy vorige toestand slegs snags uit die huis waar hy by sy moeder woon. In hierdie karakter word die vreemdheid en eensaamheid van die mens gesuggereer, wat tog deur wilskrag oorwinning oor homself kan verkry. Na sy moeder se dood word hy gedwing om sy teruggetrokkenheid af te skud en weer werk as verwer te kry, om die kerk te verf. Hy herwin weer sy menswaardigheid en het selfs weer kontak met die vrou, Anna, met wie hy voorheen ’n verhouding gehad het. “Die nagloper” word deur P.J. du Toit opgeneem in die versamelbundel “Fasette”. Die komedie[40] “Die lykbesorgers” hanteer die magstryd tussen kleindorpse ouderlinge (Krisjan, Stoffel en Louis), wat elkeen in die afwesigheid van ’n geordende predikant self die begrafnisdiens van ’n sterwende medebroeder, die burgemeester Dawid, wil lei. Daar is egter groot ontnugtering wanneer die broeder Dawid begin beter word. Die stuk ontbloot die menslike verwaandheid en selfsug op komiese wyse. In beide hierdie dramas is die dramatiese gegewe bietjie dun en voorspelbaar, hoewel die tegniese gebruik van die televisiemedium goed uitgebuit word deur suggestie in die dinge wat gesien word, eerder as dialoog.
“Die paddas” is ’n satiriese eenbedryf wat in P.J. du Toit en A. Kloppers se versamelbundel “Tema en tegniek” opgeneem word en ook deur Dalro gepubliseer word. “Niemand se dag nie” is ’n radiodrama oor 27 Februarie 1881, die dag van die Slag van Amajuba. Dit beeld die geestelike emansipasie van Paul Kruger uit, wat hom in staat stel om sy mense op hierdie dag triomferend deur die Eerste Vryheidsoorlog te lei. “Niemand se dag nie” is in 1983 op die kortlys vir die toekenning van die Perskorprys en in 1984 ontvang Dolf van Niekerk die Ruiterbeeld-toekenning van die Federasie van Rapportryerskorpse vir hierdie hoorspel en ander werke. Hy skryf ook die ongepubliseerde eenbedryf “Terugkeer van ’n soldaat” (gebaseer op sy gelyknamige kortverhaal) en die ongepubliseerde vollengte drama “Die beeldhouers”. In 1965 ontvang hy vir die hoorbeeldreeks “Land van ons vaders” die SAUK-prys vir Radiohoorspele en hy verwerf ook ’n Artes-toekenning vir die beste radioteks in 1977 vir “Oujaar 1977”.
PoësieWysig
Sy eerste gepubliseerde werk is gedigte wat hy vanaf 1953 in Standpunte en ander tydskrifte publiseer en dwarsdeur sy kreatiewe loopbaan gaan hy voort om in hierdie genre te skep. Sy eerste bundel gedigte verskyn egter eers in 1975. Sy gedigte getuig van fyn waarneming en suggestie, wat in ’n gestroopte styl weergegee word.[41] “Karoosange”[42] is liries van aard en bestaan hoofsaaklik uit kort verse,[43] wat sober filosofie of die natuur aan die bod bring.[44]Die titel illustreer reeds die eenvoudige landelikheid en pretensieloosheid van hierdie verse. Niel van der Watt toonset enkele gedigte uit hierdie bundel, wat deur die Tukkie-koor op CD opgeneem word. In[45] “Dubbelster” [46]word die gedigte van “Karoosange” weer opgeneem saam met sowat veertig nuwe verse. Die sentrale tema van die dubbelster simboliseer die keersye van lewe en dood, wat veral in die aarde en die natuur weerspieël word. In eenvoudige maar treffende verse dig hy dan ook hoofsaaklik oor die natuur, met voëls, skoenlappers en selfs brommers, skape en ander diere as onderwerpe saam met die wind, wolke, reën, blomme en stilte en afsondering.[47] Hierdie temas ontlok dan ook verskeie godsdienstige gedigte. Hy begin die bundel met familieportrette oor ’n ouma, ma en pa, waarmee hy dan die mens en sy plek in die natuur vestig. Die aangrypende sonnetreeks van nege gedigte, “Elegie vir verlore aarde”, behandel ’n greep uit die geskiedenis van die oorspronklike Noord-Amerikaners.
“Nag op ’n kaal plein”[48] is vol gedigte van die misterie van die lewe en die wonder van die dood.[49] Hierin verwerk hy die visioene en drome van sy jeugjare op sy geboortedorp, wat hy weer intens beleef na ’n besoek aan hierdie dorp. Sy inspirasie vir die bundel kry hy nadat hy na baie jare sy tuisdorp besoek en toe hy in die nag op die kaal dorpsplein staan, weer die mense, ervarings en herinneringe van die verlede herleef. Die gedigte het nie titels nie, slegs nommers, en kan dus aaneenlopend gelees word as slegs een gedig met 26 dele. Die gedigte kyk terug na die herinnerings van die jeug, maar vanuit die jeug kyk dit ook vorentoe na die einde, sodat die relevansie van ’n lewe oor en weer gekaats word en daardeur groter perspektief verkry. Hy behandel ook verskeie karakters in hulle werksaamhede as skoolhoof, winkelier, skoenmaker of kleremaker, tiperend van hulle rol in die gemeenskap eerder as in hulle eie identiteit. Hierdeur word die gemeenskaplike van hierdie klein dorp simbool van die groter samelewing. In die bedrieglike eenvoud van die taal en beelding lê veel van die bekoring van die bundel opgesluit.
Die titel van “Lang reis na Ithaka”[50] verwys na Odysseus se lang swerftog na sy tuiste na die uitgerekte Trojaanse oorlog.[51] Odysseus beleef soveel teenslae dat sy tuiste amper ’n onbereikbare bestemming word. Die digter skryf hierin oor sy lewenservaringe, verlange na afgeleë bestemmings en die soeke na ’n geliefde en sielsmaat wat hy nooit tydens sy aardse reis ontmoet het nie. Die eerste afdeling, “Pellafolio”, doen verslag oor ’n eertydse reis in die dorre streke van Namakwaland met die geliefde as reisgenoot, waarin die natuur uitgebeeld word as beide ’n simpatieke en negatiewe element wat sy hunkering na die geliefde verydel. Die tweede afdeling is “Historia”, wat besinnende herinneringsverse bevat en die bundel word afgesluit met “Lang reis na Ithaka”.
“Bleek planeet”[52] se tema is omgewingsbewustheid, waarin ’n ontnugterende en ontstellende blik op die toekoms van die aarde weens omgewingsvernietiging verbeeld word. Die titel se “bleek”[53] verwys in Afrikaans na kleurloos, dof [54]en selfs bladgroenloos, terwyl die Engelse “bleak” ook die betekenisnuanses van donker, verlate en vreugdeloos byvoeg. ’n Pessimistiese toekomsperspektief word gestel in die openingsgedig “2111”, waar die “geel planeet” nou niks meer is as ’n museumstuk in die ruim nie. In die “Nuwe seisoen”-trilogie slaag die spreker goed daarin om die Bybelse verhaal van die genesing by Betesda (Johannes 5:1-17) in verband te bring met ’n planeet wat smag na ’n wonderwerk, maar soos die verlamde man by Betesda nooit ’n kans kry om by die helende badwater uit te kom nie. Hoewel ’n wonderwerk nodig is, wys die titel van die siklus dat daar steeds hoop is vir ’n herbegin. Die bundel behandel deurlopend teenstellende begrippe en hulle samehang, soos lewe en dood, einde en begin, verlede en toekoms. Die gedig “25/12” is ’n geslaagde herinterpretasie van die geboorte van Christus waar die wit vlinders hulle evangelie van skoonheid probeer verkondig, maar dit weens hulle kort lewensverwagting nie op ’n volgehoue wyse kan doen nie, sodat hulle met die boodskap sterf. Die gedig belig die kortstondige skoonheid van sekere spesies in die natuur op ’n ontroerende wyse. Die tema en helende krag van stilte vind uiting in ’n aantal gedigte, soos in “Meditasie”, waar die stilte die mens laat kontak maak met God, terwyl “Missa Solemnis” ’n soortgelyke gedagte uitspreek oor woorde wat bande het in stilte. In ’n aantal gedigte is daar sprake van ’n terugkeer na ’n oorsprong, sodat die verwoesting veroorsaak dat alles weer eindig by die begin soos in “Osoon”. Kompakte verse soos “Die sterrewag by Sutterland”, “25ste uur”, “Tuinier” (laasgenoemde twee oor die saambestaan van alle dinge) en “Golden Gate” is geslaag. Juis omdat alle dinge in ’n fyn ewewig verkeer, het die mens se vergrype aan die aarde fatale gevolge, soos die aangrypende reeks “Elegie vir verlore aarde” oordra. By monde van die inheemse hoofman See-at-hl (wat sy grondgebied moes ontruim om hervestig te word in ’n Amerikaanse reservaat), word die verbondenheid van alle dinge bevestig. Die lang “Ballade van die hande”, die hoogtepunt in die derde afdeling, handel oor die interessante en vreemde lewe van Helen Martins, die Uilvrou van Nieu-Bethesda. Dit is veral die spanning tussen natuur en kultuur (en die uiteindelike versoening tussen dié twee wêrelde) wat in hierdie gedig oortuigend belig word.
“Portrette in my gang”[55] se titel verwys na die portrette van lank gelede wat steeds[56] lewendig gehou word deur die herinnering. Hierdie bundel bevat dan ook verse oor die aard van tydsverloop, met “Muse” wat verklaar dat baie inspirasie kom van geheue en die bewussyn van wat verby is. Ekologiese gedigte sluit in “Swartberg” en “Tablet”, waarin die gevare wat hidrobreking vir die Karoo inhou die tema is. Herinnering aan die ouers vind gestalte in “Mastos”, gerig aan die moeder wat kort na sy geboorte oorlede is, en “Verhuising”, oor die dood van die vader. “Mutant” is ’n treffende politieke gedig waarin die blanke in Afrika beskryf word as ’n “eurobaster”, wat nie genoeg geëvolueer het om deel van die vasteland te word nie en dus tot ondergang en uitwissing gedoem is. Daar is ook talle gedigte met verwysings na ander kunstenaars, soos Van Wyk Louw, Opperman, Watermeyer, Fagan en A. Roland Holst.
Van sy gedigte word in verskeie versamelbundels opgeneem, insluitende “Groot verseboek”, “Die Afrikaanse poësie in ’n duisend en enkele gedigte”, “Digters en digkuns”, “Die dye trek die dye aan” en die “Versindaba” bundels wat jaarliks na hierdie fees uitgegee word. Hy publiseer ook gedigte in letterkundige tydskrifte soos Tydskrif vir Letterkunde. Die skoollied van die Laerskool Skuilkrans word deur hom geskryf.
EerbewyseWysig
In 2001 ontvang hy die Laureaat-toekenning vir besondere prestasie van die Alumniraad van die Universiteit van Pretoria en in 2008 ontvang hy ’n CLRU-toekenning vir sy uitstekende bydrae tot die Afrikaanse jeugboek. Sy werk is die onderwerp van verskeie meestersgraad- en doktorsgraadstudies. Die boek “Geteleskopeerde visie” is ’n ontleding van “Die son struikel”, en word gepubliseer na aanleiding van Anita Lindenberg se proefskrif vir haar Ph.D.-graad.
Die Eugène Maraisprys is in 1963 aan hom toegeken vir die bundel novelles Skepsels. In 1986 word die MER-prys asook die Scheepersprys vir Jeugliteratuur aan hom toegeken vir die jeugverhaal Die Haasvanger.[1]
PublikasiesWysig
Jaar | Publikasies |
---|---|
1958 | Gannavlei |
1960 | Die son struikel |
1963 | Kwart voor dagbreek |
Skepsels | |
1964 | Drielaag (saam met Mikro en H.S. van Blerk) |
1965 | Die moeder |
1968 | Skrik kom huis toe |
Die paddas | |
1971 | Kamer 99 |
1975 | Karoosange |
1976 | Die nagloper |
1978 | Woord in die môre |
1979 | Kort lewe van ’n reisiger |
1982 | Niemand se dag nie |
1983 | ’n Bietjie luisterkuier |
1985 | Karel Kousop |
Die haasvanger | |
1994 | Koms van die hyreën |
1996 | Dubbelster |
1997 | Koors |
1998 | Brandoffer |
2003 | Die aarde waarop ek loop |
2006 | Nag op ’n kaal plein |
2009 | Lang reis na Ithaka |
2013 | Bleek planeet |
2015 | Portrette in my gang |
2019 | Legkaart van 'n jong lewe (memoir)[57] |
Redakteur | |
1966 | Land van ons vaders |
BronnelysWysig
BoekeWysig
- Antonissen, Rob “Die Afrikaanse letterkunde van aanvang tot hede” Nasou Beperk Elsiesrivier Derde hersiene uitgawe Tweede druk 1964
- Antonissen, Rob “Kern en tooi” Nasou Beperk Eerste uitgawe Eerste druk Elsiesrivier 1963
- Antonissen, Rob “Spitsberaad” Nasou Beperk Elsiesrivier Eerste uitgawe Eerste druk 1966
- Antonissen, Rob “Verkenning en kritiek” H.A.U.M. Pretoria Eerste uitgawe Eerste druk 1979
- Aucamp, Hennie “Kort voor lank” Tafelberg-Uitgewers Bpk. Kaapstad Eerste uitgawe, Tweede druk 1980
- Beukes, W.D. (red.) “Boekewêreld: Die Nasionale Pers in die uitgewersbedryf tot 1990” Nasionale Boekhandel Bpk. Kaapstad Eerste uitgawe eerste druk 1992
- Brink, André P. “Aspekte van die nuwe drama” Academica Pretoria en Kaapstad Tweede hersiene uitgawe 1986
- Brink, André P. “Aspekte van die nuwe prosa” “Academica Pretoria en Kaapstad Eerste uitgawe Derde druk 1972
- Brink, André P. “Vertelkunde” Academica Pretoria en Kaapstad Eerste uitgawe 1987
- Cloete, T.T. (red.) “Die Afrikaanse literatuur sedert sestig” Nasou Beperk Eerste uitgawe 1980
- Dekker, G. “Afrikaanse Literatuurgeskiedenis” Nasou Beperk Kaapstad Elfde druk 1970
- Du Plessis, P.G. “Dolf van Niekerk” in Nienaber, P.J. et al “Perspektief en Profiel” Afrikaanse Pers-Boekhandel Johannesburg Derde hersiene uitgawe 1969
- Du Toit, P.A. “Die son struikel” Blokboeke 10 Academica Pretoria en Kaapstad Tweede druk 1986
- Grové, A.P. “Letterkundige sakwoordeboek vir Afrikaans” Nasou Beperk Vyfde uitgawe Eerste druk 1988
- Kannemeyer, J.C. “Geskiedenis van die Afrikaanse literatuur 2” Academica, Pretoria, Kaapstad en Johannesburg Eerste uitgawe Eerste druk 1983
- Kannemeyer, J.C. “Die Afrikaanse literatuur 1652-2004” Human & Rousseau Kaapstad en Pretoria Eerste uitgawe 2005
- Lategan, F.V. “Dekade: Resente Afrikaanse kortverhale” Nasionale Boekhandel Bpk. Kaapstad 1965
- Lindenberg, E. (red.) “Inleiding tot die Afrikaanse letterkunde” Academica Pretoria en Kaapstad Vierde uitgawe Eerste druk 1973
- Nienaber, P.J., Roodt, P.H. en Snyman, N.J. (samestellers) “Digters en digkuns” Perskor-Uitgewers Kaapstad Vyfde uitgawe Sewende druk 2007
- Nienaber, P.J,; Senekal, J.H en Bothma, T.C. “Mylpale in die geskiedenis van die Afrikaanse letterkunde” Afrikaanse Pers-Boekhandel Tweede hersiene uitgawe 1963
- Nienaber, P.J. et al “Perspektief en Profiel” Afrikaanse Pers-Boekhandel Johannesburg Derde hersiene uitgawe 1969
- Steenberg, Elsabe “Kinderverhale van ses tot twaalf” Reuse-Blokboek 7 Academica Pretoria en Kaapstad Tweede druk 1984
- Van Coller, H.P. (red.) “Perspektief en Profiel Deel I” J.L. van Schaik-Uitgewers Pretoria Eerste uitgawe 1998
- Van Coller, H.P. (red.) “Perspektief en Profiel Deel 2” J.L. van Schaik-Uitgewers Pretoria Eerste uitgawe 1999
- Van Coller, H.P. (red.) “Perspektief en Profiel Deel 3” Van Schaik-Uitgewers Pretoria Eerste uitgawe 2006
- Van Niekerk, Dolf “Die anatomie van ’n eerste dood” in “Herinnering se wei” Perskor-uitgewery Johannesburg Tweede uitgawe Eerste druk 1977
- Wybenga, Gretel en Snyman, Maritha (reds.) “Van Patrys-hulle tot Hanna Hoekom” Lapa-Uitgewers Eerste uitgawe Tweede druk 2005
Tydskrifte en koeranteWysig
- Anoniem “Van novelles en gedigte tot radiotekste” “Beeld” 22 Januarie 2001
- Botha, Elize “’n Skrywer van hierdie aarde” “Beeld” 19 Februarie 2001
- Jackson, Neels “’n Groen wekroep vir almal” “Beeld” 20 April 2013
- Jonker, Linda “Dolf boer op die letterkunde se wenakker” “Die Transvaler” 13 Januarie 1979
- Kloppers, A. “By die lees van ‘Verlore paradyse” “Tydskrif vir Letterkunde” Jaargang 29 no. 4, November 1991
- Lombard, Jean “Die verhouding Afrika- en Westerse tradisies, soos uitgebeeld in enkele Afrikaanse verhale oor die watergees” “Tydskrif vir Letterkunde” Jaargang 35 no. 4 en Jaargang 36 no. 1, November 1997/Februarie 1998
- Muller, Martie “’Die son struikel’ van Dolf van Niekerk” “Tydskrif vir Letterkunde” Jaargang 24 no. 1,Februarie 1986
- Nieuwoudt, Stephanie “Beeld” 21 November 2004
- Pieterse, Henning “’Die son struikel’: ’n Logiese benadering vir die klaskamer” “Tydskrif vir Letterkunde” Jaargang 24 no. 4, November 1986
- Pieterse, Henning “Die sonder-motief in ‘Die son struikel’” “Tydskrif vir Letterkunde” Jaargang 24 no. 4, November 1986
- Snyman, N.J. “’Die son struikel’ van Dolf van Niekerk” “Tydskrif vir Letterkunde” Nuwe reeks 17 no. 3, Augustus 1979
- Steenberg, Elsabe “’n Haas se lêplek” “Tydskrif vir Letterkunde” Jaargang 25 no. 2, Mei 1987
- Swart, Keina “Skrik kom (weer) huis toe” “Rapport” 3 April 2011
- Tempelhoff, Elise “Die Skepping moet benut én versorg word” “Beeld” 20 Februarie 2009
- Van Deventer, Susanne “Verbeelde werklikheid en kontras in vier verhale uit ‘Verlore paradyse’”
- “Tydskrif vir Letterkunde” Jaargang 31 no. 1, Februarie 1993
- Van Rensburg, Chrisna “My besoek aan Dolf van Niekerk” “Kakkerlak” Uitgawe 1, 2004
- Van Rensburg, Chrisna “Toer saam na Edenburg” “Kakkerlak” Uitgawe 1, 2004
InternetWysig
- Esat: http://esat.sun.ac.za/index.php/Rudolf_Johannes_van_Niekerk
- Good Reads: http://www.goodreads.com/author/show/104918.Dolf_van_Niekerk
- LitNet ATKV-Skrywersalbum 26 Maart 2008: www.litnet.co.za
- NB-Uitgewers: http://www.nb.co.za/authors/255
- Oulitnet: http://www.oulitnet.co.za/legendes/dolf_van_niekerk_reeks.asp
- Protea Boekhuis: http://www.proteaboekhuis.com/site.php/protea-outeurs-authors-dolf
- Van Vuuren, Helize Die Burger: http://18.104.22.168/argief/berigte/dieburger/1999/02/03/8/5.html
- Worldcat: http://www.worldcat.org/search?q=au%3AVan+Niekerk%2C+Dolf.&qt=hot_author
VerwysingsWysig
- Biografiese inligting op nb.co.za, besoek op 16 Januarie 2015
- Antonissen, Rob “Kern en tooi” Nasou Beperk Eerste uitgawe Eerste druk Elsiesrivier 1963
- Antonissen, Rob “Standpunte” Nuwe reeks 34, April 1961
- Antonissen, Rob “Kern en tooi” Nasou Beperk Eerste uitgawe Eerste druk Elsiesrivier 1963
- Venter, L.S. “Beeld” 5 Maart 2001
- Antonissen, Rob “Standpunte” Nuwe reeks 66, Augustus 1966
- Antonissen, Rob “Spitsberaad” Nasou Beperk Elsiesrivier Eerste uitgawe Eerste druk 1966
- De Vries, Abraham “Die Burger” 21 September 1994
- Kannemeyer, J.C. “Op weg na 2000” Tafelberg-Uitgewers Beperk Eerste uitgawe 1998
- Kannemeyer, J.C. “Rapport” 16 Oktober 1994
- Weideman, George “Insig” Desember 1994 / Januarie 1995
- Cloete, T.T. “Standpunte” Nuwe reeks 49, Oktober 1963
- Brink, André P. “Tweede Voorlopige Rapport” Human & Rousseau Kaapstad Pretoria Johannesburg Eerste uitgawe 1980
- Olivier, Gerrit “Standpunte” Nuwe reeks 149, Oktober 1980
- Smuts, J.P. “Burgerband” Tafelberg-Uitgewers Beperk Kaapstad Eerste uitgawe 1985
- Viljoen, Hein “Tydskrif vir Letterkunde”, nuwe reeks 18 no. 4, November 1980
- Anoniem “Beeld” 19 Junie 1997
- Burger, Willie “Beeld” 2 Maart 1998
- Kannemeyer, J.C. “Rapport” 20 Julie 1997
- Kannemeyer, J.C. “Op weg na 2000” Tafelberg-Uitgewers Beperk Eerste uitgawe 1998
- Cilliers, Cecile “Beeld” 30 November 1998
- Wybenga, Gretel “Rapport” 31 Januarie 1999
- Brink, André P. “Rapport” 8 Julie 1979
- Steenberg, Elsabe “Tydskrif vir Letterkunde” Nuwe reeks 17 no. 3, Augustus 1979
- Venter, L.S. “Beeld” 8 Maart 2004
- De Jager, Frederik “Die Burger” 18 Februarie 1991
- Snyman, Lydia “Tydskrif vir Geesteswetenskappe” Jaargang 27 no. 1, Maart 1987
- Steenberg, Elsabe “Tydskrif vir Letterkunde” Jaargang 24 no. 1, Februarie 1986
- Snyman, Lydia “Tydskrif vir Geesteswetenskappe” Jaargang 27 no. 1, Maart 1987
- Steenberg, Elsabe “Tydskrif vir Letterkunde” Jaargang 24 no. 1, Februarie 1986
- Antonissen, Rob “Standpunte” Nuwe reeks 51, Februarie 1964
- Antonissen, Rob “Spitsberaad” Nasou Beperk Elsiesrivier Eerste uitgawe Eerste druk 1966
- Brink, André P. “Rapport” 6 Januarie 1980
- P.S. “Die Vaderland” 30 Mei 1961
- Van der Walt, P.D. “Mené Tekél” Nasionale Boekhandel Kaapstad Eerste uitgawe 1969
- Anoniem “Die Transvaler” 7 Januarie 1977
- Olivier, Gerrit “Standpunte” Nuwe reeks 134, April 1978
- Brink, André P. “Rapport” 10 Oktober 1976
- Odendaal, L.B. “Tydskrif vir Geesteswetenskappe” Jaargang 17 no. 4, Desember 1977
- Olivier, Gerrit “Standpunte” Nuwe reeks 134, April 1978
- Brink, André P. “Rapport” 6 Julie 1975
- Cilliers, Rika “Beeld” 18 Augustus 1975
- Johl, Johann “Standpunte” Nuwe reeks 125 Oktober 1976
- Cloete, T.T. “Tydskrif vir Geesteswetenskappe” Jaargang 16 no. 2, Junie 1976
- Cloete, T.T. “Beeld” 5 Augustus 1996
- Hambidge, Joan “Tydskrif vir Letterkunde” Jaargang 35 no. 1, Februarie 1997
- Weideman, George “Rapport” 18 Augustus 1996
- Cloete, T.T. “Beeld” 4 Desember 2006
- http://www.letterkunde.up.ac.za/resensies/46_1/Rev%2002%20Human.pdf Myburgh, Melt “Rapport” 29 April 2007
- Hugo, Daniel LitNet: http://www.litnet.co.za/vaalheid-oorheers-in-dolf-van-niekerk-se-teleurstellende-lang/
- Malan, Lucas “Rapport” 24 Mei 2009
- Cochrane, Neil “Beeld” 20 Mei 2013
- Jacobs, Ihette “Tydskrif vir Letterkunde” Jaargang 51 no. 2, Vierde reeks Lente 2014
- Lourens, Amanda “Rapport” 3 Augustus 2013
- Hambidge, Joan “Beeld” 18 Januarie 2016: http://joanhambidge.blogspot.co.za/2016/01/dolf-van-niekerk-portrette-in-my-gang.html
- Hugo, Daniel “Rapport” 13 Desember 2015
- https://joanhambidge.blogspot.com/2019/04/resensie-dolf-van-niekerk-legkaart-van.html.Opgespoor op 13/05/2019.Besoek op 13/05/2019
|
<urn:uuid:f2c29f1f-8f4c-4013-a087-89fd24819559>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Dolf_van_Niekerk
|
2019-07-21T00:25:59Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526799.4/warc/CC-MAIN-20190720235054-20190721021054-00106.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 1.000002
| false
|
Maak hoofkeuseskerm oop
Soek
Wysigings
← Ouer wysiging
Nuwer wysiging →
Gekoördineerde Universele Tyd
(wysig)
Wysiging soos op 06:02, 12 September 2010
69 grepe bygevoeg
,
8 jaar gelede
k
robot Bygevoeg:
ml:അന്താരാഷ്ട്ര സമയക്രമം
[[lv:Universālais koordinētais laiks]]
[[mk:Координирано универзално време]]
[[ml:അന്താരാഷ്ട്ര സമയക്രമം]]
[[ms:Waktu Semesta Berkoordinat]]
[[nah:Cemānāhuacāhuitl]]
TXiKiBoT
Robotte
36 200
wysigings
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:MobileDiff/676918
"
|
<urn:uuid:ea4fa6c9-eec9-45fa-a336-b9e7bfce483a>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:MobileDiff/676918
|
2019-07-20T23:53:03Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526799.4/warc/CC-MAIN-20190720235054-20190721021054-00106.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.942525
| false
|
Pous Silvester II
Pous Silvester II | |
---|---|
Geboortenaam | Gerbert d'Aurillac |
Pontifikaat begin | 2 April 999 |
Pontifikaat eindig | 12 Mei 1003 |
Voorganger | Gregorius V |
Opvolger | Johannes XVII |
Gebore | ± 945 Auvergne, Frankryk |
Sterf | 12 Mei 1003 Rome, Italië |
Ander pouse genaamd Silvester |
Silvester II was die 139ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk en die eerste pous wat uit Frankryk afkomstig was. Sy geboortenaam was Gerbert van Aurillac. Hy was 'n geleerde en het gehelp om Arabiese syfers en astronomie in Europa in te voer. Hy het ook die gebruik van die astrolabium en die armillaarsfeer heringevoer na die Weste.
Inhoud
Biografie[wysig | wysig bron]
Pous Silvester II is gebore as Gerbert d' Aurillac (ook Gerbert van Aurillac) ongeveer in 945 in Auvergne, Frankryk[1]. Hy word opgeneem in die klooster van Sint Geraldus in Aurillac ongeveer in 963. In 967 besoek Borrel II, graaf van Barcelona die klooster en die ab het hom gevra om Gerbert saam te neem om wiskunde in Spanje te studeer. Gerbert studeer in Barcelona en dalk ook in die Islamitiese stede Cordoba en Seville. In 969 maak Borrel 'n bedevaart na Rome en neem Gerbert saam. In Rome ontmoet Gerbert Pous Johannes XIII en keiser Otto I. Gerbert word aangestel as leermeester vir die jonge Otto II. 'n Paar jaar later stuur Otto vir Gerbert na die katedraalskool in Reims waar hy deur aartsbiskop Adalbero tot dosent benoem word. In 983 word Gerbert deur Otto II benoem as ab van die klooster van Bobbio. Na die dood van Otto II raak Gerbert by die politiek betrokke en opponeer die poging om Lotaringe van Otto III af te neem. Adalbero sterf op 23 Januarie 988 en Gerbert was die natuurlike kandidaat as sy opvolger. Hugo Capet, koning van Frankryk benoem egter Arnulf, die buite-egtelike seun van Lotarius. Arnulf word egter in 991 veroordeel weens verraad teen die koning en Gerbert word as sy opvolger aangestel. Daar was heelwat verset teen die aanstelling en Gerbert word weer vervang met Arnulf. Gerbert word nou leermeester van Otto III en Pous Gregorius V benoem hom tot aartsbiskop van Ravenna. Op 2 April 999 volg hy Pous Gregorius V op onder die naam Silvester II en regeer tot sy dood op 12 Mei 1003. Hy word opgevolg deur Pous Johannes XVII. Die naam ‘Silvester’ beteken 'Woudman'.
Pontifikaat[wysig | wysig bron]
Die eerste ding wat Pous Silvester II doen is om die posisie van sy teenstander as aartsbiskop van Reims te bevestig. Die pous het hard opgetree teen die wydverspreide simonie en konkubinaatpraktyke in die kerk. Hy skryf ook die dogmatiese verhandeling 'De corpore et sanguine Domini' (Die liggaam en bloed van die Here) Op 27 Maart 1000 verleen hy die titel van koning aan Sint Stefanus, die heerser van Hongarye. In 1001 is daar 'n volksopstand in Rome en Silvester en Otto moet vlug na Ravenna. Otto het twee keer onsuksesvol probeer om Rome te herower en sterf toe hy die derde keer probeer, in 1002. Die pous keer terug na Rome onder die beheer van die adellikes en sterf kort daarna.
Werk[wysig | wysig bron]
Pous Silvester II was as geleerde ver voor sy tyd. Hy het 'n reeks boeke oor die 'quadrivium' (Die vierde en nagraadse gedeelte van universitêre studie wat rekenkunde, meetkunde, sterrekunde en musiek ingesluit het) geskryf. Hy het is Spanje Arabiese syfers geleer en kon ingewikkelde berekeninge doen wat baie moeilik was vir mense wat met Romeinse syfers gewerk het. Toe hy nog in Reims was, het hy 'n gevorderde hidrouliese orrel gebou wat alle bestaande orrels oortref het. Silvester het ook die telraam heringevoer in Europa en is waarskynlik die outeur van die beskrywing van die astrolabium wat eers 50 jaar later deur Hermannus Contractus uitgegee is. Die uitvinding van die meganiese klok word ook aan hom toegeskrywe.
Silvester II en die armillaarsfeer[wysig | wysig bron]
Aan die einde van die Grieks-Romeinse era het die kennis van die armillaarsfeer in Europa verlore gegaan. Silvester het die sfeer teruggebring via Al-Andalus in die laat 10de eeu. Die besonderhede van die sfeer is vervat in 'n brief van Silvester aan sy student die monnik Remi van Trèves, sy kollega ab Konstantyn van Micy en die Franse edelman Richer, wat 'n monnik in Reims was. Richer berig dat Silvester ontdek het dat sterre skuins oor die nagtelike hemel beweeg. Richer beskryf ook hoe Silvester die sfeer gebruik het om wiskunde en sterrekunde te doseer en hoe hy die ringe en merke op die sfeer gerangskik het. Die historikus Oscar G. Darlington lei daaruit af dat Silvester 'n sirkel in 60 pleks van 360 grade verdeel het sodat die lengte lyne presies ses grade uitmekaar was. Silvester het die poolsirkel by 26 grade geplaas, net 'n bietjie weg van die korrekte 23 grade 28 minute. Die plasing van die kreefskeerkring was amper reg en die van die ewenaar heeltemal reg. Die armillaarsfeer is ook deur Silvester gebruik om die planete waar te neem. Silvester het buise as rigkykers aan die sfeer geheg om sterrebeelde te kan waarneem. In 'n brief aan Konstantyn skryf hy dat om die poolster te identifiseer, moet die rigkyker op 'n kandidaat-ster gerig word en indien die ster nie uit die gesigsveld skuif nie, dan is dit die poolster.
Die legende van Silvester II en toordery[wysig | wysig bron]
Volgens die legende sou Silvester magie en astrologie studeer het in Seville. Hy word soms as 'n towenaar in geveg met die duiwel afgebeeld.[2] Die pous sou in die besit gewees het van 'n boek wat in Spanje van 'n Arabiese filosoof gesteel is. Die eienaar het hom glo agtervolg deur sy spoor in die sterre te volg. Silvester het homself verberg onder 'n hout brug, waar die Arabier hom nie kon sien nie. Die pous het glo ook 'n gebeeldhoude brons kop besit, wat alle vrae met 'ja' of 'nee' kon beantwoord. Verder het hy glo 'n verhouding gehad met 'n vroulike demoon met die naam Meridiana, wat hom gehelp het om pous te word. Die legende het meer as 'n eeu na sy dood stand gehou. Daar was ook ander pouse wat van toordery verdink is. In 1409 is Pous Johannes XXI en Pous Benedictus XII deur Pous Gregorius XII weens toordery verkla by die sinode van Pisa.
Publikasies[wysig | wysig bron]
Silvester se werk is gepubliseer in deel 139 van die 'Patrologia Latina'. Dit sluit in:
- Wiskundige werke
- Libellus de numerorum divisione
- De geometria
- Epistola ad Adelbodum
- De sphaerae constructione
- Libellus de rationali et ratione uti
- Kerklike werke
- Sermo de informatione episcoporum
- De corpore et sanguine Domini
- Selecta e concil. Basol., Remens., Masom., etc.
- Briewe
- Epistolae ante summum pontificatum scriptae
- 218 briewe, waaronder briewe aan die keiser, die pous en andere
- Epistolae et decreta pontificia
- 15 briewe, gerig aan verskillende biskoppe, waaronder Arnulf en abte, en een brief aan Stefan I van Hongarye
- een dubieuse brief aan Otto II
- vyf korte gedigte
- Epistolae ante summum pontificatum scriptae
- Orige werke
- Acta concilii Remensis ad S. Basolum
- Leonis legati epistola ad Hugonem et Robertum reges
Bibliografie[wysig | wysig bron]
- Artaud de Montor, Alexis (1911) The lives and times of the popes to 1003. (vertaal vanaf "Les vies des papes") The Catholic publication Society of America, New York bl 150.
- Duff, Eamon (2001). Saints and Sinners: A History of the Popes, Yale University Press. ISBN 0-300-09165-6
- Maxwell-Stuart, P. G. (2002). Chronicle of the Popes: The Reign-by-Reign Record of the Papacy from St. Peter to the Present, Thames & Hudson. ISBN 0-500-01798-0.
- Buddhue, John Davis. "The Origin of Our Numbers," The Scientific Monthly (Volume 52, Number 3, 1941): 265–267.
- Darlington, Oscar G. "Gerbert, the Teacher," The American Historical Review (Volume 52, Number 3, 1947): 456–476.
- Kosztolnyik, Zoltan J. "The Relations of Four Eleventh-Century Hungarian Kings with Rome in the Light of Papal Letters," Church History (Volume 46, Number 1, 1977): 33–47.
- Kropf, Lewis L. "Pope Sylvester II and Stephen I of Hungary," The English Historical Review (Volume 13, Number 50, 1898): 290–295.
- Salhab, Walid Amine. (2006). The Knights Templar of the Middle East: The Hidden History of the Islamic Origins of Freemasonry. San Francisco: Red Wheel/Weiser LLC. ISBN 1-57863-346-X.
- Seife, Charles. (2000) Zero: The Biography of a Dangerous Idea. New York: Penguin Books. ISBN 0-670-88457-X.
- Tester, S. Jim. (1987). A History of Western Astrology. Rochester: Boydell & Brewer Inc. ISBN 0-85115-446-8.
- A. Olleris, « Vie de Gerbert », in Oeuvres de Gerbert, Clermont/Paris, 1867 (Gallica)
- François Picavet, Gerbert, un pape philosophe, d'après l'histoire et d'après la légende, Paris, 1897 (Gallica)
- Jean Leflon, Gerbert, humanisme et chrétienté au X×10{{{1}}} siècle, Saint-Wandrille, Éditions de Fontenelle, 1946.
- Pierre Riché, Gerbert d'Aurillac, le pape de l'an mil, Paris, Éditions Fayard, 1987.
- Florence Trystram, Le coq et la louve. Histoire de Gerbert et l'an mille, Flammarion, Paris, 1982.
- Jean Leflon, Gerbert, Abbaye Saint-Wandrille, Éditions de Fontenelle, 1945.
- Les Papes Français, Tours, C.F. Éditions Alfred Mame, 1901.
- Félix de La Salle de Rochemaure, Gerbert, Silvestre II Émile, Paul, Paris, éditeurs, 1914.
- Lettres de Gerbert (983-997), Éditions J. Havet, 1889. Traduction du latin et édition : G. Brunel
- E. Lalou (dir.), Sources d’histoire médiévale, IX×10{{{1}}} - milieu du XIV×10{{{1}}} siècle, Paris, 1992, p. 93-94.[1]
- Pierre Riché, Silvestre II, pape, Dictionnaire du Catholicisme, Paris.
- histoire médiévale de l'école de Reims
Verwysings[wysig | wysig bron]
- "Sylvester II." Encyclopædia Britannica. 2008. Encyclopædia Britannica Online. 9 Junie 2008 <http://www.britannica.com/eb/article-7051>
- Kirsch, Johann Peter. "Pope Sylvester II." The Catholic Encyclopedia. Vol. 14. New York: Robert Appleton Company, 1912. 8 Junie. 2008 http://www.newadvent.org/cathen/14371a.htm
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
Wikimedia Commons bevat media in verband met Sylvester II. |
- CE Inskrywing in die Catholic Encyclopedia (Engels)
- CF Inskrywing in die Catholic Forum (Engels)
- PTA Inskrywing in "Popes through the Ages" deur J. Brusher S.J. (Engels)
- GM Inskrywing in die Genealogie van die Middeleeue (Duits)
Nota[wysig | wysig bron]
Opvolging[wysig | wysig bron]
Voorafgegaan deur Gregorius V |
Pous (Pontifex Maximus) 999 – 1003 |
Opgevolg deur Johannes XVII |
|
<urn:uuid:e1a9ccda-13a9-4ead-b0c0-e3d03db2678f>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Pous_Silvester_II
|
2019-07-21T00:51:13Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526799.4/warc/CC-MAIN-20190720235054-20190721021054-00106.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998332
| false
|
Treurwilger
Treurwilger | ||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
'n Treurwilger in Istanbul | ||||||||||||||||
Bewaringstatus | ||||||||||||||||
NE | ||||||||||||||||
Wetenskaplike klassifikasie | ||||||||||||||||
Binomiale naam | ||||||||||||||||
Salix babylonica L. |
Die Treurwilger (Salix babylonica) is 'n genaturaliseerde boom, dus 'n indringerplant, in Suider-Afrika wat oorspronklik uit China kom. Daar kom slegs vroulike bome hier voor maar die bome het gevestig geraak deur vegatiewe voortplanting - 'n natuurlike gevolg van takke wat afval. Hierdie spesie is water liewend, en is van die min spesies wat kan oorleef as die wortels vir lang tye onder water staan. Dit het 'n aggresiewe wortelstelsel, wat groot probleme kan veroorsaak as dit naby rioolpype geplant word. Die boom kom wydverspreid langs strome en op rivieroewers voor. Dit het lang lowerryke, neerhangende takke. Die blare is lank, dun en glansend met fyn getande blaarrande. Die blare is bo liggroen en onder blouerig. Die Treurwilger het 'n ligkleurige, sagte, swak hout.
Dik takke van die boom kan afgekap word, en vir 'n week in die water gegooi word, waarna dit in die grond geplant kan word, en maklik sal groei.
Geskiedenis[wysig | wysig bron]
Die Treurwilger is deur die Boere tydens die Groot Trek in die binneland versprei, deur takke van die boom in die sand langs rivieroewers by hulle kamp plekke te plant. Op hierdie wyse het hierdie waterliewende plant met tyd wyd versprei in veral die Vrystaat en Wes-Transvaal geraak. 'n Goeie voorbeeld hiervan is die bekende Wilgerbome langs die Mooirivier in Potchefstroom.
Sien ook[wysig | wysig bron]
Wikimedia Commons bevat media in verband met Salix babylonica. |
- Lys van indringerplante in Suid-Afrika
- Lys van uitheemse bome wat in Suid-Afrika voorkom
- Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome
|
<urn:uuid:038e2abf-f8c6-4b0c-af12-d211d11b0d25>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Treurwilger
|
2019-07-21T00:32:59Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526799.4/warc/CC-MAIN-20190720235054-20190721021054-00106.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999908
| false
|
Tsjoekotkasee
Tsjoekotkasee | |
---|---|
Die opbreek van ys op die Tsjoekotkasee | |
Kaart van die Tsjoekotkasee | |
Koördinate: | Koördinate: |
Ligging: | Siberië (Rusland), Alaska (Verenigde State |
Soort: | See van die Arktiese Oseaan |
Oppervlakte: | 595 000 km² (230 000 myl²) |
Gemiddelde diepte: | 50 m (164 vt) |
Die Tsjoekotkasee of Tsjoektsjiese See (Russies: Чуко́тское мо́ре, Tsjoekotskoje more) is ’n binnesee van die Arktiese Oseaan. Dit word in die weste begrens deur die De Long-straat, naby Wrangeleiland, en in die ooste deur Point Barrow, Alaska, wat aan die Beaufortsee grens. Beringstraat is die mees suidelike grens en verbind dit met die Beringsee en die Stille Oseaan. Die belangrikste hawe aan die Tsjoekotkasee is Oelen in Rusland. Die Internasionale datumgrens kruis die see van noordwes tot suidoos. Dit is ooswaarts geskuif sodat dit nie deur Wrangeleiland en die outonome okroeg Tsjoekotka op die Russiese vasteland loop nie.
Geografie[wysig | wysig bron]
Die see het ’n oppervlakte van sowat 595 000 km² en is net sowat vier maande van die jaar bevaarbaar. Dit is op sy diepste 700 m, maar dieptes van minder as 50 m maak 56% van die oppervlakte uit.
Die Tsjoekotka-see het baie min eilande in vergelyking met ander seë van die Noordpoolstreek. Wrangeleiland is by die noordwestelike grens van die see geleë, Heraldeiland naby sy noordelike grens en ’n paar klein eilande lê aan die Siberiese en Alaska-kus.
Die see is genoem na die Tsjoektsjiese volk, wat aan die kus van die Tsjoekotka-skiereiland woon. Visvang en die jag van walrusse is hul tradisionele bedrywighede.
|
<urn:uuid:5db7d93a-6bc7-4a6e-bd91-afee74f41266>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Tsjoekotkasee
|
2019-07-21T00:24:10Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526799.4/warc/CC-MAIN-20190720235054-20190721021054-00106.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999991
| false
|
Shtetl
Shtetl (Jiddisj שטעטל, soms ook sjtetl,[1] uitgespreek sjtetl; meervoudsvorm שטעטלעך, shtetls; vergelyk die Duitse diminutief Städtlein, "stadjie") is 'n term wat voor die Tweede Wêreldoorlog gebruik is om na nedersettings (dikwels markdorpe) in Oos-Europa met 'n groot Joodse Jiddisjsprekende bevolkingsaandeel te verwys.[2]
Karakter[wysig | wysig bron]
Joodse shtetls was gewoonlik dorpe of klein stede, soms ook stadsdele, met 'n Joodse bevolking van tussen 1 000 en 20 000. Groter stede met beduidende Joodse gemeenskappe soos Lemberg (Lvov) of Czernowitz is daarenteen sjtot (שטאָט) - vergelyk Duits Stadt - genoem. In geografiese opsig was shtetlech in Oos-Pole, veral Galisië, maar ook in Oekraïne, Wit-Rusland en Litaue gekonsentreer.
Anders as in die groot stede van Oos-Europa is Joodse bewoners in die shtetls nie net geduld nie, maar ongeag die pogroms wat soms plaasgevind het, in 'n groot mate aanvaar. Hulle kon hulle hier tuis voel "soos in die heilige stad Jerusalem",[3] aangesien hierdie stadjies nie as ghetto's beskou is nie.
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Volgens die Woordeboek van die Afrikaanse Taal is die spelling shtetl meer gebruiklik in Afrikaans as sjtetl.
- The YIVO Encyclopedia of Jews in Eastern Europe: Shtetl. Besoek op 20 November 2017
- Beller, Ilex: Das Leben im Schtetl. Ein jüdisches Dorf in 80 Bildern. Verlag Leeden: Tecklenburg 1989
|
<urn:uuid:3a0e9099-0f52-49ad-b820-b4ed9002d95f>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Shtetl
|
2019-07-21T00:34:30Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526799.4/warc/CC-MAIN-20190720235054-20190721021054-00130.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999504
| false
|
Amable Jodoin
Hy was gebore in Boucherville, Laer Kanada, die seun van Amable Jodoin en Ester Weilbrenner. Jodoin het gedien as 'n lid van Montreal se stadsraad.[2] Hy was getroud met Marie-Hélène Jodoin in 1853.[3] Jodoin was 'n direkteur van die Metropolitaanse Bank. In 1870, het hy 'n gietery gekoop in Longueuil. Die Jodoins het ook verskeie eiendomme gekoop in die Ou Montreal gebied. Sy verkiesing tot die Laerhuis in 1874 was omgeslaan; hy het die deur-verkiesing wat gevolg het in 1875 ook gewen, maar daardie verkiesing is weer geappelleer; Pierre Basile Benoit het die deur-verkiesing in 1867 gewen. Jodoin het vier jaar later op die ouderdom van 51 gesterf in Beloeil, Quebec.[4]
|
<urn:uuid:c640e863-48d1-4dd3-8a6d-d18a7bf31d05>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Amable_Jodoin
|
2019-07-16T02:59:05Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524475.48/warc/CC-MAIN-20190716015213-20190716041213-00074.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999911
| false
|
Kategorie:Wikipedia-artikels met ULAN-identifiseerders
Jump to navigation
Jump to search
(vorige bladsy) (volgende bladsy)
Vir meer inligting, sien Wikipedia:Gesagbeheer.
Hierdie is 'n versteekte kategorie Dit kategoriseer bladsye vir administratiewe doeleindes. Dit vorm nie deel van die ensiklopedie nie. |
Bladsye in kategorie "Wikipedia-artikels met ULAN-identifiseerders"
Die volgende 200 bladsye is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 1 018.
(vorige bladsy) (volgende bladsy)J
- J. Paul Getty Museum
- Shah Jahan
- Helmut Jahn
- Jakobus I van Engeland
- Jakobus II van Engeland
- Jalal Uddin Rumi
- Henry James
- Jayavarman II
- Thomas Jefferson
- Steve Jobs
- Johan die Blinde
- Pous Johannes Paulus II
- Pous Johannes XXIII
- John Dewey
- Philip Johnson
- Samuel Johnson
- Shirley Jones
- James Joyce
- Julius Caesar
- Justinianus II van Bisantium
K
- Franz Kafka
- Frida Kahlo
- Wassily Kandinsky
- Kano Motonobu
- Immanuel Kant
- Karel die Grote
- Karel die Stoute
- Karel I van Engeland
- Karel II van Engeland
- Karel V
- Karel VI van Frankryk
- Katharina II van Rusland
- Andy Kaufman
- Buster Keaton
- Diane Keaton
- John Keats
- John F. Kennedy
- William Kentridge
- Jack Kerouac
- Omar Khayyám
- Wolf Kibel
- Paul Klee
- Heinrich von Kleist
- Georg Wenzeslaus von Knobelsdorff
- Johann Koch
- Koeblai Khan
- Peter Kolbe
- Käthe Kollwitz
- David Koloane
- Konfusius
- Konstantinos Petrou Kavafis
- Konstantyn VII van Bisantium
- Kores die Grote
- Cornelius Krieghoff
- Akira Kurosawa
L
- Jacques Lacan
- Karl Lagerfeld
- Hugh Lane
- Charles Lanyon
- Denys Lasdun
- Else Lasker-Schüler
- Maggie Laubser
- Charles Laughton
- Charles Laval
- T. E. Lawrence
- Le Corbusier
- Le Roux Smith le Roux
- Francois le Vaillant
- Robert E. Lee
- Spike Lee
- Gottfried Wilhelm Leibniz
- Cornelis Lely
- Wladimir Lenin
- Peter Joseph Lenné
- John Lennon
- Leo VI van Bisantium
- Leopold I van België
- Leopold I, Heilige Romeinse Keiser
- Leopold II, Heilige Romeinse Keiser
- Michail Lermontof
- Mervyn LeRoy
- Claude Lévi-Strauss
- John Frederic Lewis
- Arthur Lasenby Liberty
- Carolus Linnaeus
- John Locke
- Lodewyk IX van Frankryk
- Lodewyk XIII van Frankryk
- Lodewyk XIV van Frankryk
- Lodewyk XVI van Frankryk
- Raymond Loewy
- Michail Lomonosof
- Londense Tower
- Adolf Loos
- Louise van Hesse-Kassel
- Louvre
- Lu Xun
- George Lucas
- Lucius Annaeus Seneca
- Charles Ludlam
- Ludwig Forum vir Internasionale Kuns
- Ludwig von Herterich
- Bernardino Luini
- Martin Luther
- Edwin Lutyens
- David Lynch
- Jean-François Lyotard
M
- Guillaume de Machaut
- Niccolò Machiavelli
- Charles Rennie Mackintosh
- Albertus Magnus
- Wladimir Majakofski
- William Makepeace Thackeray
- Maksim Gorki
- Maksimiliaan I
- Maksimiliaan I van Meksiko
- Nelson Mandela
- Édouard Manet
- Andrea Mantegna
- Mao Zedong
- Louis Maqhubela
- Margaret Bourke-White
- Margrethe II van Denemarke
- Maria I van Skotland
- Maria II van Engeland
- Mariano Fortuny (ontwerper)
- Markus Aurelius
- Daniel Marot
- Martialis
- Ross Martin
- Karl Marx
- Henri Matisse
- Matthias (HRR)
- Matthias Claudius
- Johan Maurits
- Anton Mauve
- Valerius Maximus
- Burr McIntosh
- Marshall McLuhan
- Lorenzo de' Medici
- Mehmet II
- Felix Mendelssohn
- Moses Mendelssohn
- Maria Sibylla Merian
- Metropolitan Museum of Art
- Michael VIII Paleologus
- Microsoft
- Ludwig Mies van der Rohe
- John Milton
- Octave Mirbeau
- Joan Miró
- Ivan Mitford-Barberton
- François Mitterrand
- Hayao Miyazaki
- Moctezuma II
- Vera Moechina
- Mohammad Reza Pahlavi
- Mohammed
- Piet Mondriaan
- Claude Monet
- Marilyn Monroe
- Charles Montesquieu
- Claudio Monteverdi
- Thomas More
- J.P. Morgan
- Samuel Morse
- Viggo Mortensen
- Grandma Moses
- Moskouse Historiese Staatsmuseum
- Benjamin Mountfort
- Wolfgang Amadeus Mozart
- William Mulholland
- Martin Mull
- Edvard Munch
- Glenn Murcutt
- Musée d'Orsay
- Benito Mussolini
|
<urn:uuid:a1fde488-fd4e-4a4d-b6b7-a13ef265d57d>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Wikipedia-artikels_met_ULAN-identifiseerders?from=Io
|
2019-07-16T03:03:18Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524475.48/warc/CC-MAIN-20190716015213-20190716041213-00074.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.803686
| false
|
Verwante veranderings
← Okeanied
Jump to navigation
Jump to search
Tik 'n bladsynaam om veranderinge aan bladsye te sien wat daarvan of daarheen skakel. (Om inskrywings van 'n kategorie te sien, tik Kategorie:Naam van kategorie). Veranderinge aan bladsye op u dophoulys word in vetdruk aangedui.
Lys van afkortings:
- N
- Met die wysiging is 'n nuwe bladsy geskep. (sien ook die lys van nuwe bladsye)
- k
- Hierdie is 'n klein wysiging
- b
- Hierdie wysiging is deur 'n bot gemaak
- D
- Wikidata-wysiging
- (±123)
- Bladsy is met die aantal grepe gewysig
|
<urn:uuid:0f9008d8-44b8-46f6-9081-460279be49e8>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:OnlangseVeranderingsMetSkakels/Okeanied
|
2019-07-16T02:24:50Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524475.48/warc/CC-MAIN-20190716015213-20190716041213-00074.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999997
| false
|
Kategorie:Christendom in Suid-Afrika
Jump to navigation
Jump to search
Wikimedia Commons bevat media in verband met Christianity in South Africa. |
Subkategorieë
Hierdie kategorie bevat die volgende 7 subkategorië, uit 'n totaal van 7.
Bladsye in kategorie "Christendom in Suid-Afrika"
Die volgende 12 bladsye is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 12.
|
<urn:uuid:c999bb5c-e5cf-435f-b562-0697fcaa9f35>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Christendom_in_Suid-Afrika
|
2019-07-17T06:49:40Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525094.53/warc/CC-MAIN-20190717061451-20190717083451-00234.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.996788
| false
|
Mesa
’n Mesa (Spaans en Portugees vir "tafel") is ’n heuwel, plato of berg met ’n plat bokant en gewoonlik steil kranse. Die naam kom van die tafelvormige eienskap daarvan. Dit word ook ’n tafelkop of tafelberg genoem.
’n Mesa kom gewoonlik in droë omgewings voor, soos in die weste en suidweste van die Verenigde State van Amerika, en bergstreke van Washington en Kalifornië tot Noord- en Suid-Dakota, Wyoming, Utah, Oklahoma en Texas. Voorbeelde word ook in ander lande en streke aangetref, soos Suid-Afrika, Spanje, Sardinië, Arabië, Indië en Australië.
|
<urn:uuid:6f494706-984b-430c-b5a1-c859dee6b954>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Mesa
|
2019-07-18T11:23:42Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525627.38/warc/CC-MAIN-20190718104512-20190718130512-00394.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999984
| false
|
Bespreking:Japan Nasionale Roete 211
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die Japan Nasionale Roete 211-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
|
<urn:uuid:ddbedbf8-d8e7-442d-8749-c426c5dcc9b0>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:Japan_Nasionale_Roete_211
|
2019-07-21T01:01:46Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526799.4/warc/CC-MAIN-20190720235054-20190721021054-00154.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999989
| false
|
Vilters-Wangs
Kaart | Wapen |
Vlag | |
Land | Switserland |
Kanton | St. Gallen |
Distrik | Sarganserland |
Koördinate | |
Stigting | |
Oppervlakte: | |
- Totaal | 32,70 vk km |
Hoogte bo seevlak | 499 m |
Bevolking: | |
- Totaal (31 Desember 2014) | 4 552[1] |
- Bevolkingsdigtheid | 139/vk km |
Tydsone | UTC +1 (MET) |
- Somertyd | UTC +2 (MEST) |
Stadspresident | Bernhard Lenherr |
Amptelike Webwerf | vilters-wangs.ch |
Vilters-Wangs (tot 1996 amptelik Vilters genoem) 'n munisipaliteit in die Kanton St. Gallen. Dit is geleë in die kiesafdeling Sarganserland.
Inhoud
Geografie[wysig | wysig bron]
Vilters-Wangs is op die westelike helling van die Rynrivier-vallei geleë by die snelweg-vertakking Sarganserland. Die munisipaliteit strek tot by die bergspitse van die Pizol wat die "Grauen Hörnern" (grys horings) genoem word.
Geskiedenis[wysig | wysig bron]
Op die heuwel Severgall bo Vilters is argeologiese vondse uit die steentydperk, die bronstydperk, die laat Latène- sowel as die Romeinse tydperk gemaak. Vilters-Wangs is deel van die kerkgemeente van Mels. Sedert 1487 is Vilters-Wangs 'n selsfstandige Pfarrei.
In die laat middeleeue het grensgeskille tussen Vilters en Wangs ontstaan as gevolg van die Tobel Valeis, sodat die Abdy van Pfäfers, die beskadigde St Medards Kerk in 1785 nuut laat herbou het. In 1816 het Vilters en Wangs saamgesmelt, sodat beide deel van die politieke munisipaliteit van Bad Ragaz geword het.
In 1800 vernietig 'n vuur die hele dorp, behalwe die Kerk, die pastorie en die meule. In 1909 het nog 'n brand die dorp verwoes. Die Rynrivier-vallei en die dorp is herhaaldelik deur vloede oorspoel, soos in 1764 en 1840. Die boere het die Alpe en die Rynrivier-vallei (Allmenden Baschär en Rheinau) as weiding benut.
In die moderne tyd het die saaiboerdery naby die dorp, en by Rheinau belangriker geword. Die ekonomiese situasie verbeter tussen 1865–1876 na die regstelling van die Saarrivier wat sy oog op Vilterser gebied het, later is ook die Vilterserstroom gekorrigeer. Die maatskappy Elco (Losser) & co. (olie- en gasverhittingstelsels) is in 1928 gestig en het gou 'n belangrike ekonomiese faktor in die dorp geword.
Die private seunshoorskool Sonnenberg bestaan sedert 1950. In 2000 het die laerskole en hoërskole van Wangs en Vilters saamgesmelt.
Bevolking[wysig | wysig bron]
Bevolkingsontwikkeling | ||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Jaar | 1850 | 1900 | 1950 | 1980 | 2000 | 2010 | ||
Bevolking | 1659 | 1720 | 2205 | 3243 | 3891 | 4328 |
Toerisme[wysig | wysig bron]
Persoonlikhede[wysig | wysig bron]
- Elmar Bigger (* 1949), politikus, sedert 1999 in die nasionale Raad
- Josef Heinrich Dietrich (* 1874 in Vilters; † 1956), 'n onderwyser, dirigent, musikant, komponis, en die geskiedskrywer
- Martin Kohler (* 1985) 'n Switserse fietswedren-kampioen
- Johann Künzle (* 1857 in St. Gallen; † 1945 in Zizers), kruiespesialis, dominee in Wangs van 1909 tot 1920
Literatuur[wysig | wysig bron]
- Erwin Rothenhäusler, Dora Fanny Rittmeyer, Benedikt Frei: Die kunsmonumente van die Kanton St. Gallen, Band I: die distrik van Sargans. (= Kuns monumente van Switserland. Band 25). Ed. van die vereniging vir Switserse kunsgeskiedenis GSK. Bern 1951. DNB 750089172
Verwysings[wysig | wysig bron]
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
Wikimedia Commons bevat media in verband met Vilters-Wangs. |
|
<urn:uuid:ed713221-810f-4b05-8bbc-d38db7125b0b>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Vilters-Wangs
|
2019-07-21T00:56:12Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526799.4/warc/CC-MAIN-20190720235054-20190721021054-00154.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999471
| false
|
Takeshi Ono
Jump to navigation
Jump to search
Persoonlike inligting | |||
---|---|---|---|
Geboortenaam | Takeshi Ono | ||
Gebore | 22 November 1944 | ||
Geboorteplek | Japan | ||
Speelposisie | Verdediger | ||
Seniorloopbaan* | |||
Jare | Span | Kere† | (Doele)† |
1967-1976 | Toyo Industries | 145 | (5) |
Totaal | 145 | (5) | |
Nasionale span | |||
1965-1971 | Japan | 3 | (0) |
* Kere vir seniorklub uitgedraf en doele is net vir die plaaslike liga.. † Kere uitgedraf (Doele). |
Internasionale loopbaan[wysig | wysig bron]
Japanse nasionale sokkerspan | ||
---|---|---|
Jare | Kere | Doele |
1965 | 1 | 0 |
1966 | 0 | 0 |
1967 | 0 | 0 |
1968 | 0 | 0 |
1969 | 0 | 0 |
1970 | 0 | 0 |
1971 | 2 | 0 |
Totaal | 3 | 0 |
|
<urn:uuid:2bdec032-ab50-4c3c-9973-413a08076180>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Takeshi_Ono
|
2019-07-22T06:06:25Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527531.84/warc/CC-MAIN-20190722051628-20190722073628-00314.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.8582
| false
|
Kategorie:Voormalige Nederlandse Professionele Sokkerklubs
Jump to navigation
Jump to search
Bladsye in kategorie "Voormalige Nederlandse Professionele Sokkerklubs"
Die volgende 13 bladsye is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 13.
|
<urn:uuid:1efe2349-b94b-483c-984a-30a3cad3a635>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Voormalige_Nederlandse_Professionele_Sokkerklubs
|
2019-07-17T06:41:24Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525094.53/warc/CC-MAIN-20190717061451-20190717083451-00258.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.967635
| false
|
Pleknaamsveranderinge in Libië
in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation
Jump to search
Ligging van Libië in Afrika.
Hier volg 'n lys van dorpe en stede in
Libië
waarvan die name verander is:
Antipyrgos
→
Tobruk
Berenice
→
Hesperides
→
Benghazi
Brega
→
Marsa al Burayqah
Homs
→
Houn
(1950/60)
Oea
→
Tripoli
Punta dar Zoyara
→
Zuwarah
Hierdie artikel is ’n
saadjie
. Voel vry om Wikipedia te help deur dit
uit te brei
.
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Pleknaamsveranderinge_in_Libië&oldid=1884052
"
Kategorieë
:
Geografie van Libië
Pleknaamsveranderinge in Afrika
Versteekte kategorie:
Saadjies
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Druk/eksporteer
Skep boek
Laai af as PDF
Drukbare weergawe
Gereedskap
Skakels hierheen
Verwante veranderings
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Wikidata-item
Haal dié blad aan
Ander tale
Voeg skakels by
Die bladsy is laas op 15 Januarie 2019 om 18:23 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:d34bc68d-f93e-4116-b240-e77a10a6d0e5>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Pleknaamsveranderinge_in_Libi%C3%AB
|
2019-07-17T07:17:40Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525094.53/warc/CC-MAIN-20190717061451-20190717083451-00258.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999184
| false
|
Red Coffey
Jump to navigation
Jump to search
Red Coffey | |
Geboortenaam | Merle Herman Coffman |
---|---|
Geboorte | 24 April 1923 |
Nasionaliteit | Amerikaans |
Sterfte | 1 Augustus 1988 (op 65) |
Beroep(e) | Akteur |
Internet-rolprentdatabasis-profiel |
Red Coffey (24 April 1923 – 1 Augustus 1988) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die televisiereekse The Huckleberry Hound Show (1958) en Quick Draw McGraw (1959).
Filmografie[wysig | wysig bron]
Televisiereekse[wysig | wysig bron]
- 1958: The Huckleberry Hound Show
- 1959: Quick Draw McGraw
|
<urn:uuid:a6ebe73c-6a1d-4de7-99b8-cdabada6204d>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Red_Coffey
|
2019-07-17T06:56:45Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525094.53/warc/CC-MAIN-20190717061451-20190717083451-00258.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.970833
| false
|
Ian Herman
Ian Herman | ||
---|---|---|
Beroep(e) | Musikant | |
Assosiasies | Tananas, "Unofficial Language" | |
Musiekportaal |
Ian "Inkx" Herman is 'n Suid-Afrikaanse tromspeler wat ook ander perkussie-instrumente bespeel. Hy het bekendheid verwerf as lid van die trio Tananas.[1] Hy was ook 'n stigterslid van die groep Unofficial Language saam met Paul Hanmer en Pete Sklair.
|
<urn:uuid:6688d701-6532-40fe-80cb-d41f6a41b89f>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Ian_Herman
|
2019-07-18T11:46:45Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525627.38/warc/CC-MAIN-20190718104512-20190718130512-00418.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999424
| false
|
Josafat
Josafat | |
Josafat volgens die Promptuarii Iconum Insigniorum
Nasionaliteit | Israeliet |
---|---|
Ouers | Asa en [[]] |
Titel | Koning van Juda |
Beroep | Vierde koning/koningin van Juda |
Termyn in amp | 25 jaar v.C. |
Voorganger | Asa |
Opvolger | Joram |
Huweliksmaat | [[]] |
Kind(ers) | [[]], [[]], [[]] |
Josafat was die vierde koning van die koninkryk van Juda en het 25 jaar regeer. Hy was uit die familie van koning Dawid en die seun van Asa. Volgens die Bybel het hy het die Here gedien soos sy pa en oupa. Hy het oorlog gevoer teen die Arameërs en hulle oorwin. Hy word ook daarvoor onthou dat hy die regspraak nuut gereël het. Aan die einde van sy regeringstydperk het hy 'n ekonomiese vennootskap met koning Ahasia van Israel gesluit. Hy is opgevolg deur sy seun Joram.
Verwysings in die Bybel[wysig | wysig bron]
Literatuur[wysig | wysig bron]
- Die Bybel (1953-Vertaling)
- Reinecker, Fritz: Lexikon zur Bibel. R. Brockhaus Verlag, Wuppertal 1981. ISBN 3-417-24528-1
Sien ook[wysig | wysig bron]
|
<urn:uuid:344da31f-8962-4fac-86ee-625f7ba79595>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Josafat
|
2019-07-21T00:40:23Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526799.4/warc/CC-MAIN-20190720235054-20190721021054-00178.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 1.000001
| false
|
Suid-Afrikaanse nasionale sokkerspan
Suid-Afrika | |||||||||||||||||||||||||||||||||
Volle naam | Suid-Afrikaanse nasionale sokkerspan | ||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Bynaam/me | Bafana Bafana ("Seuns Seuns" of "gaan Seuns gaan Seuns") | ||||||||||||||||||||||||||||||||
Tuisveld | ENB-stadion, Soweto, Johannesburg | ||||||||||||||||||||||||||||||||
Kapasiteit | 53 400 | ||||||||||||||||||||||||||||||||
Afrigter | Stuart Baxter | ||||||||||||||||||||||||||||||||
Kaptein | Itumeleng Khune | ||||||||||||||||||||||||||||||||
Liga | CAF | ||||||||||||||||||||||||||||||||
Die Suid-Afrikaanse nasionale sokkerspan of Bafana Bafana is Suid-Afrika se nasionale sokkerspan vir mans. Die span word deur die Suid-Afrikaanse Sokkerassosiasie bestuur. Hulle keer in 1992 tot die wêreldarena terug nadat hulle vir jare deur FIFA verban was. Die vroue-sokkerspan se bynaam is die Banyana-Banyana.[1]
Die span het die 19de FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in Junie 2010 aanbied nadat hulle die Konfederasiebeker suksesvol in 2009 aangebied het. Hiermee is hulle is die eerste Afrika-land wat geleentheid gegun is om die Wêreldbekertoernooi aan te bied. Bafana Bafana is egter in die groepfase uitgeskakel.
Die span behaal in Augustus 1996 die 16de plek op die FIFA-wêreldranglys, die hoogste posisie wat hulle beklee het. In Desember 1992 bereik hulle hul laagste plek met die 124de posisie op die wêreldranglys.
Die span word tans deur Stuart Baxter afgerig.
Inhoud
- 1 Deelname aan die FIFA-Wêreldbeker
- 2 Deelname aan die Konfederasiebeker
- 3 Deelname aan die Afrikabeker
- 4 Deelname aan die Afrika-kampioenskappe van Nasies
- 5 Deelname aan die COSAFA-beker
- 6 Top-spelers
- 7 Bekende (oud-)spelers
- 8 Verwysings
- 9 Eksterne skakels
Deelname aan die FIFA-Wêreldbeker[wysig | wysig bron]
Suid-Afrika was tussen 1966–1974 uitgesluit van deelname. Tussen 1978 en 1990 was Suid-Afrika nie 'n FIFA-lid nie. In 1992 speel Suid-Afrika sy eerste Wêreldbeker kwalifikasie-wedstryd.
Deelname aan die Konfederasiebeker[wysig | wysig bron]
Deelname aan die Afrikabeker[wysig | wysig bron]
1957 · Gediskwalifiseer |
2008 · Eerste ronde |
Deelname aan die Afrika-kampioenskappe van Nasies[wysig | wysig bron]
2009 · Nie gekwalifiseer nie |
Deelname aan die COSAFA-beker[wysig | wysig bron]
Suid-Afrika is een van die lande wat aan die COSAFA-beker deelneem.
1997 · Nie deelgeneem nie |
2006 · Eerste ronde |
- * Deelname deur 'n B-elftal (bestaande uit tweede divisiespelers).
Top-spelers[wysig | wysig bron]
Meeste wedstryde[wysig | wysig bron]
Meeste doelskoppe[wysig | wysig bron]
Bekende (oud-)spelers[wysig | wysig bron]
Verwysings[wysig | wysig bron]
- HAT Taal-en-feitegids, Pearson, Desember 2013, ISBN 978-1-77578-243-8
|
<urn:uuid:05d78652-83da-480f-a262-6b227cb1bfaf>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Suid-Afrikaanse_nasionale_sokkerspan
|
2019-07-21T00:54:59Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526799.4/warc/CC-MAIN-20190720235054-20190721021054-00178.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999317
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Kajapoetolie" skakel
←
Kajapoetolie
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Kajapoetolie
:
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Sulawesi
(
← skakels
wysig
)
Bespreking:Kajapoetolie
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Kajapoetolie
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:5835fe12-25c6-473b-95e2-51e9f5bc7647>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Kajapoetolie
|
2019-07-23T11:26:38Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195529276.65/warc/CC-MAIN-20190723105707-20190723131707-00498.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.996567
| false
|
Afrikaner-Broederbond
- Hierdie artikel handel oor die Afrikaner Broederbond. Vir sy latere inkarnasie, sien Afrikanerbond (vereniging). Vir die politieke party wat in 1881 deur S.J. du Toit gestig is, sien Afrikanerbond (party).
Die Afrikaner-Broederbond (AB) was tussen 1918[1] en 1994 ’n geheime, eksklusief wit en manlike Protestantse kultuurorganisasie in Suid-Afrika. Die oogmerke was om vooruitstrewende eensgesindheid onder Afrikaners te skep en Afrikanertradisies en die Afrikanerkultuur op alle lewensterreine te bevorder. Die organisasie is in 1918 deur H.J. Klopper, H.W. van der Merwe, D.H.C. du Plessis en ds. J.F. Naudé, vader van ds. Beyers Naudé.[2] gestig. Die organisasie het tot 1920 as Jong Zuid Afrika bekend gestaan, waarna dit amptelik na die Afrikaner Broederbond hernoem is.[3]
Die Broederbond was lank ’n politieke twisappel nadat genl. J.B.M. Hertzog dit in die jare dertig as eerste minister aangeval het en die volgende eerste minister, genl. J.C. Smuts, dit in die jare veertig gedoen het. In Desember 1944 is staatsamptenare verbied om lid te wees en die verbod het bly staan tot na die Nasionale Party in 1948 die bewind oorgeneem het.[4]
Gedurende die apartheidsjare was meeste regeringsministers, asook invloedryke kerkleiers, akademici, professionele, militêre en polisiebeamptes lede van die vereniging. Dit was gereeld aangetyg en altyd ontken dat die belangrike besluite van die Suid-Afrikaanse staat deur die toe baie geheimsinnige Broederbond gemaak is. In Julie 1968 het appèlregter D.H. Botha in opdrag van die regering die sake van die Broederbond (saam met ander geheime organisasies) ondersoek. Hy het die Broederbond van alle blaam onthef.[4]
In 1979 het die boek Broederbond: The Super-Afrikaners, deur Ivor Wilkins en Hans Strydom, groot opslae gemaak omdat dit nie net ’n exposé van die Broederbond was nie, maar ook ’n bylaag van 139 bladsye gehad het waarin die naam, beroep en ander inligting van elke lid van die Broederbond verskyn het.
Leiers[wysig | wysig bron]
Die voorsitters van die Broederbond was:[3]
Naam | Titel | Van | Tot |
---|---|---|---|
Klopper, HJ | 1918 | 1924 | |
Nicol, W | Ds. | 1924 | 1925 |
Greybe, JH | 1925 | 1928 | |
Potgieter, JW | 1928 | 1930 | |
du Plessis, LJ | Prof. | 1930 | 1932 |
van Rooy, JC | Prof. | 1932 | 1938 |
Diederichs, N | Dr. | 1938 | 1942 |
van Rooy, JC | Prof. | 1942 | 1952 |
Thom, HB | Prof. | 1952 | 1960 |
Meyer, PJ | Dr. | 1960 | 1972 |
Treurnicht, AP | Dr. | 1972 | 1974 |
Viljoen, G | Prof. | 1974 | 1980 |
Boshoff, CWH[5] | Prof. | 1980 | 1983 |
de Lange, JP[5] | Prof. | 1983 | 1993 |
de Beer, TL[6] | 1993 | 1994 |
Verwysings[wysig | wysig bron]
- "Jong Suid Afrika – gestig in Junie 1918".
- "Mormonen voor vrede en gerechtigheid – Robert Poort – April 2006".
- Wilkins, Ivor; Strydom, Hans (1980), The Super-Afrikaners. Inside the Afrikaner Broederbond (Paperback ed.), Braamfontein, Johannesburg: Jonathan Ball
- Ensiklopedie van die Wêreld. 1971. Broederbond.
- van Wyk, AH. "Die rol van die verligtes in die Nasionale Party in die politieke ontmagtiging van die Afrikaner, 1966–1994 (Afrikaans)" (pdf). University of Pretoria. Besoek op 2007-06-09.
- "Die Nuwe Afrikaner-Broederbond" ([dooie skakel] – Scholar search), Beeld: 13, 30 November 1993, http://126.96.36.199/argief/berigte/beeld/1993/11/30/13/4.html
|
<urn:uuid:20050260-7a35-4c8a-8e00-630fa26fd461>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Broederbond
|
2019-07-16T02:40:54Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524475.48/warc/CC-MAIN-20190716015213-20190716041213-00122.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999733
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Sulfaat" skakel
←
Sulfaat
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Sulfaat
:
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Swawel
(
← skakels
wysig
)
Ganumedes (maan)
(
← skakels
wysig
)
Stronsium
(
← skakels
wysig
)
Grond
(
← skakels
wysig
)
Mineraal
(
← skakels
wysig
)
Lood
(
← skakels
wysig
)
Papier
(
← skakels
wysig
)
Chemiese formule
(
← skakels
wysig
)
Lys van anione
(
← skakels
wysig
)
Praseodimium
(
← skakels
wysig
)
Zamzam-put
(
← skakels
wysig
)
Vliegas
(
← skakels
wysig
)
Wolframaat
(
← skakels
wysig
)
Letoviciet
(
← skakels
wysig
)
Swawel-34
(
← skakels
wysig
)
Hidraat
(
← skakels
wysig
)
Bespreking:Sulfaat
(
← skakels
wysig
)
Kunsmis
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Sulfaat
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:20ba0709-f52a-4def-81c9-0b3d5d611627>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Sulfaat
|
2019-07-17T07:21:22Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525094.53/warc/CC-MAIN-20190717061451-20190717083451-00282.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998598
| false
|
Wilgerivier (Oos-Kaap, lat -33,48, long 24,40)
in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation
Jump to search
Vir ander riviere met dieselfde naam, sien gerus
Wilgerivier
.
Wilgerivier
Stroomgebied
Oos-Kaap
,
Suid-Afrika
Monding-hoogte
465 m
Wilgerivier
Koördinate:
33°29′9″S
24°23′50″O
/
33.48583°S 24.39722°O
/
-33.48583; 24.39722
Koördinate
:
33°29′9″S
24°23′50″O
/
33.48583°S 24.39722°O
/
-33.48583; 24.39722
Die
Wilgerivier
is 'n
rivier
wat in die
Oos-Kaap
vloei.
Hierdie
Oos-Kaap
-verwante artikel is slegs 'n
saadjie
. U kan ons wikipedia help deur dit
uit te brei
.
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Wilgerivier_(Oos-Kaap,_lat_-33,48,_long_24,40)&oldid=1897891
"
Kategorie
:
Riviere in Oos-Kaap
Versteekte kategorie:
Koördinate op Wikidata
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Druk/eksporteer
Skep boek
Laai af as PDF
Drukbare weergawe
Gereedskap
Skakels hierheen
Verwante veranderings
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Wikidata-item
Haal dié blad aan
Ander tale
Cebuano
Wysig skakels
Die bladsy is laas op 29 Januarie 2019 om 20:18 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:e360576c-fadc-4631-84b9-eaaefca9b24b>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Wilgerivier_(Oos-Kaap,_lat_-33,48,_long_24,40)
|
2019-07-17T06:47:45Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525094.53/warc/CC-MAIN-20190717061451-20190717083451-00282.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998504
| false
|
David Landau (akteur)
Jump to navigation
Jump to search
David Landau | |
Geboortenaam | David H. Magee |
---|---|
Geboorte | 9 Maart 1879 |
Nasionaliteit | Amerikaans |
Sterfte | 20 September 1935 (op 56) |
Beroep(e) | Akteur |
Internet-rolprentdatabasis-profiel |
David Landau (9 Maart 1879 – 20 September 1935) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Street Scene (1931), Taxi! (1932), Horse Feathers (1932), en She Done Him Wrong (1933).
Filmografie[wysig | wysig bron]
Rolprente[wysig | wysig bron]
- 1915: Bondwomen
- 1931: Street Scene
- 1932: Taxi!
- 1932: Horse Feathers
- 1932: The Cabin in the Cotton
- 1932: Heritage of the Desert
- 1932: Lawyer Man
- 1932: The Purchase Price
- 1933: She Done Him Wrong
- 1934: Bedside
|
<urn:uuid:409dc55c-34e2-42b2-b5fa-ec527e2e2a9b>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/David_Landau_(akteur)
|
2019-07-21T00:55:33Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526799.4/warc/CC-MAIN-20190720235054-20190721021054-00202.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.978816
| false
|
Handgereedskap
Handgereedskap is gereedskap wat gebruik word om werk te verrig aan 'n materiaal of 'n fisiese stelsel deur net die hande te gebruik. Handgereedskap kan gebruik word deur 'n mens se krag te gebruik, of elektriese krag. Omtrent elke soort gereedskap kan handgereedskap wees, en baie daarvan is aangepas as kraggereedskap, wat deur middel van motore aangedryf word en nie van mensekrag gebruik maak nie. 'n Paar voorbeelde van handgereedskap is hamers, moersleutels en beitels.
Sien ook[wysig | wysig bron]
Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Engelse Wikipedia vertaal. |
|
<urn:uuid:c0dc3eb3-56f5-4df4-abb1-8834ceb83360>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Handgereedskap
|
2019-07-21T00:43:52Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526799.4/warc/CC-MAIN-20190720235054-20190721021054-00202.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 1.00001
| false
|
Mitsuo Ogasawara
Jump to navigation
Jump to search
Persoonlike inligting | |||
---|---|---|---|
Geboortenaam | Mitsuo Ogasawara | ||
Gebore | 5 April 1979 | ||
Geboorteplek | Morioka, Iwate, Japan | ||
Lengte | 1,73 m | ||
Speelposisie | Middelveldspeler | ||
Klubinligting | |||
Huidige klub | Kashima Antlers | ||
Nommer | 40 | ||
Seniorloopbaan* | |||
Jare | Span | Kere† | (Doele)† |
1998– | Kashima Antlers | 509 | (69) |
2006–2007 | → Messina (leen) | 6 | (1) |
Nasionale span‡ | |||
1999 | Japan o/20 | 7 | (1) |
2002–2010 | Japan | 55 | (7) |
* Kere vir seniorklub uitgedraf en doele is net vir die plaaslike liga. en korrek soos op 23 Februarie 2018. † Kere uitgedraf (Doele). |
Internasionale loopbaan[wysig | wysig bron]
Jaar | Wedstryde | Doelpunte |
---|---|---|
2002 | 8 | 0 |
2003 | 8 | 0 |
2004 | 12 | 2 |
2005 | 15 | 4 |
2006 | 10 | 1 |
2007 | 0 | 0 |
2008 | 0 | 0 |
2009 | 0 | 0 |
2010 | 2 | 0 |
Totaal | 53 | 7 |
|
<urn:uuid:daccdb08-bda8-4701-b656-f6435e6ebf2b>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Mitsuo_Ogasawara
|
2019-07-21T00:47:04Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526799.4/warc/CC-MAIN-20190720235054-20190721021054-00202.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.923276
| false
|
Sonvlek
Sonvlekke is relatief donker kolle op die oppervlak van die Son. Dit hou verband met relatief koeler plekke op die Son. Dié afkoeling word veroorsaak deur sterk magneetvelde wat die konveksie van plasma bemoeilik en so die hittetoevoer vanuit die binneste deel van die ster tydelik verminder. Ná ’n tyd verdwyn die sonvlekke weer. Dit kom gewoonlik in pare voor, elk met ’n teenoorgestelde magneetpool.
|
<urn:uuid:10398122-b989-43e4-b328-33fd5f21bb01>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Sonvlek
|
2019-07-21T00:32:11Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526799.4/warc/CC-MAIN-20190720235054-20190721021054-00202.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 1.000001
| false
|
Samsung SGH-E250
Samsung SGH-E250 | ||||
Ontwikkelaar | Samsung | |||
Fabrikant | Samsung Electronics | |||
Bekendstelling | 2006 | |||
Skerm | 128x160 pixels, 65,536 kleurskerm TFT LCD | |||
Kamera | 0.3 megapixel | |||
Geheue | 10 MB | |||
Netwerk(e) | EDGE/ GPRS Class 10 Tri Band (900/1800/1900 MHz) WAP 2.0 Java MIDP 2.0 | |||
Verbinding | Bluetooth 2.0 (met Stereo A2DP), USB 1.1 | |||
Afmetings | 3.92 X 1.95 X .56 in (99.5 x 49.5 x 14.1 mm) | |||
Massa | 85 g | |||
Vorm | Glyer | |||
Battery | 3.7V 750 mAh Li-Ion | |||
Reeks | E-serie | |||
Die Samsung SGH-E250 sellulêre telefoon is as intreevlak-model, wat as die basiese weergawe van die Samsung SGH-D900 (Die ULTRA weergawe 12.9) moes dien, uitgegee. Die E250 het baie dieselfde glanstrekke as die D900, hoewel die skermdigtheid sowat die helfte van die D900 s’n is en die kamera 'n skamele 0.3MP teenoor die D900 se 3 MP-kamera uitmaak. In 2012 bly dit steeds die gewildste sellulêre telefoon in Suid-Afrika, met 4,5 miljoen eenhede wat verkoop is.[1]
Spesifikasies[wysig | wysig bron]
Model | Samsung SGH-E250 |
Vervaardiger | Samsung Electronics |
Beskikbaar sedert | Julie 2005 |
Skerm | 128x160 beeldelemente, 65,536 TFT LCD (dunfilmtransistor vloeikristal kleurskerm) |
SVE | 230 MHz |
Kamera | 0.3 megapiksel (300 000 beeldelemente) |
Luitoon | Meerstemmige klank 64 kanale, MP3 |
Geheue | 10 Megagreep |
Geheueskyfie | microSD |
Netwerke | EDGE/ GPRS Klas 10 Drie-Band (900/1800/1900 MHz) WAP 2.0 Java MIDP 2.0 |
Verbinding | Bluetooth 2.0 (met Stereo A2DP), USB 1.1 |
Grootte | 3,92 X 1,95 X 0,56 duim (99,5 x 49,5 x 14,1 mm) |
Massa | 3 onse (± 85 gram) |
Fatsoen | Oopgly sellulêre telefoon |
Hooffunksies[wysig | wysig bron]
- Drie-band sellulêre verbinding
- Mp3/Meerstemmige luitone
- VGA/0.3 megapiksel-kamera
- Ingeboude 10 megagreep bergplek
- Geheueskyfie gleuf (microSD van tot 2 Gigagreep)
- SMS/EMS/MMS boodskapdiens
- Bluetooth 2.0 (met A2DP ondersteuning)
- Luidsprekerfoon
- FM-radio
- Sakrekenaar
- USB 1.1 (vir die oordrag van inligting)
- Almanak
- Java –speletjies (dit sluit van die volgende in:
- Cannonball, Forgotten Warrior, Freekick, Arch Angel, Asphalt2, Minigolf Las Vegas-T&B, en Paris *Hilton's Diamond Quest)
- Wekker
- Tydhouer
- Bewegende muurpapier
- Vliegtuig toestand
- Kamera
- Datum en Tyd
- Toets-gesteldheid
- MPEG4-speler
Ontwerp[wysig | wysig bron]
Dit lyk op 'n druppel water na die D900, behalwe dat die MENU-knoppie ietwat groter is. Die Samsung E250 is 'n oopgly-selfoon, met die PRAAT, HERROEP, BEËINDIG, MENU-sleutels, sowel as die stuurknoppies wat op die boonste helfte aanwesig is. Die onderste helfte, wat uitskuif, vertoon die syfersleutels. Hierdie klassieke hedendaagse sellulêre telefoon is in eboniet-swart, silwer, seringpers en soms kristalblou beskikbaar.
Die selfoon gee egter klankprobleme en die gebruiker sukkel dikwels om die deksel bokant die battery af te haal.
Werkverrigting[wysig | wysig bron]
Die E250 beskik oor 10 megagreep geïntegreerde geheue (wat deur 'n SD-skyf vergroot kan word). Dit word aangevuur deur 'n 230 megahertz verwerkingseenheid, wat blitsige bewerkings teweegbring. Die selfoon kan nietemin nie veelvoudig take afhandel nie, en die ‘musieksentrum’ kan ook nie verklein word nie. Die radio kan daarteenoor gebruik word terwyl ander take gebesig word. Die Samsung SGH-E250 ondersteun nie Java 3D nie, en laat ook nie toe dat speletjies, tensy deur middel van WAP gebruik te maak, opgelaai word nie. Die volume van die Samsung SGH-E250 kan ook verstel word deur hetsy *#8999*8378# of *#0206*8378# in te tik.
Volgens die Mkhoj advertensie agentskap, is die Samsung SGH-E250 amptelik, soos op 12 Julie 2009, die selfoon wat die meeste vir mobiele internet in Suid-Afrika gebruik word. Die persentasie staan 9.16% sterk.
Dit word opgevolg deur die
- Samsung SGH-A110 – 4.93%;
- Nokia N90 – 4.54%;
- Nokia N70 – 2.93% en die
- Samsung SGH-M620 – 2.60%
|
<urn:uuid:258a524b-3895-44e1-9059-a150de65fcfd>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Samsung_SGH-E250
|
2019-07-22T06:06:21Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527531.84/warc/CC-MAIN-20190722051628-20190722073628-00362.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999466
| false
|
Bespreking:Daintree Nasionale Park
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die Daintree Nasionale Park-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
Stukkende eksterne skakel[wysig bron]
During several automated bot runs the following external link was found to be unavailable. Please check if the link is in fact down and fix or remove it in that case!
- http://www.pddt.com.au/Port_Douglas_Tourism_Daintree.htm%7CDaintree
|
<urn:uuid:100e3ef9-da15-441b-9fa2-80e5c9a9e62e>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:Daintree_Nasionale_Park
|
2019-07-23T12:01:21Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195529276.65/warc/CC-MAIN-20190723105707-20190723131707-00522.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.995611
| false
|
Nunavik
Nunavik (Inuktitut: ᓄᓇᕕᒃ) bestaan uit die noordelike derde van Quebec-provinsie, Kanada in Kativik, 'n deel van die Nord-du-Québec-streek. Dit beslaan 'n gebied van 443 684,71km2 noord van die 55ste parallel, en is die tuiste van die Inuïete van Quebec. Meeste van die 12 090 inwoners, waarvan 90% Inuïete is, bly in veertien dorpies langs die kus of in die Cree-gereserveerde gebied (TC) van Whapmagoosti, naby die noordelike dorp van Kuujjuarapik.
Nunavik beteken "groot land" in die plaaslike Inuïtiese dialek, en die Inuïete van die streek noem hulself Nunavimmuit. Tot 1912 was die gebied deel van die Distrik van Ungava van die Noordwestelike Gebiede.
Onderhandelinge vir streeksoutonomiteit en die uitsortering van uitstaande grondeise het in die 2000's plaasgevind. Die streek se hoofstad sou Kuujjuaq gewees het. Onderhandelinge vir die bevordering van die Inuïete se politieke regte is steeds aan die gang. [1]
Geografie[wysig | wysig bron]
Nunavik is 'n enorme streek, groter as die staat Kalifornië in die Verenigde State, geplaas in die noordelikste dele van Quebec. Dit lê in beide die Arktiese en subarktiese klimaatstreke. Altesaam bly daar ongeveer 12 000 mense in Nunavik se gemeenskappe, en die totaal is besig om te groei.
Nunavik is verdeel vanaf die Nunavut-gebied deur Hudson-baai in die weste en die Hudson-seestraat en Ungava-baai in die noorde. Nunavik deel 'n grens met die Côte-Nord streek van Quebec en die Labrador-streek van die provinsie van Newfoundland en Labrador. Die Ungava-skiereiland vorm die noordelike twee-derdes van die streek.
Nunavik het veertien dorpe, bevolk deur 'n Inuit-meerderheid.[verwysing benodig] Die hoofdorp en administratiewe sentrum in Nunavik is Kuujjuaq, op die suidelike kus van Ungava Baai; die ander dorpe is Inukjuak (waar die film Nanook of the North geskiet was), Salluit, Puvirnituq, Ivujivik, Kangiqsujuaq, Kangiqsualujjuaq, Kangirsuk, Tasiujaq, Aupaluk, Akulivik, Quaqtaq, and Umiujaq. Die dorpe se bevolking, volgens die 2011 sensus, wissel vanaf 2 375 in Kuujjuaq tot 195 in Aupaluk.
Daar is geen padskakels tussen Nunavik en suidelike Quebec nie, maar die Trans-Taiga Pad van die Jamésie-streek eindig naby die 55ste parallel op die Caniapiscau Reservoir, 'n paar honderd kilometer suid van Kuujjuaq. Daar is 'n lugdiens tot alle dorpe jaarlank en seisoenale skeepsvaart in die somer en herfs. Dele van die binneland van suidelike Nunavik kan ook bereik word deur verskeie staproetes te volg wat noord gaan vanaf Schefferville.
Daar is drie bekende meteoorkraters in Nunavik: Pingualuitkrater, Couturekrater, en La Moineriekrater.
Gemeenskappe[wysig | wysig bron]
- Akulivik
- Aupaluk
- Inukjuak
- Ivujivik (Quebec se noordelikste gemeenskap)
- Kangiqsualujjuaq
- Kangiqsujuaq
- Kangirsuk
- Kuujjuaq (administratiewe sentrum)
- Kuujjuarapik/Whapmagoostui (bikulturele gemeenskap van Inuïete en Cree)
- Puvirnituq
- Quaqtaq
- Salluit
- Tasiujaq
- Umiujaq
- Whapmagoostui/Kuujjuarapik
Notas[wysig | wysig bron]
- "Aboriginal Peoples in Canada in 2006: Inuit, Métis and First Nations, 2006 Census: Inuit: Inuit population: Young and growing". Statistics Canada. Besoek op 2008-04-11.
|
<urn:uuid:d05158f6-5ebc-4b19-8f0b-31fd2a6a7599>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Nunavik
|
2019-07-23T12:10:40Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195529276.65/warc/CC-MAIN-20190723105707-20190723131707-00522.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998796
| false
|
Boekbronne
Jump to navigation
Jump to search
Biblioteke
Suid-Afrika:
- Soek die boek in die Nasionale Biblioteek van Suid-Afrika se katalogus
- Soek die boek in die SEALS Konsortium se biblioteek
- Soek die boek in die Universiteit van Suid-Afrika se biblioteek
- Soek die boek in die Universiteit van die Witwatersrand se biblioteek
- Soek die boek in die Kaapse Hoër Onderwys Konsortium se biblioteek
Wêreldwyd:
- Soek die boek deur WorldCat in jou plaaslike biblioteek se katalogus
Boekwinkels
Suid-Afrika:
Ander lande:
|
<urn:uuid:ac253ad6-c889-4204-9157-774c322144df>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Boekbronne/9780521524834
|
2019-07-17T06:48:17Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525094.53/warc/CC-MAIN-20190717061451-20190717083451-00306.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999935
| false
|
Oorbietjie
Oorbietjie | ||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
'n Ooi | ||||||||||||||
Bewaringstatus | ||||||||||||||
Wetenskaplike klassifikasie | ||||||||||||||
Binomiale naam | ||||||||||||||
Ourebia ourebi Zimmermann, 1782 | ||||||||||||||
Verspreiding van die spesies
Subspesies | ||||||||||||||
Ourebia ourebi aequatoria |
Volwasse oorbietjies het 'n gemiddelde massa van 20 kg, 'n hoogte van ongeveer 65 cm en 'n lengte tussen 92 en 110 cm. Die ramme het twee reguit horings wat tot 19 cm lank kan word. Oorbietjies het 'n sy-agtige, geel tot rooibruin pels met wit onderkante en 'n swart stertjie. Hulle het 'n kenmerkende wit streep bokant hulle oë en 'n donker vlek onder elke oor.
Oorbietjies paar dwarsdeur die jaar, alhoewel 'n spitstyd in Oktober en November bereik word. Mannetjies is territoriaal en deel hulle gebiede met een of twee wyfies. Die ooi is ongeveer 7 maande dragtig, waarna sy die lewe aan 'n enkele lammetjie skenk. Ooie is reeds so jonk as 10 maande geslagsryp, terwyl ramme teen 14 maande geslagsryp is. Oorbietjies het 'n moontlike lewensduur van ongeveer 13,5 jaar.
Hierdie bokke se natuurlike vyande is luiperds, rooikatte en luislange. Hulle lammetjies word ook deur jakkalse, wildekatte, ratels, bobbejane, arende en likkewane gevang. Oorbietjies word ook deur mense gejag. Hulle kan skade aan boere se landerye berokken wanneer die gewasse deel van hul dieet uitmaak.
Sien ook[wysig | wysig bron]
- Lys van Suider-Afrikaanse soogdiere
- Lys van Suider-Afrikaanse soogdiere volgens wetenskaplike name
- Suider-Afrikaanse soogdiere en hul ordes
Bronnelys en verwysings[wysig | wysig bron]
- Soogdiere van die Krugerwildtuin en ander Nasionale Parke (1979). Saamgestel deur Die Nasionale Parkeraad. 'n Publikasie van die Raad van Kuratore vir Nasionale Parke van die Republiek van Suid-Afrika. ISBN 0-86953-027-5.
- Frey, D. 2000. "Ourebia ourebi", Animal Diversity Web. Verkry op 26 April 2009 by [1].
- IUCN SSC Antelope Specialist Group (2008). Ourebia ourebi. 2008 IUBN Rooi Lys van bedreigde spesies. Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur 2008. Verkry op 29 Maart 2009.
|
<urn:uuid:3d65fa52-284e-4c52-b59f-c887668c7fd1>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Oorbietjie
|
2019-07-18T11:57:20Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525627.38/warc/CC-MAIN-20190718104512-20190718130512-00466.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.99992
| false
|
Nederduitsch Hervormde Kerk
Die Nederduitsch Hervormde Kerk van Afrika is een van die drie Susterkerke in Suid-Afrika. Dit was voorheen die staatskerk van die destydse Zuid-Afrikaansche Republiek. Dit is 'n Reformatoriese kerk in die Calvinistiese tradisie en werk tradisioneel veral onder Afrikaners.
Inhoud
GeskiedenisWysig
(Hierdie kort geskiedenis is byna woordeliks oorgeneem van die NHKA se amptelike webwerf as amptelike aksie om die Kerk se inligting vir die Wikipedia gemeenskap beskikbaar te stel.)
Nederlandse wortelsWysig
Die kerke van Reformatoriese oorsprong (gewortel in die Calvinistiese Hervorming van die 16de eeu) is sedert 6 April 1652 aan die Kaap geplant. Die Kaapse Kerk was 'n loot van die Nederlandse stam en het tydens die hele Nederlandse bewind (tot 1795) onder die Klassis (Ring) Amsterdam geressorteer.
Die eerste predikant aan die Kaap was ds. Johan van Arckel wat in 1665 aangekom het.
Die Kerk kry beslagWysig
Die Groot TrekWysig
Die Groot Trek van die 1830's is 'n sleutelgebeurtenis in die Suid-Afrikaanse geskiedenis. Dit het Suid-Afrika staatkundig verdeel en kerklik die weg berei vir die totstandkoming van die drie Afrikaanse Kerke voor 1860. Verwydering tussen die Trekkers en die Kaapse Kerk het verskeie oorsake gehad, maar uiteindelik wou Kaapse predikante nie die Trekkers bedien nie en nie een wou predikant onder die Trekkers word nie.
Op 21 Mei 1837 het die gewese sendeling Erasmus Smit homself in opdrag van Piet Retief as predikant georden nadat 'n kerkraad in Februarie 1837 gekies is. Tot 1824 het die Kaapse Kerk die naam Nederduitsch Hervormd gehad en die Voortrekkers het hierdie naam behou. Die Kaapse Kerk sou egter ná 1842 as die Nederduitsch Gereformeerde Kerk bekend staan.
Die Trekkers het gemeentes in Natal, die Vrystaat en Transvaal gestig. Van 1841–1846 het die Trekkers hulp ontvang van 'n Amerikaanse sendeling, Daniel Lindley. In 1850 is die gemeentes in Natal en die Vrystaat by die Kaapse Kerk ingelyf.
In TransvaalWysig
In Transvaal, die bakermat van die Hervormde Kerk was dit egter 'n ander saak. Steeds sonder 'n predikant, het ouderlinge soos F.G. Wolmarans, P.J. van Staden en andere die leiding geneem. Die eerste gemeente in Transvaal, Potchefstroom waarvan die herboude gebou steeds in gebruik is, is in 1842 gestig, gevolg deur Rustenburg in 1850. Die Kerk in Transvaal wou nie hul selfstandigheid prysgee deur by die Kaapse Kerk ingelyf te word, en daardeur onder die Britse goewerneur se gesag staan nie. Daarom is daar gesoek na 'n predikant uit Nederland. Ds. Dirk van der Hoff het in 1853 predikant van Potchefstroom geword, en daarmee die eerste predikant in Transvaal. In dieselfde jaar het die eerste Algemene Kerkvergadering op Rustenburg plaasgevind. Na agt jaar as enigste predikant vir die hele Transvaal, het hulp in 1861 gekom en is ds. A.J. Begemann as predikant van Pretoria bevestig en ds GW Smits as predikant van Rustenburg. In 1864 is ds NJ van Warmelo ook as predikant bevestig.
Kerkvereniging mislukWysig
Die kerk het gedurende 1860–1880 gegroei en tien nuwe gemeentes is gestig. Vanaf 1882 was daar formele samesprekinge tussen die Ned Herv Kerk en die NG Kerk in Transvaal oor kerkvereniging (die Gereformeerde Kerk het nooit aan die samesprekinge deelgeneem nie). Ondanks stroefheid is die vereniging op 7 Desember 1885 in Pretoria deurgevoer en is na die Verenigde Kerk verwys, amptelik Nederduitsch Hervormde of Gereformeerde Kerk.
Die sogenaamde konsulentsgemeente van Pretoria (daar was in Pretoria sedert 1869 twee gemeentes binne dieselfde grense) het egter nie verenig nie. Die middelpunt van die gemeente was naby Bronkhorstspruit op ouderling M.J. Prinsloo se plaas Witfontein. Die gemeente het die ark van die NHK geword deur nie te verenig nie. Woorde van 'n gemeentevergadering van 13 Februarie 1886 het nou gevleuelde woorde geword: "Gevoelt ons integendeel tevreden te blijven hetgeen wij was en nu nog ben, namelijk Ned.Herv."
Hierna het daar uit baie voormalige Hervormde gemeentes lidmate na vore getree wat nie wou verenig nie, maar Hervormd wou bly. Ds. M.J. Goddefroy, wat in 1887 bevestig is as predikant van Pretoria, Middelburg en Trichardtsfontein, sou 'n leidende rol speel in die heropbou en reorganisasie van die Hervormde Kerk.
Oorlog en daarnaWysig
Die oorlog van 1899–1902Wysig
Die Tweede Vryheidsoorlog ook in die volksmond bekend as die Boereoorlog van 1899–1902 het die Kerk geweldig ontwrig. Lidmate het gesneuwel en in die konsentrasiekampe gesterf. Predikante en ouderlinge is as krygsgevangenes weggestuur en verskeie kerke en argiefstukke is verbrand. Na die oorlog het verskeie nuwe bekwame predikante die twintig gemeentes bedien. Die eerste een wat uit Nederland gekom het, was ds. L.E. (Louis) Brandt wat lank 'n leiersrol sou speel. Die eerste gemeente buite Transvaal is in 1905 op Vrede in die noorde van die Oranje-Vrystaat gestig.
Die Kerk in die 20ste eeuWysig
Die Kerk het gegroei van 'n sieletal van 25 423 in 1908 tot 133 485 vyftig jaar gelede en 142 089 in 2006. In 1910 was daar slegs 20 gemeentes wat gegroei het tot 183 in 1956 en 312 in 2006, maar daarna afgeneem tot 303 in 2013. Sedert 1909 word die Kerk se gemeentes in ringe georganiseer.
Jaar | Getal lede | Getal gemeentes |
---|---|---|
1908 | 25 423 | 20 |
1956 | 133 485 | 183 |
1987 | 196 335 | 304 |
1996 | 176 338 | 329 |
2006 | 142 089 | 312 |
2013 | 114 112 | 303 |
Die getal lidmate neem af weens veral die afname in die Afrikanerbevolking as gevolg van die dalende geboortesyfer en lidmate wat sedert 1992 geëmigreer het. In 1990 is byvoorbeeld 5 926 kinders gedoop, maar in 2013 net 1 115, meer as vyf keer minder.
Kerklike publikasiesWysig
Die HervormerWysig
Die eerste uitgawe van die Kerk se amptelike mondstuk, Die Hervormer, het in 1899 verskyn, maar is vanweë die oorlog gestaak, en kon eers in 1909 weer hervat word. Die Hervormer word sedert Januarie 2015 in gedrukte formaat en elektronies gepubliseer.
Die AlmanakWysig
In 1907 het die Kerk se inligtingsbron, Die Almanak, vir die eerste keer verskyn. Tans is daar elke dag 'n dagstukkie beskikbaar wat ook in die Bybelse dagboek agter in Die Almanak uitgegee word. Die dagstukkies verskyn sedert 2013 daagliks op die Kerk se Facebookblad.
KonteksWysig
In 1990 is die Kerk se maandelikse tydskrif, Konteks, in die lewe geroep.
Blitspos@nhk (voorheen e-Hervormer)Wysig
In 2005 is 'n weeklikse internet gebaseerde nuusbrief, e-Hervormer in die lewe geroep, wat ook aan e-posintekenare versend word. Dit is met ingang van 2015 herdoop tot Blitspos@nhk of kortweg bloot Blitspos.
FacebookbladWysig
In November 2010 is 'n amptelike Facebookblad in die lewe geroep. Dit gee nie amptelike standpunte van die Kerk weer nie, tensy eksplesiet so aangedui by 'n bydrae, maar is 'n algemene forum vir publieke gebruik.
Teologiese opleidingWysig
Die teologiese opleiding was reeds sedert 1890 ter sprake, maar kon vanweë verskeie oorsake nie tot stand gebring word nie. Intussen het die bekwame predikant van Pretoria, prof PJ Muller, twee studente, JJ Prinsloo en JJ Kuhn, as predikante opgelei. Hulle is in 1909 tot die bediening toegelaat. In dieselfde jaar is die eerste Kuratorium benoem met die doel om 'n opleiding op te rig. In 1917 het die Fakulteit teologieaan die Transvaalse Universiteitskollege (tans Universiteit van Pretoria) tot stand gekom. Die oudste vakwetenskaplike teologietydskrif in Suid-Afrika, die HTS Teologiese Studies/Theological Studies (http://www.hts.org.za/index.php/HTS) (voorheen bloot Hervormde Teologiese Studies oftewel HTS) is in 1942 deur die Hervormde Kerk se teologiedosente aan die Universiteit van Pretoria tot stand gebring. Dit word tans elektronies as 'n oop toegang aanlynpublikasie uitgegee. Die Fakulteit Teologie het ook 'n webgebaseerde tydskrif teo.co.za waarin populêr-wetenskaplike artikels gereeld verskyn.
SendingWysig
Die sendingopdrag binne die Nederduitsch Hervormde Kerk is aanvanklik deur indiwidue, soos ds HCM Fourie bevorder, ondanks verskeie vooroordele wat bestaan het. Vanaf 1928–1945 was die sendingwerk deur die Nederduits Hervormde Sendinggenootskap Eiendoms Beperk gedoen. In 1945 het die kerk self verantwoordelikheid vir die opdrag aanvaar, maar werk sou eers vanaf 1951 daadwerklik onder leiding van dr (later prof) PS Dreyer gestalte kry. Die Sendingraad, soos dit later bekend geword het, het hulle vir 'n eie opleiding beywer. Vanaf 1961 is saam met die NG Kerk by Turfloop opleiding gegee. In 1979 is oorgeskuif na die Universiteit van die Noorde en het dit bekend geword as die Hervormde Teologiese Opleiding. Vanaf 1985 is die HTO by Klipdrift naby Hammanskraal gevestig. In 2006 is die HTO omskep in die Afrika Instituut vir Missiologie (AIM).
BarmhartigheidswerkWysig
In 1923 het die Nederduitsch Hervormde Weeshuis (NHW) op Krugersdorp tot stand gekom en het later uitgebrei. Die Algemene Diakonale Raad het later intens by die werk betrokke geraak. Die armoedevraagstuk, veral van die verstedelikte Afrikaner ná 1902, het die Kerk aangegryp. Sedert 1924 het die Ondersteuningsraad baie projekte aangepak wat steeds in verskeie vorme voortgaan. So is bejaardesorg 'n hoë prioriteit gewees en in 1929 reeds is die eerste bejaardetehuis van die Kerk, Ons Tuis, se deure geopen.
Vroue se bydraeWysig
Nederduitsch Hervormde Sustersvereniging (NHSV)Wysig
Die rol van vroue in die Kerk is sedert 1940 georganiseer in die Nederduitsch Hervormde Sustersvereniging(NHSV). Die NHSV verrig werk op die gebied van sogenaamde Christelike barmhartigheid. Sedert 1979 is vroue toegelaat om as diakens, ouderlinge en predikante te dien.
Vroue in die ampWysig
Sedert 1979 is vroue toegelaat om as diakens, ouderlinge en predikante te dien. Die NHKA se eerste vrouepredikant was prof Yolanda Dreyer. Dr Elsabé Kloppers was die eerste vrouepredikant in Suid-Afrika wat 'n doktorsgraad in Teologie verwerf het.
Afrikaans as kerktaalWysig
Op liturgiese gebied het die Kerk in 1933 Nederlands as kanseltaal afgeskaf en is Afrikaans gebruik toe die eerste Afrikaanse vertaling van die Bybel in gebruik geneem is, in 1953 is dit hersien en in 1983 is die Nuwe Afrikaanse vertaling in gebruik geneem. In 1944 die eerste Afrikaanse Psalm- en Gesangeboek in gebruik geneem en in 1978 is daar 'n nuwe liedere bygevoeg. In 2001 is 'n nuwe Liedboek vir die Kerk vir die kerksang aanvaar.
KerkwapenWysig
Die wapen van die Nederduitsch Hervormde Kerk van Afrika bestaan in hoofsaak uit die wapen van die voormalige Zuid-Afrikaansche Republiek met byvoeging van ’n randskrif met die Kerk se naam. Dit toon die noue band wat tussen die ZAR en die Nederduitsch Hervormde Kerk bestaan het, wat volgens artikel 20 van die ZAR se grondwet (1858) staatskerk was. Die eerste weergawe van die wapen is in 1858 deur die Volksraad van die ZAR goedgekeur. Daarna is byvoegings gemaak en het dit in sy bekende vorm gedurende 1870 op posseëls verskyn. Die Vierkleur pryk ook op die wapen. Dit is deur ds Dirk van der Hoff ontwerp en vanaf 1858 as landsvlag gebruik. Gedurende die 19de eeu het die Kerk nie die wapen gebruik nie. In 1879 het die Algemene Kerkvergadering goedgekeur dat die wapen as seël gebruik kon word – iets wat nooit uitgevoer is nie. In 1924 is die wapen vir die eerste keer as Kerkwapen op die Almanak gebruik. Vanaf 1925 het ook Die Hervormer die wapen begin gebruik. Sedertdien is pogings aangewend om die wapen esteties en heraldies te verbeter. In 1992 het die Algemene Kerkvergadering ’n kerklike weergawe van dié ou wapen laat goedkeur. Die wysigings op die ZAR-wapen hou in dat die arend en leeu beter aan heraldiese eise voldoen, die vlae effens anders gerangskik is, en die skild groter en meer ovaalvormig is.
GrondwetWysig
Nuwe logoWysig
Die metaforiese voorstelling van Jesus wat die dissipels se voete was in die kerk se nuwe logo word gebruik om iets van die wese en roeping van hul kerkwees oor te dra. Die figuur wie se voete gewas word, is volgens die kerk die wêreld wat met die evangelie bedien word. Die kleiner gebukkende figuur is Jesus van Nasaret (en sy kerk op aarde) wat met sy hele wese dien. Die geboë lyne stel die dimensies voor wat deur die evangelie deurbreek moet word.
BronnelysWysig
- Die amptelike webblad van die Nederduitsch Hervormde Kerk van Afrika (inligting is met toestemming hergebruik).
|
<urn:uuid:e01f6d72-1bc7-4a47-98fa-4a0f1c9ddd80>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Nederduitsch_Hervormde_Kerk
|
2019-07-19T19:18:21Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526337.45/warc/CC-MAIN-20190719182214-20190719204214-00066.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999964
| true
|
Goue chromis
Goue chromis | ||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Bewaringstatus | ||||||||||||||||||||||||||||
Nie geëvalueer (IUBN 3.1) | ||||||||||||||||||||||||||||
Wetenskaplike klassifikasie | ||||||||||||||||||||||||||||
Binomiale naam | ||||||||||||||||||||||||||||
Chromis ternatensis (Bleeker, 1856) |
Die Goue chromis (Chromis ternatensis) is 'n vis wat voorkom westelike Stille Oseaan en die Indiese Oseaan; meer spesifiek aan die kus van Oos-Afrika suidwaarts tot by die suide van Mosambiek. In Engels staan die vis bekend as die Golden chromis.
Identifikasie[wysig | wysig bron]
Die vis word tot 10 cm lank, die lyf is ovaalvormig en die stertvin gevurk. Die boonste gedeelte van die lyf is goudbruin tot olyfkleurig en word donkerder na agter. Die onderkant is bleek tot wit. Die stertvin het donkerbruin rante. Die visse leef in vlak koraalriwwe in water wat 2 tot 30 m diep is. Hulle vorm groot groepe bokant die rif waar hulle soöplankton vreet.
Sien ook[wysig | wysig bron]
- Alfabetiese lys van visse
- Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name
- Lys van varswater visfamilies
- Lys van visfamilies
Bron[wysig | wysig bron]
- The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa. Dennis King & Valda Fraser. Struik Nature. 2014 ISBN 978-1-77584-018-3
|
<urn:uuid:1bfaf3e4-066e-48bc-8d7f-38fd8831722f>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Goue_chromis
|
2019-07-19T19:09:34Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526337.45/warc/CC-MAIN-20190719182214-20190719204214-00066.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.984269
| false
|
Afrikaanse speltoetser vir Mozilla Firefox en Thunderbird.
Toets die spelling in webvorms maklik. Dit is al van die vroeë weergawes van Firefox en Thunderbird getoets, en word deur duisende mense gebruik.
Toets die spelling in webvorms maklik. Dit is al van die vroeë weergawes van Firefox en Thunderbird getoets, en word deur duisende mense gebruik.
|
<urn:uuid:467d7779-5d15-48df-bfae-825c22baba5c>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://addons.mozilla.org/ka/firefox/addon/afrikaans-spell-checker/
|
2019-07-21T00:15:53Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526799.4/warc/CC-MAIN-20190720235054-20190721021054-00226.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
a_tag
| false
| true
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
true
],
"in_head": [
false
],
"location": [
"a_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.9999
| false
|
Springs
Springs | |
'n Blik oor Springs | |
Springs se ligging in Gauteng
Koördinate: Koördinate: | |
Land | Suid-Afrika |
---|---|
Provinsie | Gauteng |
Munisipaliteit | Ekurhuleni |
Stigting | 1904 |
Oppervlak[1] | |
- Stad | 183,50 km² (70,8 vk m) |
Hoogte | 1 618 m (5 308 vt) |
Bevolking (2011)[1] | |
- Stad | 121 610 |
- Digtheid | 663/km² (1 717,2/myl2) |
Rasverdeling (2011)[1] | |
• Blank | 36.2% |
• Indiër/Asiër | 4.4% |
• Kleurling | 1.4% |
• Swart | 57.5% |
• Ander | 0.5% |
Taal (2011)[1] | |
• Afrikaans | 30.2% |
• Zoeloe | 20.6% |
• Engels | 15.7% |
• Noord-Sotho | 8.0% |
• Ander | 25.4% |
Poskode (strate) | 1559; 1576; 1578 |
Poskode (posbusse) | 1555 – 1559; 1560 – 1575; 1577 -1579 |
Skakelkode(s) | 011 |
Springs is 'n stad aan die Oos-Rand van die Gauteng-provinsie, Suid-Afrika, oos van Johannesburg. Die naam van die stad kom van die groot aantal fonteine (Engels: springs) in die omgewing. Dit het 'n bevolking van meer as 121 000.
Springs het verskeie voorstede onder andere: Petersfield, Strubenvale en Struisbult. Die stad is huidig een van die industriële sentra van die Witwatersrand. Mynbou is vervang deur vervaardiging en ingenieurs-industrieë. Produkte van die streek sluit chemikalieë, papier en voedselstowwwe in.
Springs vorm deel van die Ekurhuleni Metropolitaanse Munisipaliteit wat die groter Oos-Rand insluit.
Geskiedenis[wysig | wysig bron]
Die oorspronklike 7 km2-plaas waarop die stad later gebou sou word, The Springs, is in 1883 opgemeet. Steenkool is in die omgewing ontdek in 1887 en drie jaar later is Transvaal se eerste spoorlyn gebou om steenkool van die Oos-Randse steenkoolvelde na die goudmyne van die Witwatersrand te vervoer.
Die Springs-steenkoolmyne is later gesluit nadat beter steenkool verder oos in Witbank ontdek is. Intussen is goud ook in die omgewing ontdek. 'n Dorp is in 1904 uitgelê en in 1908 is die eerste goudontginning begin. In 1912 is munisipale status aan Springs toegeken. In die laat 1930's was daar agt goudmyne naby Springs, wat dit die grootste enkele goudproduserende area ter wêreld gemaak het.
Bekende boorlinge[wysig | wysig bron]
Sien ook[wysig | wysig bron]
Eksternse skakels[wysig | wysig bron]
Verwysings[wysig | wysig bron]
- "Hoofplek Springs". Sensus 2011.
|
<urn:uuid:7d159cb9-d6d3-4d76-8eb3-8e2ba60d410e>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Springs
|
2019-07-21T00:19:18Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526799.4/warc/CC-MAIN-20190720235054-20190721021054-00226.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999658
| false
|
Bespreking:2009 Maleisiese Grand Prix
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die 2009 Maleisiese Grand Prix-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
|
<urn:uuid:c15c3625-0325-4b72-9fd8-eadb34f3323a>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:2009_Maleisiese_Grand_Prix
|
2019-07-23T11:31:50Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195529276.65/warc/CC-MAIN-20190723105707-20190723131707-00546.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999995
| false
|
Rangtelwoord
- Voorbeelde: Eerste, tweede, derde,...
'n Rangtelwoord word gevorm deur -de of -ste agter 'n hooftelwoord te plaas. Uitsonderings hierop is:
- 'n - eerste
- drie - derde
Bepaalde en onbepaalde rangtelwoorde[wysig | wysig bron]
Rangtelwoorde kan onderverdeel word in bepaalde rangtelwoorde (die aantal is bekend) en onbepaald rangtelwoorde (die eksakte aantal is onbekend).
Geen rangtelwoord kan vanaf die onbepaalde hooftelwoord beide afgelei word nie. Die onbepaalde rangtelwoorde middelste en laaste het geen hooftelwoorde nie.
Breuke[wysig | wysig bron]
- Voorbeeld: "3/8" word gelees as "drie agtste"
- Hooftelwoord: drie
- Rangtelwoord: agtste
|
<urn:uuid:b8149142-6401-45d5-81c2-bd36b0588ace>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Rangtelwoord
|
2019-07-16T02:39:39Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524475.48/warc/CC-MAIN-20190716015213-20190716041213-00170.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999607
| false
|
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.