text
string | id
string | dump
string | url
string | date
string | file_path
string | license_abbr
string | license_version
string | license_location
string | license_in_head
bool | license_in_footer
bool | potential_licenses
dict | license_parse_error
bool | license_disagreement
bool | language_script
string | language
string | language_score
float64 | found_in_fw
bool |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Bespreking:Droste Park
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die Droste Park-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
|
<urn:uuid:eaf7b16c-ef4a-4827-b74c-480c71b375c7>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:Droste_Park
|
2019-07-16T19:16:14Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524685.42/warc/CC-MAIN-20190716180842-20190716202842-00346.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999986
| false
|
Kategorie:Liedartikels sonder liedskrywers
Hierdie is 'n versteekte kategorie Dit kategoriseer bladsye vir administratiewe doeleindes. Dit vorm nie deel van die ensiklopedie nie. |
This category is for articles about songs where the article is missing the songwriters, because it has not been researched, noted in the relevant article, or available in a reliable source. If the songwriter is never likely to be known (e.g. for historical works), please use Category:Songwriter unknown.
Hierdie kategorie bevat geen bladsye of media nie.
|
<urn:uuid:859d335b-9c24-4f5c-837b-a5c101ce89f8>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Liedartikels_sonder_liedskrywers?from=Rk
|
2019-07-16T19:02:07Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524685.42/warc/CC-MAIN-20190716180842-20190716202842-00346.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.909397
| false
|
Boekbronne
Jump to navigation
Jump to search
Biblioteke
Suid-Afrika:
- Soek die boek in die Nasionale Biblioteek van Suid-Afrika se katalogus
- Soek die boek in die SEALS Konsortium se biblioteek
- Soek die boek in die Universiteit van Suid-Afrika se biblioteek
- Soek die boek in die Universiteit van die Witwatersrand se biblioteek
- Soek die boek in die Kaapse Hoër Onderwys Konsortium se biblioteek
Wêreldwyd:
- Soek die boek deur WorldCat in jou plaaslike biblioteek se katalogus
Boekwinkels
Suid-Afrika:
Ander lande:
|
<urn:uuid:c8787864-bb2c-482c-9024-883f5c6f5207>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Boekbronne/978-1-57607-688-0
|
2019-07-16T18:49:07Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524685.42/warc/CC-MAIN-20190716180842-20190716202842-00346.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999935
| false
|
Duitse spreekwoorde
Jump to navigation
Jump to search
M[wysig]
- 'n Mens raak moeg van die goeie en ook van die beste as dit begin alledaags raak.
O[wysig]
- Om iets vriendelik te weier is beter as om iets onwillig te gee.
W[wysig]
- Wanneer jy in gebed jou hande saamvou, maak God sy hande oop.
|
<urn:uuid:23ef2790-cb6f-487a-a1af-e73a06e256a6>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikiquote.org/wiki/Duitse_spreekwoorde
|
2019-07-16T18:13:22Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524685.42/warc/CC-MAIN-20190716180842-20190716202842-00346.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 1.000002
| false
|
Hulp
Bestuur gebruikersregte
Jump to navigation
Jump to search
Beheer gebruikersgroepe
Voer gebruikersnaam in:
View user groups
Viewing user rights of user
Dexbot
(
Besprekings
bydraes
)
Implisiete lid van:
Bevestigde gebruikers
Gebruikersregtelogboek
Geen inskrywings in die logboek voldoen aan die kriteria nie.
Ontsluit van "
https://af.wikiquote.org/wiki/Spesiaal:GebruikersRegte/Dexbot
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike nutsgoed
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Spesiale bladsy
Variante
Weergawes
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Geselshoekie
Gebruikersportaal
Sandput
Onlangse wysigings
Statistiek
Lukrake bladsy
Hulp
Skenkings
Susterprojekte
Wikipedia
Wiktionary
Wikibooks
Wikinews
Nutsgoed
Gebruikersbydraes
Logboeke
View user groups
Laai 'n lêer op
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikiquote
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:a5ae70b0-d6c9-49aa-8ab6-2838883d908f>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikiquote.org/wiki/Spesiaal:GebruikersRegte/Dexbot
|
2019-07-16T18:13:32Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524685.42/warc/CC-MAIN-20190716180842-20190716202842-00346.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.995085
| false
|
Kan iemand help met die woord manual in die 1ste lyn asb? Groete! Oesjaar (kontak) 20:25, 7 Junie 2015 (UTC)
|
<urn:uuid:96be38f3-6460-47e0-999c-ff994310c171>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:Orrel
|
2019-07-20T12:16:37Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526508.29/warc/CC-MAIN-20190720111631-20190720133631-00266.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999154
| false
|
Woiwodskap Lublin
---|---|---|---|
Kaart | |||
Wapen en vlag | |||
Hoofstad | |||
Setel van die woiwode: | Lublin | ||
Grootste stad: | Lublin | ||
Nommerplate: | L | ||
Bevolking: | 2 175 251 (2006) | ||
Bevolkingsdigtheid: | 86 inw. per km² | ||
Geografie | |||
Oppervlakte: | 25 155 km² | ||
Hoogste punt: | ? m bo seevlak | ||
Laagste punt: | ? benede seevlak | ||
Landskapstruktuur | |||
Bosse: | ? % | ||
Waterliggame: | ? % | ||
Landbou: | ? % | ||
Ander: | ? % | ||
Administratiewe verdeling | |||
Selfregerende stede: | 4 | ||
Powiat (distrikte): | 20 |
Lublin (Pools: województwo lubelskie) is 'n Woiwodskap in oostelike Pole. Die Woiwodskap is op 1 Januarie 1999 gestig en bestaan uit die voormalige Woiwodskappe Lublin, Chełm, Zamość, Biała Podlaska, Tarnobrzeg en Siedlce. Die administratiewe sentrum is Lublin.
|
<urn:uuid:7284bb8d-83e4-46b7-a696-8ef9515dceb2>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Woiwodskap_Lublin
|
2019-07-16T18:28:29Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524685.42/warc/CC-MAIN-20190716180842-20190716202842-00370.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.990542
| false
|
Robert Graves
Vanuit Wikiquote
Jump to navigation
Jump to search
Robert Graves
.
Sonder bronne
[
wysig
]
Daar steek nie geld in gedigte nie, maar andersyds is daar ook nie poësie in geld nie.
Ontsluit van "
https://af.wikiquote.org/w/index.php?title=Robert_Graves&oldid=7520
"
Kategorie
:
Gedigte
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike nutsgoed
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Geselshoekie
Gebruikersportaal
Sandput
Onlangse wysigings
Statistiek
Lukrake bladsy
Hulp
Skenkings
Susterprojekte
Wikipedia
Wiktionary
Wikibooks
Wikinews
Ander projekte
Wikimedia Commons
Wikipedia
Druk/eksporteer
Skep boek
Laai af as PDF
Drukbare weergawe
Nutsgoed
Wat hierheen skakel
Verwante veranderings
Laai 'n lêer op
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Wikidata-item
Haal dié blad aan
Ander tale
Български
English
فارسی
Galego
Italiano
Limburgs
Polski
Wysig skakels
Die bladsy is laas op 15 April 2014 om 01:45 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikiquote
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:e7872df0-1b80-457b-9476-75811b734419>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikiquote.org/wiki/Robert_Graves
|
2019-07-16T18:12:36Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524685.42/warc/CC-MAIN-20190716180842-20190716202842-00370.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998585
| false
|
Kategorie:Wikipedia-artikels met ULAN-identifiseerders
Jump to navigation
Jump to search
Vir meer inligting, sien Wikipedia:Gesagbeheer.
Hierdie is 'n versteekte kategorie Dit kategoriseer bladsye vir administratiewe doeleindes. Dit vorm nie deel van die ensiklopedie nie. |
Hierdie kategorie bevat geen bladsye of media nie.
|
<urn:uuid:6093a75c-ce6f-435d-bdcf-2a94fd346418>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Wikipedia-artikels_met_ULAN-identifiseerders?from=Zx
|
2019-07-23T00:49:34Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528635.94/warc/CC-MAIN-20190723002417-20190723024417-00050.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999742
| false
|
Heinrich Schütz
Heinrich Schütz ([O.S.D. 8 Oktober 1585] 18 Oktober 1585[1] – 6 November 1672[2]) was 'n Duitse komponis en orrelis, wat oor die algemeen beskou word as die mees belangrikste Duitse komponis in die tydperk voor Johann Sebastian Bach, sowel as een van die mees belangrikste komponiste van die 17de eeu.
Die meeste musiek waarvan die wêreld vandag van kennis dra was geskryf vir die Lutherse Kerk, primêr vir die Elektorale Kapel in Dresden. Hy het wat vandag tradisioneel beskou word as die eerste Duitse opera, naamlik Dafne, wat in 1627 opgevoer is by Torgau, geskryf. Die stuk is egter ongelukkig verlore, saam met al sy seremoniële- en teaterstukke.
Notas[wysig | wysig bron]
Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit | vertaal.
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Gregory S. Johnston (red.), A Heinrich Schütz Reader: Letters and Documents in Translation, Oxford University Press, 2013, bl. 85.
- Joshua Rifkin, et al. "Schütz, Heinrich." Grove Music Online. Oxford Music Online. Oxford University Press, accessed October 8, 2013. Online: [1].
|
<urn:uuid:f3005ed2-69b9-49f2-8169-989a4e7b86ef>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Heinrich_Sch%C3%BCtz
|
2019-07-24T06:51:44Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195531106.93/warc/CC-MAIN-20190724061728-20190724083728-00210.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999782
| true
|
Hester Venter
Hester Venter (getroude van Du Plessis, Graaff-Reinet, Kaapkolonie, 30 Januarie 1811 – Colesberg, Kaapkolonie, 24 Januarie 1869) was ’n baanbreker in die Gereformeerde Kerk, die moeder van ds. Louw du Plessis, grootmoeder van dr. J.A. du Plessis, hoogleraar aan die Teologiese Skool op Potchefstroom, en oorgrootmoeder van prof. Wicus du Plessis (1897–1968), akademikus, regsgeleerde, ekonoom en politieke denker, asook prof. Hugo du Plessis, eweneens Gereformeerde predikant en hoogleraar aan die Teologiese Skool. Op haar en haar man I.D. du Plessis se plaas Hamelfontein is die Gereformeerde kerk Colesberg op 8 Desember 1860 gestig deur sy (en moontlik ook haar) toedoen.
Herkoms en gesinslewe[wysig | wysig bron]
Hester Venter is op Graaff-Reinet gebore as dogter van Jan Adriaan Venter (Tulbagh, 16 Februarie 1779 – Bloemfontein, 19 Mei 1870) en Margaretha Johanna Louw (Swellendam, 15 Maart 1791 – Colesberg, 22 Mei 1854). Van dié egpaar se 12 kinders was een waarnemende president van die Oranje-Vrystaat. Uit Jan Adriaan Venter se eerste huwelik, met Aletta Sophia Bezuidenhout, is nog vyf kinders gebore sodat hy altesaam 17 kinders gehad het. Hester se ouma aan moederskant, Martha, was ’n nooi Du Plessis. Uit Hester Venter se huwelik in 1827 op 16-jarige leeftyd met Isaac David du Plessis (Graaff-Reinet, 4 Junie 1808 – Colesberg, 19 September 1884) van die plaas Springfontein, distrik Colesberg, is nege kinders gebore: Charl David, Margaret Johanna Vorster, Izak David, Christina Magdalena Kruger, ds. Lodewicus Johannes, Jan Adriaan, Petrus Albertus; Anna Martha en Hester. Uit Isaac David du Plessis se tweede huwelik, met Helena Margaretha Lessing, is vyf kinders gebore.
Kerkleier[wysig | wysig bron]
Toe ds. Dirk Postma, die stigter van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika, die dienste op Colesberg waargeneem het in die afwesigheid van die konsulent, ds. Johannes Beijer, het Hester Venter se man, ’n ouderling in die Gereformeerde kerk Colesberg, die hoeksteen van die gebou gelê wat vandag nog as een van die oudste Gereformeerde kerke in gebruik is. In dié tyd het Hester na die pastorie van ds. A.D. Lückhoff, leraar van die plaaslike NG gemeente gegaan, en in die aanwesigheid van ds. A.A. Louw van Fauresmith met kerkraadslede en verskeie lidmate oor die kerklike onenigheid gesprek gevoer. Sy het die leraars versoek om hul gemeentes tot vrede te maan en het ds. Postma so vurig verdedig dat ds. Lückhoff uitgeroep het: "Mev. Du Plessis, u moes ds. Postma gewees het!"
Uit haar Levensgeschiedenis wat later deur die Paarlse drukkery van D.F. du Toit (Oom Lokomotief, ’n oom van Totius) uitgegee is, blyk hoe die lewe van ’n talryke kroos deur kindersiektes en koorsepidemies afgemaai is. Daaruit blyk ook hoe die ouers gedurig oor die sieleheil van hul kinders besorg was. Hul gebedslewe het nooit verflou nie en was ’n bron van krag en troos, het haar agterkleindogter Ida Bosman in 1959 in die gedenkboek Die Gereformeerde vrou 1859–1959) geskryf.
Waardering[wysig | wysig bron]
In die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika se Almanak vir die jaar 1934 skryf ene N.W., moontlik die redakteur, ds. N.H. van der Walt, oor Hester du Plessis: "Die oue suster het 'n besonder verligte verstand gehad, sy was 'n kenner van haar (B)ybel en het 'n baie lewendige aandeel in die afskeiding van die Geref. Kerk geneem." Omstreeks 1933 het 'n kleindogter, ook Hester du Plessis (van De Aar), 'n ou geskrif saam met die portret wat in die Kaap van Hester du Plessis sr. en haar seun Louw (later ds. L.J. du Plessis) geneem is, aan die skrywer gestuur wat haar grootmoeder in Augustus 1862 opgestel het. Sy dit aan haar kinders gegee tot gedagtenis aan haar seun ds. L.J. du Plessis. In die geskrif het Du Plessis een 'n half bladsye tekste aangee om, soos sy dit stel: die waarheid van die valsheid te onderskei. Die slot lui (punktuasie ingevoeg): "Geloof my, ik sit deze plaatsen niet tevergeefs op papier. Het sal voor allen die het lezen en hooren en daarna niet doen, tot een oordeel wesen, maar voor hen die het hooren en doen, tot segen. Lieve kinders, ik bidt U doen tog so dat U tog segen mag wesen en niet tot een vloek. Liewe Here Jesus, segen tog deze myne regelen en bint het als een segel op die harten van myn kroos en ook van allen die het horen tot in ewighyt. Amen. U Hylbiddende Moeder, Hester D. Plessis. G.B. Venter." Daarna het sy vervolg: "Vreselyke tegenstanders van ons afskyding van hen die des Heeren tempel en syn tavel verontrynig met die van menschen ingestelde leer en ofvers welk is die gotsdiens daar 't ruym bewesen is dat de Here seg gaat uyt en schyt U af lees Handelinge 5 v. 9 tot 10. En doet so als Gamaliel een leeraar der wet geseg het." N.W. se gevolgtrekking uit dié geskrif is dat getuig van Hester du Plessis se Skrifkennis, belangstelling in kerklike sake, meelewe en meegevoel met die gemeente en ook dat sy "'n heilsoekende moeder vir haar kinders" was en iemand met "groot beslistheid in haar oortuiging". Hy skryf: "Mag God ons kerk van dag nog seën met sulke moeders, want dit is die grootste bate, wat 'n kerk kan besit – godvresende moeders."
Bronne[wysig | wysig bron]
- ( Die Gereformeerde Vroueblad. 1959. Die Gereformeerde vrou 1859-1959. Potchefstroom: Potchefstroom Herald. )
- ( ) Haar genealogiese besonderhede op die webtuiste geni.com. URL besoek op 8 Oktober 2016.
- ( Van der Walt, N.H. (hoofred.). 1934. Almanak vir Die Gereformeerde Kerk in Suid-Afrika vir die jaar 1934. Sestigste Jaargang. Potchefstroom: Adm. Buro. )
|
<urn:uuid:571c36c7-3e44-4c1b-84c3-404e87e46158>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Hester_Venter
|
2019-07-24T07:22:04Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195531106.93/warc/CC-MAIN-20190724061728-20190724083728-00210.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.99986
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Kategorie:Gebruiker en-4" skakel
←
Kategorie:Gebruiker en-4
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Kategorie:Gebruiker en-4
:
Wys (vorige 50 |
volgende 50
) (
20
50
100
250
500
).
Gebruiker:Robin Hood~afwiki
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Boerseun
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Laurens
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Babel
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Lycaon
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Mkill
(
← skakels
wysig
)
Sjabloon:Gebruiker en-4
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Lys van sjablone
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Mr. Anonymous
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Bolander
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Errabee
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Nomdeplume
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Jannetta
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Arnobarnard
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Jannetta/toetsarea
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Peter Horn
(
← skakels
wysig
)
Gebruikerbespreking:Peter Horn
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Tintazul
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:-M-
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Quastr
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Jannetta/4
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Dkc
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Graaf
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:FJL
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:ReyBrujo
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Anrie
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Kabouter
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Sidda~afwiki
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Syke107
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:LooiNL
(
← skakels
wysig
)
Gebruikerbespreking:Tmalmjursson
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Peter Isotalo
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Hansjoseph
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:A Duck~afwiki
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:AGrobler
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Nielg~afwiki
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Skander
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Tximist
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Carsrac
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Masti
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Ad43
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Burgert Behr
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Willie B
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Denizz~afwiki
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Bogdanka
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Janwo
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Sidearm
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Silver Spoon
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Future Perfect at Sunrise
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Daniel de Koning
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 |
volgende 50
) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Kategorie:Gebruiker_en-4
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Kategorie
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:dbc57d43-290a-4444-979d-873446cdf1c0>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Kategorie:Gebruiker_en-4
|
2019-07-24T07:36:01Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195531106.93/warc/CC-MAIN-20190724061728-20190724083728-00210.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998587
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Pole (volk)" skakel
←
Pole (volk)
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Pole (volk)
:
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Chili
(
← skakels
wysig
)
Duitsland
(
← skakels
wysig
)
Napoleon Bonaparte
(
← skakels
wysig
)
Pole
(
← skakels
wysig
)
Berlyn
(
← skakels
wysig
)
Moldowa
(
← skakels
wysig
)
Oekraïne
(
← skakels
wysig
)
Litaue
(
← skakels
wysig
)
Ysland
(
← skakels
wysig
)
Faroëreilande
(
← skakels
wysig
)
Pools
(
← skakels
wysig
)
Sorbies
(
← skakels
wysig
)
Argentinië
(
← skakels
wysig
)
Slowakye
(
← skakels
wysig
)
Uruguay
(
← skakels
wysig
)
Hamburg
(
← skakels
wysig
)
Franse
(
← skakels
wysig
)
Skotland
(
← skakels
wysig
)
São Paulo
(
← skakels
wysig
)
Chicago
(
← skakels
wysig
)
Holocaust
(
← skakels
wysig
)
Mecklenburg-Voorpommere
(
← skakels
wysig
)
Kasakstan
(
← skakels
wysig
)
Ljech, Tsjech en Roes
(
← skakels
wysig
)
Georgië
(
← skakels
wysig
)
Costa Rica
(
← skakels
wysig
)
Vilnius
(
← skakels
wysig
)
Minsk
(
← skakels
wysig
)
Poolse
(aanstuurblad)
(
← skakels
wysig
)
3 Mei
(
← skakels
wysig
)
7 Julie
(
← skakels
wysig
)
1136
(
← skakels
wysig
)
1079
(
← skakels
wysig
)
Pous Innocentius II
(
← skakels
wysig
)
Legia Warskou
(
← skakels
wysig
)
Wisła Kraków
(
← skakels
wysig
)
Dyskobolia Grodzisk Wielkopolski
(
← skakels
wysig
)
Jagiellonia Białystok
(
← skakels
wysig
)
Max Stirner
(
← skakels
wysig
)
Leszek Kołakowski
(
← skakels
wysig
)
Roman Ingarden
(
← skakels
wysig
)
Mannheim
(
← skakels
wysig
)
Slawiërs
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:SpesBona/Artikels
(
← skakels
wysig
)
Sorbe
(
← skakels
wysig
)
Lwif
(
← skakels
wysig
)
Krim
(
← skakels
wysig
)
Tsjegge
(
← skakels
wysig
)
Slowake
(
← skakels
wysig
)
Rassisme in die Verenigde State
(
← skakels
wysig
)
Letlanders
(
← skakels
wysig
)
Albert du Biel
(
← skakels
wysig
)
Lyfland
(
← skakels
wysig
)
Borsjt
(
← skakels
wysig
)
Amedeo Modigliani
(
← skakels
wysig
)
Curie-familie
(
← skakels
wysig
)
Hongaarse kos
(
← skakels
wysig
)
Bespreking:Pole (volk)
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Pole_(volk)
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:aad0ecbb-7634-4c61-ae8b-c671241cc311>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Pole_(volk)
|
2019-07-24T07:27:36Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195531106.93/warc/CC-MAIN-20190724061728-20190724083728-00210.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998794
| false
|
Kategorie:Liedartikels sonder liedskrywers
Hierdie is 'n versteekte kategorie Dit kategoriseer bladsye vir administratiewe doeleindes. Dit vorm nie deel van die ensiklopedie nie. |
This category is for articles about songs where the article is missing the songwriters, because it has not been researched, noted in the relevant article, or available in a reliable source. If the songwriter is never likely to be known (e.g. for historical works), please use Category:Songwriter unknown.
Hierdie kategorie bevat geen bladsye of media nie.
|
<urn:uuid:777f7dcc-7341-41c0-98cb-7c8893e72e0e>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Liedartikels_sonder_liedskrywers?from=Az
|
2019-07-16T18:42:34Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524685.42/warc/CC-MAIN-20190716180842-20190716202842-00394.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.909397
| false
|
Larry Hankin
Jump to navigation
Jump to search
Larry Hankin | |
Geboorte | 31 Augustus 1940 |
---|---|
Nasionaliteit | Amerikaans |
Beroep(e) | Akteur, skrywer, en vervaardiger |
Internet-rolprentdatabasis-profiel |
Larry Hankin (gebore 31 Augustus 1940) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Escape from Alcatraz (1979) en in die televisiereekse Breaking Bad (2008) en Barry (2018).
Inhoud
Filmografie[wysig | wysig bron]
Rolprente[wysig | wysig bron]
- 1967: Funnyman
- 1974: Lucifer's Women
- 1978: Doctor Dracula
- 1979: Escape from Alcatraz
- 1986: Ratboy
- 2006: Grilled
- 2014: How to Become an Outlaw
- 2015: How To Become An Outlaw 1
- 2018: The Eden Theory
- Bill Plympton Presents: Magnum Farce
Televisiereekse[wysig | wysig bron]
- 1969: Music Scene
- 1978: Free Country
- 1986: Joe Bash
- 1989: Dragnet
- 1997: The Tony Danza Show
- 1997: Claude's Crib
- 2008: Breaking Bad
- 2010: The Last Hand
- 2010: The IT Chicks
- 2016: Bad Internet
- 2018: Barry
Televisierolprente[wysig | wysig bron]
- 1978: The Plant Family
- 1985: Joanna
- 1991: I-Witness
- 1992: T Bone N Weasel
- 2003: Highway to Oblivion
- 2004: 20: Entertainment Weekly's Best Holiday Movies
- 2005: Early Bird
- 2015: The Homeless Detective
- 2016: The Homeless Detective-1
- 2018: Appland
Video's[wysig | wysig bron]
- 1986: Janet Jackson: What Have You Done for Me Lately
- 1990: Dark Romances Vol. 1
- 2004: Revenge of the Ring Thing
- 2006: My Uncle Emmett
- 2012: Sometimes Jones & The Magic Credit Card
|
<urn:uuid:7d469b72-4fd3-477c-9d3a-c383e01fa944>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Larry_Hankin
|
2019-07-16T18:37:31Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524685.42/warc/CC-MAIN-20190716180842-20190716202842-00394.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.755669
| false
|
Telewizja Polska
TVP SA Telewizja Polska Spółka Akcyjna | |
Tipe | Openbare uitsaaier Aandelemaatskappy in regeringsbesit |
---|---|
Gestig | 25 Oktober 1952 |
Hoofkantoor | Warskou, Pole |
Sleutelpersone | Juliusz Braun (direkteur-generaal) |
Gebied bedien | Pole |
Industrie | Uitsaaidienste |
Produkte | TV-programme, internet-portaal |
Dienste | Televisie, aanlyn |
Slagspreuk | TVP - Tworzona z pasją TVP - geskep met passie |
Webwerf | tvp.pl |
Telewizja Polska (Poolse Televisie), dikwels afgekort tot TVP [ˈtɛ ˈfaw ˈpɛ], is Pole se openbare televisie-uitsaaikorporasie. Sy dienste word deur lisensiegelde (sowat 'n derde van sy begroting), advertensies en borge gefinansier. Uitsaaidienste het in 1952 begin, en tot in die 1990's was TVP die enigste televisie-uitsaaier in die land.
Geskiedenis[wysig | wysig bron]
Die nodige tegniese voorbereidings vir Pole se eerste televisiediens is reeds in 1935 deur die Nasionale Instituut vir Telekommunikasie (Państwowy Instytut Telekomunikacyjny, PIT) getref, en onder andere was Polskie Radio, die land se openbare radio-uitsaaier, by dié projek betrokke. Die eerste toetsprogram is vanaf 1937 gebeeldsaai, en gereelde programme sou volgens die oorspronklike planne vanaf 1941 uitgesaai word. Weens die Duitse inval in Pole in 1939 moes uitsaaidienste gestaak word nadat alle tegniese toerusting deur die Duitse weermag vernietig is.
In 1947 is die voorbereidings hervat. Vyf jaar later, op 25 Oktober 1952, is Pole se eerste televisiekanaal geloods, die huidige TVP1. Televisie-ontvangs was aanvanklik nog beperk tot die hoofstad Warskou. Die eerste uitsaaidiens in die suide van die land, Telewizja Katowice (tans TVP3 Katowice), het sy diens op 3 Desember 1957 begin. Gaandeweg het meer streekskanale gevolg.
Op 2 Oktober 1970 het TVP2, die tweede kanaal, sy program in die hele land begin uitsaai. Op 16 Maart 1971 is die eerste kleurtelevisieprogramme volgens die SECAM-standaard gebeeldsaai. In 1995 het Poolse uitsaaiers na die PAL-kleurstndaard oorgeskakel.
Die streekskanale is vanaf die 1990's geherorganiseer as TVP3 (sedert 2007 TVP Info). 'n Eie kanaal vir Poolssprekendes in die buiteland, TV Polonia, is in 1992 geloods. 'n Kultuurkanaal, TVP Kultura, het op 24 April 2005 begin beeldsaai.
|
<urn:uuid:bb051d0a-6953-4576-b921-cee058d39f28>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Telewizja_Polska
|
2019-07-16T18:52:34Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524685.42/warc/CC-MAIN-20190716180842-20190716202842-00394.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999622
| false
|
Geallieerdes van die Tweede Wêreldoorlog
Die Geallieerdes van die Tweede Wêreldoorlog (Engels: Allies; Frans: Alliés; Russies: Антигитлеровская коалиция; Chinees: 同盟國) is die lande wat amptelik teen die Spilmoondhede tydens die Tweede Wêreldoorlog gestaan het. Binne die Geallieerdes het die Sowjetunie, die Verenigde State, en die Verenigde Koninkryk as die "Groot Drie" bekendgestaan. Die Amerikaanse president Franklin D. Roosevelt het na die Groot Drie en China as die "Vier polisiemanne van die wêreld" verwys.
Gedurende Desember 1941 het Roosevelt die naam "Verenigde Nasies" (VN) vir die Geallieerdes bedink, en die Declaration by United Nations, op 1 Januarie 1942, was die grondslag van die moderne VN.[1] By die Potsdamkonferensie van Julie-Augustus 1945, het Roosevelt se opvolger, Harry S. Truman, voorgestel dat die minsiters van buitelandse sake van China, Frankryk, die Sowjetunie, die Verenigde Koninkryk en die VSA "die vredesverdare en grensskikkings van Europa moes optrek," wat gelei het tot die skepping van die Raad van Minsters van Buitelandse Sake.[2]
Inhoud
Opsomming van Geallieerde oorlogverklarings aan die SpilmoondhedeWysig
Na die Duitse inval van PoleWysig
- Sien ook: Inval van Pole (1939)
- September 1939
- Pole: 1 September 1939
- Australië: 3 September 1939
- Frankryk: 3 September 1939,[3] insluitend:
- Nieu-Seeland: 3 September 1939
- Verenigde Koninkryk: 3 September 1939, insluitend:
- Suid-Afrika: 6 September 1939
- Kanada: 10 September 1939
- April 1940
Na die SkynoorlogWysig
- Sien ook: Skynoorlog
- België: 10 Mei 1940, insluitend
- Luxemburg: 10 Mei 1940
- Nederland: 10 Mei 1940, insluitend
- Griekeland: 28 Oktober 1940
- Koninkryk van Joego-Slawië: 6 April 1941 (onderteken gedeeltelike Driesydige Verdrag op 25 Maart, aangeval deur Duitsland op 6 April)
Na die inval van die SowjetunieWysig
- Sien ook: Operasie Barbarossa
- Sowjetunie: 22 Junie 1941 (voorheen neutraal met vriendskaplike verhoudinge met die Spilmoondhede)
- Tannu Tuva: 25 Junie 1941 (geannekseer deur die Sowjetunie in 1944)[7]
Na die Aanval op Pearl HarborWysig
- Sien ook: Aanval op Pearl Harbor
- Verenigde State: 8 Desember 1941, insluitend:
- Panama: 7 Desember 1941
- Costa Rica: 8 Desember 1941
- Dominikaanse Republiek:8 Desember 1941
- El Salvador: 8 Desember 1941
- Haïti: 8 Desember 1941
- Honduras: 8 Desember 1941
- Nicaragua: 8 Desember 1941
- Republiek van China: 9 Desember 1941 (in oorlog gewikkel met die Ryk van Japan sedert 1937)
- Kuba: 9 Desember 1941
- Guatemala: 9 Desember 1941
- Tsjeggo-Slowakye (Regering-in-Asiel): 16 Desember 1941 (Tsjeggiese gebiede deur Duitsland beset sedert 15 Maart 1939.)
Na die Verklaring by die Verenigde NasiesWysig
- Sien ook: Verklaring by die Verenigde Nasies
- Meksiko: 22 Mei 1942
- Brasilië: 22 Augustus 1942
- Ethiopië: 14 Desember 1942
- Irak: 17 Januarie 1943
- Bolivië: 7 April 1943
- Colombia: 26 Julie 1943
- Iran: 9 September 1943
- Italië: 13 Oktober 1943
- Liberië: 27 Januarie 1944
- Peru: 12 Februarie 1944
Na die D-DayWysig
- Sien ook: D-Day
- Roemenië: 25 Augustus 1944
- Bulgarye: 8 September 1944
- Thailand: 1944
- Hongarye: 20 Januarie 1945
- Ecuador: 2 Februarie 1945
- Paraguay: 7 Februarie 1945
- Uruguay: 15 Februarie 1945
- Venezuela: 15 Februarie 1945
- Turkye: 23 Februarie 1945
- Egipte: 24 Februarie 1945
- Libanon: 27 Februarie 1945
- Sirië: 27 Februarie 1945
- Saoedi-Arabië: 1 Maart 1945
- Finland: 3 Maart 1945 (effektief vanaf 15 September 1944)
- Argentinië: 27 Maart 1945
- Chili: 11 April 1945 (verklaar net oorlog teen Japan)[9][10]
VerwysingsWysig
- Douglas Brinkley, FDR & the Making of the U.N.
- Churchill, Winston S. (1981) [1953]. The Second World War, Volume VI: Triumph and Tragedy. Houghton-Mifflin Company. p. 561.
- Ordre de la Libération). Pétain's demand of surrender in 1940 was also legally nullified, as was the Vichy regime as a whole (ref)
- Encyclopædia Britannica (2009). "Allied Powers‑International Alliance also called Allies". Encyclopædia Britannica Online.
- "DECLARATION BY UNITED NATIONS". Book Department, Army Information School, Carlisle Barrack nars, Pa., May 1946 and ibiblio. 1 Januarie 1942.
- "United Nations member States – Growth in United Nations membership, 1945–present". United Nations. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 28 Mei 2010. Besoek op 15 Mei 2010.
- Toomas Alatalu. Tuva. A State Reawakens. Soviet Studies, Vol. 44, No. 5 (1992), bl. 881–895.
- Dolan, Ronald E., ed. (1991–20). "Commonwealth Politics, 1935–41", in Philippines: A Country Study. Washington: GPO for the Library of Congress. ISBN 0-8444-0748-8.
- En consejo de gabinete se firmó el decreto que declara el estado de guerra con el Japón. El Mercurio 12 de abril 1945 (periódico chileno)
- Quedó aprobada la declaración de guerra al Japón. El Mercurio 13 de abril 1945 (periódico chileno)
|
<urn:uuid:d781d6ba-28bd-4506-94b4-0165dd0fc96b>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Geallieerdes_van_die_Tweede_W%C3%AAreldoorlog
|
2019-07-17T22:33:41Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525414.52/warc/CC-MAIN-20190717221901-20190718003901-00554.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.99753
| false
|
Kupido (sanger)
Kupido | ||
---|---|---|
Geboortenaam | Johan Wessels | |
Oorsprong | Noord-Rhodesië | |
Geboorte | 28 Oktober 1953 Lusaka, Noord-Rhodesië (nou Zambië) | |
Afsterwe | 22 Februarie 2016 (op 62) Middelburg, Suid-Afrika | |
Beroep(e) | Sanger, liedjieskrywer | |
Genre(s) | Afrikaans, Country | |
Aktiewe jare | 1983 – omstreeks 2000 | |
Assosiasies | Quattro | |
Musiekportaal |
Wessels is in 'n Engelssprekende gesin gebore in die destydse kolonie Noord-Rhodesië, wat op 24 Oktober 1964, vier dae voor sy 11de verjaardag, die onafhanklike republiek Zambië geword het. Hy het ook daar skoolgegaan en toe al in konserte opgetree en in musiek belanggestel. As die oudste in 'n musikale gesin van 12 kinders het hy op hul beesplaas altyd die voortou geneem wanneer die gesin hulself moes vermaak. Van kleins af was hy besig om kitaar te speel en liedjies te skryf. In Lusaka het hy saam met 'n orkes, Big Gold Six, begin sing.
Die gesin Wessels het in 1979 na Suid-Afrika verhuis en hulle op 'n plasie naby Ogies in die huidige provinsie Mpumalanga gevestig. Hier het Johan Wessels begin boer, maar later was hy ook vragmotorbestuurder, haarkapper en kok. In dié tyd het hy 'n opdraande stryd gevoer om raakgesien te word, tot hy van sy opnames op kasset na Cora Marie gestuur het. Sy en haar man, Corrie Myburgh, het Wessels 'n platekontrak aangebied en besluit die naam Kupido sal beter in die musiekbedryf werk as sy geboortenaam.
Die naam Kupido is gekies omdat hy meestal liefdesliedjies geskryf en gesing het. Kupido het in 1981 saam met die sangeres Cora Marie begin optree. Sy grootste treffer, Was Ek Maar 'n Digter, was so gewild dat die plaat goud was voor dit op die rakke beskikbaar was. In 1982 was die liedjie die enigste Afrikaanse lied op die destydse Springbokradio se top-20-treffersparade.
In 1983 is Kupido en Cora Marie se duet plaat Country in Harmonie vrygestel. Plaat na plaat het gevolg, met meeste van die oorspronklike Afrikaanse liedjies uit Kupido se eie pen. Hulle het vir 11 jaar saamgewerk tot Cora se afsterwe in 1994.
Kupido se talent as liedjieskrywer is oral bekend[verwysing benodig] en hy het groot treffers vir sangers soos Cora Marie, Johan Stemmet en Laurika Rauch geskryf.
Kupido het in 1997 die groep Quattro begin saam met sy broer Alan Ladd en sy susters Cleo en Angela.[1]
Kupido het 'n gospelalbum U Regte Weë in 2009 uitgereik.
In 2012 deel hy sy herinneringe oor wyle Cora Marie in die biografie "Gee Haar 'n Roos-Die Lewensverhaal van Cora Marie" met die skrywer Shaun Mynhardt. Hy is op Maandagoggend, 22 Februarie 2016 in sy slaap oorlede aan hartversaking in Middelburg tydens 'n besoek aan sy suster. Hy was 62 jaar oud.[2] Sy begrafnis het plaasgevind op die plaas Karibuni, distrik Zeerust, Noordwes, op Vrydag, 26 Februarie 2016.
Diskografie[wysig | wysig bron]
- U Regte Weë, FANTASIA
- Terug uit Afrika, FANTASIA
- Die Wessels Familie (in harmonie)
- Deur Die Bloed Gebind, FANTASIA
- Heart And Soul Of Kupido, CRESCENDO
- Was Ek Maar 'n Digter, PANORAMA
- Dis Kersfees, Lui die Klokke (Kersfeesalbum saam met Jurie Els, Cleo, Sonja Herholdt Simeon Hamman en Mike & Eileen),1996 BMG (nou Sony)
- Liefde Sal Oorwin
- Country in Harmonie, saam met Cora Marie, 1983 CBS INC/GRAMAPHONE CO/PANORAMA
- 50 – 50 LP, saam met Cora Marie, CBS
- Warm Country Hart / Jy Is Hier By My 7, 1985 PANORAMA
- Voorspoedige Lewensjaar / Min Dae 7, saam met Cora Marie, 1984 PANORAMA
- Die Klokkespel, saam met Laurika Rauch, Johan Stemmet en Cora Marie, 1983
- Was Ek Maar ´n Digter / Vanaand Verlang Ek 7, 1982 PANORAMA
Sien ook[wysig | wysig bron]
Bron[wysig | wysig bron]
- ( Pretorius, Danie C. 1998. Musieksterre van gister en vandag. Pretoria: J.P. van dr Walt. )
|
<urn:uuid:eeb9672f-b053-4e1f-8f10-72aadc1a3b98>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kupido_(sanger)
|
2019-07-21T17:23:02Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527089.77/warc/CC-MAIN-20190721164644-20190721190644-00474.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999979
| false
|
Bharatiya Janata Party
Bharatiya Janata Party भारतीय जनता पार्टी | |
BJP | |
Simbool van die BJP | |
Simbool van die BJP
Leier | Narendra Modi |
---|---|
Gestig | 6 April 1980 |
Voorafgegaan deur | Bharatiya Jana Sangh Janata Party |
Nuusbrief | Kamal Sandesh |
Hoofkwartier | 11 Ashoka Road, Nieu-Delhi 110001 |
Jeugvleuel | BJP Kisan Morcha |
Ideologie | Hindutva[1] Hindoe-nasionalisme[2] Integrale humanisme Konserwatisme[3] Nasionale konserwatisme[4] Sosiale konserwatisme[5] Ekonomiese nasionalisme[6] Regse populisme[7][8] |
Nasionale affiliasie | National Democratic Alliance (NDA) |
Internasionale affiliasie | Internasionale Demokratiese Unie[9] Asiatiese Pasifiese Demokratiese Unie[10] |
Amptelike kleure | Saffraan |
Webblad | www.bjp.org |
Die Bharatiya Janata Party (Hindi: भारतीय जनता पार्टी bhāratīya janatā pārṭī [bʱaːrət̪iːjə dʒənət̪aː paːrʈiː] , vertaling: "Indiese Volksparty", afk. BJP) is een van die twee groot partye in die Indiese politieke stelsel (die ander is die Indian National Congress). Vanaf 2015, ten opsigte van verteenwoordiging in die nasionale parlement en die staat wetgewers, is dit die land se grootste politieke party, en ten opsigte van die primêre lidmaatskap, is dit die grootste politieke party ter wêreld. Die BJP is 'n regse konserwatiewe party, met 'n ideologiese en organisatoriese verhouding met die Hindoe-nasionalistiese Rashtriya Swayamsevak Sangh.
Verwysings[wysig | wysig bron]
- ( ) "BJP stands by Hindutva ideals: Venkaiah Naidu". The Hindu. 23 Maart 2012.
- ( ) "Is Modi's India Safe for Muslims?". Foreign Policy. 26 Junie 2015.
- ( ) "Conservative party wins big in India election". Los Angeles Times. 16 Mei 2014.
- ( Bonikowska, Monika (2014). “ ) India After The Elections” (6).
- ( Taylor, McComas (2016). Seven Days of Nectar: Contemporary Oral Performance of the Bhagavatapurana. Oxford University Press. p. 197. )
- ( Kale, Sunila (2014). Electrifying India: Regional Political Economies of Development. Stanford University Press. p. 94. )
- ( Rao Jr., Parsa Venkateshwar (18 Januarie 2016). ) "Modi's right-wing populism". Daily News and Analysis. Besoek op 29 Junie 2017.
- ( Wodak, Ruth (2013). Right-Wing Populism in Europe: Politics and Discourse. A&C Black. p. 23. )
- ( Pillalamarri, Akhilesh. ) "India's Bharatiya Janata Party Joins Union of International Conservative Parties — The Diplomat". The Diplomat.
- ( ) "International Democrat Union » Asia Pacific Democrat Union (APDU)". International Democrat Union.
|
<urn:uuid:0958363e-c1b6-481a-84f9-0f649045036d>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bharatiya_Janata_Party
|
2019-07-24T06:59:59Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195531106.93/warc/CC-MAIN-20190724061728-20190724083728-00234.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.894267
| false
|
Sjabloon:Periode begin
Jump to navigation
Jump to search
Redigeerders kan eksperimenteer in hierdie sjabloon se sandput (skep | spieël) en toetsgevalle (skep) blaaie. Plaas asseblief kategorieë op die /doc-subbladsy. Subbladsye vir die sjabloon. |
Sjablone op geologiese tydperke se data te onttrek:
- {{periode strek}}
- {{volgende periode}}
- {{periode kleur}}
|
<urn:uuid:9a1d3f5d-43c6-4cac-af5e-3b58d39b3659>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Sjabloon:Periode_begin
|
2019-07-18T00:59:26Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00018.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.988364
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Jacob Roggeveen" skakel
←
Jacob Roggeveen
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Jacob Roggeveen
:
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
5 April
(
← skakels
wysig
)
Frans-Polinesië
(
← skakels
wysig
)
Paaseiland
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Burgert Behr/Ander lande
(
← skakels
wysig
)
Rapa Nui-mitologie
(
← skakels
wysig
)
Rapa Nui-volk
(
← skakels
wysig
)
Bora Bora
(
← skakels
wysig
)
Tuamotu-argipel
(
← skakels
wysig
)
Maupiti
(
← skakels
wysig
)
Bespreking:Jacob Roggeveen
(
← skakels
wysig
)
Ontdekkingsreise
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Jacob_Roggeveen
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:0cfc3559-316f-4f80-97b8-e7feddb551b5>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Jacob_Roggeveen
|
2019-07-21T17:19:06Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527089.77/warc/CC-MAIN-20190721164644-20190721190644-00498.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.997135
| false
|
Kategorie:Sterftes in die 1010's
Jump to navigation
Jump to search
Subkategorieë
Hierdie kategorie bevat die volgende 7 subkategorië, uit 'n totaal van 7.
Hierdie kategorie bevat die volgende 7 subkategorië, uit 'n totaal van 7.
|
<urn:uuid:973fcbd9-dae4-497d-a37d-dc0a1230cf3e>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Sterftes_in_die_1010%27s
|
2019-07-18T01:36:48Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00042.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.995331
| false
|
729
Jump to navigation
Jump to search
729 |
◄ | 7de eeu | ◄8ste eeu► | 9de eeu | ► |
Dae | Eeue | Geskiedenis | Geskiedenisportaal |
Sien ook: Kategorie:729 |
Kalenders | |
Die jaar 729 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Dinsdag begin het. Dit was die 29ste jaar van die 8ste eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Gebeure[wysig | wysig bron]
- Khun Borom word koning van Nan Chao. (waarskynlike datum)
|
<urn:uuid:d6d5e270-5302-4843-90ac-faafa6edfb44>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/729
|
2019-07-20T12:16:24Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526508.29/warc/CC-MAIN-20190720111631-20190720133631-00362.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999952
| false
|
If This Is a Man
If This Is a Man (Italiaans: "Se questo è un uomo"[1] is 'n memoir deur die Italiaanse oorlewende (en skrywer) van die Auschwitz kampe, Primo Levi, wat in 1947 gepubliseer was. Dit beskryf sy arrestasie as 'n lid van die Italiaanse Weerstandsbeweging gedurende die Tweede Wêreldoorlog , en sy gevolglike gevangesetting in die Auschwitz-konsentrasiekamp (waarvan die Monowitz-konsentrasiekamp deel van was) vanaf Februarie 1944 totdat die kamp bevry was op 27 Januarie 1945.
Verwysings[wysig | wysig bron]
- "se". DiPI Online - Dizionario di Pronuncia Italiana. Besoek op 30 November 2018.
|
<urn:uuid:835c0c6c-f8de-48a5-8d31-079d3c9912ce>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/If_This_Is_a_Man
|
2019-07-20T12:07:36Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526508.29/warc/CC-MAIN-20190720111631-20190720133631-00362.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999854
| false
|
Hulp
Kategorie:Organiese minerale
in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation
Jump to search
Wetenskap
→
Natuurwetenskap
→
Chemie
→
Chemiese stowwe
Alles
→
Natuur
→
Natuurlike hulpbronne
(...)
→
Natuurwetenskap
→
Geologie
(...)
→
Natuurwetenskap
→
Natuurkunde
}
→
Mineralogie
}
→
Minerale
→
Organiese minerale
Bladsye in kategorie "Organiese minerale"
Die volgende 3 bladsye is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 3.
A
Antrasiet
B
Bruinkool
W
Whewelliet
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategorie:Organiese_minerale&oldid=1676419
"
Kategorie
:
Minerale
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Kategorie
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Druk/eksporteer
Skep boek
Laai af as PDF
Drukbare weergawe
Gereedskap
Skakels hierheen
Verwante veranderings
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Wikidata-item
Ander tale
العربية
Беларуская
Bosanski
Català
Čeština
Deutsch
English
Español
Euskara
فارسی
Français
Magyar
Հայերեն
Ido
Italiano
日本語
ქართული
Қазақша
Kurdî
Latina
Latviešu
Македонски
Norsk nynorsk
Português
Română
Русский
Scots
Slovenčina
Slovenščina
தமிழ்
Türkçe
Українська
Wysig skakels
Die bladsy is laas op 9 Junie 2018 om 13:38 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:3d70eef4-ba98-4002-82e9-d4d7d73c3045>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Organiese_minerale
|
2019-07-20T12:21:29Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526508.29/warc/CC-MAIN-20190720111631-20190720133631-00362.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.997237
| false
|
SV Roßbach/Wied
Volledige naam | Sport-Verein Roßbach/Wied e.V. 1968 |
Bynaam | |
Stigtingsdatum | 1968 |
Tuisveld | Sportplatz in der Au, Roßbach |
Kapasiteit | 2 000 |
Kompetisie | Oberliga Suidwes |
SV Roßbach/Wied is 'n sportklub uit Roßbach in die deelstaat Rynland-Palts in Duitsland, veral bekend vir sy sokkerafdeling. Behalwe sokker, het die klub ook afdelings vir tafeltennis en dames-fiksheid.
Die klub is in 1968 gestig as opvolger van SpVgg Breitscheid-Roßbach, wat 5 jaar tevore ontbind het. SpVgg Breitscheid-Roßbach is weer gestig in 1958, nadat die vorige sportklub in Roßbach, DJK Roßbach (gestig in 1928), reeds in 1938 ontbind het. In 1988 het die klub met SV Verscheid as Spielgemeinschaft Roßbach/Verscheid saamgesmelt. Die assosiasie het egter in 2006 tot 'n einde gekom met die twee klubs wat weer elkeen hulle eie gang gaan onder hulle oorspronklike name.
Die klub speel sy tuiswedstryde op die Sportplatz in der Au in Roßbach, maar groot wedstryde word op die Stadion an der Kirmeswiese (kapasiteit 8 500) in die nabygeleë stad Neuwied gespeel.
Onlangse ligaposisionering[wysig | wysig bron]
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
Oberliga Suidwes 2007/08-seisoen | |
Eintracht Bad Kreuznach - SV Roßbach/Wied - FV Engers 07 - FSV Mainz 05 II - SC Hauenstein - |
|
<urn:uuid:bd15fa67-4085-41b6-b896-221fbf22f900>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/SV_Ro%C3%9Fbach/Wied
|
2019-07-20T11:43:27Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526508.29/warc/CC-MAIN-20190720111631-20190720133631-00362.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999489
| false
|
Bloubekeend
Bloubekeend | ||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Bewaringstatus | ||||||||||||||||
Wetenskaplike klassifikasie | ||||||||||||||||
Binomiale naam | ||||||||||||||||
Oxyura maccoa (Eyton, 1838) |
Inhoud
Identifikasie[wysig | wysig bron]
Die vroulike eend het nie 'n blou snawel nie, en is donkerbruin van kleur met 'n vaal streep op die wang.
Habitat[wysig | wysig bron]
Stil waterareas.
Broeigewoontes[wysig | wysig bron]
Die bloubekeend wat opvallend diep in die water lê, se nes word tussen riete gebou. Daar is 4-12 eiers, wat besonder groot is vir so 'n klein eendsoort.
Verspreiding[wysig | wysig bron]
Ander name[wysig | wysig bron]
- Duitse naam: Afrikanische Ruderente
- Engelse naam: Maccoa Duck
- Wetenskaplike naam: Oxyura maccoa
- Ou Afrikaanse sinoniem: Makou-eend (Oxyura punctata)
Sien ook[wysig | wysig bron]
- Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
- Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
- Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name
Bronne[wysig | wysig bron]
- Newman se Voëls van Suider-Afrika
- Sasol Voëls van Suider-Afrika. Struik Nature. Vierde Uitgawe 2011. ISBN 978-1-77007-926-7
- KENNIS, vol 14, 1980, bl. 2898-2899, ISBN 0 7981 0836 3
|
<urn:uuid:bdc7cc7a-ad39-47d9-b123-d7e24924862d>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bloubekeend
|
2019-07-24T06:59:34Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195531106.93/warc/CC-MAIN-20190724061728-20190724083728-00282.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.994315
| false
|
Paula Patton
Jump to navigation
Jump to search
Paula Patton | |
Geboortenaam | Paula Maxine Patton |
---|---|
Geboorte | 5 Desember 1975 |
Nasionaliteit | Amerikaans |
Kinders | 1 |
Beroep(e) | Aktrise en vervaardiger |
Aktiewe jare | 2004–nou |
Internet-rolprentdatabasis-profiel |
Paula Patton (gebore 5 Desember 1975) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Deja Vu (2006), Precious (2009), Mission: Impossible - Ghost Protocol (2011), en Warcraft (2016).
Inhoud
Filmografie[wysig | wysig bron]
Rolprente[wysig | wysig bron]
- 2006: Deja Vu
- 2006: Idlewild
- 2008: Mirrors
- 2008: Swing Vote
- 2009: Precious
- 2010: Just Wright
- 2011: Mission: Impossible - Ghost Protocol
- 2011: Jumping the Broom
- 2013: Baggage Claim
- 2013: 2 Guns
- 2016: Warcraft
- 2016: The Do-Over
- 2016: The Perfect Match
- 2018: Traffik
- Four Kids and It
Televisiereekse[wysig | wysig bron]
- 2016: People's List
- 2017: Somewhere Between
Televisierolprente[wysig | wysig bron]
- 2015: Runner
- 2016: Red, White and Bootsy
Video's[wysig | wysig bron]
- 2009: Swing Vote: Inside the Campaign - The Politics of Production
- 2010: A Precious Ensemble
- 2014: About Last Night: An Un-Romantic Comedy
|
<urn:uuid:0df23b99-61f0-4169-b879-199aaa351986>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Paula_Patton
|
2019-07-24T07:12:23Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195531106.93/warc/CC-MAIN-20190724061728-20190724083728-00282.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.926274
| false
|
Spel Dress 'n Mannequin
In hierdie spel jy het die pop om aan te trek. Jy het baie klere en bykomstighede vir jou persoonlike model. Het pret dressing up jou model as jy wil.Kontrole.
Verwante speletjies
|
<urn:uuid:8985fa32-3321-48ba-bb2a-29dcfd1b3aaf>
|
CC-MAIN-2019-30
|
http://www.barbieplaza.com/af-za/dress-barbie/spel-dress-n-mannequin.html
|
2019-07-16T19:19:06Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524685.42/warc/CC-MAIN-20190716180842-20190716202842-00466.warc.gz
|
by
|
3.0
|
a_tag
| false
| true
|
{
"abbr": [
"by"
],
"in_footer": [
true
],
"in_head": [
false
],
"location": [
"a_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 1.000007
| false
|
Kategorie:Liedartikels sonder liedskrywers
Hierdie is 'n versteekte kategorie Dit kategoriseer bladsye vir administratiewe doeleindes. Dit vorm nie deel van die ensiklopedie nie. |
This category is for articles about songs where the article is missing the songwriters, because it has not been researched, noted in the relevant article, or available in a reliable source. If the songwriter is never likely to be known (e.g. for historical works), please use Category:Songwriter unknown.
Hierdie kategorie bevat geen bladsye of media nie.
|
<urn:uuid:e7f1ab01-5b02-4afa-bd2e-d6eafc027a70>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Liedartikels_sonder_liedskrywers?from=De
|
2019-07-16T18:38:26Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524685.42/warc/CC-MAIN-20190716180842-20190716202842-00466.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.909397
| false
|
Boerboel
Boerboelreun met stomp stert | |||||||||||||||||||||||
Ander name | South African Mastiff | ||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Oorsprong | Suid-Afrika | ||||||||||||||||||||||
Hond (Canis lupus familiaris) |
'n Boerboel is 'n Suid-Afrikaanse hond wat spesifiek vir waghonddoeleindes geteël is. Die honde is geskiedkundig aangehou vir beskerming teen aanvalle van wilde diere.
Inhoud
Rasgeskiedenis[wysig | wysig bron]
Boerboelle is die enigste honde wat uitsluitlik in Suid-Afrika geteel is as waghonde. Dit word algemeen aanvaar dat die ras se oorsprong 'n kruis is tussen inheemse honde uit Afrika en spesies wat ingevoer is tydens die Europese vestiging in die Kaap.[1] De Beers het in 1928 bullmastiff honde ingevoer om die myne te bewaak, welke ras ook gekruis was met boerboelle. [1]
Voorkoms en karaktereinskappe[wysig | wysig bron]
Die boerboel is ’n groot hond met 'n indrukwekkende en ontsaglike, kragtige voorkoms. Die hond het 'n prominente en goed ontwikkelde spierstelsel met veerkragtige beweging. Die vel is dik, los met matige plooie op die voorkop. Die pels is kort en glad, met ’n digte haarbedekking oor die hele hond. Die erkende kleure is alle skakerings van geel, bruin, briekwa, of swart.
Die boerboel se kop is kort, breed, diep, blokkig en gespierd en met goed gevulde wange en kan swart gemaskerd wees.
Die mees gesogde karaktereienskap is die boerboel se getrouheid en gewilligheid om sy familie te beskerm (beskermingsdrang) as gevaar dreig. Ander eienskappe is gehoorsaamheid en intelligensie, met 'n selfversekerde en vreeslose houding.
Beperkings in die res van die wêreld[wysig | wysig bron]
- In 2002 het Roemenië die invoer van die Boerboel verbied en die eienaarskap van die hond beperk.[3]
- In 2010 is die Boerboel verban in Denemarke omdat dit 'n veghond sou wees.[4]
- In 2011 het Rusland die Boerboel as 'n besonder gevaarlike ras aangewys, onderhewig aan verpligte registrasie en sertifisering.[5]
- Die Oekraïne het die Boerboel as 'n gevaarlike hond geklassifiseer, onderworpe aan verpligte mikroskyfie, muilband en siviele aanspreeklikheidsversekering.[6]
- Boerboele word ook verbied of beperk in
- Frankryk[7]
- Fairfield, Iowa[8]
- Maleisië[9]
- Katar[10]
- Genève, Switzerland[11]
- Mauritius[12]
- Bermuda[13]
- Singapoer—bestaande honde moet aanspreeklikheidsversekering van ten minste $100,000 hê, sterilisasie, mikroskyfie em muilband.[14]
- Denemarke—boerboele moet te alle tye gemuilband en aan 'n leiband in die openbaar wees.
- Romenië—beperkings op eienaars (ouderdom bo 18, en moet fisies en geestelik geskik wees om 'n boerboel aan te hou).
- Tunisië [15]
- Faroëreilande [16]
- Turks- en Caicoseilande[17]
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
Wikimedia Commons bevat media in verband met Boerboel. |
- World Wide Boerboels
- Boerboel International
- Boerboels UK
- The UK Boerboel Club
- SABBA USA
- SABBA/SABT
- Kennel Union of South Africa
- Boerboel Breeders Australia
- Russian Boerboel Site
- Russian Boerboel Board
- The Norwegian Boerboel Assosiation
Verwysings[wysig | wysig bron]
- "Breed standard (Appendix A)" (PDF). Sabt.co.za. Besoek op 2012-09-18.
- "Boerboel International". Boerboelinternational.eu. Besoek op 2012-09-18.
- "List of Banned Dogs by Countries". petolog.com. Besoek op 2015-07-28.
- Ritzau /Nyheder, Mette Pedersen (2011-01-19). "Ekstra Bladet - 13 kamphunde forbydes". Ekstrabladet.dk. Besoek op 2012-09-18.
- https://petolog.com/articles/banned-dogs?CODE=banned-dogs#russia/
- "List of Banned Dogs by Countries". petolog.com. Besoek op 2015-08-03.
- "Pet Breeds unable to travel in Europe". www.viajedemascotas.com. Besoek op 2015-08-03.
- "U.S. List of Banned Breeds". www.terrificpets.com. Besoek op 2015-08-03.
- Moore, Caitlin. "Moving Pets to Malaysia: Importing Pets to Sabah and Sarawak | PetRelocation.com". Besoek op 2015-08-03.
- "Importing a cat or dog - Doha Family - Autumn 2014". www.dohafamily.com. Besoek op 2015-08-03.
- "Banned Dog Breeds in Switzerland - Documents". Besoek op 2015-08-03.
- "Mauritius Pet Passport - Current Dog and Cat Import Requirements". www.pettravel.com. Besoek op 2015-08-03.
- "Banned, restricted dogs breed reminder |The Royal Gazette:Bermuda News". Besoek op 2015-08-03.
- "List of Banned Dogs by Countries". petolog.com. Besoek op 2015-08-03.
- "IATA - Tunisia Customs, Currency & Airport Tax regulations details". www.iatatravelcentre.com. Besoek op 2015-08-03.
- "It is prohibited to import the following dogbreeds to the Faroe Islands" (PDF).[dooie skakel]
- "Turks Caicos Pet Passport - Current Dog and Cat Import Requirements". www.pettravel.com. Besoek op 2015-08-03.
|
<urn:uuid:df2ae159-965a-4a70-aa7e-68e2cdd75bc1>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Boerboel
|
2019-07-18T00:54:05Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00066.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.995872
| false
|
John X. Merriman
John Xavier Merriman | |
John X. Merriman | |
Eerste Minister van die Kaapkolonie
Ampstermyn 3 Februarie 1908 – 31 Mei 1910 | |
Voorafgegaan deur | Leander Starr Jameson |
---|---|
Opgevolg deur | Louis Botha |
Persoonlike besonderhede
Gebore | 15 Maart 1841 Street, Somerset, Verenigde Koninkryk |
Sterf | 1 Augustus 1926 |
Politieke party | Suid-Afrikaanse Party |
Eggenoot/eggenote | Agnes Vintcent |
Vroeë lewe[wysig | wysig bron]
Hy is in Street, Somerset, Engeland gebore. Sy ouers was Nathaniel James Merriman, hulpprediker van die Street-gemeente en later die derde biskop van Grahamstad, en Julia Merriman (née Potter). Hy het in 1849 (op die ouderdom van agt jaar) saam met sy ouers na die Kaapkolonie geëmigreer. Hy het by die Diocesan College (Biskoppe) in Rondebosch, Kaapstad, en later by Radley College in Engeland opleiding ontvang. Hy is in 1861 terug na Suid-Afrika, waar hy geboer het.
Politieke loopbaan[wysig | wysig bron]
Nadat hy as boer en landmeter gewerk het, het hy in 1869 die politiek betree. In hierdie stadium was die Kaapsekolonie besig om oor te beweeg na verteenwoordigende regering toe. Hy het eers die kiesafdeling Namakwaland, toe Wodehouse en uiteindelik Victoria-Wes verteenwoordig. Nadat verantwoordelike regering in 1872 aan die Kolonie toegestaan is, het hy vanaf 1875 tot 1878 gedien in die kabinet van die eerste Eerste Minister, sir John Molteno, en later in dié van sir Thomas Scanlen, vanaf 1881 tot 1884. Hy was Tesourier-Generaal onder Cecil John Rhodes vanaf 1890 tot 1893, maar het sy goeie verhouding met Rhodes na die Jameson-inval in Desember 1895 beëindig.
Daarna het hy 'n teenstander van die mynboubelange en Britse imperialisme in Suider-Afrika geword. Hierdie standpunt het vir hom die simpatie en samewerking van Onze Jan Hofmeyr se Afrikanerbond gewen. Hy was 'n lid van die Kaapse kommissie van ondersoek na die Jameson-inval, en was verantwoordelik vir die opstel van die kommissie se verslag. Hy het weer as Tesourier-Generaal van die Kaap gedien onder W.P. Schreiner vanaf 1898 tot 1900. Hy het onsuksesvol probeer om die Tweede Vryheidsoorlog te keer.
In 1908 het sy South African Party saam met die Afrikanerbond beheer van die Kaapse Wetgewende Vergadering verkry, en hy het as eerste minister van die Kaapkolonie gedien van 1908 tot en met Uniewording op 31 Mei 1910.
Hy was 'n vooraanstaande figuur in die Nasionale Konvensie wat die Unie tot stand gebring het, en was 'n moontlike keuse vir die amp van eerste minister van die nuwe unie. Lord Gladstone, die eerste goewerneur-generaal, het egter vir die Afrikanerstaatsman genl. Louis Botha gevra om 'n regering te vorm. Merriman het 'n aanbod van 'n pos in die eerste Uniekabinet van die hand gewys.
Hy het voortgegaan om te dien in die Parlement van Suid-Afrika, waar hy eers die kiesafdeling van Victoria-Wes en toe Stellenbosch verteenwoordig het. Hy het 'n lewendige briefwisseling met Jan Christiaan Smuts voortgehou, waarin hy hom herhaaldelik gewaarsku het van die risiko van rebellie en burgeroorlog tussen die gemeenskap van Britse herkoms en die Afrikaners, wat opspraak gemaak het teen die Suid-Afrikaanse samewerking met Groot-Brittanje teen Duitsland in die Eerste Wêreldoorlog, veral die Suid-Afrikaanse inval van Duits Suidwes-Afrika, tans Namibië. Hy was een van slegs 'n paar parlementslede wat die Native Land Act van 1913 teengestaan het, wat drasties die landeienaarskap deur die inheemse bevolking beperk het.
Persoonlike Lewe[wysig | wysig bron]
In 1874 is hy met Agnes Vintcent, dogter van mnr. L. Vintcent, 'n lid van die Kaapse Wetgewende Raad, getroud. In 1892 het hy 'n plaas gekoop, wat later Rustenberg Wines geword het. Rustenberg Wines het hom later vereer deur 'n wynsoort na hom te vernoem.
Hy is in 1926 in die ouderdom van 85 op Stellenbosch, Suid-Afrika, oorlede.
Bronne[wysig | wysig bron]
- The life of John Xavier Merriman /Perceval Maitland Laurence. London : Constable & Co, 1930
- Hierdie artikel is oorspronklik vertaal uit die Engelse Wikipedia
|
<urn:uuid:03b076a9-13fb-4f08-af4d-66f6586ffd66>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/John_X._Merriman
|
2019-07-18T00:59:14Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00066.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.99998
| false
|
Leonid Brezjnef
Leonid Brezjnef | |
Leonid Brezjnef in 1973. | |
Algemene Sekretaris van die Kommunistiese Party van die Sowjetunie
Ampstermyn 14 Oktober 1964 – 10 November 1982 | |
Voorafgegaan deur | Nikita Chroesjtsjof |
---|---|
Opgevolg deur | Joeri Andropof |
1ste Voorsitter van die Opperste Sowjet van die Sowjetunie
Ampstermyn 16 Junie 1977 – 10 November 1982 | |
Voorafgegaan deur | Nikolai Podgorni |
Opgevolg deur | Joeri Andropof |
Ampstermyn 7 Mei 1960 – 15 Julie 1964 | |
Voorafgegaan deur | Kliment Worosjilof |
Opgevolg deur | Anastas Mikojan |
1ste Voorsitter van die Buro van die Sentrale Komitee van die Russiese SFSR
Ampstermyn 16 November 1964 – 8 April 1966 | |
Vise | Andrei Kirilenko |
Voorafgegaan deur | Nikita Chroesjtsjof |
Opgevolg deur | Geen — pos afgeskaf |
Volwaardige lid van die Politburo
Ampstermyn 22 Junie 1963 – 10 November 1982 | |
Ampstermyn 27 Februarie 1956 – 16 Junie 1960 | |
Ampstermyn 16 Oktober 1952 – 5 Maart 1953 | |
Lid van die Sekretariaat
Ampstermyn 29 Junie 1957 – 10 November 1982 | |
Kandidaat-lid van die Politburo
Ampstermyn 27 Februarie 1956 – 29 Junie 1957 | |
Ampstermyn 16 Oktober 1952 – 5 Maart 1953 | |
Persoonlike besonderhede
Gebore | 19 Desember 1906 Dnjeprodsersjinsk, Russiese Ryk |
Sterf | 10 November 1982 Moskou, RSFS, Sowjetunie |
Politieke party | Kommunistiese Party van die Sowjetunie |
Eggenoot/eggenote | Wiktoria Brezjnewa |
Kind(ers) | Galina Brezjnewa Joeri Brezjnef |
Professie | Metallurgiese ingenieur staatsamptenaar |
Religie | Ateïs |
Handtekening | |
Militêre Diens
Lojaliteit | Sowjetunie |
Diens/Tak | Rooi Leër |
Jare in diens | 1941–1946 |
Rang | Generaal-majoor Maarskalk |
Eenheid | Sowjet-troepe |
Oorloë/Veldslae | Tweede Wêreldoorlog |
Toekennings | (4) (8) |
Leonid Iljitsj Brezjnef (Russies: Леонид Ильич Брежнев; Oekraïens: Леонід Ілліч Брежнєв; 19 Desember 1906 – 10 November 1982) was ’n politikus van die Sowjetunie en sekretaris-generaal van die land se Kommunistiese Party. Hy was ná Nikita Chroesjtsjof, van 1964 tot 1982, leier van die Sowjetunie.[1]
Inhoud
Vroeë jare[wysig | wysig bron]
Brezjnef was Russies, maar is in die Oekraïne gebore. Hy het hom in metallurgie bekwaam, asook in ideologiese teorie. Hy het vinnig opgang gemaak in die partyhiëragie. Tydens die Tweede Wêreldoorlog het hy ’n generaal in die weermag geword.
Leier[wysig | wysig bron]
Tydens Chroesjtsjof se bewind het Brezjnef taamlik op die agtergrond gebly. Toe dit tydens die Kubaanse missielkrisis duidelik word dat Chroesjtsjof besig is om sy steun onder die topbestuur van die party te verloor, het Brezjnef sy kans waargeneem en na vore getree as ’n sterk leier.
Tydens sy bewind het hy gestreef na die konsolidasie van die Sowjet-mag in die binne- en buiteland, hoewel hy nie baie aandag aan die ekonomiese basis van die land gegee het nie. Hy het wel die groot olie- en gasvoorrade van Wes-Siberië laat ontgin. Die weermag is ook in sy tyd versterk en die lande se ruimtevaartprogram uitgebrei. Brezjnef se bewering dat die Sowjetunie die reg het om in te gryp wanneer ’n sosialistiese land deur kapitalisme bedreig word, het bekend geword as die Brezjnef-leerstelling. In ’n poging om die wapenwedloop te verslap, het die Sowjetunie en die VSA ’n reeks verdrae gesluit, maar agter die skerms het die Sowjetunie voortdurend gestreef na meer invloed in Afrika, die Midde-Ooste en Asië.
In 1979 het die Sowjetunie sy buurland Afganistan binnegeval toe dit lyk of die land ná ’n bewindsoorname uit die Sowjet-invloedsfeer sou ontsnap. Hy het ook die Oos-Europese lande agter die sogenaamde Ystergordyn in ’n stewige greep gehou, soos blyk uit die hardhandige onderdrukking van die Praagse lente in 1968 in Tsjeggo-Slowakye. Op sy bevel het die Kommunistiese Party in Pole ook dié land se oproep om meer vryheid onderdruk.
Hoogtepunt[wysig | wysig bron]
In die 1970's het Brezjnef en die Sowjetunie ’n hoogtepunt bereik wat invloed en prestige betref, veral toe Amerika minder gewild geword het weens die Watergate-skandaal en die Viëtnam-oorlog. President Jimmy Carter het van 1976 af gestreef na groter ontwapening en meer détente, maar hy het min erkenning daarvoor gekry in die res van die wêreld. Van die SALT II-verdrag het ook nie veel gekom nadat die Sowjetunie Afganistan binnegeval het nie.
In die Derde Wêreld het die Sowjetunie op vele plekke invloed gehad by rewolusionêre bevrydingsbewegings, selfs op Amerika se drumpel in Midde- en Suid-Amerika.
Laaste jare[wysig | wysig bron]
Brezjnef se laaste jare was ’n tyd van stagnasie. Hy het min in die openbaar verskyn, selfs by belangrike geleenthede waar hy verwag is. Intussen het die Brezjnef-familie hulself verryk. Kort voor Brezjnef se dood al is sy skoonseun Joeri Michailowitsj Tsjoerbanof in hegtenis geneem vir grootskaalse korrupsie en bedrog. Die diktator was teen daardie tyd nie meer in staat om in te gryp nie.
Brezjnef is in 1982 dood en is opgevolg deur Joeri Andropof.
Toekennings[wysig | wysig bron]
Brezjnef was ’n ydel man. Hy het daarvan gehou om vereer te word en medaljes te ontvang. Op amptelike foto's dra hy 57 medaljes. Op van hulle het hy waarskynlik geen reg gehad nie, soos die kosbare, diamantversierde ster van die Orde van die Oorwinning, ’n medalje wat ná die Tweede Wêreldoorlog aan die elf groot maarskalke en ’n generaal toegeken is. Brezjnef het egter geen groot bydrae gelewer tot die oorwinning oor Duitsland nie. Die toekenning, en ’n paar ander, is ná sy dood teruggetrek.
Verwysings[wysig | wysig bron]
- HAT Taal-en-feitegids, Pearson, Desember 2013, ISBN 978-1-77578-243-8
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
- Bibliografie Brezjnef van die Alsos Digital Library for Nuclear Issues
- Our Course: Peace and Socialism Versameling van Brezjnef se 1973-toesprake
- Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Leonid Brezjnef.
- Hierdie artikel is vertaal uit die Nederlandse Wikipedia
|
<urn:uuid:9e1e3c16-caf6-49e8-8bfc-0cf4a67c3782>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Leonid_Brezjnef
|
2019-07-18T01:41:08Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00066.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999955
| false
|
Hulp
Kategorie:Nedersettings in Gambië
in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation
Jump to search
Wikimedia Commons bevat media in verband met
Nedersettings in Gambië
.
Bladsye in kategorie "Nedersettings in Gambië"
Die volgende 2 bladsye is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 2.
B
Banjul
S
Serrekunda
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategorie:Nedersettings_in_Gambië&oldid=1150470
"
Kategorieë
:
Geografie van Gambië
Nedersettings
Versteekte kategorie:
Commons-kategorie met plaaslike skakel anders as op Wikidata
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Kategorie
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Ander projekte
Wikimedia Commons
Druk/eksporteer
Skep boek
Laai af as PDF
Drukbare weergawe
Gereedskap
Skakels hierheen
Verwante veranderings
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Wikidata-item
Ander tale
العربية
Azərbaycanca
Български
English
Esperanto
Español
Frysk
Հայերեն
Bahasa Indonesia
Italiano
Latina
Македонски
Nederlands
Português
Русский
Türkçe
Українська
اردو
Vepsän kel’
Tiếng Việt
Wysig skakels
Die bladsy is laas op 16 Maart 2013 om 08:43 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:3b6e8c0a-88ff-4704-ae40-37b644fe9ed3>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Nedersettings_in_Gambi%C3%AB
|
2019-07-21T18:04:08Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527089.77/warc/CC-MAIN-20190721164644-20190721190644-00546.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.996734
| false
|
Kategorie:Sport in Suid-Afrika
Jump to navigation
Jump to search
Wikimedia Commons bevat media in verband met Sport in Suid-Afrika. |
Subkategorieë
Hierdie kategorie bevat die volgende 9 subkategorië, uit 'n totaal van 9.
B
-
K
-
M
-
R
-
Bladsye in kategorie "Sport in Suid-Afrika"
Die volgende 11 bladsye is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 11.
|
<urn:uuid:332b5c88-9173-4268-bf9f-654bd42485f2>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Sport_in_Suid-Afrika
|
2019-07-21T17:49:39Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527089.77/warc/CC-MAIN-20190721164644-20190721190644-00546.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.995801
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Rooidwerg" skakel
←
Rooidwerg
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Rooidwerg
:
Wys (vorige 50 |
volgende 50
) (
20
50
100
250
500
).
Sterrebeeld
(
← skakels
wysig
)
HD 188753
(
← skakels
wysig
)
Swartkolk
(
← skakels
wysig
)
Supernova
(
← skakels
wysig
)
Melkweg
(
← skakels
wysig
)
Lys van grootste sterre
(
← skakels
wysig
)
Ster
(
← skakels
wysig
)
Sterrestelsel
(
← skakels
wysig
)
Heelal
(
← skakels
wysig
)
Hoofreeks
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Burgert Behr/Allerlei
(
← skakels
wysig
)
Sterreswerm
(
← skakels
wysig
)
Dubbelster
(
← skakels
wysig
)
Sjabloon:HR-diagram
(
← skakels
wysig
)
Hertzsprung-Russell-diagram
(
← skakels
wysig
)
Superreus
(
← skakels
wysig
)
Hiperreus
(
← skakels
wysig
)
Helder reus
(
← skakels
wysig
)
Reusester
(
← skakels
wysig
)
Subreusester
(
← skakels
wysig
)
Subdwergster
(
← skakels
wysig
)
Witdwerg
(
← skakels
wysig
)
Bruindwerg
(
← skakels
wysig
)
Ligjaar
(
← skakels
wysig
)
Sterreklassifikasie
(
← skakels
wysig
)
Dwergster
(
← skakels
wysig
)
Sterrepatroon
(
← skakels
wysig
)
Newel
(
← skakels
wysig
)
Neutronster
(
← skakels
wysig
)
Poolster
(
← skakels
wysig
)
Veelvoudige ster
(
← skakels
wysig
)
Veranderlike ster
(
← skakels
wysig
)
Multiversum
(
← skakels
wysig
)
Sterrestelselswerm
(
← skakels
wysig
)
Superswerm
(
← skakels
wysig
)
Superholte
(
← skakels
wysig
)
Messier-katalogus
(
← skakels
wysig
)
Sjabloon:Sterre
(
← skakels
wysig
)
Rooireus
(
← skakels
wysig
)
Bloudwaalster
(
← skakels
wysig
)
Cepheïed
(
← skakels
wysig
)
Geeldwerg
(
← skakels
wysig
)
Pulsar
(
← skakels
wysig
)
Wolf-Rayetster
(
← skakels
wysig
)
Nova
(
← skakels
wysig
)
Bloureus
(
← skakels
wysig
)
RR Lyrae-ster
(
← skakels
wysig
)
X-straaldubbelster
(
← skakels
wysig
)
Upsilon Andromedae
(
← skakels
wysig
)
Sterrestroom
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 |
volgende 50
) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Rooidwerg
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:59fbfeae-f8cc-494d-a8ec-99c68d6efb92>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Rooidwerg
|
2019-07-23T01:24:09Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528635.94/warc/CC-MAIN-20190723002417-20190723024417-00146.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999175
| false
|
Ell & Nikki
Jump to navigation
Jump to search
Ell & Nikki, Eldar & Nigar | ||
---|---|---|
Eldar (links) en Nigar in Bakoe in 2012 | ||
Oorsprong | Bakoe, Azerbeidjan | |
Genre(s) | Pop | |
Aktiewe jare | 2011 – hede | |
Webwerf | http://eldarnigar.eurovisiontalents.com/ | |
Lede | Eldar Qasımov Nigar Camal | |
Musiekportaal |
Ell & Nikki, ook bekend as Eldar & Nigar, is 'n Azerbeidjanse popduo bestaande uit die sangers Eldar Qasımov (alternatiewe spelwyse Eldar Gasimov of Gasimof) en Nigar Jamal.
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
Media
|
<urn:uuid:e85ef693-e213-46b1-8c42-07c8a557f274>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Ell_%26_Nikki
|
2019-07-18T01:34:23Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00090.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.890958
| false
|
Mkuze
(Aangestuur vanaf Mkhuze)
Jump to navigation
Jump to search
Mkuze | |
Mkuze se ligging in KwaZulu-Natal
Koördinate: Koördinate: | |
Land | Suid-Afrika |
---|---|
Provinsie | KwaZulu-Natal |
Distrik | Umkhanyakude |
Munisipaliteit | Jozini |
Regering | |
- Tipe | Plaaslike Munisipaliteit |
Oppervlak[1] | |
- Dorp | 4,96 km² (1,9 vk m) |
Bevolking (2011)[1] | |
- Dorp | 4 414 |
- Digtheid | 890/km² (2 305,1/myl2) |
Rasverdeling (2011)[1] | |
• Blank | 4.5% |
• Indiër/Asiër | 1.1% |
• Kleurling | 0.5% |
• Swart | 92.8% |
• Ander | 1.1% |
Taal (2011)[1] | |
• Zoeloe | 91.2% |
• Engels | 3.1% |
• Ander | 5.7% |
Poskode (strate) | 3965 |
Poskode (posbusse) | 3965 |
Skakelkode(s) | 035 |
Mkuze is 'n klein dorp in noordoostelike KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Die dorp lê sowat 350 km noord van Durban en 50 km van Hluhluwe. Die N2 nasionale pad gaan deur Mkuze. Daar is ook 'n spoorweghalte hier.
Sien ook[wysig | wysig bron]
'n Rooibok in Mkuzewildreservaat.
Verwysings[wysig | wysig bron]
- "Hoofplek Mkuze". Sensus 2011.
|
<urn:uuid:8facfaf1-c462-4ac5-b776-cdd812dc22eb>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Mkhuze
|
2019-07-18T01:27:55Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00090.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.928894
| false
|
Pous Victor II
Pous Victor II | |
---|---|
Geboortenaam | Gebhard Graf von Calw, Tollenstein-Hirschberg |
Pontifikaat begin | 13 April 1055 |
Pontifikaat eindig | 28 Julie 1057 |
Voorganger | Leo IX |
Opvolger | Stefanus IX (X) |
Gebore | ± 1018 Swabe, Duitsland |
Sterf | 28 Julie 1057 Arezzo, Italië |
Ander pouse genaamd Victor |
Biografie[wysig | wysig bron]
Pous Victor II is gebore as Gebhard von Dollnstein-Hirschberg (ook Tollenstein gespel) ongeveer in 1018 in Swabe, Duitsland die seun van baron Harwig von Calw[1] en sy vrou Beliza. Hy was familie van keiser Hendrik III. Op aandrang van 'n ander Gebhard, biskop van Regensburg word hy op 24-jarige leeftyd aangestel as biskop van Eichstätt. Op 13 April 1055 volg hy Pous Leo IX op en regeer tot sy dood op 28 Julie 1057. Hy word opgevolg deur Pous Stefanus IX (X). Die naam ‘Victor’ beteken 'oorwinnaar'.
Pontifikaat[wysig | wysig bron]
In Junie 1055 hou Pous Victor II 'n vergadering met keiser Hendrik III in Florence waarop die selibaat van priesters weereens bevestig word. Op 5 Oktober 1056 sterf Hendrik III in Botfeld en Victor word die beskermheer van die jonge Hendrik IV en die raadgewer van sy moeder, die regentes keiserin Agnes van Poiteau. Pous Victor II gebruik die posisie om die pouslike gesag te versterk en vrede te herstel in die keiserryk. Hy het Frederik, die ab van Monte Casino en broer van Godfried, hertog van Lorraine, 'n kardinaal gemaak. Frederik gaan later vir Victor opvolg as Pous Stefanus IX (X).
Bibliografie[wysig | wysig bron]
- Duff, Eamon (2001). Saints and Sinners: A History of the Popes, Yale University Press. ISBN 0-300-09165-6
- Maxwell-Stuart, P. G. (2002). Chronicle of the Popes: The Reign-by-Reign Record of the Papacy from St. Peter to the Present, Thames & Hudson. ISBN 0-500-01798-0.
- August Sieghardt: Die Grafen von Hirschberg im Altmühltal. Einst Herren von Grögling, Dollnstein und Ottenburg, in: Heimgarten 26 (1955), Nr. 21
- Rudolf Graber: Der Eichstätter Papst Viktor II. (1055–1057), in: Historische Blätter für Stadt und Landkreis Eichstätt 4 (1955), Nr. 7/8
- Bischof Gebhard I. - Papst Viktor II. (1042–1057), in: Eduard Matthäus Werner: Anonymus Haserensis von Eichstätt. Studien zur Biographie im Hochmittelalter, Diss phil. LMU München 1966, S. 92–96
- Brun Appel, Walter Dürig, Andreas Bauch (Herausgeber), Ernst Reiter (Herausgeber): Das „Pontifikale Gundekarianum“: Faksimile-Ausgabe des Codex B 4 im Diözesan-Archiv Eichstätt, Reichert Verlag, ISBN 3-88226-372-5
- Georg Schörner: Das Papst-Viktor-Denkmal im Dom Eichstätts. Meisterwerk der Bildhauerin Johanna Fischl. In: Historische Blätter für Stadt und Landkreis Eichstätt 1985, Nr. 1
- Klaus Kreitmeir: Die Geschichte des Marktes Dollnstein bis zur Säkularisation, in: Dollnstein 600 Jahre Markt, Kipfenberg: Hercynia 1987, S. 58–73, bes. S. 59
- Klaus Kreitmeir: Die Bischöfe von Eichstätt, Eichstätt: Verlag Kirchenzeitung 1992
Verwysings[wysig | wysig bron]
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
- CE Inskrywing in die Catholic Encyclopedia (Engels)
- BBKL Inskrywing (met Literatuurverwysings) in die Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (Duits)
- PTA Inskrywing in "Popes through the Ages" deur J. Brusher S.J. (Engels)
- GM Inskrywing in die Genealogie van die Middeleeue (Duits)
Nota[wysig | wysig bron]
Opvolging[wysig | wysig bron]
Voorafgegaan deur Gezmann |
Biskop van Eichstätt 1042 – 1057 |
Opgevolg deur Gundekar II |
Voorafgegaan deur Leo IX |
Pous (Pontifex Maximus) 1055 – 1057 |
Opgevolg deur Stefanus IX (X) |
|
<urn:uuid:707b8a7e-cb5c-4f92-807e-c0cc3d98abc1>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Pous_Victor_II
|
2019-07-18T01:30:05Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00090.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.951395
| false
|
Sjabloon:CZEru-r
in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation
Jump to search
Tsjeggië
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Sjabloon:CZEru-r&oldid=1219092
"
Kategorie
:
Nasionale rugbyspansjablone
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Sjabloon
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Print/export
Download as PDF
Gereedskap
Skakels hierheen
Verwante veranderings
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Wikidata-item
Ander tale
Nederlands
Wysig skakels
Die bladsy is laas op 30 November 2013 om 07:11 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:6f28fb0e-6808-4e0c-88ac-c2e5dd8bc1ce>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Sjabloon:CZEru-r
|
2019-07-24T07:38:46Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195531106.93/warc/CC-MAIN-20190724061728-20190724083728-00330.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998999
| false
|
Boekbronne
Jump to navigation
Jump to search
Biblioteke
Suid-Afrika:
- Soek die boek in die Nasionale Biblioteek van Suid-Afrika se katalogus
- Soek die boek in die SEALS Konsortium se biblioteek
- Soek die boek in die Universiteit van Suid-Afrika se biblioteek
- Soek die boek in die Universiteit van die Witwatersrand se biblioteek
- Soek die boek in die Kaapse Hoër Onderwys Konsortium se biblioteek
Wêreldwyd:
- Soek die boek deur WorldCat in jou plaaslike biblioteek se katalogus
Boekwinkels
Suid-Afrika:
Ander lande:
|
<urn:uuid:4e4de0b5-2ab3-4215-ab6f-1c23ec856ed6>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Boekbronne/9780826218094
|
2019-07-24T07:12:16Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195531106.93/warc/CC-MAIN-20190724061728-20190724083728-00330.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999935
| false
|
Republiek van die Sewe Verenigde Nederlande
Die Republiek van die Sewe Verenigde Nederlande (Nederlands: Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden) was die republiek wat ontstaan tydens die Nederlandse rewolusie teen Spanje in 1588 tydens die Tagtigjarige Oorlog op die grondgebied van wat nou ongeveer Nederland is. Die republiek het uit die provinsies Holland, Zeeland, Groningen, Utrecht, Friesland, Gelderland en Overijssel bestaan. Drenthe, en vanaf 1648 (Vrede van Münster) sowel as dele van Limburg, Zeeuws-Vlaandere en Brabant het ook aan die Republiek behoort, maar het nie die status van selfstandige provinsie gehad nie. Drenthe het in teenstelling met Zeeuws-Vlaandere, Brabant en Limburg wel oor 'n eie vergadering beskik; die ander drie gebiede is deur die State-Generaal in Den Haag bestuur.[1]
Geskiedenis[wysig | wysig bron]
Voor 1581 het die Lae Lande uit 'n aantal hertogdomme, graafskappe en bisdomme bestaan wat nie almal deel was van die Heilige Romeinse Ryk nie. Die Lae Lande is vandag verdeel tussen Nederland, België, Luxemburg en dele van Frankryk en Duitsland. Die Lae Lande het rofweg ooreengekom met die Sewentien Provinsies gedek deur die Pragmatiese Sanksie van 1549 van Heilige Romeinse Keiser Karel V.
Die sewentien state het deur huwelik, oorlog of verkoopstransaksies almal in die hande van die Habsburg keiser Karel V en sy seun, koning Philip II van Spanje beland. In 1568 het die Nederlande onder leiding van Willem I van Oranje in opstand gekom teen Philip II as gevolg van sy pogings om die gedevoleerde en middeleeuse regeringsstelsels van die provinsies te moderniseer en sentraliseer, hoë belasting, en vervolging van protestante deur die Katolieke Kerk. Dit was die begin van die Tagtigjarige Oorlog.
As gevolg van onderlinge verdeeldheid verdeel die Nederlande in dele wat die opstand steun en dele wat die Spaanse koning (Philipp II) steun. In 1579 teken enkele noordelike dele die Unie van Utrecht, waarin hulle ooreenkom om gesamentlik in opstand te kom teen Spaanse oorheersing. Die Unie van Utrecht word op 26 Julie 1581 (volgens sommige bronne 22 Julie 1581) gevolg deur die Acte van Verlatinghe, waarin die noorde formeel onafhanklikheid verklaar.
Aanvanklik soek die Nederlande buitelandse leiers (Nederlands: landvoogden) om die bestuur op hulle te neem. Die inmenging van die Franse hertog van Anjou en enkele jare later die Engelse graaf van Leicester was egter nie suksesvol nie. Die Republiek besluit om selfstandig te word en hulself te bestuur.
By die Vrede van Münster word die nuwe Republiek amptelik erken as selfstandige nasie. Die Republiek gaan inmiddels 'n Goue Eeu deur en was 'n internasionale supermag op militêre, ekonomiese, kuns, wetenskap en politieke gebied. Die republiek verkry 'n indrukwekkende koloniale ryk.
Die Republiek van die Sewe Verenigde Nederlande verloor, vanaf die tweede helfte van die 17de eeu, geleidelik sy vooraanstaande posisie en speel 'n steeds kleiner rol in die internasionale wêreld. Verskillende duur oorloë en 'n swak ekonomiese beleid dra by tot hierdie posisie. In 1795 val Franse troepe die Republiek binne en stig die Bataafse Republiek. Hiermee kom 'n einde aan die Republiek van die Sewe Verenigde Nederlande. Na die Franse oorheersing word Nederland tot 1830 saam met België 'n monargie.
Sewe?[wysig | wysig bron]
Die Republiek omvat 8 lande en 3 'Generaliteitslande':
- Holland
- Gelre
- Stad en Lande (= Groningen)
- Friesland
- Zeeland
- Overijssel
- Utrecht
- Drenthe
- Staats-Brabant
- Staats-Vlaanderen
- Staats-Limburg
Daar word na die '7 Nederlande' verwys, omdat Drenthe te arm geag word en nie mee kon doen nie. Drenthe was tog nie 'n 'Generaliteitsland' nie en kon sy bestuur self hanteer.
Politiek[wysig | wysig bron]
Die Republiek bestaan uit sewe provinsies of gebiede, wat elk 'n groot mate van vryheid gehad het. Elke provinsie is bestuur deur 'n stadhouer en die Provinciale Staten. In teorie benoem en beheer die Provinciale Staten die stadhouer, in praktyk word die rol van stadhouer gereeld vervul deur lede van die Oranje-familie. Gedurende die bestaan van die Republiek was daar 'n deurlopende stryd tussen die Oranje-gesindes en die Regenten-gesindes.
Elke provinsie het verteenwoordiging in die State-Generaal gehad. Die State Generaal was gesetel in Den Haag en het hulle met landsake gebesig. Ook die bestuur van Drenthe, Brabant en Limburg was 'n taak van die State Generaal.
Gaandeweg ontwikkel die Republiek van 'n konfederasie na 'n federasie, om na die Franse Rewolusie oor te gaan na 'n eenheidstaat en 'n monargie, saam met die Suidelike Nederlande en die prinsbisdom Luik. Na die afskeiding van België ontstaan die moderne Nederland.
Gebruiklike name vir die Republiek van die Verenigde Nederlande:
- Republiek van die Verenigde Nederlande
- Republiek van die Verenigde Provinsies
- Republiek van die Sewe Provinsies
- Republiek van die Sewe Verenigde Nederlande
- Republiek van die Sewe Verenigde Provinsies
Verwysings[wysig | wysig bron]
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
- History of Holland deur George Edmundson
|
<urn:uuid:3f011851-849d-4486-9385-13f150c1ef42>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Republiek_van_die_Sewe_Verenigde_Nederlande
|
2019-07-16T18:37:23Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524685.42/warc/CC-MAIN-20190716180842-20190716202842-00514.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999898
| false
|
Kategorie:Wikipedia-artikels met SELIBR-identifiseerders
Jump to navigation
Jump to search
(vorige bladsy) (volgende bladsy)
Vir meer inligting, sien Wikipedia:Gesagbeheer.
Hierdie is 'n versteekte kategorie Dit kategoriseer bladsye vir administratiewe doeleindes. Dit vorm nie deel van die ensiklopedie nie. |
Bladsye in kategorie "Wikipedia-artikels met SELIBR-identifiseerders"
Die volgende 200 bladsye is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 2 525.
(vorige bladsy) (volgende bladsy)L
- Le Corbusier
- Ursula K. Le Guin
- Jean-Marie Le Pen
- Francois le Vaillant
- Bruce Lee
- Gypsy Rose Lee
- Harper Lee
- Peggy Lee
- Robert E. Lee
- Spike Lee
- Sheridan Le Fanu
- Johann Georg Christian Lehmann
- Gottfried Wilhelm Leibniz
- Janet Leigh
- Stanisław Lem
- Lemmy
- Wladimir Lenin
- John Lennon
- Jay Leno
- Lotte Lenya
- Leo III die Isauriër
- Leo VI van Bisantium
- Leopold I, Heilige Romeinse Keiser
- Leopold II van België
- Leopold II, Heilige Romeinse Keiser
- Leopold III van België
- Michail Lermontof
- Lesbos
- Doris Lessing
- Paul von Lettow-Vorbeck
- Emmanuel Levinas
- James Levine
- Claude Lévi-Strauss
- C.S. Lewis
- Jerry Lewis
- John Frederic Lewis
- Lhasa
- Li Bai
- Liberace
- Libreville
- Hinrich Lichtenstein
- B. H. Liddell Hart
- Jonas Lie
- Sophus Lie
- Trygve Lie
- Justus von Liebig
- Ligurië
- Lilongwe
- Lin Biao
- Charles Lindbergh
- Viveca Lindfors
- Astrid Lindgren
- Carolus Linnaeus
- Hans Ferdinand Linskens
- Lionel Messi
- Joseph Lister
- Alexander Litvinenko
- David Livingstone
- Lobet Gott in seinen Reichen, BWV 11
- John Locke
- Lodewyk IX van Frankryk
- Lodewyk XIII van Frankryk
- Lodewyk XIV van Frankryk
- Lodewyk die Vrome
- Lodewyk II van Italië
- Lodewyk XVI van Frankryk
- Joeri Loezjkof
- Petrus Lombardus
- Michail Lomonosof
- Jack London
- Adolf Loos
- Mary Loos
- Pilar Lorengar
- Lotarius I
- Louis Andriessen
- Louvre
- Bessie Love
- Courtney Love
- Ada Lovelace
- Linda Lovelace
- Myrna Loy
- Lu Xun
- Cywia Lubetkin
- George Lucas
- Matt Lucas
- Luciano Berio
- Lucius Annaeus Seneca
- Lucretius
- Luiz Inácio Lula da Silva
- Patrice Lumumba
- Lusaka
- Martin Luther
- Albert Luthuli
- Witold Lutosławski
- Luxemburg
- Rosa Luxemburg
- John Lydon
- David Lynch
- Jean-François Lyotard
- Léo Delibes
M
- George Macartney
- Ernst Mach
- Niccolò Machiavelli
- Fritz Machlup
- Charles Rennie Mackintosh
- Shirley MacLaine
- Harold Macmillan
- Madagaskar
- Madonna
- Madrid
- Ferdinand Magellaan
- Veronica Maggio
- Albertus Magnus
- Magnus Magnusson
- Naguib Mahfouz
- Gustav Mahler
- Maimonides
- Wladimir Majakofski
- William Makepeace Thackeray
- Maksim Gorki
- Maksimiliaan I
- Maksimiliaan I van Meksiko
- Malcolm (Henry) Arnold
- Maleagi
- Maleisië
- Julius Malema
- Mali
- Malta
- Manchester United
- Nelson Mandela
- Benoît Mandelbrot
- Mando Diao
- Édouard Manet
- Manetho
- Henning Mankell
- Golo Mann
- Thomas Mann
- Karl Mannheim
- Jayne Mansfield
- Andrea Mantegna
- Saadat Hasan Manto
- Mao Zedong
- Diego Maradona
- Guglielmo Marconi
- Marcus Annaeus Seneca
- Margaret Bourke-White
- Margaret Mitchell
- Margrethe I van Denemarke
- Margrethe II van Denemarke
- Maria
- Maria I van Engeland
- Maria I van Skotland
- Maria II van Engeland
- Maria van Boergondië
- Marita van der Vyver
- Markus Aurelius
- Bob Marley
- Marokko
- Daniel Marot
- Abbas Maroufi
- Martialis
- Dean Martin
- George R. R. Martin
- Steve Martin
- Lee Marvin
- Groucho Marx
- Harpo Marx
- Karl Marx
- Mary Renault
- Maryland
- Maseru
- Léonide Massine
- Henri Matisse
- Matsuo Basho
- Matthias (HRR)
- Matthias Claudius
- Guy de Maupassant
- Maurice Ravel
- Mauricius van Bisantium
- Mauritius
- Johan Maurits
- Valerius Maximus
- Maxwell Anderson
- James Clerk Maxwell
- Karl May
- Govan Mbeki
- Thabo Mbeki
- John McCain
- Cormac McCarthy
- Ian McEwan
- Colin McGinn
- Phil McGraw
- Steve McQueen
- Lorenzo de' Medici
- Nikolai Medtner
- Dmitri Medwedef
- Meester Eckhart
- Mehmet II
- Dmitri Mendelejef
- Felix Mendelssohn
|
<urn:uuid:50d5bbba-3f02-4515-b8b7-39724751ccfa>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Wikipedia-artikels_met_SELIBR-identifiseerders?from=Le
|
2019-07-18T01:15:29Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00114.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.69272
| false
|
2019 Belgiese Grand Prix
Jump to navigation
Jump to search
Die artikel beskryf ’n sportgebeurtenis wat in die toekoms gaan plaasvind. Die inligting is moontlik spekulatief en kan vinnig verander soos data beskikbaar raak. |
2019 Formule 1 Belgiese Grand Prix | ||
---|---|---|
Datum | 1 September 2019 | |
Plek | Circuit de Spa-Francorchamps | |
Voorste wegspringplek | ||
Renjaer | ||
Tyd | ||
Vinnigste Rondte | ||
Renjaer | ||
Tyd | ||
Podiumplekke | ||
Inhoud
Bande deur Pirelli beskikbaar gestel[wysig | wysig bron]
- Bande nog nie bevestig teen Junie nie.
Bande vir 'n droë baan | Reënbande | |||
---|---|---|---|---|
Ultrasag |
Supersag |
Sag |
Tussen-in |
Reën |
Oefensessies[wysig | wysig bron]
Vrye oefening[wysig | wysig bron]
Vrye oefening 1 | Pos | No | Renjaer | Vervaardiger | Tyd |
---|---|---|---|---|---|
1 | |||||
2 | |||||
3 | |||||
4 | |||||
5 | |||||
Vrye oefening 2 | Pos | No | Renjaer | Vervaardiger | Tyd |
1 | |||||
2 | |||||
3 | |||||
4 | |||||
5 | |||||
Vrye oefening 3 | Pos | No | Renjaer | Vervaardiger | Tyd |
1 | |||||
2 | |||||
3 | |||||
4 | |||||
5 |
Kwalifisering[wysig | wysig bron]
Pos | No | Renjaer | Vervaardiger | K1 | K2 | K3 | Rooster |
---|
Renuitslag[wysig | wysig bron]
Pos | No | Bestuurder | Span | Rondtes | Tyd | Rooster | Punte |
---|
|
<urn:uuid:bf90defd-a5eb-4a47-85ef-4b0bddb9ef75>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/2019_Belgiese_Grand_Prix
|
2019-07-19T06:06:49Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526064.11/warc/CC-MAIN-20190719053856-20190719075856-00274.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.992902
| false
|
Hulp
Kategorie:Ierse sportlui
in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation
Jump to search
Wikimedia Commons bevat media in verband met
Ierse sportlui
.
Bladsye in kategorie "Ierse sportlui"
Hierdie kategorie bevat slegs die volgende bladsy.
M
Eugene McGee
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategorie:Ierse_sportlui&oldid=2002266
"
Kategorieë
:
Iere
Sportlui
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Kategorie
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Ander projekte
Wikimedia Commons
Druk/eksporteer
Skep boek
Laai af as PDF
Drukbare weergawe
Gereedskap
Skakels hierheen
Verwante veranderings
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Wikidata-item
Ander tale
العربية
تۆرکجه
Беларуская
Беларуская (тарашкевіца)
Български
Català
Čeština
Cymraeg
Dansk
Deutsch
Ελληνικά
English
Esperanto
Español
Eesti
Euskara
فارسی
Suomi
Français
Frysk
Galego
Gaelg
עברית
Hrvatski
Magyar
Bahasa Indonesia
Italiano
日本語
ქართული
한국어
Lietuvių
Latviešu
Македонски
Монгол
Nederlands
Norsk nynorsk
Norsk
Polski
Português
Română
Русский
Srpskohrvatski / српскохрватски
Simple English
Slovenčina
Slovenščina
Српски / srpski
Svenska
ไทย
Türkçe
Українська
اردو
Tiếng Việt
中文
Wysig skakels
Die bladsy is laas op 17 Junie 2019 om 11:14 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:6df70a6f-7fcf-42b6-829b-c4ae1aeb5f57>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Ierse_sportlui
|
2019-07-19T06:07:47Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526064.11/warc/CC-MAIN-20190719053856-20190719075856-00274.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.99029
| false
|
Hulp
Kategorie:Japannese digkuns
in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation
Jump to search
Bladsye in kategorie "Japannese digkuns"
Die volgende 2 bladsye is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 2.
H
Haikoe
K
Kimi ga Yo
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategorie:Japannese_digkuns&oldid=1152599
"
Kategorieë
:
Poësie
Japannees
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Kategorie
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Ander projekte
Wikimedia Commons
Druk/eksporteer
Skep boek
Laai af as PDF
Drukbare weergawe
Gereedskap
Skakels hierheen
Verwante veranderings
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Wikidata-item
Ander tale
العربية
Беларуская
Brezhoneg
Čeština
Cymraeg
English
Español
فارسی
Suomi
Interlingua
日本語
한국어
മലയാളം
Nederlands
Ирон
ਪੰਜਾਬੀ
Português
Русский
Scots
Slovenščina
Svenska
Türkçe
Українська
اردو
中文
Bân-lâm-gú
Wysig skakels
Die bladsy is laas op 23 Maart 2013 om 15:41 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:65f4e22d-feea-4f0c-89e1-65386c693c0d>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Japannese_digkuns
|
2019-07-19T06:07:43Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526064.11/warc/CC-MAIN-20190719053856-20190719075856-00274.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.997705
| false
|
41ste Oscar-toekenningsaand
Datum | 14 April 1969 | |
Plek | Dorothy Chandler Pavilion, Los Angeles | |
Aanbieder | Geen | |
Pryse & benoemings | ||
Beste rolprent | Oliver! | |
Meeste pryse | Oliver! (6) | |
Meeste benoemings | Oliver! (11) |
Die 41ste Oscar-toekenningsaand is op 14 April 1969 deur die Academy of Motion Picture Arts and Sciences in Los Angeles gehou om erkenning te gee aan die rolprente van 1968. Dit was die eerste Oscar-seremonie wat wêreldwyd gebeeldsend is. Daar was geen aanbieder nie.
Oliver! was die eerste – en tot dusver enigste – prent met ’n G-gradering wat die Oscar vir beste prent gewen het. As hoof van visuele effekte en ontwerper van die prent 2001: A Space Odyssey, het Stanley Kubrick ’n Oscar gekry vir beste visuele effekte. Dit was die enigste Oscar wat hy ooit gewen het.[1] Van al die prente wat in dié jaar vir beste rolprent benoem is, verskyn net 2001 op die Amerikaanse Rolprentinstituut se lys van beste Amerikaanse prente van die 20ste eeu.
Dit was ook die eerste – en tot dusver enigste – keer dat twee vroue die prys vir beste aktrise (of enige toneelspelkategorie) gedeel het: Katharine Hepburn vir The Lion in Winter en Barbra Streisand vir Funny Girl.
Young Americans het die prys vir beste lang dokumentêr gewen, maar is op 7 Mei 1969 gediskwalifieer omdat dit in Oktober 1967 gewys het en dus nie in aanmerking moes gekom het vir ’n prys vir 1968 nie. Die Oscar is op 8 Mei toegeken aan Journey Into Self, die naaswenner.
Pryse[wysig | wysig bron]
Beste rolprent | Beste regisseur |
---|---|
Beste akteur | Beste aktrise |
Beste manlike byspeler | Beste vroulike byspeler |
Beste oorspronklike draaiboek | Beste verwerkte draaiboek |
Beste buitelandse rolprent | Beste oorspronklike musiek |
Beste kunsredigering | Beste kinematografie |
Beste redigering | Beste visuele effekte |
Jean Hersholt- Humanitêre Prys[wysig | wysig bron]
- Martha Raye
Erepryse[wysig | wysig bron]
- John Chambers vir die grimering in Planet of the Apes
- Onna White vir die choreografie in Oliver!
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Internet Movie Database. "Awards for Stanley Kubrick". Besoek op 2009-09-06.
- The Official Acadademy Awards® Database
- "The 41st Academy Awards (1969) Nominees and Winners". oscars.org. Besoek op 2011-10-13.
|
<urn:uuid:2ad4caad-1819-4b2c-a21f-b5692832bcd9>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/41ste_Oscar-toekenningsaand
|
2019-07-20T11:49:26Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526508.29/warc/CC-MAIN-20190720111631-20190720133631-00434.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999937
| false
|
Elizabeth Conradie
Dr. Elizabeth Johanna Möller (Bettie) Conradie (distrik Tulbagh, 10 Augustus 1903 – Amsterdam, 27 Oktober 1939)[1] was 'n Afrikaanse lektor wat haar kort lewe aan die uitbouing van die Afrikaanse kultuur gewy het. Sy is veral bekend vir haar gesaghebbende navorsing oor Hollandse skrywers in Suid-Afrika. Prof. P.J. Nienaber het eenmaal vertel dat hy die woord "Africana" die eerste keer by Bettie Conradie gehoor het.
Inhoud
Lewe en werk[wysig | wysig bron]
Vroeë lewe en opleiding[wysig | wysig bron]
Elizabeth Johanna Möller Conradie is op 10 Augustus 1903 op ’n plaas naby Tulbagh in die Kaapkolonie gebore. Haar vader, Willem Stefanus Conradie, is oorlede terwyl sy nog klein was en haar moeder, Anna Gertruida Louw, trou later weer, met A. Tickner. Uit hierdie huwelik het sy ’n halfbroer en -suster. Sy word groot aan die huis van haar ouma, wat ’n vaderlandstrots en bereidwilligheid vir diens in haar wakker gemaak het. Ná haar ouma se dood keer sy terug na haar ouerhuis op Wellington om haar skoolopleiding voort te sit. In 1921 matrikuleer sy in die eerste klas aan die Hoër Meisieskool op Wellington en studeer daarna verder aan die Hugenote-universiteitskollege. In 1924 behaal sy hier die B.A.-graad en in 1926 die M.A.-graad met onderskeiding. In 1925 was sy lid van 'n studentegeselskap wat onder die vaandel van die National Union of South African Students (Nusas) Europa besoek en bring so haar eerste besoek aan Nederland.
Nagraadse studie en werk[wysig | wysig bron]
Sy was vyf jaar lank lektrise aan haar alma mater, eers in Engels en later in Nederlands en was in 1928 tydelik hoof van die departement van Nederlands. Die jaar daarna was sy weer assistente en einde 1929 gaan sy na Nederland vir verdere studie aan die Gemeentelijke Universiteit van Amsterdam, waar sy Nederlandse letterkunde onder prof.. Prinsen en Stoett studeer. In 1931 het sy die doktorale eksamen in Nederlandse taal- en letterkunde met lof afgelê. Sy studeer daarna nog 'n jaar in Nederland terwyl sy verdere navorsing gedoen het vir haar proefskrif. In 1932 het sy ’n lektorskap in Nederlands en Afrikaans aan die Universiteitskollege van die Oranje-Vrystaat in Bloemfontein. Einde 1933 het sy haar proefskrif getiteld Hollandse Skrywers uit Suid-Afrika, '’n kultuur-historiese studie, Deel I (1652–1875), voltooi en keer terug na Amsterdam, waar sy op 13 Februarie 1934 onder prof. Prinsen cum laude gepromoveer het tot doktor in die lettere. Daarna het sy teruggekeer na Bloemfontein, waar sy diens gedoen het as dosent en belangrike bydraes gelewer het met Afrikaanse opvoerings, op kunswedstryde as beoordelaar in voordrag en letterkunde opgetree het, voorlesings en toesprake gehou het en talryke artikels geskryf het vir tydskrifte soos Die Huisgenoot, Ons Eie Boek en ander. Sy is in hierdie tyd ook in 1935 as lid van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Lettere en Kuns verkies en het as mederedaktrise van die orgaan van die Akademie, die Tydskrif vir Wetenskap en Kuns, opgetree.
Reeds in hierdie tyd beywer sy haar vir die erkenning van Hollands as afsonderlike vak op skool, maar is nie suksesvol in hierdie strewe nie. Sy streef egter nouer samewerking met die stamland Nederland na en doen verdere intensiewe navorsing oor die Nederlandse agtergrond en geskiedenis in argiewe en navorsingsbiblioteke, in Suid-Afrika sowel as in Nederland en Engeland. Sy verlaat Suid-Afrika in April 1938 met langverlof en vertrek na Nederland met die doel om ook Amerika te besoek en aldaar ondersoek in te stel in hoever die Amerikaanse letterkunde in skole en universiteite deur die Engelse letterkunde aangevul word. Hieruit wou sy vasstel wat die behoorlike verhouding tussen die Afrikaanse en die Hollandse in ons onderwysstelsel behoort te wees. In Nederland aangekom, word sy versoek om die Afrikaanse leerstoel aan die Gemeentelike Universiteit van Amsterdam te aanvaar wat weens die siekteverlof van professor Gerrit Besselaar vakant gestaan het. Met kenmerkende onbaatsugtigheid laat vaar sy haar betrekking in Bloemfontein, omdat dit by haar vasstaan dat hierdie leerstoel wat ’n skakel tussen Suid-Afrika en Nederland is, gehandhaaf moet bly, al sou dit ten koste van haar eie versekerde toekoms wees.
Vanaf September 1938 beklee sy dan hierdie leerstoel. Sy behartig die aankondiging van Afrikaanse publikasies in Nieuwsblad voor den Boekhandel en Brinkmans Catalogus en in samewerking met prof. dr. Geyl en mnr. Jan Bouws beweeg sy die Nederlandse radio om Afrikaanse liedere, getoonset deur Nederlandse en Afrikaanse komponiste, uit te saai. Deur haar inisiatief kom die Kommissie vir verspreiding van die Afrikaanse Boek tot stand. Sy skryf ook talle artikels oor letterkundige en kulturele aangeleenthede en hou voorlesings nie alleen in Nederland nie, maar ook in Vlaandere. Sy is ook die dryfkrag agter die stigting van die Suid-Afrikaanse Instituut, ’n afdeling van die Universiteitsbiblioteek waar Afrikaanse boeke gehuisves word. Hierdie Instituut bestaan steeds en is op 30 Mei 1939 formeel geopen, waardeur die Afrikaanse kultuur en letterkunde bevorder word. In Vlaandere is sy behulpsaam met die oprigting van ’n dokumentasiesentrum oor Suid-Afrika en van ’n komitee wat Afrikaanse boeke versprei. Sy neem ook aktief deel aan die werksaamhede van verskeie vereniginge, as hoofbestuurslid van die Nederlandsch Zuid-Afrikaansche Vereeniging en die Algemeen Nederlandsch Verbond, terwyl sy ook lid is van die Historisch Genootschap te Utrecht en die Maatschappij der Nederlandsche Letterkunde te Leiden. Verder is sy adviserende bestuurslid van die Suid-Afrikaanse Studentevereniging in Amsterdam en lid van die Dietschen Bond.
In 1939 hou sy voorlesings oor Suid-Afrika in Vlaandere waar sy ’n hele groep Vlaminge met belangstelling vir haar lewenstaak besiel. Hierdeur word die blad Dietsland-Suid-Afrika omvorm en verkry sy die samewerking van verskeie bekende skrywers vir hierdie blad. Intussen bly sy steeds in noue voeling met Suid-Afrika en word op 23 Augustus 1939 benoem tot prinsipale van die Hugenote-Universiteitskollege in Wellington, ’n pos wat sy vanaf 1 Maart 1940 sou beklee. In September 1939 breek die Tweede Wêreldoorlog egter uit. Sy help diegene wat by haar kom aanklop om hulp met raad en daad en tref ook vir haarself reëlings vir ’n terugkeer na Suid-Afrika. Sy doen egter ’n ernstige verkoue op waaraan sy nie genoeg aandag skenk nie en dit verander gou in longontsteking. Op 27 Oktober 1939 is sy in Amsterdam aan longontsteking oorlede en sy word in die Nieuwe Oosterbegraafplaats in Amsterdam ter ruste gelê.
Skryfwerk[wysig | wysig bron]
Die belangrikheid van haar werk kan nie onderskat word nie, veral ten opsigte van die brug wat dit lê tussen die Diets-sprekende lande en die vestiging en handhawing van kultuurbande, wat vir hierdie tale ’n bolwerk vorm teen Engelse oorheersing. Sy neem ook sterk standpunt in teen die negering van die bydrae van die Nederlandse skrywers in Suid-Afrika se bydrae tot die vestiging en ontwikkeling van Afrikaans en die kunsmatige skeiding wat daar tussen Afrikaans en Nederlandse geskrifte uit Suid-Afrika gemaak word. Die klaarblyklike waarheid is dat daar ’n gestadige oorgang was van die een na die ander en dat die begin van Afrikaans dus nie aan ’n bepaalde datum gekoppel moet word nie, maar dat die totale nalatenskap van Suid-Afrikaanse skrywers hiervoor in aanmerking moet kom. Haar proefskrif word gepubliseer as Hollandse skrywers uit Suid-Afrika Deel 1 (1652–1875) en word steeds beskou as die standaardwerk op die gebied van die letterkunde uit Suid-Afrika in die tyd toe Hollands dominant was oor Afrikaans. Sy slaag goed daarin om die koppeling tussen hierdie vroegste geskrifte en die moderne Afrikaanse letterkunde uit te wys. Gedurende haar hele verblyf in Nederland werk sy onvermoeid voort aan haar laaste arbeid, “Hollandse Skrywers uit Suid-Afrika, Deel II (1875–1905)” wat ’n voortsetting van haar proefskrif was. Hierdie werk ondersoek die letterkunde en skrywers in die tydperk toe Afrikaans op gelyke voet met Nederlands meegeding het en is ’n waardevolle toevoeging tot haar proefskrif. Dit word postuum gepubliseer, nadat dit deur dr. Anna de Villiers persklaar gemaak is. Dit was Conradie se mikpunt om ook ’n derde deel te skryf, wat die tydperk vanaf 1905 tot die hede sou behandel en hiervoor het sy ook reeds stof begin versamel. Sy skryf ook talle resensies en artikels wat in publikasies soos Tydskrif vir Wetenskap en Kuns, Die Huisgenoot, Die Volksblad, De Dietsche Gedachte, Neerlandia, Zuid-Afrika en Ons Eie Boek verskyn.
Publikasies[2][wysig | wysig bron]
- 1934: Hollandse skrywers uit Suid-Afrika Deel 1 (1652–1875)
- 1949: Hollandse skrywers uit Suid-Afrika Deel 2 (1875–1905)
Lewenskets[wysig | wysig bron]
Anna de Villiers het in 1949 die volgende lewenskets oor Conradie geskryf vir Hollandse skrywers uit Suid-Afrika. Deel 2 (1875–1905), wat eers 10 jaar ná die skrywer se dood verskyn het. Aangesien die kopiereg op die teks reeds verval het, word dit min of meer onveranderd weergegee.
Elizabeth Johanna Möller Conradie is gebore op 10 Augustus 1903 op 'n plaas by Tulbagh. Haar vader, Willem Stefanus Conradie, is haar vroeg ontval en haar moeder, Anna Gertruida Louw het later weer in die huwelik getree met mnr. A. Tickner. Van besondere betekenis in die lewe van Elizabeth Conradie is die feit dat sy haar jeug in die huis van haar grootmoeder deurgebring het, 'n ou dame van die egte Afrikaanse stempel wat deur haar persoonlikheid en haar suiwere kyk op die lewe 'n soort invloed op haar kleindogter uitgeoefen het, wat die jong gemoed bevatlik sou maak vir opofferende volksliefde toe die rypheid daarvoor aanbreek. In die grootmoederlike huis is die aarde voorberei vir die skone plant wat uiteindelik tot 'n sierlike boom sou uitbloei en sulke weelderige vrugte sou dra. Bettie het ook altyd met die diepste eerbied hulde gebring aan die vrou uit wie se lewe soveel geestelike suiwerheid in haar eie gevloei het.
Na die dood van haar grootmoeder, toe sy na die ouderlike huis op Wellington teruggekeer het om haar skoolopleiding voort te sit, het sy haar volkome ingeleef in die huislike omstandighede van haar naasbestaandes, en feitlik as raadgeefster van elke lid van die gesin opgetree. Hulpvaardigheid en toewyding aan diegene wat sy liefgehad het, was van die opvallendste eienskappe van 'n uitsonderlike karakter, en haar gewilligheid om die laste van ander te dra het by haar feitlik tweede natuur geword. In die huislike kring was sy 'n kragtige invloed en haar woord het deurslag gegee waar 'n beslissing geneem moes word. Vir haar moeder was sy 'n kragtige steun, en vir halfsuster en halfbroer was sy 'n voorbeeld wat hulle altyd onvergeetlik sal bly.
Sy het die Matrikulasie-eksamen in 1921 in die eerste klas aan die Hugenote Hoërskool, Wellington, afgelê, en daarna as studente tot die Hugenote-Universiteitskollege toegetree, waar sy agtereenvolgens in 1924 die graad B.A. en in 1926 die graad M.A. met onderskeiding behaal het. Die gevoel wat sy teenoor haar Alma Mater gekoester het, blyk uit die groot liefde wat sy die inrigting toegedra het, sodat sy uiteindelik kon besluit om haar lewe daaraan te wy.
Na voltooiing van haar studie aan die Hugenote-Universiteitskollege het sy vyf jaar lank daar as lektrise, eers in Engels, en later in Hollands opgetree. In 1928 was sy tydelik hoof van die departement van Hollands. Die jaar daarna was sy weer assistente en in 1930 het sy haar na Nederland begewe waar sy in 1931 aan die Amsterdamse Universiteit die doktorale eksamen in Nederlandse taal- en letterkunde met onderskeiding afgelê het. Sy studeer nog 'n jaar in Holland en versamel gegewens vir haar proefskrif. Hierdie tyd in die ou stamland deurgebring was vir haar van die grootste betekenis vir die ideale wat in dié tyd reeds ontkiem het en wat so 'n noue aansluiting gevind het by die denkbeelde wat sy in haar vroegste jeug gevorm het. In hierdie vormingsperiode het sy die geleentheid gehad om nader kennis te maak, nie alleen met die voedingsbodem van haar eie voorgeslag nie, maar om diep te drink uit die bron, wat haar kulturele groei en ontwikkeling gedurig daarna sou voed. Vir haar het die eerste stadium van haar lewe die fondament gelê waarop haar later lewe harmonies in dieselfde struktuur uitgebou kon word.
Die terugkeer na haar vaderland het haar die eerste ruk met so 'n onvermengde geluk vervul dat sy dit as 'n wonder gevoel het, waarvan sy maar steeds die verwesenliking nie kon glo nie. Die dinge wat haar lief was, die ‘ewige son’, die kleurige Afrikaanse landskap, die rykgeskakeerde volkslewe, alles was vir haar in 'n waas van aantreklikheid gehul, wat 'n gloed van warmte in haar hart ontsteek het. Haar spontane humorsin, haar gulle, hartlike lag, haar byna hartstogtelike genot van die eie het soms op 'n vreemde, onverwagte wyse die heimwee van haar verlangende hart in die vreemde geopenbaar, asof sy nie kon besef dat sy tot eie bodem teruggekeer het nie.
Sy aanvaar in 1932 'n lektorskap in Nederlands en Afrikaans aan die Universiteitskollege van die Oranje-Vrystaat in Bloemfontein. Hier het sy deur haar kontak met die studente en die publiek, en deur haar bedrywigheid op allerlei gebied die aandag nie alleen van haar onmiddellike omgewing nie, maar van die hele land op haar gevestig. Vir haar studente was sy 'n besieling en haar voorbeeld het tot spoorslag gedien om hulle aan te vuur tot meerdere inspanning en ernstiger arbeid. Haar verbasende werkkrag tesame met 'n aansteeklike arbeidsgenot het haar die aangewese leier van die studerende jeug gemaak, en 'n hele aantal van daardie studente het later getuig van die heilsame invloed wat op hulle van haar uitgegaan het.
Eind 1933 voltooi sy haar proefskrif getiteld ‘Hollandse Skrywers uit Suid-Afrika, 'n kultuur-historiese studie, Deel I (1652–1875),’ keer terug na Amsterdam waar sy in Februarie 1934 onder prof. Prinsen cum laude promoveer tot Doktor in die Lettere. Daarna keer sy terug na Bloemfontein. Die vyf jaar wat sy daarna in die hoofstad van die Oranje-Vrystaat deurgebring het, was van die belangrikste en vrugbaarste in haar lewe. Benewens haar werk as dosente aan die Universiteitskollege van die Oranje-Vrystaat, het sy haar nou op talryke gebiede aan die belange van die volksaak gewy. Sy het gehelp met Afrikaanse opvoerings, stukke vir opvoering gereed gemaak, by kunswedstryde as beoordelaarster in voordrag en letterkunde opgetree, voorlesings en toesprake gehou op ander plekke, talryke artikels vir tydskrifte soos Die Hugenote, Ons Eie Boek, e.d. gelewer, en les bes as mede-redaktrise van die orgaan van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Lettere en Kuns, die Tydskrif vir Wetenskap en Kuns opgetree. Hierdeur het sy die aandag van die Akademie opgeëis en is sy as lid gekies.
Oor opvoedkundige en onderwyssake het sy 'n uitgesproke mening daarop nagehou, en openhartig daarvoor uitgekom, in weerwil van teenkanting, soos blyk uit die stryd wat sy aangeknoop het vir die erkenning van Hollands as afsonderlike vak op skool – 'n stryd wat dit haar nie beskore was om te volstry nie.
Tot lewenstaak het sy haar gestel die nouer samesnoering van die kulturele bande tussen haar vaderland, Suid-Afrika en die stamland, Nederland. Naas haar groot liefde en verbysterende ywer ter bevordering van haar eie kultuur, tref haar onverdrote arbeid om 'n toenadering tussen die verspreide takke van die Dietse stam – Holland, Vlaandere en Suid-Afrika, te bewerkstellig ons steeds. Ook in haar wetenskaplike arbeid sou sy hierdie doelstelling voorop stel, en het sy die heil van haar volk gesien in 'n verankering in sy Dietse oorsprong, 'n siening wat sy met die erns van haar oortuiging as 'n apostel verkondig het. Vir hierdie evangelie was die kennis van die vroegste geskiedenis en die oudste geskrifte, op eie bodem ontstaan, 'n eerste vereiste, en naarstiglik het sy te werk gegaan om haar aan hierdie studie te wy. Met siedende werkywer het sy agtereenvolgens die verskillende argiewe en navorsingsbiblioteke in Suid-Afrika sowel as in Nederland en Engeland besoek, en onvermoeid die verbysterende arbeid aangepak. Nooit was 'n plek vir haar te ver om te besoek indien sy daar iets in verband met haar studie kon ondersoek nie. Hoeveel private versamelings het sy nie besoek om haar materiaal te versamel nie, hoeveel ure tevergeefs gesoek na dinge wat sy moes vind nie, en by dit alles het sy 'n deeglikheid aan die dag gelê wat die hoogste eerbied afdwing. Haar werk het ook steeds in helderheid van weergawe en stelselmatigheid van opset toegeneem.
Maar hierdie geweldige inspanning van geestelike kragte, hierdie gedurige aktiwiteit ten behoewe van haar volk, hierdie arbeid ter wille van haar studente, haar bedrywigheid ten bate van haar medemens, wat deur die warme hart met soveel bereidwilligheid volbring is, was te veel vir haar liggaamskrag, en reeds voordat sy haar vaderland die laaste keer verlaat het, in April 1938, was die tekens al merkbaar. In hierdie jaar kry sy langverlof, en vertrek na Holland met die doel om ook Amerika te besoek en aldaar ondersoek in te stel in hoever die Amerikaanse letterkunde in skole en universiteite deur die Engelse aangevul word; om daaruit te probeer vasstel wat die behoorlike verhouding tussen die Afrikaanse en die Hollandse in ons onderwysstelsel behoort te wees. Die soekende gees het reeds 'n wyer horison genader.
In Holland aangekom, word sy versoek om die Afrikaanse leerstoel aan die Gemeentelike Universiteit van Amsterdam, wat weens die siekteverlof van prof. G. Besselaar onbeset was, te aanvaar. Met kenmerkende onbaatsugtigheid laat vaar sy haar betrekking op Bloemfontein, omdat dit by haar vasstaan dat hierdie leerstoel wat 'n skakel tussen Suid-Afrika en Nederland is, gehandhaaf moet bly, al sou dit ten koste van haar eie versekerde toekoms wees. Met die onwrikbare selfvertroue en taaie volharding, haar eie, gaan sy te werk om die leerstoel vaste grond te gee. Wat sy in Bloemfontein vir haar eie volk gedoen het, sit sy nou in die stamland voort om deur haar pogings 'n beter kennis en groter verstandhouding tussen die twee lande te bewerkstellig. Sy verkry die aankondiging van Afrikaanse publikasies in Nieuwsblad voor den Boekhandel en Brinkmans Catalogus; in samewerking met prof. dr. Geyl en mnr. Jan Bouws beweeg sy die Nederlandse radio om Afrikaanse liedere, getoonset deur Nederlandse en Afrikaanse komponiste, uit te saai. Veral met die oog op die verspreiding van die Afrikaanse boek doen sy waardevolle werk. Sy skryf artikels oor letterkundige en kulturele aangeleenthede, altyd gerig op die doel om 'n nouer verwantskap tussen die stamland en die vaderland te weeg te bring, en wedersydse belangstelling te wek. Sy hou voorlesings nie alleen in Nederland nie, maar ook in Vlaandere. Die horison kring steeds wyer uit.
Die besieling van haar voorbeeld werk aansteeklik: van die vier kandidate wat die Afrikaanse taal en kultuur as byvak vir die doktorale eksamen beoefen het, was twee Nederlanders wat hulle skripsies in Afrikaans geskryf het: ‘Zij waren van meer dan gewoon gehalte’, getuig 'n verslag daaroor.
Die sekretaris van die ‘Stichting tot Bevordering van de Studie van Taal, Letterkunde, Cultuur en Geschiedenis van Zuid-Afrika’, prof. dr. H. Burger van Amsterdam, bring in sy jaarverslag oor 1938–1939 hulde aan die belangelose toewyding van dr. Conradie, waar hy vermeld: ‘Het belangrijkste feit van het afgeloopen jaar was de stichting van het Suid-Afrikaanse Instituut, dat dank zij den bezielenden aandrang van mej. Conradie en de daardoor gewekte hulpvaardigheid van velen op 30 Mei j.l. met een kleine plechtigheid in een kamer van het gebouw der Militiezaal kon worden geopend. Het heeft een verbinding binnendoor met de Universiteitsbibliotheek, waaraan het grenst’. Hierdie stigting was 'n ware triomf oor skynbaar onoorkomelike moeilikhede, die ergste waarvan was dat daar 'n beweging was om die leerstoel van Amsterdam oor te plaas na een van die Ryksuniversiteite. Hoeveel tyd en moeite die stigteres haar getroos het om die ‘Instituut’ gemeubileer te kry, en verder toe te rus met alles wat nodig was, sal slegs haar intiemste vriende weet. Sy het haar egter nie deur onsimpatieke betweters van die ingeslae weg laat afbring nie, en het uiteindelik getriomfeer: sy het 'n ware Afrikaanse atmosfeer daar in die vreemde geskep. Afrikaanse boeke, letterkundig, kultuur-histories of wetenskaplik, Afrikaanse tydskrifte, skilderye, kaarte, tekeninge, 'n hele Afrikaanse wêreld in beeld wou sy daar ten toon sprei, en hoewel die middele beperk en die tyd kort was, het almal wat dit gesien het met lof daarvan getuig.
Intussen het sy nog tyd gevind om allerlei erefunksies te beklee en aktief deel te neem aan die werksaamhede van verskillende vereniginge, waaronder die ‘Nederlandsch Zuid-Afrikaansche Vereeniging’, die ‘Algemeen Nederlandsch Verbond’, die ‘Historisch Genootschap’ te Utrecht en die ‘Maatschappij der Nederlandsche Letterkunde’ te Leiden, en oral het sy deur haar genialiteit en gees 'n gewaardeerde bydrae tot die verrigtinge gelewer. Ook in die Universiteitsvrouevereniging in Holland laat sy haar invloed geld, en toe die Internasionale Federasie van hierdie liggaam 'n kongres in Sweden hou, sou sy as spreekster optree; hierdie voorneme is weens onvoorsiene omstandighede verhinder. Daar is egter 'n plaatopname van 'n deel van die toespraak gemaak wat tans in besit van haar moeder is.
In 1939 hou sy voorlesings oor Suid-Afrika in Vlaandere waar sy 'n hele groep Vlaminge met belangstelling vir haar lewenstaak besiel. Haar inleiding tot Voortrekkerspad van Cyriel Verschaeve lewer bewys hiervan. Die vrug van hierdie besieling was die omvorming, in samewerking met Mgr. Dom Modest van Assche, van die blad Dietsland-Suid-Afrika wat ook in die naam haar lewensbelangstelling weergee. Gedurende die kort bestaan van die blad het sy reeds verskeie Nederlandse, Vlaamse en Afrikaanse skrywers beweeg om die blad waarvan sy soveel verlang het hul medewerking toe te sê. Verder het sy haar beywer vir die werk van die ‘Documentatie-Centrum over Zuid-Afrika’ en ook in Vlaandere het sy 'n komitee vir die verspreiding van die Afrikaanse boek help saamstel. Met hierdie werksaamhede wat sy haarself opgelê het, was sy die baanbreekster in haar poging om 'n werklik lewende kontak tussen Vlaandere en Suid-Afrika te bewerkstellig.
Onderwyl haar aandag deur haar menigvuldige werksaamhede in Nederland en Vlaandere in beslag geneem is, het sy steeds in noue voeling met die gebeure in Suid-Afrika gebly. So word sy op 23 Augustus 1939 benoem tot prinsipale van die Hugenote-Universiteitskollege, haar Alma Mater, en hiermee verower sy vir sover dit taal en sfeer betref 'n vesting wat vir haar volk nog vreemd was; haar benoeming is 'n hele oorwinning vir die Afrikaanse saak, 'n fondament gereed vir toekomstige bouwerk.
Gedurende haar hele verblyf in Nederland werk sy onvermoeid voort aan haar laaste arbeid, Hollandse Skrywers uit Suid-Afrika, Deel II, wat 'n voortsetting van haar proefskrif was, en voltooiing genader het. Hierin word konsekwent aan haar lewenstaak, die samesnoering van die betrekkinge tussen haar eie kultuur en dié van die stamland, gearbei en groei haar standpunt nie alleen tot helderheid nie, maar 'n versekerde oortuiging deurgloei haar woorde, haar geloof in ‘ons Dietse hede, ons stameenheid in verskeidenheid, Nederland, Vlaandere, Suid-Afrika’. Sy is bereid om persoonlike belange in diens van haar volk op te offer. Met haar gesig na die vaderland gerig, maak sy haar gereed om die geliefde stamland te verlaat, waar sy sulke diepe spore sou nalaat. Maar dit was haar nie beskore om haar sonnige vaderland terug te sien nie.
In September 1939 breek die oorlog uit. Alle Afrikaners in die vreemde haas hulle om so spoedig moontlik uit Europa te vertrek. Met haar kenmerkende selfopoffering beywer dr. Conradie haar om diegene wat by haar kom aanklop om hulp met raad en daad tegemoet te kom. Ook vir haarself tref sy reëlings vir die terugkeer; maar in die geharrewar doen sy 'n ernstige verkoue op waaraan sy waarskynlik te weinig aandag geskenk het met die gevolg dat sy longontsteking ontwikkel, waaraan sy op 27 Oktober beswyk.
Sy is neergevel onderwyl sy reeds met wapperende vaandel haar voet op die seëtog geplaas het na die geestelike stryd vir eie taal en kultuur wat sy met sulke krag, dog tewens ridderlikheid, gevoer het.
Uitgeleide gedoen deur 'n groot aantal vriende uit Suid-Afrika, Noord- en Suid-Nederland is haar stoflike oorskot, gehul in die Unie-vlag, op die Nieuwe Oosterbegraafplaats in Amsterdam ter ruste gelê.
Nooit was die woorde van ‘Die Stem’ suiwerder van toepassing op 'n jong Afrikaner nie:
Ons sal antwoord op jou roepstem,
Ons sal offer wat jy vra:
Ons sal lewe, ons sal sterwe -
Ons vir jou, Suid-Afrika!
So rus hierdie groot – miskien die grootste – akademiese vrou wat Suid-Afrika tot dusver voortgebring het in die vreemde, en tog ook nie in vreemde aarde nie, want sy self het die skakels sterker gesmee tussen haar vaderland en die ou stamland.
Alleen diegene wat haar intiem geken het, sal egter ten volle kan besef wat Suid-Afrika met die heengaan van hierdie groot dogter verloor het, en met die jare sal hierdie besef in omvang toeneem.
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
- ( ) 'n Webblad oor die Conradie-familie. URL besoek op 10 Augustus 2015.
Verwysings[wysig | wysig bron]
Boeke[wysig | wysig bron]
- Dekker, G. Afrikaanse Literatuurgeskiedenis. Nasou Beperk. Kaapstad. Elfde druk. 1970.
- De Villiers, Anna in Conradie, Elizabeth. 1949. Hollandse skrywers uit Suid-Afrika. Deel 2 (1875–1905). Pretoria: J.H. de Bussy / Kaapstad: H.A.U.M., Kaapstad.
- Grové, A.P. Letterkundige sakwoordeboek vir Afrikaans. Nasou Beperk. Vyfde uitgawe. Eerste druk. 1988.
- Kannemeyer, J.C. Geskiedenis van die Afrikaanse literatuur 1. Academica, Pretoria en Kaapstad. Tweede druk. 1984.
- Nienaber, P.J. Hier is ons skrywers! Biografiese Sketse van Afrikaanse Skrywers. Afrikaanse Pers-Boekhandel. Johannesburg. Eerste uitgawe. 1949.
- Schoonees, P.C. Die prosa van die tweede Afrikaanse beweging. J.H. de Bussy, Pretoria / Hollandsch-Afrikaansche Uitgevers Maatschappij v/h J. Dusseau & Co, Kaapstad 1939 (derde druk)
- Schoonees, P.C. Tien jaar prosa. Afrikaanse Pers-Boekhandel. Johannesburg. 1950.
- Van Coller, H.P. (red.) Perspektief en Profiel Deel 2. J.L. van Schaik-Uitgewers. Pretoria. Eerste uitgawe. 1999.
Tydskrifte en koerante[wysig | wysig bron]
- Broekman, J.H. Dr Elizabeth Johanna Möller Conradie. Jaarboek van de Maatschappij der Nederlandsche Letterkunde te Leiden 1940-41. E.J. Brill Leiden 1941
- Liebenberg, Otto. Dr. Bettie Conradie se erflating. NALN-Nuusbrief, September 1998.
- Van Zyl, Wium. Conradie ná 100 jaar. Die Burger, 15 November 2003.
Ongepubliseerde dokumente[wysig | wysig bron]
- Nasionale Afrikaanse Letterkundige Museum en Navorsingsentrum (NALN) Bloemfontein “Conradie, dr. Elizabeth Johanna Möller – Biografie”
Ander verwysings[wysig | wysig bron]
- Esaach: http://www.esaach.org.za/index.php?title=Conradie,_Elizabeth_(Johanna_M%C3%83%C2%B6ller)
- Digitale bibliotheek voor Nederlandse Letteren: http://www.dbnl.org/auteurs/auteur.php?id=conr002
|
<urn:uuid:a1239b3b-caa3-49bf-ae9b-41beaf66e52c>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Elizabeth_Conradie
|
2019-07-20T12:32:02Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526508.29/warc/CC-MAIN-20190720111631-20190720133631-00434.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999979
| false
|
Sel
'n Sel is die strukturele en funksionele eenheid van alle bekende lewende organismes. Dit is die kleinste eenheid van 'n organisme wat as "lewendig" geklassifiseer word. Sommige organismes, soos die meeste bakterië, is eensellig, terwyl ander, soos mense, veelsellig is. Mense het 'n beraamde 100 000 miljard of 1014 selle en 'n tipiese sel het 'n grootte van 10 mikrometer en 'n massa van 1 nanogram. Die grootste sel is 'n onbevrugte volstruiseier.
- alle organismes saamgestel is uit een of meer selle;
- alle selle gevorm word uit selle wat reeds bestaan;
- alle onontbeerlike funksies van 'n organisme binne-in die selle plaasvind;
- alle selle die geneties-oorerflike inligting bevat wat nodig is om selfunksies te reguleer; en dat
- selle self verantwoordelik is vir die oorsein van inligting na die volgende geslag selle.
Die woord "sel" is afkomstig van die Latynse cellula, wat "klein kamer" beteken. Hierdie beskrywende naam is deur Robert Hooke gekies in sy 1665-boek waarin hy die kurkselle wat hy deur 'n mikroskoop waargeneem het vergelyk het met die klein kamers waarin monnike lewe.
Inhoud
- 1 Basiese struktuur van plant- en dierselle
- 2 Selwand
- 3 Sitoplasma
- 4 Plasmamembraan
- 5 Nukleus
- 6 Mitochondria
- 7 Ribosome
- 8 Endoplasmiese Retikulum (ER)
- 9 Golgi-Apparaat
- 10 Lisosome
- 11 Plastiede
- 12 Sentrosoom
- 13 Opsommend: Verskille tussen plantselle en dierselle
- 14 Sien ook
- 15 Bronnelys
Basiese struktuur van plant- en dierselle[wysig | wysig bron]
Protoplasma is al die lewende materiaal in selle en alle selle is opgebou uit protoplasma. Plantselle verskil egter van dierselle in die opsig dat hulle 'n nie-lewende deel, die selwand, ook het. Die selwand is die wand wat die protoplasma omring. Die protoplasma bestaan uit die sitoplasma en kernplasma. Die membraan wat die sitoplasma omring word die plasmamembraan (selmembraan) genoem. Die funksionele eenhede wat in die sitoplasma aangetref word, word organelle genoem. Die sitoplasma sluit die plasmamembraan in, maar nie die nukleus nie.
- Diagram van 'n tipiese diersel
- Kernliggaampie (nukleolus)
- Selkern (nukleus)
- Ribosoom
- Blasie
- Rowwe endoplasmiese retikulum
- Golgi-apparaat
- Sitoskelet
- Gladde endoplasmiese retikulum
- Mitochondrium
- Vakuool
- Sitoplasma
- Lisosoom
- Sentriool
Selwand[wysig | wysig bron]
Die selwand kom slegs by plantselle voor en is die enigste nie-lewende komponent van 'n gesonde sel. Die selwand bestaan gewoonlik uit die volgende drie dele:
Primêre selwand[wysig | wysig bron]
Alle plantselle beskik oor 'n primêre selwand, wat dun is en buite die selmembraan voorkom. Aangesien dit hoofsaaklik uit sellulose-vesels bestaan groei dit saam met die sel. Klein openinge, genaamd stippels kom in die selwand voor. Plasmodesmata (sitoplasmastringe) strek deur die selwande en verbind selle met mekaar om vervoer tussen selle te vergemaklik.
Middellamel[wysig | wysig bron]
Die middellamela, wat uit pektien bestaan, kom buite die primêre selwand voor. Pektien is oplosbaar en jellieagtig. Die middellamela heg die selwande van aangrensende selle aan mekaar.
Sekondêre selwand[wysig | wysig bron]
Die sekondêre selwand word tussen die selmembraan en primêre selwand van ouer selle aangetref. Dit is opgebou uit digte sellulose-vesels met lignien tussenin. Lignien is organies en bind weefsels aan mekaar sodoende die selwande te verdig en verstewig. Die sekondêre selwand kan nie rek nie en die porieë daarvan is relatief diep. Dit beskik ook oor plasmodesmatas.
Funksies van selwand[wysig | wysig bron]
Die hooffunksie van die selwand is om die sel te verstewig en te ondersteun. Dit beskerm dus die protoplasma.
Sitoplasma[wysig | wysig bron]
Die sitoplasma omring die selkern en word deur die selmembraan omring. Dit kom gedeeltelik in 'n sol-toestand en gedeeltelik in 'n jel-toestand voor, en die hoofkomponent daarvan is water. Daar word dikwels na die vloeibare sol-gedeelte verwys as grondplasma. Hoewel die grondplasma grys vertoon as gevolg van die opgeloste stowwe en organelle wat daarin voorkom, is dit eintlik 'n helder vloeistof. Alle metaboliese reaksies in die sel vind in die organelle in die sitoplasma plaas.
Funksies van sitoplasma[wysig | wysig bron]
- Gee vorm aan die sel
- Oplosmiddel
- Vervoermedium
- Bergplek
Plasmamembraan[wysig | wysig bron]
Die plasmamembraan word ook die selmembraan genoem en is 'n dun, elastiese membraan wat die buitenste lewende grens van die sitoplasma vorm. Aangesien dierselle nie oor selwande beskik nie, is die plasmamembraan verantwoordelik om die inhoud daarvan te beskerm.
Funksies van die plasmamembraan[wysig | wysig bron]
Die hoofdoel van die selmembraan, wat selektief deurlatend is, is om die beweeg van stowwe in en uit die sel te beheer en te reguleer.
Beweging van stowwe oor membrane[wysig | wysig bron]
Stowwe kan op een van drie maniere deur membrane beweeg, naamlik diffusie, osmose en aktiewe vervoer.
Nukleus[wysig | wysig bron]
Die selkern of nukleus is die grootste organnel in die sel en is rond of ovaalvormig. Dit word deur die kernmembraan omring. Die selkern (nukleus) word deur 'n dubbelmembraan, die kernmembraan, van die sitoplasma geskei. 'n Aantal porieë kom in die kernmembraan voor en die endoplasmatiese retikulum kan in sommige gevalle aaneenlopend met die kernmembraan wees. Die porieë laat die deurgang van stowwe na en van die kern toe.
Die meeste selle het 1 kern, hoewel spierselle 'n hele aantal (sinsitium) en volwasse rooibloedselle geen het nie. Die vorm is meestal gerond, hoewel sommige gelob kan wees; die deursnee wissel van 5 tot 10 m. Die kern bevat die erflike materiaal in die vorm van DNS, wat tydens diesel se normale funksionele toestand as 'n verspreide chromatiennetwerk sigbaar is. 'n Hoeveelheid RNS-molekules word aangetref, asook 'n klas basiese proteïene, die histone.
Die histone is belangrik omdat hulle gedurende profase funksioneel is by die kondensasie van die chromatiennetwerk tot chromosome. Omdat hulle sodoende die fisiese toeganklikheid van ensieme tot die DNS beïnvloed, speel hulle waarskynlik ook 'n rol in die beheer van geenuitdrukking. 'n Klas suur proteïene wat 'n rol speel in die regulasie van geenuitdrukking, word ook aangetref. Een of meer kernliggaampies (nucleoli) kan gewoonlik in die kern waargeneem word. Die organelle is aggregate wat ryk is aan RNS en hulle is verantwoordelik vir die vervaardiging van ribosome.
Funksies van die nukleus[wysig | wysig bron]
- Dien as beheersentrum vir die sel aangesien dit al die sel-aktiwiteite beheer.
- Dra erflikheidseienskappe in die chromosome in die vorm van DNS.
Dele waaruit die nukleus bestaan[wysig | wysig bron]
- Dubbele kernmembraan wat die selkern omsluit en wat die vervoer van stowwe na en van die nukleus beheer.
- Kernplasma, wat soos die sitoplasma van die selkern is. Ook genoem nukleoplasma.
- Nukleolus (kernliggaampie), wat die kern van die kern is.
- Chromatiennetwerk, wat 'n digte netwerk van drade is wat by mitose (seldeling) verkort en verdik om chromosome te vorm en genetiese materiaal dra.
Mitochondria[wysig | wysig bron]
'n Mitochondrium is 'n matriksgevulde, silindervormige hol stafie waarvan verskeie verspreid in die sitoplasma van die selle van plante en diere voorkom. 'n Dubbele membraan omring die mitochondrium. Die membraan aan die binnekant bevat kristas ('n krista is 'n vingeragtige uitsteeksel), maar die buitenste membraan is glad. Die matriks waarmee dit gevul is, is halfvloeibaar.
Feitlik alle eukariotiese selle bevat mitochondria, omdat die meerderheid obligate aërobe is (hulle moet in die aanwesigheid van suurstof respireer). Hulle bevat ʼn aantal respiratoriese ensieme en kan met reg diesel se kragsentrales genoem word. Die vorms, groottes en getalle van mitochondria kan baie wissel. Hulle kan tot 7 m lank wees, met 'n deursnee van 0,5 tot 1 m. Lewerselle het tot 2 500 mitochondria per sel. Die mitochondria bestaan uit ongeveer 65 tot 70 % proteïene, 20 tot 30 % lipiede, 0,5 % RNS en 'n enkele string DNS.
Die mitochondrion is uit 'n dubbelmembraan opgebou en die buitenste membraan omvou ʼn ruimte, terwyl die binneste membraan 'n aantal voue in die ruimte vorm. Die res van die ruimte is gevul met 'n matriks, wat 'n aantal ensieme en mineraalkorrels bevat en waarin die sitroensuursiklus plaasvind.
ʼn Aantal ensieme is in die membrane ingebed en hulle is vir veral oksidatiewe fosforilasie belangrik. Ensieme wat in die buitenste membraan ingebed is, word vir die afbreek van vetsure gebruik. Mitochondria bevat hut eie ribosome en 'n sirkelvormige DNS-string. Die hoeveelheid DNS is net genoeg om vir ongeveer 10 % van die organel se proteïene te kodeer, sodat die meeste ander proteïene van die sitoplasma afkomstig is. Die mitochondria kan vermeerder deur in 2 te deel.
Funksies van mitochondria[wysig | wysig bron]
Selrespirasie, 'n lewensbelangrike proses, vind in die mitochondria plaas. Energie en suurstof word tydens selrespirasie vrygestel en vorm deel van die verbinding adenosientrifosfaat (ATP), wat as energiedraer in selle optree.
Ribosome[wysig | wysig bron]
Ribosome is klein en rond en kom in beide plant- en dierselle voor. Ribosome is uit ribonikliënsuur en protein opgebou. Ribosome word in die mitochondria, chloroplaste, endoplasmiese retikilum en in groepies in die sitoplasma aangetref. Ribosome wat los in die sitoplasma voorkom word poliribosome genoem.
Endoplasmiese Retikulum (ER)[wysig | wysig bron]
Die fyn netwerk van membrane vorm 'n aaneenlopende stelsel van klein kanaaltjies wat deur die sitoplasma strek. Die ER is aan die sel- en/of kernmembraan verbind. Daar is 2 verskillende tipes ER, nl.
- Growwe ER, wat ribosome op die oppervlak besit.
- Gladde ER, wat nie ribosome op die oppervlak besit nie.
Funksies van ER[wysig | wysig bron]
Die ER vergroot die seloppervlak en vervoer stowwe deur die sitoplasma.
Golgi-Apparaat[wysig | wysig bron]
Die golgi-apparaat, of te wel golgi-liggaampie, is 'n organel wat bestaan uit stapels hol, plat sakkies wat sisternums genoem word. Sisternums is membraanagtig. Die golgi-apparaat word naby die selkern van beide plantselle en dierselle aangetref.
Funksies van Golgi-Apparaat[wysig | wysig bron]
Dit speel 'n groot rol in die vervaardiging van afskeidings soos mukus en speeksel en berei proteïene voor om na die res van die sel vervoer te word. Daarom is dit volop in selle met 'n afskeidingsfunksie.
Lisosome[wysig | wysig bron]
Lisosome is klein, membraangebonde liggaampies/sakkies wat met 'n korrelagtige materiaal gevul is en onder 'n elektronmikroskoop donkergekleurd voorkom. Die sakkies is tussen 0,25 tot 0,8 m in deursnee. Die membrane omsluit 'n aantal ensieme wat daartoe, in staat is om alle selorganelle en membrane te verteer (die organelle staan daarom soms as "selfmoordsakkies" bekend).
Die organelle is nuttig in selle wat stowwe intrasellulêr moet verteer, soos die neutrofiele in die immuniteitstelsel, wat bakterieë en swamme verswelg en dan met lisosoomafskeidings vernietig. Die afskeidings word normaalweg in selle gebruik om uitgediende organelle te verteer en die materiaal sodoende beskikbaar te stel om weer nuwe organelle te sintetiseer.
Sommige soorte materiaal kan egter nie deur die lisosome verteer word nie en 'n aantal lisosome met die onverteerbare oorblyfsels word in selle aangetref. In selle met 'n kort lewensduur, soos makrofage of neutrofiele, belemmer sulke liggaampies nie die funksionering van diesel nie, maar in selle wat nie verdeel of vervang word nie (soos senuweeselle), kan hulle ophoop. Dit is egter nog nie bekend of die opeenhoping van die liggaampies ʼn rol speel in senuwee- of spierwerking nie.
Plastiede[wysig | wysig bron]
Plastiede sluit in chloroplaste, chromoplaste en leukoplaste. Plastiede kom slegs in plantselle voor.
Vakuole[wysig | wysig bron]
'n Vakuool is 'n vloeistofgevulde "sakkie" in die sitoplasma. Die vakuool is met selsap gevul en word omring deur die tonoplast, 'n selektiefdeurlatende membraan. Plantselle het groot vakuole vergeleke met dierselle, wat in sommige gevalle self nie oor 'n vakuool beskik nie. Die vloeistof in die vakuole bestaan uit water en opgeloste stowwe.
verskillende tipes vakuole sluit in:
- Kontraktiele vakuole
- Voedselvakuole
- Blasies
- Lisosome
Funksies van vakuole[wysig | wysig bron]
- Turgordruk (by plantselle), die druk wat deur die selsap veroorsaak word. Dit verstewig plantselle.
- Antosianiene wat in die selsap voorkom verskaf kleur aan blomme en vrugte.
Sentrosoom[wysig | wysig bron]
Die sentrosoom kom net by dierselle voor, en is 'n area in die sitoplasma naby aan die selkern. Sentriole word in die sentrosoom aangetref.
Sentriole[wysig | wysig bron]
Sentriole is klein, silindervormige strukture van die diersel wat naby mekaar lê met 'n hoek van 90°. Sentriole bestaan uit fibrille en fibrille bestaan elk uit drie mikrobuisies.
Funksie van sentrosoom[wysig | wysig bron]
Sentriole is belangrik vir spoelvorming om tydens seldeling te kan plaasvind.
Opsommend: Verskille tussen plantselle en dierselle[wysig | wysig bron]
Plantselle | Dierselle |
---|---|
Selwand aanwesig | Selwand afwesig |
Groot vakuole | Klein of geen vakuole |
Plastiede aanwesig | Geen plastiede |
Geen lisosome | Lisosome aanwesig |
Geen sentrosome | Sentrosome aanwesig |
Vaste vorm | Vorm is onreëlmatig |
Sien ook[wysig | wysig bron]
Bronnelys[wysig | wysig bron]
- Wêreldspektrum, 1982, ISBN 0908409664, volume 25, bl. 70 - 72
Wikimedia Commons bevat media in verband met Cell biology. |
|
<urn:uuid:c7e33582-7bcc-4d5c-a902-582369bd428c>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Sel_(biologie)
|
2019-07-20T12:41:48Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526508.29/warc/CC-MAIN-20190720111631-20190720133631-00434.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999973
| false
|
Bespreking:2 Februarie
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die 2 Februarie-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
|
<urn:uuid:04497b4d-3833-422a-8f80-a0b4e9c3230c>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:2_Februarie
|
2019-07-16T18:38:46Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524685.42/warc/CC-MAIN-20190716180842-20190716202842-00538.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999988
| false
|
Hulp
Kategorie:Maltese politici
in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation
Jump to search
Subkategorieë
Hierdie kategorie bevat slegs die volgende subkategorie.
E
►
Europese Kommissarisse van Malta
(1 B)
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategorie:Maltese_politici&oldid=1829165
"
Kategorieë
:
Maltese
Politici
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Kategorie
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Ander projekte
Wikimedia Commons
Druk/eksporteer
Skep boek
Laai af as PDF
Drukbare weergawe
Gereedskap
Skakels hierheen
Verwante veranderings
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Wikidata-item
Ander tale
Aragonés
العربية
Беларуская
Български
Català
Čeština
Dansk
Deutsch
Ελληνικά
English
Esperanto
Español
Eesti
Euskara
Suomi
Français
Galego
עברית
Hornjoserbsce
Magyar
Bahasa Indonesia
Ido
Íslenska
Italiano
日本語
ქართული
한국어
Latina
Lëtzebuergesch
Lumbaart
Malti
Nederlands
Norsk nynorsk
Norsk
Occitan
Polski
Português
Runa Simi
Română
Русский
Sicilianu
Simple English
Slovenščina
Svenska
Türkçe
Українська
اردو
Tiếng Việt
中文
Wysig skakels
Die bladsy is laas op 27 September 2018 om 10:07 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:3a97e3c0-51b6-4abc-96a8-319b4a81b349>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Maltese_politici
|
2019-07-16T18:39:40Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524685.42/warc/CC-MAIN-20190716180842-20190716202842-00538.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.985568
| false
|
Bespreking:Vader
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die Vader-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
|
<urn:uuid:82ef4963-3d00-438c-aec6-91f6232e1b9d>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:Vader
|
2019-07-21T19:28:04Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527196.68/warc/CC-MAIN-20190721185027-20190721211027-00058.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999995
| true
|
Lee Philips
Lee Philips | |
Geboortenaam | Leon Friedman[1] |
---|---|
Geboorte | 10 Januarie 1927 |
Nasionaliteit | Amerikaans |
Sterfte | 3 Maart 1999 (op 72) |
Beroep(e) | Regisseur, akteur, en skrywer |
Internet-rolprentdatabasis-profiel |
Lee Philips (10 Januarie 1927 – 3 Maart 1999) was 'n Amerikaanse regisseur, akteur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Peyton Place (1957) en The Hunters (1958), en in die televisiereekse I Spy (1965) en The American Girls (1978).
Inhoud
Filmografie[wysig | wysig bron]
Rolprente[wysig | wysig bron]
- 1957: Peyton Place
- 1958: The Hunters
- 1960: Tess of the Storm Country
- 1963: Violent Midnight
- 1981: On the Right Track
Televisiereekse[wysig | wysig bron]
- 1958: The Further Adventures of Ellery Queen
- 1965: I Spy
- 1978: The American Girls
Televisierolprente[wysig | wysig bron]
- 1961: Daddy-O
- 1972: Getting Away from It All
- 1973: The Girl Most Likely to...
- 1973: Of Men and Women
- 1974: The Red Badge of Courage
- 1974: The Stranger Within
- 1975: Sweet Hostage
- 1976: Dynasty
- 1976: Louis Armstrong - Chicago Style
- 1976: Wanted: The Sundance Woman
- 1977: The Spell
- 1977: The War Between the Tates
- 1977: Riding High
- 1978: The Comedy Company
- 1978: Special Olympics
- 1979: Valentine
- 1980: Hardhat and Legs
- 1981: Crazy Times
- 1982: Games Mother Never Taught You
- 1982: Mae West
- 1982: A Wedding on Walton's Mountain
- 1983: Happy
- 1983: Inspector Perez
- 1984: Samson and Delilah
- 1986: American Geisha
- 1986: Barnum
- 1986: The Blue Lightning
- 1988: King of the Olympics: The Lives and Loves of Avery Brundage
- 1989: Money, Power, Murder.
- 1990: Blind Vengeance
- 1991: Silent Motive
|
<urn:uuid:53ef63aa-0a58-49ea-b1fd-cc55e3592be6>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Lee_Philips
|
2019-07-21T20:06:28Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527196.68/warc/CC-MAIN-20190721185027-20190721211027-00058.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.838648
| false
|
Malibamat'so-rivier
Jump to navigation
Jump to search
Malibamat'so-rivier Madibamat'so | |
---|---|
Oorsprong | Malutiberge |
Monding | Oranjerivier |
Stroomgebied | Lesotho |
Monding-hoogte | 1713 m |
Koördinate: Koördinate: |
Die Malibamat'so-rivier is 'n groot rivier in die ooste van Lesotho. Die rivier ontspring op die noordegrens van Lesotho en vloei 'n lang afstand suidwaarts voordat dit by die Senqurivier (die Sothonaam vir die Oranjerivier) aansluit.
Ligging[wysig | wysig bron]
- Oorsprong by:
- Katsedam:
- Senqurivier-samevloei by:
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Fitzpatrick, M.; Blond, B., Pitcher, G., Richmond, S., and Warren, M. (2004). South Africa, Lesotho and Swaziland. Lonely Planet. Footscray VIC.
|
<urn:uuid:f780a86a-efad-479a-ac0c-536a2d578c2c>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Malibamat%27so-rivier
|
2019-07-21T19:26:54Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527196.68/warc/CC-MAIN-20190721185027-20190721211027-00058.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.993703
| false
|
Boekbronne
Jump to navigation
Jump to search
Biblioteke
Suid-Afrika:
- Soek die boek in die Nasionale Biblioteek van Suid-Afrika se katalogus
- Soek die boek in die SEALS Konsortium se biblioteek
- Soek die boek in die Universiteit van Suid-Afrika se biblioteek
- Soek die boek in die Universiteit van die Witwatersrand se biblioteek
- Soek die boek in die Kaapse Hoër Onderwys Konsortium se biblioteek
Wêreldwyd:
- Soek die boek deur WorldCat in jou plaaslike biblioteek se katalogus
Boekwinkels
Suid-Afrika:
Ander lande:
|
<urn:uuid:5d756873-72e5-4e3d-bc5e-eecab414706a>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Boekbronne/8388508075
|
2019-07-21T19:24:06Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527196.68/warc/CC-MAIN-20190721185027-20190721211027-00058.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999935
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Keiser van Japan" skakel
←
Keiser van Japan
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Keiser van Japan
:
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Japan
(
← skakels
wysig
)
1933
(
← skakels
wysig
)
23 Desember
(
← skakels
wysig
)
29 April
(
← skakels
wysig
)
10 April
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Uitgesoekte herdenkings/Desember
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Uitgesoekte herdenkings/23 Desember
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Laurens
(
← skakels
wysig
)
Keiser
(
← skakels
wysig
)
Keiserlike Seël van Japan
(
← skakels
wysig
)
Japanse Argipel
(
← skakels
wysig
)
Vlag van Japan
(
← skakels
wysig
)
Akihito
(
← skakels
wysig
)
Nara-tydperk
(
← skakels
wysig
)
Heijō Paleis
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:WikiProject Check Wikipedia
(
← skakels
wysig
)
2019
(
← skakels
wysig
)
Hirohito
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Legobot/Wikidata/General
(
← skakels
wysig
)
Japannese keiser
(aanstuurblad)
(
← skakels
wysig
)
1989
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Voorbladartikels 2015
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Voorbladartikel week 22 2015
(
← skakels
wysig
)
Yoshihito
(
← skakels
wysig
)
Paralimpiese Somerspele 2020
(
← skakels
wysig
)
Bespreking:Keiser van Japan
(
← skakels
wysig
)
Naruhito
(
← skakels
wysig
)
Mutsuhito
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Keiser_van_Japan
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:80b04629-34c4-428c-b307-0b58763378a1>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Keiser_van_Japan
|
2019-07-21T19:32:14Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527196.68/warc/CC-MAIN-20190721185027-20190721211027-00058.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998494
| false
|
Tikkop
Tikkop is 'n veelvlakkige roman geskryf deur die Nederlandse skrywer Adriaan van Dis.
Dit gee 'n onthutsende beeld van Suid-Afrika deur die oë van 'n buitelander weer, maar die leser word ook gedwing tot besinning oor verraad, vryheid en die verknogtheid aan 'n land en taal(Afrikaans).[1]
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Inligting verkry van binneblad van die stofomslag van die boek "Tikkop"
- Geleë te Prinsengracht 911-915, NL - 1017 KD Amsterdam, Nederland, Webwerf: http://www.augustus.nl
- http://www.letterenfonds.nl/nl/uitgever/8/augustus.Ogespoor en besoek op 08-04-2019
|
<urn:uuid:9dd4ce79-28e6-4841-8b1e-9e75992c6d31>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Tikkop
|
2019-07-21T19:54:39Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527196.68/warc/CC-MAIN-20190721185027-20190721211027-00058.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999859
| false
|
Nomade
'n Nomade is iemand wat 'n swerwende bestaan voer. Sulke mense het nie 'n vaste woon- of verblyfplek nie en trek deurgaans van plek tot plek. Die term is aanvanklik vir mense of bevolkingsgroepe gebruik wat saam met hul vee rondtrek. Die woord "nomade" is van die Oudgriekse woord νομάδες, nomades afgelei, wat "herdersvolk" of "die wat die kudde laat wei" beteken.
In 'n breër sin kan dit op die volgende leefwyses toegepas word:
- pastorale nomade in die oorspronklike sin van die woord, wat met hul vee tussen weigebiede reis.
- jagter-versamelaars wat tussen jaggebiede reis.
- nomade wat tussen die verblyfplekke van hul klante reis, soos sommige trekarbeiders.
- wetenskaplikes wat in ander lande werk moet gaan soek.
Mense voer gewoonlik 'n nomadiese bestaan omdat hulle nie op 'n vaste plek kan oorleef nie. Die Boesmans was oorspronklik jagter-versamelaars wat soos die seisoene verander het agter die wild aangetrek het en van die veld af geleef het. Die Khoikhoi, daarteenoor, was nomadiese veeboere wat agter goeie weiding aangetrek het.
Handelaars en vakmanne voer ook soms 'n nomadiese bestaan. Handelaars reis van plek tot plek om goedere te ruil terwyl vakmanne (soos skaapskeerders) reis na waar daar ook al vir hulle werk is. Nomades is byvoorbeeld mense wat in die Sahara-woestyn woon. Hulle trek van plek tot plek. Nomades dra ook lospassende klere sodat hulle nie so maklik sal sweet nie.
Inhoud
Nomadiese jagters en versamelaars[wysig | wysig bron]
Volke wat van jag en die versameling van plantaardige voedsel 'n bestaan maak, se nomadiese bestaan word deur die beskikbaarheid van voedsel in hul onmiddellike, natuurlike omgewing bepaal.
Na gelang van die aard van die omgewing, verskil die tyd wat die nomadiese jagters en versamelaars op een plek deurbring, merklik. Wanneer nomades slegs vir kort tydperke op een plek bly, is die sogenaamde materiële kultuur (wonings, gebruiksvoorwerpe, ensovoorts) dikwels onderontwikkel. Nomades wat daagliks verder trek, byvoorbeeld die pigmeë, kan immers nie te veel vrag met hulle saamdra nie.
Die grootte van 'n rondtrekkende groep wissel ook baie ten opsigte van die aard van die natuurlike voedselvoorraad. Die gesin is meestal die belangrikste sosio-ekonomiese groep, maar verwante gesinne sal dikwels om ekonomiese redes saamwerk en saam trek – so ’n groep word 'n bende genoem. Die bendes trek meestal rond in 'n min of meer eie gebied wat deur natuurlike grense en die trekgewoontes van wild afgebaken word. Binne hierdie gebied ken hulle die plekke waar eetbare plante en wild gevind kan word.
Wanneer voedsel oorvloedig is en die gebied die oprigting van 'n kamp moontlik maak, bly die samestelling van die bendes bestendig; origens wissel dit voortdurend na gelang van die behoefte van die oomblik. Die voortdurende wisseling word beheer deur 'n netwerk van onderlinge regte en pligte wat in krisistye toegepas word. Onder normale omstandighede heers daar boonop 'n groot samehorigheid onder die nomades – byna alle jagters en versamelaars verdeel byvoorbeeld die kos eweredig binne die groep.
Die nomade-samelewing het ook geen sosiale diskriminasies of formele leierskap nie. Teenswoordig bestaan hierdie soort gemeenskappe onder meer nog in Australië, by sommige primitiewe stamme in Indië, hier en daar in Suider-Afrika, onder die Eskimo's en die Rooihuide en Indiane van onderskeidelik Noord- en Suid-Amerika.
Veenomades[wysig | wysig bron]
Die veenomades of pastorale nomades trek gewoonlik rond binne 'n enkele afgebakende gebied wat dikwels woestynagtig is. Hulle trekgewoontes, asook die soort vee wat aangehou word, word deur die meestal wyd verspreide weiveld en voedselbronne bepaal.
Vir kamele is dit byvoorbeeld voldoende as daar 'n waterput binne 'n omtrek van 50 km is, terwyl skaap- en boknomades baie nader aan waterbronne moet bly. Pastorale nomades maak optimale gebruik van hul kuddes – hulle voedsel is daarvan afkomstig, asook hul klere, materiaal vir behuising (gewoonlik tente) en brandstof (in die vorm van mis). Ruilhandel met die produkte word ook met naburige boere gedryf.
Omdat hulle self geen vorm van landbou beoefen nie, is die veenomades heeltemal van die natuur afhanklik en word die grootte van sowel die groep as die kudde dus daardeur beperk. Indien 'n eenheid te groot word, breek party van die lede weg. Aangesien die groepe egter deurgaans op dieselfde weiveld en waterbronne aanspraak maak, veroorsaak hierdie soort verdelings telkens konflikte tussen die stamme. Die grense van elke gebied word derhalwe meestal deur 'n wapenstryd bepaal.
Vanweë onder meer die skaarste aan natuurlike voedselbronne, is die veenomadesamelewing baie strenger as dié van die jagters en versamelaars georganiseer, en eiendomsreg word streng toegepas. Nomadiese pastoralisme is in die verlede veral in die woestynagtige gebiede van Sentraal-Asië, die Midde-Ooste en Noord-Afrika beoefen deur onder andere die Mongole, die Turke en die Arabiere (veral Bedoeïene). Die sogenaamde halfnomades wat uit nomadiese veeteelt en meestal uiters primitiewe landbou 'n bestaan maak, word soms aan die rand van woestyngebiede aangetref.
Binne hierdie groepe is daar weinig spesialisasie en individue of families verander van tyd tot tyd van beroep. Baie halfnomades leef in onder meer die Midde-Ooste – ongeveer 2 miljoen teenoor die 0,75 miljoen "ware" nomades.
Handelsnomades[wysig | wysig bron]
In die Midde-Ooste en in Noord-Afrika woon baie handelsnomades wie se lewenswyse baie met die nomadiese pastoralisme ooreenstem. Pastorale nomades wat water, tente en oaseprodukte vir eie gebruik vervoer, het dit naamlik mettertyd ook vir ander nomadestamme begin doen. Die produkte word hoofsaaklik met kamele vervoer, maar osse, perde, esels en muile word ook vir hierdie doel gebruik. Die Trans-Sahara-roete is veral in hierdie verband bekend en handelsnomades het ook 'n groot rol in die kruie- en syhandel met die Verre Ooste en die Europa van die Middeleeue gespeel. Sigeuners kan ook as handelsnomades beskou word.
Die verval van nomadedom[wysig | wysig bron]
Tot ongeveer 8 000 jaar gelede het alle mense op aarde van jag en voedselversameling geleef, maar vanweë die ontwikkeling van landbougemeenskappe is die mense wat met so 'n bestaan volgehou het, uitgeroei, uit hul gebiede verdryf of gedwing om hulle by die nuwe samelewings aan te pas.
Teenswoordig kom jagters en versamelaars net in uiters onherbergsame en ontoeganklike gebiede voor. Veenomades kon hulle langer handhaaf maar hulle getalle het ook sedert die begin van die 20ste eeu skerp gedaal. Die neiging tot ’n sedentêre leefwyse ('n permanente vestiging op een plek) kom byna oral voor en het verskeie oorsake. Wanneer nomadiese groepe te groot word, word die swakstes onder hulle daartoe gedwing om hulle op een plek te vestig en deur middel van landbou 'n bestaan te maak.
In die gevestigde samelewings word die landbougrond ook dikwels ten koste van veenomades se weiveld uitgebrei, 'n lot wat die prêrie-Rooihuide van Noord-Amerika byvoorbeeld in die 19de eeu getref het. In die moderne state, ook die in die Derde Wêreld, is dit dikwels die amptelike beleid om die nomadedom so veel as moontlik te bekamp – nomades is uit die aard van hulle lewenswyse moeilik beheerbaar onder 'n normale politieke struktuur. Baie pastorale nomades handhaaf 'n militante tradisie van politieke onafhanklikheid en skep sodoende 'n situasie waarin bestuursaspekte soos moderne onderwys beswaarlik toegepas kan word.
In Europa word regeringspogings aangewend om sigeuners en woonwabewoners van hul leefwyse te laat afsien, terwyl streng ekonomiese meganismes die voortbestaan van die nomadedom oor die algemeen ook verhinder. Die Arabiese handelsnomades het byvoorbeeld opsigtelik gekwyn vanweë die beskikbaarheid van moderner en vinniger vervoermiddels. Werkgeleenthede in die aardolie-nywerheid het ook baie nomades van hulle trekkende bestaan laat afsien. Desondanks is daar in die Nabye en Midde-Ooste en in Noord-Afrika nog miljoene nomades wat in die soektog na weiveld en water vir hul skape, bokke en kamele in groot mate van die seisoene afhanklik is.
Nomades in Afrika[wysig | wysig bron]
Bedoeïene[wysig | wysig bron]
Bedoeïene is Arabiese nomades wat uit die 1ste millennium v.C. dateer en bekend is vanweë die kamele waarmee hulle deur die woestyn trek. Die woord Bedoeïen is waarskynlik afkomstig van die Arabiese woorde badawa ("woestyn- of steppebewoner") of badiya ("iemand wat buite die kultuurgebied leef"), en die begrip word soms verkeerdelik gebruik om alle nomades van die Arabiese wêreld aan te dui. Bedoeïene het soms sterk Negroïde-gelaatstrekke vanweë die vermenging met Negerslawe.
Hulle hang Islam aan en is 'n dapper, trotse en gasvrye volk, maar ook een van die veglustigste groepe op aarde. Vanweë hulle krygslustigheid dra hulle graag wapens, veral gewere en dolke, en hulle vorm ook die kern van die Jordaniese leer. Dit is teenswoordig 'n algemene gesig om Bedoeïene met hul kamele langs groot olie- en elektriese installasies in die woestyn te sien verbytrek. Die kameel of "skip van die woestyn" word as 'n las- en rydier gebruik, maar 'n goeie kudde kamele bring ook mag en aansien.
In Noord-Afrika word die eenbultige kameel of dromedaris gebruik – die tweebultige "ware" kameel kom nog net in Asië voor. Van die kameel se vel word leerprodukte soos sandale en sakke vervaardig, terwyl klere, toue en tentdoeke van sy pels gemaak word. Kameelmelk word ook gedrink en die mis word vir brandstof gebruik. Kameelvleis word egter selde geëet. Die Bedoeïene-vroue gebruik selfs die urien van die kameel as haarspoelmiddel teen luise.
Die diere word verder as bruidskat en belonings geskenk en word in gevegsituasies vir lang woestynpatrollies gebruik (gevegte vind meestal te perd plaas). Die stam is die vernaamste politieke, sosiale en ekonomiese eenheid en word op arbitrêre wyse deur 'n sjeik beheer. Bedoeïene trek gewoonlik in groepe van 'n aantal families (hamoelah) deur die woestyn en hulle kampe word uitgeken aan die swart of swartwit tente. Sowel mans as vroue dra hoofsaaklik swart klere, terwyl die vroue dikwels sluiers dra en in die openbaar van die mans geskei is. Stamme word dikwels deur tradisionele versierings soos tatoeëermerke op die gesig of neusringe van mekaar onderskei.
Toearegs[wysig | wysig bron]
Die hele Noord-Afrika was aanvanklik deur Berbers bevolk, maar die mense is eeue gelede deur die Arabiere verdring. Hulle het toe na die bergagtige dele en die Sahara gevlug. Een van die belangrikste Berbervolke wat nog in groot mate 'n nomadiese bestaan voer, is die Toearegs.
Die "volk van die sluier", soos hulle ook genoem word, woon in die Sahelgebied in Wes-Afrika, onder meer in Niger en in Mali. Daar is vandag nag ongeveer 300 000 Toearegs in Noord-Afrika en hoewel baie van hulle vanweë onder meer die aanleg van paaie en spoorweë en langdurige droogtes gedwing is om in stede en dorpe werk te soek, trek duisende nomadestamme nog met hul vee en kamele deur die woestyn. Die Toeareg-stamme is in kleiner groeperings verdeel met die familie as die kleinste sosiale eenheid, en hulle gemeenskap het 'n feodale struktuur.
Net die mans dra sluiers en die vroue geniet 'n redelike mate van vryheid – hulle kan byvoorbeeld sonder moeite van hul mans skei. Die edellui het tradisioneel blou klere gedra en is onderskeidelik die Blou Manne en die Blou Vroue genoem. Die indigo van die mans se sluiers het aan die gesig afgegee en het gedeeltelik as beskerming teen die son gedien. Die groep is dikwels baie lig van kleur (die vrouens is bekend vir hul skoonheid), terwyl ander Toearegs soms sterk Negroïde-gelaatstrekke het.
Die tradisionele wapens is 'n groot skild, 'n swaard, 'n armdolk, 'n lans, spiese en 'n geweer. Hoewel die Tuaregs Islam aanhang, het hulle ook talle bygelowe. Van die stamme wat die tradisionele lewenswyse die strengste navolg, is die Ahaggar die belangrikste.
Ander groepe[wysig | wysig bron]
Ander nomadegroepe in Noord-Afrika is onder meer die Bisharin en die Baggara. Eersgenoemde is 'n stam van die Bejavolk en kom veral in Noord-Soedan langs die Rooi See voor. Hulle was vroeër baie beroemde kameeltelers en -ruiters en hulle word deur hulle kroes haardos gekenmerk. Die Baggara woon in die Kordofan-provinsie in die Soedan en is veenomades van Arabiese afkoms. Die kameel speel geen rol in hul nomadiese bestaan nie – hulle swerf met groot kuddes vee deur die savannegordel tussen die Wit Nyl en die grens met Tsjaad. Die mans dra tulbande om hulle meestal kaal geskeerde koppe en die vroue loop sluierloos en met kaal bolywe rond. Juwele van goud en silwer is die vernaamste statussimbool.
San[wysig | wysig bron]
Die San is nomades van die Kalahari-woestyn in Suider-Afrika. Hulle leef van wild en van veldkos en hulle trekbewegings word hoofsaaklik deur klimaatsfaktore, veral reënval, bepaal. In die somer bly hulle in die sandvlaktes, waar hulle tsammas en ander wilde woestynvrugte en wortels bymekaarmaak en die waterbronne opsoek wat deur die somerreëns gevul word. In die winter verdeel hulle in kleiner gesinseenhede en swerf hulle rond op soek na wild. Terwyl die mans jag, brei die vroue velle, maak wapens en ander artikels en soek veldkos. Voëls, hase, wildsvleis, heuning, reptiele, insekte, bessies en allerlei diere-eiers word geëet, en sommige San in die Okavangogebied en naby die groot riviere noord van die Kalahari eet ook vis as stapelvoedsel.
Nomades in Australië[wysig | wysig bron]
Nomades het reeds in die Steentyd in Australië voorgekom. Die mense was jagters wat met enkele primitiewe wapens soos boemerangs, spiese en spiesslingers op diere soos die goanna ('n groot en blitsige akkedis) en die doegong ('n seesoogdier wat in vlak water leef) jag gemaak het. Laasgenoemde word op 'n uiters vernuftige manier gevang deur op die kante van die kano te slaan sodat die dier vanweë die watertrillings na die oppervlak kom.
Die dier se lugklep word daarna blitsvinnig toegedruk sodat hy in ’n half bewustelose toestand na die strand gesleep kan word. Die Australiese nomades trek in klein familiegroepe, wat uit 7 of 10 gesinne bestaan, rond. Elke stam bestaan uit so 'n aantal eenhede en elke groep se jaggebied word deur opvallende reliëfkenmerke of plantegroei afgebaken. Terwyl die vroue plantkosse, klein reptiele en insekte vang, jag die mans met wildehonde of dingo's op koalas, kangaroes en emoes (verwant aan die Suid-Afrikaanse volstruis).
Hulle vang ook vis en maak op die gevaarlike soutwaterkrokodil en die doegong jag. Die wapens is meestal van hout, byvoorbeeld die boemerang, wat tot ongeveer 200 m ver gegooi kan word. Die punte van spiesslingers en steek- en werpspiese is van klip. Die Australiese nomades word vandag deur die regering beskerm en hulle leef in groot reservate volgens tradisionele gewoontes.
Nomades in Suid-Amerika[wysig | wysig bron]
Nomades het in die vroeë tye algemeen in groot dele van Suid-Amerika voorgekom. Van die belangrikste groepe was die in die Gran Chaco-gebied, een van die warmste dele in Suid-Amerika. Die mense het hoofsaaklik geleef van plantkosse wat soms deur vis aangevul is, en in die suideliker dele is daar op guanaco, nandoe en ander kleiner diere jag gemaak. Hulle het te voet en soms met kano's rondgetrek, maar na die Spaanse verowering van Suid-Amerika het baie hul jagtogte te perd uitgevoer.
Die Gran Chaco-stamme het in die tyd of te voet, of te perd rondgetrek, en veral die Mbayarowers het magtige ruiterbendes geword wat in groepe van 500 tot 1000 mense rondgetrek het. Oorloë het dikwels tussen verskillende bendes uitgebreek. Van al die nomadegroepe het die Mbayá's die duidelikste klasseverskille in hul gemeenskap gehandhaaf, naamlik die edellui, krygers, lyfeienes en slawe. Hoewel hulle oor groot afstande getrek het, het hulle altyd teruggekeer na hul basisse, waar hulle slawe en lewende hawe aangehou het.
Kleiner nomadegroepe het uit ’n aantal families van 40 tot 100 mense bestaan, byvoorbeeld die Charrúa en die Ona-groepe wat in die steppes noord van Tierra del Fuego voorgekom het. Hulle het afgebakende jagterreine gehad en hoofde is vanweë hul vermoëns en nie hul afkoms nie, gekies. Nomadegroepe wat in kleiner gesins- of familie-eenhede rondgeswerf het, was onder andere die Alacaluf en die Chono Yaghan van die Chileense Argipel. Die mense het in digte woude rondgeswerf en het hoofsaaklik van seekosse soos skulpvis, walvisse en robbe wat op die strand uitgespoel het, geleef.
Hulle het ook van kano's gebruik gemaak. Buiten die jagters en vissers was daar vroeër ook waternomades, wat die grootste deel van hulle bestaan in kano's deurgebring en net tydelike beskuttings op eilandjies opgerig het. Voorbeelde uit die groep was die Guato-Indiane van die moerasgebiede van die Bo-Paraguayrivier in Brasilië, asook nomades aan die Karibiese See. Sommige nomades het in grotte gebly, maar in die kouer suidelike dele het hulle in ronde hutte wat met 'n struktuur van pale aanmekaargesit is, gewoon – veral die Chaco-nomades en die van die Chileense Argipel.
Wanneer hulle weggetrek het, het hulle die strukture vir ander bendes agtergelaat en net die materiaal (meestal vel) waarmee dit oorgetrek was. saamgeneem. Wanneer daar 'n oorvloed van voedsel was, het verskillende bendes vir seremonies of feeste byeengekom. Die pyl en boog en die spies was algemene wapens, maar nadat perde as 'n vervoermiddel begin gebruik is, is vangtoue gebruik om te perd op diere jag te maak.
Gebruiksartikels is uit klei, palmblare of onverwerkte katoen gemaak en klere het hoofsaaklik uit diervelle bestaan. Oorproppe, neusproppe en lipproppe, asook vere en juwele, is as versiering gedra (soms om een stam van ’n ander te onderskei), en die Indiane het ook hul liggame en gesigte geverf. Nomadiese lewenswyses in Suid-Amerika is in die 20e eeu in groot mate deur ekonomiese en politieke strukture geabsorbeer, onder meer vanweë industrialisasie en georganiseerde landbou, maar daar bestaan nog nomades (veral die bosbewoners) wat die meeste van hulle oorspronklike tradisies behou het.
Nomades in Asië[wysig | wysig bron]
Nomades het reeds tydens die Tang-dinastie (618-906 v.C.) in Asië bestaan. Die veenomades was volgens taal verdeel in die Turke in die Weste en die Mongole in die Ooste. Die taal van die Hsiungnu, die eerste nomades in die omgewing van China, is nie bekend nie. Die Han-dinastie en die Hsiungnu was mekaar eeue lank vyandiggesind en ten einde die nomades se samewerking te verkry, is 'n Han-prinses selfs aan een van die nomadehoofde geskenk.
Die stap het daartoe gelei dat steppehoofde aanspraak begin maak het op die Chinese troon. Baie nomades, byvoorbeeld die Mongole, was bereid om met die Chinese handel te dryf, maar dit is geweier en die nomades was dus uitsluitlik op hul beperkte lewensbronne aangewys. Djengis Khan (1162–1227) het in die 12e en 13e eeu die grootste ryk op aarde opgebou deur die Mongoolse en later ook die Turkse veenomades te verenig en uiteindelik groot dele van China te verower.
Groot stede soos Merv en Herat se totale bevolkings is uitgewis en altesaam 40 miljoen mense is uiteindelik deur die nomades om die lewe gebring. Teen 1279 het Djengis Khan se kleinseun Koeblai die hele China van die Soeng-dinastie verower en ’n Mongoolse ryk tot stand gebring. Die ryk het egter spoedig verbrokkel vanweë die nomades se swerwersbestaan en is deur die Mandarynse Chinese herwin. Die Mongole is uiteindelik in die 18e eeu deur die Tsjing-dinastie onderwerp toe hulle gedwing is om 'n meer gevestigde bestaan te voer.
Die Tibettaanse kloosterstelsel is na Mongolië ingevoer en veenomades het slawe of monnike geword, sodat die nomadiese patroon uiteindelik verbreek is. In die 1e en 2e millennia v.C. was daar in sekere dele van Asië, byvoorbeeld in Benede-Irak, ook nomadestamme wat oor hele kontinente getrek het. Hierdie wilde nomades van die steppes was heeltemal van die beskawing afgesny. Tussen 1000 en 900v.C. het die eerste groepe perderuiters, waarskynlik die Skithiërs, hul verskyning tussen die Volga- en Irtisj-rivier gemaak. Hulle soort lewenswyse het oor die hele Sentraal-Asië versprei en hoewel hulle, wat getalle betref, baie minder was as die gevestigde samelewings, het hulle vanweë hul uiters destruktiewe leefwyse groot beskawings vernietig.
Bronne[wysig | wysig bron]
- Wêreldspektrum, 1982, ISBN 0-908409-62-1, volume 21, bl. 34
|
<urn:uuid:41558eb0-94b4-4542-a012-0073cbecea55>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Nomade
|
2019-07-24T07:16:47Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195531106.93/warc/CC-MAIN-20190724061728-20190724083728-00378.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 1.000002
| false
|
Isabellaskaapwagter
Die Isabellaskaapwagter (Oenanthe isabellina) is 'n voël en 'n Palearktiese, broeiende somerswerwer wat nog slegs eenkeer in Botswana op geteken is gedurende 1972. Die voël is 16 – 17 cm groot en weeg 21 - 27 gram. In Engels staan die voël bekend as die Isabelline Wheater.
Isabellaskaapwagter | ||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
'n Isabellaskaapwagter wys sy swart stert. | ||||||||||||||||
Bewaringstatus | ||||||||||||||||
Wetenskaplike klassifikasie | ||||||||||||||||
Binomiale naam | ||||||||||||||||
Oenanthe isabellina (Temminck, 1829) |
Sien ookWysig
Wikimedia Commons bevat media in verband met Oenanthe isabellina. |
BronWysig
VerwysingsWysig
- BirdLife International (2012). "Oenanthe isabellina". IUCN Rooilys van Bedreigde Spesies. Weergawe 2012.1. Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur. Besoek op 16 Julie 2012.
|
<urn:uuid:7fd3b6f7-d0d1-4860-8e2c-e742c8e311a5>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Isabellaskaapwagter
|
2019-07-18T01:19:22Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00162.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.996615
| false
|
Jacobus Nicolaas Boshoff
Jacobus Nicolaas Boshoff | |
Ampstermyn 15 Mei 1855[1] – Mei 1859 | |
Voorafgegaan deur | J.P. Hoffman |
---|---|
Opgevolg deur | E.R. Snijman |
Persoonlike besonderhede
Gebore | 31 Januarie 1808 Kogmanskloof, Montagu, Kaapkolonie |
Sterf | 24 April 1881 (op 73) Weston, Pietermaritzburg, Natal |
Eggenoot/eggenote | Adriana Petronella Gertruida van Aswegen (1827–1878) Louisa Perry van der Berg (1880) |
Religie | Nederduits Gereformeerd |
Jacobus Nicolaas Boshoff, ook wel J.N. Boshoff, (Kogmanskloof, Montagu, Kaapkolonie, 31 Januarie 1808 – Weston, Pietermaritzburg, 21 April 1881), was 'n Suid-Afrikaanse politikus en staatsman, 'n Voortrekker en die tweede Staatspresident van die Oranje-Vrystaat van 1855 tot 1859.[2]
Tydens sy termyn moes hy verskeie probleme die hoof bied, onder andere 'n dreigende oorlog met die Basotho en die Zuid-Afrikaansche Republiek (onder leiding van president Marthinus Wessel Pretorius) se poging om die Vrystaat te annekseer. Weens sy steun vir 'n plan van goewerneur sir George Grey om 'n Suid-Afrikaanse federasie tot stand te bring, neem sy gewildheid by talle burgers af. Hy bedank in 1858, keer na KwaZulu-Natal terug en dien etlike jare as parlementslid vir Kliprivier in die kolonie se Wetgewende Raad.
Inhoud
Biografie[wysig | wysig bron]
Familie[wysig | wysig bron]
Boshoff was 'n lid van derde geslag van die Kaaplandse familie van die stamvader Willem Hendrik Boshoff, wat op 18 Maart 1742 op die Hollandse skip Ruijven in die Kaap die Goeie Hoop aangekom het. Hy het sy opleiding in Swellendam en Graaff-Reinet voltooi.[1] Boshoff is twee keer getroud. Die eerste keer was met Adriana Petronella Gertruida van Aswegen (van Graaff-Reinet), op 3 November 1827, en ná haar dood in 1878 met Louisa Perry van der Berg, op 26 Mei 1880.
Vroeë loopbaan[wysig | wysig bron]
Die volgende jaar vestig hy hom in Natal, waar hy voorsitter word van die volksraad van die Republiek van Natalia en, ná Brittanje die republiek annekseer, registrateur en meester van die Hooggeregshof.
Boshoff was een van die oorspronklike Voortrekkers in Natal wat die Natalia Republiek gestig het. Hy het homself as 'n bekwame politikus bewys in die lig van Britse planne om Natal te annekseer. Hy het die protesmanifes wat die Boere op 21 Februarie 1842 by Pietermaritzburg geteken het, opgestel en hy was ook self 'n ondertekenaar. Dit het sy reputasie onder die Britte gevestig.[3]
Staatspresident[wysig | wysig bron]
Boshoff was nog in die Natalse regeringsdiens toe hy as president van die Oranje-Vrystaat gekies is. Hy het met 'n groot meerderheid bo drie ander kandidate, waaronder J.J. Venter en A. du Toit, gewen.
Politiek in die Oranje-Vrystaat was op daardie stadium nog baie lewendig en persoonlik in die 1850's en daar was gereeld konflik tussen die Volksraad en die Staatspresident. Op 25 Februarie 1858 het Boshoff sy bedanking ingedien wat op 15 Maart 1858 in effek sou tree. Dit was as gevolg van 'n dispuut oor die volgorde van die vergaderings van die Volksraad. Die Volksraad het die bedanking aanvaar, maar was nie gelukkig daaroor nie. Boshoff het sy bedanking teruggetrek na samesprekings maar dit het die bedanking van sommige lede van die Volksraad tot gevolg gehad, waarvan die voorsitter een was.[4]
Vroeg in 1858 het die spanning op die grens met die Basotho-gebied hoog geloop en oorlog en onafwendbaar gelyk. Die staatsfinansies was op daardie tydstip baie sleg en Boshoff het baie moeite ervaar om die verdediging te organiseer en wapens te koop. Met die aankoop van vyftig gewere teen £6 stuk het hy 'n vertraging in betaling vir ses maande aangevra. Bystand van die Transvaal en die Kaapkolonie het nie belowend gelyk nie en die regering van die Oranje-Vrystaat het vir Goewerneur Grey gevra om as bemiddelaar tussen die Basotho en die Oranje-Vrystaat op te tree. Dit het in Augustus en September 1858 verval en het uitgeloop op die Verdrag van Aliwal-Noord op 29 September 1858. Daarin is die jurisdiksie van die Oranje-Vrystaat en die Basotholand vir die eerste keer vasgelê saam met sekere wetlike voorskrifte.[5] Intussen was daar oproepe dat die Oranje-Vrystaat met die Zuid-Afrikaansche Republiek moes saamsmelt. Hierdie oproepe het in Mei 1857 byna op 'n burgeroorlog tussen die twee buurstate uitgeloop.
In die oorlog teen die Basotho's, wat in 1858 verklaar is, het die Vrystaatse kommando's aanvanklik groot suksesse behaal, maar hulle kom dit op die lange duur nie volhou nie. Die Vrystaters het uiteindelik groot veeverliese gely en die Vrystaat is militêr so deur die oorlog uitgeput dat hy nie in staat was om verder met die Basotho's af te reken nie. Daar moes dus dringend ander planne beraam word.
Een uitweg was om die ondersteuning van Transvaal te soek. Pretorius was daartoe bereid maar alleen op die voorwaarde dat die twee republieke dan met mekaar moes verenig. Goewerneur Grey van die Kaapkolonie het egter 'n stokkie daarvoor gesteek en het self probeer om vereniging van die Oranje-Vrystaat met die Kaapkolonie te bewerkstellig. Die Vrystaatse Volksraad was ten gunste daarvan, maar die Britse regering wou dit nie toelaat nie.[1]
In 1860 is M.W. Pretorius as nuwe president gekies en die twee republieke was vir 'n kort rukkie verenig onder een staatshoof. Die eksperiment het misluk met Pretorius wat eers as president van Transvaal bedank het en nie sy termyn as president van die Oranje-Vrystaat voltooi het nie. Vir die nuwe verkiesing in 1963 is Boshoff as een van die kandidate benoem maar uiteindelik is J.H. Brand deur die Volksraad aangewys as die enigste kandidaat.[6]
Latere lewe en dood[wysig | wysig bron]
Boshoff het sy politieke loopbaan in Natal voortgesit as lid van die Wetgewende Vergadering van die Kliprivier-distrik (1866).[7] Hy is op 24 April 1881 in Weston, Pietermaritzburg, oorlede en is begrawe in die Voortrekkerbegraafplaas in Pietermaritzburg. Toe die nuus van Boshoff se sterfte Bloemfontein bereik het, het die Volksraad 'n voorstel deurgevoer wat Boshoff vir sy dienste tot die Oranje-Vrystaat bedank het.[8]
Trivia[wysig | wysig bron]
Die dorp Boshof in die Vrystaat is na hom vernoem.
Verwysings[wysig | wysig bron]
Notas[wysig | wysig bron]
- Venter, E.A. (1980). 400 Leiers in Suid-Afrika oor vier eeue. Potchefstroom: Privaat. p. 505p. ISBN 0-620-03622-2.
- Rosenthal, Eric, "Encyclopaedia of Southern Africa", Juta and Company Limited, Kaapstad, 1978.
- Muller. Oude tyden in den Oranje-Vrystaat. p. 54.
- Muller. Oude tyden in den Oranje-Vrystaat. pp. 109–110.
- Muller. Oude tyden in den Oranje-Vrystaat. pp. 111–112, 121–124, 318–321.
- Muller. Oude tyden in den Oranje-Vrystaat. pp. 147–148.
- Muller. Oude tyden in den Oranje-Vrystaat. pp. 131–132.
- Muller. Oude tyden in den Oranje-Vrystaat. pp. 132–133.
|
<urn:uuid:6d15d345-e582-49a7-8a7c-42229ae463b9>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Jacobus_Nicolaas_Boshoff
|
2019-07-18T01:33:18Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00162.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999907
| false
|
Kategorie:Wikipedia-artikels met SELIBR-identifiseerders
Jump to navigation
Jump to search
(vorige bladsy) (volgende bladsy)
Vir meer inligting, sien Wikipedia:Gesagbeheer.
Hierdie is 'n versteekte kategorie Dit kategoriseer bladsye vir administratiewe doeleindes. Dit vorm nie deel van die ensiklopedie nie. |
Bladsye in kategorie "Wikipedia-artikels met SELIBR-identifiseerders"
Die volgende 200 bladsye is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 2 525.
(vorige bladsy) (volgende bladsy)K
- Kaapstad
- Franz Kafka
- Frida Kahlo
- Michail Kalasjnikof
- Kaliningrad
- Ingvar Kamprad
- Wassily Kandinsky
- Kangchenjunga
- Kangzi
- Immanuel Kant
- Herbert von Karajan
- Karel die Grote
- Karel die Stoute
- Karel I van Engeland
- Karel I van Oostenryk
- Karel II die Kale
- Karel II van Engeland
- Karel V
- Karel VI van Frankryk
- Karel VII van Frankryk
- Karel XIII van Swede
- Anatoli Karpof
- Garri Kasparof
- Katalonië
- Katharina I van Rusland
- Katharina II van Rusland
- Ahmed Kathrada
- Walter Kaufmann
- Kenneth Kaunda
- Yasunari Kawabata
- Danny Kaye
- Elia Kazan
- Buster Keaton
- John Keats
- Helen Keller
- Grace Kelly
- William Thomson, 1ste Baron Kelvin
- Rachel Kempson
- Kenia
- George Kennedy
- John F. Kennedy
- William Kentridge
- Jomo Kenyatta
- Johannes Kepler
- Kergueleneilande
- Jack Kerouac
- Philip Kerr
- Ian Kershaw
- Evelyn Keyes
- John Maynard Keynes
- Khadijah bint Khuwaylid
- Ibn Khaldun
- Syed Ahmed Khan
- Khartoem
- Omar Khayyám
- Mikhail Khodorkovsky
- Ruhollah Khomeini
- Muḥammad ibn Mūsā al-Khwārizmī
- Alexander Kielland
- Søren Kierkegaard
- Kurt Georg Kiesinger
- Kigali
- Val Kilmer
- Kim Il-sung
- Kim Jong-il
- B.B. King
- Carole King
- Martin Luther King jr.
- Stephen King
- Kingston, Jamaika
- Alfred Kinsey
- Rudyard Kipling
- Groothertog Kirill Wladimirowitsj van Rusland
- Sergei Kirof
- Henry Kissinger
- Herbert Kitchener
- Eartha Kitt
- Klavierconcerto nr. 7 (Mozart)
- Paul Klee
- Stephen Cole Kleene
- Heinrich von Kleist
- Klemens von Metternich
- Otto Klemperer
- Pierre Klossowski
- Knoet die Grote
- Beyoncé Knowles
- John Knox
- Johann Koch
- Robert Koch
- Koeblai Khan
- Koeweit
- Koezma Minin
- Helmut Kohl
- Lawrence Kohlberg
- Alexandre Kojève
- Leszek Kołakowski
- Peter Kolbe
- Käthe Kollwitz
- Kolossense
- Kommunistiese Manifes
- Kommunistiese Party van die Sowjetunie
- Konfusius
- Konstantinos Petrou Kavafis
- Konstantyn die Grote
- Konstantyn I van Griekeland
- Konstantyn IV van Bisantium
- Groothertog Konstantyn Konstantinowitsj van Rusland
- Groothertog Konstantyn Pawlowitsj van Rusland
- Konstantyn VII van Bisantium
- Koran
- Korinthe
- Serge Koussevitsky
- Zygmunt Krasiński
- Lawrence M. Krauss
- Gidon Kremer
- Uys Krige
- Kris Kristofferson
- Kroasië
- Nadezjda Kroepskaja
- Antjie Krog
- Pjotr Kropotkin
- Adam Johann von Krusenstern
- Kuala Lumpur
- Juscelino Kubitschek
- Thomas Kuhn
- Akira Kurosawa
- Tony Kushner
- Thomas Kyd
- Sissel Kyrkjebø
- Kālidāsa
L
- Julien Offray de Lamettrie
- François de La Rochefoucauld
- Jacques Lacan
- Lady Gaga
- Karl Lagerfeld
- Selma Lagerlöf
- Lagos
- Veronica Lake
- Lancashire
- Burt Lancaster
- Elsa Lanchester
- Mario Lanza
- Laozi
- Pierre-Simon Laplace
- Enrique Larreta
- Stieg Larsson
- Emanuel Lasker
- Else Lasker-Schüler
- Orlando di Lasso
- Brunetto Latini
- Charles Laughton
- Lausanne
- Antoine Lavoisier
- T. E. Lawrence
- Le Corbusier
- Ursula K. Le Guin
- Jean-Marie Le Pen
- Francois le Vaillant
- Bruce Lee
- Gypsy Rose Lee
- Harper Lee
- Peggy Lee
- Robert E. Lee
- Spike Lee
- Sheridan Le Fanu
- Johann Georg Christian Lehmann
- Gottfried Wilhelm Leibniz
- Janet Leigh
- Stanisław Lem
- Lemmy
- Wladimir Lenin
- John Lennon
- Jay Leno
- Lotte Lenya
- Leo III die Isauriër
- Leo VI van Bisantium
- Leopold I, Heilige Romeinse Keiser
- Leopold II van België
- Leopold II, Heilige Romeinse Keiser
- Leopold III van België
- Michail Lermontof
- Lesbos
- Doris Lessing
- Paul von Lettow-Vorbeck
- Emmanuel Levinas
- James Levine
- Claude Lévi-Strauss
- C.S. Lewis
- Jerry Lewis
- John Frederic Lewis
- Lhasa
- Li Bai
- Liberace
- Libreville
- Hinrich Lichtenstein
- B. H. Liddell Hart
- Jonas Lie
- Sophus Lie
- Trygve Lie
- Justus von Liebig
|
<urn:uuid:597df57e-bb5c-4156-8a7e-e0cd02f23c06>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Wikipedia-artikels_met_SELIBR-identifiseerders?from=K
|
2019-07-18T01:02:36Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00162.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.811451
| false
|
Margaret Atwood
Margaret Atwood | |
Margaret Atwood by die Eden Mills Writers Festival 2006 in Blackwattle Bay
Geboortenaam | Margaret Eleanor Atwood |
---|---|
Gebore | 18 November 1939 Ottawa, Ontario, Kanada |
Nasionaliteit | Kanada |
Ouers | Carl Edmund Atwood Margaret Dorothy (née Killam) |
Beroep | Romanskrywer, digter, sakevrou, omgewingsaktivis |
Bekend vir | The Handmaid's Tale Cat's Eye Alias Grace The Blind Assassin Oryx and Crake Surfacing |
Religie | Agnostisisme |
Huweliksmaat | Graeme Gibson |
Kind(ers) | 1 |
Webblad | margaretatwood.ca |
Handtekening |
Margaret Eleanor Atwood (gebore 18 November 1939) is 'n Kanadese outeur, digter, literatuurkritikus, feminis en aktivis. Sy is een van die beroemdste skrywers van die laaste 50 jaar en is reeds beloon met die Arthur C. Clarke-toekenning, die Prins van Asturias-toekenning vir letterkunde, verskyn vyf keer op die kortlys vir die Booker-prys wat sy een keer gewen het, en is sewe keer reeds 'n finalis vir die Kanadese Governor General's Award wat sy ook een keer gewen het.
Lewe[wysig | wysig bron]
Atwood is gebore in die Kanadese hoofstad, Ottawa. Danksy haar pa se navorsing in entomologie maak klein Margaret reeds vroeg kennis met die Kanadese natuur, spesifiek die landskap van Quebec. Eers toe sy elf was het sy voltyds skoolgegaan, ten spyte waarvan sy reeds in 1957 haar hoërskoolloopbaan voltooi in Leaside, Toronto. In 1961 gradueer sy aan die Victoria University in the University of Toronto met 'n Baccalareus (hons) in Kunste, toegespits op Engelse letterkunde. Sy het nagraadse studies voltooi by Radcliffe College, en dit opgevolg met verdere studies vir 'n onvoltooide doktorsgraad by Harvard-universiteit.
Romans en kortverhale[wysig | wysig bron]
- The Edible Woman (1969)
- Surfacing (1972)
- Lady Oracle (1976)
- Dancing Girls (1977)
- Life Before Man (1979)
- Bodily Harm (1981)
- Murder in the Dark (1983)
- Bluebeard's Egg (1983)
- The Handmaid's Tale (1985)
- Cat's Eye (1988)
- Wilderness Tips (1991)
- Good Bones (1992)
- The Robber Bride (1993)
- Alias Grace (1996)
- The Blind Assassin (2000)
- Good Bones and Simple Murders (1995)
- Oryx and Crake(2003)
- The Penelopiad (2005)
- The Tent (2006)
- Moral Disorder (2006)
- The Year of the Flood (2009)
- MaddAddam (2013)
- Stone Mattress (2014)
- The Heart Goes Last (2015)
- Hag-Seed (2016)
- Scribbler Moon (geskryf in 2014 om in 2114 gepubliseer te word as deel van die Future Library Project).
Poësie[wysig | wysig bron]
- Double Persephone (1961)
- The Circle Game (1966)
- The Animals in that Country (1968)
- The Journals of Susanna Moodie (1970)
- Procedures for Underground (1970)
- Power Politics (1971)
- You Are Happy (1974)
- Selected Poems (1976)
- Two-Headed Poems (1978)
- True Stories (1981)
- Interlunar (1984)
- Selected Poems II: Poems Selected and New 1976–1986 (1986)
- Morning in the Burned House (1995)
- The Door
- Eating Fire: Selected Poetry 1965–1995 (1998)
Essays en ander nie-fiksie[wysig | wysig bron]
- Survival: A Thematic Guide to Canadian Literature (1972)
- Days of the Rebels 1815–1840 (1977)
- Second Words (1982)
- Strange Things: The Malevolent North in Canadian Literature (1996)
- Two Solicitudes: Conversations(1998)
- Negotiating With the Dead: A Writer on Writing (2002)
- Curious Pursuits (2005)
- Moving Targets: Writing with Intent 1982–2004
- Payback: Debt and the Shadow Side of Wealth
- In Other Worlds: SF and the Human Imagination
Kinderliteratuur[wysig | wysig bron]
- Up in the Tree (1978)
- Anna's Pet (1980)
- For the Birds (1990)
- Princess Prunella and the Purple Peanut (1995)
- Rude Ramsay and the Roaring Radishes (2003)
- Bashful Bob and Doleful Dolinda (2004)
|
<urn:uuid:5c61d0fb-4903-4cb5-bf51-bb2c7a1cc331>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Margaret_Atwood
|
2019-07-18T01:15:25Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00162.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.951643
| false
|
Nordland
Nordland is 'n Noorse provinsie (fylke) wat in die noorde aan Troms en Nord-Trøndelag in die suide grens. In die ooste grens die provinsie aan Norrbotten en Västerbotten, twee provinsies van Swede. In die weste het Nordland 'n kuslyn aan die Noorse See en die Atlantiese Oseaan. Nordland bestaan uit die streke Helgeland, Salten, Lofoten, Ofoten en Vesterålen. Die Arktiese Sirkel loop deur die provinsie. Die administratiewe sentrum van Nordland is Bodø.
|
<urn:uuid:9359cd58-3ba2-4a64-bc21-e5f1f457c197>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Nordland
|
2019-07-18T01:14:20Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00162.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.99863
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Kanadese Arktiese Argipel" skakel
←
Kanadese Arktiese Argipel
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Kanadese Arktiese Argipel
:
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Noord-Amerika
(
← skakels
wysig
)
Kanada
(
← skakels
wysig
)
Groenland
(
← skakels
wysig
)
Arktiese Oseaan
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:SpesBona/Artikels
(
← skakels
wysig
)
Noordpool
(
← skakels
wysig
)
Argipel
(
← skakels
wysig
)
Arktika
(
← skakels
wysig
)
Baffin-eiland
(
← skakels
wysig
)
Victoria-eiland
(
← skakels
wysig
)
Ellesmere-eiland
(
← skakels
wysig
)
Banks-eiland
(
← skakels
wysig
)
Devon-eiland
(
← skakels
wysig
)
Axel-Heiberg-eiland
(
← skakels
wysig
)
Melville-eiland
(
← skakels
wysig
)
Southampton-eiland
(
← skakels
wysig
)
Prins van Wallis-eiland
(
← skakels
wysig
)
Somerset-eiland
(
← skakels
wysig
)
Franz Josef-land
(
← skakels
wysig
)
Beaufortsee
(
← skakels
wysig
)
Golf van Amundsen
(
← skakels
wysig
)
Bespreking:Kanadese Arktiese Argipel
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Kanadese_Arktiese_Argipel
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:def2de9d-50cf-4c7a-ad31-cd425ff296a1>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Kanadese_Arktiese_Argipel
|
2019-07-18T01:24:55Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00162.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999088
| false
|
Stoffberg
Stoffberg | |
Koördinate: Koördinate: | |
Land | Suid-Afrika |
---|---|
Provinsie | Mpumalanga |
Distriksmunisipaliteit | Nkangala |
Plaaslike Munisipaliteit | Emalahleni |
Tydsone | SAST (UTC+2) |
Stoffberg is 'n dorpie in Mpumalanga, Suid-Afrika. Dit is 70 km noordoos van Middelburg en lê aan die bolope van die Steelpoortrivier. Die takspoor vanaf Middelburg het Stofberg in 1927 bereik. Die halte is gebou op die plaas Springboklaagte van Dirk Stoffberg, 'n wamaker van Wellington wat homself in hierdie gebied gevestig het. Die dorp is na hom vernoem.
|
<urn:uuid:b98787a2-fd0b-4ae3-b12e-fab28d19ddbd>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Stoffberg
|
2019-07-18T01:26:05Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00162.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999047
| false
|
Rooivlerksprinkaanvoël
Die Rooivlerksprinkaanvoël (Glareola pratincola) is 'n gelokaliseerde, algemene standvoël en intra-Afrika trekvoël. Die voël is 24 – 25 cm groot en weeg 60 - 100 gram. In Engels staan die voël bekend as Collared Pratincole.
Rooivlerksprinkaanvoël | ||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Bewaringstatus | ||||||||||||||||
Wetenskaplike klassifikasie | ||||||||||||||||
Binomiale naam | ||||||||||||||||
Glareola pratincola Linnaeus, 1766 |
Sien ookWysig
Wikimedia Commons bevat media in verband met Glareola pratincola. |
BronWysig
VerwysingsWysig
- BirdLife International (2012). "Glareola pratincola". IUCN Rooilys van Bedreigde Spesies. Weergawe 2012.1. Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur. Besoek op 16 Julie 2012.
|
<urn:uuid:b1972d96-d3b2-4c07-bbd3-b5c68f1621d3>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Glareola_pratincola
|
2019-07-19T06:19:46Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526064.11/warc/CC-MAIN-20190719053856-20190719075856-00322.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.984813
| false
|
Melbourne
Melbourne | |||
Melbourne | |||
Ligging van Melbourne | |||
Kaart van Melbourne | |||
Koördinate: Koördinate: | |||
Administrasie | |||
---|---|---|---|
Staat | Australië | ||
Deelstaat | Victoria | ||
Administratiewe verdeling | 31 Local Government Areas | ||
Stigting | 30 Augustus 1835 | ||
Regering | |||
- Burgemeester | Robert Doyle | ||
Oppervlak | |||
- Stedelik | 8 806 km² (4 055 9 vk m) | ||
Hoogte | 31 m (102 vt) | ||
Bevolking (2009) | |||
- Stad | 4 000 000 | ||
- Stedelike bevolkingsdigtheid | 1 566/km² (4 055,9/vk m) | ||
Tydsone | AEST (UTC+10) (UTC) | ||
- Somer (DST) | UTC+11 (UTC) | ||
Webwerf: City of Melbourne |
Die nedersetting is in 1835 deur 'n groep koloniste uit Tasmanië op die oewers van die Yarra-rivier gestig. In 1842 word dit as 'n stad geproklameer.
Melbourne is 'n multikulturele stad wat mense van orals oor die wêreld verwelkom. Dit is bekend vir sy tremme. Die stad het ook verskeie groot parke en 'n paar strande.
Weergegewens vir Melbourne (Stad) | |||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Maand | Jan | Feb | Mar | Apr | Mei | Jun | Jul | Aug | Sep | Okt | Nov | Des | Jaar |
Hoogste maksimum (°C) | 45,6 | 46,4 | 41,7 | 34,9 | 28,7 | 22,4 | 23,3 | 26,5 | 31,4 | 36,9 | 40,9 | 43,7 | 46,4 |
Gemiddelde maksimum (°C) | 25,9 | 25,8 | 23,9 | 20,3 | 16,7 | 14,1 | 13,5 | 15,0 | 17,2 | 19,7 | 22,0 | 24,2 | 19,9 |
Gemiddelde minimum (°C) | 14,3 | 14,6 | 13,2 | 10,8 | 8,6 | 6,9 | 6,0 | 6,7 | 8,0 | 9,5 | 11,2 | 12,9 | 10,2 |
Laagste minimum (°C) | 5,5 | 4,5 | 2,8 | 1,5 | −1,1 | −2,2 | −2,8 | −2,1 | −0,5 | 0,1 | 2,5 | 4,4 | −2,8 |
Neerslag (mm) | 47,3 | 48,1 | 50,4 | 57,3 | 56,0 | 49,2 | 47,6 | 50,1 | 58,0 | 66,2 | 60,3 | 59,3 | 649,6 |
Reëndae (d) | 8,4 | 7,5 | 9,4 | 11,8 | 14,6 | 15,4 | 16,1 | 16,1 | 14,9 | 14,2 | 11,8 | 10,4 | 150,6 |
Humiditeit (%) | 47 | 48 | 49 | 52 | 59 | 63 | 61 | 56 | 53 | 50 | 49 | 47 | 52,9 |
Bron: Bureau of Meteorology (Australië)[1] |
|
<urn:uuid:7e65b33b-cac6-44f3-83a4-918b9b69a853>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Melbourne
|
2019-07-19T06:46:47Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526064.11/warc/CC-MAIN-20190719053856-20190719075856-00322.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.825991
| false
|
Witoorhoutkapper
Die Witoorhoutkapper (Stactolaema leucotis) is 'n algemene standvoël in kusbos, dikwels naby watermassas. Die voël is 18 cm groot en weeg 48 - 60 gram. In Engels staan die voël bekend as White-eared Barbet.
Witoorhoutkapper | ||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Witoorhoutkapper in Suid-Afrika | ||||||||||||||||
Bewaringstatus | ||||||||||||||||
Wetenskaplike klassifikasie | ||||||||||||||||
Binomiale naam | ||||||||||||||||
Stactolaema leucotis (Sundevall, 1850) |
Sien ookWysig
BronWysig
VerwysingsWysig
- BirdLife International (2012). "Stactolaema leucotis". IUCN Rooilys van Bedreigde Spesies. Weergawe 2012.1. Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur. Besoek op 16 Julie 2012.
|
<urn:uuid:73b53d7a-6856-4d7b-9563-2216ab64b246>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Stactolaema_leucotis
|
2019-07-19T05:53:21Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526064.11/warc/CC-MAIN-20190719053856-20190719075856-00322.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.976707
| false
|
Raap
Raap | ||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Raapwortels | ||||||||||||||||||
Wetenskaplike klassifikasie | ||||||||||||||||||
Trinomiale naam | ||||||||||||||||||
Brassica rapa var. rapa L. |
Die raap of witraap (Brassica rapa var. rapa) is 'n wortelgroente wat wêreldwyd in gematigde klimaatstreke gekweek word vir sy wit, bolvormige penwortel. Klein, sappiger variëteite word gekweek vir menslike verbruik, terwyl groter variëteite gekweek word as veevoer.
|
<urn:uuid:086eb924-57fe-4f9c-87fe-fd36e085e3eb>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Raap
|
2019-07-20T11:52:32Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526508.29/warc/CC-MAIN-20190720111631-20190720133631-00482.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.967034
| false
|
Verkleurmannetjie
Verkleurmannetjie | ||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Ook: trapsuutjie ( chameleon ) | ||||||||||||||
Bradypodion pumilum | ||||||||||||||
Wetenskaplike klassifikasie | ||||||||||||||
Verspreiding van die Verkleurmannetjie
Subfamilies en Genera | ||||||||||||||
Die verkleurmannetjie of trapsuutjie (Chamaeleonidae) is 'n familie van die akkedisse. Die meeste verkleurmannetjies kan hul vel se kleur vir kamoeflering verander, of om hul gemoedstoestand aan ander verkleurmannetjies aan te dui. Die grootste spesies word tot 70 sentimeter lank.
Verkleurmannetjies het papegaai-agtige voete wat aangepas is om in bome te leef en saggies deur takke en blare te beweeg. Hulle beweeg gewoonlik stadig met wiegende bewegings om met die ritsel van blare in die wind saam te smelt. Die oë is stereoskopies en kan onafhanklik van mekaar en in teenoorgestelde rigtings beweeg. Die stert is spesiaal gevorm om homself te anker en aan takkies vas te gryp.
Hulle het lang klewerige tonge wat hulle blitsig kan uitskiet om prooi te vang. Die tong is tot twee keer so lank as die liggaam self. Hulle vreet meestal insekte, maar sal ook soms kleiner akkedisse vreet.
Daar bestaan omtrent 190 spesies wat in Afrika, Madagaskar, Spanje en Portugal, oor suidelike Asië en Sri Lanka voorkom. Hulle is ook na Hawaii, Kalifornië en Florida ingevoer, en word in warm habitats wat van reënwoude tot droë woestyne wissel aangetref.
Verkleurmannetjies word algemeen as troeteldiere aangehou.
Suider-Afrikaanse spesies[wysig | wysig bron]
- Flapnekverkleurmannetjie (Chamaeleo dilepis)
- Kaapse dwergverkleurmannetjie (Bradypodion pumilum)
- Knysna-dwergverkleurmannetjie (Bradypodion damaranum)
- Smith se dwergverkleurmannetjie (Bradypodion taeniabronchum)
Fotogalery[wysig | wysig bron]
'n Namaqua-verkleurmannetjie naby Swakopmund, Namibië.
|
<urn:uuid:fb0f1211-7ebe-4572-9608-e15b7c197858>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kameleon
|
2019-07-16T20:48:38Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524879.8/warc/CC-MAIN-20190716201412-20190716223412-00026.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999774
| false
|
Kategorie:Wikipedia-artikels met SELIBR-identifiseerders
Jump to navigation
Jump to search
(vorige bladsy) (volgende bladsy)
Vir meer inligting, sien Wikipedia:Gesagbeheer.
Hierdie is 'n versteekte kategorie Dit kategoriseer bladsye vir administratiewe doeleindes. Dit vorm nie deel van die ensiklopedie nie. |
Bladsye in kategorie "Wikipedia-artikels met SELIBR-identifiseerders"
Die volgende 200 bladsye is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 2 524.
(vorige bladsy) (volgende bladsy)I
- Indië
- Arnaldur Indriðason
- Jean Auguste Dominique Ingres
- Helge Ingstad
- Internasionale Burgerlugvaartorganisasie
- Internasionale Geregshof
- Internasionale Monetêre Fonds
- Internasionale Strafhof
- Internasionale Vereniging van Atletiekfederasies
- Irenaeus van Lyon
- Luce Irigaray
- Iris Murdoch
- Isaac Albeniz
- Kazuo Ishiguro
- Islamitiese Staat
- Israel
- Istanboel
- Jurga Ivanauskaitė
- Iwan I van Moskou
- Iwan III van Rusland
- Iwan IV van Rusland
- Iwan VI van Rusland
J
- Jabir ibn Hayyan
- Andrew Jackson
- Mahalia Jackson
- Jacob Hübner
- Jagielloniese Universiteit
- Jakobus I van Engeland
- Jakobus II van Engeland
- Jakobus V van Skotland
- Jalal Uddin Rumi
- Jamaika
- Henry James
- P. D. James
- Jenna Jameson
- Jan van Engeland
- Jane Seymour
- Japan
- Jaroslaf I van Kiëf
- Karl Jaspers
- Jauchzet Gott in allen Landen, BWV 51
- Stefan Jaworski
- Jean-Philippe Rameau
- Thomas Jefferson
- Jehan Alain
- Elfriede Jelinek
- Boris Jeltsin
- Edward Jenner
- Jeremia
- Jermak
- Sergei Jesenin
- Otto Jespersen
- Jesus van Nasaret
- Ruth Prawer Jhabvala
- Juan Ramón Jiménez
- Muhammad Ali Jinnah
- Joaquín Rodrigo
- Peter Jöback
- Steve Jobs
- Matthías Jochumsson
- Joeri Dolgoroeki
- Pous Johannes Paulus II
- Pous Johannes XXIII
- Thomas Johansson
- John Campbell
- John Catford
- John Dewey
- John Galsworthy
- Elton John
- Andrew Johnson
- Lyndon B. Johnson
- Paul Johnson
- Samuel Johnson
- Hanns Johst
- Angelina Jolie
- Irène Joliot-Curie
- Al Jolson
- Antoine-Henri Jomini
- Jona
- Ernest Jones
- Tommy Lee Jones
- Jordanië
- James Joyce
- Joël
- Juan Carlos I
- Judit
- Julia Kristeva
- Julian Barnes
- Juliana van Nederland
- Julius Caesar
- Justinianus I van Bisantium
- Juvenalis
K
- Kaapstad
- Franz Kafka
- Frida Kahlo
- Michail Kalasjnikof
- Kaliningrad
- Ingvar Kamprad
- Wassily Kandinsky
- Kangchenjunga
- Kangzi
- Immanuel Kant
- Herbert von Karajan
- Karel die Grote
- Karel die Stoute
- Karel I van Engeland
- Karel I van Oostenryk
- Karel II die Kale
- Karel II van Engeland
- Karel V
- Karel VI van Frankryk
- Karel VII van Frankryk
- Karel XIII van Swede
- Anatoli Karpof
- Garri Kasparof
- Katalonië
- Katharina I van Rusland
- Katharina II van Rusland
- Ahmed Kathrada
- Walter Kaufmann
- Kenneth Kaunda
- Yasunari Kawabata
- Danny Kaye
- Elia Kazan
- Buster Keaton
- John Keats
- Helen Keller
- Grace Kelly
- William Thomson, 1ste Baron Kelvin
- Rachel Kempson
- Kenia
- George Kennedy
- John F. Kennedy
- William Kentridge
- Jomo Kenyatta
- Johannes Kepler
- Kergueleneilande
- Jack Kerouac
- Philip Kerr
- Ian Kershaw
- Evelyn Keyes
- John Maynard Keynes
- Khadijah bint Khuwaylid
- Ibn Khaldun
- Syed Ahmed Khan
- Khartoem
- Omar Khayyám
- Mikhail Khodorkovsky
- Ruhollah Khomeini
- Muḥammad ibn Mūsā al-Khwārizmī
- Alexander Kielland
- Søren Kierkegaard
- Kurt Georg Kiesinger
- Kigali
- Val Kilmer
- Kim Il-sung
- Kim Jong-il
- B.B. King
- Carole King
- Martin Luther King jr.
- Stephen King
- Kingston, Jamaika
- Alfred Kinsey
- Rudyard Kipling
- Groothertog Kirill Wladimirowitsj van Rusland
- Sergei Kirof
- Henry Kissinger
- Herbert Kitchener
- Eartha Kitt
- Klavierconcerto nr. 7 (Mozart)
- Paul Klee
- Stephen Cole Kleene
- Heinrich von Kleist
- Klemens von Metternich
- Otto Klemperer
- Pierre Klossowski
- Knoet die Grote
- Beyoncé Knowles
- John Knox
- Johann Koch
- Robert Koch
- Koeblai Khan
- Koeweit
- Koezma Minin
- Helmut Kohl
- Lawrence Kohlberg
- Alexandre Kojève
- Leszek Kołakowski
- Peter Kolbe
- Käthe Kollwitz
- Kolossense
- Kommunistiese Manifes
- Kommunistiese Party van die Sowjetunie
- Konfusius
- Konstantinos Petrou Kavafis
- Konstantyn die Grote
- Konstantyn I van Griekeland
- Konstantyn IV van Bisantium
- Groothertog Konstantyn Konstantinowitsj van Rusland
- Groothertog Konstantyn Pawlowitsj van Rusland
|
<urn:uuid:0bd7a26a-2fb5-43f9-bee7-6900bce819d2>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Wikipedia-artikels_met_SELIBR-identifiseerders?from=Ij
|
2019-07-16T21:16:39Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524879.8/warc/CC-MAIN-20190716201412-20190716223412-00026.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.914799
| false
|
Larry Hovis
Larry Hovis | |
Geboorte | 20 Februarie 1936 |
---|---|
Nasionaliteit | Amerikaans |
Sterfte | 9 September 2003 (op 67) |
Kinders | 1 |
Beroep(e) | Akteur, vervaardiger, en skrywer |
Internet-rolprentdatabasis-profiel |
Larry Hovis (20 Februarie 1936 – 9 September 2003) was 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Maracaibo (1958), Out of Sight (1966), en Lone Star State of Mind (2002), en in die televisiereeks Hogan's Heroes (1965).
Filmografie[wysig | wysig bron]
Rolprente[wysig | wysig bron]
- 1958: Maracaibo
- 1966: Out of Sight
- 1979: The Great Monkey Rip-Off
- 2002: Lone Star State of Mind
Televisiereekse[wysig | wysig bron]
- 1965: Hogan's Heroes
- 1967: How's Your Mother-in-Law?
- 1976: Liar's Club
- 1988: Yahtzee
Televisierolprente[wysig | wysig bron]
- 1968: Mitzi
- 1968: Stanley vs. The System
- 1969: Mitzi's 2nd Special
- 1972: Cop Out!
- 1973: Old Faithful
|
<urn:uuid:ee6a9fc5-279b-4fbe-93e8-cd1b7a6cae09>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Larry_Hovis
|
2019-07-16T21:00:16Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524879.8/warc/CC-MAIN-20190716201412-20190716223412-00026.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.995709
| false
|
Boekbronne
Jump to navigation
Jump to search
Biblioteke
Suid-Afrika:
- Soek die boek in die Nasionale Biblioteek van Suid-Afrika se katalogus
- Soek die boek in die SEALS Konsortium se biblioteek
- Soek die boek in die Universiteit van Suid-Afrika se biblioteek
- Soek die boek in die Universiteit van die Witwatersrand se biblioteek
- Soek die boek in die Kaapse Hoër Onderwys Konsortium se biblioteek
Wêreldwyd:
- Soek die boek deur WorldCat in jou plaaslike biblioteek se katalogus
Boekwinkels
Suid-Afrika:
Ander lande:
|
<urn:uuid:86ab383c-11d0-456d-a81e-823ebe3d83ed>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Boekbronne/0908409613
|
2019-07-16T21:03:17Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524879.8/warc/CC-MAIN-20190716201412-20190716223412-00026.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999935
| false
|
1414
Jump to navigation
Jump to search
1414 |
◄ | 14de eeu | ◄15de eeu► | 16de eeu | ► |
Dae | Eeue | Geskiedenis | Geskiedenisportaal |
Sien ook: Kategorie:1414 |
Kalenders | |
Die jaar 1414 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Saterdag begin het. Dit was die 14de jaar van die 15de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Gebeure[wysig | wysig bron]
Geboortes[wysig | wysig bron]
- 21 Julie – Francesco della Rovere, later Pous Sixtus IV, die 212de pous van die Rooms-Katolieke Kerk in Celle, naby Savona, Italië († 1484).
|
<urn:uuid:bc8102f8-515a-4734-966d-523fba249975>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/1414
|
2019-07-18T01:47:56Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00186.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999647
| false
|
Bespreking:Melville
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die Melville-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
|
<urn:uuid:e99bbcf0-cf95-46bf-b07b-d8e0e891ee5d>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:Melville
|
2019-07-18T01:39:39Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00186.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999988
| false
|
Kategorie:1850's
Jump to navigation
Jump to search
Subkategorieë
Hierdie kategorie bevat die volgende 12 subkategorië, uit 'n totaal van 12.
Hierdie kategorie bevat die volgende 12 subkategorië, uit 'n totaal van 12.
|
<urn:uuid:2b99c879-2e05-4f14-9ba9-c395c1817e9d>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:1850%27s
|
2019-07-18T00:53:33Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00186.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.99123
| false
|
Hulp
Kategorie:Viëtnamees
in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation
Jump to search
Wikimedia Commons bevat media in verband met
Vietnamese language
.
Bladsye in kategorie "Viëtnamees"
Die volgende 3 bladsye is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 3.
Viëtnamees
C
Chinese karakter
W
Viëtnamese Wikipedia
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategorie:Viëtnamees&oldid=1419504
"
Kategorieë
:
Austro-Asiatiese tale
Tale van Viëtnam
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Kategorie
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Ander projekte
Wikimedia Commons
Wiktionary
Druk/eksporteer
Skep boek
Laai af as PDF
Drukbare weergawe
Gereedskap
Skakels hierheen
Verwante veranderings
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Wikidata-item
Ander tale
العربية
Asturianu
Azərbaycanca
Башҡортса
Български
Brezhoneg
کوردی
Čeština
Cymraeg
Dansk
Deutsch
English
Esperanto
Español
فارسی
Français
हिन्दी
Bahasa Indonesia
Ilokano
Italiano
日本語
Jawa
ქართული
한국어
Latina
Македонски
Монгол
Bahasa Melayu
မြန်မာဘာသာ
Nederlands
Polski
Português
Русский
Srpskohrvatski / српскохрватски
Svenska
ไทย
Türkçe
Татарча/tatarça
Українська
اردو
Tiếng Việt
中文
Bân-lâm-gú
粵語
Wysig skakels
Die bladsy is laas op 4 Februarie 2016 om 19:05 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:81912f0b-3ddb-438f-ae33-af867dbfde2c>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Vi%C3%ABtnamees
|
2019-07-18T01:41:40Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00186.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.992114
| false
|
Versapper
Die versapper', of sapmeul soos die eerste modelle in Afrikaans bekend gestaan het, is 'n elektriese toestel wat in die kombuis en voedselindustrie gebruik word. Dit staan in Engels bekend as 'A blender' en as a liquidiser' in Britse Engels.
Elektriese toestel[wysig | wysig bron]
Hierdie apparaat word aangedryf deur 'n klein seriemotor. Die motor draai twee of vier lemme vinnig in die rondte, en dit sny die indhoud van die houer in fyn stukkies. Party meule kan selfs koffiebone, ys of neute maal.
Sien ook[wysig | wysig bron]
Amandelmelk
Bronnelys[wysig | wysig bron]
- Kennis, 1980, vol 4, bl. 692-693, ISBN 0 7981 0826 6
|
<urn:uuid:51370582-342f-4cf1-9ce3-024e1d008651>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Versapper
|
2019-07-18T01:09:18Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00186.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999973
| false
|
Dit is nie 'n kouspop nie, maar dien ten doel om 'n bot toe te laat om geoutomatiseerde take te verrig wat gewoonlik herhalend van aard is. Administrateurs: as hierdie bot probleme veroorsaak, blok hom asseblief onmiddellik block it.
|
<urn:uuid:9f68a4d5-e5cb-4eee-9a38-3196ed2c0f83>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Gebruiker:Rameshngbot
|
2019-07-20T11:45:07Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526508.29/warc/CC-MAIN-20190720111631-20190720133631-00506.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999935
| false
|
Haruki Murakami
Murakami se noemenswaardige werke sluit in A Wild Sheep Chase (1982), Norwegian Wood (1987), The Wind-Up Bird Chronicle (1994–95), Kafka on the Shore (2002), en 1Q84 (2009–10). Hy het ook werke van onder andere Raymond Carver en J. D. Salinger in Japannees vertaal.
Sy fiksie, wat somtyds gekritiseer is deur die Japannese literêre establishment as on-Japannees,[4][5] was beïnvloed deur Westerse skrywers; van [6] Raymond Chandler tot Kurt Vonnegut ; by wyse van Richard Brautigan.
Sy werk is dikwels van 'n surrealistiese en melancholiese of fatalistiese aard, en gemerk deur 'n Kafkaeskiese weergawe van die "herhalende temas van vervreemding en eensaamheid"[7] wat hy vervleg in sy verhaallyne. Steven Poole van The Guardian het Murakami geprys as "van die wêreld se grootste lewende romansiers" vir sy werk en prestasies.[8]
Inhoud
Biografie[wysig | wysig bron]
Murakami was in Kyoto, Japan gebore, na die Tweede Wêreldoorlog, en gewoon in Shukugawa (Nishinomiya), Ashiya en Kobe.[9][10] Hy was 'n enkelkind. Sy vader was die seun van 'n Boeddhistiese priester,[11] en sy moeder die dogter van 'n Osaka handelaar.[12] Beide het onderrig gegee in Japannese letterkunde.[13]
Sedert sy kinderdae was Murakami, soortgelyk aan Kōbō Abe, baie beinvloed deur Westerse kultuur, en veral Westerse sowel as Russiese musiek en literatuur. Hy het grootgeword en 'n wye reeks boeke gelees deur Europese en Amerikaanse skrywers, soos Franz Kafka, Gustave Flaubert, Charles Dickens, Kurt Vonnegut, Fjodor Dostojefski, Richard Brautigan en Jack Kerouac.[14] Hierdie Westerse invloede het Murakami onderskei van die meerderheid ander Japannese skrywers.[15]
Murakami het drama gestudeer by die Waseda Universiteit in Tokio, waar hy Yoko ontmoet het, wat nou sy vrou is. Sy eerste werk was by 'n platewinkel. Kort voordat hy sy studies klaargemaak het, het Murakami 'n koffiewinkel en 'n jazz-kroeg oopgemaak genaamd Peter Cat, in Kokubunji, Tokio, wat hy van 1974 tot 1981 bedryf het saam met sy vrou,[16][17]
Murakami is 'n ernstige marathon drawwer en 'n Driekamp entoesias, alhoewel hy nie begin draf het totdat hy drie-en-dertig jaar oud was nie. Op 23 Junie 1996 het hy sy eerste ultramarathon voltooi, 'n 100 km resies rondom die Saroma-meer in Hokkaido, Japan.[20] Hy bespreek ook sy verhouding met draf in sy 2008 memoir What I Talk About When I Talk About Running.[21]
Skryfloopbaan[wysig | wysig bron]
Trilogie van die Rot[wysig | wysig bron]
Murakami het fiksie begin skryf toe hy nege-en-twintig jaar oud was.[22] "Voor dit", het hy gesê, "Het ek nie enigiets geskryf nie. Ek was maar net een van daardie ordinêre mense. Ek het 'n jazz klub bedryf, en het geensins enigiets geskep nie."[23] Hy was geïnspireer om sy eerste roman, Hear the Wind Sing (1979), te skryf terwyl hy 'n bofbal wedstryd gekyk het.[24]
In 1978 het Murakami in die Jingu Stadion 'n wedstryd tussen die Yakult Swallows en die Hiroshima Carp gekyk, toe Dave Hilton, 'n Amerikaner, uitgestap het om te kolf. Ingevolge 'n dikwels-herhaalde staaltjie, het Murakami op die oomblik wat Hilton 'n dubbelbof geslaan het, skielik besef dat hy 'n roman kon skryf.[25]
Hy het die gevoel beskryf as 'n "warm sensasie" wat hy steeds in sy hart kan voel.[26] Hy het huistoe gegaan en daardie nag nog begin skryf aan die boek. Murakami het vir tien maande aan Hear the Wind Sing gewerk, in baie kort strekke, gedurende nagte en na werksdae by die kroeg.[27] Hy het die roman voltooi en dit aangestuur na die enigste literêre kompetisie wat 'n werk van daardie lengte sou aanvaar, en daarmee eersteprys gewen.
Murakami se aanvanklike sukses met Hear the Wind Sing het hom aangemoedig om voort te gaan met skryf. 'n Jaar later het hy 'n opvolg daarop geskryf naamlik Pinball, 1973. In 1982 het hy A Wild Sheep Chase gepubliseer, welke 'n kritiese sukses was. Hear the Wind Sing, Pinball, 1973, en A Wild Sheep Chase vorm die Trilogie van die Rot , ('n opvolgboek, Dance, Dance, Dance, was geskryf maar word nie as deel van die reeks beskou nie) wat gesentreer is rondom dieselfde onbekende narrator en sy vriend, "die Rot".
Die eerste twee romans was tot 2015 nie geredelik beskikbaar in Engelse vertaling buite Japan nie, alhoewel 'n Engelse uitgawe, vertaal deur Alfred Birnbaum met uitvoeringe notas, gepubliseer was deur Kodansha as deel van 'n reeks wat bedoel was vir Japannese studente van Engels. Murakami beskou egter sy eerste twee romans as "onvolwasse" en "swak",[28] en was tot dusver nie gretig om hulle te laat vertaal in Engels nie. Hy het onder meer gesê dat A Wild Sheep Chase "die eerste boek was waar ek 'n tipe sensasie kon voel, die vreugde van storievertel. Wanneer jy 'n goeie verhaal lees, hou jy net aan met lees. Wanneer ek 'n goeie verhaal skryf, hou ek net aan met skryf."[29]
Wyer ontvangs[wysig | wysig bron]
In 1985 het Murakami Hard-Boiled Wonderland and the End of the World geskryf, 'n droomagtige fantasie wat die magiese eienskappe van sy werk 'n stap verder geneem het. Murakami het 'n groot deurbraak gemaak en nasionale erkenning gekry in 1987 met die publikasie van Norwegian Wood, 'n nostalgiese verhaal van verlies en seksualiteit. Miljoene eksemplare daarvan is verkoop aan jong Japannese.[30]
Norwegian Wood het die skaars bekende Murakami in die kalklig geplaas. Hy was by lughawens en ander openbare plekke geteister, wat gelei het tot sy vertrek uit Japan in 1986.[31]
Murakami was 'n skrywersgenoot by Princeton Universiteit in Princeton, Nieu Jersey, asook Tufts Universiteit in Medford, Massachusetts, en Harvard-universiteit in Cambridge, Massachusetts.[33][34] Gedurende die tyd het hy South of the Border, West of the Sun en The Wind-Up Bird Chronicle geskryf.[35]
Van "ingetoënheid" na "toewyding"[wysig | wysig bron]
The Wind-Up Bird Chronicle (1995) versmelt die realistiese met die fantastiese gegewe en bevat elemente van fisiese geweld. Dit is ook meer maatskaplik bewus as sy vorige werk, en handel deels met die ingewikkelde onderwerp van Oorlogsmisdade in Mantsjoerye (Mantsjoerye ook bekend as Noord-Oos Sjina). Die roman het die Yomiuri-prys gewen, wat toegeken is deur een van Murakami se felste voormalige kritici, Kenzaburō Ōe, wat in 1994 die Nobelprys vir Letterkunde gewen het.[36]
Die verwerking van Kollektiewe trauma het binnekort 'n belangrike tema in Murakami se skryfwerk geword, wat voorheen meer persoonlik van aard was. Murakami het na Japan teruggekeer in die nasleep van die Kobe-aardbewing en die Aum Shinrikyo gasaanval.[37] Hy het hierdie gebeure probeer verwerk deur sy eerste nie-fiksie werk, Underground, en die kortverhaal bundel after the quake. Underground bestaan grootliks uit onderhoude met slagoffers van die gasaanvalle in die Tokyo metrospoor sisteem.
Murakami self, noem dat hy sy posisie verander het van een van "ingetrekdheid" na een van "toewyding" nadat hy gewoon het in die Verenigde State in 1991. "Sy vroeë boeke," het hy gesê, het voortgekom uit 'n indiwiduele donkerte, terwyl sy latere werke stukrag kry uit die donkerte wat gevind word in die samelewing en geskiedenis."[38]
Engelse vertalings van baie van sy kortverhale wat geskryf was tussen 1983 en 1990 is versamel in The Elephant Vanishes. Murakami het ook onder andere baie van die werke van F. Scott Fitzgerald, Raymond Carver, Truman Capote, John Irving, en Paul Therouxvertaal in Japannees[39]
Murakami het 'n aktiewe rol gespeel in die vertaling van sy werke na Engels , en die aanpassing van sy tekste aan Amerikaanse realiteite aangemoedig eerder as direkte en rigiede vertalings. Sommige van sy werke wat in Duits verskyn het was vertalings vanuit die Engels eerder as van die oorspronklike Japannees, (South of the Border, West of the Sun, 2000; The Wind-Up Bird Chronicle, 2000s), wat deur Murakami self aangemoedig is. Beide die laasgenoemde twee boeke was later her-vertaal van die oorspronklike Japannees.[40]
Sedert 2000[wysig | wysig bron]
Sputnik Sweetheart was die eerste keer in 1999 gepubliseer, gevolg deur Kafka on the Shore in 2002, met die Engelse vertaling wat in 2005 gevolg het. Kafka on the Shore het in 2006 die Wêreld Fantasie Toekenning vir Romans gewen.[41] Die Engelse weergawe van sy roman After Dark was in 2007 vrygestel. Dit was deur The New York Times gekies as 'n noemenswaardige boek van die jaar.[42]
Murakami het aan die einde van 2005 'n versameling kortverhale gepubliseer met die titel Tōkyō Kitanshū, of 東京奇譚集, wat losweg vertaal as "Geheime van Tokio". 'n Versameling van die Engelse weergawes van vier-en-twintig kortverhale, getiteld Blind Willow, Sleeping Woman was in Augustus 2006 gepubliseer. Hierdie versameling sluit beide ouer werke van die 1980's , sowel as sommige van Murakami se meer onlangse kortverhale in, insluitende vyf wat verskyn in Tōkyō Kitanshū.
In 2002 het Murakami die bundel, Birthday Stories , gepubliseer wat 'n versameling kortverhale is op die tema van verjaardae. Die versameling sluit werke deur Russell Banks, Ethan Canin, Raymond Carver, David Foster Wallace, Denis Johnson, Claire Keegan, Andrea Lee, Daniel Lyons, Lynda Sexson, Paul Theroux, en William Trevor in, sowel as 'n storie deur Murakami self. What I Talk About When I Talk About Running bevat verhale betreffende sy ondervindinge as 'n marathondrawwer en 'n driekamp atleet. Dit was in 2007 in Japan gepubliseer,[43] met Engelse vertalings daarvan wat in 2008 verskyn het in die Verenigde Koninkryk en die Verenigde State. Die titel is 'n toespeling op die van Raymond Carver se kortverhaal versameling, What We Talk About When We Talk About Love.[44]
Die literêre uitgewersmaatskappy Shinchosha Uitgewers het Murakami se roman, 1Q84, op 29 Mei 2009 vrygestel in Japan. 1Q84 word uitgespreek as "ichi kyū hachi yon", dieselfde as Nineteen Eighty-Four (Negentien-vier-en-tagtig – 1984) , soos nege ook uitgespreek word as "kyū" in Japannees.[45]
Die boek was in 2011 op die langlys geplaas vir die Man Asian Literêre-pys. Die boek was egter na die 2012 anti-Japannese demonstrasies in Sjina van verkope onttrek, saam met die werke van ander Japannese skrywers.[46][47]
Murakami het die Sjinees-Japanse gebiedsdispuut gekritiseer, en die uitermatige nasionalistiese respons as "goedkoop arbeid" beskryf wat politikuste besig was om te verskaf aan die publiek.[48]
In April 2013 het hy die roman Colorless Tsukuru Tazaki and His Years of Pilgrimage gepubliseer. Dit het 'n internasionale bliteverkoper geword maar het gemengde resensies ontvang.[49][50]
Killing Commendatore (Kishidancho Goroshi) is Murakami se mees onlangse werk. Dit is op 24 Februarie 2017 in Japan gepubliseer en in Oktober 2018 in die Verenigde State . Die werk se genre is historiese fiksie, en dit het kontroversie in Hong Kong veroorsaak. Die roman was in Hong Kong geklassifiseer as "Klas II - onwelvoeglik".[51] Die klassifikasie het gelei tot 'n groot aantal gevalle van Sensorskap.
Skryfstyl[wysig | wysig bron]
Die meeste van Haruki Murakami se werke maak gebruik van Eerstepersoons-vertelling in die tradisie van die Japannese I Roman. Hy konstateer dat omdat familie 'n beduidende rol speel in Japannese literatuur, enige hoofkarakter wat onafhanklik is 'n man word wat vryheid en eensaamheid verkies bo intimiteit.[52]
Ook merkbaar, is Murakami se unieke sin vir humor, soos gesien in sy kortverhaal versameling van die jaar 2000 , After the Quake. In die storie "Superfrog Saves Tokyo", word die protagonis gekonfronteer met 'n 6-voet lange padda wat oor 'n koppie tee gesels oor die vernietiging van Tokio. Ten spyte van die storie se sobere trant, voel Murakami dat die leser vermaak moet word wanneer die erns van die onderwerp eers aangeraak is.[53] 'n Ander merkbare eienskap van Murakami se stories is die kommentaar wat afkomstig is van die hoofkarakters met betrekking tot hoe snaaks die storie homself presenteer. Murakami verduidelik dat sy karakters dit ondervind wat hy ondervind wanneer hy skryf, wat vergelyk kan word met 'n rolprentstel waar die mure en bekleedsel alles vals is. [54]
Baie van sy romans beskik oor temas en titels wat klassieke musiek oproep, soos die drie boeke wat The Wind-Up Bird Chronicle opmaak: The Thieving Magpie (na aanleiding van Rossini se opera), Bird as Prophet (na aanleiding van 'n klavierstuk deur Robert Schumann), en The Bird-Catcher ('n karakter in Mozart se opera Die Towerfluit). Sommige van sy romans neem hulle titels van liedere: Dance, Dance, Dance (na aanleiding van The Dells' 1957 B-kant liedjie,[55][56] alhoewel dit gespekuleer word dat vir vernoem is na the Beach Boys se 1964 Dance, Dance, Dance (liedjie)), Norwegian Wood (na aanleiding van The Beatles' liedjie) en South of the Border, West of the Sun (na aanleiding van die liedjie "South of the Border").[57]
Sommige analise sien aspekte van Shamanisme raak in sy skryfwerk. In 'n 2000 artikel, het Susan Fisher Japannese volksgeloof of Japanese shamanisme gekonnekteer met sommige eienskappe van The Wind-Up Bird Chronicle,[58] soos die afgaan in 'n droë waterput. Tydens 'n Oktober 2013 simposium gehou by die Universiteit van Hawaii,[59] het die assosiaat professor van Japannees, Nobuko Ochner, die mening uitgespreek "dat daar baie beskrywings was van reis in 'n parallelle wêreld sowel as karakters wat ietwat van 'n konneksie met shamanisme het.""[60] in Murakami se werke.
Erkenning[wysig | wysig bron]
Pryse vir boeke[wysig | wysig bron]
- 1979: Gunzo-prys (beste eerste roman) vir Hear the Wind Sing
- 1982: Noma Literêre-prys (beste nuweling) vir A Wild Sheep Chase
- 1985: Tanizaki-prys vir Hard-Boiled Wonderland and the End of the World
- 1995: Yomiuri-prys (beste roman) vir The Wind-Up Bird Chronicle
- 1999: Kuwabara Takeo-prys vir Underground[61]
- 2006: Wêreld Fantasie-prys (beste roman) vir Kafka on the Shore
- 2006: Frank O'Connor Internasionale Kortverhaal-prys vir Blind Willow, Sleeping Woman
- 2016: Hans Christian Andersen Literêre-prys
Die Kiriyama-prys vir Fiksie is in 2007 aan Murakumi toegeken vir sy versamelings van kortverhale naamlik Blind Willow, Sleeping Woman, maar volgens die prys se amptelike Webtuiste het Murakami "om rede(s) van persoonlike beginsel nagelaat om die toekenning te aanvaar".[62]
Persoonlike pryse[wysig | wysig bron]
In September 2007 het hy 'n Honorêre doktoraat van Lettere vanaf die Universiteit van Liège ontvang,[64] asook een van Princeton Universiteit in Junie 2008,[65] en een van Tufts-universiteit[66] in Mei 2014.
In onlangse jare was Haruki Murakami dikwels genoem as 'n potensiële ontvanger van die Nobelprys vir Literatuur.[67] Nieteenstaande, aangesien all nominasierekords geseël is vir vyftig jaar van die toekenning van die prys, is dit suiwer spekulasie.[68] Toe Murakami gevra is oor die moontlikheid dat die prys aan hom toegeken kan word, het hy met 'n glimlag geantwoord "Nee, ek wil nie pryse hê nie. Dit beteken jy is klaar."[69]
In 2018 was hy genomineer vir die Nuwe Akademieprys in Literatuur.[74] He het versoek dat sy nominasie onttrek word, en het gesê dat hy wou "konsentreer op sy skryfwerk, weg van die aandag van die pers."[75]
Sien ook[wysig | wysig bron]
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Curtis Brown (2014), "Haruki Murakami now available in 50 languages", curtisbrown.co.uk, 27 Februarie 2014: "Following a recent Malay deal Haruki Marukami's work is now available in 50 languages worldwide."
- Maiko, Hisada (November 1995). Murakami Haruki. URL besoek op April 24, 2008.
- McCurry, Justin, "Secrets and advice: Haruki Murakami posts first responses in agony uncle role", The Guardian, Januarie 16, 2015.
- name=Guardian2014-09-13>Poole, Steven (September 13, 2014). "Haruki Murakami: 'I'm an outcast of the Japanese literary world'". The Guardian. London.
Murakami doesn't read many of his Japanese contemporaries. Does he feel detached from his home scene? "It's a touchy topic", he says, chuckling. "I'm a kind of outcast of the Japanese literary world. I have my own readers ... But critics, writers, many of them don't like me." Why is that? "I have no idea! I have been writing for 35 years and from the beginning up to now the situation's almost the same. I'm kind of an ugly duckling. Always the duckling, never the swan."
- name=kelts
- !--CARVER, SALINGER, KAFKA are already cited above and below, so we add three other main ones here:-->
- name=Endelstein2008-10-15>Endelstein, Wendy, What Haruki Murakami talks about when he talks about writing, UC Berkeley News, October 15, 2008, accessed August 12, 2014.
- name="Poole, Steve">Poole, Steven (May 27, 2000). "Tunnel vision". The Guardian. London. Besoek op April 24, 2009.
- "Murakami Asahido", Shincho-sha,1984
- Verwysingfout: Invalid
<ref>
tag; no text was provided for refs namedtele
- Tandon, Shaun (March 27, 2006). "The loneliness of Haruki Murakami". iAfrica. Besoek op April 24, 2008.
- Rubin, Jay (2002). Haruki Murakami and the Music of Words. Harvill Press. p. 14. ISBN 1-86046-986-8.
- Naparstek, Ben (June 24, 2006). "The lone wolf". The Age. Melbourne. Besoek op April 24, 2008.
- Williams, Richard, "Marathon man", The Guardian, 17 Mei 2003.
- Gewertz, Ken (December 1, 2005). "Murakami is explorer of imagination". Harvard Gazette. Geargiveer vanaf die oorspronklike op May 6, 2008. Besoek op April 24, 2008.
- Goodwin, Liz C. (November 3, 2005). "Translating Murakami". Harvard Crimson. Besoek op April 24, 2008.
- Nakanishi, Wendy Jones (8 Mei 2006). "Nihilism or Nonsense? The Postmodern Fiction of Martin Amis and Haruki Murakami". Electronic Journal of Contemporary Japanese Studies. Besoek op November 18, 2008.
- name=tele>Brown, Mick (15 Augustus 2003). "Tales of the unexpected". The Daily Telegraph. London. Geargiveer vanaf die oorspronklike op October 3, 2003. Besoek op 9 Julie 2008.
- Naparstek, Ben (July 1, 2006). "The enemy within". Financial Times. Tokyo, Japan. Geargiveer vanaf die oorspronklike op May 25, 2017. Besoek op August 10, 2017.
- "Nobody pounded the table anymore, nobody threw their cups". The Observer. London. July 27, 2008. Besoek op July 27, 2008.
- Houpt, Simon (August 1, 2008). "The loneliness of the long-distance writer". The Globe and Mail. Toronto. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 22 Desember 2008. Besoek op December 10, 2008.
- Murakami, Haruki (July 8, 2007). "Jazz Messenger". The New York Times. Besoek op 24 April 2008.
- Murakami, Haruki (Winter 1994). "Interview with John Wesley Harding". BOMB Magazine. Besoek op May 4, 2012.
- Phelan, Stephen (5 Februarie 2005). "Dark master of a dream world". The Age. Melbourne. Besoek op 24 April 2008.
- Grossekathöfer, Maik (February 20, 2008). "When I Run I Am in a Peaceful Place". Spiegel. Besoek op April 24, 2008.
- Germany, SPIEGEL ONLINE, Hamburg,. "Druckversion - SPIEGEL Interview with Haruki Murakami: 'When I Run I Am in a Peaceful Place' - SPIEGEL ONLINE - International". www.spiegel.de. Besoek op 2018-06-05.
- name="theparisreview.org">Wray, John (Summer 2004). “Haruki Murakami, The Art of Fiction No. 182”. The Paris Review (170). Besoek op June 12, 2016.
- name="theparisreview.org"
- Devereaux, Elizabeth (September 21, 1991). "PW Interviews: Haruki Murakami". Publishers Weekly.
- Hegarty, Stephanie (2011-10-17). "How did Murakami conquer the world?". BBC News (in Engels). Besoek op 2018-02-21.
- (2005) “'In Dreams Begins Responsibility': An Interview with Haruki Murakami”. The Georgia Review 59: 548–567. Besoek op June 11, 2016.
- Anderson, Sam (2011-10-21). "The Fierce Imagination of Haruki Murakami". The New York Times (in Engels). ISSN 0362-4331. Besoek op 2018-02-21.
- name=tele
- name=newyorker>Murakami, Haruki (3 Mei 2013). "BOSTON, FROM ONE CITIZEN OF THE WORLD WHO CALLS HIMSELF A RUNNER". The New Yorker. New York. Besoek op 3 Mei 2013.
- name =tele
- name=jarev>"Haruki Murakami congratulated on Nobel Prize — only, he hadn't won it". Japan News Review. July 5, 2007. Geargiveer vanaf die oorspronklike op April 30, 2008. Besoek op April 24, 2008.
- name="theguardian.com"
- name=Endelstein2008-10-15
- name=tele
- Hijiya-Kirschnereit, Irmela (10 Januarie 2014). "Orchestrating Translations: The Case of Murakami Haruki". Nippon Communications Foundation. Besoek op 13 Januarie 2014.
- World Fantasy Convention (2010). "Award Winners and Nominees". Besoek op 4 Februarie 2011.
- "100 Notable Books of the Year - 2007". The New York Times (in Engels). 2007-12-02. ISSN 0362-4331. Besoek op 2018-02-25.
- "Haruki Murakami hard at work on 'horror' novel". ABC News. April 9, 2008. Besoek op April 24, 2008.
- Alastair Campbell (26 Julie 2008). "Review: What I Talk About When I Talk About Running by Haruki Murakami". The Guardian. London. Besoek op 5 Desember 2011.
- "Murakami round-up: ichi kyu hachi yon". Meanjin. 6 Augustus 2009. Geargiveer vanaf die oorspronklike op October 14, 2009. Besoek op 4 Julie 2009.
- "Japan-related books disappear in Beijing; Chinese demand pay hikes from Japanese employers". Asahi shimbun. 22 September 2012. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 24 September 2012. Besoek op 23 September 2012.
- name=vor20120922>"What is behind the anti-Japanese protests in China?". Voice of Russia. 28 September 2012. Besoek op 29 September 2012.
- "Author Murakami wades into Japan-China island row". AFP. Hindustan Times. September 28, 2012. Geargiveer vanaf die oorspronklike op September 28, 2012. Besoek op 2012-09-29.
- Lawson, Mark (August 6, 2014). "Colorless Tsukuru Tazaki and His Years of Pilgrimage by Haruki Murakami – review". The Guardian. Besoek op April 2, 2016.
- Smith, Patti (10 Augustus 2014). "Deep Chords: Haruki Murakami's 'Colorless Tsukuru Tazaki and His Years of Pilgrimage'". The New York Times. Besoek op 2 April 2016.
- Sjabloon:Cn
- name=theparisreview.org
- Verwysing word benodig|datum=September 2014}}
- name=theparisreview.org
- Slocombe, Will (2004), "Haruki Murakami and the Ethics of Translation" (doi: 10.7771/1481-4374.1232), CLCWeb: Comparative Literature and Culture (ISSN 1481-4374), Purdue University Press, Vol. 6, Nr. 2, p. 5.
- Chozick, Matthew Richard (2008), "De-Exoticizing Haruki Murakami's Reception" (doi: 10.1353/cls.0.0012), Comparative Literature Studies (ISSN 0010-4132), Pennsylvania State University Press, Vol. 45, Nr. 1, bl. 67.
- Chozick, Matthew (29 Augustus 2007). "The Wind-Up Bird Chronicle". The Literary Encyclopedia. Besoek op 24 April 2008.
- Fisher, Susan (2000). "An Allegory of Return: Murakami Haruki's the Wind-up Bird Chronicle" (JSTOR), Comparative Literature Studies, Vol. 37, No. 2 (2000), pp. 155–170.
- "Traveling Texts: Reading Haruki Murakami Across East Asia" at University of Hawai'i, Mānoa.
- "Haruki Murakami's themes of disaffected youth resonate with his East Asian fans". Asahi Shimbun AJW. December 15, 2013. Geargiveer vanaf die oorspronklike op August 8, 2014. Besoek op August 12, 2014.
- name="theguardian.com"
- "2007 Kiriyama Price Winners". Pacific Rim Voices. 2007. Besoek op April 24, 2008.
- "Japan's Murakami wins Kafka prize". CBC News. October 30, 2006. Besoek op 24 April 2008.
- "Presse et Communication". Université de Liège. July 5, 2007. Besoek op 24 April 2008.
- Dienst, Karin (3 Junie 2008). "Princeton awards five honorary degrees". Princeton University. Besoek op 5 Junie 2008.
- "Honorary Degree Recipients 2014", Tufts-universiteit, 18 Mei 2014.
- name=kelts>Kelts, Roland (16 Oktober 2012). "The Harukists, Disappointed". The New Yorker. Besoek op 17 Oktober 2012.
- "Nomination Facts". Nobel Foundation. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 Januarie 2010. Besoek op 3 Maart 2010.
- name=kelts
- Kämmerlings, Richard (3 Oktober 2014). "Haruki Murakami erhält "Welt"-Literaturpreis 2014". Die Welt (in German). Besoek op 13 Oktober 2014.
- Silas Bay Nielsen. "Japansk stjerneforfatter får Danmarks største litteraturpris". DR (in Danish).
- "En halv million: Japansk succesforfatter får HCA-litteraturpris". fyens.dk (in Danish).
- "The Copenhagen Post - Danish News in English". cphpost.dk (in Deens). Besoek op 2017-10-10.
- Löfgren, Emma (29 August 2018). "Four writers shortlisted for 'the new Nobel Literature Prize'". The Local. Besoek op 11 September 2018.
- "Japan's Haruki Murakami withdraws from consideration for alternative Nobel award". The Japan Times. 16 September 2018. Besoek op 18 September 2018.
|
<urn:uuid:bdc2f7db-70c3-4eb6-9a2c-85b0fc155013>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Haruki_Murakami
|
2019-07-20T11:44:31Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526508.29/warc/CC-MAIN-20190720111631-20190720133631-00506.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998757
| false
|
Hester Heese
Hester Heese | |
Geboortenaam | Hester de Swardt |
---|---|
Gebore | 26 Oktober 1911 Kuilsrivier |
Oorlede | 24 Mei 1992 Kaapstad |
Nasionaliteit | Suid-Afrika |
Ouers | Willem Hendrik de Swardt en Johanna Adriana Bosman |
Beroep | Onderwyser, skrywer |
Religie | Nederduits Gereformeerd |
Huweliksmaat | Dr. K.W. (Kalie) Heese |
Kind(ers) | 5 |
Inhoud
Lewe en werk[wysig | wysig bron]
Sy gaan eers skool in Kuilsrivier en matrikuleer dan aan die Hoërskool Jan van Riebeeck in Kaapstad. Ten einde haar as kindertuinonderwyser te bekwaam, studeer sy aan die Onderwyskollege op Wellington en ook aan die Denneoord Kollege[3] op Stellenbosch. Sy gee onderwys op Upington en later ook aan die Laerskool Jan van Riebeeck in Kaapstad.
In Junie 1937 trou sy met dr. Karl Willem (Kalie) Heese en uit die huwelik word vyf kinders gebore.[2] Dr. Heese is eers dosent in Sielkunde aan die Universiteit van Stellenbosch, maar word daarna predikant. Danksy haar huwelik was sy pastoriemoeder van onder meer die NG gemeente Swartland van 1943 tot 1946 en van die NG gemeente Pinelands van 1956 tot 1960. Die predikantspaar dien ook die gemeentes Malmesbury en Bonnievale. Later word dr. Heese aangestel as professor in Sielkunde aan die Universiteit van Wes-Kaapland, hy is ook die skrywer van Oom Kalie gee raad.[4] Twee van haar swaers was skrywers, Japie en dr. Johannes August.
Die egpaar vestig hulle in die rietdakhuis in Jonkershoek op Stellenbosch, waar dr. Heese op 21 April 1974 aan ’n hartaanval oorlede is. Na haar man se dood trek sy na die historiese Morkelhuis in Ryneveldstraat in Stellenbosch. Die laaste jare van haar lewe bly sy eers op Prins Albert,[5] naby haar dogter Dinkie en dié se familie, en daarna in die aftreeoord Serenitas in die Strand.[3] Sy het aktief aan die Voortrekkerbeweging deelgeneem en hierdie beweging se silwerjuk is aan haar toegeken. Sy is op 24 Mei 1992 op Somerset-Wes oorlede[6] nadat sy ’n week vroeër ’n operasie ondergaan het.[7]
Skryfwerk[wysig | wysig bron]
Aanvanklik skryf sy verhaaltjies vir jeug- en kindertydskrifte en as predikantsvrou lewer sy bydraes vir kerktydskrifte en skryf selfs dramas vir opvoerings in die gemeenskap om geld in te samel. Eers op 55-jarige leeftyd begin sy boeke skryf. Sy lewer veral kinder- en jeugboeke, wat sy as artritislyer moeisaam met die hand skryf.
Kinderversies[wysig | wysig bron]
Benewens verhale skryf sy ook kinderverse, wat deur sommige kritici as haar belangrikste werk beskou word. Die onderwerpe van hierdie versies behandel almal die onmiddellike wêreld van die kind, soos ’n ouma, ma en baba, voëltjies, katte en ’n reënboog. Hierdie wêreld word dan op vars wyse aangebied, met ’n fyn oor vir klank en ritme. Hierdie verse word opgeneem in bundels soos Opsêgoed vir kleingoed (later bygewerk tot Bokmakierie sing), Kompatjierie is my liedjie, Waarom is die reënboog krom? en Sêra Madêra.[8] In 1979 word die C.P. Hoogenhout-prys toegeken aan Sêra Madêra.
Sy wat die soen op haar voorkop dra is ’n fantasieversverhaal wat in 1982 met die Tienie Holloway-medalje vir kleuterliteratuur bekroon word. Dit is die verhaal van die dogtertjie Karalie wat in ’n glasboot wil wegvaar na ’n droomeiland. Voor sy vertrek wil sy iets moois weggee en sy gee dan tien soene, die laaste een aan haar ma wat op haar voorkop die lekkerste soen sal dra. Wanneer sy by die bootsman kom, wil hy ook tien soene hê, maar Karalie het reeds haar tien soene weggegee en sy besef nou dat haar droomland by haar ma is.[9] Sy wat die soen op haar voorkop dra se illustreerder, Ann Walton, word in 1980 bekroon met die Katrine Harries-prys vir haar illustrasies.
Daar diep in die see is nog ’n versverhaal en Steweltjies na Wonderland bevat ’n keur uit haar kinderverse. Steweltjies na Wonderland is in 1999 die naaswenner van die ATKV-kinderboekprys vir ouderdomsgroep 6-7 jaar. Van haar kinderverse word in die versamelbundels Nuwe Kleinverseboek en Nuwe Kleuterverseboek opgeneem.
Kleuterboeke[wysig | wysig bron]
Vir kleuters skryf sy verskeie boeke. Wat is daai – hè Pappa? word deur Ann Walton geïllustreer. Op ’n sonskynoggend gaan stap Johan en Pappa. Onderweg sien hulle baie mooi dinge raak, soos ’n gousblom, ’n padda en ’n koei met haar kalf. Die mooiste is egter Mamma wat by die huis wag op hulle terugkoms.[10]
Piet Vrolik en Ben Verstrooi is die storie van twee maats, Piet en Ben, wie se trae verstand sukkel om die regte planne te maak. Hulle hoor twee muise piep in die huis en probeer dan om hulle te vang, eers met ’n muisval, dan met ’n gemmerkat en dan gaatjies in die vloer. Ten einde raad roep hulle Naas Buurman se hulp in, wat gou uitvind dat die “groot piep” en die “klein piep” van Piet en Ben se skoene afkomstig is.[11]
In Die peperboom vind ’n moeë reisiger onder ’n peperboom in die woestyn rus en gasvryheid. Om sy dankbaarheid te bewys, verdubbel hy die oes van die barmhartige boer wat vir hom gesorg het en van toe af dra alle peperbome rooi bessies, elkeen soos ’n druppel bloed.[12]
So ’n soort aand vertel van Bennie wat in die bed lê en deur die venster na die maan, sterre en wolke kyk. Die wolke lyk vir hom soos ’n skaap en ’n renoster, wat dan die skaap en die maan en die sterre insluk. Dan bars die renoster oop sodat alles wat hy ingesluk het weer uitgly. Hierdie keer is daar ’n lam ook by, maar almal word dan soos ’n wasige vrou wat na hom toe aankom.[13] Dit is sy ma wat hom kom nagsê. Sy ontvang in 1976 die Tienie Holloway-medalje vir al haar kleuterboeke tot op daardie stadium (te wete Wat is daai – hé Pappa?, Oustryk, Piet Vrolik en Ben Verstrooi, Die peperboom en Bokmakierie sing).
Kobus het ’n blom vertel van die betowering wat ’n suidisselblom in die koeikamp vir Kobus het. Dit is die enigste blom en wanneer die blom ’n saadknop maak, is Kobus te bang om daaraan te raak. Op ’n dag is die saadknop weg en het net die blomsteel oorgebly, wat Kobus treurig maak. Van die sade het egter terug gekom na die weikamp en op ’n dag staan die koeikamp vol geel blomme.[14] Adriaan van Zyl ontvang die Katrine Harries-prys in 1982 vir sy super-realistiese illustrasies in Kobus het ’n blom. Hierdie boek word in Zoeloe vertaal.
Die prenteboek Op die vensterbank in April is deur Paddy Bouma geïllustreer. Voor Tessa se pa dood is, het hy die week voor die verjaarsdag elke dag vir haar ma ’n present gegee en op die verjaarsdag self iets besonders. Hierdie April moet Tessa in haar pa se plek presente uitdink. Sy gee dan vir haar ma elke dag iets wat vir haar mooi is, soos ’n rooi wingerdblaar, ’n voëlnessie met ’n blou eiertjie en ’n ruikertjie lusernblomme in ’n bottel. Elke dag sit haar ma die geskenk op die vensterbank. Op die sewende dag kry Tessa se ma ’n groot boks, met Tessa se kat, Siska, daarin. Nadat hy vrygelaat is, spring Siska ook op die vensterbank, sodat ’n hele week se verjaarsdaggeskenke op die vensterbank is. Die boekie is veral aandoenlik oor die innige verhouding tussen Tessa en haar ma wat daarin uitgebeeld word.[15]
Boeke gerig op skoolgaande kinders[wysig | wysig bron]
’n Aantal van haar boeke is op kleiner skoolgaande kinders gerig.
Die huis op pale is ’n verhaal wat in Pieter se verbeelding afspeel tydens sy rit saam met Albert, wat by sy ouma Mien in die tuin werk, na sy ouma se huis op Ver-eiland by die see. Verbeelding en werklikheid word hier op vernuftige wyse met mekaar verbind. Die chronologiese vervolg hierop is Die wildsbok van Ver-eiland, waar Pieter brand om die wildsbok wat sy ouma beskryf te kan sien. Die bok kom gewoonlik in die maanlig, maar Pieter sien hom nie wanneer hy kom nie, sodat die bok ’n soort magiese betowering verkry. Eindelik verskyn hy slegs vir ’n oomblik in die lig van ’n weerligstraal.[16]
In Wannelas gaan Jakkie vir die wintervakansie na sy ouma op die plaas Soebatsfontein in die Karoo. Hier maak hy kennis met Wannelas, die bokwagtertjie, wie se pa die plaasopsigter Solilê is. Wannelas se ma is dood toe hy nog ’n baba was en hy wil vreeslik graag ’n eie ma hê. Solilê val van die donkiekar af en moet hospitaal toe. Wanneer hy terugkom van die hospitaal af vertel hy vir Wannelas dat een van die verpleegsters in die hospitaal sy nuwe ma gaan word.[19]
Polka-masurka beskryf ’n sorgvrye kindertyd, waarin die byna elfjarige Maria die hoofkarakter is. Hierdie boek slaag met sy rare uitbeelding van ’n betekenisvolle verhouding tussen ’n jong dogter en haar pa.
Kinders van die konkahut beskryf die lewe op ’n plattelandse dorp en die Voortrekkerspannetjie kinders daarop. Hierdie boek is geïnspireer deur haar jare as onderwyseres op Upington.
Bybelse temas word ook gereeld ontgin in verhale soos En daar is lig – verhale uit die Bybel, Moses en Rut, Hagar en Maria.[20] Josef is ’n jong vrugteboom vertel die verhaal van Josef van sy sewentiende jaar tot met sy dood. Haar kinderverhale Die heks van Hexrivier en Die Christus-draer word opgeneem in die versamelbundel Goue fluit, my storie is uit onder redaksie van Linda Rode. Ons noem haar sommer word opgeneem in Storiehuis, woordpaleis. Sy is ook betrokke by die saamstel van die Jeugland leesboekies vir die eerste skooljare.
Jeugverhale[wysig | wysig bron]
Vir die jeug skryf sy ook verhale. ’n Tema wat sy gereeld in haar realistiese verhale vir hierdie groep ontgin is dié van ’n sensitiewe kind wat deur ’n groeiproses probleme oorkom. Miekel in Miekel die koerantjoggie en die tiener Jacomien in Dwars-in-die-weg moet die dood van ’n ouer verwerk en aanpas in ’n nuwe dorp en skool; Fanus in Die klein pasella moet sy doofheid verwerk; terwyl Frans in Frans se vyf dae in Desember en Alota in Ek en jy, Grootbroer die selfvertroue moet kry om te doen wat hulle moet doen.
Miekel Marais is veertien jaar oud en die hoofkarakter in Miekel die koerantjoggie. Kort na hulle na Stellenbosch verhuis is sy pa in ’n motorongeluk dood en is sy ma in die hospitaal opgeneem. Hy bly by sy ouma en oupa totdat sy ma ontslaan word en keer dan terug na Stellenbosch, waar hy nog baie vreemd voel. Die buurseun, Rikus van der Merwe, help hom egter om sy ou afgeleefde fiets reg te maak en stel hom voor aan ’n aantal gawe seuns. Geld is skaars en dit word Miekel se hartsbegeerte om vir sy ma ’n geskenk te gee, roosstruike om in die 36 gate te plant wat sy pa kort voor sy dood hiervoor gemaak het. Hy word ’n koerantjoggie om geld te kry en hierdie wens te vervul, maar dan word sy ou fiets gesteel.
Die vyftienjarige Jacomien is die hoofkarakter in Dwars-in-die-weg. Haar pa is dosent by die Teologiese Kollege in Lusaka in Zambië en sy kuier saam met ’n vriendin op hulle plaas in hierdie land terwyl haar ouers oorsee is. Die polisie bring egter die tyding dat haar ouers in ’n vliegtuigongeluk dood is. Hierna moet sy noodgedwonge by haar tant Emma van wie sy nog nooit gehou het nie, op Stellenbosch gaan woon. Sy moet aanpas in ’n nuwe land en ’n nuwe skool, waar sy nuwe maats moet maak en intussen ook vir tant Emma leer ken en haar ouers se dood verwerk. Geleidelik begin sy agter tant Emma se stroewe uiterlike die ware mens ontdek en kry sy weer beheer oor haar lewe.[21]
In Die klein pasella is die standerd nege leerling Fanus du Toit doof, maar daar is tog tye wat sy ore oopgaan en hy kan hoor, waarna dit weer toeslaan. Hierdie tye is sy klein pasella. Die boek neem ons deur sy laaste twee skooljare en die stryd om sy gebrek te oorkom en ’n normale lewe te lei.
Frans se vyf dae in Desember vertel van die elfjarige Frans se verhoudings binne en buite sy familie. Sy oupa vertel vir hom stories oor die verlede van ’n seun met die naam François en Frans vind eers aan die einde uit dat Oupa en François dieselfde persoon is. Sy vriend Patroon se pa is in die tronk oor diamante en hy baklei met Klaas wanneer dié Patroon se pa ’n tronkvoël noem. Wanneer Klaas se gesindheid verander nooi Frans hom om saam met hulle te gaan bergklim.[22]
Ek en jy grootbroer word in 1970 bekroon as die beste jeugboek in ’n wedstryd van Tafelberg-Uitgewers. Hierdie verhaal speel af in Malawi, waar die hoofkarakter, Alota, te klein, swak en jonk voel vir wat hy wil doen. Hy wil graag soos Grootbroer op die bangwe (musiekinstrument) speel en saam met hom op die meer van Malawi uitvaar, verder as al die ander vissers. Daar is ’n krisis in sy verhouding met sy Grootbroer wanneer dié vir Alota beskuldig dat hy sy bangwe gesteel het. Alota bewys sy onskuld en Grootbroer leer hom en die werklike dief, Mangani, hoe om die bangwe te speel. Gaandeweg deur onderlinge spanning en interaksie met ander kinders ondergaan Alota karaktergroei en word hy ook fisies groter en sterker, sodat hy op ’n dag ook saam met sy Grootbroer op die meer uitvaar en die net ingooi. Heese slaag daarin om die landelike Afrika-omgewing oortuigend weer te gee. Hierdie boek word in Duits vertaal as Alota und sein grosser Bruder.
Tien van haar boeke word eervol vermeld by SAIBI (die Suid-Afrikaanse Instituut vir Biblioteek- en Inligtingwese), naamlik Aljander, aljander so deur die bos, Loekie die rondlopertjie, En daar is lig – verhale uit die Bybel, Die blou duif, Die huis op pale, Die wildsbok van Ver-eiland, Die peperboom, Josef is ’n jong vrugteboom, Hokaai en Kompatjierie is my liedjie. Sy lewer ook as vertaler ’n bydrae deur agt kinderboeke te vertaal en saam met A.J. van der Merwe skryf sy aanvullende leesboeke in die Jeugland-reeks vir die tweede skooljaar. Die geluid van wakker word in Engels vertaal as The sound of awakening.
Skryfwerk vir volwassenes[wysig | wysig bron]
Van haar gedigte word opgeneem in Gerrit Komrij se bloemlesing Die Afrikaanse poësie in ’n duisend en enkele gedigte.
In Ek gooi my luike oop bundel sy outobiografiese vertellings. As predikantsvrou skryf sy ook ongepubliseerde toneelstukke en godsdienstige voorstellings.[25]
Eerbewyse[wysig | wysig bron]
Jan van Riebeeck Hoërskool ken in 1989 ’n erepenning aan haar toe. Ten tyde van haar tagtigste verjaarsdag in 1990 gee Tafelberg-Uitgewers die huldigingsbundel Die herfsblaar gooi ’n Kaapse draai uit. Hierin bring vriende en familielede hulde aan haar as mens en aan haar werk.
Publikasies[wysig | wysig bron]
Jaar | Naam van publikasie |
---|---|
1966 |
1967 |
1968 |
1969 |
1970 |
1971 |
1972 |
1973 |
1974 |
1975 |
1976 |
1977 |
1978 |
1979 |
1980 |
1981 |
1982 |
1983 |
1984 |
1986 |
1987 |
1988 |
1990 |
1991 |
1998 |
Vertaling[wysig | wysig bron]
Jaar | Naam van publikasie |
---|---|
1971 |
1972 |
1974 |
1985 |
Bronnelys[wysig | wysig bron]
Boeke[wysig | wysig bron]
- Cloete, T.T. (red.) Die Afrikaanse literatuur sedert sestig. Nasou Beperk Eerste uitgawe 1980
- HAUM. Stellenbosse Galery. HAUM-Uitgewers Kaapstad en Pretoria 1974
- Kannemeyer, J.C. Geskiedenis van die Afrikaanse literatuur 2. Academica, Pretoria, Kaapstad en Johannesburg Eerste uitgawe Eerste druk 1983
- Kannemeyer, J.C. Die Afrikaanse literatuur 1652–2004. Human & Rousseau Kaapstad en Pretoria Eerste uitgawe 2005
- Steenberg, Elsabe. Kinderverhale van ses tot twaalf. Reuse-Blokboek 7 Academica Pretoria en KaapstadTweede druk 1984
- Van Coller, H.P. (red.) Perspektief en Profiel Deel 2. J.L. van Schaik-Uitgewers Pretoria Eerste uitgawe 1999
- Wybenga, Gretel en Snyman, Maritha (reds.) Van Patrys-hulle tot Hanna Hoekom. Lapa-Uitgewers Eerste uitgawe Tweede druk 2005
Tydskrifte en koerante[wysig | wysig bron]
- Anoniem. Hester Heese graaf in eie hart. Die Burger, 20 Junie 1986
- Fryer, Charles. ’n Ruiker vir nig Hester. Sarie, 5 November 1986
- Le Roux, Marina. Hester Heese is volksbesit. Die Burger, 2 November 1991
- Smit, Sarah-Ann. Lykwa was haar leesplek. Die Burger, 19 Junie 1979
- Steenberg, Elsabe. Twee bokkies in die kinderliteratuur. Tydskrif vir Letterkunde, Nuwe reeks 16 no. 2, Mei 1978
Internet[wysig | wysig bron]
- Beeld: http://126.96.36.199/argief/berigte/beeld/1991/09/12/4/5.html
- Grütter, Wilhelm Beeld: http://188.8.131.52/argief/berigte/beeld/1992/05/28/3/2.html
- Le Roux, Marina Die Burger: http://m24arg02.naspers.com/argief/berigte/dieburger/1991/11/02/4/6.html
Verwysings[wysig | wysig bron]
- ( ) Genealogiese besonderhede op geni.com. URL besoek op 11 September 2016.
- Geni: https://www.geni.com/people/Hester-Maria-Heese/6000000037683812911
- Stellenbosch Writers: http://www.stellenboschwriters.com/heeseh.html
- Stellenbosch Writers: http://www.stellenboschwriters.com/heeseh.html
- Coetzee, Nina. Hester Heese het rykdom op Prins Albert ontdek. Oosterlig, 13 Junie 1988
- Boekeredaksie. Hester Heese oorlede. Die Burger, 26 Mei 1992
- Thom, Rina. Hester Heese heen. Die Voorligter, Februarie 1993
- Pienaar, Lydia. Tydskrif vir Geesteswetenskappe, Jaargang 21 no. 1, Maart 1981
- Pienaar, Lydia.Tydskrif vir Geesteswetenskappe, Jaargang 22 no. 3, September 1982
- Snyman, Lydia. Tydskrif vir Geesteswetenskappe, Jaargang 28 no. 1, Maart 1988
- Wiehahn, Rialette. Tydskrif vir Geesteswetenskappe, Jaargang 16 no. 3, September 1976
- Wiehahn, Rialette. Tydskrif vir Geesteswetenskappe, Jaargang 16 no. 3, September 1976
- Pienaar, Lydia. Tydskrif vir Geesteswetenskappe, Jaargang 19 no. 1, Maart 1979
- Pienaar, Lydia. Tydskrif vir Geesteswetenskappe, Jaargang 22 no. 3, September 1982
- Snyman, Lydia. Tydskrif vir Geesteswetenskappe, Jaargang 25 no. 1, Maart 1985
- Wiehahn, Rialette. Tydskrif vir Geesteswetenskappe, Jaargang 15 no. 3, September 1975
- Pienaar, Lydia. Tydskrif vir Geesteswetenskappe, Jaargang 17 no. 3, September 1977
- Pienaar, Lydia. Tydskrif vir Geesteswetenskappe, Jaargang 20 no. 1, Maart 1980
- Pienaar, Lydia. Tydskrif vir Geesteswetenskappe, Jaargang 20 no. 1, Maart 1980
- Snyman, Lydia. Tydskrif vir Geesteswetenskappe, Jaargang 28 no. 1, Maart 1988
- Pienaar, Lydia. Tydskrif vir Geesteswetenskappe, Jaargang 20 no. 1, Maart 1980
- Pienaar, Lydia. Tydskrif vir Geesteswetenskappe, Jaargang 18 no. 1, Maart/April 1978
- Anoniem. Die Vaderland, 19 November 1976
- De Villiers, I.L. Beeld, 12 April 1976
- Storiewerf: http://www.storiewerf.co.za/cvs/cv_hesterheese_ph.htm
- Worldcat: http://www.worldcat.org/search?q=au%3AHeese%2C+Hester.&qt=hot_author
- Springbokboeke: http://www.springbokboeke.co.za/html/hester_heese_kinderboeke.html
|
<urn:uuid:177378a0-3f5d-43e5-b0b2-9f5aab870c81>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Hester_Heese
|
2019-07-20T12:34:18Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526508.29/warc/CC-MAIN-20190720111631-20190720133631-00506.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 1.000006
| false
|
Kopiereg
Hierdie blog is begin met die uitsluitlike doel om raad te gee en om van waarde te wees vir juffrouens en ouers. Die artikels is deur my (Juffer) getik – tensy anders vermeld. Die foto’s is meestal my eie eiendom en geen materiaal mag gebruik word sonder toestemming nie. Ek is bewus van enkele werwe (ook Facebook-blaaie) wat my artikels (en prente/foto’s) direk “copy” en “paste” en as hul eie publiseer. Dit is diefstal. Die wêreld van die internet (in Afrikaans) is klein en sulke dinge kan maklik opgespoor word.
Soos ek voorheen genoem het, gee ek nie om om die inligting te deel nie. Gee asseblief dan net erkenning en ‘n skakel na hierdie blog toe. Indien jy die inligting wil gebruik vir kommersiële doeleindes en verspreiding – kontak my gerus by firstname.lastname@example.org. Ek kan doen met ‘n ekstra inkomstetjie…Indien iemand van my produkte elders “te koop” sien, kontak my asseblief. Ek is reeds van ‘n dame aan die Weskus (Velddrif/Laaiplek), Reebok, Groot Brakrivier, Centurion, Pretoria (Villiera), Wesrand, Leerafrikaans123, Roodepoort, Doornpoort (Pretoria), Stilfontein, Ceres ‘n Facebook Admin en een in Richardsbaai bewus.
Moenie vir Juffer moeilik maak nie…
|
<urn:uuid:99f1392c-9e46-4f4f-b0b2-d2c3b326d73c>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://myklaskamer.com/nuusflits/?replytocom=8700
|
2019-07-20T11:59:23Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526508.29/warc/CC-MAIN-20190720111631-20190720133631-00506.warc.gz
|
by-nc-sa
|
2.5
|
a_tag
| false
| false
|
{
"abbr": [
"by-nc-sa",
"by-nc-sa",
"by-nc-sa",
"by-nc-sa"
],
"in_footer": [
false,
false,
false,
false
],
"in_head": [
false,
false,
false,
false
],
"location": [
"a_tag",
"a_tag",
"a_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"2.5",
"2.5",
"2.5",
"2.5"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999954
| false
|
Senuwee
Senuwee | ||
Inligting en eksterne bronne | ||
Senuwees (geel) in die menslike arm. | ||
Inligting | ||
Latyn | Nervus | |
Eksterne bronne | ||
FMA | 65239 65132, 65239 |
’n Senuwee is ’n omslote, kabelagtige bondel aksons (senuvesels, die lang, dun uitlopers van neurone) in die perifere senuweestelsel. ’n Senuwee bied ’n pad vir die elektrochemiese senuwee-impulse wat al met die aksons langs na die perifere organe gestuur word.
In ’n senuwee is elke akson omring deur ’n laag bindweefsel wat die "endoneurium" genoem word. Die aksons kom voor in groepe wat senuweebondels genoem word, en elke bondel is toe in ’n laag bindweefsel bekend as die "perineurium". Om die hele senuwee is nog ’n laag bindweefsel, die "epineurium".
Kommunikasie tussen die verskillende dele van die liggaam word deur die hormoon- en senuweestelsel bewerkstellig. Hormone werk gewoonlik langsaam en veroorsaak veranderinge wat lank aanhou; die senuweewerking is vinnig en omkeerbaar. Senuwees bring inligting van die buitewêreld (en van binne die liggaam) na die talle senuweeselle in die liggaam.
Die senuweeselle gee die inligting deur middel van senuweevesels deur na ander senuweeselle en uitvoerende organe soos spiere en kliere. Die senuwees vorm op hierdie manier 'n soort bedrading of geleidingstelsel deur die hele liggaam. Die senuweevoorsiening na 'n bepaalde orgaan of set word die senuwee-innervasie genoem. Senuwees word gevorm deur die lang uitlopers (senuweevesels, aksone) van senuweeselle.
Senuweevesels is omring deur bindweefsel wat daaraan 'n wit, draderige voorkoms gee. Die selliggame van die senuweeselle lê in die brein of rugmurg (dus in die sentrale senuweestelsel) of in senuweeknope (ganglia). 'n Senuwee wat in die brein ontspring of daarheen loop, word 'n kopsenuwee (kraniaalsenuwee) genoem. Senuwees wat van of na die rugmurg loop, word rugmurgsenuwees (spinaalsenuwees) genoem. Funksioneel (dit wil sê volgens die funksie wat dit verrig) kan die senuwees anders ingedeel word.
Werking[wysig | wysig bron]
Senuwees kan in drie groepe verdeel word op grond van die rigting waarin seine gestuur word:
- Toevoerende of afferente senuwees gelei seine van sintuigneurone, byvoorbeeld reseptore in die vel, na die sentrale senuweestelsel, waar die inligting verwerk word. Bondels vesels of aksons in die perifere senuweestelsel word senuwees genoem, en bondels toevoerende vesels is bekend as sintuigsenuwees.[1][2]
- Afvoerende of efferente senuwees gelei seine van die sentrale senuweestelsel met die motoriese neurone langs na spiere en kliere. Dié bondels vesels is bekend as afvoerende senuwees.
- Gemengde senuwees bevat beide toevoerende en afvoerende aksons in elke bondel.
Senuwees kan in twee groepe verdeel word op grond van waar hulle aan die sentrale senuweestelsel verbind is:
- Rugmurgsenuwees besenu ’n groot deel van die liggaam en is deur die ruggraat aan die rugmurg verbind, en dus aan die sentrale senuweestelsel. Hulle word uitgeken aan letter-en-syfername volgens die rugwerwel waardeur hulle aan die ruggraat verbind is.
- Harsingsenuwees (ook kraniale of skedelsenuwees genoem) besenu dele van die kop, en is direk aan die brein verbind (veral aan die breinstam). Hulle word gewoonlik deur Romeinse syfers van 1 tot 12 onderskei. Hulle het ook beskrywende name.
’n Senuwee dra inligting in die vorm van elektrochemiese impulse oor deur die individuele neurone wat die senuwee vorm. Hierdie impulse is uiters vinnig en seine kan teen tot 120 m/s gestuur word. Die impulse beweeg van een neuron na ’n ander by ’n sinaps (skakelplek), die boodskap word van elektries in chemies omgesit en weer terug in elektries.[2][3]
Bou[wysig | wysig bron]
'n Senuwee bestaan uit bundels senuweevesels wat buite die sentrale senuweestelsel geleë is en wat gesteun en beskerm word deur bindweefsel. Senuweebundels wat in die sentrale senuweestelsel (brein en rugmurg) geleë is, word ʼn tractus (senuweebaan) genoem. In die meeste senuwees loop die toevoerende en afvoerende senuweevesels langs mekaar.
Die afferente of toevoerende vesels stuur impulse na die sentrale senuweestelsel en word die sensoriese vesels genoem. Die efferente of afvoerende vesels gelei impulse vanaf die sentrale senuweestelsel na 'n orgaan en omdat dit organe (byvoorbeeld spiere) tot werking prikkel, word dit motoriese vesels genoem. Elke senuweevesel (akson) is ʼn uitloper van 'n senuweesel (neuron), waarvan die selliggaam in die sentrale senuweestelsel of in ʼn ganglion (senuweeknoop) lê.
ʼn Ganglion is 'n versameling senuweeselle en steunselle (gliaselle) en vertoon soos ʼn knoppie tussen die senuweebane. Die senuweestelsel is by veral laer diere uit dergelike ganglia opgebou. Senuweeselle verskil in grootte en vorm na gelang van die soort en aantal uitlopers. Op grond van die funksie kan daar onderskei word tussen sensoriese senuweeselle, wat prikkels van die buitewêreld opvang en na die sentrale senuweestelsel gelei, en motoriese senuweeselle, wat impulse van die sentrale senuweestelsel na die uitvoerende (effektor-) orgaan gelei.
Die senuweeselle van werweldiere en die mens het meestal kort uitlopers (dendriete), wat die impulse na die senuweeselliggaam bring, en slegs een lang neuriet of akson wat impulse vanaf die selliggaam na ander senuweeselle of organe lei. Die aksone van verskillende senuweeselle vorm saam ʼn senuwee. Op grond van die aantal uitlopers kan daar onderskei word tussen ʼn unipolêre senuweesel (1 uitloper), ʼn bipolêre senuweesel (2 uitlopers) en 'n multipolêre senuweesel (baie uitlopers).
Laasgenoemde kom by veral werweldiere voor. Die eerste twee tipes word ook in die neusslymvlies en die retina van die oog aangetref. Senuweeselle het meestal 'n groot kern, wat dui op 'n hoë mate van aktiwiteit; in die protoplasma kom baie RNS (ribonukleïensuur) voor in korrels wat as Nissl se substansie bekend staan. Gewoonlik dui ʼn groot hoeveelheid RNS op die vorming van baie proteïene, maar heel waarskynlik is dit hier nie die geval nie.
Die teorie bestaan dat die RNS 'n "geheuefunksie" het omdat die berging en opneem van inligting 'n funksie van die senuweeselle is. Behalwe NissI se substansie word daar in die senuweeselle ook ander selorganelle aangetref, soos neurofibrille, mikrotubuli, mitochondria en Golgi-apparaat. Die aksone en dendriete bevat ook selorganelle soos mikrotubuli en neurofibrille. Met behulp van silwersoute en ander verbindings van die swaarmetale kan die senuwees sigbaar gemaak word vir mikroskopie soeke het dit geblyk dat by die vorming van die miëlienskede die Schwann-sel draaiende bewegings om die akson uitvoer, waartydens daar van binne na buite verskeie lae selmembrane neergelê word.
Hierdie lae versmelt gedeeltelik met mekaar. Die dikte van die miëlienskede hang af van die aantal lae membraan wat op hierdie manier neergelê is. Elke Schwann-sel vorm 'n stukkie skede van ongeveer 0,2 tot 1 mm lank waartussen klein onderbrekings, die insnoeringe of knope van Ranvier, bly voortbestaan. Afgesien van die gemiëliniseerde (murghoudende) skedes is daar ook murgarme aksone, wat impulse stadiger gelei. Deur middel van die dendriete of deur direkte oordraging op die selliggaam ontvang 'n senuweesel impulse van 'n aantal (tot 10 000) ander senuweeselle.
Daarby gee dit self weer inligting aan 'n opeenvolgende senuweesel of uitvoerende (effektor-) orgaan. Die plek waar ʼn vertakking van 'n akson met ʼn senuweesel of dendriet kontak maak, word 'n sinaps genoem. Die akson is by hierdie distale punte knopvormig verdik en bevat die normale selorganelle plus nog ʼn groot aantal sinaptiese blasies. Laasgenoemde is gevul met 'n oord draerstof, wat impulsoordraging moontlik maak. Die oorgang van ʼn akson na 'n spiersel word ʼn motoriese eindplaat genoem.
Werking[wysig | wysig bron]
Die funksie van 'n senuwee is die deurgee van 'n impuls van en na bepaalde liggaamsdele en senuweeselle. 'n Potensiaalverskil word veroor- saak deur die oneweredige verdeling van elektries gelaaide deeltjies (ione) binne en buite die sel, waarby veral Na+-, K+- en Cl-- ione 'n belangrike rol speel. 'n Sel wat in rus verkeer, het 'n ruspotensiaal. Deur prikkeling van die senuwee verander die ruspotensiaal deurdat ione die sel verlaat of binnestroom. Wanneer die prikkeling van 'n sintuigsel groot is – en sodoende ook die potensiaalverandering - kan 'n bepaalde drempelwaarde oorskry word en ontstaan ʼn aksiepotensiaal in die senuwee.
Dit geskied volgens die alles-of-niks-wet, dit wil sê wanneer die drempelwaarde eers eenmaal oorskry is, verloop die reaksie altyd maksimaal, onafhanklik van die sterkte van die prikkel. Die verdere geleiding oor die senuweevesel geskied volgens hierdie beginsel: alleen die inligting dat daar 'n prikkel is, word deurgegee, nie die sterkte daarvan nie. Na elke prikkel is die senuweevesel 'n tyd lank nie daartoe in staat om 'n aksiepotensiaal te produseer nie. In hierdie herstelfase (refraktêre periode) word die oorspronklike ruspotensiaal weer bereik deur vervoerprosesse van die ione.
By die mens en die meeste soogdiere duur die refraktêre periode ongeveer een duisendste van 'n sekonde. In die geval van gemiëliniseerde senuweevesels kan daar by die knope van Ranvier slegs 'n aksiepotensiaal ontstaan. As gevolg hiervan word die aksiepotensiaal nie gelykmatig oor die hele senuweevesel voortgeplant (gelei) nie, maar spring dit as 't ware van insnoering tot insnoering. Deur hierdie spronggewyse impulsgeleiding kan die snelheid waarmee die impuls gelei word, heelwat vinniger wees (tot 100 m/s).
Boonop neem die geleidingsnelheid toe hoe groter die veseldeursnee is. By dik vesels (1-25 m) is dit 5 tot 120 m/s, by dunner vesels (0,6 m) is dit ongeveer 1 m/ s. Op hierdie wyse vervoer 'n senuweevesel elke keer een aksiepotensiaal, wat egter te swak is om by die senuwee-uiteinde 'n reaksie teweeg te bring. In een senuwee loop daar egter 'n groot aantal senuweevesels langs mekaar en hulle gekombineerde "tekens van prikkels" lei tot 'n waarneembare, sterk bepaalde prikkel.
Die meeste senuweeselle ontvang via hul dendriet of direk op hul selliggaam impulse van ander senuweeselle en gee dit via hul akson deur aan die volgende senuweesel of uitvoerende (effektor-) orgaan. Dit geskied deurdat die aksiepotensiaal wat in die aksoneinde aankom, lei tot die afskeiding van 'n chemiese stof in die spleet tussen die twee senuweeselle (sinaptiese spleet). Daar is verskillende impulsoordraerstowwe wat 'n remmende of stimulerende uitwerking kan hê.
Dit veroorsaak 'n klein potensiaalverandering deurdat dit die deurlaatbaarheid van die selmembraan beïnvloed. Die verandering is op sigself nie sterk genoeg om 'n aksiepotensiaal in die ander sel te kan veroorsaak nie, maar die werking van 'n aantal impulse kan bymekaargetel word en so die drempelwaarde oorskry en 'n aksiepotensiaal veroorsaak, Hier word die alles-of-niks-wet nie gevolg nie en is daar wel 'n verband tussen die sterkte van die ontvangde (inkomende) prikkels en die wat afgegee (uitgaande) word.
Indien die prikkels wat tegelykertyd (van die verskillende aksone) aankom, bymekaargetel word, word van ruimtelike summasie gepraat. Die bymekaartelling van prikkels wat direk na mekaar (van dieselfde akson) aankom, word temporale summasie genoem. Die aksiepotensiaal wat ontstaan, plant homself op dieselfde wyse op die volgende senuwee voort en die chemiese stof wat vrygekom het, word vinnig deur ensiemwerking afgebreek. Die oordrag van 'n impuls van 'n senuwee op 'n spiersel in die motoriese eindplaat geskied naastenby op dieselfde wyse, maar nou is die spierselmembraan (sarkolemma) die ontvanger. Hierdie membraan is gewoonlik baie geplooi sodat die oppervlak heelwat meer vergroot is as by 'n senuweesel.
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Wêreldspektrum, 1982, ISBN 0908409664, volume 25, bl. 84 - 87
- Purves D, Augustine G, Fitzppatrick D, et al. (2008). Neuroscience (4de uitg.). Sinauer Associates. pp. 11–20. ISBN 978-0-87893-697-7. Vancouver style error: punctuation (help)
- Marieb E, Hoehn K (2007). Human Anatomy & Physiology (7de uitg.). Pearson. pp. 388–602. ISBN 0-8053-5909-5. Vancouver style error: punctuation (help)
- Purves, Dale, George J. Augustine, David Fitzpatrick, William C. Hall, Anthony-Samuel LaMantia, James O. McNamara, and Leonard E. White (2008). Neuroscience. 4th ed. Sinauer Associates. pp. 11–20. ISBN 978-0-87893-697-7.
|
<urn:uuid:fb7928bf-8d73-4c74-84b7-6ba6cbe4190b>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Senuwee
|
2019-07-21T19:47:40Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527196.68/warc/CC-MAIN-20190721185027-20190721211027-00106.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999981
| false
|
Hakea
Hakea | ||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Hakea laurina | ||||||||||||||
Wetenskaplike klassifikasie | ||||||||||||||
Tipespesie | ||||||||||||||
Hakea teretifolia | ||||||||||||||
Spesies | ||||||||||||||
Sien teks |
Hakea is 'n genus van plante wat hoort tot die familie Proteaceae. In Suid-Afrika is die plant ‘n aggressiewe indringerplant. Dit verdring die inheemse plantegroei. Die rede daarvoor is hakea se besondere vermoë om by veranderende omstandighede aan te pas, mededinging deur ander plante te oorleef en die afwesigheid van sy natuurlike vyande.
Inhoud
Taksonomie[wysig | wysig bron]
Die Proteaceae-familie bestaan uit meer as ‘n duisend spesies. Dit word in twee subfamilies verdeel, naamlik die Proteaceae en die Grevilloideae. Hakea is deel van laasgenoemde. Die genusnaam Hakea behoort aan ‘n groep van ‘n honderd spesies immergroen plante inheems in Australië. Dit dra die naam van die Duitse plantkundige baron Christian Ludwig von Hake (1745–1818). Weens een van die plant se opvallendste eienskappe staan die struik ook bekend as naaldeboom of speldboom. Met Wet 42 van 1937 is drie van die spesies in Suid-Afrika tot onkruid verklaar, naam Hakea gibbosa, Hakea sericea en Hakea drupaceae.
Geskiedenis[wysig | wysig bron]
Baron Carl von Ludwig het in 1838 in sy tuin Ludwigsburg in Kaapstad vermoedelik H. sericea en H. gibbosa aangeplant. John Montagu het hakea gebruik om die sandduine van die Kaapse Vlakte te stabiliseer. Teen 1875 is hakea gereeld gebruik as heinings om diere uit jong denneplantasies te hou. Groot hoeveelhede hakea is deur kwekerye verkoop. Rondom 1890 is daar selfs pryse uitgeloof aan grondeienaars wat die struike aanplant. H. gibbosa is teen 1910 as vinnig-groeiende vuurmaakhout by Caledon aangeplant. By Wolseley is H. sericea as vuurmaakhout in die rosyntjiebedryf gebruik. Reeds teen 1825 was boere in die Knysna-omgewing al ongerus oor die indringerige geaardheid van H. sericea.
Indringerplant[wysig | wysig bron]
In Suid-Afrika verskil hakeaplante van die hakeaplante in Australië. Daar is die plante inheems en boonop skaars, die saailinge ontkiem moeilik, die bloeiseisoen is kort en die meeste van die blommetjies word nie bevrug nie. In Suid-Afrika is daar goeie redes waarom die plant so welig groei dat dit in ‘n onkruid ontaard het. Hier lewer die hakea besonder groot hoeveelhede sade waarvan ‘n besonder hoë persentasie ontkiem en die ontkieming vind vinnig plaas. Die plant is droogtebestand en het hier geen natuurlike vyande nie. Die harde vrug bied goeie beskerming aan die sade. Tans is ‘n halfmiljoen hektaar daarmee besmet. Hakea groei maklik in ons mineraalarm grond omdat sy aangepaste proteoïde wortels meer voedingstowwe kan opneem. Die sade bly aan die plant hang vir die hele lewe van die plant. Dit kan dus vir ‘n 30 jaar so wees. Sterf die plant word alle sade tegelykertyd vrygestel. Saadvreters (soos muise en voëls) kan nie die groot hoeveelheid saad so gou baasraak nie en dus ontkiem die baie sade. Hakea neem tans baie nuttige landbougrond in en daarby neem hakea ook nog so baie water op dat dit die hoeveelheid water wat afloop na die rivier en damme aansienlik verminder. Brande in die digte hakeabosse dra by tot gronderosie. Die digte hakeabosse teen moeilik bereikbare steil hellings en in diep klowe is nie alleen ‘n brandgevaar nie, maar is weens die ontoeganklikhied ook nie as brandhout benutbaar nie.
Meganiese beheer[wysig | wysig bron]
Meganiese bestryding van hakea behels die uitroeiing met kapmesse, sae, bossiekappers en beheerde brande. Hierdie metode is arbeidsintensief en min grondeienaars beskik oor genoeg kapitaal en mannekrag om die bosse hakea op hul eiendomme uit te roei. Brande vernietig boonop die fynbossaadbank, termietneste en insekte wat sou kon help om die hakeasade te vernietig.
Chemiese beheer[wysig | wysig bron]
Dit is nie ‘n baie arbeidsintensiewe metode nie en groot gebiede besmet met hakea kan maklik en vinnig behandel word. Alhoewel dit ‘n duur bestrydingsmetode is, is dit dalk op die lange duur goedkoper as meganiese beheer. Die meeste onkruiddoders kan egter nie in hierdie proses gebruik word nie omdat die chemiese stowwe die fynbos beïnvloed en die afloopwater na die damme besmet.
Biologiese beheer[wysig | wysig bron]
Biologiese bestryding is die bestryding van een organisme (die plaag: hakea) deur middel van ‘n ander organisme (‘n natuurlike vyand). Hierdie metode sal nie die algehele uitwissing van hakea tot gevolg hê nie, maar wel die herstel van die natuurlike balans in die natuur. Biologiese bestryding speel dus ‘n aanvullende rol in die bekamping van hakea. Boonop is dit ‘n baie skoon metode wat geen newe-effekte het nie. As die natuurlike vyand eers gevestig is, gaan dit vanself voort en benodig geen instandhouding nie. Ook kan dit maklik op moeilik bereikbare berghellings en in klowe bebruik word. Op die lange duur is dit die goedkoopste metode van hakea-bestryding. Drie insekvyande van syerige hakea (H. sericea) is uit Australië ingevoer en hier gevestig, naamlik (a) die hakea-vrugtesnuitkewer, Erytenna consputa, (b) die hakea-saadmot, Carposina autologa en (c) die hakea-blaarsnuitkewer, Cydmea binotata. Hierdie drie insekte is glad nie in kompetisie met mekaar nie. Hulle val onderskeidelik slegs die vrugte, saad en blare van die hakea aan. In 1978 is ’n siekte by syerige hakea ontdek wat deur ‘n swam Colletotrichum gloesporioides veroorsaak word. Daar is bevind dat jong sappige groeipunte van die hakea besonder kwesbaar is vir die swam en dat proteas juis daarteen bestand is. Biologiese beheer moet verkieslik saam met meganiese en chemiese beheer toegepas word om die verspreiding van hakea te rem.
Bibliografie[wysig | wysig bron]
- Herselman, Mia e.a.: Die voorkoms en beheer van Hakea sericea. Joubertina: Apperpium Landsdiensklub, Hoërskool McLachlan, 1992.
- www.invasives.org.za
|
<urn:uuid:2d8079a7-f8cc-41f9-b2e1-85135a5705bc>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Hakea
|
2019-07-24T07:21:28Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195531106.93/warc/CC-MAIN-20190724061728-20190724083728-00426.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999922
| false
|
Albert Camus
Albert Camus | |
Gebore | 7 November 1913 Dréan, El Taref, Frans-Algerië |
---|---|
Oorlede | 4 Januarie 1960 Villeblevin, Yonne, Boergondië, Frankryk |
Nasionaliteit | Frankryk |
Eerbewyse | Nobelprys vir Letterkunde (1957) |
Handtekening |
Albert Camus (7 November 1913 – 4 Januarie 1960) was 'n Franse skrywer en filosoof en een van die primêre verteenwoordigers (saam met Jean-Paul Sartre) van die eksistensialisme. As filosoof het hy geglo dat die lewe geen betekenis het nie, maar dat mense steeds gelukkig kan wees. Hy is veral bekend vir sy romans L'Étranger (1942) en La Peste[1][2].[3]
Inhoud
Lewensloop[wysig | wysig bron]
Albert Camus is gebore in Mondovi, Algerië in 'n Frans-Algerynse gesin (Franse in Algerië is genoem die pied-noirs of swart voete). Sy ma, Catherine Sintes, was oorspronklik van Spaanse afkoms. Sy pa, Lucien, het tydens die Slag van die Marne in 1914 gedurende die Eerste Wêreldoorlog gesterf. Camus word in armoede groot in die woonbuurt Belcourt in Algiers.
In 1923 begin Camus met die hoërskool en word later tot die Universiteit van Algiers toegelaat. Op universiteit was Camus besonder geïnspireer deur een van sy onderwysers, Jean Grenier, wat hom gehelp het om sy literêre en filosofiese idees te ontwikkel. In 1930 doen hy tuberkulose op wat hom dwing om sy studies op 'n deeltydse basis voort te sit. Gedurende die tyd werk hy as private onderwyser, motoronderdele klerk asook by die meteorologiese instituut. Hy voltooi sy BA-graad in 1935. In Mei 1936, word sy tesis oor Plotinus, Néo-Platonisme et Pensée Chrétienne aanvaar ter verwerwing van sy diplôme d'études supérieures (gelykstaande aan 'n meestersgraad).
Camus sluit aan by die Franse Kommunisteparty in 1934, blykbaar uit kommer oor die politieke situasie in Spanje (wat uiteindelik gelei het tot die Spaanse Burgeroorlog) eerder as steun vir die Marxistiese-Leninistiese ideologie. In 1936 is die onafhanklik gesinde Algerynse Kommunistiese Party gestig. Camus het ook betrokke geraak by die Le Parti du Peuple Algérien, wat deur die kommuniste verwerp is en is hy as 'n Troskieïs beskou.
In 1934 het hy met Simone Hie getrou maar die huwelik is beëindig as gevolg van onder andere Simone se verslawing aan morfien. In 1935 het hy die Théâtre du Travail - "Werkersteater" gevestig wat tot 1939 gefunksioneer het. Tussen 1937 en 1939 het hy vir die sosialistiese koerant Alger-Republicain geskryf insluitende 'n artikel oor Arabiere wat in arm toestande in Kabyles gewoon het wat hom sy werk gekos het. Van 1939 tot 1940 het hy vir 'n soortgelyke koerant die Soir-Republicain geskryf. Hy was nie as lid van die Franse Weermag aanvaar nie as gevolg van sy siekte.
In 1940, trou Camus met Francine Faure en begin werk vir die tydskrif Paris-Soir. Gedurende die eerste paar maande van die Tweede Wêreldoorlog was Camus 'n pasifis. Hy was 'n ooggetuie van die oorname van Parys deur die Duitsers. Op 19 Desember 1940 het hy die teregstelling van Gabriel Peri gadegeslaan, 'n insident wat hy later beskryf het as betekenisvol in sy eie weerstand teen die Duitse besetting. Na die insident gaan hy saam met res van die personeel van Paris-Soir na Bordeaux. Kort hierna voltooi hy sy eerste boeke, Die Vreemdeling en Die Fabel van Sisyphus. Hy keer vir 'n kort tydjie terug na Oran, in Algerië in 1942.
Literêre loopbaan[wysig | wysig bron]
Gedurende die oorlog het Camus lid geword van die Franse Weerstand sel Combat, wat ook 'n ondergrondse koerant uitgegee het met dieselfde naam. Hierdie groep het teen die Nazis gewerk en Camus het die skuilnaam “Beauchard" aangeneem. Camus is in 1943 aangestel as die koerant se redakteur. Toe die Geallieerdes Parys bevry het, het Camus verslag gedoen oor die laaste gevegte in die stad. Hy het bedank by Combat in 1947 nadat die koerant kommersieel geword het.
Dit was hier waar hy kennisgemaak het met Jean-Paul Sartre. Na die oorlog het Camus een van Sartre se aanhangers geword en gereeld byeengekom in die Café de Flore te Boulevard Saint-Germain in Parys. Camus het ook deur die Verenigde State getoer met die doel om lesings oor die Franse eksistensialisme aan te bied. Alhoewel hy polities linksgesind was, het sy sterk kritiek teenoor die kommunistiese ideologie hom van kommuniste vervreem en ook uiteindelik sy verhouding met Sartre versuur.
In 1949 het hy die tuberkulose weer teruggekeer en hy het vir twee jaar in afsondering gebly. In 1951 publiseer hy Die Rebel, 'n filosofiese analise van rebellie en revolusie waarin sy afkeur vir kommunisme duidelik was. Negatiewe reaksie op die boek het hom van sommige van sy kollegas en vriende vervreem en het tot die finale breek met Sartre aanleiding gegee. Hy het hom na die kritiese ontvangs van die boek toegelê op die vertaling van toneelstukke.
Camus se belangrikste bydrae tot die filosofie was sy idee van die absurde, die besef dat die lewe geen betekenis het nie. Hierdie idee het hy in Die Fabel van Sisyphus uiteengesit en ingesluit in baie van sy ander werke.
In die 1950's het Camus sy aktiwiteite gerig op die bevordering van menseregte. In 1952 bedank hy van sy werk vir UNESCO toe die VN Spanje as 'n lid aanvaar het met General Franco as leier. In 1953 was hy een van die min linksgesindes wat die Sowjetunie se metodes om die werkersonrus in Oos-Berlyn te onderdruk, veroordeel. In 1956 het hy protes aangeteken teen soortgelyke metodes wat in Hongarye gebruik is.
Die Algerynse bevrydingsoorlog wat in 1954 begin het, het vir hom 'n morele dilemma geskep. Hy het homself geïdentifiseer met die pied-noirs, en het die Franse regering verdedig op die gronde dat die opstand in Algerië deel was van 'n "nuwe Arabiese imperialisme" gelei deur Egipte en 'n "anti-Westerse offensief" georkestreer deur Rusland met die doel om "Europa te omsingel" en die "VSA te isoleer" (Actuelles III: Chroniques Algeriennes, 1939–1958). Alhoewel hy groter Algerynse outonomiteit of selfs 'n federasie voorgestaan het, maar nie onafhanklikheid nie, glo Camus dat die pied-noirs en Arabiere vreedsaam kan naasbestaan. Gedurende die oorlog was hy ten gunste van 'n siviele skietstilstand sodat burgelikes se lewens gespaar kan word. Hierdie voorstel is deur beide kante verwerp.
Camus het tussen 1955 en 1956 vir L'Express geskryf. In 1957 is die Nobelprys vir Letterkunde aan hom toegeken.[4] Die prys was nie vir sy roman Die Val, wat die vorige jaar gepubliseer is, toegeken nie maar vir sy skryfwerk teen die doodstraf soos in die werk "Réflexions Sur la Guillotine". Toe hy studente van die Universiteit van Stockholm toegespreek het, het hy sy klaarblyklike onaktiwiteit oor die Algerynse vraagstuk verdedig en verklaar dat hy bekommerd is oor die veiligheid van sy ma wat steeds in Algerië gewoon het. Hierdie uitspraak het verder sy verwerping van linksgesindes aan die hand gewerk.
Camus sterf op 4 Januarie 1960 in 'n motorongeluk naby Sens, in 'n plek genaamd "Le Grand Frossard". Camus word begrawe in die begraafplaas van Lourmarin, Vaucluse, Provence-Alpes-Côte d'Azur, Frankryk. Hy word oorleef deur sy tweeling, Catherine en Jean.
Evaluasie van die bydrae van Camus[wysig | wysig bron]
John Cruickshank, emeritus Professor van Frans aan die Universiteit van Sussex, Brighton, Engeland het die volgende evaluasie van die filosofiese bydrae van Albert Camus gelewer: As skrywer, moralis en politieke teoretikus het Albert Camus na die Tweede Wêreldoorlog 'n woordvoerder vir sy eie generasie geword en 'n mentor vir die daaropvolgende generasie, nie net vir Frankryk nie maar ook in Europa en uiteindelik die wêreld. Sy skryfwerk wat meestal oor die isolasie van die mens in 'n vreemde heelal, die vervreemding van die individu van homself, die probleem van boosheid en die finaliteit van die dood, het die vervreemding en teleurstelling van die na-oorlogse intellektueel akkuraat gereflekteer. Alhoewel hy die nihilisme van sy kontemporêre denkers verstaan het, het Camus geargumenteer dat waardes soos die waarheid, gematigheid en geregtigheid verdedig moet word. In sy latere werke het hy die raamwerk geskets van 'n liberale humanisme wat die dogmatiese aspekte van beide die Christendom en Marxisme verwerp.
Bekende werke[wysig | wysig bron]
Romans
- Die Vreemdeling (L'Étranger, 1942) in Afrikaans vertaal deur Jan Rabie as Die Buitestaander, Human & Rousseau, Kaapstad 1966
- Die pes (La Peste) (1947), in Afrikaans vertaal deur Piet de Jager, Protea, Pretoria 2012
- Die Val (La Chute) (1956)
- Die Gelukkige Dood (La Mort heureuse) (vroeër weergawe van Die Vreemdeling, gepubliseer na sy dood 1970)
- Die Eerste Man (Le premier homme) (onvoltooid, gepubliseer na sy dood 1995)
Kort verhale
- Uitgewekenheid en die Koningkryk (L'exil et le royaume) (1957)
- Die Besoeker
Nie-fiksie
- Die Verkeerde Kant en die Regte Kant (L'envers et l'endroit) (Versameling, 1937)
- Nie Slagoffer of Laksman Nie (Combat) (1946)
- Die Fabel van Sisyphus (Le Mythe de Sisyphe) (1942)
- Die Rebel (L'Homme révolté) (1951)
- Notaboeke 1935–1942 (Carnets, mai 1935 -- fevrier 1942) (1962)
- Notaboeke 1943–1951 (1965)
- Albert Camus, Maria Casarès. Correspondance inédite (1944-1959). Édition de Béatrice Vaillant. Avant-propos de Catherine Camus. Collection Blanche, Gallimard. Parution : 09-11-2017.
Toneelstukke
- Caligula (uitgevoer 1945, geskryf 1938)
- Verdeelde Belang (Le Malentendu) (1944)
- Staat van Beleg (L'État de siège) (1948)
- Die Geregverdigde Sluipmoordenaars (Les Justes) (1949)
Versamelings
- Jeugdige Skryfwerk
- Weerstand, rebelie en die Dood (1961 – Versameling van essays gekies deur die skrywer)
Rolprente[wysig | wysig bron]
- Luchino Visconti het 'n rolprent van Die Vreemdeling gemaak in 1967, met Marcello Mastroianni in die hoofrol.
- Luis Puenzo en Felix Monti was verantwoordelik vir 'n moderne weergawe van Die Plaag in 1991. William Hurt het in die film opgetree.
Bibliografie[wysig | wysig bron]
- Heiner Wittmann, Albert Camus. Kunst und Moral. Dialoghi/Dialogues. Literatur und Kultur Italiens und Frankreichs. Hrsg. Dirk Hoeges, Peter Lang, Frankfurt/M 2002
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Vertaal na Afrikaans deur Piet De Jager, met die titel Die Pes (1948)
- https://www.goodreads.com/author/show/6463408.Piet_De_Jager.Besoek en opgespoor op 26-04-2019
- HAT Taal-en-feitegids, Pearson, Desember 2013, ISBN 978-1-77578-243-8
- ( ) "The Nobel Prize in Literature 1957". Nobelprize.org. Besoek op 7 Oktober 2017.
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
Wikiquote bevat aanhalings in verband met Albert Camus |
- Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Albert Camus.
- Fonds Albert Camus - Cité du livre d'Aix en Provence
- Société des Études Camusiennes
- The Albert Camus Society
|
<urn:uuid:9c20c6ff-9dca-49d3-ac39-d5e2499187e3>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Albert_Camus
|
2019-07-18T01:15:39Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00210.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.99997
| false
|
Sjabloon:Gebruiker da-3
Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Jump to navigation
Jump to search
da
-3
Denne bruger kan bidrage på
flydende
dansk
.
Ontsluit van "
https://af.wiktionary.org/w/index.php?title=Sjabloon:Gebruiker_da-3&oldid=199977
"
Kategorieë
:
Gebruiker da
Gebruiker da-3
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Sjabloon
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Onlangse wysigings
Lukrake woord
Lukrake Afr. woord
Woord begin met...
Kategorieë
Inligting
Geselshoekie
Huidige gebeure
Hulp
Skenkings
Ander projekte
Wikimedia Commons
Wikipedia
Print/export
Download as PDF
Gereedskap
Skakels hierheen
Verwante veranderings
Laai lêer
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Wikidata-item
Ander tale
Dansk
Deutsch
Ελληνικά
English
Frysk
עברית
Íslenska
日本語
Kalaallisut
한국어
Kurdî
Nederlands
Norsk
Română
Slovenščina
Українська
中文
Wysig skakels
Die bladsy is laas op 21 Februarie 2018 om 18:06 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wiktionary
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:ac3d09af-3e79-4257-bbcd-b1a5c9fbab8d>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wiktionary.org/wiki/Sjabloon:Gebruiker_da-3
|
2019-07-19T06:25:18Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526064.11/warc/CC-MAIN-20190719053856-20190719075856-00370.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.995332
| false
|
Claire Johnston
Claire Johnston | ||
---|---|---|
Geboorte | 16 Desember 1967 Bishops Stortford, Hertfordshire, Verenigde Koninkryk | |
Beroep(e) | Sangeres | |
Assosiasies | Mango Groove | |
Musiekportaal |
Claire Johnston is 'n sangeres wat bekend is as die gesig en stem agter Mango Groove.
Lewensloop[wysig | wysig bron]
Sy is in die Verenigde Koninkryk gebore, maar is vir die grootste deel van haar lewe 'n Suid-Afrikaanse burger. Johnston het op 10-jarige ouderdom vir die eerste keer as akteur, danser en sanger by die Johannesburgse produksie van die musiekblyspele Annie opgetree. Sy sluit tydens haar senior jaar op hoërskool by Mango Groove aan. Ten spyte van haar besige konsert-skedule voltooi sy haar graad in Engels, Filosofie, en Politiek aan die Universiteit van die Witwatersrand. Sy het al 'n konsert vir Belinda Carlisle geopen[1] en saam met Freddie Mercury opgetree.
Johnston sing gereeld "Nkosi Sikelel' iAfrika" by internasionale rugbywedstryde as die Springbokke speel en was ook by Suid-Afrika se bod vir die Olimpiese Somerspele 2012 betrokke. Sy is getroud met mede Mango Groove-musikant John Leiden.
Sy tree tans saam met Mango Groove of saam met haar orkes "Claire Unplugged" op.
Albums[wysig | wysig bron]
Johnston het twee solo-albums uitgereik. Die eerste, Fearless, was gedeeltelik by Petrus Gabriel se Real Wêreld Studios in die jaar 2000 opgeneem. Sy beskryf haar tweede album, Afrika Blue, as "a big band album including some old standards".
Verwysings[wysig | wysig bron]
- "Belinda Carlisle concert". The Herald Online. Besoek op 2007-04-12.
|
<urn:uuid:bdcf6f44-0a38-41f9-a2c9-56cc78e8652e>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Claire_Johnston
|
2019-07-23T00:48:28Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528635.94/warc/CC-MAIN-20190723002417-20190723024417-00290.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999963
| false
|
NG gemeente Du Plessis
Die NG gemeente Du Plessis was 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk, waarvan die grense deels tot in die eertydse Transkei gestrek het, wat in 1919 van die NG gemeente Elliot afgestig is en sowat 50 jaar later by die NG gemeente Indwe ingelyf is, vermoedelik omstreeks 1970.
Destyds het die gemeente Du Plessis oor sowat 80 km uitgestrek teen die suidelike hang van die Drakensbergreeks. Die dorpie Cala in die Transkei en die gemeenskap Ida, vroeër bekend as die wyk Embokotwa, was die twee kernpunte van die gemeente wat in Junie 1919 deur die destydse leraar van die gemeente Elliot, ds. J.C. du Plessis, afgestig en ook na hom genoem is. Hy was Elliot se eerste NG leraar en het die gemeente 42 jaar lank tot in 1933 bearbei.
Inhoud
Eerste leraar[wysig | wysig bron]
Ds. H. Blom, die eerste leraar van die gemeente Du Plessis, word in 1943 opgevolg deur ds. J.A. Brink, wat die gemeente vier jaar lank bedien het. Hierna het ds. P.A.C. Weideman en ds. W.H. Oosthuizen elk twee jaar lank in die gemeente gestaan. In Junie 1951 kon ds. J.D. Smith sy bediening in die gemeente begin.
In 1950 is 'n pragtige nuwe kerkie gebou deur die tweederdes van die gemeente wat rondom Ida gewoon het. Met behulp van mooi bydraes, onder meer drie vyfhonderdponders, naamlik mnre. Giel Nel, C. Brouwer en C. Pagel, is die gebou sonder skuld ingewy. (£500 in 1950 was in 2013 gelykstaande aan sowat R170 000[1]
Nuwe geboue[wysig | wysig bron]
Die pastorie is enkele jare later voltooi en die Cala-wyk het terselfdertyd ook 'n pastorie gekry vir gebruik wanneer die leraar daar moes tuisgaan, want die gemeente het altyd net een leraar vir albei kernpunte gehad.
Destyds moes die leraar ook elke vyfde Sondag op die dorpies Tsomo en Cofimvaba dienste hou sodat daar soms tot drie weke verbygegaan het dat die leraar weg was van die twee plekke Cala en Ida af.
Die ledetal van die gemeente het in die laaste dekade of twee van sy bestaan afgeneem en in 1952 op tussen 300 (volgens Ons gemeentelike feesalbum) en 350 (volgens die NG Kerke se Jaarboek) gestaan.
Gegewens in die NG Kerk se Jaarboek[wysig | wysig bron]
Hierdie gegewens is geneem uit enkele beskikbare Jaarboeke van die NG kerke om 'n beeld te skets van die gemeentelike lewe van Du Plessis.
- 1933
Du Plessis spog met 'n ledetal van 551 (dit was die destydse beskrywing vir die getal belydende lidmate) en 'n sieletal van 903. Daar was vyf Sondagskole met 15 onderwysers wat die 173 kinders onderrig het. In die voorafgaande jaar is 27 kinders gedoop, 26 katkisante aangeneem en sewe pare getroud.
- 1947
Binne 14 jaar het die sieletal amper gehalveer tot 464, waarskynlik die gevolg van die dalende kindertal. Die ledetal staan nou op 355, amper 200 minder as in 1933 se uitgawe van die Jaarboek. Die vyf Sondagskole het drie geword en die sewe onderwysers onderrig net 85 leerlinge. In die voorafgaande jaar is 14 kinders gedoop, 16 katkisante voorgestel en twee pare getroud.
- 1949
Daar is 'n opflikkering in die sieletal, wat nou op 506 staan, terwyl die ledetal met 12 afgeneem het tot 343. Die Sondagskole het skielik tot net een afgeneem. Die 85 leerlinge van twee jaar vantevore tel nou net 30 en die onderwysers drie. In die voorafgaande jaar is 15 kinders gedoop, 19 katkisante voorgestel en sewe pare getroud.
- 1952
Die sieletal neem verder toe en kom op 550 te staan, terwyl die lidmate nou sewe meer is as drie jaar vantevore, naamlik 350. Skielik is daar weer drie Sondagskole met sewe onderwysers en 80 leerlinge. In die voorafgaande jaar is agt kinders gedoop, ses katkisante voorgestel en drie pare getroud.
- 1969
Die sieletal het in die voorafgaande 17 jaar redelik bestendig gebly en staan nou op 508. Die ledetal het met 44 afgeneem tot 306, maar die Sondagskole tel nou vier, die leerlinge 96 en die onderwysers nege; in al drie gevalle 'n toename vergeleke met 1952. In die voorafgaande jaar is sewe kinders gedoop, maar geeneen het gekatkiseer nie. Drie pare is wel getroud.
- 1973
In 1952 het Indwe 'n sieletal van 1 056 en 'n ledetal van 680 gehad. Die gesamentlike sieletal van Indwe en Du Plessis was dus in daardie jaar 1 606 en die ledetal 1 030. Sowat drie jaar nadat Du Plessis by Indwe ingelyf is, is die sieletal van Indwe 683 en die ledetal 485: die gesametlike sieletal het binne 20 jaar met 923 gedaal en die ledetal met 545.
- Indwe se verdere daling
Van Du Plessis se inlywing by Indwe af het laasgenoemde gemeente se getal doop- en belydende lidmate deurentyd gedaal:
Jaartal | Dooplidmate | Belydende lidmate |
---|---|---|
1979 | 130 | 371 |
1985 | 86 | 276 |
1990 | 57 | 220 |
1995 | 40 | 153 |
2000 | 17 | 91 |
2005 | 14 | 84 |
2010 | 14 | 84 |
2012 | 24 | 69 |
Inlywing[wysig | wysig bron]
Anders as die meeste gemeentes in die Oos-Kaapse grensgebied wat deels of heeltemal binne die latere tuislande Ciskei en Transkei geval het, het Du Plessis sommer vinnig van die toneel verdwyn toe dit omstreeks 1970 by die NG gemeente Indwe ingelyf is, al het die gemeente in 1969 nog sowat 300 belydende lidmate oorgehad. Greykerk het 'n stadige dood gesterf en is eers op 11 Desember 1983 by die NG gemeente Fort Beaufort ingelyf. Dieselfde lot het die NG gemeentes Pondoland (reeds op 24 September 1968 ingelyf by die NG gemeente Kokstad), Komga (ingelyf by Stutterheim), Alice (ook ingelyf by Fort Beaufort) en Peddie (ingelyf by King William's Town) oorgekom.
Die leraars[wysig | wysig bron]
- Hendrik Petrus Johannes Jacobus Blom, 1919 - 1943
- Johannes Albertus (Jan) Brink, 1944 - 1947
- Pieter Andries Christian Weideman, 1947 - 1948
- W.H. Oosthuizen, 1949 – 1951
- Johannes Daniël Smith, 1951 - 1960
- J.H. du Plessis, 1960 - 1965 (verder gaan studeer; op 3 Julie 1968 uit die bediening)
- Richard Mackenzie Louw, 1965 - 13 April 1970 (uit die bediening)
Galery[wysig | wysig bron]
Bronne[wysig | wysig bron]
- Olivier, ds. P.L. (samesteller). 1952. Ons gemeentelike feesalbum. Kaapstad en Pretoria: N.G. Kerk-Uitgewers.
- Dreyer, eerw. A., 1932. Jaarboek van die Nederduits-Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika vir die jaar 1933, Kaapstad: Jaarboek-Kommissie van die Raad van die Kerke.
- Maree, W.L. 1978. Jaarboek van die Nederduitse Gereformeerde Kerke 1979. Pretoria: Tydskriftemaatskappy van die Nederduitse Gereformeerde Kerk.
- Maree, W.L. 1984. Jaarboek van die Nederduitse Gereformeerde Kerke 1985. Pretoria: Tydskriftemaatskappy van die Nederduitse Gereformeerde Kerk.
- Van Rene, Adri-Louise (hoof: Tydskriftemaatskappy). 2012. Jaarboek van die NG Kerke 2012. Wellington: Tydskriftemaatskappy.
- Gaum, dr. Frits (red.), 1989. Jaarboek van die Nederduitse Gereformeerde Kerke 1990. Pretoria: Tydskriftemaatskappy van die Nederduitse Gereformeerde Kerk.
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Historical Currency Conversions. URL besoek op 24 Junie 2013.
|
<urn:uuid:39d6ffca-fdf1-4007-952a-3af1643cfb1b>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/NG_gemeente_Du_Plessis
|
2019-07-23T00:47:58Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528635.94/warc/CC-MAIN-20190723002417-20190723024417-00290.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999988
| false
|
Philip Moolman
Jump to navigation
Jump to search
Philip Moolman | ||
---|---|---|
Beroep(e) | Akteur, sanger, liedjieskrywer | |
Musiekportaal |
Hy is op 28 Mei 1999 met die aktrise, skilder, skrywer en joernalis Susan Coetzer getroud.
Diskografie[wysig | wysig bron]
- Deur Die Lewe, DECIBEL
- Dis Al, 2007 SELECT
|
<urn:uuid:9fb77014-28bb-4d23-94f8-09f52e04b277>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Philip_Moolman
|
2019-07-23T01:29:26Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528635.94/warc/CC-MAIN-20190723002417-20190723024417-00290.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.997739
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Ironie" skakel
←
Ironie
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Ironie
:
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Poësie
(
← skakels
wysig
)
Ligne claire
(
← skakels
wysig
)
Komedie
(
← skakels
wysig
)
Ridderroman
(
← skakels
wysig
)
Satire
(
← skakels
wysig
)
Selfspot
(
← skakels
wysig
)
Teorie van alles
(
← skakels
wysig
)
Ironie
(
← skakels
wysig
)
Parodie
(
← skakels
wysig
)
Legende
(
← skakels
wysig
)
Wunderwaffe
(
← skakels
wysig
)
Bespreking:Ironie
(
← skakels
wysig
)
Gerard Reve
(
← skakels
wysig
)
Konstantinos Petrou Kavafis
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Ironie
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:6d9a59a8-8460-4656-acd9-7d98e9ffb477>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Ironie
|
2019-07-23T00:52:08Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528635.94/warc/CC-MAIN-20190723002417-20190723024417-00290.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998489
| false
|
Prefektuur
'n Prefektuur is een van 'n aantal verskillende 'n administratiewe onderafdelings van 'n land wat histories in die Romeinse Ryk gebruik is en vandag in Frankryk, voormalige Franse kolonies, Italië, Brasilië en Griekeland gebruik word. In Frankryk verwys die term vandag gewoonlik na die administratiewe hoofstad van 'n département of 'n région (gewes). Dit is ook die Afrikaanse naam vir onderafdelings van Japan en Antieke en moderne China.
Inhoud
Gebruik in die Romeinse RykWysig
Die Praetoriaanse Prefekture (Latyn: praefectura praetorio, Grieks: ἔπαρχότητα των πραιτωρίων of ὑπαρχία των πραιτωρίων) is in die laat-Romeinse Ryk ingevoer as die grootste administratiewe onderafdelings van die ryk. Dit het in die tydperk van die Tetrargie ontstaan. Elkeen van die vier heersers is verantwoordelikheid vir die administrasie van afsonderlike gebiede toegeken. 'n Praetoriaanse prefek is in elke gebied aangestel wat as stafhoof gedien het beide militêre en administratiewe magte.
Onder Konstantyn die Grote is die amp verander tot 'n suiwer administratiewe amp onder die keiser.[1] Na Konstantyn se dood in 337 het sy drie seuns die Ryk tussen hulle verdeel en elkeen 'n praetoriaanse prefek aangestel in 'n verdeling wat geleidelik die permanente praetoriaanse prefekture sou word: die westelike prefektuur van Gallië (wat bestaan het uit die diosese Gallië, Hispanië en Brittanje), die sentrale prefektuur van Italië (wat bestaan het uit die diosese Italië, Afrika, en Pannonië, Dacië en Macedonië) en die prefektuur van die ooste (wat bestaan het uit die diosese Thrakië, Asië, Pontus, Oriens, en Egipte). Die prefektuur van Illyricum (diosese van Pannonië, Dacia en Macedonië) in 356-357 het die Notitia dignitatum ("lys van ampte") prentjie voltooi.
In die 4de eeu is die Wes-Romeinse Ryk deur die Germane oorval. Die Prefektuur van Italië is egter deur die Oosgotiese Koninkryk, wat steeds de jure deel van die Ryk was, in stand gehou. Die Oosgotiese Koning Theodorik die Grote het selfs die prefektuur van Gallië in die klein deel van Gallië wat hy in die 510's verower het hervestig. Na die herowering van Noord-Afrika deur die Oos-Romeinse Ryk tydens die Vandaalse Oorlog van 533-534, is die nuwe provinsies deur Justinianus in 'n nuwe prefektuur van Afrika georganiseer. Prefekture sou tot die middel van die 7de eeu in die Oostelike Ryk in stand gehou word toe die meeste van die oostelike provinsies aan die Moslem Oorwinnings verloor is en die Balkans aan Slawiese stamme.
Moderne GebruikWysig
FrankrykWysig
- die Chef-lieu de département, die dorp of stad waarin die adminstarise van 'n département geleë is;
- die Chef-lieu de région, die dorp of stad waarin die adminstrasie van 'n région geleë is;
- die jurisduksie van 'n préfecture;
- die amptelike woning van die Prefek.
Die prefek is die enigste Franse hoë amptenaar waarvan die bestaan en rol in die grondwet vervat word. Artikel 72 van die Franse grondwet van 4 Oktober 1958 stel dat die afgevaardigde van die regering belas is met die nasionale belang, adminstratiewe beheer en wetstoepassing.
Die streeksadminsitrasie van die Franse staat word deur vier soorte entiteite behartig: die région, département, arrondissement, en zone de défense (verdedigingsone). 'n Prefek of sub-prefek staan in elke adminstartiewe entiteit aan die hoof van circonscription administrative. Daar is dus 96 metrolitaanse departementele prefekte en vier oorsese departementele prefekte, 22 metropolitaanse en vier oorsese préfectures de région (gewesprefekture), 326 metroploitaanse en 13 oorsese sous-préfets d'arrondissements (arrondissement-sub-prefekte) en sewe préfets de zone, een vir elke verdedigingsone. In Parys is die préfet de la zone de défense die prefek van die polisie.[2]
Voormalige Franse kolonies in AfrikaWysig
'n Aantal Franssperekende lande in Afrika gebruik prefekture op verskillende maniere, of het dit op 'n stadium gebruik.
- Reeds voor Algerië in Frankryk geassimileer is op 24 Oktober 1870 en dit deel geword van Frankryk, het die Franse Republiek in 1848 'n departement met 'n prefek in elke provinsie van Algerië geskep. Van 1870 is Algerië as deel van Frankryk gesien met drie nuwe Franse departemente in Afrika: Oran, Algiers en Constantine en soos in Frankryk het dit ook Prefekture in elkeen van die departemente gehad. Vandag word Algerië in 48 wilaya verdeel wat as prefektuere gesien word.
- In Marokko vorm prefekture en provinsies die tweedevlak administratiewe onderafdelings wat onderafdelings van Régions is. Elke prefektuur word verdeel in distrikte (cercles, enkelvoud cercle), munisipaliteite (communes, enkelvoud commune) of stedelike munisipaliteite (communes urbaines, enkelvoud commune urbaine), en arrondissements in sommige metropolitaanse gebiede.
- Madagaskar – in 1960 is Madagaskar verdeel in ses provinsies wat weer in prefekture verdeel is wat weer in sub-prefekture (sous-préfectures), dan kantons, dorpe en hameaux verdeel is. In die tweede malgasiese Republiek (1973–1992) is die land egter herorganiseer in ses faritanin' wat weer verdeel is in fivondronana of fivondronampokontany, daarna in firaisana of firaisampokontany, en dan fokontany (doprpe), en dan fokonolona (outonome landelike kollektiewe). Die verdelings is op verskeie manier in westerse tale vertaal , fivondronana word byvoorbeeld na distrikte, prefekture, subprefekture subggeweste of ensembles (versamelings) vertaal. Dit is weer in die 1992 grondwet verander wat gelei het tot nuwe definisies.
- Guinee word in 34 prefekture verdeel.[3]
- Ivoorkus – Vanaf 1987 is die Ivoorkus verdeel in nege-en-veertig prefekture. Die prefekturale administrasie, aangevoer deur 'n prefek (préfet), verteenwoordig die uitvoerende gesag binne 'n prefektuur.[4]
- Togo word verdeel in vyf régions (geweste) wat verder onderverdeel word in 30 prefekture en een commune.[5]
- Die Sentraal-Afrikaanse Republiek word verdeel in veertien prefekture en twee ekonomiese prefekture. Die prefekture word verder verdeel in een-en-sewentig sub-prefekture.
ItaliëWysig
AlbaniëWysig
In Albanië is prefekture (Albanies prefekturë), amptelik graafskappe (Albanies: qarku, enkelvoud: qark), die twaalf onderafdelings van die land wat weer in distrikte verdeel word wat soms as subprefekture beskryf word.
GriekelandWysig
Griekeland word verdeel in 13 administratiewe streke wat as periferieë bekend staan wat weer in 3 super-prefekture en 54 prefekture of nomes verdeel word. Volgens Griekeland se grondwet is die prefekture hoofsaaklik 'n tweedegraadse organisering van plaaslike selfregering. Hulle is egter nie verhewe bo Gemeenskappe en Munisipaliteite nie. Na die regshervorming van 1994 is meeste van die magte van die prefekture aan die periferieë oorgedra. Hulle behou egter steeds seker administratiewe pligte wat deur die sentrale regering aan hulle toegeken word. Van 1994 is die amp van prefek 'n verkose posisie.
BrasiliëWysig
JapanWysig
Die prefekture van Japan is Japan se 47 sub-nasionale jurisdiksies: een metropool (都 to), Tokio; een rondgang (道 dō), Hokkaido; twee stedelike prefekture (府 fu), Osaka en Kioto; en 43 ander prefekture (県 ken). In Japannees word hulle algemeen na verwys as todōfuken (都道府県). Prefekture in Japan is regeringsliggame wat groter as stede en dorpe is. Elke prefektuur word gelei deur 'n direk verkose goewerneur en 'n enkelkamer-parlement.
ChinaWysig
In die konteks van China verwys prefektuur na 'n verskeie onverwante politieke onderafdelings van beide Antieke en Moderne China. In die moderne konteks word prefek-vlak (地区级, afgekort 地级, "streek") gebruik om na 'n verdeling tussen provinsie en land vlak te verwys. Die prefek-vlak is die tweede vlak in die administratiewe hiërargie van die Volksrepubliek China. Daar is vier soorte prefektuur-vlak afdelings: prefekture, prefektuur-vlak stede, outonome prefekture, en bonde.
Die moderne Chinese prefektuur is 'n betreklik onlangse skepping. Wanneer die woord "prefektuur" gebruik word in literatuur oor Antieke China, verwys dit óf na xian of zhou, wat twee ander soorte administratiewe afdelings was.
VerwysingsWysig
- Le Mond Byzantin, pp.177-179
- Ministèr de l'intérieur, Les préfectures > Organisation, besoek op 19 Januarie 2008
- Administrative Divisions of Countries ("Statoids"), Prefectures of Guinea, besoek op 19 Januarie 2008
- The Library of Congress – Federal Research Division, A Country Study: Ivory Coast, Hoofstuk 4 Regering en Pilitek – sien afdeling Local Government, besoek op 19 Januarie 2008
- TOGO Confidentiel, DIVISION ADMINISTRATIVE, besoek op 19 Januarie 2008
- AngloInfo, Italian National Administration – Tuscany, Besoek 18 Januarie 2008
|
<urn:uuid:cebaa542-d91e-4264-9d9f-4d2a278079ff>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Prefektuur
|
2019-07-19T06:38:18Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526064.11/warc/CC-MAIN-20190719053856-20190719075856-00394.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999733
| false
|
Hierdie artikel is deur die {{{medium}}} {{{titel}}} aangehaal, in 'n artikel oor {{{artikel}}}. Datum van publikasie: {{{datum}}}. |
{{pers |medium = koerant, tydskrif of webwerf, ens. |titel = titel van publikasie |artikel = titel van publikasie se artikel |datum = Datum van publikasie (opsioneel) }}
|
<urn:uuid:69489528-5dfd-4338-a82e-866be59fa05f>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Sjabloon:Pers
|
2019-07-16T20:43:28Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524879.8/warc/CC-MAIN-20190716201412-20190716223412-00098.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.98233
| false
|
Boekbronne
Jump to navigation
Jump to search
Biblioteke
Suid-Afrika:
- Soek die boek in die Nasionale Biblioteek van Suid-Afrika se katalogus
- Soek die boek in die SEALS Konsortium se biblioteek
- Soek die boek in die Universiteit van Suid-Afrika se biblioteek
- Soek die boek in die Universiteit van die Witwatersrand se biblioteek
- Soek die boek in die Kaapse Hoër Onderwys Konsortium se biblioteek
Wêreldwyd:
- Soek die boek deur WorldCat in jou plaaslike biblioteek se katalogus
Boekwinkels
Suid-Afrika:
Ander lande:
|
<urn:uuid:387f178e-957a-4c71-bd78-049ea8220e66>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Boekbronne/9780226753423
|
2019-07-18T01:13:07Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525483.62/warc/CC-MAIN-20190718001934-20190718023934-00258.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999935
| false
|
Napels
Kaart | Wapen |
Vlag | |
Land | Italië |
Region | Kampanië |
Koördinate | |
Stigting | 8ste eeu v.C. |
Oppervlakte: | |
- Totaal | 117,27 vk km |
Hoogte bo seevlak | 17 m |
Bevolking: | |
- Totaal (31 Julie 2018) | 962 495 |
- Bevolkingsdigtheid | 8 207,5/vk km |
Tydsone | UTC +1 |
- Somertyd | UTC +2 |
Burgemeester | Luigi de Magistris |
Amptelike Webwerf | comune.napoli.it |
Napels (Italiaans: Napoli [ˈnaːpoli] , Napolitaans: Napule [ˈnaːpələ], Latyn: Neapolis, Ou-Grieks: Νεάπολις "nuwe stad") is die grootste en welvaendste stad in die suide van Italië (die Mezzogiorno d'Italia of "Middag van Italië"), geleë teen die noordelike oewer van die Golf van Napels tussen die vulkaniese gebied van die Campi Flegrei in die weste en die vulkaan Vesuvius in die ooste. Napels dien as die administratiewe setel van die streek Kampanië en die provinsie Napels.
Napels en sy omgewing vorm een van die grootste verstedelikte gebiede in Italië, met 'n bevolking van 962 495[1] (soos op 31 Julie 2018). Dit het 'n groter metropolitaanse bevolking van ongeveer 3 085 447 wat van Napels die derde grootste Italiaanse metropool maak - na Rome en Milaan. Die inwoners van die stad staan bekend as Napolitane, napoletani of meer poëties partenopei in Italiaans.
Napels besit 'n indrukwekkende ryk geskiedenis, kuns en kultuur en het selfs 'n eie taaldialek, Napolitaans [Napulitano], wat soveel afwyk van Standaarditaliaans dat sommige taalkundiges dit as 'n taal in eie reg beskou. Napels word deur sy ligging, grootte en atmosfeer beskou as die argetipiese weerspieëling van die lewe in suide van "il bel paese" (die mooi land).
Napels is ook bekend vir sy bydrae aan die kulinêre wêreld. Die eerste pizza kom immers na bewering uit Napels en het ontstaan as verassingshappie vir die toenmalige vrou van die koning, die gelyknamige Margherita. Of miskien kan Napels tot die verbeelding spreek omdat een van die wêreld se mees beroemde vroue, Sophia Loren (gebore Sofia Villani Scicolone), in die krotwyke van die nabygeleë Pozzuoli grootgeword het.
Inhoud
LiggingWysig
Napels lê aan die westelike kant van die Italiaanse stewel, ten suide van Rome en geleë aan die pragtig beskermde Golf van Napels (Golfo di Napoli). Ten suide van die stad lê die skiereiland van Sorrento en die Amalfikus met die dorpe Amalfi, Positano, Atrani en Ravello. Vanuit die stad kan 'n mens oor die water die vulkaan Vesuvius (Vesuvio) sien, wat bo die ou ruïnes van Pompei en Herculaneum uitstyg. Ook is die eilande Capri, Procida en Ischia te vinde in die Golf van Napels, wat terloops ook te sien is vanaf die hoogliggende dele van die stad. 'n Paar kilometer uit die middestad na die weste toe, is met kronkelende kuspaaie die vingeragtige uitstulpings van Possilipo en Pozzuoli te sien, wat sorg vir merkwaardige uitsigte oor die golf.
Die middestad bestaan uit 'n moderne deel met wolkekrabbers rondom die treinstasie (Stazione Centrale/Piazza Garibaldi) en 'n ouer deel ten weste daarvan wat vanaf die water na bo oor 'n aantal heuwels loop. Hoewel 'n groot deel van die stad nog bestaan uit warrige, vuil, kronkelende straatjies en stegies met eindelose wasgoedlyne en singende Italianers, is 'n groot deel hiervan na die Italiaanse hereniging in 1860 gesloop om plek te maak vir breë boulevards met indrukwekkende palazzi (woonstelle uit die 1800's).
KlimaatWysig
Napels het 'n tipies gematigde mediterreense klimaat met gematigde winters en warm somers. Die reënseisoen konsentreer homself gedurende November en Desember en dan weer gedurende Maart en April. Die gemiddelde temperatuur tydens die koudste maande is ongeveer 8 °C. Die gematigde klimaat en die skoonheid van die Golf van Napels het in die Romeinse tyd daarvoor gesorg dat dit 'n populêre vakansiebestemming was vir die Romeinse keisers. Sowel keisers Augustus en Tiberius het byvoorbeeld besluit om die eiland Capri as hulle woonplek in te rig.
Beknopte geskiedenisWysig
Napels word ook wel die stad van Parthenope (la città Parthenopea) genoem, wat verwys na die stad se mitiese stigtingsverhaal. Volgens oorlewering, het die Griekse godin van vrugbaarheid Demeter, die nimf Parthenope, verander in 'n sirene (mitiese half-vrou/half-voël) omdat die god van die onderwêreld vir Persephone, die dogter van Demeter en die god Zeus, ontvoer het terwyl Parthenope haar moes oppas. Gedoem tot verblyf in die kaal grotte van die Golf verwerf sy bekendheid deur niksvermoedende seevaarders na hul dood op die rotse van die omringende gebiede te roep. Dit sou hier gewees het waar moedelose seevaarders aan land gekom het as hulle die bloedstollende krete van Parthenope oorleef het. Ten weste van Napels, in Cuma, is na oorlewering die grot van waar Aeneas in die boek van die Romeinse skrywer Vergilius, na 'n konsultasie met die sibille van Cuma (familie van die orakel van Delfi) die onderwêreld van die god Pluto betree. In Mergellina is dan ook 'n graftombe te vind waar Vergilius na bewering begrawe is.
Napels is een van die oudste stede in Europa en gestig as 'n kolonie deur die Grieke gedurende hulle uitbreiding vanuit Griekeland na die strategies geleë Italiaanse skiereiland. Die ou stad is gestig deur inwoners van die Griekse kolonie Cumae, in waarskynlik die agste eeu voor Christus. Daarom word die nuwe stad Νέα Πόλις - Néa Pólis (nuwe stad) genoem. Neapolis was in die tyd een van die belangrikste stede in Magna Graecia, die Griekstalige suide van Italië en daarmee een van die kulturele voorlopers van antieke Rome.
Napels word in die 4de eeu v.C. min of meer gedwing om 'n bondgenoot van republikeinse Rome te word. Gedurende die periode van die Romeinse Ryk bly Napels 'n belangrike stad, maar word Grieks stadig maar seker verdring deur Latyn, veral deur Latynsprekendes wat in die vele Romeinse kolonies rondom die stad kom woon. Deur die uitbarsting van Vesuvius in die 1ste eeu wat Pompeï verwoes, word ook Napels ernstig beskadig.
In Napels, in die Castel dell'Ovo, word Romulus Augustulus, die laaste keiser van die Wes-Romeinse Ryk, gevange gehou, nadat hy in 476 onttroon word. In die 6de eeu word Napels verower deur die Oos-Romeinse Ryk in 'n poging van keiser Justinianus om die vervalle Romeinse Ryk nuwe lewe in te blaas. Napels word 'n paar jaar later weer verower deur die Lombarde (barbaarse stam uit Noord-Italië). In die 8ste eeu en 9de eeu ly die stad swaar onder aanvalle deur islamitiese seerowers. Die Wikings kom in dieselfde tyd ook meer gereeld daar aan land. Omstreeks 1000 kry die Wikings dit uiteindelik reg om 'n vaste voet aan die grond in Suid-Italië te behou en brei hulle hul besit daarna uit. In 1039 is Napels die laaste hertogdom wat in die hande van die Noormanne val tydens hulle stigting van die Koninkryk Sisilië. In 1224 stig die Wikingkoning Frederik II in Napels die universiteit.
In 1266 wys Pous Clemens IV die koningskap van die Koninkryk van Napels toe aan die Fransman Karel van Anjou. Hy verskuif sy hoofstad van Palermo na Napels. In 1284 word die Koninkryk in twee dele verdeel, maar albei eien hulself die naam Koninkryk van Sisilië toe.
In 1501 verower die Spanjaarde die koninkryk en in 1734 herkry dit sy onafhanklikheid onder die verligte vors Karel, koning van die twee Sisiliës ('Carolus Rex Utriusque Siciliarum'), wat later koning Karel III van Spanje word.
In 1816, na die Napoleontiese tyd, word die Koninkryk van die twee Sisiliës gevorm. Onder die konings van die huis van Bourbon (Italiaans: Borbone) breek 'n ekonomiese en kulturele bloeityd aan.
In 1860 word daar heelaas met die Bourbons afgereken: Giuseppe Garibaldi, met steun van koning Victor Emmanuel van Savoye (Vittorio Emmanuele di Savoia) val die koninkryk vanuit Sisilië met sy manskappe binne en verower dit. Tydens 'n twyfelagtige volksraadpleging in Oktober 1860 word die definitiewe einde van die koninkryk van die twee Sisiliës aangekondig. Napels is nie meer 'n hoofstad nie en gevolglik stroom baie kapitaal uit die stad uit na die noorde van die pasverenigde Koninkryk van Italië. Deur hierdie ernstige ekonomiese skade word daar ook nie meer in die Napolitaanse nywerhede belê nie. Die industrie in die noorde bloei al hoe meer op wat lei tot massiewe emigrasie van Italiaaners na die noorde met toenemende armoede en werkloosheid in die suide. Tot vandag toe is die driehoek Turyn – Genua – Milaan die ekonomiese hart van Italië terwyl die suide van die land deur die noorderlinge as agterlik beskou word. Uit dieselfde tyd stam die mafia in Napels, die Camorra, wat deur die verval van die stad en die armoede van die inwoners mettertyd meer magtig word.
Op 7 April 1906 bars die Vesuviusvulkaan uit en rig ernstige skade aan in Napels. Dit was die mees onlangse uitbarsting van die vulkaan.
Na die einde van die Tweede Wêreldoorlog in 1945, toe die onderdrukkende fasciste van Benito Mussolini verdwyn het, kon die Camorra sy werksaamhede onversteurd hervat. Die buurt Spaccanapoli in die middestad van Napels, vernoem na 'n smal straat wat hierdie buurt in twee deel, straal nog steeds 'n baie misterieuse atmosfeer uit. Die lewe word hier grotendeels bepaal deur die onderlinge stryd tussen die verskillende mafia-bewegings, wat meestal draai om afpersing en dwelmhandel. Ondanks baie pogings deur die owerheid (onder andere deur die liberale burgemeester Antonio Bassolino in die jare 1990) het tot hede nog niemand daarin geslaag om die Camorra vir eens en altyd te kniehalter nie.
KulinêrWysig
Baie van die disse wat internasionaal as eg Italiaans beskou word het hulle oorsprong in Napels, terwyl die populariteit hiervan nie noodwendig deur alle Italianers gedeel word nie. Die kulinêre tradisie in Italië is nog altyd sterk streekgebonde wat veroorsaak dat bepaalde dinge wat in Napels geëet word, nêrens anders in die land gevind kan word nie, en wanneer dit beskikbaar is, ook nog waarskynlik heeltemal anders voorberei word. Vir die Napolitani is kos een van die grootste vreugdes in die lewe, en dit is byna onmoontlik om nie heerlik te eet tydens 'n besoek aan die stad nie. Kos is oral op straat te vinde, daar is letterlik honderde klein bakkerytjies wat elke dag duisende vars pizzas en borde pasta opdis.
'n Tipiese Italiaanse ete bestaan uit antipasto (voorgereg), primo piatto (pasta/pizza), secondo piatto (vleis/groente), dolci (roomys/koek), koffie en likeur. Deur Napels se ligging aan die Middellandse See en die warm klimaat, word die kos sterk deur hierdie faktore beïnvloed. Daar is byvoorbeeld altyd 'n oorvloed aan seekos aanwesig, hetsy as antipasti (gemarineerde ansjovis, seekatslaai, mossels met swart peper, vars seekos-slaai) of as hoofgereg (spaghetti met klein mosseltjies in die skulp, kabeljou en calamari).
Napels is tradisioneel die tuiste van die pizza. Die enigste egte pizza is volgens die puriste die Margherita, wat sy ontstaan aan die einde van die 19e eeu in die stad gehad het. So eenvoudig moontlik met net tamatie, buffel-mozzarella en basiliekruid. Die kombinasie van groen, wit en rooi, is in 1889 vir die eerste keer opgedis aan koningin Margherita, die vrou van koning Umberto I. 'n Oorspronklike Napolitaan genaamd Raffaele Esposito, het op hierdie manier sy vaderlandsliefde gedemonstreer by wyse van 'n pizza met die kleure van die trotse Italiaanse vlag.
Die mees besondere Napolitaanse gebak is die sogenaamde "sfogliatella" (meervoud:sfogliatelle). Dit is 'n soort koeksister, maar dan gemaak van filodeeg, ryklik gevul met vars ricotta, lemoenskil en kaneel, wat dan vervolgens gebak word in olie. Die ontbyt, oftewel prima colazione, bestaan vir die gemiddelde Napolitaan uit sterk espresso, met 'n sfogliatella of croissant gevul met sjokolade. De babá is 'n soort sponskoek, gedoop in 'n soet sous van rum en stroop.
BesienswaardighedeWysig
In 1995 word die ou stadskern van Napels tot 'n Unesco-wêrelderfenisgebied. Hoewel Napels deur baie beskou word as een van die mooiste stede in Europa, word dit ongelukkig baie vinnig afgeskryf as toeristebestemming en word baie minder besoek as die ander meer bekende Italiaanse stede. Des ondanks is daar 'n magdom van indrukwekkende plekke wat 'n besoek werd is:
KerkeWysig
- Santa Chiara
- Katedraal van Napels (Duomo)
- San Domenico Maggiore
- Gesù Nuovo
- Capello Sansevero (kapel van Sansevero)
- San Lorenzo Maggiore
Kastele, paleise en museumsWysig
Napels staan bekend om sy historiese kastele:
- Castel dell'Ovo
- Castel Capuano
- Maschio Angioino orfCastel Nuovo (die nuwe kasteel)
- Certosa di San Martino
- Museo Nazionale di Capodimonte
- Palazzo Reale (Koninklike paleis)
- Museo Archaeologo Nazionale (Nasionale Argeologiese Museum)
AnderWysig
- Teatro San Carlo
- Piazza del Plebiscito
- Porta Capuana
- Parco Virgiliano
- Galleria Umberto
- Spaccanapoli
- Piazza Dante
Rondom NapelsWysig
Die eilande Procida, (wat bekendheid verwerf vir die verfilming van Il Postino), Capri en Ischia kan maklik en vinnig bereik word op die goedkoop katamarans en passasiersbote wat gereeld uit de hawe van Napels vertrek. Sorrento en die Amalfi-kus is ten suide van Napels geleë, wat maklik per boot of met die Circumvesuviana trein bereik kan word. Die ruïnes van Pompeji en Herculaneum wat in die jaar 79 n.C. verwoes is tydens 'n uitbraak van Vesuvius, is ook nier ver uit die stad te besigtig nie. Verder is Napels naby aan die vulkaniese gebied bekend as die Campi Flegrei en die hawedorpe Pozzuoli en Baia, wat albei onderdeel was van die uitgebreide Romeinse vlootbasis Portus Julius.
BronneWysig
Eksterne skakelsWysig
Wikimedia Commons bevat media in verband met Napels. |
|
<urn:uuid:2f1c926c-fae7-41fc-9d5e-e62899e72b6e>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Napels
|
2019-07-19T06:31:35Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526064.11/warc/CC-MAIN-20190719053856-20190719075856-00418.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999965
| false
|
Doringrivier (rivier in Wes-Kaap, lat -33,63, long 22,31)
Jump to navigation
Jump to search
- Hierdie Doringrivier vloei in die Wes-Kaap. Vir ander riviere met dieselfde naam, sien die dubbelsinnigheidsbladsy by Doringrivier.
Doringrivier | |
---|---|
Stroomgebied | Wes-Kaap, Suid-Afrika |
Monding-hoogte | 312 m |
Koördinate: Koördinate: |
Monding[wysig | wysig bron]
Eksterne skakel[wysig | wysig bron]
- Google-kaart van die Doringrivier se monding by Geonames.org (cc-by)
|
<urn:uuid:b5183aeb-29dc-46c6-809d-fabc84dacc55>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Doringrivier_(rivier_in_Wes-Kaap,_lat_-33,63,_long_22,31)
|
2019-07-20T14:16:18Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526517.67/warc/CC-MAIN-20190720132039-20190720154039-00018.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998816
| false
|
Boekbronne
Jump to navigation
Jump to search
Biblioteke
Suid-Afrika:
- Soek die boek in die Nasionale Biblioteek van Suid-Afrika se katalogus
- Soek die boek in die SEALS Konsortium se biblioteek
- Soek die boek in die Universiteit van Suid-Afrika se biblioteek
- Soek die boek in die Universiteit van die Witwatersrand se biblioteek
- Soek die boek in die Kaapse Hoër Onderwys Konsortium se biblioteek
Wêreldwyd:
- Soek die boek deur WorldCat in jou plaaslike biblioteek se katalogus
Boekwinkels
Suid-Afrika:
Ander lande:
|
<urn:uuid:c350e6f6-78d7-49b1-80c0-c8d76816b5a3>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Boekbronne/978-0-444-52715-8
|
2019-07-20T14:10:44Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526517.67/warc/CC-MAIN-20190720132039-20190720154039-00018.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999935
| false
|
וואַסער
Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Jump to navigation
Jump to search
Oos-Jiddisj (ydd)
☞
װאַסער
Ontsluit van "
https://af.wiktionary.org/w/index.php?title=וואַסער&oldid=181849
"
Kategorie
:
Woorde in Oos-Jiddisj
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Onlangse wysigings
Lukrake woord
Lukrake Afr. woord
Woord begin met...
Kategorieë
Inligting
Geselshoekie
Huidige gebeure
Hulp
Skenkings
Druk/eksporteer
Skep boek
Laai af as PDF
Drukbare weergawe
Gereedskap
Skakels hierheen
Verwante veranderings
Laai lêer
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Haal dié blad aan
Ander tale
ᏣᎳᎩ
Kaszëbsczi
English
Euskara
Français
ಕನ್ನಡ
한국어
Limburgs
Malagasy
Монгол
Plattdüütsch
Polski
Русский
Slovenčina
ไทย
ייִדיש
中文
Die bladsy is laas op 16 Februarie 2018 om 19:55 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wiktionary
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:0eea8873-04a0-44b5-96e1-8fc2437cdf1e>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wiktionary.org/wiki/%D7%95%D7%95%D7%90%D6%B7%D7%A1%D7%A2%D7%A8
|
2019-07-20T13:39:58Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526517.67/warc/CC-MAIN-20190720132039-20190720154039-00018.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998333
| false
|
tog
Jump to navigation
Jump to search
Inhoud
Enkelvoud | Meervoud |
---|---|
tog | togte |
Verkleiningsvorm | |
Enkelvoud | Meervoud |
toggie | toggies |
- 'n Lang reis wat onderneem word; 'n trek of rit wat aangepak word.
- Die tog na die wildtuin het begin.
Vertalings: tog | |||
---|---|---|---|
Bywoord |
---|
tog |
- Beklemtoon of versterk iets.
- Dui 'n verskil aan; in weerwil van iets; nietemin.
- Regtig; in elke geval.
- Kom tog nou. Hy het dit tog nie regtig bedoel nie.
- Raak betrokke, maar moet tog nie net jul belasting betaal en dan van die kantlyn af kla en kritiseer nie.
- My rok is tog mooier as joune.
Vertalings: tog | |||
---|---|---|---|
|
<urn:uuid:f3558bdf-6c2f-4ed4-a5e0-426bd89e736a>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wiktionary.org/wiki/tog
|
2019-07-21T19:31:45Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527196.68/warc/CC-MAIN-20190721185027-20190721211027-00178.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999955
| false
|
Bespreking:Townsview
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die Townsview-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
|
<urn:uuid:1c9cab50-6ae5-45a6-97eb-a1c19ab7a5d1>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:Townsview
|
2019-07-16T20:54:02Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524879.8/warc/CC-MAIN-20190716201412-20190716223412-00122.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999982
| false
|
Dit is nie 'n kouspop nie, maar dien ten doel om 'n bot toe te laat om geoutomatiseerde take te verrig wat gewoonlik herhalend van aard is. Administrateurs: as hierdie bot probleme veroorsaak, blok hom asseblief onmiddellik block it.
This is a global bot operated by Abián.
Read more information in m:User:Invadibot.
|
<urn:uuid:7204baf9-fb8c-4777-b64e-dfb34aea2fb0>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Gebruiker:Invadibot
|
2019-07-16T21:26:58Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524879.8/warc/CC-MAIN-20190716201412-20190716223412-00122.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.99878
| false
|
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.