macronized
stringlengths
1
3.25k
plain
stringlengths
1
3.07k
πρόσεχε ἀ^κρι_βῶς.
πρόσεχε ἀκριβῶς.
ὅταν τι^ τῶν λεγομένων ἄπορόν σοι φα^νῇ, μὴ εὐθέως ἐπι^πηδήσης τῇ λέξει, ἀλλ' ἀνάμεινον τὸ τέλος τοῦ νοήμα^τος.
ὅταν τι τῶν λεγομένων ἄπορόν σοι φανῇ, μὴ εὐθέως ἐπιπηδήσης τῇ λέξει, ἀλλ' ἀνάμεινον τὸ τέλος τοῦ νοήματος.
οὐκ εἶδες ἐν ταῖς παρασκευαῖς τῶν οἰκοδομῶν, πῶς πά^ντα^ συγκεχυμένα^·
οὐκ εἶδες ἐν ταῖς παρασκευαῖς τῶν οἰκοδομῶν, πῶς πάντα συγκεχυμένα·
ἄσβεστος, λί^θοι, ξύ^λα^.
ἄσβεστος, λίθοι, ξύλα.
καὶ τῇ μὲν σῇ ὄψει πά^ντα^ συγκέχυται, τῷ δὲ τεχνίτῃ πά^ντα^ ἥρμοσται;
καὶ τῇ μὲν σῇ ὄψει πάντα συγκέχυται, τῷ δὲ τεχνίτῃ πάντα ἥρμοσται;
καὶ οἶδε τὸν καιρόν, καθ' ὃν τοῦτο τὸ συγκεχυμένον ἁρμόσει ἐκείνῳ, κ ἀκεῖνο τούτῳ.
καὶ οἶδε τὸν καιρόν, καθ' ὃν τοῦτο τὸ συγκεχυμένον ἁρμόσει ἐκείνῳ, κ ἀκεῖνο τούτῳ.
καὶ τὰ^ μὲν διεσκορπισμένα^ τὴν πρέπουσα^ν ἁρμονίαν λα^μβά^νοντα^ ἀ^ποτελεῖ τὸ τῆς οἰκοδομῆς κάλλος.
καὶ τὰ μὲν διεσκορπισμένα τὴν πρέπουσαν ἁρμονίαν λαμβάνοντα ἀποτελεῖ τὸ τῆς οἰκοδομῆς κάλλος.
ὅταν τοίνυ^ν ἴ^δῃς τὸν λέγοντα^ ἀ^πὸ τούτου εἰς τοῦτο, καὶ ἀπ' ἐκείνου εἰς ἄλλο μετα^βαίνοντα^, νόει τὰ_ς ὕ_λα_ς αὐτὸν πα^ρα^σκευά^ζειν.
ὅταν τοίνυν ἴδῃς τὸν λέγοντα ἀπὸ τούτου εἰς τοῦτο, καὶ ἀπ' ἐκείνου εἰς ἄλλο μεταβαίνοντα, νόει τὰς ὕλας αὐτὸν παρασκευάζειν.
ὅταν γὰ^ρ παραθῶ τὰ_ς ὕ_λα_ς, τότε δείκνυ_μι^ τὴν ἁρμονίαν.
ὅταν γὰρ παραθῶ τὰς ὕλας, τότε δείκνυμι τὴν ἁρμονίαν.
μί^α^ φύ^σι^ς υἱοῦ καὶ πνεύμα^τος, μί^α^ δύ^να^μι^ς, μί^α^ ἀ^λήθεια^, μί^α^ ζωή, μί^α^ σοφί^α_.
μία φύσις υἱοῦ καὶ πνεύματος, μία δύναμις, μία ἀλήθεια, μία ζωή, μία σοφία.
ἀφ' οὗ δὲ ὁ σωτὴρ κατηξίωσε τὸ πλάσμα^ λα^βεῖν τὸ ἡμέτερον, πληροῦται πνεύμα^τος ἁ^γί^ου, οὐ κατώτερος ἁ^γί^ου πνεύμα^τος, ἀλλ' ὡς τῆς σαρκὸς ὀφειλούσης ἀ^νθρωπί^νῳ τύ^πῳ λα^βεῖν τοῦ πνεύμα^τος τὴν ἐπιφοίτησι^ν·
ἀφ' οὗ δὲ ὁ σωτὴρ κατηξίωσε τὸ πλάσμα λαβεῖν τὸ ἡμέτερον, πληροῦται πνεύματος ἁγίου, οὐ κατώτερος ἁγίου πνεύματος, ἀλλ' ὡς τῆς σαρκὸς ὀφειλούσης ἀνθρωπίνῳ τύπῳ λαβεῖν τοῦ πνεύματος τὴν ἐπιφοίτησιν·
οὐχ ὅτι^ οὐκ ἠδύνατο ὁ θεὸς λόγος ἁγιάσαι τὸ πλάσμα^ ὃ ἀ^νέλα^βεν.
οὐχ ὅτι οὐκ ἠδύνατο ὁ θεὸς λόγος ἁγιάσαι τὸ πλάσμα ὃ ἀνέλαβεν.
ἐὰν γὰ^ρ εἰς τοῦτον χωρήσῃς τὸν λόγον, καὶ ὁ υἱὸς περιττός.
ἐὰν γὰρ εἰς τοῦτον χωρήσῃς τὸν λόγον, καὶ ὁ υἱὸς περιττός.
ἤρκει γὰ^ρ ὁ πα^τὴρ ἁγιάσαι τὸ πλάσμα^.
ἤρκει γὰρ ὁ πατὴρ ἁγιάσαι τὸ πλάσμα.
μὴ γὰ^ρ ὡς ἀτονῶν ὁ πα^τὴρ προσλαμβά^νει τὸν υἱόν;
μὴ γὰρ ὡς ἀτονῶν ὁ πατὴρ προσλαμβάνει τὸν υἱόν;
μὴ γὰ^ρ ὡς ἀτονῶν ὁ υἱὸς προσλαμβά^νει τὸ πνεῦμα^;
μὴ γὰρ ὡς ἀτονῶν ὁ υἱὸς προσλαμβάνει τὸ πνεῦμα;
ἀλλ' ἐπειδὴ μία φύ^σι^ς ἐστὶ^ τὰ^ πά^ντα^ ἐν πᾶσι^ν ἐνεργοῦσα^, τὰ^ μὲν ὁ πα^τὴρ ἐργάζεται καὶ εἰς πᾶσα^ν τὴν φύ^σι^ν ἐκλαμβάνεται, τὰ^ δὲ ὁ υἱὸς καὶ εἰς πᾶσα^ν δι^α^βαίνει τὴν φύ^σι^ν, τὰ^ δὲ τὸ πνεῦμα^ καὶ εἰς πᾶσα^ν τὴν φύ^σι^ν ἀναλαμβάνεται.
ἀλλ' ἐπειδὴ μία φύσις ἐστὶ τὰ πάντα ἐν πᾶσιν ἐνεργοῦσα, τὰ μὲν ὁ πατὴρ ἐργάζεται καὶ εἰς πᾶσαν τὴν φύσιν ἐκλαμβάνεται, τὰ δὲ ὁ υἱὸς καὶ εἰς πᾶσαν διαβαίνει τὴν φύσιν, τὰ δὲ τὸ πνεῦμα καὶ εἰς πᾶσαν τὴν φύσιν ἀναλαμβάνεται.
ὅτε οὖν ἐστι^ν ἡ φύ^σι^ς καθ' ἑαυτὴν θεωρουμένη, ἴ_ση καὶ ὁμα^λή, δεσποτι^κῆς αὐθεντία_ς πλήρης, θαυμαστή, οὔ τε ἐνδεής, οὔ τε ἀτελής, οὐ προκόπτουσα^, οὐ μειουμένη, οὐκ ἐλαττουμένη, οὐ προσθήκα_ς λα^μβά^νουσα^.
ὅτε οὖν ἐστιν ἡ φύσις καθ' ἑαυτὴν θεωρουμένη, ἴση καὶ ὁμαλή, δεσποτικῆς αὐθεντίας πλήρης, θαυμαστή, οὔ τε ἐνδεής, οὔ τε ἀτελής, οὐ προκόπτουσα, οὐ μειουμένη, οὐκ ἐλαττουμένη, οὐ προσθήκας λαμβάνουσα.
ὅταν δὲ ἀ^να^λά^βῃ ὁ θεὸς λόγος τὴν σάρκα^ τὴν ἐξ ἡμῶν, ποιεῖ αὐτὴν κα^τὰ^ τὸν ἀ^νθρώπι^νον τύ^πον, ὡς ἕνα^ τῶν προφητῶν ἢ ὡς ἕνα^ τῶν ἀ^ποστόλων, δεχομένην πνεῦμα^ ἅ^γι^ον.
ὅταν δὲ ἀναλάβῃ ὁ θεὸς λόγος τὴν σάρκα τὴν ἐξ ἡμῶν, ποιεῖ αὐτὴν κατὰ τὸν ἀνθρώπινον τύπον, ὡς ἕνα τῶν προφητῶν ἢ ὡς ἕνα τῶν ἀποστόλων, δεχομένην πνεῦμα ἅγιον.
εἶπον προλαβών, οὐχ ὡς μὴ ἀρκούσης τῆς θεότητος τοῦ υἱοῦ, ἀλλ' ἵ^να_ ἐντελὴς τῆς τριά^δος ἡ γνῶσι^ς ἐν τῷ πλάσμα^τι^ τούτῳ δειχθῇ.
εἶπον προλαβών, οὐχ ὡς μὴ ἀρκούσης τῆς θεότητος τοῦ υἱοῦ, ἀλλ' ἵνα ἐντελὴς τῆς τριάδος ἡ γνῶσις ἐν τῷ πλάσματι τούτῳ δειχθῇ.
κατηξιώθη οὖν ἡ σὰρξ ἡ δεσποτι^κὴ πνεύμα^τος ἁ^γί^ου καὶ λοιπὸν ἐβούλετο ὁ σωτὴρ τὸ πλάσμα^ ὃ ἀ^νέλα^βεν οἰκειοῦν τῷ ἁ^γί^ῳ πνεύμα^τι^, ἵν' ὅπερ ἂ_ν ποιῇ ὁ χριστὸς κα^τὰ^ σάρκα^, ἐπιγρά^φηται τῷ ἁ^γί^ῳ πνεύμα^τι^ τῷ ἐνοικοῦντι^ ἐν αὐτῷ, ὡς ἐν ἁ^γί^ῳ να_ῷ τῷ ἀ^νθρωπί^νῳ.
κατηξιώθη οὖν ἡ σὰρξ ἡ δεσποτικὴ πνεύματος ἁγίου καὶ λοιπὸν ἐβούλετο ὁ σωτὴρ τὸ πλάσμα ὃ ἀνέλαβεν οἰκειοῦν τῷ ἁγίῳ πνεύματι, ἵν' ὅπερ ἂν ποιῇ ὁ χριστὸς κατὰ σάρκα, ἐπιγράφηται τῷ ἁγίῳ πνεύματι τῷ ἐνοικοῦντι ἐν αὐτῷ, ὡς ἐν ἁγίῳ ναῷ τῷ ἀνθρωπίνῳ.
ἄνθρωπος γὰ^ρ δι' ἡμᾶς, θεὸς δὲ δι' ἑαυτόν·
ἄνθρωπος γὰρ δι' ἡμᾶς, θεὸς δὲ δι' ἑαυτόν·
θεὸς δι' ἑαυτόν, ἄνθρωπος δὲ διὰ φιλανθρωπίαν.
θεὸς δι' ἑαυτόν, ἄνθρωπος δὲ διὰ φιλανθρωπίαν.
ἐξέβαλε δαιμόνι^α^ καὶ ἠθέλησε τὴν ἀ^πέλασι^ν τῶν δαιμόνων ἐπιγρά^φειν τῷ ἁ^γί^ῳ πνεύμα^τι^ καὶ λέγει·
ἐξέβαλε δαιμόνια καὶ ἠθέλησε τὴν ἀπέλασιν τῶν δαιμόνων ἐπιγράφειν τῷ ἁγίῳ πνεύματι καὶ λέγει·
εἰ δὲ ἐγὼ ἐν πνεύμα^τι^ ἁ^γί^ῳ ἐκβάλλω τὰ^ δαιμόνι^α^.
εἰ δὲ ἐγὼ ἐν πνεύματι ἁγίῳ ἐκβάλλω τὰ δαιμόνια.
καὶ οὐκ εἶπεν·
καὶ οὐκ εἶπεν·
ἐν τῷ θεῷ λόγῳ, ἀλλ' ἐπιγρά^φει τῷ ἁ^γί^ῳ πνεύμα^τι^, ὡς ἀ^νὴρ ἅγι^ος πνεύμα^τος ἁ^γί^ου κα^τηξιωμένος.
ἐν τῷ θεῷ λόγῳ, ἀλλ' ἐπιγράφει τῷ ἁγίῳ πνεύματι, ὡς ἀνὴρ ἅγιος πνεύματος ἁγίου κατηξιωμένος.
ἀμέλει ὅτε εἰσῆλθεν εἰς τὸ ἱερόν, λαμβάνει τὸν προφήτην ἡσαΐαν καὶ ἀναγινώσκει.
ἀμέλει ὅτε εἰσῆλθεν εἰς τὸ ἱερόν, λαμβάνει τὸν προφήτην ἡσαΐαν καὶ ἀναγινώσκει.
ἀναγινώσκει δὲ τὰ^ περὶ^ ἑαυτοῦ γεγραμμένα^.
ἀναγινώσκει δὲ τὰ περὶ ἑαυτοῦ γεγραμμένα.
καὶ ἀναπτύξας φησὶ^ τὸ βιβλί^ον, λέγει·
καὶ ἀναπτύξας φησὶ τὸ βιβλίον, λέγει·
πνεῦμα^ κυ_ρί^ου ἐπ' ἐμέ..
πνεῦμα κυρίου ἐπ' ἐμέ..
ταῦτα ἆρα^ τῷ θεῷ λόγῳ ἁρμόζει;
ταῦτα ἆρα τῷ θεῷ λόγῳ ἁρμόζει;
θεὸς λέγει·
θεὸς λέγει·
πνεῦμα^ κυ_ρί^ου ἐπ' ἐμέ.
πνεῦμα κυρίου ἐπ' ἐμέ.
οὐκ ἀναντίρρητόν ἐστι^ ὅτι^ τὸ πρόσωπον τοῦ ἀνθρώπου λα^λεῖ;
οὐκ ἀναντίρρητόν ἐστι ὅτι τὸ πρόσωπον τοῦ ἀνθρώπου λαλεῖ;
πνεῦμα^ κυ_ρί^ου ἐπ' ἐμέ, οὗ ἕνεκεν ἔχρι_σέ με.
πνεῦμα κυρίου ἐπ' ἐμέ, οὗ ἕνεκεν ἔχρισέ με.
διὰ τοῦ πνεύμα^τός φησι^ τοῦ ἁ^γί^ου ἐχρίσθην.
διὰ τοῦ πνεύματός φησι τοῦ ἁγίου ἐχρίσθην.
ἰησοῦν τὸν ἀ^πὸ ναζαρέτ, ὃν ἔχρι_σεν ὁ θεὸς πνεύμα^τι^ ἁ^γί^ῳ καὶ δυ^νά^μει.
ἰησοῦν τὸν ἀπὸ ναζαρέτ, ὃν ἔχρισεν ὁ θεὸς πνεύματι ἁγίῳ καὶ δυνάμει.
ὧδε τὸν νοῦν, πα^ρα^κα^λῶ, ἔχωμεν.
ὧδε τὸν νοῦν, παρακαλῶ, ἔχωμεν.
ταῦτα γὰ^ρ ὅλα_ παρασκευὴ τοῦ ἐκ τοῦ ἐμοῦ λήψεται.
ταῦτα γὰρ ὅλα παρασκευὴ τοῦ ἐκ τοῦ ἐμοῦ λήψεται.
οὐ γὰ^ρ ἀπ' ἄλλων εἰς ἄλλο ἐξηνέχθημεν, ἀλλ', ὡς ἔφθην εἰπών, τὰ_ς ὕ_λα_ς εὐτρεπίζω, ἵ^να_ σὺ^ τὴν ἕνωσι^ν ἁρμόσῃς.
οὐ γὰρ ἀπ' ἄλλων εἰς ἄλλο ἐξηνέχθημεν, ἀλλ', ὡς ἔφθην εἰπών, τὰς ὕλας εὐτρεπίζω, ἵνα σὺ τὴν ἕνωσιν ἁρμόσῃς.
κατηξιώθη πνεύμα^τος ἁ^γί^ου·
κατηξιώθη πνεύματος ἁγίου·
ἐβαπτίσθη ἐν τῷ ἰορδάνῃ καὶ λέγει ἰωάννης·
ἐβαπτίσθη ἐν τῷ ἰορδάνῃ καὶ λέγει ἰωάννης·
εἶδον τοὺς οὐρανοὺς ἀνεῳγμένους καὶ τὸ πνεῦμα^ τοῦ θεοῦ κα^τα^βαῖνον ὡσεὶ περιστερὰν καὶ μένον ἐπ' αὐτόν.
εἶδον τοὺς οὐρανοὺς ἀνεῳγμένους καὶ τὸ πνεῦμα τοῦ θεοῦ καταβαῖνον ὡσεὶ περιστερὰν καὶ μένον ἐπ' αὐτόν.
εἶδες πῶς τύ^πῳ ἀ^νθρωπί^νῳ λαμβάνει πνεῦμα^ ἅ^γι^ον;
εἶδες πῶς τύπῳ ἀνθρωπίνῳ λαμβάνει πνεῦμα ἅγιον;
οὐδεὶς οὕτως ἀσεβής, ἵ^να_ νομί^σῃ ὅτι^ ἡ θεότης ἔλα^βε πνεῦμα^.
οὐδεὶς οὕτως ἀσεβής, ἵνα νομίσῃ ὅτι ἡ θεότης ἔλαβε πνεῦμα.
λέγει ἰωάννης ὁ βαπτιστὴς·
λέγει ἰωάννης ὁ βαπτιστὴς·
μέσος ὑ_μῖν ἕστηκεν, ὃν ὑμεῖς οὐκ οἴδα^τε, κ ἀγὼ οὐκ ᾔδειν αὐτόν·
μέσος ὑμῖν ἕστηκεν, ὃν ὑμεῖς οὐκ οἴδατε, κ ἀγὼ οὐκ ᾔδειν αὐτόν·
ἀλλ' ὁ πέμψα_ς με βαπτίζειν ἐν ὕ^δα^τι^, ἐκεῖνός μου εἶπεν·
ἀλλ' ὁ πέμψας με βαπτίζειν ἐν ὕδατι, ἐκεῖνός μου εἶπεν·
ἐφ' ὃν ἂ_ν ἴ^δῃς τὸ πνεῦμα^ τὸ ἅ^γι^ον κα^τα^βαῖνον ὡσεὶ περιστερὰν καὶ μένον ἐπ' αὐτόν, οὗτος ἐστι^ν ὁ υἱὸς μου.
ἐφ' ὃν ἂν ἴδῃς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον καταβαῖνον ὡσεὶ περιστερὰν καὶ μένον ἐπ' αὐτόν, οὗτος ἐστιν ὁ υἱὸς μου.
κατῆλθε τὸ πνεῦμα^ τὸ ἅ^γι^ον, ἵ^να_ πληρωθῇ πνεῦμα^ κυ_ρί^ου ἐπ' ἐμέ.
κατῆλθε τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον, ἵνα πληρωθῇ πνεῦμα κυρίου ἐπ' ἐμέ.
ἐβαπτίσθη ἡ σὰρξ καὶ εὐθέως βαπτισθεὶς ἀ^νέβη ἀ^πὸ τοῦ ὕ^δα^τος καὶ ἀ^νήχθη ὑ^πὸ τοῦ πνεύμα^τος εἰς τὴν ἔρημον.
ἐβαπτίσθη ἡ σὰρξ καὶ εὐθέως βαπτισθεὶς ἀνέβη ἀπὸ τοῦ ὕδατος καὶ ἀνήχθη ὑπὸ τοῦ πνεύματος εἰς τὴν ἔρημον.
ἀνήχθη, καὶ ὡς παιδα^γωγὸν εἶχεν ἡ σὰρξ τὸ πνεῦμα^ τὸ ἅ^γι^ον.
ἀνήχθη, καὶ ὡς παιδαγωγὸν εἶχεν ἡ σὰρξ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον.
διὰ τί ἤγετο;
διὰ τί ἤγετο;
ἵ^να_ ὑ_μῖν τύ^πον δῷ ὅτι^ ὥσπερ ἡ σὰρξ ἡ ἐμὴ οὐκ ἄ^γεται ἐπι^θυ_μί^αις, ἀλλ' ἄ^γεται πνεύμα^τι^, οὕτω καὶ ἡμεῖς ὀφείλετε.
ἵνα ὑμῖν τύπον δῷ ὅτι ὥσπερ ἡ σὰρξ ἡ ἐμὴ οὐκ ἄγεται ἐπιθυμίαις, ἀλλ' ἄγεται πνεύματι, οὕτω καὶ ἡμεῖς ὀφείλετε.
εἰ δὲ πνεύμα^τι^ θεοῦ ἄ^γεσθε, οὐκέτι^ ἐστὲ ἐν σαρκί^, καὶ ὅσοι πνεύμα^τι^ θεοῦ ἄ^γονται, οὐκ εἰσὶ^ν ὑ^πὸ νόμον.
εἰ δὲ πνεύματι θεοῦ ἄγεσθε, οὐκέτι ἐστὲ ἐν σαρκί, καὶ ὅσοι πνεύματι θεοῦ ἄγονται, οὐκ εἰσὶν ὑπὸ νόμον.
ἄγεται ἡ σὰρξ τοῦ χριστοῦ, ἀ^γώμεθα^ καὶ ἡμεῖς.
ἄγεται ἡ σὰρξ τοῦ χριστοῦ, ἀγώμεθα καὶ ἡμεῖς.
διὰ τοῦτο γὰ^ρ καὶ πά^ντα^ εἰς ἑαυτὸν ἀ^να^λα^μβά^νει, ἵ^να_ τύ^πον ἡμῖν καταλίπῃ.
διὰ τοῦτο γὰρ καὶ πάντα εἰς ἑαυτὸν ἀναλαμβάνει, ἵνα τύπον ἡμῖν καταλίπῃ.
ἀνήχθη ὑ^πὸ τοῦ πνεύμα^τος πειρασθῆναι καὶ ἐνί_κησε τὸν δι^ά^βολον·
ἀνήχθη ὑπὸ τοῦ πνεύματος πειρασθῆναι καὶ ἐνίκησε τὸν διάβολον·
οὐχ ἡ θεότης.
οὐχ ἡ θεότης.
ὕβρις γὰ^ρ ἦν τῇ θεότητι^ τὸ εἰπεῖν·
ὕβρις γὰρ ἦν τῇ θεότητι τὸ εἰπεῖν·
ἐνίκησα.
ἐνίκησα.
θεὸς γὰ^ρ οὔ τε ἡττᾶταί ποτε, οὔ τε νι_κᾷ, ἀλλὰ^ ἀ^εὶ κρα^τεῖ.
θεὸς γὰρ οὔ τε ἡττᾶταί ποτε, οὔ τε νικᾷ, ἀλλὰ ἀεὶ κρατεῖ.
εἰ νί_κην δέχεται, πάντως οἷόν τε αὐτὸν καὶ ἡττᾶσθαι.
εἰ νίκην δέχεται, πάντως οἷόν τε αὐτὸν καὶ ἡττᾶσθαι.
ὁ δὲ ἀ^εὶ κρα^τῶν, παντοκρά^τωρ, καὶ οὔ τε στα^σι^ά^ζεται ὑ^πὸ τῶν κρατουμένων οὔ τε καμά^τῳ περι^γίνεται τῶν ἀρχομένων.
ὁ δὲ ἀεὶ κρατῶν, παντοκράτωρ, καὶ οὔ τε στασιάζεται ὑπὸ τῶν κρατουμένων οὔ τε καμάτῳ περιγίνεται τῶν ἀρχομένων.
εἰ τοίνυ^ν ἡ σὰρξ ἡ δεσποτι^κή, τὸ κυριακὸν πλάσμα^, ὁ ξένος ἄνθρωπος, ὁ οὐρά^νι^ος, τὸ νέον βλάστημα^, τὸ ἀ^πὸ τῆς ξένης ὠδῖνος ἀ^νθῆσα^ν, οὗτος λαμβάνει πνεῦμα^ ἅ^γι^ον, ἔχεις τὰ_ς μα^ρτυ^ρί^α_ς ὅτι^ ἐπεδήμησε πνεῦμα^ ἐξ οὐρα^νοῦ, ὅτι^ ἀ^νήγα^γεν αὐτὸν τὸ πνεῦμα εἰς τὸ περι^γενέσθαι τὸν δι^ά^βολον.
εἰ τοίνυν ἡ σὰρξ ἡ δεσποτική, τὸ κυριακὸν πλάσμα, ὁ ξένος ἄνθρωπος, ὁ οὐράνιος, τὸ νέον βλάστημα, τὸ ἀπὸ τῆς ξένης ὠδῖνος ἀνθῆσαν, οὗτος λαμβάνει πνεῦμα ἅγιον, ἔχεις τὰς μαρτυρίας ὅτι ἐπεδήμησε πνεῦμα ἐξ οὐρανοῦ, ὅτι ἀνήγαγεν αὐτὸν τὸ πνεῦμα εἰς τὸ περιγενέσθαι τὸν διάβολον.
ἡ τοῦ ἀδὰμ εἰκὼν ἡ ἐν τῇ ἀρχῇ πλανηθείσα, ἵ^να_ νι_κήσῃ λοιπόν, ὁ ἄνθρωπος ὁ ξένος εἰσήρχετο, δορυφορούμενος τῇ δυ^νά^μει τοῦ πνεύμα^τος.
ἡ τοῦ ἀδὰμ εἰκὼν ἡ ἐν τῇ ἀρχῇ πλανηθείσα, ἵνα νικήσῃ λοιπόν, ὁ ἄνθρωπος ὁ ξένος εἰσήρχετο, δορυφορούμενος τῇ δυνάμει τοῦ πνεύματος.
διὰ τοῦτο, ὥσπερ εἶπεν·
διὰ τοῦτο, ὥσπερ εἶπεν·
ἀνήχθη ὑ^πὸ τοῦ πνεύμα^τος ἐν τῇ ἐρήμῳ πειρασθῆναι, οὕτως, ὅτε ὡς νικητὴς ὑπέστρεψε, λέγει·
ἀνήχθη ὑπὸ τοῦ πνεύματος ἐν τῇ ἐρήμῳ πειρασθῆναι, οὕτως, ὅτε ὡς νικητὴς ὑπέστρεψε, λέγει·
ἰησοῦς δὲ ὑπέστρεφεν ἐν τῇ δυ^νά^μει τοῦ πνεύμα^τος ἀ^πὸ τῆς ἐρήμου.
ἰησοῦς δὲ ὑπέστρεφεν ἐν τῇ δυνάμει τοῦ πνεύματος ἀπὸ τῆς ἐρήμου.
εἶχεν οὖν ἡ σὰρξ πνεῦμα ἅ^γι^ον, οὐ μέρος χα^ρι^σμά^των, ὡς ἡμεῖς, τῷ μὲν σοφί^α_, τῷ δὲ γνῶσι^ς, ἀλλὰ^ πά^ντα^ ἔσχε τὰ^ χα^ρί^σμα^τα^.
εἶχεν οὖν ἡ σὰρξ πνεῦμα ἅγιον, οὐ μέρος χαρισμάτων, ὡς ἡμεῖς, τῷ μὲν σοφία, τῷ δὲ γνῶσις, ἀλλὰ πάντα ἔσχε τὰ χαρίσματα.
ἐπὶ^ ἀ^ληθεία_ς ἀγωνιῶ καὶ τρέμω, μὴ τὸ ἀσθενὲς τῆς γλώττης ἀμβλύνῃ τὸ μέγεθος τοῦ κηρυττομένου.
ἐπὶ ἀληθείας ἀγωνιῶ καὶ τρέμω, μὴ τὸ ἀσθενὲς τῆς γλώττης ἀμβλύνῃ τὸ μέγεθος τοῦ κηρυττομένου.
τὸ τοίνυ^ν σῶ^μα^ τὸ δεσποτι^κὸν καὶ ἡ σὰρξ ἡ ἁγί^α_ λα^βοῦσα^ τοῦ ἁ^γί^ου πνεύμα^τος τὴν ἐνέργεια^ν οὐκ ἔλαβεν, ὡς ἐπὶ^ τῶν ἀ^ποστόλων καὶ τῶν προφητῶν, μί^α^ν χά^ρι^ν ἡ δευτέρα_ν.
τὸ τοίνυν σῶμα τὸ δεσποτικὸν καὶ ἡ σὰρξ ἡ ἁγία λαβοῦσα τοῦ ἁγίου πνεύματος τὴν ἐνέργειαν οὐκ ἔλαβεν, ὡς ἐπὶ τῶν ἀποστόλων καὶ τῶν προφητῶν, μίαν χάριν ἡ δευτέραν.
ἄνθρωπος γὰ^ρ πά^ντα^ χωρῆσαι οὐ δύ^να^ται.
ἄνθρωπος γὰρ πάντα χωρῆσαι οὐ δύναται.
μὴ πάντες ἀ^πόστολοι;
μὴ πάντες ἀπόστολοι;
μὴ πάντες προφῆται;
μὴ πάντες προφῆται;
μὴ πάντες χα^ρί^σμα^τα^ ἔχουσι^ν ἰαμά^των;
μὴ πάντες χαρίσματα ἔχουσιν ἰαμάτων;
ἐφ' ἡμῖν γὰ^ρ μερίζεται τὰ^ δῶρα^.
ἐφ' ἡμῖν γὰρ μερίζεται τὰ δῶρα.
ἐν δὲ τῇ σαρκὶ^ τοῦ χριστοῦ ὅλα_ τὰ^ χα^ρί^σμα^τα^, ὅλαι αἱ δωρεαὶ ἦσα^ν κα^τὰ^ τὴν τῆς σαρκὸς οὐσί^α_ν.
ἐν δὲ τῇ σαρκὶ τοῦ χριστοῦ ὅλα τὰ χαρίσματα, ὅλαι αἱ δωρεαὶ ἦσαν κατὰ τὴν τῆς σαρκὸς οὐσίαν.
καὶ πρόσεχε.
καὶ πρόσεχε.
ἐπλήρωσε πρῶτον τὸν ἴ^δι^ον να_ὸν πά_σης χά^ρι^τος.
ἐπλήρωσε πρῶτον τὸν ἴδιον ναὸν πάσης χάριτος.
εἶχε χάρισμα^ νόσους ἰᾶσθαι, δαίμονα^ς ἐκβάλλειν, νεκροὺς ἐγείρειν, προφητεύειν, τὰ^ τῆς ἀ^ληθεία_ς ἐργάζεσθαι.
εἶχε χάρισμα νόσους ἰᾶσθαι, δαίμονας ἐκβάλλειν, νεκροὺς ἐγείρειν, προφητεύειν, τὰ τῆς ἀληθείας ἐργάζεσθαι.
πά^ντα^ ἠδύνατο καὶ εἶχε τῶν χα^ρι^σμά^των τὸ πλήρωμα^, ἀφ' οὗ ἐπληρώθη ἡ σὰρξ ἡ δεσποτι^κὴ πάντων τῶν χα^ρι^σμά^των.
πάντα ἠδύνατο καὶ εἶχε τῶν χαρισμάτων τὸ πλήρωμα, ἀφ' οὗ ἐπληρώθη ἡ σὰρξ ἡ δεσποτικὴ πάντων τῶν χαρισμάτων.
χρεία_ δὲ ἦν πάντως ἡμᾶς λα^μβά^νειν ἐκ μέρους, ὡς ἀ^πὸ δεξαμενῆς, ἀ^πὸ τοῦ κυριακοῦ σώμα^τος, χορηγεῖται καὶ ἀ^ποστόλοις καὶ προφήταις ἐξ αὐτοῦ.
χρεία δὲ ἦν πάντως ἡμᾶς λαμβάνειν ἐκ μέρους, ὡς ἀπὸ δεξαμενῆς, ἀπὸ τοῦ κυριακοῦ σώματος, χορηγεῖται καὶ ἀποστόλοις καὶ προφήταις ἐξ αὐτοῦ.
ἰωάννης ἐμα^ρτύ^ρει ὅτι^ ἐν αὐτῷ ὅλον τὸ πλήρωμα^ τῆς θεότητος καὶ ἐν ᾧ κα^τῴκησε πᾶν τὸ πλήρωμα^ τῆς θεότητος σωμα^τι^κῶς.
ἰωάννης ἐμαρτύρει ὅτι ἐν αὐτῷ ὅλον τὸ πλήρωμα τῆς θεότητος καὶ ἐν ᾧ κατῴκησε πᾶν τὸ πλήρωμα τῆς θεότητος σωματικῶς.
οὐκ εἶπεν ἁπλῶς·
οὐκ εἶπεν ἁπλῶς·
ἐν ᾧ κα^τῴκησεν ἡ θεότης, ἀλλὰ^ τὸ πλήρωμα^ τῆς θεότητος, τουτέστι^ πᾶσα^ ἡ δωρεὰ τῆς θεότητος.
ἐν ᾧ κατῴκησεν ἡ θεότης, ἀλλὰ τὸ πλήρωμα τῆς θεότητος, τουτέστι πᾶσα ἡ δωρεὰ τῆς θεότητος.
καὶ ἵνα μή τι^ς νομί^σῃ ὅτι^ ἐν τῷ θεῷ λόγῳ κα^τῴκησε, λέγει·
καὶ ἵνα μή τις νομίσῃ ὅτι ἐν τῷ θεῷ λόγῳ κατῴκησε, λέγει·
ἐν ᾧ κα^τῴκησε πᾶν τὸ πλήρωμα^ τῆς θεότητος σωμα^τι^κῶς..
ἐν ᾧ κατῴκησε πᾶν τὸ πλήρωμα τῆς θεότητος σωματικῶς..
ἐν τῇ σαρκὶ^ αὐτοῦ πᾶν τὸ πλήρωμα^ σοφίας, συνέσεως, δυ^νά^μεως, σημείων, πά_σης ἐνεργεία_ς.
ἐν τῇ σαρκὶ αὐτοῦ πᾶν τὸ πλήρωμα σοφίας, συνέσεως, δυνάμεως, σημείων, πάσης ἐνεργείας.
λοιπὸν ἀ^πὸ τοῦ πληρώμα^τος δανειζόμεθα^ πάντες.
λοιπὸν ἀπὸ τοῦ πληρώματος δανειζόμεθα πάντες.
μαρτυρεῖ ἰωάννης ὁ βαπτιστής·
μαρτυρεῖ ἰωάννης ὁ βαπτιστής·
κ ἀγὼ οὐκ ᾔδειν αὐτόν, ἀλλ' ὁ πέμψα_ς με βαπτίζειν, ἐκεῖνός μοι εἶπεν·
κ ἀγὼ οὐκ ᾔδειν αὐτόν, ἀλλ' ὁ πέμψας με βαπτίζειν, ἐκεῖνός μοι εἶπεν·
ἐφ' ὃν ἂ_ν ἴ^δῃς τὸ πνεῦμα κα^τα^βαῖνον καὶ μένον οὐκ εἶπε·
ἐφ' ὃν ἂν ἴδῃς τὸ πνεῦμα καταβαῖνον καὶ μένον οὐκ εἶπε·
χαριζόμενον αὐτῷ δῶρον ἕν, ἀλλὰ·
χαριζόμενον αὐτῷ δῶρον ἕν, ἀλλὰ·
μένον ὅλον, οὗτος ἐστι^ν ὁ βαπτίζων ἐν πνεύμα^τι^ ἁ^γί^ῳ καὶ πυρί^.
μένον ὅλον, οὗτος ἐστιν ὁ βαπτίζων ἐν πνεύματι ἁγίῳ καὶ πυρί.
εἶτα βουλόμενος δεῖξαι ὁ ἰωάννης ὅτι^ οὐχ ὡς ἄνθρωπος ἔλα^βε χά^ρι^ν ὁ σωτὴρ λέγει·
εἶτα βουλόμενος δεῖξαι ὁ ἰωάννης ὅτι οὐχ ὡς ἄνθρωπος ἔλαβε χάριν ὁ σωτὴρ λέγει·
οὐκ ἐκ μέτρου δί^δωσι^ν ὁ θεὸς τὸ πνεῦμα·
οὐκ ἐκ μέτρου δίδωσιν ὁ θεὸς τὸ πνεῦμα·
ὁ πα^τὴρ ἀγαπᾷ τὸν υἱὸν καὶ πά^ντα^ δέδωκε ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ.
ὁ πατὴρ ἀγαπᾷ τὸν υἱὸν καὶ πάντα δέδωκε ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ.
ἡμεῖς οὖν πόθεν λα^μβά^νομεν;
ἡμεῖς οὖν πόθεν λαμβάνομεν;