Split (1)

train · 2.23M rows

macronized stringlengths 1 3.25k	plain stringlengths 1 3.07k
τὴν πηγὴν τῆς γνώσεως οἶδε καὶ τὴν ἡμέρα_ν οὐκ οἶδεν;	τὴν πηγὴν τῆς γνώσεως οἶδε καὶ τὴν ἡμέραν οὐκ οἶδεν;
ἀλλ' ἐνδέχεται, φησί^ν, εἰδέναι μὲν τὸν πα^τέρα^, ἀγνοεῖν δὲ τὰ^ ἐν τῷ πατρί^.	ἀλλ' ἐνδέχεται, φησίν, εἰδέναι μὲν τὸν πατέρα, ἀγνοεῖν δὲ τὰ ἐν τῷ πατρί.
εἰ ἔστι^ τι^ ἐν πατρὶ^ λα^νθά^νον τὸν υἱόν, ἔστι^ τι^ ἐν τῷ υἱῷ λα^νθά^νον τὸν πα^τέρα^.	εἰ ἔστι τι ἐν πατρὶ λανθάνον τὸν υἱόν, ἔστι τι ἐν τῷ υἱῷ λανθάνον τὸν πατέρα.
πόθεν τοῦτο;	πόθεν τοῦτο;
αὐτὸς ὅρον δέδωκεν ὁ πάντων δεσπότης·	αὐτὸς ὅρον δέδωκεν ὁ πάντων δεσπότης·
κα^θὼς γι^νώσκει με ὁ πα^τήρ, κ ἀγὼ γι^νώσκω τὸν πα^τέρα^.	καθὼς γινώσκει με ὁ πατήρ, κ ἀγὼ γινώσκω τὸν πατέρα.
περὶ^ δὲ τῶν ἀνθρώπων ὅτα^ν δι^α^λέγηται, λέγει·	περὶ δὲ τῶν ἀνθρώπων ὅταν διαλέγηται, λέγει·
γι^νώσκω τὰ^ ἐμὰ^ καὶ γι^νώσκομαι ὑ^πὸ τῶν ἐμῶν.	γινώσκω τὰ ἐμὰ καὶ γινώσκομαι ὑπὸ τῶν ἐμῶν.
οὐ γὰ^ρ ἀ^νι^σότης γνώσεως.	οὐ γὰρ ἀνισότης γνώσεως.
ὅπου ἄ^νι^σος φύ^σι^ς, ἄ^νι^σος καὶ ἡ γνῶσι^ς.	ὅπου ἄνισος φύσις, ἄνισος καὶ ἡ γνῶσις.
γινώσκειν ἄνθρωπος δύ^να^ται θεόν, οὐ μὴν τὰ^ ἐν τῷ θεῷ·	γινώσκειν ἄνθρωπος δύναται θεόν, οὐ μὴν τὰ ἐν τῷ θεῷ·
γι^νώσκομεν πάντες πα^τέρα^, ἀλλ' οὐχ ὡς ὁ υἱός.	γινώσκομεν πάντες πατέρα, ἀλλ' οὐχ ὡς ὁ υἱός.
ἵ^να_ γι^νώσκωσί^ σε τὸν μόνον ἀ^ληθι^νὸν θεόν.	ἵνα γινώσκωσί σε τὸν μόνον ἀληθινὸν θεόν.
πάντες γινώσκομεν, ἀλλ' οὐχ ὡς ἐκεῖνος·	πάντες γινώσκομεν, ἀλλ' οὐχ ὡς ἐκεῖνος·
ἄλλως γὰ^ρ ὁ καρπὸς γνωρίζει τῇ ῥίζαν, ἄλλως ἡ ῥί^ζα_ τὸν καρπὸν ἑρμηνεύει·	ἄλλως γὰρ ὁ καρπὸς γνωρίζει τῇ ῥίζαν, ἄλλως ἡ ῥίζα τὸν καρπὸν ἑρμηνεύει·
ἄλλως οἱ τὸν καρπὸν τρυγῶντες μετα^λαμβά^νουσι^ν.	ἄλλως οἱ τὸν καρπὸν τρυγῶντες μεταλαμβάνουσιν.
ἐνταῦθα^ δὲ τρανὴν καὶ ἀσύγχυ^τον δέδωκε τῆς γνώσεως τὴν ἰσότητα^·	ἐνταῦθα δὲ τρανὴν καὶ ἀσύγχυτον δέδωκε τῆς γνώσεως τὴν ἰσότητα·
καθὼς γι^νώσκει με ὁ πα^τήρ, γινώσκω τὸν πα^τέρα^.	καθὼς γινώσκει με ὁ πατήρ, γινώσκω τὸν πατέρα.
εἰ ἔστι^ τι^ ἐν τῷ υἱῷ λα^νθά^νον τὸν πα^τέρα^, ἔστι^ν ἐν τῷ πατρὶ^ λα^νθά^νον τὸν υἱόν.	εἰ ἔστι τι ἐν τῷ υἱῷ λανθάνον τὸν πατέρα, ἔστιν ἐν τῷ πατρὶ λανθάνον τὸν υἱόν.
εἶτα οὐ δὲ ἐκείνην τὴν φωνὴν αἰδῇ, αἱρετι^κέ, δι' ἣν ἀποστερεῖς τὸν υἱὸν τῆς γνώσεως;	εἶτα οὐ δὲ ἐκείνην τὴν φωνὴν αἰδῇ, αἱρετικέ, δι' ἣν ἀποστερεῖς τὸν υἱὸν τῆς γνώσεως;
ἑτέρῳ λόγῳ τὸ πνεῦμα^ τὸ ἅ^γι^ον ὅπερ ἀρνῇ μεῖζον τοῦ υἱοῦ κα^τὰ^ τὴν σὴν γνῶσι^ν ἐργάζῃ.	ἑτέρῳ λόγῳ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ὅπερ ἀρνῇ μεῖζον τοῦ υἱοῦ κατὰ τὴν σὴν γνῶσιν ἐργάζῃ.
λέγει γὰ^ρ περὶ^ τοῦ ἁ^γί^ου πνεύμα^τος ὁ παῦλος·	λέγει γὰρ περὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος ὁ παῦλος·
τὸ πνεῦμα^ τὸ ἅ^γι^ον τὰ^ πά^ντα^ ἐρευνᾷ καὶ τὰ^ βά^θη τοῦ θεοῦ.	τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον τὰ πάντα ἐρευνᾷ καὶ τὰ βάθη τοῦ θεοῦ.
τὸ πνεῦμα^ τὸ ἅ^γι^ον οἶδε τὰ^ βάωη, οδε υἱὸς ἀγνοεῖ τὴν ἡμέρα_ν;	τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον οἶδε τὰ βάωη, οδε υἱὸς ἀγνοεῖ τὴν ἡμέραν;
εἰ τοίνυ^ν φησὶ^ν οἶδε, δι^ὰ^ τί^ εἶπεν·	εἰ τοίνυν φησὶν οἶδε, διὰ τί εἶπεν·
οὐκ οἶδα^.	οὐκ οἶδα.
ἀ^πὸ μὲν τῆς τῶν λογισμῶν ἀκολουθία_ς καὶ τῆς τῶν γρα^φῶν μα^ρτυ^ρί^α_ς ἀποδέδεικται, ὅτι^ πηγὴ τῆς γνώσεως καὶ τῆς σοφί^α_ς εστί.	ἀπὸ μὲν τῆς τῶν λογισμῶν ἀκολουθίας καὶ τῆς τῶν γραφῶν μαρτυρίας ἀποδέδεικται, ὅτι πηγὴ τῆς γνώσεως καὶ τῆς σοφίας εστί.
τί^νος δὲ ἕνεκεν ἃ^ ἔχει ἀρνεῖται καὶ τὴν γνῶσι^ν ἣν αὐτὸς πηγάζει, ταύτην λέγει αὐτὸς μὴ ἔχειν;	τίνος δὲ ἕνεκεν ἃ ἔχει ἀρνεῖται καὶ τὴν γνῶσιν ἣν αὐτὸς πηγάζει, ταύτην λέγει αὐτὸς μὴ ἔχειν;
εἶπε γὰ^ρ ὅτι^ οὐδεὶς οἶδε τὴν ημεραν.	εἶπε γὰρ ὅτι οὐδεὶς οἶδε τὴν ημεραν.
δεῖ δέ, ἀ^δελφοί, τὸν σκοπὸν τοῦ σωτῆρος ἐρευνᾶν καὶ ἐρωτᾶν τί^ λέγει καὶ περὶ^ τίνος καὶ πρὸς τίνας καὶ πότε.	δεῖ δέ, ἀδελφοί, τὸν σκοπὸν τοῦ σωτῆρος ἐρευνᾶν καὶ ἐρωτᾶν τί λέγει καὶ περὶ τίνος καὶ πρὸς τίνας καὶ πότε.
οὐ γὰ^ρ ἔστι^ν ἁπλῶς βασανί^ζειν ῥήμα^τα^ καὶ ἐξετάζειν λεξίδια^, ἀλλὰ^ ταύτης τῆς ἐννοία_ς καταστοχάζεσθαι τῆς δυ^νά^μεως.	οὐ γὰρ ἔστιν ἁπλῶς βασανίζειν ῥήματα καὶ ἐξετάζειν λεξίδια, ἀλλὰ ταύτης τῆς ἐννοίας καταστοχάζεσθαι τῆς δυνάμεως.
οὐ πά^ντα^ γὰ^ρ ὅσα^ ὁ σωτὴρ δι^α^λέγεται, πρέποντα^ τῇ οἰκείᾳ ἀ^ξί^ᾳ δι^α^λέγεται, ἀλλὰ^ τὰ^ ἁρμόζοντα^ τῇ ἡμετέρᾳ ἀσθενείᾳ.	οὐ πάντα γὰρ ὅσα ὁ σωτὴρ διαλέγεται, πρέποντα τῇ οἰκείᾳ ἀξίᾳ διαλέγεται, ἀλλὰ τὰ ἁρμόζοντα τῇ ἡμετέρᾳ ἀσθενείᾳ.
ἄλλως δι^α^λέγεται πιστοῖς, ἄλλως δι^α^λέγεται ἀπί^στοις.	ἄλλως διαλέγεται πιστοῖς, ἄλλως διαλέγεται ἀπίστοις.
οἶδα ταύτην τὴν ἔννοια^ν προειρηκὼς ἐν ὑ_μῖν, ἀλλ' οὐδὲν κωλύ_ει ὁδεῦσαι δι^ὰ^ τῆς αὐτῆς ἐννοία_ς καὶ δεῖξαι ἀληθεύουσα^ν τὴν ἀ^πόδειξι^ν τῶν πρα_γμά^των.	οἶδα ταύτην τὴν ἔννοιαν προειρηκὼς ἐν ὑμῖν, ἀλλ' οὐδὲν κωλύει ὁδεῦσαι διὰ τῆς αὐτῆς ἐννοίας καὶ δεῖξαι ἀληθεύουσαν τὴν ἀπόδειξιν τῶν πραγμάτων.
πρὸς ἰουδαίους ἦν ὁ λόγος, ἰουδαίους τοὺς τοσοῦτον ἀ^πέχοντα^ς τοῦ ὕψους τῆς θεότητος, ὅσον ἀποσχοινίζεται γῆ οὐρα^νοῦ, καθ' ὅσον ἀ^πέχει ὁ οὐρα^νὸς ἀ^πὸ τῆς γῆς, ἀ^πέχουσι^ν αἱ ὁδοὶ μου ἀ^πὸ τῶν ὁδῶν ὑ_μῶν καὶ αἱ βουλαὶ μου τῶν βουλῶν ὑ_μῶν.	πρὸς ἰουδαίους ἦν ὁ λόγος, ἰουδαίους τοὺς τοσοῦτον ἀπέχοντας τοῦ ὕψους τῆς θεότητος, ὅσον ἀποσχοινίζεται γῆ οὐρανοῦ, καθ' ὅσον ἀπέχει ὁ οὐρανὸς ἀπὸ τῆς γῆς, ἀπέχουσιν αἱ ὁδοὶ μου ἀπὸ τῶν ὁδῶν ὑμῶν καὶ αἱ βουλαὶ μου τῶν βουλῶν ὑμῶν.
διελέγετο τοίνυ^ν ἀπί^στοις.	διελέγετο τοίνυν ἀπίστοις.
καὶ ἐπειδὴ ἐνόμιζον αὐτὸν ἀντί^θεόν τι^να^, ἀντιπολιτευόμενον τῇ θείᾳ γνώσει, καὶ ἐνα^ντί^ον τῷ νόμῳ μωϋσέως, παντα^χοῦ τὸ ἴ^δι^ον ἀξί^ωμα^ κρύπτων, ἐπὶ^ τὴν τοῦ πατρὸς ἀ^ξί^α_ν ἀ^να^φέρει τὸ πᾶν, ἵ^να_ δείξῃ ἰουδαίους οὐκ αὐτῷ ἀντιλέγοντα^ς, ἀλλὰ^ τῷ πατρὶ^ μαχομένους.	καὶ ἐπειδὴ ἐνόμιζον αὐτὸν ἀντίθεόν τινα, ἀντιπολιτευόμενον τῇ θείᾳ γνώσει, καὶ ἐναντίον τῷ νόμῳ μωϋσέως, πανταχοῦ τὸ ἴδιον ἀξίωμα κρύπτων, ἐπὶ τὴν τοῦ πατρὸς ἀξίαν ἀναφέρει τὸ πᾶν, ἵνα δείξῃ ἰουδαίους οὐκ αὐτῷ ἀντιλέγοντας, ἀλλὰ τῷ πατρὶ μαχομένους.
ἀλλὰ^ πρὸς μὲν ἰουδαίους πολλά^κι^ς ἁρ μόζει ταῖς οἰκείαις αὐτῶν προαιρέσεσι^ τὰ_ς λέξεις προσφέρων, οὐχ ὅτι^ τοῖς ἡμετέροις ἤθεσι^ συ^μμεταβάλλεται ὁ θεῖος λόγος, ἀλλ' ὅτι^ ὡς ἰ_α_τρὸς ἁρμόζοντα^ φάρμα^κα^ τοῖς τραύμα^σι^ν ἐπά^γει, ἐν ἰουδαίοις ἐξεταζόμενος τοῖς ἀ^πηρνημένοις αὐτοῦ οὐ μόνον τὴν θεότητα^, ἀλλὰ^ καὶ τὴν...	ἀλλὰ πρὸς μὲν ἰουδαίους πολλάκις ἁρ μόζει ταῖς οἰκείαις αὐτῶν προαιρέσεσι τὰς λέξεις προσφέρων, οὐχ ὅτι τοῖς ἡμετέροις ἤθεσι συμμεταβάλλεται ὁ θεῖος λόγος, ἀλλ' ὅτι ὡς ἰατρὸς ἁρμόζοντα φάρμακα τοῖς τραύμασιν ἐπάγει, ἐν ἰουδαίοις ἐξεταζόμενος τοῖς ἀπηρνημένοις αὐτοῦ οὐ μόνον τὴν θεότητα, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀνθρωπότητα.
ἐννόησον γὰ^ρ ὅσον ἀ^πεῖχον τοῦ φαντασθῆναι υἱὸν θεοῦ, ὅτι^ οὐ δὲ ἄνθρωπον κα^θεστηκότα^ τὸν κύ_ρι^ον ὑ^πελά^μβα^νον.	ἐννόησον γὰρ ὅσον ἀπεῖχον τοῦ φαντασθῆναι υἱὸν θεοῦ, ὅτι οὐ δὲ ἄνθρωπον καθεστηκότα τὸν κύριον ὑπελάμβανον.
ἔλεγον γὰ^ρ δαίμονιον ἔχει καὶ δαιμονιῶντα^ ὑ^πελά^μβα^νον τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ.	ἔλεγον γὰρ δαίμονιον ἔχει καὶ δαιμονιῶντα ὑπελάμβανον τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ.
ἐπεὶ τοίνυ^ν ἑώρα_ ἰουδαίους ἀντιλέγοντα^ς καὶ τοὺς ἑαυτοῦ μα^θητὰ_ς ὡς ἀνθρώπους πολυπραγμονοῦντα^ς τὰ^ μέλλοντα^.	ἐπεὶ τοίνυν ἑώρα ἰουδαίους ἀντιλέγοντας καὶ τοὺς ἑαυτοῦ μαθητὰς ὡς ἀνθρώπους πολυπραγμονοῦντας τὰ μέλλοντα.
φί^λον γὰ^ρ ἀ^εὶ τοῖς ἀνθρώποις τοῖς μέλλουσι^ν ἐπι^βα^λεῖν καὶ τὰ^ μέλλοντα^ προειδέναι.	φίλον γὰρ ἀεὶ τοῖς ἀνθρώποις τοῖς μέλλουσιν ἐπιβαλεῖν καὶ τὰ μέλλοντα προειδέναι.
ἀμέλει γοῦν καὶ ἐν τῇ κοινῇ ἀναστροφῇ, ἐά^ν τι^ς ἃ^ μα^νθά^νουσι^ πάντες μετὰ^ μί^α^ν ἡμέρα_ν, προλαβὼν μά^θῃ πρὸ μιᾶ_ς ἡμέρα_ς, χαίρει ὡς μέγα^ τι^ εὑρηκὼς καὶ ὥσπερ ὁ πάντων τὴν γνῶσι^ν λα^βών.	ἀμέλει γοῦν καὶ ἐν τῇ κοινῇ ἀναστροφῇ, ἐάν τις ἃ μανθάνουσι πάντες μετὰ μίαν ἡμέραν, προλαβὼν μάθῃ πρὸ μιᾶς ἡμέρας, χαίρει ὡς μέγα τι εὑρηκὼς καὶ ὥσπερ ὁ πάντων τὴν γνῶσιν λαβών.
φί^λον οὖν τοῖς ἀνθρώποις τὰ^ μέλλοντα^ δι^ερευνᾶν.	φίλον οὖν τοῖς ἀνθρώποις τὰ μέλλοντα διερευνᾶν.
εἶδε τοίνυ^ν τοῦτον τὸν πόθον ἐν τοῖς ἀ^ποστόλοις ἀκμάζοντα^ ὁ σωτὴρ καὶ ζέοντα^ τὸν ἔρωτα^ περὶ^ τὴν γνῶσι^ν τῶν μελλόντων καὶ ἃ^ ἔχει ἀρνεῖται, ἵ^να_ κολά^σῃ τὴν ἄκαιρον ἐπι^θυ_μί^αν.	εἶδε τοίνυν τοῦτον τὸν πόθον ἐν τοῖς ἀποστόλοις ἀκμάζοντα ὁ σωτὴρ καὶ ζέοντα τὸν ἔρωτα περὶ τὴν γνῶσιν τῶν μελλόντων καὶ ἃ ἔχει ἀρνεῖται, ἵνα κολάσῃ τὴν ἄκαιρον ἐπιθυμίαν.
πότε ἀποκαθιστᾷς τὴν βα^σι^λεία_ν τοῦ ἰσραήλ;	πότε ἀποκαθιστᾷς τὴν βασιλείαν τοῦ ἰσραήλ;
εἶτα ἐπιστομίζων τὴν ἀ^νθρωπί^νην προπέτεια^ν τὴν βουλομένην ἐπι^βα^λεῖν τοῖς μέλλουσι^, καὶ τὰ^ τοῦ θεοῦ περιεργάζεσθαι λέγει·	εἶτα ἐπιστομίζων τὴν ἀνθρωπίνην προπέτειαν τὴν βουλομένην ἐπιβαλεῖν τοῖς μέλλουσι, καὶ τὰ τοῦ θεοῦ περιεργάζεσθαι λέγει·
οὐκ ἔστι^ν ὑ_μῶν γνῶναι χρόνους ἢ καιρούς.	οὐκ ἔστιν ὑμῶν γνῶναι χρόνους ἢ καιρούς.
ὑπερβαίνει τὴν ἀ^νθρωπί^νην φύ^σι^ν τὸ μέτρον τῆς γνώσεως.	ὑπερβαίνει τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν τὸ μέτρον τῆς γνώσεως.
μὴ πολυπραγμόνει τὰ^ μέλλοντα^ πρὸ τῶν πρα_γμά^των, ἀλλ' ἐκδέχου μόνον καὶ πίστευε τοῖς μέλλουσι^·	μὴ πολυπραγμόνει τὰ μέλλοντα πρὸ τῶν πραγμάτων, ἀλλ' ἐκδέχου μόνον καὶ πίστευε τοῖς μέλλουσι·
παρασκεύασον σεαυτὸν πρὸς τὴν τοῦ μέλλοντος δικαστοῦ πα^ρουσίαν.	παρασκεύασον σεαυτὸν πρὸς τὴν τοῦ μέλλοντος δικαστοῦ παρουσίαν.
ἐκεῖ φρόντι^σον, οὐχ ἵ^να_ μά^θῃς πότε ἡ ἡμέρα_, ἀλλ' ἵ^να_ μά^θῃς ποταπή σοι ἀ^πα^ντήσῃ ἡμέρα_.	ἐκεῖ φρόντισον, οὐχ ἵνα μάθῃς πότε ἡ ἡμέρα, ἀλλ' ἵνα μάθῃς ποταπή σοι ἀπαντήσῃ ἡμέρα.
δι^ὰ^ τοῦτο ὁ προφήτης τοὺς πολυπραγμονοῦντα^ς περὶ^ ταύτης τῆς ἡμέρα_ς καὶ λέγοντα^ς·	διὰ τοῦτο ὁ προφήτης τοὺς πολυπραγμονοῦντας περὶ ταύτης τῆς ἡμέρας καὶ λέγοντας·
πότε ἔρχεται ἡ κρί^σι^ς, πότε ἡ ἀνάστα^σι^ς;	πότε ἔρχεται ἡ κρίσις, πότε ἡ ἀνάστασις;
μεμφόμενος καὶ ἐπιστομίζων ἔλεγεν·	μεμφόμενος καὶ ἐπιστομίζων ἔλεγεν·
οὐαί, οἱ ζητοῦντες τὴν ἡμέρα_ν κυ_ρί^ου.	οὐαί, οἱ ζητοῦντες τὴν ἡμέραν κυρίου.
ἵ^να_ τί^ αὕτη ὑ_μῖν ἡ ἡμέρα_ τοῦ κυ_ρί^ου;	ἵνα τί αὕτη ὑμῖν ἡ ἡμέρα τοῦ κυρίου;
ἀντὶ^ τοῦ·	ἀντὶ τοῦ·
δι^ὰ^ τί^ σπουδάζετε ἰ^δεῖν τὴν ἡμέρα_ν κυ_ρί^ου;	διὰ τί σπουδάζετε ἰδεῖν τὴν ἡμέραν κυρίου;
ἡ ἡμέρα_ κυ_ρί^ου πικρὰ καὶ σκληρὰ τέτακται, δυ^να^τὴ ἡμέρα_ ὀργῆς, ἡ ἡμέρα_ ἐκείνη, θλίψεως καὶ ἀ^νάγκης.	ἡ ἡμέρα κυρίου πικρὰ καὶ σκληρὰ τέτακται, δυνατὴ ἡμέρα ὀργῆς, ἡ ἡμέρα ἐκείνη, θλίψεως καὶ ἀνάγκης.
τὸν φόβον πα^ρέστησεν, ἵ^να_ κολά^σῃ τὴν προπέτεια^ν.	τὸν φόβον παρέστησεν, ἵνα κολάσῃ τὴν προπέτειαν.
ἐπεὶ οὖν ἐπόθουν εἰδέναι τὰ^ μέλλοντα^ τὴν ἀ^νθρωπί^νην τάξι^ν ὑπερβαίνοντα^, ὁ σωτὴρ ἔλεγεν·	ἐπεὶ οὖν ἐπόθουν εἰδέναι τὰ μέλλοντα τὴν ἀνθρωπίνην τάξιν ὑπερβαίνοντα, ὁ σωτὴρ ἔλεγεν·
οὐκ ἔστι^ν ἡμῶν γνῶναι χρόνους ἢ καιρούς.	οὐκ ἔστιν ἡμῶν γνῶναι χρόνους ἢ καιρούς.
ἀλλ' ἵ^να_ μὴ νομισθῇ κα^τὰ^ φθόνον κωλύ_ειν τὴν γνῶσι^ν, συ^μπεριλαμβά^νει ἑαυτὸν τοῖς ἀ^γνοοῦσι^ν, ἵ^να_ παραμυθήσεται τῶν ἀνθρώπων τὴν ἄγνοια^ν.	ἀλλ' ἵνα μὴ νομισθῇ κατὰ φθόνον κωλύειν τὴν γνῶσιν, συμπεριλαμβάνει ἑαυτὸν τοῖς ἀγνοοῦσιν, ἵνα παραμυθήσεται τῶν ἀνθρώπων τὴν ἄγνοιαν.
οὐκ οἴδασί^ φησι^ν οὔ τε οἱ ἄγγελοι.	οὐκ οἴδασί φησιν οὔ τε οἱ ἄγγελοι.
τί^ φαντάζεσθε ὑ^πὲρ ἀγγέλους;	τί φαντάζεσθε ὑπὲρ ἀγγέλους;
οὐδὲ ὁ υἱὸς οἶδε.	οὐδὲ ὁ υἱὸς οἶδε.
δι^ὰ^ τί^ ὑ^πὲρ ἐμὲ φαντάζῃ;	διὰ τί ὑπὲρ ἐμὲ φαντάζῃ;
ὅτα^ν ἀ^κούσῃς υἱόν, μέρι^σον τῇ δι^α^νοίᾳ τὸ πρᾶγμα^.	ὅταν ἀκούσῃς υἱόν, μέρισον τῇ διανοίᾳ τὸ πρᾶγμα.
υἱὸς γὰ^ρ λέγεται κα^τὰ^ κοινοῦ καὶ ἡ θεότης καὶ ἡ ἀνθρωπότης.	υἱὸς γὰρ λέγεται κατὰ κοινοῦ καὶ ἡ θεότης καὶ ἡ ἀνθρωπότης.
καὶ ἵ^να_ μά^θῃς ὅτι^ υἱὸν κα^λεῖ ἡ γρα^φὴ καὶ τὴν σάρκα^ τοῦ σωτῆρος καὶ τὴν οἰκονομίαν, λέγει ἀλλαχοῦ·	καὶ ἵνα μάθῃς ὅτι υἱὸν καλεῖ ἡ γραφὴ καὶ τὴν σάρκα τοῦ σωτῆρος καὶ τὴν οἰκονομίαν, λέγει ἀλλαχοῦ·
καὶ τὸ αἷμα^ ἰησοῦ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ κα^θαρί^σει ἡμᾶς ἀ^πὸ πά_σης ἁ^μαρτί^α_ς.	καὶ τὸ αἷμα ἰησοῦ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ καθαρίσει ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἁμαρτίας.
τὸ αἷμα^ οὐ θεότης, ἀλλὰ^ ἀνθρωπότης.	τὸ αἷμα οὐ θεότης, ἀλλὰ ἀνθρωπότης.
οὕτω καὶ τὴν ἀνθρωπότητα^ υἱὸν ὀνομάζει.	οὕτω καὶ τὴν ἀνθρωπότητα υἱὸν ὀνομάζει.
καὶ ὅτα^ν εἴπωμεν·	καὶ ὅταν εἴπωμεν·
ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ ἔπα^θεν, ὁμολογοῦμεν τί^ τὸ πα^θητόν, τι^ τὸ ἀ^πα^θές.	ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ ἔπαθεν, ὁμολογοῦμεν τί τὸ παθητόν, τι τὸ ἀπαθές.
ὅτα^ν εἴπωμεν ὅτι^ ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ ὁ μονογενὴς ἐσταυρώθη, μερίζομεν τὸ ἀ^πα^θὲς καὶ χωρίζομεν τὸ παθητόν.	ὅταν εἴπωμεν ὅτι ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ ὁ μονογενὴς ἐσταυρώθη, μερίζομεν τὸ ἀπαθὲς καὶ χωρίζομεν τὸ παθητόν.
καὶ γὰ^ρ ἐφ' ἡμῶν τῶν ἀνθρώπων πολι_τεύεται ῥήμα^τα^, ἃ^ κα^τὰ^ πά_σης μὲν τῆς ἀ^νθρωπί^νης ὑποστάσεως εὑρίσκεται, μερίζεται δὲ τῇ ἐπι^νοίᾳ τοῦ λογισμοῦ.	καὶ γὰρ ἐφ' ἡμῶν τῶν ἀνθρώπων πολιτεύεται ῥήματα, ἃ κατὰ πάσης μὲν τῆς ἀνθρωπίνης ὑποστάσεως εὑρίσκεται, μερίζεται δὲ τῇ ἐπινοίᾳ τοῦ λογισμοῦ.
ἐὰ^ν εἴπωμεν ὅτι^ ὁ δεῖνα^ τέθνηκε, νοοῦμεν τί^ τὸ τεθνηκός, σῶ^μα^, καὶ τί^ τὸ ἀ_θά^να^τον, ἡ ψυ_χή.	ἐὰν εἴπωμεν ὅτι ὁ δεῖνα τέθνηκε, νοοῦμεν τί τὸ τεθνηκός, σῶμα, καὶ τί τὸ ἀθάνατον, ἡ ψυχή.
καὶ οὐκ ἐπειδὴ κα^τὰ^ παντὸς τοῦ ὀνόμα^τος ἡ τοῦ θα^νά^του προσηγορί^α_ φέρεται, τὸ πᾶν τοῦ ἀνθρώπου λέγομεν ἀ^πολέσθαι.	καὶ οὐκ ἐπειδὴ κατὰ παντὸς τοῦ ὀνόματος ἡ τοῦ θανάτου προσηγορία φέρεται, τὸ πᾶν τοῦ ἀνθρώπου λέγομεν ἀπολέσθαι.
οὐ γὰ^ρ πάντως ἀ^νάγκη λέγειν τὸ σῶ^μα^ τοῦδε ἀπέθα^νε.	οὐ γὰρ πάντως ἀνάγκη λέγειν τὸ σῶμα τοῦδε ἀπέθανε.
καὶ τὸ μὲν ὄνομα^ κοινὴν δέχεται τοῦ θα^νά^του τὴν προσηγορίαν·	καὶ τὸ μὲν ὄνομα κοινὴν δέχεται τοῦ θανάτου τὴν προσηγορίαν·
ὁ δὲ λογισμὸς τέμνει τὴν προσηγορίαν, τί^ τὸ ἀποθα^νόν, τί^ δὲ τὸ μὴ τεθνηκός.	ὁ δὲ λογισμὸς τέμνει τὴν προσηγορίαν, τί τὸ ἀποθανόν, τί δὲ τὸ μὴ τεθνηκός.
ἐπεὶ οὖν καὶ ὁ σωτὴρ κοινὴν ἀποφαίνεται φωνὴν τοῦ θα^νά^του κα^τὰ^ τῶν ἁ^γί^ων λέγων·	ἐπεὶ οὖν καὶ ὁ σωτὴρ κοινὴν ἀποφαίνεται φωνὴν τοῦ θανάτου κατὰ τῶν ἁγίων λέγων·
παραστήσουσιν ὑ_μᾶς εἰς συ^νέδρι^α^ καὶ ἐπὶ^ ἡγεμόνα^ς καὶ βα^σι^λεῖς ἀχθήσεσθε ἕνεκεν ἐμοῦ καὶ ἀποκτενοῦσι^ν ὑ_μᾶς.	παραστήσουσιν ὑμᾶς εἰς συνέδρια καὶ ἐπὶ ἡγεμόνας καὶ βασιλεῖς ἀχθήσεσθε ἕνεκεν ἐμοῦ καὶ ἀποκτενοῦσιν ὑμᾶς.
καὶ ἀπεφήνατο κοινῇ, διέτεμε δὲ αὐτὸς τῇ ἰ^δί^ᾳ δι^δα^σκα^λί^ᾳ.	καὶ ἀπεφήνατο κοινῇ, διέτεμε δὲ αὐτὸς τῇ ἰδίᾳ διδασκαλίᾳ.
μὴ φοβηθῆτε γά^ρ φησι^ν ἀ^πὸ τῶν ἀποκτενόντων τὸ σῶ^μα^, τὴν δὲ ψυ_χὴν μὴ δυ^να^μένων ἀποκτεῖναι.	μὴ φοβηθῆτε γάρ φησιν ἀπὸ τῶν ἀποκτενόντων τὸ σῶμα, τὴν δὲ ψυχὴν μὴ δυναμένων ἀποκτεῖναι.
τοῦτο καὶ ἐν ἑτέρῳ ποιεῖ ὁ σωτήρ.	τοῦτο καὶ ἐν ἑτέρῳ ποιεῖ ὁ σωτήρ.
ὥσπερ γὰ^ρ ἐνταῦθα^ τὴν γνῶσι^ν ἔχων τῶν ἁ^πά^ντων λέγει·	ὥσπερ γὰρ ἐνταῦθα τὴν γνῶσιν ἔχων τῶν ἁπάντων λέγει·
οὐδεὶς οἶδε τὴν ἡμέρα_ν, οὐ δὲ ὁ υἱός.	οὐδεὶς οἶδε τὴν ἡμέραν, οὐ δὲ ὁ υἱός.
ἀντὶ^ τοῦ οὐ δὲ ἐγὼ τὸ φαινόμενον σχῆμα^.	ἀντὶ τοῦ οὐ δὲ ἐγὼ τὸ φαινόμενον σχῆμα.
οὐ γὰ^ρ ὁ υἱὸς ἀγνοεῖ, ἐν ᾧ πάντες οἱ θησαυροὶ τῆς σοφί^α_ς καὶ τῆς γνώσεως ἀπόκρυ^φοι.	οὐ γὰρ ὁ υἱὸς ἀγνοεῖ, ἐν ᾧ πάντες οἱ θησαυροὶ τῆς σοφίας καὶ τῆς γνώσεως ἀπόκρυφοι.
οὐκ ἀγνοεῖ ὁ γι^νώσκων τὸν πα^τέρα^ καθὼς γι^νώσκεται ὑ^πὸ τοῦ πατρός.	οὐκ ἀγνοεῖ ὁ γινώσκων τὸν πατέρα καθὼς γινώσκεται ὑπὸ τοῦ πατρός.
ἔχεις τοίνυ^ν τὴν λύσιν, ὅτι^ τὸ ὄνομα^ τοῦ υἱοῦ λα^μβά^νεται καὶ εἰς τὸ τῆς θεότητος ἀξί^ωμα^, καὶ εἰς τὸ τῆς οἰκονομί^α_ς σχῆμα^.	ἔχεις τοίνυν τὴν λύσιν, ὅτι τὸ ὄνομα τοῦ υἱοῦ λαμβάνεται καὶ εἰς τὸ τῆς θεότητος ἀξίωμα, καὶ εἰς τὸ τῆς οἰκονομίας σχῆμα.
ἀγνοεῖ τοίνυ^ν κα^τὰ^ τὸ σχῆμα^ τῆς ἀνθρωπότητος, ὁ γι^νώσκων τὰ^ πά^ντα^ κα^τὰ^ τὴν δύ^να^μι^ν τῆς θεότητος.	ἀγνοεῖ τοίνυν κατὰ τὸ σχῆμα τῆς ἀνθρωπότητος, ὁ γινώσκων τὰ πάντα κατὰ τὴν δύναμιν τῆς θεότητος.
τοῦ αὐτοῦ ἐστι^ φωνὴ ἐὰ^ν ἐγὼ μα^ρτυ^ρῶ περὶ^ ἐμαυτοῦ, ἡ μα^ρτυ^ρί^α_ μου οὐκ ἔστι^ν ἀ^ληθής.	τοῦ αὐτοῦ ἐστι φωνὴ ἐὰν ἐγὼ μαρτυρῶ περὶ ἐμαυτοῦ, ἡ μαρτυρία μου οὐκ ἔστιν ἀληθής.
τοῦ αὐτοῦ ἐστι^ δι^δα^σκα^λί^α_ κ ἂ^ν ἐγὼ μα^ρτυ^ρῶ περὶ^ ἐμαυτοῦ, ἡ μα^ρτυ^ρί^α_ μου ἀ^ληθής ἐστι^ν.	τοῦ αὐτοῦ ἐστι διδασκαλία κ ἂν ἐγὼ μαρτυρῶ περὶ ἐμαυτοῦ, ἡ μαρτυρία μου ἀληθής ἐστιν.
εἰ ἀ^ληθής, πῶς οὐκ ἀ^ληθής;	εἰ ἀληθής, πῶς οὐκ ἀληθής;
μά^χεται τὰ^ ῥήμα^τα^, ἀλλὰ^ συμφωνεῖ τὰ^ νοήμα^τα^.	μάχεται τὰ ῥήματα, ἀλλὰ συμφωνεῖ τὰ νοήματα.
ἀ^νέβη ὁ ἰησοῦς εἰς τὸ ἱ^ερὸν καὶ ἐδί^δα^σκεν.	ἀνέβη ὁ ἰησοῦς εἰς τὸ ἱερὸν καὶ ἐδίδασκεν.

Subsets and Splits

No community queries yet

The top public SQL queries from the community will appear here once available.