macronized
stringlengths
1
3.25k
plain
stringlengths
1
3.07k
ἀλλὰ^ μὴν καὶ δαυῒδ τὰ^ αὐτὰ^ ἐκήρυττε, καὶ πᾶς δὲ προφήτης τὰ^ αὐτὰ^ ἐθέσπιζε·
ἀλλὰ μὴν καὶ δαυῒδ τὰ αὐτὰ ἐκήρυττε, καὶ πᾶς δὲ προφήτης τὰ αὐτὰ ἐθέσπιζε·
πῶς φησι^ν ὁ προφήτης ἡσαΐας, σὺ^ γὰ^ρ θεὸς, καὶ οὐκ ᾔδειμεν, μὴ ἀ^ληθῶς τὸν σωτῆρα αἰνίττεται, τὸν ὄντα^ μὲν, οὐ γνωριζόμενον δέ;
πῶς φησιν ὁ προφήτης ἡσαΐας, σὺ γὰρ θεὸς, καὶ οὐκ ᾔδειμεν, μὴ ἀληθῶς τὸν σωτῆρα αἰνίττεται, τὸν ὄντα μὲν, οὐ γνωριζόμενον δέ;
τὸ γὰ^ρ, σὺ^ εἶ θεὸς, καὶ οὐκ ᾔδειμεν, οὐχ ἑαυτοῦ ἀ^γνοία_ς κα^τηγορεῖ, ἀλλὰ^ τοῦ λα_οῦ τὸ πρόσωπον ἀναδέχεται.
τὸ γὰρ, σὺ εἶ θεὸς, καὶ οὐκ ᾔδειμεν, οὐχ ἑαυτοῦ ἀγνοίας κατηγορεῖ, ἀλλὰ τοῦ λαοῦ τὸ πρόσωπον ἀναδέχεται.
συντείνει δὲ ἡ δι^δα^σκα^λί^α_, τὸ, σὺ^ εἶ θεὸς, καὶ οὐκ ᾔδειμεν, τῷ φάσκοντι^, κύριε, ὑψηλός σου ὁ βρα^χίων, καὶ οὐκ ᾔδεισαν.
συντείνει δὲ ἡ διδασκαλία, τὸ, σὺ εἶ θεὸς, καὶ οὐκ ᾔδειμεν, τῷ φάσκοντι, κύριε, ὑψηλός σου ὁ βραχίων, καὶ οὐκ ᾔδεισαν.
καὶ ἵ^να_ ὅμως εἴπῃ.
καὶ ἵνα ὅμως εἴπῃ.
σὺ γὰ^ρ εἶ ὁ θεὸς καὶ οὐκ ᾔδεισαν, θεὸς τοῦ ἰσραὴλ πάντων σωτὴρ, ἄ^κουε τῶν ἀγγέλων λεγόντων καὶ εὐαγγελιζομένων τοὺς ποιμένα^ς, μὴ φοβεῖσθε, εὐαγγελιζόμεθα^ ὑ_μῖν χαρὰν μεγὰλην·
σὺ γὰρ εἶ ὁ θεὸς καὶ οὐκ ᾔδεισαν, θεὸς τοῦ ἰσραὴλ πάντων σωτὴρ, ἄκουε τῶν ἀγγέλων λεγόντων καὶ εὐαγγελιζομένων τοὺς ποιμένας, μὴ φοβεῖσθε, εὐαγγελιζόμεθα ὑμῖν χαρὰν μεγὰλην·
ὅτι^ ἐτέχθη σήμερον ὑ_μῖν σωτὴρ, ὅς ἐστι^ χριστὸς κύριος·
ὅτι ἐτέχθη σήμερον ὑμῖν σωτὴρ, ὅς ἐστι χριστὸς κύριος·
σὺ γὰ^ρ εἶ ὁ θεὸς τοῦ ἰσραὴλ πάντων σωτήρ.
σὺ γὰρ εἶ ὁ θεὸς τοῦ ἰσραὴλ πάντων σωτήρ.
ἰδοὺ αἰσχυνθήσονται πάντες οἱ ἀντικείμενοί σοι, καὶ πορευθήσονται ἐν αἰσχύ_νῃ.
ἰδοὺ αἰσχυνθήσονται πάντες οἱ ἀντικείμενοί σοι, καὶ πορευθήσονται ἐν αἰσχύνῃ.
ἔσονται γὰ^ρ ὡς οὐκ ὄντες, καὶ ὡς ἱ_μά^τι^ον παλαιωθήσονται·
ἔσονται γὰρ ὡς οὐκ ὄντες, καὶ ὡς ἱμάτιον παλαιωθήσονται·
ἀντικειμένους κα^λῶν τοὺς τῷ λόγῳ ἀντιπίπτοντα^ς.
ἀντικειμένους καλῶν τοὺς τῷ λόγῳ ἀντιπίπτοντας.
ἐπειδὴ γὰ^ρ ἐὰ^ν μὲν εἴπῃς ἕλληνι, ἢ ἑτέρῳ τι^νὶ^ τῷ τῆς εὐσεβεία_ς ἀπεσχοινισμένῳ, ὅτι^ ἐστι^ θεὸς, οὐ μά^χεται·
ἐπειδὴ γὰρ ἐὰν μὲν εἴπῃς ἕλληνι, ἢ ἑτέρῳ τινὶ τῷ τῆς εὐσεβείας ἀπεσχοινισμένῳ, ὅτι ἐστι θεὸς, οὐ μάχεται·
ἐὰ^ν λέξῃς δὲ ὅτι^ ἐστι^ χριστὸς, δαιμονίζεται·
ἐὰν λέξῃς δὲ ὅτι ἐστι χριστὸς, δαιμονίζεται·
ὥς πού φησι^ καὶ ὁ μα^κά^ριος δαυΐδ·
ὥς πού φησι καὶ ὁ μακάριος δαυΐδ·
ὁ κύριος ἐβα^σί^λευσεν·
ὁ κύριος ἐβασίλευσεν·
ὀργιζέσθωσα^ν λα_οί·
ὀργιζέσθωσαν λαοί·
ὁ κα^θήμενος ἐπὶ^ τῶν χερουβίμ·
ὁ καθήμενος ἐπὶ τῶν χερουβίμ·
σαλευθήτω ἡ γῆ.
σαλευθήτω ἡ γῆ.
καὶ τι^ς ὁ κα^θήμενος;
καὶ τις ὁ καθήμενος;
ἦ δῆλον ἐκεῖνος, πρὸς ὅν φησι^ν ὁ αὐτὸς προφήτης, ὁ κα^θήμενος ἐπὶ^ τῶν χερουβὶμ ἐμφάνηθι^, καὶ ἐξέγειρον τὴν δυναστείαν σου, καὶ ἐλθὲ εἰς τὸ σῶσαι ἡμᾶς.
ἦ δῆλον ἐκεῖνος, πρὸς ὅν φησιν ὁ αὐτὸς προφήτης, ὁ καθήμενος ἐπὶ τῶν χερουβὶμ ἐμφάνηθι, καὶ ἐξέγειρον τὴν δυναστείαν σου, καὶ ἐλθὲ εἰς τὸ σῶσαι ἡμᾶς.
ὁρᾷς ὅτι^ οὐκ ἔχει χώρα_ν ἀπὸ τῶν λέξεων ἡ κα^τα^σκευα^ζομένη τοῖς αἱρετι^κοῖς κα^κουργία_.
ὁρᾷς ὅτι οὐκ ἔχει χώραν ἀπὸ τῶν λέξεων ἡ κατασκευαζομένη τοῖς αἱρετικοῖς κακουργία.
ἀλλ' ὅπου μὲν τὸ ἰσότιμον, ἐγώ καὶ ὁ πατήρ·
ἀλλ' ὅπου μὲν τὸ ἰσότιμον, ἐγώ καὶ ὁ πατήρ·
ὅπου δὲ τὸ οἰκονομι^κὸν, ὁ πέμψα_ς με μείζων μου ἐστί^·
ὅπου δὲ τὸ οἰκονομικὸν, ὁ πέμψας με μείζων μου ἐστί·
δι^ὰ^ τὸ σχῆμα^ τῆς ἀ^ποστολῆς μείζων, οὐ δι^ὰ^ τὴν τῆς θεότητος ἕνωσι^ν.
διὰ τὸ σχῆμα τῆς ἀποστολῆς μείζων, οὐ διὰ τὴν τῆς θεότητος ἕνωσιν.
οὕτως οὖν δεῖ προσέχειν ταῖς γραφαῖς, καὶ μὴ πα^ρέρχεσθαι τὰ^ θεῖα^ λόγι^α^.
οὕτως οὖν δεῖ προσέχειν ταῖς γραφαῖς, καὶ μὴ παρέρχεσθαι τὰ θεῖα λόγια.
νῦν μὲν σὺ ὁλοκλήρου εὐαγγελίου καταγινώσκεις, ὁ δὲ σωτὴρ οὐδενὸς γράμμα^τος.
νῦν μὲν σὺ ὁλοκλήρου εὐαγγελίου καταγινώσκεις, ὁ δὲ σωτὴρ οὐδενὸς γράμματος.
τοσοῦτον γοῦν ἐβουλήθη εὐλαβεῖς εἶναι ἡμᾶς περὶ^ τὴν γραφὴν, ὡς εἰπεῖν·
τοσοῦτον γοῦν ἐβουλήθη εὐλαβεῖς εἶναι ἡμᾶς περὶ τὴν γραφὴν, ὡς εἰπεῖν·
ἀμὴν, ἀμὴν λέγω ὑ_μῖν, εὐκολώτερόν ἐστι^ τὸν οὐρα^νὸν καὶ τὴν γῆν πα^ρελθεῖν, ἢ τοῦ νόμου ἰῶτα^ ἓν, ἢ μί^α^ν κεραίαν πεσεῖν.
ἀμὴν, ἀμὴν λέγω ὑμῖν, εὐκολώτερόν ἐστι τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν παρελθεῖν, ἢ τοῦ νόμου ἰῶτα ἓν, ἢ μίαν κεραίαν πεσεῖν.
ὁ μὲν οὖν σωτὴρ οὐ δὲ τοῦ ἰῶτα^ κα^ταφρονεῖ, σὺ δὲ ὁλόκληρον γραφὴν διασπᾷς.
ὁ μὲν οὖν σωτὴρ οὐ δὲ τοῦ ἰῶτα καταφρονεῖ, σὺ δὲ ὁλόκληρον γραφὴν διασπᾷς.
σαφῶς δὲ ἡμῖν ὁ λόγος δείκνυ_σι^ν, ὅτι^ ἡ περὶ^ τῶν γραφῶν γνῶσι^ς καὶ τῆς τῶν νεκρῶν ἀναστάσεως ἰσχυροτέρα τυγχά^νει.
σαφῶς δὲ ἡμῖν ὁ λόγος δείκνυσιν, ὅτι ἡ περὶ τῶν γραφῶν γνῶσις καὶ τῆς τῶν νεκρῶν ἀναστάσεως ἰσχυροτέρα τυγχάνει.
οὐ γὰ^ρ τοσοῦτον δύ^να^ται νεκρῶν ἀνάστα^σι^ς, ὅσον ἡ τῶν γραφῶν ἀνάγνωσι^ς.
οὐ γὰρ τοσοῦτον δύναται νεκρῶν ἀνάστασις, ὅσον ἡ τῶν γραφῶν ἀνάγνωσις.
καὶ ἄ^κουε τοῦ πατριά^ρχου ἀβραάμ, ὃς ἀ^κούει λέγοντος τοῦ πλουσί^ου αὐτῷ·
καὶ ἄκουε τοῦ πατριάρχου ἀβραάμ, ὃς ἀκούει λέγοντος τοῦ πλουσίου αὐτῷ·
πά^τερ ἀβραάμ, ἐλέησόν με, καὶ πέμψον λάζαρον, ἵνa εἴπῃ τοῖς ἀ^δελφοῖς μου μὴ ἐλθεῖν εἰς τὴν κρί^σιν ταύτην.
πάτερ ἀβραάμ, ἐλέησόν με, καὶ πέμψον λάζαρον, ἵνa εἴπῃ τοῖς ἀδελφοῖς μου μὴ ἐλθεῖν εἰς τὴν κρίσιν ταύτην.
καὶ τί φησι^ν;
καὶ τί φησιν;
ἔχουσι μωϋσέα καὶ τοὺς προφήτα_ς ἀκουσάτωσα^ν αὐτῶν·
ἔχουσι μωϋσέα καὶ τοὺς προφήτας ἀκουσάτωσαν αὐτῶν·
ὁ δὲ λέγει, οὐχί, πάτερ ἀβραάμ·
ὁ δὲ λέγει, οὐχί, πάτερ ἀβραάμ·
ἐὰ^ν μὴ τι^ς ἐκ νεκρῶν ἀ^να^στῇ, οὐ πι^στεύσουσι^ν.
ἐὰν μὴ τις ἐκ νεκρῶν ἀναστῇ, οὐ πιστεύσουσιν.
ὁ δέ φησι^ πρὸς αὐτόν·
ὁ δέ φησι πρὸς αὐτόν·
ἀμήν λέγω σοι, εἰ μωϋσέως καὶ τῶν προφητῶν οὐκ ἀ^κούσουσι^ν, οὐ δὲ ἐὰν τι^ς ἐκ νεκρῶν ἀ^να^στῇ, πι^στεύσουσι^.
ἀμήν λέγω σοι, εἰ μωϋσέως καὶ τῶν προφητῶν οὐκ ἀκούσουσιν, οὐ δὲ ἐὰν τις ἐκ νεκρῶν ἀναστῇ, πιστεύσουσι.
πρόσεχε ἀ^κρι_βῶς.
πρόσεχε ἀκριβῶς.
ἆρα οὖν, εἰ ἀ^νέστη τι^ς ἐκ νεκρών, οὐχ ἂ^ν ἐπί^στευσα^ν;
ἆρα οὖν, εἰ ἀνέστη τις ἐκ νεκρών, οὐχ ἂν ἐπίστευσαν;
οὐδαμώς.
οὐδαμώς.
καὶ ὅρα_ τὴν ἀκολουθίαν.
καὶ ὅρα τὴν ἀκολουθίαν.
ἆρα εἰ ἐφά^νη τι^ς ἐκ νεκρῶν τῶν πα^λαιῶν, ἢ τῶν καθ' ἡμᾶς ἀγνοουμένων, ἢ τῶν γνωριζομένων·
ἆρα εἰ ἐφάνη τις ἐκ νεκρῶν τῶν παλαιῶν, ἢ τῶν καθ' ἡμᾶς ἀγνοουμένων, ἢ τῶν γνωριζομένων·
εἰ μὲν οὖν τῶν ἀγνοουμένων, ἡ ἄ^γνοια^ ἐσκέπαζε τὰ^ θαύμα^τα^.
εἰ μὲν οὖν τῶν ἀγνοουμένων, ἡ ἄγνοια ἐσκέπαζε τὰ θαύματα.
εἰ ἐφά^νη σήμερον μωϋσῆς, πόθεν ᾔδεις ὅτι^ μωϋσῆς ἦν;
εἰ ἐφάνη σήμερον μωϋσῆς, πόθεν ᾔδεις ὅτι μωϋσῆς ἦν;
εἰ ἐφά^νη σήμερον ἡσαΐας, πόθεν ᾔδεις ὅτι^ ἡσαΐας ἦν;
εἰ ἐφάνη σήμερον ἡσαΐας, πόθεν ᾔδεις ὅτι ἡσαΐας ἦν;
εἰ δὲ ἄλλος τι^ς τῶν καθ' ἡμᾶς ἀποθα^νόντων ἠγείρετο, ἀλλὰ^ καὶ πάλιν τὸ θαῦμα^ συνεσκιάζετο, τῶν μὲν λεγόντων, οὗτός ἐστι^ν ὁ ἀποθα^νὼν, τῶν δὲ φασκόντων, οὐχ ὁ τεθνεώς ἐστι^ν οὗτος, ἀλλὰ^ δαίμων τι^ς καὶ φάντα^σμα^ ὑ^πά^ρχει.
εἰ δὲ ἄλλος τις τῶν καθ' ἡμᾶς ἀποθανόντων ἠγείρετο, ἀλλὰ καὶ πάλιν τὸ θαῦμα συνεσκιάζετο, τῶν μὲν λεγόντων, οὗτός ἐστιν ὁ ἀποθανὼν, τῶν δὲ φασκόντων, οὐχ ὁ τεθνεώς ἐστιν οὗτος, ἀλλὰ δαίμων τις καὶ φάντασμα ὑπάρχει.
οὐκ ἀ^πορεῖ γὰ^ρ ἡ ἀ^πι^στί^α_ κα^κῆς ὁδοῦ.
οὐκ ἀπορεῖ γὰρ ἡ ἀπιστία κακῆς ὁδοῦ.
καὶ τί θαυμαστὸν, εἰ ἠδύνατο ἡ τῶν ἀνθρώπων ἀγνωμοσύ^νη συκοφαντῆσαι καὶ νεκρὸν ἀ^ναστά^ντα^;
καὶ τί θαυμαστὸν, εἰ ἠδύνατο ἡ τῶν ἀνθρώπων ἀγνωμοσύνη συκοφαντῆσαι καὶ νεκρὸν ἀναστάντα;
ὅπουγε ὁ τυφλὸς ἐθερα^πεύθη, καὶ οἱ μὲν ἔλεγον, ὅτι^ αὐτός ἐστι^ν·
ὅπουγε ὁ τυφλὸς ἐθεραπεύθη, καὶ οἱ μὲν ἔλεγον, ὅτι αὐτός ἐστιν·
ἕτεροι ἔφασκον·
ἕτεροι ἔφασκον·
οὔ·
οὔ·
ἀλλ' ὅμοιος αὐτῷ ἐστι^ν·
ἀλλ' ὅμοιος αὐτῷ ἐστιν·
ἐκείνου λέγοντος·
ἐκείνου λέγοντος·
ἐγώ εἰμι^.
ἐγώ εἰμι.
καὶ ὁ μὲν ἑαυτῷ ἐμα^ρτύ^ρει, καὶ τὸ θαῦμα^ ἐβόα_·
καὶ ὁ μὲν ἑαυτῷ ἐμαρτύρει, καὶ τὸ θαῦμα ἐβόα·
ἡ δὲ ἀγνωμοσύ^νη ἠρνεῖτο.
ἡ δὲ ἀγνωμοσύνη ἠρνεῖτο.
μὴ γὰ^ρ οὐκ ἀ^νέστησα^ν πολλοὶ ἐπὶ^ τοῦ σωτῆρος;
μὴ γὰρ οὐκ ἀνέστησαν πολλοὶ ἐπὶ τοῦ σωτῆρος;
πολλὰ σώμα^τα^ τῶν κεκοιμημένων ἁ^γί^ων, ὥς φησι^ν ἡ γραφὴ, μετὰ^ τὴν τοῦ σταυροῦ οἰκονομίαν ἀ^νέστησα^ν ἐκ τῶν μνημείων, καὶ ἦλθον εἰς τὴν ἁγί^α_ν πόλι^ν, καὶ ἐνεφανίσθησα^ν πολλοῖς.
πολλὰ σώματα τῶν κεκοιμημένων ἁγίων, ὥς φησιν ἡ γραφὴ, μετὰ τὴν τοῦ σταυροῦ οἰκονομίαν ἀνέστησαν ἐκ τῶν μνημείων, καὶ ἦλθον εἰς τὴν ἁγίαν πόλιν, καὶ ἐνεφανίσθησαν πολλοῖς.
μὴ τὸ θαῦμα^ τὴν ἀ^πιστίαν ἔσβεσεν, ἢ τὴν ἀγνωμοσύνην ἐνί_κησε;
μὴ τὸ θαῦμα τὴν ἀπιστίαν ἔσβεσεν, ἢ τὴν ἀγνωμοσύνην ἐνίκησε;
καὶ γὰ^ρ σημεῖα^ τοῖς ἀπί^στοις, καὶ οὐ τοῖς πιστοῖς·
καὶ γὰρ σημεῖα τοῖς ἀπίστοις, καὶ οὐ τοῖς πιστοῖς·
ὁ δὲ ἄπι^στος εὐκαίρως καὶ σημείων κα^ταφρονεῖ.
ὁ δὲ ἄπιστος εὐκαίρως καὶ σημείων καταφρονεῖ.
ἀλλ' ὅρα_ εἰ ἐδυσωποῦντο ἀ^ναστά^ντα^ νεκρὸν, ὡς ἡδέως ᾐδέσθησα^ν λαζάρου.
ἀλλ' ὅρα εἰ ἐδυσωποῦντο ἀναστάντα νεκρὸν, ὡς ἡδέως ᾐδέσθησαν λαζάρου.
λάζαρος ἐκ νεκρῶν ἀ^νέστη, καὶ ἐπειδὴ πολλοὶ δι^ὰ^ τὴν τοῦ λαζάρου ἀνάστασι^ν εἰς θέαν τοῦ σωτῆρος ἤρχοντο, ἐβουλεύσαντο οἱ ἰουδαῖοι ἀποκτεῖναι τὸν λάζαρον.
λάζαρος ἐκ νεκρῶν ἀνέστη, καὶ ἐπειδὴ πολλοὶ διὰ τὴν τοῦ λαζάρου ἀνάστασιν εἰς θέαν τοῦ σωτῆρος ἤρχοντο, ἐβουλεύσαντο οἱ ἰουδαῖοι ἀποκτεῖναι τὸν λάζαρον.
ὅρα τὴν ἀγνωμοσύνην πανταχοῦ ἑαυτῆς μὴ ἀ^φιστα^μένην.
ὅρα τὴν ἀγνωμοσύνην πανταχοῦ ἑαυτῆς μὴ ἀφισταμένην.
εἰκότως οὖν καὶ ὁ πατριάρχης ἔλεγεν·
εἰκότως οὖν καὶ ὁ πατριάρχης ἔλεγεν·
εἰ μωϋσέως καὶ τῶν προφητῶν μὴ ἀ^κούσωσι^ν, οὐ δὲ, ἐὰν τι^ς ἐκ νεκρῶν ἀ^να^στῇ, πι^στεύσουσι^ν αὐτῷ.
εἰ μωϋσέως καὶ τῶν προφητῶν μὴ ἀκούσωσιν, οὐ δὲ, ἐὰν τις ἐκ νεκρῶν ἀναστῇ, πιστεύσουσιν αὐτῷ.
καὶ νῦν οὖν αἱρετι^κῶν παῖδες, εἰ μωϋσέως καὶ τῶν προφητῶν καὶ τῶν εὐαγγελίων οὐχ ἀ^κούουσι^ν, οὐ δὲ ἐά^ν τι^ς ῥήξῃ μυ_ρί^α_ς φωνὰ_ς, ἀ^κούσονται.
καὶ νῦν οὖν αἱρετικῶν παῖδες, εἰ μωϋσέως καὶ τῶν προφητῶν καὶ τῶν εὐαγγελίων οὐχ ἀκούουσιν, οὐ δὲ ἐάν τις ῥήξῃ μυρίας φωνὰς, ἀκούσονται.
ἀλλ' ἡμεῖς μὴ ἀποστῶμὲν τῆς ὁδοῦ.
ἀλλ' ἡμεῖς μὴ ἀποστῶμὲν τῆς ὁδοῦ.
ἐγὼ γά^ρ εἰμι^ ἡ ὁδὸς, φησὶ^ν ὁ κύριος·
ἐγὼ γάρ εἰμι ἡ ὁδὸς, φησὶν ὁ κύριος·
ὁ τοίνυ^ν ἐκβαίνων ἐκ τῆς ὁδοῦ, πλα^νᾶται·
ὁ τοίνυν ἐκβαίνων ἐκ τῆς ὁδοῦ, πλανᾶται·
ὁ ἔξω τῶν γραφῶν ὁδεύων, χειμάζεται.
ὁ ἔξω τῶν γραφῶν ὁδεύων, χειμάζεται.
ὥσπερ γὰ^ρ ἐν θα^λά^σσῃ ὁ πολλοῖς ἀ^νέμοις περι^φερόμενος οὐκ ἔχει ἐξ εὐθεία_ς διευθυνόμενον τὸν πλοῦν, ἀλλ' ὧδε κ ἀκεῖ ὑ^πὸ δι^α^φόρων ἀ^νέμων ῥιπίζεται·
ὥσπερ γὰρ ἐν θαλάσσῃ ὁ πολλοῖς ἀνέμοις περιφερόμενος οὐκ ἔχει ἐξ εὐθείας διευθυνόμενον τὸν πλοῦν, ἀλλ' ὧδε κ ἀκεῖ ὑπὸ διαφόρων ἀνέμων ῥιπίζεται·
οὕτω δὴ καὶ ὁ δι^α^φόροις δι^δα^σκα^λί^αις ἑαυτὸν δι^δοὺς, καὶ μὴ στοιχῶν τῇ εὐαγγελικῇ δι^δα^σκα^λί^ᾳ, οὐδὲν δι^α^φέρει ὁλκά^δος κλυδωνιζομένης.
οὕτω δὴ καὶ ὁ διαφόροις διδασκαλίαις ἑαυτὸν διδοὺς, καὶ μὴ στοιχῶν τῇ εὐαγγελικῇ διδασκαλίᾳ, οὐδὲν διαφέρει ὁλκάδος κλυδωνιζομένης.
δι^ὰ^ τοῦτό φησι^ καὶ ἡ γραφή·
διὰ τοῦτό φησι καὶ ἡ γραφή·
μὴ παντὶ^ ἀνέμῳ λίκμα_·
μὴ παντὶ ἀνέμῳ λίκμα·
καὶ ὁ ἑρμηνεὺς ἐπά^γει, καὶ μὴ παντὶ^ λόγῳ πίστευε.
καὶ ὁ ἑρμηνεὺς ἐπάγει, καὶ μὴ παντὶ λόγῳ πίστευε.
καὶ ἵ^να_ μά^θῃς, ὅτι^ πάντα ἄ^νεμον πᾶσα^ν δι^δασκαλί^α_ν κα^λεῖ ἡ γραφὴ, παύλου ἄκουε λέγοντος·
καὶ ἵνα μάθῃς, ὅτι πάντα ἄνεμον πᾶσαν διδασκαλίαν καλεῖ ἡ γραφὴ, παύλου ἄκουε λέγοντος·
ἵ^να_ μὴ ὦμεν νήπι^οι, κλυδωνιζόμενοι καὶ περι^φερόμενοι παντὶ^ ἀνέμῳ τῆς δι^δα^σκα^λί^α_ς, ἐν τῇ κυ^βείᾳ τῶν ἀνθρώπων, πρὸς τὴν μεθοδείαν τῆς πλά^νης.
ἵνα μὴ ὦμεν νήπιοι, κλυδωνιζόμενοι καὶ περιφερόμενοι παντὶ ἀνέμῳ τῆς διδασκαλίας, ἐν τῇ κυβείᾳ τῶν ἀνθρώπων, πρὸς τὴν μεθοδείαν τῆς πλάνης.
παντὶ^ ἀνέμῳ τῆς δι^δα^σκα^λί^α_ς.
παντὶ ἀνέμῳ τῆς διδασκαλίας.
τὸ οὖν, παντὶ ἀνέμῳ, ἀντὶ^ τοῦ, πάσῃ δι^δα^σκα^λί^ᾳ.
τὸ οὖν, παντὶ ἀνέμῳ, ἀντὶ τοῦ, πάσῃ διδασκαλίᾳ.
ὁ ἐκδοὺς ἑαυτὸν, κλυδωνίζεται, χειμάζεται, ναυαγεῖ.
ὁ ἐκδοὺς ἑαυτὸν, κλυδωνίζεται, χειμάζεται, ναυαγεῖ.
εἷς γά^ρ ἐστι^ πλοῦς, μί^α^ ὁδὸς, εἷς λι^μὴν, ἡ πί^στι_ς·
εἷς γάρ ἐστι πλοῦς, μία ὁδὸς, εἷς λιμὴν, ἡ πίστις·
αὕτη ὁδηγεῖ, αὕτη συγκλείει, αὕτη δέχεται.
αὕτη ὁδηγεῖ, αὕτη συγκλείει, αὕτη δέχεται.
ὁ δὲ ἐκ πίστεως ἐκπίπτων, ναυαγεῖ, ὥς φησι^ν ὁ παῦλος τιμοθέῳ γρά^φων·
ὁ δὲ ἐκ πίστεως ἐκπίπτων, ναυαγεῖ, ὥς φησιν ὁ παῦλος τιμοθέῳ γράφων·
ταύτην τὴν πα^ραγγελίαν πα^ρα^τί^θημί^ σοι, τέκνον τιμόθεε, ἵ^να_ στρα^τεύσῃς ἐν αὐτῷ τὴν κα^λὴν στρατείαν, ἔχων πίστι^ν καὶ ἀ^γα^θὴν συ^νείδησι^ν, ἥν τι^νες ἀ^πωσά^μενοι, περὶ^ τὴν πίστι^ν ἐναυάγησα^ν.
ταύτην τὴν παραγγελίαν παρατίθημί σοι, τέκνον τιμόθεε, ἵνα στρατεύσῃς ἐν αὐτῷ τὴν καλὴν στρατείαν, ἔχων πίστιν καὶ ἀγαθὴν συνείδησιν, ἥν τινες ἀπωσάμενοι, περὶ τὴν πίστιν ἐναυάγησαν.
ὁ γοῦν τῆς πίστεως ἀ^φιστά^μενος, ναυαγεῖ·
ὁ γοῦν τῆς πίστεως ἀφιστάμενος, ναυαγεῖ·
ὁ δὲ τῇ πίστει ἑπόμενος, εἰς εὔδιον λιμένα^ τὸ σκά^φος ὁρμίζει.
ὁ δὲ τῇ πίστει ἑπόμενος, εἰς εὔδιον λιμένα τὸ σκάφος ὁρμίζει.
μὴ τοίνυ^ν παντὶ ἀνέμῳ ὑ^πα^γώμεθα^.
μὴ τοίνυν παντὶ ἀνέμῳ ὑπαγώμεθα.
μετὰ^ κύριον οὐκ ἔνι ἄλλη δι^δα^σκα^λί^α_·
μετὰ κύριον οὐκ ἔνι ἄλλη διδασκαλία·
μετὰ^ γὰ^ρ μωϋσέα προσεδοκᾶτο χριστός·
μετὰ γὰρ μωϋσέα προσεδοκᾶτο χριστός·
μετὰ^ δὲ χριστὸν οὐ προσδοκᾶται ἄλλος.
μετὰ δὲ χριστὸν οὐ προσδοκᾶται ἄλλος.
διὰ τοῦτο μωϋσῆς μὲν βουλόμενος παιδεῦσαι τὸν λαόν, ὅτι^ οὐ δεῖ τοῖς ἑαυτοῦ νόμοις στοιχῆσαι μόνοις, ἀλλ' ἐκδέξασθαι τὴν τελείωσι^ν, ἔλεγε·
διὰ τοῦτο μωϋσῆς μὲν βουλόμενος παιδεῦσαι τὸν λαόν, ὅτι οὐ δεῖ τοῖς ἑαυτοῦ νόμοις στοιχῆσαι μόνοις, ἀλλ' ἐκδέξασθαι τὴν τελείωσιν, ἔλεγε·
προφήτην ὑ_μῖν ἀ^να^στήσει κύριος ὁ θεὸς ὑ_μῶν, αὐτὸν ἀ^κούσεσθε.
προφήτην ὑμῖν ἀναστήσει κύριος ὁ θεὸς ὑμῶν, αὐτὸν ἀκούσεσθε.
εἰ γὰ^ρ συ^νῄδει τὸ ἐντελὲς τῆς δι^δα^σκα^λί^α_ς, οὐκ ἂ^ν ἄλλον δι^δά^σκα^λον πα^ρεπέμψα^το λέγων·
εἰ γὰρ συνῄδει τὸ ἐντελὲς τῆς διδασκαλίας, οὐκ ἂν ἄλλον διδάσκαλον παρεπέμψατο λέγων·
προφήτην ὑ_μῖν ἀ^να^στήσει κύριος ὁ θεὸς ὑ_μῶν, ἐκ τῶν ἀ^δελφῶν ὑ_μῶν, ὡς ἐμέ·
προφήτην ὑμῖν ἀναστήσει κύριος ὁ θεὸς ὑμῶν, ἐκ τῶν ἀδελφῶν ὑμῶν, ὡς ἐμέ·
διὰ τοῦτο, προφήτην, ἐπειδὴ ἐξ ὑ_μῶν.
διὰ τοῦτο, προφήτην, ἐπειδὴ ἐξ ὑμῶν.
θεὸς μὲν γὰ^ρ οὐκ ἐξ ὑ_μῶν, προφήτης δὲ ἐξ ὑ_μῶν·
θεὸς μὲν γὰρ οὐκ ἐξ ὑμῶν, προφήτης δὲ ἐξ ὑμῶν·
ὁ μὲν γὰ^ρ θεὸς ἐκ θεοῦ, ὁ δὲ προφήτης ἐξ ὑ_μῶν, τὸ κα^τὰ^ σάρκα^·
ὁ μὲν γὰρ θεὸς ἐκ θεοῦ, ὁ δὲ προφήτης ἐξ ὑμῶν, τὸ κατὰ σάρκα·