Datasets:
Macronizer
/
oga-macronized

Dataset card Data Studio Files
xet
 Community
1
macronized
stringlengths
1
3.25k
plain
stringlengths
1
3.07k
2.
2.
102, ἵν' ἐπὶ^ τῆς μείζονος χρεία_ς μὴ πα^ρά^δοξον φα^νῇ τὸ χαλκέα_ τι^νὰ^ τῶν θεῶν εἰσάγεσθαι.
102, ἵν' ἐπὶ τῆς μείζονος χρείας μὴ παράδοξον φανῇ τὸ χαλκέα τινὰ τῶν θεῶν εἰσάγεσθαι.
ἑλισσόμενον περὶ^ φύ_σα_ς εἰλούμενον·
ἑλισσόμενον περὶ φύσας εἰλούμενον·
ἢ ὅτι^ ἡ πυ_ρώδης οὐσί^α_ εἰλεῖται.
ἢ ὅτι ἡ πυρώδης οὐσία εἰλεῖται.
373.
373.
σπεύδοντα^ οὐκ ἐπὶ^ τοῦ κακοπαθεῖν νῦν κεῖται τὸ σπεύδειν ἐργάζεται γὰ^ρ οὐ δεόμενος τῶν ἀ^να^γκαίων ἀλλ' ὅτι^ ῥᾳθυμεῖν οὐ δεῖ, ὅπου καὶ θεοὶ ἐργάζονται.
σπεύδοντα οὐκ ἐπὶ τοῦ κακοπαθεῖν νῦν κεῖται τὸ σπεύδειν ἐργάζεται γὰρ οὐ δεόμενος τῶν ἀναγκαίων ἀλλ' ὅτι ῥᾳθυμεῖν οὐ δεῖ, ὅπου καὶ θεοὶ ἐργάζονται.
τὰ^ δὲ ἔμψυχα^ ἔργα^ πίστι^ν τῆς ἀσπιδε ποιία_ς ἔχει καὶ τοῦ συμπτώμα^τος τῶν ποδῶν ἀναπλήρωσι^ν τὴν τέχνην·
τὰ δὲ ἔμψυχα ἔργα πίστιν τῆς ἀσπιδε ποιίας ἔχει καὶ τοῦ συμπτώματος τῶν ποδῶν ἀναπλήρωσιν τὴν τέχνην·
δῆλος δέ ἐστι^ν εἰδὼς μηχανικήν.
δῆλος δέ ἐστιν εἰδὼς μηχανικήν.
ἐείκοσι^ πά^ντα^ς ὡς “εἴκοσι δ' ἔκβα^λε πάντα” Od.
ἐείκοσι πάντας ὡς “εἴκοσι δ' ἔκβαλε πάντα” Od.
5.
5.
244.
244.
“οἳ δ' ἐννέα^ πάντες ἀνέσταν” Il.
“οἳ δ' ἐννέα πάντες ἀνέσταν” Il.
7.
7.
161.
161.
.
.
τὸ δὲ σπεύδειν οὐκ ἐπὶ^ τοῦ κακοπαθεῖν.
τὸ δὲ σπεύδειν οὐκ ἐπὶ τοῦ κακοπαθεῖν.
374.
374.
μεγάροιο τοῦ τῶν θεῶν, ὅτε ἐπὶ^ τὸ αὐτὸ εἶεν συ^νηγμένοι πάντες.
μεγάροιο τοῦ τῶν θεῶν, ὅτε ἐπὶ τὸ αὐτὸ εἶεν συνηγμένοι πάντες.
375.
375.
ὑ^πὸ κύκλα^ θῆκεν ἡ “ὑπό” πρὸς τὸ “θῆκεν.”
ὑπὸ κύκλα θῆκεν ἡ “ὑπό” πρὸς τὸ “θῆκεν.”
τι^νὲς δὲ ὑ^πόκυ^κλα^ ὡς ὑποπόδι^α^, κα^κῶς·
τινὲς δὲ ὑπόκυκλα ὡς ὑποπόδια, κακῶς·
τὸ μέντοι “τάλαρόν θ' ὑ^πόκυ^κλον ἔθηκεν” Od.
τὸ μέντοι “τάλαρόν θ' ὑπόκυκλον ἔθηκεν” Od.
4.
4.
131 ὑφ' ἓν καὶ ἔχει οὐδετέρου παρασχημα^τισμόν.
131 ὑφ' ἓν καὶ ἔχει οὐδετέρου παρασχηματισμόν.
376.
376.
δυσαίατ' ἀ^γῶνα^ οὕτως·
δυσαίατ' ἀγῶνα οὕτως·
ἐν δὲ ταῖς εἰκαιοτέραις “θεῖον κα^τὰ^ δῶμα^ νέοιντο.”
ἐν δὲ ταῖς εἰκαιοτέραις “θεῖον κατὰ δῶμα νέοιντο.”
377.
377.
θαῦμα^ ἰ^δέσθαι δι^ὰ^ τῶν τοιούτων προσθηκῶν γί_νεται πιστὸς ὁ λόγος·
θαῦμα ἰδέσθαι διὰ τῶν τοιούτων προσθηκῶν γίνεται πιστὸς ὁ λόγος·
ὁμολογεῖ γὰ^ρ καὶ αὐτὸς ὁ ποιητής, ὅτι^ θαυμαστὰ^ εἰσάγεται καὶ ἐκπλήττοντα^.
ὁμολογεῖ γὰρ καὶ αὐτὸς ὁ ποιητής, ὅτι θαυμαστὰ εἰσάγεται καὶ ἐκπλήττοντα.
378.
378.
τόσ σ ον μὲν ἔχον τέλος “τόσ σ ον” ἀντὶ^ τοῦ ὅλον, ὡς “τὸ μὲν ἄλλο τόσον φοῖνιξ ἦν” Il.
τόσ σ ον μὲν ἔχον τέλος “τόσ σ ον” ἀντὶ τοῦ ὅλον, ὡς “τὸ μὲν ἄλλο τόσον φοῖνιξ ἦν” Il.
23.
23.
454.
454.
οὕτω γά^ρ φησι^ πρὸς τὰ^ παῤ ὀλί^γον τετελεσμένα_·
οὕτω γάρ φησι πρὸς τὰ παῤ ὀλίγον τετελεσμένα·
οἱ δὲ γλωσσογρά^φοι “τόσ σ ον” ἀντὶ^ τοῦ τὸ σῶ^μα^·
οἱ δὲ γλωσσογράφοι “τόσ σ ον” ἀντὶ τοῦ τὸ σῶμα·
οἳ δέ, ἐπὶ^ τοσοῦτον ἔσχον τὸ τέλος, ὥστε τῶν ὤτων προσδεῖσθαι·
οἳ δέ, ἐπὶ τοσοῦτον ἔσχον τὸ τέλος, ὥστε τῶν ὤτων προσδεῖσθαι·
τι^νὲς δὲ “τόσ σ ον” τὸ λοιπόν.
τινὲς δὲ “τόσ σ ον” τὸ λοιπόν.
379.
379.
ἤρτυε ἡτοίμαζε.
ἤρτυε ἡτοίμαζε.
κόπτε δὲ δεσμούς ἤλαυνε τοὺς ἥλους, ὥστε καταπεῖραι τὰ^ ὦτα^.
κόπτε δὲ δεσμούς ἤλαυνε τοὺς ἥλους, ὥστε καταπεῖραι τὰ ὦτα.
.
.
μείζων δὲ ἡ χά^ρι^ς τοῦ καταλιπόντος ἡμιτελὲς τὸ ἔργον.
μείζων δὲ ἡ χάρις τοῦ καταλιπόντος ἡμιτελὲς τὸ ἔργον.
κόπτε ἤλαυνε.
κόπτε ἤλαυνε.
“δεσμούς” δὲ τὰ_ς λα^βά_ς·
“δεσμούς” δὲ τὰς λαβάς·
ἢ τοὺς ἥλους ἐνῇρεν.
ἢ τοὺς ἥλους ἐνῇρεν.
382.
382.
χάρις λι^πα^ροκρήδεμνος προϋπαντᾷ τῇ εὐεργετησάσῃ ἡ τοῦ ἡφαίστου χάρις, ὅτι^ δεῖ τοὺς εὐεργέτα_ς ἑτοίμως ἀ^μείβεσθαι.
χάρις λιπαροκρήδεμνος προϋπαντᾷ τῇ εὐεργετησάσῃ ἡ τοῦ ἡφαίστου χάρις, ὅτι δεῖ τοὺς εὐεργέτας ἑτοίμως ἀμείβεσθαι.
δι^ὰ^ δὲ τὸ χα^ρί^εντα^ εἶναι τὰ^ δημιουργήμα^τα^ χάριν αὐτῷ καὶ ἀφρο δίτην συ^νοικί^ζουσι^ν.
διὰ δὲ τὸ χαρίεντα εἶναι τὰ δημιουργήματα χάριν αὐτῷ καὶ ἀφρο δίτην συνοικίζουσιν.
ἢ ὡς πλουσί^ῳ συ^νοικεῖ·
ἢ ὡς πλουσίῳ συνοικεῖ·
τούτοις γὰ^ρ ἕπεται τὸ χα^ρί^ζεσθαι.
τούτοις γὰρ ἕπεται τὸ χαρίζεσθαι.
λι^πα^ροκρήδεμνος καὶ ἀλλαχοῦ “λιπαρὰ κρήδεμνα” τὰ^ λαμπρά^.
λιπαροκρήδεμνος καὶ ἀλλαχοῦ “λιπαρὰ κρήδεμνα” τὰ λαμπρά.
383.
383.
κα^λή τί^ γὰ^ρ χά^ρι^τος τῷ δι^δόντι^ ἡδύτερον καὶ τῷ λα^μβά^νοντι^;
καλή τί γὰρ χάριτος τῷ διδόντι ἡδύτερον καὶ τῷ λαμβάνοντι;
τὴν ὤπυιε τι^νὲς θάλειαν αὐτήν, οἳ δὲ ἀγλαίαν ὀνομάζεσθαι.
τὴν ὤπυιε τινὲς θάλειαν αὐτήν, οἳ δὲ ἀγλαίαν ὀνομάζεσθαι.
ὤπυιε πα^ρὰ^ τὴν ὄπα, ὅθεν καὶ ὄα^ροι, ἢ δι^ὰ^ τὰ_ς ὁμι_λί^α_ς τὰ_ς πρὸ τῶν γά^μων, ἢ ἀ^πὸ τοῦ ὀπάζειν, ἣν πεποίηται ἐκ μνηστεία_ς, ἢ πα^ρὰ^ τὸ ἐφορᾶν τὰ^ κα^τὰ^ τὴν γυ^ναῖκα^, ὡς τὸ “εἰ κεῖνος ἐλθὼν τὸν ἐμὸν βί^ον ἀμφιπολεύοι” Od.
ὤπυιε παρὰ τὴν ὄπα, ὅθεν καὶ ὄαροι, ἢ διὰ τὰς ὁμιλίας τὰς πρὸ τῶν γάμων, ἢ ἀπὸ τοῦ ὀπάζειν, ἣν πεποίηται ἐκ μνηστείας, ἢ παρὰ τὸ ἐφορᾶν τὰ κατὰ τὴν γυναῖκα, ὡς τὸ “εἰ κεῖνος ἐλθὼν τὸν ἐμὸν βίον ἀμφιπολεύοι” Od.
18.
18.
254, 19.
254, 19.
127.
127.
384.
384.
ἔν τ' ἄ^ρα^ οἱ ἡ χρηστὴ προσηγορί^α_ τὸ ἦθος ἐνδείκνυται ἡφαίστου, ὡς ἀ^εὶ ἐκείνου μεμνημένου αὐτῆς.
ἔν τ' ἄρα οἱ ἡ χρηστὴ προσηγορία τὸ ἦθος ἐνδείκνυται ἡφαίστου, ὡς ἀεὶ ἐκείνου μεμνημένου αὐτῆς.
.
.
ἄ^γα_ν δὲ ὁ στί^χος 385 συντετρόχασται τῇ προθυ_μίᾳ τῆς ἐρωτήσεως.
ἄγαν δὲ ὁ στίχος 385 συντετρόχασται τῇ προθυμίᾳ τῆς ἐρωτήσεως.
385.
385.
τίπτε, θέτι ἐπαινετὸς ὁ ἄρχων τοῦ λόγου καὶ μὴ περι μείνα_ς τὴν αἴτησι^ν, καὶ τὸ σύντομον τοῦ ἐπειγομένου ἀ^ποδοῦναι, καὶ τὸ σῶφρον τῆς ἐπαγγελία_ς ὡς δυνατὰ^ ἐπαγγελλομένου.
τίπτε, θέτι ἐπαινετὸς ὁ ἄρχων τοῦ λόγου καὶ μὴ περι μείνας τὴν αἴτησιν, καὶ τὸ σύντομον τοῦ ἐπειγομένου ἀποδοῦναι, καὶ τὸ σῶφρον τῆς ἐπαγγελίας ὡς δυνατὰ ἐπαγγελλομένου.
θέτι τα^νύπεπλε ζηνόδιτος “θέτις τα^νύπεπλος ἱκά^νεις ἡμέτερόνδςε.”
θέτι τανύπεπλε ζηνόδιτος “θέτις τανύπεπλος ἱκάνεις ἡμέτερόνδςε.”
386.
386.
πά^ρος γὲ μὲν οὔτι θαμί^ζεις ἀντὶ^ τοῦ οὐδα^μῶς·
πάρος γὲ μὲν οὔτι θαμίζεις ἀντὶ τοῦ οὐδαμῶς·
ἐν ἤθει δέ.
ἐν ἤθει δέ.
ὥς φα^μεν 'τί^ σὺ^ πρὸς ἡμᾶς;
ὥς φαμεν 'τί σὺ πρὸς ἡμᾶς;
οὐ γὰ^ρ πυκνῶς εἴωθα^ς παραγίνεσθαι.
οὐ γὰρ πυκνῶς εἴωθας παραγίνεσθαι.
' οὔτι ἀντὶ^ τοῦ 'οὐ δ' ὅλως.
' οὔτι ἀντὶ τοῦ 'οὐ δ' ὅλως.
' 387.
' 387.
προτέρω ἀντὶ^ τοῦ 'ἔμπροσθενν.
προτέρω ἀντὶ τοῦ 'ἔμπροσθενν.
' 392.
' 392.
ἥφαιστε, πρόμολ' ὧδε·
ἥφαιστε, πρόμολ' ὧδε·
θέτις νύ τι^ σεῖο χα^τί^ζει σύντομος ὁ λόγος καὶ πρέπων χάριτι σπευδούσῃ πρὸς ἀπόδοσι^ν.
θέτις νύ τι σεῖο χατίζει σύντομος ὁ λόγος καὶ πρέπων χάριτι σπευδούσῃ πρὸς ἀπόδοσιν.
ὧδε οὕτως ὡς ἔχει ς σχήμα^τος·
ὧδε οὕτως ὡς ἔχει ς σχήματος·
οὕτω γὰ^ρ ἂ^ν σπουδαῖος φαίνοιτο, ὡς καὶ ἀχιλλεὺς “αὐτῇ σὺ^ν φόρμιγγι” Il.
οὕτω γὰρ ἂν σπουδαῖος φαίνοιτο, ὡς καὶ ἀχιλλεὺς “αὐτῇ σὺν φόρμιγγι” Il.
9.
9.
194 καὶ “γείτονες ἄζωστοι ἔκιον” Hes.
194 καὶ “γείτονες ἄζωστοι ἔκιον” Hes.
Opp.
Opp.
345·
345·
οἳ δὲ πλεονάζειν τὸ 'οὕτως' ὡς “στῆθ' οὕτω ἀπόπροθεν” Od.
οἳ δὲ πλεονάζειν τὸ 'οὕτως' ὡς “στῆθ' οὕτω ἀπόπροθεν” Od.
6.
6.
218 ἐπεί τοι καὶ συ^ντί^θησι^ τὰ^ σκεύη καὶ ἀπονίζεται 413·
218 ἐπεί τοι καὶ συντίθησι τὰ σκεύη καὶ ἀπονίζεται 413·
οὐδέποτε δὲ τὸ “ὧδε” τοπι^κῶς πα^ρὰ^ τῷ ποιητῇ λα^μβά^νεται.
οὐδέποτε δὲ τὸ “ὧδε” τοπικῶς παρὰ τῷ ποιητῇ λαμβάνεται.
394.
394.
ἦ ῥά νυ μοι οὐκ ἐμέλλησεν ὁ ἥφαιστος·
ἦ ῥά νυ μοι οὐκ ἐμέλλησεν ὁ ἥφαιστος·
οὐ δὲ γὰ^ρ προελ θὼν καὶ θεα_σά^μενος τὴν θέτιν ἤρξα^το τῶν λόγων, ἀλλ' ἐντὸς ὢν ἀνα^βοᾷ·
οὐ δὲ γὰρ προελ θὼν καὶ θεασάμενος τὴν θέτιν ἤρξατο τῶν λόγων, ἀλλ' ἐντὸς ὢν ἀναβοᾷ·
ἑξῆς γοῦν ἐπι^φέρει “ἦ, καὶ ἀπ' ἀκμοθέτοιο” 410.
ἑξῆς γοῦν ἐπιφέρει “ἦ, καὶ ἀπ' ἀκμοθέτοιο” 410.
.
.
ἄκρως δὲ παιδεύει ὁ λόγος πρὸς τὸ μεμνῆσθαι χαρίτων.
ἄκρως δὲ παιδεύει ὁ λόγος πρὸς τὸ μεμνῆσθαι χαρίτων.
395.
395.
ἥ μ' ἐσά^ωσε κα^λῶς αὐτὸς μέμνηται τῆς εὐεργεσί^α_ς, οὐ θέτις·
ἥ μ' ἐσάωσε καλῶς αὐτὸς μέμνηται τῆς εὐεργεσίας, οὐ θέτις·
ὀνειδιζούσης γὰ^ρ ἂ^ν ἦν·
ὀνειδιζούσης γὰρ ἂν ἦν·
ὡς δημοσθένης “ἐγὼ νομίζω τὸν εὖ πα^θόντα^ δεῖν ἀ^εὶ μεμνῆσθαι πά^ντα^ τὸν χρόνον, τὸν ποιήσα^ντα^ δὲ εὐθὺ^ς ἐπιλελῆσθαι” de Cor.
ὡς δημοσθένης “ἐγὼ νομίζω τὸν εὖ παθόντα δεῖν ἀεὶ μεμνῆσθαι πάντα τὸν χρόνον, τὸν ποιήσαντα δὲ εὐθὺς ἐπιλελῆσθαι” de Cor.
p.
p.
603aS.
603aS.
.
.