Datasets:
Macronizer
/
oga-macronized

Dataset card Data Studio Files
xet
 Community
1
macronized
stringlengths
1
3.25k
plain
stringlengths
1
3.07k
χρύ_σεια^ καὶ τοῦτο πά^λι^ν προπαρασκευὴ εἰς τὴν ὁπλοποιίαν, ὅτι^ καὶ τὰ_ς θεραπαίνα_ς εἶχεν ὑφ' ἑαυτοῦ δεδη μιουργημένας·
χρύσεια καὶ τοῦτο πάλιν προπαρασκευὴ εἰς τὴν ὁπλοποιίαν, ὅτι καὶ τὰς θεραπαίνας εἶχεν ὑφ' ἑαυτοῦ δεδη μιουργημένας·
ἀ^ξι^οπί^στως δὲ τὸ “ἐστί” 419 καὶ “ἴσα_σι^ν” 420·
ἀξιοπίστως δὲ τὸ “ἐστί” 419 καὶ “ἴσασιν” 420·
ὡς γὰ^ρ πεπεισμένος καὶ πα^ρηκολουθηκὼς ἐκφέρει ταῦτα^.
ὡς γὰρ πεπεισμένος καὶ παρηκολουθηκὼς ἐκφέρει ταῦτα.
οἶδεν ἄ^ρα^ καὶ ἀνδριαντοπλαστικήν.
οἶδεν ἄρα καὶ ἀνδριαντοπλαστικήν.
420.
420.
ἔργ' ἴσα_σι^ν τὰ^ τῆς ταλασιουργία_ς.
ἔργ' ἴσασιν τὰ τῆς ταλασιουργίας.
421.
421.
ὕπαιθα^ ἔμπροσθεν.
ὕπαιθα ἔμπροσθεν.
ἔρρων ἐπαχθῶς δι^ὰ^ τὴν χώλωσι^ν βαδίζων.
ἔρρων ἐπαχθῶς διὰ τὴν χώλωσιν βαδίζων.
426.
426.
αὔδα_ ὅτι^ φρονέεις οὐκοῦν καὶ αὐτὸς τοῦτο ἐπι^σημαίνεται τὸ χρεία_ν τι^νὸς ἔχουσα^ν ἥκειν τὴν θέτιν τῷ πρόσθεν οὐκ εἰωθυῖα^ν τοῦτο πράσσειν, 429.
αὔδα ὅτι φρονέεις οὐκοῦν καὶ αὐτὸς τοῦτο ἐπισημαίνεται τὸ χρείαν τινὸς ἔχουσαν ἥκειν τὴν θέτιν τῷ πρόσθεν οὐκ εἰωθυῖαν τοῦτο πράσσειν, 429.
ἦ ἄ^ρα^ δή τι^ς ὅσαι θεαί ἐμι_μήσα^το ἦθος θηλειῶν, οὐ περὶ^ ὧν ἠρώτηται ἀ^ποκρι_νομένη ἀλλὰ^ περὶ^ ὧν ἐλυπεῖτο·
ἦ ἄρα δή τις ὅσαι θεαί ἐμιμήσατο ἦθος θηλειῶν, οὐ περὶ ὧν ἠρώτηται ἀποκρινομένη ἀλλὰ περὶ ὧν ἐλυπεῖτο·
καὶ οὐ δὲ ταῖς εὐεργεσί^αις ἐμα^ρτύ^ρησε λέγουσα^ “ναὶ δὴ ταῦτά^ γε κα^τὰ^ μοῖρα^ν ἔειπες” Od.
καὶ οὐ δὲ ταῖς εὐεργεσίαις ἐμαρτύρησε λέγουσα “ναὶ δὴ ταῦτά γε κατὰ μοῖραν ἔειπες” Od.
20.
20.
37 al.
37 al.
.
.
.
.
ἐκ μέν μ' ἀ^λλά_ων ἔοικεν ἀγνοεῖν τὰ^ περὶ^ ψαμάθης ὁ ποιητής cf.
ἐκ μέν μ' ἀλλάων ἔοικεν ἀγνοεῖν τὰ περὶ ψαμάθης ὁ ποιητής cf.
Hes.
Hes.
Th.
Th.
1004.
1004.
ἀ^νδρὶ δάμασ σ εν καὶ πῶς φησι^ν ἥρα “καὶ ἀνδρὶ^ πόρον πα^ρα κοιτιν” Il.
ἀνδρὶ δάμασ σ εν καὶ πῶς φησιν ἥρα “καὶ ἀνδρὶ πόρον παρα κοιτιν” Il.
24.
24.
60;
60;
ἢ ὅτι^ τῶν συμβαινόντων τῷ διὶ τὴν αἰτί^α_ν ἀ^να^φέρουσι^ν ὡς ἄ^ρχοντι^·
ἢ ὅτι τῶν συμβαινόντων τῷ διὶ τὴν αἰτίαν ἀναφέρουσιν ὡς ἄρχοντι·
ἢ κα^τὰ^ τὴν νέα_ν ἱστορίαν, ὅτι^ αὐτὸς αὐτῇ αἴτι^ος γέγονε τοῦ γά^μου.
ἢ κατὰ τὴν νέαν ἱστορίαν, ὅτι αὐτὸς αὐτῇ αἴτιος γέγονε τοῦ γάμου.
433.
433.
ἔτλην οἰκεία_ ἡ λέξι^ς ἐπὶ^ τῆς ἀ_κούσης.
ἔτλην οἰκεία ἡ λέξις ἐπὶ τῆς ἀκούσης.
434.
434.
πολλὰ^ μάλ α_ ἐντεῦθεν οἱ νεώτεροι τὰ_ς μετα^μορφώσεις αὐτῆς φα_σιν·
πολλὰ μάλ α ἐντεῦθεν οἱ νεώτεροι τὰς μεταμορφώσεις αὐτῆς φασιν·
ἔστι^ν οὖν 'ἐπὶ^ πολὺ^ οὐ θέλουσα^.'
ἔστιν οὖν 'ἐπὶ πολὺ οὐ θέλουσα.'
γήραϊ^ ἀρημένος βεβλαμμένος τῇ ταπεινώσει τοῦ γήρως.
γήραϊ ἀρημένος βεβλαμμένος τῇ ταπεινώσει τοῦ γήρως.
435.
435.
ἄλλα^ δέ μοι νῦν ἀ^πὸ κοινοῦ τὸ “ἐκ πα_σέων κρονίδης ζεὺς ἄλγε' ἔδωκεν” 431.
ἄλλα δέ μοι νῦν ἀπὸ κοινοῦ τὸ “ἐκ πασέων κρονίδης ζεὺς ἄλγε' ἔδωκεν” 431.
437.
437.
ἔξοχον ἡρώων κα^τὰ^ τοῦτο γὰ^ρ ζητεῖ, ὅτι^ οὐ μόνον υἱοῦ ἀλλὰ^ καὶ ἀριστέως στερήσεται.
ἔξοχον ἡρώων κατὰ τοῦτο γὰρ ζητεῖ, ὅτι οὐ μόνον υἱοῦ ἀλλὰ καὶ ἀριστέως στερήσεται.
438.
438.
θρέψα_σα^ οὐκοῦν τὸν ἀχιλλέα ὁ ποιητὴς ὑ^πὸ τῆς μητρὸς τεθράφθαι φησί^ν.
θρέψασα οὐκοῦν τὸν ἀχιλλέα ὁ ποιητὴς ὑπὸ τῆς μητρὸς τεθράφθαι φησίν.
442.
442.
ὄφρα^ δέ μοι ζώῃ πά^ντα^ οὖν δεινὰ^ τὰ^ περὶ^ τὸν υἱόν, ὅτι^ καὶ ὠκύμορος 458 καὶ τὸν βρα^χὺ^ν τοῦτον χρόνον λυ_πεῖται.
ὄφρα δέ μοι ζώῃ πάντα οὖν δεινὰ τὰ περὶ τὸν υἱόν, ὅτι καὶ ὠκύμορος 458 καὶ τὸν βραχὺν τοῦτον χρόνον λυπεῖται.
444.
444.
κούρην, ἣν ἄ^ρα^ οἱ ἀνακεφαλαίωσι^ς αὕτη·
κούρην, ἣν ἄρα οἱ ἀνακεφαλαίωσις αὕτη·
κα^κῶς οὖν ἀθετεῖ ἀρίσταρχος.
κακῶς οὖν ἀθετεῖ ἀρίσταρχος.
πῶς γὰ^ρ οὐκ ἄ^τοπον τὰ^ μὲν περὶ^ τοῦ γά^μου παλαιά^ τε ὄντα^ καὶ πᾶσι^ δῆλα^ λέγειν, σι^ωπᾶν δὲ δι' ὃ ἦλθεν;
πῶς γὰρ οὐκ ἄτοπον τὰ μὲν περὶ τοῦ γάμου παλαιά τε ὄντα καὶ πᾶσι δῆλα λέγειν, σιωπᾶν δὲ δι' ὃ ἦλθεν;
457.
457.
ἱκά_νομαι ἱκετεύω.
ἱκάνομαι ἱκετεύω.
.
.
ἀ^πὸ ἐλέου δὲ ἤρξα^το καὶ εἰς ἔλεον κατέπαυσε τὸν λόγον, οὐχ ὡς ἀ^παιτοῦσα^ χά^ρι^ν ἀλλὰ^ δεομένη.
ἀπὸ ἐλέου δὲ ἤρξατο καὶ εἰς ἔλεον κατέπαυσε τὸν λόγον, οὐχ ὡς ἀπαιτοῦσα χάριν ἀλλὰ δεομένη.
458.
458.
υἱεῖ ἐμ' ὠκυμόρῳ ἄ^νευ τοῦ ι τὸ “ἐμῷ·”
υἱεῖ ἐμ' ὠκυμόρῳ ἄνευ τοῦ ι τὸ “ἐμῷ·”
ἐκτέθλιπται γά^ρ.
ἐκτέθλιπται γάρ.
ἀκυμόρῳ ἔλεον ἐκί_νησε πρὸς ὀλι^γοχρόνιον χρῆσι^ν αἰτουμένη τὴν χά^ρι^ν τῷ υίῷ.
ἀκυμόρῳ ἔλεον ἐκίνησε πρὸς ὀλιγοχρόνιον χρῆσιν αἰτουμένη τὴν χάριν τῷ υίῷ.
460.
460.
καὶ θώρηχ'·
καὶ θώρηχ'·
ὃ γὰ^ρ ἦν οἱ τι^νὲς ἐπὶ^ τοῦ θώρακος τὸ “ὅ·”
ὃ γὰρ ἦν οἱ τινὲς ἐπὶ τοῦ θώρακος τὸ “ὅ·”
ἀλλὰ^ πά^ντα^ ἀ^πώλεσε, καὶ οὐκ ἂ^ν περὶ^ τῆς ἀπωλεία_ς μόνον ἐπὶ^ τοῦ θώρακος εἶπεν.
ἀλλὰ πάντα ἀπώλεσε, καὶ οὐκ ἂν περὶ τῆς ἀπωλείας μόνον ἐπὶ τοῦ θώρακος εἶπεν.
οἳ δὲ ἐπὶ^ τοῦ “ἑταῖρος,” καὶ λείπειν 'ταῦτα^.
οἳ δὲ ἐπὶ τοῦ “ἑταῖρος,” καὶ λείπειν 'ταῦτα.
' τι^νὲς δέ, “ἃ^ γὰ^ρ ἦν οἱ” ὅπλα^.
' τινὲς δέ, “ἃ γὰρ ἦν οἱ” ὅπλα.
.
.
πῶς δὲ ξί^φος οὐκ αἰτεῖ;
πῶς δὲ ξίφος οὐκ αἰτεῖ;
τι^νὲς οὖν φα_σιν ξί^φος νηρέα παῤ ἡφαίστου ἔχοντα^ δοῦναι θέτιδι, τὴν δὲ ἀχιλλεῖ.
τινὲς οὖν φασιν ξίφος νηρέα παῤ ἡφαίστου ἔχοντα δοῦναι θέτιδι, τὴν δὲ ἀχιλλεῖ.
ἢ ὅτι^ καὶ ἄλλα^ εἶχε ἰσοπαλῆ τῷ ἀ^πολομένῳ.
ἢ ὅτι καὶ ἄλλα εἶχε ἰσοπαλῆ τῷ ἀπολομένῳ.
463.
463.
μή τοι ταῦτα^ τὰ^ περὶ^ τῶν ὅπλων, περὶ^ ὧν νῦν δι^α^λέγεται·
μή τοι ταῦτα τὰ περὶ τῶν ὅπλων, περὶ ὧν νῦν διαλέγεται·
ταῦτα^ γὰ^ρ ὑ^πά^ρξει, ὅσα^ ἐστὶ^ν ἐπὶ^ τῷ ἡφαίστῳ.
ταῦτα γὰρ ὑπάρξει, ὅσα ἐστὶν ἐπὶ τῷ ἡφαίστῳ.
464.
464.
αἳ γά^ρ μι^ν εὔχρηστον ἦθος εὐχομένου δύ^να^σθαι πρὸς ἀπόδοσι^ν χάριτος οὐ μόνον τὰ^ αἰτηθέντα^ ποιεῖν , ἀλλὰ^ περὶ^ ὧν ἀ^δύ^να^τός ἐστι^ν.
αἳ γάρ μιν εὔχρηστον ἦθος εὐχομένου δύνασθαι πρὸς ἀπόδοσιν χάριτος οὐ μόνον τὰ αἰτηθέντα ποιεῖν , ἀλλὰ περὶ ὧν ἀδύνατός ἐστιν.
466.
466.
πα^ρέσσεται παῤ αὐτῷ ἔσται.
παρέσσεται παῤ αὐτῷ ἔσται.
.
.
ἑτοίμως δὲ ἐπαγγέλλεται, οὐ τόπον, οὐ χρόνον προβαλλόμενος.
ἑτοίμως δὲ ἐπαγγέλλεται, οὐ τόπον, οὐ χρόνον προβαλλόμενος.
καὶ ἣ μὲν ὡς δεομένη μακρη γορεῖ, ὃ δὲ οὐ λόγων αὐτῇ δευτέρων καιρὸν δί^δωσι^ τῇ σπουδῇ, ἐπειδὴ ἄ^τοπον ἦν ἐν τῇ ἐξόδῳ σπεύδοντος ἀχιλλέως δι^ηγεῖσθαι περὶ^ τῶν ὅπλων, καὶ ἵ^να_ μὴ τὸν τῆς νυκτὸς καιρὸν ἀ^να_λώσῃ τῇ ὁπλοποίᾳ.
καὶ ἣ μὲν ὡς δεομένη μακρη γορεῖ, ὃ δὲ οὐ λόγων αὐτῇ δευτέρων καιρὸν δίδωσι τῇ σπουδῇ, ἐπειδὴ ἄτοπον ἦν ἐν τῇ ἐξόδῳ σπεύδοντος ἀχιλλέως διηγεῖσθαι περὶ τῶν ὅπλων, καὶ ἵνα μὴ τὸν τῆς νυκτὸς καιρὸν ἀναλώσῃ τῇ ὁπλοποίᾳ.
πα^ρέσσεται οἱ περὶ^ ἀριστοφάνην “παρέξομαι.”
παρέσσεται οἱ περὶ ἀριστοφάνην “παρέξομαι.”
470.
470.
χοάνοισι^ν ἄ^δηλον τὸ γένος·
χοάνοισιν ἄδηλον τὸ γένος·
λέγει δὲ 'τοῖς ἀγγείοις, εἰς ἃ^ τήκεται ὁ χαλκός, ' ἅ_περ ἐστὶ^ παῤ ἡμῖν πήλι^να^.
λέγει δὲ 'τοῖς ἀγγείοις, εἰς ἃ τήκεται ὁ χαλκός, ' ἅπερ ἐστὶ παῤ ἡμῖν πήλινα.
ἐείκοσι^ πᾶσαι ἐφύ_σων δηλονότι^ αὐτόμα^ται·
ἐείκοσι πᾶσαι ἐφύσων δηλονότι αὐτόμαται·
εἰ δὲ ἔμψυχα^ αὐτοῦ τὰ^ ἔργα^, δι^ὰ^ τί^ χρὴ ἀ^πι^στεῖν περὶ^ τῶν κατασκευαζομένων;
εἰ δὲ ἔμψυχα αὐτοῦ τὰ ἔργα, διὰ τί χρὴ ἀπιστεῖν περὶ τῶν κατασκευαζομένων;
ἐείκοσι^ πᾶσαι τὸ “πᾶσαι” συ^νήθως πα^ρέλκει ὁ ποιητής.
ἐείκοσι πᾶσαι τὸ “πᾶσαι” συνήθως παρέλκει ὁ ποιητής.
471.
471.
εὔπρηστον πα^ρὰ^ τὸ ἔπρησεν.
εὔπρηστον παρὰ τὸ ἔπρησεν.
τι^νὲς δὲ “εὔπρηκτον.”
τινὲς δὲ “εὔπρηκτον.”
472.
472.
ἄλλοτε μὲν σπεύδοντι^ κεκράτηκεν ἀρρήτου πρά_γμα^τος, ὅτι^ εἰ σπεύδοι ἥφαιστος καὶ αὗται ἠπείγοντο καὶ τεχνι^κῶς ἐφύ_σων.
ἄλλοτε μὲν σπεύδοντι κεκράτηκεν ἀρρήτου πράγματος, ὅτι εἰ σπεύδοι ἥφαιστος καὶ αὗται ἠπείγοντο καὶ τεχνικῶς ἐφύσων.
καὶ τὸ “παντοίην” 471 οὖν τοιοῦτόν ἐστι^ν, ποτὲ μὲν ἐπηρμένην ἀυτμὴν ποτὲ δὲ σύμμετρον.
καὶ τὸ “παντοίην” 471 οὖν τοιοῦτόν ἐστιν, ποτὲ μὲν ἐπηρμένην ἀυτμὴν ποτὲ δὲ σύμμετρον.
σπεύδοντι^ σπεύδειν ὁμοίως ἡμῖν cf.
σπεύδοντι σπεύδειν ὁμοίως ἡμῖν cf.
p.
p.
261, 29.
261, 29.
474.
474.
ἀτειρέα^ κοινὸν καὶ ἐπὶ^ τοῦ κασ σ ιτέρου τὸ “ἀτειρέα^,” εἴγε ἡ κνημὶς ἐξ αὐτοῦ, καὶ βάλλεται ὑ^πὸ τοῦ ἀγήνορος καὶ οὐκ εἴκει Il.
ἀτειρέα κοινὸν καὶ ἐπὶ τοῦ κασ σ ιτέρου τὸ “ἀτειρέα,” εἴγε ἡ κνημὶς ἐξ αὐτοῦ, καὶ βάλλεται ὑπὸ τοῦ ἀγήνορος καὶ οὐκ εἴκει Il.
21.
21.
592.
592.
ἄλλως :
ἄλλως :
ἀτειρέα^ τῶν γὰ^ρ ἄλλων χωνευομένων ἐλαυνόμενος αὐτὸς πολὺ^ν εἰς τὸ δημιουργηθῆναι τῷ τεχνίτῃ πα^ρέχει κόπον .
ἀτειρέα τῶν γὰρ ἄλλων χωνευομένων ἐλαυνόμενος αὐτὸς πολὺν εἰς τὸ δημιουργηθῆναι τῷ τεχνίτῃ παρέχει κόπον .
476.
476.
θῆκεν ἐν ἀκμοθέτῳ δαιμονί^ως τὸν πλάστην αὐτὸς διέπλασεν, ὥσπερ ἐπὶ^ σκηνῆς ἐκκυκλήσα_ς καὶ δείξα_ς ἡμῖν ἐν φα^νερῷ τὸ ἐργασ τήριον.
θῆκεν ἐν ἀκμοθέτῳ δαιμονίως τὸν πλάστην αὐτὸς διέπλασεν, ὥσπερ ἐπὶ σκηνῆς ἐκκυκλήσας καὶ δείξας ἡμῖν ἐν φανερῷ τὸ ἐργασ τήριον.
μεγά^λην δὲ σφῦρα^ν ἔλα^βεν·
μεγάλην δὲ σφῦραν ἔλαβεν·
οὔπω γὰ^ρ τοῦ λεπτουργεῖν καιρός, ἀλλὰ^ πρῶτον ἐξελά^σαι τὴν ὕ_λην, εἰς δὲ τὸ τορεύειν ἄλλοις χρῆται ἐργα^λείοις οἷς καὶ τὰ_ς πόρπα_ς ἐποίει.
οὔπω γὰρ τοῦ λεπτουργεῖν καιρός, ἀλλὰ πρῶτον ἐξελάσαι τὴν ὕλην, εἰς δὲ τὸ τορεύειν ἄλλοις χρῆται ἐργαλείοις οἷς καὶ τὰς πόρπας ἐποίει.
477.
477.
ῥαιστῆρα^ κρα^τερήν ζηνόδοτος “κρατερόν.”
ῥαιστῆρα κρατερήν ζηνόδοτος “κρατερόν.”