macronized
stringlengths
1
3.25k
plain
stringlengths
1
3.07k
ἀλλ' ἐπί^ τοι καὶ ἐμοί στικτέον κα^τὰ^ τὸ τέλος τοῦ στί^χου, ὡς καὶ τοῖς περὶ^ ἀρίσταρχον δοκεῖ, καὶ τὸ ἑξῆς ἀ^πὸ ἄλλης ἀρχῆς, “ἔσσεται ἢ ἠὼς ἢ δείλη.”
ἀλλ' ἐπί τοι καὶ ἐμοί στικτέον κατὰ τὸ τέλος τοῦ στίχου, ὡς καὶ τοῖς περὶ ἀρίσταρχον δοκεῖ, καὶ τὸ ἑξῆς ἀπὸ ἄλλης ἀρχῆς, “ἔσσεται ἢ ἠὼς ἢ δείλη.”
τὸ δὲ λεγόμενον τοιοῦτον·
τὸ δὲ λεγόμενον τοιοῦτον·
ἔστ α_ ι τι^ς ὄρθρος ἢ μεσημβρί^α_ ἢ δειλινὴ ὥρα_, καθ' ἣν κ ἀμέ τι^ς ἀ^νελεῖ.
ἔστ α ι τις ὄρθρος ἢ μεσημβρία ἢ δειλινὴ ὥρα, καθ' ἣν κ ἀμέ τις ἀνελεῖ.
καὶ χωρὶ^ς τοῦ σ τὸ “δείλη,” ὡς καὶ δίδυμός φησι^ν.
καὶ χωρὶς τοῦ σ τὸ “δείλη,” ὡς καὶ δίδυμός φησιν.
111.
111.
ἠώς ἔωθεν ἕως μεσημβρί^α_ς, ὡς τὸ “ὄφρα μὲν ἠὼς ἦν” Il.
ἠώς ἔωθεν ἕως μεσημβρίας, ὡς τὸ “ὄφρα μὲν ἠὼς ἦν” Il.
8.
8.
66 καὶ “πᾶσα^ν δ' ἠοίην” Od.
66 καὶ “πᾶσαν δ' ἠοίην” Od.
4.
4.
447 “ἔνδιος δ' ὁ γέρων” ib.
447 “ἔνδιος δ' ὁ γέρων” ib.
450, ἡ δὲ μετὰ^ μεσημβρίαν ἕως ἑσπέρα_ς δείλη·
450, ἡ δὲ μετὰ μεσημβρίαν ἕως ἑσπέρας δείλη·
ἧς τὸ μὲν πρῶτον δείλην πρωίην, τὸ δὲ πρὸς ἑσπέραν δείλην ὀψίαν ἀττικοί φα_σιν.
ἧς τὸ μὲν πρῶτον δείλην πρωίην, τὸ δὲ πρὸς ἑσπέραν δείλην ὀψίαν ἀττικοί φασιν.
τρισὶ^ δὲ διαστήμα^σι^ν ὥρι^σε τὴν ἡμέρα_ν δι^ὰ^ τὸ μηδέπω ὡροσκοπίαν παραδεδόσθαι.
τρισὶ δὲ διαστήμασιν ὥρισε τὴν ἡμέραν διὰ τὸ μηδέπω ὡροσκοπίαν παραδεδόσθαι.
δείλης ὅλαι εὐθεῖαί εἰσι^ν·
δείλης ὅλαι εὐθεῖαί εἰσιν·
δι^χῶς οὖν τοῦ ς ἡ δείλη.
διχῶς οὖν τοῦ ς ἡ δείλη.
112.
112.
ἄρῃ ἐκ θυ_μὸν ἕληται τῷ σιδήρῳ·
ἄρῃ ἐκ θυμὸν ἕληται τῷ σιδήρῳ·
συ^νείληπται δὲ ἀ^πὸ τοῦ ἄρηι.
συνείληπται δὲ ἀπὸ τοῦ ἄρηι.
τι^νὲς δὲ “ἀρῇ” βλάβῃ, βέλους ἢ δόρατος.
τινὲς δὲ “ἀρῇ” βλάβῃ, βέλους ἢ δόρατος.
113.
113.
ἢ ὅγε δουρὶ^ βα^λὼν ἢ ἀ^πὸ νευρῆφι^ν πέπεισται γὰ^ρ ὡς οὐδεὶς αὐτῷ συ^νελθὼν συστάδην ἀ^νελεῖ.
ἢ ὅγε δουρὶ βαλὼν ἢ ἀπὸ νευρῆφιν πέπεισται γὰρ ὡς οὐδεὶς αὐτῷ συνελθὼν συστάδην ἀνελεῖ.
114.
114.
τοῦ δ' αὐτοῦ λύ^το “αὐτοῦ” ἐν ᾦ ἦν τόπῳ ἱκετεύων.
τοῦ δ' αὐτοῦ λύτο “αὐτοῦ” ἐν ᾦ ἦν τόπῳ ἱκετεύων.
115.
115.
χεῖρε πετάσ σ ας ἀπογνοὺς ἤδη τὸν σύντομον αἱρεῖται θά^να^τον.
χεῖρε πετάσ σ ας ἀπογνοὺς ἤδη τὸν σύντομον αἱρεῖται θάνατον.
120.
120.
ποτα^μόνδε λα^βών τὸ μὲν τοὺς ἐν τῷ ποτα^μῷ ὄντα^ς ἐμ βά^ντα^ ἀ^ναιρεῖν συγγνωστόν, τὸ δὲ καὶ τοὺς ἐν τῇ γῇ ἀ^ναιρουμένους εἰς τὸ ῥεῖθρον ἐμβάλλειν αἰτί^α_ν πι^θα^νὴν πα^ρέχει τῷ ποτα^μῷ εἰς τὴν κατ' ἀχιλλέως ἐπι^βουλήν.
ποταμόνδε λαβών τὸ μὲν τοὺς ἐν τῷ ποταμῷ ὄντας ἐμ βάντα ἀναιρεῖν συγγνωστόν, τὸ δὲ καὶ τοὺς ἐν τῇ γῇ ἀναιρουμένους εἰς τὸ ῥεῖθρον ἐμβάλλειν αἰτίαν πιθανὴν παρέχει τῷ ποταμῷ εἰς τὴν κατ' ἀχιλλέως ἐπιβουλήν.
ἔπειτα^ καὶ κατ' αὐτοῦ βλασφημεῖ, “εὐδ' ὑ_μῖν ποτα^μός περ ἐύρροος ἀργυ^ροδίνης ἀρκέσει” 130.
ἔπειτα καὶ κατ' αὐτοῦ βλασφημεῖ, “εὐδ' ὑμῖν ποταμός περ ἐύρροος ἀργυροδίνης ἀρκέσει” 130.
θηρώμενος οὖν ὁ ποιητὴς τὴν πρὸς τὸν ποτα^μὸν μά^χην ζητεῖ πιθανὰ_ς αἰτί^α_ς.
θηρώμενος οὖν ὁ ποιητὴς τὴν πρὸς τὸν ποταμὸν μάχην ζητεῖ πιθανὰς αἰτίας.
122.
122.
ἐνταυθοῖ νῦν ἧσο περισπαστέον τὸ “ἐνταυθοῖ·”
ἐνταυθοῖ νῦν ἧσο περισπαστέον τὸ “ἐνταυθοῖ·”
ἔστι^ γὰ^ρ ἀ^πὸ τοῦ ἐνταῦθα^ ἀττικῶς·
ἔστι γὰρ ἀπὸ τοῦ ἐνταῦθα ἀττικῶς·
τὸ δὲ “ἧσο” δα^συντέον.
τὸ δὲ “ἧσο” δασυντέον.
τι^νὲς δὲ ψι_λοῦ σι^ν, ἵν' ᾖ ἀ^πὸ τοῦ ἴσθι^·
τινὲς δὲ ψιλοῦ σιν, ἵν' ᾖ ἀπὸ τοῦ ἴσθι·
ἔνι^οι δὲ γρά^φουσι^ν “ἐνταυθοῖ νῦν κεῖσο,” ἄ^μεινον δὲ τὸ πρῶτον.
ἔνιοι δὲ γράφουσιν “ἐνταυθοῖ νῦν κεῖσο,” ἄμεινον δὲ τὸ πρῶτον.
ἄλλως :
ἄλλως :
ἐνταυθοῖ ἀττικόν ἐστι^ν.
ἐνταυθοῖ ἀττικόν ἐστιν.
οἳ δὲ ἀ^πὸ τοῦ ἐνταυθί.
οἳ δὲ ἀπὸ τοῦ ἐνταυθί.
.
.
“ἧσε” δὲ δίαγε ἢ ὕ^πα^ρχε.
“ἧσε” δὲ δίαγε ἢ ὕπαρχε.
123.
123.
ἀκηδέες οὐ κηδόμενοι·
ἀκηδέες οὐ κηδόμενοι·
οἳ δέ, ὡς “ἀνηλεές” ἐπὶ^ τοῦ λυκάονος 57.
οἳ δέ, ὡς “ἀνηλεές” ἐπὶ τοῦ λυκάονος 57.
οὐδέ σε μήτηρ ἐπεὶ πολλὰ^ περὶ^ τῆς μητρὸς πρ οὐβάλετο “μινυν θάδιον δέ με μήτηρ γείνα^το τῆς δὲ δύ_ω γενόμε σ θα” 84 sqq.
οὐδέ σε μήτηρ ἐπεὶ πολλὰ περὶ τῆς μητρὸς πρ οὐβάλετο “μινυν θάδιον δέ με μήτηρ γείνατο τῆς δὲ δύω γενόμε σ θα” 84 sqq.
.
.
ὥσπερ ἐμπι^πλά^μενος τῆς κα^τὰ^ τῶν πολεμί^ων κολάσεως τοῦτό φησι^ν.
ὥσπερ ἐμπιπλάμενος τῆς κατὰ τῶν πολεμίων κολάσεως τοῦτό φησιν.
124.
124.
ἐνθεμένη κηδεύσασα^.
ἐνθεμένη κηδεύσασα.
125.
125.
εἴσω ἁλός ἀντὶ^ τοῦ εἰς ἁλός.
εἴσω ἁλός ἀντὶ τοῦ εἰς ἁλός.
126.
126.
θρῴσκων τι^ς κα^τὰ^ κῦμα^ οὕτως αἱ ἀριστάρχου “μέλαιναν φρῖκ' ἐπαίξειι^,” ἡ δὲ χία “μελαίνῃ φρίχ' ὑ^παΐ^ξει.”
θρῴσκων τις κατὰ κῦμα οὕτως αἱ ἀριστάρχου “μέλαιναν φρῖκ' ἐπαίξειι,” ἡ δὲ χία “μελαίνῃ φρίχ' ὑπαΐξει.”
οὕτω δὲ αὐτὸ ἀρίσταρχος ἐξηγήσα^το·
οὕτω δὲ αὐτὸ ἀρίσταρχος ἐξηγήσατο·
τῶν ἰ^χθύ^ων τι^ς κα^τὰ^ τὸ κῦμα^ θρῴσκων, ὅ ἐστι^ κολυμβῶν, ἐπὶ^ τὴν φρῖκα^ ἀί^ξει, ἵ^να_ φά^γῃ σε φερόμενον.
τῶν ἰχθύων τις κατὰ τὸ κῦμα θρῴσκων, ὅ ἐστι κολυμβῶν, ἐπὶ τὴν φρῖκα ἀίξει, ἵνα φάγῃ σε φερόμενον.
δεῖ γὰ^ρ τὸν μέλλοντα^ ἰχθὺν φερομένου τι^νὸς γεύεσθαι ἄ^νω μετέωρον ἐπὶ^ τὴν φρῖκα^ τῆς θα^λάσσης ἐλθεῖν.
δεῖ γὰρ τὸν μέλλοντα ἰχθὺν φερομένου τινὸς γεύεσθαι ἄνω μετέωρον ἐπὶ τὴν φρῖκα τῆς θαλάσσης ἐλθεῖν.
τὸ δὲ πᾶν οὕτως·
τὸ δὲ πᾶν οὕτως·
νεοσφα^γὴς μὲν οὖν ὢν κα^τα^δύ_σῃ ἐπὶ^ τὸ βά^θος τοῦ ποτα^μοῦ, ἔνθα^ σὺ^ν τοῖς ἰ^χθύ^σι^ν ὢν ἀπολιχμηθήσῃ τοῦ αἵμα^τος·
νεοσφαγὴς μὲν οὖν ὢν καταδύσῃ ἐπὶ τὸ βάθος τοῦ ποταμοῦ, ἔνθα σὺν τοῖς ἰχθύσιν ὢν ἀπολιχμηθήσῃ τοῦ αἵματος·
ἐπὶ^ πλέον δέ σε ἄτα^φον ὄντα^ καὶ μετεωρισθέντα^ ἐκβα^λεῖ πα^ρὰ^ θά^λα^σσα^ν ὁ ποτα^μός, ἔνθα^ τι^ς τῶν ἰ^χθύ^ων σε κα^τέδεται ἐπὶ^ τὴν φρῖκα^ φερόμενος.
ἐπὶ πλέον δέ σε ἄταφον ὄντα καὶ μετεωρισθέντα ἐκβαλεῖ παρὰ θάλασσαν ὁ ποταμός, ἔνθα τις τῶν ἰχθύων σε κατέδεται ἐπὶ τὴν φρῖκα φερόμενος.
φιλητᾶς δὲ ἀρε κό μονος τῇ “ὑ^παλύξει” γρα^φῇ φησι^ν, ὡς ἐκεῖνος ὁ λιπανθεὶς ἰχθὺς ὑ^πὸ τοῦ δημοῦ τὴν ψυχρασίαν ὑ^παλύ^ξει.
φιλητᾶς δὲ ἀρε κό μονος τῇ “ὑπαλύξει” γραφῇ φησιν, ὡς ἐκεῖνος ὁ λιπανθεὶς ἰχθὺς ὑπὸ τοῦ δημοῦ τὴν ψυχρασίαν ὑπαλύξει.
127.
127.
ἰχθὺς ὅς κε φά^γῃσι^ ἀριστοφάνης “ὥς κε φά^γῃσι^.”
ἰχθὺς ὅς κε φάγῃσι ἀριστοφάνης “ὥς κε φάγῃσι.”
129.
129.
κεραΐζων ἐρημῶν.
κεραΐζων ἐρημῶν.
130.
130.
οὐ δ' ὑ_μῖν ποτα^μός περ ἕως τοῦ “οὓς ἐπὶ^ νηυσὶ^ θοῇσιν” 135 ἀριστοφάνης ἠθέτηκεν ὡς πα^ρεμβληθέντας ὑ^πὸ τῶν ἀ^πορούν των δι^ὰ^ τί^ ὁ ποτα^μὸς ὀργίζεται, καίτοι σα^φῶς αὐτοῦ λέγοντος “ξάνθος ἐπεὶ κεχόλωτο δαϊκταμένων αἰζηῶν” 146·
οὐ δ' ὑμῖν ποταμός περ ἕως τοῦ “οὓς ἐπὶ νηυσὶ θοῇσιν” 135 ἀριστοφάνης ἠθέτηκεν ὡς παρεμβληθέντας ὑπὸ τῶν ἀπορούν των διὰ τί ὁ ποταμὸς ὀργίζεται, καίτοι σαφῶς αὐτοῦ λέγοντος “ξάνθος ἐπεὶ κεχόλωτο δαϊκταμένων αἰζηῶν” 146·
εἰ γὰ^ρ ἐβλασφημήθη ὁ ποτα^μός, ἔλεγεν ἂ^ν τοῦτο πρὸς ἥραν 369 καὶ ἥφαιστον 357.
εἰ γὰρ ἐβλασφημήθη ὁ ποταμός, ἔλεγεν ἂν τοῦτο πρὸς ἥραν 369 καὶ ἥφαιστον 357.
131.
131.
δηθά νῦν ἀντὶ^ τοῦ 'ἐκ πολλοῦ χρόνο.
δηθά νῦν ἀντὶ τοῦ 'ἐκ πολλοῦ χρόνο.
' πολεῖς οὕτω τι^νές·
' πολεῖς οὕτω τινές·
ἠθέτει δὲ αὐτοὺς ἀριστοφάνης·
ἠθέτει δὲ αὐτοὺς ἀριστοφάνης·
ἄ^μεινον οὖν “πολέας.”
ἄμεινον οὖν “πολέας.”
132.
132.
μώνυ^χα^ς τὰ^ ὁρμητικώτατα^ γὰ^ρ τῶν ζῴων αὐτῷ ἀ^φι_ᾶσι^ν.
μώνυχας τὰ ὁρμητικώτατα γὰρ τῶν ζῴων αὐτῷ ἀφιᾶσιν.
.
.
νόσφιν ἐμεῖο λείπει 'ὄντος.'
νόσφιν ἐμεῖο λείπει 'ὄντος.'
136.
136.
ποτα^μὸς δὲ χολώσα^το οὐχ ὅτι^ ἐβλασφημήθη, ἐπεὶ κ ἂ^ν πρὸς ἥραν τοῦτο εἰρήκει καὶ πρὸς ἥφαιστον φησὶ^ γοῦν “ἐπεὶ κεχόλωτο δαϊκταμένων” 146 ἀλλὰ^ δι^ὰ^ τὸ τοὺς ἐπὶ^ γῆς ἀ^ναιρου μένους εἰς αὐτὸν ῥίπτεσθαι.
ποταμὸς δὲ χολώσατο οὐχ ὅτι ἐβλασφημήθη, ἐπεὶ κ ἂν πρὸς ἥραν τοῦτο εἰρήκει καὶ πρὸς ἥφαιστον φησὶ γοῦν “ἐπεὶ κεχόλωτο δαϊκταμένων” 146 ἀλλὰ διὰ τὸ τοὺς ἐπὶ γῆς ἀναιρου μένους εἰς αὐτὸν ῥίπτεσθαι.
χολώσα^το μᾶλλον ῥιφέντος λυκάονος ἦρκται τοῦ θυ_μοῦ·
χολώσατο μᾶλλον ῥιφέντος λυκάονος ἦρκται τοῦ θυμοῦ·
νῦν δὲ μᾶλλον δι^ὰ^ τὸ κα^κῶς ἀ^κοῦσαι.
νῦν δὲ μᾶλλον διὰ τὸ κακῶς ἀκοῦσαι.
137.
137.
πόνοιο τοῦ κα^τὰ^ τὴν μά^χην ἔργου.
πόνοιο τοῦ κατὰ τὴν μάχην ἔργου.
140.
140.
ἀστεροπαίῳ ἐπᾶλτο πῶς, φησί^, πρὸ ε' ἡμερῶν τὸν κα^τά^λο γον ποιησά^μενος ἀστεροπαῖον πα^ρέλι^πε λέγοντα^ ῥητῶς πρὸ ια' ἡμερῶν ἐληλυ^θέναι 156;
ἀστεροπαίῳ ἐπᾶλτο πῶς, φησί, πρὸ ε' ἡμερῶν τὸν κατάλο γον ποιησάμενος ἀστεροπαῖον παρέλιπε λέγοντα ῥητῶς πρὸ ια' ἡμερῶν ἐληλυθέναι 156;
καὶ οἳ μὲν ὑ^ποτά^σσουσι^ στί^χον ἐν τῷ τῶν παιόνων κα^ταλόγῳ 'αὐτὰ^ρ πυραίχμης ἄ^γε παίονας ἀγκυλοτόξους” Il.
καὶ οἳ μὲν ὑποτάσσουσι στίχον ἐν τῷ τῶν παιόνων καταλόγῳ 'αὐτὰρ πυραίχμης ἄγε παίονας ἀγκυλοτόξους” Il.
2.
2.
848 “πηλεγόνος θ' υἱὸς περι^δέξι^ος ἀστεροπαῖος,” ὃν καὶ ἐν πολλαῖς τῶν ἰλιάδων φέρεσθαι.
848 “πηλεγόνος θ' υἱὸς περιδέξιος ἀστεροπαῖος,” ὃν καὶ ἐν πολλαῖς τῶν ἰλιάδων φέρεσθαι.
οὐ θαυμαστὸν τὸ πα^ρα^λελεῖφθαι αὐτὸν ἐν τῷ κα^ταλόγῳ·
οὐ θαυμαστὸν τὸ παραλελεῖφθαι αὐτὸν ἐν τῷ καταλόγῳ·
μόνων γὰ^ρ ἐμνήσθη τῶν τὴν κυρίαν ἡγεμονίαν ἐχόντων, ἐν δὲ τῷ κα^τὰ^ μέρος καὶ τοὺς μετ' ἐκείνους τεταγμένους πα^ρέλα^βεν, ὡς ἐπὶ^ ἀθηναίων·
μόνων γὰρ ἐμνήσθη τῶν τὴν κυρίαν ἡγεμονίαν ἐχόντων, ἐν δὲ τῷ κατὰ μέρος καὶ τοὺς μετ' ἐκείνους τεταγμένους παρέλαβεν, ὡς ἐπὶ ἀθηναίων·
ἐν μὲν γὰ^ρ τῷ κατολόγω μενεσθέα φησὶ^ν εἶναι τὸν ἡγεμόνα^ Il.
ἐν μὲν γὰρ τῷ κατολόγω μενεσθέα φησὶν εἶναι τὸν ἡγεμόνα Il.
2.
2.
552, ἐν δὲ τῇ ἐπὶ^ ναυσὶ^ μά^χῃ “οἳ μὲν ἀθηναίων προλελεγμένοι·
552, ἐν δὲ τῇ ἐπὶ ναυσὶ μάχῃ “οἳ μὲν ἀθηναίων προλελεγμένοι·
ἐν δ' ἄ^ρα^ τοῖσι^ φείδας τε στιχίος τε βίας τ' ἐύς” Il.
ἐν δ' ἄρα τοῖσι φείδας τε στιχίος τε βίας τ' ἐύς” Il.
13.
13.
689, 91.
689, 91.
τ αὐτὸν οὖν ἐστι^ καὶ ἐπὶ^ ἀστεροπαίου.
τ αὐτὸν οὖν ἐστι καὶ ἐπὶ ἀστεροπαίου.
ὁ μὲν γὰ^ρ πυραίχμης τὴν πρώτην ἡγεμονίαν εἶχε, τὴν δὲ δευτέρα_ν ἀστεροπαῖος, νυ_νὶ_ μέντοι τὴν πᾶσα^ν ἡγεμονίαν αὐτῷ ἀνα^τί^θησι^ δι^ὰ^ τὸ τὸν πυραίχμην ὑ^πὸ πατρόκλου ἀ^νῃρῆσθαι, ὥσπερ καὶ πρωτεσι λά^ου ἀποθα^νόντος ὁρῶμεν τὸν ποδάρκην ἄ^ρχοντα^ Il.
ὁ μὲν γὰρ πυραίχμης τὴν πρώτην ἡγεμονίαν εἶχε, τὴν δὲ δευτέραν ἀστεροπαῖος, νυνὶ μέντοι τὴν πᾶσαν ἡγεμονίαν αὐτῷ ἀνατίθησι διὰ τὸ τὸν πυραίχμην ὑπὸ πατρόκλου ἀνῃρῆσθαι, ὥσπερ καὶ πρωτεσι λάου ἀποθανόντος ὁρῶμεν τὸν ποδάρκην ἄρχοντα Il.
2.
2.
704.
704.
.
.
υἱέι πηλεγόνος·
υἱέι πηλεγόνος·