macronized
stringlengths
1
3.25k
plain
stringlengths
1
3.07k
24.
24.
717.
717.
.
.
ἐνα^γώνιον δὲ τὸ ἐνι^α^χοῦ ἀποτυγχά^νειν καὶ πα^ρέχειν καιρὸν τοῖς ἐλεεινολογήμα^σι^ν.
ἐναγώνιον δὲ τὸ ἐνιαχοῦ ἀποτυγχάνειν καὶ παρέχειν καιρὸν τοῖς ἐλεεινολογήμασιν.
73.
73.
καί μι^ν λισσόμενος τοῦτον τι^νες προστι^θέα_σι^ν οὐ φερόμενον ἐν ταῖς ἀριστάρχου.
καί μιν λισσόμενος τοῦτον τινες προστιθέασιν οὐ φερόμενον ἐν ταῖς ἀριστάρχου.
τι^νὲς δὲ γρά^φουσι^ “καί ῥ' ὀλοφυ_ρόμενος.”
τινὲς δὲ γράφουσι “καί ῥ' ὀλοφυρόμενος.”
74.
74.
αἴδεο ὡς ἱ_κέτην προσδέχου.
αἴδεο ὡς ἱκέτην προσδέχου.
δύ^ο γὰ^ρ πρὸς σωτηρί^α_ν ἀνυστικά^, αἰδὼς καὶ ἔλεος.
δύο γὰρ πρὸς σωτηρίαν ἀνυστικά, αἰδὼς καὶ ἔλεος.
75.
75.
ἀντί^ τοι ὡς ἀντιάνειρα^ .
ἀντί τοι ὡς ἀντιάνειρα .
3.
3.
183 καὶ ἀντίκλειδα^.
183 καὶ ἀντίκλειδα.
.
.
“ἱκέταο” δὲ τοῦ εἰς τὴν ἑστίαν ἥκοντος καὶ ἱκετεύοντος.
“ἱκέταο” δὲ τοῦ εἰς τὴν ἑστίαν ἥκοντος καὶ ἱκετεύοντος.
πι^θα^νὴ δὲ ἡ ἐπανάλη ψις·
πιθανὴ δὲ ἡ ἐπανάλη ψις·
ὁ γὰ^ρ αἰχμά^λωτος ἱ_κέτην ἑαυτόνφησι^ν ἱ_κέτην γά^ρ, φησί^, κυ_ρί^ως κα^λοῦμεν τὸν ἑκουσί^ως καταφυγόντα^ ὁ δὲ τῷ ὁμωρόφιος γεγονέναι καὶ τροφῆς μετεσχηκέναι εἰς τὸ τῶν ἱ^κετῶν δί^καιον ἑαυτὸν τάττει.
ὁ γὰρ αἰχμάλωτος ἱκέτην ἑαυτόνφησιν ἱκέτην γάρ, φησί, κυρίως καλοῦμεν τὸν ἑκουσίως καταφυγόντα ὁ δὲ τῷ ὁμωρόφιος γεγονέναι καὶ τροφῆς μετεσχηκέναι εἰς τὸ τῶν ἱκετῶν δίκαιον ἑαυτὸν τάττει.
ἀντί^ τοι εἴμ' ἱκέταο ἴ^σος ἱκέτῃ.
ἀντί τοι εἴμ' ἱκέταο ἴσος ἱκέτῃ.
76.
76.
“πρώτῳ” ξένων.
“πρώτῳ” ξένων.
ἀκτήν ἡ ἄ^γουσα^ ἡμᾶς καὶ πορεύεσθαι ποιοῦσα^.
ἀκτήν ἡ ἄγουσα ἡμᾶς καὶ πορεύεσθαι ποιοῦσα.
ἄ^τοπον δὲ τὸν μετα^ δόντα^ τροφῆς, ἐξ ἧς ἄνθρωποι ζῶμεν, τῆς ζωῆς ἀ^φαιρεῖσθαι.
ἄτοπον δὲ τὸν μετα δόντα τροφῆς, ἐξ ἧς ἄνθρωποι ζῶμεν, τῆς ζωῆς ἀφαιρεῖσθαι.
καὶ “δη μητέρος” φησὶ^ν εἰς δεισιδαιμονίαν πα^ρα^κα^λῶν.
καὶ “δη μητέρος” φησὶν εἰς δεισιδαιμονίαν παρακαλῶν.
καὶ ὃ μὲν εἰς τροφὴνἐπὶ τῷ πωλῆσαι πα^ρέλα^βεν, ὃ δὲ τοῦτο εἰς τὸ τῶν ἱ^κετῶν δί^καιον ἔταξεν.
καὶ ὃ μὲν εἰς τροφὴνἐπὶ τῷ πωλῆσαι παρέλαβεν, ὃ δὲ τοῦτο εἰς τὸ τῶν ἱκετῶν δίκαιον ἔταξεν.
καὶ θαυμά^σαι ἄ^ξι^ον τὴν εὐπορίαν τοῦ ποιητοῦ.
καὶ θαυμάσαι ἄξιον τὴν εὐπορίαν τοῦ ποιητοῦ.
πολεμί^ῳ γὰ^ρ προσώπῳ λόγον περι^θεὶς ὅμως εὐπόρησε πρὸς τὴν σωτηρί^α_ν εὐλόγου προφάσεως.
πολεμίῳ γὰρ προσώπῳ λόγον περιθεὶς ὅμως εὐπόρησε πρὸς τὴν σωτηρίαν εὐλόγου προφάσεως.
80.
80.
λύ^μην εὐκτι^κῶς·
λύμην εὐκτικῶς·
πρὸς ὅ φησι^ “μή μοι ἄ^ποινα^ πιφαύσκεο” 99·
πρὸς ὅ φησι “μή μοι ἄποινα πιφαύσκεο” 99·
ἀφ' οὗ καὶ πληθυντικαὶ κα^τὰ^ ἀναδιπλασιασμόν, “λέλυντο δὲ γυῖα^ ἑκάστου” Od.
ἀφ' οὗ καὶ πληθυντικαὶ κατὰ ἀναδιπλασιασμόν, “λέλυντο δὲ γυῖα ἑκάστου” Od.
18.
18.
238.
238.
συ^νέστα^λται δὲ δι^ὰ^ τὸ μέτρον.
συνέσταλται δὲ διὰ τὸ μέτρον.
83.
83.
μέλλω που ἀπέχθεσθαι ἔοικα^ ἀπεχθὴς γεγονέναι.
μέλλω που ἀπέχθεσθαι ἔοικα ἀπεχθὴς γεγονέναι.
.
.
ἄκρως δὲ διαγρά^φει δειλόν, ἀπεγνωκότα^ μέν, ὅμως δὲ δεόμενον τῆς σω τηρία_ς.
ἄκρως δὲ διαγράφει δειλόν, ἀπεγνωκότα μέν, ὅμως δὲ δεόμενον τῆς σω τηρίας.
ἔχεται γὰ^ρ ἁ^πά^ντων ἡ ἀ^μείνων ἐλπίς.
ἔχεται γὰρ ἁπάντων ἡ ἀμείνων ἐλπίς.
85.
85.
λαοθόη ἵ^να_ δείξῃ, ὅτι^ καὶ πρὸς μητρὸς εὐγενής ἐστι^ν.
λαοθόη ἵνα δείξῃ, ὅτι καὶ πρὸς μητρὸς εὐγενής ἐστιν.
ἅ^μα^ δὲ ὅτι^ οἱ ἐν τύ^χαις μεγίσταις ἐλεοῦνται ἀτυχοῦντες.
ἅμα δὲ ὅτι οἱ ἐν τύχαις μεγίσταις ἐλεοῦνται ἀτυχοῦντες.
86.
86.
ἄλτεω, ὃς λελέγεσ σ ιν φα_σὶ^ πρίαμον πρὸ τῆς ἑκάβης γῆμαι τὴν λαοθόην, πα_σῶν τῶν ἀσιατίδων εὐγενεία_ς ἕνεκα^ προκρί ναντα^ τὸν γά^μον τῆς κόρης.
ἄλτεω, ὃς λελέγεσ σ ιν φασὶ πρίαμον πρὸ τῆς ἑκάβης γῆμαι τὴν λαοθόην, πασῶν τῶν ἀσιατίδων εὐγενείας ἕνεκα προκρί ναντα τὸν γάμον τῆς κόρης.
ἄλλως :
ἄλλως :
ἄλταο τὸ αὐτὸ ὄνομα^ δι^χῶς ἐσχημάτισεν, “ἄλταο” ὡς ἀτρείδαο καὶ “ἄλτεω” ὡς μεν έλεω .
ἄλταο τὸ αὐτὸ ὄνομα διχῶς ἐσχημάτισεν, “ἄλταο” ὡς ἀτρείδαο καὶ “ἄλτεω” ὡς μεν έλεω .
ἄλλως :
ἄλλως :
ἄλτεω πρὸς τὴν ἐπανάληψι^ν τοῦ ὀνόμα^τος τὸ σημεῖον.
ἄλτεω πρὸς τὴν ἐπανάληψιν τοῦ ὀνόματος τὸ σημεῖον.
λελέγεσ σ ι^ ἀ^νά^σσει ἀρίσταρχος σὺ^ν τῷ ῑ τὸ “ἀ^νά^σσει·”
λελέγεσ σ ι ἀνάσσει ἀρίσταρχος σὺν τῷ ῑ τὸ “ἀνάσσει·”
οἳ δὲ χωρίς·
οἳ δὲ χωρίς·
οὐκ ἀλόγως γὰ^ρ περὶ^ πηδάσου ὡς πεπορθημένης, “πέρσε δὲ λυρνησσὸν καὶ πήδασον” Il.
οὐκ ἀλόγως γὰρ περὶ πηδάσου ὡς πεπορθημένης, “πέρσε δὲ λυρνησσὸν καὶ πήδασον” Il.
20.
20.
92, εἰ μὴ ἄ^ρα^ φαίη μεν πεπορθῆσθαι μὲν πρότερον τὴν πήδασον, ἀ^νειληφέναι δὲ πά^λι^ν τὴν ἀρχὴν τὸν ἄλτην.
92, εἰ μὴ ἄρα φαίη μεν πεπορθῆσθαι μὲν πρότερον τὴν πήδασον, ἀνειληφέναι δὲ πάλιν τὴν ἀρχὴν τὸν ἄλτην.
87.
87.
ὑ^πὸ σατνιόεντι 'ἐπὶ^' τοῖς ποτα^μοῖς φα^μεν κεῖσθαι τὰ_ς πόλεις.
ὑπὸ σατνιόεντι 'ἐπὶ' τοῖς ποταμοῖς φαμεν κεῖσθαι τὰς πόλεις.
88.
88.
τοῦ δ' ἔχε θυ^γα^τέρα^ αὔξει τὸ γένος πρίαμον λέγων ἐπι^δεδι^ κάσθαι τὴν συγγένεια^ν ἄλτου·
τοῦ δ' ἔχε θυγατέρα αὔξει τὸ γένος πρίαμον λέγων ἐπιδεδι κάσθαι τὴν συγγένειαν ἄλτου·
ἀλλοτρι^ῶν δὲ ἑαυτὸν τοῦ γένους ἕκτορός φησι^ , “πολλὰς δὲ καὶ ἄ^λλα_ς.”
ἀλλοτριῶν δὲ ἑαυτὸν τοῦ γένους ἕκτορός φησι , “πολλὰς δὲ καὶ ἄλλας.”
89.
89.
σὺ^ δ' ἄμφω δειροτομήσεις “σὺ^ δέ” ἐν ἐρωτήσει τι^νές, ἵ^να_ μὴ εἰδὼς πά^λι^ν πα^ρα^κα^λῇ.
σὺ δ' ἄμφω δειροτομήσεις “σὺ δέ” ἐν ἐρωτήσει τινές, ἵνα μὴ εἰδὼς πάλιν παρακαλῇ.
καταχρηστικῶς δὲ 'ἀναιρήσεις.'
καταχρηστικῶς δὲ 'ἀναιρήσεις.'
95.
95.
οὐχ ὁμογάστριος ζηνόδοτος “ἰογάστριος,” ἐπεὶ ἐν ἄλλοις ἔφη “ἰῆς ἐκ νηδύ^ος ἦσαν” Il.
οὐχ ὁμογάστριος ζηνόδοτος “ἰογάστριος,” ἐπεὶ ἐν ἄλλοις ἔφη “ἰῆς ἐκ νηδύος ἦσαν” Il.
24.
24.
496 καὶ “ἰῇ ἄ^ρα^ γεινόμεθ' αἴσῃ” Il.
496 καὶ “ἰῇ ἄρα γεινόμεθ' αἴσῃ” Il.
22.
22.
477.
477.
96.
96.
ἐνηέα τε τῷ ἐπι^θέτῳ τοῦ φί^λου μα^λά^σσειν αὐτὸν οἴεται, δι^δά^σκων αὐτὸν ζηλοῦν τὴν προσήνεια^ν τοῦ φί^λου.
ἐνηέα τε τῷ ἐπιθέτῳ τοῦ φίλου μαλάσσειν αὐτὸν οἴεται, διδάσκων αὐτὸν ζηλοῦν τὴν προσήνειαν τοῦ φίλου.
99.
99.
νήπι^ε δι^ὰ^ τοῦ ἐπι^θέτου πᾶσα^ν ἐλπί^δα^ τοῦ πείθειν ἐξέκοψεν.
νήπιε διὰ τοῦ ἐπιθέτου πᾶσαν ἐλπίδα τοῦ πείθειν ἐξέκοψεν.
μή μοι ἄ^ποινα^ τι^νές, ἐπεὶ ἔλεγεν “ἑκατόμβοιον δέ τοι ἦλφον” 79·
μή μοι ἄποινα τινές, ἐπεὶ ἔλεγεν “ἑκατόμβοιον δέ τοι ἦλφον” 79·
ἢ ἐπεὶ δι^ὰ^ τοῦ “μή με κτεῖνε” 95 τοῦτο ὑπέφηνεν, ἢ δι^ὰ^ τοῦ “νῦν δ' ἐλύμην” 80.
ἢ ἐπεὶ διὰ τοῦ “μή με κτεῖνε” 95 τοῦτο ὑπέφηνεν, ἢ διὰ τοῦ “νῦν δ' ἐλύμην” 80.
100.
100.
ἐπισπεῖν αἴσι^μον ἦμα^ρ ἐπὶ^ τὴν πεπρωμένην ἐλθεῖν.
ἐπισπεῖν αἴσιμον ἦμαρ ἐπὶ τὴν πεπρωμένην ἐλθεῖν.
101.
101.
πεφιδέσθαι πα^ροξυ^τόνως, ὡς τὸ “ἱκέσθαι” Il.
πεφιδέσθαι παροξυτόνως, ὡς τὸ “ἱκέσθαι” Il.
1.
1.
19·
19·
ἔστι^ γὰ^ρ μέσος δεύτερος ἀ^όρι^στος.
ἔστι γὰρ μέσος δεύτερος ἀόριστος.
105.
105.
περὶ^ δ' αὖ πριάμοιο ὃ μὲν ὡς ἐπὶ^ τῇ εὐγενείᾳ πρ οὐβάλετο 88, ὃ δὲ δι^ὰ^ τοῦτο φονεύειν αὐτόν φησι^ν.
περὶ δ' αὖ πριάμοιο ὃ μὲν ὡς ἐπὶ τῇ εὐγενείᾳ πρ οὐβάλετο 88, ὃ δὲ διὰ τοῦτο φονεύειν αὐτόν φησιν.
ἄλλως :
ἄλλως :
περὶ^ δ' αὖ πριάμοιο ὃ μὲν ἔλεγεν ὅτι^ οὐκ εἰμὶ^ ἑκάβης, ὃ δὲ ἀντέθηκεν ὅτι^ πριάμου παῖς ἐστι^ν.
περὶ δ' αὖ πριάμοιο ὃ μὲν ἔλεγεν ὅτι οὐκ εἰμὶ ἑκάβης, ὃ δὲ ἀντέθηκεν ὅτι πριάμου παῖς ἐστιν.
106.
106.
ἀλλὰ^ φί^λος, θά^νε καὶ σύ^ τι^νὲς ἀ^ξι^οῦσι^ μετὰ^ τὸ “θά^νε” στίζειν, ἵν' ᾖ “φί^λος θά^νεν ὁ πάτροκλος.
ἀλλὰ φίλος, θάνε καὶ σύ τινὲς ἀξιοῦσι μετὰ τὸ “θάνε” στίζειν, ἵν' ᾖ “φίλος θάνεν ὁ πάτροκλος.
' ἄλλως :
' ἄλλως :
ἀλλὰ^ φί^λος, θά^νε καὶ σύ^ πι^θα^νὴ ἡ εἰρωνεία_ καὶ πρὸς τὸν ξενί^α_ν προβαλλόμενον 76.
ἀλλὰ φίλος, θάνε καὶ σύ πιθανὴ ἡ εἰρωνεία καὶ πρὸς τὸν ξενίαν προβαλλόμενον 76.
θα^νά^του δὲ κρείσσων ὢν πα^ραμυ θεῖται τὸν ἀγεννῶς τοῦ ζῆν ἐφι_έμενον.
θανάτου δὲ κρείσσων ὢν παραμυ θεῖται τὸν ἀγεννῶς τοῦ ζῆν ἐφιέμενον.
οὕτως δι^ὰ^ τοῦ ο αἱ πᾶσαι.
οὕτως διὰ τοῦ ο αἱ πᾶσαι.
108.
108.
κα^λός τε μέγα^ς τε ὁπότερον γὰ^ρ ἂ_ν θα_τέρου στερηθῇ, πρὸς σωμα^τι^κὸν κόσμον ἀτελές.
καλός τε μέγας τε ὁπότερον γὰρ ἂν θατέρου στερηθῇ, πρὸς σωματικὸν κόσμον ἀτελές.
110.
110.
ἀλλ' ἐπί^ τοι καὶ ἐμοί οὐκ ἀναστρεπτέον τὴν “ἐπί^·”
ἀλλ' ἐπί τοι καὶ ἐμοί οὐκ ἀναστρεπτέον τὴν “ἐπί·”
τὸ γὰ^ρ ἑξῆς ἐστι^ν “ἐπ' ἐμοί, ' ἵν' ἀλλὰ^ καὶ ἐπ' ἐμοὶ ἔσσεται·
τὸ γὰρ ἑξῆς ἐστιν “ἐπ' ἐμοί, ' ἵν' ἀλλὰ καὶ ἐπ' ἐμοὶ ἔσσεται·
' τι^νὲς δὲ τελεία_ν δόντες ἐν τῷ προτέρῳ τὸν ἑξῆς ὡς ἀ^πὸ ἄλλης ἀρχῆς προφέρονται τὸν “ἔσσεται ἢ ἠώς” καὶ τὴν επι ἀναστρέφουσι^ν, ἵν' ᾖ 'ἔπεστιν·
' τινὲς δὲ τελείαν δόντες ἐν τῷ προτέρῳ τὸν ἑξῆς ὡς ἀπὸ ἄλλης ἀρχῆς προφέρονται τὸν “ἔσσεται ἢ ἠώς” καὶ τὴν επι ἀναστρέφουσιν, ἵν' ᾖ 'ἔπεστιν·
' οὕτως ἀρίσταρχος καὶ νικίας.
' οὕτως ἀρίσταρχος καὶ νικίας.
ἄ^μεινον δὲ τὸ πρῶτον.
ἄμεινον δὲ τὸ πρῶτον.
ὥσπερ ἔχει καὶ τὰ^ τῆς παραδόσεως.
ὥσπερ ἔχει καὶ τὰ τῆς παραδόσεως.
ἄλλως :
ἄλλως :