queries
list | context
stringlengths 99
3.62k
| title
stringlengths 2
44
|
|---|---|---|
[
"بیمارستان Bon Secours-St Francis Xavier در کدام بخش از شهر واقع شده است؟",
"بیمارستان Bon Secours-St Francis Xavier در کدام قسمت از شهر واقع نشده است؟"
] |
چارلستون مرکز پزشکی ابتدایی بخش شرقی ایالت است. این شهر دارای چندین بیمارستان بزرگ واقع در مرکز شهر است: مرکز پزشکی دانشگاه پزشکی کارولینای جنوبی (MUSC) ، مرکز پزشکی VA رالف ا. جانسون و بیمارستان روپر. MUSC اولین دانشکده پزشکی این ایالت ، بزرگترین دانشگاه پزشکی در این ایالت و ششمین قدیمی ترین دانشکده پزشکی است که به طور مداوم در ایالات متحده فعالیت می کند. ناحیه پزشکی در مرکز شهر با رشد سریع بیوتکنولوژی و تحقیقات پزشکی همراه با گسترش قابل توجه در تمام بیمارستان های بزرگ روبرو است. علاوه بر این ، در بیمارستان بزرگ دیگری که در بخش West Ashley از شهر واقع شده است ، توسعه های بیشتری برنامه ریزی شده یا در حال انجام است: بیمارستان Bon Secours-St Francis Xavier. مرکز پزشکی منطقه ای Trident واقع در شهر North Charleston و East Medical Cooper Regional Medical واقع در Mount Pleasant نیز به نیازهای ساکنان شهر چارلستون پاسخ می دهد.
|
چارلستون ، _کارولینای جنوبی
|
[
"کدام فرودگاه خدمات به شهر به چارلستون ارائه می دهد؟",
"فرودگاه بین المللی چارلستون در کدام شهر واقع شده است؟",
"فاصله فرودگاه تا مرکز شهر چارلستون چقدر است؟",
"کدام فرودگاه هیچ خدماتی به شهر به چارلستون ارائه نمی دهد؟",
"فرودگاه بین المللی چارلستون در کدام شهر واقع نشده است؟",
"فاصله فرودگاه تا شهر چارلستون چقدر است؟"
] |
شهر چارلستون توسط فرودگاه بین المللی چارلستون سرویس دهی می شود. این شهر در شهر چارلستون شمالی واقع شده است و حدود 12 مایل (20 کیلومتر) شمال غربی مرکز شهر چارلستون است. این شلوغ ترین فرودگاه مسافربری در کارولینای جنوبی است (IATA: CHS ، ICAO: KCHS). این فرودگاه باند مشترک خود را با پایگاه هوایی چارلستون مجاور دارد. فرودگاه اجرایی چارلستون ، فرودگاه کوچکتری است که در قسمت جزیره جان در شهر چارلستون واقع شده و توسط هواپیماهای غیر تجاری مورد استفاده قرار می گیرد. هر دو فرودگاه توسط اداره هواپیمایی شهرستان چارلستون متعلق و اداره می شوند.
|
چارلستون ، _کارولینای جنوبی
|
[
"کدام منطقه در چارلستون \"منطقه صنعتی\" در نظر گرفته شده است؟",
"خیابان کینگ در مرکز شهر چارلستون چه بزرگراه هایی است؟",
"بزرگراه 78 ایالات متحده با کدام خیابان ادغام می شود؟",
"بین ایالتی 26 از چه بخشی از چارلستون آغاز می شود؟",
"کدام منطقه در چارلستون \"منطقه صنعتی\" محسوب نمی شود؟",
"خیابان کینگ در بالای شهر چارلستون چه بزرگراه هایی است؟",
"بزرگراه 87 ایالات متحده با کدام خیابان ادغام می شود؟",
"بین ایالتی 62 از چه بخشی از چارلستون آغاز می شود؟"
] |
ایالتی بین ایالتی 26 در مرکز شهر چارلستون آغاز می شود ، با خروجی به بزرگراه سپتیما کلارک ، آرتور راونل ، پل جونیور و خیابان اجتماعات. با رفتن به شمال غربی ، شهر را به شمال چارلستون ، فرودگاه بین المللی چارلستون ، ایالت بین المللی 95 و کلمبیا متصل می کند. بزرگراه آرتور راونل ، جونیور پل و بزرگراه سپتیما کلارک بخشی از بزرگراه 17 ایالات متحده است که از طریق شهرهای چارلستون و مونت پلیزانت به شرق غربی می رود. بزرگراه مارک کلارک ، یا بزرگراه بین المللی 526 ، گذرگاهی در اطراف شهر است و در بزرگراه 17 ایالات متحده آغاز و به پایان می رسد. بزرگراه 52 ایالات متحده در خیابان ملاقات است و خیابان آن خیابان خلیج شرقی است ، که پس از ترک ضلع شرقی به Morrison Drive تبدیل می شود. این بزرگراه با خیابان کینگ در منطقه گردن شهر (منطقه صنعتی) ادغام می شود. بزرگراه 78 ایالات متحده خیابان کینگ در منطقه مرکز شهر است که در نهایت با خیابان ملاقات ادغام می شود.
|
چارلستون ، _کارولینای جنوبی
|
[
"قدمت برخی از قدیمی ترین مدارس خصوصی چارلستون به چه مدت باز می گردد؟",
"چند سال از مدرسه خصوصی چارلستون قدمت دارد؟",
"کدام مدرسه دبیرستان حوزوی چارلستون است؟",
"دبیرستان بیشاپ انگلیس ، مدرسه پورتر-گائود و یک مدرسه دیگر از برجسته ترین مدارس خصوصی چارلستون است؟",
"قدمت برخی از قدیمی ترین مدارس دولتی چارلستون به چه مدت باز می گردد؟",
"چند سال از مدرسه دولتی چارلستون قدمت دارد؟",
"کدام مدرسه دبیرستان حوزوی چارلستون نیست؟"
] |
اداره آموزش اسقفهای کاتولیک روم در چارلستون نیز در خارج از شهر فعالیت می کند و چندین مدرسه کلیسای K-8 مانند مدرسه مقدس مقدس ، مدرسه مسیحیان ما ، مدرسه کاتولیک چارلستون ، مدرسه مولودی و مدرسه رستگاران الهی را تحت نظارت دارد. مدارس "تغذیه کننده" به دبیرستان بیشاپ انگلیس ، یک دبیرستان حوزوی در داخل شهر هستند. اسقف انگلیس ، مدرسه پورتر-گائود و اشلی هال قدیمی ترین و برجسته ترین مدارس خصوصی شهر هستند و بخش مهمی از تاریخ چارلستون هستند که قدمت آنها به حدود 150 سال پیش می رسد.
|
چارلستون ، _کارولینای جنوبی
|
[
"نام خواهر شهر چارلستون چیست؟",
"Spoleto در کدام کشور واقع شده است؟",
"چه کسی چارلستون را برای میزبانی نسخه آمریکایی جشنواره ای انتخاب کرده است؟",
"حرفه جیان کارلو منوتی چیست؟",
"نام برادر شهر چارلستون چیست؟",
"Spoleto در کدام کشور واقع نشده است؟",
"چه کسی چارلستون را به عنوان میزبان نسخه آمریکایی جشنواره ای انتخاب نکرد؟",
"حرفه جیان کارلو منوتی چیست؟"
] |
چارلستون یک خواهر رسمی دارد ، اسپولتو ، آمبریا ، ایتالیا. روابط دو شهر از آنجا آغاز شد که جیان کارلو منوتی ، آهنگساز ایتالیایی برنده جایزه پولیتزر ، چارلستون را به عنوان شهر میزبان نسخه آمریکایی جشنواره سالانه Spoleto of Two World انتخاب کرد. "آنها به دنبال شهری بودند که بتواند جذابیت Spoleto و همچنین تئاتر ، کلیساها و سایر فضاهای نمایشی آن را فراهم کند ، آنها چارلستون ، کارولینای جنوبی را به عنوان مکان ایده آل انتخاب کردند. این شهر تاریخی کاملا مناسب است که این جشنواره کل شهر را تسخیر می کند ، در عین حال به اندازه کافی جهانی است که می تواند مخاطبان مشتاق و زیرساخت های قوی را فراهم کند. "
|
چارلستون ، _کارولینای جنوبی
|
[
"ایستگاه موشکی قطبی آتلانتیک چه سالی بسته شد؟",
"چه تعداد کلاهک هسته ای در ایستگاه موشکی پلاریس در آتلانتیک ذخیره شده بود؟",
"چند اسکادران SSBN \"Boomer\" در ایستگاه اسلحه به کشور منتقل شدند؟",
"ایستگاه موشکی قطبی آتلانتیک چه سالی افتتاح شد؟",
"چه تعداد کلاهک هسته ای در ایستگاه آتلانتیک موشکی پلاریس ذخیره نشده بود؟",
"چه تعداد اسکادران SSNB \"Boomer\" در ایستگاه اسلحه به کشور منتقل شدند؟"
] |
در این دوره ، ایستگاه سلاح ها پایگاه تخلیه ناوگان آتلانتیک برای همه زیردریایی های موشک بالستیک هسته ای بود. دو اسکادران SSBN "Boomer" و یک مناقصه زیردریایی در ایستگاه اسلحه به داخل کشور منتقل شدند ، در حالی که یک اسکادران حمله SSN ، اسکادران زیردریایی 4 و مناقصه زیردریایی در پایگاه دریایی به داخل منزل منتقل شدند. در سال 1996 در بستن تاسیسات موشکی Polaris Atlantic (POMFLANT) ایستگاه ، بیش از 2500 کلاهک هسته ای و موشک های تحویل UGM-27 Polaris ، UGM-73 Poseidon و UGM-96 Trident I (SLBM) آنها ذخیره و نگهداری می شد و توسط آنها محافظت می شد شرکت نیروی امنیتی سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده.
|
چارلستون ، _کارولینای جنوبی
|
[
"چه سالی کارولینای جنوبی قانونی را تصویب کرد که به آنها اجازه می دهد قانون فدرال را لغو کنند؟",
"پس از تصویب مصوبه لغو کارولینای جنوبی ، چه کسی به قلعه های چارلستون اعزام شد؟",
"اقدام فدرال اعزام سربازان به چارلستون در سال 1832 به عنوان چه شناخته می شود؟",
"چه سالی کارولینای شمالی قانونی را تصویب کرد که به آنها اجازه می دهد قانون فدرال را لغو کنند؟",
"پس از تصویب مصوبه لغو کارولینای شمالی ، چه کسی به قلعه های چارلستون اعزام شد؟",
"اقدام فدرال اعزام سربازان به چارلستون در سال 1823 به عنوان چه شناخته می شود؟"
] |
در سال 1832 ، کارولینای جنوبی مصوبه ای برای لغو تصویب کرد ، روشی که به موجب آن یک ایالت می توانست در واقع قانون فدرال را لغو کند. این امر علیه جدیدترین اعمال تعرفه انجام شده است. به زودی ، سربازان فدرال به قلعه های چارلستون اعزام شدند ، و پنج برنده گارد ساحلی ایالات متحده به بندر چارلستون جدا شدند "تا هر کشتی را که از بندر خارجی وارد می شود ، بدست آورند و از او در برابر هرگونه تلاش برای سلب افسران گمرک از حضانتش دفاع کنند تا تمام الزامات قانون رعایت شده است. " این اقدام فدرال به حادثه چارلستون معروف شد. سیاستمداران این ایالت برای کاهش تدریجی تعرفه ها در قانون مصالحه در واشنگتن کار کردند.
|
چارلستون ، _کارولینای جنوبی
|
[
"کدام صنعت به بندر چارلستون بستگی داشت؟",
"واردات قانونی بردگان در چه سالی پایان یافت؟",
"منطقه ای که مزارع پنبه در آن توسعه یافته بود به چه کسی معروف بود؟",
"کدام صنعت هرگز به بندر چارلستون وابسته نبود؟",
"واردات قانونی بردگان از چه سالی آغاز شد؟",
"منطقه ای که مزارع پنبه در آن توسعه نیافته بود به چه کسی معروف بود؟"
] |
تا سال 1840 ، بازار هال و سدز ، جایی که روزانه گوشت و محصولات تازه به آنجا می آوردند ، به یک مرکز فعالیت تجاری تبدیل شدند. تجارت برده نیز به بندر چارلستون بستگی داشت ، جایی که کشتی ها تخلیه می شدند و بردگان خرید و فروش می کردند. واردات قانونی بردگان آفریقایی در سال 1808 پایان یافته بود ، اگرچه قاچاق قابل توجه بود. با این وجود تجارت داخلی رونق داشت. بیش از یک میلیون برده در سال های قبل از ظهور از جنوب بالایی به جنوب عمیق منتقل شدند ، زیرا مزارع پنبه از طریق آنچه به کمربند سیاه معروف شد توسعه یافت. بسیاری از بردگان در تجارت برده در ساحل منتقل شدند ، کشتی های برده در بندرهایی مانند چارلستون توقف می کردند.
|
چارلستون ، _کارولینای جنوبی
|
[
"چند درصد از کسانی که از سال 1868 تا 1876 انتخاب شده اند فریمن بوده اند؟",
"فریمن رهبران چه حزبی در چارلستون شد؟",
"غیر از تبعیض ، بردگان آزاد شده در چارلستون پس از جنگ با چه چیز دیگری روبرو بودند؟",
"برای چه نیروهای فدرال در چارلستون باقی ماندند؟",
"کدام طرف در جنگ قبل از بازسازی شکست خورد؟",
"چند درصد از کسانی که از سال 1868 تا 1886 انتخاب شده اند فریمن بوده اند؟",
"فریمن هرگز رهبر چه حزبی در چارلستون نشد؟",
"غیر از تبعیض ، بردگان آزاد شده در چارلستون قبل از جنگ با چه چیز دیگری روبرو بودند؟",
"نیروهای فدرال برای چه چارلستون را ترک کردند؟",
"بعد از بازسازی کدام طرف در جنگ شکست خورد؟"
] |
پس از شکست کنفدراسیون ، نیروهای فدرال در بازسازی شهر در چارلستون باقی ماندند. جنگ شکوفایی شهر قبل از ظهر را شکسته بود. برده های آزاد شده با فقر و تبعیض روبرو بودند ، اما جامعه بزرگی از رنگین پوستان آزاد قبل از جنگ در شهر مستقر شده بودند و رهبران حزب جمهوری خواه پس از جنگ و قانونگذاران آن شدند. مردانی که قبل از جنگ از رنگین پوست آزاد بودند ، 26٪ از افرادی که از سال 1868 تا 1876 برای کار در ایالت و فدرال کارولینای جنوبی انتخاب شده بودند ، بودند.
|
چارلستون ، _کارولینای جنوبی
|
[
"تاریخ شروع حملات هوایی به انگلیس چه تاریخی بود؟",
"حملات هوایی به انگلیس چند روز طول کشید؟",
"لندن چند بار مورد حمله قرار گرفت؟",
"در زمان حملات هوایی نخست وزیر انگلیس چه کسی بود؟",
"وینستون چرچیل به تلافی کشتار غیرنظامیان چه شهری را بمب گذاری کرد؟"
] |
بین 7 سپتامبر 1940 و 21 مه 1941 ، 16 شهر انگلیس با حداقل 100 تن مواد منفجره بلند حملات هوایی را انجام دادند. طی یک دوره 267 روزه ، لندن 71 بار ، بیرمنگام ، لیورپول و پلیموث هشت بار ، بریستول 6 ، گلاسکو 5 ، ساوتهمپتون چهار ، پورتسموث و هال سه حمله و حداقل یک حمله بزرگ به هشت شهر دیگر انجام شد. این نتیجه یک تشدید سریع بود که از 24 آگوست 1940 آغاز شد ، زمانی که بمب افکن های شبانه با هدف فرودگاه های RAF از مسیر خارج شدند و به طور تصادفی چندین خانه لندن را تخریب کردند و غیرنظامیان را کشتند ، همراه با بمب گذاری تلافی جویانه نخست وزیر انگلیس وینستون چرچیل در برلین در شب بعد [توضیحات لازم]
|
The_Blitz
|
[
"لوفت وافه چند شب لندن را بمباران کرد؟",
"چند خانه در لندن در لندن تخریب شده است؟",
"کدام مرکز شهر تخریب شد؟"
] |
از 7 سپتامبر 1940 ، یک سال پس از جنگ ، لندن برای 57 شب متوالی توسط لوفت وافه بمباران شد. بیش از یک میلیون خانه لندن تخریب یا آسیب دید و بیش از 40،000 غیرنظامی کشته شدند که تقریبا نیمی از آنها در لندن بودند. بنادر و مراکز صنعتی خارج از لندن نیز مورد حمله قرار گرفتند. بندر اصلی دریایی اقیانوس اطلس ، لیورپول ، بمباران شد و باعث مرگ تقریباً 4000 نفر در منطقه مرسی ساید در طول جنگ شد. بندر هال در دریای شمال ، یک هدف یا هدف ثانویه و راحت برای بمب افکن هایی که قادر به یافتن اهداف اصلی خود نیستند ، در طول جنگ مورد 86 حمله در هال حمله رعد اسا قرار گرفت ، با برآورد محافظه کارانه 1200 غیرنظامی کشته و 95 درصد از موجودی مسکن آن تخریب یا آسیب دیده است. بندرهای دیگر از جمله بریستول ، کاردیف ، پورتسموث ، پلیموث ، ساوتهمپتون و سوانزی نیز بمباران شدند ، و همچنین شهرهای صنعتی بیرمنگام ، بلفاست ، کاونتری ، گلاسگو ، منچستر و شفیلد. بیرمنگام و کاونتری به دلیل کارخانه های Spitfire و تانک در بیرمنگام و بسیاری از کارخانه های مهمات سازی در کاونتری انتخاب شدند. مرکز شهر کاونتری و همچنین کلیسای جامع کاونتری تقریباً ویران شد.
|
The_Blitz
|
[
"چند نفر در بمباران هامبورگ کشته شدند؟",
"رهبر لوفت وافه چه کسی بود؟"
] |
این بمباران نتوانست روحیه انگلیسی ها را تسلیم کند و به اقتصاد جنگ آسیب جدی برساند. هشت ماه بمباران هیچگاه به طور جدی مانع تولید انگلیس نشد و صنایع جنگی به فعالیت و گسترش خود ادامه دادند. حمله رعد اسا تنها زمانی مجاز بود که لوفت واف نتوانسته بود پیش شرط های آغاز عملیات دریای دریایی ، یعنی حمله آلمان به انگلیس را که به طور موقت برنامه ریزی شده بود ، تأمین کند. در ماه مه 1941 تهدید به حمله به انگلیس منتقل شد و توجه هیتلر به عملیات بارباروسا در شرق معطوف شد. در مقایسه با بمبگذاری بعدی متفقین علیه آلمان ، حمله رعد اسا نسبتاً کم تلفات داشت. بمباران انگلیس در هامبورگ در ژوئیه 1943 حدود 42000 کشته غیرنظامی ، تقریباً مشابه کل حمله رعد اسا ، تحمیل کرد.
|
The_Blitz
|
[
"در دهه های 1920 و 30 میلادی ، نظریه پردازان فکر می کردند جنگ ها می توانند توسط نیروهای هوایی پیروز شوند ، نام آنها چیست؟",
"اعتقاد بر این بود که بمب گذاری در غیرنظامیان علت چیست؟",
"اعتقاد بر این است که چه نوع مردمی آسیب پذیرتر است؟",
"USAAC به چه معنی است؟",
"چه نوع بمباران بیشتر مورد پسند بود؟"
] |
در دهه های 1920 و 1930 ، جولیو دوهت و بیلی میچل ، نظریه پردازان نیروی هوایی از این ایده حمایت کردند که نیروهای هوایی می توانند به تنهایی در جنگ پیروز شوند ، بدون اینکه نیازی به درگیری های زمینی و دریایی باشد. تصور می شد که هیچ دفاعی در برابر حمله هوایی به ویژه در شب وجود ندارد. صنعت دشمن ، صندلی های حکومتی ، کارخانه ها و ارتباطات آنها می تواند از بین برود ، و در نتیجه ابزارهای مقاومت را از آنها می گیرد. همچنین تصور می شد که بمباران مراکز مسکونی باعث سقوط اراده غیرنظامی می شود ، که ممکن است منجر به سقوط تولید و زندگی مدنی شود. به نظر می رسید که دموکراسی ها ، جایی که به مردم اجازه مخالفت آشکار با دولت حاکم را می دهد ، بسیار آسیب پذیر هستند. این تفکر هم در RAF و هم در آن زمان که به عنوان سپاه هوایی ارتش ایالات متحده (USAAC) بین دو جنگ جهانی شناخته می شد ، رایج بود. به ویژه با سیاست فرماندهی بمب افکن RAF تلاش می شود از طریق تخریب اراده غیرنظامی ، ارتباطات و صنعت به پیروزی برسد.
|
The_Blitz
|
[
"چه کسی معتقد است که نیروی هوایی به تنهایی تعیین کننده نخواهد بود؟"
] |
در لوفت وافه دید کمتری از بمب گذاری استراتژیک وجود داشت. OKL مخالف بمباران استراتژیک صنایع دشمن و یا شهرها نبود و معتقد بود که با ایجاد اختلال در تولید و آسیب رساندن به روحیه غیرنظامی می تواند تعادل قدرت را در میدان جنگ به نفع آلمان بسیار تحت تأثیر قرار دهد ، اما آنها معتقد نبودند که توان هوایی به تنهایی می تواند قاطع بر خلاف تصور عمومی ، لوفت وافه سیاستی منظم از آنچه به "بمب گذاری تروریستی" معروف شد ، نداشت. شواهد نشان می دهد که لوفت وافه سیاست بمب گذاری رسمی را اتخاذ نکرده است که در آن غیرنظامیان هدف اصلی تا سال 1942 قرار گرفتند.
|
The_Blitz
|
[
"آکادمی های هوایی روی چه چیزی تمرکز نکردند؟",
"ستاد کل مربوط به کدام ارتش است؟"
] |
وور استدلال کرد که ستاد کل لوفت وافه نباید فقط در امور تاکتیکی و عملیاتی آموزش ببیند. وی اظهار داشت که آنها باید در زمینه استراتژی بزرگ ، اقتصاد جنگ ، تولید تسلیحات و ذهنیت مخالفان بالقوه (که به آن تصویربرداری آینه ای نیز گفته می شود) آموزش ببینند. چشم انداز Wever تحقق پیدا نکرد. مطالعات ستاد عمومی در این موضوعات در کنار هم افتاد ، و آکادمی های هوایی به جای حملات هوایی استراتژیک مستقل ، روی تاکتیک ها ، فن آوری و برنامه ریزی عملیاتی متمرکز شدند.
|
The_Blitz
|
[
"چه سالی وور درگذشت؟",
"چه کسی پس از مرگ وور مسئولیت آن را به عهده گرفت؟",
"کدام دو مرد در پشتیبانی زمین مهمترین بودند؟",
"Sperrle و Jeschonnek در چه مشاغل طولانی مدت شرکت داشتند؟"
] |
در سال 1936 ، وور در یک سانحه هوایی کشته شد. عدم اجرای چشم انداز وی برای لوفت وافه عمدتاً مربوط به جانشینان فوری وی بود. کارکنان ارتش سابق ، آلبرت کسلرینگ و هانس-یورگن استامپف را معمولاً مقصر دور کردن از برنامه ریزی استراتژیک و تمرکز بر پشتیبانی نزدیک هوایی می دانند. با این حال ، به نظر می رسد دو علاقه مند برجسته برای تمرکز بر عملیات پشتیبانی زمینی (مستقیم یا غیرمستقیم) در واقع هوگو اسپرل و هانس جشونک بودند. این افراد از اوایل کار خود مدت طولانی هواپیمایی حرفه ای بودند که در خدمات هوایی آلمان شرکت داشتند. به دلیل فشار ارتش یا هدایت آن توسط پرسنل ارتش سابق ، لوفت وافه در عملیات پشتیبانی زمینی تحت فشار قرار نگرفت. در عوض این یک مأموریت بود که با رویکرد موجود جنگجوی لوفت وافه متناسب بود. فرهنگ عملیات مشترک بین خدمات ، به جای مبارزات هوایی استراتژیک مستقل.
|
The_Blitz
|
[
"آغاز بمباران دشمن برای اولین بار توسط هیتلر چه سالی انجام شد؟",
"چه کسی نسبت به بمباران استراتژیک بدبین بود؟",
"چرا هیتلر احساس کرد که لوفت وافه در حملات بمب گذاری ناموفق است؟"
] |
آدولف هیتلر نتوانست به همان اندازه که به محافظت در برابر بمباران دشمن توجه داشت ، به بمباران دشمن توجه کند ، اگرچه توسعه نیروی بمب افکن را در دهه 1930 ترویج داده بود و می دانست که استفاده از بمب افکن ها برای اهداف مهم استراتژیک امکان پذیر است. وی در سال 1939 به OKL گفت كه استخدام بی رحمانه لوفت وافه بر خلاف قلب انگلیس برای مقاومت در برابر شرایط می تواند و در پی آن خواهد بود. با این حال ، او به سرعت در مورد بمباران استراتژیک شک و تردید جنجالی پیدا کرد ، که توسط نتایج حمله رعد اسا تأیید شد. او غالباً از ناتوانی لوفت وافه در آسیب رساندن کافی به صنایع شکایت می کرد و می گفت: "با حملات هوایی نمی توان به طور مثر در صنعت مهمات دخالت کرد ... معمولاً اهداف تعیین شده مورد اصابت قرار نمی گیرند".
|
The_Blitz
|
[
"چگونه هیتلر ملت های کوچک را به پذیرش حکومت آلمان تهدید کرد؟",
"هیتلر امیدوار بود که بمباران متفقین باعث ایجاد چه سیاستی شود؟",
"هیتلر به چه نوع اعتباری امیدوار بود؟"
] |
سرانجام ، هیتلر در چشم انداز خود از بمباران به عنوان یک سلاح ترور گیر افتاد ، که در دهه 1930 هنگامی که ملت های کوچکتر را تهدید کرد که آلمان را قبول کنند به جای تسلیم بمباران هوایی ، شکل گرفت. این واقعیت پیامدهای مهمی داشت. این نشان داد که تا چه حد هیتلر شخصاً استراتژی متفقین را برای شکستن روحیه به جای جنگ اقتصادی ، با سقوط روحیه به عنوان پاداش اضافی ، اشتباه گرفته است. جنبه های سیاسی بمب گذاری بیشتر مورد توجه هیتلر قرار گرفت. از آنجا که تهدید صرف آن در دهه 1930 نتایج دیپلماتیک به بار آورده بود ، او انتظار داشت که تهدید به تلافی آلمان متفقین را متقاعد کند که سیاست اعتدال را در پیش گیرند و سیاست بمب گذاری بدون محدودیت را آغاز نکنند. امید او - به دلایل اعتبار سیاسی در داخل آلمان - این بود که از جمعیت آلمان در برابر بمباران متفقین محافظت شود. وقتی این امر غیرممکن شد ، او شروع به ترس از اینکه احساس عمومی علیه رژیم او شود ، کرد و تلاشهای مضاعف خود را برای ایجاد "حمله تروریستی" مشابه علیه انگلیس انجام داد تا بن بست ایجاد کند که در آن هر دو طرف از استفاده از بمب گذاری درنگ کنند.
|
The_Blitz
|
[
"چه کسی هیتلر بر سر اداره نیروی هوایی درگیری داشت؟",
"گورینگ در سال 1940 و 1941 از همکاری با چه کسی خودداری کرد؟",
"Kriegsmarine سعی در کنترل چه چیزهایی داشت؟"
] |
هرمان گورینگ یک مشکل بزرگ در مدیریت لوفت وافه بود. هیتلر معتقد بود که لوفت وافه "م effectiveثرترین سلاح استراتژیک" است و در پاسخ به درخواستهای مکرر Kriegsmarine برای کنترل هواپیما تأکید می کند ، "اگر لوفت وافه جداگانه ای نداشتیم ، هرگز نمی توانستیم خود را حفظ کنیم. " چنین اصولی ادغام نیروی هوایی در استراتژی کلی را بسیار دشوارتر کرد و در گورینگ دفاع حسادت آمیز و آسیب رسان از "امپراتوری" خود ایجاد کرد در حالی که هیتلر را داوطلبانه از جهت سیستماتیک لوفت وافه در سطح استراتژیک یا عملیاتی خارج کرد. هنگامی که هیتلر بعداً در جنگ سعی در مداخله بیشتر در اداره نیروی هوایی داشت ، با یک درگیری سیاسی که خودش ایجاد کرده بود بین خودش و گورینگ روبرو شد که تا زمانی که جنگ تقریباً تمام نشده بود به طور کامل حل نشد. در سالهای 1940 و 1941 ، امتناع گورینگ از همکاری با کریگس مارین ، شانس خفه کردن ارتباطات دریایی انگلیس را که ممکن است تأثیرات استراتژیک یا تعیین کننده ای در جنگ علیه امپراتوری انگلیس داشته باشد ، در کل نیروهای نظامی ورماخت رایش انکار کرد.
|
The_Blitz
|
[
"علت اصلی جدایی بین لوفت وافه و دیگر ساختار نظامی چه بود؟",
"چه سالی گورینگ تجهیزات پیشرفته لوفت وافه را به نمایش گذاشت؟"
] |
جدایی عمدی لوفت وافه از بقیه ساختارهای نظامی ، ظهور "شکاف ارتباطی" بزرگی بین هیتلر و لوفت وافه را تشویق کرد ، که عوامل دیگر به تشدید آن کمک کردند. یک چیز ، ترس گورینگ از هیتلر او را به جعل یا ارائه نادرست اطلاعاتی که در جهت تفسیر غیر انتقادی و بیش از حد خوش بینانه از قدرت هوا وجود دارد ، منجر کرد. وقتی گورینگ در سال 1937 تصمیم به ادامه برنامه اصلی بمب افکن سنگین Wever گرفت ، توضیحات خود رایش اسمارشال این بود که هیتلر می خواست فقط از تعداد بمب افکن ها مطلع شود نه از هر تعداد موتور. در ژوئیه 1939 ، گورینگ نمایش پیشرفته ترین تجهیزات لوفت وافه را در Rechlin ترتیب داد تا تصور کند که نیروی هوایی آمادگی بیشتری برای یک جنگ هوایی استراتژیک دارد تا آنچه در واقعیت بود.
|
The_Blitz
|
[
"کدام دو کشور در 3 سپتامبر 1939 به آلمان اعلان جنگ دادند؟",
"چه نوع اعلامیه هایی انداخته شد؟",
"عملیات RAF برای کاهش چه چیزی تلاش می کرد؟",
"چه سالی لوفت وافه مرکز روتردام را نابود کرد؟"
] |
در طی چند ساعت از اعلام جنگ انگلیس و فرانسه در 3 سپتامبر 1939 به آلمان ، RAF کشتی های جنگی آلمان را در امتداد ساحل آلمان در Wilhelmshaven بمب گذاری کرد. پس از آن ، عملیات بمب گذاری علیه بنادر و حمل و نقل و پخش جزوه تبلیغاتی انجام شد. عملیات برای به حداقل رساندن تلفات غیرنظامیان برنامه ریزی شده بود. از 15 مه 1940 - یک روز پس از آنکه لوفت وافه مرکز روتردام را تخریب کرد - RAF همچنین عملیات هایی را در شرق راین انجام داد و به اهداف صنعتی و حمل و نقل حمله کرد. پس از آن هر شب عملیات انجام می شد.
|
The_Blitz
|
[
"لوفت وافه از کدام تاکتیک استفاده می کرد که علیه انگلیس استفاده کند؟",
"فرض بر این است که کدام نیروی دریایی قادر به کار با برتری هوایی آلمان نیست؟"
] |
اگرچه به طور مشخص آمادگی انجام عملیات هوایی مستقل استراتژیک علیه حریف را نداشت ، اما انتظار می رفت که لوفت وافه این کار را در انگلیس انجام دهد. از جولای تا سپتامبر 1940 ، لوفت وافه به فرماندهی جنگنده RAF حمله کرد تا برتری هوایی را به عنوان مقدمه ای برای حمله بدست آورد. این شامل بمباران کاروانهای کانال انگلیس ، بنادر و فرودگاههای RAF و صنایع پشتیبانی بود. از بین بردن فرماندهی جنگنده RAF به آلمان ها امکان می دهد آسمان منطقه تهاجم را کنترل کنند. فرض بر این بود که فرماندهی بمب افکن ، فرماندهی ساحلی RAF و نیروی دریایی سلطنتی نمی توانند تحت شرایط برتری هوایی آلمان فعالیت کنند.
|
The_Blitz
|
[
"ساخت هواپیماهای جنگنده توسط انگلیس با چه حاشیه ای آلمان را تحت فشار قرار داد؟",
"خدمه یک بمب افکن چقدر بزرگ بود؟"
] |
اطلاعات ضعیف لوفت وافه به این معنی بود که هواپیماهای آنها همیشه قادر به یافتن اهداف خود نیستند و بنابراین حملات به کارخانه ها و میدان های هوایی نتوانستند به نتایج مطلوب برسند. تولید هواپیماهای جنگنده انگلیس با سرعتی بیش از 2 به 1 از آلمان ادامه یافت. انگلیس در سال 1940 ، در مقایسه با 8000 آلمان ، 10 هزار هواپیما تولید کرد. تعویض خلبانان و خدمه هواپیما دشوارتر بود. RAF و Luftwaffe هر دو برای جایگزینی از دست دادن نیروی انسانی تلاش می کردند ، اگرچه آلمان ها ذخیره بالاتری از هواپیمای آموزش دیده داشتند. شرایط بیش از انگلیسی ها بر آلمانی ها تأثیر گذاشت. بروشورهای بریتانیایی که از سرزمین اصلی خود کار می کردند ، در صورت زنده ماندن در اثر سرنگونی ، می توانستند دوباره پرواز کنند. خدمه آلمان حتی اگر زنده مانده باشند با اسیر روبرو شدند. علاوه بر این ، بمب افکن ها چهار تا پنج خدمه در هواپیما داشتند که بیانگر از دست دادن بیشتر نیروی انسانی است. در 7 سپتامبر ، آلمانی ها از تخریب ساختارهای پشتیبانی RAF دور شدند. اطلاعات آلمان اظهار داشت فرماندهی جنگنده در حال ضعف است ، و حمله به لندن آن را مجبور به نبرد نهایی برای نابودی می کند در حالی که دولت انگلیس را مجبور به تسلیم می کند.
|
The_Blitz
|
[
"OKL مخفف چیست؟",
"پنجره هوا از چه ماه شروع به کاهش می کند؟",
"اگر خسارت جدی برای RAF رخ داده بود ، ممکن است از کجا خارج شده باشند؟",
"نام عملیات آلمان شیر چیست؟",
"چه کسی نیروهای بزرگ نیروی دریایی بیشتری داشته است؟"
] |
تصمیم او برای تغییر استراتژی بعنوان یک اشتباه بزرگ توسط Oberkommando der Luftwaffe (OKL) ادعا می شود. گفته می شود تداوم حملات به فرودگاه های RAF می تواند برتری هوایی لوفت وافه را به دست آورد. برخی دیگر استدلال می کنند که لوفت وافه در آخرین هفته ماه اوت و هفته اول سپتامبر تأثیر کمی در فرماندهی جنگنده ایجاد کرده و تغییر در استراتژی تعیین کننده نبوده است. همچنین ادعا شده است که تردید وجود دارد که لوفت وافه می تواند برتری هوایی را بدست آورد قبل از اینکه "پنجره هوا" در ماه اکتبر خراب شود. همچنین اگر خسارات RAF شدید شود ، ممکن است آنها بتوانند به سمت شمال بروند ، منتظر حمله آلمان بمانند و دوباره به سمت جنوب مستقر شوند. مورخان دیگر استدلال می کنند که نتیجه نبرد هوایی بی ربط بود. برتری عددی گسترده نیروهای دریایی انگلیس و ضعف ذاتی کریگس مارین باعث می شد حمله آلمان پیش بینی شده ، Unternehmen Seelöwe (عملیات شیر دریایی) ، یک فاجعه با یا بدون برتری هوایی آلمان باشد.
|
The_Blitz
|
[
"در چه سالی هیتلر در Sportpalast سخنرانی کرد؟"
] |
صرف نظر از توانایی لوفت وافه در برتری هوایی ، آدولف هیتلر از اینکه این اتفاق به سرعت کافی رخ نمی دهد ناامید شد. بدون هیچ نشانه ای از تضعیف RAF ، و ناوگان هوایی Luftwaffe (Luftflotten) که متحمل ضرر و زیان می شوند ، OKL مشتاق تغییر استراتژی بود. برای کاهش بیشتر خسارات ، تغییر استراتژی نیز برای ایجاد حفاظت بیشتر از بمب افکن ها در زیر تاریکی مورد استفاده قرار گرفت. [b] در 4 سپتامبر 1940 ، در یک سخنرانی طولانی در Sportspalast ، هیتلر اعلام کرد: "و اگر نیروی هوایی سلطنتی دو هزار یا سه هزار [کیلوگرم] کاهش یابد ، پس ما اکنون [...] 300،000 ، 400،000 ، بله یک میلیون کیلوگرم در یک شب کاهش خواهیم یافت. و اگر آنها اعلام کنند که حمله به شهرهای ما ، سپس ما شهرهای آنها را پاک خواهیم کرد. "
|
The_Blitz
|
[
"لوفت وافه بمباران خود را بر کدام شهر انگلیس متمرکز کرد؟",
"دلیل اصلی اینکه لوفت وافه نتوانست با مأموریت های خود خسارت زیادی وارد کند چیست؟",
"آلمان قادر به ساخت چه نوع بمب افکن نبود؟"
] |
تصمیم گرفته شد از ابتدا بر بمباران شهرهای صنعتی انگلیس در روشنایی روز تمرکز شود. محور اصلی عملیات بمب گذاری علیه شهر لندن بود. اولین حمله بزرگ در این زمینه در 7 سپتامبر انجام شد. در 15 سپتامبر ، در تاریخی که به عنوان روز نبرد بریتانیا شناخته می شود ، یک حمله گسترده در نور روز آغاز شد ، اما ضرر قابل توجهی را متحمل شد بدون اینکه هیچ سود پایداری داشته باشد. اگرچه در اواخر ماه و در ماه اکتبر چند نبرد بزرگ هوایی انجام شد ، اما Luftwaffe تلاش اصلی خود را به حملات شبانه تغییر داد تا تلفات خود را کاهش دهد. این سیاست در 7 اکتبر به صورت رسمی درآمد. جنگ هوایی به زودی علیه لندن و دیگر شهرهای انگلیس آغاز شد. با این حال ، لوفت وافه با محدودیت هایی روبرو شد. هواپیماهای آن - Dornier Do 17 ، Junkers Ju 88 و Heinkel He 111s - قادر به انجام مأموریت های استراتژیک بودند ، اما به دلیل محدودیت های بار بمب قادر به آسیب بیشتر نبودند. تصمیم لوفت وافه در دوره جنگ بین جنگ برای تمرکز بر بمب افکن های متوسط را می توان به دلایل مختلفی نسبت داد: هیتلر قصد یا پیش بینی جنگ با انگلیس در سال 1939 را نداشته است. سازمان OKL معتقد بود که یک بمب افکن متوسط می تواند مأموریت های استراتژیک را به خوبی یک نیروی بمب افکن سنگین انجام دهد. و آلمان قبل از جنگ از منابع و توانایی فنی تولید بمب افکن های چهار موتوره برخوردار نبود.
|
The_Blitz
|
[
"ضعف اطلاعاتی و چه مشکل دیگری باعث آسیب شدید لوفت وافه شده است؟",
"چه سالی OKL آگاه شد که انگلیس می تواند هدف احتمالی باشد؟",
"کارکنان لوفت وافه پیرامون چه اختلافاتی بودند؟"
] |
اگرچه تجهیزات لازم برای آسیب رساندن جدی داشت ، اما مشکل لوفت وافه استراتژی نامشخص و ضعف اطلاعاتی آن بود. تا اوایل سال 1938 به OKL اطلاع داده نشده بود كه بریتانیا به عنوان یك حریف بالقوه در نظر گرفته می شود. وقت دیگری برای جمع آوری اطلاعات قابل اعتماد درباره صنایع انگلیس نداشت. علاوه بر این ، OKL نمی تواند به یک استراتژی مناسب رضایت دهد. برنامه ریزان آلمان باید تصمیم بگیرند که آیا لوفت وافه باید حملات خود را علیه بخش خاصی از صنعت انگلیس مانند کارخانه های هواپیماسازی ، یا علیه نظامی از صنایع وابسته مانند شبکه واردات و توزیع انگلیس تحمیل کند ، یا حتی در ضربه ای که هدف آن شکستن است روحیه جمعیت انگلیس. استراتژی Luftwaffe در زمستان 1940–1941 به طور فزاینده ای بی هدف شد. اختلافات در بین کارکنان OKL بیشتر حول تاکتیک ها بود تا استراتژی. این روش حمله به انگلیس را قبل از آغاز به شکست محکوم کرد.
|
The_Blitz
|
[
"دولت انگلیس برای هر تن بمب ریخته شده چند تلفات تخمین زده است؟",
"با افزایش فناوری میزان بمبی که می تواند در سال 1937 در روز پرتاب شود چقدر بود؟",
"کدام کمیته تخمین زده است که 60 روز حمله منجر به 600000 کشته شود؟",
"متخصصان انتظار داشتند که آلمان در 24 ساعت اول جنگ چند تن کاهش یابد؟"
] |
بر اساس تجربه بمب گذاری استراتژیک آلمان در طول جنگ جهانی اول علیه انگلستان ، دولت انگلیس پس از جنگ تخمین زد که 50 تن تلفات - با حدود یک سوم کشته - به ازای هر تن بمب ریخته شده در لندن منجر می شود. برآورد تن بمب هایی که دشمن می تواند در روز بیاندازد با پیشرفت فناوری هواپیما از 75 در 1922 ، به 150 در 1934 ، به 644 در 1937 افزایش یافت. در آن سال کمیته دفاع شاهنشاهی تخمین زد که یک حمله 60 روزه منجر به 600000 کشته و 1 200،000 زخمی. گزارش های خبری مربوط به جنگ داخلی اسپانیا ، مانند بمباران بارسلونا ، از تخمین 50 نفر در هر تن پشتیبانی می کند. تا سال 1938 کارشناسان معمولاً انتظار داشتند که آلمان تلاش کند تا در 24 ساعت اول جنگ تا 3500 تن و برای چند هفته به طور متوسط 700 تن در روز کاهش یابد. علاوه بر بمب های انفجاری و آتش زا ، دشمن احتمالاً از گاز سمی و حتی جنگ باکتریولوژیک استفاده می کند ، همه با دقت بالایی. در سال 1939 ، باسیل لیدل-هارت ، نظریه پرداز نظامی پیش بینی کرد که 250،000 کشته و زخمی در انگلیس در هفته اول جنگ رخ دهد.
|
The_Blitz
|
[
"روانپزشکان در سال 1938 معتقدند که ضربه روانی می تواند به چند میلیون نفر برسد؟",
"در بحران مونیخ 150،000 کجا مهاجرت کردند؟",
"چه کسی به مجلس گفت که پس از حملات طولانی مردم شهرها را به مقصد کشور ترک می کنند؟"
] |
رهبران دولت علاوه بر کشته و زخمی ها ، از آسیب روانی گسترده ناشی از حمله هوایی و فروپاشی جامعه مدنی در هراس بودند. کمیته ای از روانپزشکان در سال 1938 به دولت گزارش داد که سه برابر تلفات جسمی ناشی از بمباران هوایی وجود خواهد داشت ، که دلالت بر سه تا چهار میلیون بیمار روانی دارد. وینستون چرچیل در سال 1934 به پارلمان گفت: "ما باید انتظار داشته باشیم كه تحت فشار حمله مداوم به لندن ، حداقل سه یا چهار میلیون نفر به كشورهای آزاد اطراف كلانشهر رانده شوند." واکنش های وحشت زده در طول بحران مونیخ ، مانند مهاجرت 150،000 نفر به ولز ، باعث ترس از هرج و مرج جامعه شد.
|
The_Blitz
|
[
"دولت قصد داشت 1.4 میلیون نفر را از کدام شهر تخلیه کند؟",
"چه دادگاهی در 10 آگوست 1939 برگزار شد؟",
"غیر مشهورترین تأثیر جنگ با غیرنظامیان چه بود؟"
] |
دولت قصد داشت چهار میلیون نفر - عمدتا زنان و کودکان - را از مناطق شهری به طور داوطلبانه تخلیه کند ، از جمله 1.4 میلیون نفر از لندن. انتظار می رفت حدود 90٪ از مهاجران در خانه های شخصی بمانند و یک تحقیق گسترده برای تعیین فضای موجود انجام داد. مقدمات دقیق حمل و نقل آنها ایجاد شد. در 10 آگوست 1939 خاموشی آزمایشی برگزار شد و هنگامی که آلمان در 1 سپتامبر به لهستان حمله کرد ، غروب خورشید خاموشی آغاز شد. تقریباً شش سال پس از تاریکی هوا اجازه روشنایی داده نمی شود ، و خاموشی بیش از سهمیه بندی غیر مشهورترین جنبه جنگ برای غیرنظامیان است.: 51،106 انتقال دولت و خدمات ملکی نیز برنامه ریزی شده بود ، اما فقط در صورت لزوم رخ داده است تا به روحیه غیرنظامی آسیب نرساند.: 33
|
The_Blitz
|
[
"چه تلاش هایی برای دفاع مدنی به عهده مقامات محلی گذاشته شد؟",
"برنامه پناهگاه چه سالی به پایان رسید؟",
"چرا پناهگاه ها به زودی در سال 1940 رها شدند؟",
"چرا مردم لندن مجبور به خوابیدن در پناهگاه ها شدند؟"
] |
مقدمات دفاع مدنی به شکل پناهگاه در اختیار مقامات محلی بود و بسیاری از مناطق مانند بیرمنگام ، کاونتری ، بلفاست و ایست انت لندن پناهگاه کافی نداشتند. با این حال ، جنگ Phoney و تأخیر غیرمنتظره بمب گذاری غیرنظامی باعث شد که برنامه پناهگاه در ژوئن 1940 به پایان برسد. خیلی از دومی به زودی در سال 1940 به عنوان ناامن رها شدند. علاوه بر این ، مقامات انتظار داشتند که حملات مختصر و در طول روز انجام شود. تعداد کمی پیش بینی می کردند که حملات شبانه مردم لندن را مجبور به خوابیدن در پناهگاه ها می کند.
|
The_Blitz
|
[
"دولت می ترسد چه نوع احساساتی را در پناهگاه های گروه های بزرگ ایجاد کند؟",
"دولت چه کسی را به عنوان مدافع برجسته در ساخت پناهگاه های عمیق می دید؟"
] |
پناهگاه های بسیار عمیق بیشترین محافظت را در برابر ضربه مستقیم داشتند. دولت آنها را برای جمعیت زیادی قبل از جنگ به دلیل هزینه ، زمان ساخت و ترس از اینكه ایمنی آنها باعث می شود سرنشینان از رفتن برای بازگشت به كار خودداری كنند یا احساسات ضد جنگ در گروه های بزرگ ایجاد نكرد. دولت نقش برجسته حزب کمونیست در حمایت از ایجاد پناهگاه های عمیق را تلاشی برای آسیب رساندن به روحیه غیرنظامیان دانست ، به ویژه پس از پیمان مولوتف و ریبنتروپ در اوت 1939.:34
|
The_Blitz
|
[
"خفه کردن صدای خمیر چه چیزی را در ایستگاه های زیرزمینی آسان تر کرد؟"
] |
مهمترین پناهگاههای مشترک موجود ایستگاههای مترو لندن بودند. اگرچه بسیاری از غیرنظامیان در طول جنگ جهانی اول از آنها به همین ترتیب استفاده کرده بودند ، دولت در سال 1939 اجازه نداد تا از ایستگاهها به عنوان پناهگاه استفاده شود تا در مسافرتهای مسافربر و سربازان تداخل ایجاد نکند و ترس از ترک سرنشینان برای ترک آن وجود ندارد. به مقامات زیرزمینی دستور داده شد که در هنگام حملات ورودی ایستگاه را قفل کنند. اما در هفته دوم بمباران سنگین ، دولت دست از تلاش کشید و دستور داد ایستگاهها باز شوند. هر روز صف منظم مردم تا ساعت 4 بعد از ظهر در صف قرار می گرفتند که اجازه ورود به ایستگاه ها را داشتند. در اواسط سپتامبر 1940 حدود 150،000 شبانه روز در زیر زمین می خوابید ، اگرچه در ماه های زمستان و بهار تعداد آنها به 100،000 یا کمتر کاهش یافته بود. سر و صداي نبرد خفه شده و خواب در عميق ترين ايستگاه ها راحت تر بود ، اما بسياري از آنها به علت اصابت مستقيم به چند ايستگاه كشته شدند.
|
The_Blitz
|
[
"بیشترین تعداد برای استفاده از پناهگاه های زیرزمینی در 27 سپتامبر 1940 چه بود؟",
"در سال 1940 چند درصد از لوله برای پناهگاه خواب استفاده می کرد؟",
"60٪ جمعیت در کجا اقامت داشتند؟",
"چه سالی دولت شروع به دادن پناهگاه های موریسون کرد؟",
"از کجا می توان از پناهگاه های موریسون استفاده کرد؟"
] |
با این حال در پناهگاه های مشترک بیش از یک هفتم ساکنان لندن بزرگ اسکان داده نشد. بیشترین استفاده از مترو به عنوان سرپناه در 27 سپتامبر 1940 177000 نفر بود و در سرشماری لندن در نوامبر 1940 مشخص شد که حدود 4٪ از ساکنان از لوله و دیگر پناهگاههای بزرگ استفاده می کنند. 9٪ در پناهگاههای سطح عمومی؛ و 27 درصد در پناهگاه های خانه های خصوصی ، این بدان معنی است که 60 درصد باقیمانده شهر احتمالاً در خانه خود مانده اند. دولت پناهگاه های اندرسون را تا سال 1941 توزیع كرد و در آن سال توزیع پناهگاه موریسون را آغاز كرد ، كه می تواند در داخل خانه ها مورد استفاده قرار گیرد.: 190
|
The_Blitz
|
[
"چه سالی دولت شروع به ساخت پناهگاه های عمیق جدید کرد؟",
"قرار بود پناهگاه های جدید چند نفر را در خود جای دهند؟",
"چه چیزی باعث کاهش زمان ایستادن در صف پناهگاه ها شد؟",
"کدام دو گروه به بهبود زندگی در پناهگاه ها کمک می کنند؟"
] |
تقاضای عمومی باعث شد تا دولت در اکتبر 1940 پناهگاه های عمیق جدیدی ایجاد کند: 189–190 در زیرزمین برای نگهداری 80،000 نفر اما تا سپری شدن دوره سنگین ترین بمب گذاری ، این کارها کامل نشد. با پایان سال 1940 پیشرفت های چشمگیری در زیرزمین و بسیاری از پناهگاه های بزرگ دیگر ایجاد شده است. مقامات اجاق گاز و حمام و قطارهای غذاخوری تهیه غذا می کردند. بلیط برای پناهگاه در پناهگاه های بزرگ صادر می شد تا از زمان سپری شده در صف کاسته شود. کمیته ها به سرعت به عنوان دولتهای غیر رسمی در داخل پناهگاه ها تشکیل شدند و سازمان هایی مانند صلیب سرخ انگلیس و ارتش نجات برای بهبود شرایط تلاش کردند. سرگرمی شامل کنسرت ، فیلم ، نمایش و کتاب از کتابخانه های محلی بود.
|
The_Blitz
|
[
"با بمب شدید چه اتفاقی در حد انتظار پیش بینی های جنگ رخ نداد؟",
"کدام شاهد نوشت که این افراد تا استخوان سرسخت هستند و ترک نخواهند کرد؟"
] |
اگرچه شدت بمباران به اندازه انتظارات قبل از جنگ نبود ، بنابراین مقایسه برابر غیرممکن است ، حتی در دوره بزرگترین بمب گذاری در سپتامبر 1940 هیچ بحران روانپزشکی رخ نداد. یک شاهد آمریکایی نوشت: "با هر آزمایش و اندازه گیری من من قادر به درخواست هستم ، این افراد تا استخوان سرسخت هستند و دست از کار نمی کشند ... انگلیسی ها قویتر و در وضعیت بهتری نسبت به ابتدای کار خود هستند ". مردم با اشاره به اینکه یک روز "بسیار ناخوشایند" است به حملات اشاره می کردند و می گفتند که یک روز "بسیار ناخوشایند" است.: 75،261 با این حال ، ناشر رالف اینگرسول ، آمریکایی دیگری که به انگلیس سفر کرده بود ، بلافاصله پس از تسکین حمله حمله رعد اسا در 15 سپتامبر نوشت:
|
The_Blitz
|
[
"کدام نوشیدنی هرگز جیره بندی نشد؟",
"چند نفر در کریکت در لرد حضور داشتند؟",
"انتظار می رود چند درصد از بریتانیایی ها در جنگ شکست بخورند؟",
"بالاترین رتبه چرچیل چه بود؟"
] |
جمعیت با نشاط که از سایت های بمب دیدن می کردند بسیار زیاد بود و در کارهای نجات دخالت می کردند ، تعداد بازدید از میخانه ها بیشتر می شد (آبجو هرگز جیره بندی نمی شد) و 13000 نفر در کریکت لرد حضور داشتند. مردم بجای امتناع از ترک ، هنگامی که به آنها گفته شد از پناهگاه خارج شدند ، اگرچه گفته می شود بسیاری از زنان خانه دار از استراحت در کارهای خانه لذت می برند. حتی برخی از افراد به نقشه برداران دولتی گفتند که اگر از این حمله هوایی گاه به گاه اتفاق بیفتد ، شاید هفته ای یک بار ، لذت می برند. علی رغم حملات ، شکست در نروژ و فرانسه و تهدید به حمله ، روحیه کلی همچنان بالا بود. نظرسنجی گالوپ نشان داد که فقط 3٪ از انگلیسی ها انتظار دارند در جنگ در ماه مه 1940 شکست بخورند ، دیگری 88٪ از نظر چرچیل را در ماه ژوئیه تأیید کرد و یک سوم نیز 89٪ حمایت از رهبری خود را در ماه اکتبر یافت. حمایت از مذاکرات صلح از 29٪ در ماه فوریه کاهش یافته است. هر عقب ماندگی باعث می شد که افراد غیرنظامی داوطلب شوند و داوطلب دفاع محلی شوند ، کارگران شیفت طولانی تر و آخر هفته ها کار می کنند ، کمک های مالی "5000 صندوق Spitfire" برای ساخت جنگنده افزایش می یابد و تعداد روزهای کاری که در اعتصابات در سال 1940 از دست رفته کمترین است در تاریخ.: 60–63،67–68،75،78–79،215–216
|
The_Blitz
|
[
"به چه کسی نام Blitz Scout ها داده شد؟"
] |
غیرنظامیان لندن نقش بسیار زیادی در حفاظت از شهر خود داشتند. بسیاری از غیرنظامیانی که تمایلی به عضویت در ارتش نداشتند یا قادر به عضویت در گارد داخلی ، سرویس احتیاط حمله هوایی (ARP) ، سرویس آتش نشانی کمکی و بسیاری از سازمان های دیگر نبودند. AFS تا ژوئیه 1939 دارای 138000 پرسنل بود. فقط یك سال زودتر از آن ، در سراسر كشور فقط 6،600 آتش نشان تمام وقت و 13،800 آتش نشان نیمه وقت حضور داشته اند. در هنگام حمله رعد اسا ، انجمن پیشاهنگی ماشینهای آتش نشانی را به مکانهایی که بیشترین نیاز به آنها بود هدایت می کرد و به عنوان "پیشاهنگان رعد اسا" شناخته می شد. بسیاری از بیکاران به سپاه پاداش ارتش سلطنتی اعزام شدند. این پرسنل به همراه سایر افراد از سپاه پایونیر وظیفه نجات و پاکسازی را بر عهده داشتند.
|
The_Blitz
|
[
"ساموئل هوار چه گروهی را در سال 1938 تأسیس کرد؟",
"WVS در پایان سال 1941 چند عضو داشت؟",
"چه تعداد ماسک گاز قبل از جنگ صادر شده است؟"
] |
WVS (خدمات داوطلبانه زنان برای دفاع مدنی) تحت هدایت ساموئل هور ، وزیر کشور در سال 1938 به طور خاص در صورت حملات هوایی راه اندازی شد. هوار آن را شاخه زن ARP دانست. آنها تخلیه کودکان را سازماندهی کردند ، مراکزی را برای آوارگان ناشی از بمب گذاری تأسیس کردند و غذاخوری ها ، طرح های نجات و بازیافت را اداره کردند. در پایان سال 1941 ، WVS یک میلیون عضو داشت. قبل از شروع جنگ ، برای غیرنظامیان 50 میلیون دستگاه تنفس (ماسک گاز) صادر می شد. این موارد در صورت بمب گذاری با گاز قبل از تخلیه صادر شده است.
|
The_Blitz
|
[
"داودینگ چه اعتباری دریافت کرد؟"
] |
در سالهای بین جنگ و پس از سال 1940 ، هیو داودینگ ، فرمانده جنگنده فرمانده افسر هوایی اعتبار دفاع از فضای هوایی انگلیس و عدم موفقیت لوفت وافه در دستیابی به برتری هوایی را دریافت کرده است. با این حال ، داودینگ تلاش زیادی را برای آماده سازی دفاع روزانه جنگنده صرف کرده بود ، اما با بمباران در شب مانع از انجام یک استراتژی جایگزین برای آلمانی ها شد. هنگامی که لوفت وافه برای اولین بار در 7 سپتامبر 1940 به شهرهای انگلیس حمله کرد ، تعدادی از رهبران مدنی و سیاسی از عدم واکنش آشکار داودینگ به بحران جدید نگران شدند.
|
The_Blitz
|
[
"چه کسی تمایلی به اقدام سریع ندارد که لازم است تغییرات فوری ایجاد شود؟"
] |
داودینگ پذیرفت که به عنوان AOC ، وی مسئول دفاع شبانه روزی از انگلیس است و اگر شکست بخورد ، سرزنش را به گردن او می اندازند. هنگامی که نیاز به ایجاد تغییرات فوری و بهبودی بود ، به نظر می رسید داودینگ تمایلی برای اقدام سریع ندارد. ستاد هواپیمایی احساس کرد که این به دلیل سرسختی و عدم تمایل وی به همکاری است. مخالفان داوودینگ در وزارت هوا ، که قبلاً منتقد مدیریت نبرد روزانه بودند (رجوع کنید به نبرد روز بریتانیا و جنجال بال بزرگ) ، آماده بودند تا از این ناکامی ها به عنوان ابزاری برای حمله به او و توانایی هایش استفاده کنند.
|
The_Blitz
|
[
"چه کسی به کنفرانس وزارت هوا در 17 اکتبر 1940 احضار شد؟",
"وزارت هوا و کدام گروه دیگر تصمیم گرفتند که دفاع شبانه را سرلوحه کار خود قرار ندهند؟"
] |
داوودینگ در 17 اکتبر 1940 به یک کنفرانس وزارت هوا احضار شد تا وضعیت ضعیف دفاع شبانه و "شکست" احتمالی (اما در نهایت موفقیت آمیز) استراتژی روزانه خود را توضیح دهد. انتقادات از رهبری وی فراتر از شورای هوایی بود و وزیر تولید هواپیما ، لرد بیوربروک و خود چرچیل اعلام کردند که حمایت آنها رو به کاهش است. در حالی که عدم موفقیت در آماده سازی دفاع شبانه غیرقابل انکار بود ، مسئولیت جمع آوری منابع به عهده AOC نبود. غفلت عمومی از RAF تا اواخر جهش در سال 1938 منابع ناچیزی را برای ساخت دفاع ایجاد کرده بود. در حالی که مخالفت با استقرار عملیاتی و تاکتیکی نیروها توسط داودینگ مجاز بود ، اما در نهایت عدم موفقیت دولت و وزارت هوا در تخصیص منابع ، مسئولیت نهادهای مدنی و نظامی در کل بود. در دوره قبل از جنگ ، دولت چمبرلین اظهار داشت كه دفاع شبانه از حمله هوایی نباید تلاش ملی را به خود اختصاص دهد و همراه با وزارت هوا ، این كار را در اولویت قرار نداد.
|
The_Blitz
|
[
"چرا حملات آلمان بین سالهای 1916-1918 کاهش یافته است؟",
"در طول جنگ جهانی اول چند نفر بر اثر ریختن بمب کشته شدند؟",
"چند بمب ریخته شده بود؟"
] |
نگرش وزارت هوا برخلاف تجارب جنگ جهانی اول بود که چند بمب افکن آلمانی از نظر تعداد و خسارات جسمی و روانی آسیب دیدند. حدود 280 تن کوتاه (250 تن) (9000 بمب) پرتاب شده بود که منجر به کشته شدن 1413 نفر و زخمی شدن 3500 نفر دیگر شد. بیشتر افراد 35 ساله یا بیشتر تهدید را به خاطر می آورند و با اضطراب زیادی از بمب گذاری استقبال می کنند. از سال 1916 تا 1918 ، حملات آلمان در برابر اقدامات متقابل که نشان می داد دفاع در برابر حملات هوایی شبانه امکان پذیر است ، کاهش یافته است.
|
The_Blitz
|
[
"جرم انگلیس به چه چیز معروف شد؟",
"چرا تاکتیک بمباران پایگاه های هواپیمایی ، کارخانه ها و ذخایر سوخت آلمان غیر عملی بود؟"
] |
آموزه هوایی انگلیس ، از زمان رئیس ستاد هوایی هیو ترنچارد در اوایل دهه 1920 ، تأکید کرده بود که جرم بهترین وسیله دفاعی است. استراتژی دفاعی انگلیس حول اقدام تهاجمی می چرخید ، چیزی که به عنوان فرقه حمله شناخته شد. فرماندهی بمب افکن RAF برای جلوگیری از اصابت تشکل های آلمانی به اهداف در انگلیس ، با حمله به کارخانه های نفتی هواپیماهای لوفت واف را در پایگاه های خود ، هواپیماهای کارخانه های خود و ذخایر سوخت را منهدم می کند. این فلسفه عملی نبود زیرا فرماندهی بمب افکن فاقد فن آوری و تجهیزات بود و برای توسعه آن به چندین سال زمان نیاز داشت. این استراتژی توسعه دفاع جنگنده را در دهه 1930 به عقب انداخت. داودینگ توافق کرد که دفاع هوایی نیاز به برخی اقدامات تهاجمی دارد و جنگنده ها نمی توانند به تنهایی از انگلیس دفاع کنند. تا سپتامبر 1940 ، RAF فاقد هواپیماهای متخصص جنگ شبانه بود و به واحدهای ضدهوایی که تجهیزات ضعیف و تعداد کمی داشتند اعتماد می کرد.
|
The_Blitz
|
[
"فرستنده های زمینی چه نرخ در دقیقه ارسال می کنند؟",
"چه مکانیسمی باعث آزاد شدن بمب ها می شود؟"
] |
در حالی که گروه خدمه آلمان به طور دسته جمعی از کنیکباین استفاده می کردند ، استفاده از X-Ger tot فقط به خدمه مخصوص رهگیری مسیر محدود می شد. گیرنده های مخصوصی در He 111s نصب شده بود که دکل رادیویی بر روی بدنه بمب افکن قرار داشت. این سیستم با فرکانس بالاتر کار می کند (66-77 مگاهرتز ، در مقایسه با 30-33 مگاهرتز Knickebein). فرستنده ها روی زمین با سرعت 180 در دقیقه پالس می فرستند. X-Gerät پالس ها را دریافت و تجزیه و تحلیل می کرد و به خلبان سیگنال های "البته" بصری و شنیداری می داد. سه پرتو در امتداد مسیر پرواز He 111 پرتو را قطع کردند. پرتوی متقاطع اول به عنوان هشداری برای هدف بمب برای شروع ساعت بمب گذاری عمل می کند که وی فقط در صورت رسیدن به تیر دوم می تواند آن را فعال کند. هنگامی که به تیر عبور متقابل سوم رسید ، هدف دار بمب ماشه سوم را فعال کرد که با عقربه اول ساعت ، تجهیزات را متوقف کرد و عقربه دوم نیز ادامه داشت. وقتی دست دوم با اولی همسو شد ، بمب ها آزاد شدند. مکانیزم زمان بندی ساعت با فاصله پرتوهای متقاطع از هدف هماهنگ شده بود ، بنابراین هدف هنگامی که انتشار بمب به طور مستقیم پایین بود ، قرار داشت.
|
The_Blitz
|
[
"کدام سیستم پیچیده ترین این سه سیستم بود؟",
"چه نوع چک هایی به حفظ هواپیما کمک می کند؟",
"چه کسی کد رمز را برای بمب افکن ها صادر کرده است؟"
] |
Y-Gerät پیچیده ترین سیستم از بین این سه سیستم بود. در واقع این یک سیستم ردیابی پرتوی خودکار بود که از طریق خلبان اتوماتیک بمب افکن کار می کرد. پرتوی تک نزدیک که بمب افکن در آن ردیابی می کند توسط یک کنترل کننده زمینی کنترل می شود. سیگنالهای ایستگاه توسط تجهیزات بمب افکن مجدداً منتقل می شدند. به این ترتیب می توان مسافتی را که بمب افکن در امتداد پرتو طی کرد ، به طور دقیق تأیید کرد. بررسی های جهت یابی همچنین کنترل کننده را قادر می سازد تا خدمه را در یک مسیر دقیق نگه دارد. به خدمه دستور داده می شود که بمب های خود را یا با انتشار یک کلمه کد توسط کنترل کننده زمینی یا در پایان انتقال سیگنال که متوقف می شود ، بیندازند. اگرچه حداکثر برد قابل استفاده آن مشابه سیستمهای قبلی بود ، اما برای ضربه زدن به ساختمانهای خاص مشخص نبود.
|
The_Blitz
|
[
"مکالمه به کدام مشاور فنی RAF منتقل شد؟"
] |
در ژوئن 1940 ، یک اسیر جنگی آلمانی شنیده می شد که انگلستان هرگز Knickebein را پیدا نخواهد کرد ، حتی اگر در زیر بینی آنها باشد. جزئیات مکالمه به یک مشاور فنی ستاد هوایی RAF ، دکتر آر وی جونز ، منتقل شد ، وی تحقیق عمیقی را آغاز کرد که متوجه شد گیرنده های لورنز لوفت وافه فراتر از دستگاه های کورکورانه هستند. بنابراین جونز شروع به جستجوی تیرهای آلمانی کرد. Avro Ansons از واحد توسعه آموزش روش Beam Approach (BATDU) به بالا و پایین پرواز کردند و انگلیس مجهز به یک گیرنده 30 مگاهرتزی بود تا آنها را تشخیص دهد. به زودی پرتویی به دربی (که در انتقال لوفت وافه ذکر شده بود) ردیابی شد. اولین عملیات گیر کردن با استفاده از دستگاه های الکتروکوتر بیمارستان مورد نیاز انجام شد. شکل ظریف اعوجاج معرفی شد. حداکثر 9 فرستنده ویژه سیگنال های خود را به سمت پرتوهای هدایت شده هدایت می کردند تا مسیر آن گسترش یابد و توانایی آن در مکان یابی دقیق اهداف نفی شود. با تصمیم لوفت وافه برای شروع حملات گسترده ، اطمینان به دستگاه کاهش یافت. عملیات مقابله توسط واحدهای مقابله الکترونیکی الکترونیکی انگلیس (ECM) تحت فرماندهی فرمانده بال ، ادوارد آدیسون ، شماره 80 بال RAF انجام شد. تولید سیگنالهای ناوبری رادیویی کاذب با انتقال مجدد نسخه اصلی ، تکنیکی است که به عنوان چراغهای پوششی (میکون) شناخته می شود.
|
The_Blitz
|
[
"چراغ های راهنمای آلمان از چه باند فرکانسی استفاده می کنند؟",
"سیگنال چه شناسه دو حرفی داشت؟",
"کدام سیستم از مکان های جداگانه برای گیرنده و یک هوای جهت دار استفاده می کند؟"
] |
چراغهای راهنمای آلمان بر روی باند فرکانس متوسط کار می کردند و سیگنالها شامل یک شناسه دو حرفی مورس و پس از آن یک زمان طولانی بود که به خدمه لوفت وافه امکان می دهد تا تحمل سیگنال را تعیین کنند. سیستم Meacon شامل مکان های جداگانه ای برای یک گیرنده با یک هوای جهت دار و یک فرستنده است. دریافت سیگنال آلمانی توسط گیرنده به درستی به فرستنده منتقل می شود ، سیگنال باید تکرار شود. این عمل موفقیت خودکار را تضمین نمی کند. اگر بمب افکن آلمانی به پرتوی خود نزدیکتر از میکون پرواز کند ، سیگنال قبلی از طریق قویتر در مسیر یاب می آید. عکس این حالت فقط در صورت نزدیکتر بودن میکون اعمال می شود.
|
The_Blitz
|
[
"از آتش جعلی چه نوع تکنیکی استفاده شده است؟",
"دو مخزن یکی از روغن ، یکی از آب چه نوع آتش را تغذیه می کند؟",
"چه چیزی برای تولید فلش هر از گاهی به آتش تزریق می شود؟",
"این فلش ها چه چیزی را شبیه سازی کرده اند؟"
] |
استفاده از فنون انحرافی مانند آتش سوزی باید با دقت انجام شود. آتش سوزی های جعلی فقط زمانی می تواند آغاز شود که بمباران بر روی یک هدف مجاور آغاز شده و اثرات آن کنترل شود. خیلی زود است و احتمال موفقیت کاهش می یابد. خیلی دیر است و آتش سوزی واقعی در هدف از آتش سوزی های انحرافی فراتر می رود. نوآوری دیگر آتش دیگ بخار بود. این واحدها از دو مخزن مجاور حاوی روغن و آب تغذیه می شدند. سپس آتشگاههای خوراکی روغن هر از چند گاهی با آب تزریق می شدند. فلاش های تولید شده مشابه C-250 و C-500 Flammbomben آلمان بود. امید این بود که اگر بتواند بمب افکن های آلمان را فریب دهد ، بمب افکن های بیشتری را از هدف واقعی دور کند.
|
The_Blitz
|
[
"لوفت وافه چند فروند هواپیما از دست داد؟",
"چند خلبان آلمانی کشته شدند؟",
"آن شب چند ناوگان هوایی 3 حمله کردند؟"
] |
در ابتدا تغییر در استراتژی باعث شد RAF از حالت محافظ خارج شود و باعث خسارات گسترده و تلفات غیرنظامیان شود. حدود 107،400 تن طول (109،100 تن) حمل و نقل در خور تیمز آسیب دید و 1600 غیرنظامی تلفات داشتند. از این تعداد حدود 400 نفر کشته شدند. جنگ در هوا در نور روز شدیدتر بود. به طور کلی لوگه برای هواپیمای لوفت وافه 41 هزینه کرده است. 14 بمب افکن ، 16 فروند مسرسیمیت Bf 109 ، هفت فروند مسرشمیت Bf 110 و چهار هواپیمای شناسایی. فرماندهی جنگنده 23 جنگنده را از دست داد ، شش خلبان کشته و هفت نفر دیگر زخمی شدند. در آن شب 247 بمب افکن دیگر از جنگنده Sperrle ، Luftflotte 3 (ناوگان هوایی 3) حمله کردند. در 8 سپتامبر ، لوفت وافه بازگشت. این بار 412 نفر کشته و 747 نفر به شدت زخمی شدند.
|
The_Blitz
|
[
"چه تعداد Bf 109 از بین رفته است؟",
"FighterComand چند جنگنده از دست داد؟",
"فرماندهی جنگنده چند خلبان خود را از دست داد؟",
"چه چیزی باعث تأخیر در تلاش شد؟"
] |
در 9 سپتامبر به نظر می رسد OKL از دو استراتژی پشتیبانی می کند. بمباران شبانه روزی آن در لندن تلاشی فوری برای وادار ساختن دولت انگلیس به تسلیم بود ، اما همچنین به ارتباطات دریایی حیاتی انگلیس ضربه می زد تا از طریق محاصره به پیروزی برسد. اگرچه هوا ضعیف بود ، بعد از ظهر همان روز حملات شدیدی در حومه لندن و فرودگاه در Farnborough انجام شد. درگیری های روزانه برای هواپیماهای کسلرینگ و لوفتفلوت 2 (ناوگان هوایی 2) 24 هواپیما هزینه داشت ، از جمله 13 هواپیمای Bf 109. فرماندهی جنگنده ها 17 جنگنده و شش خلبان خود را از دست داد. طی چند روز آینده هوا ضعیف بود و تلاش اصلی بعدی تا 15 سپتامبر 1940 انجام نمی شد.
|
The_Blitz
|
[
"این نبرد هوایی چه نام داشت؟",
"لوفت وافه در آن روز چند درصد بمب افکن های خود را از دست داد؟"
] |
در 15 سپتامبر ، Luftwaffe دو حمله بزرگ روزانه به لندن در امتداد رودخانه تیمز انجام داد ، اسکله ها و ارتباطات ریلی در شهر را هدف قرار داد. امید این بود که اهداف خود را از بین ببرد و RAF را به دفاع از آنها بکشاند ، و به لوفت وافه اجازه می دهد تا تعداد زیادی از جنگنده های خود را نابود کند و در نتیجه به برتری هوایی دست یابد. نبردهای بزرگ هوایی آغاز شد که بیشتر روز ادامه داشت. حمله اول فقط به مدت سه روز به شبکه ریلی آسیب رساند و حمله دوم به طور کلی ناکام ماند. بعداً نبرد هوایی با روز نبرد انگلیس گرامی داشته شد. لوفت وافه 18 درصد بمب افکن های ارسالی در آن روز را از دست داد و نتوانست برتری هوایی کسب کند.
|
The_Blitz
|
[
"چه کسی فکر می کرد لوفت وافه می تواند برنده شود؟",
"لوفت وافه با استفاده از بمب افکن های خود چه کسی را به جنگ دعوت کرد؟"
] |
در حالی که گورینگ خوش بین بود که لوفت وافه می تواند غلبه کند ، هیتلر چنین نبود. در 17 سپتامبر او عملیات شیر دریایی را به تعویق انداخت (به گفته معلوم شد ، برای مدت نامعلومی) به جای اینکه در یک عملیات پر کانال بین المللی ، به ویژه در برابر ژوزف استالین شکاک در اتحاد جماهیر شوروی ، اعتبار نظامی جدید آلمان را به دست آورد. در آخرین روزهای نبرد ، بمب افکن ها در تلاش برای جذب RAF به جنگ با جنگنده های آلمانی به نیرنگ تبدیل شدند. اما عملیات آنها فایده ای نداشت. بدتر شدن هوا و فرسایش ناپایدار در نور روز بهانه خوبی را به OKL داد تا در 7 اکتبر به حملات شبانه بپردازد.
|
The_Blitz
|
[
"در 14 اکتبر چند بمب افکن آلمانی حمله کردند؟",
"چه کسی گلوله های ضد دفاع شلیک کرد؟",
"چند بمب افکن آلمانی سرنگون شدند؟"
] |
در 14 اکتبر ، سنگین ترین حمله شبانه تا به امروز 380 بمب افکن آلمانی از لوفتفلوت 3 را به لندن اصابت کرد. حدود 200 نفر کشته و 2000 نفر دیگر زخمی شدند. پدافندهای ضد هوایی انگلیس (ژنرال فردریک آلفرد پیل) 8326 گلوله شلیک کرد و فقط دو بمب افکن را ساقط کرد. در 15 اکتبر ، بمب افکن ها بازگشتند و حدود 900 آتش سوزی با ترکیبی از 415 تن کوتاه (376 تن) مواد منفجره قوی و 11 تن کوتاه (10.0 تن) مواد آتش زا آغاز شد. پنج خط اصلی ریلی در لندن قطع شد و به اجناس نوردی آسیب وارد شد.
|
The_Blitz
|
[
"چه مقدار از تنهای کوتاه بمب در طول روز پرتاب شد؟",
"در پایان ماه اکتبر 500 تن بمب کوتاه بر روی کدام دو شهر ریخته شده است؟",
"لیورپول چند تن کوتاه روی آن افتاد؟",
"کدام یک بیشتر مورد حمله قرار گرفت ، بمب افکن یا فرودگاه های فرماندهی جنگنده ها؟"
] |
لوژه در ماه اکتبر ادامه داد. به گفته منابع آلمانی ، در آن ماه 9000 تن کوتاه (8200 تن) بمب ریخته شد که از این تعداد حدود 10 درصد آن در نور روز ریخته شد. بیش از 6000 تن کوتاه (5400 تن) در شب به لندن هدایت شد. در 10 روز آخر ماه اکتبر حملات به بیرمنگام و کاونتری منوط به 500 بمب کوتاه (450 تن) بین آنها بود. لیورپول متحمل 200 تن بمب کوتاه شد. هال و گلاسگو مورد حمله قرار گرفتند ، اما 800 تن بمب کوتاه (730 تن) در سراسر انگلیس پخش شد. کارهای Metropolitan-Vickers در منچستر مورد هدف قرار گرفت و 12 تن بمب کوتاه (11 تن) بر علیه آن پرتاب شد. تناژ کمی در فرودگاه های فرماندهی جنگنده ها ریخته شد. در عوض ، فرودگاه های فرماندهی بمب افکن مورد اصابت قرار گرفتند.
|
The_Blitz
|
[
"چه کسی فرمانده Luftflotte 2 بود؟",
"Luftflotte 3 شبانه چند پرواز انجام می داد؟"
] |
سیاست لوفت وافه در این مرحله اساساً ادامه دادن حملات مترقی به لندن بود ، عمدتاً با حمله شبانه. دوم ، دخالت در تولید در کارخانه های گسترده اسلحه سازی صنعتی غرب میدلندز ، که عمدتا توسط حمله شبانه انجام می شود. و سوم اینکه با استفاده از بمب افکن های جنگنده کارخانه ها و کارخانه ها را در طول روز مختل کند. کسلرینگ ، فرماندهی Luftflotte 2 ، دستور داشت هر شب 50 سورتی پرواز علیه لندن بفرستد و در روشنایی روز به بندرهای شرقی حمله کند. به Sperrle ، فرماندهی Luftflotte 3 ، دستور داده شد که هر شب 250 پرواز از جمله 100 مورد علیه West Midlands ارسال کند. Seeschlange توسط Fliegerkorps X (دهمین سپاه هوایی) انجام می شود که تمرکز خود را روی عملیات استخراج معدن در برابر حمل و نقل قرار داده است. همچنین در بمباران بریتانیا شرکت داشت. تا 19/20 آوریل 1941 ، 3،984 مین از بین رفته بود ، ⅓ از کل مین ها. توانایی مین ها در تخریب خیابانهای کل کشور باعث احترام آنها در انگلیس شد ، اما تعداد زیادی از آنها به دست انگلیس منفجر نشدند و اجازه دادند اقدامات مقابله ای ایجاد شود که به کمپین ضد حمل و نقل آلمان آسیب می رساند.
|
The_Blitz
|
[
"چه مکانهایی از تاکتیکهای انحرافی قوی برخوردار بودند؟",
"وزارت امنیت داخلی چه چیزی را کشف نکرد؟"
] |
در اواسط نوامبر 1940 ، هنگامی که آلمانی ها طرحی تغییر یافته را اتخاذ کردند ، بیش از 13000 تن کوتاه (12000 تن) مواد منفجره قوی و نزدیک به 1.000.000 مواد آتش زا به لندن سقوط کردند. در خارج از پایتخت ، آزار و اذیت گسترده توسط هواپیماهای منفرد و همچنین حملات انحرافی نسبتاً شدید به بیرمنگام ، کاونتری و لیورپول وجود داشته است ، اما حملات عمده ای صورت نگرفته است. ارتباطات اسكله و راه آهن لندن كوبشی سنگین به دست آورده و خسارت زیادی به سیستم راه آهن خارج وارد شده است. در ماه سپتامبر ، در راه آهن در انگلیس کمتر از 667 مورد مورد بازدید قرار نگرفته بود و در یک دوره ، بین 5000 تا 6000 واگن از اثر بمب های تاخیر انداز بیکار مانده بودند. اما بخش عمده ای از ترافیک ادامه داشت. و لندنی ها - اگرچه هر روز صبح با نگرانی به لیست مسیرهای بسته خط ایستگاه محلی خود نگاه می كردند ، یا در خیابان های عقب در اتوبوس ها مسیر انحرافی عجیبی ایجاد می كردند - اما هنوز به كار خود ادامه می دادند. با وجود تمام نابودی زندگی و مال ، ناظران اعزامی توسط وزارت امنیت داخلی موفق به کشف کوچکترین نشانه ای از شکستن روحیه نشدند. فقط در ماه های سپتامبر و اکتبر بیش از 13000 غیرنظامی کشته و تقریباً 20،000 نفر زخمی شدند ، اما تعداد کشته شدگان بسیار کمتر از حد انتظار بود. در اواخر سال 1940 ، چرچیل اعتبار پناهگاه ها را اعلام کرد:
|
The_Blitz
|
[
"نام ناظر آمریکایی چه بود؟"
] |
ناظر آمریکایی Ingersoll در این زمان گزارش داد که "در مورد صحت بمباران اهداف نظامی ، در اینجا من هیچ صلاحیتی ندارم. هدف به طور حیرت انگیزی ، حیرت انگیز ، به طرز حیرت انگیزی نادرست است ... به طور خلاصه آسیب فیزیکی به غیرنظامی لندن ، خسارت وارده به اهداف نظامی بسیار کمتر بود "، و اظهار داشت که او نمونه های بی شماری از اهداف دست نخورده را احاطه شده توسط ساختمانهای تخریب شده توسط بمب های اشتباه دیده است. به عنوان مثال ، در طی دو ماه بمب گذاری ، نیروگاه باترزا ، شاید بزرگترین هدف واحد لندن ، فقط یک ضربه جزئی ("نام مستعار") دریافت کرده باشد. هیچ پلی بر روی تیمز مورد اصابت قرار نگرفته است و اسکله ها با وجود خسارت زیاد همچنان در حال کار بودند. به رغم آشنایی خلبانان آلمانی با پروازهای تجاری قبل از جنگ ، یک فرودگاه 56 بار مورد اصابت قرار گرفت اما باند پرواز هرگز آسیب ندید و این میدان هرگز از کار نمی افتاد. اینگرسول نوشت که تفاوت بین شکست کارزار آلمان علیه اهداف نظامی در مقابل موفقیت آن در قاره اروپا ، کنترل RAF بر هوا بود.: 79–80،174
|
The_Blitz
|
[
"پدافند هوایی شبانه انگلیس تا چه ارتفاعی موثر بود؟"
] |
پدافند هوایی شبانه انگلیس وضعیت بدی داشت. تعداد اندکی از اسلحه های ضد هوایی دارای سیستم کنترل آتش بودند و نورافکن های کم قدرت معمولاً در ارتفاعات بالاتر از 12000 فوت (3700 متر) در برابر هواپیماها بی اثر بودند. در ژوئیه 1940 ، فقط 1200 اسلحه سنگین و 549 اسلحه سبک در کل انگلیس مستقر شد. از "سنگین ها" ، حدود 200 نوع از منسوخ 3 نوع (76 میلی متر) بودند. اسلحه های م 4.5ثر 4.5 در (110 میلی متر) و 3.7 در (94 میلی متر) با "سقف" تئوریک بیش از 30000 فوت (9100 متر) اما حد عملی 25000 فوت (7،600 متر) بود زیرا پیش بینی کننده در استفاده از ارتفاعات بیشتر را نمی تواند بپذیرد. اسلحه های سبک که تقریباً نیمی از آنها از نوع Bofors عالی 40 میلی متری بودند ، فقط با هواپیماهای 6000 فوت (1800 متر) سرو کار داشتند. اگرچه استفاده از اسلحه روحیه غیرنظامیان را بهبود بخشید ، اما با آگاهی از خدمه بمب افكن آلمان در برابر رگبارها ، اکنون اعتقاد بر این است كه اسلحه های ضد هوایی دستاورد چندانی نداشته و در حقیقت سقوط تكه های پوسته باعث تلفات بیشتر انگلیس در زمین می شود.
|
The_Blitz
|
[
"فاصله انگلیس با تأسیس توپخانه سنگین ضدهوایی چقدر کمتر بود؟",
"چه کسی به جنگجویان شبانه اعتماد کرد؟"
] |
دفاعیات لندن به سرعت توسط ژنرال پایل ، فرمانده كل فرماندهی ضد هواپیما سازماندهی مجدد شد. تفاوتی که در اثربخشی پدافند هوایی ایجاد شده جای سوال دارد. انگلیس هنوز یک سوم کمتر از استقرار توپخانه ضد هوایی سنگین AAA (یا ack-ack) در ماه مه 1941 بود و فقط 2631 سلاح در دسترس بود. داودینگ باید به جنگنده های شب اعتماد می کرد. از سال 1940 تا 1941 ، موفق ترین جنگنده شب Boulton Paul Defiant بود. چهار اسکادران آن بیش از هر نوع دیگر هواپیماهای دشمن را سرنگون کردند. دفاعی AA با استفاده بهتر از رادار و نورافکن بهبود یافته است. طی چندین ماه ، 20،000 پوسته خرج شده در ماه سپتامبر 1940 برای هر مهاجم ، در ژانویه 1941 به 4087 و در فوریه 1941 به 2963 پوسته کاهش یافت.
|
The_Blitz
|
[
"چه چیزی غیر قابل اعتماد در نظر گرفته شد؟",
"چه چیزی از بیشتر منابع فرماندهی جنگنده استفاده می کرد؟"
] |
رادار رهگیری هوابرد (AI) غیرقابل اعتماد است. نبردهای سنگین در نبرد انگلیس بیشتر منابع فرماندهی جنگنده را خورده بود ، بنابراین سرمایه گذاری کمی در جنگ های شبانه صورت گرفت. بمب افکن ها از شدت ناامیدی با چراغ های جستجوی هوایی به پرواز درآمدند [اما به نتیجه نرسیدند. از توانایی بالاتری رادار GL (Gunlaying) و نورافکنهای جهت دار جنگنده از اتاقهای کنترل جنگنده RAF برای آغاز یک سیستم GCI (رهگیری کنترل هدایت زمینی) تحت کنترل سطح گروه (شماره 10 گروه RAF ، شماره 11 گروه RAF و شماره 12 گروه RAF).
|
The_Blitz
|
[
"چه کسی جایگزین داودینگ در 25 نوامبر شد؟"
] |
نارضایتی وایتهال از شکست های RAF منجر به جایگزینی داودینگ (که پیش از این برای بازنشستگی بود) با شولتو داگلاس در 25 نوامبر بود. داگلاس شروع به معرفی اسکادران های بیشتر و پراکنده کردن چند مجموعه GL برای ایجاد جلوه ای فرش در شهرستان های جنوبی کرد. هنوز ، در فوریه 1941 ، تنها هفت اسکادران با 87 خلبان باقی مانده بود که کمتر از نصف قدرت لازم بود. فرش GL توسط شش مجموعه GCI کنترل کننده جنگنده های شب مجهز به رادار پشتیبانی می شود. با اوج حمله رعد اسا ، آنها موفق تر می شدند. تعداد تماس ها و مبارزات در سال 1941 ، از 44 و دو مورد در 48 پرواز در ژانویه 1941 ، به 204 و 74 مورد در ماه مه (643 پرواز) افزایش یافت. اما حتی در ماه مه ، 67٪ از پروازها ماموریت های چشم گربه ای بود. عجیب است ، در حالی که 43٪ از تماس ها در ماه مه 1941 با مشاهده بصری انجام می شد ، آنها 61٪ از مبارزات را تشکیل می دادند. با این حال ، در مقایسه با عملیات روشنایی روز لوفت وافه ، کاهش شدیدی در خسارات آلمان به 1٪ وجود دارد. اگر خدمه هوشیار بمب افکن ابتدا می توانستند جنگنده را ردیابی کنند ، شانس مناسبی برای فرار از آن داشتند.
|
The_Blitz
|
[
"چه چیزی در جنگهای شبانه بر سر انگلیس بسیار مهم بود؟"
] |
با این وجود ، این رادار بود که از این نقطه به بعد در جنگهای شبانه بر فراز انگلیس سلاح مهمی بود. داودینگ مفهوم رادار موجود در هوا را معرفی کرده و استفاده از آن را تشویق کرده است. سرانجام موفقیت حاصل می شود. در شب 22/23 ژوئیه 1940 ، افسر پرواز سیریل اشفیلد (خلبان) ، افسر خلبان جفری موریس (ناظر) و گروهبان پرواز رجینالد لیلاند (اپراتور رادار رهگیری هوایی) از واحد رهگیری جنگنده اولین خلبان و خدمه بودند که رهگیری و هنگامی که جنگنده شبانه هوش مصنوعی آنها یک Do 17 را از ساسکس پایین آورد ، یک هواپیمای دشمن را با استفاده از رادار موجود در هواپیما نابود کنید تا آنها را به رهگیری بصری هدایت کند. در 19 نوامبر 1940 ، همانطور كه داوودینگ پیش بینی كرده بود ، جان كانینگهام ، آس مشهور جنگنده شبانه RAF ، یك بمب افكن Ju 88 را با استفاده از رادار هوایی سرنگون كرد.
|
The_Blitz
|
[
"چند مین چتر نجات یافت؟"
] |
از نوامبر 1940 - فوریه 1941 ، لوفت وافه استراتژی خود را تغییر داد و به سایر شهرهای صنعتی حمله کرد. به ویژه غرب میدلندز مورد هدف قرار گرفت. در شب 13/14 نوامبر ، 77 He 111s از Kampfgeschwader 26 (26th Wing Bomber، یا KG 26) لندن را بمباران كرد در حالی كه 63 از KG 55 به بیرمنگام برخورد كرد. شب بعد نیرویی بزرگ به کاوانتری برخورد. "Pathfinders" از 12 Kampfgruppe 100 (بمب گروه 100 یا KGr 100) 437 بمب افکن از KG 1 ، KG 3 ، KG 26 ، KG 27 ، KG 55 و Lehrgeschwader 1 (اولین بال آموزشی یا LG 1) را هدایت کرد که 394 تن کاهش یافت (357 تن) مواد منفجره زیاد ، 56 تن کوتاه (51 تن) مواد محترقه و 127 مین چتربازی. منابع دیگر می گویند 449 بمب افکن و در مجموع 530 تن کوتاه (480 تن) بمب پرتاب شده است. حمله به کاونتری به ویژه ویرانگر بود و منجر به استفاده گسترده از عبارت "به هم" شد. بیش از 10 هزار ماده محترقه کنار گذاشته شد. حدود 21 کارخانه در کاونتری آسیب جدی دیدند و از بین رفتن تاسیسات عمومی کار در 9 کارخانه دیگر را متوقف کرد و تولیدات صنعتی را برای چندین ماه مختل کرد. با وجود پرواز 125 پرواز سورتی پرواز شبانه توسط RAF ، فقط یک بمب افکن در اثر آتش ضدهوایی از دست رفت. هیچ پیگیری صورت نگرفت ، زیرا OKL قدرت بازیابی انگلیس را دست کم گرفت (همانطور که فرماندهی بمب افکن از سال 1943 تا 1945 بر سر آلمان انجام می داد). ژرمن ها از موفقیت حمله غافلگیر شدند. غلظت تصادفی حاصل شده بود. تأثیر استراتژیک حمله ، کاهش مختصر 20 درصدی در تولید هواپیما بود.
|
The_Blitz
|
[
"چند بمب افکن به بیرمنگام اصابت کردند؟",
"حملات شبانه برای چند ماه ادامه داشت؟"
] |
پنج شب بعد ، بیرمنگام مورد 369 بمب افکن KG 54 ، KG 26 و KG 55 قرار گرفت. تا پایان ماه نوامبر ، 1100 بمب افکن برای حملات شبانه در دسترس بودند. به طور متوسط هر شب 200 نفر قادر به اعتصاب بودند. این وزن حملات به مدت دو ماه ادامه داشت و لوفت وافه 13900 تن کوتاه (12600 تن) بمب را انداخت. در نوامبر 1940 ، 6000 سورتی پرواز و 23 حمله مهم (بیش از 100 تن بمب ریخته شده) انجام شد. دو حمله سنگین (50 تن کوتاه (45 تن) بمب) نیز انجام شد. در دسامبر ، تنها 11 حمله بزرگ و پنج حمله سنگین انجام شد.
|
The_Blitz
|
[
"چه گروهی برای اولین بار از مواد محترقه استفاده کرد؟",
"چند بمب آتش در هر دقیقه ریخته می شود؟"
] |
احتمالاً ویران کننده ترین حمله در عصر روز 29 دسامبر رخ داد ، هنگامی که هواپیماهای آلمانی با بمب های مهارکننده و انفجاری زیاد به شهر لندن حمله کردند و باعث طوفانی شد که دومین آتش سوزی بزرگ لندن نامیده می شود. اولین گروهی که از این مواد محترقه استفاده کرد ، Kampfgruppe 100 بود که 10 "مسیر یاب" He 111s را ارسال کرد. در ساعت 18:17 ، اولین بمب از 10 هزار بمب آتش نشانی را منتشر کرد که در نهایت به 300 بمب در دقیقه می رسد. روی هم رفته 130 بمب افکن آلمانی مرکز تاریخی لندن را تخریب کردند. تلفات غیرنظامیان در لندن در کل حمله رعد اسا 28،556 کشته ، و 25،578 زخمی است. Luftwaffe 18291 تن کوتاه (16،593 تن) بمب انداخته بود.
|
The_Blitz
|
[
"چند بار سوانزی به شدت بمباران شد؟",
"در حملات اساساً چه چیزی آسیب دید؟",
"چه چیزی بیشتر آسیب ندید؟"
] |
تمام تلاش های لوفت وافه علیه شهرهای داخلی نبود. شهرهای بندری نیز مورد حمله قرار گرفتند تا تلاش کنند تجارت و ارتباطات دریایی را مختل کنند. در ژانویه ، سوانزی چهار بار بمباران شد ، بسیار شدید. در 17 ژانویه ، حدود 100 بمب افکن مقدار زیادی مواد محترقه را از بین بردند که در مجموع 32000 مورد بود. خسارت اصلی به مناطق تجاری و خانگی وارد شده است. چهار روز بعد 230 تن از جمله 60،000 آتش زا کاهش یافت. در پورتسموث Southsea و Gosport امواج 150 بمب افکن مناطق وسیعی از شهر را با 40000 آتش سوزی نابود کردند. انبارها ، خطوط ریلی و خانه ها تخریب و آسیب دیدند ، اما اسکله ها تا حد زیادی دست نخورده بودند.
|
The_Blitz
|
[
"در نوامبر و دسامبر سال 1940 چه عواملی تغییر یافت که حملات به غیرنظامیان را به عنوان بحث برانگیز تبدیل کرد؟",
"اهداف روشنایی پنهان شده توسط مه باید بدون چه کاری انجام شود؟"
] |
اگرچه دكترین رسمی هوایی آلمان روحیه غیرنظامیان را هدف قرار می داد ، اما از حمله مستقیم به غیرنظامیان حمایت نمی كرد. این کشور امیدوار بود که با از بین بردن کارخانه های دشمن و خدمات عمومی و همچنین ذخایر غذایی آن (با حمله به کشتیرانی) روحیه را از بین ببرد. با این وجود ، هنگامی که حملات گسترده در نوامبر و دسامبر 1940 انجام شد ، مخالفت رسمی آن با حملات به غیرنظامیان به یک مسئله قابل بحث تبدیل شد. اگرچه با سیاست رسمی تشویق نمی شود ، اما استفاده از مین و مواد آتش زا ، برای مصلحت تاکتیکی ، نزدیک به بمب گذاری بی رویه بود. . مکان یابی اهداف در آسمانهای پوشیده از تیرگی صنعتی به معنای روشن شدن آنها "بدون توجه به جمعیت غیرنظامی" است.
|
The_Blitz
|
[
"چه گروهی از مواد محترقه و مواد منفجره زیاد برای علامت گذاری اهداف استفاده می کرد؟",
"تاکتیک Feuerleitung (Blaze Control) منجر به ایجاد چه چیزی برای نشانه گذاری اهداف شد؟"
] |
واحدهای ویژه ، مانند KGr 100 ، به Beleuchtergruppe (گروه آتش نشان) تبدیل شدند ، که از مواد آتش زا و مواد منفجره زیاد برای مشخص کردن منطقه هدف استفاده می کرد. با ایجاد Brandbombenfelder (زمینه های آتش زا) برای علامت گذاری اهداف ، این تاکتیک به Feuerleitung (کنترل Blaze) گسترش یافت. اینها با شراره های چتر مشخص شدند. سپس بمب افکن های حامل SC 1000 (1000 کیلوگرم (2205 پوند)) ، SC 1400 (1400 کیلوگرم (3،086 پوند)) و SC 1800 (1800 کیلوگرم (3،968 پوند)) بمب های "Satan" برای تسطیح خیابان ها و مناطق مسکونی استفاده شدند. تا دسامبر ، بمب "حداکثر" از SC 2500 (2500 کیلوگرم (5512 پوند)) استفاده شد.
|
The_Blitz
|
[
"زیردریایی ها و هواپیماهای دریایی در درجه اول به چه چیزی آسیب رساندند؟"
] |
در سال 1941 ، لوفت وافه دوباره استراتژی خود را تغییر داد. اریش ریدر - فرمانده کل کشتی کریگس مارین - مدت ها استدلال می کرد که لوفت وافه باید با حمله به کشتی های حمل و نقل در اقیانوس اطلس و حمله به بنادر انگلیس ، از نیروی زیردریایی آلمان (U-Bootwaffe) در نبرد اقیانوس اطلس حمایت کند. سرانجام او هیتلر را به لزوم حمله به تأسیسات بندری انگلیس متقاعد کرد. هیتلر توسط رائدر متقاعد شده بود که این اقدام درستی است که دلیل آن موفقیت بالای نیروهای U-Boat در این دوره از جنگ است. هیتلر به درستی خاطرنشان کرد که بیشترین آسیب به اقتصاد جنگ انگلیس از طریق زیردریایی ها و حملات هوایی تعداد کمی هواپیمای دریایی Focke-Wulf Fw 200 وارد شده است. او دستور داد تا به آن اهدافی که هدف Kriegsmarine نیز بود حمله شود. این بدان معنی بود که مراکز ساحلی انگلیس و حمل و نقل دریایی به غرب ایرلند اهداف اصلی بودند.
|
The_Blitz
|
[
"چه چیزی مهمتر از محدودیت ارتباطات دریایی تلقی شد؟"
] |
علاقه هیتلر به این استراتژی گورینگ و جشونک را مجبور به بازبینی جنگ هوایی علیه انگلیس در ژانویه 1941 کرد. این امر باعث توافق گورینگ و جشونک با دستورالعمل 23 هیتلر شد ، دستورالعمل هایی برای عملیات علیه اقتصاد جنگ انگلیس ، که در 6 فوریه 1941 منتشر شد و محدودیت هوایی واردات انگلیس بر اساس دریا در اولویت قرار دارد. این استراتژی قبل از جنگ به رسمیت شناخته شده بود ، اما عملیات حمله عقاب و نبرد بعدی انگلیس مانع حمله به ارتباطات دریایی انگلیس شده و نیروی هوایی آلمان را به سمت مبارزه علیه RAF و ساختارهای پشتیبانی کننده آن سوق داد. OKL همیشه منع ارتباطات دریایی را از اهمیت کمتری نسبت به بمباران صنایع هواپیمایی مستقر در زمین برخوردار بوده است.
|
The_Blitz
|
[
"گورینگ معتقد بود که کریگس مارین با پشتیبانی بیشتر چه چیزی بدست خواهد آورد؟",
"جانشین رایدر کی بود؟",
"چه چیزی برای موفقیت یک اثر استراتژیک علیه انگلیس مضر بود؟"
] |
دستورالعمل 23 تنها امتیازی بود که گورینگ به Kriegsmarine در مورد استراتژی بمب گذاری استراتژیک لوفت وافه علیه انگلیس داد. پس از آن ، وی از در دسترس قرار دادن واحدهای هوایی برای تخریب حیاط اسکله های انگلیس ، بنادر ، تأسیسات بندری یا حمل و نقل در اسکله یا در دریا امتناع ورزید ، مبادا کنترل بیشتر واحدهای لوفت وافه توسط کریگزمارین بدست آید. جانشین رایدر - کارل دنیتس - با مداخله هیتلر - کنترل یک واحد (KG 40) را بدست می آورد ، اما گورینگ به زودی آن را دوباره بدست می آورد. عدم همکاری گورینگ برای استراتژی یک هوا با اثر استراتژیک بالقوه تعیین کننده بر انگلیس مضر بود. در عوض ، او هواپیمای Fliegerführer Atlantik (فرمانده پرواز آتلانتیک) را به جای حمله به کاروانها در بمباران سرزمین اصلی انگلیس تلف کرد. برای گورینگ ، اعتبار وی با شکست در نبرد انگلیس خدشه دار شده بود ، و او می خواست با زیر سلطه بردن انگلیس فقط با نیروی هوایی ، آن را دوباره بدست آورد. او همیشه تمایلی به همکاری با رادر نداشت.
|
The_Blitz
|
[
"چه چیزی مانع از تشدید عملیات هوایی شد؟",
"چند گروه بمب افکن به آلمان منتقل شدند؟"
] |
خط دیگری در این بخشنامه بر ضرورت وارد آوردن سنگین ترین خسارات ممکن ، بلکه همچنین تشدید جنگ هوایی به منظور ایجاد تصور برای حمله دوزیستی به انگلیس برای سال 1941 تأکید داشت. با این حال ، شرایط هواشناسی بریتانیا برای پرواز مساعد نبود. و از تشدید عملیات هوایی جلوگیری کرد. فرودگاه ها وارد آب شدند و 18 گروه Kampfgruppen (گروه بمب افکن) Kampfgeschwadern (بال های بمب افکن) لوفت وافه برای استراحت و تجهیز مجدد به آلمان منتقل شدند.
|
The_Blitz
|
[
"چرا بنادر اهداف بهتری بودند؟",
"چگونه آلمانی ها انگلیسی ها را گیج کردند؟"
] |
از دید آلمان ، مارس 1941 شاهد پیشرفت بود. لوفت وافه در آن ماه 4000 سورتی پرواز انجام داد ، از جمله 12 حمله مهم و سه حمله سنگین. جنگ الکترونیکی شدت گرفت اما لوفت وافه فقط در شبهای مهتاب مأموریتهای اصلی داخلی را انجام می داد. یافتن بنادر راحت تر بود و اهداف بهتری را ایجاد می کرد. برای سردرگمی انگلیسی ها ، سکوت رادیویی تا سقوط بمب ها رعایت می شد. پرتوهای X- و Y-Gerät بر روی اهداف نادرست قرار گرفتند و فقط در آخرین لحظه تعویض شدند. تغییرات سریع فرکانس برای X-Gerät ، که باند وسیعتر از فرکانسها و انعطاف پذیری تاکتیکی بیشتر ، اطمینان از موثر ماندن آن را در زمانی که پارازیت انتخابی بریتانیا باعث کاهش اثر Y-Gerät شد ، معرفی شد.
|
The_Blitz
|
[
"چه چیزی در ماه مارس متمرکز شد؟",
"چرا OKL مجبور به بداهه نوازی شد؟",
"از چند بمب افکن غواصی Ju 87 Stuka و Jabos استفاده شده است؟",
"چند بمب آلمانی به هدف خود اصابت می کند؟"
] |
این حملات در ماه مارس علیه بنادر غربی متمرکز شده بود. این حملات منجر به شکستن روحیه شد ، رهبران مدنی قبل از اینکه اوج حمله به شهرها برسد ، از شهرها فرار کردند. اما تلاش لوفت وافه در 10 حمله گذشته كاهش یافت ، زیرا هفت كامپفگروپن به آمریكا رفتند و برای آماده سازی برای كارزار بالكان در یوگسلاوی و یونان آماده شدند. کمبود بمب افکن باعث بداهه سازی OKL شد. از حدود 50 فروند بمب افکن غواصی Junkers Ju 87 Stuka و Jabos (بمب افکن های جنگنده) استفاده شد که به طور رسمی با عنوان Leichte Kampfflugzeuge ("بمب افکن های سبک") طبقه بندی می شوند و گاهی اوقات Leichte Kesselringe ("Kesselrings سبک") نامیده می شوند. این پدافندها نتوانستند از خسارت گسترده جلوگیری کنند اما در برخی موارد از تمرکز بمب افکن های آلمانی بر روی اهداف خود جلوگیری کردند. به مناسبت ها ، فقط یک سوم بمب های آلمانی به اهداف خود اصابت می کنند.
|
The_Blitz
|
[
"چند خدمه در شب از خدمه خواسته شد پرواز کنند؟",
"چه چیزی باعث خستگی خدمه ای شد که پروازهای بیشتری انجام می دهند؟"
] |
انحراف بمب افکن های سنگین تر به بالکان به این معنی بود که از خدمه و واحدهای به جا مانده خواسته شده بود هر شب دو یا سه پرواز انجام دهند. بمب افکن ها سر و صدا ، سرد و به شدت لرزش داشتند. علاوه بر تنش مأموریتی که خدمه را خسته و فرسوده کرد ، خستگی بسیاری را درگیر خود کرد و آنها را کشت. در یک حادثه در 28/29 آوریل ، پیتر استال از KG 30 در حال انجام پرواز در پنجاهمین مأموریت خود بود. او با کنترل Ju 88 خود به خواب رفت و از خواب بیدار شد و متوجه شد که تمام خدمه در خواب هستند. او آنها را برانگیخت ، اطمینان داد که آنها از اکسیژن و قرص های دکسترو-انرژن استفاده می کنند و سپس ماموریت را به پایان رساندند.
|
The_Blitz
|
[
"انگلیسی ها از چه چیز بیشتر ترسیدند؟",
"مقصد مهم کاروانهای تأمین از آمریکای شمالی چه بود؟",
"بندر لندن چه مقدار از تجارت خارج از کشور را بر عهده گرفت؟"
] |
صرف نظر از این ، Luftwaffe هنوز هم می تواند خسارات زیادی وارد کند. با اشغال اروپای غربی توسط آلمان ، انگلیس از تشدید حمله زیردریایی و هوایی به ارتباطات دریایی انگلیس ترسید. در صورت موفقیت آلمان ها ، چنین اتفاقی عواقب جدی در روند آینده جنگ خواهد داشت. لیورپول و بندر آن به مقصد مهمی برای کاروانهایی تبدیل شدند که از طریق رویکردهای غربی از آمریکای شمالی عبور می کردند و تجهیزات و مواد را با خود می آوردند. شبکه ریلی قابل توجهی به بقیه کشور توزیع شده است. عملیات مقابل لیورپول در حمله رعد اسا لیورپول موفقیت آمیز بود. حملات هوایی 39126 تن طول (39754 تن) کشتی را غرق کرد و 111601 تن دیگر طولانی (113392 تن) خسارت دید. وزیر امنیت داخلی هربرت موریسون نیز نگران شکستن روحیه بود و خاطرنشان کرد شکست پذیری توسط غیرنظامیان ابراز شده است. منابع دیگر به نیمی از اسکله های 144 اسکله بندر غیرقابل استفاده می گویند ، در حالی که توانایی تخلیه بار 75٪ کاهش یافته است. جاده ها و راه آهن مسدود شده بود و کشتی ها نمی توانستند بندر را ترک کنند. در 8 مه 1941 ، 57 کشتی منهدم شد ، غرق شد و یا خسارت دید و به میزان 80000 تن طولانی (81000 تن) آسیب دید. حدود 66000 خانه ویران شد ، 77،000 نفر بی خانمان شدند و یک شب 1،900 نفر کشته و 1450 نفر به شدت آسیب دیدند. عملیات علیه لندن تا ماه مه 1941 نیز می تواند تأثیر جدی بر روحیه داشته باشد. مردم بندر هال به "کوهنوردان" تبدیل شدند ، افرادی که قبل ، در حین و بعد از حملات از شهرها خارج شدند. با این حال ، این حملات نتوانستند خطوط راه آهن ، یا تأسیسات بندری را حتی مدت طولانی در بندر لندن که هدف حملات بسیاری بود ، از بین ببرند یا به آنها آسیب برسانند. بندر لندن به ویژه یک هدف مهم بود ، که یک سوم تجارت خارج از کشور را به ارمغان آورد.
|
The_Blitz
|
[
"چه تعداد از خانه ها در گلاسکو در امان ماندند؟",
"آلمانی ها به همراه مواد آتش زا و بمب از چه استفاده کردند؟"
] |
در 13 مارس ، بندر کلایدبان بالای کلاید در نزدیکی گلاسگو بمباران شد. به جز هفت مورد از 12000 خانه آن آسیب دیده است. بندرهای بیشتری مورد حمله قرار گرفتند. در حالی که بلفاست ، هال و کاردیف مورد اصابت قرار گرفتند ، قبل از پایان ماه پنج بار به پلیموث حمله شد. کاردیف سه شب بمباران شد ، مرکز پورتسموث با پنج حمله ویران شد. نرخ مسکن غیرنظامی از دست رفته به طور متوسط 40000 نفر در هفته بود که در سپتامبر 1940 خالی از سکنه شد. در مارس 1941 ، دو حمله به پلیموث و لندن باعث از بین رفتن 148000 نفر شد. هنوز هم ، در حالی که به شدت آسیب دیده بود ، بنادر انگلیس همچنان از صنعت جنگ پشتیبانی می کردند و تجهیزات از آمریکای شمالی همچنان عبور می کردند در حالی که نیروی دریایی سلطنتی به فعالیت خود در پلیموث ، ساوتهمپتون و پورتسموث ادامه داد. به ویژه پلیموث ، به دلیل موقعیت آسیب پذیر خود در ساحل جنوبی و نزدیک بودن به پایگاه های هوایی آلمان ، تحت سنگین ترین حملات قرار گرفت. در 10/11 مارس ، 240 بمب افکن 193 تن مواد منفجره سنگین و 46000 ماده آتش زا را پرتاب کردند. بسیاری از خانه ها و مراکز تجاری به شدت آسیب دیدند ، منبع برق از کار افتاد و پنج مخزن نفت و دو مجله منفجر شد. نه روز بعد ، دو موج 125 و 170 بمب افکن بمب های سنگینی از جمله 160 تن ماده منفجره قوی و 32000 ماده آتش زا را پرتاب کردند. بیشتر مرکز شهر تخریب شد. خساراتی به تاسیسات بندر وارد شد ، اما بسیاری از بمب ها به خود شهر ریخت. در 17 آوریل 346 تن مواد منفجره و 46،000 مواد محترقه از 250 بمب افکن به رهبری KG 26 ریخته شد. خسارات قابل توجهی بود و آلمانی ها نیز از مین های هوایی استفاده کردند. بیش از 2000 گلوله AAA شلیک شد و دو موشک Ju 88 منهدم شد. با پایان عملیات هوایی بریتانیا ، فقط هشت درصد تلاش آلمان علیه بنادر انگلیس با استفاده از مین انجام شد.
|
The_Blitz
|
[
"دو بندر بزرگ در ساحل شرقی انگلیس در شمال کدام بودند؟",
"در یک حمله 5 ساعته از چند بمب افکن استفاده شده است؟"
] |
در شمال ، تلاش های اساسی علیه نیوکاسل-آن-تاین و ساندرلند ، که بندرهای بزرگی در سواحل شرقی انگلیس بودند ، انجام شد. در 9 آوریل 1941 ، Luftflotte 2 در یک حمله 5 ساعته 150 تن مواد منفجره سنگین و 50،000 مواد آتش زا را از 120 بمب افکن پرتاب کرد. فاضلاب ، راه آهن ، بندرگاه ها و تاسیسات برقی آسیب دیدند. در ساندرلند در 25 آوریل ، Luftflotte 2 60 بمب افکن ارسال کرد که 80 تن مواد منفجره قوی و 9000 ماده آتش زا را پرتاب کرد. خسارت زیادی وارد شد حمله بعدی به کلاید ، این بار در گرینوک ، در 6 و 7 مه انجام شد. با این حال ، مانند حملات به جنوب ، آلمان ها نتوانستند از تحرکات دریایی یا صنعت فلج در مناطق جلوگیری کنند.
|
The_Blitz
|
[
"خساراتی که به خیابان های لندن وارد شد چه بود؟"
] |
آخرین حمله مهم به لندن در 10/11 مه 1941 بود ، که در آن لوفت وافه 571 سورتی پرواز انجام داد و 800 تن بمب پرتاب کرد. این باعث ایجاد بیش از 2000 آتش سوزی شد. 1436 نفر کشته و 1792 نفر به شدت مجروح شدند که این امر به شدت بر روحیه تأثیر گذاشت. یك حمله دیگر در 11/12 مه 1941 انجام شد. ابی وست مینستر و دادگاه های حقوقی آسیب دیدند ، در حالی كه اتاق مجلس عوام تخریب شد. یک سوم خیابان های لندن صعب العبور بود. به جز یک خط ایستگاه راه آهن برای چند هفته مسدود شده بود. این حمله قابل توجه بود ، زیرا 63 جنگنده آلمانی به همراه بمب افکن ها اعزام شدند ، این نشان دهنده افزایش اثربخشی پدافندهای جنگنده شبانه RAF است.
|
The_Blitz
|
[
"چند بمب افکن در روز تولد هیتلر به پلیموث اصابت کردند؟",
"چند بمب در روز تولد هیتلر به پلیموث اصابت کرد؟"
] |
در آوریل و مه 1941 ، لوفت وافه هنوز در حال رسیدن به اهداف خود بود ، و در هر مأموریت بیش از یک یا دو درصد ضرر نداشت. در 19/20 آوریل 1941 ، به افتخار 52 سالگی هیتلر ، 712 بمب افکن با ثبت 1000 تن بمب به پلیموث اصابت کردند. تلفات حداقل بود. در ماه بعد 22 بمب افکن آلمانی از بین رفتند که 13 مورد آنها توسط جنگنده های شبانه مورد اصابت قرار گرفت. در 3/4 مه ، در یک شب 9 نفر مورد اصابت قرار گرفتند. در تاریخ 10/11 مه ، لندن خسارت زیادی دید ، اما 10 بمب افکن آلمانی سرنگون شدند. در ماه مه 1941 ، جنگنده های شب RAF 38 بمب افکن آلمانی را سرنگون کردند.
|
The_Blitz
|
[
"چه چیزی به افزایش حملات فرماندهی بمب افکن کمک کرد؟",
"چه لوفت وافه شکست خورد؟"
] |
انگلستان خیال آسوده در آگوست 1941 ارزیابی میزان حمله رعد اسا را آغاز کرد و ستاد هوایی RAF از تجربه آلمان برای بهبود حملات فرماندهی بمب افکن استفاده کرد. آنها نتیجه گرفتند که بمب افکن ها باید هر شب به یک هدف واحد حمله کنند و از مواد آتش زا بیشتر استفاده کنند زیرا آنها تأثیر بیشتری نسبت به مواد منفجره زیاد در تولید داشتند. آنها همچنین اظهار داشتند که تولیدات منطقه ای به دلیل از بین رفتن دفاتر اداری ، تاسیسات و حمل و نقل ویران شد ، به شدت مختل شد. آنها معتقد بودند که لوفت وافه در حمله دقیق شکست خورده است ، و نتیجه گرفتند که نمونه آلمانی حمله منطقه ای با استفاده از مواد محترقه راه پیشرفت عملیات بر روی آلمان است.
|
The_Blitz
|
[
"درس حیاتی پرسنل هوایی چه نادیده گرفته شد؟"
] |
برخی از نویسندگان ادعا می کنند که ستاد هوایی یک درس انتقادی را نادیده گرفتند: روحیه انگلیس شکسته نشد. هدف قرار دادن روحیه آلمان ، همانطور که فرماندهی بمب افکن انجام می دهد ، دیگر موفقیت آمیز نبود. استراتژیست های هواپیمایی اختلاف دارند که روحیه همیشه مورد توجه فرماندهی بمب افکن بوده است. در طول سالهای 1933-1939 هیچ یک از 16 برنامه هوایی غرب از روحیه به عنوان هدف استفاده نکرده است. در سه بخشنامه اول در سال 1940 به هیچ وجه از جمعیت غیرنظامی یا روحیه نام برده نشده است. روحیه تا زمان نهمین بخشنامه زمان جنگ در 21 سپتامبر 1940 ذکر نشده بود. دهمین بخشنامه در اکتبر 1940 روحیه را به نام ذکر می کرد. با این حال ، شهرهای صنعتی فقط در صورتی هدف قرار می گرفتند که هوا از حمله به مسئله اصلی فرماندهی بمب افکن ، نفت ، منکر شود.
|
The_Blitz
|
[
"کالدر سعی کرد چه چیزی را در کتابش افشا کند؟"
] |
یک تصویر معکوس محبوب از مردم انگلیس در جنگ جهانی دوم بوجود آمد: مجموعه ای از افراد حبس شده در همبستگی ملی. این تصویر در دهه 1980 و 1990 ، به ویژه پس از انتشار کتاب آنگوس کالدر ، افسانه حمله رعد اسا (1991) ، وارد تاریخ نویسی جنگ جهانی دوم شد. این جنبش توسط جناحهای راست و چپ در انگلیس در طول جنگ فالکلند برانگیخته شد ، وقتی که در یک روایت نوستالژیک قرار گرفت که در آن جنگ جهانی دوم میهن پرستی تهاجمی انگلیس را نشان می داد و با موفقیت از دموکراسی دفاع می کرد. این تصویر از افراد در Blitz با قدرت در فیلم ها ، رادیوها ، روزنامه ها و مجلات به تصویر کشیده می شود. در آن زمان این یک ابزار تبلیغاتی مفید برای مصرف داخلی و خارجی بود. پاسخ انتقادی مورخان به این ساخت و ساز معطوف به آنچه ادعاهای بیش از حد تأکید شده درباره ملی گرایی صالح و وحدت ملی بود ، بود. در افسانه حمله رعد اسا ، کالدر برخی از شواهد ضد رفتارهای ضد اجتماعی و تفرقه افکنانه را افشا کرد. آنچه او به عنوان اسطوره می دید - وحدت ملی آرام - به "حقیقت تاریخی" تبدیل شد. به طور خاص ، تقسیم طبقاتی آشکارتر بود.
|
The_Blitz
|
[
"مردم لندن برای پناهگاه های بمب از چه چیزی استفاده کردند؟"
] |
در پی حمله رعد اسا کاوانتری ، آشفتگی گسترده ای از طرف حزب کمونیست در مورد نیاز به پناهگاه های ضد بمب به وجود آمد. به ویژه بسیاری از مردم لندن استفاده از سیستم راه آهن زیرزمینی را بدون اختیار برای پناه دادن و خوابیدن شب تا صبح در آنجا انجام دادند. دولت از کارزار ناگهانی اعلامیه ها و پوسترهای توزیع شده توسط حزب کمونیست در کاونتری و لندن چنان نگران بود که پلیس برای توقیف در مراکز تولیدی آنها اعزام شد. دولت تا نوامبر 1940 با سازمان متمرکز پناهگاه مخالف بود. پس از تغییر کابینه ، وزیر استرالیا ، سر جان اندرسون ، استعفا داد و استعفا داد. موریسون هشدار داد که نمی تواند با ناآرامی های کمونیست مقابله کند ، مگر اینکه برای پناهگاه تأمین شود. وی حق مردم در تصرف ایستگاه های لوله را به رسمیت شناخت و برنامه هایی را برای بهبود وضعیت آنها و گسترش آنها با استفاده از تونل مجاز دانست. هنوز هم بسیاری از شهروندان انگلیس که از اعضای حزب کارگر بودند ، نسبت به این موضوع بی تحرک بودند ، به حزب کمونیست روی آوردند. کمونیست ها تلاش کردند تا خسارات و تلفات حمله کاونتری را به گردن صاحبان کارخانه های ثروتمند ، تجارت بزرگ و منافع مالکیت زمین بیندازند و خواستار صلح با مذاکره شدند. اگرچه آنها نتوانستند نفوذ زیادی کسب کنند ، اما عضویت حزب تا ژوئن 1941 دو برابر شد. "تهدید کمونیست" به اندازه کافی مهم بود که هربرت موریسون بتواند با حمایت کابینه ، توقف روزنامه کارگر را دستور دهد. و هفته؛ روزنامه و مجله کمونیست.
|
The_Blitz
|
[
"موفقیت کمونیست ها به چه گروه سیاسی کمک کرد؟",
"چه اتفاقی می افتاد که نژادهای مختلف در پناهگاه ها مخلوط شوند؟"
] |
موفقیت کوتاه مدت کمونیست ها نیز به دست اتحادیه فاشیست های انگلیس (BUF) درآمد. نگرشهای یهودستیزی به ویژه در لندن رواج یافت. شایعات مبنی بر اینکه حمایت یهودیان زمینه ساز اوج گیری کمونیست است ، مکرر بود. شایعاتی مبنی بر اینکه یهودیان قیمت های خود را بالا می برند ، مسئول بازار سیاه هستند ، اولین کسانی بودند که در معرض وحشت قرار گرفتند (حتی علت وحشت) ، و با استفاده از روش های دستکاری نشده بهترین پناهگاه ها را تأمین کردند ، نیز گسترده بود. علاوه بر این ، تضاد نژادی نیز بین جوامع کوچک سیاه پوستان ، هند و یهود وجود داشت. با این وجود ، شورش های نژادی ترس ، علی رغم اختلاط مردم مختلف در مناطق محدود ، بروز نکردند.
|
The_Blitz
|
[
"چه تعداد از جمعیت لندن مانده است؟",
"در چه مکانهایی افزایش جمعیت مشاهده شده است؟"
] |
در شهرهای دیگر ، اختلاف طبقاتی آشکارتر بود. بیش از یک چهارم جمعیت لندن تا نوامبر 1940 شهر را ترک کرده بودند. غیرنظامیان به مناطق دور افتاده کشور رفتند. طغیان جمعیت در جنوب ولز و گلوستر محل این آوارگان را وادار می کند. دلایل دیگر ، از جمله پراکندگی صنعت ، ممکن است یک عامل باشد. با این حال ، کینه از خود تخلیه های ثروتمند یا برخورد خصمانه با افراد فقیر نشانه هایی از تداوم کینه های طبقاتی بود اگرچه به نظر نمی رسید این عوامل نظم اجتماعی را تهدید می کنند. تعداد کل افراد تخلیه شده 1.4 میلیون نفر بوده است که از این تعداد نسبتاً فقیرترین خانواده های درون شهری هستند. کمیته های پذیرایی کاملاً آماده شرایط برخی از کودکان نبودند. این طرح به دور از نشان دادن وحدت ملت در زمان جنگ ، نتیجه معکوس داد ، که اغلب خصومت طبقاتی را تشدید می کند و تعصب را در مورد فقرای شهری تقویت می کند. طی چهار ماه ، 88٪ مادران تخلیه شده ، 86٪ کودکان خردسال و 43٪ کودکان مدرسه به خانه بازگردانده شده اند. عدم بمب گذاری در جنگ Phoney به طور قابل توجهی به بازگشت مردم به شهرها کمک کرد ، اما یک سال بعد که باید عملیات تخلیه مجدداً اجرا شود ، از اختلاف طبقاتی کاسته نشد.
|
The_Blitz
|
[
"در چه سالی قانون گونه های در معرض خطر تبدیل به قانون شد؟",
"کدام رئیس جمهور این قانون را امضا کرد؟",
"در چه روزی قانون گونه های در معرض انقراض امضا شد؟",
"دادگاه عالی در دهه 1970 چه قانون را امضا کرد؟",
"رئیس FWS کیست؟",
"دادگاه عالی چه روزی در مورد ESA رای داد؟"
] |
قانون گونه های در معرض خطر 1973 (ESA ؛ 16 USC § 1531 و به بعد) یکی از ده ها قانون زیست محیطی ایالات متحده است که در دهه 1970 تصویب شده است و به عنوان قانون وضع کننده برای اجرای مفاد مندرج در کنوانسیون بین المللی عمل می کند تجارت گونه های در معرض خطر جانوران و گیاهان وحشی (CITES). ESA توسط رئیس جمهور ریچارد نیکسون در 28 دسامبر 1973 به قانون امضا شد ، این طرح برای محافظت از گونه های بحرانی در معرض خطر انقراض به عنوان "پیامد رشد و توسعه اقتصادی که با نگرانی و حفاظت کافی مهار نمی شود" ساخته شد. دادگاه عالی آمریكا دریافت كه "هدف اصلی كنگره از تصویب" ESA "متوقف كردن و معكوس كردن روند نابودی گونه ها ، صرف هر هزینه ای است." این قانون توسط دو آژانس فدرال ، خدمات ماهی و حیات وحش ایالات متحده (FWS) و اداره ملی اقیانوس و جوی (NOAA) اجرا می شود.
|
قانون گونه های در معرض خطر
|
[
"محدوده تاریخی جرثقیل سیاه چقدر بود؟",
"چه دو مسئله باعث کاهش مداوم جمعیت جرثقیل بزرگ می شود؟",
"چند سال پس از عدم وجود جرثقیل بزرگ در محدوده تولید مثل ، اولین قانون تنظیم تجارت حیات وحش تصویب شد",
"چه گونه هایی از کانادا تا یوتا یافت می شود؟",
"چند سال طول کشید تا جرثقیل بزرگ از بین رفت؟",
"در سال 1890 چند جرثقیل بزرگ وجود داشت؟",
"جرثقیل بزرگ چه سالی مورد توجه قرار گرفت؟"
] |
به طور خاص یک گونه مورد توجه گسترده قرار گرفت - جرثقیل بزرگ. دامنه تاریخی این گونه از مرکز کانادا جنوبی تا مکزیک و از یوتا تا سواحل اقیانوس اطلس گسترش یافته است. شکار بی رویه و از بین رفتن زیستگاه به کاهش مداوم جمعیت جرثقیل مضر کمک می کند تا این که تا سال 1890 ، از محدوده تولید مثل اولیه خود در شمال مرکز ایالات متحده ناپدید شد. هشت سال دیگر می گذرد تا اولین قانون ملی تنظیم تجارت حیات وحش امضا می شود و دو سال دیگر قبل از تصویب اولین نسخه از قانون گونه های در معرض انقراض. جمعیت جرثقیل بزرگ تا سال 1941 حدود 16 پرنده هنوز در طبیعت تخمین زده شد.
|
قانون گونه های در معرض خطر
|
[
"چه قانونی مقرون به صرفه بود",
"اولین پیمان فدرال چه بود؟",
"پیمان سال 1937 چه نام داشت؟",
"کدام قوانین با مخالفت قابل توجهی روبرو شدند؟"
] |
قانون لیسی در سال 1900 اولین قانون فدرال بود که بازارهای حیوانات تجاری را تنظیم می کرد. این تجارت بین ایالتی حیواناتی را که بر خلاف قوانین بازی های دولتی کشته شده اند ، ممنوع کرده و همه ماهی ها و حیوانات وحشی ، قطعات یا محصولات آنها و همچنین گیاهان را تحت پوشش قرار داده است. سایر قوانین از جمله قانون حفاظت از پرندگان مهاجر در سال 1929 ، معاهده ای در سال 1937 ممنوعیت شکار نهنگهای راست و خاکستری و قانون محافظت از عقاب طاس در سال 1940. این قوانین بعدی هزینه کمی برای جامعه داشت - گونه ها نسبتاً نادر بودند - و مخالفت کمی مطرح شد.
|
قانون گونه های در معرض خطر
|
[
"قانون گونه های در معرض خطر چگونه بر تجارت حیات وحش تأثیر گذاشت؟",
"قانون گونه های در معرض خطر چگونه بر سایر آژانس هایی که به طور خاص در این قانون ذکر نشده اند ، تأثیر گذاشت؟",
"چه کسی خدمات ماهی و حیات وحش ایالات متحده را اداره می کند؟"
] |
این وزیر به وزیر کشور اجازه داد تا ماهی های خانگی و حیات وحش در معرض خطر را فهرست کند و به خدمات ماهی و حیات وحش ایالات متحده اجازه داد تا سالانه 15 میلیون دلار برای خرید زیستگاه برای گونه های ذکر شده هزینه کند. این سازمان همچنین آژانس های زمینی فدرال را برای حفظ زیستگاه در زمین های خود راهنمایی کرد. این قانون همچنین اختیارات وزیر کشور را برای مدیریت و مدیریت سیستم ملی پناهگاه حیات وحش تلفیق و حتی گسترش داد. سایر آژانس های دولتی برای محافظت از گونه ها تشویق شدند ، اما نیازی به آنها نبود. این عمل به تجارت در گونه ها و قطعات در معرض خطر توجه نکرد.
|
قانون گونه های در معرض خطر
|
[
"نام مستعار لیست اول گونه های در معرض خطر انقراض چیست؟",
"فهرست شدن در ابتدا چه تاثیری بر گونه ها داشت؟",
"چند گونه در حال حاضر ذکر شده است؟",
"چه نوع حیوانی در جلد 1 وارد نشده است؟",
"چه جلدی در سال 1969 منتشر شد؟"
] |
این جلد اول در قانون گونه های در معرض خطر ، جلد 1 ، به عنوان "کلاس 67" نامیده می شود ، که نتیجه می گیرد تخریب زیستگاه ، بزرگترین تهدید برای آن 78 گونه ، هنوز همان تهدید برای گونه های ذکر شده در حال حاضر است. این تنها شامل مهره داران بود زیرا تعریف وزارت کشور از "ماهی و حیات وحش" به مهره داران محدود بود. با این حال ، با گذشت زمان ، محققان متوجه شدند که حیوانات در لیست گونه های در معرض خطر هنوز از حفاظت کافی برخوردار نیستند ، بنابراین انقراض آنها را بیشتر تهدید می کند. برنامه گونه های در معرض خطر با قانون گونه های در معرض خطر 1969 گسترش یافت.
|
قانون گونه های در معرض خطر
|
[
"قانون حفاظت از گونه های در معرض خطر چه چیزی به تعریف حیات وحش قانون لسی اضافه کرد؟",
"چه چیزی قانون لسی را لغو کرد؟",
"شماره شناسایی قانون لیسی چیست؟",
"چه چیزی در قانون 1969 مستثنی بود؟"
] |
قانون حفاظت از گونه های در معرض خطر (P. L. 91-135) که در دسامبر 1969 تصویب شد ، با ایجاد ممنوعیت واردات و فروش بعدی آنها در ایالات متحده ، قانون اصلی را برای حفاظت بیشتر از گونه های در معرض خطر "انقراض جهانی" اصلاح کرد. این قانون ممنوعیت تجارت Lacey را در تجارت بین ایالتی گسترش داد و شامل پستانداران ، خزندگان ، دوزیستان ، نرم تنان و سخت پوستان شد. خزندگان عمدتا برای کاهش شکار غیرقانونی تمساح ها و تمساح ها اضافه شدند. این قانون اولین باری بود که بی مهرگان برای حفاظت گنجانده شدند.
|
قانون گونه های در معرض خطر
|
[
"رهبر تیم اولین رئیس منصوب چه سازمانی بود؟",
"چهل و سومین رئیس جمهور آمریکا بود؟",
"دکتر قطار چه بخشی از عمل را نوشت؟"
] |
رئیس جمهور ریچارد نیکسون تلاش های فعلی برای حفاظت از گونه ها را ناکافی خواند و از 93 امین کنگره ایالات متحده خواست قانون جامع گونه های در معرض خطر را تصویب کند. کنگره با یک قانون کاملاً بازنویسی شده ، قانون گونه های در معرض خطر 1973 که توسط نیکسون در 28 دسامبر 1973 امضا شد (Pub.L. 93-205) به آن پاسخ داد. این مقاله توسط تیمی از حقوقدانان و دانشمندان ، از جمله اولین رئیس منصوب شورای کیفیت محیط زیست (CEQ) ، محصول NEPA ("قانون سیاست ملی زیست محیطی 1969") دکتر راسل E. Train نوشته شده است. دکتر قطار توسط یک گروه اصلی از کارمندان ، از جمله دکتر ارل بایزینگر در EPA (دستیار رئیس فعلی ، دفتر گونه های در معرض خطر و فعالیت های بین المللی) ، دیک گوتینگ (وکیل وزارت بازرگانی ایالات متحده) ، که در حال حاضر سال قبل به NOAA پیوست ، کمک شد. 1972) ، و دکتر Gerard A. "Jerry" Bertrand ، یک زیست شناس دریایی (Ph.D ، دانشگاه ایالتی اورگان) با آموزش ، که از سمت خود به عنوان مشاور علمی به مهندسین سپاه ارتش ایالات متحده منتقل شده بود ، دفتر دفتر فرمانده گروه برای پیوستن به دفتر تازه تاسیس کاخ سفید. کارمندان ، تحت رهبری دکتر قطار ، ده ها اصل و ایده جدید را در قانون برجسته گنجانیدند ؛ ساخت سندی که جهت حفاظت از محیط زیست در ایالات متحده را کاملا تغییر دهد دکتر برتراند با نوشتن چالش برانگیزترین بخش قانون ، بند "تصرفات" - بخش 2 اعتبار دارد.
|
قانون گونه های در معرض خطر
|
[
"مدت زمان غربالگری دادخواست یک فرد یا سازمان برای افزودن گونه ای به لیست چه مدت است",
"چند روش FWS یک گونه را لیست می کند؟",
"FWS یا NMFS چه کسی باید درخواست کند تا یک گونه را فهرست کند؟",
"در چه صورت یک بخش متمایز از جمعیت حساب نمی شود؟"
] |
یک گونه را می توان به دو روش ذکر کرد. سرویس ماهی و حیات وحش ایالات متحده (FWS) یا شیلات NOAA (که به آن سرویس ملی شیلات دریایی نیز می گویند) می تواند از طریق برنامه ارزیابی نامزد خود ، مستقیماً یک گونه را لیست کند ، یا ممکن است یک دادخواست فردی یا سازمانی از FWS یا NMFS یک گونه را فهرست کند. یک "گونه" تحت عمل می تواند یک گونه طبقه بندی واقعی ، یک زیرگونه یا در مورد مهره داران ، "یک بخش متمایز از جمعیت" باشد. رویه ها برای هر دو نوع یکسان است به جز در دادخواست شخص / سازمان ، یک دوره غربالگری 90 روزه وجود دارد.
|
قانون گونه های در معرض خطر
|
[
"کدام رئیس جمهور دستور اجرایی صادر کرده است که نیاز به در نظر گرفتن تمام اقدامات دولت دارد؟",
"دستور اجرایی 12291 چه موقع اجرا شد؟",
"کدام رئیس جمهور کلمه \"صرفاً\" را به ESA اضافه کرده است؟",
"رئیس جمهور ریگان دستور چه کسی را رد کرد؟"
] |
در طی فرآیند فهرست بندی ، عوامل اقتصادی را نمی توان در نظر گرفت ، اما باید "فقط بر اساس بهترین داده های علمی و تجاری موجود باشد." اصلاحیه سال 1982 ESA برای جلوگیری از هرگونه ملاحظه غیر از وضعیت بیولوژیکی گونه ، کلمه "صرفاً" را اضافه کرد. کنگره دستورالعمل رئیس جمهور رونالد ریگان 12291 را که به تجزیه و تحلیل اقتصادی کلیه اقدامات سازمان دولتی نیاز داشت ، رد کرد. بیانیه کمیته مجلس این بود که "ملاحظات اقتصادی هیچ ارتباطی با تعیین وضعیت گونه ها ندارند."
|
قانون گونه های در معرض خطر
|
[
"چه مدت پس از اعلامیه منتشر شده در مورد لیست ، ممکن است دادرسی عمومی در مورد لیست درخواست شود؟",
"آیا اعلامیه های ذکر شده از خاک بین المللی عبور می کنند؟",
"چگونه تغییرات سیاست به ایالت ها و شهرستان ها ابلاغ می شود؟",
"کدام دادگاه اعلامیه های حقوقی را منتشر می کند؟"
] |
اخطار عمومی از طریق اعلامیه های قانونی در روزنامه ها داده می شود ، و به آژانس های ایالتی و شهرستان در منطقه گونه اطلاع داده می شود. ممكن است كشورهاي خارجي از فهرست دريافت كنند. دادرسی عمومی در صورتی اجباری است که هر شخصی ظرف 45 روز از اعلامیه منتشر شده درخواست آن را داشته باشد. "هدف از اخطار و الزام اظهارنظر تأمین مشارکت معنادار عمومی در روند قانون سازی است." دادگاه مدار نهم در پرونده Idaho Farm Bureau Federation v. Babbitt را خلاصه کرد.
|
قانون گونه های در معرض خطر
|
[
"کدام بخش از قانون گونه های در معرض خطر مقررات زیستگاه حیاتی را تعیین می کند؟",
"نمونه ای از ملاحظه زیستگاه حیاتی که در حیات وحش گیاه اعمال می شود چیست؟",
"چه نوع پیوندی بین شناسایی و محافظت ایجاد می شود؟",
"چه اختلالات فهرست نویسی برای تعیین ضروری نیست؟",
"آب و هوا برای چه مواردی غیرضروری است؟"
] |
حکم قانونی در بخش 4 که زیستگاه حیاتی را ایجاد می کند ، یک پیوند نظارتی بین حفاظت از زیستگاه و اهداف بازیابی است که مستلزم شناسایی و حفاظت از تمام اراضی ، آب و هوای لازم برای بازیابی گونه های در معرض خطر است. برای تعیین دقیقاً زیستگاه حیاتی ، نیازهای فضای آزاد برای رشد افراد و جمعیت ، مواد غذایی ، آب ، نور یا سایر نیازهای تغذیه ای ، مکان های تولید مثل ، نیازهای جوانه زنی و پراکندگی بذر و عدم ایجاد مزاحمت در نظر گرفته می شود.
|
قانون گونه های در معرض خطر
|
[
"چه چیزی به اقدامات داوطلبانه نیاز دارد؟",
"کدام جنبه در مورد زمین داران غیر فدرال اعمال می شود؟"
] |
کلیه آژانس های فدرال از اجازه ، تأمین اعتبار یا انجام اقداماتی که "تخریب یا اصلاح نامطلوب" زیستگاه های حیاتی است منع شده اند (بخش 7 (الف) (2)). در حالی که جنبه نظارتی زیستگاه حیاتی به طور مستقیم در مالکان خصوصی و دیگر مالکان غیر فدرال اعمال نمی شود ، پروژه های بزرگ توسعه ، قطع و استخراج معادن در زمین های خصوصی و دولتی معمولاً به مجوز فدرال نیاز دارند و بنابراین مشمول مقررات مهم زیستگاه می شوند. خارج یا موازی با فرآیندهای نظارتی ، زیستگاههای مهم نیز اقدامات داوطلبانه مانند خرید زمین ، اعطای کمک هزینه ، ترمیم و ایجاد ذخایر را متمرکز و تشویق می کنند.
|
قانون گونه های در معرض خطر
|
[
"کدام دولت ریاست جمهوری وضعیت حفاظت از زیستگاه حیاتی را در سال 1986 محدود کرد؟",
"پس از رفع محدودیت های تعیین شده برای زیستگاه حیاتی توسط دادگاه ها ، اساساً زیستگاه های مهم در کجا تأسیس شد؟",
"اکثر زیستگاه های مهم در غرب میانه و ایالت های شرقی از نظر جغرافیایی کجا واقع شده اند؟",
"چه چیزی باید بعد از یک دوره انتظار 1 ساله تعیین شود؟",
"چه موجودی باعث افزایش زیستگاههای مهم بین سالهای 1986 و 1990 شده است؟",
"مقررات ریگان چه اعتبار را فاقد اعتبار کرد؟",
"چه تعداد زیستگاه حیاتی بین سالهای 1978 و 1986 ساخته شده است؟",
"کدام دو ایالت در غرب میانه و شرق زیستگاه کمتری دریافت کردند؟"
] |
ESA ایجاب می کند که زیستگاه حیاتی در زمان یا در طی یک سال از قرار دادن گونه ای در لیست در معرض خطر تعیین شود. در عمل ، بیشتر تعیین ها چندین سال پس از فهرست گذاری انجام می شود. بین سالهای 1978 و 1986 FWS به طور منظم زیستگاه حیاتی را تعیین می کند. در سال 1986 ، دولت ریگان آیین نامه ای را صادر کرد که وضعیت حفاظتی زیستگاه حیاتی را محدود می کند. در نتیجه ، تعداد کمی زیستگاه مهم بین سالهای 1986 و اواخر دهه 1990 تعیین شده است. در اواخر دهه 1990 و اوایل دهه 2000 ، یک سری دستورات دادگاه ، مقررات ریگان را باطل کرده و FWS و NMFS را مجبور به تعیین چند صد زیستگاه مهم ، به ویژه در هاوایی ، کالیفرنیا و سایر ایالت های غربی کرد. کشورهای میانه غرب و شرق ، زیستگاه کم اهمیت تری را در درجه اول در رودخانه ها و خطوط ساحلی دریافت کردند. از دسامبر سال 2006 ، مقررات ریگان هنوز جایگزین نشده است اگرچه استفاده از آن به حالت تعلیق درآمده است. با این وجود ، آژانس ها به طور کلی تغییر مسیر داده اند و از حدود سال 2005 سعی کرده اند زیستگاه حیاتی را در زمان ثبت نام یا در نزدیکی آن تعیین کنند.
|
قانون گونه های در معرض خطر
|
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.