Sentence
string
Label
int64
मैले शेर्पा संस्कृति, तराई-मधेसको मधेसी संस्कृति, पश्चिमको मगर र थारु संस्कृति बुझ्न पाएँ।
0
यसरी मैले काठमाडौँ उपत्यकादेखि कञ्चनजङ्घाको काखसम्मको संस्कृति र कलासँग परिचित हुने अवसर प्राप्त गरेँ।
1
नेपालको लामो इतिहास र सभ्यताले निर्माण गरेका यी साझा संस्कृतिहरू मेरै संस्कृति थिए।
0
यी मेरा देशका सम्पत्ति थिए, र ती सबै साथीहरू हाम्रो साझा फूलबारीका विविध फूलजस्ता थिए।
1
म पनि त्यही फूलबारीको एउटा बिरुवा थिएँ, फल्न र फुल्न तयार भएँ।
1
मानव जीवनको सार्थकता भनेकै चेतना हो।
1
गरिब वा धनी हुनु के हो, र मानिस किन गरिब वा धनी हुन्छ?
0
यो प्रश्न मैले विद्यालयमा कहिल्यै पढ्न पाइनँ, किनभने त्यो समय यस्ता विषय पढाउने परिपाटी नै थिएन।
0
यस प्रकारको चेतना विस्तारको वातावरण पनि थिएन।
0
त्यस बेला क्याम्पसमा पनि यस्ता कुरा पढ्न पाइँदैनथ्यो।
0
निजी अध्ययन मेरो जीवनबोधका लागि सार्थक समय थियो।
0
वास्तविक ज्ञानको खोजीकै लागि म निजी अध्ययनतर्फ तानिएँ।
0
मैले त्यहाँ पढेँ कि मानिस जन्मँदा जुन शरीर लिएर आउँछ, त्यो प्राकृतिक रहेछ।
0
त्यो शरीर सामान्य विषय रहेछ।
1
जन्मेपछि मानिस विविध कारणले धनी वा गरिब हुँदो रहेछ।
0
यही आधारमा हामी केही व्यक्तिलाई सभ्य र बौद्धिक भन्दै रहेछौँ।
0
हामी मानिस नै अर्को मानिसलाई असभ्य र मूर्ख भन्दै रहेछौँ।
0
यस्तो भन्नु गलत संस्कृति हो भन्ने कुरा मैले बुझेँ।
0
समाजमा धनी र गरिबको भेद गर्ने संस्कृति खराब हो भन्ने बोध भयो।
0
श्रमिक वर्गको आफ्नै संस्कृति हुँदो रहेछ।
0
त्यस्तो संस्कृति श्रममा नै फल्ने, फुल्ने र फक्रने रहेछ।
1
लोकजीवन, लोकसंस्कृति, लोककथा, र तिनका जीवनका संस्कार संस्कृति हुन् भन्ने पनि बुझेँ।
0
श्रम तिनका जीवनको मात्र नभई राष्ट्रकै प्रतिष्ठा पनि थियो भन्ने कुरा मैले थाहा पाएँ।
1
म यी प्रश्नमा घोरिन थालेँ ।
0
श्रमका आधारमा मान्छेमा भेद हुँदैन भन्ने संस्कार मैले सिकेँ।
0
श्रम गर्ने कुरा महत्त्वपूर्ण संस्कृति हो भन्ने मैले बुझेँ।
1
आज विश्वमा श्रम, सिप, र जाँगरले नै मान्छेले प्रगति गरेको छ भन्ने कुरा थाहा पाएँ।
0
महिला विषयमा मेरो बोध बिस्तारै बढ्दै गयो।
0
महिला हुनुको कारण म किन उत्पीडित हुन्छु? यो मेरो मनमा सधैँ उठ्ने प्रश्न थियो।
0
किन महिलालाई छाउपडी जस्तो कुप्रथामा राखिन्छ?
0
प्राकृतिक शारीरिक परिवर्तन, रजस्वला, र त्यसमा सुरक्षा आवश्यकताको नाममा किन महिलालाई कमजोर ठानिन्छ?
0
किन समाजमा पुरुष र महिलाको सामाजिक भूमिका फरक बनाइन्छ?
0
किन मैले रातदिन काम गर्दासमेत मेरो श्रमको मूल्य दिइँदैन?
1
म किन बोल्न सक्दिनँ? म किन पहिचानविहीन महसुस गर्छु?
0
प्रश्न गर्नु आलोचनात्मक हुनु हो भन्ने कुरा मैले बुझेँ।
0
प्रश्नले मानिसलाई विवेकी, तार्किक, र बुद्धिमान बनाउँछ।
0
प्रश्न नगर्ने भए ग्यालिलियो ग्यालिलियो हुन सक्दैन थिए।
1
समानतामूलक समाज बनाउन अलिकति विद्रोह आवश्यक हुन्छ।
0
मदनकुमारी सिंह, साहना प्रधान, राजराजेश्वरी, यज्ञमाया, र विद्रोही महिलाहरूको सम्झना मैले गरें।
0
महिलासँग मिलेर न्यायपूर्ण साझा संस्कृतिको निर्माण गर्न चाहने पुरुषहरूको पनि सम्झना गरें।
0
महान् स्वतन्त्रताको यात्रालाई पूर्णता दिन सबैको आवाज आवश्यक हुन्छ।
1
देशमा लोकतन्त्र आयो, गणतन्त्र आयो।
0
संविधानले सांस्कृतिक पहिचानलाई स्थापित गर्‍यो।
0
तर, हामीले न्याय खोज्न बाँकी छ, संविधानको कार्यान्वयन खोज्न बाँकी छ।
0
नयाँ नेपालको सांस्कृतिक दिशा र न्यायका विषयमा हाम्रो ध्यान केन्द्रित हुनुपर्छ।
0
म बारम्बार सम्झन्छु, घोरिन्छु र चिन्तित पनि हुन्छु।
0
भावुकता मेरो दिमागमा सधैं किन यसरी खेल्छ र खेलिरहन्छ?
1
समाजमा किन यस्तो संस्कृति बन्यो र बनाइयो?
0
मान्छेको भेद किन जन्म्यो?
0
रङको भेद, वर्णको भेद, जातिको भेद, लिङ्गको भेद—यी भेदबाट मुक्त समाज कसरी बन्ने र बनाउने?
0
सभ्य र विकसित भनिएका कतिपय देशमा पनि आजसम्म जातिले रङको आधारमा अर्को जातिमाथि दमन गरेको समाचार सुनिइरहेकै छ।
0
हामी पनि कहाँ मुक्त छौं र?
0
किन यस्तो भएको होला?
0
समाजमा श्रम विभाजनले मान्छेलाई भिन्न-भिन्न काम गर्ने बनायो।
0
हामीले त्यही आधारमा जात बनायौं।
0
त्यसकै आधारमा विभेदको परम्परा सुरु भयो।
0
कोही दलित भयौं, कोही बाहुन, कोही जनजाति।
0
हाम्रा आफ्ना संस्कार छन्, हाम्रा आफ्ना परम्परा छन्, हाम्रा आफ्ना खानपान छन्, हाम्रा आफ्ना वेशभूषा छन्।
0
हाम्रो रङ फरक छ, कोही काला छौंला, कोही गोरा।
0
हाम्रो अनुहार भिन्न छ, कसैको नाकको उचाइ फरक होला, कसैको आँखाको आकार र स्वरूप फरक होला।
0
म फेरि घोरिन्छु, सोच्छु, यही आधारमा मानिसमा भेद किन ?
0
मनुष्यको मनुष्यत्व र मानवको मानवता नै सबैभन्दा ठुलो कुरा हो।
0
धर्म पनि यही हो, कर्तव्य पनि यही हो।
0
समाजले सामाजिक, सांस्कृतिक विषयलाई भेदको विषय बनायो।
0
हामी छुट्टियौँ, हामी टुक्रियौँ, हामी भिन्न भयौँ र हामी मानिसले नै यी भेद जन्मायौँ।
0
भिन्नता मान्छेले जन्माएको भिन्नता हो, नत्र मानिस एउटै हो।
0
हामी सबै प्रकृतिका साझा सन्तान हौँ, साझा वरदान हौँ।
1
संस्कृति हाम्रो परिचय हो, हाम्रो पहिचान हो र हाम्रो अनुभूति हो।
1
संस्कृति हाम्रो बोल्ने, विचार गर्ने र बाँच्ने तरिका पनि हो।
1
हाम्रो संस्कृति बाँच्नुपर्छ, त्यसैले हाम्रा सांस्कृतिक मूल्यहरू बाँच्नुपर्छ।
1
दसैँ हाम्रो संस्कृति हो, तिहार हाम्रो संस्कृति हो।
0
तीज, बुद्ध पूर्णिमा, छठ, उँधौली, उँभौली, ल्होसार, जीरा, माघी, सिरुवा, क्रिसमस, इद सबै हाम्रा संस्कृति हुन्।
0
सभ्यताको यस यात्रामा म बारम्बार सोध्छु र सोच्छु, यस्ता सुन्दर अवसरलाई हामीले सदुपयोग गर्नैपर्छ।
1
संस्कृतिका नाममा लिङ्ग, वर्ण, रङ, भूगोल, जाति, धर्मका आधारमा हुने भेद विकृति हुन्।
0
ती विकृतिहरू हट्नुपर्छ र संविधानले यसको सुनिश्चितता पनि गरेको छ।
0
म बाँचेको पृथ्वी साझा छ, हाम्रा भावना साझा छन्‌ र मन पनि साझा छ।
0
सभ्यताको यात्रामा कोहीलाई दमित बनाइयो, कोही दासित जस्ता भइयो र बनाइयो।
1
कोही मूलमा परे, कोही बहिष्कारमा परे जस्ता पनि भइयो।
0
यस्तो संस्कृति वास्तवमा संस्कृति नभएर विकृति हो।
0
हामी न्यायपूर्ण समाजको निर्माणको यात्रामा छौँ।
1
यस यात्राको निरन्तरतामा पनि हामी अघि बढिरहेका छौँ।
0
म त यस यात्रकी साक्षी मात्र हुँ, अबको नयाँ पुस्ताले नयाँ बाटो बनाओस्।
1
नयाँ पुस्ता नयाँ उज्यालो हो र तिनका आँखामा मैले देखेको उज्यालो ज्योति यही हो।
1
संस्कृतिभित्र कुनै जातजातिका लवाइखवाइ, वेशभुषा, भाषा, दर्शन, मान्यता र विश्वास लुकेका हुन्छन्।
0
जातीय विविधताभित्र सांस्कृतिक विविधता हुन्छ।
0
संस्कृतिको विशेषता जातीय पृथकता पनि हो।
0
बहुजातीय मुलुकमा बहुसांस्कृतिक सम्पन्नता पाइन्छ अनि यसको समन्वय गर्ने मुलुक सौन्दर्यमा श्रेष्ठ ठहर्छ।
1
जहाँ फूल फुल्छन्, त्यहाँ भमराहरू लट्ठिलट्ठि झुल्छन्।
0
हाम्रो सांस्कृतिक उन्नयन सुमनकुञ्ज बन्न सके, अभ्याणत मौरी र भमरा बनी झुस्मिन्छन्।
1
हामी पर र मधुरस बटुल्न सक्छौँ।
1
मौरीको लगनशीलता सापटी लिएर मह जम्मा गर्न सक्छौँ।
1
महको रस सुक्दैन।
0
संस्कृति मधुरस हो, सभ्यता घार हो।
1
हामी सुन्दर विश्वबाजमा हृदयाकर्षक घार बनाउन सक्छौँ, हृदय केन्द्रमा सांस्कृतिक मधुरस जम्मा जर्न सक्छौँ।
1
विगत हाम्रो अनुभव हो, वर्तमान यथार्थ हो, भविष्य कल्पना हो।
0
आफ्नो परम्परालाई संरक्षण गर्दै भावी पुस्ताका लागि जीवन्त सख्नु वर्तमानको कर्तव्य हो।
0
पुर्खाको विगत, हाम्रो वर्तमानको व्यवहार नै भोलि सन्तानको सांस्कृतिक भविष्य हुनेछ।
0
जन्मदिने आमाबुबालाई 'मातदेवो भवः पितृदेवो भवः', शिक्षा दिने जुरुलाई 'आचारदिवो भवः', घरमा आरुका पाह्रनालाई 'अतिथिदेवो भवः', प्राण रक्षा जर्ने वनस्पतिलाई 'वनस्पतिदेवो भवः' भनेर देवत्वकरण गरी आदर गर्ने संस्कृति हाम्रो असूल्य निधि हो।
0
छोराछोरीलाई संस्कारयुक्त शिक्षा दिनु आजको पहिलो आवश्यकता हो।
0
सन्तानलाई सम्पत्ति नदिएर केही समयसम्म मात्र सन्चिन्छ, तर संस्कार दिन सकिरुन भने जीवनभरि रहनेछ।
0