audio
audioduration (s) 3.13
10.1
| transcription
stringlengths 10
113
| file_name
stringlengths 19
19
|
|---|---|---|
Гэты дурань, здаецца, ніколькі не баіцца, сказаў Біл.
|
8ebb0e84ba4b9e8.mp3
|
|
Зграя выпускае яе як прынаду.
|
c072e664df338b3.mp3
|
|
Яна прываблівае сабак, а астатнія накідваюцца і пажыраюць іх.
|
87487d9784b66c9.mp3
|
|
Ведаеш, што я думаю, Генры? Што?
|
2ae764cd65dd720.mp3
|
|
Гэта той самы звер, якога я агрэў палкай. Тут і думаць няма чаго.
|
bef1539b9d8601f.mp3
|
|
А вось што хачу сказаць.
|
d2fe8fc068d90be.mp3
|
|
Відаць, што ён прызвычаіўся да агню, і гэта мне здаецца падазроным.
|
e438d2344cdfdeb.mp3
|
|
Ён ведае больш, чым належыць ведаць ваўку, згадзіўся Генры.
|
63cd6a6554f5ec6.mp3
|
|
Воўк, які з'яўляецца да харчавання сабак, бывалы звер.
|
fe31c930b2e97a2.mp3
|
|
Добра гэта памятаю. Я яшчэ падстрэліў яго ў зграі ваўкоў
|
9c65508f74be3fe.mp3
|
|
Стары Вілэн плакаў як дзіця.
|
73541c134d68693.mp3
|
|
Гаварыў, што цэлыя тры гады яго не бачыў, ён усё з ваўкамі бегаў.
|
e87038dc16a53b4.mp3
|
|
Я думаю, што правільна разважаеш.
|
3580fcf1f09bd5a.mp3
|
|
Гэтаму не адзін раз даводзілася есці рыбу з рук чалавека.
|
82b491c77e486fd.mp3
|
|
Калі мне толькі ўдасца, я яго заб'ю, няхай сабе ён будзе воўк ці не воўк.
|
fc9f27e1e542bac.mp3
|
|
А я буду цэліцца без промаху.
|
06ea1699838701f.mp3
|
|
Нам больш нельга сабак губляць. Ды ў цябе ж толькі тры патроны.
|
118cc0566403eb8.mp3
|
|
Раніцай Генры зноў расклаў агонь і заняўся гатаваннем снедання пад храпенне таварыша.
|
4ffbfe5975aefb9.mp3
|
|
Ужо вельмі ты добра спаў, сказаў Генры, падымаючы Білу снедаць. Будзіць цябе не хацелася.
|
5e69b35be5ece2b.mp3
|
|
Не прачнуўшыся яшчэ як трэба, Біл пачаў есці.
|
5081dbd398840ea.mp3
|
|
Заўважыўшы, што кубак яго пусты, ён нагнуўся за кафейнікам.
|
a0a72bea726048b.mp3
|
|
Але кафейнік стаяў каля Генры. Слухай, Генры.
|
7fb02d74b42ab7a.mp3
|
|
Ты нічога не забыў? Генры ўважліва азірнуўся вакол і паківаў галавой.
|
ec71c6477cecb6e.mp3
|
|
Біл падаў яму пусты кубак. Ты не атрымаеш кавы. Няўжо ўся выйшла?
|
05ff8c891246c59.mp3
|
|
Не. Баішся, што ў мяне страваванне сапсуецца? Не.
|
1fa375283e2e905.mp3
|
|
Спэнкер уцёк.
|
49ad9aab03af62b.mp3
|
|
Твар Біла пачырванеў ад гневу, тады, можа быць, ты патурбуешся растлумачыць мне, у чым справа?
|
1d6118e5d984e93.mp3
|
|
Павольна, з выглядам паўнейшай пакорлівасці, Біл павярнуў галаву і, не крануўшыся з месца,
|
d5b90e0b77c626e.mp3
|
|
Як гэта здарылася? Генры паціснуў плячыма. Не ведаю.
|
6169ca2644be889.mp3
|
|
Мабыць, аднавухі перагрыз яму рэмень. Сам ён не мог гэтага зрабіць.
|
aab36f24e21ad9d.mp3
|
|
Праклятае стварэнне, сказаў Біл. У сябе рэмень перагрызці не мог, дык ён у Спэнкера перагрыз.
|
63ada4aa289a3f4.mp3
|
|
Ну, для Спэнкера цяпер усе трывогі скончыліся.
|
89d96ad66470908.mp3
|
|
Ён зараз, напэўна, ужо перастрававаўся і імчыцца ў кішках дваццаці
|
87b4ed3122bccef.mp3
|
|
Такую эпітафію прачытаў Генры гэтаму сабаку.
|
11e459516905e2a.mp3
|
|
Выпі кавы, Біл. Але Біл паківаў галавой.
|
88cf4f7462c2e02.mp3
|
|
Ну, выпі. Біл адсунуў свой кубак. Няхай я буду пракляты, калі вып'ю.
|
ea3855dafde538a.mp3
|
|
Сказаў, што не буду, калі сабака прападзе, значыць не буду.
|
e0623a73c3b9c7e.mp3
|
|
Вельмі добрая кава.
|
8dd1c5243f7102c.mp3
|
|
Але Біл паставіў на сваім і паснедаў у сухамятку, запраўляючы яду нечленападзельнымі
|
e7a50518c5d2de4.mp3
|
|
Сёння ноччу я прывяжу іх усіх пааднаму, сказаў Біл,
|
f48cf7a97b30417.mp3
|
|
Прайшоўшы не больш за сто ярдаў, Генры, які ішоў уперадзе, нахіліўся і падняў нейкую рэч,
|
3334006dc8c014f.mp3
|
|
Было цёмна, ён не мог разгледзець, што гэта такое, але пазнаў навобмацак.
|
77bf3e328163d56.mp3
|
|
Генры шпурнуў яе назад так, што рэч гэтая, стукнуўшыся аб сані,
|
c182b7b39bd3c27.mp3
|
|
Біл ахнуў.
|
d732e65dfbdfdae.mp3
|
|
Можа быць, табе гэта яшчэ спатрэбіцца, сказаў Генры.
|
48395a19ab5fd1e.mp3
|
|
Усё, што засталося ад Спэнкера, палка, якая была прывязана яму да шыі.
|
b849d1b668594fc.mp3
|
|
І рамянёў на палцы не пакінулі. Добра ж яны прагаладаліся, Генры.
|
025c13a6aa24eab.mp3
|
|
Адной жменькі дакучлівых стварэнняў яшчэ мала, каб даканаць твайго пакорлівага слугу, дружа Біл.
|
513d1925dad011b.mp3
|
|
Хто ведае, як яшчэ скончыцца наша паездка. Генры рассмяяўся.
|
cdb20af496abf19.mp3
|
|
Хоць ваўкі ніколі за мной не ганяліся, але мне прыходзілася і горш, а ўсё ж жывы застаўся.
|
b9ef16af19c8002.mp3
|
|
Не ведаю, не ведаю, прамармытаў той.
|
98bae2b08c7054d.mp3
|
|
Ну вось, калі будзем пад'язджаць да Мак-Гэры, а вы,
|
c8198b712d82f44.mp3
|
|
Табе трэба хіны прыняць.
|
c334d455ec0bc9e.mp3
|
|
Не вельмі я на гэта спадзяюся. У цябе проста дрэнны настрой і больш нічога, заявіў Генры.
|
ec492d97793d6c6.mp3
|
|
Вось дай толькі да Мак-Гэры дабрацца,
|
4f99c4a5123780c.mp3
|
|
Дзень прайшоў, як і ўсе папярэднія.
|
f3f9d60902f6b3f.mp3
|
|
Якраз у той момант, калі сонца зрабіла слабую спробу выглянуць з-за гарызонта,
|
3b9c64fcb691412.mp3
|
|
Расвітала ў дзевяць гадзін, у дванаццаць гарызонт на поўдні паружавеў ад нябачнага ў гэтую пару года сонца,
|
dce1bd1d7685763.mp3
|
|
Трымаўся б ты лепш каля саней, параіў яму Генры.
|
ffcc91e2e4a245b.mp3
|
|
У цябе ж усяго тры патроны, і хто яго ведае, што можа здарыцца.
|
f1389feb487d7cb.mp3
|
|
Ну, хто цяпер каркае?
|
5b0c255376d48f1.mp3
|
|
Генры змоўчаў і пайшоў далей адзін,
|
221d27eba11f47d.mp3
|
|
Праз гадзіну Біл дагнаў сані. Яны разышліся ва ўсе бакі.
|
025dfaf2a41e105.mp3
|
|
І досыць далёка адзін ад аднаго, але ад нас не адстаюць,
|
10974b15fe69903.mp3
|
|
І тым часам не хочуць выпускаць нічога ядомага.
|
b850afd64eb9171.mp3
|
|
Яны ўпэўнены, што мы не ўцячом ад іх. Толькі ведаюць, што прыйдзецца пацярпець крыху.
|
b53064b6aed6688.mp3
|
|
Гэта значыць, ім здаецца, што мы не ўцячом ад іх, падкрэсліў Генры.
|
2e19773f44c0526.mp3
|
|
Але Біл пакінуў гэтыя словы без увагі. Я некаторых бачыў, вельмі худыя.
|
5683fa6932aaee2.mp3
|
|
Напэўна, ім даўно нічога не перападала, калі не лічыць Фэці, Фрога і Спэнкера. І іх так шмат,
|
54db3aa99f13902.mp3
|
|
Здорава схудалі. Рэбры як пральная дошка, і жываты зусім падцягнула.
|
a73701be96a273f.mp3
|
|
Адным словам, дрэнная іх справа, таго і глядзі ашалеюць.
|
0057bdfecce1ef0.mp3
|
|
Праз некалькі хвілін Генры, які ішоў цяпер за санямі, ціха свіснуў.
|
4fe472df3077d8c.mp3
|
|
Біл азірнуўся і спакойна спыніў сабак.
|
85f4324a97fdd78.mp3
|
|
За паваротам, які яны толькі што прайшлі,
|
b7e2c297f34726e.mp3
|
|
Прынюхваючыся да слядоў, ён бег лёгкай плаўнай рысцой; калі людзі спыніліся, спыніўся і ён,
|
fced14767628505.mp3
|
|
Біл прайшоў міма іх да таварыша, што стаяў каля саней.
|
a74a67d9e26041f.mp3
|
|
Ваўчыца, сказаў Біл. Сабакі ляглі на снег.
|
b1c7a5c940e2a4f.mp3
|
|
Абодва пачалі разглядаць дзіўнага звера,
|
1cf76b315dbee26.mp3
|
|
Пачакаўшы і азірнуўшыся, звер зрабіў некалькі крокаў уперад.
|
dc24b78d98e599f.mp3
|
|
Потым спыніўся каля кучкі хвоек, падняў морду і, павадзіўшы носам,
|
2f028382c02c7a4.mp3
|
|
Ён паўтараў гэты манеўр да таго часу, пакуль не падышоў да саней ярдаў на сто.
|
eeb87ddd0d31197.mp3
|
|
Гэта быў сум, народжаны голадам, лютым, як воўчыя клыкі, бязлітасным,
|
1f1678bf194e3ab.mp3
|
|
Для ваўка звер быў вялікі, і нягледзячы на яго худобу, відаць было,
|
1881b8ae32ea8a6.mp3
|
|
Ростам футы два з паловай, вызначыў Генры, і ў даўжыню, напэўна,
|
0c0a904246dc01a.mp3
|
|
Не зусім звычайная масць для ваўка, сказаў Біл. Я ніколі рыжых не бачыў, а гэты амаль карычневы.
|
ca342c4c7f10751.mp3
|
|
Вядома, звер быў зусім не карычневай масці. Поўсць у яго была зусім як у ваўка.
|
6cd59aba12d2861.mp3
|
|
Пераважаў у яе шэры волас, але лёгкае чырванаватае адценне, якое то знікала,
|
bdcf246a4c43783.mp3
|
|
Поўсць здавалася то шэрай, то раптам пералівалася рыжаватай фарбай,
|
4da8f83315dc595.mp3
|
|
Самы сапраўдны эскімоскі сабака, сказаў Біл. Таго і глядзі, хвастом завіляе.
|
9a354af16c9d6d3.mp3
|
|
Гэй ты, эскімос, паклікаў ён. Падыдзі сюды. Як там цябе называюць?
|
2cea41e33f4097a.mp3
|
|
Ды ён ані не баіцца, усміхнуўся Генры.
|
9adc0b722d3021d.mp3
|
|
Яго таварыш голасна крыкнуў і пагразіў зверу кулаком. Аднак той не выказаў ніякага страху.
|
24dd94967079047.mp3
|
|
Можна было заўважыць толькі, што ваўчыца яшчэ больш насцярожылася.
|
7e2f352d664719e.mp3
|
|
Яна працягвала глядзець на іх усё з той жа бязлітаснай галоднай тугой.
|
693e8e8ac1522c7.mp3
|
|
Перад ёй было мяса, а ваўчыца галадала.
|
7a1262aef5c04fb.mp3
|
|
Слухай, Генры, у нас тры патроны.
|
aae079863e7aed7.mp3
|
|
Калі б у яе толькі хапіла смеласці, яна кінулася б на людзей і зжэрла іх.
|
c82194d55f57db6.mp3
|
|
Але ж яе можна напавал забіць. Тут не прамахнешся.
|
57e93f48fadd4a0.mp3
|
|
Трох сабак як і не было. Трэба ж пакласці канец гэтаму. Што ты на гэта скажаш?
|
ecea7d4a2ca6bb7.mp3
|
|
Якраз у гэты момант ваўчыца скокнула са сцежкі ўбок і схавалася сярод хвоек.
|
ecdc352019c1161.mp3
|
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.