audio audioduration (s) 3.11 10.2 | transcription stringlengths 11 120 | file_name stringlengths 19 19 |
|---|---|---|
Трэба ж вучыцца, хлопчык. Няма ў мяне больш ахвоты да вучобы. Мы пайшлі да астатніх. | b9586339de2e8b6.mp3 | |
Яны ўжо сядзелі за сталом. Гаспадыня якраз прынесла пячонку і смажаную бульбу. | d2e8ebd588b004a.mp3 | |
Біндзінг аказаўся гаваруном, бурным, як горны ручай. | 16cf2db8a095c98.mp3 | |
На разгонку яна прынесла яшчэ вялікую бутэльку гарэлкі. | 56d6523dea0ecb9.mp3 | |
Проста дзіўна было, чаго толькі ён не ведаў пра аўтамашыны. | abf37934856261b.mp3 | |
Калі ён пачуў, што Ота таксама ўдзельнічаў у гонках, яго прыхільнасць перайшла ўсе межы. | 67c7fd9efaf38f4.mp3 | |
Я прыгледзеўся да яго больш уважліва. | 4920aa9fe98c641.mp3 | |
Ён быў мажны, высокі мужчына з густымі бровамі над чырвоным тварам, крыху хвалько, | fbe7cfefd71c115.mp3 | |
Я мог сабе ўявіць, што вечарам, перш чым класціся спаць, ён сур'ёзна, | 362a2c66500dfdc.mp3 | |
Дзяўчына сядзела паміж Ленцам і мной, яна скінула паліто. На ёй быў шэры англійскі касцюм. | 95a14374d528108.mp3 | |
Вакол шыі была павязана белая хусцінка, падобная да гальштука жакея. | e5d43dcc46af6d7.mp3 | |
Яе валасы былі рудавата-шаўкавістыя, | 31b14e7d20f218d.mp3 | |
Плечы былі вельмі прамыя, але крыху нахіленыя, рукі вузкія, доўгія, | 1403a60895e8a3c.mp3 | |
Твар быў вузкі і бледны, | e7931eddc263edf.mp3 | |
Яна была вельмі прыгожая, на маю думку, але больш нічога такога я не падумаў. | 87e5f978e056ce1.mp3 | |
Ленц загарэўся. Ён цалкам перамяніўся, яго жоўты чуб палаў, як хмель. | f2935dc79f46b89.mp3 | |
Ён выдаў цэлы феерверк ідэй і разам з Біндзінгам завалодаў сталом. | 3615a312ca7ffff.mp3 | |
Я сядзеў ціха, нічым не прыцягваючы да сябе ўвагі, перадаваў каму-небудзь міску ці прапаноўваў закурыць. | dab1069b35240c8.mp3 | |
Чокаўся з Біндзінгам. Гэта я рабіў даволі часта. Ленц раптам стукнуў сябе па лбе. | 50cdbbc56d4f043.mp3 | |
Ром! Робі! Нясі ж наш імянінны ром! Дзень нараджэння? | c8847d074e6312e.mp3 | |
У каго дзень нараджэння? спытала дзяўчына. У мяне, адказаў я. Мяне ўжо цэлы дзень даймаюць ім. | c929cce599399d8.mp3 | |
Даймаюць? Дык вы не хочаце, каб вас віншавалі? Хачу. Віншаванне гэта нешта іншае. | b472156ec9db992.mp3 | |
Дык усяго найлепшага. | 22971e63a9e9334.mp3 | |
Я на момант затрымаў яе руку ў сваёй і адчуў яе цёплы, сухі поціск. | e7b0f1d17f17bd6.mp3 | |
Потым я пайшоў па ром. | 3e4b5dd58b0184f.mp3 | |
Вялікая маўклівая ноч разлеглася вакол шынка. | 7f4ab6f367ff34b.mp3 | |
Скураныя сядзенні ў машыне адсырэлі. | 5984b08383da8db.mp3 | |
Мне захацелася застацца тут, але мяне ўжо клікаў Ленц. | 51d63ab330aaab9.mp3 | |
Я спыніўся, пазіраючы на гарызонт, дзе на небе абазначылася чырванаватае зарыва | f3fa0bd0b47eaad.mp3 | |
Біндзінгу ром не пайшоў. Гэта мы заўважылі ўжо пасля другой чаркі. | 5ba29fbe5bcb0ca.mp3 | |
Хістаючыся, ён падаўся ў сад. Я ўстаў, і мы з Ленцам падышлі да стойкі. | e2964c5a6a9be90.mp3 | |
Ён папрасіў бутэльку джыну. Шыкоўная дзяўчына, праўда? | f6d064e00b545a1.mp3 | |
Хвілінку ён разглядаў мяне сваімі вясёлкава-блакітнымі вачыма, а потым заматаў вогненнай галавой. | e5acce6e8173056.mp3 | |
Навошта ты жывеш, скажы, хлопчык? Сам даўно думаю пра гэта, адказаў я. | 23a377964c37445.mp3 | |
Ён засмяяўся. Ды што з цябе возьмеш. НЕЛЁГКАЯ задачка. | eb190ac14e96330.mp3 | |
Але зараз я спачатку разнюхаю, што агульнага ў гэтай дзяўчыны з тоўстым аўтадаведнікам. | e6f2535633d642b.mp3 | |
Ён пайшоў услед за Біндзінгам у сад. Праз нейкі час яны ўдвух вярнуліся да стойкі. | 20fa10e718ba057.mp3 | |
Відаць, навіна была добрая, таму што Готфрыд, перад якім, мусіць, адкрылася поле дзейнасці, | 7afc48743131b92.mp3 | |
Яны заказалі яшчэ адну бутэльку джыну, і праз гадзіну былі ўжо на ты. | bfed9868e76efb2.mp3 | |
Цяпер ён проста запаланіў Біндзінга, | 50864461866238b.mp3 | |
Ленц, калі быў у добрым настроі, мог так забавіць, што вырвацца ад яго было цяжка. | 875830a81b4bfbe.mp3 | |
Пра дзяўчыну за гэтай справай апошні рамантык зусім забыўся. | 3b338f342ff5e29.mp3 | |
У шынку мы засталіся ўтраіх. Раптам стала вельмі ціха. | 2176721f9881908.mp3 | |
Каля печы выцягнуўся руды ганчак. | a32f4d5972b2796.mp3 | |
Цікаў гадзіннік. Гаспадыня прыбрала са стала і позіркам добрай маці | 75478ddc1a5f45e.mp3 | |
Час ад часу ён сонна ўзбрэхваў ціха, высокім голасам, нібы скардзячыся. | 0cf905a37e39f31.mp3 | |
Вецер гладзіў аконныя шыбы. Яго пошум сплятаўся з урыўкамі салдацкіх песень. | 596c213d18e469c.mp3 | |
Мне здавалася, | c05477a75b39aa9.mp3 | |
Настрой быў незвыклы. Здавалася, што час спыніўся. | 938bd4740714716.mp3 | |
Ён ужо здаваўся не ракой, якая выплывала са змроку і ў ім жа хавалася. | ad70aba613999bd.mp3 | |
Гэта было мора, у якім бязгучна адлюстроўвалася жыццё. | 2ae38b1f62e2fe8.mp3 | |
Я трымаў у руцэ чарку. Ром зіхацеў. | 1bc3c3f8b327cd4.mp3 | |
Я прыпомніў пра запісы, якія рабіў учора ў майстэрні. | a6dc5e1822a7ac3.mp3 | |
Тады мне было крыху сумна, а цяпер ужо не было. | f9b1d3308a23126.mp3 | |
Было абыякава. Жыві, пакуль жывеш. Я глянуў на Кёстэра. | 41686330c8b5e49.mp3 | |
Я чуў, як ён размаўляў з дзяўчынай, але да слоў я не прыслухоўваўся. | 0243526b9135948.mp3 | |
Я адчуваў мяккі пошум першага хмелю, які падаграваў кроў і які падабаўся мне, | 41be45aaf1de45e.mp3 | |
У садзе Ленц з Біндзінгам спявалі пра Аргонскі лес. | a89d86454f42001.mp3 | |
Каля мяне размаўляла незнаёмая дзяўчына. | 132bce3be1abef3.mp3 | |
Яна гаварыла ціха і павольна, нізкім, крыху хрыпаватым голасам, які ўзбуджаў. | f65eced0b724427.mp3 | |
Тыя ўдвух зноў вярнуліся. На свежым паветры яны працверазелі. Мы зазбіраліся. | b74a6be98c17926.mp3 | |
Я дапамагаў дзяўчыне апрануць паліто. Яна стаяла блізка, распраўляючы гнуткія плечы, | 2e410089419e888.mp3 | |
Усмешка, нікому не адрасаваная, была звернута ў столі. Я на момант выпусціў з рук паліто. | 8017f66694df51a.mp3 | |
Дзе былі дагэтуль мае вочы? Ці я спаў? | b208e41a9c04fdb.mp3 | |
Я раптам зразумеў узнёсласць Ленца. | ccd3f47a2dcedae.mp3 | |
Яна запытальна павярнулася да мяне. | 81118606c6ed6a7.mp3 | |
Я хуценька зноў падняў паліто і зірнуў на Біндзінга, які, расчырванелы і ўсё яшчэ асалавелы, стаяў каля стала. | d0d6da42bbeb91e.mp3 | |
Вы думаеце, што ён зможа весці машыну? спытаў я. Будзем спадзявацца. | de4ee1db12ee767.mp3 | |
Я ўсё яшчэ глядзеў на яе. | 7379fcbaa318b25.mp3 | |
Калі ён не зусім надзейны, нехта з нас можа паехаць. | 6e4ec515b382fb1.mp3 | |
Яна дастала пудраніцу і адчыніла яе. Неяк будзе. Выпіўшы, ён кіруе яшчэ лепш. | d35649dbfb86029.mp3 | |
Лепш, і пэўна яшчэ больш неасцярожна, запярэчыў я. | 345e570603b952c.mp3 | |
Яна скоса глянула на мяне, адарваўшы позірк ад люстэрка. | 56fd001af5fd1bf.mp3 | |
Будзем спадзявацца, што ўсё будзе добра. | 7fe3f0bd685649b.mp3 | |
Такая надзея была б неабгрунтаваная, бо Біндзінг ледзь трымаўся на нагах. | 9360533644a7fc4.mp3 | |
А я не мог так проста развітацца з ёю. | 5fd0230529c5384.mp3 | |
Можна мне заўтра пазваніць, каб даведацца, як справы? | 83ba35807d5e518.mp3 | |
Яна адказала не адразу. Мы, ініцыятары гэтай п'янкі, нясём пэўную адказнасць, | c9402e24bf82063.mp3 | |
Потым зароў наш Карл. | 9d33f603ae4d505.mp3 | |
Яна засмяялася. Ну, добра, калі вам так хочацца, званіце. Захад дваццаць сем дзевяноста шэсць. | 780ce0d2d4603ce.mp3 | |
На дварэ я адразу запісаў сабе нумар. Мы паглядзелі ўслед машыне Біндзінга і выпілі на | 6b10aa319ca8a24.mp3 | |
Ён імчаў праз лёгкі сакавіцкі туман. Мы дыхалі часта. | 01752dbb2e7f0b6.mp3 | |
Раптам, як карабель у моры, выплыў асветлены стракаты бар Фрэдзі. | 080aca006925acd.mp3 | |
Горад набліжаўся насустрач нам, вогненны і хісткі ў марыве. | 90631014585f81d.mp3 | |
Мы кінулі якар. Золатам іскрыўся каньяк, джын блішчаў, як аквамарын, | 62589d851ac8365.mp3 | |
Мы сядзелі на высокіх сядзеннях бара, музыка плёскалася, | 21985994b96ec7e.mp3 | |
Стойка бара ператварылася ў капітанскі мосцік на караблі | 5e7efd0c1672ae0.mp3 | |
Сілай наліваліся нашы грудзі, забыліся няўцешнасць пустых мэбляваных пакояў, | 65c3f3234353670.mp3 | |
і мы плылі ў будучыню ў пырсках пены. | dff1399e2982618.mp3 |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.