language stringlengths 2 9 | page_url stringlengths 25 757 | image_url stringlengths 54 738 | page_title stringlengths 1 239 | section_title stringlengths 1 674 ⌀ | hierarchical_section_title stringlengths 1 1.2k ⌀ | caption_reference_description stringlengths 1 15.6k ⌀ | caption_attribution_description stringlengths 1 47.4k ⌀ | caption_alt_text_description stringlengths 1 2.08k ⌀ | mime_type stringclasses 7
values | original_height int32 100 25.5k | original_width int32 100 46.6k | is_main_image bool 1
class | attribution_passes_lang_id bool 1
class | page_changed_recently bool 1
class | context_page_description stringlengths 1 2.87k ⌀ | context_section_description stringlengths 1 4.1k ⌀ |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
fr | https://fr.wikipedia.org/wiki/Kufr_Sour | Kufr Sour | Galerie photos | Kufr Sour / Galerie photos | null | Français : Un des quartier du village | null | image/jpeg | 2,048 | 1,536 | true | true | true | Kufr Sour est un village palestinien situé à 12 km de Tulkarem et à 22 km de Qalqilya.
Il se trouve sur une montagne à 400 m d'altitude et appartient administrativement à Tulkarm. Sour est un mot araméen qui signifie « la roche dure ». | null | |
is | https://is.wikipedia.org/wiki/Sau%C3%B0lauksdalskirkja | Sauðlauksdalskirkja | null | Sauðlauksdalskirkja | null | Íslenska: Sauðlauksdalskirkja er í Patreksfjarðarprestakalli í Barðastrandarprófastsdæmi. Sauðlauksdalur er bær, kirkjustaður og prestssetur í stuttu dalverpi við sunnanverðan Patreksfjörð. Kirkja var reist 1863. Turninum var bætt framan á kirkjuna á árunum 1901-02. Church Sauðlauksdalur, Iceland | Sauðlauksdalskirkja | image/jpeg | 2,304 | 3,072 | true | true | true | Sauðlauksdalskirkja er kirkja í Sauðlauksdal við sunnanverðan Patreksfjörð. Kirkjan var byggð árið 1860, hugsanlega af Niels Björnssyni· Turni kirkjunnar var bætt á síðar, eða á árunum 1901-2.
Í Sauðlauksdal voru bænhús og sóknarkirkja allt frá 1512. Katólskar kirkjur þar voru helgaðar Maríu guðsmóður og öllum heilögum, sérstaklega Þorláki biskupi helga. Sauðlauksdalskirkjan var útkirkja frá Saurbæ á Rauðasandi en varð prestssetur 1724. Útkirkjur Sauðlauksdals eru Bæjarkirkja og Breiðuvíkurkirkja og frá 1970 í Haga og á Brjánslæk. Patreksfjarðarprestakall hefur þjónað kirkjunum frá 1964. | Sauðlauksdalskirkja er kirkja í Sauðlauksdal við sunnanverðan Patreksfjörð. Kirkjan var byggð árið 1860, hugsanlega af Niels Björnssyni· Turni kirkjunnar var bætt á síðar, eða á árunum 1901-2.
Í Sauðlauksdal voru bænhús og sóknarkirkja allt frá 1512. Katólskar kirkjur þar voru helgaðar Maríu guðsmóður og öllum heilögum, sérstaklega Þorláki biskupi helga. Sauðlauksdalskirkjan var útkirkja frá Saurbæ á Rauðasandi en varð prestssetur 1724. Útkirkjur Sauðlauksdals eru Bæjarkirkja og Breiðuvíkurkirkja og frá 1970 í Haga og á Brjánslæk. Patreksfjarðarprestakall hefur þjónað kirkjunum frá 1964. | |
nl | https://nl.wikipedia.org/wiki/Jason_Chaffetz | Jason Chaffetz | null | Jason Chaffetz | null | English: Jason Chaffetz's signature | Handtekening | image/png | 145 | 389 | true | true | true | Jason E. Chaffetz is een Amerikaans politicus die tot 30 juni 2017 als afgevaardigde voor het 3e congresdistrict van Utah in het Huis van Afgevaardigden zetelde.
Chaffetz was van 3 januari 2015 tot 13 juni 2017 bovendien voorzitter van de United States House Committee on Oversight and Government Reform van het Huis van Afgevaardigden. | Jason E. Chaffetz (Los Gatos, 26 maart 1967) is een Amerikaans politicus die tot 30 juni 2017 als afgevaardigde voor het 3e congresdistrict van Utah in het Huis van Afgevaardigden zetelde.
Chaffetz was van 3 januari 2015 tot 13 juni 2017 bovendien voorzitter van de United States House Committee on Oversight and Government Reform van het Huis van Afgevaardigden. | |
uk | https://uk.wikipedia.org/wiki/ERAP1 | ERAP1 | null | ERAP1 | null | English: Gene expression pattern of the ARTS-1 gene. | null | image/png | 530 | 732 | true | true | true | ERAP1 – білок, який кодується однойменним геном, розташованим у людей на короткому плечі 5-ї хромосоми. Довжина поліпептидного ланцюга білка становить 941 амінокислот, а молекулярна маса — 107 235.
Кодований геном білок за функціями належить до гідролаз, протеаз, амінопептидаз, металопротеаз.
Задіяний у таких біологічних процесах, як адаптивний імунітет, імунітет, альтернативний сплайсинг, поліморфізм.
Білок має сайт для зв'язування з іонами металів, іоном цинку.
Локалізований у мембрані, ендоплазматичному ретикулумі. | ERAP1 (англ. Endoplasmic reticulum aminopeptidase 1) – білок, який кодується однойменним геном, розташованим у людей на короткому плечі 5-ї хромосоми. Довжина поліпептидного ланцюга білка становить 941 амінокислот, а молекулярна маса — 107 235.
Кодований геном білок за функціями належить до гідролаз, протеаз, амінопептидаз, металопротеаз.
Задіяний у таких біологічних процесах, як адаптивний імунітет, імунітет, альтернативний сплайсинг, поліморфізм.
Білок має сайт для зв'язування з іонами металів, іоном цинку.
Локалізований у мембрані, ендоплазматичному ретикулумі. | |
fr | https://fr.wikipedia.org/wiki/Sentzich | Sentzich | Lieux et monuments | Sentzich / Lieux et monuments | null | Description eglise SentzichDate 21 November 2011Source mon appareil photoAuthor AimelaimePermission(Reusing this file) I, the copyright holder of this work, release this work into the public domain. This applies worldwide.In some countries this may not be legally possible; if so:I grant anyone the right to use this work for any purpose, without any conditions, unless such conditions are required by law. eglise Sentzich | null | image/jpeg | 4,000 | 3,000 | true | true | true | Sentzich est une ancienne commune de Moselle absorbée par Cattenom en 1971. | Église paroissiale Saint-Jacques
Ancienne synagogue, , construite au XIXᵉ siècle ; transformée en atelier de menuiserie au XXᵉ siècle, située rue de la Synagogue.
Ouvrage de Sentzich | |
hu | https://hu.wikipedia.org/wiki/Udaj | Udaj | null | Udaj | null | Українська: Удай у Прилуках | null | image/jpeg | 600 | 800 | true | true | true | Az Udaj folyó Ukrajnában, mely a Dnyepermelléki-alföldön ered és folyik keresztül, 327 kilométer hosszú, vízgyűjtő területe 7030 km² és a Szula folyóba torkollik. A felső folyásánál medre 5–10 m széles, az alsó folyásánál 20–40 m; 0,3–1,5 m mély. Novembertől márciusig befagy. | Az Udaj (ukránul: Удай) folyó Ukrajnában, mely a Dnyepermelléki-alföldön ered és folyik keresztül, 327 kilométer hosszú, vízgyűjtő területe 7030 km² és a Szula folyóba torkollik. A felső folyásánál medre 5–10 m széles, az alsó folyásánál 20–40 m; 0,3–1,5 m mély. Novembertől márciusig befagy. | |
fr | https://fr.wikipedia.org/wiki/Lexus_LS | Lexus LS | Phase II | Lexus LS / Quatrième génération (2006-2017) / Phase II | Lexus LS (XF40) Phase II | English: 2010–2011 Lexus LS 460 (USF40R MY10) sedan. Photographed at Lexus of Sutherland, Kirrawee, New South Wales, Australia. | null | image/jpeg | 2,310 | 3,666 | true | true | true | La Lexus LS est le premier modèle Lexus commercialisé à partir de 1989, en cinq générations. | null | |
cy | https://cy.wikipedia.org/wiki/Colusa_County,_Califfornia | http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/9/9c/Colusa_Cty_Courthouse_1908.jpg | Colusa County, Califfornia | null | Colusa County, Califfornia | null | Colusa County Courthouse, Colusa, California, USA | null | image/jpeg | 646 | 909 | true | true | true | Sir yn nhalaith Califfornia, Unol Daleithiau America yw Colusa County. Cafodd ei henwi ar ôl Rancho Colus. Sefydlwyd Colusa County, Califfornia ym 1850 a sedd weinyddol y sir yw Colusa.
Mae ganddi arwynebedd o 2,995 cilometr sgwâr. Allan o'r arwynebedd hwn, y canran o ffurfiau dyfrol, megis llynnoedd ac afonydd, yw 0.48%. Yn ôl cyfrifiad y wlad, poblogaeth y sir yw: 21,547. Mewn cymhariaeth, yn 2016 roedd poblogaeth Caerdydd yn 361,462 a Rhyl tua 26,000.
Mae'n ffinio gyda Glenn County, Yolo County, Butte County, Sutter County, Lake County. Cedwir rhestr swyddogol o henebion ac adeiladau cofrestredig y sir yn: National Register of Historic Places listings in Colusa County, California. | Sir yn nhalaith Califfornia, Unol Daleithiau America yw Colusa County. Cafodd ei henwi ar ôl Rancho Colus. Sefydlwyd Colusa County, Califfornia ym 1850 a sedd weinyddol y sir (a elwir weithiau'n 'dref sirol' neu'n 'brifddinas y sir') yw Colusa.
Mae ganddi arwynebedd o 2,995 cilometr sgwâr. Allan o'r arwynebedd hwn, y canran o ffurfiau dyfrol, megis llynnoedd ac afonydd, yw 0.48% . Yn ôl cyfrifiad y wlad, poblogaeth y sir yw: 21,547 (1 Gorffennaf 2019). Mewn cymhariaeth, yn 2016 roedd poblogaeth Caerdydd yn 361,462 a Rhyl tua 26,000.
Mae'n ffinio gyda Glenn County, Yolo County, Butte County, Sutter County, Lake County. Cedwir rhestr swyddogol o henebion ac adeiladau cofrestredig y sir yn: National Register of Historic Places listings in Colusa County, California. |
ta | https://ta.wikipedia.org/wiki/%E0%AE%B5%E0%AE%9F%E0%AE%AE%E0%AF%81%E0%AE%A9%E0%AF%88_%E0%AE%86%E0%AE%B2%E0%AE%BE | வடமுனை ஆலா | null | வடமுனை ஆலா | null | Deutsch: Sterna paradisaea (de:Küstenseeschwalbe), Verbreitung und Zugwege: rot=Sommer, blau=Winter, grün=Zugwege English: Sterna paradisaea (en:Arctic tern), distribution migration, red: breeding, blue: winter, green: migration | null | image/png | 707 | 1,301 | true | true | true | வடமுனை ஆலா என்பது Sterna paradisaea என்ற குடும்பத்தைச் சேர்ந்த கடற்பறவை ஆகும். உலகிலேயே அதிக தூரம் வலசை வரும் பறவையாகும். வட துருவ ஆர்க்டிக்கிலிருந்து ஐரோப்பா, ஆசியா, வட அமெரிக்கா ஆகிய கண்டங்களின் வழியே தென்துருவ அன்டார்க்டிக்கின் பனிப்பரப்புக்கு குளிர்காலத்தில் வலசை போகின்றன. வலசை போவதன் மூலம் ஆர்டிக் டெர்ன் சுமார் 35,000 கி. மீ. தொலைவு ஒவ்வொரு ஆண்டும் பயணிக்கிறது. கிட்டத்தட்ட உலகை சுற்றி வரும் தூரம் ஆகும்.
சுமார் ஒரு அடி நீளமுள்ள இப்பறவையானது, தன் வாழ்நாளின் பெரும்பகுதியை, பறப்பதிலேயே செலவிடுகிறது. வலசை வரும் நேரங்களில் இவை உணவும் உண்பதில்லை. அதே சமயம் அவை ஒரே சமயத்தில் நில்லாமல் சுமார் 4,000 கி. மீ தூரம் வரை பறந்து பயணிக்கிறது. இது ஒரு முறை வலசை சென்று திரும்பி வரும் வரை சுமார் 70,900 கி.மீ பயணித்து விடுகிறது. இது உலகில் அறியப்படும் நீண்ட தூரம் வலசை போகும் மற்ற விலங்கினங்களை விட அதிகமான வலசை போகும் தூரமாகும். இப்பறவை ஆர்க்டிக் வட்டமான துந்திராவில் இனப்பெருக்கம் செய்கிறது. | வடமுனை ஆலா (Arctic Tern) என்பது Sterna paradisaea என்ற குடும்பத்தைச் சேர்ந்த கடற்பறவை ஆகும். உலகிலேயே அதிக தூரம் வலசை வரும் பறவையாகும். வட துருவ ஆர்க்டிக்கிலிருந்து ஐரோப்பா, ஆசியா, வட அமெரிக்கா ஆகிய கண்டங்களின் வழியே தென்துருவ அன்டார்க்டிக்கின் பனிப்பரப்புக்கு குளிர்காலத்தில் வலசை போகின்றன. வலசை போவதன் மூலம் ஆர்டிக் டெர்ன் சுமார் 35,000 கி. மீ. தொலைவு ஒவ்வொரு ஆண்டும் பயணிக்கிறது. கிட்டத்தட்ட உலகை சுற்றி வரும் தூரம் ஆகும்.
சுமார் ஒரு அடி நீளமுள்ள இப்பறவையானது, தன் வாழ்நாளின் பெரும்பகுதியை, பறப்பதிலேயே செலவிடுகிறது. வலசை வரும் நேரங்களில் இவை உணவும் உண்பதில்லை. அதே சமயம் அவை ஒரே சமயத்தில் நில்லாமல் சுமார் 4,000 கி. மீ தூரம் வரை பறந்து பயணிக்கிறது. இது ஒரு முறை வலசை சென்று திரும்பி வரும் வரை சுமார் 70,900 கி.மீ பயணித்து விடுகிறது. இது உலகில் அறியப்படும் நீண்ட தூரம் வலசை போகும் மற்ற விலங்கினங்களை விட அதிகமான வலசை போகும் தூரமாகும். இப்பறவை ஆர்க்டிக் வட்டமான துந்திராவில் இனப்பெருக்கம் செய்கிறது. | |
fr | https://fr.wikipedia.org/wiki/Course_en_ligne_f%C3%A9minine_des_juniors_aux_championnats_du_monde_de_cyclisme_sur_route_2018 | Course en ligne féminine des juniors aux championnats du monde de cyclisme sur route 2018 | null | Course en ligne féminine des juniors aux championnats du monde de cyclisme sur route 2018 | null | English: Map of world championship road for women 2018 in Innsbrück. | null | image/png | 1,474 | 1,148 | true | true | true | La course en ligne féminine des juniors aux championnats du monde de cyclisme sur route 2018 a lieu sur 71,7 kilomètres le 27 septembre 2018 à Innsbruck, en Autriche. | La course en ligne féminine des juniors (moins de 19 ans) aux championnats du monde de cyclisme sur route 2018 a lieu sur 71,7 kilomètres le 27 septembre 2018 à Innsbruck, en Autriche. | |
es | https://es.wikipedia.org/wiki/Guerra_de_Croacia | Guerra de Croacia | Movimientos electorales y constitucionales | Guerra de Croacia / Movimientos electorales y constitucionales | null | English: Admiral T. Joseph Lopez, US Navy, Allied Forces Southern Europe, United States Naval Forces Europe and Commander of the Implementation Forces (IFOR), visits Serbian President Slobodan Milosevic in Belgrade. This first meeting was held at the Presidency Building. IFOR personnel are in Bosnia in support of Operation JOINT ENDEAVOR (the multi-national peace mission in Bosnia). (Released to Public) | null | image/jpeg | 338 | 277 | true | true | true | La Guerra de Croacia o Guerra croata de Independencia tuvo lugar en Croacia desde 1991 hasta 1995. Aunque en la primavera de 1991 hubo choques previos, se convirtió en una guerra abierta tras la declaración unilateral de independencia croata el 25 de junio de 1991 contra los yugoslavos y la minoría serbocroata que se oponían.
Inicialmente, la guerra se desarrolló entre Croacia y el Ejército Popular Yugoslavo junto con las fuerzas de la minoría serbia que proclamó la República Serbia de Krajina.
El bando croata apuntaba a establecer soberanía para la República de Croacia, anteriormente constituida como una república socialista dentro de la República Federal Socialista de Yugoslavia. La minoría serbia que habitaba Croacia , rememorando lo sucedido en la Segunda Guerra Mundial, pretendía permanecer en Yugoslavia, buscando nuevos límites en partes de Croacia con mayoría étnica serbia o con una minoría serbia influyente. Las autoridades Yugoslavas junto con su brazo armado, el JNA, se oponía a la secesión argumentando que ese no era derecho de las repúblicas constitutivas. | El debilitamiento del régimen comunista permitió al nacionalismo extender su presencia política, incluso dentro de la propia Liga de los Comunistas de Yugoslavia. En el XIV Congreso Extraordinario de la Liga, celebrado el 20 de enero de 1990, las delegaciones de las repúblicas mostraron sus discrepancias sobre los temas principales de la federación yugoslava. La delegación croata demandó una federación menos centralizada, mientras que la delegación serbia, encabezada por Milošević, se opuso a ello. En consecuencia, los delegados eslovenos y croatas abandonaron el Congreso. Esto es considerado por algunos como el comienzo del fin de Yugoslavia.
Las primeras elecciones libres fueron convocadas entonces en Croacia y Eslovenia para unos pocos meses más tarde. Las elecciones parlamentarias croatas se celebraron entre abril y mayo de 1990 (la primera ronda el 22 de abril y la segunda el 6 de mayo).
A lo largo de 1989 se habían fundado varios partidos políticos, entre ellos la Unión Democrática Croata (Hrvatska Demokratska Zajednica, HDZ), liderada por el nacionalista Franjo Tudjman. La HDZ basó su campaña en la aspiración a la independencia y en una retórica general antiyugoslava y antiserbia, alimentando en los croatas el sentimiento de que sólo el HDZ podía proteger a Croacia de las aspiraciones de los sectores serbios liderados por Slobodan Milošević relativas a la conformación de la Gran Serbia. De este modo, logró encabezar los resultados de las elecciones (seguido por los comunistas reformistas de Ivica Račan, el Partido Socialdemócrata de Croacia) y formar un nuevo Gobierno croata.
Un factor importante en la preservación de los límites fronterizos de Croacia fue la ayuda internacional recibida, a cargo de miembros de la diáspora croata. Muchos futuros dirigentes del HDZ, incluyendo a Tudjman, realizaron visitas internacionales durante los 80 y a principios de los 90 con vistas a obtener apoyo de los emigrantes hacia la causa nacional croata. Sin embargo, estos contactos fueron ya interpretados por algunos políticos comunistas conservadores (mayoritariamente serbios) como muestras de separatismo. Esta sensación fue, además, fuertemente reforzada por algunas controvertidas declaraciones de miembros del HDZ y por una retórica imprudente que era cualquier cosa menos pacífica. Sirva como ejemplo una recordada declaración pública de Tudjman en la que se congratulaba de que su mujer no fuera “ni serbia ni judía". Adicionalmente, el empleo de iconografía nacionalista, parte de ella recuperada directamente del movimiento nacionalista croata que fue responsable, durante la Segunda Guerra Mundial, de la desaparición de probablemente más de 100.000 serbios, no contribuyó a rebajar las tensiones.
El 13 de mayo de 1990, tuvo lugar en Zagreb un partido de fútbol entre el Dínamo de Zagreb y el Estrella Roja de Belgrado. Los choques entre estos dos equipos yugoslavos, habitualmente rivales en los puestos altos de la liga del país, habían sido siempre de alto riesgo, pero esta vez el encuentro degeneró en violentos incidentes cuando los hinchas del Dínamo trataron de saltar las vallas hacia la zona del estadio donde se hallaban los del Estrella Roja. Rápidamente, éstos comenzaron a lanzar asientos y trozos de valla sobre los fanes del Dínamo, lo que desencadenó una intervención policial. La militia (policía de la época comunista) intervino inmediatamente, cargando contra los seguidores del Dínamo con un resultado de más de 60 heridos.
El 30 de mayo de 1990, el nuevo parlamento croata celebró su primera sesión, en la que el presidente Tudjman anunció su intención de aprobar una nueva Constitución (que sería ratificada a finales de ese año) y propuso multitud de cambios políticos, económicos y sociales, algunos en relación a si los derechos de las minorías serbia y bosnia serían garantizados o no. Los dirigentes serbios locales se opusieron, temiendo que la población serbia de Croacia se vería amenazada. Su principal preocupación era que la nueva Constitución cambiara el estatus de los sebocroatas, pasando a ser una 'minoría nacional' e | |
fr | https://fr.wikipedia.org/wiki/Warsaw_Trade_Tower | http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/a/ae/Warszawa_foto_br8.jpg | Warsaw Trade Tower | null | Warsaw Trade Tower | null | Polski: Warsaw Trade Tower | null | image/jpeg | 1,600 | 1,200 | true | true | true | Le Warsaw Trade Tower est un gratte-ciel situé à Varsovie en Pologne.
Il abrite le siège polonais de l'assureur français Axa.
Les architectes sont l'agence américaine RTKL et l'agence polonaise Hermanowicz. | Le Warsaw Trade Tower est un gratte-ciel situé à Varsovie en Pologne.
Il abrite le siège polonais de l'assureur français Axa.
Les architectes sont l'agence américaine RTKL et l'agence polonaise Hermanowicz. |
de | https://de.wikipedia.org/wiki/Kubakrise | Kubakrise | Zeittafel der Krise im Oktober 1962 | Kubakrise / Zeittafel der Krise im Oktober 1962 | Luftbild vom 17. Oktober 1962 mit einer Raketenstellung | English: Cuba - An aerial view showing the medium range ballistic missile field launch site number two at Sagua la Grande. October 17, 1962Deutsch: Diese Luftübersicht zeigt die atomaren Mittelstreckenraketen auf der Raketenbasis Nr. 2 bei Sagua la Grande am 17. Oktober 1962. | null | image/jpeg | 1,236 | 1,600 | true | true | true | Die Kubakrise im Oktober 1962 war eine Konfrontation zwischen den Vereinigten Staaten von Amerika und der UdSSR, die sich aus der Stationierung US-amerikanischer Mittelstreckenraketen vom Typ Jupiter auf einem NATO-Stützpunkt in der Türkei und die daraufhin beschlossene Stationierung sowjetischer Mittelstreckenraketen auf Kuba entwickelte. Während des Schiffstransports nach Kuba drohte die amerikanische Regierung unter Präsident John F. Kennedy, sie werde nötigenfalls Atomwaffen einsetzen, um die Stationierung auf Kuba zu verhindern. Die eigentliche Krise dauerte 13 Tage. Ihr folgte eine Neuordnung der internationalen Beziehungen. Mit der Kubakrise erreichte der Kalte Krieg eine neue Dimension. Beide Supermächte kamen während dieser Krise einer direkten militärischen Konfrontation am nächsten. Erstmals wurden die ungeheuren Gefahren eines möglichen Atomkrieges einer breiten Öffentlichkeit bewusst. | Die Höhepunkte der Krise im Oktober 1962:
Sonntag, 14. Oktober: US-Präsident John F. Kennedy genehmigte (erneut) Luftaufnahmen der Aufklärungsflugzeuge Lockheed U-2. Zweimal überflogen U-2-Flugzeuge vom Luftwaffenstützpunkt Laughlin in Texas aus die Raketenstellungen auf Kuba. Sie entdeckten sowjetische Techniker und Soldaten beim Bau von Startrampen für sowjetische Mittelstreckenraketen des Typs SS-4 Sandal und SS-5 Skean in der Nähe von San Cristóbal und schossen mehrere Fotos. Die sowjetischen Truppen entdeckten ihrerseits das Flugzeug, hatten aber keinen Befehl für Gegenmaßnahmen.
Montag, 15. Oktober: Die ausgewerteten Fotos bewiesen die Existenz der Startrampen für SS-4-Mittelstreckenraketen. Sie befanden sich nahe San Cristóbal im Nordwesten Kubas und wären in der Lage gewesen, Teile der USA zu erreichen. Die reichweitenstärkeren SS-5-Raketen wurden nicht entdeckt. Außenminister Dean Rusk und Verteidigungsminister Robert McNamara wurden informiert, Sicherheitsberater McGeorge Bundy entschied, den Präsidenten erst am nächsten Morgen zu informieren.
Dienstag, 16. Oktober: McGeorge Bundy informierte John F. Kennedy und berief sofort einen Beraterstab (Executive Committee, ExComm) ein. Verschiedene Reaktionen wurden erörtert: Hinnehmen der Stationierung, Luftangriff und Invasion. Alle Beratungen und Ergebnisse fanden ohne Information der Öffentlichkeit (und somit auch der Sowjetunion) statt. Präsident Kennedy ordnete weitere U-2-Aufklärungsflüge an. Beim zweiten Treffen des ExComm am Nachmittag schlug Robert McNamara eine Seeblockade Kubas vor.
Mittwoch, 17. Oktober: Sechs weitere U-2-Aufklärungsflüge erfolgten über die Raketenstellungen. Die Luftaufnahmen bewiesen die Existenz von 16 bis 32 Raketen (Typ SS-4 und SS-5) mit einer Reichweite von bis zu 4500 km. Diese Raketen hätten neben der amerikanischen Hauptstadt auch die wichtigsten Industriestädte der USA erreichen können; die Vorwarnzeit hätte nur fünf Minuten betragen. Außerdem wurden IL-28-Bomber entdeckt.
Donnerstag, 18. Oktober: Der sowjetische Außenminister Andrei Gromyko besuchte Kennedy, wie schon seit längerem geplant. Kennedy sprach die Situation auf Kuba nicht an, da er aus taktischen Gründen Geheimhaltung wahren wollte. Allerdings wurde mehrfach die alte sowjetische Forderung angesprochen, West-Berlin müsse entmilitarisiert werden. Dadurch erhärtete sich die amerikanische Annahme, die Sowjetunion wolle durch ihr Vorgehen auf Kuba die eigene Position in neuen Berlinverhandlungen verbessern. Eine Auffassung, die auch die Westalliierten teilten, die sich später aber als Fehlinterpretation erweisen sollte. Meldungen von umfassenden neuen Waffenlieferungen nach Kuba verbreiteten sich in Washington, D.C.; die Militärs wurden ungeduldig. Eine Seeblockade hielten die US-Generäle für zu schwach: Man müsse sofort mit Luftangriffen und anschließender Invasion handeln. Air-Force-General Curtis E. LeMay drängte auf einen Angriff: „Der rote Hund gräbt im Hinterhof der USA und muss dafür bestraft werden.“ Justizminister Robert F. Kennedy, Bruder des Präsidenten, ließ durch seinen Stellvertreter Nicholas deB. Katzenbach die Rechtsgrundlagen für eine Seeblockade Kubas prüfen. Im Verlauf der Gespräche im ExComm zog John F. Kennedy eine Seeblockade vor.
Freitag, 19. Oktober: Präsident Kennedy wollte kein Aufsehen erregen und reiste – gemäß seinem Terminplan – zum Wahlkampf nach Ohio und Illinois. Er forderte Robert F. Kennedy auf, eine Mehrheit im ExComm für die Blockade-Option zustande zu bringen. Katzenbach unterrichtete das ExComm über die rechtlichen Umstände der Blockade. Im Ergebnis wurde das ExComm in zwei Gruppen aufgeteilt, in denen verschiedene Möglichkeiten zur Bekämpfung der Raketen auf Kuba ausgearbeitet wurden. Auf der einen Seite standen die Hawks (Falken), welche den Luftangriff präferierten, auf der anderen Seite die Doves (Tauben), welche für die friedlichere Option der Blockade eintraten.
Samstag, 20. Oktober: Es gelang Robert F. Kennedy, eine Mehrheit im ExComm für die Blockadeoption zu erreichen. Er rief den Präsidenten in Chicago an, und dieser kehrt | |
nl | https://nl.wikipedia.org/wiki/Rondwormen | Rondwormen | Fotogalerij | Rondwormen / Fotogalerij | null | English: Gastrointestinal parasites in seven primates of the Taï National Park - Helminths Figure 3 of paper. (a) Ternidens sp., (b) Anatrichosoma sp., (c) Subulura sp., (d) Ancylostoma sp., (e) Oesophagostomum sp., (f) Chitwoodspirura sp., (g) Strongyloides sp., (h) Dicrocoelium sp., (i) Trichuris sp., (j) Capillariidae Gen. sp. 1, (k) Protospirura muricola, (l) Trichostrongylus sp., (m) Capillariidae Gen. sp. 2, (n) Strongyloides stercoralis (rhabditoid larva). Scale bars: a–m = 10 μm; n = 25 μm. | null | image/png | 1,538 | 2,008 | true | true | true | Rondwormen zijn een grote groep van zeer algemeen voorkomende wormen. Er zijn meer dan 25.000 beschreven soorten van de naar schatting 10 miljoen bestaande soorten. Ook de aaltjes behoren tot de rondwormen. Plantenparasitaire rondwormen worden meestal aaltjes genoemd. Nematologie is de wetenschap die de nematoden bestudeert. De term nematoda komt uit het Grieks en betekent “draad-achtig”. Ongeveer 90% van de rondwormen bevindt zich in de bovenste 15 cm van de bodem. Rondwormen kunnen ook een belangrijke rol spelen in de stikstofkringloop door stikstofmineralisatie.
Rondwormen hebben zich met succes aangepast aan bijna elk ecosysteem: van zee tot zoet water, in bodems van de poolgebieden tot de tropen van hoog tot laag. Ze zijn alomtegenwoordig in zoetwater-, zee- en terrestrische omgevingen, waar ze vaak andere dieren in aantallen overtreffen in zowel individuën als soorten en worden gevonden op locaties zo divers als bergen, woestijnen en troggen. Ze zijn te vinden in elk deel van de lithosfeer,
zelfs op grote diepte, van 0,9–3,6 km onder het aardoppervlak in goudmijnen in Zuid-Afrika. Ze vertegenwoordigen 90% van alle dieren op de oceaanbodem. | Onderschrift afbeelding van Torrestrongylus tetradorsalis rasterelektronenmicroscopische afbeeldingen: 13: Subventraal aanzicht van het voorste uiteinde, met laterale afbeeldingen van cefalisch (kop) blaasje; het achterste deel van het cefalisch blaasje lijkt "leeggelopen". 14: Frontaalaanzicht met mondopening, papillen en amfiden. 15: Detail van de vulva met opvallende flap, zijaanzicht. 16: Ventrale weergave van vulva met de basis van de vulvaire flap. 17: Deiride (een sensorische papil als tastorgaan in het laterale cervicale gebied). 18: Zijaanzicht van bursa (staartzakje), afbeelding met bursale stralen. 19: Ventrale weergave van de staart van het vrouwtje, met anus en terminale stekels. Striae zijn zichtbaar. 20: Subterminaal beeld van de staart van het vrouwtje, met alle drie de cuticulaire afbeeldingen en terminaal filament (draadje). Striae zijn zichtbaar. | |
en | https://en.wikipedia.org/wiki/USS_Milwaukee_(CL-5) | USS Milwaukee (CL-5) | Soviet service | USS Milwaukee (CL-5) / Service history / Soviet service | Murmansk off Lewes, Delaware, 8 March 1949 | English: The Soviet light cruiser Murmansk (formerly USS Milwaukee (CL-5)) off Lewes, Delaware (USA), on 8 March 1949, just prior to being turned to U.S. Navy control. Note the Soviet Navy flag on the stern, the hull painted with Soviet Navy fashion, with a white stripe at waterline, and the Vought OS2U Kingfisher plane on the catapult. | null | image/jpeg | 4,040 | 5,311 | true | true | true | USS Milwaukee (CL-5) was an Omaha-class light cruiser built for the United States Navy during the 1920s. The ship spent most of her early career assigned to the Asiatic and Battle Fleets. In 1941 she was assigned to the Neutrality Patrol until she was refitted in New York in late 1941. She escorted a troop convoy to the Pacific in early 1942 before returning to the South Atlantic where she patrolled for German commerce raiders and blockade runners. In November, she intercepted one of the latter, but it scuttled itself before it could be captured. In 1944 she was temporarily transferred to the Soviet Navy and commissioned as Murmansk. The ship was returned by the Soviets in 1949 and sold for scrap in December. | On 20 April, the ship was transferred on loan to the Soviet Northern Fleet in Murmansk. She was commissioned in the Soviet Navy as Murmansk and performed convoy and patrol duty in the Arctic Ocean for the remainder of the war. Afterward, she became a training ship and participated in the 1948 fleet maneuvers. On 16 March 1949, Milwaukee was transferred back to the United States. She was the first of 15 American warships returned by the Soviet Union. She entered the Philadelphia Naval Shipyard on 18 March 1949, and was sold for scrapping on 10 December to the American Shipbreakers, Inc. of Wilmington, Delaware. | |
ru | https://ru.wikipedia.org/wiki/Virgo | Virgo | Галерея | Virgo / Галерея | null | English: VIRGO tube view form one of the bridges passing above it | null | image/jpeg | 2,848 | 4,288 | true | true | true | Virgo — франко-итальянский детектор гравитационных волн, расположенный в EGO, а также одноимённая коллаборация, занимающаяся его разработкой и обслуживанием. В 2016 году в обсерватории работало 338 сотрудников. Адрес: European Gravitational Observatory, Via Edoardo Amaldi, Santo Stefano a Macerata, 56021 — Cascina — Italy.
Строительство комплекса Virgo было закончено в июне 2003 года, а первые научные данные были получены в мае 2007 года. В 2012 был разработан проект обновления детектора до Advanced Virgo. Запуск модернизированной установки состоялся в 2017 году, чувствительность удалось повысить примерно в 10 раз. | null | |
ja | https://ja.wikipedia.org/wiki/%E3%82%B2%E3%83%BC%E3%82%BB%E3%82%B1 | http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/a/a5/Schlossruine_in_stoermede_luftaufnahme.jpg | ゲーセケ | 建築物 | ゲーセケ / 文化と見所 / 建築物 | null | Deutsch: Luftaufnahme der Schlossruine in Störmede | null | image/jpeg | 1,337 | 1,914 | true | true | true | ゲーセケ、ゲーゼケ は、ドイツ連邦共和国ノルトライン＝ヴェストファーレン州アルンスベルク行政管区のゾースト郡に属す中規模都市である。この街は青銅器時代から継続的に定住地として利用されてきた。中世には何世紀にもわたってヴェストファーレン公領すなわちケルン大司教・選帝侯領と、パーダーボルン大司教区との最も重要な国境の都市であった。ゲーセケはゾーストの援助都市として中世にはハンザ同盟に加盟し、現在は「新時代のハンザ同盟」に参加している。この街は、19世紀になるまで農業主体の街であったが、その後鉄道が開通したことで、近世にはセメント産業や鉄鋳造業が興隆した。現在は様々な中規模企業がこの街に存在している。さらにゲーセケは、何世紀も前から成長を続け、リップシュタットとパーダーボルンとの間に位置することで現在もさらに成長を続けている数少ない郡所属市の一つである。 | 教会: 聖ペトリ教区教会、聖キリアクス教区教会、洗礼者聖ヨハネ修道院教会（ゲーセケ）、聖マリエン教会
旧市庁舎は1893年に建設された。現在は会議室および戸籍役場が入居している。
シュテルメーデ城趾。シュテルメーデには、中世には城砦が存在した。この城は貴族家のヘルデ家、ボホルツ家、コルフ家の居城であったが、付属の所領とともにボホルツ＝メシェーデ伯ヴィルヘルムが遺産として引き継いだ。この家屋敷は1880年に土地所有者のモダーゾーンに売却された。この土地は1885年に最終的にケッテラー＝ハールコッテンおよびシュヴァルツェンラーベン男爵フリッツに売却された。1970年代からは市の所有となっている。
エリンガーフェルト城。このエリンガーフェルト市区にあるバロック城館は、1676年から1699年に聖堂参事会員ヨハン・ゴットフリートとラバヌス・クリストフ・フォン・ヘルデによって家族修道院として建設された。建築家はシュテルメーデのヨプスト・シェックとエルデの建築家アムブロジウスである。
トホルテ農場は、半切妻屋根を戴く簡素な漆喰塗りの領主館で、1714年に経理責任者のヨハネス・オットー・フィッシャーによって建設された。最も古い箇所は組み込まれた16世紀に建設された石蔵である。付属建造物では、かつての物置だけが遺されている。この18世紀に建設された木組み建築は、1987年から1988年に修復された。
ベッデーケン修道院の旧十分の一税区裁判所。1443年にはすでにゲーセケにベッデーケン修道院の建物があった。これに付随する建物のうち、4階建ての納屋兼住居が遺されている。この建物は本市の最も古い世俗建築とされている。その後この建物はギムナジウムの建設のために一旦撤去されたが、1974年から1975年に大規模な修復がなされた。より新しい表側の家屋は取り除かれた。1984年から1988年まで市立文書館としてされ、石蔵は郷土民俗協会の倉庫として利用された。この他この建物では、展覧会や朗読会が行われている。
住居建築。ゲーセケは、近隣のゾーストとは異なり、第二次世界大戦で大きな被害を免れたにもかかわらず、その後の数多くの解体工事や近代化政策によって、一貫してまとまった古い景観は遺っていない。かつて通りは破風側を向けた木組みのディーレンハウスを特徴としていた。ヘルヴェークにはそうした例が多く遺されている。1600年以前に建設された建物がヘルヴェーク1番地とヘルヴェーク40番地に遺っている。中核部がこの頃に建設されたが、1734年の銘がある建物もヘルヴェーク8番地にある。ヘルヴェーク23番地は年輪年代測定法により1459年と同定された。この建物は元々2階建てであったが、18世紀に階が増築され、大きく造り替えられた。クライナー・ヘルヴェーク10番地の建物は三十年戦争が始まった頃に建てられたもので、1618年の銘を持つ。三十年戦争終結後にヘルヴェーク11番地と22番地（ともに1665年）が建設された。この街の最も立派な木組み建築の一つが1664年に商人フリードリヒ・ディックマンのために建てられたヘルヴェーク13番地である。この建物は追加の納屋階を有しており、裏側部分には地下のホールが設けられている。かつて「ハウス・ツーム・グローテン・シュタイン」と呼ばれたこの建物は19世紀に大きく改築され、かつて大きな出入り口でつながっていた土間は、内装によっていくつかの部屋に分けられた。市は1951年にこの建物を購入し、1954年から郷土博物館として活用している。特に印象的なのが、フェッヒャーロゼッテで装飾されたマルクトプラッツ1番地である。この建物は1550年頃に建設されたと推測される。玄関の梁に刻まれた「1545」の銘は建築時の年号であろう。これらに加えて、内市街には多くの石蔵が存在する。1665年に建設されたヘルヴェーク11番地の木組み建築（旧ホテル・ヴィルパース）の裏に4階建ての立派な建物があり、銘によれば1705年に建設された。この他の石蔵跡は、マルクトプラッツ6番地の「アルター・ラートシェンケ」の裏や、ヘルヴェーク1番地の木組み建築旧ゲッデ旅館の裏にある。
修道院学校。修道院教会の近くに位置する半切妻屋根の木組み建築で、1608年に建設された。外装に修道院長マリア・フォン・インプゼンの紋章が掲げられている。
都市防衛施設。13世紀初めに6つの門と13本の塔、および19世紀に取り壊された市壁のうち、半円形の火薬塔（魔女塔とも呼ばれる）の跡だけが遺されている。かつて現在木が植えられている土塁は、全長約 3 km がほぼ完全に遺されている。 |
sk | https://sk.wikipedia.org/wiki/Permafrost | Permafrost | null | Permafrost | Rozšírenie zamrznutej pôdy na severnej pologuli.
Legenda:
██ - trvalo zamrznutá pôda██ - pôda zamrznutá viac ako 15 dní v roku██ - pôda zamrznutá menej ako 15 dní v roku██ - nezamŕzajúce oblasti maximálne sezónne rozšírenie snehu | null | null | image/gif | 350 | 352 | true | true | true | Permafrost je geologický termín označujúci dlhodobo zamrznuté povrchové oblasti, kde doba zamrznutia je dva a viac rokov. Permafrost je oblasť s trvalo zamrznutou pôdnou vodou, bez, alebo s minimálnym rastlinným porastom. Hrubá vrstva povrchového zaľadnenia nie je nevyhnutnou zložkou permafrostu, v hrubších vrstvách vyskytuje skôr v nepórovitých, skalných oblastiach, ale tiež býva prítomný aj v pôdnych oblastiach.
Rozšírenie permafrostu je závislé od zmien klímy. V súčasnosti je trvalo zamrznutých a/alebo pokrytých ľadovcami asi 20 % povrchu Zeme. Hrúbka premrznutia je variabilná, v oblastiach s drsnými klimatickými podmienkami je značne veľká.
Trvalo zamrznuté oblasti Sibíri a Aljašky sú však pozostatkom ľadových dôb, keď boli priemerné letné teploty o 11° C nižšie ako v súčasnosti. V tom období bol povrch Európy trvalo zamrznutý až k Szegedu, v Ázii k Pekingu a v Severnej Amerike až do južnej Iowy a severného Missouri. V južnej hemisfére sú o trvalom zamrznutí menšie dôkazy v provincii Otago, Nový Zéland a v Patagónii, Argentína.
Vrchná vrstva sa v letných mesiacoch roztápa, čo umožňuje rast vegetácie. Nazýva sa aktívna vrstva. | Permafrost (z angl. permanently + frost - trvalo zamrznutý) je geologický termín označujúci dlhodobo zamrznuté povrchové oblasti (s priemernými ročnými teplotami pod, alebo okolo 0° C), kde doba zamrznutia je dva a viac rokov. Permafrost je oblasť s trvalo zamrznutou pôdnou vodou, bez, alebo s minimálnym rastlinným porastom. Hrubá vrstva povrchového zaľadnenia nie je nevyhnutnou zložkou permafrostu, v hrubších vrstvách vyskytuje skôr v nepórovitých, skalných oblastiach, ale tiež býva prítomný aj v pôdnych oblastiach.
Rozšírenie permafrostu je závislé od zmien klímy. V súčasnosti je trvalo zamrznutých a/alebo pokrytých ľadovcami asi 20 % povrchu Zeme (trvalo zamrznuté sú 4/5 povrchu Aljašky a 2/3 povrchu Sibíri). Hrúbka premrznutia je variabilná, v oblastiach s drsnými klimatickými podmienkami je značne veľká (Barrow (Aljaška) - 400 m, Prudhoe Bay (Aljaška) - 600 m, Kanadské arktické ostrovy - 726 m a najhrubšia je v panve riek Lena a Jana na Sibíri - 1493 m).
Trvalo zamrznuté oblasti Sibíri a Aljašky sú však pozostatkom ľadových dôb, keď boli priemerné letné teploty o 11° C nižšie ako v súčasnosti. V tom období bol povrch Európy trvalo zamrznutý až k Szegedu, v Ázii k Pekingu a v Severnej Amerike až do južnej Iowy a severného Missouri. V južnej hemisfére sú o trvalom zamrznutí menšie dôkazy v provincii Otago, Nový Zéland a v Patagónii, Argentína.
Vrchná vrstva sa v letných mesiacoch roztápa (1 až 4 metre), čo umožňuje rast vegetácie. Nazýva sa aktívna vrstva. Aktívna vrstva je problémom pri zakladaní stavieb v polárnych oblastiach - pri jej letnom topení sa stávajú základy nestabilné, konštrukcie budov sú preto zakladané hlbšie, kde letné rozmŕzanie nedosahuje. | |
ja | https://ja.wikipedia.org/wiki/%E6%9C%88%E5%B1%B1 | 月山 | 観光 | 月山 / 観光 | 月山八合目バス停 | English: Gassan Bus stop 日本語: 月山8合目バス停 | null | image/jpeg | 1,050 | 1,600 | true | true | true | 月山は、山形県の中央部にあり、出羽丘陵の南部に位置する標高1,984mの火山。山域は磐梯朝日国立公園の特別区域に指定され、日本百名山、新日本百名山、花の百名山及び新・花の百名山に選定されている。また、山麓は月山山麓湧水群として名水百選、月山行人清水の森として水源の森百選にも選定されている。 | 月山神社 - 山頂にある神社
山形県立自然博物園
温泉
月山志津温泉
湯殿山温泉
肘折温泉
月山スキー場
月山の副峰姥ヶ岳にあり冬季は閉鎖。4月上旬にオープンし、7月末頃まで夏スキーが楽しめる。冬季はリフトの運転をしていないが、スノーモービルやクロスカントリースキーなどは楽しめる。
道の駅 月山（月山あさひ博物村） | |
ca | https://ca.wikipedia.org/wiki/Reclesne | Reclesne | null | Reclesne | null | Français : Eglise de Reclesne | null | image/jpeg | 1,728 | 2,304 | true | true | true | Reclesne és un municipi francès, situat al departament de Saona i Loira i a la regió de Borgonya - Franc Comtat. L'any 2009 tenia 307 habitants. | Reclesne és un municipi francès, situat al departament de Saona i Loira i a la regió de Borgonya - Franc Comtat. L'any 2009 tenia 307 habitants. | |
nl | https://nl.wikipedia.org/wiki/Sprinter_(treindienstsoort) | Sprinter (treindienstsoort) | null | Sprinter (treindienstsoort) | Een sprinter van het type SLT te Houten | Foot/bicycle-bridge over the railway in Houten with Sprinter train of NS | null | image/jpeg | 2,960 | 4,469 | true | true | true | De sprinter is een treindienstsoort van de Nederlandse Spoorwegen en Keolis Nederland. Andere spoorwegvervoerders in Nederland gebruiken de aanduiding stoptrein. Voor 2003 gebruikte de NS deze aanduiding ook. Tussen dat jaar en 2012 veranderde de NS de aanduiding voor deze treindienstsoort geleidelijk in sprinter.
De aanduiding "Sprinter" ontstond als bijnaam van het Stadsgewestelijk Materieel, een bepaald type treinmaterieel gebouwd vanaf 1974, dat werd gebruikt op enkele trajecten met veel stopplaatsen op korte afstanden. De NS nam deze bijnaam over voor treinen op de trajecten waar deze bijnaam gebruikt werd.
Vanaf 2003 gebruikte de NS de aanduiding sprinter voor alle treinseries die in principe met sprintermaterieel gereden werden. Deze treinseries waren in het begin vooral in de Randstad te vinden. Met ingang van de dienstregeling van 2012 gebruikt de NS alleen de aanduiding sprinter. | De sprinter is een treindienstsoort van de Nederlandse Spoorwegen (NS) en Keolis Nederland. Andere spoorwegvervoerders in Nederland gebruiken de aanduiding stoptrein. Voor 2003 gebruikte de NS deze aanduiding ook. Tussen dat jaar en 2012 veranderde de NS de aanduiding voor deze treindienstsoort geleidelijk in sprinter.
De aanduiding "Sprinter" ontstond als bijnaam van het Stadsgewestelijk Materieel (SGM), een bepaald type treinmaterieel gebouwd vanaf 1974, dat werd gebruikt op enkele trajecten met veel stopplaatsen op korte afstanden. De NS nam deze bijnaam over voor treinen op de trajecten waar deze bijnaam gebruikt werd.
Vanaf 2003 gebruikte de NS de aanduiding sprinter voor alle treinseries die in principe met sprintermaterieel (SGMm of SLT) gereden werden. Deze treinseries waren in het begin vooral in de Randstad te vinden. Met ingang van de dienstregeling van 2012 gebruikt de NS alleen de aanduiding sprinter. | |
en | https://en.wikipedia.org/wiki/Kaiman-class_submarine | Kaiman-class submarine | null | Kaiman-class submarine | Drakon | Eesti: Kaiman-klassi Vene allveelaev Drakon. English: Kaiman-class submarine Drakon. Русский: Подводная лодка «Дракон». | null | image/jpeg | 714 | 1,140 | true | true | true | The Kaiman class were a class of submarines built for the Imperial Russian Navy before World War I. They were designed by Simon Lake and built at the W:m Crichton & C:o Okhta shipyard in Saint Petersburg. The boats had numerous defects resulting in a legal battle between Lake and the Russian Government. The boats were impounded in 1910 and rebuilding work took place to remedy some of the defects. The boats finally commissioned in 1911 and served in the Baltic Fleet. | The Kaiman class were a class of submarines built for the Imperial Russian Navy before World War I. They were designed by Simon Lake and built at the W:m Crichton & C:o Okhta shipyard in Saint Petersburg. The boats had numerous defects resulting in a legal battle between Lake and the Russian Government. The boats were impounded in 1910 and rebuilding work took place to remedy some of the defects. The boats finally commissioned in 1911 and served in the Baltic Fleet. | |
en | https://en.wikipedia.org/wiki/Short_Singapore | Short Singapore | null | Short Singapore | null | English: Aircraft of the Royal Air Force 1939-1945- Short S.19 Singapore Singapore Mark III, K8565 ‘Q’, of No. 4 (Coastal) Operational Training Unit based at Stranraer, Ayrshire, in flight over the Irish Sea. | null | image/jpeg | 494 | 800 | true | true | true | The Short Singapore was a British multi-engined biplane flying boat built after the First World War. The design was developed into two four-engined versions: the prototype Singapore II and production Singapore III. The latter became the Royal Air Force's main long-range maritime patrol flying boat of the 1930s and saw service against the Japanese with the Royal New Zealand Air Force during the Second World War. | The Short Singapore was a British multi-engined biplane flying boat built after the First World War. The design was developed into two four-engined versions: the prototype Singapore II and production Singapore III. The latter became the Royal Air Force's main long-range maritime patrol flying boat of the 1930s and saw service against the Japanese with the Royal New Zealand Air Force during the Second World War. | |
eo | https://eo.wikipedia.org/wiki/Jos%C3%A9_Merc%C3%A9 | José Mercé | null | José Mercé | null | Español: José Mercé durante un concierto en el Palau de la Música Catalana de Barcelona, el 26 de Abril de 2008 Français : José Mercé lors d'un concert de au sein du Palais de la musique catalane, le 26 Avril 2008 English: José Mercé in concert within the Palace of the Catalan music, on April 26th, 2008 | null | image/jpeg | 2,109 | 2,197 | true | true | true | José Soto Soto, laŭ spektakla nomo José Mercé, estas hispana kantisto de flamenko de cigana deveno. | José Soto Soto, laŭ spektakla nomo José Mercé (Jerez de la Frontera; 19a de aprilo 1955), estas hispana kantisto de flamenko de cigana deveno. | |
es | https://es.wikipedia.org/wiki/Texas_Guinan | Texas Guinan | null | Texas Guinan | null | English: Advertisement, Moving Picture World, May 1919, for films with actress Texas Guinan. | null | image/jpeg | 993 | 1,420 | true | true | true | Mary Louise Cecilia Texas Guinan fue una vedette, actriz y empresaria de clubs nocturnos. | Mary Louise Cecilia Texas Guinan (Waco, Estados Unidos, 12 de enero de 1884-Vancouver, Canadá, 5 de noviembre de 1933) fue una vedette, actriz y empresaria de clubs nocturnos. | |
be | https://be.wikipedia.org/wiki/%D0%91%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D0%BD%D1%8B_%D1%82%D0%B0%D0%BD%D0%B5%D1%86 | Бальны танец | null | Бальны танец | WDC World Youth (Under 21) Champions 2013, Michael Foskett & Nika Vlasenko | English: WDC World Youth (Under 21) Champions 2013, Michael Foskett & Nika Vlasenko | null | image/jpeg | 2,844 | 1,770 | true | true | true | Бальны танец — танец, які выконваецца парай ці большай колькасцю ўдзельнікаў на танцавальных вечарах, балях.
Узнік у XV ст. у Італіі; у XVI—XVII ст. заканадаўцам моды была Францыя. Спачатку бальны танец не меў устаноўленай формы, вызначаўся ўзнёсла-арыстакратычным характарам. Тады папулярнымі былі алеманда, бурэ, гавот, менуэт, сарабанда. У XVIII—XIX ст. узніклі і пашырыліся больш свабодныя танцы, сярод якіх галоп, канкан, контрданс, лендлер, мазурка, полька і інш. З сярэдзіны ХІХ ст. найбольшае пашырэнне атрымаў вальс, непарыўна звязаны з творчасцю бацькі і сына Штраўсаў. У канцы ХІХ — пачатку ХХ ст. пад уплывам танцавальных традыцый розных краін амерыканскга кантыненту ўзніклі блюз, румба, самба, танга, чарльстон і інш. Большасць сучасных бальных танцаў вызначаюцца імправізацыйнасцю, зменлівасцю танцавальнай моды. Многія танцы другой паловы ХХ ст. маюць свабодную кампазіцыю.
Праводзяцца нацыянальныя і міжнародныя конкурсы на лепшае выкананне бальных танцаў па спецыяльнай праграме. Дзейнічае мноства гурткоў, школ і студый. | Бальны танец — танец, які выконваецца парай ці большай колькасцю ўдзельнікаў на танцавальных вечарах, балях.
Узнік у XV ст. у Італіі; у XVI—XVII ст. заканадаўцам моды была Францыя. Спачатку бальны танец не меў устаноўленай формы, вызначаўся ўзнёсла-арыстакратычным характарам. Тады папулярнымі былі алеманда, бурэ, гавот, менуэт, сарабанда. У XVIII—XIX ст. узніклі і пашырыліся больш свабодныя танцы, сярод якіх галоп, канкан, контрданс, лендлер, мазурка, полька і інш. З сярэдзіны ХІХ ст. найбольшае пашырэнне атрымаў вальс, непарыўна звязаны з творчасцю бацькі і сына Штраўсаў. У канцы ХІХ — пачатку ХХ ст. пад уплывам танцавальных традыцый розных краін амерыканскга кантыненту ўзніклі блюз, румба, самба, танга, чарльстон і інш. Большасць сучасных бальных танцаў вызначаюцца імправізацыйнасцю, зменлівасцю танцавальнай моды. Многія танцы другой паловы ХХ ст. маюць свабодную кампазіцыю (рок-н-рол, твіст, шэйк і інш.).
Праводзяцца нацыянальныя і міжнародныя конкурсы на лепшае выкананне бальных танцаў па спецыяльнай праграме. Дзейнічае мноства гурткоў, школ і студый. | |
pt | https://pt.wikipedia.org/wiki/Lista_de_munic%C3%ADpios_de_Pernambuco | http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/d/d0/Olinda.png | Lista de municípios de Pernambuco | Municípios | Lista de municípios de Pernambuco / Municípios | null | Português: Localização da cidade em Pernambuco | null | image/png | 911 | 2,753 | true | true | true | Esta é uma lista dos 184 municípios do estado de Pernambuco. O arquipélago Fernando de Noronha não se constitui um município, mas um Distrito Estadual de Pernambuco.
Pernambuco é uma das 27 unidades federativas do Brasil. Está localizado no centro-leste da região Nordeste e tem como limites os estados da Paraíba, do Ceará, de Alagoas, da Bahia e do Piauí, além de ser banhado pelo oceano Atlântico. Ocupa uma área de 98 311 km². Também faz parte do seu território o arquipélago de Fernando de Noronha. Sua capital é a cidade do Recife.
O município mais populoso é o Recife, sede da Região Metropolitana do Recife, seguido em população por Jaboatão dos Guararapes, Olinda e Paulista, que também se encontram na RMR. Outros municípios importantes são Vitória de Santo Antão, na Zona da Mata; Caruaru e Garanhuns, no Agreste; Petrolina, na Região do São Francisco; e Serra Talhada e Arcoverde, no Sertão. | null |
ar | https://ar.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D8%B3%D8%AC%D8%AF_%D8%A7%D9%84%D8%B3%D9%8A%D8%AF%D8%A9_%D8%B2%D9%8A%D9%86%D8%A8_(%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D9%87%D8%B1%D8%A9) | مسجد السيدة زينب (القاهرة) | معرض صور | مسجد السيدة زينب (القاهرة) / معرض صور | null | العربية: مسجد السيدة زينب بالقاهرة. | null | image/jpeg | 1,536 | 2,048 | true | true | true | مسجد السيدة زينب هو أحد أكبر وأشهر مساجد القاهرة عاصمة مصر، وينسب إلى حفيدة رسول الله محمد زينب بنت علي بن أبي طالب. | null | |
it | https://it.wikipedia.org/wiki/Robert_Hotung | http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/4/4e/Sir_Robert_Ho_Tung.jpg | Robert Hotung | null | Robert Hotung | Robert Hotung | Portrait of Sir Robert Ho Tung | null | image/jpeg | 288 | 262 | true | true | true | Sir Robert Hotung, per esteso Robert Ho Tung Bosman, è stato un imprenditore e filantropo cinese.
Era soprannominato "il grande vecchio di Hong Kong".
Era fratello del comprador e filantropo Ho Fook. Fu prozio dell'artista marziale ed attore cinematografico Bruce Lee e dell'imprenditore Stanley Ho. | Sir Robert Hotung, per esteso Robert Ho Tung Bosman (何東, Robert Ho Tung; Hong Kong, 22 dicembre 1862 – Hong Kong, 26 aprile 1956), è stato un imprenditore e filantropo cinese.
Era soprannominato "il grande vecchio di Hong Kong".
Era fratello del comprador e filantropo Ho Fook. Fu prozio dell'artista marziale ed attore cinematografico Bruce Lee e dell'imprenditore Stanley Ho. |
zh | https://zh.wikipedia.org/wiki/%E7%9C%9F%E9%B1%B8 | 真鱸 | null | 真鱸 | null | English: Percichthys trucha Title: Anales de la Sociedad Cientfica Argentina Identifier: analesdelasocied78soci (find matches) Year: [1] (s) Authors: Sociedad Cientfica Argentina; Congreso Cientfico Latino Americano (1st : 1898 : Buenos Aires, Argentina); Congreso Cientfico Latino Americano (1910 : Buenos Aires, Argentina) Subjects: Science; Science -- Argentina Publisher: Buenos Aires Contributing Library: New York Botanical Garden, LuEsther T. Mertz Library Digitizing Sponsor: The LuEsther T Mertz Library, the New York Botanical Garden View Book Page: Book Viewer About This Book: Catalog Entry View All Images: All Images From Book Click here to view book online to see this illustration in context in a browseable online version of this book. Text Appearing Before Image: > w tí W U ü o w Text Appearing After Image: o Q ce < o D O ce Ph Note About Images Please note that these images are extracted from scanned page images that may have been digitally enhanced for readability - coloration and appearance of these illustrations may not perfectly resemble the original work. | null | image/jpeg | 1,706 | 3,104 | true | true | true | 真鲈为真鲈科真鲈属的一种，为亚热带淡水鱼，分布于南美洲阿根廷Colhue Huapi湖、尼格罗河及Colorado-Desaguadero流域，体长可达40公分，栖息在底中层水域，生活习性不明，可做为食用鱼。 | 真鲈（学名：Percichthys trucha）为真鲈科真鲈属的一种，为亚热带淡水鱼，分布于南美洲阿根廷Colhue Huapi湖、尼格罗河及Colorado-Desaguadero流域，体长可达40公分，栖息在底中层水域，生活习性不明，可做为食用鱼。 | |
ru | https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%A3%D0%BB%D0%B8%D1%86%D0%B0_%D0%91%D0%BB%D1%8E%D1%85%D0%B5%D1%80%D0%B0_(%D0%95%D0%BA%D0%B0%D1%82%D0%B5%D1%80%D0%B8%D0%BD%D0%B1%D1%83%D1%80%D0%B3) | Улица Блюхера (Екатеринбург) | null | Улица Блюхера (Екатеринбург) | null | Русский: Вид на перекрёсток улиц Блюхера и Мира (г. Екатеринбург) | Фотография | image/jpeg | 2,736 | 3,648 | true | true | true | У́лица Блю́хера — магистральная улица, расположенная в Кировском административном районе города Екатеринбурга. Начинается от улицы Чебышёва в месте пересечения её с улицей Первомайской. Завершается на участке транспортной развязки при пересечении ж/д путей Свердловской железной дороги и улицы Шефской. Протяжённость улицы Блюхера — 3465 м. После развязки переходит в улицу Проезжую.
Современное название улица получила в память советского военного деятеля Гражданской войны В. К. Блюхера. С 1930-х годов до 1962 года северная часть современной улицы Блюхера носила название Алапаевской улицы. | У́лица Блю́хера (бывший Берёзовский тракт) — магистральная улица, расположенная в Кировском административном районе города Екатеринбурга (жилые районы Втузгородок и Пионерский). Начинается от улицы Чебышёва в месте пересечения её с улицей Первомайской. Завершается на участке транспортной развязки при пересечении ж/д путей Свердловской железной дороги и улицы Шефской. Протяжённость улицы Блюхера — 3465 м. После развязки переходит в улицу Проезжую.
Современное название улица получила в память советского военного деятеля Гражданской войны В. К. Блюхера. С 1930-х годов до 1962 года северная часть современной улицы Блюхера (проходившая по посёлку Бархотка) носила название Алапаевской улицы. | |
ca | https://ca.wikipedia.org/wiki/Frome | Frome | Llocs d'interès cultural | Frome / Cultura / Llocs d'interès cultural | església de sant Joan Baptista | St.John the Baptist, Frome | null | image/jpeg | 552 | 453 | true | true | true | Frome és un municipi del Regne Unit, situat a l'est del Comtat de Somerset. Pel seu territori passa el riu homònim. El lloc ja va estar poblat en època romana, encara que el nom és d'origen gaèlic. Alguns reis anglosaxons hi van residir. Tradicionalment l'economia es va basar en la indústria de la llana, i en el material de construcció obtingut del seu bosc i de les seves pedreres; actualment els serveis i l'art són les activitats predominants. | El pont sobre el riu, originalment del segle XIV i reconstruït al segle xix.
Frome té 500 edificis històrics, en destaquen:
Blue House, del 1726, que va ser un orfenat.
Rook Lane Chapel, una església del 1702 dissenyada per l'arquitecte James Pope.
L'església de sant Joan Baptista, del s. XII i reconstruïda el segle XV.
Argyll House. | |
da | https://da.wikipedia.org/wiki/Trappistordenen | Trappistordenen | null | Trappistordenen | Trappistmunke fra Sankt Sixtus af Westvleteren, Flandern, Belgien | English: Monks trappisten West-Vleteren. Brugge, Procession of the Holy Blood Nederlands: Trappisten uit Westvleteren (links Manu Van Hecke, de abt) gevolgd door de prior van de voormalige abdij van =Steenbrugge tijdens de Heilig Bloedprocessie in Brugge | null | image/jpeg | 630 | 545 | true | true | true | Trappistordenen, den strengeste munkeorden inden for den romersk-katolske kirke, er i sin nuværende form stiftet af Armand Jean Le Bouthillier de Rancé og har sit navn efter hovedklosteret La Trappe i departementet Orne i Normandiet.
Dette cistercienserkloster, beliggende i en fugtig og usund dal, var fra 1140 midtpunktet i abbediet Notre Dame de la Maison-Dieu. Klostrets munke udmærkede sig helt frem til 1400-tallet ved fromhed og arbejdsomhed, men de øgede rigdomme blev årsag til et forfald, der med tiden blev så stort, at munkene på grund af deres vilde liv og voldshandlinger blev kaldt "La Trappe-banditerne".
Sådan var forholdene, da de Rancé ca. 11 år gammel i 1637 for indtægternes skyld blev udnævnt til abbed for klostret. Efter endt noviciat i 1644 overtog han selv året efter abbediet og gennemførte en genemgående reform. Efter de endnu gældende klosterregler, som Rancé udstedte, forlader trappistmunkene kl. 2 om morgenen den halmfyldte sæk anbragt på et bræt, de bruger som seng, og den stump tæppe, de dækker sig med. 11 timer i døgnet er afsat til religiøse betragtelser, bønner og sang og seks-syv til fysisk arbejde i klostret, skoven eller på marken. | Trappistordenen, den strengeste munkeorden inden for den romersk-katolske kirke, er i sin nuværende form stiftet af Armand Jean Le Bouthillier de Rancé og har sit navn efter hovedklosteret La Trappe i departementet Orne i Normandiet.
Dette cistercienserkloster, beliggende i en fugtig og usund dal, var fra 1140 (eller 1122) midtpunktet i abbediet Notre Dame de la Maison-Dieu. Klostrets munke udmærkede sig helt frem til 1400-tallet ved fromhed og arbejdsomhed, men de øgede rigdomme blev årsag til et forfald, der med tiden blev så stort, at munkene på grund af deres vilde liv og voldshandlinger blev kaldt "La Trappe-banditerne".
Sådan var forholdene, da de Rancé ca. 11 år gammel i 1637 for indtægternes skyld blev udnævnt til abbed for klostret. Efter endt noviciat i 1644 overtog han selv året efter abbediet og gennemførte en genemgående reform. Efter de endnu gældende klosterregler, som Rancé udstedte, forlader trappistmunkene kl. 2 om morgenen den halmfyldte sæk anbragt på et bræt, de bruger som seng, og den stump tæppe, de dækker sig med. 11 timer i døgnet er afsat til religiøse betragtelser, bønner og sang og seks-syv til fysisk arbejde i klostret, skoven eller på marken. Eneste afbrydelser er de spartanske måltider, der består af groft brød, grøntsager, frugt og vand. Kl. 19 om vinteren og kl. 20 om sommeren slutter trappistmunkene deres dag, hvorpå de efter aftenbønnen arbejder nogle minutter med deres kommende grav i klostergården. Trapistmunkene må ikke tale undtagen i forbindelse med bøn og sang eller den sædvanlige hilsen i klostret: "Memento mori" (husk, at du skal dø). Ønsker og behov må tilkendegives ved en form for tegnsprog. Videnskabeligt og intellektuelt arbejde er forbudt.
Ordensdragten består af en gråhvid uldkappe med vide ærmer med en bred læderrem om livet, hvor der er fastgjort en rosenkrans og en kniv som symboler på bøn og arbejde. Dertil kommer en sort uldhætte med to fodsbrede sorte bånd, der på ryggen hænger ned til knæhøjde, og træsko. Ud over de egentlige munke, som er opdelt i to klasser, huser trappistklostrene også såkaldte frères donnés, der blot opholder sig der i en begrænset periode, hvor de lever efter klosterreglerne.
Først efter Rancés død i 1700 begyndte ordenen at blive udbredt, men dog i begrænset omfang sammenlignet med andre ordener og hovedsageligt i Frankrig. Da trappisterne blev fordrevet fra Frankrig under den franske revolution begav de sig til Schweiz, hvor trappistmunken Augustin de Lestrange udviklede en stor nidkærhed for ordenens opretholdelse og udbredelse. Han blev af paven udnævnt til abbed for det af ham stiftede kloster Yalsainte i kantonen Freiburg, som derefter blev den landflygtige trappistordens hovedkloster. Efter adskillige ny forfølgelser kom munkene ved restaurationen i 1817 tilbage til Frankrig og det gamle moderkloster, som ved et paveligt dekret fra 1834 igen blev hovedklosteret. Lestrange vedblev til sin død i 1827 at være ordenens hovedkraft. I 1840'erne slog trappistmunke sig ned i Algeriet og Nordamerika. Ordenen blev dog i 1800-tallet igen udsat for mange problemer og nye forfølgelser. 1880 udvistes næsten 1500 trappistmunke således fra Frankrig.
I 1851 opstod i Frankrig de såkaldte trappistprædikanter i klostret Pierre qui-Vire. Som prædikanter er de løst fra tavshedsløftet, men følger ellers trappistreglerne. En kvindelig gren af ordenen stiftedes af prinsesse Louise de Condé og i Yalais i Schweiz grundlagde Lestrange et kvindeligt trappistkloster.
I 1908 fandtes der 56 trappistklostre med ca. 3.700 medlemmer, heraf 44 i Europa med 2.500 medlemmer, hvoraf igen 20 fandtes i Frankrig med 1.400 medlemmer. Generalabbeden for hele ordenen har sit sæde i Rom. | |
ja | https://ja.wikipedia.org/wiki/%E9%A6%AE%E6%AD%A3%E8%99%8E | 馮正虎 | null | 馮正虎 | 日本での馮正虎。シャツにはアピール文が書いてある | English: Feng Zhenghu, wearing a shirt with his appeal, gets off All Nippon Airways Flight NH0922 in Japan on 2009-11-4. 中文（简体）: 冯正虎2009年11月4日身着自制的抗议衫离开降落在日本的NH0922航班。 中文（繁體）: 馮正虎2009年11月4日身著自制的抗議衫離開降落在日本的NH0922航班。 | null | image/jpeg | 320 | 240 | true | true | true | 馮 正虎は、中華人民共和国上海市出身の人権活動家。
中国政府に帰国を拒否されたため、2009年11月9日から2010年2月3日まで、成田国際空港の制限エリア内で、抗議の寝泊まりを続けた。 | 馮 正虎（ひょう せいこ、フォン・チョンフー、簡体字: 冯正虎, 拼音: Féng Zhènghǔ, 1954年7月1日－）は、中華人民共和国上海市出身の人権活動家。
中国政府に帰国を拒否されたため、2009年（平成21年）11月9日から2010年（平成22年）2月3日まで、成田国際空港の制限エリア内で、抗議の寝泊まりを続けた。 | |
ar | https://ar.wikipedia.org/wiki/%D9%82%D8%A7%D8%A6%D9%85%D8%A9_%D8%A7%D9%84%D9%86%D9%82%D9%88%D8%AF_%D8%A7%D9%84%D9%88%D8%B1%D9%82%D9%8A%D8%A9_%D8%A7%D9%84%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%8A%D8%A9 | قائمة النقود الورقية السورية | الجمهورية العربية السورية (1961-) | قائمة النقود الورقية السورية / الجمهورية العربية السورية (1961-) | null | العربية: مئتي ليرة سورية عام 2009 | null | image/jpeg | 452 | 1,024 | true | true | true | تحتوي هذه المقالة على صور ملونة أو سوداء وبيضاء ذات تباين، انتبه إلى معايرة شاشة العرض بدقة للتمكن من رؤية التفاصيل.
إلى اليمين: يجب أن تكون قادراً على رؤية ثلاث أو أربع دوائر رمادية بتدرجات مختلفة على خلفية سوداء، بخلاف ذلك أعد ضبط إعدادت الظل في شاشة العرض.
إلى اليسار: يجب أن تضمحل الدوائر الملونة في الخلفية لو نظر إلى الشاشة عن بعد يتراوح بين متر ومترين، بخلاف ذلك أعد ضبط إعدادات غاما في شاشة العرض.
هذه قائمة الأوراق النقدية السورية، وهي تشمل الإصدارات الورقية للكيانات السياسية المختلفة التي تعاقبت على الجزء الشمالي من بلاد الشام بعد انهيار الدولة العثمانية وانهزامها في الحرب العالمية الأولى، أي أنها تغطي الفترة الممتدة من العام 1918م بعد سيطرة فيصل بن الحسين على دمشق في الثورة العربية الكبرى حتى العام 2020م حيث تُمثِّل الجمهورية العربية السورية الكيان السياسي القائم في هذه المنطقة.
تُقسَّم هذه الفترة إلى 5 حقب بحسب الكيان السياسي الحاكم كما يلي: المملكة العربية السورية، ثُمَّ الانتداب الفرنسي على سوريا ولبنان، ثم الجمهورية السورية ثم الجمهورية العربية المتحدة ثم الجمهورية العربية السورية. | فئة الليرة
فئة خمسة الليرات
فئة عشرة الليرات
فئة 25 ليرة
فئة 50 ليرة
فئة 100 ليرة
فئة 200 ليرة
فئة 500 ليرة
فئة 1000 ليرة
فئة 2000 ليرة | |
de | https://de.wikipedia.org/wiki/Neue_Gesellschaft_f%C3%BCr_Bildende_Kunst | Neue Gesellschaft für Bildende Kunst | null | Neue Gesellschaft für Bildende Kunst | Gebäude der nGbK, Juli 2013 | Deutsch: Foto: nGbK | null | image/jpeg | 1,827 | 1,772 | true | true | true | Die neue Gesellschaft für bildende Kunst ist ein deutscher Kunstverein. Er wurde 1969 mit basisdemokratischer Struktur gegründet und ist nach eigenen Angaben einer der bundesweit bedeutendsten und mitgliederstärksten Vereine seiner Art. Seine Ausstellungsräume und die Geschäftsstelle befinden sich in der Oranienstraße 25 im Berliner Ortsteil Kreuzberg. | Die neue Gesellschaft für bildende Kunst (nGbK) ist ein deutscher Kunstverein. Er wurde 1969 mit basisdemokratischer Struktur gegründet und ist nach eigenen Angaben einer der bundesweit bedeutendsten und mitgliederstärksten Vereine seiner Art. Seine Ausstellungsräume und die Geschäftsstelle befinden sich in der Oranienstraße 25 im Berliner Ortsteil Kreuzberg. | |
en | https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_census-designated_places_in_Iowa_by_population | List of census-designated places in Iowa by population | Census-Designated Places | List of census-designated places in Iowa by population / Census-Designated Places | null | English: Frytown, Bill Whittaker (talk) 13:02, 22 June 2009 (UTC) | null | image/jpeg | 1,400 | 1,944 | true | true | true | Iowa is a state located in the Midwestern United States that is divided into 99 counties and contains 62 census-designated places. All population data is based on the 2010 census. | null | |
de | https://de.wikipedia.org/wiki/4._August | 4. August | Vor dem 18. Jahrhundert | 4. August / Geboren / Vor dem 18. Jahrhundert | null | Portrait of the painter Pieter Coecke van Aelst (I) | null | image/jpeg | 898 | 713 | true | true | true | Der 4. August ist der 216. Tag des gregorianischen Kalenders, somit bleiben noch 149 Tage bis zum Jahresende. | 583: Theodosios (III.), ältester Sohn des oströmischen Kaisers Maurikios und seiner Frau Constantina
1222: Richard de Clare, 5. Earl of Gloucester, englischer Adeliger
1279: Antony Bek, Bischof der englischen Diözese Norwich
1290: Leopold I., Herzog von Österreich und Steiermark
1337: Louis II. de Bourbon, Herzog von Bourbon, Herr von Mercœur sowie durch Heirat Graf von Forez
1463: Lorenzo di Pierfrancesco de’ Medici, florentinischer Bankier, Politiker
1469: Margarete von Sachsen, Herzogin von Braunschweig-Lüneburg
1470: Lucrezia di Lorenzo de’ Medici, Tochter von Lorenzo den Prächtigen
1502: Pieter Coecke van Aelst, flämischer Maler
1521: Urban VII., eigentlich Giambattista Castagna, Papst der katholischen Kirche
1586: Dorothea von Ahlefeldt, Gutsherrin von Kolmar, Drage, Heiligenstedten und Besitzerin des Schloss Heiligenstedten
1604: François Hédelin, französischer Schriftsteller und Theatertheoretiker
1623: Friedrich Casimir von Hanau, deutscher Adliger
1647: Giovanni II. Cornaro, Doge von Venedig
1666: Franziska Barbara, durch Ehe Gräfin von Hohenlohe, Herrin von Wilhermsdorf
1667: Carl Hildebrand von Canstein, deutscher Gründer der Cansteinschen Bibelanstalt in Halle
1687: Johann Wilhelm Friso, Fürst von Nassau-Dietz, Statthalter von Friesland, Groningen und Drenthe
1696: Maria Anna von Bayern, bayerische Prinzessin | |
it | https://it.wikipedia.org/wiki/Nocera_Inferiore | Nocera Inferiore | Cultura | Nocera Inferiore / Cultura | Prospetto del liceo | Italiano: Facciata del palazzo del Liceo Classico di Nocera Inferiore | null | image/jpeg | 2,048 | 1,536 | true | true | true | Nocera Inferiore è un comune italiano di 45 445 abitanti della provincia di Salerno in Campania.
La sua storia, fino al 1851, è comune con la confinante Nocera Superiore: le due città hanno infatti una comune origine ed hanno sempre fatto parte di un'unica comunità.
Antichissima città di origine etrusca, al suo nome è legato un alfabeto e batté moneta durante la fase sannitica. Cicerone la definì una delle città principali della Campania. È sede di una diocesi dal III secolo. È stata teatro di due storiche battaglie, la battaglia dei Monti Lattari e la Battaglia di Nocera. Nel 1806 lo scioglimento di Nocera dei Pagani diede origine a cinque comuni: Nocera San Matteo, Nocera Corpo, Pagani, Sant'Egidio del Monte Albino e Corbara.
Nocera Inferiore ospita un tribunale, un ospedale e numerosi istituti superiori e licei. Possiede due uscite autostradali su due diverse direttrici. È capolinea della ferrovia Codola-Nocera Inferiore, e della circumsalernitana.
Grazie alle aree di particolare pregio naturalistico, fa parte dell'area tutelata del Parco regionale dei Monti Lattari e del Parco regionale Bacino Idrografico del fiume Sarno. | La città ha una popolazione scolastica di circa 12.000 unità. Dato il gran numero di istituti di grado superiore presenti sul territorio accoglie studenti provenienti anche da comuni limitrofi. Per anni, ha rappresentato il centro propulsore culturale per tutto l'agro nocerino.
Sono presenti istituti sia statali che privati.
Sono presenti sei biblioteche di particolare spessore culturale, infatti sono da citare anche raccolte librarie minori come quella del Liceo Classico, e la biblioteca dell'ex ospedale psichiatrico "Vittorio Emanuele", dove Marco Levi Bianchini tradusse, primo in Italia, le opere di Sigmund Freud.
Le strutture museali maggiori riguardano l'archeologia, la storia dell'arte e la fotografia (il cui museo ha annesso il Centro provinciale per il restauro fotografico).
Esiste una piccola sala espositiva interna anche nel Convento di Santa Chiara. | |
ru | https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%92%D1%82%D0%BE%D1%80%D0%BE%D0%B9_%D0%BA%D0%B0%D0%B1%D0%B8%D0%BD%D0%B5%D1%82_%D0%91%D0%BE%D1%80%D0%B8%D1%81%D0%B0_%D0%94%D0%B6%D0%BE%D0%BD%D1%81%D0%BE%D0%BD%D0%B0 | Второй кабинет Бориса Джонсона | Состав правительства | Второй кабинет Бориса Джонсона / Состав правительства | null | English: Official portrait of Julian Smith | null | image/jpeg | 1,554 | 1,554 | true | true | true | Второй кабинет Бориса Джонсона — 99-е правительство Великобритании, действующее с 13 декабря 2019 года под председательством Бориса Джонсона. | null | |
it | https://it.wikipedia.org/wiki/Dipinti_del_Moretto | Dipinti del Moretto | Lista delle opere | Dipinti del Moretto / Lista delle opere | null | Italiano: Madonna della Misericordia (Moretto) | null | image/jpeg | 3,696 | 2,544 | true | true | true | Questa pagina è una lista dei dipinti del Moretto, esposti in una tabella che raccoglie, in ordine cronologico, la sua produzione artistica completa. L'opera del Moretto copre circa quarant'anni di storia, dal 1515 al 1554, e la maggior parte dei dipinti prodotti raffigura temi e personaggi religiosi. In numero inferiore, ma comunque vari, sono invece i ritratti. | null | |
en | https://en.wikipedia.org/wiki/Carbonyl_olefin_metathesis | Carbonyl olefin metathesis | Photochemical conditions | Carbonyl olefin metathesis / Photochemical conditions | null | English: carbonyl olefin metathesis 2 | null | image/png | 257 | 940 | true | true | true | Carbonyl olefin metathesis is a type of metathesis reaction that entails, formally, the redistribution of fragments of an alkene and a carbonyl by the scission and regeneration of carbon-carbon and carbon-oxygen double bonds respectively. It is a powerful method in organic synthesis using simple carbonyls and olefins and converting them into less accessible products with higher structural complexity. | The carbonyl–olefin metathesis reaction can proceed stepwise under photochemical conditions, where in the first step irradiation by a light source induces a [2+2] cycloaddition between a carbonyl and olefin, known as the Paternò–Büchi reaction. The isolated oxetane intermediate can subsequently be fragmented into a new carbonyl and olefin product under thermal or acidic conditions. | |
en | https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_tallest_buildings_in_Turkey | List of tallest buildings in Turkey | Tallest skyscrapers in Turkey | List of tallest buildings in Turkey / Tallest skyscrapers in Turkey | null | English: A view of Sheraton Ankara from Karum Shopping MallTürkçe: Sheraton Ankara'nın Karum'dan görünümü | null | image/jpeg | 3,456 | 4,608 | true | true | true | This list of the tallest buildings and structures in Turkey ranks skyscrapers and towers in Turkey by height. An incomplete list of the tallest buildings in Turkey. | List of completed highest buildings of Turkey including spires and architectural details, but not antennas and flagpoles. | |
nl | https://nl.wikipedia.org/wiki/Lijst_van_rijksmonumenten_in_Schoonhoven | Lijst van rijksmonumenten in Schoonhoven | null | Lijst van rijksmonumenten in Schoonhoven | null | RM33520 Schoonhoven - Oude Haven 22.jpg This is an image of rijksmonument number 33520 | Pand met op eigen gelegenheid herstelde gevel met ingezwenkte zijkanten | image/jpeg | 2,592 | 1,944 | true | true | true | De stad Schoonhoven telt 145 inschrijvingen in het rijksmonumentenregister. Hieronder een overzicht. | De stad Schoonhoven telt 145 inschrijvingen in het rijksmonumentenregister. Hieronder een overzicht. | |
en | https://simple.wikipedia.org/wiki/Frank_de_Boer | Frank de Boer | null | Frank de Boer | Frank de Boer | Frank de Boer | null | image/jpeg | 986 | 686 | true | true | true | Frank de Boer is a Dutch football manager and former soccer player. He played for Netherlands national team. | Frank de Boer (born 15 May 1970) is a Dutch football manager and former soccer player. He played for Netherlands national team. | |
de | https://de.wikipedia.org/wiki/Liste_der_l%C3%A4ngsten_H%C3%A4ngebr%C3%BCcken | Liste der längsten Hängebrücken | Längste Seilbrücken | Liste der längsten Hängebrücken / Längste Seilbrücken | null | English: Capilano Suspension Bridge in Vancouver, Canada. Photographed in July 2016. Suomi: Capilanon riippusilta Kanadan Vancouverissa heinäkuussa 2016. | null | image/jpeg | 2,248 | 4,000 | true | true | true | Die Liste der längsten Hängebrücken ordnet Hängebrücken gemäß der Länge ihrer Mittelspannweite. Dies ist die am häufigsten verwendete Messgröße, um Hängebrücken miteinander zu vergleichen. Falls eine Brücke eine längere Spannweite besitzt als eine andere, bedeutet dies nicht, dass die Länge von Ufer zu Ufer zwingend größer sein muss. Allerdings steht die Mittelspannweite in einer Wechselbeziehung mit der Höhe der Pylonen und der Komplexität der Ingenieursleistung bei der Planung und der Bauausführung. | Bei Seilbrücken handelt es sich meist um Brücken für den nichtmotorisierten Verkehr, also Fußgänger und Radfahrer. Sie haben in der Regel keinen Versteifungsträger.
Stand: Juli 2017 | |
ru | https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%90%D0%B2%D0%B0%D1%81%D1%81%D0%B8 | http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/9/97/SheepInhaelavalley.jpg | Авасси | Характеристики | Авасси / Характеристики | Овца Авасси в Израиле | כבשה אוכלת צמחים בעמק האלה צולם על ידי יואב רוזנברג, ירושלים | null | image/jpeg | 600 | 800 | true | true | true | Авасси — порода овец, распространённая в передней Азии. Первоначальным местом обитания была Сирийская пустыня. Порода также известна под названиями ивеси, балади, деири, сирийская, нуами и гезириех. Это курдючные овцы, окрас разных частей тела которых различается: белое, чёрное или коричневое туловище с коричневыми головой и ногами. Уши длинные, свисающие. | Используется как источник мяса и шерсти, но главным образом молока. Порода обладает уникальными физиологическими характеристиками, включая сопротивляемость болезням и паразитам, способность проходить дальние расстояния между пастбищами, переносимость высоких и низких температур, плохих условий питания. Легко адаптируется к различным условиям окружающей среды, особенно если они близки к естественным для мест обитания этой породы. Овцы приспособлены к бедным средиземноморским пастбищам и способны запасать жир в курдюке, который выполняет роль, аналогичную верблюжьим горбам. Способность к воспроизводству высокая благодаря способности производить молоко в больших количествах даже в неблагоприятных условиях. По надоям эта порода стоит на втором месте после породы East Friesian.
Порода Авасси может использоваться в различных видах производственных систем, от кочевых стад, питающихся подножным кормом, до молочных ферм. |
eu | https://eu.wikipedia.org/wiki/Amityville_(New_York) | Amityville (New York) | null | Amityville (New York) | null | English: The new Amityville Village Hall, built in 2008, at least according to the cornerstone visible to the right of the door. Leadership in Energy and Environmental Design (LEED) certified. Sky cropped from image. | null | image/jpeg | 1,424 | 2,304 | true | true | true | Amityville New York estatuko herri bat da. Suffolk konderrian kokatua dago. 2010ean 9.523 biztanle zituen, 5,47 kilometro koadrotan banatuta. | Amityville New York estatuko herri bat da. Suffolk konderrian kokatua dago. 2010ean 9.523 biztanle zituen, 5,47 kilometro koadrotan banatuta. | |
fr | https://fr.wikipedia.org/wiki/Mars_Science_Laboratory | Mars Science Laboratory | La descente et l'atterrissage (6 août 2012) | Mars Science Laboratory / Déroulement de la mission / La descente et l'atterrissage (6 août 2012) | Une des premières photos prises par une des caméras Hazcam (caméra utilisée pour éviter les obstacles) du rover Curiosity après son atterrissage. Elle montre l'ombre de Curiosity et à l'horizon le Mont Sharp (Aeolis Mons) qui culmine à plus de 5 km d'altitude. | English: This image taken by NASA's Curiosity shows what lies ahead for the rover -- its main science target, Mount Sharp. The rover's shadow can be seen in the foreground, and the dark bands beyond are dunes. Rising up in the distance is the highest peak Mount Sharp at a height of about 3.4 miles, taller than Mt. Whitney in California. The Curiosity team hopes to drive the rover to the mountain to investigate its lower layers, which scientists think hold clues to past environmental change. This image was captured by the rover's front left Hazard-Avoidance camera at full resolution shortly after it landed. It has been linearized to remove the distorted appearance that results from its fisheye lens. | null | image/jpeg | 1,024 | 1,024 | true | true | true | Mars Science Laboratory est une mission d'exploration de la planète Mars à l'aide d'un astromobile développé par le centre JPL associé à l'agence spatiale américaine de la NASA. La sonde spatiale est lancée le 26 novembre 2011 par un lanceur Atlas V. Le site d'atterrissage, sur lequel la sonde spatiale s'est posée le 6 août 2012, se situe dans le cratère Gale. Celui-ci présente dans un périmètre restreint donc compatible avec l'autonomie du rover, des formations reflétant les principales périodes géologiques de la planète dont celle — le Noachien — qui aurait pu permettre l'apparition d'organismes vivants. Au cours de sa mission, l'astromobile, nommé Curiosity, va rechercher si un environnement favorable à l'apparition de la vie a existé, analyser la composition minéralogique, étudier la géologie de la zone explorée et collecter des données sur la météorologie et les radiations qui atteignent le sol de la planète. La durée de la mission est fixée initialement à une année martienne soit environ 669 sols ou 687 jours terrestres. | Le 6 août, la sonde entame son entrée dans l'atmosphère de Mars. Durant la traversée de celle-ci, elle transmet en permanence des informations sur son fonctionnement, pour permettre par la suite un diagnostic en cas d'échec. La descente a été programmée de manière que les orbiteurs 2001 Mars Odyssey et Mars Reconnaissance Orbiter (MRO) puissent l'observer et en retransmettre des images. Mars Odyssey relaie immédiatement les données reçues vers les stations terrestres tandis que MRO écoute sur une plage d'ondes plus étendue, au cas où le signal émis serait perturbé. Les données transmises par la sonde sont limitées par le débit très faible. L'orbiteur européen Mars Express est également utilisé pour relayer ses émissions. Finalement, le 6 août 2012 à 5 h 31 UTC, Curiosity atterrit comme prévu à l'intérieur de l'ellipse à 2,25 km à l'est de son centre. Le lieu d'atterrissage se trouve à 6 km du Mont Sharp (Aeolis Mons) et 28 km des rebords du cratère (ses coordonnées sont -4.5895 S, 137.4417 E). Le terrain sur lequel il s'est posé est dégagé de tout obstacle, incliné de quelques degrés, et l'avant du rover est tourné vers l'est/sud-est (112,7° plus ou moins 5°). | |
tr | https://tr.wikipedia.org/wiki/%C3%89va_Sz%C3%A9kely | Éva Székely | null | Éva Székely | Székely 19526'da | Éva Székely | null | image/jpeg | 1,756 | 1,307 | true | true | true | Éva Székely, Macar yüzücü. | Éva Székely (3 Nisan 1927 – 29 Şubat 2020), Macar yüzücü. | |
it | https://it.wikipedia.org/wiki/YBN_Nahmir | YBN Nahmir | null | YBN Nahmir | null | English: YBN Nahmir Live at the Mod Club | null | image/png | 692 | 541 | true | true | true | YBN Nahmir, pseudonimo di Nicholas Simmons, è un rapper, cantautore e attore statunitense.
È noto soprattutto per il suo singolo Rubbin Off the Paint che ha raggiunto la posizione numero 46 nella Billboard Hot 100. | YBN Nahmir, pseudonimo di Nicholas Simmons (Birmingham, 18 dicembre 1999), è un rapper, cantautore e attore statunitense.
È noto soprattutto per il suo singolo Rubbin Off the Paint che ha raggiunto la posizione numero 46 nella Billboard Hot 100. | |
en | https://en.wikipedia.org/wiki/Ponsorimalai | Ponsorimalai | null | Ponsorimalai | Aerial view of Vennandur block, view of Ponsorimalai and beyond that view of Kanjamalai from Alavaimalai | English: Areal view of Vennandur from Alavaimalai | null | image/jpeg | 539 | 960 | true | true | true | Ponsorimalai, also known as Sorimalai, is a hill in Vennandur block of Namakkal district in Tamil Nadu, India. | Ponsorimalai, also known as Sorimalai, is a hill in Vennandur block of Namakkal district in Tamil Nadu, India. | |
ro | https://ro.wikipedia.org/wiki/2016 | 2016 | Galeria celor decedați în 2016 | 2016 / Galeria celor decedați în 2016 | null | Français : Tournage - "Ne Touchez pas la hache" | null | image/jpeg | 1,536 | 2,304 | true | true | true | 2016 a fost un an bisect al calendarului gregorian, care a început într-o zi de vineri. A fost desemnat:
Anul Internațional al Leguminoaselor de către ONU.
Anul Internațional al Camelidelor.
Anul orașelor San Sebastián și Wrocław numite Capitale Europene ale Culturii. | null | |
de | https://de.wikipedia.org/wiki/Pulau_Sebatik | Pulau Sebatik | null | Pulau Sebatik | null | English: Aerial View of the entrance to Cowie Bay. In the background Sebatik Island. In the foreground, next to the sea, Tawau City. Taken from airplane, heading west | Luftaufnahme der Einfahrt in die Cowie Bay, im Hintergrund Pulau Sebatik | image/jpeg | 1,350 | 1,800 | true | true | true | Pulau Sebatik ist eine Insel vor der Ostküste Borneos in der Celebessee. Ein Teil der 452 km² großen Insel gehört zu Indonesien, der andere zu Malaysia, Pulau Sebatik ist damit eine geteilte Insel. In älteren Quellen wird sie teilweise auch Sebittik genannt. Der genaue Verlauf der an der Ostspitze Sebatiks beginnenden Seegrenze zwischen Indonesien und Malaysia ist bis heute nicht endgültig geklärt und hat mehrfach für Streitigkeiten zwischen den beiden Staaten geführt, da im Grenzgebiet große Vorkommen an Erdöl und Erdgas vermutet werden. | Pulau Sebatik ist eine Insel vor der Ostküste Borneos in der Celebessee. Ein Teil der 452 km² großen Insel gehört zu Indonesien, der andere zu Malaysia, Pulau Sebatik ist damit eine geteilte Insel. In älteren Quellen wird sie teilweise auch Sebittik genannt. Der genaue Verlauf der an der Ostspitze Sebatiks beginnenden Seegrenze zwischen Indonesien und Malaysia ist bis heute nicht endgültig geklärt und hat mehrfach für Streitigkeiten zwischen den beiden Staaten geführt, da im Grenzgebiet große Vorkommen an Erdöl und Erdgas vermutet werden. | |
sk | https://sk.wikipedia.org/wiki/Tadeusz_Wola%C5%84ski | Tadeusz Wolański | null | Tadeusz Wolański | null | Русский: Портрет Тадеуша (Фаддея) Воланского | Tadeusz Wolański | image/jpeg | 800 | 657 | true | true | true | Tadeusz Wolański bol poľský archeológ, autor hypotézy o slovanskom pôvode etruskov. | Tadeusz Wolański (* 17. október 1785, Šiauliai, Litva — † 16. február 1865, Ryńsk, Poľsko) bol poľský archeológ, autor hypotézy o slovanskom pôvode etruskov. | |
de | https://de.wikipedia.org/wiki/Liste_von_Schaubergwerken | Liste von Schaubergwerken | Frankreich | Liste von Schaubergwerken / Frankreich | null | Deutsch: Geschlägelte (mit Schlägel und Eisen) Firste eines Stollens. Bergwerk St. Louis-Eisenthür bei Ste. Marie aux Mines, Frankreich, Elsaß. Bergbau fand auf Silber statt. Datierung etwa 16. Jahrhundert. Maßstab: Abgeknicktes Ende des Metermaßes = 10cm. English: Ceiling of adit made with mallet and gad (Schlägel und Eisen) in the mine St. Louis-Eisenthür at Ste. Marie aux Mines, Alsace, France. Silver mining. Gallery dating around the 16. century. Scale: Bended part of folding rule = 10cm. | null | image/jpeg | 2,816 | 2,112 | true | true | true | Dies ist eine Liste von Schaubergwerken, die sich in Betrieb befinden. Voraussetzung für die Aufnahme ist nicht ein ständiger Besucherbetrieb, wohl aber die Möglichkeit, die Bergwerke auf Anfrage unter fachkundiger Führung begehen zu können. Schaubergwerke besitzen in der Regel eine entsprechende Betriebsgenehmigung und sind in offiziellen Listen von Bergbehörden aufgeführt. | Karte mit allen Koordinaten des Abschnitts Frankreich: OSM | |
fr | https://fr.wikipedia.org/wiki/Adler_(automobile) | Adler (automobile) | null | Adler (automobile) | null | English: "Adlerwerke" at Kleyerstrasse in Frankfurt am Main-Gallus Deutsch: Die Adlerwerke in der Kleyerstrasse in Ffm-Gallus, u.a. heute Spielstätte des Gallus Theater, freies Theater | illustration de Adler (automobile) | image/jpeg | 2,332 | 3,204 | true | true | true | Adlerwerke vorm. H. Kleyer AG était une entreprise allemande siégeant à Francfort. Elle a produit des automobiles, des motos, des bicyclettes, puis des machines à écrire et du matériel de bureau sous la marque Adler jusqu'en 1957. La marque arborait pour emblème un aigle et proposait de nombreuses innovations techniques. Rachetée par Grundig elle fusionne avec Triumph pour devenir Triumph-Adler, abandonnant la production de véhicules, avant d'être rachetée par Olivetti. Elle subsiste aujourd'hui sous la forme TA Triumph-Adler GmbH dans la gestion de documents. | Adlerwerke vorm. H. Kleyer AG était une entreprise allemande siégeant à Francfort. Elle a produit des automobiles, des motos, des bicyclettes, puis des machines à écrire et du matériel de bureau sous la marque Adler jusqu'en 1957. La marque arborait pour emblème un aigle (allemand Adler) et proposait de nombreuses innovations techniques. Rachetée par Grundig elle fusionne avec Triumph pour devenir Triumph-Adler, abandonnant la production de véhicules, avant d'être rachetée par Olivetti. Elle subsiste aujourd'hui sous la forme TA Triumph-Adler GmbH dans la gestion de documents. | |
uk | https://uk.wikipedia.org/wiki/%D0%9E%D0%B2%D1%96%D0%BB%D0%BB%D0%B0%D1%80_(%D0%9A%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D0%B2%D0%B0%D0%B4%D0%BE%D1%81) | http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/a/ae/%C3%89glise_St_germain_d%27Auvillars.JPG | Овіллар (Кальвадос) | null | Овіллар (Кальвадос) | null | Français : photo de l'église et du cimetiere d'Auvillars (france) | null | image/jpeg | 2,736 | 3,648 | true | true | true | Овілла́р — муніципалітет у Франції, у регіоні Нижня Нормандія, департамент Кальвадос. Населення — 225 осіб.
Муніципалітет розташований на відстані близько 175 км на захід від Парижа, 32 км на схід від Кана. | Овілла́р (фр. Auvillars) — муніципалітет у Франції, у регіоні Нижня Нормандія, департамент Кальвадос. Населення — 225 осіб (2011).
Муніципалітет розташований на відстані близько 175 км на захід від Парижа, 32 км на схід від Кана. |
de | https://de.wikipedia.org/wiki/Liste_der_Kulturdenkm%C3%A4ler_im_Hamburger_Bezirk_Altona | Liste der Kulturdenkmäler im Hamburger Bezirk Altona | null | Liste der Kulturdenkmäler im Hamburger Bezirk Altona | null | Deutsch: reetgedecktes, wahrscheinlich aus der Mitte des 18. Jahrhunderts stammendes „Tweehuus“ This is a photograph of an architectural monument. It is on the list of cultural monuments of Hamburg, no. 1425 | null | image/jpeg | 3,216 | 4,288 | true | true | true | Dies ist eine veraltete Liste. Maßgeblich sind die Listen der Kulturdenkmäler in Hamburg nach dem Hamburger Denkmalschutzgesetz vom 5. April 2013, die wegen ihrer Größe nach Stadtteilen aufgeteilt sind.
Die folgende Liste enthält die in der Denkmalliste ausgewiesenen Denkmäler auf dem Gebiet der Freien und Hansestadt Hamburg, Bezirk Altona.
Hinweis: Die Reihenfolge der Denkmäler in dieser Liste orientiert sich an den Stadtteilen und ist alternativ nach Denkmallistennummer, Straße oder Beschreibung sortierbar.
Basis ist die Denkmalliste des Denkmalschutzamtes Hamburg. Diese enthält alle Objekte, die rechtskräftig nach dem Hamburger Denkmalschutzgesetz unter Denkmalschutz stehen oder zumindest zeitweise standen. Darüber hinaus führt das Denkmalschutzamt eine noch umfangreichere Liste der erkannten Denkmäler mit den als schutzwürdig erkannten Objekten, für die das Gesetz bereits Auflagen bei Veränderungen bis zu einer möglichen Unterschutzstellung vorsieht. | Dies ist eine veraltete Liste. Maßgeblich sind die Listen der Kulturdenkmäler in Hamburg nach dem Hamburger Denkmalschutzgesetz vom 5. April 2013, die wegen ihrer Größe nach Stadtteilen aufgeteilt sind.
Die folgende Liste enthält die in der Denkmalliste ausgewiesenen Denkmäler auf dem Gebiet der Freien und Hansestadt Hamburg, Bezirk Altona.
Hinweis: Die Reihenfolge der Denkmäler in dieser Liste orientiert sich an den Stadtteilen und ist alternativ nach Denkmallistennummer, Straße oder Beschreibung sortierbar.
Basis ist die Denkmalliste (Stand: 21. November 2012) des Denkmalschutzamtes Hamburg. Diese enthält alle Objekte, die rechtskräftig nach dem Hamburger Denkmalschutzgesetz unter Denkmalschutz stehen (§ 5 DSchG HA) oder zumindest zeitweise standen. Darüber hinaus führt das Denkmalschutzamt eine noch umfangreichere Liste der erkannten Denkmäler (§ 7 a DSchG HA) mit den als schutzwürdig erkannten Objekten, für die das Gesetz bereits Auflagen bei Veränderungen bis zu einer möglichen Unterschutzstellung vorsieht. | |
ur | https://ur.wikipedia.org/wiki/%D9%81%DB%81%D8%B1%D8%B3%D8%AA_%D9%81%D8%B1%D8%A7%D8%B9%D9%86%DB%81_%D9%85%D8%B5%D8%B1 | فہرست فراعنہ مصر | Seventh and Eighth Dynasties (combined) | فہرست فراعنہ مصر / First Intermediate Period / Seventh and Eighth Dynasties (combined) | null | English: Abydos King List, cartouche n. 55: Neferkauhor | null | image/jpeg | 694 | 463 | true | true | true | یہ فہرست فراعنہ مصر ہے۔ فرعون کا لقب قدیم مصر کے بادشاہوں کے لیے استعمال ہوتا ہےـ لغوی معنی "عظیم گھر" ہیں جس سے مراد بادشاہ کا محل تھاـ سمجھا جاتا تھا کہ تمام فرعون مصری دیوتاؤں کی اولاد ہیں ـ | The Seventh and Eighth Dynasties ruled from c. 2181 to c. 2160 BC. They comprise numerous ephemeral rulers reigning from Memphis over a possibly divided Egypt.
This table is based on the Abydos King List dating to the reign of Seti I and taken from Jürgen von Beckerath's Handbuch der ägyptischen Königsnamen as well as from Kim Ryholt's latest reconstruction of the Turin canon، another king list dating to the Ramesside Era۔ | |
uk | https://uk.wikipedia.org/wiki/%D0%9A%D1%80%D0%B8%D0%BC%D1%81%D1%8C%D0%BA%D0%B5_%D1%85%D0%B0%D0%BD%D1%81%D1%82%D0%B2%D0%BE | Кримське ханство | Галерея | Кримське ханство / Галерея | null | Русский: Карло Боссоли. Карасубазар. Общий вид | null | image/jpeg | 4,732 | 6,155 | true | true | true | Кри́мське ха́нство, самоназва — Престольний Крим та Половецьке поле — станово-представницька монархічна держава кримської династії Ґераїв. Існувала у 1441–1783 роках. Займала територію Криму, степів Північного Причорномор'я в межиріччі Дністра і Дону, а також земель північної Кубані. Заснована Хаджі І Ґераєм у 1441 році внаслідок політичного розпаду Золотої Орди. 1478 року, за правління його сина Менґлі І, визнала Османського султана як халіфа мусульман. Тримала у васальній залежності кочовиків Ногайської, Буджацької, Єдисанської, Перекопської орд, малих ногаїв Кубані та черкесів Північного Кавказу. У кінці XV та на початку XVI століття, до коронації Івана Грозного, вважалася єдиним спадкоємцем Золотої Орди, на підтвердження чого Московія до 1700 року сплачувала данину Кримському ханству.
Зазнала сильних руйнувань під час російсько-османської війни 1735–1739 років. 1774 року здобула повну незалежність як від Туреччини, так і від Росії в результаті чергової поразки Османської імперії від Росії, що було письмово закріплено мирним договором. 1783 року Російська імперія порушила договір та анексувала Кримське ханство у результаті воєнної кампанії Потьомкіна. | null | |
pt | https://pt.wikipedia.org/wiki/Asclep%C3%ADades_de_Bit%C3%ADnia | Asclepíades de Bitínia | null | Asclepíades de Bitínia | null | Portrait bust of Asclepiades Wellcome Images Keywords: Asclepiades | null | image/jpeg | 1,598 | 1,121 | true | true | true | Asclepíades de Bitínia foi um médico grego nascido em Prusa, na Bitínia, que trabalhou em Roma. Teve sua formação em Alexandria, o maior centro científico de sua época. Asclepíades tinha muitos pupilos, que formavam a escola Metódica. | Asclepíades de Bitínia (Prusa, Bitínia, 124 a.C. ou 129 a.C. – 40 a.C.) foi um médico grego nascido em Prusa, na Bitínia, que trabalhou em Roma. Teve sua formação em Alexandria, o maior centro científico de sua época. Asclepíades tinha muitos pupilos, que formavam a escola Metódica. | |
eu | https://eu.wikipedia.org/wiki/Scleroptila_levaillantoides | Scleroptila levaillantoides | null | Scleroptila levaillantoides | null | Orange River francolin, Scleroptila levaillantoides, at Khama Rhino Sanctuary, Botswana | null | image/jpeg | 4,434 | 3,137 | true | true | true | Scleroptila levaillantoides Scleroptila generoko animalia da. Hegaztien barruko Phasianidae familian sailkatua dago. | Scleroptila levaillantoides Scleroptila generoko animalia da. Hegaztien barruko Phasianidae familian sailkatua dago. | |
en | https://en.wikipedia.org/wiki/Glory_Vase | Glory Vase | null | Glory Vase | Glory Vase on his racecourse debut | 日本語: 2017/10/1 新馬戦 グローリーヴェイズEnglish: Japanese race horse Glory Vase at Nakayama racecourse. Nakayama (JPN) 1 Oct 2017Maiden (Turf) 1m1f Firm RankHorse NameOddsAgeWgtJockeyTrainer1stGlory Vase (JPN)7/10FC28-7Mirco DemuroKazuto Ozeki2ndMikki Hide (JPN)29/10C28-7Norihiro YokoyamaTakanori KikuzawaOthers are omitted. (14 horses entered in a race.) | null | image/jpeg | 2,250 | 4,000 | true | true | true | Glory Vase, is a Japanese Thoroughbred racehorse. He showed promising form in his first two seasons of racing, winning two minor races and finishing fifth in the Kikuka Sho. As a four-year-old in 2019 he emerged as a world-class performer, winning the Nikkei Shinshun Hai and running second in the spring edition of the Tenno Sho before recording his biggest victory in the Hong Kong Vase. | Glory Vase (Japanese: グローリーヴェイズ, foaled 2 March 2015), is a Japanese Thoroughbred racehorse. He showed promising form in his first two seasons of racing, winning two minor races and finishing fifth in the Kikuka Sho. As a four-year-old in 2019 he emerged as a world-class performer, winning the Nikkei Shinshun Hai and running second in the spring edition of the Tenno Sho before recording his biggest victory in the Hong Kong Vase. | |
ro | https://ro.wikipedia.org/wiki/Bad_Kissingen | Bad Kissingen | Galerie de imagini | Bad Kissingen / Galerie de imagini | null | Das Rathaus von Bad Kissingen (Unterfranken). | null | image/jpeg | 1,600 | 1,200 | true | true | true | Bad Kissingen este un oraș din Franconia Inferioară, landul Bavaria, Germania. El se află amplasat pe râul Fränkische Saale la sud de regiunea muntoasă Rhön. Orașul este o stațiune balneară renumită pe plan internațional. | null | |
de | https://de.wikipedia.org/wiki/Jens_Weymann-Reh | Jens Weymann-Reh | null | Jens Weymann-Reh | Jens Weymann-Reh, 2009 | Deutsch: Jens Weymann - Reh | null | image/jpeg | 152 | 100 | true | true | true | Jens Weymann-Reh ist ein deutscher Kommunalpolitiker. | Jens Weymann-Reh (* 1. Mai 1972 in Mülheim an der Ruhr als Jens Weymann) ist ein deutscher Kommunalpolitiker (SPD). | |
es | https://es.wikipedia.org/wiki/Muros_(parroquia) | Muros (parroquia) | null | Muros (parroquia) | Iglesia de San Pedro | San Pedro de Muros | null | image/jpeg | 1,200 | 1,600 | true | true | true | Muroses una parroquia y villa española del municipio de Muros, en la provincia de La Coruña, Galicia. | Muros(llamada oficialmente San Pedro de Muros)es una parroquia y villa española del municipio de Muros, en la provincia de La Coruña, Galicia. | |
ru | https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%A1%D0%BF%D0%B8%D1%81%D0%BE%D0%BA_%D0%BC%D0%BB%D0%B5%D0%BA%D0%BE%D0%BF%D0%B8%D1%82%D0%B0%D1%8E%D1%89%D0%B8%D1%85_%D0%A4%D1%80%D0%B0%D0%BD%D1%86%D1%83%D0%B7%D1%81%D0%BA%D0%BE%D0%B9_%D0%93%D0%B2%D0%B8%D0%B0%D0%BD%D1%8B | http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/7/7b/Rhynchonycteris_naso2.jpg | Список млекопитающих Французской Гвианы | Список | Список млекопитающих Французской Гвианы / Список | null | English: Rhynchonycteris naso | null | image/jpeg | 1,000 | 701 | true | true | true | Список видов млекопитающих Французской Гвианы составлен на основе данных МСОП. Список насчитывает 16 видов ряда Хищные, 20 — Cetartiodactyla, 101 — Рукокрылых, 4 — Cingulata, 13 — Опоссумы, 5 — Pilosa, 6 — Приматов, 31 — Крыс и по одному виду из рядов Зайцеобразных, Непарнокопытных и Сирены. В перечень не включены интродуцированных и домашних млекопитающих. | null |
fr | https://fr.wikipedia.org/wiki/Claude_de_Jouffroy_d%27Abbans | Claude de Jouffroy d'Abbans | Biographie | Claude de Jouffroy d'Abbans / Biographie | Monument devant le bassin de Gondé du Doubs, à Baume-les-Dames. | Français : Monument de Baume-les-Dames, à la mémoire de Claude François Jouffroy d'Abbans | null | image/jpeg | 2,048 | 1,536 | true | true | true | Claude François Dorothée, marquis de Jouffroy d'Abbans, né le 30 septembre 1751 à Roches-sur-Rognon en Champagne - mort le 18 juillet 1832 à Paris, est un architecte naval, ingénieur, industriel, et franc-maçon français.
À peine cent ans après le perfectionnement du principe de la machine à vapeur par Denis Papin en 1687 et plus de dix ans avant la Révolution française de 1789, il participe à la révolution industrielle dans le domaine de la propulsion maritime, des transports fluviaux et maritime, en inventant en plusieurs étapes, les premiers bateaux à vapeur et bateaux à roues à aubes prototypes, puis de ligne régulière, en concurrence avec l'Anglais James Watt et l'Américain Robert Fulton. | Claude François Dorothée de Jouffroy d'Abbans naît au château de Roches-sur-Rognon en Champagne. Membre de la famille de Jouffroy d'Abbans, il est le fils aîné du marquis Claude-Jean-Eugène de Jouffroy d'Abbans (1715-1796) et de Jeanne Henriette de Pons de Rennepont (1717-1793). Il commence ses études chez les Dominicains de Quingey près du Château familial d'Abbans à Abbans-Dessus, à environ 17 km au sud-ouest de Besançon. Puis son père le fait entrer à treize ans à la Cour de France du Château de Versailles, comme page au service de la princesse dauphine Marie-Josèphe de Saxe (belle fille du roi Louis XV). La mort de cette dernière en 1767 le fait revenir au château paternel.
De même que ses amis Claude François Joseph d'Auxiron et Charles-François Monnin de Follenay, il est initié à la franc-maçonnerie en mai 1768 à la loge Sincérité de Besançon, constituée quelques années plus tôt à l'initiative de Charles de Lacoré (intendant de la province de Franche-Comté).
Devenu lieutenant au régiment de Bourbon-Infanterie, il a une altercation — pour les faveurs d'une jeune duchesse — avec le responsable de ce régiment, le comte d'Artois, petit-fils du roi Louis XV (et futur roi Charles X). Une lettre de cachet de Louis XV l'envoie au cachot en 1772, au fort royal de l'île Sainte-Marguerite, des îles de Lérins. Ce serait lors de ce séjour qu'il observe le passage des galères, et met son enfermement à profit pour étudier les sciences. | |
sv | https://sv.wikipedia.org/wiki/Dracula_radiosa | Dracula radiosa | null | Dracula radiosa | null | English: Species from Colombia | null | image/jpeg | 1,512 | 999 | true | true | true | Dracula radiosa är en orkidéart som först beskrevs av Heinrich Gustav Reichenbach, och fick sitt nu gällande namn av Carlyle August Luer. Dracula radiosa ingår i släktet Dracula och familjen orkidéer. Inga underarter finns listade i Catalogue of Life. | Dracula radiosa är en orkidéart som först beskrevs av Heinrich Gustav Reichenbach, och fick sitt nu gällande namn av Carlyle August Luer. Dracula radiosa ingår i släktet Dracula och familjen orkidéer. Inga underarter finns listade i Catalogue of Life. | |
pl | https://pl.wikipedia.org/wiki/Burrington_(Somerset) | Burrington (Somerset) | null | Burrington (Somerset) | null | English: Burrington Church. Taken by Rod Ward 15th August 2006 | Ilustracja | image/jpeg | 1,494 | 1,922 | true | true | true | Burrington – wieś w Anglii, w hrabstwie ceremonialnym Somerset, w dystrykcie North Somerset. Leży 18 km na południowy zachód od miasta Bristol i 183 km na zachód od Londynu. W 2001 miejscowość liczyła 477 mieszkańców. | Burrington – wieś w Anglii, w hrabstwie ceremonialnym Somerset, w dystrykcie (unitary authority) North Somerset. Leży 18 km na południowy zachód od miasta Bristol i 183 km na zachód od Londynu. W 2001 miejscowość liczyła 477 mieszkańców. | |
en | https://en.wikipedia.org/wiki/Big_Stone_County_Courthouse | Big Stone County Courthouse | null | Big Stone County Courthouse | null | English: Big Stone County Courthouse, 20 2nd St. SE, Ortonville, Minnesota, USA. Viewed from the southwest atop a stepladder, corrected for tilt distortion. This is an image of a place or building that is listed on the National Register of Historic Places in the United States of America. Its reference number is 85001764 | null | image/jpeg | 768 | 1,024 | true | true | true | The Big Stone County Courthouse in Ortonville, Minnesota is the center of government for Big Stone County, Minnesota. The county was established by the Minnesota Legislature in 1862, but the government was not organized until 1873, when Governor Horace Austin appointed three county commissioners. They did nothing, so Governor Cushman Kellogg Davis appointed three replacement commissioners in 1874. The county seat was established at Ortonville in 1874 and three elected commissioners took office in the beginning of 1877. The organization was challenged in court, and the Minnesota Supreme Court ruled that the county had not properly been organized. The county was declared organized in 1881 by the Minnesota Legislature. The first courthouse, a wood frame structure, was built in October 1882, but was destroyed by fire on October 31, 1885. A new wood frame courthouse was built in 1886, and the county later built a granite jail building in 1895.
In 1901, the county decided to replace the wood-frame courthouse with a brick building. Architect Fremont D. Orff designed the building, and Ole H. Olsen of Stillwater, Minnesota was awarded the construction contract. | The Big Stone County Courthouse in Ortonville, Minnesota is the center of government for Big Stone County, Minnesota. The county was established by the Minnesota Legislature in 1862, but the government was not organized until 1873, when Governor Horace Austin appointed three county commissioners. They did nothing, so Governor Cushman Kellogg Davis appointed three replacement commissioners in 1874. The county seat was established at Ortonville in 1874 and three elected commissioners took office in the beginning of 1877. The organization was challenged in court, and the Minnesota Supreme Court ruled that the county had not properly been organized. The county was declared organized in 1881 by the Minnesota Legislature. The first courthouse, a wood frame structure, was built in October 1882, but was destroyed by fire on October 31, 1885. A new wood frame courthouse was built in 1886, and the county later built a granite jail building in 1895.
In 1901, the county decided to replace the wood-frame courthouse with a brick building. Architect Fremont D. Orff designed the building, and Ole H. Olsen of Stillwater, Minnesota was awarded the construction contract. The building was completed in 1902. The previous wooden courthouse was donated to the local school district, which used it for a classroom until it was demolished in 1918. The 1895 jail building was demolished during the 1940s.
The building is faced with light brown brick and is accented with Ortonville granite trim. During a 1983-1984 study, the Minnesota State Historic Preservation Office surveyed seven counties in west central Minnesota, and noted that the courthouse was the largest turn-of-the-century building in Big Stone County and one of its best examples of large-scale Victorian architecture. It is historically significant as one of a shrinking number of Victorian-style Minnesota courthouses, and it has served as the seat of government since it was built. | |
ro | https://ro.wikipedia.org/wiki/Aspru | Aspru | Circulație | Aspru / Circulație | Aspru emis sub sultanul Baiazid al II-lea; avers: SULTAN BEYAZID BİN MEHMED HAN[6], revers: AZZE NASRUHU DURİBE ANKARA SENE 886 (1508 = H. 886} | English: coin (akçe) from the period of Ottoman Sultan Bayezid II, minted in Ankara. Front of coin: "SULTAN BEYAZID BİN MEHMED HAN", back: "AZZE NASRUHU DURİBE ANKARA SENE 886" | null | image/jpeg | 300 | 600 | true | true | true | Asprul, a fost o mică monedă de argint, emisă, pentru prima oară, în 1326 sub sultanul otoman Orhan I. Această monedă a fost „inventată” de sultanul otoman Osman I fiind inspirat de o monedă emisă de împărații din dinastia Comnen din Trebizonda, denumită aspron și destinată prelevării unui impozit. Din punctul de vederea al Islamului, acest impozit este condamnabil, întrucât era aplicabil oricărui supus al Imperiului Otoman.
Primele akcele au fost bătute în atelierele de la Bursa, iar mai târziu și în alte orașe ale imperiului. Moneda avea titlul de 900‰, greutatea de 1,2 g și un diametru de aproximativ 18 mm. | Akceaua / asprul a rămas mai mult de un secol singura monedă de argint din Imperiul Otoman. În literatura turcă, asprul este cunoscut și sub numele de « otoman » (Otmani), iar până în 1835 drept « moneda de argint a otomanilor ».
De la apariția akcelei / asprului în 1326 și până la prima domnie a lui Mehmed al II-lea, această monedă a avut o stabilitate remarcabilă, greutatea sa variind între 1,15 și 1,2 grame, iar titlul argintului a rămas, în întrega această perioadă, la 900‰. Însă, începând cu cea de-a doua domnie a lui Mehmed al II-lea, akceaua a fost, în mod periodic, devalorizată, reducându-i-se greutatea până la 0,75 grame în 1481. Se consideră că au existat 6 etape de reducere a greutății asprilor / akcelelor. Toate aceste reduceri de greutate au condus la sporirea veniturilor visteriei imperiului, din aceeași cantitate de argint bătându-se mai multe piese.
Moscheea lui Soliman Magnificul se pare că a costat 59 de milioane de aspri, în 1550, adică 700 000 de țechini de aur din Veneția.
În 1454, sultanul Mehmed al II-lea (1451-1481) a introdus o nouă unitate monetară, altunul, 1 altun valorând 60 de aspri. În 1700, 1 altun valora între 300 și 400 de aspri. Cu reforma monetară a lui Ahmed al III-lea (1703-1730), 1 aspru valora 3 parale, iar în anul 1800 abia 0,1 para.
Sub Mahmud al II-lea (1808-1839), a fost emisă ultima piesă cu valoare nominală de 1 akçe, iar devalorizările succesive au făcut ca akceaua să nu conțină mai mult de 0,1 grame de argint, încât a fost demonetizată.
În 1843, kurușul de argint alături de lira de aur au format un sistem bimetalic.
Lira turcească a apărut în 1870. Această monedă a fost înlocuită cu noua liră turcească, în turcă Yeni Türk Lirası. | |
en | https://en.wikipedia.org/wiki/Timeline_of_Holyoke,_Massachusetts | Timeline of Holyoke, Massachusetts | 19th century | Timeline of Holyoke, Massachusetts / 19th century | null | English: Visible from left to right, the Holyoke City Hall, the Windsor Hotel, and the Holyoke Opera House, as seen in 1887. William Whiting had privately constructed the hotel and venue from 1877 to 1878, during his election and tenure as mayor. This scene only appeared with the three from 1878 until 1899, when the Windsor burned down in a large fire, taking some of the adjacent commercial blocks with it. | Windsor Hotel | image/jpeg | 1,928 | 3,093 | true | true | true | This is a timeline of the history of the city of Holyoke, Massachusetts, USA. | 1803 – October 5: Dr. Thomas Rand becomes the first pastor of the first formal pastor of the First Baptist Church of Holyoke.
1827 – The first Hadley Falls Company, not to be confused with the 1848 company by the Boston Associates, is established by John, Stephen, and Warren Chapin, and Alfred Smith. Believing the area could be used for future industrial purposes, Smith ordered that the company purchase 100 acres of land by the present-day location of the Holyoke Dam. He would go on to serve on the boards of the 1848 counterpart and its successor, the Holyoke Water Power Company, established in 1859.
1846 – George C. Ewing, a traveling salesman for Fairbanks Scales first suggests the idea of a dam at Hadley Falls to his employer, Erastus Fairbanks, who approaches the Boston Associates and other merchants in Hartford, proposing a venture for a new industrial city.
1847 – December 16: In the earliest days of the excavation of the Holyoke Canal System, workers find a subterranean channel with a chamber holding the skeletons of four Amerindians in seated positions, facing the East, with a stone mortar and pestle beside them.
1848 –
January 1: Workers go on strike during preliminary foundation work building the Holyoke Dam; when 20 returned to work a riot formed, and 25 men from the local militia were called in from Northampton to restore order.
November 19: The first Holyoke Dam is completed, made of timbers, it collapses within hours of its gates closure.
1849 – The second timber Holyoke Dam is completed, withstanding the forces of the Connecticut River.
September 1: The first edition of the abolitionist Hampden Freeman is published by William L. Morgan, marking the beginning of the history of the Holyoke Transcript-Telegram, its successor.
1850
March 14: Holyoke incorporates as a town.
March 20: First town meeting held.
1853 – May 14: Joseph C. Parsons establishes the Parsons Paper Company out of the old 1783 grist mill and neighboring buildings, establishing the first paper mill in Holyoke, and the beginning of a city industry which would produce 80% of the United States' writing paper.
1856 – The first Catholic church is established, St. Jerome's, serving a growing Irish Catholic population.
1865 – January 19: Germania Mills is established by August Stursberg, marking the beginning of the history of the city's German immigrant colony.
1867 – The First Lutheran Church is established, originally as the German Lutheran Church in South Holyoke; the church's earliest ministers would also offer German language classes.
1869 – The Holyoke & Westfield Railroad Company is established, in part backed by the City, it is created in an effort to foster more competitive shipping rates than those offered by the Connecticut River Railroad.
1870 – James B. Emerson establishes the Holyoke Testing Flume on the Canal System at the request of the Holyoke Water Power Company, it is later described by "father of modern hydrology", Robert E. Horton, as the "first modern hydraulic laboratory" in the United States and the world.
1871 – Construction on City Hall begins.
1872 – March 7: Holyoke Water Works established, entering service in the following year.
1873 – April 7: Holyoke incorporated as a city.
1874 – December 17: The roof over City Hall is complete, and all other openings are sealed for the winter.
1875 – May 27: Precious Blood Church fire occurs.
1876 – March: John B. McCormick develops the Holyoke "Hercules" water turbine while working for the Holyoke Machine Company, and subsequently J. W. Jolly Co. The turbine reached double the efficiency of others at the time, exceeding 80%, and was the first modern mixed-flow turbine ever developed. The design, combining the inward flow principles of the Francis turbine with the downward discharge of the Jonval turbine, ushered in a new era of American waterpower design.
1877 – City Hall's clock tower is complete, with the timekeeping mechanism installed.
1878
March 26: John W. Albaugh performs his titular role in Louis XI as the opening show of the Holyoke Opera House.
June 15: The world's first | |
hu | https://hu.wikipedia.org/wiki/Durand-vonal | Durand-vonal | null | Durand-vonal | A Durand-vonal vörössel van jelölve Afganisztán és Pakisztán között. A kék terület jelöli Pastuk és Baludzs területeket | null | null | image/jpeg | 1,272 | 1,036 | true | true | true | A Durand-vonal Afganisztán és Pakisztán közötti, nagyjából 2640 km hosszúságú határ. A határvonalat 1893-ban a brit gyarmati kormányzat és az afgán Abdur Rahman Khan egyezménye állapította meg, melyben mindkét fél megpróbálta saját befolyási övezetét meghatározni. Nevét Henry Mortimer Durandról, Brit India akkori külügyminiszteréről kapta. Az egyoldalas, hét rövid cikkelyt tartalmazó egyezményt H. M. Durand és Amir Abdur Rahman Khan írta alá. Az egyezmény értelmében egyik fél sem próbál befolyást szerezni Afganisztán és az akkori Brit India határán túl. 1894-től kezdve a britek és az afgánok közös demarkációs földmérést végeztek, amely mintegy 1300 km-nyi határszakaszra terjedt ki.
Az így kialakított Durand-vonal pufferzónát hozott létre a régióban britek és az oroszok között. Ez a meglehetősen gyengén kijelölt határvonal pastu törzsi területeken halad keresztül. Bár a legtöbb térkép Pakisztán nemzetközi határaként tünteti fel, Afganisztán nem ismeri el. | A Durand-vonal Afganisztán és Pakisztán közötti, nagyjából 2640 km hosszúságú határ. A határvonalat 1893-ban a brit gyarmati kormányzat és az afgán Abdur Rahman Khan egyezménye állapította meg, melyben mindkét fél megpróbálta saját befolyási övezetét meghatározni. Nevét Henry Mortimer Durandról, Brit India akkori külügyminiszteréről kapta. Az egyoldalas, hét rövid cikkelyt tartalmazó egyezményt H. M. Durand és Amir Abdur Rahman Khan írta alá. Az egyezmény értelmében egyik fél sem próbál befolyást szerezni Afganisztán és az akkori Brit India (jelenleg Pakisztán) határán túl. 1894-től kezdve a britek és az afgánok közös demarkációs földmérést végeztek, amely mintegy 1300 km-nyi határszakaszra terjedt ki.
Az így kialakított Durand-vonal pufferzónát hozott létre a régióban britek és az oroszok között. Ez a meglehetősen gyengén kijelölt határvonal pastu törzsi területeken halad keresztül. Bár a legtöbb térkép Pakisztán nemzetközi határaként tünteti fel, Afganisztán nem ismeri el. | |
de | https://de.wikipedia.org/wiki/Liste_der_Brunnenanlagen_im_Berliner_Bezirk_Neuk%C3%B6lln | Liste der Brunnenanlagen im Berliner Bezirk Neukölln | null | Liste der Brunnenanlagen im Berliner Bezirk Neukölln | null | Deutsch: Berlin-Neukölln Kranoldplatz | null | image/jpeg | 1,200 | 1,600 | true | true | true | In der Liste der Brunnenanlagen im Berliner Bezirk Neukölln sind die öffentlichen Zier- und Springbrunnen im Bezirk Neukölln aufgeführt. Die Zusammenstellung enthält nur Brunnen und Wasserschmuckanlagen an öffentlich zugänglichen Orten. Wasserbassins ohne bewegtes Wasser sowie private Anlagen sind nicht aufgenommen.
Laut Darstellung des Senats verfügt Berlin insgesamt über 270 Schmuckbrunnen und Seefontänen, deren Wartung ab 2017 von den Berliner Wasserbetrieben übernommen wird.
Die Übersicht ist nach den Namen der Brunnen vorsortiert, gefolgt von der Adresse. Sie kann jedoch auch individuell nach Baujahr/Aufstellungsdatum oder Künstler sortiert werden. | In der Liste der Brunnenanlagen im Berliner Bezirk Neukölln sind die öffentlichen Zier- und Springbrunnen im Bezirk Neukölln aufgeführt. Die Zusammenstellung enthält nur Brunnen und Wasserschmuckanlagen an öffentlich zugänglichen Orten. Wasserbassins ohne bewegtes Wasser sowie private Anlagen sind nicht aufgenommen.
Laut Darstellung des Senats verfügt Berlin insgesamt über 270 Schmuckbrunnen und Seefontänen, deren Wartung ab 2017 von den Berliner Wasserbetrieben übernommen wird.
Die Übersicht ist nach den Namen der Brunnen vorsortiert, gefolgt von der Adresse (Straße oder Platz). Sie kann jedoch auch individuell nach Baujahr/Aufstellungsdatum oder Künstler sortiert werden. | |
fa | https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86_%D9%82%D9%85 | استان قم | دانشگاهها و مراکز آموزش عالی | استان قم / آموزش / دانشگاهها و مراکز آموزش عالی | مدرسهٔ علمیهٔ خوانساری | English: Mohammad Bagher Khorasani Seminary, Qom | null | image/jpeg | 820 | 1,286 | true | true | true | استان قم یکی از استان های ایران است که در مرکز این کشور و در جنوب استان تهران، شمال استان اصفهان، شرق استان مرکزی و غرب استان سمنان واقع شدهاست. مرکز استان شهر قم است. این استان در یک منطقهٔ خشک و نیمهخشک واقع شدهاست و آب و هوای گرم و خشک دارد. مناطق جنوبی و غربی استان دارای آب و هوای کوهستانی و کوه های مرتفع است. مناطق شرقی، مرکزی و شمالی استان نیز دارای کویر و بیابان وسیع است که بزرگترین آنها دشت مسیله است. استان قم از نظر وسعت پس از استان البرز کوچکترین استان ایران است. استان قم تنها یک شهرستان دارد. شهرهای قم و سلفچگان مهمترین شهرهای استان بهشمار میروند. از معروفترین روستاهای استان قم میتوان به فردو، وشنوه، خاوه و کرمجگان اشاره کرد.
محدودهٔ وسیعی از استان قم دارای آثار قدیمی قمرود است و عناصری را از روزهای اولیهٔ حضور در خود حفظ کردهاست. باستانشناسان ادعا میکنند به علت وجود رودخانهٔ اناربار و وجود راه مواصلاتی منطقهٔ قم از دورانهای اولیهٔ تاریخی بودهاست. | دانشگاه معارف
دانشگاه معارف اسلامی
دانشگاه علمی کاربردی شهرداری
دانشگاه پیامبر اعظم
دانشگاه علمی کاربردی صنایع دستی و گردشگری
دانشکدهٔ علوم بهداشت
مؤسسهٔ آموزش عالی شهاب دانش
دانشگاه ادیان و مذاهب
دانشگاه شهید مدنی
دانشکدهٔ پرستاری و مامایی
دانشگاه کریمهٔ اهل بیت
دانشگاه علوم قرآنی
دانشکدهٔ اصول دین
دانشگاه علمی کاربردی هنر و فرهنگ
دانشگاه صنعتی قم
دانشکدهٔ حضرت معصومه
دانشگاه پیام نور واحد کهک
دانشگاه پیام نور واحد جعفرآباد
دانشگاه پیام نور واحد سلفچگان
دانشگاه حکمت قم
مؤسسه آموزش عالی طلوع مهر قم
دانشگاه صنعتی شهاب دانش (برق - فناوری اطلاعات و ارتباطات)
پردیس قم دانشگاه تهران
دانشکده صداوسیما - قم
دانشگاه قم
دانشگاه صنعتی قم
دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم
دانشگاه جامع علمی کاربردی واحد استان قم
دانشگاه مفید
دانشگاه پیام نور
دانشگاه معصومیه قم
آموزشکده فنی پسران قم
دانشگاه علوم پزشکی قم
جامعه المصطفی العالمیه
دانشگاه باقرالعلوم
دانشگاه پیام نور واحد خلجستان
دانشگاه فرهنگیان | |
nl | https://nl.wikipedia.org/wiki/Mih%C3%A1ly_Babits | Mihály Babits | null | Mihály Babits | Mihály Babits in 1935 | Magyar: Babits Mihály arcképe és aláírása. English: Mihály Babits portrait and signature. | null | image/jpeg | 649 | 400 | true | true | true | Mihály Babits was een Hongaars dichter, schrijver en vertaler. | Mihály Babits (Uitspr.: [ˈmihaːj ˈbɒbit͡ʃ], Szekszárd, 26 november 1883 - Boedapest, 4 augustus 1941) was een Hongaars dichter, schrijver en vertaler. | |
ru | https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%A6%D0%B0%D1%80%D0%B8%D1%86%D1%8B%D0%BD%D0%BE_(%D0%B4%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%86%D0%BE%D0%B2%D0%BE-%D0%BF%D0%B0%D1%80%D0%BA%D0%BE%D0%B2%D1%8B%D0%B9_%D0%B0%D0%BD%D1%81%D0%B0%D0%BC%D0%B1%D0%BB%D1%8C) | Царицыно (дворцово-парковый ансамбль) | Кавалерские корпуса | Царицыно (дворцово-парковый ансамбль) / Архитектурный ансамбль / Кавалерские корпуса | null | English: Moscow, Russia. Tsaritsyno Museum Reserve. First Chevalier House. This is a photo of a cultural heritage object in Russia, number: 7710115024 This template and pages using it are maintained by the Russian WLM team. Please read the guidelines before making any changes that can affect the monuments database! Русский: Москва, Россия. Музей-заповедник Царицыно. Первый Кавалерский корпус. | null | image/jpeg | 2,367 | 4,387 | true | true | true | Цари́цыно — дворцово-парковый ансамбль на юге Москвы; заложен по повелению императрицы Екатерины II в 1776 году. Находится в ведении музея-заповедника «Царицыно», основанного в 1984 году.
Это исторически сложившаяся, наиболее известная и благоустроенная часть особо охраняемой природной территории «Царицыно», расположенной между московскими районами Царицыно, Бирюлёво Восточное, Орехово-Борисово Южное и Орехово-Борисово Северное.
Царицынский дворцово-парковый ансамбль, занимающий площадь более 100 гектаров, расположился на холмистой пересечённой оврагами местности, на месте бывшей усадьбы князей Кантемиров и унаследовал некоторые её черты. Территория ансамбля и парка ограничена с северо-востока и юга двумя глубокими оврагами, с запада — Царицынскими прудами, с востока — комплексом оранжерей.
Царицыно является памятником так называемой «русской готики»; над созданием императорской резиденции в течение 20 лет работали последовательно два наиболее известных архитектора своей эпохи — Василий Баженов и Матвей Казаков. Царицыно — самая крупная в Европе псевдоготическая постройка XVIII века и единственный дворцовый комплекс, разработанный в этом стиле. | Три постройки царицынского ансамбля называются «Кавалерскими корпусами», однако названия эти весьма условны. Они появились в XIX веке и не отражают изначального предназначения зданий. Отчасти это случилось потому, что уже к XIX веку для современников предназначение построек было неясным; архивные документы, изучавшиеся исследователями, также не дают однозначного ответа на вопрос, и сегодня существуют различные гипотезы на этот счёт. Помимо условного названия, постройки связывают размеры — все три Кавалерских корпуса невелики и построены в один этаж, и местоположение — все они нанизаны на ось, идущую вдоль Большого оврага и представляют собой «нижний ярус» северного царицынского фасада.
Постройки имеют ряд интересных архитектурных особенностей, в них выявилось то, что иногда называют баженовской «поэзией геометрии» — формы зданий решены с особой выдумкой. Третий Кавалерский корпус отличается планировкой с круглым залом, который выходит наружу в виде полуротонды; Второй Кавалерский корпус имеет восьмиугольную планировку, (за что иногда называется «Восьмигранником»); маленький Первый Кавалерский корпус также задуман по-особенному: он в плане имеет форму квадрата с изъятой со стороны угла трапециевидной частью.
Третий Кавалерский корпус (иногда именуемый Дворцом с круглой залой) по своему стилю и оформлению сильно отличается от двух других и близок к Малому дворцу; изящная постройка, возведённая в 1776—1779 годах, увенчана башенкой-бельведером. Императрица придавала особое значение этому строению: только в чертежах Третьего Кавалерского корпуса есть её собственноручные правки. Корпус построен на холме, на том самом месте, откуда Екатерина II в летнюю ночь 1775 года любовалась фейерверками на Царицынских прудах.
Второй и Первый Кавалерские корпуса, построенные в 1784—1785 годах, вероятно, предназначались для дворцовой прислуги. Они имеют общие черты в оформлении — портики с изящными кирпичными колоннами и фронтоны-кокошники со сходным рисунком. Декор фронтонов с композициями из звёзд, трилистников и лучей, вероятно, содержит намёк на масонскую символику.
У построек были разные судьбы — Второй Кавалерский корпус никогда не эксплуатировался и к 1980-м годам превратился в руину; Первый и Третий корпуса в конце XIX века сдавались под дачи. В советское время в Первом Кавалерском корпусе размещались органы местной власти, а впоследствии — музыкальное училище; в Третьем корпусе — первый царицынский музей (закрытый в 1937 году) и сельский клуб. В процессе реставрационных работ 1988—2003 годов зданиям вернули их первоначальный облик. Сейчас в них располагаются административные и культурно-образовательные службы музея-заповедника «Царицыно». | |
ml | https://ml.wikipedia.org/wiki/%E0%B4%AE%E0%B5%8B%E0%B4%B9%E0%B4%BF%E0%B4%A8%E0%B4%BF%E0%B4%AF%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%8D%E0%B4%9F%E0%B4%82 | മോഹിനിയാട്ടം | ചിത്രശാല | മോഹിനിയാട്ടം / ചിത്രശാല | null | English: Mohiniyattam is a traditional art form of Kerala | null | image/jpeg | 3,427 | 2,285 | true | true | true | മോഹിനിയാട്ടം കേരളത്തിന്റെ തനത് ലാസ്യനൃത്തകലാരൂപമാണ്. നാട്യശാസ്ത്രത്തിൽ പ്രതിപാദിക്കുന്ന ചതുർവൃത്തികളിൽ ലാസ്യ-ലാവണ്യസമ്പന്നമായ കൈശികീവൃത്തിയിൽ ഊന്നിയ ചലനങ്ങളാണു മോഹിനിയാട്ടത്തിന്റെ മുഖമുദ്ര. ഭാരതി, സാത്വതി, ആരഭടി എന്നിവയാണു മറ്റു മൂന്നു വൃത്തികൾ. രസരാജനായ ശൃംഗാരമാണു മോഹിനിയാട്ടത്തിൽ കൂടുതലായി ആവിഷ്കരിക്കപ്പെടാറുള്ളത്. ശൃംഗാരരസപ്രകരണത്തിനു ഏറ്റവും അനുയോജ്യമായ വൃത്തിയും കൈശികിയത്രെ. മലയാളത്തിലെ ഒരേയൊരു ശാസ്ത്രീയ സ്ത്രീനൃത്തകലയായ മോഹിനിയാട്ടം ഈയിടെയായി പുരുഷന്മാരും അവതരിപ്പിച്ചുകാണുന്നു. കേരളീയക്ഷേത്രങ്ങളിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ദേവദാസീനൃത്തത്തിന്റെ പരിഷ്കരിച്ച രൂപമാണ് മോഹിനിയാട്ടം. കലാമണ്ഡലം കല്യാണിക്കുട്ടിയമ്മ കേരളത്തിലെ പ്രശസ്തയായ മോഹിനിയാട്ട നർത്തകിയായിരുന്നു. | null | |
uk | https://uk.wikipedia.org/wiki/%D0%A1%D0%B5%D0%BD%D1%82-%D0%95%D1%82%D1%8C%D1%94%D0%BD%D0%BD-%D0%B4%D0%B5-%D0%A8%D0%B8%D0%BD%D1%8C%D1%97 | Сент-Етьєнн-де-Шиньї | null | Сент-Етьєнн-де-Шиньї | null | Français : Eglise du vieux bourg de saint etienne de chigny | null | image/jpeg | 2,368 | 3,552 | true | true | true | Сент-Етьє́нн-де-Шиньї́, Сент-Етьєнн-де-Шіньї — муніципалітет у Франції, у регіоні Центр-Долина Луари, департамент Ендр і Луара. Населення — 1455 осіб.
Муніципалітет розташований на відстані близько 220 км на південний захід від Парижа, 120 км на південний захід від Орлеана, 14 км на захід від Тура. | Сент-Етьє́нн-де-Шиньї́, Сент-Етьєнн-де-Шіньї (фр. Saint-Étienne-de-Chigny) — муніципалітет у Франції, у регіоні Центр-Долина Луари, департамент Ендр і Луара. Населення — 1455 осіб (2011).
Муніципалітет розташований на відстані близько 220 км на південний захід від Парижа, 120 км на південний захід від Орлеана, 14 км на захід від Тура. | |
fr | https://fr.wikipedia.org/wiki/Culture_de_Koban | Culture de Koban | Objets des tombes de Koban | Culture de Koban / Objets des tombes de Koban | null | Français : Epingle en bronze représentant une scène de chasse au cerf, provenant de la nécropole de Koban, Ossétie du Nord, début du Ier millénaire av. J.-C. Fouilles d'Ernest Chantre (1879-1881). Musée d'archéologie nationale, salle d'archéologie comparée. | null | image/jpeg | 5,736 | 3,715 | true | true | true | La culture de Koban est une culture archéologique de l'âge du bronze final et des débuts de l'âge du fer, dans le Caucase russe et en Ossétie du Sud. Elle est précédée par la culture colchidienne en Géorgie et par la culture Kharatchoi plus à l'est. La culture de Koban apparait vers 1 100 av. J.-C. et s'achève aux alentours de 400 av. J.-C.
Elle est nommée d'après le village de Koban, en Ossétie du Nord où, en 1869, divers objets, haches, dagues, objets décoratifs et autres, ont été découverts au sein d'un kourgane. D'autres sites ont par la suite été découverts dans le centre du Caucase. | null | |
it | https://it.wikipedia.org/wiki/T-72 | T-72 | Il progetto | T-72 / Il progetto | Il monumento dedicato ai lavoratori di UVZ impiegati nella costruzione del carro T-72, situato nella città di Nizhny Tagil. | English: Monument for T-72 Soviet tank located near its production place in Nizhny Tagil, Russia. Русский: Монумент танку Т-72 в Нижнем Тагиле, недалеко от Уралвагонзавода, предприятия-разработчика и производителя танка. | null | image/jpeg | 1,920 | 2,560 | true | true | true | Il T-72 è un carro armato da combattimento prodotto in Unione Sovietica a partire dal 1971. Sviluppo del T-62, con alcune caratteristiche del T-64A, è stato migliorato fino ad arrivare al carro T-90. In termini cronologici il T-72 è della stessa generazione di carri come l'americano M60 Patton, il francese AMX-30, il tedesco Leopard 1 e l'inglese Chieftain.
Il T-72 venne mostrato in pubblico per la prima volta nella Parata per la Rivoluzione d'Ottobre del 7 novembre 1977 e inizialmente venne considerato dagli esperti della NATO un carro molto temibile che, fornito in grandi quantità all'Esercito sovietico, avrebbe potuto cambiare a sfavore dell'alleanza occidentale, l'equilibrio delle forze corazzate in Europa. In realtà il T-72 era una evoluzione più economica del T-64 e sui campi di battaglia del Medio Orientale si sarebbe dimostrato un mezzo efficace e ben armato ma vulnerabile di fronte ai più moderni carri occidentali. | Il T-72 (a volte chiamato T-72 "Ural", in quanto la Uralvagonzavod o "UVZ", la società produttrice dei T-72, ha sede nella città di Nizhny Tagil che si trova negli Urali) può essere considerato come un'ulteriore evoluzione dei precedenti T-54/55 e T-62, dei quali mantiene il profilo basso e una torretta arrotondata. Proprio per limitare l'altezza del mezzo e in questo modo renderlo meno vulnerabile, le sue dimensioni sono compatte e l'equipaggio è stato ridotto a soli tre uomini, dato che l'addetto alla ricarica del cannone è stato sostituito da un caricatore automatico, che riesce a caricare un nuovo proiettile in un tempo che varia dai 6,5 ai 15 secondi e richiede che la canna del cannone sia alzata di tre gradi sull'orizzontale per permettere la ricarica. Questo dispositivo, ad azionamento meccanico, soffre di problemi di affidabilità e richiede molta manutenzione. La scelta di ricorrere al caricatore automatico in un carro armato è molto discussa: i suoi sostenitori lo ritengono superiore perché consente di diminuire l'equipaggio del carro e perché spesso è più veloce della ricarica manuale, mentre i detrattori affermano che i suoi problemi di affidabilità limitano la sua capacità operativa, ritenendo inoltre che il caricatore umano possa in certi frangenti ricaricare il cannone in tempi decisamente più brevi rispetto a quello che può fare una macchina.
La compattezza del mezzo ha però, secondo alcuni analisti occidentali, anche i suoi svantaggi: lo spazio dedicato all'equipaggio infatti è ridotto e l'ergonomia dell'abitacolo è carente, favorendo l'affaticamento degli uomini. Altro aspetto fondamentale, le dimensioni ridotte portano ad avere una minima distanza tra carristi e stiva delle munizioni (40-45 colpi, 22 dei quali nel meccanismo che alimenta il caricatore e il restante in torretta): un singolo colpo subito può facilmente far esplodere il munizionamento e uccidere l'equipaggio (sono noti numerosi episodi accaduti durante la Guerra del Golfo del 1991 nei quali la torretta dei T-72 colpiti letteralmente saltava in aria staccandosi dallo scafo e uccidendo gli uomini dell'equipaggio). Altri MBT moderni come l'Abrams americano sono dotati di pannelli che deviano verso l'esterno l'onda d'urto di un'eventuale esplosione nelle munizioni limitando così i danni ai carristi. La cosa innovativa del progetto è proprio il caricatore automatico, che è costituito da una "giostra" con i proiettili separati; quando il cannone deve essere caricato, un elevatore preleva il proiettile, lo inserisce nella carica di lancio, e lo mette in posizione, qui un altro meccanismo lo inserisce nel cannone e chiude la culatta. A questo punto il carro è pronto al fuoco. Una volta sparato il colpo, un meccanismo apre la culatta, estrae il bossolo e lo riporta nel suo spazio all'interno della "giostra" del caricatore. Questo meccanismo si è dimostrato in passato pericoloso per l'equipaggio, in quanto provoca in caso di disattenzione lesioni agli arti dei carristi.
Il T-72 gode di una maggiore mobilità del T-62, grazie a ruote di grandi dimensioni e al motore V12 diesel V-46-6 da 780 CV con cambio a sette rapporti; nelle versioni migliorate del carro (dal T-72B in poi) è stato sostituito da un più potente V-84-1 da 840 CV che può essere alimentato da diversi tipi di carburante (gasolio, benzina, cherosene); il motore è collegato a un generatore di fumogeni che servono a "mascherare" il carro sul campo di battaglia. Le sospensioni sono del tipo a barra di torsione. Il guado di corsi d'acqua profondi fino a circa 5 metri è possibile grazie a uno snorkel che normalmente viene trasportato fissato al retro della torretta. Senza lo snorkel il T-72 può guadare fino a 1,2 metri d'acqua.
L'autonomia del veicolo può essere aumentata con l'aggiunta di barili agganciabili alla parte posteriore. Come tutti gli MBT moderni, il T-72 è dotato di apparati di protezione NBC. | |
zh-TW | https://zh.wikipedia.org/wiki/%E5%8D%97%E6%9C%97%E5%B1%B1%E9%81%93 | 南朗山道 | 沿路著名地點 | 南朗山道 / 沿路著名地點 | null | English: Nam Long Shan Road Cooked Food Market | null | image/jpeg | 2,448 | 3,264 | true | true | true | 南朗山道是香港南區的一條主要道路，連接黃竹坑黃竹坑道至南朗山半島南部，途經前黃竹坑邨及深灣道等地。
南朗山道大致可分為三部份：黃竹坑道至深灣道交界為雙程行車，但南行線為巴士專線，只供巴士前往黃竹坑巴士總站；深灣道至警校道交界則為單向北行雙線行車；而警校道以南一段則恢復雙程行車。南朗山道並不直達南朗山山頂，而是通往南朗山半島南部，進入香港海洋公園的高峰園區，至尋鯊探秘一帶為止。海洋公園範圍內的一段南朗山道為限制道路，只供海洋公園所屬車輛使用。 | 香葉道
黃竹坑大王爺廟
南朗山道熟食市場
港鐵南港島綫黃竹坑站
前黃竹坑邨
黃竹坑站上蓋發展區項目(興建中)
安貧小姊妹會聖瑪利安老院
惠福道
包玉剛游泳中心
深灣道
新會商會陳白沙紀念中學
新加坡國際學校
東華三院戴麟趾安老院
香港防癌會（前南朗醫院）
瑪利灣學校
香港加拿大國際學校
香港青年培育會
南朗山道休憩公園
香港海洋公園高峰園區（限制道路）
海洋列車高峰站
海洋劇場
中華鱘館
尋鯊探秘
大樹灣水上樂園
大樹灣富麗敦酒店(興建中) | |
cy | https://cy.wikipedia.org/wiki/Beinn_Eilde | Beinn Eilde | null | Beinn Eilde | null | English: Summit of Beinn Eilde looking towards Loch Laggan | null | image/jpeg | 395 | 640 | true | true | true | Mae Beinn Eilde yn gopa mynydd a geir rhwng Loch Treig a Loch Ericht ym mynyddoedd y Grampians, yng ngogledd-orllewin Ucheldir yr Alban; cyfeiriad grid NN563850.
Dosberthir copaon yr Alban yn rhestri arbennig yn ôl uchder ac yn ôl amlygrwydd y copa; mae'r copa hwn yn cael ei alw'n Is-Marilyn, Graham Top of Corbett a HuMP. Mae sawl cymdeithas yn mesur, gwiro a chasglu'r rhestri hyn a dônt ynghŷd ar wefan “Database of British and Irish hills”. Ailfesurwyd uchder y copa hwn ddiwethaf ar 28 Hydref 2001.
Gwneir bob ymdrech i ganfod yr enw yn yr iaith wreiddiol, a gwerthfawrogwn eich cymorth os gwyddoch yr enw Gaeleg. | Mae Beinn Eilde yn gopa mynydd a geir rhwng Loch Treig a Loch Ericht ym mynyddoedd y Grampians, yng ngogledd-orllewin Ucheldir yr Alban; cyfeiriad grid NN563850.
Dosberthir copaon yr Alban yn rhestri arbennig yn ôl uchder ac yn ôl amlygrwydd y copa; mae'r copa hwn yn cael ei alw'n Is-Marilyn, Graham Top of Corbett a HuMP. Mae sawl cymdeithas yn mesur, gwiro a chasglu'r rhestri hyn a dônt ynghŷd ar wefan “Database of British and Irish hills”. Ailfesurwyd uchder y copa hwn ddiwethaf ar 28 Hydref 2001.
Gwneir bob ymdrech i ganfod yr enw yn yr iaith wreiddiol, a gwerthfawrogwn eich cymorth os gwyddoch yr enw Gaeleg. | |
ko | https://ko.wikipedia.org/wiki/%EC%84%BC%ED%8A%B8%EB%9F%B4_%EC%84%B8%EC%9D%B8%ED%8A%B8_%EB%A7%88%ED%8B%B4%EC%8A%A4 | 센트럴 세인트 마틴스 | 저명한 동문 | 센트럴 세인트 마틴스 / 저명한 동문 | 센트럴 세인트 마틴스 동문 - 폴 스미스 | Designer Paul Smith | null | image/jpeg | 469 | 295 | true | true | true | 센트럴 세인트 마틴스 칼리지 오브 아트 앤드 디자인은 영국 런던에 위치한 예술대학이다. 이 대학은 유럽에서 가장 큰 규모의 예술대학인 런던 예술대학교 를 구성하는 6개의 칼리지 중 하나이며 오랜 역사와 예술계의 큰 영향력으로 세계의 일류 예술대학 중 하나가 되었다. | 센트럴 세인트 마틴스의 수많은 동문들이 각 분야에서 활동하고 있으며, 그중 아래와 같이 저명한 동문들을 배출했다.
존 갈리아노
후세인 샬라얀 (Hussein Chalayan)
스텔라 매카트니
알렉산더 매퀸
폴 스미스
피어스 브로스넌
크리스토퍼 케인
루이즈 윌슨 (Louise Wilson)
피비 필로 (Pheobe Philo)
개러스 푸 (Gareth Pugh)
매슈 윌리엄슨 (Matthew Williamson)
세라 버턴 (Sarah Burton)
자비스 코커
조너선 손더스 (Jonathan Saunders)
크리스토퍼 섀넌 (Christopher Shannon)
엠아이에이 (M.I.A.)
길스 디콘 (Giles Deacon)
레이첼 쿠 (Rachel Khoo)
키시 셀 아웃 (Kissy Sell Out)
패리스 배드완 (Faris Badwan)
아이작 줄리언 (Isaac Julien)
리에 후
서배나 밀러 (Savannah Miller)
맥시밀리언 쿠퍼 (Maximillion Cooper)
프랭크 레더 (Frank Leder)
제이슨 브룩스 (Jason Brooks)
앤터니 곰리 (Antony Gormley)
조 라이트
제시카 브라운 핀들리
잠바티스타 발리 (Giambattista Valli)
샤데이 아두
캐서린 함네트 (Katharine Hamnett)
핸릭 빕스코브 (Henrik Vibskov)
톰 하디
에밀리아 클라크
마이클 패스벤더
러셀 브랜드
닐 배럿 (Neil Barrett)
아니타 팔렌베르크 (Anita Pallenberg)
콜린 퍼스
팔로마 페이스
그웬돌린 크리스티
존 허트
킴 존스 (Kim Jones)
폴 베터니
제이미 머리
앤서니 제임스 (Anthony James)
잭 포즌 (Zac Posen)
계한희 (Hanhee Kye)
제임스 다이슨 (James Dyson)
정혁서 (Hyuk-seo Jung) | |
eu | https://eu.wikipedia.org/wiki/Asturiera | http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/e/e3/Mapa_llingua_asturiana.svg | Asturiera | null | Asturiera | Asturieraren dialektoak eta, berde argiz, eonaviera. | null | null | image/svg+xml | 540 | 580 | true | true | true | Asturiera hizkuntza erromantzea da, familia ibero-erromanikokoa. Era berean, asturleonera hizkuntzaren familia barnean dago.
Hizkuntzak izen ugari hartzen ditu ohituraren arabera: asturianu, llingua asturiana edo bable; hala ere, azkena maiz hizkuntza gutxiesteko erabili izan da.
Estimazioen arabera, 550.000 bat lagunek hitz egiten dute Asturiasen. | Asturiera hizkuntza erromantzea da, familia ibero-erromanikokoa. Era berean, asturleonera hizkuntzaren familia barnean dago.
Hizkuntzak izen ugari hartzen ditu ohituraren arabera: asturianu, llingua asturiana edo bable; hala ere, azkena maiz hizkuntza gutxiesteko erabili izan da.
Estimazioen arabera, 550.000 bat lagunek hitz egiten dute Asturiasen (100.000k jatorrizko hizkuntza gisa dute). |
fr | https://fr.wikipedia.org/wiki/Urs_Graf | Urs Graf | Œuvre | Urs Graf / Œuvre | Femme baignant ses pieds (1513), considérée comme la première eau-forte datée de l'histoire[4]. | English: Woman bathing her feet, etching dated 1513, monogram of Urs Graf — dim. : 14 x 6,35 cm. | null | image/png | 988 | 509 | true | true | true | Urs Graf est un dessinateur, graveur et mercenaire suisse de la Renaissance.
Produisant principalement des gravures sur bois, il est l'auteur des plus vieilles eaux-fortes formellement datées et est crédité de la paternité de la technique de taille blanche. | Son œuvre, qui s'inscrit dans la continuité du style traditionnel d'Albrecht Dürer et Hans Baldung, mais reste original pour l'époque, inclut un large éventail de sujets : ses dessins et ses gravures, souvent violentes (comme Deux prostituées battant un moine), montrent des scènes de la société, de la cruauté de la guerre avec parfois des illustrations érotiques sans toutefois renier une forte part de religiosité. Graf s'est en effet fortement inspiré de ses expériences personnelles en utilisant la dérision, pour aborder la vie des mercenaires, des prostituées et la religion. La vanité et la folie humaine laissent tout de même la place à des motifs mythologiques et religieux.
Urs Graf a utilisé plusieurs techniques de gravure. Il n'a produit que deux eaux-fortes, datées de 1513 — mais ce sont les toutes premières eaux-fortes connues et datées de l'histoire. Ses gravures sur bois sont considérées comme de plus grande importance encore, car à travers elles, on lui attribue l'invention de la taille blanche, où les lignes blanches créent une image sur un fond noir.
Il a réalisé plusieurs gravures de reproduction d'après Martin Schongauer et Albrecht Dürer.
On conserve près de 450 gravures sur bois et deux eaux-fortes ; huit plaques d'argent gravées, des croquis de vitraux et un fragment de verre isolé ainsi que des niellages ; et 180 dessins sont connus. | |
ru | https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%A3%D1%81%D0%B0%D0%B4%D1%8C%D0%B1%D0%B0_%D0%93._%D0%A1%D0%B0%D0%B1%D0%B8%D1%82%D0%BE%D0%B2%D0%B0 | Усадьба Г. Сабитова | null | Усадьба Г. Сабитова | null | Русский: Центр КазаниEnglish: Central KazanFrançais : Kazan CentreDeutsch: KasanZentrumУкраїнська: Центр Казані Polski: Mapa Kazania, Rosja English: Map of Kazan, RussiaThis map of Kazania was created from OpenStreetMap project data, collected by the community. This map may be incomplete, and may contain errors. Don't rely solely on it for navigation. | Усадьба Г. Сабитова (Вахитовский район) | image/png | 958 | 958 | true | true | true | Усадьба Г. Сабитова — комплекс исторических зданий в Казани, в Старо-Татарской слободе, на улице Габдуллы Тукая, дом 31. Построен в начале XX века. Выявленный объект культурного наследия. | Усадьба Г. Сабитова — комплекс исторических зданий в Казани, в Старо-Татарской слободе, на улице Габдуллы Тукая, дом 31. Построен в начале XX века. Выявленный объект культурного наследия. | |
fr | https://fr.wikipedia.org/wiki/Liste_des_%C3%A9v%C3%AAques_de_Saint-Claude | Liste des évêques de Saint-Claude | Les évêques | Liste des évêques de Saint-Claude / Les évêques | null | English: Monseigneur Yves Patenôtre | null | image/jpeg | 379 | 250 | true | true | true | Cette page dresse la liste des évêques de Saint-Claude.
Le diocèse dont ils ont la charge est un suffragant de celui de Besançon, érigé en 1742, à la suite de la sécularisation de l'abbaye de Saint-Claude.
Il est redélimité, par la Constitution civile du clergé de 1790, pour correspondre au seul département du Jura, puis est supprimé en vertu du concordat de 1801, avant d'être rétabli par celui de 1817, effectif en 1823.
Bien que le diocèse porte toujours le nom de Saint-Claude, l'évêché est installé, depuis 1930, à Lons-le-Saunier, chef-lieu du département du Jura. | Quinze évêques se sont succédé à la tête du diocèse de Saint-Claude, depuis sa fondation en 1742, à savoir : | |
fr | https://fr.wikipedia.org/wiki/Hermann_Goetz | Hermann Goetz | null | Hermann Goetz | null | Hermann Goetz (1840-1876) | Description de cette image, également commentée ci-après | image/jpeg | 640 | 535 | true | true | true | Hermann Goetz né Hermann Gustav Goetz, est un compositeur, pianiste et organiste allemand. | Hermann Goetz né Hermann Gustav Goetz (Königsberg en Prusse-Orientale, 7 décembre 1840 – Hottingen, actuellement un quartier de Zurich, Suisse, 3 décembre 1876), est un compositeur, pianiste et organiste allemand. | |
it | https://it.wikipedia.org/wiki/Clima_antartico | http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/6/67/Iceberg_B-15A_weather_instrument.jpg | Clima antartico | L'età pionieristica | Clima antartico / L'età pionieristica | Stazione meteo-climatica in Antartide | English: Researchers from the University of Chicago and the University of Wisconsin install weather and Global Positioning System instruments on Iceberg B-15A. It's the first time an iceberg has been monitored like this, and the data will allow an unprecedented understanding of how giant bergs make their way through the waters of Antarctica and beyond. Français : Des chercheurs de Chicago University et Wisconsin University installent un GPS sur l'iceberg B-15A. | null | image/jpeg | 1,312 | 2,000 | true | true | true | Il clima antartico ha caratteristiche che lo differenziano da qualunque altro clima classificato sulla Terra e che solo a partire dalla seconda metà del XX secolo cominciarono a essere comprese. Con le spedizioni scientifiche nella Terra Australis, si svilupparono ricerche in tutte le branche, non esclusa quella meteorologica, ma le caratteristiche climatiche del plateau centro orientale rimasero un punto interrogativo sino all'Anno geofisico internazionale, quando l'installazione di basi scientifiche permanenti, americane e sovietiche, permise la raccolta continua dei dati atmosferici giornalieri tutto l'anno. | Quando l'esplorazione dell'Antartide cominciò a organizzarsi su scala internazionale, grande influenza ebbe l'opera di William Scoresby junior, An Account of the Arctic Regions, with a History and Description of the Northern Whale Fishery (Edimburgo, 1820). Le esperienze dirette cominciarono a fornire i primi dati; il più antico che si conosca, è quello registrato da un termometro a minima, installato nel 1829 alla Deception Island da Henry Foster, e ritrovato nel 1841-42 dall'equipaggio della Ohio: aveva registrato un valore di -5 °F (-20,6 °C: King-Turner, 1997, p. 6). Le osservazioni di quell'epoca, permisero presto di capire le profonde differenze tra il clima dei due poli; fin dal marzo 1840 Charles Wilkes, scrivendo a James Clark Ross, riconosceva che «il pack dell'Antartico ha caratteri totalmente differenti da quelli dell'Artico» (Wendler et al., 1997, p. 182).
Particolare sorprendente dell'emisfero australe si rivelò l'accentuato gradiente di temperatura che si registrava già a poche decine di chilometri dalla linea costiera antartica, in relazione a una massa continentale che non gode della mitigazione oceanica, a differenza di quanto invece accade alle alte latitudini dell'emisfero boreale. Con la Belgian Antarctic Expedition, per la prima volta si ottennero osservazioni invernali d'una certa importanza a sud del Circolo Polare Antartico; a realizzarle, durante la navigazione forzata nel Mare di Bellingshausen, fu Henryk Arçtowski, che l'8 settembre 1898 rilevò un valore estremo di -43 °C (Fogg, 1992, pp. 112 e 291). Durante il viaggio della Discovery, al comando di Robert Falcon Scott, nel 1903 una squadra britannica effettuò un'escursione primaverile attorno alla Barriera di Ross e su alcune isole minori, in una di queste misurando una temperatura minima di -67,7 °F (-55,4 °C). Con la seconda spedizione Scott, durante l'allestimento dei depositi necessari alla conquista del Polo Sud, alle 17.51 del 6 luglio 1911 si registrarono -77,5 °F (-60,8 °C) sulla Barriera di Ross (Cherry-Garrard, 2004, p. 321). |
zh-TW | https://zh.wikipedia.org/wiki/%E5%9C%96-154 | 圖-154 | 型號 | 圖-154 / 型號 | 一架Tu154於2009年出廠的機身 | English: Tu-154M for the Russian Air Force is under construction on the Aviakor plant in Samara. Bigger size see there: http://www.airliners.net/photo/Tupolev-Tu-154M/1470720/L/ | null | image/jpeg | 321 | 480 | true | true | true | 圖波列夫 圖-154是蘇聯研發、製造的中長途三引擎噴射機。以其巡航速度975千米/小時成為飛行速度最快的亞音速幹線客機。以往為大多數共產國家所使用，直到今天，它依然是俄羅斯和其他前蘇聯加盟共和國的主要內陸客機。另外，東歐各國、朝鮮及伊朗等亦有航線使用該機。中國則在2002年因為安全性能的考慮，停止使用該機型執行民航班次。開發圖-154的目的是作為新一代的蘇聯噴射運輸機以取代噴射機圖-104和An-10及伊爾-18這類舊式螺旋槳式運輸機飛機。
圖-154於1968年10月4日首次飛行，於1972年2月起開始有定期民用航班，並於2013年停產。停產後由圖-204取代。 | 圖-154這種多功能的客機有很多型號。除了在重量和發動機等一般的分別外，圖-154亦有利用不同燃料的所衍生的不同型號。如西方同類機種，波音727一樣，很多圖-154都裝上降噪裝置，還有一些被改裝成貨運機。 | |
ru | https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%A1%D0%B0%D0%BC%D0%B0%D1%80%D1%81%D0%BA%D0%B8%D0%B9_%D0%B2%D0%BE%D0%B5%D0%BD%D0%BD%D0%BE-%D0%BC%D0%B5%D0%B4%D0%B8%D1%86%D0%B8%D0%BD%D1%81%D0%BA%D0%B8%D0%B9_%D0%B8%D0%BD%D1%81%D1%82%D0%B8%D1%82%D1%83%D1%82 | Самарский военно-медицинский институт | Военно-медицинский факультет МО СССР при КМИ (ВМедФ МО РФ при СамГМУ) | Самарский военно-медицинский институт / Военно-медицинский факультет МО СССР при КМИ (ВМедФ МО РФ при СамГМУ) | Общежитие слушателей института | Русский: Общежитие слушателей | null | image/jpeg | 425 | 640 | true | true | true | Самарский военно-медицинский институт — высшее военное учебное заведение профессионального образования для подготовки офицерских врачебных кадров медицинской службы ВС СССР и ВС РФ. Был открыт в 1939 году путём реорганизации Куйбышевского медицинского института в Куйбышевскую военно-медицинскую академию РККА. В 2010 году расформирован Приказом Министра обороны А.Э. Сердюкова. | В соответствии с постановлением Совета Министров СССР от 30 декабря 1964 года был создан Военно-медицинский факультет при Куйбышевском медицинском институте имени Д. И. Ульянова со штатом слушателей 400 человек. Начальником факультета был назначен полковник медицинской службы Г. Д. Невмержицкий, который руководил факультетом до 1980 года. С 1976 года численность слушателей была определена в 1040 человек. В 1983 году введены адъюнктура, ординатура, офицерские курсы (курсы усовершенствования врачей). С 1985 года осуществлялась подготовка врачей-стоматологов. С 1990 по 1998 год на факультет в качестве слушателей принимались и женщины. С 1994 года введён трёхгодичный срок обучения для слушателей, предусматривающий прохождение интернатуры для подготовки врачей-специалистов. | |
es | https://es.wikipedia.org/wiki/Put-in-Bay_(Ohio) | Put-in-Bay (Ohio) | null | Put-in-Bay (Ohio) | null | English: An aerial view of the downtown area of the village of Put-in-Bay, South Bass Island, Ohio from atop the Perry Monument. May 24th, 2009 | null | image/jpeg | 2,304 | 3,072 | true | true | true | Put-in-Bay es una villa ubicada en el condado de Ottawa en el estado estadounidense de Ohio. En el Censo de 2010 tenía una población de 138 habitantes y una densidad poblacional de 84,44 personas por km². | Put-in-Bay es una villa ubicada en el condado de Ottawa en el estado estadounidense de Ohio. En el Censo de 2010 tenía una población de 138 habitantes y una densidad poblacional de 84,44 personas por km². | |
en | https://en.wikipedia.org/wiki/Royal_High_School,_Edinburgh | http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/0/07/Royal_High_School_Art_Room.png | Royal High School, Edinburgh | History | Royal High School, Edinburgh / History | The Art Room before the First World War. | English: Photograph of the Art Room of the Royal High School at Regent Road, Edinburgh. | null | image/png | 400 | 621 | true | true | true | The Royal High School of Edinburgh is a co-educational school administered by the City of Edinburgh Council. The school was founded in 1128 and is one of the oldest schools in Scotland. It serves 1,200 pupils drawn from four feeder primaries in the north-west of the city: Blackhall primary school, Clermiston primary school, Cramond and Davidson's Mains.
The school's profile has given it a flagship role in education, piloting such experiments as the introduction of the Certificate of Secondary Education, the provision of setting in English and mathematics, and the curricular integration of European Studies and the International Baccalaureate. The Royal High School was last inspected by HMIE in April 2007.
The rector is Pauline Walker who replaced Jane Frith, the first woman to head the school. | The Royal High School is, by one reckoning, the 18th-oldest school in the world, with a history of almost 900 years. Historians associate its birth with the flowering of the 12th century renaissance. It first enters the historical record as the seminary of Holyrood Abbey, founded for Alwin and the Augustinian canons by David I in 1128.
The Grammar School of the Church of Edinburgh, as it was known by the time Adam de Camis was rector in 1378, grew into a church-run burgh institution providing a Latin education for the sons of landed and burgess families, many of whom pursued careers in the church.
In 1505 the school was described as a "high school", the first recorded use of this term in either Scotland or England. In 1566, following the Reformation, Mary, Queen of Scots, transferred the school from the control of Holyrood Abbey to the Town Council of Edinburgh, and from about 1590 James VI accorded it royal patronage as the Schola Regia Edimburgensis, or King's School of Edinburgh.
In 1584 the Town Council informed the rector, Hercules Rollock, that his aim should be "to instruct the youth in pietie, guid maneris, doctrine and letteris". As far as possible, instruction was carried out in Latin. The study of Greek began in 1614, and geography in 1742. The egalitarian spirit of Scotland and the classical tradition exerted a profound influence on the school culture and the Scottish Enlightenment.
The Romantic era at the turn of the 19th century was for Scotland a golden age of literature, winning the Royal High School an international reputation and an influx of foreign students, among them French princes. The historian William Ross notes: "Walter Scott stood head and shoulders above his literary contemporaries; the rector, Alexander Adam, held a similar position in his own profession." By the end of the Napoleonic Wars, an old scholar remembered, 'there were boys from Russia, Germany, Switzerland, the United States, Barbadoes, St. Vincent, Demerara, the East Indies, besides England and Ireland.' The Royal High School was used as a model for the first public high school in the United States, the English High School of Boston, in 1821.
Learning Greek ceased to be compulsory in 1836, and the time allotted to its study was reduced in 1839 as mathematics became recognised. The curriculum was gradually broadened to include French (1834), after-hours fencing and gymnastics (1843), German (1845), science (1848), drawing (1853), military drill (1865), English (1866), gymnastics as a formal subject and swimming (1885), music (1908), and history (1909). In 1866 classical masters were confined to teaching Latin and Greek. A modern and commercial course was introduced in 1873. A school choir was instituted in 1895.
Through the centuries, the school has been located at many sites throughout the city, including the Vennel of the Church of St. Mary in the Fields (c. 1503 – c. 1516); Kirk o' Field Wynd (c. 1516–1555); Cardinal Beaton's House in Blackfriars Wynd (1555–1569); the Collegiate Church of St. Giles or St. Mary in the Fields (1569–1578); Blackfriars monastery (1578–1777); High School Yards (1777–1829); the famous Regent Road building on Calton Hill (1829–1968); and Jock's Lodge (1931–1972). The Jock's Lodge site is now the Royal High Primary, and is no longer associated with the secondary school.
For many years the school maintained a boarding facility for pupils from outside Edinburgh. The boarders ranged in age from six to eighteen. The House, as it was known, was located at 24 Royal Terrace and in later years moved to 13 Royal Terrace. When the boarding house was closed the records of all boarders, the artefacts such as the board with the names of head boys, and the memorial to boarders killed in the 1939–1945 war, were lost.
The Royal High School moved to its current site at Barnton in 1968, vacating the Old Royal High School buildings. In 1973 it became a co-educational state comprehensive. The school's premises underwent extensive refurbishment between 2001 and 2003, funded by a £10 million public-private partnership projec |
de | https://de.wikipedia.org/wiki/Apartment-Hotel | Apartment-Hotel | Apartment-Hotels in Nordamerika | Apartment-Hotel / Apartment-Hotels in Nordamerika | Ein Homewood Suites-Hotel der Hilton-Kette in Littleton (Colorado) | English: Homewood Suites by Hilton Denver - Littleton at Ken Caryl Business Center. | null | image/jpeg | 600 | 800 | true | true | true | Unter einem Apartment-Hotel versteht man ein Hotel oder einen Beherbergungsbetrieb, in dem statt Zimmern oder Suiten vollständig eingerichtete Wohnungen mit Küche, Bad und entweder einem Wohnschlafzimmer oder getrennten Wohn- und Schlafzimmern vermietet werden; viele Hotels haben auch Einheiten mit zwei Schlafzimmern. Anders als in Ferienwohnungen sind in Apartment-Hotels branchenübliche Leistungen wie Wechsel der Bettwäsche und der Handtücher, tägliche Zimmerreinigung und oft auch ein Frühstück im Preis inbegriffen. Ein weiterer Unterschied besteht darin, dass Wohnungen in Apartment-Hotels nicht wochenweise, sondern wie gewöhnliche Hotelzimmer tageweise vermietet werden.
Von anderen Formen von Full-Service-Wohnungen wie Boardinghouses und Studentenwohnheimen unterscheiden Apartment-Hotels sich insofern, als sie eher für kurzfristiges und übergangsweises als für dauerhaftes Wohnen konzipiert sind. | Die weiteste Verbreitung haben Apartment-Hotels in den Vereinigten Staaten und Kanada, wo sie auch als Extended Stay Hotels bezeichnet werden. Sie richten ihre Angebote besonders an Berufstätige, die häufig ihren Arbeitsstandort wechseln, sowie an Familien, die während eines Umzugs eine Übergangswohnung benötigen. An Standorten großer Unternehmen, die ihren Mitarbeitern Relocation Service und Wohnkostenübernahmen bieten, sind Apartment-Hotels darum eher zu finden als an Orten mit starkem Tourismus. Apartment-Hotels können jedoch auch von gewöhnlichen Reisenden in Anspruch genommen werden, die sich gern selbst versorgen oder besonderen Bedarf an Raum bzw. Bettenkapazitäten haben (z. B. Familien mit Kindern). Bei längerem Aufenthalt werden fast immer großzügige Rabatte gewährt. Die Bruttopreise betragen je nach Komfortklasse, Standort und Größe des Apartments von ca. 180 bis 2.000 US$ pro Woche; selbst bei einem kurzen Aufenthalt liegen die Kosten damit deutlich unter denen eines gewöhnlichen Hotelzimmers der entsprechenden Komfortstufe.
Apartment-Hotels werden in Nordamerika meist als Franchise-Unternehmen großer Hotelketten betrieben. Als erstes Unternehmen dieser Art gilt die Residence Inn-Kette, die 1975 in Wichita (Kansas) gegründet und 1987 von Marriott International aufgekauft wurde. Seitdem sind viele weitere Marken entstanden, die ein breites Spektrum von preiswerten bis hin zu luxuriösen Quartieren abdecken:
Billiganbieter und untere Mittelklasse
Candlewood Suites (InterContinental)
Extended StayAmerica, Extended Stay DeluxeHotel, HomeStead Studio Suites Hotels (Extended Stay Hotels)
InTown Suites
MainStay Suites, Suburban Extended Stay Hotels (Choice Hotels)
Studio 6 (Accor)
TownePlace Suites (Marriott)
Value Place
Gehobene Mittelklasse
Cambria Suites, Ascend Collection (Choice Hotels)
Homewood Suites (Hilton)
Residence Inn (Marriott)
Staybridge Suites (InterContinental)
Hyatt House
Hawthorn Suites (Wyndham), bietet Suiten an, von denen nur manche eine voll ausgestattete Küche haben
Apartment-Hotels sind zu unterscheiden von Corporate Housing-Anbietern wie z. B. Oakwood, deren Leistungen fast ausschließlich von Unternehmen bzw. von Relocation-Services genutzt werden. Hotelmarken wie Baymont Inn & Suites (Wyndham), Comfort Inn & Suites (Choice Hotels), Country Inns & Suites (Carlson), Embassy Suites (Hilton) oder La Quinta Inns & Suites, die Suiten ohne vollständig ausgestattete Küche anbieten, bilden in Nordamerika eine eigene Kategorie. | |
en | https://en.wikipedia.org/wiki/Thomas_C._McGrath_Jr. | Thomas C. McGrath Jr. | null | Thomas C. McGrath Jr. | null | English: Thomas C. McGrath, Jr. | null | image/jpeg | 357 | 309 | true | true | true | Thomas Charles McGrath Jr. was an American Democratic Party politician who represented New Jersey's 2nd congressional district in the United States House of Representatives from 1965-1967. | Thomas Charles McGrath Jr. (April 22, 1927, Philadelphia, Pennsylvania – January 15, 1994, Delray Beach, Florida) was an American Democratic Party politician who represented New Jersey's 2nd congressional district in the United States House of Representatives from 1965-1967. | |
mk | https://mk.wikipedia.org/wiki/%D0%A6%D1%80%D0%BA%D0%B2%D0%B0_%E2%80%9E%D0%A1%D0%B2._%D0%9D%D0%B8%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%E2%80%9C_-_%D0%91%D1%80%D0%B6%D0%B4%D0%B0%D0%BD%D0%B8 | Црква „Св. Никола“ - Брждани | Галерија | Црква „Св. Никола“ - Брждани / Галерија | null | Македонски: Викиекспедиција во Копачка English: Wikiexpedition to Kopačka | null | image/jpeg | 3,024 | 4,032 | true | true | true | Свети Никола — главна селска црква во селото Брждани. | null | |
hy | https://hy.wikipedia.org/wiki/%D5%96%D5%A5%D6%80%D5%B4%D5%A5%D5%B6%D5%BF | Ֆերմենտ | Կառուցվածք | Ֆերմենտ / Կառուցվածք | Կոենզիմ NADH ֆերմենտի տարածական մոդելը | null | null | image/png | 1,100 | 986 | true | true | true | Ֆերմենտները կամ էնզիմները, սովորաբար սպիտակուցային մոլեկուլներ, ՌՆԹ մոլեկուլներ կամ դրանց խմբեր են, որոնք արագացնում են կենդանի օրգանիզմներում ընթացող քիմիական ռեակցիաները։ Էնզիմային ռեակցիայի ընթացքում փոխակերպվող մոլեկուլները կոչվում են սուբստրատներ, իսկ կառուցվողները՝ արդյունքներ:
Կենդանի օրգանիզմները կարող են գոյություն ունենալ միայն շնորհիվ իրենց եզակի հատկության՝ կինետիկորեն վերահսկել քիմիական ռեակցիաները և ըստ այդմ ճնշել թերմոդինամիկ հավասարակշռության ձգտումը։ Այստեղ ոչ պակաս կարևոր դեր ունեն կենսաբանական կատալիզատորները, որոնք ցուցաբերում են կատալիտիկ ակտիվություն և որոնց թիվը, թերևս, համընկնում է հայտնի կենսաքիմիական ռեակցիաների թվի հետ։ | Ըստ կառուցվածքի ֆերմենտները կարող են լինել միակոմպոնենտներ՝ պարզ սպիտակուցներ և երկկոմպոնենտներ՝ բարդ սպիտակուցներ։ Սակայն այս բաժանմանը պետք է զգույշ մոտենալ, քանի որ հաճախ շատ ֆերմենտների մոտ լրացուցիչ խմբերը (այդ թվով մետաղների իոններ) 1% են կազմում, որը երբեմն դժվար է հայտնաբերել։ (Մետաղի իոններ պարունակող ֆերմենտներ հանդիսանում են տրիպսինը, քիմոտրիպսինը)։
Ներկայուս ֆերմենտները ամբողջությամբ անվանում են հոլոֆերմենտ, սպիտակուցային մասը՝ ապոֆերմենտ, լրացուցիչ խումբը՝ կոֆերմենտ: Սպիտակուցային հիմնականում կովալենտ կապով, երբեմն ջրածնական կապերով, հիդրոֆոբ, իոն-իոն փոխազդեցություններով միացած խումբը կոչվում է պրոսթետիկ:
Ապոֆերմենտից հեշտ անջատվող և ինքնուրույն գոյություն ունենալու հատկություն ունեցող խումբը կոչվում է կոֆերմենտ։ Պարզվեց, որ երկկոմպոնենտ ֆերմենտների մեջ կոֆերմենտների դեր խաղում են վիտամինները (E, K, Q, B2, B1, B6, B12, C, H և այլն) կամ միացություններ, որոնք կազմված են վիտամինների մասնակցությամբ (կոենիզմ-A, HAD)։
Կատալիտիկ ակտիվությամբ օժտված է միայն երկկոմպոնենտանոց կոմպլեքսը, իսկ ոչ սպիտակուցը, ոչ էլ լրացուցիչ խումբը առանձին կատալիտիկ ակտիվություն չունեն։
Այլ է միակոմպոնենտանոց, առանց լրացուցիչ խմբի ֆերմենտի գոյության հարցը, որը փոխարկվող նյութի հետ կարող է մտնել կոնտակտի մեջ։ Այդ ֆերմենտը կատարում է սպիտակուցի մոլեկուլի այն մասը, որը կոչվում է ակտիվ կենտրոն:
Ընդունում են, որ միակոմպոնենտանոց ֆերմենտների ակտիվ կենտրոնը սպիտակուցի կառուցվածքի տարբեր մասերում գտնվող մի քանի ամինաթթվային մնացորդների համադրում է։ Այստեղից հետևում է, որ երրորդային կառուցվածքի փոփոխման հետևանքով ամինաթթվային մնացորդների հեռացումն իրարից կբերի ֆերմենտատիվ ակտիվության փոփոխում։ Բացի կատալիտիկ կենտրոնից, որն առաջանում է ամինաթթվային մնացորդներից կամ կոֆերմենտի միացումով, ֆերմենտները պարունակում են ևս 2 կենտրոն՝
սուբստրային կենտրոն
ալլոստերիկ կենտրոն:
Սուբստրատային կենտրոնի տակ հասկանում են ֆերմենտի մոլեկուլի այն տեղամասը, որն իրեն միացնում է ֆերմենտատիվ փոխարկման ենթարկվող սուբստրատին։
Բայց ակտիվ և սուբստրատի կենտրոնները չպետք է բացարձակացնել, ռեալ ֆերմենտներում հաճախ S-ի կենտրոնը ակտիվ կենտրոնի հետ համընկնում է։ Ավելին՝ ակտիվ կենտրոնը կարող է ձևավորվել S-ի միանալուց հետո։ Դրա համար էլ հաճախ ակտիվ կենտրոնն այդ 2-ի համադրումն է։
Ալլոստետիկ կենտրոնն իրենից ներկայացնում է ֆերմենտի մոլեկուլի այն տեղամասը, որտեղ միանում է ցմմ հաճախ բմմ, որի արդյունքում առաջանում է երրորդային կառուցվածք։ Այդ միացման հետևանքով ակտիվ կենտրոնի կոնֆիգուրացիան ուղեկցվում է ֆերմենտի կատալիտիկ ակտիվության իջեցմամբ կամ մեծացմամբ։ Այս երևույթն ընկած է ֆերմենտների կատալիտիկ ակտիվության այսպես կոչված ալլոստերիկ կարգավորման հիմքում։
Ֆերմենտների մոլային զանգվածը տատանվում է մի քանի հազարից մի քանի միլիոնների միջև։ Սակայն գոյություն ունեն ավելի մեծ մոլ զանգված ունեցող ֆերմենտներ։ Օր. գլուտադեհիդրոգենազան (M=2*106) կազմված է 6 ֆրագմենտներից (M=-336000), որոնցից յուրաքանչյուրը կազմված է 6 ենթամիավորներից 52000 մոլ զանգվածով։
Շատ կարևոր է, որ ենթամիավորներով կազմված ֆերմենտները հանդես են բերում մաքսիմում կատալիտիկ ակտիվություն, հատկապես մուլտիմեր վիճակում։ Իսկ դիսոցումը մինչև պրոմոտորներ, խիստ իջեցնում է կատալիտիկ ակտիվությունը։
Ֆերմենտների տարածական կազմավորումների նշանակությունը ի հայտ է գալիս հատկապես մուլտիէնզիմների ուսումնասիրության ժամանակ, որոնք ընդունակ են միաժամանակ արագացնել մի քանի քիմիական ռեակցիաներ։ Օրիրնակ նրանցից մեկը (E1) արագացնում է պիրոխաղողաթթվի դեկարբօքսիլացումը, երկրորդ, երրորդ ֆերմենտները կատալիզում են պիրոխաղողաթթվի օքս-ռեդ պրոցեսները։ Արդյունքում կարճ ժամանակահատվածում և տարածության մեջ այդ ֆերմենտների ազդեցության տակ իրագործվում է պիրոխաղողաթթվի փոխարկումը։ Հատկապես կատալիտիկ պրոցեսի կոոպերատիվ բնույթում թաքնված է բիոկատալիզատորների գլխավոր տարբերությունն անօրգանական կատալիզատորներից։ Դրա համար էլ բիոկատալիզատորների ինտենսիվությունը 10, 100, 1000-ավոր անգամ գերազանցում է անօրգանական կատալիզատորներին։ |
Subsets and Splits
Rainbow References in WIT
The query retrieves entries containing the word 'rainbow' in various fields, providing a basic search and limited context about where the term appears.