language stringlengths 2 9 | page_url stringlengths 25 757 | image_url stringlengths 54 738 | page_title stringlengths 1 239 | section_title stringlengths 1 674 ⌀ | hierarchical_section_title stringlengths 1 1.2k ⌀ | caption_reference_description stringlengths 1 15.6k ⌀ | caption_attribution_description stringlengths 1 47.4k ⌀ | caption_alt_text_description stringlengths 1 2.08k ⌀ | mime_type stringclasses 7
values | original_height int32 100 25.5k | original_width int32 100 46.6k | is_main_image bool 1
class | attribution_passes_lang_id bool 1
class | page_changed_recently bool 1
class | context_page_description stringlengths 1 2.87k ⌀ | context_section_description stringlengths 1 4.1k ⌀ |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
zh-TW | https://zh.wikipedia.org/wiki/%E6%9C%B1%E8%8C%B5 | 朱茵 | null | 朱茵 | null | 朱茵 千嬌百媚簽名會 | null | image/jpeg | 600 | 402 | true | true | true | 朱茵，香港影視女藝人，出道不久演出《射鵰英雄傳》的黃蓉一角開始為人熟知，一顰一笑皆是情，舉手投足皆是戲的精湛演出，更是傳頌至今，蔚為經典。與此同時，她從影多年來外貌也保養得宜。 | 朱茵（英文名：Athena Chu；1971年10月25日－），香港影視女藝人，出道不久演出《射鵰英雄傳》的黃蓉一角開始為人熟知，一顰一笑皆是情，舉手投足皆是戲的精湛演出，更是傳頌至今，蔚為經典。與此同時，她從影多年來外貌也保養得宜。 | |
ru | https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%90%D1%80%D0%BA%D1%82%D0%B8%D0%BA%D0%B0_(%D0%B2%D0%B5%D0%B7%D0%B4%D0%B5%D1%85%D0%BE%D0%B4) | Арктика (вездеход) | Модификации | Арктика (вездеход) / Модификации | Главная внешняя отличительная черта «Арктики-2» — открывающиеся кверху двери. | Русский: Арктика — вездеход-амфибия на шинах сверхнизкого давления, производился ассоциацией Арктиктранс. | null | image/jpeg | 837 | 1,191 | true | true | true | Арктика — вездеход-амфибия на шинах сверхнизкого давления, производился «Ассоциацией Арктиктранс» с 1990 по 2004 г. | Кроме шестиместной выпускалась ещё укороченная двухместная модификация вездехода Арктика, а также вездеход Арктика-2.
Арктика-2 — модификация вездехода Арктика, сконструированная для экспедиционных целей, имела восьмиместный кузов с защитой от волн в 3-4 балла, специальные двери кабины в виде откидных крыльев. Дорожный просвет был увеличен до 730 мм. Грузоподъёмность Арктики-2 составляла около 700 кг на слабонесущих грунтах и на плаву и 1000 кг на плотных грунтах, что превышало её собственный вес на 20 %.
В конструкции Арктики-2 применялись: более мощные редуктора, рассчитанные ОКБ Миля и изготовленные на авиационном заводе в Харькове; кузов, спроектированный в ракетном КБ Грушина; уникальные резинокордные оболочки, специально созданные для этой машины и ряд ноу-хау, разработанных Арктиктрансом.
Благодаря этому были получены тактико-технические характеристики, недостижимые при применении автомобильных схем и технологий. | |
nl | https://nl.wikipedia.org/wiki/Lijst_van_personen_geboren_in_1933 | Lijst van personen geboren in 1933 | Maart | Lijst van personen geboren in 1933 / Maart | null | Nederlands: Collectie / Archief : Fotocollectie Anefo Reportage / Serie : [ onbekend ] Beschrijving : De heer W.E. Scherpenhuijsen Rom , lid Raad van Bestuur NMB, opdracht Financieel Dagblad , kop Datum : 11 december 1985 Persoonsnaam : Raad van Bestuur Instellingsnaam : NMB Fotograaf : Bogaerts, Rob / Anefo Auteursrechthebbende : Nationaal Archief Materiaalsoort : Negatief (zwart/wit) Nummer archiefinventaris : bekijk toegang 2.24.01.05 Bestanddeelnummer : 933-5097 | null | image/jpeg | 2,419 | 3,649 | true | true | true | Dit is een lijst van personen die geboren zijn in 1933.
De inhoud van deze pagina is gebaseerd op gegevens in Wikidata. Als er onvolkomenheden in deze lijst zitten, gelieve dan aldaar de gegevens aan te passen. Achter iedere persoon is hiervoor een link aanwezig met de aanduiding bewerken.
Wijzigingen in Wikidata worden met enige regelmatigheid geautomatiseerd overgenomen naar deze pagina. | 1 - Ferdinand Ghesquière, Belgisch lid van de Kamer van volksvertegenwoordigers en senator bewerken
1 - István Láng, Hongaarse componist, dirigent en musicoloog bewerken
3 - Lee Radziwill, Amerikaanse prominent, actrice, schrijver, televisieactrice en modeontwerper (overleden in 2019) bewerken
3 - Tomás Milián, Amerikaanse filmacteur, televisieacteur, scenarioschrijver, zanger, toneelacteur en stemacteur (overleden in 2017) bewerken
3 - Hannah Yakin, Nederlandse kunstschilder, etser, schrijver en beeldhouwer bewerken
4 - Ann Burton, Nederlandse zangeres en jazzmuzikant (overleden in 1989) bewerken
4 - Sulaiman Daud, Maleisische politicus en minister (overleden in 2010) bewerken
4 - Paul Hefting, Nederlandse kunsthistoricus (overleden in 2018) bewerken
4 - Elsy Jacobs, Luxemburgse wielrenner (overleden in 1998) bewerken
4 - Nino Vaccarella, Italiaanse autocoureur bewerken
5 - Jef Eygel, Belgische basketballer (overleden in 2005) bewerken
5 - Walter Kasper, Duitse kardinaal en katholiek bisschop, rooms-katholiek priester, schrijver, theoloog en academisch docent bewerken
5 - Ad Langebent, Nederlandse televisiepresentator, journalist en presentator (overleden in 1997) bewerken
5 - Romain Vanlandschoot, Belgische auteur en historicus bewerken
6 - Ko Wierenga, Nederlands Tweede Kamerlid (overleden in 2013) bewerken
7 - Hannelore Kohl, Duitse tolk (overleden in 2001) bewerken
7 - Chalida Sjtsjegolejeva, Russische schaatser bewerken
7 - Jackie Blanchflower, Britse voetballer (overleden in 1998) bewerken
9 - Lloyd Price, Amerikaanse muzikant, zanger, schrijver, autobiograaf en jazzmuzikant bewerken
9 - W. Francis McBeth, Amerikaanse dirigent, componist en musicoloog (overleden in 2012) bewerken
10 - Jan Sipkema, Nederlandse sportbestuurder (overleden in 2008) bewerken
10 - Cobi Schoondergang-Horikx, Nederlands Eerste Kamerlid bewerken
11 - Walter Brueggemann, Amerikaanse voorzitter, theoloog en academisch docent bewerken
11 - Alfonso Buonocore, Italiaanse zwemmer en waterpolospeler bewerken
11 - Peter Pit, Nederlandse goochelaar (overleden in 1999) bewerken
12 - Jesús Gil y Gil, Spaanse ondernemer en politicus (overleden in 2004) bewerken
12 - Niède Guidon, Braziliaanse antropoloog, archeoloog en prehistoricus bewerken
13 - Donald Henry Gaskins, Amerikaanse misdadiger en seriemoordenaar (overleden in 1991) bewerken
13 - Bouke Ylstra, Nederlandse kunstschilder (overleden in 2009) bewerken
14 - Michael Caine, Britse filmacteur, schrijver, autobiograaf, toneelacteur en televisieacteur bewerken
14 - René Felber, Zwitsers lid van de Federale Raad en lid van de Nationale Raad en academisch docent bewerken
14 - Quincy Jones, Amerikaanse dirigent, trompettist, componist, orkestleider, jazzmuzikant, autobiograaf, muziekproducent, dichter, liedschrijver, artiestenmanager en filmproducent bewerken
14 - Raymond Schroyens, Belgische componist bewerken
14 - Charles Van Nyen, politicus (overleden in 2013) bewerken
14 - Hans Veerman, Nederlandse acteur, televisieacteur en filmacteur (overleden in 2014) bewerken
15 - Ruth Bader Ginsburg, Amerikaanse rechter, advocaat en actrice bewerken
15 - Philippe de Broca, Franse filmregisseur, scenarioschrijver en filmacteur (overleden in 2004) bewerken
15 - Wim Scherpenhuijsen Rom, Nederlandse militair en bankier bewerken
16 - Jos Chabert, Belgische Vlaams Parlementslid en senator, advocaat (overleden in 2014) bewerken
16 - Dick Passchier, Nederlandse televisiepresentator en presentator (overleden in 2017) bewerken
17 - Pentti Linnosvuo, Finse sportschutter (overleden in 2010) bewerken
17 - Piet Ouderland, Nederlandse voetballer, basketballer en honkballer (overleden in 2017) bewerken
18 - Severino Poletto, Italiaanse kardinaal, katholieke aartsbisschop en katholiek bisschop, rooms-katholiek priester bewerken
19 - Philip Roth, Amerikaanse schrijver, romanschrijver, scenarioschrijver, academisch docent, essayist, auteur en sciencefictionschrijver (overleden in 2018) bewerken
19 - Michel Sabbah, Palestijnse katholiek bisschop en Lijst van Latijnse patriarchen van Jeruzalem, rooms-katholiek priester bewerken
| |
da | https://da.wikipedia.org/wiki/Citro%C3%ABn_C3 | Citroën C3 | Udstyr | Citroën C3 / C3 (2009−2016) / Udstyr | null | Citroën C3 e-HDi 110 Airdream Red Block (II) | null | image/jpeg | 1,961 | 3,470 | true | true | true | Citroën C3 er en minibil fra den franske bilfabrikant Citroën.
C3 blev introduceret i januar 2002 som efterfølger for den femdørs udgave af Citroën Saxo. Den mindre søstermodel Citroën C2 findes kun som tredørs og afløste den tredørs Saxo. | Basismodellen Attraction har blandt andet sideairbags foran, el-ruder foran, ABS, kørecomputer og højdejusterbart førersæde samt asymmetrisk delt fremklappeligt bagsæderyglæn og -hynde.
Fra den mellemste udstyrsvariant Tendance hører desuden klimaanlæg med manuel regulering og radio med mp3- og cd-afspiller til standardudstyret, ligesom fartpilot og gardinairbags også er standard.
I topmodellen Exclusive er klimaanlægget fuldautomatisk reguleret. Kabineudstyret omfatter midterarmlæn foran samt el-ruder også ved bagsædet. Det udvendige udstyr omfatter desuden 16" alufælge, tågeforlygter og parkeringssensorer bagtil.
Mellem starten af 2011 og 2017 fandtes også specialmodellen Selection. I marts 2012 tilkom specialmodellen Red Block, som kun kunne leveres i forbindelse med den største benzinmotor VTi 120 og dieselmotoren e-HDi 110/115 (airdream). | |
de | https://de.wikipedia.org/wiki/Provinz_Maynas | Provinz Maynas | null | Provinz Maynas | null | Español: El ministro de Defensa, Pedro Cateriano Bellido, llegó hasta el alejado distrito de Mazán, en la región Loreto, para participar en el lanzamiento de la primera Plataforma Itinerante de Acción Social “Río Napo”, buque de la Marina de Guerra que llevará los programas sociales del Estado a los pueblos más apartados de la Amazonía. | Mazán | image/jpeg | 1,667 | 2,500 | true | true | true | Die Provinz Maynas liegt in der Region Loreto im Nordosten von Peru. Die Provinz hat eine Fläche von 76.167 km². Beim Zensus im Jahr 2017 lebten 479.866 Menschen in der Provinz. 10 Jahre zuvor lag die Einwohnerzahl bei 62.165. Verwaltungssitz ist die am Amazonas gelegene Großstadt Iquitos. | Die Provinz Maynas liegt in der Region Loreto im Nordosten von Peru. Die Provinz hat eine Fläche von 76.167 km². Beim Zensus im Jahr 2017 lebten 479.866 Menschen in der Provinz. 10 Jahre zuvor lag die Einwohnerzahl bei 62.165. Verwaltungssitz ist die am Amazonas gelegene Großstadt Iquitos. | |
de | https://de.wikipedia.org/wiki/Krummin | Krummin | Krummin | Krummin / Geschichte / Krummin | Blick vom Naturhafen Krummin in Richtung Lassan | Deutsch: Blick aus dem Naturhafen Krummin in Richtung Lassan | null | image/jpeg | 3,456 | 4,608 | true | true | true | Krummin ist eine Gemeinde im Landkreis Vorpommern-Greifswald. Krummin liegt im Nordwestteil der Insel Usedom an einer Ausbuchtung des Peenestroms, der Krumminer Wiek. Die Gemeinde wird vom Amt Am Peenestrom mit Sitz in Wolgast verwaltet. Bis zum 1. Januar 2005 war Krummin Teil des Amtes Wolgast-Land. | Krummin wurde 1230 erstmals als „Crominino“ urkundlich erwähnt. Der Name wird als Brotschnitte – Kruste gedeutet. Um 1250 wurde die spätere Klosterkirche St. Michael gebaut. Im Jahr 1290 bestätigt Herzog Bogislaw IV. das von Herzog Barnim I. an Johann Voß vergebene Patronat der Kirche von Krummin den Söhnen desselben, Heinrich, Friedrich und Konrad. In den Jahren 1302 und 1303 wurde das Kloster Krummin als Filialgründung des Zisterzienserinnen-Klosters Wollin errichtet. 1305 wurde das Krumminer Kloster von seinem Mutterkloster endgültig getrennt. Es befand sich an der Südseite der Kirche.
Nach der Reformation von 1534 und der nachfolgenden Säkularisation wurde Krummin mit seinem Landbesitz in eine Domänenbesitz gewandelt. Während des Dreißigjährigen Krieges starben im Ort 43 Menschen an der Pest, und die Klosteranlage wurde teilweise zerstört. 1675 erhielt der schwedische Feldmarschall und Staatsmann Carl Gustav Wrangel das Dorf als Geschenk. Vom Dreißigjährigen Krieg bis zum Jahr 1720 gehörte Krummin zu Schwedisch-Pommern und kam nach dem Frieden von Stockholm wie die gesamte Insel Usedom zum Königreich Preußen. 1833 wurde das Dorf von Heinrich Ludwig von Corswandt käuflich erworben.
Von ihm und seinen Nachfolgern wurde ein stattlicher Gutshof mit Gutshaus, Wirtschaftsgebäuden und einem Park errichtet. Westlich des Dorfes wurde eine Holländerwindmühle errichtet. Das Gut wurde um 1880 noch ausgebaut und modernisiert.
Das Dorf war nun ein Angerdorf, das in seiner Form aber zum Gutsdorf tendierte, westlich das dominante Gut, in der Mitte die Kirche mit dem Kirchhof und dem inzwischen weitgehend abgeräumten Klostergebäuden. Südlich lag der Fischereihafen und östlich die Landarbeiter- und Fischerhäuser. Es gab nur wenige Bauernhöfe, die auch noch sehr klein waren.
Das änderte sich erst mit der Bodenreform nach 1945, erst die kleinen Neubauernwirtschaften, dann die LPG-Betriebe. Nach und nach verschwanden die Gutsgebäude, jetzt sind nur noch wenige erkennbar. Vom Gutshaus ist nur noch ein Teilgebäude erhalten, das aber aufwendig zu einem Feriendomizil ausgebaut wurde. Der Gutspark ist bis auf einige Restgehölze auch verschwunden. Die nach 1960 errichteten LPG-Gebäude nördlich des Dorfes sind inzwischen Ruinen oder bereits abgeräumt. Auch im Dorf hat sich der Tourismus ausgeweitet, mit Gaststätten, Ferienwohnungen und dem stark vergrößerten Seglerhafen.
Am 1. Juli 2010 wurden die Teile, die nördlich der Bundesstraße 111 liegen, von der Gemeinde Krummin an die Gemeinde Mölschow übergeben. Davon waren 23 Einwohner auf ca. 19,6 ha betroffen. | |
fr | https://fr.wikipedia.org/wiki/Watchmen_:_Les_Gardiens | Watchmen : Les Gardiens | Distribution | Watchmen : Les Gardiens / Distribution | null | Patrick Wilson & Friends-Kimberly Cecchini-0036 | null | image/jpeg | 1,140 | 810 | true | true | true | Watchmen : Les Gardiens, ou Les Gardiens au Québec, est un film américain de super-héros réalisé par Zack Snyder et sorti en 2009. C'est l'adaptation du comic Watchmen d'Alan Moore et Dave Gibbons, édité par DC Comics. Le film se déroule dans une réalité alternative où les États-Unis et l'Union soviétique sont sur le point d'entrer en guerre et où un groupe de super-héros enquête sur une machination qui semble dirigée contre eux, mais cache en fait un plan plus global.
Cette adaptation a été mise en chantier et abandonnée plusieurs fois par des sociétés de production différentes, ce qui a causé un conflit juridique entre 20th Century Fox et Warner Bros., studio qui a mené le projet à bien, avant la sortie du film. Le tournage s'est déroulé à Vancouver de septembre 2007 à février 2008. Le film n'a remporté qu'un succès commercial modeste par rapport à son budget et a profondément divisé la critique. Il a remporté le Saturn Award du meilleur film fantastique. | Patrick Wilson (VF : Alexis Victor et VQ : Frédéric Desager) : Dan Dreiberg / Le Hibou II
Jackie Earle Haley (VF : Julien Kramer et VQ : Éric Gaudry) : Walter Joseph Kovacs / Rorschach
Malin Åkerman (VF : Agathe Schumacher et VQ : Marika Lhoumeau) : Laurie Jupiter / Le Spectre soyeux II
Billy Crudup (VF : Fabrice Josso et VQ : Daniel Picard) : Jon Osterman / Docteur Manhattan
Matthew Goode (VF : Axel Kiener et VQ : Frédéric Paquet) : Adrian Veidt / Ozymandias
Jeffrey Dean Morgan (VF : Gilles Morvan et VQ : Benoît Rousseau) : Edward Blake / Le Comédien
Carla Gugino (VF : Virginie Méry et VQ : Catherine Proulx-Lemay) : Sally Jupiter / Le Spectre soyeux I
Stephen McHattie (VF : Gérard Rinaldi et VQ : Jean-Marie Moncelet) : Hollis Mason / Le Hibou I
Matt Frewer (VF : Emmanuel Karsen et VQ : Jacques Lavallée) : Edgar Jacobi / Moloch
Robert Wisden (VF : Jean-Pierre Moulin) : Richard Nixon
Laura Mennell (VF : Hélène Bizot et VQ : Mélanie Laberge) : Janey Slater
Rob LaBelle (VF : Yann Guillemot et VQ : Sébastien Dhavernas) : Wally Weaver
Danny Woodburn (VF : Gérard Surugue) : Big Boss (non crédité)
William S. Taylor (VF : Paul Borne) : le psychiatre de la prison
Jerry Wasserman (VF : Féodor Atkine) : l'inspecteur Fine
Don Thompson (VF : Bernard-Pierre Donnadieu) : l'inspecteur Gallagher
John Shaw (VF : David Krüger) : Doug Roth, le journaliste du Nova Express
Stephanie Belding (VF : Pascale Chemin) : Janet Black, une journaliste
Ron Fassler (VF : Pierre Dourlens) : Ted Koppel, présentateur de l’émission Face à Face avec le Docteur Manhattan
L. Harvey Gold (VF : Richard Leblond) : l’éditeur du New Frontiersman
Chris Gauthier (VF : Philippe Bozo) : Seymour David, journaliste au New Frontiersman
Glenn Ennis : le Juge Masqué
Apollonia Vanova : Ursula Zandt / la Silhouette
Niall Matter : l'Homme-Insecte
Darryl Scheelar : Captain Metropolis
Dan Payne : Bill Dollar
Gerard Butler : le marin des contes du Vaisseau Noir (version Ultimate cut uniquement)
Sources doublage : VoxoFilm (VF) et doublage.qc.ca (VQ) | |
es | https://es.wikipedia.org/wiki/Chinar | Chinar | null | Chinar | Calle de Chinar | Русский: Улица Гусаева в феврале 2012 года | null | image/jpeg | 2,448 | 3,264 | true | true | true | Chinar es una ciudad de la región de Derbent de Daguestán en Rusia, a 14 km al noroeste de la ciudad de Derbent. | Chinar (en ruso: Чинар) es una ciudad de la región de Derbent de Daguestán en Rusia, a 14 km al noroeste de la ciudad de Derbent. | |
fr | https://fr.wikipedia.org/wiki/H%C3%B4tel_Guimard | Hôtel Guimard | Description | Hôtel Guimard / Description | null | Français : Entrée de l'hôtel Guimard, 122, avenue Mozart, Paris 16e. | null | image/jpeg | 4,032 | 3,024 | true | true | true | L'hôtel Guimard situé au 122, avenue Mozart à Paris est un hôtel particulier construit par l'architecte Hector Guimard, le représentant majeur de l'Art nouveau en France. | L'immeuble, en pierre et brique, comprend trois étages. La parcelle, triangulaire et étroite à la limite de l’inconstructible, pousse Guimard à innover : rendus inutiles à l’intérieur de l’édifice, les murs porteurs sont limités aux murs externes. Cela permet à l’architecte d’instaurer à l’intérieur un véritable « plan libre », différent à chaque niveau et culminant au premier étage avec une salle à manger de forme ovoïde qui impose des meubles uniques, se déduisant de la forme des murs.
La présence d’un escalier étant jugée trop encombrante, Guimard choisit de desservir les étages par un ascenseur tapissé de miroirs, aujourd'hui disparu. Son agence d’architecte est installée au rez-de-chaussée. Au premier étage il dispose deux pièces de réception de plan ovale – la salle à manger et le grand salon –, au deuxième une seule chambre et au troisième étage l'atelier de sa femme ainsi qu'une chambre d'ami. Trois chambres de domestiques sont installées sous les combles.
Étant son propre commanditaire et sûr de l’appui financier de sa femme, l’architecte fait de l’intérieur de son hôtel un des espaces les plus aboutis du style Guimard : moulures, vitraux, meubles, objets, tissus, etc., sont de sa main et concourent au principe d’harmonie stylistique cher à l’Art nouveau. | |
arz | https://arz.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D9%83_%D9%83%D9%88%D8%B1%D8%AF%D8%B3%D9%81%D9%8A%D9%84 | مك كوردسفيل | null | مك كوردسفيل | null | English: Photo from Small Town Indiana photo survey. | null | image/jpeg | 3,333 | 5,000 | true | true | true | الصفحه دى يتيمه, حاول تضيفلها لينك فى صفحات تانيه متعلقه بيها.
مك كوردسفيل تاون فى امريكا. | الصفحه دى يتيمه, حاول تضيفلها لينك فى صفحات تانيه متعلقه بيها.
مك كوردسفيل تاون فى امريكا. | |
es | https://es.wikipedia.org/wiki/Gustavia_(R%C3%BCgen) | Gustavia (Rügen) | null | Gustavia (Rügen) | Gustavo IV Adolfo de Suecia | Gustav IV Adolf of Sweden | null | image/jpeg | 1,025 | 826 | true | true | true | Gustavia fue un municipio no terminado situado en el distrito de Pomerania Occidental-Rügen, en el estado federado de Mecklemburgo-Pomerania Occidental. Se encontraba en el extremo este de la isla de Rügen, junto a la costa del mar Báltico. | Gustavia fue un municipio no terminado situado en el distrito de Pomerania Occidental-Rügen, en el estado federado de Mecklemburgo-Pomerania Occidental (Alemania). Se encontraba en el extremo este de la isla de Rügen, junto a la costa del mar Báltico. | |
nl | https://nl.wikipedia.org/wiki/Mausoleum_van_Galla_Placidia | Mausoleum van Galla Placidia | Binnenkant | Mausoleum van Galla Placidia / Binnenkant | Interieur | null | null | image/jpeg | 790 | 525 | true | true | true | Het Mausoleum van Galla Placidia is een beroemd mausoleum in Ravenna, Italië. Het werd in het jaar 425 gebouwd door de Romeinse keizerin Galla Placidia. | De sobere buitenkant van het mausoleum staat in scherp contrast met de binnenkant. Aan de binnenkant kun je goed zien dat het gebouw bedoeld was als een funeraire kapel. Het bewijs hiervoor vormen drie sarcofagen, uit dezelfde tijd als het gebouw, die perfect in het interieur passen.
Het interieur is in te delen in twee zones. De onderste muurzone is bedekt met geel Sienees marmer. De ramen zijn in 1908 bedekt met albast. De zone hierboven is geheel bedekt met mozaïeken van hoge kwaliteit waarin de kleur blauw de boventoon voert. Door het albast voor de ramen valt het licht zacht op de mozaïeken en wordt een bepaalde sfeer gecreëerd. De mozaïeken sluiten thematisch aan bij het funeraire karakter van het gebouw. Het belangrijkste thema en motief is dat van de goede herder die de zielen redding brengt. Alle andere mozaïeken in het decoratieve schema zijn gegroepeerd rond dit centrale thema. Het mozaïek dat de tongewelven boven de armen en de binnenkant van de koepel bedekt, is haast illusionistisch. Het lijkt door dit mozaïek alsof de ruimte groter is. | |
no | https://no.wikipedia.org/wiki/Keir_Dullea | Keir Dullea | null | Keir Dullea | null | Photo of Keir Dullea (left) and Denver Pyle from the television program Kraft Mystery Theatre. The episode is "Cry Ruin". | null | image/jpeg | 937 | 728 | true | true | true | Keir Dullea er en amerikansk skuespiller, best kjent for å ha spilt hovedrollen i 2001: En romodyssé. | Keir Dullea (født 30. mai 1936) er en amerikansk skuespiller, best kjent for å ha spilt hovedrollen i 2001: En romodyssé. | |
ru | https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%9A%D0%BE%D1%80%D0%B4%D0%BE%D0%B2%D0%B0_(%D0%90%D0%BB%D1%8F%D1%81%D0%BA%D0%B0) | Кордова (Аляска) | null | Кордова (Аляска) | null | Aerial view of Cordova, Alaska. | null | image/jpeg | 1,417 | 1,500 | true | true | true | Ко́рдова — населённый пункт в штате Аляска, США. Расположен рядом с устьем реки Коппер, на юго-восточном берегу бухты Орка. На востоке омывает пролив Принца Вильгельма. Кордова расположена на территории национального леса Чугач. Изначально испанский мореплаватель Сальвадор Фидальго назвал это место Пуэрто-Кордова. | Ко́рдова (англ. Cordova, произносится [ˈkɔːrdəvə] или [kɔːrˈdoʊvə]) — населённый пункт в штате Аляска, США. Расположен рядом с устьем реки Коппер, на юго-восточном берегу бухты Орка (англ. Orca Inlet). На востоке омывает пролив Принца Вильгельма. Кордова расположена на территории национального леса Чугач. Изначально (в 1790 году) испанский мореплаватель Сальвадор Фидальго назвал это место Пуэрто-Кордова (исп. Puerto Cordova). | |
fi | https://fi.wikipedia.org/wiki/Ammoniakki | Ammoniakki | null | Ammoniakki | null | Space-filling model of the ammonia molecule, NH3 | null | image/png | 926 | 1,100 | true | true | true | Ammoniakki on huoneenlämmössä olomuodoltaan pistävänhajuinen, väritön kaasu. Ammoniakin läpitunkeva, pistävä haju muistuttaa voimakasta virtsan hajua. Ammoniakin kemiallinen kaava on NH₃, moolimassa 17,03 g/mol, sulamispiste –78 °C, kiehumispiste –33 °C, itsesyttymislämpötila 651 °C ja CAS-numero 7664-41-7. Ammoniakki on emäksinen aine, jonka kaasumuoto on ensimmäisen ja vesiliuos toisen luokan myrkky. Ammoniakin liittohappo on ammoniumioni NH₄⁺, joka esiintyy monissa suoloissa, kuten ammoniumkloridissa. | Ammoniakki on huoneenlämmössä olomuodoltaan pistävänhajuinen, väritön kaasu. Ammoniakin läpitunkeva, pistävä haju muistuttaa voimakasta virtsan hajua. Ammoniakin kemiallinen kaava on NH₃, moolimassa 17,03 g/mol, sulamispiste –78 °C, kiehumispiste –33 °C, itsesyttymislämpötila 651 °C ja CAS-numero 7664-41-7. Ammoniakki on emäksinen aine, jonka kaasumuoto on ensimmäisen ja vesiliuos toisen luokan myrkky. Ammoniakin liittohappo on ammoniumioni NH₄⁺, joka esiintyy monissa suoloissa, kuten ammoniumkloridissa. | |
ca | https://ca.wikipedia.org/wiki/Jalangi | Jalangi | null | Jalangi | null | English: View of Jalangi River, near Krishnanagar, India | null | image/jpeg | 1,325 | 2,261 | true | true | true | Jalangi o Kharia és un dels tres grans rius del districte de Nadiya o Nadia o Bengala Occidental, Índia. El conjunt dels tres rius és conegut ocasionalment com els "Rius de Nadiya". El Padma, l'afluent principal del Ganges a la zona, perd al Jalangi just quan entra al districte a 24° 11′ N, 88° 49′ E. Des d'aquest punt corre de manera tortuosa en direcció nord-oest i forma durant uns 50 km el límit amb el districte de Murshidabad; després gira al sud i arriba a Krishnagar o Krishnanagar, la capital del districte de Nadiya i segueix en direcció est fins a la vila de Nadiya que queda a la seva esquerra, on troba al Bhagirathi amb el que s'uneix formant el riu Hugli. Durant l'època de pluges é navegable per barques grans de més de 4 tones, però a l'època seca no és possible. | Jalangi o Kharia és un dels tres grans rius del districte de Nadiya o Nadia o Bengala Occidental, Índia (els altres dos són el Bhagirati i el Matabhanga, tots derivacions del Padma). El conjunt dels tres rius és conegut ocasionalment com els "Rius de Nadiya". El Padma, l'afluent principal del Ganges a la zona, perd al Jalangi just quan entra al districte a 24° 11′ N, 88° 49′ E. Des d'aquest punt corre de manera tortuosa en direcció nord-oest i forma durant uns 50 km el límit amb el districte de Murshidabad; després gira al sud i arriba a Krishnagar o Krishnanagar, la capital del districte de Nadiya i segueix en direcció est fins a la vila de Nadiya que queda a la seva esquerra, on troba al Bhagirathi amb el que s'uneix formant el riu Hugli. Durant l'època de pluges é navegable per barques grans de més de 4 tones, però a l'època seca no és possible. | |
sk | https://sk.wikipedia.org/wiki/Speicherstadt | Speicherstadt | Galéria | Speicherstadt / Galéria | null | Deutsch: Querschnitt durch die Hamburger Speicherstadt in Nord-Süd Richtung. Eingescannt und bearbeitet von de:Benutzer:Flo Beck This is a photograph of an architectural monument. It is on the list of cultural monuments of Hamburg, no. 11793-11801, 11813, 11975-11977, 12091, 12072-12086, 12189-12199, 12200, 12276-12279, 12333-12336, 12415-12419, 12424-12427, 12430-12034, 12419-12425, 12426, 12428, 12429, 12435-12473, 12478-12481, 12483-12489, 12498-12501, 12879-12886, 13378, 13725-13729, 14151, 14794, 14879-14896, 14969-14978 | Priečny rez Speicherstadtu z roku 1888 | image/jpeg | 1,982 | 9,389 | true | true | true | Speicherstadt je historický komplex skladovacích budov v hamburskom prístave. Speicherstadt bol vybudovaný medzi rokmi 1883 a 1927 južne od centra mesta ako súčasť hamburskej bezcolnej zóny voľného obchodu.
Od roku 2015 je zapísaný na zozname svetového kultúrneho dedičstva UNESCO spoločne s neďalekú mestskou štvrťou Kontorhausviertel.
Rozkladá sa na ploche približne 26 hektárov, má pretiahnutý tvar dlhý 1,5 km a široký 150 až 250 m a je pretkaný niekoľkými vodnými kanálmi. Sklady z červených tehál v novogotickom štýle sú postavené na drevených pilótach. Predná časť budov je z ulice, zatiaľ čo zadné priečelie nadväzuje na stenu kanálu. Charakteristické štítové steny sú korunované vežičkami. Súčasná využiteľná plocha všetkých budov v Speicherstadte je približne 630 000 m². Budovy majú rôzne účely, niektoré sú stále používané ako sklady, iné sú určené pre muzeálnu alebo výstavnú činnosť. | null | |
fr | https://fr.wikipedia.org/wiki/A%C3%A9roport_international_d%27Hyderabad | Aéroport international d'Hyderabad | Connectivité | Aéroport international d'Hyderabad / Connectivité | Indication de l'aéroport | Sign for Rajiv Gandhi Airport, Hyderabad, India | null | image/jpeg | 768 | 1,024 | true | true | true | L'aéroport international d'Hyderabad, également connu sous le nom d'aéroport international de Rajiv Gandhi, est un aéroport indien situé près de Shamshabad à environ 22 kilomètres de la ville de Hyderâbâd. Il est nommé sous le nom d'ancien Premier ministre de l'Inde, Rajiv Gandhi. L'aéroport a remplacé l'ancien aéroport international de la ville, l'aéroport de Begumpet. Les opérations de vol ont commencé à 00:01 le 23 mars 2008.
C'est une plate-forme de correspondance pour SpiceJet et IndiGo. Il sert également pour Air India. | L'aéroport est situé approximativement à 25 kilomètres de Begumpet.
Les services de location de voiture et de taxi sont disponibles à l'aéroport. En outre, Aero Express, la navette d'aéroport, est un service fourni par l'aéroport international de Rajiv Gandhi. Ces autobus fonctionnent à l'intervalle de 30 minutes vers plusieurs points dans la ville et l'aéroport entre 03:30h à 23:30h, et à une fréquence de 1 heure entre 23.30h à 03.30h. Andhra Pradesh State Road Transport Corporation (APSTRC) fournit également des services d'autobus non climatisés entre divers points de la ville et l'aéroport à bas prix.
L'autoroute urbaine construite par Rao de P.V. Narasimha est actuellement la plus longue autoroute en Inde.
D'autres modes alternatifs à la route, dans la phase de planification avec le gouvernement national incluent :
– prolongement de la ligne de métro de Falaknuma à Shamshabad ;
– train dédié de Secunderabad à l'aéroport (40 kilomètres) avec temps de déplacement d'environ 25 minutes. | |
hr | https://hr.wikipedia.org/wiki/Starogr%C4%8Dka_knji%C5%BEevnost | http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/c/cb/Hippokrates.jpg | Starogrčka književnost | Filozofija | Starogrčka književnost / Klasično razdoblje / Filozofija | Hipokrat (Ἱπποκράτης) | Deutsch: Hippokrates von Kos, Mediziner der griechischen Antike English: Hippokrates von Kos, Greek physician | null | image/jpeg | 480 | 293 | true | true | true | Starogrčka književnost obuhvaća književno stvaralaštvo na grčkom jeziku koje započinje Homerovim epovima oko 8. stoljeća pr. Kr., a završava se okvirno 529. godine poslije Krista, kada je bizantski car Justinijan zatvorio Platonovu Akademiju u Ateni, posljednju filozofsku školu u antici. Starogrčka je književnost ne samo presudno utjecala na formiranje rimske književnosti, nego je izvršila ogroman utjecaj i na cjelokupnu potonju europsku književnost, kako u tematici tako i u oblikovanju gotovo svih književnih vrsta. U vremenskom rasponu od trinaest stoljeća u antici – 8. pr. Kr. i 5. poslije Krista – stvarali su mnogi pjesnici i prozni pisci, koji su jezikom i kulturom Grci, ali nisu svi rodom bili Grci: osvajanja Aleksandra Velikog proširila su grčku civilizaciju van granica Helade, te su glavni gradovi Aleksandrovih nasljednika – Aleksandrija, Antiohija i drugi – postali veća središta grčke civilizacije od starih grčkih polisa. S obzirom na društvene, političke i književne prilike, može se cjelokupna antička grčka književnost podijeliti na četiri razdoblja:
Arhajsko razdoblje;
Klasično razdoblje;
Aleksandrijsko razdoblje;
Rimsko razdoblje. | U klasičnom razdoblju antička filozofija doživljava svoje najveće vrhunce. Od presokratskih filozofa kronološki je prvi Heraklit (Ἡράκλειτος, oko 535. – oko 475. pr. Kr.), koji je smatrao da je praelement svega vatra i da se osnovni zakon prirode sastoji u neprestanom nastajanju, u neprestanoj promjeni i kretanju koje se vrši sukobom suprotnosti, i koji – premda je pisao u prozi – svoje misli izražava u pravim pjesničkim slikama kratkim i jedrim stilom. Parmenid (Παρμενίδης, oko 515. pr. Kr.), glavni predstavnik elejske škole, svoje mišljenje o jednom, večnom, nepokretnom i nepromenljivom bitku izložio je u poemi O prirodi (Περὶ φύσεως), od koje su sačuvani oskudni fragmenti iz kojih se vidi da je bio osrednji pjesnik ali veliki mislilac. Zenon iz Eleje branio je i tumačio filozofsku misao svog učitelja Parmenida i u poznatim aporijama nastojao dokazati nemogućnost kretanja. Empedoklo (Ἐμπεδοκλῆς, oko 495. – 435. pr. Kr.) iz Agrigenta na Siciliji smatra se osnivačem atomizma, a pripisuju mu se dva epa u heksametrima: O prirodi (Περὶ φύσεως) i Očišćenja (Καθαρμοί), gdje objašnjava da se sve postojeće sastoji od četiri elementa – zemlje, vode, vatre i zraka, koje u pokret stavljaju dva suprotstavljena principa – ljubav i mržnja. Na ovu misao naslanja se Anaksagora (Ἀναξαγόρας, oko 500. – 428. pr. Kr.), ali je razvija u apstraktnije tumačenje: svijet se sastoji iz jednako djeljivih i nepromjenljivih čestica koje on zove homeomerije (τὰ ὁμοιομερῆ), a koje su nekada bile sastavljene u jednu masu, u cjelinu, ali ih je u pokret stavio svjetski um (νοῦς), prvi pokretač. Anaksagora je pripremio teren atomizmu Leukipa (Λεύκιππος), o kome ne znamo ništa pouzdano, i Demokrita (Δημόκριτος, oko 470. – oko 360. pr. Kr.), koji za bitak uzimaju atome (ἄτομος = nedeljiv, termin koji potiče od njih), koji se razlikuju po obliku, redu i položaju i nalaze se neprekidno u kretanju. Od Demokritovih 60 djela u jonskom dijalektu sačuvani su fragmenti. Svojom materijalističkom flozofijom Demokrit je preko Epikura uticao na sva duhovna strujanja u grčkom svijetu do kraja helenizma, a mnogo je pristalica imao i u Rimu.
Njegov je suvremenik bio i najveći antički liječnik Hipokrat (Ἱπποκράτης, oko 460. – oko 377. pr. Kr.), otac znanstvene medicine, pod čijim su imenom sačuvana 52 spisa, ali ne potiču svi od Hipokrata. U njima se mogu naći i genijalna predviđanja koje je moderna nauka potvrdila, npr. teorija o ustrojstvu ljudskog organizma, koja se zasniva na teoriji o četiri soka (krv, sluz, žuta i crna žuč) od kojih zavisi karakter i zdravlje svakog čovjeka; moderne teorije o hormonima predstavljaju svojevrsni povratak Hipokratu. Znameniti su njegovi Aforizmi (Ἀφορισμοί), koji su bili rašireni u srednjem vijeku ("Život je kratak, a umeće dugo") i spis O zraku, vodi i mjestima (Περὶ ἀέρων, ὑδάτων, τόπων) u kojem se ispituju odnosi između klime i zdravlja.
Na dalji razvoj filozofije snažno su utjecale društvene, političke i ekonomske prilike. Nakon pobjede nad Perzijancima razvio se u Ateni vrlo živ privredni, politički i prosvjetni rad. Filozofsko razmišljanje tada napušta problematiku prirode i usredotočuje se na na čovjeka (ἄνθρωπος) i cjelokupnu društvenu problematiku – time počinje antropološki period grčke filozofije. Društvena previranja unuar same demokratske Atene, zatim peloponeski rat, odvodili su interes ljudi od od pitanja kosmosa i njegovih zakona, a u prvi plan stavljali čovejka, njegovu društvenost, sposobnost njegove spoznaje, njegovu opću vrijednost itd. U toj situaciji pojavljuju se sofisti (σοφισταί), putujući učitelji koji su sebi uzeli u zadatak da govorima, predavanjima i polemikama obrazuju slobodne grčke građane. Najznamenitiji sofist bio je Protagora (Πρωταγόρας, oko 481. – 411. pr. Kr.) iz Abdere u Trakiji, čiji je stav da je "čovjek mjerilo svih stvari, postojećih da jesu, a nepostojećih da nisu" izazvao je još u staroj Grčkoj velike polemike: jedni su smatrali da Protagora misli da je mnijenje jedini stupanj u mogućnosti ljudske spoznaje i da je s tim u vezi istinito samo ono što neki pojedinac može spoznati, dok su drug |
gl | https://gl.wikipedia.org/wiki/Gran_Colombia | Gran Colombia | Emancipación respecto do Imperio español | Gran Colombia / Historia / Emancipación respecto do Imperio español | null | Simón Bolivar, Francisco de Paula Santander y otros proceres de la independencia saliendo del Congreso de Cúcuta (imagen) | null | image/jpeg | 561 | 390 | true | true | true | A Gran Colombia foi un Estado de América do Sur creado en 1819 polo Congreso de Angostura a través da Ley Fundamental de la República pola unión de Venezuela e a Nova Granada nunha soa nación baixo o nome de República de Colombia, á que logo se adheriron Panamá e Ecuador.
O termo Gran Colombia emprégase pola historiografía para distinguila da actual República de Colombia, cuxo territorio daquela era coñecido como Nova Granada / Cundinamarca.
Esta república existiu de iure entre 1821 e 1831 e configurouse a partir da unión das anteriores entidades coloniais do Vicerreinado de Nova Granada, a Capitanía Xeneral de Venezuela, a Presidencia de Quito e a Provincia Libre de Guayaquil.
A súa superficie correspondía aos territorios das actuais repúblicas de Colombia, Ecuador, Panamá e Venezuela, e outros territorios que despois pasaron a Brasil, Perú e Nicaragua por acordos internacionais celebrados entre estes países e as repúblicas xurdidas da disolución grancolombiana. | En 1816, Simón Bolívar, coa axuda dos xenerais Urdaneta, Piar, Páez, Mariño, Nariño, Monagas, entre outros, conseguiría unha serie de vitorias sobre os realistas. Despois de liberar a provincia de Güiana e Nova Granada, proclamou o 17 de decembro de 1819, en Angostura (actual Ciudad Bolívar) a súa fundación da República. Os últimos continxentes realistas en Venezuela foron derrotados na histórica Batalla de Carabobo o 24 de xuño de 1821.
O 28 de novembro de 1821 se lle dá a independencia a Panamá, que voluntariamente se une ao soño de Bolívar asinando con España un pacto de non agresión.
A resistencia de España no continente suramericano terminou en Perú coa Batalla de Ayacucho, o 9 de decembrp de 1824, na que se consagrou definitivamente como heroe Antonio José de Sucre (1795-1830).
Todo o poderío español no Vicerreidato de Nova Granada e no de Perú, afundiu baixo os golpes de tres homes: Bolívar, Miranda e Sucre, falecidos en diferentes circunstancias:
— Bolívar o 17 de decembro de 1830, en Santa Marta, Colombia;
— Francisco de Miranda no cárcere da Carraca, en Cádiz, en 1816;
— Antonio José de Sucre, asasinado en Berruecos, Nova Granada (actual Colombia), o 4 de xuño de 1830. | |
eu | https://eu.wikipedia.org/wiki/Baicheng | Baicheng | null | Baicheng | null | Taobei, Baicheng, Jilin, China | null | image/jpeg | 2,448 | 3,264 | true | true | true | Baicheng, Jilin probintzian kokatutako prefektura mailako hiria da. Guztira, 2.029.000 biztanle inguru dauzka 2007ko erroldaren arabera eta 25.692 kilometro koadroko azalera. | Baicheng (txinera sinplifikatuz: 白城; pinyineraz: Báichéng), Jilin probintzian kokatutako prefektura mailako hiria da. Guztira, 2.029.000 biztanle inguru dauzka 2007ko erroldaren arabera eta 25.692 kilometro koadroko azalera. | |
de | https://de.wikipedia.org/wiki/Niederl%C3%A4ndisch-deutsche_Fu%C3%9Fballrivalit%C3%A4t | Niederländisch-deutsche Fußballrivalität | WM-Achtelfinale 1990 | Niederländisch-deutsche Fußballrivalität / Besondere Spiele / WM-Achtelfinale 1990 | …Frank Rijkaard (NL) | Català: Frank Rijkaard, entrenador del Galatasaray SK 2009 English: Frank Rijkaard, manager of Galatasaray SK 2009 Español: Frank Rijkaard, entrenador del Galatasaray SK 2009 日本語: 2009年よりガラタサライの監督を務めるフランク・ライカールト Türkçe: Frank Rijkaard, Galatasaray SK Teknik Direktörü 2009 | null | image/jpeg | 1,500 | 1,279 | true | true | true | Die Rivalität zwischen der niederländischen und der deutschen Fußballnationalmannschaft ist eine der prägnantesten Rivalitäten im internationalen Fußball. Beide Mannschaften gehören zu den besten der Welt; die besondere Rivalität hat sowohl historische Gründe außerhalb des Fußballs als auch eine langjährige bewegte Geschichte auf dem Fußballplatz.
In ihrer gesamten Geschichte spielten beide Teams bisher 43 Partien gegeneinander; dabei gab es 16 Siege der deutschen Mannschaft, elf der niederländischen Mannschaft und 16 Unentschieden. Für beide Mannschaften ist die andere der zweithäufigste Länderspielgegner. Deutschland spielte nur häufiger gegen die Schweiz, die Niederlande nur häufiger gegen Belgien. | 1989 versuchten die beiden Fußballverbände die Wogen zu glätten, indem sie das Qualifikationsspiel zur WM 1990 als „Fan-Freundschaftsspiel“ deklarierten. Zu dem Spiel rückten die beiden damals sehr aktiven Hooligan-Szenen beider Länder an. In der Stadt Rotterdam kam es zu stundenlangen Ausschreitungen samt einigen Schwerverletzten. Im Rotterdamer De Kuip verglich ein Transparent den deutschen Spieler Lothar Matthäus mit Adolf Hitler. Das Spiel selbst endete friedlich 1:1.
Im Achtelfinale des Endturniers 1990 fand anschließend ein besonders denkwürdiges Spiel statt: Vor dem deutschen Sieg gab es den berühmten Spuck-Zwischenfall zwischen Frank Rijkaard und Rudi Völler, der medial intensiv diskutiert wurde: Der von Problemen im Team und mit seiner Frau frustrierte Rijkaard spuckte Völler insgesamt zwei Mal an; beide wurden von dem argentinischen Schiedsrichter Juan Carlos Loustau mit der roten Karte vom Platz gestellt, Rijkaard entschuldigte sich später bei Völler. Das Spiel gewannen die Deutschen, die sich dem großen Rivalen nun auch in moralischer Hinsicht durch die Herausstellung Völlers überlegen sahen, nicht zuletzt dank der wohl besten Leistung Jürgen Klinsmanns, mit 2:1. | |
pt | https://pt.wikipedia.org/wiki/Mapussauro | Mapussauro | null | Mapussauro | Esqueleto dum adulto e um juvenil | Mapusaurus - 03 | null | image/jpeg | 800 | 1,200 | true | true | true | O Mapussauro foi um dos grandes terópodes e o mais recente a ser descoberto. Habitou a Argentina durante o período Cretáceo, há cerca de 90 milhões de anos atrás.
Há fortes indícios de que o animal caçava em bandos, já que o lugar onde foi encontrado havia ossos de 7 a 9 indivíduos. O Mapussauro figura entre os maiores terópodes, sendo menor que o Giganotossauro, tendo 13,5 metros de comprimento, 4,12 metros de altura e pesando 8 toneladas calculadas.
O crânio do Mapussauro era mais arredondado que o do Giganotossauro e também era quase do mesmo tamanho, com cerca de 1,70 metros de extensão. Os dentes também eram de tamanho parecido, cada um com cerca de 18 centímetros.
As ossadas mostram que não eram rápidos. Provavelmente o Mapussauro caçava em emboscada, animais muito maiores que eles, a exemplo o Argentinossauro.
Uma característica um tanto estranha é o tamanho de seus braços: eles eram menores que o dos outros carcharodontossaurídeos e maior que o dos tiranossaurídeos, ou seja, estava em um tamanho intermediário. | O Mapussauro foi um dos grandes terópodes e o mais recente a ser descoberto. Habitou a Argentina durante o período Cretáceo, há cerca de 90 milhões de anos atrás.
Há fortes indícios de que o animal caçava em bandos, já que o lugar onde foi encontrado havia ossos de 7 a 9 indivíduos. O Mapussauro figura entre os maiores terópodes, sendo menor que o Giganotossauro, tendo 13,5 metros de comprimento, 4,12 metros de altura e pesando 8 toneladas calculadas.
O crânio do Mapussauro era mais arredondado que o do Giganotossauro e também era quase do mesmo tamanho, com cerca de 1,70 metros de extensão. Os dentes também eram de tamanho parecido, cada um com cerca de 18 centímetros.
As ossadas mostram que não eram rápidos. Provavelmente o Mapussauro caçava em emboscada, animais muito maiores que eles, a exemplo o Argentinossauro.
Uma característica um tanto estranha é o tamanho de seus braços: eles eram menores que o dos outros carcharodontossaurídeos e maior que o dos tiranossaurídeos, ou seja, estava em um tamanho intermediário. | |
azb | https://azb.wikipedia.org/wiki/%D8%B3%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D9%86%D9%82%D9%88%D9%84%DB%8C | سیتانقولی | گؤرونتولر | سیتانقولی / گؤرونتولر | null | English: Kasaragod district, Kerala, India. | null | image/jpeg | 1,440 | 2,560 | true | true | true | سیتانقولی هیندوستان اؤلکهسینین کرالا ایالتینده بیر کند دیر. بۇ کنده مالایالم دیلی و تولو دیلی دانیشیلیر. | null | |
nn | https://nn.wikipedia.org/wiki/Shaoyang | Shaoyang | null | Shaoyang | Plasseringa av Shaoyang i Hunan. | Location of Shaoyang Prefecture (yellow) within Hunan Province of China Map drawn in december 2007 using various sources, mainly : Hunan Province administrative regions GIS data: 1:1M, County level, 1990 Hunan Counties map from www.hua2.com | null | image/png | 620 | 800 | true | true | true | Shaoyang er eit byprefektur sør i Hunan-provinsen i Folkerepublikken Kina. Byprefekturet har eit areal på 20 829 km² og eit folketal på i kring 7,24 millionar. Dei talar ein variant av xiang-språket.
Shaoyang har ei 25 00 år gammal historie og er framleis eit viktig handelssenter og transportknutepunkt i Hunan. Ein stor meieriprodusent kontrollerer meir enn 90 millionar dekar med jord, og er ein av dei største produsentane i Sør-Kina av meieri- og kjøtvarer. Shaoyang har eit av dei største skogreservata i Hunan. 42,7 % av arealet er skogdekt, det høgste i provinsen. | Shaoyang (forenkla kinesisk 邵阳, pinyin Shaoyang) er eit byprefektur sør i Hunan-provinsen i Folkerepublikken Kina. Byprefekturet har eit areal på 20 829 km² og eit folketal på i kring 7,24 millionar (2004). Dei talar ein variant av xiang-språket.
Shaoyang har ei 25 00 år gammal historie og er framleis eit viktig handelssenter og transportknutepunkt i Hunan. Ein stor meieriprodusent kontrollerer meir enn 90 millionar dekar med jord, og er ein av dei største produsentane i Sør-Kina av meieri- og kjøtvarer. Shaoyang har eit av dei største skogreservata i Hunan. 42,7 % av arealet er skogdekt, det høgste i provinsen. | |
nl | https://nl.wikipedia.org/wiki/August_von_Platen | August von Platen | Leven en werk | August von Platen / Leven en werk | August von Platen als cadet | Deutsch: August von Platen als Kadett. | null | image/png | 1,593 | 1,263 | true | true | true | August von Platen-Hallermünde was een Duits schrijver, dichter en toneelschrijver. | Von Platen ging als jongeman naar de cadettenschool (Kadettenhaus) in München en trad in 1814 bij een Beiers infanterie-regiment. In 1815 nam hij deel aan de laatste napoleontische oorlog, tegen Frankrijk. De homoseksuele Von Platen voelde zich echter niet thuis in het leger en begon in 1818, na een reis door de Zwitserse Alpen, een studie filosofie en filologie aan de Universiteit van Würzburg en later de Universiteit van Erlangen, waar hij Schelling leerde kennen. In deze periode schreef hij zijn eerste gedichten, onder invloed van de romantiek.
In 1826 trok Von Platen naar Italië, waar hij woonde in Florence, Rome en Napels en Giacomo Leopardi leerde kennen. Vanaf die tijd ging zijn voorkeur meer en meer uit naar antieke en oosterse voorbeelden, wat uiteindelijk leidde tot een zeker formalisme in zijn poëzie, met gecompliceerde rijmschema’s, meestal uitgewerkt in gazallen en sonnetten.
Von Platen was zijn gehele leven een politiek geëngageerd man, republikeins-liberaal van inborst, tegenstander van de restauratiepolitiek van Von Metternich. In veel van zijn gedichten maakt hij vrijheid en revolutie tot thema. Bekend werden zijn Polenlieder (1831), waarin hij sympathiseert met de vrijheidsstrijd van de Polen. Doorheen zijn werk blijft echter ook steeds de romantiek voelbaar, het meest duidelijk wellicht in zijn bundel Tristan (1825).
Van Platen schreef ook een aantal drama’s en een epos, Die Abassiden (1931).
In 1835 vluchtte Von Platen voor de cholera van Napels naar Sicilië, waar hij aan het einde van dat jaar overleed aan koliekpijnen en alcoholverslaving.
Von Platens roem in de negentiende eeuw was aanzienlijk. Hij had bijvoorbeeld veel invloed op de jonge Willem Kloos en Stefan George. In de twintigste eeuw raakte hij echter enigszins in de vergetelheid. | |
tr | https://tr.wikipedia.org/wiki/Sivil_itaatsizlik | Sivil itaatsizlik | null | Sivil itaatsizlik | 1955'te Rosa Parks ve arka planda Martin Luther King | English: Photograph of Rosa Parks with Dr. Martin Luther King jr. (ca. 1955) Mrs. Rosa Parks altered the negro progress in Montgomery, Alabama, 1955, by the bus boycott she began. National Archives record ID: 306-PSD-65-1882 (Box 93). Source: Ebony Magazine Deutsch: Rosa Parks und Martin Luther King jr. (um 1955) Ελληνικά: Φωτογραφία της Rosa Parks με τον Dr. Martin Luther King jr. (περ. 1955.) Español: Fotografía de Rosa Parks con Martin Luther King jr. (aprox. 1955). Français : Photographie Rosa Parks (ca. 1955) | null | image/jpeg | 636 | 526 | true | true | true | Sivil itaatsizlik, sivil yönetim tarafından uygulanan yasaların özüne uyarak yasalara riayet etmeme, karşı koyma anlamına gelmektedir. Yasaların ya da hükûmet politikasının değiştirilmesini hedefleyen, kamuoyu önünde icra edilen, şiddete dayanmayan, vicdani ancak yasal olmayan politik bir eylemdir Bireysel bir tutum şeklinde olabileceği gibi zamanla toplumsal karakter de gösterebilir.
Devlet aygıtının kuramsal anlamda yurttaşların rızası üzerinde kurulmuş olması, itaati meşrulaştırmaktadır. Ancak yönetimin yasaları uygulayışı aşamasında, yönetsel aygıtlara yurttaş tarafından müdahalenin mümkün olup olmaması noktasında tartışmalar mevcuttur.
Sivil itaatsizlik, fikrin babalığını Amerikalı yazar Henry David Thoreau'nun yaptığı aktivizm yöntemidir. Sivil İtaatsizlik adlı makalesi kavramın çıkış noktasıdır. Mahatma Gandhi, Rosa Parks ve Paul Lafargue'nin farklı bakış açıları ve farklı siyasi perspektiflerle dile getirdikleri sivil itaatsizlik ya da pasif direniş; "yönetim siyasetinin ya da yasaların değişmesini isteyen, aleni, şiddetsiz, vicdani, fakat aynı zamanda siyasi olan, yasa dışı bir eylemdir." | Sivil itaatsizlik, sivil yönetim tarafından uygulanan yasaların özüne uyarak yasalara riayet etmeme, karşı koyma anlamına gelmektedir. Yasaların ya da hükûmet politikasının değiştirilmesini hedefleyen, kamuoyu önünde icra edilen(aleni), şiddete dayanmayan, vicdani ancak yasal olmayan politik bir eylemdir Bireysel bir tutum şeklinde olabileceği gibi zamanla toplumsal karakter de gösterebilir.
Devlet aygıtının kuramsal anlamda yurttaşların rızası üzerinde kurulmuş olması, itaati meşrulaştırmaktadır. Ancak yönetimin yasaları uygulayışı aşamasında, yönetsel aygıtlara yurttaş tarafından müdahalenin mümkün olup olmaması noktasında tartışmalar mevcuttur.
Sivil itaatsizlik, fikrin babalığını Amerikalı yazar Henry David Thoreau'nun yaptığı aktivizm yöntemidir. Sivil İtaatsizlik adlı makalesi kavramın çıkış noktasıdır. Mahatma Gandhi, Rosa Parks ve Paul Lafargue'nin farklı bakış açıları ve farklı siyasi perspektiflerle dile getirdikleri sivil itaatsizlik ya da pasif direniş; "yönetim siyasetinin ya da yasaların değişmesini isteyen, aleni, şiddetsiz, vicdani, fakat aynı zamanda siyasi olan, yasa dışı bir eylemdir." Pasif direnişe atıfla bir başka tanımda ise sivil itaatsizlik; "Hukuk devleti idesinin içerdiği üstün değerler uğruna, kamuya açık ve yasaya aykırı olarak gerçekleştirilen, bu sırada üçüncü kişilerin daha üstün bir hakkını çiğnemeyen, barışçıl bir protesto eylemidir."
Bu tanımlarla beraber kendisini yurttaş olarak addeden bireyin yasalar çerçevesinde uygulanan siyasa hakkındaki görüşlerini yine hukuksal bir çerçevede ahlaki ve içsel kaygılarla dile getirme, harekete dökme yöntemidir. Bu eylem şeklinde, eylemin neticelerini bilme, tahmin etme ve neticesine rıza gösterme mevcut olabilir. Bu sessiz görüş bildirme yöntemi toplumsal, aleni ve şiddet meyillisi değildir. Kavram, düşünce özgürlüğünü, düşünceyi ifade özgürlüğünü ve örgütlenme özgürlüğünü bünyesinde barındırır. Eylem olarak şiddetten uzak olma, hareketi aktif direnmeden uzaklaştırıp pasif direnmeye yaklaştırmaktadır. | |
en | https://en.wikipedia.org/wiki/Gunma_Prefecture | Gunma Prefecture | Sports | Gunma Prefecture / Sports | Shoda Shoyu Stadium Gunma, home of Thespakusatsu Gunma. | English: Shikishima athletics stadium 日本語: 敷島陸上競技場。メインスタンドからバックスタンドを見る | null | image/jpeg | 3,000 | 4,000 | true | true | true | Gunma Prefecture is a prefecture of Japan located in the Kantō region of Honshu. Gunma Prefecture has a population of 1,937,626 and has a geographic area of 6,362 km². Gunma Prefecture borders Niigata Prefecture and Fukushima Prefecture to the north, Nagano Prefecture to the southwest, Saitama Prefecture to the south, Tochigi Prefecture to the east, and Fukushima Prefecture to the northeast.
Maebashi is the capital and Takasaki is the largest city of Gunma Prefecture, with other major cities including Ōta, Isesaki, and Kiryū. Gunma Prefecture is one of only eight landlocked prefectures, located northwestern corner of the Kantō Plain with 14% of its total land being designated as Natural Parks. | The sports teams listed below are based in Gunma. | |
pt | https://pt.wikipedia.org/wiki/Lasse_Sch%C3%B6ne | Lasse Schöne | null | Lasse Schöne | null | English: Lasse Schöne in action for Denmark at the Euro 2012 match against PortugalРусский: Лассе Шёне в составе сборной Португалии в матче Евро 2012 против Португалии | Lasse Schöne | image/jpeg | 265 | 257 | true | true | true | Lasse Schöne é um futebolista dinamarquês que atua como meia.
Defende atualmente as cores do Genoa, Itália. Está na seleção dinamarquesa desde 2013. Um meia armador, que dá ritmo ao jogo da equipe. Chegou a ser comparado ao meia atacante brasileiro Rafael Sóbis pela semelhança física. | Lasse Schöne (Glostrup, 27 de maio de 1986) é um futebolista dinamarquês que atua como meia.
Defende atualmente as cores do Genoa, Itália. Está na seleção dinamarquesa desde 2013. Um meia armador, que dá ritmo ao jogo da equipe. Chegou a ser comparado ao meia atacante brasileiro Rafael Sóbis pela semelhança física. | |
da | https://da.wikipedia.org/wiki/Hercule_Poirot | Hercule Poirot | null | Hercule Poirot | Statue af Hercule Poirot i Ellezelles i Belgien. | Français : Statue d'Hercule Poirot à Ellezelles, Belgique. Español: Estatua de Hércules Poirot en Ellezelles, Bélgica. | null | image/jpeg | 3,648 | 2,736 | true | true | true | Hercule Poirot er den hyppigst optrædende og – sammen med Miss Marple – den bedst kendte af forfatterinden Agatha Christies fiktive detektiver. Han er hovedpersonen i Christies første bog fra 1920, De låsede Døre. Manuskriptet var færdigt i 1916 og blev sendt til flere forlag, men blev først antaget af The Bodley Head i 1926, som havde haft det liggende i næsten to år. Poirot optræder i 33 romaner og 54 noveller. Alle romanerne og de fleste af novellerne er oversat til dansk.
Christie beskriver Poirot som født i den fransktalende del af Belgien. Som fuldvoksen er han blot ca. 160 cm høj og aparte af udseende. Et særligt kendetegn er det æggeformede hoved, der hælder en smule til den ene side. Hans velplejede moustache beskrives som imponerende, og efter engelsk opfattelse er han lapset. Han er i besiddelse af en usædvanlig logisk sans, som afspejler sig i en systematisk livsførelse og usædvanlig evne til at opklare forbrydelser, som politiet fejlfortolker. Samtidig er han excentrisk i sin adfærd, hvilket irriterer mange i hans omgangskreds, ikke mindst hans nærmeste venner. | Hercule Poirot er den hyppigst optrædende og – sammen med Miss Marple – den bedst kendte af forfatterinden Agatha Christies fiktive detektiver. Han er hovedpersonen i Christies første bog fra 1920, De låsede Døre. Manuskriptet var færdigt i 1916 og blev sendt til flere forlag, men blev først antaget af The Bodley Head i 1926, som havde haft det liggende i næsten to år. Poirot optræder i 33 romaner og 54 noveller. Alle romanerne og de fleste af novellerne er oversat til dansk.
Christie beskriver Poirot som født i den fransktalende del af Belgien. Som fuldvoksen er han blot ca. 160 cm høj og aparte af udseende. Et særligt kendetegn er det æggeformede hoved, der hælder en smule til den ene side. Hans velplejede moustache beskrives som imponerende, og efter engelsk opfattelse er han lapset. Han er i besiddelse af en usædvanlig logisk sans, som afspejler sig i en systematisk livsførelse og usædvanlig evne til at opklare forbrydelser, som politiet fejlfortolker. Samtidig er han excentrisk i sin adfærd, hvilket irriterer mange i hans omgangskreds, ikke mindst hans nærmeste venner. Han har haft en karriere i det belgiske politikorps, inden han som flygtning kommer til England under 1. verdenskrig. Her møder han på godset Styles sin ven og hjælper kaptajn Arthur Hastings, der optræder som fortæller i otte romaner og adskillige noveller. Poirot bosætter sig senere i romanserien i London, men han er ofte på udenlandsrejse, og en del af hans største succeser som detektiv sker på disse rejser.
De fleste Poirot-fortællinger foregår i England, men andre foregår i Orienten og ved Rivieraen. Kriminalforfatterinden Ariadne Oliver (Agatha Christies selvkarikatur) deltager sammen med Poirot i opklaringen af Kortene på bordet fra 1936 og fem af hans senere sager. Andre tilbagevendende bipersoner er Inspector Japp fra Scotland Yard, Poirots sekretær Miss Lemon og den perfekte tjener, George.
Christie offentliggjorde ikke det nøjagtige årstal for Poirots død, men hans sidste sag blev beskrevet af Hastings i Tæppefald fra 1975. Som den eneste fiktive person nogensinde fik Hercule Poirot sin nekrolog bragt i New York Times.
Poirot er portrætteret på film af Albert Finney, Peter Ustinov og Kenneth Branagh samt i en tv-serie på 75 afsnit af David Suchet. Denne serie omfatter samtlige romaner og 42 noveller. | |
es | https://es.wikipedia.org/wiki/Acontecimientos_que_condujeron_al_ataque_a_Pearl_Harbor | Acontecimientos que condujeron al ataque a Pearl Harbor | 20 de octubre: el Estado Mayor de la Armada aprueba el plan de ataque a Pearl Harbor | Acontecimientos que condujeron al ataque a Pearl Harbor / Acontecimientos de 1941 / 20 de octubre: el Estado Mayor de la Armada aprueba el plan de ataque a Pearl Harbor | Plan de las ofensivas japonesas previstas en el Pacífico y en el Sudeste de Asia, simultáneamente al ataque a Pearl Harbor. | English: Map over Japanese plans and troop dispositions november 1941 Dansk: Kort over de japanske planer og troppedispositioner november 1941 | null | image/jpeg | 574 | 649 | true | true | true | Los acontecimientos que condujeron al ataque a Pearl Harbor comenzaron en julio de 1940 cuando los militares y políticos japoneses partidarios de la alianza con la Alemania nazi y la Italia fascista —que acababan de derrotar a Francia— consiguieron derribar al primer ministro Mitsumasa Yonai, que se había opuesto al pacto porque consideraba que llevaría a la guerra con el Reino Unido y con Estados Unidos. El giro en la política exterior de Japón quedó confirmado en septiembre cuando decidió ocupar el norte de la Indochina francesa y firmó el Pacto Tripartito que lo ligaba a las potencias europeas del Eje.
En mayo del año siguiente Estados Unidos expuso su posición en los llamados Cuatro Principios presentados por el secretario de Estado Cordell Hull absolutamente contrarios a la política expansionista japonesa, que tenía como objetivo el establecimiento de un área exclusiva en Asia Oriental y el Pacífico occidental llamada Esfera de Coprosperidad de la Gran Asia Oriental. La invasión alemana de la Unión Soviética a finales de junio fue aprovechada por Japón para completar la ocupación de la Indochina francesa, lo que fue respondido por el presidente estadounidense Franklin D. | El almirante Isoroku Yamamoto, jefe de la Flota Combinada, no creía que Japón pudiera ganar una guerra con Estados Unidos, pero si existía una mínima posibilidad su obligación era aprovecharla. En octubre de 1940, al mes siguiente de la firma del Pacto Tripartito al que se había opuesto porque estaba convencido que conduciría a la guerra con las potencias occidentales, había dicho: «¡No cabe la menor duda! Luchar contra Estados Unidos es como luchar contra el mundo entero. Pero ha sido decidido. Por lo tanto lucharé lo mejor que sepa. Seguramente moriré a bordo del Nagato [su buque insignia]». En una carta privada escribió que una vez hubieran comenzado las hostilidades entre Estados Unidos y Japón, «no será suficiente que tomemos Guam y las Filipinas, ni siquiera Hawái y San Francisco. Tendremos que avanzar hasta Washington y firmar el tratado (es decir, dictar los términos de la paz) en la Casa Blanca».
Nada más firmarse el Pacto Tripartito Yamamoto había comenzado a diseñar la estrategia de la guerra en el Pacífico. Pronto llegó a la conclusión de que la única opción de victoria para Japón era asestar un golpe decisivo al inicio de la guerra que quizá obligara a Estados Unidos a negociar, y que ese golpe podría ser el ataque a la flota estadounidense del Pacífico en su propia base de Pearl Harbor, en las islas Hawái. Una idea descabellada, y así se lo pareció al embajador estadounidense en Tokio Joseph Grew, cuando a finales de enero de 1941 le llegaron «rumores de guerra» de que «las fuerzas militares japonesas estaban planeando un ataque sorpresa masivo en Pearl Harbor».
En febrero de 1941 Yamamoto le envió una carta, por medio del contraalmirante jefe de la Undécima División Aérea Takijiro Onishi, al capitán Minoru Genda, miembro de la plana mayor de la Primera División Aérea y el mejor piloto de la Armada Imperial, en la que le pedía que «investigara pormenorizadamente la viabilidad de un plan de ataque» con aviones a Pearl Harbor, reconociéndole que «no sería fácil llevar a cabo algo así». En la carta le decía que se trataba de «asestar un golpe a la flota estadounidense en Hawái, de forma que, durante un tiempo, Estados Unidos no pudiera avanzar hacia el Pacífico occidental». Para elaborar su plan Yamamoto había contado con las informaciones que le había proporcionado el cónsul japonés en Honolulu, que había estado observando los movimientos de la flota estadounidense. De ellas le había interesado especialmente una: que los barcos permanecían anclados en el puerto los fines de semana.
Dos meses después Yamamoto recibió la contestación redactada por Onishi en la que él y Genda solo hablaban de bombardeos en picado y en altura, lo que le decepcionó porque habían descartado el uso de torpedos lanzados desde los aviones debido a la escasa profundidad de las aguas de Pearl Harbor —los torpedos japoneses necesitaban unos treinta metros para no incrustarse en el fondo y dirigirse hacia su objetivo, mientras que la profundidad media en Pearl Harbor era de doce metros—. Pero Yamomoto insistió en que era posible el ataque con torpedos y respondió que habría que mejorarlos y entrenar a los pilotos en su uso.
Genda y Onishi se pusieron a trabajar en la solución de los problemas que planteaba el uso de torpedos. Con la ayuda de los técnicos consiguieron reducir drásticamente la profundidad a la que tenían que hundirse para poder dirigirse al blanco, y adiestraron a los pilotos para volar muy bajo y disminuir así la posibilidad de que los torpedos se empotrasen en el fondo marino cuando eran lanzados desde los aviones. En septiembre comenzaron los ejercicios de simulación bélica en la bahía de Kinko, en la prefectura de Kagoshima, elegida por su parecido con Pearl Harbor. Ninguno de los pilotos que participaron sabían cuál era el objetivo. A finales de septiembre el plan de ataque a Pearl Harbor ya estaba listo. Además de Genda y Onishi, el principal colaborador de Yamamoto en su elaboración final había sido Kameto Kuroshima, un extravagante oficial de planificación al que Yamamoto estimaba mucho porque le ofrecía sol | |
de | https://de.wikipedia.org/wiki/Gymnasium_Dresden-Klotzsche | Gymnasium Dresden-Klotzsche | Galerie | Gymnasium Dresden-Klotzsche / Galerie | null | Deutsch: Musikzimmer C005 im Erdgeschoss des ehemaligen Containergebäudes | null | image/jpeg | 3,004 | 5,325 | true | true | true | Das Gymnasium Klotzsche ist ein allgemeinbildendes Gymnasium im Dresdner Stadtteil Klotzsche und wurde im August 1992 gegründet. Es ging aus der 105. Polytechnischen Oberschule "A. N. Tupolew" hervor, die zuvor schon 17 Jahre existierte. Diese Schule hatte 1983 den Namen des sowjetischen Flugzeugkonstrukteurs Andrei Nikolajewitsch Tupolew erhalten, welcher unter anderem das erste zivile Überschallflugzeug der Welt TU-144 entwickelte. Aktuell ist die Schule in den Dresdner Stadtteil Pieschen ausgelagert, um auf dem Gelände ein neues Schulgebäude errichten zu können. | null | |
de | https://de.wikipedia.org/wiki/Charles_Young_Buffalo_Soldiers_National_Monument | http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/0/03/Colonel_Charles_Young_House%2C_front_and_western_side.jpg | Charles Young Buffalo Soldiers National Monument | null | Charles Young Buffalo Soldiers National Monument | Haus von Charles Young | English: Front and western side of the Colonel Charles Young House, located along U.S. Route 42 between Xenia and Wilberforce in Xenia Township, Greene County, Ohio, United States. Built in 1864, it has been declared a National Historic Landmark. | null | image/jpeg | 1,584 | 2,816 | true | true | true | Das Charles Young Buffalo Soldiers National Monument ist ein US-amerikanisches National Monument in Wilberforce im Greene County und liegt im Südwesten von Ohio. Es wurde durch Präsident Barack Obama durch eine Presidential Proclamation am 25. März 2013 mit einer Flächengröße von 59.65 Acres ausgewiesen. Das National Monument wurde zu Ehren von Oberst Charles Young ausgewiesen. Beim National Monument handelt es sich um ein von Young 1907 gekauftes Haus und die Umgebung. Young war von 1894 bis zu seinem Tod 1922 der ranghöchste afroamerikanische Offizier in der US Army. Er war 1903 auch erster afroamerikanischer Inspektor eines US-Nationalparks. Er beaufsichtigte den Sequoia-Nationalpark und den General Grant Nationalpark. Das Monument liegt am U.S. Highway 42. Das Haus wurde bereits 1974 als National Historic Landmark ausgewiesen und im National Register of Historic Places gelistet. Der National Park Service betreut das Charles Young Buffalo Soldiers National Monument. | Das Charles Young Buffalo Soldiers National Monument ist ein US-amerikanisches National Monument in Wilberforce im Greene County und liegt im Südwesten von Ohio. Es wurde durch Präsident Barack Obama durch eine Presidential Proclamation am 25. März 2013 mit einer Flächengröße von 59.65 Acres (21,14 ha) ausgewiesen. Das National Monument wurde zu Ehren von Oberst Charles Young (1864–1922) ausgewiesen. Beim National Monument handelt es sich um ein von Young 1907 gekauftes Haus und die Umgebung. Young war von 1894 bis zu seinem Tod 1922 der ranghöchste afroamerikanische Offizier in der US Army. Er war 1903 auch erster afroamerikanischer Inspektor eines US-Nationalparks. Er beaufsichtigte den Sequoia-Nationalpark und den General Grant Nationalpark (heute Kings Canyon Nationalpark). Das Monument liegt am U.S. Highway 42. Das Haus wurde bereits 1974 als National Historic Landmark ausgewiesen und im National Register of Historic Places gelistet. Der National Park Service betreut das Charles Young Buffalo Soldiers National Monument. |
de | https://de.wikipedia.org/wiki/Multihalle | http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/7/78/Herzogenriedpark_Mannheim_Multihalle_Leisten.jpg | Multihalle | Baugeschichte | Multihalle / Baugeschichte | null | English: public park "Herzogenriedpark" in Mannheim, Germany | null | image/jpeg | 2,256 | 1,756 | true | true | true | Die Multihalle ist eine Mehrzweckhalle im Mannheimer Herzogenriedpark, die zur Bundesgartenschau 1975 errichtet wurde. Das Bauwerk wurde von Carlfried Mutschler und seinem Büropartner Joachim Langner entworfen. Das Tragwerk wurde von Frei Otto als gewölbter Gitterträger konzipiert, es ist bis heute die größte frei geformte Holzgitterschalenkonstruktion der Welt. Die Multihalle gilt als ein Hauptwerk organischer Architektur und steht seit 1998 unter Denkmalschutz. | Auf der Bauausstellung 1962 in Essen (Deubau ) erstellte Otto seine erste Holzlattenkuppel. Sie hatte auf dem Boden ausgelegt eine Fläche von 250 m² und bestand aus quadratisch zusammengelegten, dünnen Latten von 40 × 20 mm. Ein Autokran hob in der Mitte den Lattenrost 5 m in die Höhe. Die zuvor lose miteinander verbundenen Latten überkreuzten sich nun rautenförmig. Otto ließ die Lattenenden an einem umlaufenden Auflager befestigen und erst dann die Schraubbolzen auf den Verbindungen der Holzleisten fest anziehen. Das fertige Tragwerk ähnelt dem eines Zollingerdachs, welches jedoch aus kürzeren Brettabschnitten zusammengesetzt ist.
Ein zweites und diesmal doppelt gewölbtes Holzgitterschalendach errichtete Otto 1967 innerhalb des deutschen Pavillons als Vortragssaal und Foyer während der Weltausstellung Expo 67 in Montreal.
Nachdem im Januar 1970 die Entscheidung fiel, die Bundesgartenschau des Jahres 1975 in Mannheim stattfinden zu lassen, wurden zwei Wettbewerbe ausgeschrieben, bei denen Architekten und Landschaftsarchitekten ihre Ideen für die beiden Gartenschaugelände Herzogenriedpark und Luisenpark vorstellen sollten.
Preisträger für den Bereich des Herzogenriedparks war das Architekturbüro Carlfried Mutschler + Partner, Mannheim. Der Wettbewerbsplan sah als zentralen Bereich einen großen, überdachten Treffpunkt für verschiedene Aktivitäten und ein Café mit Sitzterrasse am Wasser vor. Für das Café war eine luftige Holzkonstruktion vorgesehen. Der Treffpunkt sollte mit großen Schirmen überdacht werden, die an Gasballons aufgehängt werden sollten. Dies war zwar technisch möglich, doch baurechtliche Einwände ließen dieses Projekt scheitern. Außerdem hätten die Ballons ab Windstärke 7 eingezogen werden müssen.
Es wurden die verschiedensten Arten von pneumatischen Konstruktionen untersucht, die allerdings zu hohe Material- und Zuschnittskosten verursacht hätten. Luftdicht abgeschlossene Traglufthallen kamen ebenfalls nicht in Frage, so dass die verschiedenartigen Zeltkonstruktionen diskutiert wurden.
Da auch künstliche Hügel aus Leimbinderkuppeln nicht zufriedenstellen konnten, kam die Idee der Gitterschalen des Stuttgarters Frei Otto ins Gespräch. Der Vorteil einer Gitterschale als Dachtragwerk besteht darin, dass diese unter ihrem Eigengewicht „nur druck- und nicht biegebeansprucht sind.“ Zeitgleich mit der Wahl der Konstruktion wurden die Standorte der verschiedenen Funktionen festgelegt. Die Besucher sollten auf zwei Ebenen – der des Aerobusbahnhofs und des Parks – in die Halle geführt werden.
Ausgangsbasis für die Gitterschale war das Drahtmodell des Vorentwurfs. In diesem Modell 1:500 konnte die endgültige Form allerdings nur grob vorgegeben werden. Mit Hilfe von Zwirnfäden konnte immerhin die Länge und Breite der Fläche annähernd abgewickelt werden. Das Drahtmodell als hängendes Netz simulierte die Gittermaschen des späteren Gitterrostes aus Holz.
Bevor das Knüpfen des Netzes begann, musste die Richtung, in der es liegen sollte, festgelegt werden, um dann mit Hilfe von Stecknadeln und einer weichen Unterlage die Glieder und Ringe aneinanderzureihen. Im hängenden Kettenmodell stand die Schale auf dem Kopf.
Mit Hilfe von Gabelstaplern und Gerüsttürmen hoben Bauarbeiter das Dach behutsam in die endgültige Position. Am 30. Januar 1975 wurde auf Wunsch von Prüfingenieur Fritz Wenzel an dem Dach selbst ein Belastungstest durchgeführt, bei dem 205 gefüllte Wassertonnen an das Lattengitter gehängt wurden. Die Schale gab um 79 Millimeter nach, einen Millimeter weniger als errechnet.
In einem Dokumentarfilm bekannte Otto im Jahr 2005, dass er die Multihalle für seinen „kühnsten Bau“ hielt, „viel kühner als das Olympiadach“. Der Bauingenieur Ian Liddell, der 1975 die Multihalle statisch überprüft hatte, fügte hinzu, den Naturstoff Holz als mehrfach gekrümmtes Dachtragwerk einzusetzen, wäre ohne Vorläufer und Geschichte gewesen, „wie eine Idee von einem anderen Stern“. |
pl | https://pl.wikipedia.org/wiki/Bostrichiformia | Bostrichiformia | null | Bostrichiformia | null | Deutsch:  Wollkrautblütenkäfer Seitenansicht (Größe : 2.5mm)English:  Varied carpet beetle side view (Size :2.5mm)Français :  Anthrène du bouillon blanc profil, (taille: 2,5mm) | Ilustracja | image/jpeg | 2,946 | 4,271 | true | true | true | Bostrichiformia – infrarząd lub seria chrząszczy z podrzędu wielożernych. W języku polskim wprowadzony został termin kapturnikokształtne na określenie tej grupy, jednak nazwa ta jest nieścisła i bywa odnoszona także do nadrodziny Bostrichoidea. | Bostrichiformia – infrarząd lub seria chrząszczy z podrzędu wielożernych (Polyphaga). W języku polskim wprowadzony został termin kapturnikokształtne na określenie tej grupy, jednak nazwa ta jest nieścisła i bywa odnoszona także do nadrodziny Bostrichoidea. | |
es | https://es.wikipedia.org/wiki/Salvilla | Salvilla | null | Salvilla | Salvilla de loza fina con decoración chinesca (hacia 1735). Real Fábrica de Alcora. | Español: Colección de Loza de la Real Fábrica del Conde de Aranda. Museo de Cerámica de l'Alcora. Salvilla, s. XVIII | null | image/jpeg | 336 | 448 | true | true | true | Salvilla o salva, se llama al plato en forma de copa o bandeja con pie de peana, usado como soporte para otros recipientes más pequeños. Una definición más técnica lo presenta como recipiente de pie destacado y cuerpo superior plano, cuya relación entre altura y diámetro es de un cuarto, siendo aquella de cinco a quince cm y el diámetro del plato de 20 a 35 cm.
Todas las definiciones coinciden en que su función es la de servir de bandeja, si bien en muchas de ellas se da referencia de la bandeja cuadrangular, con molduras para encajar vasos, tazas, jícaras y vasijas similares. En parte de Hispanoámerica se le llama salvilla a las angarillas o juego de vinagreras. El equivalente francés es "plato «cabaret»". | Salvilla o salva, se llama al plato en forma de copa o bandeja con pie de peana, usado como soporte para otros recipientes más pequeños. Una definición más técnica lo presenta como recipiente de pie destacado y cuerpo superior plano, cuya relación entre altura y diámetro es de un cuarto, siendo aquella de cinco a quince cm y el diámetro del plato de 20 a 35 cm.
Todas las definiciones coinciden en que su función es la de servir de bandeja, si bien en muchas de ellas se da referencia de la bandeja cuadrangular, con molduras para encajar vasos, tazas, jícaras y vasijas similares. En parte de Hispanoámerica se le llama salvilla a las angarillas o juego de vinagreras. El equivalente francés es "plato «cabaret»". | |
hy | https://hy.wikipedia.org/wiki/%D5%8A%D6%80%D5%B8%D6%86%D5%A5%D5%BD%D5%AB%D5%B8%D5%B6%D5%A1%D5%AC_%D4%B9%D5%A5%D5%B6%D5%AB%D5%BD%D5%AB%D5%BD%D5%BF%D5%B6%D5%A5%D6%80%D5%AB_%D4%B1%D5%BD%D5%B8%D6%81%D5%AB%D5%A1%D6%81%D5%AB%D5%A1%D5%B5%D5%AB_(ATP)_%D5%B4%D6%80%D6%81%D5%A1%D5%B6%D5%A1%D5%AF%D5%B6%D5%A5%D6%80 | Պրոֆեսիոնալ Թենիսիստների Ասոցիացիայի (ATP) մրցանակներ | «Մարդասիրության և բարեգործության համար» Արտուր Էշի մրցանակ | Պրոֆեսիոնալ Թենիսիստների Ասոցիացիայի (ATP) մրցանակներ / «Մարդասիրության և բարեգործության համար» Արտուր Էշի մրցանակ | Էնդի Մարեյ, 2011 թվական | English: Andy Murray with the trophy at the 2011 Japan Open in Tokyo. Deutsch: Andy Murray 2011 mit dem Siegerpokal bei den Japan Open in Tokyo. | null | image/jpeg | 4,001 | 3,357 | true | true | true | Պրոֆեսիոնալ Թենիսիստների Ասոցիացիայի (ATP) մրցանակներ, իրենից ներկայացնում է այն մրցանակների և մրցանակակիրների ցանկը, ովքեր Պրոֆեսիոնալ Թենիսիստների Ասոցիացիայի կողմից ամենամյա պարգևատրվում են տարբեր անվանակարգերում ականավոր հաջողությունների համար։ | null | |
no | https://no.wikipedia.org/wiki/Bao%27an_(Shenzhen) | http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/f/f9/Baoao_xinzn.jpg | Bao'an (Shenzhen) | null | Bao'an (Shenzhen) | Hovedvei gjennom Bao'an | English: A street in Xin An Sub-district, Bao An, Shenzhen | null | image/jpeg | 1,710 | 2,457 | true | true | true | Bao'an er et av seks distrikter i Shenzhen i provinsen Guangdong i Folkerepublikken Kina. Det er ett av de to distriktene som ligger utenfor Shenzhen Special Economic Zone. Det andre er Longgang. Med 5 millioner innbyggere er Bao'an Shenzhens største distrikt. | Bao'an (kinesisk: 宝安区 pinyin: Bǎo'ān Qū) er et av seks distrikter i Shenzhen i provinsen Guangdong i Folkerepublikken Kina. Det er ett av de to distriktene som ligger utenfor Shenzhen Special Economic Zone. Det andre er Longgang. Med 5 millioner innbyggere er Bao'an Shenzhens største distrikt. |
sl | https://sl.wikipedia.org/wiki/Trgovi%C5%A1te,_P%C4%8Dinjski_okraj | Trgovište, Pčinjski okraj | null | Trgovište, Pčinjski okraj | Reka Pčinja v Trgovištu | Српски / srpski: Reka Pčinja u Trgovištu | Reka Pčinja v Trgovištu | image/jpeg | 3,000 | 4,000 | true | true | true | Trgovište je naselje v Srbiji, ki je središče istoimenske občine; slednja pa je del Pčinjskega upravnega okraja. | Trgovište (izvirno srbsko Трговиште) je naselje v Srbiji, ki je središče istoimenske občine; slednja pa je del Pčinjskega upravnega okraja. | |
es | https://es.wikipedia.org/wiki/Fiat_500_(2007) | Fiat 500 (2007) | Ediciones especiales y limitadas | Fiat 500 (2007) / Ediciones especiales y limitadas | null | English: Geneva MotorShow 2013 - Fiat 500 GQ | null | image/jpeg | 2,742 | 4,140 | true | true | true | El Fiat 500 es un automóvil del segmento A producido por el fabricante italiano Fiat desde el año 2007. | null | |
es | https://es.wikipedia.org/wiki/Mariquita_Gallegos | http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/c/c4/Juan_Carlos_Mareco_y_Mariquita_Gallegos.jpg | Mariquita Gallegos | Televisión | Mariquita Gallegos / Carrera / Televisión | Mariquita Gallegos con Juan Carlos Mareco. | English: Mariquita Gallegos y Juan Carlos Mareco. Argentina | null | image/jpeg | 477 | 338 | true | true | true | Mariquita Gallegos es una actriz, cantante, exvedette y conductora de televisión argentina. | 1960: Vida íntima de la TV
1962: Los sueños de Mariquita, emitido por Canal 11
1963: Teatro como en el teatro
1963/1984: Operación Ja-Já
1967: La revista del Dringue, con Dringue Farías, Beba Bidart, Peggy Sol y Pedro Sombra.
1967: El circo de Marrone, junto a José Marrone, Juanita Martínez y Carlos Scazziotta.
1968: Vivir es una comedia
1968/1971: Sábados de la bondad
1968/1973: Viernes de Pacheco
1969/1972: El botón
1970: Pinocholandia
1970: Musicalísimo
1970: Alta comedia
1972: Revista de revistas
1973/1976: El chupete
1974: La comedia brillante
2004/2005: Los Roldán
2011: El hombre de tu vida, junto a Guillermo Francella y Norma Pons.
Desde 1994 conduce su ciclo La Gran Vidriera, emitido diariamente por el Canal Argentinísima satelital. |
de | https://de.wikipedia.org/wiki/Himalaya_(Spiel) | http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/c/c1/Deskohran%C3%AD_08-10-05_047.jpg | Himalaya (Spiel) | null | Himalaya (Spiel) | null | Čeština: Deskohraní 2008 - Himalaya | null | image/jpeg | 1,537 | 2,206 | true | true | true | Himalaya ist ein Brettspiel von Régis Bonnessée, welches 2004 auf dem deutschen Markt vom französischen Verlag Tilsit Éditions veröffentlicht wurde. Es ist für 3 bis 4 Spieler ab 12 Jahren geeignet, ein Spiel dauert etwa 90 Minuten.
Himalaya wurde 2005 als eines von fünf Spielen für den Kritikerpreis Spiel des Jahres nominiert und erreichte Platz 5 beim Deutschen Spiele Preis. | Himalaya ist ein Brettspiel von Régis Bonnessée, welches 2004 auf dem deutschen Markt vom französischen Verlag Tilsit Éditions veröffentlicht wurde. Es ist für 3 bis 4 Spieler ab 12 Jahren geeignet, ein Spiel dauert etwa 90 Minuten.
Himalaya wurde 2005 als eines von fünf Spielen für den Kritikerpreis Spiel des Jahres nominiert und erreichte Platz 5 beim Deutschen Spiele Preis. |
kk | https://kk.wikipedia.org/wiki/%D0%94%D0%B6%D0%B5%D1%81%D1%81%D0%B8%D0%BA%D0%B0_%D0%97%D0%BE%D1%80 | Джессика Зор | Мансабы | Джессика Зор / Мансабы | Джессика Зор 2015 жыл | English: Jessica Szohr at the 2015 Television Critics Association’s Press Tour (TCA2015) for the NBC Universal TV show announcements, interviews with cast and creators at The Langham Huntington Hotel in Pasadena, CA. | null | image/jpeg | 1,931 | 1,380 | true | true | true | Джессика Карен Зор – «Өсекші қыз» сериалындағы Ванесса Абрамстың рөлімен танымал болған американдық актриса. | Зор алты жасында модель болған, ал он жеті жасында Лос-Анджелеске көшіп, актерлік мансабын бастады. 2003 жылы «Менің әйелім және балаларым» атты сериалында түсті, сондай-ақ ол «C.S.I.: Қылмыс орны Майами» сериалына қатысты. 2010 жылы «Пираньи 3D», ал 2011 жылы «Зеңгір үйді ұрлау» және «Мен оның бұны қалай жасайтының білмеймін» фильмдеріне түсті.
Джессика Зор 2007 жылы Daughtry музыкалық тобының «Over You» бейне клипке түсті, ал 2013 жылы Тейлор Свифтің «22» әнінің клипінің түсіріліміне қатысты. | |
fr | https://fr.wikipedia.org/wiki/Fontaine_chaude | Fontaine chaude | Son architecture | Fontaine chaude / Historique / Son architecture | null | Français : La Fontaine Chaude, Dax, Landes, Gascogne, France This building is en partie classé, en partie inscrit au titre des Monuments Historiques. It is indexed in the Base Mérimée, a database of architectural heritage maintained by the French Ministry of Culture, under the reference PA00083940 . беларуская (тарашкевіца) | বাংলা | brezhoneg | català | Deutsch | Ελληνικά | English | Esperanto | español | euskara | suomi | français | magyar | italiano | 日本語 | македонски | Nederlands | português | português do Brasil | română | русский | sicilianu | svenska | українська | +/− | null | image/jpeg | 3,104 | 4,672 | true | true | true | Depuis l'Antiquité la Fontaine chaude, ou source de La Nèhe, se situe au centre-ville de Dax en France. Elle représente le patrimoine gallo-romain de cette ville et également un véritable symbole du thermalisme. En effet, la fontaine ayant un débit quotidien de 2 400 000 litres, elle est réputée pour les vertus de son eau, à une température de 64 °C. La fontaine est inscrite aux Monuments historiques tandis que le portique et les vestiges médiévaux sont classés le 9 septembre 1988. | Situé au cœur de la première ville thermale de France, cette fontaine a été au cours des siècles remodelée à de nombreuses reprises. Son style toscan à base de pierre naturelle rappelle le style gallo-romain de l'époque.
On peut également admirer sur les différents robinets entourant la fontaine des petits lions rugissants.
Cependant, la très ancienne fontaine a connu de graves problèmes : affaissement, dégradation, délabrement.
Ce n’est qu’au terme d’une très importante campagne de travaux qui dura trois années que le monument retrouva toute sa superbe. La Fontaine chaude rénovée fut officiellement inaugurée en décembre 2003. | |
de | https://de.wikipedia.org/wiki/Hessischer_Landtag | Hessischer Landtag | 16. Legislaturperiode (2003 bis 2008) | Hessischer Landtag / Bisherige Legislaturperioden: Wahlergebnisse, Regierungsbildungen und Besonderheiten / 16. Legislaturperiode (2003 bis 2008) | Norbert Kartmann, Landtagspräsident 2003–2019 | Deutsch: Norbert Kartmann, hessischer Politiker (CDU) und Präsident des Hessischen Landtags. | null | image/jpeg | 3,000 | 2,000 | true | true | true | Der Hessische Landtag ist das Landesparlament und gesetzgebende Organ des deutschen Landes Hessen. Seine Aufgaben und seinen Aufbau regelt die Verfassung des Landes Hessen. Der Sitz des Landtags befindet sich seit seiner ersten Sitzung im Dezember 1946 im ehemaligen Stadtschloss der nassauischen Herzöge am Schlossplatz in der Landeshauptstadt Wiesbaden. Die regulär 110 Mitglieder des Landtags werden seit 2003 für eine fünfjährige Wahlperiode gewählt. Die jüngste Wahl des Landtags fand am 28. Oktober 2018 statt. Präsident des Hessischen Landtags ist der CDU-Politiker Boris Rhein.
Vorgänger des Hessischen Landtags in der Weimarer Republik war der Landtag des Volksstaates Hessen. | Ergebnis der Landtagswahl vom 2. Februar 2003:
Wahlbeteiligung: 64,6 %
Die Landesregierung bestand aus einer CDU-Alleinregierung unter Führung von Ministerpräsident Roland Koch.
*) An 100 fehlende Prozent = nicht im Landtag vertretene Parteien | |
cs | https://cs.wikipedia.org/wiki/Okrouhl%C3%A1_(okres_P%C3%ADsek) | Okrouhlá (okres Písek) | Galerie | Okrouhlá (okres Písek) / Galerie | null | Čeština: Kříž na křižovatce do obce ze směru od Milevska. Okrouhlá (Okres Písek). Česká republika. | null | image/jpeg | 3,872 | 2,592 | true | true | true | Okrouhlá je obec čtyři kilometry jižně od Milevska v okrese Písek v Jihočeském kraji. Žije v ní 64 obyvatel. | null | |
es | https://es.wikipedia.org/wiki/Weir_(Misisipi) | Weir (Misisipi) | null | Weir (Misisipi) | null | English: Sign for Weir, Mississippi | null | image/jpeg | 2,560 | 1,920 | true | true | true | Weir es un pueblo del Condado de Choctaw, Misisipi, Estados Unidos. Según el censo de 2000 tenía una población de 553 habitantes y una densidad de población de 203.3 hab/km². | Weir es un pueblo del Condado de Choctaw, Misisipi, Estados Unidos. Según el censo de 2000 tenía una población de 553 habitantes y una densidad de población de 203.3 hab/km². | |
sv | https://sv.wikipedia.org/wiki/Cr%C3%A9ot | Créot | null | Créot | Detaljkarta över kommunen. | English: Map of French municipality Français : Carte des communes françaises Nederlands: Kaart van Franse gemeente | null | image/png | 605 | 756 | true | true | true | Créot är en kommun i departementet Saône-et-Loire i regionen Bourgogne-Franche-Comté i östra Frankrike. Kommunen ligger i kantonen Épinac som tillhör arrondissementet Autun. År 2009 hade Créot 79 invånare. | Créot är en kommun i departementet Saône-et-Loire i regionen Bourgogne-Franche-Comté i östra Frankrike. Kommunen ligger i kantonen Épinac som tillhör arrondissementet Autun. År 2009 hade Créot 79 invånare. | |
it | https://it.wikipedia.org/wiki/Amphiliidae | Amphiliidae | null | Amphiliidae | null | Amphilius longirostris | null | image/jpeg | 1,116 | 1,925 | true | true | true | Amphiliidae è una famiglia di pesci ossei d'acqua dolce appartenente all'ordine Siluriformes. | Amphiliidae è una famiglia di pesci ossei d'acqua dolce appartenente all'ordine Siluriformes. | |
en | https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_foreign_ministry_headquarters | List of foreign ministry headquarters | null | List of foreign ministry headquarters | null | English: Building of the Australian Department of Foreign Affairs and Trade; Photo by Adam Carr | null | image/jpeg | 480 | 640 | true | true | true | This is a list of foreign ministry headquarters. It lists the names and locations of buildings that serve as the headquarters for foreign ministries. | This is a list of foreign ministry headquarters. It lists the names and locations of buildings that serve as the headquarters for foreign ministries. | |
ca | https://ca.wikipedia.org/wiki/Llista_de_monuments_de_Caldes_d%27Estrac | Llista de monuments de Caldes d'Estrac | null | Llista de monuments de Caldes d'Estrac | null | Català: Ca la Cristina (Caldes d'Estrac) This is a photo of a building indexed in the Catalan heritage register as Bé Cultural d'Interès Local (BCIL) under the reference IPA-8403. Object location41° 34′ 12.12″ N, 2° 31′ 40.23″ E View this and other nearby images on: OpenStreetMap - Google Earth | Ca la Cristina (Caldes d'Estrac) | image/jpeg | 1,200 | 1,600 | true | true | true | Llista de monuments de Caldes d'Estrac inclosos en l'Inventari del Patrimoni Arquitectònic Català per al municipi de Caldes d'Estrac. Inclou els inscrits en el Registre de Béns Culturals d'Interès Nacional amb la classificació de monuments històrics, els Béns Culturals d'Interès Local de caràcter immoble i la resta de béns arquitectònics integrants del patrimoni cultural català. | Llista de monuments de Caldes d'Estrac inclosos en l'Inventari del Patrimoni Arquitectònic Català per al municipi de Caldes d'Estrac (Maresme). Inclou els inscrits en el Registre de Béns Culturals d'Interès Nacional (BCIN) amb la classificació de monuments històrics, els Béns Culturals d'Interès Local (BCIL) de caràcter immoble i la resta de béns arquitectònics integrants del patrimoni cultural català. | |
bn | https://bn.wikipedia.org/wiki/%E0%A6%B8%E0%A6%BE%E0%A6%B0%E0%A6%A6%E0%A6%BE_%E0%A6%AA%E0%A7%80%E0%A6%A0 | সারদা পীঠ | null | সারদা পীঠ | null | English: Ruins of the Sharada Peeth temple. 2000 years old Sree/Siri Sharada Devi Temple, Sharada, Kashmir, Pakistan The ancient temple of Sree Sharada. The temple is so ancient that Kashmir was earlier known as 'Sharada Peeth'. The temple is at a height of 11000 fom the sea level and is about 70 miles from Shreenagar. The length of the temple is 142 feet and width is 94.6 feet. The outer walls of the temple are 6 ft. wide and 11 ft long. And there are arches with 8 ft. height. It is a very good example of architecture. Historical proof of old Sharada Devi temple. Sharada is a Vedic deity mentioned in Rigveda. In a poetic work composed by Mahakavi Kalhan in the year 1148, there is a mention of Sree Shradha Devi temple and its geographic location. Matang Sage Shandilya used to meditate in Sharada-van. Near the temple of Sree Sharada Devi, there is 'Amarkund' lake. It is believed that Sage Shandilya got the 'darshan' of Sree Sharada Devi there. In the first verse of 'Prapanchsar' composed by Adya Shankaracharya is devoted to the praise of Sree Sharada Devi. In the year 1030, the famous Muslim historian Al-Baruni visited Kashmir. According to him, there was a wooden idol of Sree Sharadha Devi in Sree Sharada Devi temple. He had compared the temple of Sree Sharada Devi with the Sun temple of Multan (that time in India, presently in Pakistan), Vishnu Chakraswamin temple at Thaneshwar and Somnath temple. Near Sree Sharada Devi temple, there used to be famous Sanskrit university. During 16th century, Delhi was ruled by King Akbar. Abul Fazal, one of the famous 'Nava-Ratnas' in his Court, has written about Sree Shradda Devi temple that Sree Sharada Devi temple is near the banks of river Madhumati (currently Neelum river) which is full of gold particles. One can experience miracles on every eighth day of the bright fortnight of the month. In the 14th century, the temple was attacked for the first time. After this attack, India started losing its contact with Krushnaganga and Sharada Peeth. In the 19th century, Dogra king of Kashmir restored this temple. Many ancient holy books of Hindus were written in Kashmir. From the time of Sage Shandilya, Kashmir was renowned for Sanskrit language, literature, astronomy, astrology and jurisprudence so also as a well-known centre of arts and architecture. In the 8th century, King Lalitaditya ruled over Kashmir. During his time, Kashmir was known as the centre for studies of Hindu religion. There is a mention in the 'Sankhyayan' written by Vinayak Bhatt that in those days, Hindu students use to go to Kashmir for higher studies. In the writings of famous Chinese traveler Yuan Shuang in 7th century, it is mentioned that many saints and scholars lived in Kashmir. Kashmir was known as Sharada Peeth due to the temple of Sree Sharada Devi. Even today, the Kashmiri script is known as 'Sharada' script. Adya Shankarachrya founded Sharada Peeth at Sharada gram in Kashmir. Sharada Peeth was as famous as the four Peethas at Shrungeri, Dwaraka, Jagannathpuri and Badrikashram founded by Shankaracharya. | null | image/jpeg | 2,592 | 3,872 | true | true | true | 'সারদা পীঠ' দেবী সরস্বতীর প্রাচীন মন্দির, যা পাকিস্তান অধিকৃত কাশ্মীরের নীলম নদীর কাছাকাছি অবস্থিত। এর ধ্বংসাবশেষ ইন্দো-পাক কন্ট্রোল লাইনের কাছে অবস্থিত। | 'সারদা পীঠ' দেবী সরস্বতীর প্রাচীন মন্দির, যা পাকিস্তান অধিকৃত কাশ্মীরের নীলম নদীর কাছাকাছি অবস্থিত। এর ধ্বংসাবশেষ ইন্দো-পাক কন্ট্রোল লাইনের কাছে অবস্থিত। | |
azb | https://azb.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%AC%DA%A9 | افروجک | null | افروجک | Afrojack in 2015 | English: Afrojack In 2015 | null | image/jpeg | 600 | 454 | true | true | true | افروجک آلبوم یاپیمجیسی، شارکی یازیچی و موسیقیچی - پاپ، هاوس موسیقی ژانرلاریندا اثرلر یارادیب. افروجک ۹ سپتامبر ۱۹۸۷ تاریخینده حیاتا گؤز آچیب. | افروجک (اینگیلیسجه: Afrojack) آلبوم یاپیمجیسی، شارکی یازیچی و موسیقیچی - پاپ، هاوس موسیقی ژانرلاریندا اثرلر یارادیب. افروجک ۹ سپتامبر ۱۹۸۷ تاریخینده حیاتا گؤز آچیب. | |
en | https://en.wikipedia.org/wiki/Gilbert,_Arizona | Gilbert, Arizona | Historic structures | Gilbert, Arizona / Historic structures | null | English: Liberty Market, located in Gilbert, Arizona, was built in 1936. Liberty Market was established by the Dong family. The Neon sign which is still on display was designed by Mae Ong, the wife of Ben Ong who purchased the market in 1943. The structure is listed as historical by the Gilbert Heritage District | null | image/jpeg | 810 | 1,080 | true | true | true | Gilbert is a town in Maricopa County, Arizona, United States, located southeast of Phoenix within the city's metropolitan area. Once known as the "Hay Shipping Capital of the World", it is the sixth-largest municipality in Arizona, and the fifth-largest in the Phoenix metro area. It covers an area of nearly 69 square miles.
Gilbert has made a rapid transformation from an agriculture-based community to an economically diverse suburban center located in the southeast valley of the Greater Phoenix area. It has grown at an extremely high rate over the last three decades, increasing in population from 5,717 in 1980 to 208,453 as of the 2010 census. The town grew at an average annual rate of nearly 13% during this 30-year period. In 2019, the town's population was estimated to be 254,114. | The following is a brief description of the historic structures which are pitcured. Some of these structures are listed in the National Register of Historic Places while others are listed as historical by the Gilbert Heritage District.
Gilbert Elementary School was built in 1913. It is located at 10 S. Gilbert Rd. and now houses the Gilbert Historical Museum. It is listed in the National Register of Historic Places.
Gilbert High School was built in 1920. It now houses the Gilbert Public School District Office. The structure is listed as historical by the Gilbert Heritage District.
The Gilbert Water Tower was built in 1925. The structure is listed as historical by the Gilbert Heritage District.
Gilbert's First Jail House was built in 1918 and later used as a pump house. The structure is listed as historical by the Gilbert Heritage District.
The Tone Building was built in 1929 and now houses Joe's Real BBQ Restaurant. The structure is listed as historical by the Gilbert Heritage District.
Liberty Market was built in 1936. Liberty Market was established by the Dong family. The neon sign which is still on display was designed by Mae Ong, the wife of Ben Ong, who purchased the market in 1943. The structure is listed as historical by the Gilbert Heritage District.
The Creed building was built in 1918. It now houses the Farmhouse Restaurant. The structure is listed as historical by the Gilbert Heritage District.
The Attaway Phelps-Blakely Building was built in 1910. It now houses the Norwood Furniture store. The structure is listed as historical by the Gilbert Heritage District.
The Bank of Gilbert was built in 1917. It now houses an insurance company. The structure is listed as historical by the Gilbert Heritage District.
Clare's Metal Shop was built in 1918. It now houses Bergies Coffee. The structure is listed as historical by the Gilbert Heritage District.
Clement's Garage was built in 1934. The structure is listed as historical by the Gilbert Heritage District.
The American Legion Post 39 was built in 1934. | |
ca | https://ca.wikipedia.org/wiki/Comtat_de_Guadalhorce | Comtat de Guadalhorce | null | Comtat de Guadalhorce | Pantà "Conde de Guadalhorce". | Español: Pantano "Conde de Guadalhorce", provincia de Málaga. | null | image/jpeg | 1,704 | 2,272 | true | true | true | El comtat de Guadalhorce és un títol nobiliari espanyol creat pel rei Alfons XIII el 26 de novembre de 1921 a favor de Rafael Benjumea y Burín, ministre de Foment, enginyer de camins i polític, qui va realitzar l'embassament anomenat "Comte de Guadalhorce", al riu Turón, del que es beneficia la vall del riu Guadalhorce, a Andalusia. | El comtat de Guadalhorce és un títol nobiliari espanyol creat pel rei Alfons XIII el 26 de novembre de 1921 a favor de Rafael Benjumea y Burín, ministre de Foment, enginyer de camins i polític, qui va realitzar l'embassament anomenat "Comte de Guadalhorce", al riu Turón, del que es beneficia la vall del riu Guadalhorce, a Andalusia. | |
fi | https://fi.wikipedia.org/wiki/Takaikkuna | Takaikkuna | null | Takaikkuna | null | Cropped screenshot from the trailer for the film Rear Window | Elokuvan alkuteksti | image/jpeg | 1,080 | 1,440 | true | true | true | Takaikkuna on Alfred Hitchcockin ohjaama yhdysvaltalainen jännityselokuva vuodelta 1954. John Michael Hayes kirjoitti elokuvan käsikirjoituksen Cornell Woolrichin novellin It Had to be Murder pohjalta. Pääosia näyttelivät James Stewart ja Grace Kelly, joille kummallekin se oli toinen elokuva Hitchcockin kanssa. | Takaikkuna (Rear Window) on Alfred Hitchcockin ohjaama yhdysvaltalainen jännityselokuva vuodelta 1954. John Michael Hayes kirjoitti elokuvan käsikirjoituksen Cornell Woolrichin novellin It Had to be Murder pohjalta. Pääosia näyttelivät James Stewart ja Grace Kelly, joille kummallekin se oli toinen elokuva Hitchcockin kanssa. | |
bg | https://bg.wikipedia.org/wiki/%D0%A2%D0%B0%D1%82%D1%83%D0%BB_(%D1%81%D0%B2%D0%B5%D1%82%D0%B8%D0%BB%D0%B8%D1%89%D0%B5) | http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/3/35/Tatul_PD_2011_057.JPG | Татул (светилище) | Галерия | Татул (светилище) / Галерия | null | Deutsch: Thrakisches Heiligtum Tatul; bei dem Dorf Tatul in den Rhodopen; Bulgarien English: Thracian Tomb of Tatul and Tatul, a village in the Rhodope Mountains, Bulgaria Български: скално светилище Татул и село Татул в Родопите | null | image/jpeg | 3,168 | 4,752 | true | true | true | Татул е скално-култов комплекс край село Татул, наричан от местното население Каябъшъ. Татул е праисторическо култово място, на чиято територия е разположен един от най-озадачаващите мегалитни паметници на територията на България – саркофаг с форма на пресечена пирамида, който няма аналог сред множеството мегалитни паметници регистрирани от археолозите на територията на България и по света. Това е най-добре запазеният храмов комплекс изсечен в монолитен къс скала. | null |
ja | https://ja.wikipedia.org/wiki/%E5%9F%8E%E9%96%80 | 城門 | 中国・韓国 | 城門 / 東アジア / 中国・韓国 | 北京正陽門 | null | null | image/jpeg | 394 | 336 | true | true | true | 城門とは城郭、城壁の門をいう。 | 古代中国では都城制が発達し、東西南北の城壁に城門が設けられていた。2008年には漢代の長安、直城門の発掘調査が行われ、黄土をつき固めた版築工法によって作られた長さ20メートル、幅32メートルの城門であったことが判った。張衡の「西京賦」にあるとおり、長安城には東西南北に3門ずつ設けられ、それぞれの門が3つの門道を持ち、計36の門道があった。門道は幅約8mで当時の車幅4台分に相当していた。門道の両脇には木製の門柱が立てられ、梁を組んで上部の版築と門楼を支えていたという。
唐代長安城の皇城へと続いていた含光門の遺跡では、長さ37メートル、幅19メートル、高さ8メートルの版築構造であったことが判明している。版築は城壁、城門だけでなく建物の土台や土塀などに古くから使われていたが、表面を磚（煉瓦）や土磚（日干し煉瓦）、石材で覆う工法も漢代には一般化しており、明代に入り煉瓦の生産量が増加すると、城門や城壁に広く利用された。版築を煉瓦や石材で覆う工法は、中国の支配領域が南方の多雨高湿な地域にまで広がったことと関係があるという見方もある。明代の西安城壁は規模こそ唐代の9分の1となったが、高さは12メートル、厚みは20メートル近くで、全体が石と煉瓦で覆われている。城門は半円形の小郭である甕城（おうじょう）を備え、闕楼・箭楼・正楼からなる三重の門楼を設け、門道はアーチ工法によるトンネルとなっている。
城門は都市城壁の急所であり、特に壁を厚く高くして、箭楼や甕城により防備を固めた。一方の寄せ手は破城槌や攻城櫓などを使って門楼や城門を攻撃した（→攻城戦）。近代にいたり中国が清朝の支配に入ってからも、城壁と城門の重要性は引き継がれ、北京城では外城7門、内城9門、皇城には4門が設けられた。内城の正門である正陽門は皇帝専用の城門としてその威容を誇り、皇城には天安門、地安門、東安門、西安門の4門が設けられたが現存しているのは天安門だけである。 | |
de | https://de.wikipedia.org/wiki/Imabari_1700 | http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/7/7f/Ayutthaya_Bridge_%28ship%2C_2007%29_001.jpg | Imabari 1700 | Bilder | Imabari 1700 / Bilder | null | English: Container Ship Ayutthaya Bridge | null | image/jpeg | 714 | 1,176 | true | true | true | Der Containerschiffstyp Imabari 1700 wurde seit 2006 in über 30 Einheiten vom japanischen Schiffbaukonzern Imabari Zosen gebaut. | null |
ml | https://ml.wikipedia.org/wiki/%E0%B4%B5%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B5%8D%E0%B4%9F%E0%B5%8D_%E0%B4%85%E0%B4%B0%E0%B5%81%E0%B5%BA | വാട്ട് അരുൺ | ചിത്രശാല | വാട്ട് അരുൺ / ചിത്രശാല | null | English: buddha sculpture in Wat Arun | null | image/jpeg | 2,760 | 4,912 | true | true | true | വാട്ട് അരുൺ റച്ചവാറരം റച്ചവാറരമഹാവിഹാൻ അല്ലെങ്കിൽ വാട്ട് അരുൺ തായ്ലൻഡിൽ ബാങ്കോക്കിലെ യായി ജില്ലയിൽ ചാവോ ഫ്രയ നദിയുടെ തൻബുരി പടിഞ്ഞാറ് തീരത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ബുദ്ധക്ഷേത്രം ആണ്. ഹിന്ദുദേവനായ അരുണനിൽ നിന്നാണ് ഈ പേര് വന്നത്. വാട്ട് അരുൺ തായ്ലൻഡിന്റെ ലാൻഡ്മാർക്കുകളിൽ ഏറ്റവും മികച്ചതാണ്. പ്രഭാതത്തിന്റെ ആദ്യ വെളിച്ചം ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പ്രതലത്തിൽ നിന്ന് പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു.പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടോടു കൂടിയാണ് ഈ ക്ഷേത്രം നിലനിന്നിരുന്നതെങ്കിലും, കിങ് രാമ II. ന്റെ ഭരണകാലത്ത് പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിലാണ് ഈ ബുദ്ധക്ഷേത്രം നിർമ്മിച്ചത്. | null | |
sv | https://sv.wikipedia.org/wiki/Avlidna_2019 | Avlidna 2019 | Oktober | Avlidna 2019 / Oktober | Den irakiske islamisten och ledaren för Islamiska staten Abu Bakr al-Baghdadi avled den 27 oktober, 48 år gammal. | English: Mugshot of Abu Bakr al-Baghdadi taken by US armed forces while in detention at Camp Bucca in the vicinity of Umm Qasr, Iraq, in 2004. | null | image/jpeg | 350 | 292 | true | true | true | Detta är en lista över kända personer som har avlidit under 2019. | 1 oktober – Anders Ferm, 81, svensk diplomat, tidningsman och socialdemokratisk politisk tjänsteman.
1 oktober – Karel Gott, 80, tjeckisk sångare.
1 oktober – Mikayla Martin, 21, kanadensisk skicrossåkare.
1 oktober – Wolfgang Perner, 52, österrikisk skidskytt.
2 oktober – Isaac Promise, 31, nigeriansk fotbollsspelare.
2 oktober – Kim Shattuck, 56, amerikansk sångare, gitarrist och låtskrivare.
4 oktober – Diahann Carroll, 84, amerikansk skådespelare och sångare.
4 oktober – Stephen Moore, 81, brittisk skådespelare.
4 oktober – Gunnar Unell, 88, svensk militär.
5 oktober – Blaine Lindgren, 80, amerikansk friidrottare, häcklöpare.
6 oktober – Ginger Baker, 80, brittisk rocktrummis (Cream).
6 oktober – Martin Lauer, 82, tysk (västtyskfödd) friidrottare, kortdistanslöpare.
7 oktober – Kyllikki Forssell, 94, finländsk skådespelare.
8 oktober – Roland Janson, 80, svensk skådespelare och dramatiker.
9 oktober – Andrés Gimeno, 82, spansk tennisspelare.
10 oktober – Hans Polster, 87, svensk skådespelare, regissör och manusförfattare.
11 oktober – Robert Forster, 78, amerikansk skådespelare (Jackie Brown, etc).
11 oktober – John Giorno, 82, amerikansk poet och performanceartist.
11 oktober – Aleksej Leonov, 85, rysk (sovjetiskfödd) kosmonaut, första människan som utförde en rymdpromenad.
12 oktober – Sara Danius, 57, svensk litteraturvetare, medlem och ständig sekreterare av Svenska Akademien.
12 oktober – Nanni Galli, 79, italiensk racerförare.
12 oktober – Yoshihisa Yoshikawa, 83, japansk sportskytt.
13 oktober – Charles Jencks, 80, amerikansk landskapsarkitekt, arkitekturhistoriker och kulturteoretiker.
14 oktober – Harold Bloom, 89, amerikansk litteraturvetare.
14 oktober – Rosemary Harris, 96, brittisk författare.
14 oktober – Sulli, 25, sydkoreansk sångerska.
15 oktober – Song Soon-Chun, 85, sydkoreansk boxare.
17 oktober – Alicia Alonso, 98, kubansk prima ballerina, koreograf och balettchef.
17 oktober – Elijah Cummings, 68, amerikansk demokratisk politiker, representanthusledamot sedan 1996.
17 oktober – Bill Macy, 97, amerikansk skådespelare.
17 oktober – Göran Malmqvist, 95, svensk sinolog, författare och översättare, ledamot av Svenska Akademien.
18 oktober – Mark Hurd, 62, amerikansk företagsledare på Hewlett-Packard och Oracle.
18 oktober – William Milliken, 97, amerikansk republikansk politiker, guvernör i Michigan 1969–1983.
19 oktober – Erhard Eppler, 92, tysk socialdemokratisk politiker.
19 oktober – Jerker A. Eriksson, 87, finländsk filmvetare och filmkritiker.
19 oktober – Huang Yong Ping, 65, kinesisk-fransk avantgarde-konstnär.
19 oktober – Joseph "Joey" Lombardo, 90, amerikansk högt uppsatt maffiamedlem.
19 oktober – Göran Nordahl, 90, svensk fotbollsspelare.
19 oktober – Aleksandr Volkov, 52, rysk tennisspelare.
21 oktober – Bengt Feldreich, 94, svensk TV-journalist, vetenskapsreporter och speakerröst.
21 oktober – Aila Meriluoto, 95, finländsk författare, poet och översättare.
22 oktober – Ole Henrik Laub, 81, dansk författare.
22 oktober – Raymond Leppard, 92, brittisk dirigent.
22 oktober – Sadako Ogata, 92, japansk akademiker och diplomat, FN:s flyktingkommissarie 1990–2000.
23 oktober – Francis Tresham, 83, brittisk brädspelskonstruktör.
24 oktober – Osborne Bartley, 100, svensk fackföreningsman, landshövding i Västmanlands län 1980–1985.
25 oktober – Unto Salo, 91, finländsk arkeolog.
26 oktober – Paul Barrere, 71, amerikansk rocksångare och gitarrist (Little Feat).
26 oktober – Enriqueta Basilio, 71, mexikansk friidrottare.
26 oktober – Robert Evans, 89, amerikansk filmproducent och filmbolagschef.
27 oktober – Abu Bakr al-Baghdadi, 48, irakisk islamist och ledare för Islamiska staten.
27 oktober – John Conyers, 90, amerikansk demokratisk politiker, representanthusledamot 1965–2017.
27 oktober – Anne Phelan, 75, australisk skådespelare.
28 oktober – Kay Hagan, 66, amerikansk demokratisk politiker, senator för North Carolina 2009–2015.
29 oktober – Gerald Baliles, 79, amerikansk demokratisk politiker, guvernör i Virginia 1986–1990.
30 oktober – Johan Johnson, 69, finländsk förläggare.
31 oktober – Tar | |
en | https://en.wikipedia.org/wiki/Hibbs_Pyramid | Hibbs Pyramid | null | Hibbs Pyramid | null | English: Hibbs Pyramid | Hibbs Pyramid image | image/jpeg | 675 | 900 | true | true | true | The Hibbs Pyramid is a pyramidal dolerite island, located in the Indian Ocean, off the south western coast of Tasmania, Australia. The island is contained within the Southwest National Park, part of the Tasmanian Wilderness World Heritage Site. | The Hibbs Pyramid is a pyramidal dolerite island, located in the Indian Ocean, off the south western coast of Tasmania, Australia. The island is contained within the Southwest National Park, part of the Tasmanian Wilderness World Heritage Site. | |
ar | https://ar.wikipedia.org/wiki/%D8%A3%D9%88%D9%84%D9%8A_%D8%B1%D9%8A%D9%86 | أولي رين | null | أولي رين | null | Olli Rehn, finnischer Politiker und seit 2004 Mitglied der Europäischen Kommission. | null | image/jpeg | 3,482 | 2,503 | true | true | true | أولي رين هو سياسي، ولاعب كرة قدم، من فنلندا، ولد في ميكيلي، هو عضوٌ في حزب الوسط الفنلندي، وهو عضوٌ في الجمعية البرلمانية لمجلس أوروبا. | أولي رين (بالفنلندية: Olli Rehn ) (و. 1962 م) هو سياسي، ولاعب كرة قدم، من فنلندا، ولد في ميكيلي، هو عضوٌ في حزب الوسط الفنلندي، وهو عضوٌ في الجمعية البرلمانية لمجلس أوروبا. | |
ru | https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%92%D1%81%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D0%B4%D1%8F%D1%89%D0%B5%D0%B5_%D0%BE%D0%BA%D0%BE | Всевидящее око | Галерея | Всевидящее око / Галерея | null | Sala dell'Apoteosi, tempio | null | image/jpeg | 1,536 | 2,048 | true | true | true | Всевидящее око, или лучезарная дельта, — масонский символ, символизирующий Великого Архитектора Вселенной, наблюдающего за трудами вольных каменщиков. Изображается как глаз, вписанный в треугольник. | null | |
en | https://en.wikipedia.org/wiki/Wetheral | Wetheral | null | Wetheral | Parish Church: Joseph Nollekens' life-size sculpture of 'Faith' in memory of Henry Howard's wife Maria (who died in childbirth). | English: Joseph Nollekens life size sculpture of 'Faith' in memory of Henry Howard's wife Maria (who died in Childbirth). | null | image/jpeg | 2,816 | 2,112 | true | true | true | Wetheral is a village, civil parish and electoral ward in Cumbria, England. The village serves mostly as a dormitory town for nearby Carlisle. At the 2001 census, the population of the Wetheral Ward was 4,039, The civil parish of Wetheral is slightly larger, with a population of 5,203. being counted as 4,541 at the 2011 Census for both Parish and Ward. Along with nearby Scotby, Wetheral is one of the most affluent villages in North Cumbria.
Wetheral stands high on a bank overlooking a gorge in the River Eden. Parts of the riverbank here are surrounded by ancient woodlands, including Wetheral Woods, owned by the National Trust. Formerly a small ferryboat operated to the village of Great Corby on the opposite bank, and an iron ring can still be found attached to the rocks on the Great Corby side of the river where the ferry would tie up.
The place-name 'Wetheral' is first attested in the Register of Wetheral Priory circa 1100 AD, where it appears as Wetherhala. The name means 'the haugh where wethers were kept'.
The Newcastle to Carlisle Railway has a station here at the west end of Corby Bridge over the Eden which acts also as a footbridge connecting with Great Corby. | Wetheral is a village, civil parish and electoral ward in Cumbria, England. The village serves mostly as a dormitory town for nearby Carlisle. At the 2001 census, the population of the Wetheral Ward was 4,039, The civil parish of Wetheral is slightly larger, with a population of 5,203. being counted as 4,541 at the 2011 Census for both Parish and Ward. Along with nearby Scotby, Wetheral is one of the most affluent villages in North Cumbria.
Wetheral stands high on a bank overlooking a gorge in the River Eden. Parts of the riverbank here are surrounded by ancient woodlands, including Wetheral Woods, owned by the National Trust. Formerly a small ferryboat operated to the village of Great Corby on the opposite bank, and an iron ring can still be found attached to the rocks on the Great Corby side of the river where the ferry would tie up.
The place-name 'Wetheral' is first attested in the Register of Wetheral Priory circa 1100 AD, where it appears as Wetherhala. The name means 'the haugh (area of flat land by a river) where wethers (castrated male sheep) were kept'.
The Newcastle to Carlisle Railway has a station here at the west end of Corby Bridge (popularly known as 'Wetheral Viaduct') over the Eden which acts also as a footbridge connecting with Great Corby. The station was closed during the Beeching cuts in 1967, but was reopened in 1981. In 1836 one of the very earliest railway accidents happened close to Wetheral station.
In the Middle Ages there was a priory at Wetheral. All that is left now is the gatehouse, which is in the care of English Heritage, and some low ruined walls behind the farm buildings that now occupy the site.
At the historic core of the village lies the village green, in one corner of which stands Wetheral Cross. The cross previously stood in the centre of the green before it was moved. The green is surrounded by large period houses in different styles, and the Fantails restaurant, shop and tea room front the green. The church, hotel (The Crown), village hall, hairdresser and pub (The Wheatsheaf) are not far away. The north western part of the village is known as Wetheral Plain and consists of a ribbon development along Plains Road and the housing estates of Greenacres and Faustin Hill.
Wetheral Parish Church is dedicated to the Holy Trinity and St Constantine. St Constantine was said to be a Scottish king who relinquished his throne to become a monk. Legend has it that he lived as a hermit in a cave at Wetheral., which can be reached by walking down the River Eden. The current Rector is based at The Rectory in Warwick Bridge. The Church contains a life-size sculpture by Joseph Nollekens of 'Faith'. This was commissioned by Henry Howard after the death, in childbirth, of his wife Maria. The cost of the sculpture was £1,500 in the late eighteenth century, which is estimated to be equivalent to nearly £2 million today.
There is no school in the village (it closed many years ago) and most primary school children travel to the school at Scotby, although some go to Great Corby or Warwick Bridge. The village lies in the catchment area of the Richard Rose Central Academy in Carlisle, although the William Howard School in nearby Brampton provides a bus service for pupils who wish to attend school there. This is undertaken by most pupils despite having to pay a fee for the service rather than using the free bus to the catchment school.
World war one ambulance driver and nurse Pat Waddell was born near here at Warwick Bridge and Nursing education theorist Nancy Roper was born in Wetheral in 1918. She trained in Cumberland Infirmary, Carlisle, and went on to develop the nursing process based on Activities of Daily Living (Roper -Logan - Tierney method) used across the UK and beyond.
The ward of Wetheral includes the villages and hamlets of Warwick-on-Eden, Aglionby, Scotby, Cotehill, Cumwhinton, Wetheral Shield and Wetheral Pasture. The civil parish also includes part of the Great Corby & Geltsdale ward, namely the villages of Great Corby, and Warwick Bridge (but not Corby Hill or Little Corby).
At Wet | |
nl | https://nl.wikipedia.org/wiki/Mormodes | Mormodes | null | Mormodes | null | Mormodes atropurpurea | Mormodes atropurpurea, habitus | image/jpeg | 4,040 | 2,567 | true | true | true | Mormodes is een geslacht van orchideeën uit de onderfamilie Epidendroideae.
Het zijn kleine epifytische of lithofytische planten van tropische laaglandregenwouden uit Midden- en Zuid-Amerika, vooral Mexico, Bolivië en Brazilië, die in tegenstelling tot Catasetum eenhuizig zijn, dus tweeslachtige bloemen dragen. Ze worden gekenmerkt door hun felgekleurde en vreemdgevormde bloemen. | Mormodes is een geslacht van orchideeën uit de onderfamilie Epidendroideae.
Het zijn kleine epifytische of lithofytische planten van tropische laaglandregenwouden uit Midden- en Zuid-Amerika, vooral Mexico, Bolivië en Brazilië, die in tegenstelling tot Catasetum eenhuizig zijn, dus tweeslachtige bloemen dragen. Ze worden gekenmerkt door hun felgekleurde en vreemdgevormde bloemen. | |
sr-Latn | https://sh.wikipedia.org/wiki/Eparhija_sremska | http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/0/08/Vojvodina_manastiri.png | Eparhija sremska | null | Eparhija sremska | Eparhije i manastiri Srpske pravoslavne crkve u Vojvodini | null | null | image/png | 2,194 | 2,028 | true | true | true | Eparhija sremska je eparhija Srpske pravoslavne crkve, sa sedištem u Sremskim Karlovcima, gde se nalazi i Saborna crkva.
Nadležni arhijerej je gospodin Vasilije, na prestolu od 1986. godine. | Eparhija sremska je eparhija Srpske pravoslavne crkve, sa sedištem u Sremskim Karlovcima, gde se nalazi i Saborna crkva.
Nadležni arhijerej je gospodin Vasilije, na prestolu od 1986. godine. |
ml | https://ml.wikipedia.org/wiki/%E0%B4%AC%E0%B5%87%E0%B4%AA%E0%B5%8D%E0%B4%AA%E0%B5%82%E0%B5%BC_%E0%B4%B5%E0%B4%BF%E0%B4%B3%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%95%E0%B5%81%E0%B4%AE%E0%B4%BE%E0%B4%9F%E0%B4%82 | ബേപ്പൂർ വിളക്കുമാടം | null | ബേപ്പൂർ വിളക്കുമാടം | null | മലയാളം: ചാലിയത്തുള്ള ബേപൂർ വിളക്കുമാടം. ബേപ്പൂർ പുളിമൂട്ടിൽ നിന്നുള്ള ദൃശ്യം.English: the light house at bepur chliyam. a sight from bepur pulimoot | null | image/jpeg | 3,453 | 2,563 | true | true | true | കോഴിക്കോട് ജില്ലയിലെ ഫറൂക്കിനടുത്ത് ചാലിയം ഗ്രാമത്തിലാണ് ബേപ്പൂർ വിളക്കുമാടം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. ഫറൂക്ക് തീവണ്ടി സ്റ്റേഷനിൽ നിന്ന് 4 കിലോമീറ്റർ ദൂരെയാണിത്.
30.48 മീറ്റർ നീളമുള്ള ആറുവശങ്ങളുള്ള സ്തംഭമാണ് ഈ വിളക്കുമാടത്തിനുള്ളത്. ചുവപ്പും വെളുപ്പും നിറങ്ങളിൽ ഇടവിട്ടുള്ള ബാൻഡുകളായാണ് നിറം കൊടുത്തിട്ടുള്ളത്. 1977 നവംബർ 21-നാണ് ഇത് ഉപയോഗത്തിൽ വന്നത്. മെറ്റൽ ഹാലൈഡ് ദീപമാണ് പ്രകാശസ്രോതസ്സായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്. | കോഴിക്കോട് ജില്ലയിലെ ഫറൂക്കിനടുത്ത് ചാലിയം ഗ്രാമത്തിലാണ് ബേപ്പൂർ വിളക്കുമാടം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. ഫറൂക്ക് തീവണ്ടി സ്റ്റേഷനിൽ നിന്ന് 4 കിലോമീറ്റർ ദൂരെയാണിത്.
30.48 മീറ്റർ നീളമുള്ള ആറുവശങ്ങളുള്ള സ്തംഭമാണ് ഈ വിളക്കുമാടത്തിനുള്ളത്. ചുവപ്പും വെളുപ്പും നിറങ്ങളിൽ ഇടവിട്ടുള്ള ബാൻഡുകളായാണ് നിറം കൊടുത്തിട്ടുള്ളത്. 1977 നവംബർ 21-നാണ് ഇത് ഉപയോഗത്തിൽ വന്നത്. മെറ്റൽ ഹാലൈഡ് ദീപമാണ് പ്രകാശസ്രോതസ്സായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്. | |
de | https://de.wikipedia.org/wiki/Vinnie_Moore | Vinnie Moore | null | Vinnie Moore | Vinnie Moore | Deutsch: Vinnie Moore, Gitarrist der Band UFO im Musik-Klub „Kantine“ in Köln English: Vinnie Moore, guitarist of the band UFO at music club “Kantine” in Cologne | null | image/jpeg | 4,367 | 2,911 | true | true | true | Vinnie Moore ist ein US-amerikanischer Fusion- bzw. Shredding-Gitarrist.
Er spielt melodische, instrumentale Rockmusik. Hauptsächlich veröffentlichte er Soloalben, ist aber in letzter Zeit als Gitarrist der Band UFO in Erscheinung getreten. | Vinnie Moore (* 14. April 1964 in New Castle, Delaware) ist ein US-amerikanischer Fusion- bzw. Shredding-Gitarrist.
Er spielt melodische, instrumentale Rockmusik. Hauptsächlich veröffentlichte er Soloalben, ist aber in letzter Zeit als Gitarrist der Band UFO in Erscheinung getreten. | |
fr | https://fr.wikipedia.org/wiki/Lugauer | Lugauer | null | Lugauer | null | Lugauer, main summit | Le sommet principal (sud-ouest) du Lugauer vu depuis le sommet nord-est | image/jpeg | 1,200 | 1,600 | true | true | true | Le Lugauer est un sommet des Alpes, à 2 217 m d'altitude, dans les Alpes d'Ennstal, en Autriche. Le sommet nord-est culmine à 2 206 m d'altitude. | Le Lugauer est un sommet des Alpes, à 2 217 m d'altitude (sommet sud-ouest), dans les Alpes d'Ennstal, en Autriche (land de Styrie). Le sommet nord-est culmine à 2 206 m d'altitude. | |
nl | https://nl.wikipedia.org/wiki/Vlag_van_Haarlem | Vlag van Haarlem | null | Vlag van Haarlem | Historische vlag | null | null | image/svg+xml | 220 | 323 | true | true | true | De vlag van Haarlem is de vlag van de Noord-Hollandse gemeente Haarlem. Het dundoek is gebaseerd op het gemeentewapen.
De vlag kan als volgt worden beschreven: rood op 1/3 van de lengte van de vlag een staand wit zwaard met een geel handvat, met de punt naar boven wijzend. Boven het zwaard een wit verkort breedarmig kruis en links en rechts van het zwaard twee zespuntige witte sterren boven elkaar. Het is niet bekend wanneer deze vlag officieel als gemeentevlag is ingesteld. | De vlag van Haarlem is de vlag van de Noord-Hollandse gemeente Haarlem. Het dundoek is gebaseerd op het gemeentewapen.
De vlag kan als volgt worden beschreven: rood op 1/3 van de lengte van de vlag een staand wit zwaard met een geel handvat, met de punt naar boven wijzend. Boven het zwaard een wit verkort breedarmig kruis en links en rechts van het zwaard twee zespuntige witte sterren boven elkaar. Het is niet bekend wanneer deze vlag officieel als gemeentevlag is ingesteld. | |
zh-TW | https://zh.wikipedia.org/zh-tw/%E5%B8%83%E5%AE%9C%E8%AF%BA%E6%96%AF%E8%89%BE%E5%88%A9%E6%96%AF%E5%9C%B0%E6%A0%87 | 布宜诺斯艾利斯地标 | 胡安·拉瓦列紀念碑 | 布宜诺斯艾利斯地标 / 紀念碑 / 胡安·拉瓦列紀念碑 | 拉瓦列紀念碑 | Monumento al General Lavalle en la Ciudad de Buenos Aires, Argentina | null | image/jpeg | 1,365 | 1,024 | true | true | true | 在阿根廷布宜諾斯艾利斯，有許多地標，其中有一些具有相當的歷史和藝術意義。 | 這座紀念碑是雕塑家佩德羅·科斯塔的作品，位於圖庫曼大街上的一個圓環。它是用大理石和砂岩砌築。它有一個基座和一根柱子，上面是雕像。
胡安·拉瓦列參加了1813年圍攻蒙得維的亞，然後繼續參加西班牙省各繼承國之間的鬥爭，因作戰勇敢而穩步上升。在1827年2月，他擊敗了總督的軍隊，在戰場上自稱將軍。拉瓦列組織了1828年12月Unitarian革命，此後他被選為布宜諾斯艾利斯省省長。他決定處死前總督Manuel Dorrego，引發了內戰。與胡安·曼努埃爾·德·羅薩斯簽訂條約後，1839年退休到今烏拉圭，獲得流亡者的支持，反對羅薩斯政府。他到達恩特雷里奧斯省並向布宜諾斯艾利斯進軍，以推翻羅薩斯。但是，他沒有成功，並於1841年意外遭槍殺死亡。
有一個「奇怪的巧合」，胡安·拉瓦列紀念碑豎立在前總督的女兒Felicia Dorrego官邸之前。 | |
ru | https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%9A%D0%BE%D1%80%D0%BE%D0%BB%D0%B5%D0%B2%D1%81%D1%82%D0%B2%D0%BE_%D0%90%D1%80%D0%B0%D0%B3%D0%BE%D0%BD | Королевство Арагон | Арагон под управлением Барселонской династии | Королевство Арагон / История / Арагон под управлением Барселонской династии | Владения Рамона Беренгера IV на Пиренеях | null | null | image/svg+xml | 2,825 | 2,555 | true | true | true | Короле́вство Араго́н — государство, существовавшее в 1035 — 1707 годах на территории современной Испании и Франции. В разное время включало в себя исторические области Арагон, Каталония, Валенсия и Руссильон. Следует различать его с Арагонской короной — федеративной монархией, объединявшей под властью королей Арагона ещё несколько государственных образований.
С 1707 года Арагон стал частью Испании. Своё название королевство получило от протекавшей по его территории реки Арагон. Столицей королевства первоначально был город Хака. Позже столица была перенесена в Сарагосу, отвоёванную у мавров. | Брак между Петронилой и Рамоном Беренгером был заключён в 1150 году. Этот брак стал первым шагом к образованию так называемой Арагонской короны — объединение нескольких государственных образований под властью королей Арагона. Рамон Беренгер владел большей частью Каталонии. Ряд графств (Барселона, Осона, Жирона и Сердань) находились под его непосредственным управлением, а некоторые находились от него в вассальной зависимости. Также с 1144 года он был регентом Прованса, где правил его малолетний племянник, Раймонд Беренгер II.
Рамон Беренгер правил Арагоном из Барселоны, бывшей центром его владений, иногда появляясь в Арагоне. Он возвратил некоторые заброшенные после смерти Альфонсо I Воителя земли. Умер он в 1162 году. В 1157 году у него с Петронилой родился сын, ставший после смерти отца и отречения матери в 1164 году правителем земель Арагонской короны под именем Альфонсо II. Он заключил союз с королём Кастилии Альфонсо VIII против Наварры; хотя ему не удалось подчинить королевство, которым управляли его предки, но он смог захватить ряд крепостей. Другим направлением, в котором он стремился расширить свои владения, была Франция. В 1166 году умер его двоюродный брат, граф Прованса, оставивший только дочь по имени Дульса. В 1167 году в соответствии с договорённостями, заключёнными ранее его отцом с императором Священной Римской империи Дульса была отстранена от правления, а Прованс стал владением Альфонсо. В 1172 году к Арагону было присоединено графство Руссильон, а в 1187 году ему принесли вассальную присягу двое гасконских правителей — граф Бигорра и виконт Беарна. В результате под контролем короля Арагона оказалась почти вся Южная Франция, а его политический вес значительно увеличился. Продолжил Альфонсо II и реконкисту, в чём иногда его союзником выступал Альфонсо VIII Кастильский. В 1170 году были захвачены Каспе и земли Альбаррасина, на которых он основал город Теруэль. Дальше пришлось отбивать набеги мавров на Террагону. Во время такого нападения в 1173 году были разорены многие селения в окрестностях столицы королевства, хотя сама Сарагоса не пострадала. Также ему удалось помочь кастильцам захватить Куэнку, в награду король Кастилии освободил его от ленной зависимости. Позже, правда, Альфонсо II вступил в союз с правителями Наварры, Леона и Португалии против короля Кастилии, однако в 1179 году вновь возобновил союзнический договор с Альфонсо VIII, причём они заключили соглашение, по которому был произведён раздел будущих завоеваний в Испании между Арагоном и Кастилией. Также Альфонсо II установил союзнические отношения с королём Англии. В результате образовалась группа государств (Англия, Португалия и Арагон), которая в будущем будет противостоять союзу Франции, Шотландии и Кастилии.
Альфонсо II умер в 1196 году. Наследником Арагона стал его старший сын Педро II, в то время как второй сын, Альфонсо II, унаследовал Прованс. Во время своего правления Педро пришлось столкнуться со сложной политической обстановкой в Южной Франции (Окситании), где постоянно возникали беспорядки. Кроме того, его интересы там столкнулись с противодействием короля Франции, стремившегося расширить свои владения на юг. Также неспокойно было и в Провансе, где знать пыталась отстоять свою независимость от Арагона. В то же время Педро удалось увеличить свои владения: благодаря браку с Марией де Монпелье он присоединил в 1204 году Монпелье; в 1205 году Педро подчинил и графство Урхель.
В 1204 году Педро предпринял действие, которое имело огромное политическое значение для Арагона: он отправился в Рим, где папа Иннокентий III его короновал, в ответ король Арагона признал себя вассалом папы и обязался делать ежегодные выплаты в качестве платы за покровительство. Точно неизвестны причины, которые побудили его к такому шагу. Вероятнее всего Педро стремился получить поддержку папы, а также обладавших большим флотам генуэзцев и пизанцев, в планируемом завоевании Балеарских островов. Также не исключено, что таким образом он планировал решить возникшие проблемы с его французскими владениями. Однако в Арагоне и Каталонии принесённая папе присяга вызвал | |
sv | https://sv.wikipedia.org/wiki/Betty_Heidler | Betty Heidler | null | Betty Heidler | null | World Athletics Championships 2007 in Osaka - Hammer throwing world champion Betty Heidler after the victory ceremony with her gold medal | Betty Heidler vid segerceremonin i Osaka 2007 | image/jpeg | 1,861 | 1,561 | true | true | true | Betty Heidler, född 14 oktober 1983 i Berlin, är en tysk friidrottare.
Heidlers första mästerskapsfinal var VM i Paris 2003 där hon slutade på 11:e plats. Vid OS 2004 i Athen slutade Heidler precis utanför prispallen på en fjärde plats. Vid EM i Göteborg 2006 missade hon ånyo prispallen då hon slutade femma. Heidler lyckades däremot vinna VM-guld vid VM 2007 i Osaka då hon redan i sitt andra kast slog till med 74,76 meter. Hon deltog även vid OS 2008 där hon tog sig vidare till finalen men slutade nia.
Heidler noterade ett nytt personligt rekord vid VM 2009 på hemmaplan i Berlin då hon kastade 77,12 meter vilket även var tyskt rekord. Kastet gav henne en silvermedalj. Resultatet uppnåddes i sista omgången.
Under tävlingar i tyska Halle den 21 maj 2011 kastade hon 79,42. Kastet var 1,5 meter längre än polskan Anita Wlodarczyks världsrekord.
Heidler lyckades vinna OS-brons vid OS 2012 i London då hon kastade 77,13 meter.
Heidler tävlar för Eintracht Frankfurt och jobbar som polis. | Betty Heidler, född 14 oktober 1983 i Berlin, är en tysk friidrottare (släggkastare).
Heidlers första mästerskapsfinal var VM i Paris 2003 där hon slutade på 11:e plats. Vid OS 2004 i Athen slutade Heidler precis utanför prispallen på en fjärde plats. Vid EM i Göteborg 2006 missade hon ånyo prispallen då hon slutade femma. Heidler lyckades däremot vinna VM-guld vid VM 2007 i Osaka då hon redan i sitt andra kast slog till med 74,76 meter. Hon deltog även vid OS 2008 där hon tog sig vidare till finalen men slutade nia.
Heidler noterade ett nytt personligt rekord vid VM 2009 på hemmaplan i Berlin då hon kastade 77,12 meter vilket även var tyskt rekord. Kastet gav henne en silvermedalj. Resultatet uppnåddes i sista omgången.
Under tävlingar i tyska Halle den 21 maj 2011 kastade hon 79,42. Kastet var 1,5 meter längre än polskan Anita Wlodarczyks världsrekord.
Heidler lyckades vinna OS-brons vid OS 2012 i London då hon kastade 77,13 meter.
Heidler tävlar för Eintracht Frankfurt och jobbar som polis. | |
en | https://en.wikipedia.org/wiki/Izena_Island | Izena Island | Monuments | Izena Island / Monuments | Izena Tamaudun Mausoleum | English: Izena Tamaudun日本語: 伊是名玉御殿 | null | image/jpeg | 338 | 450 | true | true | true | Izena Island is located in the East China Sea, north-west of Okinawa Island, in the Ryukyu Islands of Japan. The island has a diameter of about 5 kilometres and is surrounded by coral reefs, blue sea, and white beaches. It is administered as Izena Village. The five settlements of about equal size and population which are located on the island are Izena, Nakada, Shomi, Uchihana, and Jicchaku.
Izena village was the birthplace of King Shō En, the first king of the Second Shō Dynasty of the Ryūkyū Kingdom. Shō Shishō, of the short lived Shō Dynasty, was also from the Izena Island. The worshiping rites of Agari Umai and the ritual of welcoming of sea deities are observed in this island. Izena Island is also the birthplace of the contemporary artist Naka Bokunen and musician Irei Shunichi.
The island is also associated with the pottery and archaeological ruins found here of the Okinawa's pre-historic Jōmon period. The island has historic sites such as Izena Tamaudun Mausoleum, Izena Castle, a historical fortress built around in the 14th century, and a park which has bronze statue of King Shō En when he was known as Kanemeru. | Three most prominent monuments on the island are: Izena Tamaudun Mausoleum, the historical fortress of Izena Castle, and a park which has a bronze statue of King Shō En. Izena Tamaudun Mausoleum was built in 1501, during the reign of King Shō Shin, near the Izena Castle. In 1958, Okinawa Prefecture designated this as a Historical Site. The royal mausoleum is of Shō Shishō, his wife, and daughter (the father, mother, and sister of King Shō Hashi). Izena Castle is a Ryūkyūan gusuku built around the 14th century by Samekawa, son of the Yogura Chief of Iheya Island. It is built over a limestone outcrop about 100 metres (330 ft) above sea level on the south eastern side of the island. The fortress has three sides which are near vertical cliffs; the south, west and east faces of the fortress are rock cliffs, while the northern side provides entry to the castle through a series of steps cut into the hill. There are several chambers in the castle which are separated by walls, built with piled-up pieces of coral limestone, 3 metres (9.8 ft) in height. The chambers have many sacred relics such as utaki (holy enclosures of the Ryūkyūan religion) and also celadons, Sueki wares, and other important objects, which are also seen in other gusuku sites. There is a bronze statue of Kanemeru, Shō En's name before his reign, in the park which commemorates his birth in Izena. The tomb holds the remains of Kanemaru. | |
es | https://es.wikipedia.org/wiki/Altavoz_activo | Altavoz activo | Digital | Altavoz activo / Tipos / Digital | Diagrama de bloques de un altavoz activo digital de dos vías. No se muestra la fuente de alimentación. | null | null | image/svg+xml | 350 | 420 | true | true | true | El altavoz activo es un tipo de altavoz caracterizado por el uso de filtros activos, en lugar de filtros pasivos, para dividir el espectro de audiofrecuencia en intervalos compatibles con los transductores empleados.
A diferencia de los altavoces pasivos, en un altavoz activo analógico la señal se amplifica después de los filtros. Emplea, por tanto, electrónica que trabajará con las amplitudes propias de la salida de preamplificador. Esto permite una gran ventaja en eficiencia respecto de las alternativas pasivas, que filtran señales amplificadas y pierden gran cantidad de energía en forma de calor.
Con frecuencia, tanto el filtro como los amplificadores se encuentran integrados en la caja del altavoz, dejando como única diferencia externa respecto de los pasivos el cable de alimentación.
A pesar de tratarse de diseños muy superiores a los pasivos, sólo tienen gran aceptación en el entorno profesional, donde su uso es prácticamente universal. Los audiófilos aún mantienen gran cantidad de prejuicios con relación a un altavoz que se enchufa y que no les permite elegir un amplificador: el altavoz activo es contrario a muchos dogmas que caracterizan a estos aficionados. | Un tipo de altavoz activo que se caracteriza por recibir una señal digital de entrada y realizar el filtrado de frecuencias en el ámbito exclusivamente digital con el empleo de procesadores digitales de señal (DSP) antes de la conversión digital-analógica (DAC) y su posterior amplificación. Dado que a la señal de entrada no le precede un preamplificador analógico, el ajuste de volumen deberá ser realizado (típicamente, a través de un mando a distancia) en el altavoz, tras la conversión digital-analógica y antes de la amplificación.
Probablemente, la ventaja más importante respecto a un altavoz activo analógico se encuentra en el hecho de que estos diseños permiten realizar ajustes a demanda (automáticamente si incorporan un micrófono o manualmente a través de software específico conectando un ordenador a una línea de comunicaciones del altavoz), esto es, pueden ecualizar la señal enviada (principalmente al transductor de graves) para adecuar la reproducción a las condiciones del entorno. Bang & Olufsen ha patentado un sistema automático de este tipo bajo el nombre Adaptive Bass Control y Genelec® ofrece, para la calibración activa de sus altavoces con filtrado digital, AutoCalᵀᴹ.
Por eficiencia, inmunidad al ruido, flexibilidad y capacidad de los filtros digitales, el altavoz digital es netamente superior a cualquier otro diseño. Sólo los costes de diseño y producción limitan el potencial de estos altavoces en el mercado doméstico.
Entre los fabricantes que ofrecen estos altavoces se encuentran, por ejemplo, Meridian Audio, Genelec® y Bang & Olufsen. | |
zh | https://zh.wikipedia.org/wiki/%E5%BB%A3%E6%9D%B1%E7%9C%81%E8%B2%A1%E6%94%BF%E5%BB%B3%E5%A4%A7%E6%A8%93 | 廣東省財政廳大樓 | 图片 | 廣東省財政廳大樓 / 图片 | null | 中文（繁體）: 位於永漢北路和廣衛路交界處的廣東省財政廳，可見太平新館的位置。 | null | image/jpeg | 2,448 | 3,264 | true | true | true | 广东省财政厅大楼，是广东省广州市的一座著名政府部门建筑物，位于北京路北端，大楼为仿西方古典折衷主义风格。首期工程建成于1919年。1949年后成立的广东省人民政府财政厅，仍延续使用此栋建筑。1978年，进行过整体维修。1993年，广州市人民政府以“广东省财政厅大楼”之名，公布为广州市文物保护单位。2002年，广东省人民政府将之以“广东财政厅旧址”之名，列入第四批广东省文物保护单位。 | null | |
id | https://id.wikipedia.org/wiki/Lihue,_Hawaii | Lihue, Hawaii | null | Lihue, Hawaii | null | English: Aerial view of Lihue, Kauai, Hawaii. | Pemandangan kawasan Lihue. | image/jpeg | 1,294 | 2,000 | true | true | true | Lihue atau Līhuʻe adalah sebuah tempat terpilih sensus tak tergabung dan ibu kota Wilayah Kauai, Hawaii. Lihue adalah kota madya terbesar kedua di Pulau Kauai setelah Kapaa. Pada Sensus 2010, TTS memiliki jumlah penduduk 6.455 jiwa. | Lihue atau Līhuʻe adalah sebuah tempat terpilih sensus (TTS) tak tergabung dan ibu kota Wilayah Kauai, Hawaii. Lihue (diucapkan [liːˈhuʔe]) adalah kota madya terbesar kedua di Pulau Kauai setelah Kapaa. Pada Sensus 2010, TTS memiliki jumlah penduduk 6.455 jiwa. | |
fr | https://fr.wikipedia.org/wiki/Ha%C3%AFfa | Haïfa | Histoire | Haïfa / Histoire | Les jardins en terrasses du mausolée du Báb, dont le pont enjambant l'avenue Haziyonuth. | English: The gardens and Shrine of the Báb, including the bridge above the Haziyonuth Avenue עברית: הגנים במקדש הבהאים (כיפת הזהב), כולל הגשר מעל שדרות הציונות | null | image/jpeg | 2,136 | 3,216 | true | true | true | Haïfa est une ville côtière d’Israël située sur les bords de la mer Méditerranée. L'origine de son nom reste inconnue, bien que le mot hébreu hof, voire plus récemment la contraction des mots hof yafe aient été proposés.
Considérée comme la capitale du Nord d’Israël, Haïfa et son agglomération ont une population totale de l’ordre du demi-million d’habitants fin 2008. Elle est connue pour son important port en eau profonde ainsi que son importante industrie chimique. Elle accueille l'université du Technion. | Le nom de cette cité est mentionné dans des sources talmudiques plus d'une centaine de fois. Il s’agit alors d’une bourgade située aux environs de Shikmona, la principale ville juive de la région. Conquise et intégrée à l’Empire byzantin, elle fut ensuite successivement placée sous la domination des Perses et de l’empire arabe. En 1100, les croisés font le siège de la ville avant de l’intégrer dans la principauté de Galilée. Ce furent les mamelouks qui reprirent les lieux en 1265 avant qu’elle ne soit progressivement désertée et abandonnée jusqu’au XVIIᵉ siècle. À l'époque, on l'appelle Caifa ou Caïffe en français.
En 1761, le souverain bédouin Daher El-Omar reconstruisit la cité en la ceinturant d’une muraille. Toutefois, la nouvelle cité fut déplacée de son lieu d’origine et située dans un lieu étroit entre la mer et les hauteurs du mont Carmel. À l’exception de courtes périodes marquées par les tutelles de Bonaparte (1799) et de Méhémet Ali (1831), vice-roi d’Égypte, la tutelle ottomane perdurera jusqu’au démembrement de l’Empire en 1918 (conséquences de la Première Guerre mondiale sur la géographie du Moyen-Orient).
En 1868, l’arrivée des membres de la Tempelgesellschaft (Société du Temple) bénéficia beaucoup au développement de la ville. Ces immigrants allemands bâtirent leurs maisons dans ce qui est maintenant connu comme la « colonie allemande ». Les templiers contribuèrent grandement à l’industrie et au commerce de Haïfa, et jouèrent un rôle important dans sa modernisation.
Placée sous tutelle du mandat britannique en Palestine, elle devient un port industriel important avec l'ouverture de l'oléoduc de Mossoul à Haïfa, en service de 1935 à 1948. La composition démographique de sa population évolue pendant cette période : de 20 000 habitants dont 84 % de musulmans, 12 % de chrétiens, et 4 % de juifs en 1914, les vagues successives de l’immigration juive en Palestine la font passer à 145 000 habitants en 1947 ; la proportion de musulmans descend à 38 % pour 47 % de juifs. Lors de la guerre civile de 1947-1948 suivie de la guerre israélo-arabe de 1948-1949, quelque 60 000 citoyens arabes fuirent la région. Cette fuite est le résultat de l’opération Misparayim (« ciseaux ») conduite par les unités juives des brigades Carmeli. Elle a consisté à pilonner au mortier les quartiers arabes situés en contrebas des quartiers juifs.
Aujourd’hui, Haïfa est une cité multiculturelle et multiconfessionnelle, où coexistent des citoyens israéliens juifs, musulmans, chrétiens et druzes. Elle abrite aussi le Centre mondial baha'i (comprenant le mausolée du Báb, les jardins en terrasses et l'Arc Bahai (en) (centre administratif) sur le flanc nord du mont Carmel), qui est un site administratif et de pèlerinage important pour les adeptes du bahaïsme, ainsi qu’une attraction touristique visitée. D'autres lieux saints du bahaïsme se trouvent à Acre.
Le petit cimetière d’Haïfa abrite également la tombe de Mike Brant, chanteur de variété qui fit une courte carrière en France au début des années 1970 et qui mit fin à ses jours le 25 avril 1975. | |
en | https://en.wikipedia.org/wiki/Aukrug | http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/a/ad/Aukrug_in_RD.png | Aukrug | null | Aukrug | null | Locator maps of the municipality Aukrug in Schleswig-Holstein - District Rendsburg-Eckernförde | null | image/png | 400 | 344 | true | true | true | Aukrug is a municipality in the district of Rendsburg-Eckernförde, in Schleswig-Holstein, Germany. It is situated approximately 13 km west of Neumünster, and 35 km southwest of Kiel. | Aukrug is a municipality in the district of Rendsburg-Eckernförde, in Schleswig-Holstein, Germany. It is situated approximately 13 km west of Neumünster, and 35 km southwest of Kiel. |
ca | https://ca.wikipedia.org/wiki/Ginhac_(%C3%92lt) | http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/e/e8/Map_commune_FR_insee_code_46118.png | Ginhac (Òlt) | null | Ginhac (Òlt) | null | Map commune FR insee code 46118.png | null | image/png | 605 | 756 | true | true | true | Ginhac és un municipi francès, situat al departament de l'Òlt i a la regió d'Occitània. | Ginhac (en francès Gignac) és un municipi francès, situat al departament de l'Òlt i a la regió d'Occitània. |
be | https://be.wikipedia.org/wiki/%D0%9A%D1%80%D1%8B%D0%BD%D0%BA%D1%96_(%D0%A0%D1%8D%D1%87%D1%8B%D1%86%D0%BA%D1%96_%D1%80%D0%B0%D1%91%D0%BD) | Крынкі (Рэчыцкі раён) | null | Крынкі (Рэчыцкі раён) | null | Беларуская: Краявід вёскі | null | image/jpeg | 2,322 | 4,128 | true | true | true | Кры́нкі — вёска ў Рэчыцкім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Ліскаўскага сельсавета. | Кры́нкі (трансліт.: Krynki, руск.: Крынки) — вёска ў Рэчыцкім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Ліскаўскага сельсавета. | |
ko | https://ko.wikipedia.org/wiki/%EB%AF%B8%EC%8B%9C%EB%A0%B9 | 미시령 | 사진 | 미시령 / 사진 | null | English: At the Top of Misiryeong Ridge, Taebaek Mountains, Gangwon Province, Korea - There are two ways to get from Inje to Sokcho: one is through the 'Misiryeong Tunnel' and the other is to go over 'Misiryeong Yetgil'. If you have more time to appreciate nature, you should take the mountain route because magnificent scenery awaits visitors at the top. 한국어: 미시령옛길 정상에서 바라 본 속초시와 동쪽 바다 | null | image/jpeg | 2,448 | 3,264 | true | true | true | 미시령은 대한민국의 강원도 고성군 토성면과 인제군 북면을 잇는 해발 826미터의 고개이다. 진부령, 한계령과 함께 인근의 영동과 영서를 넘는 주요 도로로 기능하였으나, 2006년 5월 3일 민자 사업으로 건설된 미시령터널의 개통 이후 미시령 및 인근의 고개를 넘는 차량의 수가 급감하였다.
미시령은 신증동국여지승람에 미시파령이라는 이름으로 그 기록이 남아 있다. 즉, 이전부터 존재했던 고개였는데 길이 험하고 산세가 가파랐기 때문에 사용하지 않다가 성종 때부터 다시 사용하게 되었다고 한다. 이후에도 이 고개는 사용과 폐쇄를 거듭하다가, 1950년경 자동차가 다닐 수 있게 뚫린 뒤, 한국 전쟁 이후 국군 공병단에 의해 관리되며 군 작전용 도로로 사용되다가, 1989년에 국제부흥개발은행의 차관에 따른 왕복 2차선 확·포장 공사의 완공 후 민간에게 개방되었다.
미시령 도로는 길이 매우 꼬불꼬불하며 경사가 급하다. 특히 겨울철에는 폭설에 의해 통행이 중단되는 경우가 많다. 영동쪽에서 고개 정상으로 오르는 방향에서는 설악산 울산바위를 정면에서 볼 수 있으며, 고개 정상에 위치한 휴게소에서는 속초시 전역과 동해 바다를 조망할 수 있어 유명하다.
미시령 터널이 개통한 뒤에도 국도 제46호선과 44호선이 만나는 한계교차로 - 미시령터널 구간은 왕복 2차선이어서 불편을 겪었으나, 2010년 7월 전 구간이 4차선으로 확장 개통되었다.
미시령휴게소는 1990년 미시령이 준공 후 기부채납 조건에 따라 20년 무상 임대하다가 2010년 8월 계약기간이 종료되면서 유상 임대로 전환되었다.
이후 2010년 12월 31일 부터 구제역 여파로 옛길 구간이 수개월 간 폐쇄되는 등, 운영업체가 수익성 악화에 따른 경영난을 이유로 계약 이행을 포기함으로써 2011년 1월 31일 계약이 종료됐다.
현재 미시령 옛길은 재개통되었으나 미시령휴게소는 시설 노후에 따른 안전 문제로 출입이 금지된 상태이며, 매입 의사를 나타낸 국립공원관리공단이 향후 이용 계획을 수립 중이다.
휴게소 운영중단과 함께 폐쇄돼 그동안 운전자들의 불편을 초래해 왔던 미시령옛길 정상의 주차장이 2014년 5월 1일부터 개방돼 차량주차가 가능해졌다.
미시령 톨게이트의 하이패스 설치공사가 완료되어 2014년 7월 23일부터 운영을 시작했다. | null | |
en | https://en.wikipedia.org/wiki/Interstate_82 | Interstate 82 | Yakima Valley | Interstate 82 / Route description / Yakima Valley | The Fred G. Redmon Bridge carries I-82 over Selah Creek in the Manastash Ridge | Fred G. Redmon Bridge | An arch bridge crossing a wide canyon | image/jpeg | 2,286 | 3,429 | true | true | true | Interstate 82 is an Interstate Highway in the Pacific Northwest region of the United States that travels through parts of Washington and Oregon. It runs 144 miles from its northwestern terminus at I-90 in Ellensburg, Washington, to its southeastern terminus at I-84 in Hermiston, Oregon. The highway passes through Yakima and the Tri-Cities, and is also part of the link between Seattle and Boise, Idaho. I-82 travels concurrently with U.S. Route 97 between Ellensburg and Union Gap; US 12 from Yakima to the Tri-Cities; and US 395 from Kennewick and Umatilla, Oregon.
I-82 primarily serves the Yakima Valley agricultural region, following the Yakima and Columbia rivers southeastward to the Tri-Cities. The highway enters the valley from the north by crossing the Manastash Ridge, which separates Yakima from the Kittitas Valley. I-82 bypasses the Tri-Cities by traveling southwest around Richland and Kennewick and then turns south to cross the Columbia River on the Umatilla Bridge. Its only auxiliary route, I-182, connects the highway to Richland and Pasco in the Tri-Cities. | I-82 begins southeast of Ellensburg, Washington, at a trumpet interchange with I-90, the state's major east–west freeway. I-82 travels southward in a concurrency with US 97, which continues northwest along I-90 around Ellensburg and intersects with SR 821 at Thrall on the southern edge of the Kittitas Valley. The freeway climbs the Manastash Ridge, traveling southeastward around Yakima River Canyon, where SR 821 runs as a meandering scenic byway. Here, I-82 also forms the western edge of the Yakima Firing Range, a military training and exercise facility that stretches across the plateau to the Columbia River Gorge. The freeway reaches its highest point at Vanderbilt Gap, which is 2,672 feet (814 m) above sea level and only 300 feet (91 m) lower than Snoqualmie Pass on I-90. From the gap, the highway crosses into Yakima County and turns southwestward as it begins its descent from the ridge.
Just north of Selah, I-82 crosses the Fred G. Redmon Bridge, a 325 feet (99 m)-high, twinned arch bridge that spans Selah Creek. At the time of its opening in 1971, the Redmon Bridge was the longest concrete-arch bridge in North America at 1,337 feet (408 m), but lost its record in 1993 to new bridges in St. Paul, Minnesota, and Franklin, Tennessee. Southwest of the bridge, the freeway passes several farms and industrial buildings before reaching an interchange with the southern end of SR 821. I-82 continues on the eastern bank of the Yakima River to the east of Selah and intersects SR 823 in Selah Gap, a narrow canyon between two arms of the Yakima Ridge. The freeway, which runs parallel to a section of SR 823 in its median, crosses the Yakima and Naches rivers at their confluence and enters Yakima.
On the southern side of the confluence, I-82 and US 97 intersect US 12, a major cross-state highway that uses White Pass to travel over the Cascade Mountains, and begins a concurrency with it. The three highways travel southward along the Yakima River, veering east of downtown Yakima and its inner neighborhoods. The freeway passes through several urban interchanges, including the western terminus of SR 24 at Nob Hill Boulevard and a hybrid dogbone–partial cloverleaf interchange at the Valley Mall. I-82 continues southward through Union Gap and splits from US 97 at the eponymous canyon, where it crosses the Yakima River with US 12.
I-82 and US 12 travel southeastward in the shadow of the Rattlesnake Hills and along the north side of the Yakima River, opposite from US 97 and the BNSF Railway's Yakima Valley Subdivision on the Yakama Indian Reservation. The freeway follows the Central Washington Railroad and intersects several roads connecting to cities on the southern side of the river, including Wapato and Toppenish, the latter of which is connected via an interchange with SR 22 near Buena. This section of the highway also passes through the Yakima Valley agricultural region, which includes Rattlesnake Hills AVA and Yakima Valley AVA—major areas for wine and hops production, along with other crops. I-82 travels along the southern edge of Zillah and passes the historic Teapot Dome Service Station, a gas station and piece of political and novelty architecture that became a roadside attraction. Past Zillah, the freeway intersects SR 223 in Granger and SR 241 southeast of Sunnyside, bypassing both towns. I-82 continues southeastward through Grandview and toward Prosser at the edge of the Tri-Cities metropolitan area in Benton County. | |
zh | https://zh.wikipedia.org/wiki/%E9%BB%83%E6%96%91%E5%B9%B3%E9%AE%8B | 黃斑平鮋 | null | 黃斑平鮋 | null | English: Sebastes helvomaculatus at the base of the "monolith", a large boulder. Stony corals Lophelia pertusa and Desmophyllum sp. can be seen above the fish. | null | image/jpeg | 732 | 1,088 | true | true | true | 黄斑平鲉，为辐鳍鱼纲鲉形目鲉亚目平鲉科的其中一种，为温带海水鱼，分布于东太平洋阿拉斯加科迪亚克岛至墨西哥下加利福尼亚海域，栖息深度25-549米，本鱼体黄色或橘色，背部呈绿色并具有杂斑，腹部颜色较淡，头部棘强，背鳍硬棘13枚，背鳍软条12-14枚，臀鳍硬棘3枚，臀鳍软条6-7枚，体长可达41公分，栖息在软底质底层水域，卵胎生，生活习性不明。 | 黄斑平鲉，为辐鳍鱼纲鲉形目鲉亚目平鲉科的其中一种，为温带海水鱼，分布于东太平洋阿拉斯加科迪亚克岛至墨西哥下加利福尼亚海域，栖息深度25-549米，本鱼体黄色或橘色，背部呈绿色并具有杂斑，腹部颜色较淡，头部棘强，背鳍硬棘13枚，背鳍软条12-14枚，臀鳍硬棘3枚，臀鳍软条6-7枚，体长可达41公分，栖息在软底质底层水域，卵胎生，生活习性不明。 | |
sv | https://sv.wikipedia.org/wiki/%C3%84lggr%C3%A4s | Älggräs | Bilder | Älggräs / Bilder | null | Deutsch: Echtes Mädesüß (Filipendula ulmaria) im Hockenheimer Rheinbogen | null | image/jpeg | 2,500 | 1,875 | true | true | true | Älggräs är en ört i släktet älggräs i familjen rosväxter. | null | |
ceb | https://ceb.wikipedia.org/wiki/Augst_(munisipyo) | Augst (munisipyo) | null | Augst (munisipyo) | null | Augst BL, Schweiz - Hauptstrasse, de:Ergolzbrücke und ehemaliger Zoll zwischen dem schweizerischen Baselaugst und dem habsburgischen de:Kaiseraugst | null | image/jpeg | 384 | 573 | true | true | true | Munisipyo ang Augst sa Nasod nga Swiss. Nahimutang ni sa distrito sa Bezirk Liestal ug kanton sa Kanton Basel-Landschaft, sa sentro nga bahin sa nasod, 70 km sa amihanan sa Bern ang ulohan sa nasod. Adunay 840 ka molupyo.
Ang klima klima sa kontinente. Ang kasarangang giiniton 9 °C. Ang kinainitan nga bulan Hulyo, sa 20 °C, ug ang kinabugnawan Disyembre, sa -4 °C. Ang kasarangang pag-ulan 1,742 milimetro matag tuig. Ang kinabasaan nga bulan Nobiyembre, sa 196 milimetro nga ulan, ug ang kinaugahan Marso, sa 75 milimetro. | Munisipyo ang Augst sa Nasod nga Swiss. Nahimutang ni sa distrito sa Bezirk Liestal ug kanton sa Kanton Basel-Landschaft, sa sentro nga bahin sa nasod, 70 km sa amihanan sa Bern ang ulohan sa nasod. Adunay 840 ka molupyo.
Ang klima klima sa kontinente. Ang kasarangang giiniton 9 °C. Ang kinainitan nga bulan Hulyo, sa 20 °C, ug ang kinabugnawan Disyembre, sa -4 °C. Ang kasarangang pag-ulan 1,742 milimetro matag tuig. Ang kinabasaan nga bulan Nobiyembre, sa 196 milimetro nga ulan, ug ang kinaugahan Marso, sa 75 milimetro. | |
es | https://es.wikipedia.org/wiki/Dev%C3%B3nico | Devónico | Diversificación de los peces | Devónico / Evolución de la biota / Vida marina / Diversificación de los peces | null | Eusthenopteron foordi, a lobe-finned fish from the Late Devonian of Canada, pencil drawing | null | image/jpeg | 290 | 800 | true | true | true | El Devónico es un sistema y periodo de la escala temporal geológica que pertenece a la Era Paleozoica; esta se divide en seis periodos de los que el Devónico ocupa el cuarto lugar, siguiendo al Silúrico y precediendo al Carbonífero. Comenzó hace unos 417 millones de años y terminó hace unos 354 millones de años. Debe su nombre a Devon, un condado ubicado en la península de Cornualles, en el suroeste de Inglaterra, lugar donde el geólogo escocés Roderick Murchison y su colega inglés Adam Sedgwick, identificaron este sistema en 1839.
En lo que respecta a la paleogeografía, las tierras emergidas terminaron repartidas entre un supercontinente en el sur, Gondwana, y otro en el norte, a la altura del ecuador, llamado Laurusia, que empezó el período como dos cratones en colisión, Laurentia y Báltica, separados inicialmente por el océano Iapetus. A la larga ambos convergieron para, más tarde, formar el supercontinente único llamado Pangea.
En los océanos, los tiburones primitivos se hacen más numerosos que durante el Silúrico, y aparecen los primeros peces de aletas lobuladas y los peces óseos. | Una de las grandes dudas que existían era si los primeros peces fueron de agua dulce o marina. Muchos peces de agua dulce se han encontrado en depósitos de las Viejas Areniscas Rojas, un área terrestre formada por el cierre del océano Iapetus (este de América del Norte, Groenlandia y Europa Occidental). Los primeros registros se dan en medios marinos aunque la mayoría de los peces silúricos son de agua dulce. Fueron surgiendo distintos grupos de peces:
Ostracodermos (piel ósea): Pequeños con ojos emparejados como los de los vertebrados superiores, sin mandíbulas y cubiertos por una armadura ósea. Bocas pequeñas adaptadas para consumir pequeñas partículas de alimento. Aletas poco móviles y se supone que eran cartilaginosos. Desaparecieron en el Devónico superior. Destaca Drepanaspis, con una barriga plana adaptándose a una vida necto-bentónica, la aleta superior de la cola asimétrica estaba más desarrollada por lo que esta estructura en el movimiento de la cola favorecería el descenso. También cabe mencionar Pteraspis, con una barriga curva y una aleta inferior elongada que favorecería el ascenso, sugiriendo una vida de natación más activa.
Acantodios (Silúrico inferior-Pérmico): Alargados con numerosas aletas apoyadas por espinas salientes. Presentaban algunos características de los peces modernos: aletas emparejadas, escamas y mandíbulas. Estas últimas permitieron mayor capacidad de depredación. Las mandíbulas evolucionaron a partir de la modificación de un par de arcos branquiales a una mandíbula simple. Fue un oportunismo evolutivo, una alteración evolutiva de una estructura existente para desempeñar una función enteramente nueva. Estos animales declinaron al final del Devónico para extinguirse en el Pérmico. Nos dejaron un importante legado evolutivo. Durante el Devónico se produjo una gran radiación adaptativa de peces con mandíbulas que ocuparon nuevos niveles de la cadena trófica en los hábitat de agua dulce y marina.
Placodermos: Cubiertos de placas óseas y representantes más grandes del grupo (cúspide de la pirámide). Aparecieron en agua dulce entre el Silúrico superior y el Devónico inferior. Muy abundantes y diversos en el Devónico (dulces y secundariamente aparecen en medios marinos).
Tiburones (Silúrico-presente): Eran formas primitivas y pocos sobrepasaban el metro de longitud. Muy importantes en los medios marinos devónicos. El registro fósil es muy fragmentario en rocas anteriores al Devónico medio.
Actinopterigios (Peces de aletas radiadas): Éxito modesto durante el Devónico. Los géneros fósiles como Cheirolepis, difieren de los actuales en que tenían colas asimétricas y escamas no superpuestas. Sobrevivieron para dominar los mares mesozoicos y cenozoicos e incluyen la mayoría de los peces modernos de agua dulce y marina.
Sarcopterigios (Peces de aletas lobuladas): Incluyen los pulmonados (Dipnoi) y celacantos entre otros. El Devónico fue el período de mayor éxito para los pulmonados. Hoy sobreviven tres únicos géneros (Sudamérica, África y Australia). Algunos expertos opinan que esto puede reflejar la desintegración de Gondwana en el Mesozoico. El género australiano, Neoceratodus, recibe su nombre del estrecho parecido con el género triásico Ceratodus. El superéxito de los pulmonados se debe a su capacidad de retener aire en los pulmones en los períodos de desecación. Dichos pulmones presumiblemente tenían una función similar en el Devónico. La mayoría de los sarcopterigios vivieron en medios de agua dulce; sin embargo, los celacantos invadieron los océanos. Un único género que se descubrió en 1938 en aguas profundas cerca de Madagascar sobrevive hoy. Los pulmonados declinaron después del Devónico dejando un rico legado evolutivo, ya que de ellos derivaron todos los vertebrados terrestres y sus pulmones fueron los predecesores de los nuestros. | |
de | https://de.wikipedia.org/wiki/Kate_Liu | Kate Liu | null | Kate Liu | Kate Liu, Bronzemedaille beim Internationalen Chopin-Wettbewerb 2015 | English: Kate Liu at the International Chopin Piano Competition 2015, Finals | null | image/jpeg | 3,264 | 2,448 | true | true | true | Kate Liu ist eine US-amerikanische Pianistin. | Kate Liu (* 23. Mai 1994 in Singapur) ist eine US-amerikanische Pianistin. | |
ru | https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%9E%D0%BA%D1%82%D1%8F%D0%B1%D1%80%D1%8C%D1%81%D0%BA%D0%B8%D0%B9_(%D0%9A%D0%B0%D0%BC%D1%87%D0%B0%D1%82%D1%81%D0%BA%D0%B8%D0%B9_%D0%BA%D1%80%D0%B0%D0%B9) | Октябрьский (Камчатский край) | null | Октябрьский (Камчатский край) | null | Polski: osada portowo-rybacka Oktiabr'skij na Kamczatce nad Morzem Ochockim | null | image/jpeg | 399 | 600 | true | true | true | Октя́брьский — посёлок в Усть-Большерецком районе Камчатского края России. Образует Октябрьское городское поселение. | Октя́брьский — посёлок (в 1940—2010 годах — посёлок городского типа) в Усть-Большерецком районе Камчатского края России. Образует Октябрьское городское поселение. | |
ko | https://ko.wikipedia.org/wiki/%EC%97%90%EC%9D%B4%ED%94%84%EB%A6%B4_%EB%AE%AC%EB%A0%8C | 에이프릴 뮬렌 | null | 에이프릴 뮬렌 | null | Fan Expo Canada in Toronto in 2012. | null | image/jpeg | 2,310 | 1,648 | true | true | true | 에이프릴 뮬렌은 미국의 배우, 영화 감독, 영화 프로듀서이다.
나이아가라폴스에서 태어났다. | 에이프릴 뮬렌(April Mullen, 1953년 1월 1일 ~ )은 미국의 배우, 영화 감독, 영화 프로듀서이다.
나이아가라폴스에서 태어났다. | |
azb | https://azb.wikipedia.org/wiki/%D9%85%DB%8C%D8%AF%DB%8C%D9%86%D8%AA%D8%B3 | http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/c/c0/M%C4%9Bd%C4%9Bnec_-_CoA.jpg | میدینتس | null | میدینتس | null | Čeština: Znak obce Měděnec v okrese Chomutov | میلّی نشان Měděnec | image/jpeg | 244 | 206 | true | true | true | میدینتس چک اؤلکهسینده بیر یاشاییش منطقهسیدیر. دنیز سوُلاری سَویهسیندن ۸۴۵ متر یۇکسکلیکده یئر آلیب. سوْن نۆفوس ساییمی اساسيندا ۱۴۹ نفر ایمیش و اوستی ناد لابم اوستانیندا یئرلشیب. بۆتون چکدا اوْلدوغو کیمی، بۇ شهرده آنا دیلی چک دیلی دیر. | میدینتس (چکجا: Měděnec) چک اؤلکهسینده بیر یاشاییش منطقهسیدیر. دنیز سوُلاری سَویهسیندن ۸۴۵ متر یۇکسکلیکده یئر آلیب. سوْن نۆفوس ساییمی اساسيندا ۱۴۹ نفر ایمیش و اوستی ناد لابم اوستانیندا یئرلشیب. بۆتون چکدا اوْلدوغو کیمی، بۇ شهرده آنا دیلی چک دیلی دیر. |
en | https://en.wikipedia.org/wiki/Western_world | Western world | Latin America | Western world / Modern definitions / Economic definition / Latin America | The Western world based-on Samuel P. Huntington's 1996 Clash of Civilizations.[108] Latin America, depicted in turquoise, could be considered a sub-civilization within Western civilization, or a distinct civilization intimately related to the West and descended from it. For political consequences, the second option is the most adequate.[109] | English: The West in Dodger blue based-on Samuel Huntington in his book Clash of Civilizations (1996). He also dwells that Latin America, depicted in light blue, either a part of the West or a separate civilization akin to the West, he also considered Haiti to be separated from both Latin America and rest of the west. | null | image/png | 630 | 1,500 | true | true | true | The Western world, also known as the West, refers to various regions, nations and states, depending on the context, most often consisting of the majority of Europe, Australasia, and the Americas. The Western world is also known as the Occident, in contrast to the Orient, or Eastern world. It might mean the Northern half of the North–South divide. Western civilization is commonly said to include: Australia, Canada, New Zealand, the United Kingdom, the United States, all European member countries of the EU and EFTA, plus European microstates.
Ancient Greece and Ancient Rome are generally considered to be the birthplaces of Western civilization—Greece having heavily influenced Rome—the former due to its impact on philosophy, democracy, science, aesthetics, as well as building designs and proportions and architecture; the latter due to its influence on art, law, warfare, governance, republicanism, engineering and religion. Western civilization is also strongly associated with Christianity, which is in turn shaped by Hellenistic philosophy, Judaism and Roman culture. | American political scientist, adviser and academic Samuel P. Huntington considered Latin America as separate from the Western world for the purpose of his geopolitical analysis. However, he also states that, while in general researchers consider that the West has three main components (European, North American and Latin American), in his view, Latin America has followed a different development path from Europe and North America. Although it is a scion of European (mainly Spanish and Portuguese) civilization, it also incorporates, to an extent, elements of indigenous American civilizations, absent from North America and Europe. It has had a corporatist and authoritarian culture that Europe had to a much lesser extent. Both Europe and North America felt the effects of the Reformation and combined Catholic and Protestant culture. Historically, Latin America has been only Catholic, although this is changing due to the influx of Protestants into the region. Some regions in Latin America incorporate indigenous cultures, which did not exist in Europe and were effectively annihilated in the United States, and whose importance oscillates between two extremes: Mexico, Central America, Peru and Bolivia, on the one hand, and Argentina and Chile on the other. However, he does mention that the modus operandi of the Catholic Church was to incorporate native elements of pagan European cultures into the general dogma of Catholicism, and the Native American elements could be perceived in the same way. Subjectively, Latin Americans are divided when it comes to identifying themselves. Some say: "Yes, we are part of the West." Others say: "No, we have our own unique culture"; and a vast bibliographical material produced by Latin Americans and North Americans exposes in detail their cultural differences. Huntington goes on to mention that Latin America could be considered a sub-civilization within Western civilization, or a separate civilization intimately related to the West and divided as to its belonging to it. While the second option is the most appropriate and useful for an analysis focused on the international political consequences of civilizations, including relations between Latin America, on the one hand, and North America and Europe, on the other, he also mentions that the underlying conflict of Latin America belonging to the West must eventually be addressed in order to develop a cohesive Latin American identity. Huntington's view has, however, been contested on a number of occasions as biased. | |
en | https://en.wikipedia.org/wiki/Andrew_Crummey | Andrew Crummey | null | Andrew Crummey | Andrew Crummey at Redskins training camp. | English: A picture of Washington Redskins OG Andrew Crummey at training camp | null | image/jpeg | 1,481 | 950 | true | true | true | Andrew Crummey is a former American football guard. He was signed by the Washington Redskins as an undrafted free agent in 2008. He played college football at Maryland.
Crummey was also a member of the Cincinnati Bengals, Houston Texans, Jacksonville Jaguars, Carolina Panthers, and Las Vegas Locomotives. | Andrew Crummey (born October 22, 1984) is a former American football guard. He was signed by the Washington Redskins as an undrafted free agent in 2008. He played college football at Maryland.
Crummey was also a member of the Cincinnati Bengals, Houston Texans, Jacksonville Jaguars, Carolina Panthers, and Las Vegas Locomotives. | |
en | https://en.wikipedia.org/wiki/Drunk_driving_law_by_country | Drunk driving law by country | United States | Drunk driving law by country / Americas / North America / United States | A 1937 poster warns U.S. drivers about the dangers of mixing alcohol and driving | English: Drunk driving safety poster. "Don't mix 'em". | null | image/jpeg | 1,447 | 1,127 | true | true | true | The laws of driving under the influence vary between countries. One difference is the acceptable limit of blood alcohol content before a person is charged with a crime. | United States: Depends on state, 0.08% or 0.05% BAC by volume
In the United States, the blood alcohol level at which all states make it unlawful to operate a motor vehicle is 0.08, although it is possible to be convicted of impaired driving at a lower blood alcohol level. Some states define two impaired driving offenses.
The first is the traditional offense, variously called driving under the influence of alcohol (DUI), driving while intoxicated/impaired (DWI), operating under the influence (OUI), or operating while intoxicated/impaired (OWI).
The second and more recent is the so-called illegal per se offense of driving with a blood alcohol concentration (BAC) by volume (mass of alcohol/volume of blood) of 0.08% (previously 0.10%) or higher.
The first offense requires proof of intoxication, although evidence of BAC is admissible as rebuttably presumptive evidence of that intoxication; the second requires only proof of BAC at the time of being in physical control of a motor vehicle. An accused may potentially be convicted of both offenses as a result of a single incident, but may only be punished for one. The differences between state penalties still varies. Wisconsin, for instance, is the only state that continues to treat first offense drunk driving arrests as forfeiture.
Some states also include a lesser charge of driving with a BAC of 0.05%; other states limit this offense to drivers under the age of 21. All states and DC also now have zero tolerance laws: the license of anyone under 21 driving with any detectable alcohol in their bloodstream (BAC limits of 0.01% or 0.02% apply in some states, such as Florida.) will be suspended. In 2009, Puerto Rico joined these states, setting a limit of 0.02 for drivers under 21, despite maintaining a legal drinking age of 18.
The blood alcohol limit for commercial drivers is 0.04%. Pilots of aircraft may not fly within eight hours of consuming alcohol, while under the impairing influence of alcohol or any other drug, or while showing a blood alcohol concentration equal to or greater than 0.04 grams per decilitre of blood.
Utah became the first U.S. state to lower the legal limit to .05% BAC by volume on 24 March 2017. The law went into effect on 30 December 2018. The bill's passage, HB155, was controversial in the state. A poll published on 29 July 2017 found 50 percent of Utahns supported the new law, but 47 percent opposed it.
In most states, the timing of the chemical test for suspected drunk driving is important because the law mandates a result within a given time period after the driving stopped, usually two hours. | |
uk | https://uk.wikipedia.org/wiki/%D0%A0%D0%BE%D0%BA%D0%B8%D0%BD%D1%96 | Рокині | null | Рокині | null | Зимний дворик | Музей історії сільського господарства Волині | image/jpeg | 800 | 870 | true | true | true | Роки́ні — селище міського типу у Луцькому районі Волинської області, центр селищної ради. Селищній раді підпорядковане також село Брище.
Населений пункт розташований у південно-східній частині області, на півдні Поліської низовини, на лівому березі річки Стир та правому березі річки Серни, праворуч від шосе Луцьк-Ковель, за 15 кілометрів від обласного центру та найближчої залізничної станції Луцьк. Територія населеного пункту становить 2 380,4 гектара, із них: сільськогосподарських угідь — 1 244 гектари, орних земель — 1 164 гектари.
Населення становить 1 850 чоловік, з яких: 98 відсотків — українці, 2 відсотки — представники інших національностей. Зв'язок із обласним центром забезпечують маршрутні таксі.
В селищі діє етнографічний Музей історії сільського господарства Волині. | Роки́ні — селище міського типу у Луцькому районі Волинської області, центр селищної ради. Селищній раді підпорядковане також село Брище.
Населений пункт розташований у південно-східній частині області, на півдні Поліської низовини, на лівому березі річки Стир та правому березі річки Серни, праворуч від шосе Луцьк-Ковель, за 15 кілометрів від обласного центру та найближчої залізничної станції Луцьк. Територія населеного пункту становить 2 380,4 гектара, із них: сільськогосподарських угідь — 1 244 гектари, орних земель — 1 164 гектари.
Населення становить 1 850 чоловік, з яких: 98 відсотків — українці, 2 відсотки — представники інших національностей. Зв'язок із обласним центром забезпечують маршрутні таксі.
В селищі діє етнографічний Музей історії сільського господарства Волині. | |
ta | https://ta.wikipedia.org/wiki/%E0%AE%9C%E0%AE%95%E0%AF%8D%E0%AE%9F%E0%AE%BF%E0%AE%AF%E0%AE%BE%E0%AE%B2%E0%AF%8D_%E0%AE%AE%E0%AE%BE%E0%AE%B5%E0%AE%9F%E0%AF%8D%E0%AE%9F%E0%AE%AE%E0%AF%8D | ஜக்டியால் மாவட்டம் | null | ஜக்டியால் மாவட்டம் | தெலங்கானாவின் 31 மாவட்டங்களின் வரைபடம் | English: Names and boundaries of the new districts created on October 11th 2016 | null | image/jpeg | 4,200 | 4,200 | true | true | true | ஜக்டியால் மாவட்டம், இந்தியாவின் தெலுங்கானா மாநிலத்தின் 31 மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். கரீம்நகர் மாவட்டத்தின் ஜக்டியால் மற்றும் மெட்டப்பள்ளி என இரண்டு வருவாய் கோட்டங்களைக் கொண்டு இம்மாவட்டம் அக்டோபர், 2016-இல் நிறுவப்பட்டது. இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடம் ஜக்டியால் நகரம் ஆகும். | ஜக்டியால் மாவட்டம் (Jagtial district), இந்தியாவின் தெலுங்கானா மாநிலத்தின் 31 மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். கரீம்நகர் மாவட்டத்தின் ஜக்டியால் மற்றும் மெட்டப்பள்ளி என இரண்டு வருவாய் கோட்டங்களைக் கொண்டு இம்மாவட்டம் அக்டோபர், 2016-இல் நிறுவப்பட்டது. இம்மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிடம் ஜக்டியால் நகரம் ஆகும். | |
fi | https://fi.wikipedia.org/wiki/Naulain | Naulain | null | Naulain | Paineilmanaulain. Huomaa paineilman syöttöön tarvittava letku. | nail gun, photo taken in Sweden | null | image/jpeg | 851 | 1,136 | true | true | true | Naulain eli naulapyssy on käsinkannateltava työkalu jolla lyödään nauloja puuhun, betoniin ja muihin materiaaleihin. Naulaimen käyttövoimana voi toimia sähkö, paineilma, propaani tai pienet räjähdepanokset. Naulaimella saavutetaan suurempi naulausnopeus kuin käsin naulaamalla ja naulaimen käyttöön riittää useimmissa tilanteissa yksi käsi, jolloin toinen käsi jää vapaaksi esimerkiksi naulattavan kappaleen kannatteluun.
Käyttövoiman mukaan tyypiteltyjä naulaimia ovat paineilmanaulain, impulssinaulain, sähkönaulain ja panosnaulain. Paineilmanaulaimiksi kutsutaan naulaimia, jotka saavat käyttövoimansa paineilmasta. Paineilma tuodaan naulaimeen joissain tilanteissa työtä häiritsevän letkun kautta. Paineilman tuottamiseen tarvitaan erillinen kompressori, joka tarvitsee sähköä. Impulssinaulaimet toimivat propaanilla ja sähköakulla. Ne eivät tarvitse käyttöä haittaavaa letkua eivätkä kompressoria ja ovat siten näppäriä liikuteltavia ja käytännöllisiä sähköttömillä työmailla. Panosnaulaimet toimivat myös ilman sähköä. Niitä käytetään esimerkiksi rakennuksen alajuoksun kiinnityksessä betonisokkeliin. | Naulain eli naulapyssy on käsinkannateltava työkalu jolla lyödään nauloja puuhun, betoniin ja muihin materiaaleihin. Naulaimen käyttövoimana voi toimia sähkö, paineilma, propaani tai pienet räjähdepanokset. Naulaimella saavutetaan suurempi naulausnopeus kuin käsin naulaamalla ja naulaimen käyttöön riittää useimmissa tilanteissa yksi käsi, jolloin toinen käsi jää vapaaksi esimerkiksi naulattavan kappaleen kannatteluun.
Käyttövoiman mukaan tyypiteltyjä naulaimia ovat paineilmanaulain, impulssinaulain, sähkönaulain ja panosnaulain. Paineilmanaulaimiksi kutsutaan naulaimia, jotka saavat käyttövoimansa paineilmasta. Paineilma tuodaan naulaimeen joissain tilanteissa työtä häiritsevän letkun kautta. Paineilman tuottamiseen tarvitaan erillinen kompressori, joka tarvitsee sähköä. Impulssinaulaimet toimivat propaanilla ja sähköakulla. Ne eivät tarvitse käyttöä haittaavaa letkua eivätkä kompressoria ja ovat siten näppäriä liikuteltavia ja käytännöllisiä sähköttömillä työmailla. Panosnaulaimet toimivat myös ilman sähköä. Niitä käytetään esimerkiksi rakennuksen alajuoksun kiinnityksessä betonisokkeliin. Käyttötarkoituksen mukaan naulaimet voidaan jakaa esimerkiksi runkonaulaimiin, ulkovuorausnaulaimiin, huopakattonaulaimiin ja viimeistelynaulaimiin.
Naulaimissa käytettävät naulat on sidottu toisiinsa kammoiksi tai rulliksi, automaattisen naulojen syötön toteuttamiseksi. Nauloja on saatavilla eri kokoisina, eri teräslaaduista valmistettuna, eri tavoin ruostesuojattuina, erilaisin kannoin varustettuina ja eri tavoin toisiinsa sidottuna. Naulojen pituus on kuitenkin rajoitetumpi kuin käsin naulattavissa nauloissa, jotta naulaimien koko voidaan pitää kohtuullisena. Kampoihin naulat voidaan sitoa liimaamalla tai paperin tai muovin avulla. Rulliin naulat sidotaan teräslangoin tai muovinauhan avulla. | |
en | https://en.wikipedia.org/wiki/Mary_Griggs_Burke | Mary Griggs Burke | Collection | Mary Griggs Burke / Collection | null | Japan; Figure; Sculpture | null | image/jpeg | 4,000 | 3,000 | true | true | true | Mary Griggs Burke was an American art collector. Over fifty years, Burke acquired the largest private collection of Japanese art outside Japan. Her collection grew so large that she housed it in a separate apartment adjacent to her own on the Upper East Side of Manhattan. In 1985, portions of her collection were exhibited at the Tokyo National Museum, becoming the first Western collection of Japanese art to be displayed at the museum. Mary Griggs Burke was a Trustee, and Trustee Emeritus to The Metropolitan Museum of Art. | null | |
vi | https://vi.wikipedia.org/wiki/Dicranum_elongatum | Dicranum elongatum | null | Dicranum elongatum | null | Langblättriges Gabelzahnmoos (Dicranum elongatum), Blatt, Vergrößerung: ~40x | null | image/jpeg | 600 | 800 | true | true | true | Dicranum elongatum là một loài Rêu trong họ Dicranaceae. Loài này được Schleich. ex Schwägr. mô tả khoa học đầu tiên năm 1811. | Dicranum elongatum là một loài Rêu trong họ Dicranaceae. Loài này được Schleich. ex Schwägr. mô tả khoa học đầu tiên năm 1811. |
Subsets and Splits
Rainbow References in WIT
The query retrieves entries containing the word 'rainbow' in various fields, providing a basic search and limited context about where the term appears.