_id string | text string | title string |
|---|---|---|
117805 | اگر زمان اجرا CLR/.NET و کتابخانه های مربوطه را به عنوان آینده ویندوز مشاهده کنیم، زبان برنامه نویسی F# را می توان در این منظر به عنوان بومی ترین زبان کاربردی مشاهده کرد. به این معنی که از سوی سازنده سیستمعامل پشتیبانی میکند، احتمالاً به بهترین وجه با کتابخانههای آنها و غیره ادغام میشود. آیا انتخاب منطقی مشابهی از زبان در پلتفرم Mac OS X وجود دارد؟ در حالی که بومی ترین زبان خود آشکارا Objective-C است، آیا یک زبان پارادایم کارکردی اول در میان برابر یا واضح ترین زبان وجود دارد که برجسته باشد؟ | بیشترین بومی/یکپارچه زبان کاربردی برای توسعه Mac OS X؟ |
128656 | آیا وب معنایی شکل توسعه یافته پایگاه داده رابطه ای است که داده ها نباید اضافی باشند؟ یعنی باید فقط به عنوان یک موجودیت وجود داشته باشد و تمام ویژگی های آن که توسط سایر موجودیت ها تعریف شده است باید از طریق محمولات به هم مرتبط شوند. | منطق پشت وب معنایی چیست؟ |
222611 | من یک کنترلر مدیریت دارم که فقط برای عملکرد ایندکس خود استفاده می شود که نمایی را با جدیدترین به روز رسانی های منابع خاص ارائه می دهد: کلاس AdminController <ApplicationController before_action :authenticate_user! layout admin def index @events = Event.last(3) @foos = Foo.last(3) @bars = Bar.last(3) end end حالا، من می خواهم یک رویداد جدید ایجاد کنم. بنابراین من یک کنترلر رویدادها دارم: class EventsController < ApplicationController before_action :authenticate_user!، فقط: [:new,:create] layout admin، فقط: [:new] def index @events = Event.all end def show end def new end def ایجاد پایان پایان اما من میخواهم فهرستی از رویدادهایی را که قبلاً در همان نمای فرم برای ایجاد یک جدید اضافه شدهاند نمایش دهم. رویداد آیا باید همه رویدادهای اکشن جدید را بازیابی کنم؟ یعنی def new @events = Event.all end یا رویکرد بهتری وجود دارد (شاید آرامشبخشتر)؟ | آیا باید از روش/عمل جدید برای بازیابی رکوردها استفاده کنم؟ (ریل) |
41514 | بسیاری از برنامه نویسان، مهندسان نرم افزار و دیگر متخصصان فناوری بیکار هستند، با اخراج مواجه هستند یا برای اخراج آمادگی ندارند، اگرچه در حال حاضر احساس امنیت می کنند. * هر برنامه نویسی در حال حاضر چه کاری باید انجام دهد (حتی اگر در شغل فعلی خود مطمئن باشد) تا آنها را برای اخراج در آینده آماده کند؟ اگر رئیستان در حین خواندن این مطلب به اتاق شما بیاید و شما را اخراج کند: * بلافاصله بعد از آن چه می کنید؟ * فردا چه کار می کنی؟ * هفته آینده چه می کنید؟ بدیهی است که فرد باید همیشه یک رزومه به روز داشته باشد، همیشه وقتی افراد شما را در بهترین حالت خود می بینند (نه زمانی که به دنبال شغل جدید هستید) توصیه هایی را دریافت کنید و غیره. هر برنامه نویسی باید مدت ها قبل از اخراج شدن، زمانی که از کار بیکار می شود و اندکی پس از اخراج انجام دهد (یا باید این کار را در نظر بگیرد؟) این سوالی است که جنبه های احتمالی زیادی دارد. در حالی که میخواهم بحث را تشویق کنم که حول پاسخهای مبتنی بر حرفه برنامهنویسی متمرکز شود، لطفاً قبل از دادن رای منفی به یک نفر تجدید نظر کنید زیرا آنها به این فکر میکنند که چگونه از بدهکاری جلوگیری میکنند. **سوال نوع Bonus catch-22:** شما می توانید یک زبان یا فناوری جدید را در زمانی که خارج از کار هستید مطالعه کنید، اما بیشتر مکان ها می خواهند که شما بیش از 1-2 ماه تجربه در یک محیط کاری داشته باشید، نه فقط از یک تمرین یادگیری. آیا ارزش دارد که مهارتهای جدید (در حالت ایدهآل مورد تقاضا) را در اولویت قرار دهیم یا در عوض باید مهارتهای موجود را تقویت کنیم؟ | شما یک برنامه نویس اخراجی هستید یا خواهید بود - یک سال پیش، الان، فردا و هفته آینده چه می کنید؟ |
233325 | من اخیراً متوجه شده ام که برای اولین بار با جاوا اسکریپت، HTML5 و node.js بازی کردم که به نظر می رسد جاوا اسکریپت زبانی است که بسته به جایی که از آن استفاده می شود بسیار متفاوت (و با نحو متفاوت) استفاده می شود. در مشاهدات من با جاوا اسکریپت این است: -جاوا اسکریپت جلویی JS تعبیه شده در صفحات HTML5 را پیدا می کند، جایی که از آن برای ساخت صفحات وب پویا و واکنش به رویدادهایی که در صفحه رخ می دهد استفاده می شود. -Back end JS به عنوان یک زبان انفرادی با node.js و بسته های مرتبط با آن برای رسیدگی به درخواست های صفحه وب، انتقال داده ها و وظایف کلی سرور استفاده می شود. آیا من به طور دقیق جلوی جست و جو را در مقابل بک اند JS خلاصه کرده ام؟ | جاوا اسکریپت Front End در مقابل Back End را درک می کنید؟ |
487 | اگر بخواهید یک زبان برنامه نویسی طراحی کنید، چگونه این کار را انجام می دهید؟ چه ویژگی هایی را در آن قرار می دهید؟ چه چیزی را کنار می گذارید؟ تایپ استاتیک یا پویا؟ تایپ شدید یا ضعیف؟ تألیف یا تفسیر؟ پاسخ های خود را توجیه کنید. | چگونه یک زبان برنامه نویسی طراحی می کنید؟ |
203267 | من برای درک ساختار یک برنامه 3 لایه گیج شده ام. مکان مناسبی برای استثناها، موجودیت و غیره کجاست؟ اگر از MVC استفاده کنم، در مدل UI خود، چگونه کلاس موجودیت را به کلاس مدل و غیره منتقل کنم؟ من پروژه ای به نام رمز نگار ساخته ام. پروژه وب است. در این یک کاربر می تواند ثبت نام کند و یک حساب کاربری دریافت کند. سپس وارد شوید و می توانید دسته بندی ایجاد کنید، مانند gmail، yahoo، و غیره... در هر دسته کاربر می تواند هر مورد و رمز عبور آن را اضافه کند. این برنامه در واقع نگهدارنده رمز عبور است. برای توسعه این برنامه چهار پروژه با ساختار زیر ایجاد کردم: 1. RamznegarDAL: شامل تمام فایل DAO است. 2. RamznegarBLL: حاوی منطق برنامه است. مانند رمزگشایی رمز عبور و رمزگذاری کلاس 3. RamznegarUI : شامل تمام کلاس 'JSP' و 'Servlet' است. 4. entity: شامل 2 نوع کلاس است. entity (مانند Category، Item و User class) و exceptions (شامل تمام کلاس های استثنایی که در برنامه هایی مانند DataSourceAccessException استفاده می شود) RamznegarDAL از entity به عنوان کتابخانه استفاده می کند. «RamznegarBLL» از «RamznegarDAL» و «entity» به عنوان کتابخانه «RamznegarUI» از «RamznegarBLL» و «entity» به عنوان کتابخانه استفاده می کند. حالا لطفا به من بگویید این ساختار درست است یا اگر با مفهوم 3 لایه مشکل دارم. | تلاش برای درک برنامه نویسی 3 لایه |
37674 | من می دانم که چند سوال در مورد گرفتن مدرک کارشناسی ارشد در علوم کامپیوتر وجود دارد، اما سوال من کمی متفاوت است. من از جوانی برنامه نویسی را شروع کردم. من بیش از 4 سال پیش مدرک کارشناسی در CIS را در Cal Pomona دریافت کردم. از آن زمان به عنوان برنامه نویس برای بوئینگ و دیزنی (جایی که در حال حاضر در آن کار می کنم) زندگی خوبی داشته ام. من احساس میکنم که پیشرفت بسیار خوبی داشتهام زیرا به سرعت توسعهدهنده سطح Sr در هر دو شرکت در عرض یک سال شدم. من چند سالی بود که در نظر داشتم مدرک کارشناسی ارشد بگیرم و بالاخره چند ماه پیش آن را در Claremont Graduate در برنامه MSIS آنها (http://www.cgu.edu/pages/201.asp) شروع کردم. من فقط چند دوره را گذرانده ام اما در حال حاضر احساس می کنم از قبل این چیزها را می دانم و به صورت روزانه با آنها کار می کنم. حتی به این فکر می کنم که آیا ارزش گرفتن مدرک IS دیگری را دارد و آیا باید به جای آن به مدرک علوم کامپیوتر نگاه کنم. من چند دلیل داشتم که در مقطع کارشناسی به CS نرفتم، 1) من در ریاضی عالی نیستم 2) می خواستم مدرک بازرگانی داشته باشم تا گزینه هایم را باز کنم. من احساس میکنم که برنامهنویس بسیار ماهری هستم و میتوانم به زبانهای مختلف کار کنم، فرآیند توسعه نرمافزار را درک کنم، و غیره. با عرض پوزش برای طولانی شدن پست، اما می خواستم برای درک بهتر مطلبی را ارائه دهم. | آیا کارشناسی ارشد ارزشش را دارد؟ |
233323 | راه فعلی برای احراز هویت کاربران به روش موبایل/جهانی چیست؟ به عبارت دیگر، یک اپلیکیشن موبایل را فرض کنید. و اگر یک سرور پایگاه داده در باطن وجود داشته باشد، این کاربران معمولاً چگونه ثبت نام/ورود می کنند؟ آیا استاندارد فعلی برای احراز هویت غیر دامنه و غیر سازمانی وجود دارد؟ من فقط به داشتن یک **ترکیب نام کاربری/گذرواژه اصلی** فکر میکردم و رمز عبور را هنگام ثبت نام و ورود به سیستم **هش میکردم (و Salting) میکردم و آن را از طریق سیم به پایگاه داده ابری منتقل میکردم. هرچند که با بازنشانی رمز عبور، ارسال ایمیل و غیره کمی مبهم می شود. آیا راه سادهتر (API، متدولوژی و غیره) یا روش پذیرفتهتر برای انجام این کار وجود دارد؟ ساده است، اما به نظر من این سادگی چیز خوبی است. من به پیچیدگی های دیگر چارچوب های عضویت نیازی ندارم. من بیشتر کنجکاو هستم که آیا این یک رویکرد پذیرفته شده و مطمئن است. من از مدل عضویت ASP.NET آگاه هستم، اما پیچیدگی آن برای یک مدل امنیتی یک بعدی (کاربران و احراز هویت، بدون نیاز به نقش، مجوز، و غیره) بسیار زیاد است. ناگفته نماند، در خارج از یک برنامه ASP.NET، چه چیزی استفاده می شود؟ | احراز هویت کاربر موبایل/جهانی؟ (غیر دامنه ای و غیر سازمانی) |
203269 | به طور کلی، من در مورد مزایا در مقابل معایب استفاده از توابع حسابی داخلی در مقابل رول کردن توابع خود در پایتون تعجب می کنم. به طور خاص، من چند جملهایهای میدان محدود GF(2) را در قالب رشته میگیرم، به مقادیر پایه 2 تبدیل میکنم، محاسبات را انجام میدهم، سپس به چندجملهای به صورت رشتهای خروجی میدهم. بنابراین یک مثال کوچک از این در ضرب است: Rolling my own: def multiply(a,b): bitsa = reversed({0:b}.format(a)) g = [(b<<i)*int (bit) برای i,bit در enumerate(bitsa)] برمی گرداند کاهش (lambda x,y: x+y,g) در مقابل داخلی: def multiply(a,b): # a,b هستند چند جملهایهای GF(2) به شکل دودویی .... a*b را برمیگرداند #ضربجمله 2 چندجملهای در gf2 در حال حاضر، عملیاتی مانند معکوس ضربی (مثلاً با توانهای 20 بیتی) در برنامه من زمان زیادی میبرد تا اجرا شوند. تمام عملیات های ریاضی داخلی پایتون مانند // تقسیم طبقه و مدول % و غیره در مقابل تقسیم بندی خودم، باقیمانده، و غیره. من نمیدانم با ساخت دستی اینها (همانطور که در بالا نشان داده شده است) میتوانم چقدر سود در کارایی و عملکرد داشته باشم. من متوجه شدم که دستاوردها به این بستگی دارد که نسخه های دستی چقدر خوب ساخته شده اند، این سوال نیست. من می خواهم بدانم که اساساً چقدر مزیت نسبت به داخلی وجود دارد. بنابراین، برای مثال، اگر ضرب (مانند مثال بالا) برای محاسبات پایه 10 (اعشاری) مناسب است، اما باید از حلقههای بیشتری عبور کند تا پایهها را به باینری تغییر دهد و سپس حلقههای بیشتری را در عملیات تغییر دهد (بنابراین بازده کمتری دارد)، این چیزی است که من تعجب می کنم. مثلاً، من نمیدانم که آیا میتوان با ساختن آنها به روشهایی که شاید برخی از حرفهایهای اینجا قبلاً با آن مواجه شدهاند، زمان را به میزان قابل توجهی کاهش داد. | Python - پیچیدگی زمانی توابع داخلی در مقابل توابع دستی ساخته شده در فیلدهای محدود |
86626 | من یک سایت تجارت الکترونیک قدیمی را به MVC 3 منتقل می کنم و می خواهم از پیشرفت های طراحی استفاده کنم. این سایت در حال حاضر دارای تصاویر محصولات ذخیره شده در 3 اندازه است: تصویر کوچک، متوسط (برای نمایش در یک لیست) و برای یک ظاهر بزرگنمایی شده. در حال حاضر ما باید 3 تصویر جداگانه با اندازه دقیق آپلود کنیم، 3 نام مختلف ارائه دهیم که با انتظارات سایت مطابقت داشته باشد و غیره، دردناک است. من میخواهم فقط 1 فایل را آپلود کنم، یکی بزرگ، سپس به سایت اجازه دهم آن را به اندازههای مورد نیاز کاهش دهد، و من میخواهم انعطافپذیری برای تغییر اندازههای کوچک و فهرست بسته به ترجیحات کاربر، فاکتور فرم (مانند تلفن همراه، iPad) داشته باشم. ، دسکتاپ) و غیره، بنابراین ممکن است نیاز به کپی های زیادی از یک تصویر داشته باشد. سوال من این است که آیا تصویر باید کاهش یابد و پس از بارگذاری چندین بار ذخیره شود و اگر چنین است یک قرارداد ذخیره سازی/نامگذاری خوب چیست؟ ایده دیگر این است که فقط یک تصویر را ذخیره کنید اما قبل از ارائه آن به مشتری، اندازه آن را به صورت برنامه ریزی شده تغییر دهید. آیا کسی این کار را انجام داده است و معاوضه آن به جز چند چرخه ماشین دیگر چیست؟ چگونه یک تصویر موقت در حافظه را به مشتری ارسال می کنید (هیچ URL وجود ندارد)؟ | بهترین تمرین - مدیریت تصاویر در وب سایت |
6723 | در اینجا یک مشکل نظری وجود دارد. این می تواند برای بسیاری از سیستم ها اعمال شود. بیایید به عنوان مثال خدمات وب RESTful را فرض کنیم. شما می خواهید چیزی را پیدا کنید اما همانطور که اتفاق می افتد نمی توانید آن را در یک پرس و جو بدست آورید. می توانید چندین پرس و جو ایجاد کنید. به عنوان مثال، شما یک حساب بانکی مشترک (یا یک حساب بانکی شرکتی) دارید و می خواهید بدانید چقدر پول در آن وجود دارد. در همین حال شخص دیگری پول را از چک به پس انداز منتقل می کند. چک کردن: 5000 دلار پس انداز: 3000 دلار > من: بررسی پرس و جو. پاسخ: 5000 دلار > جو: انتقال 4000 دلار از چک کردن به پس انداز چک کردن: 1000 دلار پس انداز: 7000 دلار من: پس انداز پرس و جو. پاسخ: 7000 دلار مجموع 12000 دلار. چگونه از چنین ناهنجاری جلوگیری می کنید؟ این مثال دو حساب را در یک بانک نشان می دهد، اما می تواند با دو حساب در دو بانک مختلف نیز اتفاق بیفتد. | دریافت یک دید منسجم از وضعیت داده ها |
118035 | من مسئولیت یک وب سایت بزرگ مبتنی بر Asp.Net را دارم. این در حال حاضر یک وب سایت (نه برنامه وب)، برخی از خدمات ویندوز و تعدادی کتابخانه کلاس است. لایه داده از ترکیبی از LLBLGEN و Linq To LLBGen و همچنین تعدادی از نمونههای SQL درون خطی قدیمی استفاده میکند که بازسازی نشدهاند. برخی از پیادهسازیهای مدیریتی وجود دارد، اما در بسیاری از موارد این برنامه ضد الگوی رابط کاربری هوشمند (یعنی منطق تجاری بیش از حد در کد پشت کلاسها) را نشان میدهد، سایت ترافیک نسبتاً بالایی دارد و عملکرد خوب است، اما ما در حال افزایش قابلیت توسعه خود هستیم. به یک تیم حدودا 10 نفره، و به طور فزاینده ای واضح است که ما به یک طراحی لایه ای فراگیر در بالای میان افزار موجود نیاز داریم. سوال من این است که از کجا شروع کنم؟ ما 10 سال کد داریم (بعضی از آنها هنوز واقعاً چیزهای ASP Classic را منتقل کرده اند)، بسیاری از رویکردها و سبک های مختلف. بازسازی کل پایه کد واقعی نیست و احتمالاً مطلوب نیست. | شروع یک معماری منسجم در یک برنامه قدیمی |
133592 | محصولی که من به ارث برده ام دارای ترکیب زیر است: * وب سایت MVC که در آن کنترل کننده ها برای دریافت، درج و به روز رسانی اشیاء بازیابی شده که در زیر تعریف شده اند، با مخازن تماس می گیرند: * لایه دسترسی به داده که با استفاده از Linq2SQL نوشته شده است، این بدان معنی است که در حال حاضر کنترل کننده برای اقدام /Account/Add شبه کد زیر را انجام می دهد: * کاربر فعلی را دریافت کنید * new() یک شی AccountItem * تنظیم کنید فیلدهای UserId، AccountItemTypeId و Value در AccountItem * نمونه ای از Repository را دریافت کنید * روش InsertOnSubmit (AccountItem) مخازن را فراخوانی کنید * روش SubmitChanges() repositorys را فراخوانی کنید * new() یک مورد EmailQue * را تنظیم کنید به، موضوع، بدن، و غیره،..) بر اساس در مورد حساب درج شده * یک نمونه از مخزن دریافت کنید * روش InsertOnSubmit (مورد EmailQueue) مخازن را فراخوانی کنید * روش SubmitChanges() مخازن را فراخوانی کنید من قبلاً برای اولین بار از پایگاه کد عبور کرده و با استفاده از Castle Windsor، مخزن را در (در واقع تزریق یک نمونه از نوعی که پیاده سازی می کند «IRepositoryResolver» که متدی به نام «GetRepository<T>» دارد تا بتوانم کنترلرها را از مخازن وابسته Linq2SQL جدا کنم. من همچنین شروع به نوشتن تستهای واحد، بر اساس رفتار فعلی کنترلکنندهها کردهام (برای اطمینان از اینکه وقتی تغییرات بیشتری ایجاد میکنم، میتوانم تشخیص بدم چه زمانی به شدت اشتباه میکنم) اما این به سؤال واقعی من بستگی دارد. من مکانهای زیادی را شناسایی کردهام که کنشهای کنترلکننده در آنها اقدامات یکسانی را در برابر مخازن مختلف انجام میدهند، مانند دریافت مقدار کلی کاربر معین برای همه «AccountItem» و اکنون در حال بررسی استخراج همه این منطق مشترک در یک کسبوکار/خدمات هستم. لایه. سوال من این است که آیا ساختار زیر به عنوان «بهترین عمل» در نظر گرفته میشود: * «AccountService»: یک روش «AddAccountItem» را ارائه میکند (به علاوه روشهای دیگری مانند «GetAccountValue») * «EmailService»: یک روش «AddEmailToQueue» ارائه میکند. کنترلر این کار را انجام می دهد: accountServiceInstance.AddAccountItem(userToCredit، userCrediting، AccountItemType.Bonus، 300); emailServiceInstance.AddEmailToQueue(userToEmail، EmailType.AccountCreditBonus); یا اینکه «AccountService» من باید یک «EmailService» را به عنوان یک وابستگی در نظر بگیرد (که توسط Castle Windsor برآورده شده است) و این مسئولیت «AccountService» است که «EmailService.AddEmailToQueue» را فراخوانی کند؟ | بازسازی یک پایگاه کد MVC موجود برای حذف منطق تجاری و دسترسی به داده از کنترلرها |
231010 | من در تلاش هستم تا روشی عینی برای یک نماینده خودخواه تعیین کنم تا بتواند قیمت خرید/فروش بهینه کالاها را در یک شبیهسازی چند عاملی غیرمشابه با Sugarscape (http://en.wikipedia.org/wiki/Sugarscape) محاسبه کند. شبیه سازی به شرح زیر است: هر عامل دارای یک انبار غذای F، یک انبار پول G، مقدار معینی از انرژی، E، و یک موقعیت (x، y) در یک شبکه مربع است. حرکت از یک مربع به یک مربع همسایه، A واحد انرژی مصرف می کند و انرژی به طور طبیعی با نرخ B واحد در هر روز شبیه سازی مصرف می شود. یک نماینده در طول هر روز گزینه های زیر را در اختیار دارد: مصرف یک واحد غذا برای افزایش انرژی آن توسط واحد Q. به مکان دیگری نقل مکان کنید (به شرطی که انرژی کافی داشته باشد)، علوفه را برای غذا بخرید (واحد P انرژی را برای به دست آوردن مقدار [احتمالا ناشناخته] غذا خرج کنید)، یا با یک عامل همسایه به قیمتی که مورد توافق طرفین باشد معامله کنید. هدف هر عاملی این است که تابع سودمندی U(E, F, G) خود را بدون توجه به سایر عوامل به حداکثر برساند. بلافاصله، به نظر می رسد که این یک ارزش استفاده پایه غذا را ارائه می دهد: Vuse = U(E + Q, F - 1, G) - U(E, F, G), اما اگر این کل داستان بود، این اتفاق نمی افتاد مشکل جالبی نیست به نظر می رسد کلی ترین راه حل (اما زمان نمایی) چیزی شبیه به این باشد: عملکرد جستجوی اقدامات (وضعیت S): افزودن (مصرف غذا) به مجموعه اقدام افزودن (علوفه برای غذا) به مجموعه عمل برای یکدیگر عامل A برای هر ممکن قیمت معاملاتی P افزودن (معامله با A به قیمت P) به مجموعه اقدامات برای هر اقدام X در مجموعه اقدام S' = اعمال X به S SearchActions(S') بازگشت بهینه X تابع پایان با این حال، مشکل اصلی می شود با «به ازای هر قیمت ممکن» در زیر فرش قرار میگیرد، زیرا قیمتی که نماینده A با آن خرید/فروش میکند، خود به محاسبهای یکسان وابسته است... به عنوان مثال. محاسبه من از ارزش بستگی به این دارد که من چه چیزی می توانم از استفاده از آن به دست بیاورم، یا اینکه شخص دیگری برای آن هزینه خواهد کرد...اما اینکه آنها برای آن چه چیزی می پردازند بستگی به این دارد که من برای آن چه بپردازم. چگونه این گره را برش می دهید؟ من می دانم که این مشکل قبلا حل شده است ... اما من نمی توانم هیچ مرجعی برای آن پیدا کنم، چه رسد به اجرای واقعی. نزدیکترین مقالهای که من به آن رسیدهام، مقالهای درباره «برنامهریزی استراتژیک» در SugarScape بوده است، اما به نظر میرسد که به جای توضیح نحوه انجام برنامهریزی، فقط نتایج برنامهریزی را ارائه میدهد. | تعیین ارزش در شبیه سازی اقتصاد خرد چند عاملی |
40643 | به نظر می رسد که حتی ابزارهای توسعه دهنده قوی تر و قوی تر شده اند، نوشتن کد خوب به یک چالش تبدیل شده است. حتی اگر ابزارها قدرتمندتر باشند، کیفیت کد بهتر نشده است. من به دو عامل مهم رسیدم، زمان کمتری وجود دارد و پروژه ها پیچیده تر هستند. از آنجایی که ابزارهایی که امروزه استفاده میکنیم قدرتمندتر هستند، نوشتن کدهای پیچیدهتر آسانتر است، اما نداشتن زمان برای برنامهریزی و بدون نگاه کردن به گذشته، کیفیت کد را کاهش میدهد و اشکالات و نگهداری را افزایش میدهد. اینطور نیست که قبلا کد پیچیده ننوشتیم. این است که ما کدهای پیچیده تری می نویسیم. سوال من این است: با توجه به اینکه زبان و ابزار قدرتمندتری داریم. * **چرا نوشتن کد خوب دشوارتر است؟** * **آیا عوامل، زمان و پیچیدگی به این امر کمک می کنند؟** * **آیا متدولوژی ها به درستی اجرا نمی شوند؟** نوع پروژه ای که من در نظر می گیرم برنامه های سازمانی با حجم زیاد است. پیچیدگی و منطق تجاری تعریف کد خوب فردی است، لطفا در تفسیر کد خوب گیر نکنید. | آیا کد خوب در توسعه نرم افزار مدرن غیرممکن است؟ |
40649 | در توسعه، بهترین راه برای مدیریت تاخیرها چیست؟ به عنوان مثال، شما در حال انجام یک کار هستید، نیازهای جدید وارد می شود/چیزی که منحنی یادگیری چیزی را که باید همان جا یاد گرفته شود، بیشتر می کند، و باید این موضوع را به PM/مدیر اطلاع دهید. موثرترین راه برای انجام این کار چیست؟ | موثرترین راه برای ارتباط با تاخیرهای احتمالی در توسعه نرم افزار چیست؟ |
233322 | من سعی می کنم پایگاه داده ای را برای این مورد طراحی کنم: 1. تکالیف دارای بردار هستند، رابطه 1:N است. 2. تکالیف دارای ارسال هستند، رابطه 1:N است. .  منطق کسب و کار 1. معلم تکالیف ایجاد می کند و بردارهای آزمون را تعریف می کند. 2. دانش آموز راه حل خود را آپلود می کند، بنابراین رکورد در موارد ارسالی ایجاد می شود. کامپایل موفقیت آمیز ارسال، ارسال با بردارهای تست تعریف شده اجرا می شود. هر اجرا یک رکورد در اجراها است (یک اجرا در هر بردار). بنابراین مرجع دایره ای پس از اجرای موفقیت آمیز ایجاد می شود، اما اگر کامپایل ناموفق باشد، هیچ رکوردی در اجرا ایجاد نمی شود. پیوند بین بردارها و اجراها برای فرآیند محاسبه امتیاز مورد نیاز است، جایی که خروجی مرجع از بردارها در مقایسه با خروجی از اجراها است. بنابراین در مورد من، مرجع دایره ای پایدار نیست، اما به زمان اجرا بستگی دارد، بنابراین طراحی اشتباه است؟ | طراحی پایگاه داده: مرجع دایره ای اما به صورت پویا ایجاد شده است |
44948 | همانطور که باید بدانید که آدرسهای IPv4 تقریباً تمام شدهاند و تغییر به IPv6 قریبالوقوع است، آیا من به عنوان یک برنامهنویس باید نگران چیزی باشم تا برنامههایم با سیستم جدید کار کنند؟ لطفا جهل من را ببخشید همیشه پرسیدن و یادگیری بهتر از تظاهر به دانستن همه چیز است. | آیا باید نگران تغییر از IPv4 به IPv6 باشم؟ |
44946 | تصور من این است که با گذشت زمان، کد منبع باز بیشتر و بیشتری تولید می شود، به مخازن مختلف رایگان یا تا حدی رایگان اضافه می شود، و سپس به طور کلی رها می شود. آیا استانداردهای پذیرفته شده ای برای دفع کدهای رها شده وجود دارد؟ آیا این باید توسط مخازن اجرا شود، یا این کاری است که باید نویسندگان کد اصلی انجام دهند؟ | آیا کد abandon-ware هرگز به درستی از بین می رود؟ |
238770 | عنوان خیلی بدی است، بگذارید آنچه را که باید بدانم توضیح دهم. من یک سرور دارم با تصاویر مختلف. چیزی که من می خواهم به آن برسم این است که بتوانم یک فریم را در هر سایت HTML جاسازی کنم و سروری باشم که تعیین می کند چه تصویری را در آن فریم راه دور نشان دهد. موقعیتی را تصور کنید که می خواهید یک تبلیغ به سایت خود اضافه کنید، اما فقط باید یک قطعه JS یا HTML را در HTML خود بچسبانید و فروشنده تبلیغات باشید و مسئول نشان دادن هر چیزی که می خواهد در اندازه قاب باشد. . سوال من این است که نام این تکنیک/تکنولوژی چیست؟ چه چیزی باید بدانم، آیا وب سوکت است؟، آیا در حال جاسازی است؟ چگونه توانستم به این امر برسم؟ با تشکر | ارائه محتوا از سرور به HTML جاسازی از راه دور |
38213 | یا به عبارت دیگر، آیا حافظه و قدرت پردازش در طول زمان اساساً با همان سرعت افزایش یافته است یا می توان گفت که یکی یا دیگری بیشتر شده است؟ آیا هزینه به همین میزان کاهش یافته است؟ و در آینده نزدیک چطور؟ من می دانم که این سوال مستقیماً به برنامه نویسی مربوط نمی شود، اما فکر کردم بهتر است آن را در اینجا بپرسم به دلایلی: 1. من به عنوان یک برنامه نویس کار می کنم، نه یک نظریه پرداز علوم کامپیوتر (بنابراین احتمالاً این سوال برایم مفید نیست. به عنوان مثال، من از سایت علوم کامپیوتر نظری دریافت خواهم کرد). 2. من پاسخ های مبتنی بر تجربه واقعی برنامه نویسان را ترجیح می دهم. 3. و من نگران مسائل مربوط به برنامه نویسی واقعی، به ویژه بحث ضروری x تابعی هستم. درباره مورد سوم: در حال حاضر ما شاهد بحث های زیادی در مورد اینکه چگونه افزایش استفاده از تکنیک های برنامه نویسی تابعی با ماشین های چند هسته ای رایج در حال حاضر مرتبط است و چگونه ناهار رایگان به پایان رسیده است، هستیم [pdf]. اما به نظر من پارادایم عملکردی حافظه بسیار بیشتری مصرف می کند (اما این یک نظر است، نه یک واقعیت)، و به نظر نمی رسد من استدلال زیادی در مورد این افزایش آینده در نیازهای حافظه داشته باشم. PS: متاسفم برای انگلیسی نه چندان خوب، اما من حدس می زنم که من خودم را واضح (نوعی) توضیح داده ام. | آیا قانون مور (از نظر تجربی) برای ظرفیت حافظه و سرعت پردازش یکسان است؟ |
226573 | سعی کردم در وب جستجو کنم و جوابی پیدا نکردم. ممکن است ربطی به بار داشته باشد، اما برای من چندان منطقی نیست. بدیهی است که ln قبلاً گرفته شده بود، اما آن d از کجا می آید؟ | چرا پیوند دهنده یونیکس ld نامیده می شود؟ |
158120 | برنامه من به کاربران اجازه می دهد تا قرار ملاقات ها را در یک تقویم ذخیره کنند. آنچه از من درخواست شده امکان ارسال پیامک یادآوری برای افراد جهت یادآوری قرار ملاقات آنهاست. پیامک باید حدود 2 روز قبل از قرار ملاقات ارسال شود. من فکر کردم بهترین راه برای رسیدن به این هدف این است که زمانی از روز (به عنوان مثال ظهر) را برای نرم افزار انتخاب کنید تا ببیند کدام قرار ملاقات ها در 2 روز است و سپس یادآوری های پیامکی را برای افرادی که آن قرار ملاقات ها را دارند ارسال کنید. آیا این یک رویکرد مناسب برای این مشکل خواهد بود؟ آیا توصیه می شود این اتفاق در یک زمان از روز رخ دهد یا بهتر است به نحوی آن را در زمان طولانی تری پخش کنیم؟ من در این مرحله فرض می کنم که یک موضوع پس زمینه ایده خوبی برای این نوع فعالیت خواهد بود. | الگوریتم یادآوری قرار |
47918 | من فقط کنجکاو بودم که ببینم آیا این اخیراً اندازه گیری شده است یا خیر. مردم انتظار دارند چه مدت در یک شغل جدید بمانند؟ افراد واقعاً چه مدت در یک سازمان یا در یک موقعیت می مانند؟ | میانگین مدت زمان شغلی در موقعیت های مهندسی نرم افزار چقدر است؟ |
47911 | من در پنج سال گذشته به عنوان یک مهندس نرمافزار جاسازی شده روی سیستمافزار میکروکنترلر 8 بیتی و توسعه برنامههای کاربردی دسکتاپ/موبایل کار کردهام. کار من روی یک پروژه WinCE (که در آن با دات نت CF آشنا شدم) عمر کوتاهی داشت. من از APIهای اصلی برای پردازش وقفه، ارتباطات جانبی و غیره استفاده کردم... اما باز هم دقیقاً یک محیط RTOS خالص نیست. به منظور جمع آوری تجربه قوی تر برای رشد بیشتر در زمینه تعبیه شده، می خواهم بیشتر با RTOS کار کنم. آیا خرید یک تابلوی ارزیابی با RTOS و چیدمان یک پروژه در خانه به عنوان یک تجربه خوب تلقی می شود یا یک دوره آنلاین مفیدتر خواهد بود؟ من فقط نمی دانم که چه چیزی به عنوان تجربه خوب در نظر گرفته می شود. هر گونه پیشنهاد یا راهنمایی به من کمک زیادی خواهد کرد. من علاقه زیادی به این رشته دارم اما فقط به یک نقطه در جهت درست نیاز دارم. | تجربه RTOS |
175817 | من در وب سایت جستجو می کنم اما تفاوت بین این دو توضیح داده نشده است. برای پیچیده تر کردن مسائل، یک جستجوی گوگل به من می گوید که توسعه دهندگان باید بر مدارک MCPD تمرکز کنند، اما بررسی بخش MCPD سایت به من می گوید که امتحانات Web Application در جولای 2013 منقضی می شود! به نظر قدیمی است. در همین حال، به نظر می رسد آزمون MCSD با ارجاع به برنامه های کاربردی HTML5/ASP.net 4.5 MVC بسیار به روزتر است! چه فرقی دارد؟ آیا گواهینامه های MCPD قرار است بعد از ماه جولای به روز شوند؟ | تفاوت بین گواهینامه های MCSD و MCPD مایکروسافت چیست؟ |
224315 | برای یکی از ایدههای پروژهام، میخواهم یک برنامه پرتاب تاس ایجاد کنم. این به افراد اجازه میدهد تا ترکیبهای پیچیدهای از آبشارهای تاسریزی را به روشی بصری تنظیم کنند. من ایده بسیار خوبی در مورد اینکه چگونه منطق تاس را برنامه ریزی کنم، دارم، یعنی انگار که شما در حال ایجاد یک فرمول ریاضی هستید. کلاس: ویژگیهای فرمول: فرمول چپ فرمول راست تابع بنابراین، افزودن «X = A + B» شامل فرمول «X»، با «فرمول A» سمت چپ، «فرمول B» سمت راست و تابع «افزودن» میشود. فرمول A و B از سمت چپ a یا b، سمت راست null و تابع Constant تشکیل شده است. این رویکرد به نظر من خوب است، اما دوست دارم تلاش کنم و روش هایی را که دیگران به آن دست یافته اند، بیابم. با این حال، از آنجایی که «ریاضی برنامهنویسی» به سؤالات کاملاً متفاوتی منجر میشود (از انواع «آیا باید ریاضی را یاد بگیرم تا برنامهنویسی کنم» یا «چگونه این فرمول را برنامهریزی کنم»)، در یافتن روشهای دیگر با مشکل مواجه هستم. | چگونه راهی برای ایجاد فرمول های ریاضی برنامه ریزی می کنید؟ |
175813 | علیرغم اینکه شروع به یادگیری برنامه نویسی با پاسکال و C کرده بودم، پس از پرش به OO (C++، جاوا) حس پارادایم برنامه نویسی ساخت یافته را از دست دادم. من شروع به یادگیری Lua کردهام و در مورد آموزشهای زیادی تحقیق کردهام، اما همه آنها فقط عملیاتهای اولیه و ویژگیها و قابلیتهای زبان را پوشش میدهند. آنها بیشتر شبیه یک دکتر مرجع هستند تا یک راهنمای برنامه نویس. اکنون، هنگام تلاش برای کار با کارهای روزمره، چگونه می توان از رایج ترین الگوهای طراحی مانند مشاهده گر یا برنامه نویسی چند رشته ای، ایجاد عناصر UI و سیستم نظرسنجی برای صفحه کلید یا حسگرها عبور کرد؟ آیا حتی در این زبان ها امکان پذیر است یا باید با اتصال C، کتابخانه ها و برنامه نویسی سطح پایین کار کنید تا بیشتر کارها را انجام دهید؟ آیا محدوده Lua را اشتباه متوجه می شوم؟ | برنامه نویسی لوا و چند پارادایم: دامنه و قابلیت ها |
229239 | من به دنبال یافتن راهی کارآمد هستم که می تواند تا هزاران رستوران را برای انجام جستجوی رزرو پیدا کند. در حالت ایده آل، پاسخ دادن به سؤالاتی مانند یافتن رستورانی که برای 6 نفر در ساعت 19:00 در دسترس است، کارآمد خواهد بود. بازه های زمانی بر اساس فاصله 15 دقیقه ای است، به عنوان مثال 19:00، 19:15، 19:30، ... من از پایگاه داده اسناد (RavenDB) استفاده می کنم، اما موضوع بیشتر مفهومی است و فکر نمی کنم اینطور باشد. وابسته به منبع داده اساسی است. هر رستوران میتواند ظرفیت متفاوتی داشته باشد، برای مثال رستوران A ممکن است 40 نفر را در خود جای دهد، در حالی که رستوران B ممکن است 60 نفر را در خود جای دهد. با این حال، من نمیتوانم به راهی فکر کنم که چگونه میتوان یک پرس و جوی کارآمد در مجموعههای رستوران/رزروها انجام داد تا در واقع نتیجهای برای یک رستوران به دست آورد، تنها در صورتی که فضای کافی در آن زمان خاص برای رزرو داشته باشد. نمونه اشیاء داده در زیر: رستوران ---------- نام شناسه ظرفیت رزرو ----------- شناسه تاریخ زمان RestaurantId NoOfPeople گزینه دیگری که به ذهنم رسید این بود که در واقع ردیابی هر کدام روز و تمام بازه های زمانی در یک روز (هر 15 دقیقه فاصله). سپس، با هر رزرو، هر بازه زمانی مربوطه به روز می شود. از این رو، پرس و جو می تواند یک جستجوی ساده در بازه های زمانی باشد. این کار میکند (هنوز آن را امتحان نکردهام)، اما نیاز به تعمیر و نگهداری بیشتری دارد. آیا این بهترین راه برای حل چنین مشکلی است یا شاید جنبه ای از آن وجود دارد که من نمی بینم؟ ## در دسترس بودن محاسباتی در رزروها ایده من برای گزینه دوم، برای محاسبه در دسترس بودن برای رزروها، این است که یک شی داده دیگر را اضافه کنم، مانند RestaurantTimeSlot ------------------ RestaurantId DateTime (به عنوان مثال 18/02/2014 17:00) AvailableBookings MaxBookings یک کار پسزمینه میتواند فرصتهای زمانی جدیدی را برای رستورانها برای روزهای بعدی ایجاد کند، به عنوان مثال ایجاد تا 90 روز قبل به طوری که کاربران می توانند حداکثر 90 روز از امروز رزرو کنند. هر روز دارای تمام بازه های زمانی مختلف است، به عنوان مثال 00:00، 00:15، 00:30، و به همین ترتیب. در ابتدا، RestaurantTimeSlot به عنوان AvailableBookings = 0، MaxBookings = حداکثر رزرو آن رستوران (به عنوان مثال 60) تنظیم می شود. دلیل MaxBookings این است که در دسترس بودن رستوران ممکن است بر اساس زمان باشد، و در سال 2012 ممکن است برای 60 در دسترس باشد، در حالی که در سال 2013 ممکن است به 80 افزایش یابد. سپس، زمانی که رزرو مثلاً 4 نفر در ساعت 18/18 انجام شود. 02/2014، ساعت 17:00، «رزروهای موجود» آن زمانبندی مربوطه توسط 4 اضافه میشود. سپس، زمانی که جستجو نیاز داشت برای انجام، می توان به راحتی در «RestaurantTimeSlot» جستجو کرد. آیا این منطقی است؟ مشکل من این است که باید دائماً این اشیاء داده جدید را ایجاد کنیم تا برای جستجو در دسترس باشند و هنگام رزرو جدید، آنها را همگام نگه داریم. به نظر می رسد که می تواند منجر به خطای بیشتر سیستم شود. | مدل سازی جستجوی در دسترس بودن رستوران |
202796 | سوال، قراردادهای نامگذاری رویه ذخیره شده؟، و مقاله عالی جوئل ایجاد کد اشتباه اشتباه به نظر می رسد به پاسخ به سوال من نزدیکتر است، اما من به دنبال مجموعه ای کلی تر از معیارها هستم تا در تصمیم گیری برای نامگذاری ماژول های حاوی کد (کلاس ها، اشیاء، روش ها، توابع، ویجت ها یا هر چیز دیگری). زبان انگلیسی (تنها زبان انسانی من) به صورت عمل - شی (به عنوان مثال closeFile، openFile، saveFile) ساختار یافته است و از آنجایی که تقریباً همه زبان های رایانه بر پایه انگلیسی هستند، این رایج ترین قرارداد است. با این حال، در تلاش برای نگه داشتن کدهای مرتبط نزدیک به هم و همچنان قادر به یافتن چیزها، شی اکشن (به عنوان مثال fileClose، fileOpen، fileSave) را بسیار جذاب دیدم. تعداد زیادی از زبان های انسانی غیرانگلیسی نیز از این ساختار پیروی می کنند. من شک دارم که یک فرم در سطح جهانی برتر باشد، اما چه زمانی باید از هر کدام برای کمک به اطمینان از بد به نظر رسیدن کد بد استفاده شود؟ | نام گذاری: objectAction یا actionObject؟ |
219395 | من یک سرویس WCF و یک Lib1 اصلی دارم. بگویید، من یک سرویس Save Profile دارم. WCF داده ها (با قرارداد داده از پیش تعریف شده) را از مشتری دریافت می کند و همان را به کلاس اصلی Lib1 ارسال می کند، پاسخ ایجاد می کند و آن را برای مشتری ارسال می کند. **روش WCF: SaveProfile(نمایه ProfileDTO)** **نسخه فعلی 1.0** ProfileDTO دارای نام کاربری رمز عبور نام DOB (در رشته yyyy-mm-dd) CreatedDate (در رشته yyyy-mm-dd) **نسخه بعدی (V2.0)** ProfileDTO دارای نام کاربری رمز عبور FirstName زیر است DOB (در UnixTimeStamp) CreatedDate (در UnixTimeStamp) **نسخه 3.0** ProfileDTO موارد زیر را دارد (با تغییر در اعتبارسنجی نام کاربری و طول رمز عبور) نام کاربری رمز عبور نام DOB (در UnixTimeStamp) CreatedDate (در UnixTimeStamp و در سادهترکت دیتا و دارای جریان C) بین هر نسخه 1 تغییر کنید. چگونه می توانم متدهای موجود در سرویس WCF و کلاس اصلی Lib1 را نام گذاری کنم؟ 2\. آیا برای سهولت توسعه و نگهداری باید الگوی خاصی را دنبال کنم؟ 3\. آیا باید برای نسخه های مختلف نقاط پایانی متفاوتی داشته باشم؟ در مثال بالا روشی به نام SaveProfile دارم. آیا باید روش هایی مانند SaveProfile1.0، SaveProfile2.0 و غیره را نام ببرم. اگر این مورد زمانی است که بین نسخه 3.0 و 4.0 تغییری وجود نداشته باشد، تعمیر و نگهداری مشکل خواهد بود. من به دنبال رویکردی هستم که به سهولت تعمیر و نگهداری کمک کند | نسخه WCF، نامگذاری و URL نقطه پایانی |
233922 | من در حال خواندن Clean Code: A Handbook of Agile Software Craftsmanship نوشته رابرت سی. مارتین بودم. او به یک نکته اشاره میکند: > توابع G34 باید فقط در یک سطح از انتزاع پایین بیایند، با این حال، من در مورد توابعی که در واقع اشیاء یک برنامه را ایجاد میکنند تعجب میکنم. فرض کنید ما وابستگی هایی داریم App -> Book -> Database سپس با استفاده از تزریق وابستگی، App باید هر دو نمونه Book و Database ایجاد کند و نمونه پایگاه داده را به Book تزریق کند. * آیا این شکست قابل قبولی از سطح اختلاط قانون انتزاع است؟ * اگر بله / خیر، چرا؟ | تزریق وابستگی در مقابل اختلاط سطوح انتزاع |
234672 | اپلیکیشنی که در نظر داریم سرور رله است. هدف پذیرش تعداد زیادی از اتصالات سوکت ورودی (حداقل هزاران) است که برای مدت طولانی (ساعت ها یا شاید روزها) باز می مانند. آنها مقادیر کمی از داده ها را مبادله می کنند و به تأخیر نسبتاً کمی نیاز دارند. طراحی فنی ساده است و ما یک اجرای آزمایشی داریم. ترجیح ما استفاده از هاست ویندوز و دات نت است، زیرا این فناوری است که ما می شناسیم. با این حال، این نوع استفاده به خوبی خارج از آن چیزی است که ما با آن آشنا هستیم. سوال این است که آیا محدودیتها یا محدودیتهای خاصی وجود دارد که باید در نرمافزاری که این کار را انجام میدهد ذاتی یا مشترک باشد، و اینکه ما باید در طراحی و/یا آزمایش قبل از عرضه آن را در نظر بگیریم. من این سوال (Handling مقدار زیادی از سوکت ها) و این لینک (http://www.metabrew.com/article/a-million-user-comet-application-with- mochiweb-part-1) را پیدا کردم، که پیشنهاد می کند که راه حل ما باید کار کند. \-- نظرات باز و بسته کردن پورت ها یا استفاده از نوعی پروتکل را پیشنهاد کرده اند، بدون اینکه روشی را پیشنهاد کنند. مشکل این است که در هر زمان ممکن است یک پیام به یک مقصد شناخته شده فردی با این انتظار که به سرعت دریافت شود (مثلاً حداکثر 1 ثانیه، ترجیحاً زودتر) ارسال شود. مقصد (به طور کلی) پشت یک فایروال با ویژگی های ناشناخته است، بنابراین (به طور کلی) نمی تواند یک سرور را اجرا کند یا اتصالات ورودی را بپذیرد. فقط می تواند ارتباطات خروجی ایجاد کند. ما فکر می کنیم که برای دریافت بسته ها در هر زمان بدون اطلاع قبلی، به یک اتصال خروجی دائمی نیاز دارد. پیشنهادهای جایگزین جالب توجه خواهد بود، اگرچه برای این سوال کاملاً خارج از موضوع است. نظر دهندگان دیگر پیشنهاد کرده اند که محدودیت های سیستم عامل وجود دارد، اما هیچ کدام را مشخص نکرده اند. با فرض اینکه این یک نسخه از سرور ویندوز و مقداری (شاید زیاد) حافظه است، آیا محدودیت ها احتمالاً مشکل ساز هستند؟ تقریباً چه خواهند بود؟ آیا ویندوز ایده بدی است؟ | آیا در نگهداری تعداد زیادی از اتصالات سوکت باز برای مدت زمان طولانی مشکلی وجود دارد؟ |
215202 | من در تعجبم که بهترین راه برای استفاده از کد جاوا کدام است. من باید یک کلاس با اعلان های ساده برای ورودی ایجاد کنم. من سعی کردم از هر دو کلاس استفاده کنم و نمی توانم مزایای خاصی را برای هر کدام به دست بیاورم. آیا این به این دلیل است که من هنوز در مراحل اولیه برنامه نویسی هستم یا شرایطی وجود دارد که با پیچیده تر شدن آن اتفاق می افتد؟ وارد کردن java.util.Scanner. public class myClass { Scanner stdin = new Scanner(System.in); public String getInput(String prompt) { System.out.print(prompt); بازگشت stdin.nextLine(); } ... یا وارد کردن java.io.*; public class myClass { public static void main(String[] args) IOException را می زند { BufferedReader stdin = new BufferedReader (InputStreamReader جدید (System.in)); System.out.print(input something:); نام رشته = stdin.readLine(); من می دانم که این مثال ها روش های مختلفی را در این کلاس ها نشان می دهند، اما فکر می کنم این ممکن است برای بحث مفید باشد. _من واقعا مطمئن نیستم که بهترین سایت برای پرسیدن این موضوع در کدام سایت است. | راه بهتری برای درخواست ورودی است؟ |
230163 | من اخیراً در مورد چگونگی ایجاد یک تیم توسعه ناب بسیار فکر کرده ام. در نهایت، من می خواهم خانه نرم افزاری کوچک خود را با تعداد کمی از افراد همفکر خود باز کنم. هدف ثروتمند شدن نیست، بلکه داشتن یک محیط کاری سالم خواهد بود. تا کنون، من یک تیم ناب را به شرح زیر تعریف می کنم: * کوچک. * خود سازماندهی؛ * همه اعضا باید QA را در ذهن داشته باشند. * اعضا باید توانایی ایفای نقش های متعدد را داشته باشند. نکته آخر جایی است که من کمی نگران هستم زیرا، همانطور که گفته می شود... > توسعه دهندگان آزمایش کننده های بدی می سازند. در حالی که من درک می کنم که، اغلب، توسعه دهندگان برای ارزیابی سطح بالاتر کیفیت به کد خود یا همکارشان خیلی نزدیک هستند، من متقاعد نیستم که آنها واقعاً آزمایش کننده بدی هستند. برعکس، من بر این عقیده هستم که ویژگی های یک توسعه دهنده خوب با ویژگی های یک تستر خوب همپوشانی زیادی دارد. با فرض اینکه این درست باشد، من به راههای مختلفی برای دور زدن مشکل برنامهنویس/تستر فکر کردهام و معتقدم که به یک مدل قابل اجرا رسیدهام. مدل من به این موارد نیاز دارد: * یک خانه نرم افزاری کوچک با بیش از 2 پروژه * یک رویکرد چابک (تکرار شونده) برای توسعه و تحویل * 1 تیم در هر پروژه * همه اعضای تیم توسعه دهندگان نرم افزار خواهند بود * شرح شغل آنها به وضوح **توسعه** را بیان می کند، **تضمین کیفیت**، **آزمایش**، و **تحویل** به عنوان مسئولیت ها در صورتی که تمامی این پیش شرط ها برآورده شده باشد، پروژه ها می توانند انجام شوند. به شکل زیر سازماندهی شده است (این مثال به دو پروژه _A_ و _B_ اشاره می کند): * هر یک از اعضای تیم بین نقش برنامه نویس و نقش آزمایش کننده به طور متناوب تغییر می کنند * اگر یکی از اعضای تیم در پروژه _A_ توسعه دهنده باشد، آزمایش کننده پروژه خواهد بود. _B_ * اعضا در هر زمان فقط بر روی 1 پروژه کار خواهند کرد، بنابراین انتظار می رود که به عنوان _یا_ یک توسعه دهنده _یا_ یک آزمایشگر عمل کنند. * یک **چرخه نقش** شامل 3 تکرار به عنوان برنامه نویس و 2 تکرار به عنوان تستر (باز هم در دو پروژه مختلف) * تیم های پروژه همیشه 3 برنامه نویس و 2 آزمایش کننده خواهند داشت. * چرخه نقش اعضا باید با 1 تکرار خارج از فاز باشد. * این امر تغییرات ناگهانی تیم را به حداقل می رساند. برای هر تکرار، 2 Devs و 1 Tester مانند تکرار قبلی باقی می مانند. با توجه به موارد فوق، مزایا و معایب زیر را می بینم: **مزایا** * دانش پروژه را در سراسر شرکت توزیع می کند. * اطمینان حاصل می کند که اعضای تیم کدی را که به نوشتن کمک کرده اند آزمایش نمی کنند. * چرخه نقش خارج از فاز به این معنی است که هیچ پروژه ای هرگز سوئیچ 100٪ عضو ندارد. * نقش های متناوب یکنواختی پروژه های خسته کننده را می شکند. ** معایب ** * تکرارهای هر دو پروژه کاملاً همراه هستند. اگر قرار باشد یک پروژه یک تکرار را در نیمه راه لغو کند و دوباره شروع شود، آنگاه این دو پروژه هماهنگ نیستند. این امر مدیریت چرخه نقش را دشوار می کند. * به استخدام توسعه دهندگان بستگی دارد که به عنوان آزمایش کننده نیز کار می کنند. هنگام بحث درباره این رویکرد با دوستان و همکاران، نظرات متفاوتی دریافت کردم. برخی بر این باورند که تعداد کمی از توسعه دهندگان دوست دارند نقش هایی مانند این را جایگزین کنند، در حالی که برخی دیگر به من می گویند که شخصاً دوست دارند آن را امتحان کنند. **بنابراین سوال من این است:** آیا چنین مدلی در عمل می تواند کارساز باشد؟ اگر نه، آیا می توان آن را به یک مدل کارآمد تغییر داد؟ _توجه:_ برای اختصار، من فقط روی نقش های Dev و Tester تمرکز کرده ام. در صورت نیاز نقش های دیگر را گسترش خواهم داد. | قابلیت دوام یک تیم توسعه بدون نقش *تخصصی* تستر |
223521 | من می خواهم الگوریتمی بنویسم که بتواند یک نمودار را طی کند و امیدوارم بعدا بتوانم آن را برای استفاده در یک سیستم ناوبری داخلی پیاده سازی کنم. این نمودار از پلان های یک ساختمان می آید و گره های نمودار نشان دهنده اشیاء ساختمان مانند درها، راهروها، پله ها، اتاق ها و غیره است. برای هر کاربر منفرد (یا گروهی از کاربران از همان نوع، به عنوان مثال، کارمند)، سیستم مسیری را برای آن کاربر یا کاربران با در نظر گرفتن عملکرد شخصی او برمیگرداند. به عنوان مثال اگر کاربر سیستم از ویلچر استفاده می کند، سیستم باید تمام گره های پله را از مسیر حذف کند (آنها غیرقابل عبور علامت گذاری می شوند). به طور مشابه، اگر کاربر برای ورود به یک فضای داخلی، نیاز به داشتن کلید یا عضویت در کارکنان داشته باشد، اما اینطور نیست، سیستم باید گره (مثلاً دری که به کلید نیاز دارد) غیرقابل عبور علامت گذاری کند و باید آن را جستجو کند. مسیرهایی که به این الزامات خاص نیاز ندارند. این اولین قسمت بود و در اینجا من از یک تابع برای بررسی این شرایط برای یک کاربر خاص استفاده می کنم. ورودی های این تابع یک گره و یک کاربر است. اگر شرایطی که گره مورد نیاز است برآورده نشود (به این معنی است که مشخصات کاربر با شرایط مورد نیاز گره مطابقت ندارد) تابع false=non-traversable را برمیگرداند. اگر شرط درست باشد، گره isTraversable می ماند و در جایی ذخیره می شود و برای محاسبه مسیر نهایی در نظر گرفته می شود. قسمت دوم این است که من یک لیست دارم که شامل تمام گره های قابل عبور است و اکنون کوتاه ترین مسیر بر اساس 3 هزینه مختلف انرژی، زمان و پول محاسبه می شود. هزینه نهایی می تواند ترکیبی از این هزینه ها باشد و وزن لبه ها را تعیین می کند. مشکل من از قسمت اول است. میخواهم بدانم چگونه میتوانم الگوریتمی بسازم که زیرگراف (لیست با گرههای قابل عبور در آن) را تولید کند. و بعداً چگونه می توانم از این الگوریتم برای تغییر Dijkstra برای مطابقت با این سیستم استفاده کنم. آیا کسی می تواند در نوشتن یک شبه کد برای الگوریتم کمک کند تا بتوانم بفهمم که چگونه در مراحل واضح کار می کند یا هر راهنمایی در مورد اینکه چگونه می توانم این مراحل را به کد شبه تبدیل کنم؟ لطفا توجه داشته باشید که در این مرحله اجرا برای من خیلی مهم نیست. | از چه الگوریتم پیمایش گراف استفاده کنم؟ |
50168 | افراد پس از اسکرام مستر / رهبری فنی چه نقش هایی را ایفا می کنند؟ ویرایش: نقش فعلی من ترکیبی از نقش اصلی فنی و نقش اصلی اسکرام است، اما ما در شرکت من این کار را انجام می دهیم :)) | افراد پس از اسکرام مستر / رهبری فنی چه نقش هایی را ایفا می کنند؟ |
245137 | بسته توسعه بازی Unity از طرح شماره گذاری نسخه زیر استفاده می کند: {major}.{minor}.{patch}{type}{number} با انواع شناخته شده زیر: * **a** = alpha * **b** = بتا * **f** = نهایی چند مثال: * 1.2.3a27 * 1.2.3b4 * 1.2.3f2 آیا این قالب بندی استاندارد برای شماره های نسخه است؟ | آیا رشته 1.2.3f4 یک قالب استاندارد برای شماره نسخه است؟ |
230169 | متغیرها و کلیدها در جفتهای کلید-مقدار هر دو معرف مقادیر هستند، بنابراین، در سطح مفهومی، این ایدهها بسیار مشابه به نظر میرسند. تفاوت بین این دو مفهوم را چگونه توضیح می دهید؟ * آیا جفت کلید-مقدار در مجموعه ها استفاده می شود؟ * آیا متغیرها به یک مکان حافظه اشاره می کنند؟ * یا چیز دیگری؟ (اگر به کد نگاه کنم، به طور غریزی از تفاوت آن آگاه هستم، سوال بیشتر در مورد چگونگی توضیح آن است که با توجه به اینکه آنها کارهای مشابهی انجام می دهند چندان واضح به نظر نمی رسد.) | چگونه تفاوت بین متغیر و کلید را در یک جفت کلید-مقدار توضیح دهیم؟ |
214706 | من یک توسعه دهنده Rails هستم که TDD را روی مک با RSpec، Capybara و Webdriver سلنیوم انجام می دهم. اکنون شرکت من از من خواسته است که از این رویکرد برای یک دات نت در محیط ویندوز استفاده کنم. بهترین راه برای انجام این کار چیست؟ من فقط می توانم Ruby را نصب کنم و از RSPEC، Capybara و Webdriver سلنیوم برای تست یکپارچه سازی استفاده کنم. اما تست های واحد چطور؟ من همچنین NSpec را بررسی کردم، اما مطمئن نیستم که بتوانم آن را با Capybara یا Selenium برای تست های یکپارچه سازی ترکیب کنم. در اینجا چه رویکرد خوبی خواهد بود؟ | تست RSpec + Selenium برای دات نت در ویندوز |
37673 | آیا پروژه های شما به موقع انجام می شود؟ اگر نه، چه مشکلاتی باعث می شود که ضرب الاجل را از دست بدهید؟ چگونه می توان بر آنها غلبه کرد؟ آیا مشتریان شما آنها را درک می کنند؟ | آیا پروژه های شما به موقع انجام می شود یا از مهلت مقرر گذشته است؟ |
219634 | من می خواهم یک هماهنگی ایجاد کنم. به طور خلاصه الگوریتم آن چیست؟ 1) یک کلاینت یک داده محلی را می خواند و آنها را **بعد از آن** به سرور ارسال می کند. سرور آنها را با داده های واقعی خود مقایسه می کند، تصمیم می گیرد که چه چیزی جدیدتر است و در صورتی که داده های دریافتی جدیدتر باشد، داده های خود را با داده های دریافتی بازنویسی می کند. یا 2) یک کلاینت داده ها را از سرور **اول** می خواند، آنها را با داده های محلی خود مقایسه می کند و در صورتی که داده های سرور جدیدتر باشد، آنها را با داده های سرور بازنویسی می کند. و آیا سفارش مهم است؟ | الگوریتمی برای همگام سازی |
17675 | امروز از من پرسیده شد که آیا تجربه ای با معماری خدمات گرا دارم و اگر چه فکر می کنم دارم. به نظر من این مفهوم آنقدر درهم به نظر می رسد که دیگر نمی دانم چگونه می توانید صادقانه به این سوال پاسخ دهید. من در تلاش برای به دست آوردن تعریفی مختصر از مفهوم و تفاوت آن با معماری های دیگر، به گوگل کردن این اصطلاح متوسل شدم. پس از خواندن تعدادی از مقالات در مورد آن، به نظر میرسد تنها موضوع مشترکی که میتوانم پیدا کنم، سیستمی با اجزای متعدد است که از طریق نوعی رابط با یکدیگر صحبت میکنند، شاید با ترجیح کمی برای XML/SOAP. به نظر می رسد تقریباً هر برنامه ای را می توان به عنوان SOA تعریف کرد، به خصوص یک برنامه وب. آیا این اصطلاح در دام وب 2.0 افتاده و به اصطلاحی به معنای هر چیزی که شما می خواهید معنی شده است؟ آیا من از پایگاه اینجا دور هستم؟ وقتی این اصطلاح را می شنوید برای شما معنی خاصی دارد؟ اگر چنین است، من یک تعریف مختصر را دوست دارم که به وضوح نشان دهد چه چیزی SOA است و چه چیزی به طور خاص نیست. | آیا اصطلاح معماری خدمات گرا به اصطلاح بی معنی شده است؟ |
202131 | من نمیدانم که طراحی واکنشگرا در کنار اصل تفکیک نگرانیها چگونه عمل میکند، با توجه به اینکه چگونه به یک پیادهسازی اجازه میدهیم برای چندین دستگاه ارائه (موبایل، تبلت، اندازههای مرورگر و غیره) رفتار کند. آیا این اصل را زیر پا می گذارد؟ اگر من تغییراتی را در صفحه وب ایجاد کنم که می دانم به صورت واکنش گرا عمل می کند و برای مثال باید روی 5 دستگاه کار کند، آیا به دلیل رگرسیون احتمالی که می تواند از یک مکان در نرم افزار رخ دهد، توسعه را بسیار دشوار نمی کنم؟ مطمئناً این باعث میشود که من کد کمتری بنویسم و در چندین دستگاه سریعتر کار کنم، اما اکنون هر یک از صفحات من به طور بالقوه به آزمایش دقیقتری نیاز دارد، که هزینهای است که میتوانم برای عدم استفاده از یک چارچوب وب واکنشگرا و حفظ پیادهسازیهای مجزا از یک صفحه انجام دهم. صفحه | آیا طراحی وب ریسپانسیو برخلاف اصل جدایی از نگرانی ها است؟ |
222617 | من روی یک سیستم تراکنش مالی بزرگ برای بانکی کار کرده ام که از حقوق بازنشستگی و سرمایه گذاری مراقبت می کند. پس از 15 سال تغییر ویژگی، هزینه تست رگرسیون دستی به 200 هزار دلار در هر نسخه افزایش یافت. (10 میلیون LOC، 10 میلیون دلار معامله در روز). این سیستم همچنین با 19 سیستم دیگر در اطراف شرکت که داده های زیادی را به اطراف منتقل می کند، ارتباط برقرار می کند. این سیستم در جاوا پیاده سازی شد. با این حال، آنچه ما مشاهده میکنیم این است که هرچه «استفاده مجدد» بیشتر انجام دهیم، هزینههای تست رگرسیون بیشتر میشود. (دلیل آن این است که شما باید کدی را که لمس میکنید آزمایش کنید - و استفاده مجدد/کد اشتراکگذاری شده بر مکانهای متعددی که لمس میشود تأثیر میگذارد. بنابراین با وجود DRY - Do Not Repeat Yourself - یعنی کد را کپی و جایگذاری نکنید. - ما یک انگیزه مالی برای کپی و جایگذاری کد مشاهده میکنیم که هزینههای تست رگرسیون را کاهش میدهد، زیرا نمیخواهیم کدهایی را که میتوان به اشتراک گذاشت، تغییر داد، زیرا این باعث یک آزمایش رگرسیون بزرگ میشود. تاثیر ) سوال من این است که **آیا یک اصل مهندسی نرم افزار وجود دارد که رابطه بین استفاده مجدد و هزینه های تست رگرسیون را توصیف کند؟ مورد آزمایش قرار گیرد. **فرضها:** 1. آزمون رگرسیون به معنای آزمون پذیرش است - یعنی گروهی دیگر برای نوشتن آزمایشهای جدید و استفاده مجدد از تستهای قدیمی علیه سیستم از طرف کسبوکار، از جمله تنظیمات محیط و داده، وقت میگذرانند. 2. من می دانم که واکنش تند و سریع زانو به هزینه تست رگرسیون بزرگ «آزمایش های خودکار بیشتر» است. این یک اصل خوب است. در این محیط چند چالش وجود دارد. (الف) تستهای خودکار در سراسر مرزهای سیستم مفید نیستند، مگر اینکه آن سیستم دارای پوشش تست خودکار بالایی نیز باشد. (چالش حوزه نفوذ). (ب) زمانی که سیستم شما در حال حاضر بزرگ و پیچیده است، از نظر فرهنگی دشوار است که در زمان برنامه نویس یا سرمایه گذاری سرمایه بر روی پوشش تست خودکار بالا حرکت کنید. (ج) هزینه نگهداری آزمایشات خودکار در یک پروژه پنهان است و بنابراین آنها به راحتی در سطح پروژه کنار گذاشته می شوند. (د) این فقط واقعیت فرهنگی کار در بانک است. (ه) من برای حل این مشکل به روشی متفاوت (تجزیه) کار می کنم. | آیا یک اصل مهندسی نرم افزار وجود دارد که استفاده مجدد و هزینه تست رگرسیون را در یک سیستم تولید مرتبط کند؟ |
82359 | فرض کنید که در اوقات فراغتم قبل از امضای قرارداد یا استخدام شدن در شرکت A، کتابخانه X را توسعه داده ام. سپس با شرکت A قرارداد امضا می کنم و شروع به کار می کنم. آشکار می شود که کتابخانه X بسیار مفید خواهد بود و در زمان و هزینه شرکت صرفه جویی می کند. رویه استاندارد صنعت در این زمینه از نظر وارد کردن این کد به شرکت چیست؟ آیا می توان مجوز کتابخانه X را به شرکت A داد؟ | مالکیت معنوی قبلی خود را به کارفرمای خود بیاورید |
11275 | اگر پروژهای متنباز میشناسید که سازماندهندهاش * واقعاً شلوغ شده است که آنقدر از آن نگهداری نمیکند * و از آن دسته افرادی است که تا چند ماه بعد مشارکتها را قبول نمیکند (فکر میکنم مشغول است) اگر اصلاً باشد. * و پروژه در حال شکست خوردن است، آیا این پروژه را منقضی میکنید، نام جدیدی به آن میدهید، و به سختی روی آن کار میکنید و جامعه جدیدی در اطراف آن ایجاد میکنید که برای مشارکتهای کد تشویقکنندهتر باشد؟ اساساً یک پروژه با مدیریت بهتر، زیرا نگرانی اکنون مدیریت بد است. | آیا یک پروژه متن باز را به دلیل مدیریت ضعیف انجام می دهید |
72951 | آیا کسی پیشنهادی برای دیجیتالی کردن + OCR' یک مجموعه چاپی با تصاویر دارد؟ من 1200 صفحه متن دارم که با عکس های ضروری پاشیده شده است. با فرض اینکه من اسکن های کاملی از صفحات دارم، چه گزینه هایی برای حفظ طرح بندی متن اصلی وجود دارد و به من اجازه می دهد آن را به یک برنامه تغذیه کنم؟ | کدام قالب ebook برای پروژه دیجیتالی/کدگذاری؟ |
229232 | وقتی از موری گل-من پرسیده شد که چگونه ریچارد فاینمن موفق به حل بسیاری از مسائل سخت شده است، گل-من پاسخ داد که فاینمن یک الگوریتم دارد: 1. مسئله را بنویسید. 2. واقعاً سخت فکر کنید. 3. راه حل را یادداشت کنید. گل مان سعی می کرد توضیح دهد که فاینمن نوع دیگری از حلال مسئله است و هیچ بینشی از مطالعه روش های او وجود ندارد. من در مورد مدیریت پیچیدگی در پروژه های نرم افزاری متوسط/بزرگ نیز همین احساس را دارم. افرادی که خوب هستند فقط ذاتاً در این کار خوب هستند و به نوعی موفق می شوند انتزاعات مختلف را لایه بندی کنند و روی هم بگذارند تا همه چیز را بدون وارد کردن هیچ چیز اضافی قابل مدیریت کنند. بنابراین آیا الگوریتم فاینمن تنها راه برای مدیریت پیچیدگی تصادفی است یا روشهای واقعی وجود دارد که مهندسان نرمافزار میتوانند به طور مداوم از آن برای کاهش پیچیدگی تصادفی استفاده کنند؟ | نحوه مدیریت پیچیدگی تصادفی در پروژه های نرم افزاری |
88792 | من پروژه ای دارم که از ابزارهای خودکار گنو برای ساخت خود استفاده می کند. من سعی می کنم آن را تغییر دهم تا autotools تمام فایل های کنترلی غیرنسخه ای را در یک فهرست جداگانه تولید کند تا بتوانم درخت منبع را از فایل های موقت پاک نگه دارم. کسی ایده ای برای انجام این کار دارد؟ | Automake - چگونه درخت منبع را تمیز نگه داریم؟ |
43347 | من کلاسی دارم که از اکسل میخواند (C# و Net 4) و در آن کلاس من یک Background Worker دارم که دادهها را از اکسل بارگذاری میکند در حالی که UI میتواند پاسخگو باقی بماند. سوال من این است: آیا داشتن یک کارگر پس زمینه در یک کلاس طراحی بدی است؟ آیا باید کلاس خود را بدون آن ایجاد کنم و از یک پس زمینه کارگر برای کار بر روی آن کلاس استفاده کنم؟ من واقعاً نمیتوانم هیچ مشکلی در ایجاد کلاس خود به این روش ببینم، اما دوباره تازه وارد هستم، بنابراین فکر کردم قبل از ادامه کار مطمئن شوم. امیدوارم این سوال در اینجا مرتبط باشد، زیرا فکر نمیکنم در stackoverflow باشد زیرا کد من کار میکند، این فقط یک مشکل طراحی است. | آیا قرار دادن نخ/کارگر پس زمینه در یک کلاس اشتباه/طراحی بد است؟ |
245136 | آیا استفاده از **pywebsocket** در یک محیط تولید ایده خوبی است، زیرا بسیار مورد استفاده قرار می گیرد، اما در صفحه توسعه دهندگان گوگل آنها آمده است _pywebsocket برای اهداف آزمایشی یا آزمایشی در نظر گرفته شده است_. از آنجایی که موزیلا و همچنین گوگل از آن برای آزمایش پیادهسازیهای وب سوکت خود استفاده میکنند، و (برای تولید) در بسیاری از رشتههای SO پیشنهاد شد، تا زمانی که به صفحه آنها نگاه کردم، فکر کردم که پایهای بسیار پایدار است. یا اینکه من چیزی را اشتباه تعبیر می کنم و فقط به این منظور است که _به ویژه_ برای آزمایش مفید باشد و همچنین در تولید مناسب باشد؟ علاوه بر این، آیا می دانید استفاده از آن چه معایب خاصی خواهد داشت؟ * آیا اشکالاتی در عملکرد وجود دارد؟ * آیا به روش خاصی پایدار یا ناامن نیست؟ | آیا ابزار pywebsocket برای تولید مناسب است؟ |
27148 | من می دانم که به طور دقیق به آنچه مردم اینجا می پرسند مربوط نیست، اما به هر حال باید این را بپرسم. آیا مکالمه/بحث طولانی بر سر ایمیل، بهره وری فرد را کاهش نمی دهد؟ من به این شرکت جدید پیوستم که در آن مردم ایمیلهای **بسیار** را ترجیح میدهند. این یک شرکت بزرگ نیست، بنابراین همه افراد برای همه در دسترس هستند و همچنین فنآوران ارشد تمایل دارند هر روز برای یک جلسه 30 دقیقهای دور هم جمع شوند تا با مدیران و سهامداران بحث و برنامهریزی کنند. من فکر می کنم ایمیل ها عالی هستند و باید تا زمانی که به درستی انجام می شوند و وقت کسی را تلف نمی کنند استفاده شوند. در تجربهی حرفهای من، دریافت یا توافق کردن چیزها از طریق ایمیل به سرعت به یک بازی بیپایان پینگ پنگ تبدیل میشود. رسیدن به نتیجه اغلب روزها طول می کشد فقط به این دلیل که... اوه خوب.. همه وقت کافی برای مرور ایمیل های طولانی ندارند. موضوعات ایمیل اغلب کمتر ذهنی می شوند و بیشتر _re:re:re:re:fw:_ می شوند. بعد از چند _re:re's_ و _fw:fw's_ یافتن چیزی که به دنبالش هستید تبدیل به یک کابوس می شود، زیرا تک تک چیزهای ایمیل یک نکته کلیدی نیستند، بنابراین بازگشت به مکالمه بعد از 8-9 ماه ها مانند مرور کد منبع شخصی است که به زبان C نوشته شده است. همچنین این بهترین رویکرد برای بحث درباره ایده ها یا توافق بر سر چیزها نیست، زیرا اکثر مردم تمایل دارند در مکالمات ایمیلی نسبت به زندگی واقعی خود محتاط تر باشند، زیرا این به همین دلیل است. بسیار آسان است که لحن خود را اشتباه تفسیر کنید. اغلب اوقات ارسال ایمیلی با مضمون بیایید در مورد X در xx:xx بحث کنیم را آسانتر و سریعتر میدانم و به جای اینکه موضوع را برای روزها (یا در برخی موارد هفتهها) بکشم، یک تماس سریع در زمان توافق شده انجام میدهم. در صورت نیاز، ایمیلی را با این مضمون که خوب این چیزی است که تلفنی توافق کردیم را پیگیری می کنم. همچنین افراد معمولاً برای یکدیگر احترام بیشتری قائل هستند و در هنگام صحبت رو در رو یا تلفنی برای گفتگو باز هستند. اشتباه نکنید، ایمیل ها مهم هستند و باید در صورت لزوم از آنها استفاده کنید. اما در تیمهای کوچک/متوسط چرا این فرهنگ (نوشتن داستانهای طولانی یعنی ایمیلها) اینقدر مهم است؟ چرا مردم به جای آن از ابزارهایی مانند Basecamp، redmine، wiki استفاده نمی کنند. چگونه ارتباطات تیم یا شرکت خود را بهبود می دهید تا افراد سازنده تر شوند و محیطی دوستانه ایجاد کنند. ممنون که خواندید. | ارسال ایمیل اتلاف وقت در Dev Teams |
207567 | فرض کنید من آرایهای از intهای مرتب شده دارم: int[] numbers = new[] { 10, 20, 27, 30, 55, 70 }; با توجه به مقدار، کارآمدترین راه برای یافتن مقداری در آن آرایه (یا شاخص آن) که به مقدار نزدیکتر است اما بزرگتر از مقدار نیست، چیست؟ به عنوان مثال، با توجه به مقدار 26، 20 را برمی گرداند. لطفاً توجه داشته باشید که مقادیر موجود در آرایه به صورت پویا یک بار هنگام شروع برنامه تخصیص داده می شوند، اما در طول مدت برنامه تغییر نمی کنند. راه حل ساده ای که اکنون استفاده می کنم این است: int GetNumber(int value) { foreach (int number in اعداد) { if ((value -= number) <= 0) return number; } بازگشت -1; } کار می کند، اما بسیار سریع نیست. من امیدوارم که نوعی الگوریتم وجود داشته باشد که به من امکان می دهد مقادیر را به محدوده ها یا چیزی که جستجوها را سریعتر می کند نقشه برداری کنم. اگر دانستن کمک کند، من در مثالم از int های ساده استفاده کرده ام، اما پروژه واقعی که روی آن کار می کنم نوعی فضای حافظه تقسیم بندی شده است که در آن هر یک از بخش ها به هم متصل هستند، اما اندازه های مختلفی دارند. این الگوریتم به من این امکان را می دهد که آدرس حافظه را پاس کنم و بخش حافظه مربوطه را برگردانم. این روش واقعی است که در حال حاضر استفاده می شود: public MappedMemoryArea GetArea(int address) { foreach (MappedMemoryArea area in _areas) { if (address < area.Size) return area; آدرس -= ناحیه.اندازه; } return null; } من بر نوع MappedMemoryArea کنترل کامل دارم، بنابراین اگر اضافه کردن یک ویژگی به آن برای این منظور مفید باشد، کاملاً قابل انجام است. | شاخص موردی را پیدا کنید که نزدیک به مقدار است، اما از مقدار نیز کمتر است |
234673 | من پیاده سازی استاندارد ELO را توسعه داده ام که در اینجا یافت می شود، اما مشکلی که با آن مواجه هستم این است که بازیکنان من فقط بین 10 تا 40 بازی در یک فصل خواهند داشت. از آنجایی که فصل اول من در حال حاضر کامل شده است (من به تازگی سیستم رتبه بندی خود را برای بازی خود شروع کرده ام)، می دانم که رتبه بندی بازیکنانم در ELO چقدر باید باشد یا حداقل بسیار نزدیک به آن باشد. مشکل من این است که پس از اجرای آن الگوریتم پایه، مقداری دورافتاده دارم که خیلی دور هستند. از آنجایی که من فقط 10 تا 40 بازی دارم، اولین فکر من برای اصلاح این وضعیت این بود که یک حلقه در اطراف این فرآیند پیادهسازی کنم، با گرفتن امتیاز نهایی ELO از یک چرخه، و استفاده از آن به عنوان نقطه شروع برای چرخه بعدی (برای هر فرد) بازیکن). سپس، این چرخهها را تا زمانی تکرار کنید که میانگین یا حداکثر انحراف رتبهبندی ELO از دورههای قبلی به چرخه فعلی بیشتر از X نباشد. این به حل برخی از نقاط پرت بزرگ کمک کرد. هنوز هم برخی نقاط دورتر کوچکتر وجود دارد که من هنوز با آنها راحت نیستم... به عنوان مثال، من 7 بخش دارم، برای بخش 1، مردی که باید بر اساس ELO خود رتبه شماره 1 را کسب کند، در نهایت رتبه 5 را کسب می کند. بخش 2، مردی که باید رتبه 1 را کسب کند، سوم است. 10 یا بیشتر برای هر بخش در واقع بسیار نزدیک به هم هستند، به جز این نوع از نقاط پرت. چگونه می توانم الگوریتم خود را اصلاح کنم، یا چه رویکردی را می توانم برای کاهش نقاط پرت انجام دهم؟ یادداشت جانبی شماره 1. برای بخش 1، مردی که باید شماره 1 باشد، که در نهایت به شماره 5 می رسد، در واقع رتبه 1 را برای کل فصل توسط سیستم رتبه بندی دیگر دارد. من فقط نمی دانم که آن یکی چگونه محاسبه می شود (و ممکن است محاسبه نشود، می تواند بر اساس آن باشد، می دانم که x player به این خوبی است، بنابراین او رتبه 1 را دارد). یادداشت جانبی شماره 2. من یک اصلاح در الگوریتم ایجاد کردم. میخواهم بردها/باختها را بر اساس میزان مسلط بودنشان وزن کنم. اگر بازیکن A بازیکن B را 20-0 شکست دهد، من می خواهم که وزن آن بیشتر شود، به خصوص اگر رتبه بندی آنها بسیار نزدیک باشد، اما اگر رتبه های آنها بیشتر از هم باشد (که در حال حاضر a بزرگتر از B است)، تغییر ELO نباید باشد. به هر حال، از آنجایی که در وهله اول انتظار می رفت آنها برنده شوند. بنابراین، کاری که من انجام دادم این بود که به جای استفاده از ضریب/مقدار k 400 مانند استفاده از فرمول اصلی، آن را به '100 + ((تفاوت امتیاز) * 2)' تغییر دادم. بنابراین حداکثر ضریب k 140 خواهد بود (20-0 بزرگترین برد است، در 2 ضرب کنید، به 100 اضافه کنید). چه استراتژی دیگری می توانم برای گنجاندن نتایج وزن و همچنین تصحیح برخی از آن موارد پرت اجرا کنم؟ * * * بدون اینکه اطلاعاتی در اختیارم باشد (همه چیز در خانه است)، سعی می کنم سناریو را خلاصه کنم... ### بخش I #1 Elo Rating of 2250 #2 Elo Rating of 2200 #3 Elo رتبه 2190 #4 رتبه الو از 2175 #5 رتبه الو از 2170 جایی که پسر شماره 5 فقط شماره 1 را شکست داد تا برنده مسابقات شود و او بدن کار کاملتر از مرد شماره 1 به نظر می رسد (معروف به او که در مقابل او بازی کرد و حریفان قوی تری را نسبت به مرد شماره 1 شکست داد). شاید به این دلیل است که ضریب k وزن دار این را نادیده می گیرد زیرا شماره 5 بردهای زیادی داشت که فقط 2 تا 5 امتیاز داشتند، در حالی که بردهای شماره 1 با اختلاف بیشتر، مثلاً 5 تا 10 امتیاز، بودند. شاید من فقط باید با ضریب k وزن دار خود بازی کنم تا ببینم آیا می توانم نتایج محاسبه شده خود را به نتایج واقعی نزدیکتر کنم... | چگونه می توان الگوریتم ELO را هنگامی که تعداد بازی ها کم است تغییر داد تا نقاط پرت کاهش یابد |
174853 | من مسئول انتخاب کارآموز توسعه نرم افزار جدید برای شرکتی هستم که با آن کار می کنم. من میخواستم قبل از شروع مصاحبه، کمی «مسابقه» به روی متقاضیان بزنم تا گروه را کمی از بین ببرم تا افرادی را پیدا کنم که میتوانند مهارتهای خود را نشان دهند. من آزمون زیر را برای ارسال به متقاضیان گردآوری کردم، آن فقط بر روی PHP تمرکز دارد، اما به این دلیل است که حدود 95٪ کار در آن انجام خواهد شد. امیدوارم در مورد A. اگر خوب است بازخورد دریافت کنم. ایده برای ارسال این برای متقاضیان؟ ب. آیا می توان آن را بهبود بخشید؟ # 1. FizzBuzz # برنامه کوچکی بنویسید که کارهای زیر را انجام دهد: # از 1 تا 100 شمارش می کند # برای مضربی از 3 خروجی Fizz # برای مضربی از 5 خروجی Buzz # برای مضربی از 3 و 5 خروجی FizzBuzz # برای اعدادی که مضرب 3 یا 5 نیستند، عدد را در خروجی قرار دهید. <?php ?> # 2. آرایه ها # یک آرایه چند بعدی ایجاد کنید که حاوی # کلید برای 'id'، 'lot'، 'car_model'، 'color'، 'price' است. # سه مجموعه داده را در آرایه وارد کنید. <?php ?> # 3. مقایسه # بدون اجرای کد، بگویید عبارات # زیر درست است یا نادرست. <?php if ((strpos(a,abcdefg)) == TRUE) echo True; other echo False؛ //درست یا غلط؟ اگر ((012 / 4) == 3) پژواک درست; other echo False؛ //درست یا غلط؟ if (strcasecmp(abc,ABC) == 0) echo True; other echo False؛ //درست یا غلط؟ ?> # 4. بررسی اشکال # کد زیر ناقص است. آن را برطرف کنید تا کد # بدون ایجاد خطا، هشدار # یا اخطار به درستی اجرا شود و مقدار مناسب را برگرداند. <?php //تعیین کنید که چند قسمت برای ایجاد یک هرم سه بعدی لازم است. تابع find_3d_pyramid($rows) { //از میان هر ردیف حلقه بزنید. برای ($i = 0; $i < $ ردیف; $i++) { $lastRow++; //آخرین ردیف را به مجموع در حال اجرا اضافه کنید. $total = $total + (pow($lastRow,3)); } //کل را برگردانید. بازگشت $ total; } $i = 3; echo هرمی متشکل از ردیف های $i در مجموع دارای قطعات .find_3d_pyramid($i). خواهد بود.; ?> # 5. مثال های سریع # یک مثال کوچک برای تکمیل کار # برای هر یک از مشکلات زیر ایجاد کنید. # یک هش md5 از Hello World ایجاد کنید. # همه رخدادهای _ را با - در رشته Welcome_to_the_Univers جایگزین کنید. # تاریخ و زمان فعلی را در قالب زیر دریافت کنید، YYYY/MM/DD HH:MM:SS AM/PM # مجموع، میانگین و میانه مجموعه اعداد زیر را بیابید. 1، 3، 5، 6، 7، 9، 10. # به طور تصادفی یک قالب شش وجهی را 5 بار رول کنید. 5 رول را در یک آرایه ذخیره کنید. <?php ?> | غربالگری کارآموز - نرم افزار کوئیز |
130018 | من به دنبال کتابی هستم که متداولترین پروتکلهای رمزنگاری شبکه مانند SSL، TLS، SSH، HTTPS و غیره را با جزئیات کامل توصیف کند. من قبلاً کتابهایی دارم که پروتکلهای رمزنگاری زیرین را پوشش میدهند (مانند DES، AES و غیره) . این لایه بعدی است که من علاقه مند به یادگیری در مورد آن هستم. | کتاب پروتکل های رمزنگاری شبکه |
230168 | ما پیش رفتیم و Microsoft Dynamics را خریداری کردیم (به تاریخچه ویرایش مراجعه کنید) تا 2 عملکرد بنویسیم تا با یک بخش کوچک از آن تعامل داشته باشیم تا یک نیاز بزرگ را برآورده کنیم. آنچه من می خواهم بدانم از برنامه نویسان دیگری است که نرم افزار خود را با MS Dynamics GP ادغام کرده اند. آیا راهی برای ارتباط با آن (به طور کامل) بدون نیاز به نوشتن یک رابط در سی شارپ وجود دارد؟ ما میخواهیم از سرویسهای GP SOAP استفاده کنیم تا بتوانیم از دلفی و در نهایت جاوا با آن ارتباط برقرار کنیم، اما به نظر میرسد تنها راهی که میتوانیم سودمندی آن را به حداکثر برسانیم، نوشتن نوعی برنامه میانافزار در سی شارپ است. | برای نوشتن یک رابط برای سرویس های وب Microsoft Dynamics GP به چه چیزی نیاز است؟ |
89912 | من فقط یک توسعه دهنده جوان هستم اما شغلم مرا مجبور می کند با کدهای PHP واقعا وحشتناک کار کنم (به بدترین کد PHP که دیده اید فکر کنید، سپس به کد دو برابر بدتر فکر کنید). من معمولاً سعی میکنم باگها را برطرف کنم و با پایگاه کد برای اضافه کردن ویژگیهای جدید مبارزه کنم. گاهی اوقات به من دستور داده می شود که کارها را در اسرع وقت انجام دهم که اغلب شامل هک های کثیف می شود. این محصول قبلاً منبع باز بود و من نگران هستم که در آینده به منبع باز تبدیل شود. اگر کسی (مخصوصاً کارفرمایان بالقوه) بتواند نام من را در کنار برخی از تنظیمات تغییر پیدا کند، شرمنده خواهم شد. برای حفظ نام خوبم چه کنم؟ مطمئن نیستم که این موضوع مرتبط است یا نه، اما اضافه میکنم که نه رئیس من و نه همکارانم نمیخواهند بپذیرند که کد بد است، اما مطمئن نیستم که بتوانم آنها را به خاطر آن سرزنش کنم -- برای بسیاری از آنها این موضوع مربوط به آنهاست. کار اول | مجبورم کد بد بنویسم چگونه صورتم را حفظ کنم؟ |
200247 | من سعی کردهام DOM را بفهمم، و اگرچه تصور درستی از چیستی آن دارم، ایدههای خاصی وجود دارد که نمیتوانم آنها را شناسایی کنم. من آنچه را که فکر می کنم DOM است لیست می کنم و سؤالات من به صورت خطی خواهد بود. 1. DOM یک نمایش کاملاً شی گرا از صفحه وب است. استاندارد W3C DOM اساس DOM اجرا شده در اکثر مرورگرهای مدرن را تشکیل می دهد. _بنابراین آیا DOM در مورد اینکه چگونه یک سند XML/HTML به عنوان یک مدل شی نشان داده می شود صحبت می کند؟_ 2. DOM مشخص نمی کند که اسناد باید به صورت درخت یا بیشه پیاده سازی شوند و همچنین مشخص نمی کند که چگونه روابط بین اشیا پیاده سازی شوند. . _به چه روش های دیگری می توان سند را نشان داد؟_ 3. وقتی کاری شبیه به این انجام می دهید - document.write('به صفحه اصلی من خوش آمدید!'); شی سند توسط DOM ارائه می شود. روش های نوشتن رابط هایی هستند که توسط DOM در معرض جاوا اسکریپت قرار می گیرند. _پس آبجکت ها و متدهای آن به عنوان آبجکت جاوا اسکریپت توسط تجزیه کننده DOM ایجاد می شوند و سپس به موتور جاوا اسکریپت ارائه می شوند؟ یا اینکه اشیا و متدهای درون موتور تجزیه DOM به زبان مادری خودشان هستند؟ و آیا در معرض موتور جاوا اسکریپت است؟ اگر اینطور است، پس چه چیزی مسئول ترجمه از جاوا اسکریپت به زبان مادری است؟_ 4. پیوندهای زبانی چیست؟ اتصال زبان مجموعه ای از اشیاء بومی زبان مورد نظر است که هر یک از رابط های موجود در مشخصات DOM را پیاده سازی می کند. توسعه دهندگان می توانند پیوندهای زبانی را از DOM به زبان خود به سادگی با پیروی از IDL (زبان تعریف رابط) در مشخصات DOM ایجاد کنند. _بنابراین اگر موتور تجزیه DOM در C++ پیاده سازی شده باشد، آیا به این معنی است که وقتی با دنبال کردن IDL پیوندهای زبانی ایجاد می کنید، فقط اشیایی را در زبان خاصی ایجاد می کنید، یعنی C++ که موتور تجزیه DOM شما با آن ساخته شده است؟_ | چند توضیح در مورد DOM |
71230 | برای گسترش از این سوال، مواردی مانند googledocs می تواند word، excel و powerpoint را مدیریت کند، پس چرا همه برنامه ها با استفاده از تلفن های هوشمند (بلک بری، آیفون و اندروید) و رایانه های شخصی تبلت (ipad) به برنامه های تحت وب منتقل نمی شوند، چرا که این امر افزایش نمی یابد. آیا حرکتی برای دریافت هر مرورگر برنامه ای وجود دارد؟ با افزایش قابلیت CSS و جاوا اسکریپت، مطمئناً این نیازی به برنامههای جاوای بیهدف با 10 سال قدمت ندارد که فقط در پایگاه داده مینویسند، که احتمالاً یک برنامه rail/django میتواند سریعتر و هزینه کمتری برای نگهداری آن انجام دهد. | چرا همه برنامه ها به برنامه های وب تبدیل نمی شوند؟ |
235074 | من به دنبال اولین کارم هستم و فردا اولین مصاحبه ام را دارم که در آن مهارت های برنامه نویسی من را با انجام چند کد تست می کنند. می خواهم بدانم اگر نام روش خاصی یا چیزی مربوط به نحو را به خاطر نمی آورید، معمولاً به شما اجازه می دهند در اینترنت جستجو کنید. اگر این غیرعادی است، در صورت فراموش کردن چیزی که مربوط به نحو است، چه کاری باید انجام دهم؟ | مصاحبه رایج: انعطاف پذیری در آزمون کد؟ |
249572 | من یک همکار کنار من نشسته است که رابطی مانند این طراحی کرده است: رابط عمومی IEventGetter { public List<FooType> getFooList(string fooName, Date start, Date end) Exception را می زند. .... } مشکل این است که در حال حاضر، ما از این پارامتر پایان در هیچ کجای کد خود استفاده نمی کنیم، فقط وجود دارد زیرا ممکن است در آینده مجبور به استفاده از آن شویم. ما سعی می کنیم او را متقاعد کنیم که قرار دادن پارامترهایی در رابط هایی که در حال حاضر هیچ فایده ای ندارند ایده بدی است، اما او همچنان اصرار دارد که اگر استفاده از تاریخ پایان را برای مدتی اجرا کنیم، کارهای زیادی باید انجام شود. بعداً و باید تمام کدها را تطبیق دهید. حال، سوال من این است که آیا منابعی وجود دارد که به موضوعی مانند این معلمان برنامه نویسی محترم رسیدگی کنند که بتوانیم او را به آن پیوند دهیم؟ | برنامه نویسی برای استفاده در آینده از رابط ها |
235076 | در برنامه من، چندین متغیر کلاس دارم که مشخص کننده دسترسی آنها به عنوان بسته خصوصی شناخته می شود. تعیین کننده دسترسی پیش فرض در جاوا به عنوان بسته خصوصی شناخته می شود که در بسته ای که کلاس به آن تعلق دارد قابل دسترسی است. برای نمودار کلاس UML، باید این متغیرها را به عنوان عمومی یا خصوصی برچسب گذاری کنم؟ به دلیل این مفهوم بسته خصوصی نمی توانم تصمیم بگیرم. | آیا باید متغیرهای نمودار کلاس را به عنوان خصوصی یا عمومی برچسب گذاری کنم؟ |
225000 | من روی یک برنامه وب با اندازه متوسط کار می کنم که روزانه حدود 30 هزار کاربر منحصر به فرد دریافت می کند، این یک برنامه MVC C# است که روی 3 وب سرور میزبانی می شود و توسط یک سرور SQL پشتیبانی می شود، همه چیز در یک مرکز داده میزبانی می شود. مسئله این است که ما شاهد زمان های کامل تا 3 برابر کندتر در برخی از نقاط جهان هستیم. ما تمام پیروزی های سریع معمول را همانطور که توسط yslow \- پیشنهاد شده انجام داده ایم و اکنون به دنبال ایجاد تغییرات معماری هستیم. برنامه اولیه ما این است که یک Api وب ایجاد کنیم که ردیف سرور ما را بپیچد و سپس لایه وب را در یک مرکز داده دوم در نقطهای از جهان نزدیکتر به کاربران با تأخیر ضعیف میزبانی کند. امید این است که این در ترکیب با حافظه پنهان به کاهش تاخیر کمک کند. من میدانم که تاخیری بین ردیف سرویس api و سطح وب وجود داشته باشد، اما امید این است که این تماسهای http سبک باشند. آیا این منطقی است؟ | چگونه تأخیر جغرافیایی را در برنامه وب (MVC ASP.net) با پشتیبانی از یک پایگاه داده کاهش دهید؟ |
234057 | من برخی از نرم افزارها را توسعه دادم که آنها را می فروشم / منبع بسته. یک فایل اجرایی GPL وجود دارد که میخواهم آن را از داخل نرمافزارم فراخوانی/اجرا کنم (و از دادههای بازگردانده شده توسط آن استفاده کنم) کاربران _if_ خود فایل اجرایی را دانلود میکنند و به برنامه من میگویند مسیر کجا آن را پیدا کند. (از این رو، من نمی خواهم نه منبع، و نه باینری های ابزار GPL را توزیع کنم.) اگر این را به درستی فهمیده باشم، بنابراین به هیچ وجه پیوند نمی دهم. ابزار GPL تنها بخش بسیار کوچکی از عملکرد کلی را تشکیل میدهد و احتمالاً فقط برای کمتر از درصدی از کاربران من مفید است (و احتمالاً اجباری نیست). (تخمین تقریبی.) بنابراین، طبق درک من، باید بتوانم بدون مشکل بیشتر موارد فوق را انجام دهم، یعنی نیازی به انجام موارد زیر ندارم: \- چیزی را در readme/similar خود ذکر کنم، زیرا کاربر خود فایل اجرایی GPL را از سایت رسمی دانلود می کند - نرمافزار من به آن اشاره میکند، بنابراین کاربر میتواند آن را در آنجا پیدا کند) \- نرمافزار خودم میتواند به همان شکلی که هست باقی بماند (منبع بسته، تجاری) آیا در بالا درست است؟ | فراخوانی یک باینری GPL از خط فرمان |
208862 | جایی که من کار می کنم، استفاده از Properties ممنوع است. ما ابزارهای تولید کد برای سرعت بخشیدن به کارها داریم. تمام داده های شی به فیلدهای عمومی تبدیل می شوند. اگر به هر حال خصوصیات را درخواست کنید، چیزی شبیه به این دریافت می کنید: Public sFoo به عنوان رشته دارایی عمومی Foo به عنوان رشته دریافت بازگشت sFoo End Get Set (مقدار ByVal به عنوان رشته) sFoo = مقدار End Set End Property من نمی توانم استدلال معقولی برای آن بیابم این کار را انجام دهید آیا دلایل خوبی برای استفاده از هر دو دارایی عمومی با زمین عمومی وجود دارد؟ | استفاده از یک ملک عمومی و یک میدان عمومی |
214059 | من اغلب می شنوم که یک برنامه نویس واقعی می تواند به راحتی هر زبانی را در عرض یک هفته یاد بگیرد. به من گفته می شود که زبان ها فقط ابزاری برای انجام کارها هستند. برنامه نویسی نهایت مهارتی است که باید یاد گرفت و به آن مسلط شد. چگونه می توانم مطمئن شوم که به جای یادگیری جزییات یک زبان، واقعاً **چگونه برنامه نویسی** را یاد می گیرم؟ و چگونه می توانم مهارت های برنامه نویسی را توسعه دهم که می تواند به جای یک زبان برای همه زبان ها اعمال شود؟ | چگونه می توانم مطمئن شوم که در واقع به جای یادگیری جزئیات یک زبان، در حال یادگیری برنامه نویسی هستم؟ |
208790 | آیا نمونه های خوبی از برنامه های وب وجود دارد که از خدمات وب آرامش بخش استفاده می کنند؟ من در حال توسعه یک برنامه وب با فنر هستم و به نقطه خواندن لیست عناصر و جزئیات عناصر از یک api RESTful JSON رسیده ام. من شروع به توسعه کردم که انگار از یک پایگاه داده استفاده می کنم، خدمات ایجاد می کنم، عناصر مدل به علاوه DAOS، اما اکنون در مورد چگونگی انجام یک طراحی مناسب در اینجا گیر کرده ام. آیا اشیاء مدل باید متد fromJson/toJson را داشته باشند و اطلاعات سریالسازی را در خود محصور کنند؟ اشیاء DAO چه کاری باید انجام دهند؟ کجا باید اطلاعات خاص WS (URL، کلیدهای api، نام آیتم ها و غیره) را نگه دارم؟ هر برنامه منبع باز خوب خوب خواهد بود. | معماری برای مصرف کننده REST |
185197 | من باید پردازش وابستگی پیچیده را در حین نصب راه حل خود انجام دهم، چند برنامه مرتبط را از نصب کننده های خود نصب کنم و همچنین احتمالاً چند آزمایش ساده را برای تعیین عملکرد دستگاه برای انتخاب پارامترهای مناسب برای برنامه خود اجرا کنم. من فکر میکنم چیزی مانند Lua برای این کار مناسب است، با این حال تمام اسکریپتنویسی در نصبکنندههایی که تا کنون پیدا کردهام چیزی شبیه اسکریپت Pascal Inno Setup است که چیزهای زیادی را برای دلخواه باقی میگذارد و زبان برنامهنویسی NSIS وجود ندارد. حدس میزنم در اینجا چیزی واقعاً واضح را از دست میدهم زیرا وظیفه من منحصر به فرد نیست و احتمالاً قبلاً حل شده است. | آیا نصب کننده ویندوزی با قابلیت اسکریپت نویسی مناسب وجود دارد؟ |
225002 | من در مورد موضوعاتی مانند: DDD، TDD، BDD، SOLID (اصول)، الگوهای طراحی، کد تمیز، معماری پاک، روششناسی پروژه چابک، مطالبی را خواندهام (و تماشا میکنم). در مجموع، من دیدگاه کاملاً روشنی در مورد نحوه نزدیک شدن به توسعه نرم افزار چابک دارم. به خصوص بخش DDD واقعاً به برقراری ارتباط با همه افراد درگیر در تیم (ذینفعان، صاحبان محصول، اعضای تیم و غیره) کمک می کند. توسعه نرم افزار خوب کار سختی است و من واقعا برای نظرات توسعه دهندگان با تجربه ارزش قائل هستم. با این حال آنها چیزهایی مانند: رابط کاربر (یا پایگاه داده) یک جزئیات پیاده سازی است. اگر به دنبال ارزش اصلی محصول هستید، مطمئناً درست است. اما در واقعیت، کاربر نهایی تنها با رابط کاربری سروکار دارد. برای اینکه محصول ما واقعاً مفید باشد، باید یک تجربه کاربری عالی داشته باشیم. بیایید بگوییم که ما یک کلاینت تک صفحه ای html/css/javascript داریم. طراحی و ایجاد تمام موارد تنها رابط کاربری کاملاً قابل انجام است. من با موارد زیر به مشکل برخوردم: * _Domain logic_ \- در مدل دامنه من روی سرور زندگی می کند. تکرار آن در مشتری شکننده است. افشای آن بخشهای مدل دامنه در سرور ممکن است یک گزینه باشد، اما احتمالاً درخواستهای زیادی ایجاد میکند (یک مشکل عملکرد). با این حال، الزام کاربر برای وارد کردن مقداری بین 0 و 42، به وضوح یک قانون تجاری است. * _داستان های کاربر / سناریوها / رفتار / موارد استفاده_ \- هر چه اسمش را بگذارید. سرور قادر به رسیدگی به موارد استفاده است، اگر ما این کار را به خوبی انجام داده باشیم، آنها به خوبی با مشخصات رفتاری مشخص می شوند. رابط کاربری باید یک نما یا راهنما برای این سناریوها پیاده سازی کند. ما احتمالا باید دوباره از اینها استفاده کنیم درست است؟ من چیزی در مورد ترکیب این چیزها پیدا نکردم. آیا منبع یا ایده ای در این مورد دارید؟ حتماً یک فرد باهوش وجود دارد که چیز بسیار روشنگرانه ای در مورد این موضوع گفته باشد، در غیر این صورت: این فرصت شماست | رابط کاربری در یک معماری تمیز با مدل مشتری / سرور |
30029 | به عنوان مثال، تراز غیر عمودی: نام: Hamt نسخه: 0.1.0 Cabal-Version: >= 1.2 مجوز: BSD3 نویسنده: Jason Baker یا تراز عمودی: نام: Hamt نسخه: 0.1.0 Cabal-Version: >= 1.2 License : BSD3 نویسنده: جیسون بیکر کدام را ترجیح می دهید و چرا؟ | تراز عمودی: بله یا خیر؟ |
144232 | من برنامه ای نوشته ام که می تواند به سرعت (در عرض 5 ثانیه روی دسکتاپ رم 2 گیگابایتی، CPU 2.33 گیگاهرتز) بین متن ساختاریافته (مثلاً متن انگلیسی) و رشته های الفبایی تصادفی تفاوت قائل شود. همچنین می تواند یک امتیاز احتمال برای پیش بینی ارائه دهد. آیا کاربردهای عملی/استفاده از چنین برنامه ای وجود دارد؟ توجه داشته باشید که این برنامه بر اساس مدل های آنتروپی است و هیچ گونه مقایسه فرهنگ لغت در گردش کار خود ندارد. | کاربردهای احتمالی الگوریتم ابداع شده برای تمایز بین متن ساخت یافته و تصادفی |
150315 | من بسیاری از برنامهنویسیهای خودآموز را انجام دادم، تجربهای با مدلهای برنامهنویسی موازی کسب کردم: بازیگران، حافظه تعاملی نرمافزار، جریان داده. وقتی میخواهم این معماریها را در زندگی واقعی اعمال کنم - در برنامههای وب با بار بالا - هیچ مدلی از دوام و ماندگاری برای دادهها پشتیبانی نمیکند. وظایف زندگی واقعی نیاز به ذخیره داده ها در پایان دارد. این به این معنی است که هنوز باید از DB و همگامسازی DB به دام انداختن، بطریهای بطری مقیاسپذیری احتمالی و غیره استفاده کنم. آیا کسی نمونه خوبی از معماری (src یا متن یا نمودار یا طرحهای اولیه) میداند که از _Akka_ Actors **یا** نرمافزار حافظه تراکنش و پیادهسازی استفاده میکند. پافشاری در پایان؟ هر مثال/ایده خوبی برای حافظه تراکنشی، بازیگران، جریان داده، فضاهای تاپل در برنامه های زندگی واقعی مورد استقبال قرار می گیرد. | بهترین شیوه های برنامه نویسی تابعی Scala یا Clojure |
76271 | به عنوان یک عضو ارشد یک تیم نرم افزاری که متأسفانه به دلایل قدیمی اسناد کمی دارد، چه کارهایی می تواند انجام دهد تا یک استخدام جدید راحت باشد؟ من در حال برنامه ریزی جلسات اشکال زدایی با شخص در مورد درخواست های نقص/ویژگی خاص بوده ام تا او را با پایه کد آشنا کنم. با این حال، پایه کد واقعاً بزرگ است، و تنها مقدار ثابتی از کد است که می توانم شخص را به این روش در معرض آن قرار دهم. من در هر موردی که استخدام شده جدید فارغ التحصیل یا یک حرفه ای با تجربه باشد، به دنبال پیشنهاداتی هستم. | چگونه می توانم زندگی یک تازه کار را راحت کنم؟ |
226578 | الگوریتم های زیادی وجود دارند که به شما می گویند آیا یک نقطه مشخص در داخل یک چند ضلعی یافت می شود یا خیر. من به دنبال نوشتن الگوریتمی هستم که با توجه به یک چند ضلعی غیر محدب، نقطه ای را در داخل چند ضلعی برگرداند. من نیازی ندارم که نقطه در مکان خاصی در داخل چند ضلعی باشد، اما ترجیح میدهم نقطهای را دریافت کنم که خیلی نزدیک به لبه نباشد، اما این یک معامله شکن نیست. صرفاً برای علامتگذاری نمودار خط مستقیم مسطح آن چند ضلعی (PSLG) به عنوان یک شکل داخلی برای استفاده با کتابخانه مثلث شوچاک برای برخی مثلثبندیهای دلونی محدود شده پیچیده است. فکر اولیه من این است: 1. کادر مرزی را محاسبه کنید. 2. یک پرتو از یک گوشه در جهت گوشه مقابل، یا از مرکز لبه جعبه مرزی به مرکز لبه مقابل پرتاب کنید. 3. سپس یک نقطه دقیقاً بین تقاطع اول و دوم در داخل چند ضلعی خواهد بود. آیا رویکرد بهتری وجود دارد؟ | انتخاب یک نقطه در داخل یک چند ضلعی غیر محدب |
155141 | یکی از مشتریان ما از ما خواست تا برخی از عملکردهای پویا را به یک وب سایت موجود، که از چندین صفحه HTML ایستا ساخته شده است، اضافه کنیم. ما معمولاً با یک فریم ورک MVC (عمدتا CodeIgniter) کار می کنیم، اما در این مورد انتقال همه چیز به یک فریمورک به زمان زیادی نیاز دارد. از آنجایی که پروژه بزرگی نیست، نداشتن عملکرد کامل یک چارچوب مشکلی نیست. اما سوال اینجاست که چگونه کد را تمیز نگه داریم. راه حلی که من به آن رسیدم تقسیم کد در کتابخانه ها (API برنامه) و مدل ها است. بنابراین در داخل HTML فقط تماس های API وجود خواهد داشت و خوانایی قربانی نخواهد شد. من این را با نوعی رجیستری ثابت پیادهسازی کردم (اگر اشتباه میکنم ببخشید، من متخصص الگوی طراحی نیستم): <?php class Custom_framework { //Global database instance private static $db; //مدل های ثبت شده private static $models = array(); //کتابخانه های ثبت شده private static $libraries = array(); //یک تابع عمومی استاتیک نمونه کلاس پایگاه داده را برمیگرداند get_db(){ if(isset(self::$db)){ //اگر نمونه وجود داشته باشد، آن را برمیگرداند self::$db; } else { //اگر نمونه وجود نداشته باشد، خود آن را ایجاد می کند::$db = new DB; بازگشت خود::$db; } } //یک نمونه نمونه تابع عمومی استاتیک را برمیگرداند get_model($model_name){ if(isset(self::$models[$model_name])){ //اگر نمونه وجود داشته باشد، آن را برمیگرداند self::$models[$model_name ]؛ } else { //اگر نمونه وجود ندارد، آن را ایجاد می کند if(is_file(ROOT_DIR . 'application/models/' . $model_name . '.php')){ include_once ROOT_DIR . 'برنامه/مدل ها/' . $model_name . '.php'; self::$models[$model_name] = $model_name جدید; بازگشت به خود::$models[$model_name]; } else { return FALSE; } } } //یک نمونه کتابخانه تابع عمومی استاتیک را برمیگرداند get_library($library_name){ if(isset(self::$libraries[$library_name])){ //اگر نمونه وجود داشته باشد، آن را برمیگرداند::$libraries[$ کتابخانه_نام]؛ } else { //اگر نمونه وجود ندارد، آن را ایجاد می کند if(is_file(ROOT_DIR . 'application/libraries/' . $library_name . '.php')){ include_once ROOT_DIR . 'برنامه/کتابخانه/' . $library_name . '.php'; self::$libraries[$library_name] = $library_name جدید; بازگشت خود::$libraries[$library_name]; } else { return FALSE; } } } } در داخل HTML، متدهای API به این صورت قابل دسترسی هستند: <?php echo Custom_framework::get_library('My_library')->my_method(); ?> به نظر من یک راه حل عملی است. اما من تعجب می کنم که معایب آن چیست و جایگزین های ممکن چیست. | راه حلی برای وب سایت PHP بدون چارچوب |
229592 | در این سوال خواندم که برنامه نویسان تابعی تمایل دارند از برهان های ریاضی استفاده کنند تا مطمئن شوند که برنامه آنها به درستی کار می کند. این بسیار ساده تر و سریعتر از تست واحد به نظر می رسد، اما از پس زمینه OOP/Unit Testing من هرگز آن را ندیده ام. میشه برام توضیح بدی و مثال بزنی؟ | در برنامه نویسی تابعی چگونه می توان از طریق قوانین ریاضی به مدولار رسید؟ |
174854 | من روی یک برنامه ریل کار می کنم و در ریل «صف» یک کلمه رزرو شده است. من باید یک مدل Queue برای برنامهام بسازم و گیر کردهام چون نمیدانم اسمش را چه بگذارم. آیا شخص دیگری قبلاً به این موضوع برخورد کرده است، و اگر چنین است، شما صف خود را که نمی توان آن را صف نامید چه نامید؟ | وقتی کلمه queue رزرو می شود، صف را چه می نامید؟ |
100637 | توسعه دهندگان ما از فردی خارج از تیم توسعه می خواهند که آزمایش عملکردی را تکمیل کند. استدلال آنها این است که آنها مغرضانه هستند و نمی توانند کد خود را آزمایش کنند زیرا خیلی به آن نزدیک هستند. آخرین دور آزمایش ما با مشتری به صورت UAT است. برای واضح بودن تست عملکرد منظورم آزمایش کد در برابر مشخصات است، به عنوان مثال. وقتی روی ارسال کلیک می کنید، صفحه فهرست باید بارگیری شود. منظور من از UAT است که کلاینت وارد می شود و موارد استفاده را در کاندید انتشار اجرا می کند. در حالی که من این استدلال تعصب را درک می کنم، آیا منطقی است که توسعه دهندگان از شخص دیگری بخواهند آزمایش عملکردی خود را کامل کند یا این فقط راهی برای اجتناب از انجام کارشان است؟ | تست عملکرد باید توسط طرف خارجی انجام شود تا از سوگیری جلوگیری شود؟ |
155143 | من یک سوال تکراری هنگام نوشتن تست های واحد برای کدهایی دارم که شامل مقادیر رشته ثابت است. بیایید مثالی از یک متد/تابع را در نظر بگیریم که برخی پردازشها را انجام میدهد و رشتهای حاوی یک ثابت از پیش تعریفشده را برمیگرداند. در پایتون، این چیزی شبیه به این خواهد بود: STRING_TEMPLATE = /some/constant/string/with/%s/that/needs/interpolation/ def process(some_param): # ما کارهای معنیداری انجام میدهیم که به ما یک نتیجه ارزش میدهد = _some_meaningful_action() STRING_TEMPLATE % نتیجه را برمی گرداند اگر بخواهم «فرآیند» را واحد آزمایش کنم، یکی از آزمایش های من مقدار برگشتی را بررسی خواهد کرد. اینجاست که فکر می کنم بهترین راه حل چیست. در آزمون واحد خود، میتوانم: 1. DRY را اعمال کنم و از ثابت از قبل تعریف شده استفاده کنم. 2. خودم را تکرار کنم و کل رشته را بازنویسی کنم 1234 == string_result # تکرار خودم، تکرار خودم ادعا /some/constant/string/with/1234/that/needs/interpolation/ == url مزیتی که در اولی می بینم این است که اگر مقدار رشته اشتباهی را در ثابت خود قرار دهم، تست من خراب می شود. ناخوشایند این است که ممکن است رشته مشابهی را بارها و بارها در آزمونهای واحد مختلف بازنویسی کنم. | تست DRY، رشته و واحد |
38217 | وقتی کارها بیش از حد انتظار طول می کشد، چرا بهتر است موارد را در طول دوی سرعت به تعویق بیندازید تا اینکه فقط تمام کارهایی را که در آخرین روز دوی سرعت انجام ندادید به تعویق بیندازید؟ | موارد را در حین اسپرینت یا در پایان اسپرینت به تعویق بیندازید |
188208 | من (~ 5 سال و اولین شغل IT) به عنوان یک توسعه دهنده برنامه در یک موسسه مالی بزرگ با سلسله مراتب شرکتی سختگیرانه، LOB های متعدد و بخش های فناوری اطلاعات با فرآیندهای سنگین کار کرده ام. اکنون، یکی از جنبههای این فرهنگ استفاده از پیمانکاران و فروشندگان خارجی برای انتقال کدهای قدیمی به فناوریهای فعلی است. با این حال، توسعه دهندگان داخلی برای آزمایش (جعبه سیاه) کد خود ساخته شده اند. اکثر اوقات این توسعه دهندگان خارجی قبل از انتشار کد خود، اطمینان حاصل نمی کنند که برنامه هایشان به درستی کار می کنند و منتظر می مانند تا ما (توسعه دهندگان داخلی) مسائل را بررسی کنیم / گزارش ها را جمع آوری کنیم / عکس های صفحه نمایش خراب / گزارش های پایگاه داده و غیره. من متعجبم که آیا کس دیگری در نقش خود به عنوان توسعه دهنده در فروشگاه ها/سازمان های فناوری اطلاعات با چنین وضعیتی مواجه شده است. آیا واقعاً از نظر فنی یا فکری پیشرفت می کنید، به خصوص در پروژه های پیچیده بزرگ که آزمایش می تواند بیش از 6 ماه ادامه داشته باشد؟ به عنوان مثال، من به مدت 7 ماه به عنوان یک رهبر تیم غیر کدنویس عمل کردم و فکر کردم که نباید تیم را ناامید کنم. با این حال، اکنون می بینم که این برای مهارت های کدنویسی من مضر است. | آیا توسعه دهندگان باید مسئول آزمایش کد توسعه دهنده و پیمانکار/فروشنده دیگر باشند؟ |
60221 | در حال حاضر در ترم 4 مهندسی در یکی از دانشگاه های هند. مسئله این است که آیا بهتر است پروژههای کوتاهمدت/کار تحقیقاتی در موضوعات مختلف علوم کامپیوتر انجام دهم یا در طول سالهای کارشناسی به طور مداوم به یک یا دو پروژه پایبند باشم؟ نمونه موردی: در حال حاضر روی یک پروژه پردازش تصویر کار می کنم که قول می دهد یک سال یا بیشتر ادامه یابد (طبق گفته استاد). آیا این به نظر می رسد که در سطح بسیار اولیه بیش از حد تخصصی باشد؟ اگر چه به عهده گرفتن بسیاری از چیزها باعث می شود من نازک شوم و به احتمال زیاد به انجام هیچ کار معناداری نخواهم رسید. به خصوص که امیدوارم برای مقطع کارشناسی ارشد در ایالات متحده درخواست بدهم. واقعاً از هر نظر و پیشنهادی در این مورد سپاسگزارم. | آیا بهتر است در طول دوره کارشناسی روی یک یا دو پروژه تحقیقاتی تمرکز کنید؟ |
178996 | این بچه جدید در بلوک به نام برنامه نویسی تعامل گرا (IOP) وجود دارد. کسی میتونه توضیح بده که چطور کار میکنه؟ چگونه با برنامه نویسی شی گرا مقایسه می شود. آیا این جایگزین برنامه نویسی شی گرا می شود یا فقط یک چیز خاص خواهد بود؟ دقیقاً چیست و هدف آن چیست. | برای من توضیح دهید که برنامه نویسی تعامل گرا چیست |
233068 | چه چیزی بهتر است و چرا؟ (از نقطه نظر طراحی رابط): الف) داشتن دو تابع «Show()» و «Hide()» ب) داشتن یک تابع «SetVisible(bool قابل مشاهده)» EDIT: برای مثال برخی از آبجکت ها حالت دید دارند و این توابع برای تغییر آن استفاده می شود. ج) برای داشتن هر سه تابع «Show()»، «Hide()»، «SetVisible(bool قابل مشاهده)» | بهتر است Show() + Hide() یا SetVisible(bool قابل مشاهده)؟ |
102507 | ما یک تیم اسکرام متشکل از 3 توسعه دهنده، 1 طراح، استاد اسکرام و مالک محصول هستیم. با این حال، ما آزمایش کننده رسمی در تیم خود نداریم. مشکلی که همیشه با ما وجود دارد، این است که آزمایش برنامه و گذراندن آن تست ها و حذف باگ ها به عنوان یکی از معیارهای در نظر گرفتن یک PBI (محصول عقب مانده محصول) به عنوان انجام شده تعریف شده است. اما مشکل اینجاست که هر چقدر هم که ما (3 توسعهدهنده و 1 طراح) سعی میکنیم اپلیکیشن و موارد استفاده پیادهسازیشده را آزمایش کنیم، باز هم برخی باگها دیده نمیشوند و ارائه ما (قانون مورفی) را برای سهامداران خراب میکنند. به عنوان یک راه حل، ما توصیه کردیم که شرکت یک آزمایشگر جدید استخدام کند. کسی که کارش است تست می کند و فقط تست می کند. یک تستر حرفه ای رسمی با این حال، مشکل اینجاست که استاد اسکرام و ذینفعان بر این باورند که یک توسعه دهنده (یا یک طراح) باید یک آزمایش کننده نیز باشد. آیا آنها درست هستند؟ آیا ما توسعه دهندگان (همچنین طراحان) باید آزمایشگر باشیم؟ | آیا یک توسعه دهنده باید به عنوان یک آزمایش کننده نیز عمل کند؟ |
154796 | من می دانم که این به نظر بسیار شبیه سؤالات دیگری است که قبلاً پرسیده شده است، اما در واقع کمی متفاوت است. به نظر می رسد به طور کلی در نظر گرفته می شود که برنامه نویسان در انجام نقش آزمایش یک برنامه کاربردی خوب نیستند. به عنوان مثال: جوئل در نرم افزار - پنج دلیل اصلی (اشتباه) که شما آزمایشگر ندارید (تاکید من است) > حتی فکر نکنید به فارغ التحصیلان CS کالج بگویید که می توانند بیایند > برای شما کار کنند، اما همه باید این کار را انجام دهند. قبل از اینکه به سراغ کد بروید، مدتی در QA حضور داشته باشید». من خیلی از اینها را دیده ام. **برنامه نویس ها تسترهای خوبی نمی سازند** و شما یک برنامه نویس خوب را از دست خواهید داد که جایگزین کردن او بسیار سخت تر است. و در این سوال، یکی از محبوب ترین پاسخ ها می گوید (باز هم تاکید من): > توسعه دهندگان می توانند آزمایش کننده باشند، اما نباید آزمایش کننده باشند. **توسعه دهندگان تمایل دارند > ناخواسته/ناخودآگاه از استفاده از برنامه به گونه ای اجتناب کنند که > ممکن است آن را خراب کند. بنابراین سوال این است که _آیا برنامه نویسان در تست کردن بد هستند؟_ چه شواهد یا استدلال هایی برای حمایت از این نتیجه وجود دارد؟ آیا برنامه نویسان فقط در آزمایش کدهای خود بد هستند؟ آیا شواهدی وجود دارد که نشان دهد برنامه نویسان واقعاً در آزمایش خوب هستند؟ منظور من از تست چیست؟ منظور من تست واحد یا هر چیزی نیست که بخشی از روش مورد استفاده تیم نرم افزار برای نوشتن نرم افزار در نظر گرفته شود. منظورم نوعی روش تضمین کیفیت است که پس از ساخته شدن کد و استقرار در هر چیزی که آن تیم نرم افزاری آن را محیط تست می نامد استفاده می شود. | آیا برنامه نویسان تست کننده بدی هستند؟ |
46398 | این ممکن است به نظر یک ناسزا باشد، اما من کنجکاو هستم. CSS خیلی وقت پیش جایگزین جداول برای چیدمان شد. اما همچنان باید از جداول برای چیدمان هنگام ایجاد ایمیل های غنی استفاده کنیم. چرا این است؟ آیا گزینه های دیگری وجود دارد؟ آیا واقعاً محدودیت های فنی وجود دارد که مانع از کارکرد CSS در ایمیل می شود؟ آنها چه هستند؟ من می توانم ببینم که چگونه استایل شیت های مرتبط یا جاسازی شده ممکن است مشکل ساز باشند، اما حتی سبک های درون خطی هم کار نمی کنند. آیا این هرگز قرار است تغییر کند؟ | سال 2011 است - چرا هنوز باید از جداول برای ایمیل استفاده کنم؟ |
80662 | من حدود یک سال پیش مدرسه را ترک کردم و از آن زمان به صورت آزاد مشغول به کار شدم. گاهی اوقات به نظر می رسد ایده خوبی است که برای چند سال در یک شرکت کار کنم و از افرادی با تجربه بیشتر از من یاد بگیرم. اما از سوی دیگر، کار کردن برای خودم به من اجازه داده است که پروژهها/فناوریهایی را دنبال کنم که علاقهمند به یادگیری در مورد آنها هستم، و من در ترک آن مردد هستم. هر توصیه ای؟ | آیا کار آزاد را بیشتر یاد خواهم گرفت یا برای یک شرکت کار کنم؟ |
150432 | من یک تیم برنامه نویسی بسیار کوچک 3 توسعه دهنده دارم که افراد QA صفر دارند. ما می خواهیم یک فرد QA استخدام کنیم اما در حال حاضر نمی توانیم. تا زمانی که نتوانیم یک فرد QA با آموزش مناسب QA استخدام کنیم، باید کار یکدیگر را آزمایش کنیم. من مایلم از هر کسی که این کار را انجام داده است بشنوم که چگونه چنین آموزشی انجام می دهد. من یک توسعه دهنده خبره هستم و به QA به عنوان یک حرفه جداگانه احترام می گذارم. فکر نمیکنم مانند یک فرد QA فکر کنم، اما باید بیشتر شبیه یک فرد فکر کنم. در غیاب افراد دیگری که این کار را انجام می دهند، بخشی از آن به دست من می افتد. آیا کتاب یا آموزشهایی در مورد نحوه انجام یک کار خوب در تست و QA در یک محصول نرمافزاری وجود دارد که به ایده آموزش یک برنامهنویس برای انجام QA بپردازد؟ سوال مشابهی در اینجا به آنها پیشنهاد میکند که تیم خود را با Scrum اداره کنند، که ما در حال حاضر برای آن کار میکنیم، اما حداقل تا زمانی که اندازه تیم ما افزایش یابد، باید بدون شخص QA کار کنیم. | منابع آموزشی یا ایده هایی برای تیم بسیار کوچک بدون یک فرد اختصاصی QA یا تیم QA |
60225 | حداقل در زمینه توسعه وب، وب سرورها در همه جا وجود دارند اما توسط سرورهای پایگاه داده بسیار کمی پشتیبانی می شوند. همانطور که وب سرورها با درخواست ها ضربه می خورند، پرس و جوهای بزرگی را در پایگاه داده اجرا می کنند و سرور را تحت بار سنگین قرار می دهند. در حالی که مقیاسپذیری سرورهای وب بسیار آسان است، سرورهای db بسیار سختتر هستند (حداقل از آنچه من میدانم) و آنها را به یک منبع ارزشمند تبدیل میکند. یکی از راه هایی که از برخی از پاسخ ها در اینجا شنیده ام برای برداشتن بارگذاری از پایگاه داده این است که کار را به وب سرور بارگذاری کنم. آسان است، تا زمانی که متوجه شوید که اکنون حجم زیادی از ترافیک داخلی دارید، زیرا یک وب سرور سعی می کند SELECT TOP 3000 را اجرا کند (احتمالاً نتایج را به تنهایی کاهش می دهد)، که هنوز هم سرعت کار را کاهش می دهد. راه های دیگری برای حذف بارگذاری از پایگاه داده چیست؟ | چگونه کار را از پایگاه داده بارگذاری می کنید؟ |
82623 | اگر بله، در چه مرحله ای؟ یا این نیز یک فرآیند تکراری است؟ اگر تکراری است، چقدر رسمی است؟ همچنین، UML چقدر برای یک برنامه نویس انفرادی که متن باز انجام می دهد مفید است؟ در حالی که من دوست دارم تصویری از سیستم را ببینم، بسیار رسمی و یک دنباله اسم حیوان دست اموز برای TDD است. با تشکر | آیا می توانید از UML در پروژه TDD استفاده کنید؟ |
196043 | در طول مسابقه فعلی (2013) Google Code Jam، مشکلی وجود داشت که افراد C++ و Java را 200+ خط کد در مقایسه با افراد Python که تنها با استفاده از 40 خط کد همان مشکل را حل کردند، گرفت. پایتون مستقیماً با C++ و جاوا قابل مقایسه نیست، اما تفاوت در پرحرفی که من فکر میکردم ممکن است بر کارایی الگوریتم تأثیر بگذارد. دانستن الگوریتم مناسب در مقایسه با انتخاب زبان چقدر اهمیت دارد؟ آیا میتوان یک برنامه پایتون را که به خوبی پیادهسازی شده است در C++ یا جاوا به روشی بهتر (با استفاده از همان الگوریتم) پیادهسازی کرد و آیا این ارتباطی با پرحرفی طبیعی زبانهای برنامهنویسی خاص دارد؟ | آیا الگوریتم مهمتر از زبان برنامه نویسی است؟ |
173624 | من برای شرکتی کار می کنم که مدیر توسعه از یک توسعه دهنده انتظار دارد قبل از نوشتن هر کدی، موارد آزمایشی ایجاد کند. این موارد آزمایشی باید توسط توسعه دهندگان نگهداری شوند. هر چند وقت یکبار از یک توسعه دهنده انتظار می رود که موارد آزمایشی را اجرا کند. از اینجا باید بتوانید دریافت کنید که شرکت مورد نظر نسبتاً کوچک است و **هیچ آزمایش کننده** وجود ندارد. آمدن از سمت معمار نرم افزار و مجبور به نوشتن/اجرای موارد آزمایشی با پوشیدن کلاه _tester_ من، تا حدودی برای سیستم شوکه کننده است. من این کار را به هر حال انجام می دهم اما به نظر می رسد تمرین نسبتاً گرانی باشد :) ** ویرایش:** به نظر می رسد باید در اینجا توضیح بیشتری بدهم: من در مورد تست واحد، TDD و غیره _نه_ صحبت می کنم :) من در مورد آن صحبت می کنم کمی تست **تستر** انجام می دهد. هنگامی که من یک سیستم را توسعه دادم (با تست های واحد / tdd / و غیره) نرم افزار از مرحله _آزمایش_ عبور می کند. آیا یک توسعهدهنده باید آزمایشکننده _that_ باشد و توسعهدهنده آن موارد تست باشد؟ فکر میکنم سوء تفاهم ممکن است از این واقعیت ناشی شود که توسعهدهندگان، معمولاً با این نوع آزمایش درگیر نیستند و بنابراین، فرض میکنیم که منظور من از تست _that_ است که انجام میدهیم: تست واحد. اما افسوس که نه امیدوارم که آن را روشن کند. | آیا یک توسعهدهنده باید کیسهای آزمایشی ایجاد کند و سپس موارد آزمایشی را اجرا کند؟ |
88136 | من به تازگی (برای 47 میلیونمین بار) با کدی برخورد کردم که شبیه این است: به جز IOError، e: print Problems reading file: %s. % filename sys.exit( 1 ) اولین واکنش من بسیار احشایی است: شخصی که این را کدنویسی کرده یک احمق کامل است. چاپ پیام های خطا در stderr و گنجاندن پیام خطای سیستم در رشته چقدر سخت است؟ مطمئناً برای برنامههای ساده (فیلترهای خط فرمان)، بهترین روش چاپ پیامهای خطا در stderr و (در صورت لزوم) گنجاندن خطای سیستم در پیام بود. درصد بسیار زیادی از توسعه دهندگان دیگر از آن قوانین پیروی نمی کنند. بسیاری از پرسشهای فرم «بهترین روش برای پیامهای خطا چیست» شامل پاسخهایی درباره چارچوبهای ثبت عظیم و مکانیسمهای رسیدگی به استثنا هستند که برای فیلتر ساده اعمال نمیشوند. آیا بهترین روش تغییر کرده است؟ یا عدم درج پیام های خطای سیستم و چاپ پیام های خطا در جریان اشتباه نشانه یک تازه کار است؟ | پاسخ مناسب به پیام خطای ناخوشایند چیست؟ |
212626 | من می خواهم یک برنامه وب که از JSP ها و سرورلت های بسیار مخدوش تشکیل شده است را بازسازی کنم. از آنجایی که نمیتوانیم به راحتی به یک چارچوب وب تغییر دهیم، باید JSPها و Servlets را نگه داریم، و اکنون در مورد نحوه گنجاندن صفحات در دیگری و نحوه تنظیم مؤثر دستورالعملهای use:bean تردید داریم. در مرحله اول میخواهیم کد core-action و bean-creation را به servlets جدا کنیم. servlet ها باید به صفحات مربوطه خود، که باید از bean استفاده کنند، ارسال شوند. مشکل اینجاست که هر jsp از jspهای فرعی و فرعی مختلفی تشکیل شده است که در دیگری گنجانده شده است. در اینجا یک عصاره کوتاه (چون واقعیت پیچیده تر است): * head * header * top * navigation * actionspanel * main * header * actionspanel * foot * footer علاوه بر این هر jsp (همچنین سرصفحه و پاورقی) از داده های پویا استفاده می کند. به عنوان مثال عنوان و actionspanel میتوانند در هر صفحه بارگذاری مجدد تغییر کنند یا پیوندها و برچسبهایی داشته باشند که به پردازش توسط سرور قبلی بستگی دارد. میدانم که دستورالعملهای jsp-include-فقط باید برای محتوای ثابت استفاده شوند و برای محتوای پویا باید از آنها اجتناب شود. اما در اینجا ما صفحات بسیار بزرگی داریم که از بخش های زیادی تشکیل شده است. اکنون سؤالات اصلی: آیا باید از یک دانه بزرگ برای هر صفحه استفاده کنم، به طوری که هر bean در کنار داده های اصلی خود، داده هایی را برای سرصفحه و پاورقی نیز در خود جای دهد، به طوری که هر jsp بعدی شامل یک دستورالعمل bean استفاده کند؟ به عنوان مثال: * DirectoryJSP <-> DirectoryBean * CompareJSP <-> CompareBean یا باید از یک Bean برای هر jsp استفاده کنم، به طوری که هر bean فقط داده ها را برای یک jsp و هدف خود نگه می دارد. به عنوان مثال: * DirectoryJSP <-> DirectoryBean HeaderJSP <-> HeaderBean FooterJSP <-> FooterBean * CompareJSP <-> CompareBean HeaderJSP <-> HeaderBean FooterJSP <-> FooterBean در حالت دوم: باید bean های بعدی عضوی از والد bean، به طوری که فقط والد bean به عنوان صفت ضمیمه می شود به درخواست؟ یا هر لوبیا باید به درخواست پیوست شود؟ | JSP شامل: یک لوبیا یا لوبیا بزرگ برای هر یک شامل |
231512 | هنوز دات نت و OOP را یاد می گیرم و یک سوال اساسی دارم امیدوارم. این یک برنامه asp.net mvc است. با نگاهی به کد زیر، من بیشتر نگران خطی در CheckShippingVendor هستم که میگوید ValidateDelivery(shipmentItem). آیا ارسال یک شی به عنوان پارامتر و به روز رسانی روش خصوصی استاتیک آن آیتم اشکالی ندارد. هنگامی که من یک روش استخراج مجدد resharper را انجام دادم، این همان کاری است که برای من انجام داد. کلاس نمونه سازی می شود و روش CheckShippingVendor را فراخوانی می کند: var packageStatus = _inventoryService.CheckShippingVendor(shipmentId, shipmentFile); در اینجا بقیه کد آمده است: public PackageStatus CheckShippingVendor(string shipmentId, mvFile shipmentFile) { var packageStatus = new PackageStatus(); using (var shipmentItem = shipmentFile.Read(shipmentId)) { ValidateDelivery(shipmentItem); shipmentFile.Write(shipmentId, shipmentItem); } بازگشت وضعیت بسته; } private static void ValidateDelivery(mvItem shipmentItem) { int shipped; var shippedResult = Int32.TryParse(shipmentItem[1].ToString(), out shipped); اگر (!shippedResult) بازگشت؛ int تحویل داده شد var deliveredResult = Int32.TryParse(shipmentItem[57].ToString(), out delivered); اگر (!deliveredResult) بازگشت؛ shipmentItem.Message = در این زمان هیچ اطلاعاتی وجود ندارد; } | آیا به روز رسانی یک شی در روش ایستا تمرین بدی است؟ |
124206 | بسیاری از ما می دانیم که فایل های اجرایی دلفی کمی غول پیکر هستند، اما باز هم قابل قبول است زیرا امروزه 1.5 مگابایت مشکل بزرگی در رایانه شخصی نیست. اما در مورد دستگاه های تلفن همراه چطور؟ در حال حاضر Firemonkey از iOS پشتیبانی می کند و در آینده نزدیک به اندروید و ... می رود. آیا 4 مگابایت اندازه قابل اجرا برای دستگاه های تلفن همراه برای یک برنامه ساده زیاد نیست؟ آیا تیم دلفی در آینده سعی خواهد کرد حجم فایل های اجرایی را کاهش دهد یا اینکه بدون از دست دادن اکثر ویژگی های Firemonkey امکان پذیر است؟ | برنامه های موبایل در دلفی |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.