Datasets:
mteb
/
TRECCOVID-Fa

Dataset card Data Studio Files
xet
Community
_id
stringlengths
8
8
text
stringlengths
0
5.05k
title
stringlengths
0
900
cjzecgrb
[تصویر: متن را ببینید] اندازه‌گیری‌های فاصله نیرو برای بررسی تفاوت‌ها در تعامل گیرنده DC-SIGN متصل شونده به گلیکان سلول دندریتیک و گیرنده سلول‌های اندوتلیال DC-SIGNR (L-SIGN) با غشاهای حاوی لیگاندهای گلیکان استفاده شده است. . نتایج نشان می‌دهد که پس از اتصال به لیگاند لنگردار غشایی، DC-SIGNR دچار یک تغییر ساختاری مشابه با آنچه قبلاً برای DC-SIGN مشاهده شده بود، می‌شود. نتایج همچنین مدلی را برای دامنه خارج سلولی DC-SIGNR مشتق شده از مطالعات کریستالوگرافی تأیید می کند. اندازه‌گیری نیرو با انواع DC-SIGNR انجام شد که در طول گردن که ناشی از پلی‌مورفیسم‌های ژنتیکی است، متفاوت است، که تعداد متفاوتی از توالی‌های تکرار اسید آمینه 23 را که گردن را تشکیل می‌دهند، رمزگذاری می‌کنند. یافته ها با ساختار کشیده و نسبتاً سفت و سخت تکرار گردن که در کریستال ها مشاهده می شود، مطابقت دارد. علاوه بر این، تفاوت در طول دامنه‌های خارج سلولی DC-SIGN و DC-SIGNR با تعداد تکرارهای مشابه گردن، مدلی را پشتیبانی می‌کند که در آن، موقعیت‌های مختلف حوزه‌های تشخیص کربوهیدرات در DC-SIGN و DC-SIGNR ناشی از تغییرات در توالی های گردن
هندسه و چسبندگی دامنه‌های خارج سلولی متغیرهای طول گردن DC-SIGNR با اندازه‌گیری نیرو-فاصله تحلیل شد
cn7qo7hb
در طول عفونت گاماهرپس ویروس لیتیک، بیان ژن میزبان به شدت توسط تخریب جهانی و تغییر پردازش 3' انتهای mRNA محدود می شود. این فنوتیپ خاموش میزبان توسط پروتئین SOX ویروسی تنظیم شده است، اما اهمیت عملکردی آن برای چرخه حیات ویروسی تا حدودی به دلیل ماهیت چند عملکردی SOX مشخص نشده است. با استفاده از یک صفحه جهش زایی بی طرفانه از همولوگ گاماهرپس ویروس موشی 68 (MHV68) SOX، ما یک جهش نقطه اسید آمینه واحد را جدا کردیم که به طور انتخابی در فعالیت خاموش کردن میزبان معیوب است. الحاق این جهش به MHV68 یک ویروس با ظرفیت قابل توجه کاهش یافته برای گردش mRNA به همراه داشت. به طور غیر منتظره، جهش MHV68 نقص کمی در مرحله تکثیر حاد در ریه موش نشان داد. در عوض، ویروس در مراحل بعدی عفونت‌های in vivo تضعیف شد که حاکی از نقص در قاچاق و ایجاد تأخیر است. به طور خاص، موش‌های آلوده داخل بینی با جهش خاموش میزبان در 10 روز پس از عفونت در غدد لنفاوی به سطوح پایین‌تری انباشته شدند، در ایجاد طحال ناموفق بودند، و کاهش سطح DNA ویروسی و فرکانس کمتری از سلول‌های طحال آلوده پنهان را نشان دادند. کاهش تأخیر نیز در هنگام عفونت از طریق مسیر داخل صفاقی مشاهده شد. این نتایج برای اولین بار اهمیت تخریب mRNA جهانی در طول عفونت گاماهرپس ویروس را برجسته می‌کند و یک پدیده منحصرا لیتیک را با ایجاد تأخیر پایین دست مرتبط می‌کند.
تخریب جهانی mRNA در طول عفونت گاماهرپس ویروس Lytic به ایجاد تاخیر ویروسی کمک می کند
5mka22hr
مقدمه: روش‌های سنتی غربالگری عصاره‌های گیاهی و اجزای خالص‌شده برای فعالیت ضد ویروسی به یک هفته زمان نیاز دارند که نیاز به توسعه روش‌های کمی سریع‌تر برای اندازه‌گیری توانایی آماده‌سازی‌های گیاهی برای جلوگیری از تکثیر ویروس را برمی‌انگیزد. ما اقتباسی از روش کاهش پلاک MS2 را برای استفاده در استافیلوکوکوس اورئوس توصیف می‌کنیم. یافته‌ها: باکتریوفاژ MS2 قادر به عفونت و تکثیر در باکتری‌های باسیلوس سرئوس، استافیلوکوکوس اورئوس و F+E. coli بود اما F-E.coli را نداشت. در واقع، هر دو B. سرئوس و استافیلوکوکوس اورئوس به لیز ناشی از MS2 از F + E. coli حساس تر بودند. هنگامی که باکتریوفاژ MS2 با عصاره کاملیا سیننسیس (1 میلی گرم در میلی لیتر)، عصاره Scaevola spinescens (1 میلی گرم در میلی لیتر) یا آب آلوئه باربادنسیس مخلوط شد و مخلوط ها به استافیلوکوکوس اورئوس تلقیح شدند، تشکیل پلاک ها به 3.8 ± 8.9 درصد کاهش یافت. 2.4 ± 5.4 درصد و 20.9 ± 72.7 درصد از مقادیر کنترل MS2 تیمار نشده به ترتیب. نتیجه گیری: توانایی سنجش کاهش پلاک MS2 برای تشخیص فعالیت ضد ویروسی در این آماده سازی های گیاهی ضد ویروسی شناخته شده، مناسب بودن آن را به عنوان یک ابزار غربالگری ضد ویروسی نشان می دهد. مزیت این روش در مقایسه با روش‌های کاهش اثر سیتوپاتیک به‌طور سنتی و سنجش‌های مبتنی بر replicon، دستیابی سریع‌تر نتایج است. فعالیت ضد ویروسی در 24 ساعت از شروع آزمایش تشخیص داده شد. سنجش MS2 همچنین برای انسان ارزان و غیر بیماری زا است و آن را برای مطالعات غربالگری اولیه یا شبیه‌سازی ویروس‌های بیماری‌زا ایده‌آل می‌کند.
یک روش اصلاح شده کاهش پلاک باکتریوفاژ MS2 برای غربالگری سریع عصاره های گیاهی ضد ویروسی
v5surcw0
کنترل شیوع های شدید همچنان مهمترین مشکل در حوزه بیماری های عفونی است. با گذشت زمان، این مشکل تنها با افزایش تراکم جمعیت در مراکز شهری شدیدتر خواهد شد. تعاملات اجتماعی نقش بسیار مهمی در تعیین چگونگی گسترش بیماری‌های عفونی ایفا می‌کند و سازماندهی افراد در امتداد خطوط اجتماعی باعث ایجاد شبکه‌های غیر فضایی می‌شود که در آن عفونت‌ها گسترش می‌یابند. شبکه‌های عفونی برای بیماری‌هایی با حالت‌های انتقال مختلف متفاوت است، اما احتمالاً برای بیماری‌هایی که به یک طریق منتشر می‌شوند یکسان یا بسیار مشابه هستند. از این رو، شبکه های عفونت تخمین زده شده از عفونت های رایج می تواند برای مهار اپیدمی های یک بیماری شدیدتر با همان حالت انتقال مفید باشد. در اینجا ما یک مطالعه اثبات مفهومی را ارائه می‌کنیم که اثربخشی کاهش همه‌گیری را بر اساس چنین شبکه‌های عفونت تخمینی نشان می‌دهد. ما ابتدا شبکه‌های اجتماعی مصنوعی با اندازه‌های مختلف و درجات متوسط، اما با ویژگی‌های خوشه‌بندی تقریباً یکسان تولید می‌کنیم. سپس اپیدمی های SIR را در این شبکه ها شروع می کنیم، موارد شبیه سازی شده را سانسور می کنیم و از آنها برای بازسازی شبکه عفونت استفاده می کنیم. سپس شبکه تخمین زده شده را با حذف کوچکترین تعداد گره های شناسایی شده توسط یک الگوریتم پارتیشن بندی گراف به طور موثر تکه تکه می کنیم. در نهایت، ما اثربخشی این استراتژی هدفمند را با مقایسه آن با استراتژی‌های غیر هدفمند سنتی، در کاهش سرعت و کاهش اندازه اپیدمی‌های در حال پیشروی نشان می‌دهیم.
پارتیشن بندی نمودار برابر در شبکه آلودگی تخمینی به عنوان یک اقدام موثر برای کاهش همه گیری
zzc7n84w
سابقه و هدف: ظهور اخیر یک سویه جدید از ویروس آنفولانزا با پتانسیل همه گیر، بر نیاز به نظارت با کیفیت و خدمات آزمایشگاهی برای کمک به تشخیص و تأیید به موقع تهدیدات بهداشت عمومی تأکید می کند. برای ارائه چارچوبی برای تقویت ظرفیت‌های نظارت و واکنش بیماری در کشورهای آفریقایی، ستاد منطقه‌ای سازمان بهداشت جهانی برای آفریقا (AFRO) نظارت و پاسخ به بیماری یکپارچه (IDSR) را با هدف بهبود سیستم‌های نظارت ملی و آزمایشگاهی توسعه داد. IDSR بر ارتباط اطلاعات ارائه شده توسط آزمایشگاه های بهداشت عمومی با انتخاب پاسخ های بهداشت عمومی مرتبط، مناسب و موثر به شیوع بیماری ها تاکید می کند. روش‌ها: ما توسعه آزمایشگاه مرجع ملی رواندا (NRL) را برای درک ساختارهای ضروری درگیر در ایجاد یک شبکه آزمایشگاهی ملی بهداشت عمومی بررسی کردیم. ما اسنادی را که سازمان NRL و سوابق نتایج آزمایش را توصیف می‌کرد، بررسی کردیم، بازدیدهایی از محل انجام دادیم و با کارکنان بهداشتی در وزارت بهداشت و در آژانس‌های همکار مصاحبه کردیم. یافته‌ها با سازمان‌دهی مقوله‌های موضوعی و گروه‌بندی نمونه‌ها در درون آنها توسعه یافتند. ما به طور هدفمند به دنبال شناسایی عوامل موفقیت و همچنین چالش های ذاتی در توسعه یک سیستم آزمایشگاهی ملی بهداشت عمومی بودیم. ResultsAm از عوامل موفقیت شناسایی شده عبارتند از: یک چارچوب حاکم ساختار یافته برای نظارت بر سلامت عمومی. تعهد سیاسی برای ارتقای رهبری برای ظرفیت‌های آزمایشگاهی قوی‌تر در رواندا؛ نقش ها و مسئولیت های تعریف شده برای هر سطح؛ رویکردهای هماهنگ بین شرکای فنی و تامین مالی؛ همکاری با آزمایشگاه های خارجی؛ و استفاده از عملکرد منجر به حمایت با ذینفعان ملی می شود. چالش‌های عمده شامل زیرساخت‌های عمومی، منابع انسانی و محدودیت‌های بودجه بود. نتیجه‌گیری: تجربه رواندا با مشارکت‌های مشترک به ایجاد یک شبکه آزمایشگاهی بهداشت عمومی کاربردی کمک کرد.
تقویت سیستم های نظارت بر بیماری های واگیر: ایجاد یک شبکه آزمایشگاهی در رواندا
rqohygq6
زمینه: به نظر می رسد شاخص توده بدنی (BMI)، آلبومین سرم و پروتئین واکنشی C (CRP) عوامل اصلی بستری شدن در بیمارستان باشند. هدف: تعیین توانایی پیش‌بینی BMI، ارزیابی نارسایی متوالی ارگان (SOFA امتیاز)، آلبومین سرم و CRP برای ارزیابی مدت و نتیجه تهویه مکانیکی (MV). مواد و روش ها: سی بیمار بالای 18 سال که نیاز به تهویه مکانیکی (MV) داشتند برای مطالعه وارد شدند. آنها به دو گروه تقسیم شدند. بیمارانی که بهبود یافته اند (گروه 1)، بیمارانی که منقضی شده اند (گروه 2). گروه 1 بیشتر به دو گروه تقسیم شد: بیماران تحت MV برای <5 روز (گروه A)، و بیماران تحت MV برای > 5 روز (گروه B). BMI و امتیاز SOFA محاسبه شد و آلبومین سرم و CRP برآورد شد. نتایج و بحث: از 30 بیمار، 18 بیمار پس از MV (گروه 1) با موفقیت بهبود یافتند و 12 بیمار منقضی شدند (گروه 2). از بین 18 بیمار در گروه 1، ده بیمار طی 5 روز (گروه A) و 8 بیمار پس از 5 روز (گروه B) بهبود یافتند. امتیاز SOFA و CRP در گروه 2 نسبت به گروه 1 به طور قابل توجهی افزایش یافت (به ترتیب 0.0003 و 0.0001 P ارزش). 3.92، به ترتیب پارامترهای فوق در مقایسه با گروه A تفاوت آماری نشان ندادند. B. نتیجه‌گیری: نشانگرهای ساده، اقتصادی و به راحتی در دسترس مانند CRP و ابزارهای ارزیابی بیماران بدحال با نمره SOFA، تعیین‌کننده‌های مهم پیامدهای احتمالی بیمار از MV هستند.
پیش‌بینی نتیجه و پیش آگهی بیماران تحت تهویه مکانیکی با استفاده از شاخص توده بدن، امتیاز SOFA، پروتئین واکنش‌گر C و آلبومین سرم
isw6jeir
سابقه و هدف: افزایش استحکام از طریق بهبود مقاومت در برابر عوامل بیماری زا یک هدف اصلی انتخاب در پرورش دام است. از آنجایی که اندازه‌گیری مستقیم ویژگی‌های مقاومت دشوار یا غیرممکن است، معیارهای غیرمستقیم بالقوه معیارهای ویژگی‌های ایمنی (ITs) هستند. فرضیه اساسی ما این است که سطوح IT بدون تمرکز بر پاتوژن های خاص، صلاحیت ایمنی فرد را تعریف می کند و بنابراین پاسخ به پاتوژن ها را به طور کلی پیش بینی می کند. از آنجایی که تنوع در IT به عوامل ژنتیکی، محیطی و احتمالاً اپی ژنتیکی بستگی دارد، هدف ما برآورد اهمیت نسبی ژنتیک بود. در این گزارش، ما یک بررسی ژنتیکی بزرگ از IT های ذاتی و سازگار در خانواده خوک های پرورش یافته در یک محیط ارائه می دهیم. روش / یافته های اصلی: پنجاه و چهار IT بر روی 443 خوک سفید بزرگ واکسینه شده علیه مایکوپلاسما hyopneumoniae مورد مطالعه قرار گرفت و با ترکیب تجزیه و تحلیل اجزای اصلی (PCA) و برآورد پارامتر ژنتیکی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. ITها شامل آنتی‌بادی‌های اختصاصی و غیر اختصاصی، پروتئین‌های التهابی سریک، زیرمجموعه‌های سلولی با هموگرام و فلوسیتومتری، تولید خارج از بدن سیتوکین‌ها (IFNα، TNFα، IL6، IL8، IL12، IFNγ، IL2، IL4، IL10)، فاگوسیتوزیس و تکثیر فاگوسیتوز است. در حالی که شش IT وراثت‌پذیری ضعیف داشتند یا تفاوت معنی‌داری با صفر نداشتند، 18 و 30 IT به ترتیب دارای ارزش وراثت‌پذیری متوسط ​​(0.1<h2≤0.1) یا بالا (h2>0.4) بودند. همبستگی فنوتیپی و ژنتیکی بین ITها ضعیف بود به جز برخی از صفات که بیشتر شامل زیرمجموعه های سلولی می شوند. PCA هیچ خوشه ای از IT های ذاتی یا تطبیقی ​​را نشان نداد. نتیجه‌گیری/ اهمیت: نتایج ما نشان می‌دهد که تنوع در بسیاری از IT‌های ذاتی و سازگار از نظر ژنتیکی در خوک کنترل می‌شود، همانطور که قبلاً برای تعداد کمتری از صفات توسط آزمایشگاه‌های دیگر گزارش شده است. افزونگی محدودی از صفات نیز مشاهده شد که درجه بالایی از مکمل بودن بین IT های ذاتی و سازگار را تایید می کند. داده‌های ما یک چارچوب ژنتیکی برای انتخاب IT برای گنجاندن معیارهای انتخاب در برنامه‌های انتخاب چند صفتی ارائه می‌کند که هدف آن بهبود هم تولید و هم صفات سلامتی است.
ویژگی‌های ایمنی در خوک‌ها: تنوع ژنتیکی قابل توجه و همواریاسیون محدود
dy21jno8
مقدمه: نارسایی حاد تنفسی یکی از مهم ترین علل مرگ و میر در بخش های مراقبت های ویژه بوده است و جنبه های خاصی از آسیب شناسی ریوی آن در حال حاضر ناشناخته است. اهداف: هدف توصیف اطلاعات دموگرافیک، سبب شناسی و یافته های هیستوپاتولوژیک ریوی بیماری های مختلف در کالبد شکافی بیماران مبتلا به نارسایی حاد تنفسی بود. روش: کالبد شکافی 4710 بیمار مبتلا به نارسایی حاد تنفسی از سال 1990 تا 2008 مورد بررسی قرار گرفت و داده های زیر به دست آمد: سن، جنس، و بیماری های عمده مرتبط. هیستوپاتولوژی ریوی به عنوان آسیب آلوئولی منتشر، ادم ریوی، خونریزی آلوئولی و پنومونی بینابینی لنفوپلاسمی طبقه بندی شد. نسبت شانس تطابق بین بیماری‌های مرتبط اصلی و یافته‌های کالبد شکافی خاص با استفاده از رگرسیون لجستیک محاسبه شد. نتایج: برونکوپنومونی باکتریایی در 33.9% موارد و سرطان در 28.1% وجود داشت. هیستوپاتولوژی ریوی در 40.7 درصد (1917) موارد آسیب آلوئولی منتشر را نشان داد. یک تجزیه و تحلیل چند متغیره ارتباط معنی‌دار و قدرتمندی را بین آسیب منتشر آلوئولی و برونکوپنومونی، HIV/AIDS، سپسیس و شوک سپتیک، بین سیروز کبدی و آمبولی ریوی، بین ادم ریوی و انفارکتوس حاد میوکارد، بین کاردیومیوپاتی گشاد شده و سرطان، بین آلووراژ نشان داد. و برونکوپنومونی و آمبولی ریوی، و بین پنومونی بینابینی لنفوپلاسمی و HIV/AIDS و سیروز کبدی. نتیجه گیری: برونکوپنومونی شایع ترین تشخیص در این موارد بود. شایع ترین الگوی هیستوپاتولوژیک ریوی، آسیب آلوئولی منتشر بود که با شرایط التهابی مختلف همراه بود. مطالعات بیشتر برای روشن شدن مکانیسم های پاتوفیزیولوژیک کامل درگیر با هر بیماری و ایجاد نارسایی حاد تنفسی ضروری است.
تجزیه و تحلیل دموگرافیک، اتیولوژیک و بافتی ریوی بیماران مبتلا به نارسایی حاد تنفسی: مطالعه 19 سال کالبد شکافی
qkwo747o
سلول های کشنده طبیعی (NK) مجهز به تولید ذاتی سیتوکین گاما اینترفرون (IFN-γ) هستند، زیرا اساساً سطوح بالایی از مبدل سیگنال و فعال کننده رونویسی 4 (STAT4) را بیان می کنند. اینترفرون های نوع 1 (IFNs) پتانسیل فعال کردن STAT4 و ترویج بیان IFN-γ را دارند، اما القای همزمان STAT1 بالا دسترسی به مسیر را به طور منفی تنظیم می کند. در نتیجه، تشخیص تحریک IFN نوع 1 IFN-γ سلول NK در طول عفونت های ویروسی در حضور STAT1 و درک مزیت تکاملی برای حفظ مسیر دشوار بوده است. مطالعاتی که در اینجا گزارش شده‌اند، پاسخ‌های سلول‌های NK را به دنبال عفونت با ویروس کوریومننژیت لنفوسیتی (LCMV) در محفظه‌ای که اولین رویدادهای پس از عفونت را مدیریت می‌کند، یعنی حفره صفاقی ارزیابی کردند. تولید IFN های نوع 1، هر دو IFN-α و IFN-β، زودهنگام و کوتاه مدت بود و در 30 ساعت پس از چالش به اوج خود رسید. بیان IFN-γ سلول NK با سینتیک های همپوشانی شناسایی شد و سیگنال های فعال کننده مورد نیاز از طریق گیرنده های IFN نوع 1 و STAT4 تحویل داده شد. تحت شرایط سطوح STAT4 بالا انجام شد اما قبل از بیان STAT1 در سلول های NK بود. پاسخ IFN-γ بار ویروسی را کاهش داد. جالب توجه است که افزایش STAT1 در سلول‌های NK در مقایسه با سایر جمعیت‌های سلول‌های ترشح صفاقی (PEC) به تعویق افتاد. روی هم رفته، این مطالعات مکانیسم جدیدی را برای تحریک تولید IFN-γ نشان می‌دهد و نقش بیولوژیکی را برای دسترسی نوع 1 IFN به STAT4 در سلول‌های NK روشن می‌کند.
القای اینترفرون نوع 1 تولید اینترفرون گاما سلول کشنده طبیعی برای دفاع در هنگام عفونت ویروس کوریومننژیت لنفوسیتی
fzpuu59i
انتقال اپیتلیال - مزانشیمی (EMT) سلولهای اپیتلیال کلیه (RTECs) نقش اساسی در ایجاد فیبروز کلیه دارد. اگرچه برهمکنش آنتی ژن 1 مرتبط با عملکرد لنفوسیت (LFA-1) بر روی لکوسیت ها و لیگاند آن، مولکول چسبندگی داخل سلولی 1 (ICAM-1)، نقش اساسی در اکثر واکنش های التهابی ایفا می کند، نقش بیماری زایی آن در EMT RTECs همچنان باقی مانده است. روشن شد. در مطالعه حاضر، ما اثر متقابل LFA-1 را بر روی سلول‌های تک هسته‌ای خون محیطی (PBMCs) و ICAM-1 روی سلول‌های HK-2 پس از تحریک با TGF-β(1) بر روی EMT RTECs بررسی کردیم. ICAM-1 به شدت در سلول های HK-2 بیان شد. پس از تحریک TGF-β(1)، کموکاین‌های CCL3 و CXCL12 روی سلول‌های HK-2 افزایش یافت. پس از کشت همزمان PBMCs و سلول‌های HK-2 از پیش تحریک شده با TGF-β(1) (0.1 ng/ml) (HK-2-TGF-β(1) (0.1))، بیان فرم فعال LFA-1 در PBMC ها افزایش یافت. با این حال، کل بیان LFA-1 تغییری نکرد. بیان فرم فعال LFA-1 در PBMC ها پس از کشت همزمان با نه CCL3 بلکه CXCL12 HK-2-TGF-β(1) افزایش نمی یابد (0.1). بیان نشانگرهای اتصال سلول های اپیتلیال (E-cadherin و اکلودین) بیشتر کاهش یافت و نشانگرهای مزانشیمی (ویمنتین و فیبرونکتین) در HK-2-TGF-β(1) (0.1) پس از کشت همزمان با PBMCs به مدت 24 بیشتر شد. ساعت (HK-2-TGF-β(1) (0.1)-PBMCs). فسفوریلاسیون ERK 1/2 اما نه smad2 و smad3 در HK-2-TGF-β (1) (0.1) -PBMCs افزایش یافته است. سیگنال دهی حلزون و حلزون راب HK-2-TGF-β(1) (0.1) -PBMCs را افزایش نداد. اگرچه مهاجرت و تهاجم سلول‌های HK-2 EMT کامل را با دوز بالا (10.0 نانوگرم در میلی‌لیتر) و تحریک طولانی‌مدت (72 تا 96 ساعت) TGF-β(1) القا کرد، اما تحریک HK-2-TGF- افزایش یافت. β (1) (0.1) -PBMCs افزایش نیافته است. این نتایج نشان داد که سلول‌های HK-2 تحریک شده با TGF-β(1) با افزایش CXCL12 باعث فعال‌سازی ساختاری LFA-1 در PBMC‌ها می‌شوند. سپس، برهمکنش مستقیم LFA-1 روی PBMCs و ICAM-1 روی سلول‌های HK-2، سیگنال‌دهی ERK1/2 را فعال کرد تا بخشی از EMT سلول‌های HK-2 القا شده توسط TGF-β(1) را تسریع بخشد.
تعامل LFA-1 بر روی سلول های تک هسته ای و ICAM-1 بر روی سلول های اپیتلیال لوله ای، انتقال اپیتلیال- مزانشیمی کلیه ناشی از TGF-β1 را تسریع می کند.
6wyb431b
بیودینامیک ذرات اکسید آهن فوق پارامغناطیس فوق کوچک و کوچک (به ترتیب USPIO و SPIO) که به صورت داخل صفاقی به 36 موش C57BL/6 تزریق شده بودند، به صورت زمانی مورد بررسی قرار گرفتند. توزیع آنها از نظر بافت شناسی در شش نقطه زمانی با اندازه گیری مناطق آهن مثبت (μm2) در بخش های اندام رنگ آمیزی شده با آبی پروس مورد مطالعه قرار گرفت. جذب ذرات با اندازه های مختلف نیز توسط ماکروفاژهای موش کشت شده (J774.1) مقایسه شد. نواحی آهن مثبت در کبد در موش هایی که USPIO تزریق شده بود به طور قابل توجهی بزرگتر از موش هایی بود که با SPIO در سه نقطه زمانی اول تزریق شده بودند (P <0.05). مقدار USPIO در پارانشیم ریه در اطراف راه هوایی بزرگتر از SPIO در چهار نقطه زمانی بود (P <0.05). توزیع به غدد لنفاوی تفاوت معنی داری نداشت. مقدار آهن در سلول های کشت شده با SPIO به طور قابل توجهی بیشتر از سلول های کشت شده با USPIO بود (05/0 > P). در نتیجه، پیشنهاد می‌شود که ذرات USPIO تزریق شده داخل صفاقی می‌توانند سریع‌تر از SPIO برای ساخت تصاویر کوپفر از کبد استفاده شوند و هر دو عامل می‌توانند به دریافت تصاویر غدد لنفاوی با کیفیت مشابه کمک کنند.
بررسی بافت شناسی بیودینامیک نانوذرات اکسید آهن با قطرهای مختلف
ngn9x3lc
یک تکنیک رایج که برای تشخیص ویروس حساس و اختصاصی در نمونه های بالینی استفاده می شود، PCR است که می تواند یک یا چند ویروس را در یک سنجش شناسایی کند. با این حال، یک ریزآرایه تشخیصی حاوی پروب برای همه پاتوژن‌های انسانی می‌تواند صدها واکنش PCR فردی را جایگزین کند و نیاز به یک فرضیه بالینی واضح در مورد یک پاتوژن مشکوک را برطرف کند. ما چنین پلت فرم تشخیصی را برای تقویت تصادفی و شناسایی ریزآرایه های بعدی پاتوژن های ویروسی در نمونه های بالینی ایجاد کرده ایم. ما نشان می‌دهیم که تقویت پلیمراز Phi29 مجموعه متنوعی از نمونه‌های بالینی، مواد ویروسی کافی برای شناسایی موفقیت‌آمیز توسط آرایه تشخیص میکروبی تولید می‌کند، که پتانسیل تکنیک ریزآرایه را برای تشخیص پاتوژن با طیف گسترده نشان می‌دهد. نتیجه می گیریم که این روش هم ویروس DNA و هم RNA موجود در یک نمونه را شناسایی می کند و همچنین بین زیرگروه های مختلف ویروس تمایز قائل می شود. ما این روش را برای آنالیز تشخیصی ویروس‌ها در نمونه‌های بالینی پیشنهاد می‌کنیم.
آرایه تشخیص میکروبی همراه با تقویت تصادفی Phi29 به عنوان یک ابزار تشخیصی برای تشخیص ویروس در نمونه های بالینی استفاده می شود
9ka3jdbf
سیتومگالوویروس انسانی (HCMV)، یک ویروس هرپس، یک پاتوژن در همه جا توزیع شده است که باعث بیماری شدید در بیماران مبتلا به سرکوب سیستم ایمنی و نوزادان مبتلا می شود. تلاش‌ها برای تهیه واکسن‌های زیر واحد مؤثر و درمان‌هایی از جمله آنتی‌بادی‌های ضد ویروسی در حال انجام است. با این حال، تلاش‌های فعلی واکسن به دلیل فقدان اطلاعات در مورد پاسخ‌های ایمنی محافظتی در برابر HCMV مختل شده است. مشخص کردن پاسخ سلول B در افراد سالم سالم می تواند به طراحی واکسن ها و آنتی بادی های درمانی بهینه کمک کند. برای رسیدگی به این مشکل، ما برای اولین بار، مجموعه سلول های B را در برابر گلیکوپروتئین B (gB) HCMV در افراد مختلف HCMV مثبت به روشی بی طرفانه تعیین کردیم. HCMV gB یک عامل تعیین کننده آنتی ژنی ویروسی غالب برای القای آنتی بادی های خنثی کننده در طول عفونت است و همچنین جزء چندین واکسن آزمایشی HCMV است که در حال حاضر روی انسان آزمایش می شود. یافته‌های ما نشان داده است که اکثریت قریب به اتفاق (بیش از 90%) آنتی‌بادی‌های اختصاصی gB که از کلون‌های سلول B ترشح می‌شوند، فعالیت خنثی‌کننده ویروس ندارند. اغلب آنتی بادی های خنثی کننده به اپی توپ هایی که در دامنه های آنتی ژنی مشخص شده قبلی (AD) gB قرار ندارند متصل می شوند. برای نقشه‌برداری ساختارهای هدف این آنتی‌بادی‌های خنثی‌کننده، ما یک مدل سه بعدی از HCMV gB تولید کردیم و از آن برای شناسایی دامنه‌های پروتئینی در معرض سطح استفاده کردیم. دو دامنه پروتئین توسط اکثر آنتی بادی های خنثی کننده هدف قرار گرفتند. دامنه I، واقع بین اسیدهای آمینه (aa) 133-343 gB و دامنه II، یک دامنه ناپیوسته، ساخته شده از باقی مانده های 121-132 و 344-438. تجزیه و تحلیل پانل بزرگ‌تری از سرم‌های انسانی از افراد HCMV مثبت نشان داد که به ترتیب نسبت به دامنه I و بیش از 90 درصد نسبت به دامنه II، میزان مثبت بودن بیش از 50 درصد است. مطابق با نامگذاری قبلی، دامنه ها به ترتیب AD-4 (Dom II) و AD-5 (Dom I) تعیین شدند. در مجموع، این داده ها به طراحی واکسن بهینه و توسعه آنتی بادی های موثر در ایمن سازی غیرفعال کمک می کند.
تجزیه و تحلیل رپرتوار سلول B دامنه های آنتی ژنی جدیدی را بر روی گلیکوپروتئین B سیتومگالوویروس انسانی که هدف آنتی بادی های خنثی کننده هستند شناسایی می کند.
2qmlg9qn
مناطق آلوده به ویروس Chikungunya اکنون به سرعت از آفریقا به بخش هایی از آسیا، آمریکای شمالی و اروپا گسترش یافته است. در ابتدا تصور می شد که باعث ایجاد بیماری با علائم خفیف می شود، اخیراً ویروس Chikungunya باعث مرگ و میر در مقیاس بزرگ و ضرر اقتصادی گسترده ای شد که با جهش و تکامل ژنتیکی اخیر ویروس مرتبط بود. به دلیل کمبود اطلاعات در مورد پیشرفت ایمنی Chikungunya، ما سطوح سرمی 13 سیتوکین/کموکاین را در طول مرحله حاد بیماری Chikungunya و پیگیری 6 و 12 ماهه پس از عفونت از بیماران شیوع ایتالیایی بررسی کردیم. ما دریافتیم که CXCL9/MIG، CCL2/MCP-1، IL-6 و CXCL10/IP-10 به طور قابل توجهی در مرحله حاد در مقایسه با نمونه‌های پیگیری افزایش یافته‌اند. علاوه بر این، IL-1β، TNF-α، IL-12، IL-10، IFN-γ و IL-5 سطوح فاز حاد اولیه پایینی داشتند که به طور قابل توجهی در زمان‌های بعدی افزایش یافت. تجزیه و تحلیل شدت علائم ارتباط با سطوح CXCL9/MIG، CXCL10/IP-10 و IgG را نشان داد. این داده‌ها بینشی در مورد استقرار بیماری Chikungunya و دوره نقاهت بعدی ارائه می‌دهند، که برای درمان و مهار این بیماری به سرعت در حال تکامل و اغلب دوباره ظهور می‌کند ضروری است.
بیان سیتوکین التهابی با وضوح ویروس Chikungunya و شدت علائم مرتبط است
spiud6ok
نسبت پایه تولید مثل، R (0)، یکی از مفاهیم اساسی در زیست شناسی ریاضی است. این یک پارامتر آستانه است که برای تعیین کمیت گسترش بیماری با تخمین میانگین تعداد عفونت‌های ثانویه در یک جمعیت کاملاً مستعد، نشان‌دهنده قدرت تهاجم یک اپیدمی در نظر گرفته شده است: اگر R (0) < 1، بیماری از بین می‌رود. ، در حالی که اگر R (0) > 1 باشد، بیماری ادامه دارد. R (0) به طور گسترده ای به عنوان معیار قدرت بیماری برای تخمین اثربخشی اقدامات کنترل و تشکیل ستون فقرات سیاست مدیریت بیماری استفاده شده است. با این حال، تقریباً در هر جنبه ای که مهم است، R (0) دارای نقص است. بیماری ها می توانند با R (0) < 1 باقی بمانند، در حالی که بیماری های با R (0) > 1 می توانند از بین بروند. ما نشان می‌دهیم که مدل مشابه مالاریا، بسته به روش مورد استفاده، مقادیر بسیار متفاوتی از R (0) می‌دهد، با این ویژگی مشترک که آنها آستانه 1 دارند. ما همچنین مقادیر تخمینی R (0) را برای انواع مختلف بررسی می‌کنیم. بیماری ها، و برخی از جایگزین های ارائه شده را بررسی کنید. اگر قرار است از R (0) استفاده شود، باید با اخطارهایی در مورد روش محاسبه، مفروضات زیربنایی مدل و شواهدی مبنی بر اینکه واقعاً یک آستانه است، همراه باشد. در غیر این صورت، مفهوم بی معنی است.
شکست R (0)
ff2zadol
ویژگی فرعی ویروس آنفولانزای A (IAV) توسط دو گلیکوپروتئین سطحی آن، هماگلوتینین (HA) و نورآمینیداز (NA) تعیین می شود. برای HA، 16 زیرگروه مجزا (H1-H16) وجود دارد، در حالی که نه برای NA وجود دارد. سویه های اپیدمی H1N1 IAV به طور مکرر تغییر می کنند و باعث اپیدمی های فصلی سالانه و همچنین پاندمی های گاه به گاه، مانند همه گیری آنفولانزای بدنام 1918 می شوند. معرفی اخیر بیماری همه گیر A/H1N1 IAV (ویروس H1N1pdm) در انسان، مجدداً بر نگرانی بهداشت عمومی در مورد H1N1 IAV تأکید می کند. چندین مطالعه اپی توپ های حفاظت شده را در زیرگروه های خاص HA شناسایی کرده اند که می توانند برای تشخیص استفاده شوند. با این حال، اپی توپ های اختصاصی ایمنی در H1N1 IAV به طور کامل ارزیابی نشده است. در این مطالعه، اپی توپ‌های خطی روی پروتئین HA ویروسی H1N1pdm با اسکن پپتید با استفاده از کتابخانه‌های پپتیدهای همپوشانی علیه سرم‌های نقاهت بیماران H1N1pdm شناسایی شدند. یک اپی توپ، P5 (aa 58-72) در بیماران ایمنی غالب بود و آنتی بادی های تیتر بالایی را در موش برانگیخت. ترازهای توالی چندگانه و تجزیه و تحلیل پوشش سیلیکونی نشان داد که این اپی توپ در آنفولانزا H1 HA [با پوشش 91.6٪ (9,860/10,767)] و تقریباً به طور کامل در سایر زیرگروه ها [با پوشش 3.3٪ (7895/23) وجود ندارد. )]. این اپی توپ خطی که قبلاً شناسایی نشده بود در خارج از پنج سایت آنتی ژنی شناخته شده در HA قرار دارد. یک روش ELISA پپتیدی بر اساس این اپی توپ توسعه داده شد و همبستگی بالایی (χ(2) = 51.81، P<0.01، ضریب همبستگی پیرسون R = 0.741) با تست مهار هماگلوتیناسیون نشان داد. اپی توپ ایمنی غالب ویژه زیرگروه H1 بسیار حفاظت شده ممکن است مبنایی برای توسعه سنجش‌های جدید برای تشخیص سرمی و نظارت فعال علیه IAVهای H1N1 باشد.
شناسایی یک اپی توپ اختصاصی زیرگروه H1 بسیار حفاظت شده با پتانسیل تشخیصی در پروتئین هماگلوتینین ویروس آنفولانزا A
2u49b7xo
در Sindbis، آنسفالیت اسب ونزوئلا و آلفاویروس‌های مرتبط، پلیمراز به عنوان ادغام با سایر پروتئین‌های غیرساختاری از طریق بازخوانی کدون توقف UGA ترجمه می‌شود. با کمال تعجب، کار قبلی گزارش داد که سیگنال برای خواندن کارآمد شامل یک باقیمانده سیتیدین منفرد 3'- مجاور UGA است. با این حال، تجزیه و تحلیل تنوع در سایت‌های مترادف، حفاظت فوق‌العاده‌ای را در ~150 nt 3'- مجاور UGA نشان داد، و الگوریتم‌های تاشو RNA پتانسیل یک ساختار ساقه حلقه حفظ شده فیلوژنتیکی را در همان منطقه نشان داد. تجزیه و تحلیل جهشی ساختار پیش‌بینی‌شده نشان داد که ساقه-حلقه بازخوانی را تا 10 برابر افزایش می‌دهد. همان تجزیه و تحلیل محاسباتی نشان داد که ساختارهای RNA مشابه احتمالاً برای بازخوانی در برخی از جنس‌های ویروس گیاهی، به ویژه Furovirus، Pomovirus، Tobravirus، Pecluvirus و Benyvirus، و همچنین ژن Drosophilia kelch مرتبط هستند. این نتایج نشان می‌دهد که ساختارهای تحریک‌کننده RNA 3 در نسبت بسیار بیشتری از موارد بازخوانی نسبت به آنچه قبلاً پیش‌بینی شده بود، ظاهر می‌شوند و یک معیار جدید برای ارزیابی تعداد زیادی کاندیدهای خواندن سلولی که در حال حاضر با تجزیه و تحلیل توالی مقایسه‌ای آشکار می‌شوند، ارائه می‌کنند.
تحریک بازخوانی کدون توقف: حضور مکرر یک عنصر ساختاری RNA 3'
k1hwh640
لیپوزوم ها وزیکول های غشایی همه کاره (زیر) میکرونی هستند که می توانند برای کاربردهای مختلفی از جمله تحویل دارو و تصویربرداری درون تنی استفاده شوند، اما آنها همچنین مدل های عالی برای غشاء یا سلول های مصنوعی هستند. چندین مطالعه نشان داده‌اند که رونویسی و ترجمه در شرایط آزمایشگاهی می‌تواند در داخل لیپوزوم‌ها انجام شود تا تولید پروتئین‌های عملکردی در لیپوزوم‌ها به‌صورت بخش‌بندی شده به دست آید (Kita و همکاران در Chembiochem 9(15): 2403-2410، 2008؛ Moritani و همکاران در FEBS J. 2010 Kuruma et al. 128-136، Ishikawa و همکاران در FEBS 576 (3): 387، 2004 در Biochem Biophys Res Commun 261 (2): چنین حداقل مدل مبتنی بر سلول مصنوعی برای کاربردهای مبتنی بر زیست شناسی مصنوعی ایده آل است. در این مطالعه، استفاده از لیپوزوم ها به عنوان میکروب های مصنوعی برای واکسیناسیون را پیشنهاد می کنیم. این میکروب های مصنوعی را می توان به صورت ژنتیکی برنامه ریزی کرد تا به میل خود آنتی ژن های خاصی تولید کنند. برای نشان دادن اثبات مفهوم برای این پلت فرم مبتنی بر سلول مصنوعی، یک سیستم رونویسی و ترجمه در شرایط آزمایشگاهی باکتریایی همراه با یک ساختار ژنی کد کننده آنتی ژن β-گالاکتوزیداز مدل در داخل لیپوزوم‌های چندلایه‌ای به دام افتادند. مطالعات واکسیناسیون در موش‌ها نشان داد که چنین لیپوزوم‌های تحریک‌کننده ایمنی بیان‌کننده آنتی‌ژن (AnExILs) نسبت به واکسن‌های کنترل (یعنی AnExIL‌های بدون ورودی ژنتیکی، β-DNA گالاکتوزیداز لیپوزومی بتا-گالاکتوزیداز لیپوزومی یا بتا-گالاکتوزیداز بتا گالاکتوزیداز) پاسخ‌های ایمنی هومورال اختصاصی بالاتری را در برابر آنتی ژن تولید شده (β-گالاکتوزیداز) برانگیختند. ). در نتیجه، AnExILs یک پلت فرم جدید برای واکسن‌های مبتنی بر DNA ارائه می‌کند که تولید آنتی‌ژن، کمک‌رسانی و تحویل را در یک سیستم ترکیب می‌کند و چندین مزیت را نسبت به فرمول‌های واکسن موجود ارائه می‌دهد.
لیپوزوم های تحریک کننده ایمنی بیان کننده آنتی ژن به عنوان یک واکسن مصنوعی قابل برنامه ریزی ژنتیکی
md293k0m
اهداف. ارزیابی اثرات مفید و نامطلوب Xiaoyaosan برای افسردگی. استراتژی جستجو پایگاه‌های اطلاعاتی الکترونیکی تا دسامبر 2009 جستجو شدند. معیارهای ورود. ما کارآزمایی‌های بالینی تصادفی‌سازی‌شده را وارد کردیم که Xiaoyaosan را در برابر دارونما، داروهای ضد افسردگی یا ترکیبی با داروهای ضد افسردگی در برابر داروهای ضد افسردگی به تنهایی آزمایش می‌کردند. استخراج و تجزیه و تحلیل داده ها. انتخاب مطالعه، استخراج داده ها، ارزیابی کیفیت و تجزیه و تحلیل داده ها بر اساس استانداردهای کاکرین انجام شد. نتایج 26 کارآزمایی تصادفی شده (شامل 1837 بیمار) وارد شدند و کیفیت روش شناختی به طور کلی پایین ارزیابی شد. نتایج تلفیقی نشان داد که Xiaoyaosan همراه با داروهای ضد افسردگی در اثر جامع، امتیاز HAMD و امتیاز SDS در مقایسه با داروهای ضد افسردگی به تنهایی مؤثرتر بود. Xiaoyaosan نسبت به داروهای ضد افسردگی برای نمره HAMD برتر بود. با این حال، Xiaoyaosan تفاوتی با دارونما برای نمره SDS نداشت. هیچ گونه عوارض جانبی در کارآزمایی ها از Xiaoyaosan گزارش نشده است. نتیجه گیری به نظر می رسد Xiaoyaosan در بهبود علائم در بیماران مبتلا به افسردگی موثر است. با این حال، به دلیل کیفیت روش‌شناختی ضعیف در اکثر کارآزمایی‌های وارد شده، مزایای بالقوه Xiaoyaosan باید در کارآزمایی‌های دقیق تأیید شود و طراحی و گزارش کارآزمایی‌ها باید از استانداردهای بین‌المللی پیروی کند.
فرمول گیاهی چینی شیائو یائو سان برای درمان افسردگی: مرور سیستماتیک کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل‌شده
91lzomwp
پس زمینه: بیمارستان ها اغلب کانون عفونت های تازه در گردش هستند. کارکنان مراقبت های بهداشتی (HCWs) در معرض خطر بالای ابتلا به بیماری های عفونی هستند و ممکن است جزو اولین کسانی باشند که به عفونت های نوظهور مبتلا می شوند. هدف این مطالعه بررسی ادراک و نگرش HCWs اروپایی نسبت به نظارت بر گزارش‌های عدم حضور و علائم برای نظارت بر عفونت‌های تازه در گردش است. روش ها: یک مطالعه کیفی با تحلیل موضوعی با استفاده از روش گروه متمرکز انجام شد. چهل و نه HCW مستقر در بیمارستان از 12 بیمارستان در شش گروه متمرکز استخدام شدند. هر کدام دو در انگلستان و مجارستان و هر کدام یک در آلمان و یونان. نتایج: HCW فاکتورهای خطر بیماری های عفونی اکتسابی شغلی را 1.) قرار گرفتن در معرض بیماران مبتلا به عفونت های تشخیص داده نشده 2.) شکست در روش های کنترل عفونت 3.) ساده لوحی ایمنی و 4.) همکاران علامت دار درک کردند. آنها نگران بودند که فقدان نظارت و دستورالعمل برای HCW های عفونی خطری برای کارکنان و بیماران ایجاد کند و احساس کردند کارفرمایان علاقه مثبتی به سلامت آنها ندارند. تقاضای کارکنان و از دست دادن درآمد به عنوان فشار برای حضور در محل کار در هنگام ناخوشی ذکر شد. در بریتانیا، مجارستان و یونان، شرکت‌کنندگان احساس می‌کردند غیبت کارکنان نظارتی و افشای معمول علائم می‌تواند مناسب باشد، مشروط بر اینکه اثربخشی و کارایی چنین سیستمی قابل اثبات باشد. در آلمان، قوانین، حریم خصوصی و محرمانه بودن به عنوان موانع شناسایی شدند. همه HCW ها بر نیاز به دانش و بهبودهای ساختاری برای تشخیص به موقع عفونت های نوظهور تاکید کردند. این موارد شامل افزایش سوء ظن و آگاهی در میان کارکنان و سیستم های استاندارد و یکسان گزارش غیبت بود. نتیجه‌گیری: نظارت بر گزارش‌های علائم بیماری عفونی و غیاب در میان HCWs ممکن است وسیله‌ای عملی برای نظارت بر عفونت‌های در حال ظهور در برخی تنظیمات باشد. یک پیش نیاز مقابله با رانندگان برای حضور HCWهای علامت دار در محل کار است.
پیشگیری از سارس بعدی - نگرش کارکنان مراقبت های بهداشتی اروپا نسبت به نظارت بر سلامت خود برای نظارت بر عفونت های تازه در حال ظهور: مطالعه کیفی
4owe9lf5
ارزیابی نیازهای اطلاعاتی بازماندگان لنفوم غیر هوچکین و پزشکان آنها
9gozwdng
پیش‌بینی برهم‌کنش‌های آنتی‌بادی-پروتئین (آنتی ژن) به دلیل تنوع عظیمی که ساختار آنتی‌بادی‌ها را مشخص می‌کند، بسیار دشوار است. ناحیه آنتی ژن متصل به آنتی بادی ها اپی توپ نامیده می شود. داده های تجربی نشان می دهد که بسیاری از آنتی بادی ها با پانلی از اپی توپ های متمایز واکنش می دهند (واکنش مثبت). هدف چالش 1 DREAM5 درک این موضوع است که آیا قوانینی برای پیش‌بینی واکنش پپتید/اپی توپ وجود دارد، یعنی توانایی آن برای اتصال به آنتی‌بادی‌های انسانی. DREAM 5 مجموعه ای آموزشی از پپتیدها را با واکنش پذیری بالا و پایین به آنتی بادی های انسانی ارائه کرد. بر اساس این مجموعه آموزشی، از شرکت کنندگان در چالش خواسته شد تا یک مدل پیش‌بینی واکنش‌پذیری ایجاد کنند. سپس یک مجموعه آزمایشی برای ارزیابی عملکرد مدل اجرا شده تا کنون ارائه شد. ما یک مدل رگرسیون لجستیک را برای پیش‌بینی واکنش پپتید، با مواجهه با چالش به عنوان یک مشکل یادگیری ماشین، توسعه دادیم. ویژگی های اولیه بر اساس دانش موجود و اطلاعات گزارش شده در مجموعه داده ایجاد شده است. مدل پیش بینی ما دومین عملکرد برتر چالش را داشت. ما همچنین روشی را مبتنی بر رویکرد خوشه‌بندی توسعه دادیم که می‌تواند فهرستی از توالی‌های پپتیدی جدید مثبت و منفی را «در سیلیکو» تولید کند، همانطور که توسط چالش اضافی «دور پاداش» DREAM5 درخواست شده است. این مقاله مدل توسعه‌یافته و نتایج آن را از نظر پیش‌بینی واکنش‌پذیری توصیف می‌کند و برخی مسائل باز در مورد تمایل یک پپتید به واکنش با آنتی‌بادی‌های انسانی را برجسته می‌کند.
پیش‌بینی واکنش‌پذیری پپتید با IVIg انسانی از طریق یک رویکرد مبتنی بر دانش
5rm1za8z
سابقه و هدف: علیرغم راه اندازی طرح ملی برای حذف سرخک، در ایتالیا، پوشش ایمن سازی نامناسب باقی مانده و شیوع بیماری همچنان ادامه دارد. دو شیوع سرخک در منطقه لاتزیو طی سال‌های 2006 تا 2007 برای شناسایی منابع عفونت، راه‌های انتقال و ارزیابی پیامدهای عملیاتی برای از بین بردن این بیماری مورد بررسی قرار گرفت. روش‌ها: داده‌ها از چندین منبع، سیستم نظارت بر بیماری‌های عفونی معمول، تحقیقات اپیدمیولوژیک میدانی، و ژنوتیپ مولکولی ویروس توسط آزمایشگاه مرجع ملی به‌دست آمد. نتایج: در مجموع 449 مورد گزارش شد که توسط دو کلیشه مختلف که برای چند ماه با هم تداخل داشتند، حفظ شدند. سروتیپ D4 احتمالاً توسط یک خانواده روما/سینتی از رومانی وارد شده و متعاقباً به بقیه جمعیت گسترش یافته است. سروتیپ B3 مسئول شیوع دوم بود که در یک مدرسه متوسطه شروع شد. گروهی از افراد با پوشش کم واکسن (جوامع روما/سینتی، دانش‌آموزان دبیرستانی) معرفی مجدد سروتیپ‌هایی را که در ایتالیا بومی نیستند تسهیل کرد و گسترش عفونت سرخک را تسهیل کرد. ConclusionsCommunities با پوشش واکسن کم نشان دهنده یک تهدید سلامت عمومی جدی تر از افراد حساس پراکنده است. حذف موفقیت‌آمیز سرخک به تلاش‌های بیشتری برای ایمن‌سازی گروه‌های جمعیتی با پوشش کم واکسن، از جمله افراد سخت‌گیر، نوجوانان و بزرگسالان جوان نیاز دارد. یک سیستم نظارتی پیشرفته، که شامل ژنوتیپ ویروسی برای مستندسازی زنجیره‌های انتقال است، یک ابزار ضروری برای ارزیابی استراتژی کنترل و حذف سرخک است.
شرح دو شیوع سرخک در منطقه لاتزیو، ایتالیا (2006-2007). اهمیت پوشش کم واکسن در حفظ عفونت
39rbo0f9
تکثیر ویروس RNA رشته مثبت تقریباً در هر مرحله همانندسازی شامل پروتئین های ویروسی و پروتئین های سلولی می شود. ویروس موزاییک بروم (BMV) یک مدل به خوبی تثبیت شده برای تشریح فعل و انفعالات ویروس-میزبان است و یکی از معدود ویروس هایی است که تکثیر RNA، بیان ژن و کپسیداسیون آن در مخمر ساکارومایسس سرویزیه بازتولید شده است. قبلاً، آزمایشگاه ما حدود 100 ژن میزبان غیر ضروری را شناسایی کرده بود که از دست دادن آنها، تکثیر BMV را حداقل 3 برابر مهار یا افزایش داد. با این حال، جداسازی ما از ژن‌های میزبان تعدیل‌کننده اضافی BMV توسط ژنتیک کلاسیک و نتایج دیگر نشان می‌دهد که ژن‌های ضروری برای رشد سلولی نیز به تکثیر BMV RNA در فرکانس‌هایی که ممکن است بیشتر از ژن‌های غیر ضروری باشد، کمک می‌کنند. برای شناسایی سیستماتیک ژن‌های میزبان جدید و ضروری مؤثر بر تکثیر RNA BMV، ما مجموعه‌ای از حدود 900 گونه مخمر را آزمایش کردیم که هر کدام با یک پروموتر ژن ضروری جایگزین شده با یک پروموتر سرکوب‌کننده داکسی‌سایکلین، امکان سرکوب بیان ژن را با افزودن داکسی‌سایکلین به محیط رشد فراهم می‌کرد. . با استفاده از این آرایه سویه از ~81٪ از ژن های مخمر ضروری، ما 24 ژن میزبان ضروری را شناسایی کردیم که بیان ضعیف آنها به طور تکرارپذیری باعث مهار یا افزایش تکثیر BMV RNA شد. ژن‌های میزبان مربوطه در بیوسنتز ریبوزوم، تنظیم چرخه سلولی و هموستاز پروتئین، در میان سایر فرآیندهای سلولی نقش دارند. سطح BMV 2a (Pol) به طور قابل توجهی در سویه های تخلیه شده برای پروتئین شوک حرارتی (HSF1) یا اجزای پروتئازوم (PRE1 و RPT6) افزایش یافت، که نشان می دهد این ژن ها ممکن است با تعدیل مستقیم یا غیرمستقیم محلی سازی 2a (Pol) بر روی تکثیر RNA BMV تأثیر بگذارند. اصلاح ترجمه یا شرکای در حال تعامل بررسی عملکردهای متنوع این ژن‌های میزبان ضروری تازه شناسایی‌شده باید درک ما را از برهمکنش‌های میزبان BMV و مسیرهای سلولی طبیعی ارتقا دهد و روش‌های جدیدی برای کنترل ویروس پیشنهاد کند.
شناسایی سیستماتیک ژن‌های میزبان جدید و ضروری مؤثر بر تکثیر RNA برومویروس
fq1su77a
مقدمه: میوکاردیت به ندرت به عنوان یک تظاهرات خارج ریوی آنفلوانزا گزارش می شود در حالی که بارداری یک علت نادر کاردیومیوپاتی است. بارداری به عنوان یک عامل خطر اصلی برای افزایش مرگ و میر و عوارض ناشی از آنفولانزای H(1)N(1) در همه گیری سال های 2009 تا 2010 شناسایی شد. با این حال، تا آنجا که ما می دانیم، هیچ گزارش قبلی در ادبیات مرتبط با H(1) وجود ندارد. (1) N (1) با میوکاردیت در بارداری. ارائه مورد: ما موارد دو زن باردار قفقازی (29 و 30 ساله) را گزارش می‌کنیم که هیچ بیماری قبلی نداشتند، با تظاهرات تنفسی عفونت ویروس آنفلوانزا H(1)N(1) در سه ماهه سوم بارداری خود. هر دو زن شواهدی از میوکاردیت داشتند. یک زن مبتلا به سندرم دیسترس تنفسی حاد شد، تقریباً به نقطه ای رسید که نیاز به اکسیژن رسانی خارج از بدن غشاء داشت و متعاقباً به کاردیومیوپاتی مداوم مبتلا شد. دیگری بدون هیچ پیامد طولانی مدت بهبود یافت. نتیجه‌گیری: در حالی که نمی‌توان به‌طور گذشته‌نگر مشخص کرد که آیا میوکاردیت ناشی از عفونت با ویروس H(1)N(1) بوده است یا در نتیجه بارداری (در غیاب بیوپسی‌های اندومیوکارد)، ارتباط معنی‌دار با درگیری میوکارد در هر دو زنان باردار خطر مواجهه با ویروس H(1)N(1) آنفولانزا را نشان می دهد. این امر نیاز ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی را برای افزایش آگاهی در میان مراقبین برای هدف قرار دادن این گروه در معرض خطر با واکسیناسیون و درمان فوری برجسته می کند.
ارتباط غیرمعمول ناهنجاری‌های ST-T، میوکاردیت و کاردیومیوپاتی با آنفولانزای H(1)N(1) در بارداری: دو گزارش مورد و بررسی ادبیات
ucmpbk76
پروتئین ها درشت مولکول های ضروری زندگی هستند که اکثر فرآیندهای سلولی را انجام می دهند. از آنجایی که پروتئین‌ها برای انجام عملکرد جمع می‌شوند و از آنجایی که شبکه‌های تعامل پروتئین-پروتئین (PPI) این تجمع‌ها را مدل‌سازی می‌کنند، می‌توان انتظار داشت که زیست‌شناسی جدید از توپولوژی شبکه PPI کشف شود. از این رو، استفاده از شبکه‌های PPI برای پیش‌بینی عملکرد پروتئین و نقش مسیرهای پروتئینی در بیماری مورد توجه قرار گرفته است. بحث در مورد اینکه آیا ویژگی‌های شبکه ژن‌های «بیولوژیکی مرکزی (BC)» (یعنی محصولات پروتئینی آن‌ها)، مانند ژن‌های دخیل در پیری، سرطان، بیماری‌های عفونی، یا مسیرهای سیگنال‌دهی و هدف‌دار دارو، مرکزیت توپولوژیکی را در مقایسه با آن‌ها نشان می‌دهد، همچنان باز است. به بقیه پروتئین های شبکه PPI انسان. برای کمک به حل این بحث، ما رویکردهای جدید مبتنی بر شبکه را طراحی کرده و از آنها برای به دست آوردن بینش جدیدی در مورد عملکرد بیولوژیکی و بیماری استفاده می کنیم. ما فرض می کنیم که ژن های BC از نظر توپولوژیکی نقش مرکزی (TC) در شبکه PPI انسانی دارند. ما دو مفهوم مختلف از مرکزیت توپولوژیکی را پیشنهاد می کنیم. ما یک معیار مرکزی جدید برای جذب سیم‌کشی‌های پیچیده پروتئین‌ها در شبکه طراحی می‌کنیم که پروتئین‌هایی را که در همسایگی‌های گسترده شبکه متراکم قرار دارند به عنوان TC شناسایی می‌کند. همچنین، ما از مفهوم تسلط استفاده می کنیم و مجموعه های غالب (DSs) را در شبکه PPI پیدا می کنیم، یعنی مجموعه هایی از پروتئین ها به گونه ای که هر پروتئین یا در DS باشد یا همسایه DS باشد. واضح است که یک DS نقش TC دارد، زیرا ارتباط موثر بین بخش‌های مختلف شبکه را ممکن می‌سازد. ما غنی‌سازی آماری معنی‌داری را در ژن‌های BC گره‌های TC پیدا می‌کنیم و از روش‌های موجود بهتر عمل می‌کنیم که نشان می‌دهد ژن‌های دخیل در فرآیندهای بیولوژیکی کلیدی، مناطق پیچیده و متراکم توپولوژیکی شبکه را اشغال می‌کنند و مطابق با خط فقرات آن است که تمام بخش‌های دیگر شبکه را به هم متصل می‌کند و بنابراین می‌تواند عبور کند. سیگنال های سلولی به طور موثر در سراسر شبکه طبق دانش ما، این اولین مطالعه ای است که تسلط را در زمینه شبکه های PPI بررسی می کند.
تسلط بر شبکه های بیولوژیکی
2x7dfl1q
تریپانوزومیازیس آفریقایی انسان (HAT) که بیماری خواب نیز نامیده می‌شود، توسط زیرگونه‌های هموفلاژلات انگلی Trypanosoma brucei ایجاد می‌شود که بیشتر در جنوب صحرای آفریقا رخ می‌دهد. شیمی درمانی فعلی تریپانوزومیازهای انسانی تنها بر شش دارو متکی است که پنج تای آن ها بیش از 30 سال پیش ساخته شده اند و دارای عوارض جانبی سمی نامطلوب هستند و بیشتر آنها مقاومت دارویی نشان می دهند. اگرچه به نظر می رسد توسعه داروهای ضد تریپانوزومی جدید یک اولویت تحقیقاتی در این زمینه است. بررسی ارائه شده عمدتاً بر رویکردهای مصنوعی و مبتنی بر رایانه اخیر ساخته شده توسط گروه های تحقیقاتی مختلف برای توسعه آنالوگ های جدیدتر ضد تریپانوزومی متمرکز است که ممکن است کارایی و فراهمی زیستی خوراکی را نسبت به روش های فعلی بهبود بخشد. مقاله ارائه شده همچنین تلاش می کند تا رابطه بین پارامترهای مختلف فیزیکوشیمیایی و فعالیت ضد تریپانوزومی را که ممکن است در توسعه عوامل ضد تریپانوزومی قوی علیه بیماری خواب مفید باشد، بررسی کند.
بیماری نادیده گرفته شده - بیماری خواب آفریقایی: پیشرفت های اخیر مصنوعی و مدل سازی
59yvbupx
پس زمینه: توالی های محلی سازی هسته ای (NoLS) توالی های هدف گیری کوتاهی هستند که مسئول محلی سازی پروتئین ها در هسته هستند. با توجه به تعداد زیادی پروتئین که به طور تجربی در هسته شناسایی شده اند و نقش مرکزی این بخش زیرهسته ای در سلول، NoLS ها احتمالاً عناصر نظارتی مهمی هستند که ترافیک سلولی را کنترل می کنند. اگرچه بسیاری از پروتئین‌ها حاوی NoLS گزارش شده‌اند، توصیف سیستماتیک این گروه از موتیف‌های هدف‌گیری اخیراً انجام شده است. نتایج: در اینجا، ما NoD، یک وب سرور و یک برنامه خط فرمان را توصیف می‌کنیم که وجود NoLS در پروتئین‌ها را پیش‌بینی می‌کند. با استفاده از وب سرور، کاربران می توانند دنباله های پروتئین را از طریق فرم ورودی NoD ارسال کنند و خروجی گرافیکی امتیاز NoLS به عنوان تابعی از موقعیت پروتئین در اختیارشان قرار می گیرد. در حالی که وب سرور برای پیش‌بینی فقط چند پروتئین راحت‌تر است، نسخه خط فرمان NoD می‌تواند پیش‌بینی‌هایی را برای پروتئوم‌های کامل برگرداند. NoD بر اساس پیش‌بینی‌کننده شبکه عصبی مصنوعی آموزش‌دیده بشر اخیراً توصیف شده است. از طریق آزمایش مستقل دقیق پیش‌بینی‌کننده با استفاده از پروتئین‌های یوکاریوتی و ویروسی حاوی NoLS تأیید شده تجربی، حساسیت NoD و ارزش اخباری مثبت به ترتیب 71 درصد و 79 درصد برآورد شد. نتیجه‌گیری: NoD اولین ابزاری است که پیش‌بینی توالی‌های محلی‌سازی هسته‌ای در یوکاریوت‌ها و ویروس‌های مختلف را ارائه می‌دهد. NoD را می توان به صورت تعاملی آنلاین در http://www.compbio.dundee.ac.uk/nod اجرا کرد یا برای استفاده به صورت محلی دانلود کرد.
NoD: یک آشکارساز توالی محلی سازی هسته ای برای پروتئین های یوکاریوتی و ویروسی
r3in76wm
پس زمینه: آنفلوانزای پرندگان (AI) می تواند بسیار بیماری زا و کشنده باشد. رفتارهای پیشگیرانه مانند شستن دست ها و استفاده از ماسک توصیه شده است. با این حال، اطلاعات کمی در مورد اینکه چه عوامل روانی اجتماعی ممکن است بر تصمیم افراد برای اتخاذ چنین رفتارهای پیشگیرانه تأثیر بگذارد، وجود دارد. هدف این مطالعه بررسی ادراک خطر و سایر عوامل مرتبط با شستن دست و پوشیدن ماسک صورت برای جلوگیری از هوش مصنوعی است. روش‌شناسی/ یافته‌های اصلی: یک نظرسنجی انجام شده توسط مصاحبه‌گر بین 352 کارمند بازار سنتی و خریداران در تایوان بین دسامبر 2009 و ژانویه 2010 انجام شد. همچنین شستن دست ها پس از هرگونه تماس با طیور) شامل: داشتن آگاهی صحیح از میزان مرگ و میر هوش مصنوعی (نسبت شانس تعدیل شده [AOR] = 4.18)، اطلاع از موارد شدید هوش مصنوعی (AOR = 2.13)، اطلاع از شیوع محلی هوش مصنوعی ( AOR = 2.24)، زندگی در شمال شرقی تایوان (AOR = 6.01)، داشتن تحصیلات دبیرستانی (AOR = 3.33) و داشتن دانشگاه یا تحصیلات عالی (AOR = 6.86). اثر تعاملی جنسیتی در میان شرکت‌کنندگان با تحصیلات دبیرستانی نیز مشاهده شد، با احتمال کمتری برای مشارکت در رفتارهای پیشگیرانه توصیه‌شده هوش مصنوعی نسبت به همتایان زن خود (AOR = 0.34). نتیجه گیری/ اهمیت: اطلاعات خاص در مورد درک خطر هوش مصنوعی با رفتار پیشگیرانه توصیه شده هوش مصنوعی مرتبط بود. به طور خاص، داشتن دانش صحیح در مورد میزان مرگ و میر هوش مصنوعی و اطلاع از موارد شدید و شیوع محلی هوش مصنوعی با افزایش رفتارهای پیشگیرانه هوش مصنوعی مرتبط است. این یافته ها بر اهمیت شفافیت در برخورد با اطلاعات همه گیر تاکید می کند. این نتایج همچنین دارای پیامدهای عملی برای پیشگیری و سیاست گذاری برای ترویج موثرتر رفتار پیشگیرانه AI در عموم است.
درک خطر آنفلوانزای پرندگان و رفتار پیشگیرانه در میان کارگران و خریداران سنتی بازار در تایوان: پیامدهای عملی برای پیشگیری
yvtsgqco
در صورت بروز یک بیماری همه گیر که باعث عفونت گسترده و نرخ مرگ و میر بالا می شود، دستور سودمند برای «کاهش آسیب» ارزش اخلاقی مربوطه است که بر سایر ملاحظات اخلاقی غلبه دارد. اولویت رویکرد فایده‌گرا حکم می‌کند که کسانی که در موقعیتی هستند که در هر نقشی که دارند به توقف جدی‌ترین شیوع بیماری کمک کنند، باید برای ارائه خدمات خود حضور داشته باشند، و کسانی که مراقبت‌های بهداشتی را مدیریت می‌کنند نیز باید حضور داشته باشند تا اطمینان حاصل شود. که همه پاسخ دهندگان به بالاترین درجه پشتیبانی و محافظت می شوند.
به نام خیر بزرگتر؟
lqqsxhfl
بیماری‌های عفونی نوظهور (EID) در حال حاضر تهدید اصلی برای سلامت عمومی در سراسر جهان هستند و بیشتر رویدادهای EID عوامل عفونی مشترک بین انسان و دام را شامل می‌شوند. آفریقای مرکزی به طور کلی و گابن به طور خاص مناطق ممتاز برای ظهور EID های مشترک بین انسان و دام هستند. در واقع، هجوم انسان به جنگل‌های گابن برای اهداف بهره‌برداری منجر به تشدید تماس بین انسان و حیات وحش می‌شود و در نتیجه خطر بروز بیماری‌های مشترک بین انسان و دام را افزایش می‌دهد. در گابن، 51 بیماری عفونی ویروسی بومی یا اندمیک بالقوه گزارش شده است. از میان آنها، 22 مورد منشاء مشترک بین انسان و دام هستند و 12 خانواده از ویروس ها را شامل می شوند. بدنام ترین آنها ویروس دنگی، تب زرد، ابولا، ماربورگ، تب دره ریفت و ویروس چیکونگونیا هستند. EID بالقوه به دلیل حیات وحش در گابن بسیار زیاد است و باید موجودی شود. سیستم بهداشت عمومی گابن از نظر جغرافیایی بیشتر کشور را پوشش می دهد و امکان دسترسی خوب به اطلاعات بهداشتی و نظارت کارآمد بیماری های نوظهور را فراهم می کند. با این حال، دسترسی به درمان و پیشگیری در مناطق شهری که ساختارهای پزشکی توسعه یافته تر و امکانات مالی متمرکز شده اند، بهتر است، حتی اگر جمعیت به طور مساوی بین مناطق شهری و روستایی توزیع شده باشد. با وجود این، گابن می تواند زمینه خوبی برای بررسی پیدایش یا ظهور مجدد EID مشترک بین انسان و دام باشد. در واقع ساختارهای تحقیقاتی بهداشتی گابن مانند CIRMF که موقعیت مناسبی دارند، به محققان و امکانات با کیفیتی ارائه می‌دهند که پاتوژن‌ها و اکولوژی حیات وحش را مطالعه می‌کنند، با هدف درک بهتر مکانیسم‌های تماس و انتقال پاتوژن‌های جدید از حیات وحش به انسان، ظهور EID مشترک بین انسان و دام و شکستن موانع گونه ها توسط عوامل بیماری زا.
تهدیدهای ویروسی در حال ظهور در گابن: ظرفیت های بهداشتی و پاسخ به خطر بیماری های مشترک بین انسان و دام در آفریقای مرکزی
r09r1fv2
فقر و بیماری های عفونی به روش های پیچیده ای با هم تعامل دارند. این که فقر را غیرقابل درمان جلوه می دهد، یا اپیدمی هایی که فقرا را به صورت تصادفی آزار می دهند، به اشتباه ما را از مسئولیت مراقبت از نیازمندان مبرا می کند. پرداختن به بیماری های واگیر به اندازه کافی نیازمند درک زیست اجتماعی از نیروهای ساختاری است که الگوهای بیماری را شکل می دهند. اکثر مداخلات بهداشتی در محیط‌های فقیر از منابع می‌توانند حمایتی بر اساس نسبت‌های هزینه/فایده با افق‌های زمانی مناسب برای دریافت بازده سرمایه‌گذاری‌های بهداشتی و حسابداری کافی از اثرات خارجی به دست آورند. با این حال، چنین محاسباتی رنج ناشی از انفعال را می پوشاند و خطر از بین بردن قوی ترین انگیزه برای اقدام: جبران نابرابری را دارد.
فقر، سلامت جهانی و بیماری های عفونی: درس هایی از هائیتی و رواندا
te75jsd3
سابقه و هدف: چین کشوری است که به طور جدی تحت تأثیر تب خونریزی دهنده با سندرم کلیوی (HFRS) قرار دارد و 90 درصد موارد HFRS در سطح جهان گزارش شده است. در حال حاضر، HFRS با افزایش موارد و کانون های طبیعی در چین بدتر می شود. بنابراین، نیاز فوری به نظارت و پیش‌بینی بروز HFRS برای مؤثرتر کردن کنترل HFRS وجود دارد. در این مطالعه، ما یک مدل میانگین متحرک یکپارچه یکپارچه خودبازگشت تصادفی (ARIMA) را با هدف نظارت و پیش‌بینی کوتاه‌مدت بروز HFRS در چین اعمال کردیم. روش‌ها: داده‌های HFRS چین از سال 1975 تا 2008 برای برازش مدل ARIMA استفاده شد. برای ارزیابی مدل های ساخته شده از معیار اطلاعات آکایک (AIC) و آزمون Ljung-Box استفاده شد. پس از آن، مدل ARIMA برازش شده برای به دست آوردن بروز HFRS برازش از سال 1978 تا 2008 و در تضاد با مقادیر مشاهده شده مربوطه اعمال شد. برای ارزیابی اعتبار مدل پیشنهادی، میانگین درصد مطلق خطا (MAPE) بین بروز HFRS مشاهده شده و برازش (1978-2008) محاسبه شد. در نهایت، مدل ARIMA برازش شده برای پیش‌بینی بروز HFRS در سال‌های 2009 تا 2011 استفاده شد. نتایج: آزمون نیکویی برازش مدل بهینه ARIMA (0،3،1) خود همبستگی غیر معنی‌داری را در باقیمانده‌های مدل نشان داد (آمار Ljung-Box Q = 5.95، P = 0.3113). مقادیر برازش شده توسط مدل ARIMA (0،3،1) برای سال‌های 1978-2008، با میانگین درصد مطلق خطا (MAPE) 12.20% از مقادیر مشاهده شده برای همان سال‌ها پیروی کردند. مقادیر پیش بینی شده از سال 2009 تا 2011 به ترتیب 0.69، 0.86 و 1.21 در هر 100000 نفر جمعیت بود. نتیجه‌گیری: مدل‌های ARIMA به کار رفته در داده‌های بروز HFRS یک ابزار مهم برای نظارت HFRS در چین است. این مطالعه نشان می دهد که پیش بینی دقیق بروز HFRS با استفاده از مدل ARIMA امکان پذیر است. اگر مقادیر پیش بینی شده از این مطالعه دقیق باشد، چین می تواند انتظار افزایش در بروز HFRS را داشته باشد.
پیش بینی بروز تب خونریزی دهنده با سندرم کلیوی در چین با استفاده از مدل ARIMA
1gd006zy
واکسیناسیون داخل جلدی (ID) می‌تواند ایمنی بهبود یافته و لجستیک ساده‌تری برای زایمان ارائه دهد، اما استفاده از آن در پزشکی به دلیل نیاز به روش‌های ساده و قابل اعتماد تحویل ID محدود شده است. تزریق ID با تکنیک Mantoux نیاز به آموزش خاصی دارد و ممکن است به طور قابل اعتمادی پوست را هدف قرار ندهد، اما با این وجود در حال حاضر برای واکسیناسیون BCG و هاری استفاده می شود. زخم شدن با استفاده از سوزن دوشاخه به طور گسترده برای ریشه کنی آبله مورد استفاده قرار گرفت، اما انتقال متغیر و ناکارآمد به پوست را فراهم می کند. اخیراً واکسیناسیون ID با معرفی یک میکروسوزن توخالی ساده که برای تزریق ID واکسن آنفلوانزا در اروپا تأیید شده است، ساده شده است. طرح های مختلفی از میکروسوزن های توخالی به صورت پیش بالینی و در انسان مورد مطالعه قرار گرفته است. همچنین می‌توان واکسن‌ها را با استفاده از دستگاه‌های بدون سوزن، مانند تزریق جت، به پوست تزریق کرد که توجه بالینی جدیدی برای واکسیناسیون ID دریافت می‌کند. تحویل پرتابه با استفاده از پودر و ذرات طلا (یعنی تفنگ ژنی) نیز از نظر بالینی برای واکسیناسیون ID استفاده شده است. بر اساس رویکرد زخم، تعدادی از مطالعات پیش بالینی، تکه‌های میکروسوزن جامد را برای استفاده با واکسن پوشش داده شده روی میکروسوزن‌های فلزی، کپسوله‌شده در میکروسوزن‌های حل شونده یا اضافه شدن موضعی به پوست پس از پیش‌درمان میکرونیدل، و همچنین تطبیق تفنگ‌های خالکوبی برای واکسیناسیون ID بررسی کرده‌اند. در نهایت، فن‌آوری‌های طراحی‌شده برای افزایش نفوذپذیری پوست در ترکیب با پچ واکسن از طریق استفاده از سایش پوست، اولتراسوند، الکتروپوریشن، تقویت‌کننده‌های شیمیایی و فرسایش حرارتی مورد مطالعه قرار گرفته‌اند. با توجه به تعداد زیادی فناوری برای تحویل ID در دست توسعه، چشم انداز وارد کردن واکسیناسیون ID به عملکرد بالینی گسترده تر، دلگرم کننده است.
سیستم های تحویل واکسیناسیون داخل پوستی
2btyqh0l
مقدمه: تهویه مکانیکی (MV) موش‌ها به طور فزاینده‌ای در مطالعات تجربی مورد نیاز است، اما شرایطی که اجازه تهویه پایدار موش‌ها را در طی چند ساعت می‌دهد هنوز به طور کامل تعریف نشده است. علاوه بر این، اکثر مطالعات قبلی پارامترهای حیاتی و مکانیک ریه را تنها به طور ناقص مستند کردند. هدف از مطالعه حاضر ایجاد شرایط تجربی است که این پارامترها را در محدوده فیزیولوژیکی خود در یک دوره 6 ساعت نگه می دارد. برای این منظور، ما همچنین اثرات مانورهای استخدام کوتاه مکرر (RM) را در موش های سالم بررسی کردیم. روش‌ها: موش‌ها در حجم جزر و مدی کم V(T) = 8 میلی‌لیتر/کیلوگرم یا حجم جزر و مد بالا V(T) = 16 میلی‌لیتر/کیلوگرم و فشار انتهای بازدمی مثبت (PEEP) 2 یا 6 سانتی‌متر H(2)O تهویه شدند. . RM هر 5 دقیقه، 60 دقیقه یا اصلا انجام نشد. مکانیک ریه با تکنیک نوسان اجباری دنبال شد. فشار خون (BP)، الکتروکاردیوگرام (ECG)، فرکانس قلب (HF)، اشباع اکسیژن و دمای بدن اندازه‌گیری شد. گازهای خون، جذب نوتروفیل، نفوذپذیری میکروواسکولار و سیتوکین های پیش التهابی در لاواژ برونش آلوئولار (BAL) و سرم خون و همچنین هیستوپاتولوژی ریه مورد بررسی قرار گرفت. نتایج: MV با RM تکراری هر 5 دقیقه منجر به مکانیک تنفسی پایدار شد. تهویه بدون RM مکانیک ریه را به دلیل فروپاشی آلوئولی بدتر کرد و منجر به اختلال در تبادل گاز شد. HF و BP تحت تاثیر بیهوشی قرار گرفتند، اما نه توسط تهویه. نفوذپذیری میکروواسکولار در ریه‌های آتلکتاتیک بالاترین بود، در حالی که نوتروفیل‌ها و تغییرات ساختاری در ریه‌هایی که با حجم جزر و مد بالا تهویه می‌شوند قوی‌ترین بود. سیتوکین‌های IL-6 و KC، اما نه TNF و نه IP-10، در BAL و سرم تمام موش‌های دارای تهویه بالا بودند و با RM مکرر کاهش یافتند. مکانیک ریه، اکسیژن رسانی و التهاب ریوی با افزایش PEEP بهبود یافت. نتیجه‌گیری: RM مکرر مکانیک ریه را در محدوده فیزیولوژیکی خود در طول تهویه با حجم جزر و مدی کم موش‌های سالم با جلوگیری از آتلکتازی و کاهش توسعه التهاب ریوی حفظ می‌کند.
مانورهای استخدام مکرر مکانیک ریه را بهبود می بخشد و آسیب ریه را در طول تهویه مکانیکی موش های سالم به حداقل می رساند.
4gjo72hx
RNA گوانیلیل ترانسفراز (GTase) در سنتز ساختار کلاهک (m7)Gppp-RNA موجود در انتهای 5' mRNA های یوکاریوتی نقش دارد. GTaseها اعضایی از ابرخانواده نوکلئوتیدیل ترانسفراز کووالانسی هستند که شامل DNA و RNA لیگازها نیز می شود. GTaseها یک واکنش دو مرحله‌ای را کاتالیز می‌کنند که در آن ابتدا از GTP به عنوان یک بستر برای تشکیل یک آنزیم کووالانسی-GMP استفاده می‌کنند. سپس قسمت GMP در مرحله دوم واکنش به انتهای دی فسفات رونوشت RNA منتقل می شود تا ساختار Gppp-RNA را تشکیل دهد. در مطالعه حاضر، ما از ترکیبی از غربالگری پایگاه داده مجازی، مدل‌سازی همسانی، و سنجش‌های بیوشیمیایی برای جستجوی بازدارنده‌های جدید GTase استفاده کردیم. با استفاده از این رویکرد، ما نشان می‌دهیم که اسید مایکوفنولیک (MPA) می‌تواند واکنش GTase را با جلوگیری از انتقال کاتالیزوری بخش GMP بر روی یک RNA گیرنده مهار کند. به این ترتیب، MPA نشان دهنده نوع جدیدی از بازدارنده در برابر RNA گوانیلیل ترانسفرازها است که مرحله دوم واکنش کاتالیزوری را مهار می کند. علاوه بر این، ما نشان می‌دهیم که افزودن MPA به سلول‌های S. cerevisiae منجر به کاهش mRNA‌های درپوش شده می‌شود. در نهایت، سنجش‌های بیوشیمیایی همچنین نشان می‌دهند که MPA می‌تواند لیگازهای DNA را از طریق مهار مرحله دوم واکنش مهار کند. پیامدهای بیولوژیکی این یافته‌ها برای مهار MPA با واسطه اعضای ابرخانواده نوکلئوتیدیل کووالانسی مورد بحث قرار می‌گیرد.
غربالگری مجازی با توان بالا، اسید مایکوفنولیک را به عنوان یک مهارکننده جدید درپوش RNA شناسایی می کند
gq1omz6u
سابقه و هدف: تظاهرات بالینی، تشخیص، مدیریت و نتیجه پروتئینوز آلوئولی ریوی مادرزادی مولکولی (PAP) به دلیل جهش در گیرنده GM-CSF به خوبی شناخته شده نیست. ارائه مورد: یک دختر 2/2 ساله مبتلا به پروتئینوز آلوئولار تشخیص داده شد. شستشوی کل ریه با تکنیک بالون کاتتر جدید انجام شد که در مجاری هوایی با اندازه کوچک امکان پذیر است. به دلیل برخی التهابات بینابینی در بیوپسی ریه و برای بهبود بیشتر وضعیت، از درمان تجربی با استروئیدهای سیستمیک و آزاتیوپرین و GMCSF استنشاقی و زیر جلدی استفاده شد. بر اساس اندازه‌گیری‌های بالینی، پروتئین کل و لیپید بازیابی شده با شستشوی کامل ریه، همه این درمان‌ها بی‌فایده بودند. برعکس، عفونت‌های ویروسی تنفسی شدید و آسپرژیلوز تهاجمی همراه با تشکیل آسپرژیلوم رخ داد. اخیراً جهش توقف هموزیگوت جدید p.Ser25X زنجیره آلفای گیرنده GMCSF در بیمار شناسایی شد. این جهش منجر به فقدان گیرنده عملکردی GMCSF و کاهش پاسخ به تحریک GMCSF بیان CD11b سلول های تک هسته ای بیمار می شود. متعاقباً یک درمان بسیار شدید با شستشوی ماهانه آغاز شد که برای اولین بار منجر به رفع کامل نارسایی تنفسی نسبی و بهبود قابل توجهی در وضعیت کلی جسمی-روانی اجتماعی کودک شد. نتیجه‌گیری: مدیریت طولانی‌مدت از اوایل کودکی تا نوجوانی جوان پروتئینوز حاد آلوئولار به دلیل کمبود گیرنده GMCSF به یک تیم تخصصی اختصاصی نیاز دارد تا از نظر فنی شست‌وشوی کل ریه را انجام دهند و با عوارض مقابله کنند.
پیگیری و درمان طولانی مدت پروتئینوز آلوئولار مادرزادی
3okytwd8
سابقه و هدف: داده های مربوط به عوارض در کودکان مبتلا به عفونت ویروس آنفولانزای فصلی محدود است. ما یک نظارت سه ساله در سراسر کشور را از کودکانی که با آنفولانزای شدید فصلی در بخش مراقبت‌های ویژه کودکان (PICU) بستری شده بودند، آغاز کردیم. روش ها: از اکتبر 2005 تا ژوئیه 2008، نظارت فعال با استفاده از یک سیستم گزارش دهی ایجاد شده برای بیماری های نادر (ESPED) شامل تمام بیمارستان های کودکان در آلمان انجام شد. مواردی که باید گزارش شود کودکان بستری شده در بیمارستان زیر 17 سال مبتلا به آنفولانزای تایید شده آزمایشگاهی بودند که در PICU تحت درمان قرار گرفتند یا در حال مرگ در بیمارستان بودند. نتایج: بیست مورد شدید مرتبط با آنفولانزا از 14 PICU در طول سه فصل آنفلوانزای قبل از همه‌گیری (2005-2008) گزارش شد. میانگین سنی بیماران (12 مرد / 8 زن) 7.5 سال (محدوده 0.1 تا 15 سال) بود. هیچ یک واکسن آنفولانزا دریافت نکرده بودند. در 14 نفر (70%)، عفونت ناشی از آنفولانزای A و در 5 نفر (25%) آنفولانزای B بوده است. در یک کودک (5%) نوع آنفلوانزا گزارش نشد. بیماران میانگین 19 (IQR 12-38) روز را در بیمارستان و میانگین 11 روز (IQR 6-18 روز) را در PICU سپری کردند. 10 نفر (50%) به تهویه مکانیکی نیاز داشتند. شایع ترین تشخیص ها پنومونی مرتبط با آنفولانزا (60%)، برونشیت/برونشیولیت (30%)، آنسفالیت/انسفالوپاتی (25%)، پنومونی باکتریایی ثانویه (25%) و ARDS (25%) بود. 11 کودک (55%) دارای بیماری های مزمن زمینه ای بودند که 8 نفر (40%) مبتلا به بیماری مزمن ریوی بودند. دو مرگ مرتبط با آنفولانزای A گزارش شد: 1) یک پسر 8 ساله مبتلا به انسفالوپاتی پنوموکوکی به دنبال عفونت آنفلوآنزا بر اثر ادم مغزی درگذشت، 2) یک پسر 14 ساله مبتلا به آسم برونش، ناهنجاری قلبی و بیماری آدیسون در اثر بیماری قلبی و نارسایی تنفسی برای 9 بیمار (45%)، عواقب احتمالاً دائمی گزارش شد (3 عواقب عصبی، 3 عارضه ریوی، 3 پیامد دیگر). نتیجه‌گیری: پنومونی مرتبط با آنفلوانزا و عفونت‌های باکتریایی ثانویه از عوارض مرتبط آنفولانزای فصلی در آلمان هستند. بروز موارد آنفلوانزای شدید در PICU نسبتاً کم بود. این ممکن است به دلیل فعالیت ضعیف تا متوسط ​​آنفلوانزای فصلی در طی سال های 2005 تا 2008 باشد یا به دلیل عدم تشخیص آنفولانزا توسط پزشکان باشد. 50% موارد شدید مشاهده شده ممکن است با پیروی از توصیه‌های مربوط به واکسیناسیون گروه‌های خطر در آلمان پیشگیری شود.
موارد شدید آنفولانزا در بخش مراقبت های ویژه کودکان در آلمان در طول فصول پیش از همه گیری 2005 تا 2008
zyzgk2z3
توالی یابی نسل بعدی (NGS) اندازه گیری بسیار حساس کل رونوشت ها را امکان پذیر می کند. ما اولین کاربرد دانش خود از این فناوری را برای تجزیه و تحلیل RNA از رده سلولی T CD4(+) آلوده به HIV دست نخورده گزارش می کنیم. ما کل mRNA را از سلول‌های آلوده توالی‌یابی کردیم و تفاوت‌هایی را در بیان mRNA میزبان و ویروسی تشخیص دادیم. قرائت های ویروسی بخش بزرگی از کل توالی های نقشه برداری شده را نشان می دهد: تقریباً 20٪ در 12 ساعت پس از عفونت (hpi) و 40٪ در 24 hpi. ما همچنین سرکوب کوچک اما قابل توجهی از ژن‌های مرتبط با فعال‌سازی سلول‌های T را در 12 hpi شناسایی کردیم. این سرکوب ادامه یافت و با 24 hpi گسترش یافت و نشانگرهای احتمالی جدیدی از آسیب شناسی سلول های T ناشی از ویروس را ارائه داد. با 24 hpi، بیان بیش از 50 درصد از مکان‌های میزبان قابل تشخیص نیز تغییر کرد، که نشان‌دهنده تغییر گسترده فرآیندهای میزبان، از جمله پردازش RNA، اتصال، و انتقال تا حدی است که قبلاً گزارش نشده بود. علاوه بر این، توالی‌یابی نسل بعدی بینش‌هایی را درباره رویدادهای پیوند RNA ویروسی جایگزین و بیان RNA‌های غیرکدکننده، از جمله ژن‌های میزبان microRNA، ارائه کرد.
توالی‌یابی نسل بعدی سرکوب فعال‌سازی سلول‌های T و پردازش RNA و تنظیم بیان RNA غیر کدکننده در رده سلولی CD4(+) با واسطه HIV-1 را نشان می‌دهد.
e50a0suk
پس زمینه: در سال 2009 یک آنفلوانزای همه گیر در سراسر جهان از جمله کره جنوبی از زمان آخرین بیماری همه گیر در چهار دهه پیش وجود داشت. هدف ما بررسی مشخصات اپیدمیولوژیک و بالینی این عفونت در دوران کودکی بود. روش‌ها: ما ویژگی‌های اپیدمیولوژیک همه افراد آلوده به ویروس آنفلوانزای A H1N1 2009 (2971 بیمار، ≤ 15 سال سن)، و یافته‌های بالینی و آزمایشگاهی بیماران بستری (217 بیمار، 80 نفر مبتلا به ذات‌الریه) را بین 1 سپتامبر ارزیابی کردیم. 2009 و 31 ژانویه 2010 در یک بیمارستان واحد در طول همه گیری. یافته‌ها: توزیع سنی همه آزمودنی‌ها نسبتاً یکنواخت بود. بیش از 90 درصد موارد در طی یک دوره دو ماهه رخ داده است. دویست و پنج بیمار (94.5٪) اوسلتامیویر را در 48 ساعت از شروع تب دریافت کردند و 97٪ از بیماران بستری در طی 48 ساعت پس از مصرف دارو دچار انحراف شدند. گروه مبتلا به ذات الریه شامل مردان بیشتر از زنان بود و تعداد لکوسیت‌های بیشتری با تفاوت لنفوسیتی کمتر از گروه بدون پنومونی داشتند. تعداد گلبول های سفید و تفاوت لنفوسیت ها با شدت پنومونی مرتبط بود. درمان کورتیکواستروئیدی برای بیماران مبتلا به ذات الریه شدید در پیشگیری از پیشرفت بیماری بسیار موثر بود. نتیجه‌گیری: کودکان در تمام سنین با نرخ مساوی عفونت تحت تأثیر قرار گرفتند، اما مردان در بیماران پنومونی غالب بودند. بیماران پنومونی لنفوپنی را نشان دادند و شدت آن با شدت بیماری مرتبط بود. نتایج ما نشان می دهد که مکانیسم آسیب ریه در عفونت ویروس H1N1 در سال 2009 ممکن است با پاسخ ایمنی میزبان مرتبط باشد.
ویژگی‌های اپیدمیولوژیک و بالینی عفونت ویروس H1N1 در دوران کودکی 2009: یک مطالعه کوهورت مشاهده‌ای
vl03ida1
سابقه و هدف: آسیب حاد ریه (ALI) یک اختلال تنفسی جدی است که پس از حذف عفونت، درمان در درجه اول حمایتی است. بیوپسی ریه جراحی ممکن است تشخیص های دیگر را رد کند، اما به طور کلی برای تصمیم گیری های درمانی یا پیش آگهی در این شرایط مفید نبوده است. نکته مهم این است که ائوزینوفیلی بافت و خون محیطی، علائم بارز پنومونی ائوزینوفیلیک حاد پاسخگو به استروئید، معمولاً با ALI مرتبط نیست. ما فرض کردیم که پنومونی ائوزینوفیلیک پنهان ممکن است پیامدهای بهتری را برای برخی از بیماران مبتلا به ALI توضیح دهد. MethodsImmunohistochemistry با استفاده از یک آنتی بادی مونوکلونال جدید شناسایی ائوزینوفیل پراکسیداز (EPX-mAb) برای ارزیابی تجمع / دگرانولاسیون ائوزینوفیل داخل ریوی استفاده شد. بیوپسی ریه از بیماران ALI (n = 20) پس از بررسی پایگاه داده پاتولوژی شناسایی شد. 45 درصد از آنها (یعنی 9/20) آسیب آلوئولی منتشر کلاسیک (ALI-DAD) را نشان دادند. کنترل از بافت درگیر در بیماران تحت لوبکتومی برای سرطان ریه به دست آمد (10 = n). مقاطع بیوپسی سریال با هماتوکسیلین و ائوزین (H&E) رنگ آمیزی شدند و تحت ایمونوهیستوشیمی EPX-mAb قرار گرفتند. نتایج: ایمونوهیستوشیمی EPX-mAb حساسیت بیش از 40 برابری را برای تشخیص ائوزینوفیل‌ها در ریه نسبت به بخش‌های رنگ‌آمیزی H&E ارائه کرد. این افزایش حساسیت منجر به شناسایی تعداد بیشتری از ائوزینوفیل ها در بیماران ALI در مقایسه با گروه کنترل شد. تفاوت با استفاده از رنگ آمیزی H&E به تنهایی معنی دار نبود. ارزیابی‌های بالینی نشان داد که تعداد ائوزینوفیل‌های نفوذی ریه در بیماران ALI که از بستری شدن در بیمارستان جان سالم به در برده‌اند در مقایسه با افراد غیربازمانده بیشتر بود. نتیجه‌گیری مشابهی برای تعیین کمیت دگرانولاسیون ائوزینوفیل در هر بیوپسی حاصل شد. ConclusionThe افزایش حساسیت ایمونوهیستوشیمی EPX-mAb تجمع / دگرانولاسیون ائوزینوفیل را در بیماران مبتلا به ALI نسبت به گروه شاهد شناسایی کرد. مهمتر از آن، این روش یک شاخص پیش آگهی برای بقای بیمار بود. این مشاهدات نشان می‌دهد که ایمونوهیستوشیمی EPX-mAb ممکن است نشانگر زیستی تشخیصی باشد که زیرمجموعه‌ای از بیماران ALI با نتایج بالینی بهبود یافته را شناسایی می‌کند.
تشخیص ایمنی ائوزینوفیل های مخفی در بیوپسی بافت ریه ممکن است به پیش بینی بقا در آسیب حاد ریه کمک کند.
wwucmzyy
قطعه 2 mRNA ویروس آنفلوانزا سه پلی پپتید را بیان می کند: PB1، PB1-F2 و PB1-N40، به ترتیب از AUGs 1، 4 و 5. دو قاب خواندن باز کوتاه (sORF) که توسط AUGs 2 و 3 آغاز شده اند نیز وجود دارند. برای درک مقررات ترجمه در این سیستم، ما به طور سیستماتیک AUGs 1-4 را جهش دادیم و سنتز پلی پپتید را از پلاسمیدها و ویروس‌های نوترکیب نظارت کردیم. این sORF2 را به عنوان یک عنصر تنظیمی کلیدی با اثرات متضاد بر بیان PB1-F2 و PB1-N40 شناسایی کرد. ما مدلی را پیشنهاد می‌کنیم که در آن AUGs 1-4 با اسکن ریبوزومی نشت‌دار، با sORF2 که سنتز پایین‌دست PB1-F2 را سرکوب می‌کند، قابل دسترسی است. با این حال، sORF2 بیان PB1-N40 را نیز تنظیم می‌کند، به احتمال زیاد توسط یک مکانیسم شروع مجدد که اجازه حذف AUG4 را می‌دهد. با کمال تعجب، ما همچنین دریافتیم که برخلاف بیان پلاسمید محور، ویروس‌هایی با زمینه‌های شروع AUG1 بهبود یافته PB1 کمتری در سلول‌های آلوده تولید می‌کنند و ضعیف تکثیر می‌شوند و ویریون‌هایی با نسبت ذرات:PFU بالا تولید می‌کنند. تجزیه و تحلیل محتوای ژنوم ذرات ویروس کاهش بسته بندی vRNA های بخش جهش یافته 2 را نشان داد. به طور کلی، ما نتیجه می‌گیریم که ترجمه mRNA بخش 2 با ترکیبی از اسکن ریبوزومی نشت‌دار و شروع مجدد تنظیم می‌شود، و توالی‌های اطراف کدون PB1 AUG چند منظوره هستند و حاوی سیگنال‌های همپوشانی برای شروع ترجمه و بسته‌بندی خاص بخش هستند.
سیگنال های همپوشانی برای تنظیم ترجمه و بسته بندی بخش 2 ویروس آنفلوانزا A
bhq8t5nq
آنفولانزا یک پاتوژن انسانی است که همچنان تهدیدی برای سلامت عمومی است. استفاده از مدل‌های پستانداران کوچک برای درک میزان حدت ویروس‌های آنفولانزا ضروری است. در میان گونه‌های متعددی که در محیط آزمایشگاهی مورد استفاده قرار می‌گیرند، تنها مدل فرت برای مطالعه بیماری‌زایی و قابلیت انتقال ویروس‌های آنفلوانزای انسانی و پرندگان مناسب است. در اینجا، ما مزایا و محدودیت‌های مدل‌های موش، فرت و خوکچه هندی را برای تحقیق با ویروس‌های آنفولانزای A مقایسه می‌کنیم، و بر استفاده‌های متنوع از فرت در ارزیابی ویروس‌های آنفولانزا با پتانسیل همه‌گیری تأکید می‌کنیم. تحقیقات انجام شده در مدل فرت اطلاعات، پشتیبانی و راهنمایی برای پاسخ بهداشت عمومی به ویروس های آنفولانزا در انسان ارائه کرده است. ما کاربردهای اخیر و در حال ظهور این گونه در تحقیقات ویروس آنفولانزا را برجسته می کنیم که درک ما را از تعاملات ویروس-میزبان ارتقا می دهد.
فرت به عنوان یک ارگانیسم مدل برای مطالعه عفونت ویروس آنفولانزای A
h3owwjao
پس‌زمینه میکرووزیکول‌های غشایی پیش‌انعقاد (MV) مشتق‌شده از پلاکت‌ها و لکوسیت‌ها به دنبال فعال‌سازی با واسطه گیرنده، تعامل سلول-سلول، و آپوپتوز به گردش خون می‌ریزند. پلاکت‌ها نشانگرهای نگهبانی برای فعال‌سازی گیرنده 4 (TLR4) هستند. آزمایش‌ها برای ارزیابی دوره زمانی و مکانیسم برهمکنش مستقیم بین پلاکت‌ها و لکوسیت‌ها به دنبال فعال‌سازی حاد TLR4 توسط لیپوپلی‌ساکارید باکتریایی (LPS) طراحی شدند. روش‌شناسی/ یافته‌های اصلی: خون از موش‌های نر و ماده وحشی همسان با سن (WT) و حذف شده با ژن TLR4 (dTLR4) با E. coli LPS فوق‌العاده خالص (ng/ml 500) تا یک ساعت انکوبه شد. در دوره های تعیین شده، پلاکت های آنتی ژن لکوسیت مثبت، لکوسیت های آنتی ژن مثبت پلاکتی و MV مشتق از سلول توسط فلوسیتومتری اندازه گیری شد. تعداد MV مشتق از پلاکت یا لکوسیت در عرض یک ساعت پس از قرار گرفتن در معرض آزمایشگاهی خون با LPS افزایش پیدا نکرد. با این حال، با تحریک LPS، تعداد پلاکت‌ها برای هر دو آنتی‌ژن اختصاصی پلاکتی و لکوسیتی مثبت رنگ‌آمیزی شدند در خون مشتق‌شده از موش‌های WT اما نه dTLR4. این اثر با مهار سیگنال دهی TLR4 با واسطه My88 و TRIF مسدود شد. هفت روز پس از یک تزریق داخل وریدی LPS (500 نانوگرم بر موش یا 20 نانوگرم بر گرم وزن بدن) به موش‌های WT، هیچ یک از پلاکت‌ها برای آنتی ژن لکوسیت رنگ آمیزی نشد. با این حال، گرانولوسیت ها، مونوسیت ها و اجسام آپوپتوز برای آنتی ژن های پلاکتی مثبت رنگ آمیزی شدند. نتیجه‌گیری/ اهمیت: ظرف یک ساعت پس از قرار گرفتن در معرض LPS، لکوسیت‌ها آنتی‌ژن‌های سطحی را با پلاکت‌ها از طریق فعال‌سازی TLR4 مبادله می‌کنند. در داخل بدن، بیان لکوسیت آنتی ژن پلاکتی پس از یک بار قرار گرفتن در معرض LPS پس از چرخش مخزن پلاکتی حفظ می شود. بیان حاد آنتی ژن لکوسیتی بر روی پلاکت ها ظرف یک ساعت پس از قرار گرفتن در معرض LPS و بیان مداوم آنتی ژن پلاکتی بر روی لکوسیت ها به دنبال یک مواجهه حاد با LPS در داخل بدن، تا حدی، ارتباط پلاکت ها و لکوسیت ها در پاسخ به عفونت باکتریایی و تغییرات را توضیح می دهد. تمایل ترومبوتیک خون
برهمکنش‌های میکرووزیکول‌های مشتق از لکوسیت و پلاکت به دنبال فعال‌سازی In Vitro و In Vivo گیرنده Toll-Like 4 توسط لیپوپلی ساکارید
biqiti2k
سلول های T سیتوتوکسیک موش فعال شده گیرنده سمیت سلولی طبیعی NKG2D را بیان می کنند. این گیرنده مولکول‌های کلاس I مانند MHC را که بر روی سطح سلول‌های آلوده بیان می‌شوند، شناسایی می‌کند و برای افزایش سمیت سلولی با واسطه سلول T عمل می‌کند. نقش تقویت با واسطه NKG2D در پاکسازی عفونت های ویروسی سیستم عصبی مرکزی بررسی نشده است. با استفاده از مدل ویروس آنسفالومیلیت موشی تیلر دریافتیم که سلول‌های T سیتوتوکسیک CD8+ مثبت NKG2D وارد مغز می‌شوند، لیگاندهای NKG2D در طول عفونت حاد در مغز بیان می‌شوند و وقفه در تشخیص لیگاند NKG2D از طریق درمان با عملکردی که مانع از تضعیف آنتی‌بادی می‌شود. پاکسازی ویروس از سیستم عصبی مرکزی
NKG2D به پاکسازی موثر پیکورناویروس از مغز موش آلوده به حاد کمک می کند
pjdogrs4
پارتتراویروس گروهی از پاروویروس های حیوانی است که اخیراً توصیف شده است که شامل پارتتراویروس انسانی، پارتتراویروس گاوی و پارتتراویروس خوک (که قبلاً به ترتیب پاروویروس 4، هوکوویروس گاوی و هوکوویروس خوک نامیده می شد) است. در این گزارش، ما کشف و شناسایی ژنومی پارتتراویروس‌ها را در نمونه‌های گاو و گوسفند از چین شرح می‌دهیم. این پارتتراویروس ها با روش PCR در 1.8 درصد از نمونه های کبد گاو، 66.7 درصد از نمونه های کبد گوسفند و 71.4 درصد از نمونه های طحال گوسفند شناسایی شدند. یکی از پارتتراویروس‌های گاوی شناسایی‌شده در نمونه‌های حاضر، از نظر فیلوژنتیکی متمایز از پارتتراویروس‌های گاوی گزارش‌شده قبلی است و احتمالاً یک ژنوتیپ جدید را نشان می‌دهد. پارتتراویروس گوسفندی یک پارتتراویروس جدید است و از نظر فیلوژنتیکی بیشترین ارتباط را با پارتتراویروس های گاوی دارد. سازمان ژنومی در بین این ویروس ها حفظ شده است، از جمله وجود یک پروتئین گذرنده مفروض که توسط یک چارچوب خواندن همپوشانی در ORF2 کدگذاری شده است. نتایج مطالعه حاضر پشتیبانی بیشتری از طبقه بندی پارتتراویروس ها به عنوان یک جنس جداگانه در Parvovirinae فراهم می کند.
کشف و خصوصیات ژنومی یک پارتتراویروس جدید گوسفند و یک ژنوتیپ جدید پارتتراویروس گاوی
31q7ftnd
اپیدمیولوژی و برنامه ریزی بهداشت عمومی به طور فزاینده ای بر تجزیه و تحلیل داده های توالی ژنتیکی تکیه می کنند. به طور خاص، داده‌های ژنتیکی همراه با تاریخ و مکان جدایه‌های نمونه‌برداری شده می‌توانند برای بازسازی پویایی مکانی-زمانی پاتوژن‌ها در طول شیوع استفاده شوند. تاکنون از روش های فیلوژنتیک برای رفع این مشکل استفاده شده است. اگرچه این رویکردها برای اطلاع رسانی در مورد گسترش پاتوژن ها مفید بوده اند، اما هدف آنها بازسازی مستقیم درخت انتقال زیرین نیست. در عوض، مدل‌های فیلوژنتیک، اجداد مشترک اخیر را بین جفت جدایه‌ها استنباط می‌کنند، که می‌تواند برای شیوع‌های اخیر با نمونه‌برداری متراکم، که در آن نمونه شامل جدایه‌های اجدادی و نسلی است، ناکافی باشد. در این مقاله، ما یک روش جدید مبتنی بر رویکرد نموداری برای بازسازی درختان انتقال مستقیماً از داده‌های ژنتیکی معرفی می‌کنیم. با استفاده از داده‌های شبیه‌سازی‌شده، نشان می‌دهیم که رویکرد ما می‌تواند به طور مؤثری تبارشناسی جدایه‌ها را در شرایطی که رویکردهای کلاسیک فیلوژنتیکی موفق به انجام این کار نمی‌شوند، بازسازی کند. سپس روش خود را با تجزیه و تحلیل داده‌های مربوط به مراحل اولیه همه‌گیری آنفلوانزای A/H1N1 با منشاء خوکی نشان می‌دهیم. با استفاده از 433 جدایه توالی یابی شده در هر دو ژن هماگلوتینین و نورآمینیداز، ما تاریخچه احتمالی گسترش جهانی این سویه جدید آنفلوانزا را بازسازی می کنیم. روش ارائه شده دیدگاه های جدیدی را برای تجزیه و تحلیل داده های ژنتیکی در زمینه شیوع بیماری باز می کند.
بازسازی شیوع بیماری از داده های ژنتیکی: یک رویکرد نموداری
d5d3y7jf
بوکاویروس انسانی (HBoV) در سال 2005 با استفاده از تکنیک غربالگری ویروس مولکولی کشف شد. اغلب در نمونه‌های تنفسی یافت می‌شود و یکی از دلایل احتمالی بیماری‌های تنفسی در کودکان است. HBoV در سراسر جهان توزیع شده است و نه تنها در نمونه های تنفسی، بلکه در مدفوع، ادرار و سرم نیز یافت شده است. عفونت‌های HBoV بیشتر در کودکان خردسال دیده می‌شود و عفونت همزمان با سایر ویروس‌های تنفسی اغلب یافت می‌شود، که تلاش‌ها برای ارتباط HBoV با علائم خاص را تشدید می‌کند. هدف از این بررسی، ارائه یک مرور کلی از تحقیقات اخیر HBoV، برجسته کردن برخی از یافته‌های اخیر است.
بوکاویروس انسانی - بینش هایی در مورد یک ویروس تنفسی تازه شناسایی شده
8oubjvvd
اینترفرون های نوع I (IFN-I) سیتوکین هایی هستند که برای دفاع ضد ویروسی مهره داران از جمله در برابر ویروس های هرپس ضروری هستند. IFN-I دارای فعالیت‌های مستقیم ضد ویروسی قوی است و همچنین واسطه‌ی بسیاری از عملکردهای تنظیم‌کننده ایمنی است که می‌تواند پاسخ‌های ایمنی تطبیقی ​​ضد ویروسی را تقویت یا تضعیف کند. سلول‌های دندریتیک پلاسماسیتوئید (pDCs) تولیدکنندگان حرفه‌ای IFN-I در پاسخ به بسیاری از ویروس‌ها، از جمله همه ویروس‌های هرپس آزمایش‌شده هستند. شواهد قوی وجود دارد که pDC ها می توانند نقش مهمی در هماهنگ سازی اولیه پاسخ های ایمنی ضد ویروسی ذاتی و تطبیقی ​​ایفا کنند. بسته به الگوی فعال‌سازی، پاسخ‌های pDC ممکن است برای میزبان محافظ یا مضر باشند. در اینجا، ما دانش فعلی را در مورد پیامد pDC در فیزیوپاتولوژی عفونت‌های ویروس هرپس ویروس انسانی و موش خلاصه و مورد بحث قرار می‌دهیم و در مورد چگونگی دستکاری عملکردهای pDC در تنظیمات ایمنی درمانی برای ارتقای سلامت در برابر بیماری بحث می‌کنیم.
سلول های دندریتیک پلاسماسیتوئید و کنترل عفونت های ویروس هرپس
x2ykm7gq
مقدمه: برای تعیین اولویت‌های استراتژیک برای مؤسسه ملی بهداشت عمومی آلمان (RKI) و هدایت تصمیم‌های استراتژیک میان‌مدت مؤسسه، ما پاتوژن‌های عفونی را مطابق با اهمیت آنها برای نظارت ملی و تحقیقات اپیدمیولوژیک اولویت‌بندی کردیم. روش‌ها: ما از فرآیند دلفی با کارشناسان داخلی (RKI) و خارجی و یک رویکرد اجماع متریک برای امتیازدهی پاتوژن‌ها بر اساس ده معیار سه‌لایه‌ای استفاده کردیم. از کارشناسان اضافی دعوت شد تا هر معیار را وزن کنند، که منجر به محاسبه میانگین وزن شد که در آن هر امتیاز ضرب شد. ما پاتوژن ها را بر اساس نمره کل وزنی رتبه بندی کردیم و آنها را به چهار گروه اولویت تقسیم کردیم. نتایج: 127 پاتوژن نمره گذاری شد. هشتاد و شش کارشناس در وزن دهی شرکت کردند. میزان مرگ و میر مورد به عنوان مهم ترین معیار رتبه بندی شد. بیست و شش پاتوژن در بالاترین اولویت گروه قرار گرفتند. در میان آن‌ها پاتوژن‌هایی با اهمیت بین‌المللی شناخته شده (مانند ویروس نقص ایمنی انسانی، مایکوباکتریوم توبرکلوزیس، ویروس آنفولانزا، ویروس هپاتیت C، نایسریا مننژیتید)، پاتوژن‌هایی که اغلب باعث شیوع گسترده می‌شوند (مانند کمپیلوباکتر spp.) و مقاومت‌های بیماری‌زای بیمارستانی مرتبط با میکروب‌زا بودند. سایر عوامل بیماری زا در بالاترین اولویت شامل هلیکوباکتر پیلوری، ویروس سنسیتیال تنفسی، ویروس واریسلا زوستر و هانتا ویروس بودند. بحث: در حالی که چندین پاتوژن از گروه با اولویت در حال حاضر دارای مشخصات بالایی در اسناد سیاست ملی و بین‌المللی سلامت هستند، امتیازهای بالا برای سایر پاتوژن‌ها (به عنوان مثال، هلیکوباکتر پیلوری، ویروس سنسیشیال تنفسی یا هانتاویروس) نشان‌دهنده اهمیت احتمالی کمتر شناخته‌شده در حال حاضر است. چارچوب بهداشت عمومی آلمان فرآیندی برای تقویت سیستم های نظارتی مربوطه و تحقیقات آغاز شده است. روش اولویت بندی به خوبی کار کرده است. ساختار مدولار آن باعث می شود که به طور بالقوه برای تنظیمات دیگر مفید باشد.
بیماری های واگیر اولویت بندی شده برای نظارت و تحقیقات اپیدمیولوژیک: نتایج یک روش اولویت بندی استاندارد در آلمان، 2011
a8rkvaax
اینترفرون های نوع I (IFN) شامل خانواده ای از سیتوکین ها هستند که از طریق یک گیرنده سلولی مشترک سیگنال می دهند تا تعداد زیادی از ژن ها را با فعالیت های ضد ویروسی و دیگر القا کنند. IFN های نوترکیب برای درمان عفونت ویروس هپاتیت C، مولتیپل اسکلروزیس و برخی بدخیمی ها استفاده می شود. توانایی IFN نوع I برای سرکوب تکثیر ویروس و اثرات سیتوپاتیک ناشی از آن اغلب برای اندازه گیری زیست فعالی آنها استفاده می شود. با این حال، این سنجش ها زمان بر هستند و نیاز به مهار ایمنی زیستی مناسب دارند. در این مطالعه، یک سنجش IFN بهبود یافته ارائه شده است که بر اساس یک نسخه مشابه ویروس استوماتیت تاولی نوترکیب (VSV) است که دو پروتئین گزارشگر، لوسیفراز کرم شب تاب و پروتئین فلورسنت سبز را کد می کند. این ناقل فاقد ژن گلیکوپروتئین پوششی ضروری (G) VSV است و بر روی یک رده سلولی تراریخته بیان کننده پروتئین G تکثیر می شود. مشخص شد که چندین سلول پستانداران و پرندگان مستعد عفونت با ذرات رپلیکون تکمیل شده هستند. سلول های آلوده به راحتی پروتئین های گزارشگر را در سطوح بالایی پنج ساعت پس از عفونت بیان کردند. هنگامی که فیبروبلاست های انسانی با رقت های سریالی IFN-β انسانی قبل از عفونت تحت درمان قرار گرفتند، بیان گزارشگر بر این اساس سرکوب شد. این روش حساس تر و سریعتر از زیست سنجی کلاسیک IFN بر اساس اثرات سیتوپاتیک VSV بود. علاوه بر این، فعالیت ضد ویروسی IFN-λ انسانی (اینترلوکین-29)، یک IFN نوع III، بر روی سلول های Calu-3 تعیین شد. هر دو IFN-β و IFN-λ در برابر اسید پایدار بودند، اما تنها IFN-β به درمان قلیایی مقاوم بود. فعالیت های ضد ویروسی IFN سگ، خوک، و پرندگان نوع I با رده های سلولی مشتق شده از گونه های مربوطه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. این سنجش زیستی ایمن برای تعیین کمیت سریع و حساس IFN چند گونه ای نوع I و سایر سایتوکاین های ضد ویروسی بالقوه مفید خواهد بود.
سنجش زیستی مبتنی بر رپلیکون ویروس استوماتیت تاولی برای تعیین سریع و حساس چند گونه اینترفرون نوع I
feh9iswj
اخیراً چندین آنتی بادی مونوکلونال انسانی جدید (mAbs) با پتانسیل خنثی کننده در زیرگروه های مختلف توصیف شده است. سه mAbs، HJ16، HGN194 و HK20، از بیماران درون گروه HIV-1 موسسه پزشکی گرمسیری (ITM) به دست آمد. هدف ما تولید آنتی بادی های ایمن سازی معادل آنهایی بود که در پلاسما دیده می شود. در اینجا، ما انتخاب و توصیف پلاسمای بیمار و بادی‌آب‌های آن‌ها را با استفاده از طیفی از سنجش‌های خنثی‌سازی، از جمله چندین سنجش مبتنی بر سلول‌های تک هسته‌ای خون محیطی (PBMC) و تکثیر ویروس‌های اولیه و همچنین سنجش‌های مبتنی بر رده سلولی و شبه‌ویروس‌ها (PV) توصیف می‌کنیم. معیار اصلی برای انتخاب پلاسمای بیمار، فعالیت در آزمایش PBMC فاز انکوباسیون طولانی بود. Abs خنثی کننده، مشتق شده از سلول های B حافظه آنها، سپس توسط ELISA با پروتئین های پوششی به عنوان فاز جامد انتخاب شدند. متعاقباً برای ارزیابی خنثی سازی عملکردی، MAbs در یک سنجش HOS-PV با کارایی بالا مورد آزمایش قرار گرفتند. مطالعه حاضر نشان می‌دهد که پروفایل‌های قوی در پلاسمای بیماران صرفاً به دلیل آنتی‌بادی‌های ارائه‌شده توسط mAbs تازه جدا شده نیست. اگرچه نتایج حاصل از سنجش‌های مختلف متفاوت بود، اما به طور کلی نشان می‌دهد که خنثی‌سازی Abs به سایر اپی توپ‌های پوشش HIV-1 در پلاسما وجود دارد و هم‌افزایی بین Abs ممکن است مهم باشد. بنابراین، طیف بادی‌آب‌های به‌دست‌آمده، محدوده واکنش متقاطع دیده‌شده در پلاسما را در این بیماران با دقت انتخاب‌شده، صرف‌نظر از اینکه کدام روش خنثی‌سازی استفاده می‌شود، پوشش نمی‌دهد. با این وجود، این mAbs برای کشف ایمونوژن مرتبط هستند زیرا به گلیکوپروتئین‌های نوترکیب متصل می‌شوند که پاسخ ایمنی نیاز به هدف قرار دادن در داخل بدن دارند. مشاهدات ما چالش های باقی مانده مورد نیاز برای طراحی و توسعه ایمونوژن موفق را نشان می دهد.
خصوصیات پروفایل های خنثی کننده در بیماران آلوده به HIV-1 که از آنها mAbs HJ16، HGN194 و HK20 به دست آمد.
2qpw41ze
gp350، پروتئین پوششی اصلی ویروس Epstein-Barr، با برهمکنش با نشانگر CD21 نسل B به ویروس tropism سلول B می دهد. در اینجا ما از gp350 برای تولید اگزوزوم های متناسب با یک تروپیسم یکسان استفاده می کنیم. این اگزوزوم ها می توانند برای انتقال هدفمند پروتئین های عملکردی به سلول های B طبیعی و بدخیم انسانی استفاده شوند. ما در اینجا انتقال همزمان پروتئین CD154 عملکردی را بر روی اگزوزوم‌های gp350+ به بلاست‌های بدخیم B از بیماران مبتلا به لوسمی لنفوسیتی مزمن B (B-CLL) نشان می‌دهیم، که بلاست‌های B را به سلول‌های T اتولوگ واکنش‌دهنده به تومور ایمونوژن می‌کند. به طرز جالبی، بلعیده شدن اگزوزوم‌های gp350+ توسط سلول‌های B-CLL و ارائه پپتیدهای مشتق از gp350 نیز سلول‌های T خاص EBV را دوباره تحریک کرد و پاسخ ایمنی سلولی ضد ویروسی قوی را در بیماران به سلول‌های B لوسمیک هدایت کرد. در اصل، ما نشان می‌دهیم که gp350 به تنهایی به سلول‌های B tropism به اگزوزوم‌ها می‌دهد و این اگزوزوم‌ها می‌توانند بیشتر مهندسی شوند تا به طور همزمان پاسخ‌های ایمنی خاص ویروس و تومور را تحریک کنند. بهره برداری همزمان از gp350 به عنوان یک مولکول تروپیسم برای اگزوزوم های متناسب و به عنوان یک نئو آنتی ژن در سلول های بدخیم B، یک استراتژی جذاب جدید برای ایمونوتراپی B-CLL و سایر بدخیمی های سلول B ارائه می دهد.
EBV-gp350 تروپیسم سلول B را به اگزوزوم های متناسب می دهد و یک نئو آنتی ژن در سلول های B نرمال و بدخیم است - گزینه ای جدید برای درمان B-CLL
wr8mngg2
پروتئین ضد ویروسی تترین/BST2/CD317/HM1.24 خروج سلولی ویروس نقص ایمنی انسانی (HIV) و ذرات تقلید کننده ویروس ابولا (EBOV)، یک ویروس تب خونریزی دهنده را محدود می کند. پروتئین ویروسی HIV-1 U (Vpu) و EBOV-گلیکوپروتئین (EBOV-GP) هر دو تترین را مهار می کنند. در اینجا، ما واکنش متقابل تترین را توسط EBOV-GP و Vpu مقایسه کردیم. ما دریافتیم که EBOV-GP اما نه Vpu با تترین از گونه‌های پستانداران مختلف مقابله می‌کند، که نشان می‌دهد EBOV-GP و Vpu تترین را متفاوت هدف قرار می‌دهند. تترین با زیرواحد GP2 EBOV-GP تعامل داشت، که ممکن است عوامل تعیین کننده برای مقابله با تترین را رمزگذاری کند. Vpu بیان سطح سلولی تترین را کاهش داد در حالی که EBOV-GP این کار را نکرد، که نشان می دهد هر دو پروتئین مکانیسم های مختلفی را برای مقابله با تترین استفاده می کنند. در نهایت، ویروس ماربورگ (MARV)-GP همچنین تترین را مهار کرد و تترین را به روشی وابسته به نوع سلول کاهش داد، که نشان می‌دهد آنتاگونیسم تترین به منبع سلولی تترین بستگی دارد. در مجموع، نتایج ما نشان می‌دهد که EBOV-GP با یک مکانیسم جدید با تترین مقابله می‌کند و مهار تترین بین EBOV-GP و MARV-GP حفظ می‌شود.
گلیکوپروتئین ویروس ابولا و HIV-1 Vpu از استراتژی های مختلفی برای مقابله با عامل ضد ویروسی تترین استفاده می کنند.
k2io05hy
جنس Orbivirus شامل هر دو ویروس حشرات و کنه است. ژنوم orbivirus، متشکل از 10 بخش dsRNA، 7 پروتئین ساختاری (VP1-VP7) و 3 پروتئین غیر ساختاری (NS1-NS3) را کد می کند. یک چارچوب خواندن باز (ORF) که تقریباً تمام طول بخش ژنوم 9 (Seg-9) را در بر می گیرد، VP6 (هلیکاز ویروسی) را رمزگذاری می کند. با این حال، تجزیه و تحلیل بیوانفورماتیک اخیراً یک ORF همپوشانی (ORFX) را در Seg-9 شناسایی کرده است. ما نشان می‌دهیم که ORFX یک پروتئین غیرساختاری جدید را رمزگذاری می‌کند که در اینجا به عنوان NS4 شناسایی شده است. وسترن بلات و میکروسکوپ فلورسانس کانفوکال، با استفاده از آنتی بادی های ایجاد شده علیه NS4 نوترکیب از ویروس Bluetongue (BTV، که از طریق حشرات منتقل می شود)، یا ویروس Great Island (GIV، که از طریق کنه منتقل می شود)، نشان می دهد که این پروتئین ها در BTV یا GIV سنتز می شوند. سلول های پستانداران آلوده، به ترتیب. BTV NS4 نیز در سلول های حشره Culicoides بیان می شود. NS4 تجمعاتی را در سراسر سیتوپلاسم و همچنین در هسته تشکیل می دهد که با شناسایی سیگنال های محلی سازی هسته ای در توالی NS4 سازگار است. تجزیه و تحلیل های بیوانفورماتیک نشان می دهد که NS4 حاوی سیم پیچی است، مربوط به پروتئین هایی است که به اسیدهای نوکلئیک متصل می شوند، یا با غشاها مرتبط هستند و شباهت هایی به پروتئین هسته ای UTP20 (یک زیر واحد فرآیندی) نشان می دهد. NS4 نوترکیب GIV از dsRNA در برابر تخریب توسط اندوریبونوکلئازهای خانواده RNAse III محافظت می‌کند، که نشان می‌دهد با dsRNA تعامل دارد. با این حال، BTV NS4، که تنها نیمی از اندازه فرضی GIV NS4 است، از dsRNA در برابر برش RNAse III محافظت نکرد. NS4 هر دو GIV و BTV از DNA در برابر تخریب توسط DNAse محافظت می کند. مشخص شد که NS4 با قطرات چربی در سلول های آلوده به BTV یا GIV یا ترانسفکت شده با پلاسمید بیان کننده NS4 مرتبط است.
شناسایی چهارمین پروتئین غیر ساختاری اربی ویروس
6rujx4vs
پس‌زمینه: تا 31 مارس 2010، بیش از 127000 مورد تایید شده آنفولانزای همه‌گیر A (H1N1) در سال 2009، از جمله 800 مورد مرگ، در سرزمین اصلی چین گزارش شد. توزیع و ویژگی های موارد تایید شده در مرحله اولیه این بیماری همه گیر در این کشور تا حد زیادی ناشناخته است. مطالعه حاضر با هدف توصیف توزیع جغرافیایی و ویژگی‌های بیمار عفونت H1N1 در همه‌گیری 2009 و همچنین شناسایی عوامل خطر بالقوه مرتبط با پیامد نامطلوب بیمار در چین، از طریق تجزیه و تحلیل گذشته‌نگر 885 مورد بستری در بیمارستان با عفونت H1N1 تأیید شده انجام شد. روش / یافته های اصلی: مدل خطرات متناسب برای شناسایی عوامل خطر برای پیامد نامطلوب استفاده شد. نقشه های زمین آماری برای توصیف توزیع همه 2668 بیمار H1N1 تایید شده در سراسر سرزمین اصلی چین استفاده شد. تعداد موارد جدید در ماه مه 2009 به آرامی افزایش یافت، اما بین ژوئن و آگوست سال به سرعت افزایش یافت. موارد تایید شده در 26 استان گزارش شده است. پکن، گوانگدونگ، شانگهای، ژجیانگ و فوجیان پنج منطقه اول شیوع عفونت ویروس بودند. پس از تنظیم برای جنسیت، سن، بیماری مزمن ریوی و سایر علائم عمومی، تاخیر بیش از دو روز قبل از پذیرش در بیمارستان (HR: 0.6؛ 95% CI: 0.5-0.7) و تاخیر در شروع علائم تنفسی اختصاصی H1N1 (HR) 0.3؛ 95% CI: 0.2-0.4) با پیامد نامطلوب بیمار همراه بود. نتیجه‌گیری/ اهمیت: آنفولانزای همه‌گیر A 2009 استان‌های ساحلی شرقی و جنوب شرقی و اکثر شهرهای پرجمعیت را شدیدتر از سایر مناطق در سرزمین اصلی چین تحت تأثیر قرار داد، زیرا به دلیل خطر بالای انتقال H1N1 مرتبط با تراکم جمعیت بالا، تراکم جمعیت بالا و تحرک جمعیت بالا بود. علائم بالینی در مرحله اولیه عفونت خفیف بود. تاخیر در پذیرش در بیمارستان و تاخیر در بروز علائم تنفسی از جمله عوامل خطر اصلی برای نتیجه ضعیف بیمار بود. این یافته ها ممکن است پیامدهای قابل توجهی در آمادگی و پاسخ به بیماری همه گیر آینده داشته باشد.
توزیع جغرافیایی و عوامل خطر موارد اولیه بستری بزرگسالان عفونت ویروس آنفلوآنزای A (H1N1) 2009 در سرزمین اصلی چین
jpow6iw1
سابقه و هدف: ویروس‌های RNA که میزبان را آلوده می‌کنند معمولاً به‌عنوان مجموعه‌ای از توالی‌های نزدیک به هم وجود دارند که به آنها شبه گونه‌ها گفته می‌شود. تنوع ژنومی شبه گونه های ویروسی موضوع مورد توجه زیادی است، به ویژه برای عفونت های مزمن، زیرا می تواند منجر به مقاومت در برابر درمان های موجود شود. توالی یابی با توان بالا یک رویکرد امیدوارکننده برای توصیف تنوع ویروسی است، اما متأسفانه نرم افزار مونتاژ استاندارد در ابتدا برای مونتاژ ژنوم منفرد طراحی شده بود و نمی توان از آن برای جمع آوری و تخمین فراوانی توالی های شبه گونه های متعدد مرتبط نزدیک استفاده کرد. نتایج: در این مقاله، ما یک روش جدید جمع‌آوری طیف ویروسی (ViSpA) را برای بازسازی طیف شبه گونه‌ها معرفی می‌کنیم و آن را با ابزار پیشرفته ShoRAH بر روی تفنگ‌های 454 شبیه‌سازی‌شده و واقعی از شبه‌گونه‌های HCV و HIV مقایسه می‌کنیم. نتایج تجربی نشان می‌دهد که ViSpA در قرائت‌های بدون خطا شبیه‌سازی‌شده، بهتر از ShoRAH عمل می‌کند و 10 از 10 شبه گونه و 29 دنباله از 40 شبه گونه را به درستی مونتاژ می‌کند. در حالی که ShoRAH به دلیل الگوریتم تصحیح خطای پیشرفته، مزیت قابل توجهی نسبت به ViSpA در خواندن های شبیه سازی شده با خطاهای توالی دارد، ViSpA در مونتاژ خواندن های شبیه سازی شده پس از تصحیح توسط ShoRAH بهتر است. ViSpA همچنین در 454 خواندن واقعی بهتر از ShoRAH عمل می کند. در واقع، 7 متداول‌ترین توالی بازسازی‌شده توسط ViSpA از مجموعه داده‌های HCV واقعی، قابل دوام هستند (شامل کدون‌های توقف داخلی نیستند)، و متداول‌ترین توالی در 1٪ از چارچوب خواندن باز واقعی بود که با شبیه‌سازی و توالی‌یابی Sanger به دست آمد. در مقابل، تنها یکی از توالی های بازسازی شده توسط ShoRAH قابل اجرا است. در یک مجموعه داده واقعی HIV، ShoRAH به درستی تنها 2 دنباله شبه گونه را با حداکثر 4 عدم تطابق استنباط کرد، در حالی که ViSpA به درستی 5 شبه گونه را با حداکثر 2 عدم تطابق بازسازی کرد، و 2 دنباله از 5 دنباله بدون هیچ گونه عدم تطابق استنباط شد. کد منبع ViSpA در http://alla.cs.gsu.edu/~software/VISPA/vispa.html موجود است. نتیجه‌گیری: ViSpA بازسازی دقیق طیف شبه گونه‌های ویروسی را از 454 قرائت pyrosequencing امکان‌پذیر می‌سازد. ما در حال حاضر در حال بررسی برنامه‌های افزودنی قابل استفاده برای تجزیه و تحلیل داده‌های توالی‌یابی با کارایی بالا از نمونه‌های متاژنومی باکتریایی و نمونه‌های اکولوژیکی جمعیت‌های یوکاریوت هستیم.
استنتاج طیف‌های شبه گونه‌های ویروسی از 454 قرائت پیروزالواح
299oohbp
عفونت زئیر ابولا ویروس (ZEBOV) با کشندگی بالا در پستانداران همراه است. ZEBOV اساساً فاگوسیت‌های تک هسته‌ای را هدف قرار می‌دهد که با عفونت فعال می‌شوند و واسطه‌هایی ترشح می‌کنند که اعتقاد بر این است که مراحل اولیه پاتوژنز را آغاز می‌کنند. توصیف پاسخ سلول های هدف به عفونت ZEBOV نه تنها ممکن است درک بیشتر پاتوژنز را نشان دهد، بلکه نقاط احتمالی مداخله درمانی را نیز پیشنهاد می کند. پروفایل های بیان ژن ماکروفاژهای انسانی اولیه در معرض ZEBOV با استفاده از ریزآرایه های DNA و PCR کمی برای به دست آوردن بینش نسبت به پاسخ سلولی بلافاصله پس از ورود به سلول تعیین شد. تغییرات قابل توجهی در غلظت mRNA کد کننده 88 پروتئین سلولی مشاهده شد. بسیاری از این پروتئین ها هنوز در عفونت ZEBOV دخیل نیستند. با این حال، برخی از آنها واسطه‌های التهابی هستند که در طول مرحله حاد بیماری در خون انسان‌های آلوده به ZEBOV افزایش می‌یابد. جالب توجه است که پاسخ سلولی در یک ساعت اول قرار گرفتن در معرض ویروس ابولا، یعنی قبل از بیان ژن ویروس رخ داده است. این مشاهدات از این فرضیه پشتیبانی می کند که اتصال ویریون یا ورود با واسطه گلیکوپروتئین سنبله (GP(1،2)) محرک اولیه برای پاسخ اولیه است. در واقع، ویریون‌های ZEBOV، LPS، و ذرات ویروس‌مانند که فقط از پروتئین ماتریکس ZEBOV VP40 و GP(1,2) (VLP(VP40-GP)) تشکیل شده‌اند، پاسخ‌های مشابهی را در ماکروفاژها، از جمله سیگنال‌های پیش‌التهابی و پیش آپوپتوز ایجاد کردند. . در مقابل، VLP (VP40) (ذرات فاقد GP (1،2)) باعث پاسخ نابجا شد. این نشان می دهد که اتصال GP(1،2) به ماکروفاژها نقش مهمی در پاسخ فوری سلولی ایفا می کند.
پیوند ابولا ویریون و ورود به ماکروفاژهای انسانی بر بیان ژن اولیه سلولی تأثیر عمیقی دارد
ya9klbbm
سابقه و هدف: برخلاف اپیدمی های آنفلوانزای فصلی، که در آن اکثر مرگ و میرها در میان افراد مسن رخ می دهد، بخش قابل توجهی از مرگ و میرهای مربوط به آنفولانزای همه گیر 2009 مربوط به افراد نسبتاً جوان بود. در هلند، همه مرگ و میرهای مرتبط با عفونت ویروس آنفولانزای A(H1N1) 2009 تایید شده آزمایشگاهی، هم در طول فصل همه‌گیری 2009-2010 و هم در فصل آنفولانزای 2010-2011 باید اعلام می‌شد. برای ارزیابی اینکه آیا و تا چه اندازه الگوهای مرگ و میر همه گیر به الگوهای فصلی باز می گردد، تجزیه و تحلیل گذشته نگر از همه موارد مرگبار اعلام شده مرتبط با عفونت ویروس آنفولانزای A(H1N1) 2009 تایید شده آزمایشگاهی انجام شد. روش‌ها: پایگاه‌داده اطلاع‌رسانی، شامل اطلاعات دقیق در مورد ویژگی‌های بالینی همه مرگ‌های اعلام‌شده، برای انجام یک تجزیه و تحلیل جامع از همه بیماران فوت شده مبتلا به عفونت ویروس آنفولانزای A(H1N1) 2009 توسط آزمایشگاه تایید شده استفاده شد. ویژگی‌های تلفات با توجه به سن و شرایط پزشکی زمینه‌ای، با مقایسه همه‌گیری 2009-2010 و فصل آنفولانزای 2010-2011 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج: در مجموع 65 مورد مرگ و میر ناشی از عفونت ویروس آنفولانزای A(H1N1) 2009 در آزمایشگاه در سال 2009-2010 و 38 مورد در سال 2010-2011 اعلام شد. در طول فصل همه‌گیری، میزان مرگ و میر جمعیت در افراد 0-15 ساله و 55-64 سال به اوج خود رسید. در فصل آنفلوانزای 2010-2011، اوج مرگ و میر در افراد 0-15 و 75-84 سال مشاهده شد. در طول فصل آنفلوانزا 2010-2011، ارتفاع اولین اوج در مقایسه با فصل آنفولانزا کمتر بود. اختلالات ایمنی زمینه ای در فصل همه گیر در مقایسه با فصل 2010-2011 شایع تر بود (0.02 = p) و اختلالات قلبی عروقی در فصل 2010-2011 شایع تر بود (p = 0.005). نتیجه‌گیری: الگوی مرگ و میر در فصل آنفولانزای 2010-2011 هنوز شبیه فصل همه‌گیری 2009-2010 با اوج‌گیری در گروه‌های سنی نسبتاً جوان است، اما همزمان تغییر واضحی به سمت الگوهای فصلی با اوج مرگ و میر در افراد مسن مشاهده شد. ≥ 75 سال سن.
مرگ و میر گزارش شده مبتنی بر مورد مرتبط با عفونت ویروس آنفولانزای تایید شده آزمایشگاهی A(H1N1) 2009 در هلند: فصل همه گیر 2009-2010 در مقابل فصل آنفلوانزا 2010-2011
nz06v56o
مقدمه. اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) با وضعیت روانی عمومی ضعیف (GPS) همراه است. در مطالعه حاضر، ما اثرات یک فرمول گیاهی چینی را بر GPS در بازماندگان زلزله مبتلا به PTSD بررسی کردیم. روش ها یک کارآزمایی تصادفی، دوسوکور و کنترل شده با دارونما، فرمول گیاهی چینی، Xiao-Tan-Jie-Yu-Fang (XTJYF) را با دارونما در بازماندگان زلزله سیچوان مبتلا به PTSD در سال 2008 مقایسه کرد. بیماران به طور تصادفی در دو گروه XTJYF (123 نفر) و دارونما (122 نفر) قرار گرفتند. تغییرات امتیاز پایه به نقطه پایانی در سه شاخص جهانی فهرست علائم علامت-90-تجدیدنظر شده (SCL-90-R) و نرخ پاسخ در شاخص شدت جهانی SCL (GSI) نقطه پایانی اولیه بودند. تجزیه و تحلیل فرعی از 9 عامل SCL و نمره کیفیت خواب نقاط پایانی ثانویه بودند. نتایج و بحث. در مقایسه با دارونما، گروه XTJYF به طور قابل توجهی در هر سه شاخص جهانی SCL بهبود یافت (0.001-0.028 = P). بیماران بیشتری در گروه XTJYF نسبت به گروه دارونما بسیار بهبود یافته را گزارش کردند (001/0 = P). گروه XTJYF در پنج عامل از 9 عامل SCL (جسم‌سازی، رفتار وسواسی-اجباری، افسردگی، اضطراب و خصومت (036/0~0.001 = P)) و نمره کیفیت خواب (001/0 > P) به طور قابل‌توجهی بهتر از کنترل عمل کرد. XTJYF هیچ عارضه جانبی جدی ایجاد نکرد. این یافته ها نشان می دهد که XTJYF ممکن است یک گزینه درمانی موثر و ایمن برای بهبود GPS در بیماران مبتلا به PTSD باشد.
یک فرمول گیاهی چینی برای بهبود وضعیت روانی عمومی در اختلال استرس پس از سانحه: یک کارآزمایی تصادفی کنترل شده با دارونما بر روی بازماندگان زلزله سیچوان
hlu1noym
سابقه و هدف: بر اساس مطالعه قبلی ما مطالعات مربوطه را در مورد این فرضیه مشاهده کردیم که فعالیت ضد ویروسی کوئرستین 7-رامنوزید (Q7R)، یک فلاونوئید، توانایی آنتی اکسیدان آن را مرتبط نمی کند. MethodsWe اثرات Q7R بر روی اثرات سیتوپاتیک (CPE) با روش کاهش CPE مورد بررسی قرار گرفت. تولید قطعه DNA و گونه‌های اکسیژن فعال (ROS) ناشی از عفونت PEDV با استفاده از روش قطعه‌سازی DNA و فلوسیتومتری مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج: در طول این مطالعه مشخص شد که Q7R یک ترکیب بسیار قوی در برابر PEDV است. افزودن Q7R به سلول های Vero آلوده به PEDV به طور مستقیم باعث کاهش تشکیل یک اثر سیتوپاتیک قابل مشاهده (CPE) شد. همچنین، Q7R قطعه قطعه شدن DNA را القا نکرد. علاوه بر این، ROS عفونت PEDV را افزایش داد، که به شدت توسط N-acetyl-L-cysteins (NAC) کاهش یافت. با این حال، ROS افزایش یافته توسط Q7R کاهش نیافته است. فعالیت ضد ویروسی آنتی اکسیدان هایی مانند NAC، پیرولیدین دی تیوکاربامات (PDTC) و مشتق ویتامین E، ترولوکس، به سختی مورد توجه قرار گرفت. نتیجه گیری: ما به این نتیجه رسیدیم که مهار تولید PEDV توسط Q7R صرفاً به دلیل یک عمل عمومی به عنوان یک آنتی اکسیدان نیست و بسیار خاص است، زیرا چندین آنتی اکسیدان دیگر (NAC، PDTC، trolox) در برابر عفونت PEDV غیرفعال هستند.
کوئرستین 7-رامنوزید تکثیر ویروس اسهال اپیدمی خوک را از طریق مسیر مستقل گونه‌های اکسیژن فعال ناشی از ویروس کاهش می‌دهد.
88wo4xen
چندین آرنا ویروس می توانند باعث تب خونریزی دهنده ویروسی شوند، یک بیماری شدید با میزان مرگ و میر در افراد بستری در بیمارستان بین 15 تا 30 درصد. به دلیل محدودیت‌های پیشگیرانه و گزینه‌های درمانی، اقدامات متقابل پزشکی جدیدی برای این ویروس‌ها مورد نیاز است که توسط مؤسسه ملی آلرژی و بیماری‌های عفونی (NIAID) به‌عنوان پاتوژن‌های دفاع زیستی اولویت‌دار طبقه A طبقه‌بندی شده‌اند. اینترفرون آلفا اجماع نوترکیب (cIFN-α) یک پروتئین مجاز با جذابیت بالینی گسترده است. با این حال، در حالی که cIFN-α ارزش درمانی بالایی دارد، کاربرد آن برای کاربردهای دفاعی زیستی به دلیل نیمه عمر کوتاه در داخل بدن، حالت و فرکانس تجویز، و تولید پرهزینه، مانع می شود. برای پرداختن به این محدودیت‌ها، ما استفاده از DEF201، یک ناقل آدنوویروس با کمبود تکثیر را که بیان cIFN-α را هدایت می‌کند، برای پیشگیری قبل و بعد از قرار گرفتن در معرض عفونت حاد arenaval مدل‌سازی‌شده در همستر، توصیف می‌کنیم. تجویز داخل بینی DEF201 24 ساعت قبل از چالش با ویروس Pichindé (PICV) در محافظت از حیوانات در برابر مرگ و میر و جلوگیری از تکثیر ویروس و بیماری های مرتبط با کبد بسیار موثر بود. اثر محافظتی قابل توجهی با یک دوز DEF201 دو هفته قبل از چالش PICV مشاهده شد. DEF201 همچنین زمانی که به عنوان یک درمان 24 تا 48 ساعت پس از قرار گرفتن در معرض ویروس تجویز شد، مؤثر بود. اثر محافظتی DEF201 تا حد زیادی به بیان cIFN-α نسبت داده شد، زیرا دوز کردن با یک آدنوویروس ناقل خالی کنترلی همسترها را از چالش کشنده PICV محافظت نکرد. اقدامات متقابل مؤثری که بسیار پایدار هستند، به راحتی اجرا می شوند و مصونیت محافظتی طولانی مدت را ایجاد می کنند برای عرصه و سایر عفونت های ویروسی بسیار مورد نیاز هستند. فناوری DEF201 پتانسیل رسیدگی به همه این مسائل را دارد و ممکن است به عنوان یک ضد ویروسی با طیف وسیع برای تقویت دفاع میزبان در برابر تعدادی از پاتوژن های ویروسی عمل کند.
استفاده از آدنوویروس نوترکیب ناقل IFN-α برای جلوگیری از عفونت شدید آرناویروس
u87eaaj8
تولید گونه‌های اکسیژن فعال (ROS) توسط سلول‌های ایمونولوژیک باعث آسیب به پاتوژن‌ها می‌شود. با این حال، شواهد فزاینده انباشته شده در دهه گذشته نشان داده است که ROS (و سیگنال های ردوکس) به طور عملکردی مسیرهای سلولی مختلف را در تعامل میزبان و پاتوژن تنظیم می کنند. اینها به ویژه بر روی (i) ورود پاتوژن از طریق سوئیچ های ردوکس پروتئین و اصلاح ردوکس (یعنی اکسیداسیون داخل و اینتردی سولفید و سیستئین) و (ب) تولید ROS فاگوسیتیک از طریق آنزیم NADPH اکسیداز خانواده Nox و کنترل عملکرد فاگولیزوزوم با پیامدهای کلیدی برای آنتی ژن تأثیر می گذارد. پردازش پروتئین دی سولفید ایزومراز (PDI) خانواده چاپرون های ردوکس از نزدیک در هر دو فرآیند دخیل است و همچنین در آشکار شدن و قاچاق پروتئین در سراسر شبکه آندوپلاسمی (ER) و به سمت سیتوزول، یک مکان ردوکس مبتنی بر تیول برای پردازش آنتی ژن نقش دارد. در اینجا، نمونه هایی از ارتباط سلولی PDI میزبان با پاتوژن های مختلف را خلاصه می کنیم و نقش احتمالی PDI های پاتوژن را در عفونت بررسی می کنیم. درک بهتر این مراحل پیچیده نظارتی، اطلاعات روشنگری در مورد نقش ردوکس و فرآیند بیولوژیکی هم تکاملی ارائه می‌کند و به توسعه استراتژی‌های درمانی خاص‌تر در عفونت‌های با واسطه پاتوژن کمک می‌کند.
پروتئین دی سولفید ایزومراز و تعامل میزبان و پاتوژن
psaf2vls
AAVهای نوترکیب که در ابتدا به عنوان غیر ایمنی زا تصور می شدند، به عنوان نامزدهای ناقل کارآمدی برای درمان بیماری های تک ژنی ظاهر شدند. اما اکنون واضح است که آنها پاسخ های ایمنی قوی را در برابر محصولات تراریخته القا می کنند که می تواند منجر به تخریب سلول های ترانسدود شده شود. بنابراین، توسعه استراتژی‌هایی برای دور زدن این پاسخ‌های ایمنی و تسهیل بیان طولانی‌مدت پروتئین‌های درمانی تراریخته، چالش اصلی در ژن درمانی است. ما در اینجا یک استراتژی را برای مهار فعال‌سازی نامطلوب ایمنی که به دنبال انتقال ژن عضلانی با تجویز CTLA-4/Ig برای مسدود کردن سیگنال‌های تحریک‌کننده مورد نیاز در اوایل دوره اولیه ایمنی و با استفاده از انتقال ژن لیگاندهای PD-1 برای مهار عملکرد سلول‌های T در محل های بافت ما اثبات این اصل را ارائه می‌کنیم که این درمان تنظیم‌کننده ایمنی ترکیبی که دو نقطه بازرسی غیر زائد پاسخ ایمنی را هدف قرار می‌دهد، به عنوان مثال، عملکردهای پرایم و مؤثر، می‌تواند ماندگاری سلول‌های تبدیل‌شده را در محیط‌های تجربی که سلول‌های T سیتوتوکسیک از محاصره اولیه فرار می‌کنند، بهبود بخشد. بنابراین، درمان ترکیبی CTLA-4/Ig به علاوه PD-L1/2 یک رویکرد نامزد برای دور زدن گلوگاه پاسخ‌های ایمنی به سمت محصولات تراریخته است.
بهبود تحمل ایمونولوژیک پس از درمان ترکیبی با CTLA-4/Ig و انتقال ژن عضلانی PD-L1/2 با واسطه AAV
x7f9927x
پس زمینه. ویروس اپشتین بار (EBV) یک ویروس هرپس همه جا حاضر است و ویروس هرپس مرتبط با سارکوم کاپوزی (KSHV) شیوع سرمی محدودی دارد. هر دوی این ویروس ها با بدخیمی هایی مرتبط هستند که در افرادی که همزمان با ویروس نقص ایمنی انسانی نوع 1 (HIV-1) آلوده شده اند، فراوانی بیشتری دارد. روش ها برای به دست آوردن یک نمای کلی از پاسخ های ایمنی هومورال به این ویروس ها، ما یک آرایه پروتئینی تولید کردیم که 174 پلی پپتید EBV و KSHV خالص شده از مخمر را نمایش می داد. پاسخ آنتی بادی به EBV و KSHV در پلاسمای داوطلبان سالم و بیماران مبتلا به لنفوم سلول B یا سارکوم یا لنفوم کاپوزی مرتبط با ایدز مورد بررسی قرار گرفت. نتایج علاوه بر آنتی‌ژن‌های معمولاً مورد مطالعه، پاسخ‌های IgG اغلب به پروتئین‌های کلمنت KSHV ORF38 و EBV BBRF و BGLF2 و BNRF1 و به پروتئین‌های لیتیک اولیه EBV BRRF1 و BORF2 شناسایی شدند. پروتئین EBV vIL-10 به خوبی توسط IgA پلاسما شناخته شد. شدیدترین پاسخ IgG به آنتی ژن EBV در بیماران HIV-1 مثبت رخ داد. هیچ ارتباط واضحی بین بار DNA ویروسی در پلاسما و پروفایل آنتی بادی مشاهده نشد. نتیجه گیری آرایه پروتئین یک پلت فرم حساس برای غربالگری جهانی فراهم کرد. آنتی ژن های ویروسی جدید و اغلب شناخته شده را شناسایی کرد. و پاسخ هومورال وسیع تری به EBV در مقایسه با KSHV در همان بیماران نشان داد.
مقایسه پاسخ‌های ایمنی هومورال به ویروس اپشتین بار و هرپس ویروس مرتبط با سارکوم کاپوزی با استفاده از ریزآرایه پروتئوم ویروسی
wifs97yy
-1 تغییر چارچوب ریبوزومی برنامه ریزی شده (PRF) در سنتز پلی پروتئین پیش ساز gag-pro رتروویروس سیمیان نوع 1 (SRV-1) توسط یک گره کاذب کلاسیک نوع H تحریک می شود که یک مارپیچ سه گانه گسترده شامل پایه-پایه و پایه-قند را تشکیل می دهد. برهمکنش بین نوکلئوتیدهای حلقه و ساقه اخیراً، ما نشان دادیم که جهش پایه‌های درگیر در تشکیل مارپیچ سه‌گانه بر تغییر قاب تأثیر می‌گذارد، و دوباره بر نقش مارپیچ سه‌گانه در -1 PRF تأکید می‌کند. در اینجا، ما کارایی گیره های مو با ترکیب جفت پایه مشابه را به عنوان گره کاذب SRV-1 gag-pro بررسی کردیم. اگرچه توانایی تشکیل مارپیچ سه گانه را نداشتند، اما ثابت کردند که محرک های ارزشمندی برای تغییر قاب هستند. بررسی بعدی حدود 30 سازه مختلف سنجاق سر نشان داد که در کنار ثبات ترمودینامیکی، اندازه حلقه و ترکیب و بی نظمی ساقه می تواند بر تغییر قاب تأثیر بگذارد. جالب اینجاست که سنجاق‌هایی که دارای چهار حلقه پایدار GAAA هستند نسبت به سایر گیره‌ها، از جمله آنهایی که موتیف UUCG دارند، به طور قابل‌توجهی جابجایی کمتری داشتند. داده‌ها در رابطه با سنجاق‌های شیفت طبیعی مورد بحث قرار می‌گیرند.
ساختارهای حلقه ساقه می توانند به طور موثری جایگزین گره کاذب RNA در تغییر قاب ریبوزومی -1 شوند.
zgapjjjw
ما یک مقایسه اولیه از حساسیت نسبی یک مقطع از جفت‌های پرایمر PCR اختصاصی راینوویروس انسانی منتشر شده (HRV) انجام دادیم که الیگونوکلئوتیدها و دمای بازپخت را تغییر می‌دهند. هیچ یک از جفت ها نتوانستند تمام HRV ها را در 2 پانل از نمونه های بالینی ژنوتیپ شده شناسایی کنند. > 1 PCR برای توصیف دقیق اپیدمیولوژی HRV مورد نیاز است.
سودمندی پرایمرهای PCR منتشر شده در تشخیص عفونت راینوویروس انسانی
dc63kane
پیشرفت‌های اخیر در فن‌آوری‌های با توان بالا، تولید داده‌های توالی ژن و پروتئین را با سرعت و مقیاس بی‌سابقه‌ای امکان‌پذیر کرده است و در نتیجه رویکردهای کاملاً جدید مبتنی بر omics را برای تجزیه و تحلیل فرآیندهای بیولوژیکی پیچیده ممکن می‌سازد. با این حال، میزان و پیچیدگی داده‌هایی که حتی یک آزمایش می‌تواند تولید کند، محققان با تخصص محدود بیوانفورماتیک را به چالش می‌کشد، که باید داده‌ها را قبل از درک آن در یک زمینه بیولوژیکی مدیریت، تجزیه و تحلیل و تفسیر کنند. بنابراین، نیاز برآورده نشده به ابزارهایی وجود دارد که به کاربران غیر بیوانفورماتیک اجازه می دهد تا مجموعه داده های بزرگ را تفسیر کنند. ما اخیراً روشی به نام NNAlign ایجاد کرده‌ایم که به طور کلی برای هر مشکل بیولوژیکی که داده‌های کمی پپتید در دسترس است قابل استفاده است. این روش الگوهای توالی زیربنایی را با هم‌تراز کردن توالی‌های پپتیدی و شناسایی موتیف‌های مرتبط با بازخوانی‌های کمی به طور مؤثر شناسایی می‌کند. در اینجا، ما یک پیاده‌سازی مبتنی بر وب از NNAlign را ارائه می‌کنیم که به کاربران نهایی غیرمتخصص اجازه می‌دهد داده‌های خود را ارسال کنند (به‌طور اختیاری پارامترهای روش را تنظیم می‌کنند)، و در ازای آن یک روش آموزش‌دیده (شامل نمایش تصویری از موتیف شناسایی‌شده) دریافت می‌کنند که متعاقباً می‌تواند به عنوان روش پیش بینی استفاده می شود و برای پروتئین ها / پپتیدهای ناشناخته اعمال می شود. ما با موفقیت این روش را برای چندین مجموعه داده مختلف از جمله مجموعه‌های مشتق شده از ریزآرایه پپتیدی حاوی بیش از 100000 نقطه داده اعمال کرده‌ایم. NNAlign به صورت آنلاین در http://www.cbs.dtu.dk/services/NNAlign موجود است.
NNAlign: یک روش پیش‌بینی مبتنی بر وب که به کاربر نهایی غیرمتخصص امکان کشف موتیف‌های توالی در داده‌های کمی پپتیدی را می‌دهد
qjunkqh5
انتقال گلبول قرمز (RBC) یک مداخله رایج در بیماران بخش مراقبت های ویژه (ICU) است. کم خونی در این جمعیت شایع است و با پیامدهای ضعیف به خصوص در بیماران مبتلا به بیماری ایسکمیک قلبی همراه است. اگرچه انتقال خون عموماً برای بهبود اکسیژن رسانی به بافت انجام می شود، اما به طور سیستماتیک مصرف اکسیژن را افزایش نمی دهد و تأثیرات بر اکسیژن رسانی همیشه چشمگیر نیست. انتقال خون ممکن است در برخی شرایط نجات دهنده باشد، اما بسیاری از مطالعات افزایش عوارض و مرگ و میر را در بیماران تزریق شده گزارش کرده اند. این بررسی بر روی برخی از جنبه‌های مهم انتقال RBC در ICU، از جمله ملاحظات فیزیولوژیکی، شرح مختصری از خطرات جدی عفونی و غیرعفونی انتقال، و اثرات ضایعات ذخیره‌سازی RBC تمرکز دارد. تاکید بر اهمیت شخصی سازی انتقال خون بر اساس نقاط پایانی فیزیولوژیکی به جای آستانه های دلخواه است.
انتقال گلبول قرمز در بیمار بدحال
yjcd5nb5
پس زمینه: کمک تهویه تنظیم شده عصبی (NAVA) یک حالت جدید تهویه مکانیکی است که توسط سیگنال های الکتریکی دیافراگمی کنترل می شود. سیگنال‌های الکتریکی امکان هماهنگی تهویه با تلاش‌های تنفسی خود به خودی کودک را فراهم می‌کنند و همچنین اجازه کمک فشار متناسب با سیگنال الکتریکی را می‌دهند. NAVA همگام سازی به همان اندازه خوب پشتیبانی تنفسی و کمک فشار را فراهم می کند که با نیازهای کودک متفاوت است. NAVA عمدتاً در کودکانی که در طول دوره از شیر گرفتن از دستگاه تنفسی تحت عمل جراحی قلب قرار گرفتند، مورد مطالعه قرار گرفته است. ارائه مورد: ما در اینجا مجموعه‌ای متشکل از 3 کودک (1 ماه، 3 سال و 28 روزه) را گزارش می‌کنیم که دچار دیسترس تنفسی شدید به دلیل برونشیولیت مرتبط با RSV هستند که نیاز به تهویه مکانیکی تهاجمی با سطح بالایی از اکسیژن دارند (FiO(2)≥50 ٪ برای آنها که NAVA پشتیبانی تنفسی را تسهیل کرد. یکی از این کودکان معیارهای تشخیص آسیب حاد ریه و دیگری برای سندرم دیسترس تنفسی حاد داشت. ایجاد NAVA همگام سازی پشتیبانی تهویه مکانیکی با تلاش های تنفسی کودکان را فراهم کرد. تعداد تنفس و فشار دمی بسیار متغیر بود و در هر سیکل متفاوت بود، در حالی که کودکان به راحتی و روان نفس می‌کشیدند. هر سه کودک پس از معرفی NAVA نیاز به اکسیژن کمتری داشتند (6±57% تا 18±42%). این بهبود در حالی مشاهده شد که اوج فشار راه هوایی کاهش یافت (3 ± 28 تا 5 ± 15 سانتی متر H(2)O). در یک کودک، NAVA مدیریت سندرم دیسترس تنفسی حاد را با آمفیزم گسترده زیر جلدی تسهیل کرد. نتیجه‌گیری: یافته‌های ما امکان و سود NAVA را در کودکان مبتلا به برونشیولیت شدید مرتبط با RSV نشان می‌دهد. NAVA یک تهویه کم تهاجمی را فراهم می کند که نیاز به فشار دمی کمتری دارد و نتایج خوبی برای اکسیژن رسانی و راحتی بیشتر برای کودکان دارد.
حمایت تنفسی با کمک تهویه تنظیم شده عصبی (NAVA) در برونشیولیت شدید مرتبط با RSV: گزارش سری مورد
rckp1kc7
پس زمینه: توسعه واکسن علیه مالاریا و سایر بیماری های پیچیده همچنان یک چالش برای جامعه علمی است. توضیح اخیر ژنوم، پروتئوم و رونوشت بسیاری از این پاتوژن‌های پیچیده، با شناسایی آنتی ژن‌های هدف جدید که توسط سلول‌های T و آنتی‌بادی‌های افراد در معرض شناسایی، در مقیاس وسیع پروتئوم، شناسایی می‌شوند، مبنایی برای طراحی منطقی واکسن فراهم می‌کند. با این حال، در حال حاضر هیچ الگوریتمی برای شناسایی موثر آنتی ژن های هدف مهم از داده های توالی ژنوم وجود ندارد. این به ویژه برای اهداف سلول T چالش برانگیز است. علاوه بر این، برای برخی از این پاتوژن‌ها، مانند پلاسمودیوم، بیان پروتئین با استفاده از پلت‌فرم‌های معمولی مشکل‌ساز بوده است، اما استراتژی‌های ترجمه رونویسی بدون سلول (IVTT) اخیراً موفق بوده‌اند. در اینجا، ما یک رویکرد جدید برای شناسایی در مقیاس وسیع پروتئوم از اهداف آنتی ژنی پاسخ‌های سلول T با استفاده از محصولات IVTT را گزارش می‌کنیم. یافته‌های اصلی: ما مجموعه‌ای از آزمایش‌های in vitro و in vivo را با استفاده از پروتئین‌های IVTT یا خالص‌نشده، جذب‌شده به پلی‌بیدهای کربوکسیله یا میل ترکیبی خالص‌شده از طریق رزین نیکل یا دانه‌های مغناطیسی انجام دادیم. مطالعات آزمایشگاهی در انسان‌ها با استفاده از پروتئین‌های CMV، EBV و ویروس آنفولانزای A، تولید سیتوکین خاص آنتی ژن را در سنجش‌های ELIspot و آرایه سیتومتری Bead با سلول‌های تحریک‌شده با آنتی‌ژن‌های IVTT خالص یا خالص‌نشده نشان داد. مطالعات in vitro و in vivo در موش‌های ایمن‌شده با واکسن پلاسمودیوم yoelii circumsporozoite DNA با یا بدون تقویت پروتئین IVTT، تولید سیتوکین اختصاصی آنتی‌ژن را تنها با استفاده از آنتی‌ژن‌های IVTT خالص‌شده نشان داد. به طور کلی، روش رزین نیکل خالص سازی آنتی ژن IVTT در هر دو سیستم انسان و موش بهینه بود. نتیجه‌گیری: این کار اثبات مفهومی را برای پتانسیل رویکردهای با توان بالا برای شناسایی اهداف سلول T پاتوژن‌های پیچیده انگلی، ویروسی یا باکتریایی از داده‌های توالی ژنومی، برای توسعه منطقی واکسن در برابر بیماری‌های در حال ظهور و ظهور مجدد که تهدیدی برای بهداشت عمومی
ارزیابی رویکردهای شناسایی اهداف ایمنی سلولی در مقیاس وسیع پروتئوم
x5ardo5j
در تمام حیوانات مهره‌دار، لنفوسیت‌های T سیتوتوکسیک CD8 (+) توسط مولکول‌های اصلی مجتمع سازگاری بافتی کلاس I (MHC-I) کنترل می‌شوند. این گیرنده های پپتیدی بسیار پلی مورفیک هستند که اپی توپ های مشتق شده درون زا را به CTL های در حال گردش انتخاب و ارائه می کنند. پلی مورفیسم MHC به طور موثر پاسخ ایمنی هر یک از اعضای گونه را فردی می کند. ما اخیراً روش‌های کارآمدی را برای تولید مولکول‌های نوترکیب MHC-I انسانی (همچنین به عنوان آنتی‌ژن لکوسیت انسانی کلاس I، HLA-I شناخته می‌شود) توسعه داده‌ایم، همراه با سنجش‌ها و پیش‌بینی‌کننده‌های اتصال به پپتید، و تترامرهای HLA برای رنگ‌آمیزی و دستکاری CTL خاص. این یک نقشه برداری کامل از تمام ویژگی های HLA-I (پروژه MHC انسانی) را فعال کرده است. در اینجا، ما نشان می دهیم که این رویکردها را می توان برای گونه های دیگر نیز اعمال کرد. ما به طور سیستماتیک دامنه‌های مولکول MHC-I خوکی را که اغلب بیان می‌شود، SLA-1*0401، به یک مولکول HLA-I منتقل کردیم (HLA-A*11:01)، در نتیجه مولکول‌های کایمریک MHC-I نوترکیب انسان/خوک و همچنین ایجاد کردیم. مولکول دست نخورده SLA-1*0401. سنجش‌های بیوشیمیایی پیوند پپتید و کتابخانه‌های پپتید ترکیبی اسکن موقعیتی برای تجزیه و تحلیل موتیف‌های اتصال به پپتید این مولکول‌ها استفاده شد. یک پیش‌بینی‌کننده اختصاصی اتصال پپتید-MHC-I، NetMHCpan، که در اصل برای پوشش دادن ویژگی‌های اتصال تمام مولکول‌های HLA-I شناخته شده توسعه داده شد، با موفقیت برای پیش‌بینی ویژگی‌های مولکول SLA-1*0401 و همچنین استفاده شد. مولکول های کایمریک MHC-I خوک / انسان. این داده ها نشان می دهد که امکان گسترش ابزارهای بیوشیمیایی و بیوانفورماتیکی پروژه انسانی MHC به سایر گونه های مهره داران وجود دارد. مواد تکمیلی الکترونیکی: نسخه آنلاین این مقاله (doi:10.1007/s00251-011-0555-3) حاوی مطالب تکمیلی است که در دسترس کاربران مجاز است.
مولکول های کلاس I مجتمع سازگاری بافتی اصلی خوک (MHC) و تجزیه و تحلیل ویژگی های اتصال به پپتید آنها
qsw8ncdw
به دنبال همه‌گیری H1N1 در سال 2009 و انتقال پراکنده ویروس H5N1 از پرندگان به انسان، تأکید بر درک بهتر عوامل تعیین‌کننده و پاتوژنز عفونت‌های شدید آنفلوانزا شده است. بسیاری از ادبیات فعلی بر ژنتیک ویروسی و تأثیر آن بر ایمنی میزبان و همچنین عوامل خطر جدید برای عفونت شدید (به ویژه در همه گیری H1N1) متمرکز شده است. با این حال، درک عوامل ژنتیکی میزبان حساسیت و بیماری شدید تنفسی در حال حاضر وجود ندارد. با تعریف بهتر نقش تنوع ژنتیکی در عفونت آنفولانزا و شناسایی پلی‌مورفیسم‌های کلیدی که پاسخ ایمنی میزبان را مختل می‌کنند یا با حفاظت مرتبط هستند، قادر خواهیم بود جمعیت‌های در معرض خطر و اهداف جدید برای مداخلات درمانی و واکسن‌ها را بهتر شناسایی کنیم. این مقاله عوامل ایمونوژنتیک شناخته شده مرتبط با حساسیت یا شدت عفونت‌های pH1N1 و H5N1 را خلاصه می‌کند و همچنین مسیرهای ژنتیکی و پلی‌مورفیسم‌های مرتبط با ارتباط بالا را برای مطالعات آینده شناسایی می‌کند.
عوامل ایمونوژنتیک مرتبط با بیماری تنفسی شدید ناشی از ویروس‌های آنفلوانزا H1N1 و H5N1
2zsl30yu
هدف: آزمایش اینکه آیا بروز سرماخوردگی در بین دانشجویان در چین با نرخ تهویه و شلوغی در خوابگاه‌ها مرتبط است یا خیر. روش‌ها: در مرحله اول مطالعه، یک مطالعه مقطعی، 3712 دانشجوی ساکن در 1569 اتاق خوابگاه در 13 ساختمان به پرسش‌نامه‌ای در مورد بروز و مدت سرماخوردگی در 12 ماه گذشته پاسخ دادند. در فاز دوم، دمای هوا، رطوبت نسبی و غلظت CO2 به مدت 24 ساعت در 238 اتاق خوابگاه در 13 ساختمان، در تابستان و زمستان اندازه‌گیری شد. نرخ جریان هوای بیرون به داخل خانه در شب بر اساس غلظت CO2 اندازه گیری شده محاسبه شد. نتایج: در مرحله اول، 10 درصد از دانشجویان کالج بیش از 6 سرماخوردگی معمولی را در 12 ماه گذشته گزارش کردند، و 15 درصد گزارش کردند که هر عفونت معمولاً بیش از 2 هفته طول می کشد. احتمال ابتلا به سرماخوردگی ≥6 بار در سال و مدت زمان ≥2 هفته در دانشجویانی که در اتاق های 6 نفره بودند، در مقایسه با دانشجویان اتاق های 3 نفره، حدود 2 برابر بیشتر بود. در فاز دوم، 90 درصد اتاق‌های خوابگاه اندازه‌گیری شده دارای نرخ جریان هوای بیرون به داخل خانه کمتر از استاندارد چینی 8.3 لیتر بر ثانیه برای هر نفر در طول فصل گرمایش بودند. یک رابطه دوز-پاسخ بین نرخ جریان هوای بیرون به داخل خانه برای هر نفر در اتاق‌های خوابگاه و نسبت ساکنان مبتلا به عفونت سرماخوردگی سالانه ≥6 برابر وجود داشت. میانگین نرخ تهویه 5 لیتری در ساختمان‌های خوابگاهی با 5% سرماخوردگی‌های معمولی گزارش شده توسط خود ≥6 بار همراه بود، در مقایسه با 35% در 1 لیتر در هر نفر. نتیجه‌گیری: خوابگاه‌های شلوغ با نرخ جریان هوای بیرون به داخل خانه کم با عفونت‌های تنفسی بیشتری در بین دانشجویان مرتبط است.
در چین، دانشجویان در خوابگاه‌های شلوغ با میزان تهویه پایین بیشتر سرماخوردگی دارند: شواهدی برای انتقال هوا
ix4k0rkt
سابقه و هدف: گزارش های متعددی ویژگی های اپیدمیولوژیک و بالینی بیماران مبتلا به آنفولانزای A (H1N1) 2009 را توصیف کرده اند. با این حال، اطلاعات در مورد اثرات عفونت همزمان باکتریایی بر روی این بیماران بسیار کمیاب است. بنابراین، این مطالعه به بررسی تأثیر عفونت همزمان باکتریایی بر پارامترهای بالینی و آزمایشگاهی در بیماران بستری H1N1 می‌پردازد. یافته ها: این مطالعه گذشته نگر شامل بیماران بستری با عفونت H1N1 تایید شده آزمایشگاهی (سپتامبر 2009 تا مه 2010) بود. داده‌های بالینی مرتبط و تشخیص عفونت همزمان باکتریایی از نمونه‌های محل تنفسی یا استریل به‌دست آمد. Multiplex PCR برای تعیین همزیستی سایر ویروس های تنفسی استفاده شد. مقایسه بین بیماران با و بدون عفونت همزمان باکتریایی انجام شد. وقوع عفونت همزمان 34 درصد بود. 14 (28%) باکتری و تنها 3 (6%) ویروسی. مایکوپلاسما پنومونیه (تعداد = 5) شایع ترین باکتری به دنبال استافیلوکوکوس اورئوس (n = 3) بود. در تجزیه و تحلیل تک متغیره، عوامل بالینی مرتبط با عفونت همزمان باکتریایی عبارت بودند از: سن > 50 سال (02/0=p)، وجود بیماری همراه (04/0=p)، نارسایی کبد (02/0=p)، ایجاد عوارض (004/0=p) و نیاز به اکسیژن مکمل. (p = 0.02). لکوسیتوز (p = 0.02) و نوتروفیلی (p = 0.004) در بیماران مبتلا به عفونت باکتریایی بیشتر بود. تجزیه و تحلیل رگرسیون لجستیک چند متغیره نشان داد که سن بیش از 50 سال و عوارض ترکیبی پیش بینی کننده عفونت همزمان باکتریایی بود. نتیجه‌گیری: عفونت همزمان باکتریایی در بیماران مبتلا به H1N1 غیرمعمول نیست و بیشتر در بیماران مسن‌تر دیده می‌شود و با نرخ بالاتری از عوارض همراه است. همچنین، به عنوان کمکی به یافته های بالینی، اگر نوتروفیلی در هنگام پذیرش شناسایی شد، پزشکان باید شاخص بیشتری از سوء ظن داشته باشند زیرا ممکن است نشان دهنده عفونت همزمان باکتریایی باشد.
اپیدمیولوژی و ویژگی های بالینی بیماران بستری در بیمارستان با عفونت های آنفلوانزای همه گیر A (H1N1) 2009: اثرات عفونت همزمان باکتریایی
ec5qzurk
آسیب حاد ریه (ALI) و سندرم دیسترس تنفسی حاد (ARDS) عوارض و مرگ و میر قابل توجهی ایجاد می کنند و درمان خاصی ندارند. دسترسی به اپیتلیوم دیستال ریه از طریق راه هوایی، و ماهیت نسبتا گذرا ALI/ARDS، نشان می‌دهد که این بیماری ممکن است برای درمان‌های مبتنی بر ژن قابل قبول باشد. پیشرفت های مداوم در درک ما از پاتوفیزیولوژی ALI/ARDS اهداف درمانی متعددی را برای رویکردهای مبتنی بر ژن آشکار کرده است. استراتژی‌های تقویت یا بازیابی عملکرد سلول‌های اپیتلیال و/یا اندوتلیال ریه، تقویت مکانیسم‌های دفاعی ریه در برابر آسیب، سرعت بخشیدن به پاکسازی عفونت و بهبود فرآیند ترمیم بدنبال ALI/ARDS، همگی در مدل‌های بالینی امیدوارکننده‌ای نشان داده‌اند. با وجود سه دهه تحقیقات ژن درمانی، پتانسیل بالینی برای رویکردهای مبتنی بر ژن به بیماری های ریوی از جمله ALI/ARDS هنوز محقق نشده است. موانع متعددی برای ژن درمانی موثر ریوی وجود دارد، از جمله معماری ریوی، مکانیسم‌های دفاعی ریوی در برابر ذرات استنشاقی، ایمنی‌زایی ناقل‌های ویروسی و راندمان انتقال ضعیف روش‌های انتقال غیرویروسی. کمبودها در دانش ما در مورد اهداف مولکولی بهینه برای رویکردهای مبتنی بر ژن باقی مانده است. به‌طور دلگرم‌کننده، پیشرفت‌های اخیر در غلبه بر این موانع، امیدواری برای ترجمه موفقیت‌آمیز رویکردهای مبتنی بر ژن برای ALI/ARDS به محیط بالینی است.
بررسی بالینی: درمان های مبتنی بر ژن برای ALI/ARDS: اکنون کجا هستیم؟
4twfhdtc
مقدمه: در طول اولین زمستان مواجهه با ویروس H1N1 2009 فشار قابل توجهی بر خدمات بخش مراقبت های ویژه (ICU) در استرالیا و نیوزلند (ANZ) وارد کرد. ما تأثیر ویروس آنفولانزای H1N1 2009 را بر خدمات ICU در زمستان دوم (2010) پس از اجرای واکسیناسیون ارزیابی کردیم. MethodsA یک مطالعه کوهورت آینده نگر در تمام ICU های ANZ در طول زمستان نیمکره جنوبی 2010 انجام شد. داده ها در مورد مشخصات دموگرافیک و بالینی، از جمله وضعیت واکسیناسیون و نتایج، جمع آوری شد. ویژگی‌های بیماران بستری در فصل‌های 2010 و 2009 مقایسه شد. نتایج: از 1 ژوئن تا 15 اکتبر 2010، 315 بیمار مبتلا به آنفلوانزای A تایید شده وجود داشت که از این تعداد 283 بیمار (90٪) H1N1 2009 داشتند (10.6 مورد در هر میلیون نفر؛ فاصله اطمینان 95٪ (CI)، 9.4 تا 11.9) که بروز مشاهده شده 33 درصد از آن در سال 2009 بود (P <0.001). حداکثر اشغال روزانه ICU 2.4 تخت (95% CI، 1.8 تا 3) به ازای هر میلیون نفر در سال 2010 در مقایسه با 7.5 (95% CI، 6.5 تا 8.6) در سال 2009 بود (P<0.001). شروع اپیدمی در سال 2010 در مقایسه با سال 2009 پنج هفته به تعویق افتاد. ویژگی های بالینی در سال های 2010 و 2009 بدون تفاوت در توزیع سنی، نسبت بیماران تحت درمان با تهویه مکانیکی، مدت زمان بستری در ICU یا مرگ و میر در بیمارستان مشابه بود. برخلاف سال 2009، بروز بیماری های بحرانی در نیوزلند به طور قابل توجهی بیشتر بود (18.8 مورد در هر میلیون نفر در مقایسه با 9 مورد در استرالیا، P <0.001). از 170 بیمار با وضعیت واکسیناسیون شناخته شده، 26 (15.3٪) در برابر H1N1 2009 واکسینه شده بودند. نتیجه گیری: در طول زمستان ANZ 2010، تأثیر H1N1 2009 بر خدمات ICU هنوز در استرالیا و در نیوزلند قابل توجه بود. شکست واکسیناسیون رخ داد.
خدمات مراقبت های ویژه و اپیدمی آنفولانزای H1N1 (2009) در استرالیا و نیوزلند در سال 2010: تأثیر دومین اپیدمی زمستانی
lnuw4gye
درمان اولیه کورتیکواستروئید برای ذات الریه شدید ناشی از ویروس آنفلوانزای H1N1 2009
do50gvdd
مقدمه: هدف از این مطالعه تعیین اینکه آیا سطوح سرمی پروکلسی تونین (PCT) با پیش آگهی، اندازه گیری شده به عنوان اختلالات عملکرد ارگان و مرگ و میر 28 روزه، در بیماران مبتلا به پنومونی شدید مرتبط است یا خیر بود. روش‌ها: این یک مطالعه مشاهده‌ای چند مرکزی بر روی بیماران بزرگسال بدحال مبتلا به ذات‌الریه که نیاز به تهویه مکانیکی دارند، در 10 بیمارستان دانشگاهی در کانادا، ایالات متحده و اروپای مرکزی انجام شد. PCT روزانه به مدت 14 روز با استفاده از روش ایمونولومتریک اندازه گیری شد. ResultsWe 175 بیمار، 57 مبتلا به پنومونی اکتسابی جامعه (CAP)، 61 با پنومونی مرتبط با ونتیلاتور (VAP) و 57 با پنومونی اکتسابی بیمارستانی (HAP) را وارد کردیم. سطوح اولیه PCT در CAP بالاتر از بیماران VAP بود (متوسط ​​(محدوده بین چارکی: IQR)؛ 2.4 (0.95 تا 15.8) در مقابل 0.7 (0.3 تا 2.15)، ng/ml، P <0.001) اما تفاوت معنی داری با HAP (2.2) نداشت. (0.4 تا 8.0) ng/ml). میزان مرگ و میر 28 روزه در ICU برای همه بیماران 18.3٪ با میانگین مدت اقامت در ICU 16 روز (محدوده 1 تا 142 روز) بود. سطح PCT در غیر بازماندگان بیشتر از بازماندگان بود. سطوح اولیه و حداکثر PCT با حداکثر امتیاز ارزیابی نارسایی متوالی ارگان (SOFA) به ترتیب 0.50 = 0.50 (95% فاصله اطمینان (CI: 0.38 تا 0.61) و r(2) = 0.57 (0.46 تا 0.66) بود. تجزیه و تحلیل منحنی عملکرد گیرنده (ROC) بر روی تمایز مرگ و میر 28 روزه، مناطق زیر منحنی (AUC) 0.74، 0.70، و 0.69 را به ترتیب برای حداکثر PCT، PCT اولیه، و فیزیولوژی حاد و ارزیابی سلامت مزمن (APACHE) II نشان داد. . برش بهینه برای پیش بینی مرگ و میر برای PCT اولیه 1.1 ng/ml (نسبت شانس: OD 7.0 (95% فاصله اطمینان (CI): 2.6 تا 25.2)) و برای حداکثر PCT 7.8 نانوگرم بر میلی لیتر (نسبت شانس 5.7 (95% فاصله اطمینان (CI): 2.5) بود. به 13.1)). نتیجه گیری: PCT با شدت بیماری در بیماران مبتلا به ذات الریه شدید همراه است و به نظر می رسد یک نشانگر پیش آگهی عوارض و مرگ و میر قابل مقایسه با نمره APACHE II باشد.
مطالعه مشاهده ای چندملیتی پروکلسی تونین در بیماران ICU مبتلا به پنومونی که نیاز به تهویه مکانیکی دارند: یک مطالعه مشاهدهی چند مرکزی
tj1h127q
نقش گیرنده برای محصولات نهایی گلیکاسیون پیشرفته (RAGE) در عفونت
2p7qrgx0
از سال 2007، موارد بسیاری از تب، ترومبوسیتوپنی و سندرم لکوپنی (FTLS) در استان هنان، چین ظاهر شده است. گزارش‌های بیماران از نیش کنه نشان می‌دهد که عفونت می‌تواند به FTLS کمک کند. بسیاری از پاتوژن‌های میکروبی منتقل‌شده از کنه با روش PCR/RT-PCR و/یا روش ایمونوفلورسانس غیرمستقیم (IFA) مورد آزمایش قرار گرفتند. با این حال، تنها 8٪ (24/285) از نمونه های جمع آوری شده از سال 2007 تا 2010 برای آناپلاسموز گرانولوسیتی انسانی (HGA) مثبت بودند، که نشان می دهد سایر پاتوژن ها می توانند درگیر باشند. در اینجا، ما از یک رویکرد متاژنومیک بی‌طرفانه برای غربالگری و بررسی میکروب‌هایی که احتمالاً با FTLS مرتبط هستند، استفاده کردیم. تجزیه و تحلیل BLASTx توالی های پروتئین استنباط شده نشان داد که یک بونی ویروس جدید (هویت 36 درصد با ویروس تهران، الحاق: HQ412604) تنها در سرم های بیماران FTLS وجود دارد. تجزیه و تحلیل فیلوژنتیک بیشتر نشان داد که، اگر چه نزدیک به ویروس Uukuniemi از جنس Phlebovirus، این ویروس متمایز بود. ویروس کاندید برای ارتباط با FTLS در بین نمونه‌های جمع‌آوری‌شده از استان هنان طی سال‌های 2007-2010 مورد بررسی قرار گرفت. RT-PCR، کشت ویروسی، و یک بررسی سرواپیدمیولوژیک انجام شد. نتایج RT-PCR نشان داد که 223 نمونه از 285 (78.24%) نمونه سرم فاز حاد حاوی RNA ویروسی بودند. از 95 بیمار که برای آنها سرم های حاد و نقاهت جفتی در دسترس بود، 73 مورد شواهد سرولوژیک عفونت داشتند، با 52 تبدیل سروی و 21 مورد افزایش 4 برابری در تیتر آنتی بادی ویروس را نشان دادند. ویروس جدید از نمونه های سرم فاز حاد بیماران جدا شد و ویروس تب هنان (ویروس HNF) نام گرفت. توالی یابی کل ژنوم تایید کرد که این ویروس یک بونی ویروس جدید با شباهت ژنتیکی به بونی ویروس های شناخته شده است و بیشترین ارتباط را با ویروس Uukuniemi دارد (به ترتیب 34٪، 24٪ و 29٪ از حداکثر هویت، برای بخش L، M، S در حداکثر پوشش پرس و جو). پس از انتشار توالی های GenBank SFTSV، متوجه شدیم که آنها تقریباً یکسان هستند (بیش از 99٪ هویت). این نتایج نشان می دهد که ویروس جدید بونیا (ویروس HNF) به شدت با FTLS همبستگی دارد.
تجزیه و تحلیل متاژنومی تب، ترومبوسیتوپنی و سندرم لکوپنی (FTLS) در استان هنان، چین: کشف یک ویروس جدید Bunya
absjerdt
مقدمه: پاسخ های ایمنی در بیماران مبتلا به عفونت ویروسی جدید A(H1N1) (nvA(H1N1)) به طور ناقص مشخص می شود. ما مشخصات واسطه‌های Th1 و Th17 و پروتئین 10 القایی با اینترفرون (IP-10) را در گروه‌های مبتلا به بیماری شدید و خفیف nvA (H1N1) بررسی کردیم و آنها را با جنبه‌های بالینی مرتبط کردیم. MethodsThirty و دو بیمار بستری در بیمارستان با عفونت تایید شده nvA (H1N1) در این مطالعه وارد شدند: 21 بیمار مبتلا به nvA (H1N1) - سندرم زجر تنفسی حاد (ARDS) و 11 بیمار با بیماری خفیف. یک گروه 20 نفری از بیماران مبتلا به سپسیس باکتریایی-ARDS و یک گروه دیگر متشکل از 15 داوطلب سالم برای مقایسه سطح سیتوکین آنها با گروه های آنفلوانزای همه گیر اضافه شدند. در گروه nvA(H1N1)-ARDS، نمونه‌های سیتوکین سرم در بدو بستری و 3 روز بعد تهیه شد. جنبه های بالینی به صورت آینده نگر ثبت شد. نتایج: در گروه nvA(H1N1)-ARDS، چاقی و لنفوسیتوپنی شایع‌تر بود و IP-10، اینترلوکین (IL)-12، IL-15، فاکتور نکروز تومور (TNF)α، IL-6، IL-8 و IL-9 به طور قابل توجهی نسبت به شاهد افزایش یافت. در مقایسه با گروه‌های خفیف با nvA (H1N1)، IL-6، IL-8، IL-15 و TNFα در گروه شدید به‌طور معنی‌داری بالاتر بود. در غیربازماندگان در مقایسه با بازماندگان، IL-6 و IL-15 در هنگام پذیرش افزایش یافت و 3 روز بعد بالاتر باقی ماند. همبستگی مثبت سطوح IL-6، IL-8 و IL-15 با پروتئین واکنشی C و با فاصله > 5 روزه بین شروع علائم و پذیرش، و یک همبستگی منفی با نسبت PaO(2):FiO(2) در گروه های nvA(H1N1) یافت شد. در بیماران چاق مبتلا به بیماری آنفلوانزا، افزایش قابل توجهی سطح IL-8 مشاهده شد. هنگام مقایسه ARDS ویروسی با ARDS باکتریایی، سطح IL-8، IL-17 و TNFα در ARDS باکتریایی به طور قابل توجهی بالاتر بود و IL-12 تنها در ARDS ویروسی افزایش یافت. نتیجه‌گیری: در بیماران بدحال ما با عفونت جدید آنفلوانزای A(H1N1)، علائم بارز شدت بیماری IL-6، IL-15، IL-8 و TNFα بود. این سیتوکین ها، به جز TNFα، یک همبستگی مثبت با تاخیر پذیرش و پروتئین واکنشی C، و یک همبستگی منفی با نسبت PaO2:FiO2 داشتند. بیماران چاق مبتلا به بیماری nvA(H1N1) سطح قابل توجهی از IL-8 دارند. هنگام مقایسه ARDS ویروسی با ARDS باکتریایی، تفاوت قابل توجهی در سطح سیتوکین ها وجود دارد.
جنبه های بالینی و پاسخ سیتوکین در عفونت شدید ویروس آنفلوانزای A H1N1
jb05xemc
فیبروز ریوی ایدیوپاتیک (IPF) یک بیماری فیبروز کننده وحشتناک، مزمن و غیر قابل برگشت است که منجر به مرگ در همه بیماران مبتلا می شود و تشدید حاد IPF مخرب ترین عارضه در طول دوره بالینی آن است. تشدید IPF، زوال‌های تحت حاد/حاد و از نظر بالینی قابل‌توجه با علت غیرقابل شناسایی است که معمولاً کاهش آهسته و کم و بیش ثابت بیماری را به ظاهر غیرمنتظره آسیب حاد ریه/سندرم دیسترس تنفسی حاد (ALI/ARDS) تبدیل می‌کند که منجر به مرگ می‌شود. تصویر بافتی مربوط به آسیب آلوئولی منتشر (DAD) است که همتای بافتی ARDS است، بر روی پنومونی بینابینی معمولی که معادل بافتی IPF است. ALI/ARDS و پنومونی بینابینی حاد با تشدید IPF الگوی آسیب بافتی DAD را به اشتراک می گذارند. درمان با کورتیکواستروئیدهای با دوز بالا با یا بدون یک سرکوب کننده سیستم ایمنی ناکارآمد بود و نشان دهنده کودتا برای این بیماران است. ارائه مراقبت های حمایتی عالی و جستجو و درمان علت زمینه ای تنها گزینه باقی مانده است. تشدید IPF نیاز به تصمیم گیری سریع در مورد زمان و اینکه آیا پشتیبانی مکانیکی را آغاز کنیم یا خیر. پذیرش در بخش مراقبت های ویژه (ICU) یک چالش بالینی و اخلاقی خاص به دلیل نتیجه بسیار ضعیف است. پیوند در محیط ICU اغلب مشکلات غیر قابل حلی را به همراه دارد.
بررسی بالینی: تشدید حاد فیبروز ریوی ایدیوپاتیک - باز کردن نخ آریادنه
t6l692zu
مقدمه: تنوع ژنتیکی پروتئین‌های سورفکتانت ریوی A و D ممکن است بر پاکسازی میکروارگانیسم‌ها و میزان پاسخ التهابی تأثیر بگذارد. ژن های این کلتین ها (SFTPA1، SFTPA2 و SFTPD) در یک خوشه در 10q21-24 قرار دارند. هدف از این مطالعه بررسی وجود عدم تعادل پیوندی (LD) در بین این ژن‌ها و ارتباط تنوع در این ژن‌ها با حساسیت و پیامد پنومونی اکتسابی از جامعه (CAP) بود. ما همچنین اثر تنوع ژنتیکی را بر سطوح سرمی SP-D مطالعه کردیم. روش ها: هفت چندشکلی غیر مترادف SFTPA1، SFTPA2 و SFTPD مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. برای حساسیت، 682 بیمار CAP و 769 کنترل در یک مطالعه مورد-شاهدی مورد مطالعه قرار گرفتند. شدت و نتیجه در یک مطالعه آینده نگر ارزیابی شد. هاپلوتیپ استنباط شد و LD مشخص شد. سطح سرمی SP-D در افراد سالم اندازه گیری شد. نتایج: آلل SFTPD aa11-C به طور قابل توجهی با سطوح سرمی SP-D پایین تر، به شیوه ای وابسته به دوز همراه بود. ما وجود LD را در بین ژن های مورد مطالعه مشاهده کردیم. هاپلوتیپ های SFTPA1 6A(2)(P = 0.0009، نسبت شانس (OR) = 0.78)، SFTPA2 1A(0)(P = 0.002، OR = 0.79)، SFTPA1-SFTPA2 6A(2)-1A(0) 0.0005، OR = 0.77)، و SFTPD-SFTPA1-SFTPA2 C-6A(2)-1A(0) (P = 0.00001، OR = 0.62) در بیماران کمتر ارائه شد، در حالی که هاپلوتیپ های SFTPA2 1A (0، 10 = 0). OR = 6.58) و SFTPA1-SFTPA2 6A(3)-1A (P = 0.0007، OR = 3.92) بیش از حد ارائه شد. نتایج مشابهی در CAP به دلیل پنوموکوک مشاهده شد، اگرچه هیچ تفاوت معنی‌داری پس از اصلاحات بونفرونی مشاهده نشد. 1A(10) و 6A-1A به ترتیب با مرگ و میر بالاتر 28 روزه و 90 روزه، و با سندرم اختلال عملکرد چند عضوی (MODS) و سندرم زجر تنفسی حاد (ARDS) مرتبط بودند. آلل SFTPD aa11-C با توسعه MODS و ARDS همراه بود. نتیجه‌گیری: مطالعه ما نشان می‌دهد که پلی‌مورفیسم‌های تک نوکلئوتیدی نادرست و هاپلوتیپ‌های SFTPA1، SFTPA2 و SFTPD با حساسیت به CAP مرتبط هستند و چندین هاپلوتیپ نیز بر شدت و نتیجه CAP تأثیر می‌گذارند.
تأثیر تنوع ژنتیکی در پروتئین های سورفکتانت A و D در پنومونی اکتسابی از جامعه: یک مطالعه آینده نگر، مشاهده ای، ژنتیکی
qz68gtd4
سابقه و هدف: اکثر انتقال آنفولانزا در خانه ها، مدارس و محل کار اتفاق می افتد، جایی که بسیاری از وسایل اشتراکی که اغلب لمس می شوند، قرار دارند. با این حال اهمیت انتقال از طریق فومیت ها نامشخص است زیرا اطلاعات کمی در مورد بقای ویروس در سطوحی که معمولاً لمس می شوند وجود دارد. بنابراین ما زنده ماندن دو سویه آنفولانزای H1N1 را در طول زمان اندازه‌گیری کردیم که در مواد مختلفی که معمولاً در خانه‌ها و محل کار یافت می‌شوند، استفاده می‌شوند. روش‌شناسی و یافته‌های اصلی: ویروس‌های آنفلوآنزا A/PuertoRico/8/34 (PR8) یا A/Cambridge/AHO4/2009 (هندمی H1N1) بر روی طیف وسیعی از سطوح مورد استفاده در محیط‌های خانه و محل کار تلقیح شدند، سپس در زمان‌های مشخصی نمونه‌برداری شدند. جوجه کشی در دما و رطوبت تثبیت شده ژنوم ویروس با RT-PCR اندازه گیری شد. سنجش پلاک (برای PR8) یا تشکیل کانون فلورسنت (برای H1N1 همه‌گیر) برای ارزیابی بقای ویروس زنده استفاده شد. نتیجه‌گیری/ اهمیت: ژنوم هر یک از ویروس‌ها را می‌توان در اکثر سطوح 24 ساعت پس از کاربرد با کاهش نسبتاً کمی در تعداد کپی‌ها تشخیص داد، به استثنای سطوح چوبی بدون مهر و موم. در مقابل، زنده ماندن ویروس با سرعت بیشتری کاهش یافت. ویروس زنده از اکثر سطوح آزمایش شده چهار ساعت پس از کاربرد و از برخی مواد غیر متخلخل پس از 9 ساعت بازیابی شد، اما در 24 ساعت از سطح تشخیص از همه سطوح پایین‌تر بود. ما نتیجه می گیریم که انتقال آنفولانزای A از طریق فومیت ها امکان پذیر است اما بعید است که برای دوره های طولانی پس از آلودگی سطح رخ دهد (مگر اینکه تلقیح مجدد رخ دهد). در شرایطی که احتمال انتقال آنفولانزا زیاد است، داده‌های ما سلسله مراتبی از اولویت‌ها را برای آلودگی‌زدایی سطحی در محیط‌های چند سطحی خانه و بیمارستان‌ها نشان می‌دهد.
بقای آنفلوانزای A(H1N1) بر روی مواد یافت شده در خانوارها: پیامدهایی برای کنترل عفونت
lzquegwc
مقدمه: هیجان گرایی رسانه ای در مورد شیوع H1N1 ممکن است بر فرآیندهای تصمیم گیری و تشخیص بالینی تأثیر بگذارد. ارائه مورد: ما دو مورد از بیمارانی را گزارش می‌کنیم که در سال 2009 با ویروس H1N1 و عفونت لژیونلا همراه بودند: یک مرد 69 ساله قفقازی و یک زن 71 ساله قفقازی. در موارد ما، تمام علائم و نشانه ها، از جمله استفراغ، بیماری پیشرونده تنفسی منجر به نارسایی تنفسی، هیپوکسمی مقاوم به درمان، لکوپنی، لنفوپنی، ترومبوسیتوپنی، و سطوح بالای کراتین کیناز و آمینوترانسفرازهای کبدی، با بیماری بحرانی ناشی از ویروس H91N10 مطابقت داشت. . سایر اختلالات عفونی ممکن است شبیه عفونت ویروسی H1N1 به ویژه بیماری لژیونر باشند. از آنجایی که همه گیری آنفولانزای خوکی H1N1 در پاییز در ایتالیا رخ داد، بیماری لژیونر بسیار مشکوک بود زیرا اوج بروز آن معمولا در اوایل پاییز رخ می دهد. ما فکر می‌کنیم که سوء ظن فوری ما به عفونت لژیونلا بر اساس تاریخچه بالینی و ناهنجاری‌های اشعه ایکس برای حل موفقیت‌آمیز اساسی بود. نتیجه‌گیری: دو گزارش موردی ما نشان می‌دهند که بیماران مبتلا به H1N1 باید از نظر لژیونلا غربالگری شوند، که در حال حاضر روش رایجی نیست. این امر به ویژه مهم است زیرا علائم و نشانه های هر دو عفونت مشابه است.
نارسایی تنفسی ارائه شده در آنفولانزای H1N1 با بیماری لژیونر: دو گزارش مورد
3zevsk0w
زئونوزهای نوظهور سلامت جهانی را تهدید می کنند، با این حال فرآیندهای ظهور آنها پیچیده و درک نادرست است. ویروس نیپا (NiV) به دلیل میزبانی وسیع و گستره جغرافیایی، مرگ و میر بالا، پتانسیل انتقال انسان به انسان و فقدان پیشگیری یا درمان موثر، یک تهدید مهم است. در اینجا، منشا اولین شیوع شناسایی شده آنسفالیت NiV در مالزی و سنگاپور را بررسی می کنیم. ما داده‌های مربوط به تولید دام را از سایت شاخص (یک مزرعه تجاری خوک در مالزی) قبل و در طول شیوع، در مورد تولیدات کشاورزی مالزی، و از بررسی‌های مخزن حیات وحش NiV (روباه‌های پرنده) تجزیه و تحلیل می‌کنیم. تجزیه و تحلیل ما نشان می دهد که معرفی مکرر NiV از حیات وحش دینامیک عفونت را در خوک ها تغییر داده است. معرفی اولیه ویروسی یک اپیزوتیک انفجاری تولید کرد که خود را به سمت انقراض سوق داد، اما پس از معرفی مجدد ویروس، جمعیت را برای تداوم آنزوتیک آماده کرد. تداوم حاصل در مزرعه باعث گسترش منطقه ای و افزایش تعداد عفونت های انسانی شد. این مطالعه فرضیه قبلی را رد می کند که شرایط آب و هوایی غیرعادی مربوط به نوسانات جنوبی ال نینو باعث ظهور می شود و نشان می دهد که آغازگر برای تداوم باعث ظهور یک بیماری زئونوز جدید شد. بنابراین، ما شواهد تجربی برای مکانیسمی ارائه می دهیم که قبلاً به عنوان پیش ساز عفونت گسترده با آنفولانزای پرندگان H5N1 و سایر پاتوژن های نوظهور پیشنهاد شده بود.
تشدید کشاورزی، پرایمینگ برای تداوم و ظهور ویروس نیپا: یک زئونوز کشنده ناشی از خفاش
uwg57g1z
پس‌زمینه: این مقاله با بررسی ارزیابی‌های حرفه‌ای فراخوان/برداشتن فرآورده خونی و پیامدهای آن برای خطر و سلامت عمومی، ایده‌هایی را در مورد درک حداقل خطر و مدیریت آن معرفی می‌کند. همچنین زمینه انتقال خون با بودجه عمومی در کانادا و رویداد ترک که اساس این مطالعه است را شرح می دهد. روش‌ها: مصاحبه با 45 کارشناس از امور اداری، پزشکی، تامین خون، خدمات آزمایشگاهی و ارزیابی خطر با استفاده از چارچوب نمونه‌گیری چند سطحی پس از فراخوان انجام شد. این کارشناسان یا مستقیماً با این خروج برخورد می کردند یا در مدیریت تامین خون در سطح کشور نقش داشتند. داده های این مصاحبه ها برای تجزیه و تحلیل و تفسیر در NVivo کدگذاری شدند. به صورت تحلیلی، داده‌ها برای استخراج گونه‌بندی برای مرتبط کردن پاسخ‌های مصاحبه با اکتشافی‌های مدیریت ریسک تفسیر شدند. نتایج: در حالی که همه افراد مصاحبه شونده در مورد اهمیت ایمنی بیمار توافق داشتند، تفاوت‌هایی در روش‌هایی که خطر در آن زمینه‌سازی و توضیح داده شد، تشخیص داده شد. خطر از نظر ایمنی بیمار، مسئولیت یا احتیاط مشاهده شد. این منطق های مختلف ریسک با نقل قول های انتخاب شده نشان داده شده اند. نتیجه‌گیری: ارزیابی‌های متخصص به طور کامل با هم همگرا نشدند و ممکن است که این منطق‌ها و گفتمان‌های ریسک مختلف ممکن است فرآیند مدیریت ریسک را به طور کلی‌تر تحت تأثیر قرار دهند، اگرچه نه لزوماً به شکل منفی. ایمنی بیمار نباید به خطر بیفتد، اما مدیریت خطر خون در سیستم های دارای بودجه عمومی ممکن است متفاوت باشد. ما راه هایی را برای مدیریت خطر خون با استفاده از رویکردهای موردی رسمی و ایمنی پیشنهاد می کنیم.
آیا ارزیابی های کارشناسان با هم همگرا هستند؟ مطالعه موردی اکتشافی ارزیابی و مدیریت خطر عرضه خون
471hzpyf
تهویه با فشار مثبت غیرتهاجمی (NPPV) به ارائه پشتیبانی مکانیکی تنفسی بدون استفاده از لوله گذاری داخل تراشه (ETI) اشاره دارد. مرور حاضر بر اثربخشی NPPV در کودکان بالای 1 ماه مبتلا به نارسایی حاد تنفسی (ARF) به دلیل شرایط مختلف متمرکز بود. ARF شایع ترین علت ایست قلبی در کودکان است. بنابراین، شناخت و درمان سریع بیماران اطفال مبتلا به نارسایی تنفسی معلق می تواند نجات دهنده باشد. حمایت مکانیکی تنفسی یک مداخله حیاتی در بسیاری از موارد ARF است. در سال های اخیر، NPPV به عنوان یک جایگزین ارزشمند برای تهویه مکانیکی تهاجمی (IMV) در این شرایط حاد پیشنهاد شده است. مطالعات فیزیولوژیکی اخیر اثرات مفید NPPV را در کودکان مبتلا به ARF نشان داده است. چندین مطالعه بالینی اطفال، که اکثر آنها غیرکنترل‌شده یا سری موردی و با اندازه کوچک بودند، اثربخشی NPPV را در درمان ARF ناشی از انسداد حاد راه هوایی (بالا یا پایین) یا برخی بیماری‌های اولیه پارانشیمی ریه و در موارد خاص پیشنهاد کرده‌اند. شرایطی مانند ARF پس از عمل یا پس از اکستوبه کردن، بیماران دچار نقص ایمنی مبتلا به ARF یا به عنوان وسیله ای برای تسهیل خروج لوله. NPPV با عوارض عمده نادر به خوبی تحمل شد و با بهبود تبادل گاز، کاهش کار تنفسی و اجتناب از ETI در 22 تا 100 درصد بیماران همراه بود. به نظر می رسد نیازهای بالای FiO(2) یا سطح بالای PaCO(2) در هنگام پذیرش یا در ساعات اولیه پس از شروع NPPV بهترین عوامل پیش بینی کننده مستقل برای شکست NPPV در کودکان مبتلا به ARF باشد. با این حال، بسیاری از مسائل مهم، مانند شناسایی بیمار، زمان مناسب برای استفاده از NPPV و تنظیم مناسب، هنوز وجود ندارد. کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی‌شده و کنترل‌شده بیشتر که به این مسائل در کودکان مبتلا به ARF می‌پردازد، توصیه می‌شود.
تهویه فشار مثبت غیرتهاجمی برای نارسایی حاد تنفسی در کودکان: مروری مختصر
0jlsaypc
پس زمینه: در طول همه گیری آنفولانزای A/H1N1v در سال 2009، کودکان به عنوان یک گروه خاص در معرض خطر شناسایی شدند. ما یک مطالعه چند مرکزی برای توصیف الگوی عفونت آنفولانزای A/H1N1v در بین کودکان بستری در بیمارستان در بروکسل، بلژیک انجام دادیم. روش‌ها: از 1 ژوئیه 2009 تا 31 ژانویه 2010، ما داده‌های اپیدمیولوژیک و بالینی تمام موارد اثبات شده (H1N1v PCR مثبت) و احتمالی (آنفلوانزای مثبت آنتی ژن A یا کشت) کودکان آنفولانزای A/H1N1v را جمع‌آوری کردیم که در چهار مورد در بیمارستان بستری شدند. مراکز درجه سوم نتایج: در طول دوره اپیدمی، بیش از 18 درصد از مراجعین سرپایی کودکان و بخش اورژانس ثبت شد. 215 کودک با عفونت ثابت/احتمالی آنفلوانزای A/H1N1v در بیمارستان بستری شدند. میانگین سنی 31 ماه بود. 47٪ ≥ 1 شرایط همراه داشتند. بیماری تنفسی تب دار شایع ترین تظاهر بود. 36 درصد با علائم اولیه گوارشی و 10 درصد با تظاهرات عصبی مراجعه کردند. 34 درصد ذات الریه داشتند. تنها 24 درصد از بیماران اسلتامیویر دریافت کردند اما 57 درصد آنتی بیوتیک دریافت کردند. 10% از کودکان در PICU بستری شدند که هفت نفر از آنها با ARDS بودند. میزان مرگ و میر مورد 5/215 (2%)، مربوط به تنها کودکان مبتلا به اختلالات عصبی مزمن بود. کودکان بالای 2 سال تمایل بیشتری برای پذیرش در PICU نشان دادند (16٪ در مقابل 1٪، 0.002 = p) و میزان مرگ و میر بالاتری (4٪ در مقابل 0٪، P = 0.06). نوزادان کمتر از 3 ماه سیر عفونت خفیف تری را با عوارض تنفسی و عصبی نشان دادند. نتیجه‌گیری: اگرچه عفونت‌های آنفولانزای A/H1N1v عموماً خود محدود شونده بودند، بار بیماری کودکان قابل توجه بود. در مقایسه با سایر کشورهایی که سیستم‌های مراقبت بهداشتی متفاوتی را تجربه می‌کنند، گروه بلژیکی ما جوان‌تر بود و درمان ضد ویروسی کمتر دریافت می‌کرد. سیر بیماری و مرگ و میر مشابه بود.
آنفولانزای همه گیر A/H1N1v 2009 در کودکان بستری در بیمارستان: یک بررسی چند مرکزی بلژیکی
73hw8922
فعال سازی نابجای کاسپاز-6 اخیراً به عنوان عامل اصلی در پاتوژنز اختلالات نورودژنراتیو مانند آلزایمر و بیماری هانتینگتون ظاهر شده است. سنجش‌های تجاری موجود برای اندازه‌گیری فعالیت کاسپاز-6 معمولاً از پپتید VEID به عنوان بستر استفاده می‌کنند. با این حال، این روش‌ها برای ارزیابی خاص فعالیت کاسپاز ۶ در حضور سایر فعالیت‌های پروتئاز مخدوش‌کننده، که اغلب در نمونه‌های سلولی و بافتی با آن مواجه می‌شوند، مناسب نیستند. در اینجا ما توسعه روشی را گزارش می‌کنیم که با استفاده از یک سوبسترای پروتئینی، لامین A، که برای برش کاسپاز-6 در اسید آمینه 230 بسیار خاص است، بر این محدودیت غلبه می‌کند. سنجش مبتنی بر الایزا که برای تشخیص و تعیین کمیت فعالیت کاسپاز ۶ در عصاره‌های سلولی بسیار آپوپتوز مناسب است. این روش نسبت به سنجش های مبتنی بر VEID حساس تر است و می تواند با یک پلت فرم تصویربرداری با محتوای بالا برای غربالگری با توان بالا سازگار شود. این روش باید برای غربالگری و توصیف ترکیبات بازدارنده کاسپاز-6 و سایر مداخلات برای کاهش فعالیت کاسپاز-6 درون سلولی برای کاربرد در اختلالات عصبی مفید باشد.
یک روش کمی برای ارزیابی خاص فعالیت کاسپاز-6 در کشت سلولی
lusrcpns
منحنی های اپیدمی محلی در طول همه گیری آنفلوانزای 1918-1919 اغلب با امواج اپیدمی متعدد مشخص می شد. شناسایی علت(های) زمینه ای چنین امواجی ممکن است به مدیریت همه گیری های آینده کمک کند. ما این فرضیه را بررسی می کنیم که این امواج به دلیل اجتناب مردم از تماس های بالقوه عفونی ایجاد شده اند - رفتاری که فاصله گذاری اجتماعی نامیده می شود. ما تعداد تولید مثل بیماری موثر را تخمین می زنیم و از آن حداکثر درجه فاصله گذاری اجتماعی را که در طول اپیدمی چند موجی در سیدنی، استرالیا رخ داده است، استنباط می کنیم. ما تخمین می زنیم که به طور متوسط ​​در سراسر شهر، مردم میزان تماس عفونی خود را تا 38٪ کاهش دادند و این برای توضیح امواج متعدد این همه گیری کافی بود. عدد پایه تولید مثل، R(0)، در محدوده 1.6-2.0 با تخمین ترجیحی 1.8، مطابق با سایر برآوردهای اخیر برای همه گیری آنفولانزای 1918-1919 برآورد شد. این داده ها همچنین با نسبت بالایی (بیش از 90٪) از جمعیت که در ابتدا مستعد ابتلا به عفونت بالینی بودند مطابقت دارد، و نسبت عفونت هایی که بدون علامت بودند (در صورت وقوع) بیشتر از تقریباً 9٪ نبود. نرخ حمله بالینی مشاهده شده 36.6٪ به طور قابل توجهی کمتر از 59٪ مورد انتظار بر اساس مقدار تخمینی R (0) بود، که نشان می دهد تقریباً 22٪ از جمعیت از عفونت بالینی در امان هستند. این کاهش در نرخ حمله بالینی به معنای تخمین زده شده 260 نفر در هر 100000 نجات یافته است و نشان می دهد که مداخلات فاصله گذاری اجتماعی می تواند نقش مهمی در کاهش تأثیر سلامت عمومی بیماری های همه گیر آنفلوانزا در آینده داشته باشد.
کمی سازی فاصله گذاری اجتماعی ناشی از آنفولانزای همه گیر
16syz1o7
گسترش جهانی آنفولانزای پرندگان H1N1 و گزارش‌های فزاینده در مورد مقاومت آن به داروهای فعلی، اولویت بالایی برای توسعه داروهای جدید ضد آنفلوانزا قرار داده است. هماگلوتینین (HA) به دلیل عملکرد منحصر به فرد خود در کمک به ویروس ها برای اتصال به سطح سلولی، مرحله کلیدی برای نفوذ آنها به سلول آلوده، به یکی از اهداف اصلی برای طراحی دارو در برابر ویروس آنفلوانزا تبدیل شده است. برای توسعه مهارکننده‌های قوی HA، پایگاه داده قطعه ZINC برای یافتن ترکیب بهینه با تکنیک جهش هسته جستجو شد. در نتیجه، ترکیب Neo6 به دست آمد. از طریق مطالعات داکینگ مولکولی بعدی و شبیه‌سازی‌های دینامیک مولکولی نشان داده شده است که Neo6 نه تنها ترکیب مطلوب‌تری را در محل اتصال HA به خود می‌گیرد، بلکه تعامل اتصال قوی‌تری با گیرنده‌اش دارد. بر این اساس، Neo6 ممکن است یک نامزد امیدوار کننده برای توسعه داروهای جدید و قوی تر برای درمان آنفولانزا باشد. یا حداقل، یافته های گزارش شده در اینجا ممکن است بینش مفیدی برای تحریک استراتژی جدید در این زمینه ارائه دهد.
طراحی جدید مهارکننده برای هماگلوتینین در برابر ویروس آنفولانزای H1N1 با روش Core Hopping
36gbl7tu
عفونت ویروس ها به سلول همسایه از نظر فرار از سیستم های دفاعی ضد ویروس میزبان مفید در نظر گرفته می شود. دو مسیر برای عفونت ویروسی به در مجاورت وجود دارد: یکی انتقال ویروس از طریق همجوشی سلول به سلول با تشکیل سینسیتیوم بدون تولید ویریون‌های نتاج، و دیگری با واسطه ویریون‌های بدون انتشار ویروس، که معمولاً سلول به سلول نامیده می‌شوند. انتقال سلولی اعتقاد بر این است که ویروس های آنفولانزا به عنوان ویروس بدون سلول از سلول های آلوده به سلول های غیر آلوده منتقل می شوند. در اینجا، ما نشان دادیم که ویروس آنفولانزا می‌تواند از مسیر انتقال سلول به سلول از طریق غشاهای آپیکال، با انتقال ویریون‌ها بر روی سطح یک سلول آلوده به سلول‌های میزبان مجاور استفاده کند. تکنیک‌های تصویربرداری سلول زنده نشان داد که یک ویروس آنفولانزای نوترکیب، که در آن ژن نورآمینیداز با ژن پروتئین فلورسانس سبز جایگزین شد، از یک سلول آلوده به سلول‌های مجاور گسترش می‌یابد و خوشه‌های سلولی آلوده را تشکیل می‌دهد. این نوع انتشار ویروس نیاز به فعال سازی HA با درمان پروتئاز دارد. انتقال سلول به سلول نیز توسط آمانتادین مسدود شد، که اسیدی شدن آندوزوم های مورد نیاز برای پوشش ذرات ویروس آنفولانزا در اندوزوم ها را مهار می کند، که نشان می دهد هماگلوتینین عملکردی و اسیدی شدن آندوزوم توسط کانال یونی M2 برای آنفلوانزای سلول به سلول ضروری است. انتقال ویروس. علاوه بر این، در انتقال ویروس آنفولانزا از سلول به سلول، ویریون های نتاج می توانند حتی پس از جوانه زدن با سطح سلول آلوده باقی بمانند تا ویریون های نتاج به سلول های غیر آلوده مجاور منتقل شوند. شواهدی مبنی بر اینکه انتقال سلول به سلول در ویروس آنفولانزا رخ می دهد، منجر به این می شود که عفونت موضعی حتی در صورت درمان با مهارکننده های نورآمینیداز ادامه یابد.
انتقال سلول به سلول مقاوم به تامیفلو اما با واسطه HA از طریق غشای آپیکال ویروس آنفلوانزای مرتبط با سلول
tibu8530
عفونت HCV عامل اصلی بیماری مزمن کبد و سرطان کبد در ایالات متحده است. برای پرداختن به پاتوژنز ناشی از عفونت HCV، مطالعات اخیر بر روی اثرات سیتوپاتیک مستقیم پروتئین‌های HCV منفرد، با هدف شناسایی نقش‌های خاص آن‌ها در پاتوژنز کلی متمرکز شده‌اند. با این حال، این رویکرد از بررسی برهمکنش‌های احتمالی بین پروتئین‌های مختلف HCV و اندامک‌ها جلوگیری می‌کند. برای به دست آوردن درک بهتری از اثرات سیتوپاتیک مختلف و پاسخ‌های سلولی به پروتئین‌های HCV، از سلول‌های کبدی انسانی استفاده کردیم که به طور اساسی RNA HCV را تکثیر می‌کردند که پلی‌پروتئین تمام‌قد یا پروتئین‌های غیرساختاری یا سلول‌هایی را که به طور سازنده هسته پروتئین ساختاری را بیان می‌کردند، کد می‌کرد. برای مدل سازی وضعیت عفونت مداوم HCV و بررسی ترکیبی از پروتئین های مختلف HCV در پاتوژنز سلولی. افزایش تولید گونه‌های فعال اکسیژن (ROS) در میتوکندری، آسیب و دژنراسیون میتوکندری، و افزایش تجمع لیپید در بین تمام سلول‌های بیان‌کننده پروتئین HCV بدون توجه به اینکه پروتئین‌های ساختاری یا غیرساختاری را بیان می‌کنند، رایج بود. بیان پروتئین های غیر ساختاری همچنین منجر به افزایش استرس اکسیداتیو در سیتوزول، حباب غشایی در شبکه آندوپلاسمی و تجمع واکوئل های اتوفاگوسیتیک شد. از سوی دیگر، تغییرات حالت ردوکس سلولی، به طور قابل توجهی سطح اتوفاژی را تغییر داد، که نشان دهنده ارتباط مستقیم بین استرس اکسیداتیو و فعال شدن اتوفاژی با واسطه HCV است. با اثرات گسترده سیتوپاتیک، سلول‌های دارای پلی پروتئین HCV تمام طول پاسخ آنتی اکسیدانی متوسطی نشان دادند و افزایش قابل توجهی در زمان دو برابر شدن جمعیت و کاهش همزمان سیکلین D1 نشان دادند. در مقابل، سلول‌هایی که پروتئین‌های غیرساختاری را بیان می‌کنند، قادر به راه‌اندازی یک پاسخ آنتی‌اکسیدانی قوی با تنظیم بالا آنزیم‌های آنتی‌اکسیدان بودند. زمان دو برابر شدن جمعیت و سطح سیکلین D1 نیز با سلول‌های کنترل قابل مقایسه بود. در نهایت، به نظر می رسد که اثرات سیتوپاتیک پروتئین هسته بر روی میتوکندری بدون اختلالات قابل توجه در سیتوزول تمرکز می کند.
بیان مداوم پروتئین های غیر ساختاری ویروس هپاتیت C منجر به افزایش اتوفاژی و آسیب میتوکندری در سلول های کبدی انسان می شود.
v1p4ut66
جهش‌های حساس به دما (TS) ابزار قدرتمندی برای مطالعه عملکرد ژن در داخل بدن هستند. این جهش‌یافته‌ها فعالیت نوع وحشی را در دماهای مجاز و کاهش فعالیت در دماهای محدود نشان می‌دهند. اگرچه می توان از جهش زایی تصادفی برای تولید جهش TS استفاده کرد، اما این روش در موجودات چند سلولی دشوار و غیرممکن است. علاوه بر این، مکانیسم‌های مولکولی زیربنایی فنوتیپ TS به خوبی درک نشده‌اند. برای روشن کردن مکانیسم‌های TS، ما از یک روش یادگیری ماشین - رگرسیون لجستیک - برای بررسی تعداد زیادی از ویژگی‌های توالی و ساختار استفاده کردیم. ما 133 ویژگی را توسعه دادیم و آزمایش کردیم که ویژگی‌های محل جهش یا محله جهش را توصیف می‌کرد. ما سه نوع همسایگی را با استفاده از فاصله توالی، فاصله اقلیدسی و فاصله توپولوژیکی تعریف کردیم. ما کشف کردیم که ویژگی‌های همسایگی در پیش‌بینی جهش‌های TS بهتر از ویژگی‌های سایت جهش هستند. پیش‌بینی‌کننده‌ترین ویژگی‌ها نشان می‌دهد که جهش‌های TS تمایل دارند در بقایای مدفون و صلب رخ دهند و در حوزه‌های پروتئینی حفاظت‌شده قرار دارند. محیط یک باقیمانده مدفون اغلب ثبات ساختاری کلی پروتئین را تعیین می کند، بنابراین ممکن است منجر به تغییر فعالیت برگشت پذیر با تغییر دما شود. ما مدل‌های پیش‌بینی TS را بر اساس رگرسیون لجستیک و رویه منظم کمند توسعه دادیم. از طریق اعتبار دهی متقاطع ده برابری، منطقه زیر منحنی 0.91 را برای مدل با استفاده از هر دو ویژگی توالی و ساختار به دست آوردیم. آزمایش بر روی مجموعه داده‌های مستقل نشان داد که مدل جهش‌های TS را با دقت 50 درصد پیش‌بینی می‌کند. به طور خلاصه، مطالعه ما اساس مولکولی جهش یافته های TS را روشن کرد و اهمیت ویژگی های همسایگی را در تعیین جهش TS پیشنهاد کرد. ما مدل‌هایی را برای پیش‌بینی جهش‌های TS حاصل از جایگزینی اسید آمینه منفرد توسعه دادیم. به این ترتیب، جهش یافته های TS را می توان از طریق معرفی تجربی جهش های پیش بینی شده به طور موثر به دست آورد.
ویژگی های همسایگی عوامل مهمی در جهش های حساس به دما هستند
h8xxpbr6
پس زمینه: شواهد بررسی با کیفیت بالا برای اطلاع رسانی و تأثیرگذاری بر تصمیمات و سیاست های بهداشت عمومی مفید است. با این حال، حوزه‌های موضوعی خاصی از نظر کمیت و کیفیت ادبیات مروری موجود، فاقد نمایندگی هستند. اهداف این مقاله شناسایی کمیت و همچنین کیفیت شواهد موجود در سطح بررسی در مورد اثربخشی مداخلات بهداشت عمومی برای تصمیم گیرندگان بهداشت عمومی است. روش‌ها: جستجوهای انجام‌شده در http://www.health-evidence.ca فهرستی از ادبیات مروری بر سلامت عمومی در 21 حوزه موضوعی تولید کردند. شکاف ها و حوزه های ثروت در ادبیات مرور، و همچنین نسبت مرورهایی که از نظر روش شناختی قوی، متوسط ​​یا ضعیف رتبه بندی شده بودند، شناسایی شدند. 10 زمینه اصلی مورد علاقه کاربران ثبت نام شده و بازدیدکنندگان http://www.health-evidence.ca از داده های نمایه کاربر و Google Analytics استخراج شده است. نتایج: سه علاقه اصلی کاربران ثبت شده شامل: 1) جوامع سالم، 2) بیماری های مزمن، و 3) تغذیه. سه اولویت اول برای بازدیدکنندگان شامل: 1) بیماری های مزمن، 2) فعالیت بدنی، و 3) اعتیاد / مصرف مواد. همه حوزه‌های موضوعی با بازبینی‌های (بیش از 301) مورد علاقه کاربران و/یا بازدیدکنندگان ثبت‌شده (سلامت روان، فعالیت بدنی، اعتیاد/مصرف مواد، سلامت نوجوانان، سلامت کودکان، تغذیه، سلامت بزرگسالان و بیماری‌های مزمن) بودند. . برعکس، اکثر کاربران و/یا بازدیدکنندگان ثبت‌نام شده ترجیحی برای حوزه‌های موضوعی با تعداد کمی (≤ 150) مرورهای موجود (ایمنی و بازرسی مواد غذایی، بهداشت دندان، بهداشت محیط) به استثنای عوامل اجتماعی تعیین‌کننده سلامت و جوامع سالم ندارند. در میان حوزه‌های ترجیحی کاربران و بازدیدکنندگان ثبت‌نام شده، 80.2 درصد از بررسی‌ها از کیفیت روش‌شناختی خوبی برخوردار بودند، با 43.5 درصد از نظرات دارای رتبه‌بندی کیفیت قوی و 36.7 درصد از رتبه‌بندی کیفیت مرور متوسط. نتیجه‌گیری: در حوزه‌های موضوعی که بررسی‌های زیادی در آن‌ها موجود است، سنتزهای سطح بالاتری برای هدایت سیاست و عمل مورد نیاز است. برای سایر حوزه‌های موضوعی با بررسی‌های کمی، باید مشخص شود که آیا شواهد مطالعه اولیه وجود دارد یا لازم است، تا بتوان در آینده بازبینی‌ها را انجام داد. با توجه به اینکه کمتر از نیمی از بررسی‌های موجود در http://www.health-evidence.ca از کیفیت روش‌شناختی قوی برخوردار هستند، کیفیت شواهد در سطح بازبینی باید در طیف وسیعی از حوزه‌های موضوعی بهداشت عمومی بهبود یابد.
گمشده و به حساب آمده: شکاف ها و حوزه های ثروت در ادبیات بررسی سلامت عمومی
7jnogabw
نایروویروس‌ها گروه مهمی از ویروس‌های منتقل شده از طریق کنه هستند که شامل پاتوژن‌های انسان (ویروس تب خونریزی‌دهنده کریمه کنگو) و دام‌ها (ویروس داگبه، ویروس بیماری گوسفند نایروبی (NSDV)) می‌شود. NSDV در بخش های وسیعی از شرق آفریقا و شبه قاره هند (جایی که به عنوان ویروس گنجام شناخته می شود) یافت می شود. ما توانایی NSDV را برای مخالفت با القاء و اعمال اینترفرون بررسی کرده‌ایم. هر دو جدایه بیماری زا و غیر بیماری زا می توانند به طور فعال القای اینترفرون نوع 1 را مهار کنند و همچنین مسیرهای سیگنال دهی اینترفرون های نوع 1 و نوع 2 را مسدود کنند. با استفاده از بیان گذرا پروتئین‌های ویروسی یا بخش‌هایی از پروتئین‌های ویروسی، همه این فعالیت‌ها با دامنه پروتئاز تومور مانند تخمدان (OTU) موجود در RNA پلیمراز ویروسی ترسیم شدند. عفونت ویروسی، یا بیان این دامنه OTU در سلول های ترانسفکت شده، منجر به کاهش زیادی در ادغام یوبیکوئیتین یا پروتئین ISG15 در پروتئین های سلول میزبان شد. جهش‌های نقطه‌ای در OTU که فعالیت پروتئاز را مهار می‌کرد، از مخالفت آن با القا و عمل اینترفرون نیز جلوگیری کرد. جالب توجه است، جهش در یک محل محیطی، که تأثیر ظاهری کمی بر توانایی OTU برای مهار یوبیکوئیتیناسیون و ISG15ylation داشت، توانایی OTU را برای جلوگیری از القای نوع 1 و عملکرد اینترفرون های نوع 2 حذف کرد، اما تأثیر کمتری بر توانایی مسدود کردن عملکرد اینترفرون نوع 1 دارد که نشان می‌دهد اهدافی غیر از یوبیکوئیتین و ISG15 ممکن است در اعمال OTU ویروسی دخیل باشند.
مهار القاء و عمل اینترفرون توسط نایروویروس نایروبی ویروس بیماری گوسفند/ویروس گنجام
auwm2qj0
علاقه به آنتی‌بادی‌های مونوکلونال ضد آنفلوانزای A (mAbs) اخیراً با شناسایی پادتن‌های ضد هماگلوتینین (HA) با فعالیت خنثی‌کننده هتروسوبتایپی برای استفاده در طراحی ابزارهای پیشگیری یا درمانی «جهانی» تقویت شده است. با این حال، اکثر mAbهای منفرد که تا به امروز توضیح داده شده است، جدایه های ویروسی متعلق به زیرگروه های بسیار واگرا را که در دو گروه مختلف فیلوژنتیکی آنفلوانزا مبتنی بر HA جمع می شوند، متصل و خنثی نمی کنند: گروه 1 شامل، از جمله، زیرگروه های H1، H2، H5 و H9 و گروه 2 شامل، در میان دیگران، زیرگروه H3. در اینجا، ما یک mAb انسانی به نام PN-SIA28 را توصیف می کنیم که قادر به اتصال و خنثی کردن تمام ایزوله های آزمایش شده متعلق به گروه فیلوژنتیک 1، از جمله زیرگروه های H1N1، H2N2، H5N1 و H9N2 و چندین ایزوله متعلق به گروه 2، از جمله ایزوله های H3N2 از گروه اول است. دوره همه گیری 1968 بنابراین، PN-SIA28 قادر به خنثی کردن ایزوله های متعلق به زیرگروه های مسئول همه همه گیری های گزارش شده، و همچنین سایر زیرگروه های با پتانسیل همه گیری است. ناحیه شناسایی شده توسط PN-SIA28 در ناحیه ساقه HA شناسایی شده است و شامل باقیمانده هایی است که در بین زیرگروه های مختلف آنفولانزا بسیار حفظ شده اند. توصیف عمیق ویژگی‌های PN-SIA28 ممکن است کمک مفیدی در بهبود استراتژی‌های درمانی ضد آنفلوانزای موجود باشد و می‌تواند ابزارهای جدیدی را برای توسعه استراتژی‌های واکسیناسیون جهانی ارائه دهد.
آنتی بادی مونوکلونال انسانی با فعالیت خنثی کننده در برابر زیرگروه های آنفولانزای بسیار واگرا
5uzp3l0r
سابقه و هدف: ویروس تب دره ریفت (RVFV) باعث ایجاد بیماری در دام و انسان می شود. این بیماری می تواند از طریق پشه، استنشاق یا تماس فیزیکی با مایعات بدن حیوانات آلوده منتقل شود. موارد بالینی شدید با هپاتیت حاد همراه با خونریزی، مننژوانسفالیت و/یا رتینیت مشخص می شود. پویایی عفونت RVFV و انواع سلول های آلوده در داخل بدن به خوبی درک نشده است. روش‌شناسی/ یافته‌های اصلی: سویه‌های RVFV که رنیل لوسیفراز انسانی (hRLuc) یا پروتئین فلورسنت سبز (GFP) را بیان می‌کنند تولید و به موش‌های حساس با کمبود Ifnar1 تلقیح شدند. ما تروپیسم بافتی را در این موش‌ها و ماهیت سلول‌های هدف را در داخل بدن با استفاده از تصویربرداری از کل اندام و فلوسیتومتری بررسی کردیم. پس از تلقیح داخل صفاقی، سیگنال hRLuc در درجه اول در تیموس، طحال و کبد مشاهده شد. ماکروفاژهایی که به بافت های مختلف نفوذ می کنند، به ویژه بافت چربی اطراف پانکراس نیز ویروس را بیان می کنند. کبد به سرعت به عضو اصلی درخشنده تبدیل شد و موش ها به هپاتیت شدید تسلیم شدند. مغز در طول عفونت به طور ضعیفی درخشنده بود. تجزیه و تحلیل FACS در موش‌های آلوده به RVFV-GFP نشان داد که ماکروفاژها، سلول‌های دندریتیک و گرانولوسیت‌ها سلول‌های هدف اصلی برای RVFV بودند. نقش حیاتی سلول‌های دودمان مونوسیت/ماکروفاژ/دندریت در طول عفونت RVFV با انتشار آهسته‌تر ویروسی، کاهش تیتر RVFV در خون، و بقای طولانی‌مدت موش‌های تهی شده از سلول‌های ماکروفاژ و دندریتیک پس از درمان با لیپوزوم‌های کلودرونات تایید شد. پس از تلقیح های پوستی و بینی، انتشار ویروس عمدتاً در غدد لنفاوی تخلیه کننده گوش تزریق شده و در ریه ها با افزایش قابل توجهی در زمان بقا مشاهده شد. نتیجه‌گیری/ اهمیت: این یافته‌ها سطوح بالای سلول‌های فاگوسیتی را که RVFV را در طول عفونت ویروسی در موش‌های دارای کمبود Ifnar1 در خود نگه می‌دارند، نشان می‌دهد. آنها نشان می‌دهند که ویروس‌های بیولومینسنت و فلورسنت می‌توانند نور جدیدی به پاتوژنز عفونت RVFV بتابانند.
تروپیسم بافتی و سلول های هدف ویروس تب Rift Valley حذف شده با NSs در موش های دارای نقص ایمنی زنده