text
string | id
string | dump
string | url
string | date
string | file_path
string | license_abbr
string | license_version
string | license_location
string | license_in_head
bool | license_in_footer
bool | potential_licenses
dict | license_parse_error
bool | license_disagreement
bool | language_script
string | language
string | language_score
float64 | found_in_fw
bool |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Aranos
Aranos is 'n nedersetting in suidelike Namibië, in die streek van Hardap, Namibië en word beskou as 'n grensstasie na die nabygeleë Kalahariwoestyn. Die dorp het ongeveer 2900 inwoners en 'n toerisme-georiënteerde ekonomiese struktuur. Daar is ook 'n klein lughawe vir vlugreise in die Kalahari.
Aranos | |
Koördinate: Koördinate: | |
Land | Namibië |
---|---|
Streek | Hardap |
Tydsone | SAST (UTC+2) |
Plaaslike PolitiekWysig
Die amptelik uitslag van die 2010 plaaslike verkiesings:
Partei | Stem | Persentasie van die stemme |
---|---|---|
SWAPO | 546 | 55,49 % |
RDP | 205 | 20,83 % |
DTA | 187 | 19,00 % |
SWANU | 17 | 1,73 % |
COD | 15 | 1,52 % |
Ongeldig | 14 | 1,42 % |
Algemeen | 984 | 100 % |
|
<urn:uuid:12c7f1e7-6292-4d5e-9fc3-4bea334801a4>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Aranos
|
2019-07-18T23:57:02Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525863.49/warc/CC-MAIN-20190718231656-20190719013656-00437.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999565
| false
|
ICD-10
Die ICD-10 is die tiende hersiene weergawe van die Internasionale Statistiese Klassifikasie van Siektes en Verwante Gesondheidsprobleme, 'n handleiding van siektes van die Wêreldgesondheidsorganisasie.
Die ICD-10 is die tiende hersiene weergawe van die Internasionale Statistiese Klassifikasie van Siektes en Verwante Gesondheidsprobleme, 'n handleiding van siektes van die Wêreldgesondheidsorganisasie.
|
<urn:uuid:23a780dd-bafa-43fd-a012-023e669d5aa4>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/ICD-10
|
2019-07-19T00:24:29Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525863.49/warc/CC-MAIN-20190718231656-20190719013656-00437.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999948
| false
|
Parlement
'n Parlement is die hoogste verkose beraadslaende orgaan van 'n demokratiese regstaat. Dit bestaan uit verkose verteenwoordigers van die volk, wat 'n essensiële rol in die totstandkoming van wetgewende akte speel, en in sy totaliteit of in sy onderdele kontrole oor die staat se uitvoerende mag uitoefen. Die naam is afgelei van die Franse parler, wat "om te praat" beteken; 'n parlement is dus 'n gesprek of bespreking, 'n vergadering waar mense sake bespreek. 'n Volksverteenwoordiging het slegs 'n parlement in 'n parlementêre stelsel, die teenhanger in 'n presidensiële stelsel word 'n kongres genoem.
Inhoud
FunksiesWysig
'n Parlement het hoofsaaklik vier funksies.
- Verteenwoordigende funksie.
- Parlementslede (LP's) verteenwoordig die volk en vorm die skakel tussen die samelewing (die volk) en die politieke stelsel.
- Wetgewende funksie.
- Die parlement is die wetgewende gesag. In werklikheid gaan dit dikwels in gesprek met die regering oor wetsontwerpe wat hulle voorlê.
- Beraadslaende funksie.
- Dit is die parlementariërs se plig om oor nuwe wetsontwerpe te debatteer.
- Beherende funksie.
- LP's monitor die funksionering van die regering nougeset. Om hiermee te help word oudit-verslae gebruik om te sien of die uitvoerende gesag hom by die begroting hou en staatsgeld verantwoordelik spandeer. 'n Parlementêre kommissie van ondersoek kan ook aangestel word om growwe foute op 'n bepaalde beleidsterrein te ondersoek en aanbevelings te maak.
Verskillende landeWysig
- Die parlement van Suid-Afrika bestaan uit die Nasionale Vergadering en die Nasionale Raad van Provinsies.
- Die parlement van die Verenigde Koninkryk bestaan uit 'n laerhuis (House of Commons) en 'n hoërhuis (House of Lords).
- Die Federale Parlement van België bestaan uit die Kamer (van Volksverteenwoordigers) en die Senaat. In die Belgiese parlement word daar nie tussen 'n eerste en tweede kamer onderskei nie, omdat hulle formeel gelykwaardig is. In België word die term "wetgewende kamers" gebruik om na beide kamers van die parlement te verwys.
- Die Duitse parlementêre stelsel bestaan ook uit twee organe: die Bondsdag (Bundestag) en die Bondsraad (Bundesrat). Slegs die Bondsdag vorm egter die federale parlement. Die Bondsraad word as 'n afsonderlike instelling beskou en verteenwordig die 16 deelstate van Duitsland.
- In Nederland word die volksverteenwoordiging die State-Generaal genoem en bestaan uit die Eerste Kamer en die Tweede Kamer. Dit is sedert 1814 'n parlement, in 1815 is dit tot 'n tweekamerstelsel gesplit.
- Die Kongres van die Verenigde State van Amerika (United States Congress) bestaan uit die Senaat (United States Senate) en die die Huis van Verteenwoordigers (United States House of Representatives).
ParlementsgeboueWysig
Parlementsgeboue kan volgens hul uitleg geklassifiseer word:[2]
- Halwe sirkel
- oorsprong – Griekse teater
- hedendaags gebruik – Assemblée Nationale (Frankryk se parlement), Riksdag (Sweedse parlement)
- Rye teenoor mekaar
- oorsprong – Engelse Koning kry advies van enersyds die adel, andersyds die geestelikes
- hedendaags gebruik – House of Lords (Britse parlement), Kanadese Senaat (Kanadese parlement)
- Sirkel
- oorsprong – Yslandse parlement uit die tiende eeu (Alþingi)
- hedendaags gebruik – Landtag (Parlement van Noordryn-Wesfale), Boeverbos (Provinsiebestuur van Wes-Vlaandere)
- Hoefyster
- oorsprong – onbekend (kombinasie tussen halwe sirkel en rye)
- hedendaags gebruik – Dhaka Bangladesj, House of Representatives (Australiese parlement)
- Skoolklas
- oorsprong – onbekend (kommunisme)
- hedendaags gebruik – Russiese parlement, Parlement van Kirgisië, Senaat van Pakistan
Sien ookWysig
VerwysingsWysig
- Deschouwer, Kris; Mooghe, Marc (2008). Politiek, een inleiding in de politieke wetenschappen. Boom Onderwijs. p. 170.
- Parliament (2016), David Mulder, Max Cohen de Lara
|
<urn:uuid:7c1067e9-a268-4088-9be8-25a1a974c12e>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Parlement
|
2019-07-18T23:47:29Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525863.49/warc/CC-MAIN-20190718231656-20190719013656-00437.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999714
| false
|
Maak hoofkeuseskerm oop
Soek
Wysigings
← Ouer wysiging
Nuwer wysiging →
Jeppestown
(wysig)
Wysiging soos op 14:57, 24 November 2014
1 greep verwyder
,
4 jaar gelede
geen wysigingsopsomming nie
[[Beeld:Op de Bergenstraat, Fairview.jpg|regs|
340px
330px
|duimnael|Op de Bergenstraat, Jeppestown, met die [[NG gemeente Jeppestown|NG kerkgebou]] regs op die foto.]]
[[Beeld:Jeppestown vroeg 1900's.jpg|
320px
330px
links
regs
|thumb|'n Uitsig uit die brandweertoring in Fairview op onder meer die Jeppestownse kerk omstreeks 1912.]]
'''Jeppestown''' is ’n oostelike voorstad van [[Johannesburg]], [[Gauteng]], [[Suid-Afrika]].
Morne
84 059
wysigings
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:MobileDiff/1305924
"
|
<urn:uuid:d436deba-d6bd-47e4-ae6d-934e40d96902>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:MobileDiff/1305924
|
2019-07-18T23:23:35Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525863.49/warc/CC-MAIN-20190718231656-20190719013656-00437.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.995222
| false
|
NG gemeente Belgravia
Die NG gemeente Belgravia was 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die oostelike woonbuurt van Johannesburg met dieselfde naam, in werklikheid 'n buurt van die voorstad Jeppestown. Van die vier gewese gemeentes wat sedert 1992 deel vorm van die NG gemeente Kensington, was dit die mees sentraal geleë ten opsigte van die voorstad Kensington.
Inhoud
AfstigtingWysig
Die gemeente het in 1952 van Jeppestown afgestig as laaste van die moedergemeente se drie dogtergemeentes in die oostelike voorstede. Malvern het in 1940 afgestig en Bezuidenhoutsvallei in 1944. Belgravia het 'n toringkerk van sierstene op die hoek van Marshall- en Blorestraat opgerig teen 'n heuwel in 'n boomryke straat. Die omgewing was uit die staanspoor meer gegoed as dié rondom die moederkerk. In 1904 het "A Guide to the Transvaal" byvoorbeeld oor Johannesburg se woonbuurte gemeld: "Die meer gegoede voorstede is Parktown, Berea, Belgravia en Doornfontein; die armer buurte is Fordsburg, Braamfontein en Jeppes. Vrededorp word amper uitsluitlik bewoon deur arm Afrikaners ('Dutch'). Staatsamptenare verhuis na Richmond en Melville."[1]
InlywingWysig
Belgravia was altyd die kleinste van Jeppestown se dogtergemeentes. So staan die lidmaattal (belydende) in 1958 op 557, in 1973 op 318 en in 1979 op 250. Die volgende jaar word die gemeente ingelyf by Malvern, waarvan die lidmaattal in 1979 411 was, maar teen 1985 staan op 502. Uiteindelik smelt Jeppestown in 1992 met Malvern saam, sodat die hele gebied wat van 1898 tot 1940 onder die moedergemeente Jeppestown geval het, 52 jaar later weer net uit een gemeente bestaan, maar nou onder die naam Kensington. Die NG gemeente Andrew Murray, wat ontstaan het uit die sending onder die Jode, het 'n tyd lank Belgravia se kerkgebou in Blorestraat gebruik, maar daarna Johannesburg-Noord se kerkgebou begin deel.
LiggingWysig
Enkele leraarsWysig
- Jan Gabriël Griesel, 1952 - 1956 (sy eerste gemeente en die gemeente se eerste leraar)
- Jan Harm Thomas Reyneke, 1956 - 1960
- Adam Adriaan van Niekerk, 1960 - 1962
- Rudolph Adriaan Meyer, 1963 - 1965
- David Johannes Schutte, 15 Januarie 1966 - 25 Mei 1969
- Gabriël Hermanus Zeeman, 1969 - 12 Februarie 1973
- Hendrik Johannes Christoffel Pieterse, 1973 - 1976 (laaste voltydse leraar)
- Hendrik Johannes Potgieter, 1976 - 1980 (waarnemend)
|
<urn:uuid:b5e68528-9e25-40bf-affd-a6eb8ae982ff>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/NG_gemeente_Belgravia
|
2019-07-20T08:33:20Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526489.6/warc/CC-MAIN-20190720070937-20190720092937-00037.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999529
| false
|
Maak hoofkeuseskerm oop
Soek
Wysigings
← Ouer wysiging
Nuwer wysiging →
1912
(wysig)
Wysiging soos op 13:17, 14 Junie 2013
8 grepe bygevoeg
,
6 jaar gelede
→Geboortes
:
Verbeter
== Geboortes ==
* [[21 Junie]]
-
–
[[Mary McCarthy]], skrywer († 1989).
* [[23 Junie]]
-
–
[[Alan Turing]], wiskundige.
* [[26 Junie]]
-
–
[[Jay Silverheels]], akteur († 1980).
* [[25 Augustus]]
-
–
[[Erich Honecker]], [[Duitse Demokratiese Republiek|Duitse]] politikus
== Sterftes ==
Oesjaar
Administrateurs
102 895
wysigings
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:MobileDiff/1176135
"
|
<urn:uuid:06fb130f-a62c-410d-bdc9-5ad9436e21c0>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:MobileDiff/1176135
|
2019-07-21T13:06:17Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527000.10/warc/CC-MAIN-20190721123414-20190721145414-00197.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.987741
| false
|
Vaalwater
Vaalwater Mabatlane |
R517 in Vaalwater | |
Vaalwater se ligging in Limpopo
Koördinate: Koördinate: | |
Land | Suid-Afrika |
---|---|
Provinsie | Limpopo |
Distrik | Waterberg |
Munisipaliteit | Modimolle |
Regering | |
- Tipe | Plaaslike Munisipaliteit |
Oppervlak[1] | |
- Dorp | 10,51 km² (4,1 vk m) |
Bevolking (2011)[1] | |
- Dorp | 3 964 |
- Digtheid | 377/km² (976,4/myl2) |
Rasverdeling (2011)[1] | |
• Blank | 11.8% |
• Indiër/Asiër | 0.3% |
• Kleurling | 0.1% |
• Swart | 87.4% |
• Ander | 0.5% |
Taal (2011)[1] | |
• Noord-Sotho | 64.3% |
• Afrikaans | 11.3% |
• Tsonga | 7.9% |
• Tswana | 6.7% |
• Ander | 9.7% |
Poskode (strate) | 8240 |
Poskode (posbusse) | 8240 |
Skakelkode(s) | 014 |
Geskiedenis[wysig | wysig bron]
Trivia[wysig | wysig bron]
Die Sint Johannes die Doper-kerkgebou is 'n bekende baken op die dorp. Die kerk is deur Sir Herbert Baker ontwerp en op 15 Julie 1914 ingewy. Slegs plaaslike materiaal is gebruik om die kerk te bou. Die kerk kan 30 mense huisves. Die Mokolodam is sowat 50 km noordwes van Vaalwater.
Sien ook[wysig | wysig bron]
Verwysings[wysig | wysig bron]
- "Hoofplek Vaalwater". Sensus 2011.
|
<urn:uuid:8bd45c99-6116-42a8-b26a-90c368e89f66>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Vaalwater
|
2019-07-16T14:41:01Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524568.14/warc/CC-MAIN-20190716135748-20190716161748-00141.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.985868
| false
|
Afrikaanse snip
Die Afrikaanse snip (Gallinago nigripennis) is 'n algemene standvoël en kom voor in sentraal en die ooste van Suider-Afrika. Die voël is 28 – 30 cm groot en weeg 110 - 140 gram met 'n vlerkspan van 45 cm. In Engels staan die voël bekend as die African Snipe.
Afrikaanse snip | ||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Bewaringstatus | ||||||||||||||||
Wetenskaplike klassifikasie | ||||||||||||||||
Binomiale naam | ||||||||||||||||
Gallinago nigripennis Bonaparte, 1839 |
Sien ookWysig
Wikimedia Commons bevat media in verband met Gallinago nigripennis. |
BronWysig
VerwysingsWysig
- BirdLife International (2012). "Gallinago nigripennis". IUCN Rooilys van Bedreigde Spesies. Weergawe 2012.1. Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur. Besoek op 16 Julie 2012.
|
<urn:uuid:2e9e047c-669c-4a67-ae80-f12a85999f9e>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Afrikaanse_snip
|
2019-07-17T19:18:18Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525374.43/warc/CC-MAIN-20190717181736-20190717203736-00301.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.993544
| false
|
Bespreking:290
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die 290-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
|
<urn:uuid:a3df3944-cb7c-418c-baf5-2223f81e6a80>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:290
|
2019-07-17T19:11:00Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525374.43/warc/CC-MAIN-20190717181736-20190717203736-00301.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999992
| false
|
Bespreking:Preise, Jerusalem, den Herrn, BWV 119
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die Preise, Jerusalem, den Herrn, BWV 119-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
|
<urn:uuid:e98b3042-ca72-457d-96bd-b48dc56818da>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:Preise,_Jerusalem,_den_Herrn,_BWV_119
|
2019-07-17T19:33:06Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525374.43/warc/CC-MAIN-20190717181736-20190717203736-00301.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999918
| false
|
Douglas
Jump to navigation
Jump to search
Douglas kan verwys na:
- Douglas, Noord-Kaap, 'n stad in die Noord-Kaap in Suid-Afrika
- Douglas (Man), 'n stad op die eiland Man
- Douglas Franco Teixeira, 'n Brasiliaanse sokkerspeler van FC Twente
- Douglas MacArthur, 'n Amerikaanse generaal tydens die Tweede Wêreldoorlog en die Koreaanse Oorlog
- Douglas Aircraft Company, 'n Amerikaanse vervaardiger van vliegtuie
|
<urn:uuid:8212028e-3ff6-4227-afdf-b9e2a4dfcc7d>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Douglas
|
2019-07-17T19:24:35Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525374.43/warc/CC-MAIN-20190717181736-20190717203736-00301.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.995093
| false
|
Persiese Ryk
Die Persiese Ryk (Persies: شاهنشاهی ایران, Šâhanšâhiye Irân, letterlik: "Keiserlike Iran") was 'n ryk in die Oudheid op die gebied van die huidige Iran en aangrensende lande, wat tussen Thracië in die noordweste, Egipte in die suidweste en Indië in die ooste geleë was. Dit het tussen 550 v.C. en 330 v.C. as Achaemenidiese Ryk of Oud-Persiese Ryk, tussen 305 v.C. en 129 v.C. as Seleukidiese Ryk, tussen 204 v.C. en 240 n.C. as Partiese Ryk of Arsakidiese Ryk en tussen 224 n.C. en 651 n.C. as Sassanidiese Ryk of Nieu-Persiese Ryk bestaan. Die vernaamste nedersetting is Persepolis en die belangrikste godsdiens Zoroastrisme. Die Persiese Ryk was oor eeue heen die mededinger van die Griekse stadstate, die Romeinse Ryk en die Bisantynse Ryk, onderskeidelik. Die Persiese Ryk het geëindig met die uitbreiding van Islam deur Arabiere en die daaropvolgende Islamisering van die gebied. Die uitbreiding van die Persiese Ryk het die verspreiding van beide die Irannese tale en Irannese volke teweeggebring.
Die ondergang van die Persiese Ryk[wysig | wysig bron]
Dareios I van Persië of Darius soos hy in die Bybel bekend staan, is opgevolg deur sy seun Xerxes I van Persië of Ahasveros. Hy was van plan om sy vader se beoogde verowering van Griekeland uit te voer. Hy het byna daarin geslaag maar is in 481 v.C. deur die Atheners verslaan. Xerxes is in 465 v.C. vermoor.
Na die moord op Xerxes het die Persiese Ryk vinnig agteruitgegaan. 'n Eeu van volslae wanorde het gevolg en in 331 v.C. het Alexander die Grote die Perse vernietigend verslaan in die Slag van Gaugamela.
Codomannus (Darius III), die laaste koning van Persië, het gevlug. Hy het op die pad na Baktrië omgekom. Die Persiese Ryk het dus uiteindelik in die hande van sy mees gedugte vyand, Griekeland, geval.
Sien ook[wysig | wysig bron]
Bronnelys[wysig | wysig bron]
- KENNIS, vol 11, 1980, bl. 2116–2117, ISBN 0 7981 0833 9
|
<urn:uuid:fe0942a6-e287-4e1e-b395-f9140ca9de9a>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Persiese_ryk
|
2019-07-17T18:58:45Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525374.43/warc/CC-MAIN-20190717181736-20190717203736-00301.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 1.000001
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Geïntegreerde stroombaan" skakel
←
Geïntegreerde stroombaan
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Geïntegreerde stroombaan
:
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
25 April
(
← skakels
wysig
)
Rekenaar
(
← skakels
wysig
)
6 Februarie
(
← skakels
wysig
)
7 Mei
(
← skakels
wysig
)
Mikrobeheerder
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Uitgesoekte herdenkings/25 April
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Uitgesoekte herdenkings/7 Mei
(
← skakels
wysig
)
Intel
(
← skakels
wysig
)
Berillium
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Uitgesoekte herdenkings/Mei
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Uitgesoekte herdenkings/April
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Uitgesoekte herdenkings/Februarie
(
← skakels
wysig
)
Koper
(
← skakels
wysig
)
Gallium
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Uitgesoekte herdenkings/6 Februarie
(
← skakels
wysig
)
Glas
(
← skakels
wysig
)
Arseen
(
← skakels
wysig
)
Serie-poort
(
← skakels
wysig
)
Sentrale verwerkingseenheid
(
← skakels
wysig
)
DDR SDRAM
(
← skakels
wysig
)
Resistor
(
← skakels
wysig
)
Transistor
(
← skakels
wysig
)
Elektronika
(
← skakels
wysig
)
Plasma (fisika)
(
← skakels
wysig
)
Ewetoeganklike geheue
(
← skakels
wysig
)
Elektroniese komponent
(
← skakels
wysig
)
Geïntegreede stroombaan
(aanstuurblad)
(
← skakels
wysig
)
Geintegreerde stroombaan
(aanstuurblad)
(
← skakels
wysig
)
Halfgeleier
(
← skakels
wysig
)
Moore se wet
(
← skakels
wysig
)
Klokversnelling
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:RAM/Artikels
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:WikiProject Check Wikipedia
(
← skakels
wysig
)
Oppervlakmontering
(
← skakels
wysig
)
Texas Instruments
(
← skakels
wysig
)
Wetenskaplike sakrekenaar
(
← skakels
wysig
)
Elektroniese ontwerp-outomatisering
(
← skakels
wysig
)
Nobelprys vir fisika
(
← skakels
wysig
)
Bespreking:Geïntegreerde stroombaan
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Geïntegreerde_stroombaan
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:500d5d6c-ec46-4091-bab9-95d7f4ad6635>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Ge%C3%AFntegreerde_stroombaan
|
2019-07-17T18:57:32Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525374.43/warc/CC-MAIN-20190717181736-20190717203736-00301.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.99878
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Haleakalā" skakel
←
Haleakalā
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Haleakalā
:
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Haleakala
(aanstuurblad)
(
← skakels
wysig
)
Mana
(
← skakels
wysig
)
Maui
(
← skakels
wysig
)
Bespreking:Haleakalā
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Haleakalā
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:6660c1c2-8543-4649-bbf0-5dcd421d92ad>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Haleakal%C4%81
|
2019-07-17T19:15:58Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525374.43/warc/CC-MAIN-20190717181736-20190717203736-00301.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.997019
| false
|
Teia
Teia | |
---|---|
Die godin wat op dié frieslys van die Groot Altaar van Pergamum (Berlyn) agter Helios veg, is waarskynlik Teia[1]
Naam | Teia |
Godin van | Die Maan |
Simbool | oog, bril |
Man | Huperion |
Ouers | Gaia en Uranos[2] |
Broers, susters | Huperion, Temis, Mnemosune, Rea, Kronos, Okeanos, Tetis, Iapetos, Krios, Foibe, Koios |
Kinders | Helios, Eos, Selene |
Teia of Theia (Grieks: Θεία; "godin" of "goddelike") was in die Griekse mitologie uit die eerste geslag Titane. Volgens Hesiodus se Teogonie was sy die dogter van Gaia (Aarde) en Uranos (Lug).[3] Sy en haar broer Huperion was die ouers van Helios (Son), Selene (Maan) en Eos (Daeraad).
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Hierdie artikel is merendeels vertaal vanaf die Engelse Wikipedia-artikel en:Theia
- M.M. Honan, Guide to the Pergamon Museum, Berlin 1904, etc.
- http://www.theoi.com/Titan/TitanOkeanos.html
- Hesiodus, Theogonie, 132.
|
<urn:uuid:38a9dd67-e279-4b3c-b1a5-30e6f39e298c>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Teia
|
2019-07-17T18:53:27Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525374.43/warc/CC-MAIN-20190717181736-20190717203736-00301.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998577
| false
|
Rugbywêreldbeker 2007
Rugbywêreldbeker 2007 | |
Toernooibesonderhede | |
---|---|
Gasheer | Frankryk |
Datums | 7 September – 20 Oktober |
Aantal nasies | 20 (91 kwalifiseer) |
Finale posisies | |
Kampioen | Suid-Afrika |
Naaswenner | Engeland |
Derde plek | Argentinië |
Toernooistatistiek | |
Wedstryde | 48 |
Bywoning | 2 263 223 (gem. 47 150 per wedstryd) |
Drieë | 296 (gemiddeld 6.17 per wedstryd) |
Meeste punte | Percy Montgomery (105) |
Meeste drieë | Bryan Habana (8) |
← 2003
2011 →
Die Rugbywêreldbeker 2007 was die sesde Rugbywêreldbeker, die wêreldkampioenskap wat sedert 1987 elke vier jaar gehou word. Frankryk het van 7 September tot 20 Oktober 2007 as gasheer van die toernooi opgetree. Frankryk se bod om die toernooi aan te bied is in 2003 bo Engeland s'n verkies.
Ses-en-tagtig nasies het deelgeneem aan die streekskwalifiserende rondtes wat in 2004 begin het. Die agt kwarteindfinaliste van die Rugbywêreldbeker 2003 het outomaties gekwalifiseer. Twaalf ander lande het by hulle aansluit vir die groepstadium van die kompetisie. Portugal was die enigste debutantnasie by die 2007-Wêreldbeker.
Die 2007-kampioenskap het begin met 'n wedstryd tussen die gasheer Frankryk en Argentinië op 7 September by die Stade de France in Saint-Denis buite Parys. Die Argentyne het verras deur die gasheer te klop, 'n prestasie wat hulle later sou herhaal toe hulle die bronsmedalje gewen het deur Frankryk op 19 Oktober vir 'n tweede keer te klop. Op 20 Oktober 2007 is die eindstryd ook by die Stade de France-stadion gespeel. Suid-Afrika se Springbokke het Engeland met 15 punte teen 6 verslaan wat die land sy tweede Rugbywêreldbekertitel besorg het. Die telling, waarin geen drieë gedruk is nie, is behaal met vier strafskoppe deur Percy Montgomery en een deur Francois Steyn, teenoor die twee van Engeland se Jonny Wilkinson.
Inhoud
- 1 Aanbiedinge
- 2 Kwalifisering
- 3 2007 Wêreldbeker-spanne
- 4 Die Wêreldbeker in Frankryk
- 5 Kaartjies en Borgskappe
- 6 Wedstrydamptenare
- 7 Formaat
- 8 Toernooiprogram en uitslae
- 8.1 Groepwedstryde
- 8.2 Uitklopstadium
- 8.2.1 Uitklopwedstryde
- 8.2.2 Kwarteindstryd
- 8.2.3 Halfeindstryd
- 8.2.4 Eindstryd en Derde plek
- 9 Verwysings
- 10 Eksterne skakels
Aanbiedinge[wysig | wysig bron]
Engeland het in September 2001 aangekondig dat die nasie van plan was om 'n alleenbod vir die aanbieding van die toernooi te loods, sonder die hulp van ander tuisunies. Beide die 1991 en Rugbywêreldbeker 1999s is oor al die tuisunies aangebied met Engeland en Wallis wat onderskeidelik die hoofgashere was. 'n Woordvoerder vir die Engelse Rugbyvoetbalunie (RFU) het verklaar: "Ons is heel gemaklik om dit op ons eie aan te bied. Ons het al die hulpbronne om 'n baie goeie taak te verrig."[1] Frankryk het ook aansoek gedoen om die toernooi alleen aan te bied.[2]
'n Mate van onsekerheid het ontstaan toe beide Engeland en Frankryk uitgenooi is om hulle planne weereens in te dien.[3] Die Internasionale Rugbyraad (IRB) het verklaar dat beide lande aan die voorwaardes van die tenderdokumente in een bod moes voldoen, maar dat 'n tweede opsie alternatiewe idees kon aanbied. Die IRB het verklaar dat "Engeland se oorspronklike voorstel drie planne vir die aanbied van die toernooi gehad het, met 'n tradisionele, nuwe en hibriede formaat wat almal aangebied is. Die Franse bod het, terwyl dit in ander opsigte voldoen het aan die tenderdokument, nie binne een van die 'vensters' geval waarin die IRB 'n toernooi wou aanbied nie".[3] As gevolg hiervan het die IRB beide lande aanbeveel om hulle aanbiedinge weer in te dien, waarvan een aan die tenderdokumente moes voldoen en die ander alternatiewe skemas kon aanbied. Die IRB wou die toernooi van Oktober tot November, of Junie tot Julie hou, terwyl Frankryk se voorstel van September tot Oktober geskeduleer was.[3] Een van Engeland se aanbiedings het die toernooi van 20 nasies (wat tesame met 'n 32-span 'Wêreldnasiesbeker' sou loop) tot 16 verminder en 'n ander het die struktuur van die kwalifiserende kompetisie verander, terwyl nog een voldoen het aan al die tenderbepalings. Tydens die aankondiging in November is Engeland en Frankryk tot 15 Januarie gegun om hulle aanbiedinge oor in te dien.[3]
In April 2003 is aangekondig dat Frankryk die reg verkry het om die toernooi aan te bied.[4] Die IRB het 18-3 ten gunste van Frankryk gestem.[4] Daar was altesaam 21 stemme by die vergadering met Engeland, Skotland, Wallis, Ierland, Frankryk, Australië, Suid-Afrika en Nieu-Seeland wat elk twee stemme gehad het en die Internasionale Amateur Rugby-federasie, Kanada, Argentinië, Japan en Italië wat elk een stem gehad het. Die toernooi is geskuif na die voorgestelde September-Oktober datums, terwyl die toernooistruktuur dieselfde gebly het.[4] Daar is ook aangekondig dat tien Franse stede die wedstryde sou aanbied met die eindstryd by die Stade de France in Saint-Denis buite Parys.[4] Frankryk se Eerste Minister, Jean-Pierre Raffarin, het verklaar dat "dié besluit illustreer die kwaliteit van ons land en die vermoë om groot sportgeleenthede aan te bied... Hierdie Wêreldbeker sal 'n geleentheid wees om die streke van Frankryk, waar die wonderlike sport rugby diep wortels het, te vertoon.".[4]
Kwalifisering[wysig | wysig bron]
Die agt kwarteindstrydfinaliste van die Rugbywêreldbeker 2003 het almal outomaties gekwalifiseer terwyl die res van die spanne moes kwalifiseer tydens 'n reeks kompetisies wat regoor die wêreld gehou is. Tien van die twintig posisies wat in die toernooi beskikbaar was is gevul deur streekskwalifiseerders, terwyl die oorblywende twee posisies deur heruitdunning gevul is. Die kwalifiseringtoernooi is in vyf streeksgroepe verdeel: Afrika, Amerika, Asië, Europa en Oseanië.[5] As die outomatiese klassifiseerders getel word, het meer as 90 nasies in aanmerking gekom vir kwalifisering vir die finale toernooi in Frankryk.
In Julie 2005 is Samoa en Fidji bevestig as kwalifiseerders van Oseanië, as onderskeidelik Oseanië 1 en 2.[6] In Julie van die volgende jaar het Argentinië as Amerikas 1 gekwalifiseer toe hulle Uruguay 26-0 in Buenos Aires verslaan het.[7] Amerikas 2 is in Augustus gevul toe Kanada die VSA 56-7 in Newfoundland geklop het.[8] Die VSA het egter later daarin geslaag om as Amerikas 3 te kwalifiseer nadat die span Uruguay gemaklik in twee seksies in die begin van Oktober verslaan het.[9] In daardie maand het Italië as Europa 1 gekwalifiseer toe hulle Rusland 67-7 in Moskou geklop het om eerste plek in die land se kwalifiseringgroep te behaal; Roemenië het Spanje 43-20 in Madrid geklop en daarmee ook vir die Wêreldbeker gekwalifiseer as Europa 2.[10]
Namibië het vir hulle derde agtereenvolgende Wêreldbeker gekwalifiseer toe die span Marokko oor twee seksies in November geklop het.[11] In laat-2006 is aangekondig dat die IRB Colombo ontrek het as die ligging vir die finale Asiese kwalifiseringstoernooi as gevolg van veiligheidsprobleme.[12] Japan het die enigste Asiese toekenning gewen nadat die toernooi na Hong Kong geskuif is.[13] Georgië was 14 punte beter as Portugal oor twee seksies om die laaste Europese plek in te neem.[13] Tonga het deur heruitdunning gekwalifiseer nadat die span Korea geklop het.[14]
Die finale plek in groep C het na Portugal gegaan nadat die span Uruguay gemiddeld 24-23 geklop het. Portugal, wat Uruguay vervang het, se kwalifisering was die enigste verandering in die 20-span lys van die Rugbywêreldbeker 2003. Portugal is ook die enigste geheel-en-al amateurspan wat gekwalifiseer het.
2007 Wêreldbeker-spanne[wysig | wysig bron]
Groep A | Groep B | Groep C | Groep D |
---|---|---|---|
Elke land mag 30 spelers vir die toernooi kies. Die spanne moes teen 14 Augustus 2007 aan die Internasionale Rugbyraad voorgelê word.[17] Nadat die span voorgelê is kan 'n beseerde speler vervang word, maar so 'n speler sal nie toegelaat word om weer by die span aan te sluit nie.
Die Wêreldbeker in Frankryk[wysig | wysig bron]
Frankryk het die reg om die 2007-Rugbywêreldbeker aan te bied in 2003 verkry en het vervolgens aangekondig dat vier wedstryde in Wallis, by Cardiff se 74 500 Millennium Stadion, gehou sal word (twee groep B-wedstryde waarby die Walliese span betrokke is, die wedstryd tussen Fidji en Kanada, en 'n kwarteindstryd). Ierland sou wedstryde in Dublin by Lansdowne Road aangebied het, maar as gevolg van skeduleringskonflikte met die herkonstruksie van die stadion het die land besluit om nie deel te neem aan die aanbieding van die 2007-Rugbywêreldbeker nie.[18]
Twee groep C-wedstryde sal by Edinburgh se Murrayfield Stadion gehou word. Omstredenheid het in laat-2004 ontstaan toe mediaberigte gespekuleer het dat die Skotse Rugbyunie van die wedstryde wou verkoop. Die gerug het byna 'n jaar later weer die rondte gedoen, wat die SRU gedwing het om 'n uitspraak oor die aangeleentheid te maak.[18] Indien Skotland sou onttrek, het Wallis belangstelling getoon in die oorname van Skotland se toegewysde wedstryde.[19] Daar is in April 2006 bevestig dat Skotland tog die wedstryde sou aanbied. Die 2007-Rugbywêreldbeker het heelwat meer toeskouerkapasiteit as wat die geval in die 2003-Rugbywêreldbeker was: die kleinste stadion vir die 2007-toernooi het sitplek vir 33 900 toeskouers. Die Franse stadions is dieselfde as die wat vir die 1998 FIFA Sokker Wêreldbeker gebruik is. 6 000 vrywilligers gaan help om die kompetisie te organiseer.[20] Organiseerders en vrywilligers het op 18 Maart 2007 by die Paryse Disneyland-oord vergader om die begin van die rugbyfeesvieringe te gedenk.[20] Lede van die seëvierende Franse 2007 Ses Nasies Kampioenspan was ook teenwoordig.[20]
Alhoewel die 2007-Rugbywêreldbeker die eerste is wat hoofsaaklik deur Frankryk aangebied sal word, is 'n aantal wedstryde in die 1991 en 1999 toernooie, wat onderskeidelik hoofsaaklik deur Engeland en Wallis aangebied is, in Frankryk gespeel. Groep D (wat Frankryk insluit) is oral in Frankryk gehou, insluitend in Béziers, Bayonne, Grenoble, Toulouse, Brive en Agen. Parc des Princes en Stadium Lille-Metropole het ook elkeen 'n kwarteindwedstryd aangebied. Op soortgelyke wyse is groep C-wedstryde in 1999 oral in Frankryk gehou in Béziers, Bordeaux en Toulouse.[21] 'n Tweede-rondte-wedstryd is gehou by Stade Félix Bollaert en 'n kwarteindstryd is by die Stade de France gehou, beide 2007-stadions.[21]
Kaartjies en Borgskappe[wysig | wysig bron]
Kaartjies vir die Rugbywêreldbeker word in drie fases verdeel. Die eerste-fase-kaartjies is in November 2005 vrygestel toe lede van die Europese rugbygemeenskap (bv. amptenare, spelers, ens.) die geleentheid gebied is om verskeie kaartjiepakkette aan te skaf. Na die oopstel van die tweede fase van die kaartjieskema is meer as 100 000 kaartjies binne tien uere verkoop.[22] In die begin van 2006 is daar aangekondig dat daar reeds 800 000 van die 2,4 miljoen kaartjies verkoop is en op 6 September 2006 is die eenmiljoenste kaartjie verkoop.[23] Die oorblywende kaartjies is tydens die derde fase in November 2006 vrygestel: dié kaartjies was inividuele kaartjies en kaartjies na die kwarteindstryd wat gelei het tot 'ongekende aanvraag'.
In Junie 2007 is daar aangekondig dat van die 2,4 miljoen kaartjies wat te koop aangebied is, 2 miljoen reeds verkoop is.[24]
Die Wêreldwye Vennote van die toernooi is Société Générale, GMF, Électricité de France, Peugeot, Visa en SNCF,[25] en die amptelike borge sluit in Heineken, Vediorbis, Capgemini, Orange, Toshiba en Emirates.[26] Gilbert sal die rugbyballe vir die toernooi verskaf en die Gilbert Synergie wedstrydbal sal deurgaans in die toernooi gebruik word. Dit sit Gilbert se betrokkenheid by Rugbywêreldbeker voort nadat die maatskappy die Barbarian- (1995), Revolution- (1999) en Xact-balle (2003) vir vorige toernooie verskaf het.[27] Saam met Gilbert is die amptelike verskaffers Adidas, Coca-Cola en Clifford Chance.[28]
Wedstrydamptenare[wysig | wysig bron]
'n Paneel van 12 skeidsregters en 13 lynregters sal vir die groepstadium gebruik word. Vir die uitklopstadium sal die 12 skeidsregters as skeidsregters, lynregters en televisiewedstrydamptenare optree.[29]
Skeidsregters[wysig | wysig bron] |
Lynregters[wysig | wysig bron] |
Formaat[wysig | wysig bron]
Die toernooi word oor 44 dae tussen 20 verskillende nasies, oor 48 wedstryde gespeel. Dit begin op 7 September by die Stade de France met 'n wedstryd tussen die gasheer, Frankryk, en Argentinië. Die toernooi eindig by dieselfde stadion op 20 Oktober met die eindstryd wat sal bepaal wie die Webb Ellis-beker in 2007 wen.
Groepstadium[wysig | wysig bron]
Die 20 nasies wat vir die 2007-Rugbywêreldbeker gekwalifiseer word, is in vier groepe verdeel. Die groepe word verdeel van groep A tot groep D en elke groep bestaan uit vyf spanne. Elke groep het een semifinalis en een kwarteindfinalis (outomatiese kwalifiseerders) van die 2003 toernooi, met die ander drie plekke wat deur die kwalifiseringstelsel gevul is. Elke nasie speel een keer teen elke ander span in hulle groep: elke nasie sal dus vier wedstryde in die groepstadium speel.
Klassifikasie binne elke groep is gegrond op die volgende puntestelsel:
- vier wedstrydpunte vir 'n oorwinning;
- twee vir 'n gelykopuitslag;
- geen vir 'n nederlaag.[30]
Bonus punte wat bydra tot spanne se kumulatiewe wedstryd-puntetelling word toegeken in elkeen van die volgende omstandighede (een wedstrydpunt vir elke geval):
- 'n span druk vier of meer drieë (ongeag van die wedstryduitslag);
- 'n span verloor met sewe ('n verdoelde drie) of minder.[30]
Aan die einde van die groepstadium word spanne gerangskik van die eerste na die vyfde posisie, gegrond op kumulatiewe wedstrydpunte, met die twee top spanne wat na die kwarteindstryd deurdring. As twee of meer spanne ewe veel punte behaal, word 'n kriteriastelsel van gebruik om te bepaal watter span 'n hoër rang het. Die kriteriastelsel berus op 'n gedetailleerde analise van die wedstryde waaraan die spanne deelgeneem het.[30] As geen uitslag met die stelsel bereik kan word nie word die span wat die hoër rang op die amptelike ranglys van die IRB het (soos gepubliseer op 1 Oktober 2007) die hoër rang toegeken.[30]
Uitklopstadium[wysig | wysig bron]
Van die begin van dié stadium af neem die toernooi 'n uitklopformaat aan wat uit agt wedstryde bestaan: vier kwarteindstryd wedstryde, twee halfeindstryd wedstryde, 'n derde-plek-wedstryd en die eindstryd.
Die wenner en naaswenner van elk van die groepe dring na die uitklopstadium deur. groepwenners speel teen naaswenners in ander groepe in die kwarteindstrydwedstryde, byvoorbeeld: die wenner van groep A speel teen die naaswenner van groep B en die wenner van groep B speel teen die naaswenner van groep A.
Elke wedstryd in die uitklopstadium moet met 'n oorwinning vir een van die spanne eindig. As daar na tagtig minute van gewone spel 'n gelykopuitslag is, word daar verder gespeel om te bepaal wie die wenner is. Aanvanklik word daar twee periodes van ekstra tyd gespeel, 10 minute in elke rigting: as daar dan steeds geen wenner is nie word daar vir tien minute gespeel in 'n uitklop-formaat, waar die eerste span wat daarin slaag om punte te behaal, wen. As daar steeds nie 'n wenner is na 110 minute nie word die wenner bepaal deur 'n stelskopkompetisie.[30]
2007-effek op 2011-kwalifisering[wysig | wysig bron]
Anders as tydens die 2003 Rugbywêreldbeker sal die top drie spanne in elke groep outomaties vir die 2011 Rugbywêreldbeker in Nieu-Seeland kwalifiseer: voorheen het slegs die agt kwarteindfinalsite outomaties vir die volgende toernooi gekwalifiseer. Die vier semifinaliste, as daar aangeneem word dat die volgende gasheer Nieu-Seeland een is, sal gekeur word vir die 2011-toernooi.
Toernooiprogram en uitslae[wysig | wysig bron]
Groepwedstryde[wysig | wysig bron]
Groep A[wysig | wysig bron]
Groep B[wysig | wysig bron]
Groep C[wysig | wysig bron]
Groep D[wysig | wysig bron]
Uitklopstadium[wysig | wysig bron]
Die top agt spanne uit die voorafgaande fase dring deur tot die uitklopfase wat begin met die kwarteindstrydwedstryde. Die wenners van die kwarteindstryd speel in die halfeindstryd teen mekaar met die verloorders in die halfeindstryd wat om die derde plek speel en die wenners wat teen mekaar speel om die 2007 kampioenskap.
Uitklopwedstryde[wysig | wysig bron]
Kwarteindstryd | Halfeindstryd | Eindstryd | ||||||||
Sat. 6 Okt. 15:00 Stade Vélodrome, in Marseille |
Australië | 10 | |||||||||
Sat. 13 Okt. 21:00 Stade de France, in Saint-Denis | ||||||||||
Engeland | 12 | |||||||||
Engeland | 14 | |||||||||
Sat. 6 Okt. 20:00 BST Millennium Stadium, in Cardiff | ||||||||||
Frankryk | 9 | |||||||||
Nieu-Seeland | 18 | |||||||||
Sat. 20 Okt. 21:00 Stade de France, in Saint-Denis | ||||||||||
Frankryk | 20 | |||||||||
Engeland | 6 | |||||||||
Son. 7 Okt. 15:00 Stade Vélodrome, in Marseille | ||||||||||
Suid-Afrika | 15 | |||||||||
Suid-Afrika | 37 | |||||||||
Son. 14 Okt. 21:00 Stade de France, in Saint-Denis |
Fidji | 20 | |||||||||
Suid-Afrika | 37 | Derde plek | ||||||||
Son. 7 Okt. 21:00 Stade de France, in Saint-Denis | ||||||||||
Argentinië | 13 | |||||||||
Argentinië | 19 | Frankryk | 10 | |||||||
Skotland | 13 | Argentinië | 34 | |||||||
Vry. 19 Okt. 21:00 Parc des Princes, in Parys |
Kwarteindstryd[wysig | wysig bron]
1ste Kwarteindwedstryd[wysig | wysig bron]
Spanne | Australië - Engeland |
Telling | 10 – 12 |
Datum | 6 Oktober 2007 |
Stadion | Stade Vélodrome, in Marseille ( Frankryk) |
Skeidsregter | Alain Rolland |
Australië |
Spanlede :1 Matt Dunning, 2 Stephen Moore, 3 Guy Shepherdson, 4 Nathan Sharpe, 5 Daniel Vickerman, 6 Rocky Elsom, 7 George Smith, 8 Wycliff Palu, 9 George Gregan, 10 Berrick Barnes, 11 Lote Tuqiri, 12 Matt Giteau, 13 Stirling Mortlock (cap.), 14 Adam Ashley-Cooper, 15 Chris Latham |
Engeland |
Spanlede :1 Andrew Sheridan, 2 Mark Regan, 3 Phil Vickery (cap.), 4 Simon Shaw, 5 Ben Kay, 6 Martin Corry, 7 Lewis Moody, 8 Nick Easter, 9 Andy Gomarsall, 10 Jonny Wilkinson, 11 Josh Lewsey, 12 Mike Catt, 13 Mathew Tait, 14 Paul Sackey, 15 Jason Robinson |
Punte aangeteken | Australië : 1 drie deur Tuqiri (33'), 1 doelskop deur Mortlock (34'), 1 strafskop deur Mortlock (7') Engeland : 4 strafskoppe deur Wilkinson (21', 25', 52', 60') |
Andy Farrell is beseer en deur Mike Catt vervang,[31] Catt het hiermee vir die vierde keer in 'n Wêreldbeker kwarteindstryd gespeel. Olly Barkley van die Engelse span is ook beseer en is deur Toby Flood op die reserwebank vervang.
2de Kwarteindwedstryd[wysig | wysig bron]
Spanne | Nieu-Seeland - Frankryk |
Telling | 18 – 20 |
Datum | 6 Oktober 2007 |
Stadion | Millennium Stadium, in Cardiff ( Wallis) |
Skeidsregter | Wayne Barnes |
Nieu-Seeland |
Spanlede :1 Tony Woodcock, 2 Anton Oliver, 3 Carl Hayman, 4 Keith Robinson, 5 Ali Williams, 6 Jerry Collins, 7 Richie McCaw (cap.), 8 Rodney So'oialo, 9 Byron Kelleher, 10 Daniel Carter, 11 Sitiveni Sivivatu, 12 Luke McAlister, 13 Mils Muliaina, 14 Joe Rokocoko, 15 Leon MacDonald |
Frankryk |
Spanlede :1 Olivier Milloud, 2 Raphaël Ibanez (cap.), 3 Pieter de Villiers, 4 Jérôme Thion, 5 Fabien Pelous, 6 Serge Betsen, 7 Thierry Dusautoir, 8 Julien Bonnaire, 9 Jean-Baptiste Elissalde, 10 Lionel Beauxis, 11 Cédric Heymans, 12 Yannick Jauzion, 13 David Marty, 14 Vincent Clerc, 15 Damien Traille |
Punte aangeteken | Nieu-Seeland: 2 drieë deur McAlister (17'), So'oialo (63'), 1 doelskop deur Carter (18'), 2 strafskoppe deur Carter (13', 31') Frankryk : 2 drieë deur Dusautoir (54') en Jauzion (68'), 2 doelskoppe deur Beauxis (55'), Elissalde (69'), 2 strafskoppe deur Beauxis (40', 46') |
3de Kwarteindwedstryd[wysig | wysig bron]
Spanne | Suid-Afrika - Fidji |
Telling | 37 – 20 |
Datum | 7 Oktober 2007 |
Stadion | Stade Vélodrome, in Marseille ( Frankryk) |
Skeidsregter | Alan Lewis |
Suid-Afrika |
Spanlede :1 Os du Randt, 2 John Smit (kap.), 3 CJ van der Linde, 4 Bakkies Botha, 5 Victor Matfield, 6 Schalk Burger, 7 Juan Smith, 8 Danie Rossouw, 9 Fourie du Preez, 10 Butch James, 11 Bryan Habana, 12 François Steyn, 13 Jaque Fourie, 14 JP Pietersen, 15 Percy Montgomery |
Fidji |
Spanlede :1 Graham Dewes, 2 Sunia Koto, 3 Henry Qiodravu, 4 Kele Leawere, 5 Ifereimi Rawaqa, 6 Semisi Naevo, 7 Akapusi Qera, 8 Sisa Koyamaibole, 9 Mosese Rauluni (kap.), 10 Seremaia Bai, 11 Sireli Bobo, 12 Seru Rabeni, 13 Kameli Ratuvou, 14 Vilimoni Delasau, 15 Norman Ligairi |
Punte aangeteken | Suid-Afrika: 5 drieë deur Fourie (13'), Smit (35'), Pietersen (53'), Smith (69'), James (80'), 3 doelskoppe deur Montgomery (54', 70', 80'), 2 strafskoppe deur Steyn (8'), Montgomery (63') Fidji: 2 drieë deur Delasau (57'), Bobo (59'), 2 doelskoppe deur Bai (58', 60'), 2 strafskoppe deur Bai (25', 43') |
Die Suid-Afrikaanse stut CJ van der Linde het 'n kniebesering, indien hy nie betyds herstel nie sal hy deur Gurthro Steenkamp of Jannie du Plessis vervang word. Nog 'n Springbok stut, BJ Botha is te vore uit die kompetisie as gevolg van 'n besering. Die Fidjiaanse span Nicky Little wat beseer is en deur die senter Seremaia Bai vervang sal word.
4de Kwarteindwedstryd[wysig | wysig bron]
Spanne | Argentinië - Skotland |
Telling | 19 – 13 |
Datum | 7 Oktober 2007 |
Stadion | Stade de France, in Saint-Denis ( Frankryk) |
Skeidsregter | Joël Jutge |
Argentinië |
Spanlede :1 Rodrigo Roncero, 2 Mario Ledesma, 3 Martín Scelzo, 4 Ignacio Fernández Lobbe, 5 Patricio Albacete, 6 Lucas Ostiglia, 7 Juan Martín Fernández Lobbe, 8 Gonzalo Longo, 9 Agustín Pichot (cap.), 10 Juan Martín Hernández, 11 Horacio Agulla, 12 Felipe Contepomi, 13 Manuel Contepomi, 14 Lucas Borges, 15 Ignacio Corleto |
Skotland |
Spanlede :1 Gavin Kerr, 2 Ross Ford, 3 Euan Murray, 4 Nathan Hines, 5 Jim Hamilton, 6 Jason White (cap.), 7 Allister Hogg, 8 Simon Taylor, 9 Mike Blair, 10 Dan Parks, 11 Chris Paterson, 12 Rob Dewey, 13 Simon Webster, 14 Sean Lamont, 15 Rory Lamont |
Punte aangeteken | Argentinië: 1 drie deur Longo Elía 33', 1 doelskop F. Contepomi, 3 strafskoppe F. Contepomi 23', 29', 43', 1 skepskop Hernández 54' Skotland: 1 drie deur Cusiter 63', 1 doelskop Paterson, 2 starfskoppe Parks 16', Paterson 38' |
Halfeindstryd[wysig | wysig bron]
1ste Halfeindstrydwedstryd[wysig | wysig bron]
Spanne | Frankryk - Engeland |
Telling | 9 – 14 |
Datum | 13 Oktober 2007 |
Stadion | Stade de France, in Saint-Denis ( Frankryk) |
Skeidsregter | Jonathan Kaplan |
Frankryk |
Spanlede :1 Olivier Milloud, 2 Raphaël Ibanez (cap.), 3 Pieter de Villiers, 4 Jérôme Thion, 5 Fabien Pelous, 6 Serge Betsen, 7 Thierry Dusautoir, 8 Julien Bonnaire, 9 Jean-Baptiste Elissalde, 10 Lionel Beauxis, 11 Cédric Heymans, 12 Yannick Jauzion, 13 David Marty, 14 Vincent Clerc, 15 Damien Traille |
Engeland |
Spanlede :1 Andrew Sheridan, 2 Mark Regan, 3 Phil Vickery (cap.), 4 Simon Shaw, 5 Ben Kay, 6 Martin Corry, 7 Lewis Moody, 8 Nick Easter, 9 Andy Gomarsall, 10 Jonny Wilkinson, 11 Josh Lewsey, 12 Mike Catt, 13 Mathew Tait, 14 Paul Sackey, 15 Jason Robinson |
Punte aangeteken | Frankryk : 3 strafskoppe deur Beauxis (8', 18', 44')
Engeland : 1 drie deur Lewsey (2'), 2 strafskoppe deur Wilkinson (47', 74'), 1 skepskoppe deur Wilkinson (77') |
2de Halfeindstrydwedstryd[wysig | wysig bron]
Spanne | Suid-Afrika - Argentinië |
Telling | 37 – 13 |
Datum | 14 Oktober 2007 |
Stadion | Stade de France, in Saint-Denis ( Frankryk) |
Skeidsregter | Steve Walsh |
Suid-Afrika |
Spanlede :1 Os du Randt, 2 John Smit (kap.), 3 CJ van der Linde, 4 Bakkies Botha, 5 Victor Matfield, 6 Schalk Burger, 7 Juan Smith, 8 Danie Rossouw, 9 Fourie du Preez, 10 Butch James, 11 Bryan Habana, 12 François Steyn, 13 Jaque Fourie, 14 JP Pietersen, 15 Percy Montgomery |
Argentinië |
Spanlede :1 Rodrigo Roncero, 2 Mario Ledesma, 3 Martín Scelzo, 4 Ignacio Fernández Lobbe, 5 Patricio Albacete, 6 Lucas Ostiglia, 7 Juan Martín Fernández Lobbe, 8 Gonzalo Longo, 9 Agustín Pichot (cap.), 10 Juan Martín Hernández, 11 Horacio Agulla, 12 Felipe Contepomi, 13 Manuel Contepomi, 14 Lucas Borges, 15 Ignacio Corleto |
Punte aangeteken | Suid-Afrika : 1 drie deur Fourie du Preez (7'), 3 strafskoppe deur Percy Montgomery (15', 71', 75'), 2 drie deur Bryan Habana (32', 77'), 1 drie deur Danie Rossouw (40'), 4 doelskoppe deur Percy Montgommery Argentinië : 2 strafskoppe Contepomi (14', 30'), 1 drie deur Contepomi (45') |
Eindstryd en Derde plek[wysig | wysig bron]
Wedstryd om die Derde plek[wysig | wysig bron]
Spanne | Frankryk - Argentinië |
Telling | 10 – 34 |
Datum | 19 Oktober 2007 |
Stadium | Parc des Princes, in Parys ( Frankryk) |
Skeidsregter | Paul Honiss |
Frankryk |
Spanlede :1 Jean-Baptiste Poux, 2 Raphaël Ibañez (cap.), 3 Nicolas Mas, 4 Lionel Nallet, 5 Jérôme Thion, 6 Yannick Nyanga, 7 Thierry Dusautoir, 8 Imanol Harinordoquy, 9 Jean-Baptiste Elissalde, 10 Frédéric Michalak, 11 Christophe Dominici, 12 David Skrela, 13 David Marty, 14 Aurélien Rougerie, 15 Clément Poitrenaud |
Argentinië |
Spanlede :1 Rodrigo Roncero, 2 Alberto Vernet Basualdo, 3 Omar Hasán, 4 Rimas Álvarez Kairelis, 5 Patricio Albacete, 6 Martín Durand, 7 Juan Martín Fernández Lobbe, 8 Gonzalo Longo, 9 Agustín Pichot (cap.), 10 Juan Martín Hernández, 11 Horacio Agulla, 12 Felipe Contepomi, 13 Manuel Contepomi, 14 Federico Martín Aramburú, 15 Ignacio Corleto |
Punte aangeteken |
Eindstryd om die Kampioenskap[wysig | wysig bron]
Spanne | Engeland - Suid-Afrika |
Telling | 6 – 15 |
Datum | 20 Oktober 2007 |
Stadium | Stade de France, à Saint-Denis ( Frankryk) |
Skeidsregter | Alain Rolland |
Engeland |
Spanlede :1 Andrew Sheridan, 2 Mark Regan, 3 Phil Vickery (cap.), 4 Simon Shaw, 5 Ben Kay, 6 Martin Corry, 7 Lewis Moody, 8 Nick Easter, 9 Andy Gomarsall, 10 Jonny Wilkinson, 11 Mark Cueto, 12 Mike Catt, 13 Mathew Tait, 14 Paul Sackey, 15 Jason Robinson |
Suid-Afrika |
Spanlede :1 Os du Randt, 2 John Smit (kapt.), 3 CJ van der Linde, 4 Bakkies Botha, 5 Victor Matfield, 6 Schalk Burger, 7 Juan Smith, 8 Danie Rossouw, 9 Fourie du Preez, 10 Butch James, 11 Bryan Habana, 12 François Steyn, 13 Jaque Fourie, 14 JP Pietersen, 15 Percy Montgomery |
Punte aangeteken | Engeland: 2 strafskoppe deur Wilkinson (12', 44') Suid-Afrika: 5 strafskoppe, 4 deur Montgomery (7', 15', 40', 50') en een deur Steyn (61') |
Verwysings[wysig | wysig bron]
- "England to launch bid for 2007". rugby.com.au. 2001-09-12. Besoek op 2006-10-07.
- "World Cup bidding process underway". rugby.com.au. September 28, 2002. Besoek op 2006-10-07.
- "IRB clarifies World Cup bid situation". rugby.com.au. November 17, 2002. Besoek op 2006-10-07.
- "France wins right to host 2007 Rugby World Cup". rugby.com.au. April 11, 2003. Besoek op 2006-10-07.
- "RWC 2007 Qualifying process". rugbyworldcup.com. Besoek op 2007-03-16.
- "Samoa and Fidji through to RWC 2007". rugbyworldcup.com. Besoek op 2007-03-16.
- "Argentina qualify for Rugby World Cup 2007". rugbyworldcup.com. Besoek op 2007-03-16.
- "Canada qualifies for RWC 2007". rugbyworldcup.com. Besoek op 2007-03-16.
- "USA Eagles qualify for 2007 World Cup". rugbyworldcup.com. Besoek op 2007-03-16.
- "Italy and Romania qualify for RWC 2007". rugbyworldcup.com. Besoek op 2007-03-16.
- "Namibia qualify for Rugby World Cup". rugbyworldcup.com. Besoek op 2007-03-16.
- "IRB scraps Asian World Cup qualifiers in Sri Lanka". lankabusinessonline.com. October 27, 2006. Besoek op 2006-10-27.
- "Japan and Georgia qualify". rugbyworldcup.com. Besoek op 2007-03-16.
- "Tonga through to RWC 2007 finals". rugbyworldcup.com. Besoek op 2007-03-16.
- Outomatiese kwalifiseerder (kwarteindfinaliste in 2003).
- Benewens outomatiese kwalifisering as gevolg van prestasie in 2003, is Frankryk die gasheer en sou die land op grond daarvan gekwalifiseer het.
- "Tonga reveal squad for World Cup". bbc.co.uk. 2007-08-10. Besoek op 2007-09-02.
- "Scotland looks to give up World cup matches at Murrayfield". worldcupweb.com. December 2, 2005. Besoek op 2006-04-21.
- "Scots could disrupt World cup hosting plans". worldcupweb.com. February 20, 2006. Besoek op 2006-04-21.
- "Rugby World Cup volunteers gather at Disneyland Paris". rugbyworldcup.com. March 18, 2006. Besoek op 2007-03-24.
- "1999 Rugby World Cup venues". sportsillustrated.cnn.com. Besoek op 2007-03-16.
- "Rush For Rugby World Cup Tickets". xtramsn.co.nz. Besoek op 2006-04-22.
- "One millionth RWC ticket sold". therugbyworldcup.co.uk. Besoek op 2006-09-07.
- "Unprecedented demand for RWC 2007 tickets". rugbyworldcup.com. November 9, 2006. Besoek op 2006-11-22.
- "RWC 2007 Worldwide Partners". rugbyworldcup.com. Besoek op 2007-08-14.
- "RWC 2007 Sponsors". rugbyworldcup.com. Besoek op 2007-08-14.
- "Rugby World Cup 2007". gilbertrugby.com. Besoek op 2006-10-07.
- "RWC 2007 Suppliers". rugbyworldcup.com. Besoek op 2008-08-14.
- "Rugby World Cup 2007 match official appointments set". rugbyworldcup.com. 2007-08-13. Besoek op 2007-08-13.
- "Tournament Rules". rugbyworldcup.com. Besoek op 2007-08-14.
- Catt appelé pour remplacer Farrell blessé, sur rugbyworldcup.com]
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
Wikimedia Commons bevat media in verband met Rugbywêreldbeker 2007. |
- ( ) Amptelike webwerf van die Rugbywêreldbeker
- ( ) Amptelike webtuiste van die Internasionale rugbyraad
Rugbywêreldbeker | |||
---|---|---|---|
|
<urn:uuid:d558f027-c15a-4b37-ba4b-23db2e6641ff>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/2007_Rugby_W%C3%AAreldbeker
|
2019-07-18T23:49:56Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525863.49/warc/CC-MAIN-20190718231656-20190719013656-00461.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999629
| false
|
Sirkassiërs
Sirkassiërs | |
---|---|
Jaarlikse herinneringsoptog vir die Sirkassiese volksmoord deur die Sirkassiese diaspora in Turkye | |
Totale bevolking: | ca. 4–8 miljoen |
Belangrike bevolkings in: | Turkye Geskatte 1 000 000[1]–2 000 000[2][3]– 3 000 000[4][5]–5 000 000[2][6] tot 7 000 000[7] Rusland 720 000[8] |
Taal: | Sirkassies (Adigies, Kabardies, uitgestorwe Oebich-dialekte), ook Turks, Russies, Engels, Arabies, Hebreeus, Duits, Persies |
Geloofsoortuiging: | Hoofsaaklik Soennitiese Islam Minderhede van Oosters-Ortodokse en Rooms-Katolieke Christene sowel as Abchasies-Sirkassiese neopaganisme |
Verwante etniese groepe: | Ander Noordwes-Kaukasiese volke soos Abazgi (Abchasiërs, Abazyne en Oebyke) |
Die Sirkassiërs of Tsjerkessiërs (Sirkassies: Адыгэхэр, Adygekher) is 'n Noordwes-Kaukasiese etniese groep inheems aan Sirkassië in Rusland. Hulle praat Sirkassiese tale soos Adigies en Kabardies as moedertaal en Turks, Russies, Engels, Arabies, Hebreeus, Duits of Persies as tweede taal. Die Sirkassiërs noem hulself Adyghe, wat moontlik van atté vir "hoogte" en ghéi vir "meer" afgelei is en dus "'n volk van 'n bergagtige land naby die seekus/tussen twee seë" beteken.[19][20] Die Turke en Russe noem die Adyghe egter Sirkassiërs of Tsjerkessiërs.
Sirkassiërs vorm die titulêre nasie van die Russiese deelrepublieke Adigea, Karatsjai-Tsjerkessië en Kabardino-Balkarië. Hulle tuisland is die historiese streek Sirkassië in die Noord-Kaukasus van Rusland. In die Russiese Federasie leef sowat 720 000 Sirkassiërs, maar die meeste Sirkassiërs leef in Turkye. As gevolg van die Russiese verowering tydens die Russies-Sirkassiese oorlog in 1864 het die meeste Sirkassiërs dié streek verlaat en in die destydse Ottomaanse Ryk gevestig.
Die Sirkassiërs is hoofsaaklik aanhangers van die Soennitiese Islam, gevolg deur klein minderhede Oosters-Ortodokse en Rooms-Katolieke Christene sowel as Abchasies-Sirkassiese neopaganisme. Die etniese groep van die Sirkassiërs is verwant aan die Abchasiërs van Abchasië en die Abazyne in die Noordwestelike Kaukasus.
Verwysings[wysig | wysig bron]
- ( Dalby, Andrew (2015). ) Dictionary of Languages: The definitive reference to more than 400 languages. Bloomsbury Publishing. p. 136. ISBN 978-1408102145.
- ( Richmond, Walter (2013). ) The Circassian Genocide. Rutgers University Press. p. 130. ISBN 978-0813560694.
- ( Danver, Steven L. (2015). ) Native Peoples of the World: An Encyclopedia of Groups, Cultures and Contemporary Issues. Routledge. p. 528. ISBN 978-1317464006.
- ( Natho, Kadir I. (2009). ) Circassian History. Wayne, New Jersey: Xlibris Corporation. p. 505. ISBN 978-1-4415-2389-1.
- ( (2008) “ ) Circassian World Responses to the New Challenges”. PONARS Eurasia Policy Memo No. 54. Besoek op 8 Mei 2016.
- ( Alankuş, Sevda (1999). Taymaz, Erol, red. Kültürel-Etnik Kimlikler ve Çerkesler. Ankara, Turkey: Kafder Yayınları. )
- ( (2009) " ) The Formation of a Circassian Diaspora in Turkey".: 2, Adygea, Russia: Maikop State Technology University. Besoek op 4 Mei 2016. "Today, the largest communities of Circassians, about 5–7 million, live in Turkey, and about 200,000 Circassians live in the Middle Eastern countries (Jordan, Syria, Egypt, and Israel). The 1960s and 1970s witnessed a new wave of migration from diaspora countries to Europe and the United States. It is estimated that there are now more than 100,000 Circassian living in the European Union countries. The community in Kosovo expatriated to Adygea after the war in 1998."
- ( ) "Всероссийская перепись населения 2010: Национальньый состав населения Российской Федерации: Численность лиц, указавших соответствующую национальную принадлежность". Russian Federal State Statistics Service. Geargiveer vanaf die oorspronklike (XLS) op 24 April 2012.
- ( (2008) “ ) Circassian World Responses to the New Challenges”. PONARS Eurasia Policy Memo No. 54. Besoek op 8 Mei 2016.
- ( ) "Syrian Circassians returning to Russia's Caucasus region". TRTWorld. TRTWorld and agencies. 2015. Besoek op 8 Mei 2016.
Currently, approximately 80,000 ethnic Circassians live in Syria after their ancestors were forced out of the northern Caucasus by Russians between 1863 and 1867.
- ( ) "The Russian Presidential Council for Civil Society and Human Rights calls for the hosting of Syrian refugees in Russia.". Sputniknews. 2015. Besoek op 8 Mei 2016.
- ( ) "single | The Jamestown Foundation". Jamestown.org. 7 Mei 2013. Besoek op 20 Augustus 2013.
- ( Lopes, Tiago André Ferreira. ) "The Offspring of the Arab Spring" (PDF). Strategic Outlook. Observatory for Human Security (OSH). Besoek op 16 Junie 2013.
- ( Besleney, Zeynel Abidin (2014). ) The Circassian Diaspora in Turkey: A Political History. Routledge. p. 96. ISBN 978-1317910046.
- ( Torstrick, Rebecca L. (2004). ) Culture and Customs of Israel. Greenwood Publishing Group. p. 46. ISBN 978-0313320910.
- ( Louër, Laurence (2007). ) To be an Arab in Israel. Columbia University Press. p. 20. ISBN 978-0231140683.
- ( Voorberei deur Antonij Galabof ) National Report Bulgaria bl. 20. Council of Europe.
- ( ) Zhemukhov, Sufian, Circassian World: Responses to the New Challenges, http://www.circassianworld.com/new/general/1217-circassian-world-zhemukhov.html
- ( Spencer, Edmund, Travels in the Western Caucasus, including a Tour through Imeritia, Mingrelia, Turkey, Moldavia, Galicia, Silesia, and Moravia in 1836. London, H. Colburn, 1838. bl. 6. )
- ( Loewe, Louis. A Dictionary of the Circassian Language: in Two Parts: English-Circassian-Turkish, and Circassian-English-Turkish. London, Bell, 1854. bl. 5. )
|
<urn:uuid:5ba86d13-4000-455a-ad9c-b9179f6e8159>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Sirkassi%C3%ABrs
|
2019-07-18T23:57:02Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525863.49/warc/CC-MAIN-20190718231656-20190719013656-00461.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.929986
| false
|
Gebruik {{Tale van Letland|state=collapsed}} of {{Tale van Letland|state=uncollapsed}} om die sjabloon só in te sluit dat dit by verstek ingevou (versteek) of uitgevou (vertoon) is. Gebruik {{Tale van Letland|state=autocollapse}} om die sjabloon in te vou indien daar ’n ander sjabloon van dieselfde soort op die bladsy is.
|
<urn:uuid:66672864-6e4a-4669-903e-187a21199e7c>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Sjabloon:Tale_van_Letland
|
2019-07-18T23:57:59Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525863.49/warc/CC-MAIN-20190718231656-20190719013656-00461.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.997041
| false
|
Philosophiae Naturalis Principia Mathematica
Philosophiae Naturalis Principia Mathematica is waarskynlik een van die invloedrykste en belangrikste wetenskapboeke van alle tye. Isaac Newton publiseer hierdie boek in drie volumes op 5 Julie 1687, en plaas fisika daarme op 'n standvastige wiskundige basis. Dit bevat Newton se bewegingswette wat die basis vorm van kassieke meganika, asook sy universele gravitasiewet. Hy lei ook Kepler se wette af vir die beweging van die planete (wat eers empiries verkry is).
|
<urn:uuid:91e2bae9-f5aa-49fa-8ec3-fe47c113d96b>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Philosophiae_Naturalis_Principia_Mathematica
|
2019-07-20T07:32:09Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526489.6/warc/CC-MAIN-20190720070937-20190720092937-00061.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999549
| false
|
James Dean
James Dean | |
Geboortenaam | James Byron Dean |
---|---|
Alias | Jimmy Dean |
Geboorte | 8 Februarie 1931 Indiana, VSA |
Nasionaliteit | Amerikaans |
Sterfte | 30 September 1955 Kalifornië, VSA |
Beroep(e) | Akteur |
Rolprente | Rebel Without a Cause (1955) East of Eden (1955) Giant (1956) |
Internet-rolprentdatabasis-profiel |
Rolprentpryse | |||
---|---|---|---|
Prys | Jaar | Kategorie | Prent |
Gewen | |||
Golden Globe | 1956 | Dramatiese akteur | Giant |
Jussi | 1955 | Buitelandse akteur | East of Eden |
Benoem | |||
Oscar | 1955 | Akteur | East of Eden |
Oscar | 1956 | Akteur | Giant |
Bafta | 1955 | Akteur in ’n hoofrol | East of Eden |
Bafta | 1955 | Akteur in ’n hoofrol | Rebel Without a Cause |
James Dean (8 Februarie 1931 – 30 September 1955) was ’n Amerikaanse akteur.[1] Hy is ’n kulturele ikoon van tiener-ontnugtering, soos gesien kan word in die titel van sy bekendste rolprent, Rebel Without a Cause (1955) waarin hy die rol speel van ’n gekwelde tiener van Los Angeles, Jim Stark. Die ander twee rolle wat hom beroemd gemaak het, is die alleenloper Cal Trask in East of Eden (1955) en die stuurse plaasarbeider Jett Rink in Giant (1956). Dean se voortdurende roem en gewildheid rus vierkant op hierdie drie hoofrolle. Sy voortydige dood in ’n motorongeluk het van hom ’n legende gemaak.[2]
Hy was die eerste akteur wat nadoods benoem is vir ’n Oscar vir beste akteur en is steeds die enigste akteur met twee nadoodse benoemings. In 1999 het die American Film Institute hom 18de geplaas onder die beste akteurs van alle tye.[3]
Inhoud
Vroeë lewe[wysig | wysig bron]
James Byron Dean is op 8 Februarie 1931 in Indiana, VSA, gebore. Hy en sy gesin het later na Santa Monica, Kalifornië, getrek. Sy ma is dood toe hy nege jaar oud was. Sy pa kon nie sy seun versorg nie en het hom na sy tante op ’n plaas in Indiana gestuur, waar hy in ’n Kwaker-omgewing grootgeword het.
Dean het die raad en vriendskap opgesoek van ’n Metodistepastoor, eerw. James DeWeerd. Dié het blykbaar ’n groot invloed op hom gehad, veral wat betref sy toekomstige belangstelling in bulgevegte, motorrenne en die teater. Volgens Billy J. Harbin het "Dean ’n intieme verhouding met die pastoor gehad . . . wat begin het in die senior jaar van sy hoërskool en wat jare geduur het".[4] Hul seksuele verhouding is vroeër gesuggereer in die 1994-boek Boulevard of Broken Dreams: The Life, Times, and Legend of James Dean deur Paul Alexander.[5] In 2011 is berig dat hy sy medester in Giant Elizabeth Taylor vertel het dat hy ná sy ma se dood deur ’n pastoor gemolesteer is.[6]
In die hoërskool het Dean in die algemeen swakkerig presteer. Hy was egter gewild en het in die skool se bofbal- en korfbalspanne gespeel. Hy het ook drama studeer. Nadat hy sy skoolloopbaan in 1949 voltooi het, het Dean teruggetrek na Kalifornië en by sy pa en stiefma gebly. Hy het ’n graad aan die Santa Monica-kollege behaal en daarna vir ’n semester aan die Universiteit van Kalifornië studeer.[7] Hy het sy hoofvak na drama verander en dit het ’n vervreemding tussen hom en sy pa veroorsaak. Hy is as student uit 350 akteurs gekies om die rol van Malcolm in Macbeth te speel. Hy het in dié tyd ook in James Whitmore se werkwinkel begin toneelspeel. In Januarie 1951 het hy opgeskop om voltyds toneel te speel.[8]
Loopbaan as akteur[wysig | wysig bron]
Dean se eerste televisie-optrede was in ’n Pepsi Cola-advertensie.[9] Hy het in die TV-program Hill Number One gespeel en drie klein rolle gehad in Fixed Bayonets!, Sailor Beware en Has Anybody Seen My Gal?
Terwyl hy gesukkel het om rolle in Hollywood te kry, het hy as ’n parkeeraanwyser by CBS Studios gewerk. In dié tyd het hy Rogers Brackett, ’n radioregisseur van ’n advertensiemaatskappy, ontmoet en dié het hom professionele raad en leiding aangebied in sy loopbaan, asook ’n plek om te bly.[10][11]
In Oktober 1951 het Dean na die stad New York getrek, waar hy in ’n speletjiesprogram gewerk het. Hy het ook in ’n paar CBS-televisiereekse verskyn voordat hy toegang tot die legendariese Actors Studio gekry het om onder Lee Strasberg te studeer.
Sy loopbaan het op dreef gekom en hy het in nog televisiereekse van die 1950's gespeel, soos Kraft Television Theatre, Robert Montgomery Presents, Danger en General Electric Theater. Positiewe resensies van sy verhoogrol van Bachir, ’n huiskneg van Noord-Afrika, in The Immoralist het die aandag van Hollywood getrek.[12]
East of Eden[wysig | wysig bron]
In 1953 het die regisseur Elia Kazan iemand gesoek vir die emosioneel komplekse rol van Cal Trask vir die draaiboekskrywer Paul Osborn se aanpassing van John Steinbeck se 1952-roman East of Eden. Die lang roman gaan oor die families Trask en Hamilton oor die verloop van drie generasies. In teenstelling met die boek handel die rolprent hoofsaaklik oor die karakter Cal Trask.
Voordat Elia Kazan ’n akteur gekies het om Cal te speel, het hy gesê hy soek "’n Brando" vir die rol en Osborn het die relatief onbekende James Dean voorgestel. Steinbeck het Dean ontmoet en hoewel hy nie van die stuurse, komplekse jong man gehou het nie, het hy gedink hy is ideaal vir die rol. Dean het die rol gekry en het op 8 April 1954 op die trein na Los Angeles geklim om te begin skiet.[13][14][15]
’n Groot deel van Dean se rol in die prent was improvisasie. In een toneel was hy veronderstel om weg te hardloop toe sy pa (Raymond Massey) sy geskenk van $5 000 van die hand wys. In plaas daarvan het Dean se karakter instinktief na sy pa gedraai en hom huilend en met groot emosie omhels. Kazan het die toneel, met Massey se geskokte reaksie, behou. Dean se toneelspel in die prent het gelei tot sy rol van Jim Stark in Rebel Without A Cause. Albei karakters is angst-gevulde protagoniste en verstotelinge wat verkeerd verstaan word en desperaat die aanvaarding van ’n vaderfiguur soek.
In 1955 is Dean nadoods benoem vir ’n Oscar vir beste akteur vir sy toneelspel in East of Eden, die eerste amptelike nadoodse benoeming in die geskiedenis van die Academy Awards.
Rebel Without a Cause[wysig | wysig bron]
Kort ná Eden het Dean sy rol in Rebel Without a Cause losgeslaan, ’n rolprent wat uiters gewild was onder tieners. Die prent is al ’n akkurate voorstelling van tiener-angst genoem.[16] Ander rolle is vertolk deur die tienerakteurs Natalie Wood, Sal Mineo en Dennis Hopper. Die regisseur was Nicholas Ray.
Giant[wysig | wysig bron]
In Giant, wat ná Dean se dood uitgereik is, speel hy ’n byrol saam met Elizabeth Taylor en Rock Hudson omdat hy nie weer dieselfde rol as in die vorige twee prente wou speel nie. Dit was Dean se laaste prent. Aan die einde was hy veronderstel om ’n dronk toespraak te hou, en dié toneel word dikwels "Die Laaste Avondmaal" genoem omdat dit sy laaste toneel was voor sy skielike dood. Hy het egter so gemompel in ’n poging om dit realisties te laat klink dat Nick Adams, wat ’n klein rol gehad het, later sy woorde moes oorsê omdat Dean dood is voordat die rolprent geredigeer is.
In 1956 het Dean sy tweede nadoodse benoeming gekry vir sy rol in Giant.
Renjaagloopbaan en 'Little Bastard'[wysig | wysig bron]
In April 1954, nadat hy die rol van Cal Trask in East of Eden gekry het, het Dean ’n 1955-model Triumph Tiger T110, ’n 650 cc-motofiets en ’n tweedehandse rooi 1953-model MG TD-sportmotor gekoop.[17] In Maart 1955 het hy die MG ingeruil vir ’n nuwe 1955-model Porsche Super Speedster. Die Triumph T110 het hy ingeruil vir ’n 1955-model Triumph TR5 Trophy.[17]
Op 26-27 Maart, net voor die verfilming van Rebel Without a Cause begin het, het hy aan die Palm Springs Road Races deelgeneem met die Speedster. Hy het eerste in die nuwelingeklas geëindig en tweede in die algemene Sondagresies. Hy het ook op 1-2 Mei by Bakersfield met die Speedster deelgeneem – hy het eerste in sy klas en derde in die algemeen geëindig. Sy laaste resies met die motor was op 30 Mei in Santa Barbara, waar hy weens motorprobleme nie die resies voltooi het nie.[18]
Tydens die verfilming van Giant van Junie tot middel September het Warner Bros. Dean verbied om te jaag. In Julie het Dean ’n deposito betaal vir ’n nuwe Lotus IX-resiesmotor. Ná die verfilming van Giant het hy skielik op 21 September sy Speedster ingeruil vir ’n nuwe, kragtiger en vinniger 1955-model Porsche 550 Spyder en ingeskryf vir die opkomende Salinas Road Race, wat op 1-2 Oktober sou plaasvind. Hy het ook ’n nuwe 1955-model Ford Country Squire-stasiewa gekoop om die nuwe Spyder na en van renne te vervoer.[19]
Volgens Lee Raskin, ’n Porsche-historikus en skrywer van James Dean at Speed, het Dean gevra dat ’n verwer die woorde Little Bastard op die motor aanbring.[20] Daar is verskeie weergawes van wat die woorde beteken.
Toe Dean homself aan die Britse akteur Alec Guinness voorstel buite die Villa Capri-restaurant in Hollywood, het hy hom gevra om na sy splinternuwe Porsche Spyder te kom kyk. Guinness het gedink die motor lyk "sinister" en het vir Dean gesê: "As jy in daardie motor klim, sal jy teen dié tyd volgende week dood daarin gekry word." Dit was op 23 September 1955, sewe dae voor Dean se dood.[21][22]
Persoonlike verhoudings[wysig | wysig bron]
Die draaiboekskrywer William Bast was een van Dean se beste vriende, en dit word erken deur Dean se familie.[23] Volgens dié eerste biograaf van James Dean (1956)[24] was hy en Dean kamermaats by UCLA en later in New York, en het hy Dean tydens die laaste vyf jaar van sy lewe geken. Vyftig jaar ná Dean se dood het hy gesê hulle vriendskap het seksuele intimiteit ingesluit.[25] Bast onthou hul vriendskap: "Jimmy was ’n liefhebber van dinge, hy het geleer deur eksperimentering . . . Maar om te sê hy was gay? Dis belaglik."[26]
Terwyl hy aan UCLA studeer het, het Dean uitgegaan met Beverly Wills, ’n aktrise van CBS, en Jeanette Lewis, ’n klasmaat. Bast en Dean het dikwels op ’n dubbele afspraak met hulle gegaan. Wills het later alleen met Dean uitgegaan nadat sy vir Bast vertel het hulle is verlief.[26]
Vroeg in Dean se loopbaan, toe hy ’n kontrak geteken het met Warner Brothers, het die ateljee se afdeling van openbare betrekkinge stories begin opmaak oor sy verhouding met verskeie jong aktrises. Persvrystelling het hom gegroepeer saam met twee ander akteurs, Rock Hudson en Tab Hunter, wat volgens hulle "hubare enkellopers" was wat nog nie die tyd gekry het om hulle aan een vrou te verbind nie."[27]
Dean se verhouding wat die beste onthou word, was met die jong Italiaanse aktrise Pier Angeli, wat hy ontmoet het terwyl sy geskiet het aan The Silver Chalice. Angeli se ma het egter nie van Dean se kleredrag en optrede gehou nie. Hy het self ook gesê hy wil nie trou nie.[26] Terwyl hy in Oktober 1954 in New York was, het Angeli onverwags haar verlowing aan die Italiaans-Amerikaanse sanger Vic Damone aangekondig.[28] Sy is die volende maand met hom getroud.
Die aktrise Liz Sheridan beweer sy het ’n kort verhouding met Dean in New York gehad.[29] Sommige mense is egter skepties daaroor.[10] Dean het ook met Ursula Andress uitgegaan, maar sy het in dié tyd ook met Marlon Brando uitgegaan.[30]
Dean het militêre diensplig ontduik deur as ’n homoseksueel te registreer, iets wat destyds deur die Amerikaanse regering as ’n geestesongesteldheid geklassifiseer is. Toe hy daaroor uitgevra is, het hy gesê: "Nee, ek is nie ’n homoseksueel nie. Maar ek gaan ook nie deur die lewe gaan met my een hand agter my rug vasgebind nie."[31]
Dood[wysig | wysig bron]
Ongeluk[wysig | wysig bron]
Op 30 September 1955 was Dean en sy werktuigkundige, Rolf Wütherich, by Competition Motors in Hollywood om Dean se nuwe Porsche 550 Spyder voor te berei vir die resies by Salinas, Kalifornië. Dean wou oorspronklik die Porsche na Salinas sleep, maar omdat die motor nog nie ingery was nie, het Wütherich voorgestel Dean ry met die motor na Salinas om meer myle op te sit. Die groep, met onder andere sy vriend Bill Hickman en die professionele fotograaf Sanford H. Roth, wat Dean tydens die resies sou afneem, het na Bakersfield vertrek.[32] Wütherich het saam met Dean gery. Dean is later in ’n spoedlokval voorgekeer nadat hy 105 km/h in ’n 89 km/h-sone gery het. Daarna het Hickman en Dean ’n ander pad gevolg, Roete 166/33, sodat hulle nie deur Bakersfield se 40 km/h-sone hoef te ry nie. Roete 166/33 was ’n bekende kortpad vir renjaers, wat hulle direk by Blackwells Corner by CA-roete 466 uitgebring het. By Blackwells Corner het Dean vir ’n kort rukkie stilgehou vir iets om te eet en daar die mederenjaers Lance Reventlow en Bruce Kessler raakgeloop. Toe Reventlow en Kessler vertrek, het hulle afgespreek om die aand saam te gaan eet.[33]
Kort daarna is Dean-hulle en Hickman by Blackwells Corner weg, Dean het vetgegee en Hickman agtergelaat. Kort daarna, terwyl hy 136 km/h gery het, het Dean ’n 23-jarige student, Donald Turnupseed, gesien wat van die pad afgedraai en oor die wit streep gery het. Dean wou ’n ongeluk voorkom, maar daar was nie genoeg tyd of plek nie en die motors het mekaar feitlik reg van voor getref.[34]
Dean is ernstig beseer – hy het ’n gebreekte nek en verskeie uit- en inwendige beserings gehad. Hy is by sy aankoms by die hospitaal dood verklaar.[35]
In ’n nadoodse ondersoek op 11 Oktober 1955 is Turnupseed onskuldig bevind aan ’n aandeel aan Dean se dood. Wyle Dean is ook onskuldig bevind aan onregmatige optrede.[36]
Debat oor sy seksualiteit[wysig | wysig bron]
Dean word dikwels vandag beskou as ’n ikoon vanweë sy "eksperimentele" uitkyk op die lewe, wat sy tweesydige seksualiteit insluit. Daar is verskeie bewerings dat hy seksuele verhoudings met beide mans en vroue gehad het.
William Bast, een van sy beste vriende,[23] was Dean se eerste biograaf (1956).[37] Hy het ’n onthullende bywerking van sy eerste boek gepubliseer nadat hy jare lank die vraag of hul verhouding seksueel van aard was, ontduik het.[38][39] Daarin sê hy eindelik dat dit wel die geval was.[25] In sy tweede boek vertel Bast van die moeilike omstandighede van hul verhouding en behandel hy ook openlik van Dean se ander beweerde gay verhoudings, veral sy vriendskap met Rogers Brackett, die invloedryke vervaardiger van radiodramas.[40]
Die joernalis Joe Hyams glo enige gay aktiwiteit van Dean was slegs om sy loopbaan te bevorder.[41] Dit word egter deur Bast en ander biograwe verwerp.[42] ’n Medemotorfietsryer, die skrywer John Gilmore, beweer ook hy en Dean het eenkeer in New York "geëksperimenteer", en Dean was toe reeds in sy 20's.[43]
Die draaiboekskrywer Gavin Lambert, self gay en deel van die Hollywoodse gay kringe van die 1950's en 1960's, beskryf Dean as gay. Die regisseur van Rebel, Nicholas Ray, het ook al gesê Dean was gay.[44] Boonop meen William Bast en die biograaf Paul Alexander ook Dean was gay, terwyl John Howlett sê hy was "beslis biseksueel".[45][46][47]
Hyams en Paul Alexander beweer ook Dean se verhouding met pastoor De Weerd het ’n seksuele aspek gehad.[45][48] Bast wys verder Dean het kennis van gay kroeë en gewoontes gehad.[49] Boonop bevat Robert Aldrich en Garry Wotherspoon se boek Who's Who in Contemporary Gay and Lesbian History: From World War II to the Present Day (2001) ’n inskrywing oor James Dean.
Verhoogstukke[wysig | wysig bron]
- See the Jaguar (1952)
- The Immoralist (1954)
- The Metamorphosis (1952)
- The Scarecrow (1954)
- Women of Trachis (1954)
Filmografie[wysig | wysig bron]
Jaar | Titel | Rol | Notas |
---|---|---|---|
1951 | Fixed Bayonets! | Doggie | Geen krediet |
1952 | Sailor Beware | ’n Bokser | Geen krediet |
1952 | Has Anybody Seen My Gal? | Jong man | Geen krediet |
1953 | Trouble Along the Way | Ekstra | Geen krediet |
1955 | East of Eden | Cal Trask | |
1955 | Rebel Without a Cause | Jim Stark | |
1956 | Giant | Jett Rink |
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Obituary Variety, 5 Oktober 1955.
- Goodman, Ezra (24 September 1956). "Delirium over dead star". Life. Vol. 41 No. 13. pp. 75–88.
- http://connect.afi.com/site/DocServer/stars50.pdf?docID=262
- Vir meer besonderhede oor hierdie gay verhouding, sien Billy J. Harbin, Kim Marra en Robert A. Schanke, red., The Gay And Lesbian Theatrical Legacy: A Biographical Dictionary of Major Figures in American Stage History in the Pre-Stonewall Era (University of Michigan Press, 2005), 133. Sien ook Joe en Jay Hyams, James Dean: Little Boy Lost (1992), bl. 20, waarin beweer word Dean is as seun deur DeWeerd gemolesteer en dit was sy eerste gay verhouding (hoewel DeWeerd self die vriendskap as geheel en al konvensioneel beskryf).
- Paul Alexander, Boulevard of Broken Dreams: The Life, Times, and Legend of James Dean, Viking, 1994, bl. 44.
- Sessums, Kevin (23 Maart 2011). "Elizabeth Taylor Interview About Her AIDS Advocacy". Besoek op 24 Maart 2011.
- "Notable Actors | UCLA School of Theater, Film and Television". Tft.ucla.edu. 2010-02-11. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2008-12-07. Besoek op 2010-10-16.
- "The unseen James Dean". Londen: The Times. 6 Maart 2005. Besoek op 6 Januarie 2010.
- "1950 Pepsi commercial". YouTube. 1950-12-13. Besoek op 2010-10-16.
- Bast, W., Surviving James Dean, New Jersey: Barricade Books, 2006.
- Oor nog inligting oor Dean se verhouding met Brackett, sien Hyams, James Dean: Little Boy Lost, bl. 79.
- Reise, R. The Unabridged James Dean, 1991
- Holley, ble. x-196.
- Perry, ble. 109-226.
- Rathgeb, bl. 20.
- Lemire, Christy. "5 most memorable teen-angst movies". MSNBC.
- Wasef, Basem; Leno, Jay (2007), Legendary Motorcycles: The Stories and Bikes Made Famous by Elvis, Peter Fonda, Kenny Roberts and Other Motorcycling Greats, MotorBooks International, pp. 13–19, ISBN 0-7603-3070-0, http://books.google.com/books?id=jxWweoxJrxMC&pg=PA13, besoek op 2012-05-20
- Raskin, Lee (2005). James Dean: At Speed. Phoenix, Ariz.: David Bull. pp. 47–48; 68–71; 73–74; 78–81; 83–86. ISBN 978-1-893618-49-7.
- Raskin, Lee (2005). James Dean : At speed. Phoenix, Ariz.: David Bull. pp. 101–102. ISBN 978-1-893618-49-7.
- Raskin, Lee. ""Little Bastard" | The Silver Spyder Porsche/Dean Mystery Revisited". James Dean At Speed. David Bull Publishing. Besoek op 21 September 2011.
- Guinness, Alec. Blessings in Disguise [Random House, 1985, ISBN 0-394-55237-7], hoofst. 4 (ble. 34-35)
- "Premonition of Sir Alec Guinness". YouTube. Besoek op 2010-10-16.
- Perry, George, James Dean, Londen, New York: DK Publishing, 2005, bl. 68 ("Gemagtig deur die James Dean-boedel")
- William Bast, James Dean: a Biography, New York: Ballantine Books, 1956
- Bast, William: Surviving James Dean (Barricade Books, 2006), ble. 133, 183-232.
- Dalton, David. James Dean: The Mutant King: A Biography, Chicago Review Press (1974) bl. 151
- Michael DeAngelis, Gay Fandom and Crossover Stardom: James Dean, Mel Gibson and Keanu Reeves, bl. 98.
- Bast, William, Surviving James Dean, bl. 196, New Jersey: Barricade Books, 2006
- Liz Sheridan, Dizzy & Jimmy (ReganBooks HarperCollins, 2000), ble. 144-151.
- Porter, Darwin. Brando Unzipped, Blood Moon Productions, Ltd, (2006) bl. 484
- Riese, Randall, The Unabridged James Dean: His Life and Legacy from A to Z, bl. 239, Chicago: Contemporary Books, Inc., 1991.
- Raskin, Lee (2005). James Dean: At Speed. Phoenix, Ariz.: David Bull. pp. 111–115. ISBN 978-1-893618-49-7.
- Raskin, Lee (2005). James Dean: At Speed. Phoenix, Ariz.: David Bull. pp. 116–118. ISBN 978-1-893618-49-7.
- Raskin, Lee (2005). James Dean: At Speed. Phoenix, Ariz.: David Bull. pp. 122–127. ISBN 978-1-893618-49-7.
- Raskin, Lee (2005). James Dean: At Speed. Phoenix, Ariz.: David Bull. p. 129. ISBN 978-1-893618-49-7.
- Beath, Warren (2005). James Dean in Death: A Popular Encyclopedia of a Celebrity Phenomenon. Jefferson, NC: McFarland & Company. pp. 50–51. ISBN 0-7864-2000-6.
- William Bast, James Dean: a Biography, New York: Ballantine Books, 1956.
- Riese, Randall, The Unabridged James Dean: His Life from A to Z, Chicago: Contemporary Books, 1991, ble. 41, 238
- Alexander, Paul, Boulevard of Broken Dreams: The Life, Times, and Legend of James Dean, New York: Viking, 1994, bl. 87
- Bast, Surviving James Dean, ble. 133, 150, 183.
- Val Holley, Mike Connolly and the Manly Art of Hollywood Gossip (2003), bl. 22.
- Donald Spoto, Rebel: The Life and Legend of James Dean (HarperCollins, 1996), ble. 150-151. Sien ook Val Holley, James Dean: The Biography, ble. 6, 7, 8, 78, 80, 85, 94, 153.
- John Gilmore, Live Fast – Die Young: Remembering the Short Life of James Dean (New York: Thunder's Mouth Press, 1998).
- Sien Lawrence Frascella en Al Weisel, Live Fast, Die Young – The Wild Ride of Making Rebel Without a Cause.
- Alexander, Paul, Boulevard of Broken Dreams: The Life, Times, and Legend of James Dean, New York: Viking, 1994
- William Bast, Surviving James Dean (Barricade Books, 2006)
- John Howlett (1997), James Dean, London: Plexus, bl. 167
- Joe Hyams, James Dean – Little Boy Lost, Warner Books 1992
- William Bast, Surviving James Dean, Barricade 2006, bl. 53-54, p. 135
Verdere leesstof[wysig | wysig bron]
- Alexander, Paul: Boulevard of Broken Dreams: The Life, Times, and Legend of James Dean . Viking, 1994. ISBN 0-670-84951-0
- Bast, William : James Dean: A Biography. Ballantine Books, 1956.
- Bast, William : Surviving James Dean. Barricade Books, 2006. ISBN 1-56980-298-X
- Beath, Warren: Death of James Dean. Grove Press, 1986. ISBN 0-394-55758-1
- Beath, Warren, with Wheeldon, Paula; James Dean in Death: A Popular Encyclopedia of a Celebrity Phenomenon, McFarland & Co.,Inc., 2005. ISBN 0-7864-2000-6
- Dalton, David : James Dean-The Mutant King: A Biography. Chicago Review Press, 2001. ISBN 1-55652-398-X
- Frascella, Lawrence and Weisel, Al : Live Fast, Die Young: The Wild Ride of Making Rebel Without a Cause. Touchstone, 2005. ISBN 0-7432-6082-1
- Gilmore, John : Live Fast-Die Young: Remembering the Short Life of James Dean. Thunder's Mouth Press, 1998. ISBN 1-56025-169-7
- Gilmore, John: The Real James Dean. Pyramid Books, 1975. ISBN 0-515-03814-8
- Heinrichs, Steve; Marinello, Marco; Perrin, Jim; Raskin, Lee; Stoddard, Charles A; Zigg, Donald; Porsche Speedster TYP540: Quintessential Sports Car, 2004, Big Lake Media, Inc.,ISBN 0-9746468-0-6
- Holley, Val: James Dean: The Biography. St. Martin's Griffin, 1996. ISBN 0-312-15156-X
- Hopper, Hedda and Brough, James: "James Dean Was a Rebel With a Cause" in The Whole Truth and Nothing But. Doubleday. 1963.
- Howell, John: James Dean: A Biography. Plexus Publishing, 1997. Tweede hersiene uitgawe. ISBN 0-85965-243-2
- Hyams, Joe; Hyams, Jay: James Dean: Little Boy Lost. Time Warner Publishing, 1992. ISBN 0-446-51643-0
- Martinetti, Ronald: The James Dean Story, Pinnacle Books, 1975. ISBN 0-523-00633-0
- Morrissey: James Dean Is Not Dead. Babylon books, 1983. ISBN 0-907188-06-0
- Perry, George: James Dean. DK Publishing, 2005. ISBN 1-4053-0525-8
- Riese, Randall: The Unabridged James Dean: His Life from A to Z. Contemporary Books, 1991. ISBN 0-8092-4061-0
- Raskin, Lee: James Dean: At Speed. David Bull Publishing, 2005. ISBN 1-893618-49-8
- Sheridan, Liz: Dizzy & Jimmy: My Life With James Dean : A Love Story. HarperCollins Canada / Harper Trade, 2000. ISBN 0-06-039383-1
- Spoto, Donald: Rebel: The Life and Legend of James Dean. Harpercollins, 1996. ISBN 0-06-017656-3
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
- James Dean op IMDB
- Foto's
- 10 James Dean Essentials: Foto's op AMCtv.com
- Webtuiste met James Dean-gallery
- James Dean by American Legends
- William Bast, Dean se biograaaf
|
<urn:uuid:5aa717a8-ae97-4bf7-8c41-fc1c1bf5523c>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/James_Dean
|
2019-07-20T08:10:43Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526489.6/warc/CC-MAIN-20190720070937-20190720092937-00061.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999197
| false
|
Pikkie Uys
Pikkie Uys is/was die verhoognaam van die Suid-Afrikaanse aktrise Sannie Uys. Sy begin haar loopbaan as akteur by die geselskap van Wena Naudé en Willem van Zyl. In 1934, nadat Wena Naudé na die Nederlande reis om daar te gaan studeer, neem sy Wena se hoofrolle oor. Na Wena se terugkeer sluit sy by die Ackermann-Nell Geselskap aan. Anton Ackermann herdoop haar Pikkie Uys, die naam waaronder sy bekend geraak het. Sy trou later met Ackermann.[1]
Pikkie Uys | |
Die Suid-Afrikaanse toneelspeelster Pikkie Uys in 1936-1937.
Geboortenaam | Sannie Uys |
---|---|
Nasionaliteit | Suid-Afrika |
Beroep(e) | Aktrise |
Internet-rolprentdatabasis-profiel |
FilmografieWysig
VerwysingsWysig
- Pikkie Uys se profiel, besoek op 11 November 2012
|
<urn:uuid:6781b994-ccf0-4b6c-a703-b47c6edec517>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Sannie_Uys
|
2019-07-22T18:15:56Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528208.76/warc/CC-MAIN-20190722180254-20190722202254-00381.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.99996
| false
|
Wit-Rusland
Wit-Rusland of Belarus (Wit-Russies: Беларусь, Biełaruś, [bʲɛlaˈrusʲ]; Russies: Беларусь, Belarus, [bʲɪlɐˈrusʲ]), amptelik die Republiek Wit-Rusland of Republiek Belarus (Wit-Russies: Рэспубліка Беларусь; Russies: Республика Беларусь), is 'n landingeslote land in Oos-Europa. Dit is oorwegend plat, met baie vleilande, en is landgebonde met Rusland in die noorde en ooste, Oekraïne in die suide, Pole in die weste en Letland en Litaue in die noorde. Minsk is die hoofstad en ook die grootste stad in die land. 'n Derde van die land is bebos en landbou is een van die sterkste ekonomiese sektore.[7]
Volkslied: Дзяржаўны гімн Рэспублікі Беларусь (tr.: Dziaržaŭny himn Respubliki Bielaruś) (Wit-Russies vir: "Staatsvolkslied van die Republiek van Wit-Rusland") | |||||
Hoofstad | Minsk
Grootste stad | Minsk | ||||
Amptelike tale | Wit-Russies en Russies | ||||
Regering | Unitêre presidensiële republiek Aleksandr Loekasjenko Siarhiej Rumas | ||||
Onafhanklikheid | 987 ca. 1236 1 Julie 1596 1795 25 Maart 1918 17 Februarie 1919 31 Julie 1920 27 Julie 1990 25 Augustus 1991 26 Desember 1991 15 Maart 1994 | ||||
Oppervlakte - Totaal - Water (%) |
207 595 km2 (84ste) 80 153 myl2 1,4 | ||||
Bevolking - -skatting - 2014-sensus - Digtheid |
9 491 800[1] (93ste) 9 475 100[2] 45,8 / km2 (142ste) 118,6 / myl2 | ||||
BBP (KKP) - Totaal - Per capita |
2018-skatting | ||||
BBP (nominaal) - Totaal - Per capita |
2018-skatting | ||||
MOI (2015) | 0,796[4] (52ste) – hoog | ||||
Gini (2016) | 27[5] – laag | ||||
Geldeenheid | Roebel (BYR )
Tydsone - Somertyd |
VOT (UTC+3) nie toegepas nie (UTC+3) | ||||
Internet-TLD | .by en .бел[6] | ||||
Skakelkode | +375 |
Tot en met die 20ste eeu het die Wit-Russe nie 'n geleentheid gehad om 'n aparte nasionale identiteit te ontwikkel nie, siende dat die land van die hedendaagse Wit-Rusland aan verskeie ander lande behoort het. Ná die kortstondige Wit-Russiese Volksrepubliek (1918–19) het die land as die Wit-Russiese Sosialistiese Sowjetrepubliek deel van die Sowjetunie geword.
Die finale vereniging van die verskillende dele van die land met sy moderne grense het in 1939 plaasgevind, toe grondgebied van etniese Wit-Russe, wat deel van Pole was, deur die Sowjetunie geannekseer is en by die Wit-Russiese Sowjetrepubliek gevoeg is. Die gebied en sy nasie het grootskaalse verwoesting ervaar tydens die Tweede Wêreldoorlog: die land het 'n kwart van sy bevolking verloor en meer as die helfte van sy ekonomiese hulpbronne.
Die land het in die jare ná die oorlog stelselmatig herstel en is een van die stigterslede van die Verenigde Nasies. Die parlement van die republiek het die soewereiniteit van Wit-Rusland op 27 Julie 1990 verklaar en, ná die val van die Sowjetunie, is Wit-Rusland op 25 Augustus 1991 onafhanklik verklaar. Aleksandr Loekasjenko is sedert 1994 die land se president. Wit-Rusland is sedert 1996 besig om met Rusland te onderhandel om as 'n enkele staat, die Unie van Rusland en Wit-Rusland, te verenig.
Die grootste deel van Wit-Rusland se 9,85 miljoen inwoners woon in die stedelike gebiede om Minsk en ander streekshoofstede. Die land het twee amptelike tale: Wit-Russies en Russies. Die land erken nie 'n staatsgeloof nie, alhoewel die Russiese Ortodokse geloof die primêre geloof in Wit-Rusland is.
Inhoud
EkonomieWysig
Ná sy onafhanklikwording in 1991 het Wit-Rusland net 'n kort fase van politieke en ekonomiese vryheid beleef voordat Aleksandr Loekasjenko, 'n voormalige direkteur van 'n kolchose, aan bewind gekom het. As president het hy die ou stelsel van planekonomie behou – na bewering veral om te verhoed dat die Wit-Russiese ekonomie deur oligarge oorheers word.
So beheer die Wit-Russiese staat steeds sowat 70 persent van die ekonomie, met uitsondering van enkele bedrywe soos telekommunikasie wat intussen geprivatiseer is. Tans word 55 persent van die totale nywerheidsproduksie deur slegs 55 ondernemings gelewer.[8]
Wit-Rusland is steeds een van die voorste vervaardigers van landboumasjiene in Oos-Europa wat markte in alle lande van die voormalige Sowjetunie bedien. Hierdie uitvoere het net soos goedkoop energie-invoere uit Rusland verseker dat Wit-Rusland se ekonomie aanvanklik stewig vertoon het. 'n Vyfde van alle Russiese gas- en ruolie-uitvoere na Europa word in pyplyne vervoer wat deur Wit-Rusland loop.
Die ekonomiese opswaai is eers in 2007 gestuit toe Rusland sy indirekte subsidies vir brandstofuitvoere na Wit-Rusland meteens gestaak het. Prysverhogings vir gas en ruolie het Wit-Rusland in 'n ekonomiese krisis gedompel, en president Loekasjenko was genoodsaak om verskeie liberale hervormings deur te voer. In 2010 is lone en pensioene ter geleentheid van die presidensiële verkiesing met tot 50 persent verhoog. Maar die Wit-Russiese bewind se bloedige optrede teen betogers het daartoe gelei dat die land sedertdien in politieke en ekonomiese isolasie verkeer.
Die tekort op die handelsrekening is intussen op 'n baie hoë vlak. Die wisselkoers van die Wit-Russiese roebel teenoor belangrike buitelandse geldeenhede het sedert Januarie 2011 met 70 persent gedaal. Buitelandse valutareserwes het in die eerste vyf maande van 2011 met sowat 'n kwart teruggesak, en die inflasiekoers sal volgens amptelike skattings tussen 33 en 39 persent beweeg.
Die enigste land, wat tans nog bereid is om op ekonomiese gebied met Wit-Rusland saam te werk, is Rusland. Die prys wat die Loekasjenko-bewind hiervoor moet betaal, is die privatisering van Wit-Russiese ondernemings. So het Russiese energiereuse reeds die helfte van Wit-Rusland se pyplynstelsel oorgeneem en stel tans ook belang in die ander vyftig persent. Wit-Russiese raffinaderye en die staatsonderneming Belaruskali, een van die belangrikste produsente van kunsmis ter wêreld, staan eweneens bo-aan die wenslys van Russiese beleggers.
KultuurWysig
Kulturele beleidWysig
Kultuur geniet in Wit-Rusland hoë prioriteit. Kenmerkend vir die kulturele lewe in die land is die soek na 'n nasionale Wit-Russiese identiteit tussen die westelike landsdele met hul sterk Pools-katolieke en die oostelike gebiede met hul sterk Russies-ortodokse invloede.[9] Hierby speel staatsinstellings 'n leidende rol. In die jare ná die onafhanklikwording het die Wit-Russiese staat die toenadering tot die Russiese taal en kultuur bevorder. Hierdie beleid is intussen ten gunste van Wit-Rusland se eie taal en kulturele tradisies laat vaar. So is byvoorbeeld 2011 tot die "Jaar van die Wit-Russiese Taal" verklaar. Sowel Wit-Russies asook Russies het die status van amptelike tale.
Kulturele aktiwiteite is in die hoofstad Minsk gekonsentreer, terwyl die vyf provinsiale hoofstede 'n mindere rol in die kulturele lewe speel. Minsk het ondanks alle ekonomiese moeilikhede steeds 'n ryk kultuurlewe wat ten opsigte van klassieke kunsvorms soos musiek, teater en ballet met ander metropole kan meeding. Die bewoners van landelike gebiede hou vas aan hul plaaslike tradisies.
Die Departement van Kultuur probeer bevorder die kulturele lewe op provinsiale vlak deur inisiatiewe soos die titel "kultuurhoofstad van Wit-Rusland" wat in 2010 vir die eerste keer aan Polatsk, die oudste stad van Wit-Rusland in die noorde van die land, toegeken is. Kulturele instellings uit Minsk soos die operateater, filharmonie en museums het hier opvoerings en uitstallings aangebied.
In 2011 het Homel, 'n stad in die suid-ooste wat in 1142 gestig is, vanweë sy kulturele aktiwiteite die titel "kultuurhoofstad" gedra. Homel is naas Oeljanofsk in Rusland tegelykertyd as een van twee kultuurhoofstede van die Gemenebes van Onafhanklike State in 2011 aangewys.
Sowel staats- asook privaat instellings in die kuns- en kultuurbedryf ondervind befondsingstekorte. Kulturele aktiwiteite – veral dié van kritiese en kreatiewe kunstenaars – word daarnaas ook deur 'n aantal regulasies en kontroles van staatskant af belemmer.
Die Departement van Kultuur het in Junie 2010 'n "Raad vir die belange van Wit-Russe in die buiteland" waarin regeringsamptenare, burgers en Wit-Russe in die buiteland verteenwoordig is. Hierdie liggaam koördineer kulturele aktiwiteite in die buiteland. Daarnaas word beplan om 'n netwerk van Wit-Russiese kultuursentrums in buitelandse metropole soos Berlyn te skep.
VerwysingsWysig
- (be) "Численность населения на 1 января 2018 г. по областям Республики Беларусь". Besoek op 19 Augustus 2018.
- (be) "About the demographic situation in January-September 2014". Belarus Statistical Office. Besoek op 4 Januarie 2015.
- ( ) "Belarus". Internasionale Monetêre Fonds. 2018. Besoek op 19 Augustus 2018.
- ( ) "2016 Human Development Report" (PDF). United Nations Development Programme. 2016. Besoek op 19 Augustus 2018.
- ( ) "Gini Index". Wêreldbank. Besoek op 19 Augustus 2018.
- (be) "ICANN сообщает о выделении кириллического домена .БЕЛ для Республики Беларусь". hoster.by. Besoek op 19 Augustus 2018.
- HAT Taal-en-feitegids, Pearson, Desember 2013, ISBN 978-1-77578-243-8
- ( ) Eduard Steiner: Das Euro-Musterland hängt den Riesen Russland ab. Welt Online, 22 Augustus 2011
- ( ) Duitse Departement van Buitelandse Sake: Wit-Rusland – Kultuur
BronneWysig
- ( Whitaker, Joseph. (2008) Whitaker's Almanack 2008. Londen: A. & C. Black. ) ISBN 978-0-7136-8554-1. bl. 763.
|
<urn:uuid:c0f8aae1-25f8-467d-b56f-43e1d3ffbd91>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Wit-Rusland
|
2019-07-22T18:04:29Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528208.76/warc/CC-MAIN-20190722180254-20190722202254-00381.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999775
| false
|
Pergamum-museum
Die Pergamonmuseum maak deel uit van die museumkompleks wat op die Berlynse Museumeiland opgerig is.
Die museum is vanaf 1907 volgens 'n konsep van Wilhelm von Bode deur Alfred Messel beplan en tussen 1910 en 1930 volgens planne van Alfred Messel en Ludwig Hoffmann gebou om die Pergamonaltaar, wat deur Carl Humann in die huidige Turkye ontdek is, asook die versameling van post-antieke Duitse kunswerke uit die Skilderye- en Skulpturegalery – die sogenaamde Duitse Museum, die Suidwes-Asiatiese afdeling (tans Vorderasiatisches Museum Berlin) met Hetitiese, Assiriese, Babiloniese en Persiese kunswerke en die Islamitiese kunsafdeling (tans Museum vir Islamitiese Kuns), wat onder meer die Msjatta-fasade vertoon, te huisves. Elkeen van hierdie afdelings het oorspronklik sy eie naam gedra, en eers in 1958 het die museum sy huidige naam Pergamonmuseum gekry wat aanvanklik net vir die museumsale in die oosvleuel met hul antiekeversameling gebruik is.
Tans huisves die museum die antiekeversameling, die Suidwes-Asiatiese Museum en die Museum vir Islamitiese Kuns. Met 1 135 000 besoekers was die Pergamonmuseum in 2007 die mees besoekte Berlynse museum asook die mees besoekte kunsmuseum in Duitsland.
Inhoud
Geskiedenis[wysig | wysig bron]
Die eerste Pergamonmuseum[wysig | wysig bron]
Die eerste Pergamonmuseum is tussen 1897 en 1899 deur Fritz Wolff gebou en in 1901 met die onthulling van 'n standbeeld van Carl Humann, wat deur Adolf Brütt geskep is, ingewy. In die museum se binnehof is reeds voorbeelde van antieke boukuns uit Pergamon, Priëne en Magnesia vertoon.
Nadat die eerste Pergamonmuseum in 1908 afgebreek is, is die Pergameense kunswerke na die oostelike suilesaal van die Berlynse Nuwe Museum verskuif waar hulle tot by die voltooiing van die tweede Pergamonmuseum vertoon is.
Die tweede Pergamonmuseum[wysig | wysig bron]
Aangesien die monumentale werke, wat tydens argeologiese opgrawings in Babilon, Oeroek, Assoer en Egipte ontdek is, in die eerste museumgebou nie op 'n gepaste manier vertoon kon word nie (die museum se fondament het begin wegsak, en daar was destyds blykbaar nie die politieke wil om die gebou te herstel nie), het Wilhelm von Bode, wat sedert 1905 as direkteur-generaal van die destyds Koninklike en vanaf 1918 Staatsmuseums van Berlyn gedien het, vanaf 1906 'n nuwe museumgebou op dieselfde erf beplan. Hier sou naas antieke boukuns in die noordvleuel ook post-antieke Duitse kunswerke in die Duitse Museum, asook die Suidwes-Asiatiese afdeling en (volgens planne wat vanaf die jaar 1927 bestaan het) die Islamitiese kunsafdeling gehuisves word.
Die monumentale museumgebou met drie vleuels in die strawwe Neo-klassisistiese styl is vanaf 1907 deur Alfred Messel ontwerp. Ná sy afsterwe in 1909 het sy vriend, die Berlynse boudirekteur Ludwig Hoffmann, die uitvoering van die gebou voortgesit. Ander argitekte, wat by die projekt betrokke was, het Wilhelm Wille, Walter Andrae (Suidwes-Asiatiese afdeling, tans die Suidwes-Asiatiese Museum), German Bestelmeyer (noordvleuel van die Duitse Museum) en Ernst Kühne, wat saam met Hoffmann die Islamitiese kunsafdeling en huidige Museum vir Islamitiese Kuns met die Msjatta-fasade ontwikkel het, ingesluit.
Saam met Theodor Wiegand het Ludwig Hoffmann die konsep vir die museumsale met antieke suile uit Priëne, Magnesia, Milet en Pergamon asook die saal vir die Pergamonaltaar en die Markpoort van Milet ontwikkel. Die boubedrywighede het in 1910 'n aanvang geneem, maar die museumgebou se voltooiing is as gevolg van die Eerste Wêreldoorlog, die Rewolusie van 1918 en die hiperinflasie in 1922/1923 vertraag. Eers in 1930 was die museum grotendeels voltooi en kon die vier museums, wat daarin gehuisves is, ingewy word.
Op hierdie tydstip was die saal met kolonnades by die Kupfergraben, wat deur Messel en Hoffmann ontwerp is, en die vleuel vir die Egiptiese Museum van Berlyn met sy Nofretete-skulptuur, wat tussen die Nuwe Museum en die Kupfergraben opgerig is, voltooi. Die museum se buitefasade is met Frankiese en Oberdorlase Thuringiese muschelkalk ('n besondere soort kalksteen wat in Duitsland voorkom), granodioriet uit die Lausitz-streek, Beuchase granietporfier uit Sakse en Kroatiese Bale-kalksteen versier.
Die Tweede Wêreldoorlog en die gevolge[wysig | wysig bron]
Gedurende die Tweede Wêreldoorlog is die Pergamonmuseum deur lugaanvalle ernstig beskadig. Baie objekte is in veilige bewaring geplaas, en van die monumentale kunswerke is selfs ingemuur. 'n Groot deel van die museum se kunsskatte is in 1945 deur kunsbeskermingoffisiere van die Rooi Leër na Moskou en Leningrad vervoer om daar in Josef Stalin se beplande oorwinningsmuseum vertoon te word. Eers in 1958 het die Sowjet-owerhede die grootste deel van die kunsskatte weer aan die Duitse Demokratiese Republiek (DDR) oorhandig. Die Pergamonaltaar kon vervolgens weer in sy oorspronklike toestand van 1930 vertoon word, tog is die Duitse Museum nie meer herstel nie. Sy vroeëre versamelings was grotendeels na die skilderymuseum Gemäldegalerie Berlin en die kunsmuseum Skulpturensammlung und Museum für Byzantinische Kunst van die Museumsentrum Dahlem in Wes-Berlyn verskuif, terwyl ander kunswerke in 'n bunker in die stadsdistrik Friedrichshain verbrand het of tans sonder inagneming van die volkereg nog in die Poesjkin-museum in Moskou en die Hermitage in Sint Petersburg bewaar word. Volgens 'n ooreenkoms, wat in 1990 tussen die Bondsrepubliek Duitsland en Rusland gesluit is, moes die Russe hierdie kunswerke, waaronder die Skat van Priamos, al lank aan Duitsland teruggegee het, tog het die Russiese parlement en museumdirekteure in Moskou steeds geweier om hul verpligtings na te kom.
In die huidige Pergamonmuseum is die Antiekeversameling, die Suidwes-Asiatiese Museum, die Museum vir Islamitiese Kuns, die Oos-Asiatiese afdeling (wat in die DDR gestig is) en die Museum vir Duitse Volkskunde gehuisves. Die twee laasgenoemdes is in die vroeë 1990's weer verskuif om met hul nou verwante afdelings in Berlyn-Dahlem verenig te kan word.
Uitstalling[wysig | wysig bron]
Die Pergamonmuseum vertoon versamelings van drie museums – die Antiekeversameling, die Museum vir Islamitiese Kuns en die Suidwes-Asiatiese Museum. Die belangrikste antieke stukke bouwerk, wat hier besigtig kan word, is onder meer:
- die Pergamonaltaar,
- die Markpoort van Milet,
- die Isjtar-poort en die prosessiestraat van Babilon en
- die Msjatta-fasade.
Antiekeversameling[wysig | wysig bron]
Die Antiekeversameling het sy oorsprong in die versamelings van antieke stukke wat deur die Brandenburgse keurvorste begin is. Die jaar 1698 word as die begin van die Antiekeversameling beskou – destyds is die privaat versameling van 'n Roomse argeoloog aangekoop. Met die opening van die Altes Museum (Ou Museum) in 1830 was 'n deel van die versameling vir die eerste keer ook vir die algemene publiek toeganklik. Beduidende dele van die versameling is later deur argeologiese opgrawings in Olimpia, Samos, Pergamon, Milet, Priëne en Didyma aangevul.
Met die Duitse verdeling ná die Tweede Wêreldoorlog is ook die Antiekeversameling verdeel. Die Pergamonmuseum in Oos-Berlyn is in 1959 heropen, terwyl die Wes-Berlynse versamelings tot in die jaar 1995 in die Stüler-gebou oorkant die Charlottenburg-kasteel vertoon is.
Die Antiekeversamelings word tans in twee museums gehuisves: in die Pergamonmuseum en in die hoofverdieping van die Ou Museum. Die Pergamonmuseum se versameling vertoon kunswerke uit die klassieke Griekse en Romeinse ouderdom: boukuns, skulpture, inskrifte, mosaïeke, bronsvoorwerpe en juweliersware. Die hooftrekpleisters vir besoekers is die Pergamonaltaar uit die 2de eeu v.C., waarvan die skulpturevries indrukwekkende tonele van die stryd tussen Gode en Gigante uitbeeld, en die Markpoort van Milet wat in die Romeinse periode ontstaan het. Verdere hoofstukke sluit die hoogargaïese Berlynse godin uit Keratea asook die laatargaïese Tronende Godin uit Tarent in.
Museum vir Islamitiese Kuns[wysig | wysig bron]
Die Museum versamel en vertoon kunswerke van Islamitiese volkere wat in die periode tussen die 8ste en 19de eeu in die gebied tussen Spanje en Indië geskep is. Opgrawings in Ktesiphon, Samarra en Tabgha en die geleenthede om kunswerke aan te koop het daartoe gelei dat die versameling veral op Egipte, die Midde-Ooste en Iran fokus. Nogtans is daar ook baie objekte en groepe van kunswerke uit ander gebiede soos byvoorbeeld kalligrafie en miniatuurskilderye uit die Mogoelryk of Sisiliaanse ivoorkuns.
Beduidende stukke, wat van kunshistoriese belang of besonder gewild by museumbesoekers is, sluit kunswerke in soos:
- die Msjatta-fasade,
- die Aleppo-kamer,
- 'n koepel uit die Spaanse Alhambra,
- die Mihrab (gebedsnis) uit Kasjan,
- die Mihrab uit Konya,
- die Draak-Feniks-tapyt uit Klein-Asië uit die vroeë 15de eeu,
- 'n voubare Koranlessenaar uit Konya (13de eeu),
- en Islamitiese boekkuns (met wisselende uitstallings in die boekkunskabinette).
Naas sy permanente versameling vertoon die museum gereeld uitstallings oor moderne kuns uit die Islamitiese wêreld. Die uitstalling Turkish Delight in 2008 was byvoorbeeld aan eietydse Turkse ontwerpkuns gewy.
Suidwes-Asiatiese Museum[wysig | wysig bron]
Die Suidwes-Asiatiese Museum vertoon kunswerke van die Sumeriese, Babiloniese en Assiriese beskawings wat tydens argeologiese opgrawings deur Duitse wetenskaplikes, waaronder die Deutsche Orient-Gesellschaft, ontdek is. Hierdie stukke sluit groot monumente en reliëfs asook kleiner kultusvoorwerpe, juweliersware en huishoudelike gebruiksgoedere in.
Belangrike trekpleisters is die Babiloniese Isjtar-poort, 'n gedeelte van die prosessiestraat wat daarvoor geleë was asook die troonsaalfasade van koning Nebukadnezar II.
Meesterplan vir die Museumeiland[wysig | wysig bron]
In die bestek van die sogenaamde Meesterplan vir die Museumeiland sal die Pergamonmuseum tot 'n sentrum van die museumkompleks uitgebou word aangesien dit op 'n aantreklike manier by die Nuwe Museum, die Bodemuseum, die Alte Nationalgalerie en die nuwe ingangsgebou kan aansluit.
In die jaar 2000 het argitekte 'n geleentheid gekry om hul voorstelle vir die bouprojek in 'n kompetisie te maak. Die Keulense argitek Oswald Mathias Ungers is as die wenner aangewys. Volgens sy planne sal die museumgebou gerestoureer word. Sy planne is egter omstrede omdat hulle die argitektoniese karakter van die Pergamonmuseum, wat sedert 1930 grotendeels in sy oorspronklike toestand bewaar gebly het, duidelik sal verander.
Die bestaande toegangsgebou in die erehof, wat in die 1980's opgerig is, sal deur 'n geabstraheerde portikus vervang en die binnehof, wat tot dusver in suidelike rigting oop is, deur middel van 'n vierde vleuel gesluit word. Die noordvleuel, wat vroeër die Duitse Museum gehuisves het en eweneens in sy oorspronklike toestand bewaar gebly het, sal geheel en al omgebou word. Sodoende sal van hierdie unieke voorbeeld van museumshervorming in die tydperk van die Weimarrepubliek min bewaar bly.
Die Pergamonmuseum sal deur middel van 'n Argeologiese Promenade in die grondverdiepings met die ander museumgeboue verbind word. Ook hierdie deel van die bouprojek is vanweë die hoë koste, wat daaraan verbonde is, en sy opvoedkundige konsep omstrede. Die Pergamonmuseum word vanaf 2008 stapsgewys gerestoureer.
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Hierdie artikel, of gedeeltes daarvan, is uit die volgende Wikipedia-artikel vertaal: Pergamonmuseum
- Nikolaus Bernau, Nadine Riedl: Für Kaiser und Reich. Die Antikenabteilung im Pergamonmuseum. In: Alexis Joachimides e.a. (reds.): Museumsinszenierungen. Zur Geschichte der Institution des Kunstmuseums. Die Berliner Museumslandschaft 1830–1990. Verlag der Kunst, Dresden und Basel 1995, ISBN 3-364-00325-4, bl. 171–190.
- Wilhelm von Bode: Denkschrift betreffend Erweiterungs- und Neubauten bei den Königlichen Museen in Berlin. Imberg & Lefson, Berlin 1907. Ook gepubliseer in: Wilhelm von Bode: Mein Leben. 2 boekdele. Verlag H. Reckendorf, Berlyn 1930.
- Nicola Crüsemann: Vom Zweistromland zum Kupfergraben. Vorgeschichte und Entstehungsjahre (1899–1918) der Vorderasiatischen Abteilung der Berliner Museen vor fach- und kulturpolitischen Hintergründen. Gebr. Mann, Berlyn 2001, ISBN 3-7861-2403-5 (Jahrbuch Der Berliner Museen N.F. boekdeel. 42, 2000, bylae; Dissertasie, Freie Universität Berlin. 1999).
- Olaf Matthes: Das Pergamonmuseum. Berlin-Edition, Berlyn 2006, ISBN 3-8148-0143-1.
- Andreas Scholl, Gertrud Platz (reds.): Altes Museum. Pergamonmuseum. Antikensammlung Staatlichen Museen zu Berlin. 3de, hersiene en uitgebreide uitgawe. Von Zabern, Mainz 2007, ISBN 978-3-8053-2449-6.
- Volker Viergutz: Berliner Museumskrieg. Ein unveröffentlichtes Kapitel der Lebenserinnerungen Ludwig Hoffmanns in Berlin und Geschichte und Gegenwart. In: Berlin in Geschichte und Gegenwart. Jahrbuch des Landesarchivs Berlin. 1993, 0175-8446, bl. 85–112. Behandel die geskil tussen Wilhelm von Bode en Ludwig Hoffmann oor die ontwerp vir die Pergamonmuseum.
- Carola Wedel (red.): Das Pergamonmuseum. Menschen, Mythen, Meisterwerke. Nicolai, Berlyn 2003, ISBN 3-89479-095-4.
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
Wikimedia Commons bevat media in verband met Pergamonmuseum. |
Media
|
<urn:uuid:b19d5ea4-9ce5-491a-9d34-091dbdc508aa>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Pergamum-museum
|
2019-07-22T18:37:36Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528208.76/warc/CC-MAIN-20190722180254-20190722202254-00381.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.99989
| false
|
Hierdie kategorie bevat slegs die volgende subkategorie.
Die volgende 6 bladsye is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 6.
|
<urn:uuid:c24ca409-22c3-42d5-b022-c74f2d80d53a>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Pluto
|
2019-07-16T14:52:03Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524568.14/warc/CC-MAIN-20190716135748-20190716161748-00165.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999999
| false
|
Hulp
Kategorie:Vanne volgens taal
in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation
Jump to search
Subkategorieë
Hierdie kategorie bevat die volgende 7 subkategorië, uit 'n totaal van 7.
A
►
Afrikaanse vanne
(61 B)
B
►
Bengaalse vanne
(1 B)
D
►
Duitse vanne
(5 B)
F
►
Franse vanne
(6 B)
L
►
Letse vanne
(1 B)
N
►
Nederduitse vanne
(1 B)
►
Nederlandse vanne
(8 B)
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategorie:Vanne_volgens_taal&oldid=1855043
"
Kategorie
:
Vanne
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Kategorie
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Druk/eksporteer
Skep boek
Laai af as PDF
Drukbare weergawe
Gereedskap
Skakels hierheen
Verwante veranderings
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Wikidata-item
Ander tale
Aragonés
العربية
Беларуская
Беларуская (тарашкевіца)
Bosanski
Čeština
English
فارسی
Magyar
Italiano
日本語
한국어
Latviešu
Македонски
Malti
Português
Română
Русский
Scots
Slovenčina
Українська
اردو
Tiếng Việt
中文
Bân-lâm-gú
Wysig skakels
Die bladsy is laas op 9 November 2018 om 21:58 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:0d05cc43-acd5-42b1-9007-53f1519ac21f>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Vanne_volgens_taal
|
2019-07-16T14:43:02Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524568.14/warc/CC-MAIN-20190716135748-20190716161748-00165.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.994236
| false
|
Firefox Add-ons
Explore
Extensions
Themes
More…
for Firefox
Dictionaries & Language Packs
Search Tools
Other Browser Sites
Add-ons for Android
Extension Workshop
Developer Hub
Download Firefox
Register or Log in
Search
Search
Reviews for Duck Duck Go (SSL)
Duck Duck Go (SSL)
by
SSL Search Bar
Rated 4,6 out of 5
4,6 Stars out of 5
Review by Firefox user 13650648
Rated 5 out of 5
by Firefox user 13650648,
2 jaar gelede
49 reviews
Show all reviews
Show only five-star reviews
Show only four-star reviews
Show only three-star reviews
Show only two-star reviews
Show only one-star reviews
Rated 4 out of 5
by Firefox user 15132867,
3 dae gelede
Rated 1 out of 5
by Firefox user 13368032,
2 maande gelede
Rated 4 out of 5
by Firefox user 15018005,
2 maande gelede
Rated 4 out of 5
by CAGL,
2 maande gelede
Rated 5 out of 5
by Firefox user 13239190,
2 maande gelede
Rated 5 out of 5
by Firefox user 14970405,
2 maande gelede
Rated 4 out of 5
by Firefox user 14896206,
2 maande gelede
Rated 5 out of 5
by migosh-1364603737.84,
2 maande gelede
Rated 5 out of 5
by Firefox user 14300148,
3 maande gelede
Rated 5 out of 5
by Fist,
3 maande gelede
Rated 5 out of 5
by Firefox user 14643647,
3 maande gelede
Rated 5 out of 5
by Firefox user 14761891,
3 maande gelede
Rated 4 out of 5
by Sam,
3 maande gelede
Rated 5 out of 5
by Firefox user 14715850,
4 maande gelede
Rated 1 out of 5
by Firefox user 14708526,
4 maande gelede
Rated 5 out of 5
by kcsummer,
5 maande gelede
Rated 5 out of 5
by Firefox user 14583307,
6 maande gelede
Rated 5 out of 5
by Aubrees mommy,
6 maande gelede
Rated 4 out of 5
by Firefox user 13533603,
6 maande gelede
Rated 5 out of 5
by Firefox user 14509500,
7 maande gelede
Rated 5 out of 5
by Firefox user 14415939,
7 maande gelede
Rated 5 out of 5
by Firefox user 14380478,
8 maande gelede
Rated 5 out of 5
by Karen,
8 maande gelede
Rated 5 out of 5
by Firefox user 13198000,
8 maande gelede
Rated 5 out of 5
by Firefox user 12892043,
8 maande gelede
|
<urn:uuid:747d5ae0-6f74-4780-847f-f6770fbdbe66>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://addons.mozilla.org/af/firefox/addon/duck-duck-go-ssl/reviews/1025151/
|
2019-07-17T18:26:26Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525374.43/warc/CC-MAIN-20190717181736-20190717203736-00325.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
a_tag
| false
| true
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
true
],
"in_head": [
false
],
"location": [
"a_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.796655
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Mehmet II" skakel
←
Mehmet II
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Mehmet II
:
Wys (vorige 50 |
volgende 50
) (
20
50
100
250
500
).
1481
(
← skakels
wysig
)
1432
(
← skakels
wysig
)
3 Mei
(
← skakels
wysig
)
29 Mei
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Uitgesoekte herdenkings/29 Mei
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Uitgesoekte herdenkings/Mei
(
← skakels
wysig
)
Süleyman I
(
← skakels
wysig
)
Ottomaanse Ryk
(
← skakels
wysig
)
Konstantinopel
(
← skakels
wysig
)
Istanboel
(
← skakels
wysig
)
Pous Pius II
(
← skakels
wysig
)
Aya Sophia
(
← skakels
wysig
)
Groot Basaar (Istanboel)
(
← skakels
wysig
)
Süleymaniye-moskee
(
← skakels
wysig
)
Topkapi-paleis
(
← skakels
wysig
)
Fatih Sultan Mehmet-brug
(
← skakels
wysig
)
Fatih-moskee
(
← skakels
wysig
)
Fatih
(
← skakels
wysig
)
Groot Paleis van Konstantinopel
(
← skakels
wysig
)
Aya Irene
(
← skakels
wysig
)
Rumelihisarı
(
← skakels
wysig
)
Anadoluhisarı
(
← skakels
wysig
)
Sjabloon:Ottomaanse sultans
(
← skakels
wysig
)
Huis van Osman
(
← skakels
wysig
)
Bajezid II
(
← skakels
wysig
)
Selim I
(
← skakels
wysig
)
Selim II
(
← skakels
wysig
)
Murat III
(
← skakels
wysig
)
Mehmet III
(
← skakels
wysig
)
Ahmet I
(
← skakels
wysig
)
Mustafa I
(
← skakels
wysig
)
Osman II
(
← skakels
wysig
)
Murat IV
(
← skakels
wysig
)
Ibrahim van die Ottomaanse Ryk
(
← skakels
wysig
)
Mehmet IV
(
← skakels
wysig
)
Süleyman II
(
← skakels
wysig
)
Ahmet II
(
← skakels
wysig
)
Mustafa II
(
← skakels
wysig
)
Ahmet III
(
← skakels
wysig
)
Mahmoed I
(
← skakels
wysig
)
Osman III
(
← skakels
wysig
)
Mustafa III
(
← skakels
wysig
)
Abdülhamid I
(
← skakels
wysig
)
Selim III
(
← skakels
wysig
)
Mustafa IV
(
← skakels
wysig
)
Mahmoed II
(
← skakels
wysig
)
Abdülmecid I
(
← skakels
wysig
)
Abdülaziz
(
← skakels
wysig
)
Murat V
(
← skakels
wysig
)
Abdülhamid II
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 |
volgende 50
) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Mehmet_II
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:1e107f95-1e5a-4712-bf99-8c7ff8731d76>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Mehmet_II
|
2019-07-18T23:46:02Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525863.49/warc/CC-MAIN-20190718231656-20190719013656-00485.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998077
| false
|
nege-en-negentigste
Jump to navigation
Jump to search
Inhoud
Telwoord |
---|
nege-en-negentigste |
- Rangtelwoord van nege-en-negentig.
- Sy het nege-en-negentigste in die wedloop geëindig.
- 99ste of 99e
Vertalings: nege-en-negentigste | |||
---|---|---|---|
|
<urn:uuid:fbb73457-f5a3-43a6-bd08-e46ada329eeb>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wiktionary.org/wiki/nege-en-negentigste
|
2019-07-20T08:18:07Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526489.6/warc/CC-MAIN-20190720070937-20190720092937-00085.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.885608
| false
|
855
jaar
855 |
◄ | 8ste eeu | ◄9de eeu► | 10de eeu | ► |
Dae | Eeue | Geskiedenis | Geskiedenisportaal |
Sien ook: Kategorie:855 |
Kalenders | |
Die deling van Prüm | |
Die jaar 855 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 55ste jaar van die 9de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
|
<urn:uuid:a18d3f37-5e53-40d8-b579-63073c85c18f>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/855
|
2019-07-21T12:59:51Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527000.10/warc/CC-MAIN-20190721123414-20190721145414-00245.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999989
| false
|
Rosebank, Johannesburg
- Vir Rosebank in Kaapstad, sien Rosebank, Kaapstad.
Rosebank is 'n residensiële en kommersiële voorstad in die noordelike deel van Johannesburg. Dis aangelê op die plaas Braamfontein. 'n Aantal sakeondernemings het hul hoofkwartier in Rosebank se sakekern, terwyl ook luukse winkelsentrums, hotelle, opelugrestaurante, rolprentteaters, nagklubs, kunsgalerye en vlooimarkte bydra tot dié voorstad se kosmopolitiese karakter.
Rosebank | |
'n Hotel in Rosebank, Johannesburg | |
Rosebank se ligging in Gauteng
Koördinate: Koördinate: | |
Land | Suid-Afrika |
---|---|
Provinsie | Gauteng |
Munisipaliteit | Stad Johannesburg |
Oppervlak[1] | |
- Voorstad | 0,82 km² (0,3 vk m) |
Bevolking (2011)[1] | |
- Voorstad | 1 085 |
- Digtheid | 1 323/km² (3 426,6/myl2) |
Rasverdeling (2011)[1] | |
• Blank | 36.6% |
• Indiër/Asiër | 6.5% |
• Kleurling | 4.7% |
• Swart | 48.7% |
• Ander | 3.5% |
Taal (2011)[1] | |
• Engels | 56.3% |
• Zoeloe | 11.9% |
• Afrikaans | 7.4% |
• Tswana | 5.0% |
• Ander | 19.4% |
Poskode (strate) | 2196 |
Skakelkode(s) | 011 |
GautreinWysig
'n Ondergrondse stasie vir die Gautrein is in Rosebank in gebruik geneem op 2 Augustus 2011.
VerwysingsWysig
- "Subplek Rosebank". Sensus 2011.
|
<urn:uuid:2d5fce44-07f2-400e-8897-0fb115e74626>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Rosebank,_Johannesburg
|
2019-07-21T12:57:57Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527000.10/warc/CC-MAIN-20190721123414-20190721145414-00245.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.98003
| false
|
Luggehalte Skaal | goeie | matige | Ongesonde vir sensitiewe groepe | ongesonde | Baie Ongesonde | gevaarlike |
goeie | Ongesonde vir sensitiewe groepe | Baie Ongesonde | ||||||
matige | ongesonde | gevaarlike | ||||||
Wil jy jouself beskerm teen die lugbesoedeling? Kyk na ons masker- en lugreiniger bladsy. |
Wil jy meer lugbesoedeling ken? Kyk gerus na ons algemene vrae (FAQ) bladsy. |
Wil jy die lugbesoedelingsvoorspelling sien? Kyk na ons Voorspelling-bladsy. |
Wil jy meer weet oor die projek en span? Kyk na die kontakblad. |
Wil jy toegang tot die Air Quality data via programmatiese API? Kyk na die API-bladsy. |
Wil jy 'n luggehalte-moniteringstasie aanbied? Kyk na die Moniteringstasies-bladsy. |
Praat jy Afrikaans? Ons het u hulp nodig om hierdie webwerf te vertaal. |
IQA | Gesondheid Implikasies | Waarskuwingsverklaring | |
0 - 50 | goeie | Luggehalte word as bevredigend beskou, en lugbesoedeling vorm min of geen risiko nie | Geen |
50 - 100 | matige | Luggehalte is aanvaarbaar; Vir sommige besoedelstowwe is daar egter 'n gematigde gesondheidsorg vir 'n baie klein aantal mense wat besonder sensitief is vir lugbesoedeling. | Aktiewe kinders en volwassenes, en mense met respiratoriese siekte, soos asma, moet langdurige buitelugpoging beperk. |
100 - 150 | Ongesonde vir sensitiewe groepe | Lede van sensitiewe groepe mag gesondheidseffekte ervaar. Die algemene publiek sal waarskynlik nie geraak word nie. | Aktiewe kinders en volwassenes, en mense met respiratoriese siekte, soos asma, moet langdurige buitelugpoging beperk. |
150 - 200 | ongesonde | Almal kan begin om gesondheids-effekte te ervaar; lede van sensitiewe groepe kan meer ernstige gesondheidseffekte ervaar | Aktiewe kinders en volwassenes, en mense met respiratoriese siekte, soos asma, moet langdurige buitelugpoging vermy; almal, veral kinders, moet langdurige buite-inspanning beperk |
200 - 300 | Baie Ongesonde | Gesondheid waarskuwings van noodtoestande. Die hele bevolking is meer geneig om geraak te word. | Aktiewe kinders en volwassenes, en mense met respiratoriese siekte, soos asma, moet alle buite-inspanning vermy; almal anders, veral kinders, moet buite inspanning beperk. |
300 - 500 | gevaarlike | Gesondheid waarskuwing: almal kan ervaar gesondheidsgevare | Almal moet alle buitelug-inspanning vermy |
|
<urn:uuid:3c3455b4-3a7f-4b21-95c5-af02c3bac4fb>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://waqi.info/af/
|
2019-07-21T12:43:27Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527000.10/warc/CC-MAIN-20190721123414-20190721145414-00245.warc.gz
|
by
|
3.0
|
a_tag
| false
| false
|
{
"abbr": [
"by"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
false
],
"location": [
"a_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 1.000005
| false
|
Peggy Lee
Jump to navigation
Jump to search
Peggy Lee | |
Geboorte | 26 Mei 1920 |
---|---|
Nasionaliteit | Amerikaans |
Sterfte | 21 Januarie 2002 (op 81) |
Beroep(e) | Aktrise |
Internet-rolprentdatabasis-profiel |
Peggy Lee (26 Mei 1920 – 21 Januarie 2002) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Lady and the Tramp (1955), Blast from the Past (1999), King Kong (2005), en Gangster Squad (2013).
Inhoud
Filmografie[wysig | wysig bron]
Rolprente[wysig | wysig bron]
- 1952: The Jazz Singer
- 1955: Lady and the Tramp
- 1955: Pete Kelly's Blues
- 1999: Blast from the Past
- 2005: King Kong
- 2013: Gangster Squad
Televisiereekse[wysig | wysig bron]
- 1949: The Ed Wynn Show
- 1950: Songs for Sale
- 1951: The Steve Allen Show
- 1951: TV's Top Tunes
- 1951: The Patricia Bowman Show
- 1953: The Orchid Award
- 1957: The Frank Sinatra Show
- 1959: The Revlon Revue
- 1959: The Bing Crosby Show
- 1976: Hudson & Halls
- 1984: On Stage America
- 1988: The Reporters
Televisierolprente[wysig | wysig bron]
- 1950: Snader Telescriptions
- 1956: Happy New Year
- 1961: Summer on Ice
- 1969: The World of Peggy Lee
- 1973: Julie's Christmas Special
- 1977: Peggy
- 2001: Dean Martin: That's Amore
- 2004: Fever: The Music of Peggy Lee
- 2005: Judy Garland Duets
Video's[wysig | wysig bron]
- 1982: Disney's Halloween Treat
- 1984: The Quintessential Peggy Lee
- 1993: Madonna: Fever
- 2004: Peggy Lee: Singing at Her Best
- 2005: Bette Midler Sings the Peggy Lee Songbook
|
<urn:uuid:1976b52c-5a3b-4b7e-b204-098acbddd64a>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Peggy_Lee
|
2019-07-16T14:41:34Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524568.14/warc/CC-MAIN-20190716135748-20190716161748-00189.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.755736
| false
|
Bespreking:Nils Holgersson se wonderbaarlike reis
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die Nils Holgersson se wonderbaarlike reis-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
|
<urn:uuid:3cdcb87d-4b55-4e6b-86df-d89f4924de5c>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:Nils_Holgersson_se_wonderbaarlike_reis
|
2019-07-17T19:28:15Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525374.43/warc/CC-MAIN-20190717181736-20190717203736-00349.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999983
| false
|
Howard Smith (akteur)
Jump to navigation
Jump to search
Howard Smith | |
Geboortenaam | Howard Irving Smith |
---|---|
Geboorte | 12 Augustus 1893 |
Nasionaliteit | Amerikaans |
Sterfte | 10 Januarie 1968 (op 74) |
Beroep(e) | Akteur |
Internet-rolprentdatabasis-profiel |
Howard Smith (12 Augustus 1893 – 10 Januarie 1968) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Call Northside 777 (1948), Death of a Salesman (1951), Don't Go Near the Water (1957), en Murder, Inc. (1960).
Filmografie[wysig | wysig bron]
Rolprente[wysig | wysig bron]
- 1918: Young America
- 1948: Call Northside 777
- 1950: Cry Murder
- 1951: Death of a Salesman
- 1957: Don't Go Near the Water
- 1958: I Bury the Living
- 1960: Murder, Inc.
Televisiereekse[wysig | wysig bron]
- 1960: Peter Loves Mary
- 1961: Hazel
Televisierolprente[wysig | wysig bron]
- 1945: The Front Page
- 1951: The Great Merlini
- 1952: The Carlson Legend
|
<urn:uuid:8885239c-1304-435f-a723-9549a52c5220>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Howard_Smith_(akteur)
|
2019-07-17T18:52:24Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525374.43/warc/CC-MAIN-20190717181736-20190717203736-00349.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.958182
| false
|
Sjabloon:Hex3/doc
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie sjabloon word gebruik vir die berekening van kleure.
- Voorbeelde
- {{Hex3|0|0|0}}gee #000000
- {{subst:Hex3|0|0|0}} gee #000000
- {{Hex3|123|45|67}} gee #7B2D43
- {{subst:Hex3|123|45|67}}gee #7B2D43
- {{Hex3|255|255|255}} gee #FFFFFF
- {{subst:Hex3|255|255|255}} gee #FFFFFF
- Gebruik {{Hex2}} as jy nie al drie parameters gelyk wil gebruik nie.
|
<urn:uuid:e361d2f4-b2d8-4662-9071-fc4af37e1707>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Sjabloon:Hex3/doc
|
2019-07-17T19:21:28Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525374.43/warc/CC-MAIN-20190717181736-20190717203736-00349.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.975979
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Oppikoppi" skakel
←
Oppikoppi
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Oppikoppi
:
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Valiant Swart
(
← skakels
wysig
)
Karen Zoid
(
← skakels
wysig
)
Straatligkinders
(
← skakels
wysig
)
Jack Parow
(
← skakels
wysig
)
Ollie Viljoen
(
← skakels
wysig
)
Northam
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Legobot/Wikidata/General
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Geselshoekie/Argief2014
(
← skakels
wysig
)
Bittereinder (musiekgroep)
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Statistiek/2014
(
← skakels
wysig
)
Bespreking:Oppikoppi
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Oppikoppi
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:c826535b-48c9-47ed-9a2f-58e8e601d1e7>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Oppikoppi
|
2019-07-17T19:13:58Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525374.43/warc/CC-MAIN-20190717181736-20190717203736-00349.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.996325
| false
|
On-line version ISSN 2224-7912
Print version ISSN 0041-4751
Tydskr. geesteswet. vol.58 n.3 Pretoria Sep. 2018
http://dx.doi.org/10.17159/2224-7912/2018/v58n3a9
NAVORSINGS- EN OORSIGARTIKELS RESEARCH AND REVIEW ARTICLES (2): AFRIKAANS EN FILOSOFIE
Drie artikels in hierdie uitgawe van die Tydskrif vir Geesteswetenskappe is 'n uitvloeisel van die eerste Chairefoon-konferensie wat op 9 Oktober 2017 by die Suid-Afrikaanse Akademie plaasgevind het, met die tema "Selfverkenning en die Geheel". Die Chairefoon-Inisiatief is 'n vereniging wat aan die einde van 2016 op die been gebring is deur nagraadse filosofiestudente met die doel om die kultivering van filosofie in die Afrikaanse taal, in reaksie op die ontneming van hierdie geleentheid by die plaaslike universiteite, te bevorder. Die naam "Chairefoon" verwys na Sokrates se vriend wat die orakel geraadpleeg het om uit te vind wie die wysste man in Griekeland was, waarop die antwoord "Sokrates" gegee is. Die sinspeling is dus op die verbintenis tussen wysheid en vriendskap, iets wat ons in ons aktiwiteite probeer beklemtoon.
Die eerste aktiwiteite was hoofsaaklik akademies van aard, met leesgroepe en konferensies wat artikulering en kritiese gesprek op 'n genuanseerde vlak probeer behou, om sodoende ook as 'n onderlinge slyping van mekaar te dien. Maar gegewe die nuwe ruimtes wat filosofie in Afrikaans nou betree, moet dit ook blootgestel word aan ander werkswyses en gespreksgenote. Om hierdie rede word daar tans gewerk aan 'n webwerf waar filosofie in Afrikaans beoefen kan word.
Dit is voorts verblydend dat organisasies soos die SA Akademie ook hulle ondersteuning bied aan wat die Afrikaanse taal en die sprekers van die taal aan die filosofie kan toevoeg, waarvoor ons ook dankbaar is.
Sover dit die drie artikels voortspruitend uit die konferensie betref, is die raakpunt die toekoms van Afrikaans in Suid-Afrika, met beklemtoning van verskillende aspekte. Schalk Gerber fokus op die belangrikheid van ko-skepping binne die raamwerk van postapartheid Suid-Afrika as 'n alternatief op miskenning. Theuns du Buisson belig ekonomiese moontlikhede vir die beskerming van minderhede, terwyl ekself die belangrikheid van filosofie in die ontwikkeling van taal, selfs ook buite die universitêre konteks, beklemtoon.
Ons hoop dat die publiek ontvanklik sal wees vir die nuwe stemme, en dat die toekoms van Afrikaans een sal wees waarin denke in filosofiese vorm steeds 'n regmatige plek sal hê.
Hercules Boshoff
|
<urn:uuid:88c47de0-9c3d-458f-802a-bd60b783e91d>
|
CC-MAIN-2019-30
|
http://www.scielo.org.za/scielo.php?script=sci_arttext&pid=S0041-47512018000300009&lng=en&nrm=iso&tlng=en
|
2019-07-21T12:37:48Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527000.10/warc/CC-MAIN-20190721123414-20190721145414-00269.warc.gz
|
by
|
4.0
|
a_tag
| false
| false
|
{
"abbr": [
"by",
"by"
],
"in_footer": [
false,
false
],
"in_head": [
false,
false
],
"location": [
"a_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"4.0",
"4.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999945
| false
|
Sunday, 30 November 2008
Ek was gebore langs ’n klip in die Karoo. Ten minste, dit is wat ek vir mense vertel het as kind, elke keer as ek gevra is waar ek gebore is. ’n Hospitaal in Vanderbijlpark is tog so alledaagse antwoord. Wie wil nou juis in Vanderbijlpark gebore wees? In die Vaaldriehoek, van alle plekke. Langs ’n klip in die Karoo.’n Klip in die Karoo is nou nie juis beter as ’n hospitaal in Vanderbijlpark, in die Vaaldriehoek, nie, maar ten minste is dit ’n storie. Langs ’n klip. Selde word mense langs ’n klip gebore. Hoekom juis ’n klip? Hoekom die Karoo? Vroeg het ek begin om stories te vertel.
This is one of my favourite Janis Ian songs. I was introduced to Janis Ian by an "ex-girlfriend". I write "ex-girlfriend" in quotation marks because it was a complicated relationship. In any case, she was killed in a car accident nearly a decade ago. Still, she has left a lasting affect for the better on me and her other friends.
As for Janis Ian, I like her for a couple of reasons. Of course the sentimental link I have towards her, her beautiful melodies, but also her outspokenness. She's always been a social commentator. Among other things she is critical of the RIAA (Recording Industry Association of America). You can read her views here. In protest to the RIAA, Janis Ian deliberately makes some of her songs available for download in MP3-format, from her website.
Janis Ian published her autobiography this year. If my "ex-girlfriend" was still alive, I would have loved to buy "Society's Child: My Autobiography" for her. I can understand why people wish to believe that the deceased are conscious after death. It would have been a nice thought if I could believe that "she" knew about my intention to give her this gift. But, I do not believe in consciousness after death, and honestly wouldn't want that, because that would force me to also believe in people being tortured in hell at this very moment and other such things which I cannot except either.
Friday, 28 November 2008
A photo of everyone sitting on the floor (Korean style) and dining together. It was a candid photo, so almost everyone is chewing away, oblivious to my paparazzi-activity.
Thursday evening our ITF Taekwon-Do dojang here in Seoul had a farewell and year-end function. It happened to also coincide with Thanks Giving.
We gathered at the home of a medical doctor and his wife who started with Taekwon-Do a while ago. The hostess prepared a lovely Korean dinner for us and we had a great time eating and socializing in English, Korean and some other languages. It was quite a cultural extravaganza – attending the dinner were five nationalities: Korean, British, Brazilian, Swedish and South African. Even odder was the way we communicated. It turns out that one of the other guests lived in the Netherlands for three years and so the two of us started speaking Dutch to each other. Well actually, he was speaking broken Dutch and I was speaking Afrikaans with a Dutch accent; but we had a grand time communicating in a third language, a European one, and that in an Oriental country, of all places!
The farewell was for the Brazilian family and Swedish lady who will be leaving Korea sometime in December.
It was a splendid evening, but I got home rather late and to bed even later than usual. As a result, today felt very long and I feel quite pooped at the moment. I might even get to fall asleep earlier tonight!
The photo in this post is not a Creative Commons-image.
Gister het ek ’n vreemde ervaring gehad. Deur die loop van die dag het dit aansienlik kouer geraak, soveel so dat die klere wat ek aangehad het nie meer gehelp het nie. Gevolglik, toe my laaste klas om 16:00 eindig toe haas ek huistoe net om weer te ontdooi. ’n Halfuur later bel die akademiese dekaan my by my huis en vra dat ek hom onmiddelik moet kom sien by sy kantoor.
Dadelik begin ek stres en wonder wat ek verkeerd gedoen het. Die feit dat hy my by die huis bel, beteken dat hy eerstens my by my kantoor moes gaan soek het. My afwesigheid daar lei hom toe om my by die huis te soek. Soos ek moontlik al genoem het, is ek teoreties veronderstel om op kantoor te wees tussen 9:00 en 17:00, maar dis baie ontspanne met niemand wat oor ’n mens se skouer loer nie, so om bietjie vroeër huistoe te gaan is nie ’n kwelling nie. Nietemin, toe die akademiese dekaan my bel met só ’n dringende versoek toe wonder ek of ek nie dalk in die verknorsing is hieroor nie.
Oppad na sy kantoor probeer ek dink wat ek moontlik verkeerd gedoen het. ’n Ander moontlikheid behels die Internet. Buiten dat Suid-Korea sekere webbladsye blokkeer, blokkeer die kampus se Internetbediener ook sekere webbladsy. Nou, ek rebelleer onmiddelik wanneer dit by dinge soos sensorskap kom, en daarom wil ek júís die inligting bekom wat van my weerhou word. Gevolglik gebruik ek maniere om die blokkasies te omseil. Niks onwettigs nie, maar tog berade. Oppad na die akademiese hoof toe wonder ek of hulle nie dalk my Internetaktiwiteite dophou nie en sien dat ek hulle inligtingshindernisse systap. Ek verbeel my hoedat hy vir my gaan sê dat ek droogmaak en dat hulle my in die pad steek.
By sy kantoor kom ek aan en hy groet my heel vriendelik en maak my sit. Hy begin die gesprek deur te noem dat dit die eerste keer is wat ek en hy amptelik gesels (ons het al vinnig ontmoet, maar my direkte hoof is die Engelse departementshoof, so ek het selde met die akademiese- / administratiewe kantoor te doen). Hy vra my uit oor my werksomstandighede, hoeveel klasse ek aanbied, my ure, of ek gelukkig is. Al die tyd klop my hart vinnig en wag ek vir een of ander obskure gebeurlikheid, ’n mistrap wat ek gemaak het, ’n oortreding (willens-en-wetens óf onkundig), wat die rede is dat die akademiese hoof my so dringend wil sien.
Dan begin hy gesels oor die ekonomiese krisis in die wêreld en hoedat uitlanders veral daardeur geaffekteer word. Omdat die Koreaanse geldeenheid verswak het teenoor die (reeds verswakte) Amerikaanse Dollar, verduidelik hy, kry ons uitlanderpersoneel moontlik swaar wanneer ons geldwissel en terug stuur na ons tuislande. En toe haal hy ’n koevertjie uit. Die rektor het voorgestel dat ons uitlanderpersoneel ’n bonusvergoedingtjie moet kry as ’n teken van die universiteit se waardeuring van ons. Die geskenk val ook te same met Thanks Giving Day (die Amerikaanse vakansie dag wat gister plaasgevind het), om sodoende dubbel spesiaal te wees. Hy handig aan my die koevert met 500 000 Won. Dis omtrent US$337 en sowat R3400 teen die huidige wisselkoerse.
En so word my skuldige gewete beloon.
Ek dink toe aan Adam nadat hy gesondig het. God roep hom, maar Adam wil vlug uit vrees vir God. God kom, en in plaas daarvan om Adam die doodstraf toe te ken, gee God aan Adam die Goeie Nuus – ja, jy gaan sterwe want dis die natuurlike gevolg van keuses wat in disharmonie met die Bron van Lewe is, maar Ek gaan ’n manier voorberei om jou weer tot My te versoen. Ons sondig en weet dit, tog kom God en in plaas van straf, beloon God ons. Nie vir ons sondes of goeie werke nie, maar bloot omdat God God is.
Ns. In ’n vorige inskrywing het ek genoem hoedat my werk baie goedgunstig met geskenke teenoor ons personeel is.
Nns. Hierdie ervaring spreek luidkeels uit teenoor die sogenaamde The Secret-fenomeen wat die wêreldoorspoel het en beweer dat ons kry die dinge wat ons verwag om te kry. Nou ja, ek was oortuig dat ek in die moeilikheid is vir iets, maar in plaas van moeilikheid, is ek beloon met geld en waardering vir my werk. So much for The Secret.
Dadelik begin ek stres en wonder wat ek verkeerd gedoen het. Die feit dat hy my by die huis bel, beteken dat hy eerstens my by my kantoor moes gaan soek het. My afwesigheid daar lei hom toe om my by die huis te soek. Soos ek moontlik al genoem het, is ek teoreties veronderstel om op kantoor te wees tussen 9:00 en 17:00, maar dis baie ontspanne met niemand wat oor ’n mens se skouer loer nie, so om bietjie vroeër huistoe te gaan is nie ’n kwelling nie. Nietemin, toe die akademiese dekaan my bel met só ’n dringende versoek toe wonder ek of ek nie dalk in die verknorsing is hieroor nie.
Oppad na sy kantoor probeer ek dink wat ek moontlik verkeerd gedoen het. ’n Ander moontlikheid behels die Internet. Buiten dat Suid-Korea sekere webbladsye blokkeer, blokkeer die kampus se Internetbediener ook sekere webbladsy. Nou, ek rebelleer onmiddelik wanneer dit by dinge soos sensorskap kom, en daarom wil ek júís die inligting bekom wat van my weerhou word. Gevolglik gebruik ek maniere om die blokkasies te omseil. Niks onwettigs nie, maar tog berade. Oppad na die akademiese hoof toe wonder ek of hulle nie dalk my Internetaktiwiteite dophou nie en sien dat ek hulle inligtingshindernisse systap. Ek verbeel my hoedat hy vir my gaan sê dat ek droogmaak en dat hulle my in die pad steek.
By sy kantoor kom ek aan en hy groet my heel vriendelik en maak my sit. Hy begin die gesprek deur te noem dat dit die eerste keer is wat ek en hy amptelik gesels (ons het al vinnig ontmoet, maar my direkte hoof is die Engelse departementshoof, so ek het selde met die akademiese- / administratiewe kantoor te doen). Hy vra my uit oor my werksomstandighede, hoeveel klasse ek aanbied, my ure, of ek gelukkig is. Al die tyd klop my hart vinnig en wag ek vir een of ander obskure gebeurlikheid, ’n mistrap wat ek gemaak het, ’n oortreding (willens-en-wetens óf onkundig), wat die rede is dat die akademiese hoof my so dringend wil sien.
Dan begin hy gesels oor die ekonomiese krisis in die wêreld en hoedat uitlanders veral daardeur geaffekteer word. Omdat die Koreaanse geldeenheid verswak het teenoor die (reeds verswakte) Amerikaanse Dollar, verduidelik hy, kry ons uitlanderpersoneel moontlik swaar wanneer ons geldwissel en terug stuur na ons tuislande. En toe haal hy ’n koevertjie uit. Die rektor het voorgestel dat ons uitlanderpersoneel ’n bonusvergoedingtjie moet kry as ’n teken van die universiteit se waardeuring van ons. Die geskenk val ook te same met Thanks Giving Day (die Amerikaanse vakansie dag wat gister plaasgevind het), om sodoende dubbel spesiaal te wees. Hy handig aan my die koevert met 500 000 Won. Dis omtrent US$337 en sowat R3400 teen die huidige wisselkoerse.
En so word my skuldige gewete beloon.
Ek dink toe aan Adam nadat hy gesondig het. God roep hom, maar Adam wil vlug uit vrees vir God. God kom, en in plaas daarvan om Adam die doodstraf toe te ken, gee God aan Adam die Goeie Nuus – ja, jy gaan sterwe want dis die natuurlike gevolg van keuses wat in disharmonie met die Bron van Lewe is, maar Ek gaan ’n manier voorberei om jou weer tot My te versoen. Ons sondig en weet dit, tog kom God en in plaas van straf, beloon God ons. Nie vir ons sondes of goeie werke nie, maar bloot omdat God God is.
Ns. In ’n vorige inskrywing het ek genoem hoedat my werk baie goedgunstig met geskenke teenoor ons personeel is.
Nns. Hierdie ervaring spreek luidkeels uit teenoor die sogenaamde The Secret-fenomeen wat die wêreldoorspoel het en beweer dat ons kry die dinge wat ons verwag om te kry. Nou ja, ek was oortuig dat ek in die moeilikheid is vir iets, maar in plaas van moeilikheid, is ek beloon met geld en waardering vir my werk. So much for The Secret.
Thursday, 27 November 2008
Good impromptu speakers know many different ways to organize their thoughts even before they know their topic. They quickly mentally review possible organizational patterns when they know they must speak in a few moments. Being familiar with such patterns will enable you to choose the best method of organizing ideas for your particular topic. It will make it easier for you to think of things to say and examples to present. You will be able to choose an organizational pattern and start developing it mentally or on paper in the few moments you have before getting up to speak.
Use:
- Past-Present-Future to describe how something once was, how it has changed, and how it will be in the future.
- Time to describe chronological events or processes in sequential order.
- Problem-Solution to describe a problem and ways to solve it.
- Location to divide a topic into different geographical settings.
- Cause-Effect to describe a situation and its effects.
- Effect-Cause to describe a situation and its causes.
- Related Subtopics to divide a topic into different parts.
- Advantage-Disadvantage to describe positive and negative aspects of a topic.
Wednesday, 26 November 2008
sy flankeer met my,
lek haar kraakblou lippe af met ’n skilfer tong
en flankeer met my
haar koue linkerhand krewel my broek af
haar benerige regterhand speel met my hare
haar asem, lou soos die dood, walm vanuit ’n diep kasme
in my nek – die tyd vir vrek het aangebreuk
my siel slaan in sweet uit soos na seks
bevlek met onne:
onheil
ongeregtigheid
onbarmhartigheid
só flankeer sy met my,
en ek weet – nou’s dit tyd om te sterf,
af te sterf en die wêreld ’n reiner plek agter te laat,
’n bietjie purer: daar’s een sondaar minder
en daarvoor sterf ek gewillig
lek haar kraakblou lippe af met ’n skilfer tong
en flankeer met my
haar koue linkerhand krewel my broek af
haar benerige regterhand speel met my hare
haar asem, lou soos die dood, walm vanuit ’n diep kasme
in my nek – die tyd vir vrek het aangebreuk
my siel slaan in sweet uit soos na seks
bevlek met onne:
onheil
ongeregtigheid
onbarmhartigheid
só flankeer sy met my,
en ek weet – nou’s dit tyd om te sterf,
af te sterf en die wêreld ’n reiner plek agter te laat,
’n bietjie purer: daar’s een sondaar minder
en daarvoor sterf ek gewillig
The legacy of our previous president, Mr. Thabo Mbeki, will not only include his premature (forced) resignation, but also his stance on HIV/AIDS. Recently the New York Times wrote a candid article, focusing on conclusions provided by Havard researchers, on the whole debacle.
The article quotes the UN, which estimates that 900 people die per day in South Africa from HIV/AIDS related causes and almost one in every five people in South Africa are infected.
One has to wonder why Mr Mbeki, a very intelligent man, took the stance he did? He basically said that HIV is not the only cause of AIDS. Can there be a little truth to this? Maybe one of the reasons why drug addicts and poverty stricken people are more prone to AIDS is because their immune systems are already broken down by their lifestyle.
Photo by Joao Silva, for The New York Times.
A week ago I posted about my movie watching habits, and guessed that the typical person watch about 10+ hours of television per week. My guess, at least as far as the USA goes, was much too conservative. According to a CNN report I just watched, the typical American watch 8 hours of combined television per day. That is 57 hours of television per week! I wonder how South Africans would compare?
So can we assume that the typical American is unhappy? Well according to this article, sent to me buy a friend, people that watch less TV are happier than people that watch more TV.
The photo is a Creative Commons image by Aaron Escobar - Flickr.
So can we assume that the typical American is unhappy? Well according to this article, sent to me buy a friend, people that watch less TV are happier than people that watch more TV.
The photo is a Creative Commons image by Aaron Escobar - Flickr.
Tuesday, 25 November 2008
The Dairy Mail het al weer die PICA-toekenning gekry as die beste besigheid-tot-besigheid-tydskrif in Suid-Afrika. The Dairy Mail wen nou al jare lank PICA-toekennings. Die grafiese ontwerper in my hou nogal daarvan dat iets soos 'n suiweltydskrif (van alle dinge!) so 'n hoë gehalte media produk kan lewer. Wys jou net wat 'n bietjie kreatiwiteit en professionaliteit kan verrig.
Whenever people ask me what my favourite movie is I cringe. The reason is it is just impossible for me to single out one movie. Therefore, I decided to start making a list of those movies that had a big impact on me. For this purpose I started a new blog and will add to my list every so often.
Am I a Tom Cruise fan? There is no doubt that I’m a Brad Pitt fan. As a teenager a number of Brad Pitt films had tremendous impact on me – I’m quickly thinking of Legends of the Fall, A River Runs Through It, Interview with a Vampire, Se7en, Kalifornia, 12 Monkeys. So I’ve made peace with the fact that I’m a Brad Pitt fan. But a Tom Cruise fan?!
I just looked at Cruise’s filmography and ever since the first movie he played the leading role, Risky Business (1983), until Lions for Lambs (2007), I’ve seen all but four movies; that is, 26 out of 30 movies.
Oddly, the two mentioned movies happen to be two which I am yet to see. I hope to see the former sometime. Postmodern identity (of which Generation X is a part) is one of my academic interests and Risky Business is considered a Generation X classic. I usually avoid teenage comedies, but I’ll give this one the benefit of the doubt. One critic writes: “[Risky Business is] one of the key films of the 1980s, and proof that a teen sex comedy could merit serious consideration”. I’ve also been wanting to see Lions for Lambs, solely because Meryll Streep acts in it. (Streep is probably my favourite actress.)
So, am I a Cruise fan? Honestly, I cannot say. I don’t think I will go watch a movie purely because Tom Cruise acts in it and I doubt I'll ever convert to Scientology.
Monday, 24 November 2008
Since I was visiting with friends (Brian and Maike - fellow South Africans) in Ilsan this weekend, I invited them as well to party crash the occasion, as they also know Young and Angelina and are also avid amateur photographers like myself. We had a ball of a time and the pro-photographer was very gracious, allowing us "visitors" to go crazy and make full use of his studio. I posted some of the photos of Angelina and Young & Angelina already.
The above photo was taken by Cornelius another acquaintance that tagged along. Bryan and Maike is standing on the far right. I'm standing next to Young and Angelina (fitted with the boxing gloves). The other people are friends of Young and Angelina whom we only met on the day.
Below is a photo of (happy) Young in his pink Hanbok. He's such a character!
And me.
It was a really nice weekend, although I was sick. I got a cold last week and felt quite terrible, especially onon Friday and Saturday. I've been feeling a little better, but still under it. And my bad habbit of staying up late is not helping. I doubt I will go to training this week either, although I'm itching to do something physical again.
I'm aching to do some Parkour!
Sunday, 23 November 2008
Friday, 21 November 2008
Ek wil so graag ’n gedig skryf, maar ek het geen inspirasie nie. Ek kan altyd oor die liefde skryf – liefdesgedigte gebeur maklik vir my.
Liefdesgedigte is soos bloedgieting. Dit neem nie baie nie. / Die ligste prik en die siel anus oop, en uit ontkiem die liefdesgedig. / Selfs ’n kind, gehok aan ’n tekort aan woorde, / kan met dié bietjie tot haar beskikking ’n liefdesgedig teel / vir haar ma, of haar pa, of haar kys. Ja, selfs die Rugby-jock, kan vir sy gryp sê: / Ek dig jou soos my tokse!
Om oor die vrou te dig: die lyn van haar lippe te beskryf as hoë wenkbroue; / haar olieklam mond as ’n vaginarooi arbei; / haar tong wat soos ’n hand van my hart ’n troeteldier kan maak – dit kan liefkoos – / te beskryf as ’n lemmetjie wat genadeloos my polse sny; / haar tepels: geniepsige Braille wat roep om gelees te word; / haar gul heupe: ’n vibrerende cello; is maklik om te dig.
Om oor die passie – stellig nee! die wellus – te dig, neem min sweet; / inteendeel dis in die sweet (óns sweet, wat aan mekaar plak soos tweespalkwoorde, / byvoorbeeld hart[s]-tog, hart[s]-verlange, hart[e]-dief) / dat die wellustigste gedigte lê en prut.
Dit vat nie veel om oor die liefde te dig nie. Daarom wens ek, ek kan ’n gedig skryf. Ek is bronstig om ’n gedig te skryf. Net nie ’n liefdesgedig nie. Maar buiten die liefde is daar geen inspirasie nie.
Liefdesgedigte is soos bloedgieting. Dit neem nie baie nie. / Die ligste prik en die siel anus oop, en uit ontkiem die liefdesgedig. / Selfs ’n kind, gehok aan ’n tekort aan woorde, / kan met dié bietjie tot haar beskikking ’n liefdesgedig teel / vir haar ma, of haar pa, of haar kys. Ja, selfs die Rugby-jock, kan vir sy gryp sê: / Ek dig jou soos my tokse!
Om oor die vrou te dig: die lyn van haar lippe te beskryf as hoë wenkbroue; / haar olieklam mond as ’n vaginarooi arbei; / haar tong wat soos ’n hand van my hart ’n troeteldier kan maak – dit kan liefkoos – / te beskryf as ’n lemmetjie wat genadeloos my polse sny; / haar tepels: geniepsige Braille wat roep om gelees te word; / haar gul heupe: ’n vibrerende cello; is maklik om te dig.
Om oor die passie – stellig nee! die wellus – te dig, neem min sweet; / inteendeel dis in die sweet (óns sweet, wat aan mekaar plak soos tweespalkwoorde, / byvoorbeeld hart[s]-tog, hart[s]-verlange, hart[e]-dief) / dat die wellustigste gedigte lê en prut.
Dit vat nie veel om oor die liefde te dig nie. Daarom wens ek, ek kan ’n gedig skryf. Ek is bronstig om ’n gedig te skryf. Net nie ’n liefdesgedig nie. Maar buiten die liefde is daar geen inspirasie nie.
How does this work? Remember in a previous post I mentioned that various serendipitous circumstances caused me to see the film Across the Universe. Well, here is another example of such strange “chance” – often quite small and insignificant – happenings that I notice in (my) life.
Up until this morning I had no idea what “Appalachia” is – didn’t even know it is a place. While preparing for one of the classes I teach, this word was in the textbook, so I had to look it up. It turns out to be a mountain range in America crossing several states.
Now come tonight; I was reading up on a Christian scholar and philosopher, Clifford Goldstein, and in an interview he says that he likes reading Wallace Stevens poetry. So I thought: let’s read some Stevens. Randomly opening up poems by Stevens, the second poem I read is “Bantams in Pinewood”; it has the following line: “Bristles, and points their Appalachian tangs”. Had I not, purely accidently, looked up what Appalachia is earlier today, I would have had no way of understanding “Appalachian tangs” in this poem – now, a couple of hours later.
How does this happen? Is it purely chance? If so, how often can “chance” happen before it becomes more than coincidence? I am asking this, because such “chance” and “coincidence” happen to me all the time. All the time!
Apart from it happening, my real question is: How does it work? Is it God? If so—to what purpose? It is not as if “Bantams in Pinewood” is a life-changing poem to me.
Image by ThunderChild tm (on Flickr): Creative Commons Image.
Up until this morning I had no idea what “Appalachia” is – didn’t even know it is a place. While preparing for one of the classes I teach, this word was in the textbook, so I had to look it up. It turns out to be a mountain range in America crossing several states.
Now come tonight; I was reading up on a Christian scholar and philosopher, Clifford Goldstein, and in an interview he says that he likes reading Wallace Stevens poetry. So I thought: let’s read some Stevens. Randomly opening up poems by Stevens, the second poem I read is “Bantams in Pinewood”; it has the following line: “Bristles, and points their Appalachian tangs”. Had I not, purely accidently, looked up what Appalachia is earlier today, I would have had no way of understanding “Appalachian tangs” in this poem – now, a couple of hours later.
How does this happen? Is it purely chance? If so, how often can “chance” happen before it becomes more than coincidence? I am asking this, because such “chance” and “coincidence” happen to me all the time. All the time!
Apart from it happening, my real question is: How does it work? Is it God? If so—to what purpose? It is not as if “Bantams in Pinewood” is a life-changing poem to me.
Image by ThunderChild tm (on Flickr): Creative Commons Image.
Thursday, 20 November 2008
Ek wens RSG het beter musiek gespeel.
Ek geniet om na RSG se programme te luister. Dis gewoonlik baie informatief en aktueel. Hulle kry gereeld vakkundiges in om aan programme deel te neem. Verder is dit ook wel bekend dat RSG se nuusprogramme baie objektief is.
Maar, o wee, daai musiek! Sulke soetsappige ligte Afrikaanse resepmatige goed. En hoeveel jare gaan dit nog neem voordat ons genoeg van "Neem my op vlerke" gehoor het?! Dis tragies. Moet my nie verkeerd verstaan nie, RSG het 'n hele paar uitmuntende musiekprogramme, byvoorbeeld: Dis Opera, Dis Klassiek, Laatnag Latino, Vers en Klank, Al Daai Jazz. Hierdie is eerste klas programme, met wonderlike musiek. Maar daardie goeters wat as vullers gebruik word tussen die ordentlike programme maak my lam. Dit irriteer my so dat ek die kanaal eenvoudig afsit.
Ek wens iemand wil 'n alternatiewe nasionale Afrikaanse radiostasie begin -- een wat uit beginsel uit nie dieselfde musiek speel as wat daar op VCR (Vaal Community Radio) gespeel word nie. Dalk kan MK, MNET se musiekkanaal op DSTV, MK-radio stig. Net na hierdie gedagte by my op kom dink ek: Wag 'n bietjie, miskien het MK 'n radiostasie. Tot my groot opgewondenheid vind ek MK-radio sowaar op die Internet. Dis nie heeltemal 'n alternatief op RSG nie, want dit bied nie dieselfde aktuele programme nie, maar ten minste kan ek langer na die musiek luister.
Ek geniet om na RSG se programme te luister. Dis gewoonlik baie informatief en aktueel. Hulle kry gereeld vakkundiges in om aan programme deel te neem. Verder is dit ook wel bekend dat RSG se nuusprogramme baie objektief is.
Maar, o wee, daai musiek! Sulke soetsappige ligte Afrikaanse resepmatige goed. En hoeveel jare gaan dit nog neem voordat ons genoeg van "Neem my op vlerke" gehoor het?! Dis tragies. Moet my nie verkeerd verstaan nie, RSG het 'n hele paar uitmuntende musiekprogramme, byvoorbeeld: Dis Opera, Dis Klassiek, Laatnag Latino, Vers en Klank, Al Daai Jazz. Hierdie is eerste klas programme, met wonderlike musiek. Maar daardie goeters wat as vullers gebruik word tussen die ordentlike programme maak my lam. Dit irriteer my so dat ek die kanaal eenvoudig afsit.
Ek wens iemand wil 'n alternatiewe nasionale Afrikaanse radiostasie begin -- een wat uit beginsel uit nie dieselfde musiek speel as wat daar op VCR (Vaal Community Radio) gespeel word nie. Dalk kan MK, MNET se musiekkanaal op DSTV, MK-radio stig. Net na hierdie gedagte by my op kom dink ek: Wag 'n bietjie, miskien het MK 'n radiostasie. Tot my groot opgewondenheid vind ek MK-radio sowaar op die Internet. Dis nie heeltemal 'n alternatief op RSG nie, want dit bied nie dieselfde aktuele programme nie, maar ten minste kan ek langer na die musiek luister.
Dit het begin om liggies te sneeu. Die vlokkies bitterklein en smelt met kontak. Nietemin, dit is sneeu en veroorsaak 'n subtiele opgewondenheid in my. Ek hou van sneeu. Dis die kraakvarsheid daarvan, vermoed ek. Of die blote andersheid. Ek het allermins in die Transvaal groot geword en het net een of twee keer as kind sneeu beleef.
Vanoggend toe ek die woonstel verlaat was dit -4° C. Tans sê Yahoo! se weerkanaal dat dit 4° C is en dat dit môre weer gaan warmer word.
Vanoggend toe ek die woonstel verlaat was dit -4° C. Tans sê Yahoo! se weerkanaal dat dit 4° C is en dat dit môre weer gaan warmer word.
Wednesday, 19 November 2008
Aachi & Ssipak (2006) is officially the weirdest anime-movie I have ever seen. This Korean movie, by director Jo Beom-jin, is a dystopian sci-fi where human feces have become I major energy source and in order to encourage defecation people are awarded a “juicy bar” in turn for every dump they take. To keep the system going, all babies are implanted with an ID-ring in their anuses upon birth. For every passing of bowl movement the ID-ring send an electronic message to the governmental headquarters who duly award the defecator with his or her juicy bar.
The addictive juicy bars also spawn an underground drug syndicate, with various groups fighting for control over the juicy bar trade.
Enters the two main characters, Aachi and Ssipak… two lowlife gangsters that hijack people’s juicy bars shortly after they go to the toilet. And then there is the girl, Beautiful, who is violated by the leader of the Diper Gang, and inserted with a hacked anus ID-ring. The result is that every time Beautiful defecates her hacked ID-ring causes the main frame to pay out hundreds of juicy bars. Now everyone is after Beautiful and her lucrative dumps!
For a more detailed review read this one by Adam Hartzell.
As I said, this is probably the weirdest anime I’ve seen. The plot is strange, the characters are creepy and the style is peculiar, not ugly but, odd. It is definitely for an adult audience with lots of foul language, blood and sexual innuendo. Genitalia are blurred, which I thought an interesting technique to use for anime. (With anime the animators can easily censor things by merely not drawing it. Blurring the genetalia is therefor done on purpose as a stylistic motif.)
Would I recommend this movie? Only to die-heart anime fans that want to stay abreast with the weird and wonderful world of anime. I think that Aachi & Ssipak has created a unique Korean flavour to the anime scene, clearly different from Japanese idealism. If Aachi & Ssipak was made in Hollywood as a real movie, instead of an anime movie, I think it would be in league with such cult movies as Pulp Fiction.
The addictive juicy bars also spawn an underground drug syndicate, with various groups fighting for control over the juicy bar trade.
Enters the two main characters, Aachi and Ssipak… two lowlife gangsters that hijack people’s juicy bars shortly after they go to the toilet. And then there is the girl, Beautiful, who is violated by the leader of the Diper Gang, and inserted with a hacked anus ID-ring. The result is that every time Beautiful defecates her hacked ID-ring causes the main frame to pay out hundreds of juicy bars. Now everyone is after Beautiful and her lucrative dumps!
For a more detailed review read this one by Adam Hartzell.
As I said, this is probably the weirdest anime I’ve seen. The plot is strange, the characters are creepy and the style is peculiar, not ugly but, odd. It is definitely for an adult audience with lots of foul language, blood and sexual innuendo. Genitalia are blurred, which I thought an interesting technique to use for anime. (With anime the animators can easily censor things by merely not drawing it. Blurring the genetalia is therefor done on purpose as a stylistic motif.)
Would I recommend this movie? Only to die-heart anime fans that want to stay abreast with the weird and wonderful world of anime. I think that Aachi & Ssipak has created a unique Korean flavour to the anime scene, clearly different from Japanese idealism. If Aachi & Ssipak was made in Hollywood as a real movie, instead of an anime movie, I think it would be in league with such cult movies as Pulp Fiction.
Vandag was tot so koud as -7°C! Ek sit in my koue kantoor. Die verhittingstelsel in die gebou is net aan vir 'n paar uur in die oggend. Van môre af behoort dit weer bietjie warmer te wees vir 'n paar dae. Die weërvoorspellers sê dat die dagtemperatuur teen Saterdag by 'n warm 11°C kan draai.
Dit lyk darem of my vyf plantjies in my kantoor dit nog oorleef. Die plante buite was almal stokstyf gefries vanoggend.
My keelseer was weg vanoggend, maar dis stadig besig om weer terug te kom.
Ek gaan nou gou oppak en dan na die Engelse Departement toe gaan om fotostate te maak van 'n vraestel (my "Presentation Class" skryf eksamen môre), en daarna gaan ek huistoe. Ek dink ek sal 'n verwarmer vir my kantoor moet koop...
Dit lyk darem of my vyf plantjies in my kantoor dit nog oorleef. Die plante buite was almal stokstyf gefries vanoggend.
My keelseer was weg vanoggend, maar dis stadig besig om weer terug te kom.
Ek gaan nou gou oppak en dan na die Engelse Departement toe gaan om fotostate te maak van 'n vraestel (my "Presentation Class" skryf eksamen môre), en daarna gaan ek huistoe. Ek dink ek sal 'n verwarmer vir my kantoor moet koop...
Tuesday, 18 November 2008
"How do you enjoy full and frank discussions on the Internet without compromising your future?" This is the question asked by Kim Bielenberg.
Apparently so much as one in five employers check up on job applicants by searching social networking sites such as Facebook. So those pictures of yourself drunk at a party, or those half nude (wink-wink, nudge-nudge) pictures, could just be spotted by a future employer and discredit you as a potential employee. Foul mouthing your boss or gossipping about co-workers are also not good ideas.
However, the Internet can be a good marketing tool and a method of projecting a positive Internet-persona. "So you should make sure that what is out there is positive. If they see that you are expressing yourself well they will be impressed'', according to Rohan Manahan.
Apparently so much as one in five employers check up on job applicants by searching social networking sites such as Facebook. So those pictures of yourself drunk at a party, or those half nude (wink-wink, nudge-nudge) pictures, could just be spotted by a future employer and discredit you as a potential employee. Foul mouthing your boss or gossipping about co-workers are also not good ideas.
However, the Internet can be a good marketing tool and a method of projecting a positive Internet-persona. "So you should make sure that what is out there is positive. If they see that you are expressing yourself well they will be impressed'', according to Rohan Manahan.
Vandag is tussen 1°C en -4°C in Seoul. More lyk nie veel beter nie en teen Donderdag mag dit moontlik al 'n bietjie sneeu.
My broeke is almal dun en geensins opgewasse teen die Koreaanse koue nie. Boonop het ek 'n verkoue opgedoen. Sedert gistermiddag het ek 'n keelseer en laasnag het dit so erg geraak dat ek êrens in die middernagtelike ure 'n groot pot water op die stoof gaan sit het met bloekomolie daarin om my woonstel te stoom. Gelukkig het ek vandag eers om 12:00 klas gehad, gevolglik kon ek laat slaap. Ek hoop vannag gaan beter gaan.
Ek het besluit om nie vanaand na my krygskunsklasse te gaan nie. Dalk kry ek dit reg om vroeër aan die slaap te raak.
My broeke is almal dun en geensins opgewasse teen die Koreaanse koue nie. Boonop het ek 'n verkoue opgedoen. Sedert gistermiddag het ek 'n keelseer en laasnag het dit so erg geraak dat ek êrens in die middernagtelike ure 'n groot pot water op die stoof gaan sit het met bloekomolie daarin om my woonstel te stoom. Gelukkig het ek vandag eers om 12:00 klas gehad, gevolglik kon ek laat slaap. Ek hoop vannag gaan beter gaan.
Ek het besluit om nie vanaand na my krygskunsklasse te gaan nie. Dalk kry ek dit reg om vroeër aan die slaap te raak.
The answer is easy. I don't watch TV. In fact, I don't own a TV.
So while most people spend hours watching soap operas and the like, I'm much more stingy on the visual media I consume. I very specifically search for movies I want to see. I don't just watch any movie, and I don't invest time in just any TV-series. For instance, I recently started to watch the first season of Rome, but after it turned into nothing more than a sexed up soap opera I quit watching it. A slow storyline interspersed with soft porn is not enough to have me, even with my perverted sensibilities, invest that many hours in it.
Also, it just seems like I'm watching an awful lot of movies. I don't really; usually one movie a week (i.e. approximately 2 hours). Compare that to the amount of hours most people spend a week watching TV (approximately 10+ hours)!
The next movie I plan to see is a Korean animation, Aachi & Ssipak (2006), and since I have a cold and won't be going to Hapkido and Taekwon-Do training tonight I might even watch it tonight.
So while most people spend hours watching soap operas and the like, I'm much more stingy on the visual media I consume. I very specifically search for movies I want to see. I don't just watch any movie, and I don't invest time in just any TV-series. For instance, I recently started to watch the first season of Rome, but after it turned into nothing more than a sexed up soap opera I quit watching it. A slow storyline interspersed with soft porn is not enough to have me, even with my perverted sensibilities, invest that many hours in it.
Also, it just seems like I'm watching an awful lot of movies. I don't really; usually one movie a week (i.e. approximately 2 hours). Compare that to the amount of hours most people spend a week watching TV (approximately 10+ hours)!
The next movie I plan to see is a Korean animation, Aachi & Ssipak (2006), and since I have a cold and won't be going to Hapkido and Taekwon-Do training tonight I might even watch it tonight.
Has it ever happened to you that certain things just keep crossing your path, as if the universe is trying to tell you something?
Every so often I have this experience and had it again recently with the movie Across the Universe (2007). It started a while back already and many of the serendipitous events I cannot recall now. However, let me share a recent chain of events. A week ago I listened to Porcupine Tree's song, "Epidemic". This reminded me very much of Greenday's "Wake Me Up When September Ends". (I posted on this last week.) On YouTube I went to see Greenday's music video of "Wake Me Up When September Ends". The video tells the story of a young couple in love. The video takes a serious turn when the young man enlists in the army, apparently to ensure their future, but to the frantic distress of his lover. Evan Rachel Wood, the girl in this video, also plays the leading actress in Across the Universe. Something similar happened so that I listened to Evan Rachel Wood's beautiful renditions of "It Won't Be Long" and "Blackbird" both songs from the soundtrack of the motion picture. Make sure to listen to Wood's "Blackbird"! It caused me to go searching for the soundtrack of Across the Universe and after listening to it for I week I decided that I better see this movie.
So I did last night. I was pleasantly surprised when it turned out to be a musical. And a beautiful one at that. The movie is set mostly in America during the tumultuous 1960's and tells the tale of love and war. Protests against America's engagement in the Vietnam War is a major motif in the film. By inference, the film can possibly be interpreted as protest against the current Iraqi War.
Similar to the Beatles music, the movie is uncluttered. The scenes are skillfully constructed with rich moods and always aesthetically pleasing compositions. The visual elements seem to have been put on the canvas with economic brush strokes. The interpretations of the Beatle songs are lovely to listen to. They keep the neat melodious feel of the originals, but new flavours are brought to the old songs. Also, the script is well constructed.
In the study of Creative Writing it is often better for the writer to say less, to leave some gaps in the plot. This is contrary to what one would expect, for isn't the mark of a good writer his or her ability to describe in detail? Actually, too much detail can in fact hinder the engagement of the reader to the text. If everything is said, then the reader has nothing to imagine. It is therefore sometimes better to leave certain things unsaid, so that the reader's brain can fill the missing links and so be more actively involved in the text. The script to Across the Universe does this. Subtle plot pieces are strategically left out, keeping the viewer engaged, often relying on the lyrics to give hints towards the missing pieces. Since the plot flows mostly chronologically the viewer is never lost that filling-the-gaps happens subconsciously, so that the viewer hardly notices the jumps in the narrative.
The transition into the surrealist landscape of the musical is also a progressive one, so that the viewer is slowly taken up into the musical fantasy world – so gradual is the transition that one nearly forgets towards the end of the movie that such things cannot happen in real life.
Although over two hours in length, Across the Universe is the type of musical one can watch over and over again. It watches like a music video, weaved together with a thin thread of blood and love. It is a beautiful story and afterward I felt a warm glow as if I heard the gospel again. While Bergman's Through a Glass Darkly ends with a quasi-sermon on "God is Love", Across the Universe never preaches, but I heard the message: "Love is God".
The movie also brags with an ensemble of cameos, such as Bono and Salma Hayek.
A little more on Evan Rachel Wood: She had a relationship with Marylin Manson and inspired the song "Heart-Shaped Glasses" [Listen here or download here] on his Eat Me, Drink Me-album. She has a black belt in Taekwon-Do (which is probably why I like her so much!). She signed a deal with a record label for her debut album which I look forward to listen to.
Monday, 17 November 2008
Last week I went to see the very successful new 007 movie. Quantum of Solace (2008) is the sequel to Casino Royale (2006), with Daniel Craig playing the role of James Bond.
I really liked these 007 movies with Daniel Craig in the lead. I prefer them to the previous James Bond-movies and my suspicion is that the new James Bond audience (my generation*), could not identify with the cold perfectionist James Bonds of prior years as much as they can identify with the current Bond. What makes this James Bond different is he’s vagabond determinism. And that, I think, is the core resonance my generation has with these latest two James Bond movies. We are a generation that stands critically against the laws of the powers-that-be. It is not that we are anarchists per se, but we are against the arrogance of centralized systems of power, which seem to focus more on protecting the welfare of giant corporations, rather than the common good.
There is a practicalness about this James Bond that I like. Although he is equally charming with the ladies than his predecessors, one does not think him a womaniser. After all, these last two 007 movies showed James Bond not to be a heartless chauvinist, but quite the opposite. In Casino Royale he finds the love of his life – a seriousness towards commitment that we never saw in the previous James Bond movies. This is a tough guy with emotions, not one of the British androids of the past.
The plots of these Bond-movies have consequences. Bond's decisions have serious and often negative results. The life of the spy is not sugar-coated.
I liked Casino Royale (directed by Martin Campbell) better than Quantum of Solace (directed by Marc Forster), but the latter didn’t disappoint. As far as action movie chase-scenes go, Quantum of Solace has a motor chase (cars), an aquatic chase (boats), a dog fight (airplane chase) and a foot chase. The fighting scenes seem a little clumsy at times, but that adds to their realism. There is a constant thread of action from start to finish.
Nothing about the movie bothered me, and that doesn’t happen often. If you like action movies, Quantum of Solace is a good movie in the genre. The movie left me with a feeling of contentment and isn’t that what we want from our escapisms?
The Dark Knight is still my favourite movie of the year, but as far as Quantum of Solace’s popularity is concerned, it is one of the great box office hits of the year, making headlines at most news agencies.
Een van my broers deel onlangs aan my dat hy wil land uit. Hy is bang vir die toestand van Suid-Afrika en veral vir die Uhuru-legende. Volgens dié legenede, ook bekend as Operation White Eagle en Night of the Long Knives, is daar ’n plan om witmense uit te moor. Dit is veronderstel om substansieel binne een aand te gebeur en baie is dit eens dat die teken daarvoor Oud-President Nelson Mandela se afsterwe is.
Is hierdie "urban legend" waar? Eerlik waar, ek weet nie. Volgens Gustav Müller, ’n propagonis vir die Suidlanders, stuur Suid-Afrika sonder twyfel in daardie rigting af, en baie witmense is al gedreig daarmee. Maar behoort ons te glo in sulke stories, of is dit bloot die verdigsels van paranoïese verregses?
Of so iets gaan gebeur weet ek nie. Dat so iets kán gebeur het ek geen twyfel oor nie. Ek het in Sebokeng groot geword tydens die 80's toe al daardie protes optogte plaas gevind het. My familie het die protesoptogte eerstehands beleef. Ons het gesien hoedat massas mense oornag vanaf vredeliewende na woedende bloeddorstiges kan verander. Ons het beleef hoedat snelweë met klippe gesper word en karre wat daar stop met klippe gestook word. Ons het beleef hoedat mense wat nie wil deelneem aan die protesoptogte nie geslaan word; genecklace word (karbande word om hulle gesit, petrol oor hulle gegooi en dan aan die brand gesteek); hulle huise afgebrand word. Ek het self gesien hoedat iemand met pangas gekap word.
Ek word nie maklik opgesweep deur massa histerie, ketting e-posse, en groepsdruk nie, maar wat moet ek vir my broer sê? Bly in Suid-Afrika; moet nie vrees nie; “die nag van die lang messe sal nooit gebeur” nie? Selfs al is dit ’n legende kan ek nie met volkome sekerheid sê dat so iets nie sal gebeur nie. Neem Rwanda as voorbeeld... feitlik oornag het mense hulle eie familielede vermoor. Wie sou kon voorspel hoedat familielede in Rwana mekaar sou doodmaak? Die etniese verskille in Suid-Afrika is groter as die verskille tussen Hutu en Tsutsi in Rwanda.
Solank as wat politici haatspraak en bloeddorstige krete uiter, byvoorbeeld die lawwe “We will kill for Zuma”-uiting van die ANC-jeugliga, kan ’n mens slegs blinde gerustheid in ons land hê. Jy moet jouself dom-astrand hou om nie onseker te voel oor die toekoms van Suid-Afrika nie.
Sjoe, dit was nou nie juis ’n lekker inskrywing nie.
Is hierdie "urban legend" waar? Eerlik waar, ek weet nie. Volgens Gustav Müller, ’n propagonis vir die Suidlanders, stuur Suid-Afrika sonder twyfel in daardie rigting af, en baie witmense is al gedreig daarmee. Maar behoort ons te glo in sulke stories, of is dit bloot die verdigsels van paranoïese verregses?
Of so iets gaan gebeur weet ek nie. Dat so iets kán gebeur het ek geen twyfel oor nie. Ek het in Sebokeng groot geword tydens die 80's toe al daardie protes optogte plaas gevind het. My familie het die protesoptogte eerstehands beleef. Ons het gesien hoedat massas mense oornag vanaf vredeliewende na woedende bloeddorstiges kan verander. Ons het beleef hoedat snelweë met klippe gesper word en karre wat daar stop met klippe gestook word. Ons het beleef hoedat mense wat nie wil deelneem aan die protesoptogte nie geslaan word; genecklace word (karbande word om hulle gesit, petrol oor hulle gegooi en dan aan die brand gesteek); hulle huise afgebrand word. Ek het self gesien hoedat iemand met pangas gekap word.
Ek word nie maklik opgesweep deur massa histerie, ketting e-posse, en groepsdruk nie, maar wat moet ek vir my broer sê? Bly in Suid-Afrika; moet nie vrees nie; “die nag van die lang messe sal nooit gebeur” nie? Selfs al is dit ’n legende kan ek nie met volkome sekerheid sê dat so iets nie sal gebeur nie. Neem Rwanda as voorbeeld... feitlik oornag het mense hulle eie familielede vermoor. Wie sou kon voorspel hoedat familielede in Rwana mekaar sou doodmaak? Die etniese verskille in Suid-Afrika is groter as die verskille tussen Hutu en Tsutsi in Rwanda.
Solank as wat politici haatspraak en bloeddorstige krete uiter, byvoorbeeld die lawwe “We will kill for Zuma”-uiting van die ANC-jeugliga, kan ’n mens slegs blinde gerustheid in ons land hê. Jy moet jouself dom-astrand hou om nie onseker te voel oor die toekoms van Suid-Afrika nie.
Sjoe, dit was nou nie juis ’n lekker inskrywing nie.
Saturday, 15 November 2008
The plot of Through A Glass Darkly (1961) centres around the slow mental decline of a woman with, most likely, schizophrenia. There are only four characters in the film: the mentally ill Karen, her younger brother Minus, her writer father, David and her doctor husband, Martin. Everyone, except Martin, live a life on the border of two worlds. Karen wafts in and out of dementia, David lives for his writing and Minus is in puberty. Only Martin lives in one world – a world in which his wife is slowly slipping away from him and he has no way of helping her.
The title of the movie comes from the Bible – 1 Corinthians 13:12 – and refers to our inability to understand perfectly, because of our own imperfection. However, one day, when the “perfect has come” then our imperfect understanding will be gone. It also implies that trying to understand God is like trying to make out an image in a hazy mirror (“glass”), but one day we will see God face to face. Among other things, the movie asks questions about God. Is God merely the delusions of our (mentally ill) minds? Is God love, as suggested by the writer? Is God unknowable as suggested by the confused teenager? Or maybe there is no God; all we have is hopeless rationality, as presented by doctor.
In one scene Karen sees God and is horrified, as God turns out to be a spider. This may be a reference to Dostoevsky’s book Crime and Punishment where one character speculate about the afterlife, asking: “But what if there are only spiders there...” In a closing scene of the film, after Karen accepts her fate, she puts on a pair of sunglasses and quite literally looks “through a glass darkly”, as if to say it is better not to see clearly; it is better not to have our questions answered, for if God exists He is terrifying. Shortly afterwards Minus asks: “show me a god” and although his father says that God is knowable as love – any type of love – the writer's words feel without substance and the viewer is left empty.
The movie was especially upsetting to me as it reminded me so much of my mother’s mental decline up and to her death. There is a moment in the film where Karen is clear-headed and says: “It’s horrible to see one’s own confusion, and to understand it!” It reminded me of one time when my mother too was once clear of mind after a long time of mental disarray. Looking at me with terrible uncertainty, she asked while crying: “When did I deteriorate so?” Dreadful is man’s ability to contemplate its own fate. There is no greater curse than our ability to reflect on our miseries.
Through a Glass Darkly won an Academy Award for Best Foreign Film. It is also is part of a trilogy of films by Bergman. At the moment I have no intention to watch the other two films. I don’t think I have the emotional reservoir to do so.
Friday, 14 November 2008
By the way, I went to a dentist to fix the filling that came out. It cost me $70! Apparently the governmental medical aid that I have only covers amalgamation fillings and there is no way I'll have them put that poison in my mouth again. I went through much effort to get those toxic amalgamation fillings from my childhood taken out. If any of you still have amalgamation fillings I advise you to get rid of them by a biological dentist as soon as possible. Having mercury-amalgamations in your body is a time bomb -- it is just a matter of time before you get some serious illness. See this YouTube video on how amalgamation fillings leak mercury.
A highlight for me this week was to see Quantum of Solace, the latest 007 movie. I might write a review on it later.
Wednesday, 12 November 2008
Danie Goosen se filosofiese rede in Die Nihilisme: Notas oor ons tyd (2007) is nie ’n maklike lees nie. Ek is sowat ’n derde deur die boek en daar is soveel dinge waarop ek wil reaggeer dat ek besluit het om maar solank my resensie oor die boek te begin. Ek het besluit om my resensie oor Die Nihilisme in dele te doen; hierdie is Deel 1.
Soos feitlik almal bewus is, lewe ons in die sogenaamde Postmodernisme. Ek beskou myself goed vertroud met die Postmodernisme. Die titel vir my meestersgraadverhandeling is: “Die skep en voorstelling van ’n postmoderne karakteridententeit in prosa”. Vir my studie het ek baie boeke omtrent die postmodernisme gelees. Byna al die boeke wat op daardie stadium in die universiteitsbiblioteek was, wat enigsins met postmodernisme te make het, het ek onder oë gehad. Baie daarvan het ek deurgelees. Let wel, deurgelees; nie bloot gespoedlees (“scan”) nie.
Ek het groot ’n belangstelling in hierdie onderwerp en dis om hierdie rede dat die onderopskrif van Goosen se boek, “notas oor ons tyd”, my aandag getrek het. En inderdaad, Goosen maak dit vanaf die openingsmomente duidelik dat sy narratief gaan handel oor die Modernisme en Postmodernisme en hoedat hierdie tydsgeeste Nihilisme tot gevolg het.
Dit is allermins hoekom ek die boek gekoop het, en nou begin lees het.
Wel, ek het nou al oor die honderd en dertig bladsye gelees en moet getuig dat Goosen nog bitter min te sê gehad het oor ieder die Modernisme, nóg die Postmodernisme. Sover het Goosen feitlik die heeltyd gefokus op die dramaturgie as metafoor vir die wêreld. Bladsy na bladsy swoeg ek deur die ontwikkeling van die dramaturgie, die dramaturgie as filosofiese motief, die dramaturgie as geskikte metafoor vir die wêreld, en so meer.
Ek kan dit vir Goosen in drie reëls met behulp van Shakespeare opsom (uit Jacques se monoloog in die verhoogstuk, As You Like It [2/7]):
Ta-daa!
Kan ons nou tot die punt kom asseblief?
Nee ons kan nie. Ek begin nou eers, op bladsy 137, met hoofstuk drie: Die dramaturgiese gemeenskap.
So wanneer ons uiteindelik by die “notas oor ons tyd”, maw die Postmodernisme, gaan uitkom weet nugter alleen. Ek kan nie eers in die inhoudsopgawe soek vir die relevante hoofstukke, as doelwitte om na uit te sien nie, want daar is nie ’n inhoudsopgawe nie!
Maar kom ons kom terug na wat Goosen wel sover oor die Modernisme en die Postmodernisme te sê gehad het. Hy begin in die eerste paragraaf van die hoofstuk een met die volgende stelling:
Dit is moontlik dat ek Goosen verkeerd lees, maar my verstaan van die Postmodernisme is geensins dat dit nihilisties is, soos wat Goosen “post-” beskryf nie. Terwyl die Modernisme religie ontklaar gemaak het, het religie in die Postmodernisme, mynsinsiens, weer herleef. Nie noodwendig in die vorige ortodokse strukture (maw die kerk) nie, maar as iets meer organies en natuurlik. Die meeste hedendaagse mense is nie Modernisties Ateïsties nie. Vir die meeste mense bestaan daar ’n metafisiese. Die verskil is bloot ’n verskuiwing vanaf aanmatige gestruktureerdheid, tot ’n meer natuurlike, of intuïtiewe “geestelikheid”. Vra die standaard Generarsie X’er of sy godsdienstig is, en jy sal hoor dat sy sê, nee nie godsdienstig nie (ek gaan nie kerk toe nie), maar spiritueel (“not religious, but spiritual”).
Ek het nog baie te sê oor daardie een sin van Goosen, maar laat ek aan beweeg.
Iets waarmee ek saam stem is Goosen se idee dat die postmoderne mens ’n tuisteloosheid ervaar – ’n tipe wêreldverlies. Maar dan gaan hy verder deur te beweer dat die Postmodernisme sonder gemeenskap is. Hiermee stem ek nie saam nie. Daar is beslis gemeenskappe (veeltallige gemeenskappe!) in die Postmodernisme, meerso as tydens die Modernisme. Die groot verskil is dat die Modernisme se gemeenskappe was/is geforseer (óf gereduseer) tot gedwonge sisteme. Daarinteen vorm die hedendaagse (postmoderne) mens spontane gemeenskap gebasseer op gedeelde belange en belangstellings. Die postmoderne mense is deel van verskeie subkulture. Neem myself as voorbeeld: Ek het ’n historiese kulturele gemeenskap, maar ek is ook deel van verskeie ander subkulture; belangstellingsubkulture, onder meer ’n Taekwon-Do en krygskuns subkultuur, ’n parkour-subkultuur; verskillende Internetgebasseerde gemeenskappe (byvoorbeeld die blogosfeer); ek is selfs in gemeenskap met mense via die Internet wat ek nog nooit fisies ontmoet het nie. Die Postmodernisme is geensins ontneem van gemeenskappe nie – inteendeel. Die verskil is bloot dat dié gemeenskappe nie meer lyk soos vroeër nie. Die tradisionele familiekring is van minder belang as die vriende kring. Nasionalisme maak plek vir globale interaksie met mense wat ’n gedeelde deler het. En so aan.
Wat sy verdere ontleding van die Postmodernisme betref, fokus Goosen onder andere op die linguistiese aard van die Postmodernisme, en haal Gadamer aan wat sê: “...this world is verbal in nature...” (Ibid, 72.) Baie postkritiese denkers is dit eens dat die Postmodernisme om taal spil, maar ek wonder of dit ’n genoegsaam omvattende onderskraging van die Postmodernisme is.
Eerder as taalmatig, is die Postmodernisme nie dalk visueel nie? Het die woord nie dalk plek gemaak vir die beeld nie? (Ek wens iemand wat iets te sê het oor die Postmodernisme wil bietjie iets nuuts sê.)
Verdere kritiek op Die Nihilisme, is nie Goosen se rasionaal nie, maar eerder die retoriese uiteensetting en toeganklikheid van die teks. Alhoewel Goosen uit sy pad gaan om dinge soos die dramaturgie te bespreek, los hy sekere van die ander hoofbegrippe in die teks, soos “syn”, grootliks ongedefiniëer. Wanneer daar wel definisies aangebied word, raak dit so abstrak dat dit van wynige waarde is. Neem byvoorbeeld hierdie definisie van die Modernisme: “...die modernisme [kan] beskryf word as dié kulturele geheel van dinge ingevolge waarvan daar nie net ’n abrupte breuk tussen transendensie en immanensie, eenheid en verskil in die werklikheid ingevoer word nie, maar ingevolge waarvan daar tegelyk ook ’n onvermoë bestaan om genoemde breuk tot ’n gedifferensieerde eenheid op te voer” (Ibid., 134, 135). Verbeel jou om daardie definisie vir die Modernisme in ’n woordeboek te lees! Mynsinsiens is so ’n definisie selfs vir ’n filosofiese woordeboek ongeskik.
Tensy jy ’n matige kennis van die filosofie het, twyfel ek of die gewone leser enige maklike invalshoek tot die boek kan hê. Goosen bied eenvoudig nie aan die leser ’n geleidelike oploop tot die teks nie.
Daar is meer te sê, maar ek gaan my vereers met die voorafgaande berus.
Soos feitlik almal bewus is, lewe ons in die sogenaamde Postmodernisme. Ek beskou myself goed vertroud met die Postmodernisme. Die titel vir my meestersgraadverhandeling is: “Die skep en voorstelling van ’n postmoderne karakteridententeit in prosa”. Vir my studie het ek baie boeke omtrent die postmodernisme gelees. Byna al die boeke wat op daardie stadium in die universiteitsbiblioteek was, wat enigsins met postmodernisme te make het, het ek onder oë gehad. Baie daarvan het ek deurgelees. Let wel, deurgelees; nie bloot gespoedlees (“scan”) nie.
Ek het groot ’n belangstelling in hierdie onderwerp en dis om hierdie rede dat die onderopskrif van Goosen se boek, “notas oor ons tyd”, my aandag getrek het. En inderdaad, Goosen maak dit vanaf die openingsmomente duidelik dat sy narratief gaan handel oor die Modernisme en Postmodernisme en hoedat hierdie tydsgeeste Nihilisme tot gevolg het.
Dit is allermins hoekom ek die boek gekoop het, en nou begin lees het.
Wel, ek het nou al oor die honderd en dertig bladsye gelees en moet getuig dat Goosen nog bitter min te sê gehad het oor ieder die Modernisme, nóg die Postmodernisme. Sover het Goosen feitlik die heeltyd gefokus op die dramaturgie as metafoor vir die wêreld. Bladsy na bladsy swoeg ek deur die ontwikkeling van die dramaturgie, die dramaturgie as filosofiese motief, die dramaturgie as geskikte metafoor vir die wêreld, en so meer.
Ek kan dit vir Goosen in drie reëls met behulp van Shakespeare opsom (uit Jacques se monoloog in die verhoogstuk, As You Like It [2/7]):
All the world's a stage,
And all the men and women merely players:
They have their exits and their entrances;
Kan ons nou tot die punt kom asseblief?
Nee ons kan nie. Ek begin nou eers, op bladsy 137, met hoofstuk drie: Die dramaturgiese gemeenskap.
So wanneer ons uiteindelik by die “notas oor ons tyd”, maw die Postmodernisme, gaan uitkom weet nugter alleen. Ek kan nie eers in die inhoudsopgawe soek vir die relevante hoofstukke, as doelwitte om na uit te sien nie, want daar is nie ’n inhoudsopgawe nie!
Maar kom ons kom terug na wat Goosen wel sover oor die Modernisme en die Postmodernisme te sê gehad het. Hy begin in die eerste paragraaf van die hoofstuk een met die volgende stelling:
“So het die modernisme vanaf die 1960’s en 70’s nie net die epog van die postmodernisme geword nie, maar ook die epog van die post-religieuse, die post-metafisiese, die post-historiese, die post-politieke, die post-humane, die post-etiese en die post-estetiese” (Goosen, 2007:22).Hierdie enkele sin sê vir my dat Goosen dalk teoreties die Postmodernisme vir homself gekonkretiseer het, maar dat hy heeltemal uitvoeling is met die postmoderne mens. Al daardie “post”-samevoegings van Goosen is dalk waar vir die Modernisme, maar ek dink glad nie so geldig vir die Postmodernisme nie. Die Modernisme was inderdaad die epog waarin religie ontmag is, die wetenskap die metafiese ontsê het, en die estetiese geëindig het in witverf op ’n wit doek, of ’n leë musiekblad; in lyn met Goosen se gevolgtrekking – nihilisme.
Dit is moontlik dat ek Goosen verkeerd lees, maar my verstaan van die Postmodernisme is geensins dat dit nihilisties is, soos wat Goosen “post-” beskryf nie. Terwyl die Modernisme religie ontklaar gemaak het, het religie in die Postmodernisme, mynsinsiens, weer herleef. Nie noodwendig in die vorige ortodokse strukture (maw die kerk) nie, maar as iets meer organies en natuurlik. Die meeste hedendaagse mense is nie Modernisties Ateïsties nie. Vir die meeste mense bestaan daar ’n metafisiese. Die verskil is bloot ’n verskuiwing vanaf aanmatige gestruktureerdheid, tot ’n meer natuurlike, of intuïtiewe “geestelikheid”. Vra die standaard Generarsie X’er of sy godsdienstig is, en jy sal hoor dat sy sê, nee nie godsdienstig nie (ek gaan nie kerk toe nie), maar spiritueel (“not religious, but spiritual”).
Ek het nog baie te sê oor daardie een sin van Goosen, maar laat ek aan beweeg.
Iets waarmee ek saam stem is Goosen se idee dat die postmoderne mens ’n tuisteloosheid ervaar – ’n tipe wêreldverlies. Maar dan gaan hy verder deur te beweer dat die Postmodernisme sonder gemeenskap is. Hiermee stem ek nie saam nie. Daar is beslis gemeenskappe (veeltallige gemeenskappe!) in die Postmodernisme, meerso as tydens die Modernisme. Die groot verskil is dat die Modernisme se gemeenskappe was/is geforseer (óf gereduseer) tot gedwonge sisteme. Daarinteen vorm die hedendaagse (postmoderne) mens spontane gemeenskap gebasseer op gedeelde belange en belangstellings. Die postmoderne mense is deel van verskeie subkulture. Neem myself as voorbeeld: Ek het ’n historiese kulturele gemeenskap, maar ek is ook deel van verskeie ander subkulture; belangstellingsubkulture, onder meer ’n Taekwon-Do en krygskuns subkultuur, ’n parkour-subkultuur; verskillende Internetgebasseerde gemeenskappe (byvoorbeeld die blogosfeer); ek is selfs in gemeenskap met mense via die Internet wat ek nog nooit fisies ontmoet het nie. Die Postmodernisme is geensins ontneem van gemeenskappe nie – inteendeel. Die verskil is bloot dat dié gemeenskappe nie meer lyk soos vroeër nie. Die tradisionele familiekring is van minder belang as die vriende kring. Nasionalisme maak plek vir globale interaksie met mense wat ’n gedeelde deler het. En so aan.
Wat sy verdere ontleding van die Postmodernisme betref, fokus Goosen onder andere op die linguistiese aard van die Postmodernisme, en haal Gadamer aan wat sê: “...this world is verbal in nature...” (Ibid, 72.) Baie postkritiese denkers is dit eens dat die Postmodernisme om taal spil, maar ek wonder of dit ’n genoegsaam omvattende onderskraging van die Postmodernisme is.
Eerder as taalmatig, is die Postmodernisme nie dalk visueel nie? Het die woord nie dalk plek gemaak vir die beeld nie? (Ek wens iemand wat iets te sê het oor die Postmodernisme wil bietjie iets nuuts sê.)
Verdere kritiek op Die Nihilisme, is nie Goosen se rasionaal nie, maar eerder die retoriese uiteensetting en toeganklikheid van die teks. Alhoewel Goosen uit sy pad gaan om dinge soos die dramaturgie te bespreek, los hy sekere van die ander hoofbegrippe in die teks, soos “syn”, grootliks ongedefiniëer. Wanneer daar wel definisies aangebied word, raak dit so abstrak dat dit van wynige waarde is. Neem byvoorbeeld hierdie definisie van die Modernisme: “...die modernisme [kan] beskryf word as dié kulturele geheel van dinge ingevolge waarvan daar nie net ’n abrupte breuk tussen transendensie en immanensie, eenheid en verskil in die werklikheid ingevoer word nie, maar ingevolge waarvan daar tegelyk ook ’n onvermoë bestaan om genoemde breuk tot ’n gedifferensieerde eenheid op te voer” (Ibid., 134, 135). Verbeel jou om daardie definisie vir die Modernisme in ’n woordeboek te lees! Mynsinsiens is so ’n definisie selfs vir ’n filosofiese woordeboek ongeskik.
Tensy jy ’n matige kennis van die filosofie het, twyfel ek of die gewone leser enige maklike invalshoek tot die boek kan hê. Goosen bied eenvoudig nie aan die leser ’n geleidelike oploop tot die teks nie.
Daar is meer te sê, maar ek gaan my vereers met die voorafgaande berus.
Friday evening I spoke to my X on the phone. It happened quite by accident. I’m very good friends with her grandparents – I’ve kind of adopted them as my own (grand)parents as I don’t have my own any more and they graciously accepted the roles. So I phoned them, but to my surprise they were not home and I found myself speaking to X. My heart jumped at hearing her voice and we were both giggly and had lots to talk about. Among other things, she said that she and her new boyfriend (the one after me) broke up.
For a moment I was entertaining the idea of us getting together again. But such musings are, for now, mere whimsical fancies of a forgetful mind. There are reasons X and I broke up. In the first place, me living on the other side of the world is not conducive to a relationship. And secondly, there were other things as well that stood in the way; we both have “issues” – we are artists after all. Admittedly I do miss her and can become quite poetic about it.
Finding a partner is a difficult matter. I’m frequently faced with a dilemma. The people I’m mentally attracted to, I often do not find physically attractive and those I find physically attractive a lot of the time do not excite me mentally.
For a moment I was entertaining the idea of us getting together again. But such musings are, for now, mere whimsical fancies of a forgetful mind. There are reasons X and I broke up. In the first place, me living on the other side of the world is not conducive to a relationship. And secondly, there were other things as well that stood in the way; we both have “issues” – we are artists after all. Admittedly I do miss her and can become quite poetic about it.
Finding a partner is a difficult matter. I’m frequently faced with a dilemma. The people I’m mentally attracted to, I often do not find physically attractive and those I find physically attractive a lot of the time do not excite me mentally.
Tuesday, 11 November 2008
Is it just me, or do the tunes of "Epidemic" by Porcupine Tree and "Wake Me Up When September Ends" by Greenday sound exceptionally similar.
Below is a link to Greenday's song, from their 2004 album, "American Idot".
And here is a direct link to an mp3 of "Epidemic" from Porcupine Tree's Blackfield II album. You can download it by right-clicking and choosing "save as".
Below is a link to Greenday's song, from their 2004 album, "American Idot".
And here is a direct link to an mp3 of "Epidemic" from Porcupine Tree's Blackfield II album. You can download it by right-clicking and choosing "save as".
Ek was bly om weer een van my vriende te kon sien oor die naweek. Jin was een van eerste studente in Korea, toe ek die vorige keer hier gewerk het. Ek het baie lekker met hom en sy meisie gekuier. Ek dink dit was juis die feit dat hulle twee was, wat dit gemaklik gemaak het. Baie keer het ek gevoel as ek met ’n enkel Koreaanse student kuier dat daar van my verwag word om te “entertain”. Maar Jin en sy meisie kon mekaar “entertain” – en omdat hulle met mekaar kon gesels was daar nie druk op my om as ’n tipe sosiale Engelse tutor op te tree nie. Jin het intussen ’n ander meisie vir wie ek vermoedelik nog sal ontmoet.
Met my vorige verblyf in Korea het ek en Jin verskeie kere saam gekuier, ek het selfs ’n paar keer vir hom gaan kuier in die kamertjie (1.5 x 2m!) wat hy gehuur het terwyl hy werkloos was. Koreane nooi nie sommer mense oor na hulle huise toe nie. Jin was een van die enkele Koreane wat my oor genooi het om te kom kuier. Kort voordat ek terug is Suid-Afrika toe het Jin ’n werk by ’n boukonstruksie-maatskappy as ingeneur gekry in die hitteruilerdepartement. (Ek het nogal baie ingenieursvriende wat met hitteruilers te doene het... Ek wonder wat sit daar agter?) Met sy nuwe werk kon Jin ’n beter blyplek bekostig. Ek was ook genooi daarheen op een geleentheid.
Saterdagaand toe ek die musiekblyspel gaan kyk het, het Jin en Lindiwe saam gegaan. Na die tyd het ek en Jin gaan uiteet (Lindiwe moes huistoe). Dit was regtig aangenaam om hom weer te sien. Jin het herhaaldelik gesê dit voel vir hom of hy droom. Hy kan nie glo dat hy my weer sien nie. Daar was geen waarborg dat ek weer Korea toe sou kom nie en daarom geen waarborg dat ons mekaar weer sou sien nie. Hopenlik sal ons nou meer gereeld geleentheid maak om te kuier.
Daar is nog ’n hele paar kenisse/vriende hier in Korea vir wie ek nog nie gesien het sedert ek terug is nie. Nietemin, ek is bly dat ons stelselmatig weer kontak maak.
The photo in this post is not a Creative Commons image.
I just had a meeting with the head of our department. He asked me last week to come see him so that he can check on how I’m adjusting to my new job.
It was a positive meeting – I think. Since there is always a big possibility of miscommunication between high context and low context cultures, it is possible that he communicated things which I did not pick up. High context cultures (like the Korean culture) are not always verbally straight forward. They will talk around an issue, give you hints towards the actual message; you are supposed to pick up these hints and encode the true message, using different clues provided by the context. The context is highly charged with meaning. Low context cultures, typical Western cultures, do not rely so much on the context to convey the message. Instead people speak their mind. The message is much more verbal and direct.
In any case, the professor told me that I will be teaching more specific classes next semester. This semester I taught very general language skills classes, but next semester I am likely to teach some literature (novel and poetry) classes.
He also told me that he expects us teachers to be more “submerged in the department”. (Should I read it as: “you are not working hard enough”?) He continued to explain that students pay W 3, 500 000, that is about $3500, per semester; that is a lot of money, therefore every minute of teaching is valuable. (Should I read it as: “don’t let classes out early”?)
Furthermore, I was warned that as I am a young bachelor I should keep the professional line very clear. I am not to invite female students over to my apartment. I believe in keeping a professional relationship with students, so I didn’t intend to invite students over to my place in any case. He continued to explain that in Korean tradition, the king, parents and teachers are at the same level. As university teachers are the highest level teachers, a high level of professionalism (and in turn evoked respect) is important. (Should I understand this as: “be more professional and more strict”; “don’t be buddy-buddy with students”?)
He continued that since we are working at a Christian university our work is not merely jobs, but vocational. As teachers we shouldn’t just care for the educational growth of our students, but also for their emotional and spiritual well-being. And this requires a high standard of commitment.
And then he finished off by warning me that at the end of the semester students always give feedback – mostly anonymous feedback – regarding the lecturers’ performance. Often, he said, such feedback is negative. I told him that I welcome the feedback as it will allow me to improve.
Lastly he concluded that I have had prior experience with Korea, and the Korean culture, and that I should keep such differences in mind when working with the students.
The meeting was fruitful. It felt like he set before me a commission – a charge to be an excellent teacher. I find it highly motivating and especially look forward to the classes next semester.
Sunday, 9 November 2008
In 'n tyd wat ek veronderstel was om min hoop te gehad het, kort na 'n sekwens tragedies my lewe getref het, skryf ek die onderstaande gediggie. Dit dateer uit 2000/2001 as ek reg onthou. Vreemd, gisteraand in die bus oppad terug vanaf my Evil Dead: The Musical belewenis, spring die gediggie weer in my kop. Ek het dit jare terug getoonset, en die wysie en woorde het skielik weer kom kuier. Ek was verras toe die gediggie en deuntjie vanoggend nog steeds by my is. Dit is goed om hoop te hê...
Hoop
ek het 'n surplus hoop:
kaste vol sakke hoop
wat ek as geskenk gekry het
in die ogies van 'n kind
wat met reënboë daarin
na my gekyk het
ek het berge vol van hoop
:soveel baie hoop het ek
Hoop
ek het 'n surplus hoop:
kaste vol sakke hoop
wat ek as geskenk gekry het
in die ogies van 'n kind
wat met reënboë daarin
na my gekyk het
ek het berge vol van hoop
:soveel baie hoop het ek
Last night I went to see Evil Dead: The Musical. Now if you grew up submerged in pop culture like I have (my mom owned a video store, after all), you’d be very much aware of the cult film phenomenon. What makes a cult film a cult film, is not always the great story, the special effects, the immaculate cinematography or superb acting. Sometimes it is exactly the inverse of these elements. Sometimes, it is the “badness” of a film that makes it great. Evil Dead (1983), written and directed by Sam Raimi (the guy that brought us the recent Spider-Man movies), is such a film.
Five teenagers journey into the woods to a cabin where they accidently unleash demonic forces and one by one turn into zombies. One of the five, Ash, is the last man standing and has to battle through the night to survive. In the process he saws of his possessed hand and replaces the hand with a chainsaw. Evil Dead is pure popcorn violence with lots of blood and gore, but I doubt people ever find it scary. It is too over the top to be taken seriously. And that is probably the fun. Once you see the movie you will realise how influential this film has been to pop culture. The amount of references made in other movies and in pop culture to Evil Dead is amazing.
So when I heard that Evil Dead: The Musical is playing in Seoul, I just had to see it.
The musical is a remake of the original Canadian musical. Of course the Korean version is all Korean, but having had seen the movie (probably more than once), the plot was easy to follow. It is a fun musical with lots of singing and dancing (and some references to Michael Jackson’s “Thriller” [YouTube-video]), silliness, and fake blood splattering over the front rows. The audience is made up of mostly women, shrieking and cheering.
Evil Dead: The Musical is not everybody’s cup of tea, but I enjoyed it. Will I go see it again? Probably not. I’d rather go see the very fun Jump! [short video clip], the talented break dancers of The Ballerina that Fell in Love with a B-Boy [video clip] or rock-musical Line 1 again. Another Korean musical which I’d still like to see is the percussion play, Tokebi Storm. If I can afford it I plan to go see Cirque du Soleil currently performing in Seoul.
As planned I went to see May 18th at the Seoul Global Village, Yeoksam, on Friday afternoon. The theatre is in the Yeoksam Cultural Centre, in Gangnam. It took me longer than expected to get there, so a missed the opening sequences of the movie, but I don’t think I missed too much.
May 18th tells the story of the student uprising against the military regime in 1980, Gwangju City, South Korea. After the assassination of army general Park Chung-hee who took control of the Korean government in a coup d’état, Chun Doo-hwon, also an army general, took office. It is widely believed that Park was assassinated because of his dictatorial rule. His successor turned out to be somewhat of an authoritarian himself. When people in Gwangju were maltreated by the military, high school and college students and later other civilians as well rose up against the military in Gwangju. President Chun Doo-hwon sanctioned the massacre of the "Communist rebels". Between 18 to 27 May 1980, hundreds of civilians were beaten or shot to death. The uprising was definitely not by Communist rebels, but rather people fighting against the "democratic" dictatorial military regime.
I cried on more than one occasion while watching the film. Such atrocities really happen – and is still happening around the world. It sickens me. What is really scary is how I see once “free” countries moving in the same direction. The reason the Gwangju incident could happen so easily was because the president had a lot of centralized power and there was a “threat” (Communism) to blame shift. At present, America is in the same boat. President Bush ensured that the president has outlandish amounts of centralized power – in direct opposition to the freedoms fought for by the Founding Fathers. Also, “terrorism” has became the great scapegoat just as “Communism” was for Korea. Unless President Obama gives up the powers entrusted by his predecessor, something like the Gwangju incident can easily happen in the United States. In fact, everything for it to happen is in place; all that is needed is a slight provocation to ignite the situation. There is even a standing army in the United States, in case of “civilian unrest”. Obama might seem like the hero of the hour, and his message of hoping is sweeping up the world into a frenzy, but unless he lifts the authoritarian laws put in place by the previous government, I don’t trust him any more than I trust any other politician.
As for the movie, it is not a very good film. I think the use of stereotypical “funny characters” to lighten the mood of the macabre events depicted, spoiled the seriousness of the movie. Unlike the makers of the fabulous 2004 movie, Taegukgi (Brotherhood at War), May 18th just didn’t do justice to the historical events.
For those interested in the Gwangju Democratization Movement, I suggest you visit Gwangju itself, and the memorial park in particular. A lot of effort was done and I felt that the art (monuments, statues, etc.) somehow captured some of the emotion of the event - much better than the film, May 18th.
For an excellent film on recent Korean history rather watch Kang Je-gyu's Taegukgi (Brotherhood at War) about the Korean War.
May 18th tells the story of the student uprising against the military regime in 1980, Gwangju City, South Korea. After the assassination of army general Park Chung-hee who took control of the Korean government in a coup d’état, Chun Doo-hwon, also an army general, took office. It is widely believed that Park was assassinated because of his dictatorial rule. His successor turned out to be somewhat of an authoritarian himself. When people in Gwangju were maltreated by the military, high school and college students and later other civilians as well rose up against the military in Gwangju. President Chun Doo-hwon sanctioned the massacre of the "Communist rebels". Between 18 to 27 May 1980, hundreds of civilians were beaten or shot to death. The uprising was definitely not by Communist rebels, but rather people fighting against the "democratic" dictatorial military regime.
I cried on more than one occasion while watching the film. Such atrocities really happen – and is still happening around the world. It sickens me. What is really scary is how I see once “free” countries moving in the same direction. The reason the Gwangju incident could happen so easily was because the president had a lot of centralized power and there was a “threat” (Communism) to blame shift. At present, America is in the same boat. President Bush ensured that the president has outlandish amounts of centralized power – in direct opposition to the freedoms fought for by the Founding Fathers. Also, “terrorism” has became the great scapegoat just as “Communism” was for Korea. Unless President Obama gives up the powers entrusted by his predecessor, something like the Gwangju incident can easily happen in the United States. In fact, everything for it to happen is in place; all that is needed is a slight provocation to ignite the situation. There is even a standing army in the United States, in case of “civilian unrest”. Obama might seem like the hero of the hour, and his message of hoping is sweeping up the world into a frenzy, but unless he lifts the authoritarian laws put in place by the previous government, I don’t trust him any more than I trust any other politician.
As for the movie, it is not a very good film. I think the use of stereotypical “funny characters” to lighten the mood of the macabre events depicted, spoiled the seriousness of the movie. Unlike the makers of the fabulous 2004 movie, Taegukgi (Brotherhood at War), May 18th just didn’t do justice to the historical events.
For those interested in the Gwangju Democratization Movement, I suggest you visit Gwangju itself, and the memorial park in particular. A lot of effort was done and I felt that the art (monuments, statues, etc.) somehow captured some of the emotion of the event - much better than the film, May 18th.
For an excellent film on recent Korean history rather watch Kang Je-gyu's Taegukgi (Brotherhood at War) about the Korean War.
Saturday, 8 November 2008
Thursday, 6 November 2008
Wednesday, 5 November 2008
Ek neem al hoe meer gereeld werk huistoe. In 'n vorige inskrywing, toe ek vir die eerste keer werk huistoe geneem het, het ek gekla dat ek dit nie wil doen nie. Intussen het ek my opinie daaroor verander.
Dit is bloot regverdig, dink ek. Ek is tegnies veronderstel om vanaf 9vm tot 5nm op kantoor te wees. Maar Woensdagoggende neem ek sowat 'n uur en half af om Taekkyeon te gaan oefen en Dinsdag- en Donderdagmiddae vertrek ek 'n uur vroeër, sodat ek die Hapkido-sessie om 5nm kan bywoon. So in geheel neem ek omtrent drie tot vier ure 'n week af. Hipoteties gesproke behoort ek dan drie tot vier ure terug te werk. Daar is niemand wat oor my skouer loer of my dwing om op kantoor te sit nie. Nietemin, ek gaan nie meer kla as ek werk huistoe neem nie.
Do you wanna watch a free movie on Friday afternoon?
Coming Friday (November 7th) I plan to go see a movie at the Seoul Global Village in Yeoksam, Seoul. [Find the map here.] The Global Village has a Movie Day, the first Friday of every month. This month they are showing May 18 ("Hwaryeohan hyuga"). The film is about the Democratization Movement and the massacre that happened in Gwanju in the 80s when students revolted against the militarized government.
I plan to go to the 3pm viewing. If you're interested, please email me at sankolewis at gmail dot com, so that we can make arrangements.
Coming Friday (November 7th) I plan to go see a movie at the Seoul Global Village in Yeoksam, Seoul. [Find the map here.] The Global Village has a Movie Day, the first Friday of every month. This month they are showing May 18 ("Hwaryeohan hyuga"). The film is about the Democratization Movement and the massacre that happened in Gwanju in the 80s when students revolted against the militarized government.
I plan to go to the 3pm viewing. If you're interested, please email me at sankolewis at gmail dot com, so that we can make arrangements.
Monday, 3 November 2008
On the other hand, it might not be a good decision to read two philosophical texts one after the other. Maybe I should read a short novel before I start The Abolition of Man. I may even consider a Shakespeare play. It's been over a year since I last read any Shakespeare.
Sunday, 2 November 2008
Saturday morning the previous student cell-group I’m responsible for was replaced with a new one. After the cell-group I went to church. Young attended there as well. Afterwards we went to the apartment of one of my colleagues. Bessie invited a couple of teachers and students over for lunch at her place. The meeting included some Americans, English, South Africans and Koreans.
Next, I went with Young to a church in Kangnam where a missionary Oriental doctor treats people for free. Young has been experiencing some sinus-problems and has been treated by this doctor a couple of times. Since the treatment is free, there was a queue of people so we had to wait quite some time. It was worth the wait to see the doctor pressing an inch long needle into my friends face!
I rushed back home to come get my wallet, as I planned to meet Lindiwe in the city for some shopping. I seriously need some more warm clothes. But once I got home I just couldn’t bear the idea of travelling an hour back to the city hub. So I decided to stay in Saturday night. I stayed up late watching Japanese anime and surfing the Net.
Sunday morning I slept in and the dashed off to meet John (my Hapkido friend). John wrote an Hapkido article and needed some photos to go with it, so he asked me to take them while he and Simon (another Hapkido friend) demonstrated the techniques. It was quite nice to see Simon again. We used to train together often during my previous stay in Korea.
John pointed out the nice international vibe we’ve got going as we were walking towards the spot where we took the photos. We were five nationalities strolling through a suburb in Seoul. John is American; his wife, Yoshiko, is Japanese. Simon is English, his girlfriend, Jennifer, is Canadian; and of course, I’m South African. Then there was also little Mika – John and Yoshiko’s daughter (Japanese-American-Born-In-Korea).
Towards the end of our visit I noticed that I started to get a little irritable. I’m blaming it on blood sugar levels, and being hungry. As I’m usually very much a go-with-the-flow kind of guy people are often taken aback when I suddenly assert myself. This happened this afternoon with John as well. We were doing some Hapkido techniques when I brought up my dismay over the terminology of a certain technique. The problem is, Hapkido techniques are not properly “named” – not even in Korean. So trying to come to grips with techniques we often borrow terminology from other grappling styles, or just invent our own. The dilemma is that things don't always make sense (to me at least).
But actually, the real issue is that I’m a wordsmith. Not in the “always grammatically correct”-kind of way... rather in the “words have specific meanings”-kind of way. John pointed out that we argued over semantics and I was thinking – exactly! That is the point.
My quandary with semantics is not isolated to Hapkido only. I have a similar issue with how Taekwon-Do terms are translated from Korean into English as well.
Words are not merely words to me. Words are thoughts. Words are weapons. Words can heal. Words can create. After all, the Word created everything. (See John 1:1-3.)
After the visit at John’s I went to Itaewon where I met Lindiwe for dinner, after which we rushed to my campus for a gospel performance. The music group is called the Golden Angels. They are currently in their fifth ensemble. The current group consists of Korean, Japanese and Mongolian members. Next year a Malasian lady is joining the group. The music isn’t really my style of music, although there were some good songs. I wasn’t really in the mood to go, but Young’s fiancé, Angelina, was performing. Angelina did a delightful solo. She isn't a current member of the Golden Angels anymore, more but for this special concert they invited all the previous members join the show.
And now I’m doing laundry and preparing for tomorrows classes.
The photos in this post is are not Creative Commons images.
|
<urn:uuid:9c32052f-a54a-4bbb-86ef-15659579115a>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://skryfblok.blogspot.com/2008/11/
|
2019-07-21T13:53:37Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527000.10/warc/CC-MAIN-20190721123414-20190721145414-00269.warc.gz
|
by
|
2.0
|
a_tag
| false
| false
|
{
"abbr": [
"by",
"by",
"by",
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
false,
false,
false,
false
],
"in_head": [
false,
false,
false,
false,
false
],
"location": [
"a_tag",
"a_tag",
"a_tag",
"a_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"2.0",
"2.0",
"2.0",
"2.5",
"2.5"
]
}
| false
| true
|
Latn
|
afr
| 0.913509
| false
|
Gebande sperwer
Gebande sperwer | ||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Volwasse mannetjie | ||||||||||||||||
Bewaringstatus | ||||||||||||||||
Wetenskaplike klassifikasie | ||||||||||||||||
Binomiale naam | ||||||||||||||||
Accipiter badius Gmelin, 1788 | ||||||||||||||||
Subspesies | ||||||||||||||||
Sinonieme | ||||||||||||||||
Astur badius |
Die Gebande sperwer (Accipiter badius) is 'n algemene standvoël wat voorkom in savanne en hoëboomveld in Namibië, Botswana, Mosambiek, Noord-Wes, Limpopo, Mpumalanga en noord KwaZulu-Natal. Die voël is 28 – 30 cm groot, weeg 80 – 170 g met 'n vlerkspan van 55 – 60 cm. In Engels staan die voël bekend as Shikra.
Fotogalery[wysig | wysig bron]
Sien ook[wysig | wysig bron]
Wikimedia Commons bevat media in verband met Accipiter badius. |
- Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
- Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
- Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name
Bron[wysig | wysig bron]
Verwysings[wysig | wysig bron]
- BirdLife International (2012). "Accipiter badius". IUCN Rooilys van Bedreigde Spesies. Weergawe 2012.1. Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur. Besoek op 16 Julie 2012.
|
<urn:uuid:a5e7fb1a-84b4-4b0a-bc5d-53b7ffe3fe4f>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Accipiter_badius
|
2019-07-17T19:10:53Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525374.43/warc/CC-MAIN-20190717181736-20190717203736-00373.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.986668
| false
|
Hulp
Kategorie:Russiese reg
in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation
Jump to search
Bladsye in kategorie "Russiese reg"
Die volgende 3 bladsye is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 3.
O
Oekase
R
Roesskaja Prawda
Russiese wet op gay propaganda
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategorie:Russiese_reg&oldid=1567979
"
Kategorie
:
Regte
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Kategorie
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Ander projekte
Wikimedia Commons
Druk/eksporteer
Skep boek
Laai af as PDF
Drukbare weergawe
Gereedskap
Skakels hierheen
Verwante veranderings
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Wikidata-item
Ander tale
Aragonés
العربية
Башҡортса
Беларуская
Български
Čeština
Cymraeg
Deutsch
Ελληνικά
English
Esperanto
Español
فارسی
Suomi
Français
עברית
Հայերեն
Bahasa Indonesia
Italiano
日本語
ქართული
한국어
Къарачай-малкъар
Lietuvių
Latviešu
Македонски
Монгол
Nederlands
Polski
Português
Русский
Slovenčina
Slovenščina
Svenska
Türkçe
Українська
اردو
Tiếng Việt
中文
Wysig skakels
Die bladsy is laas op 4 Julie 2017 om 15:58 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:76fb1082-507c-4620-9243-b08916e05810>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Russiese_reg
|
2019-07-17T18:42:54Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525374.43/warc/CC-MAIN-20190717181736-20190717203736-00373.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.996824
| false
|
Nieuport 28
Nieuport 28 | |
---|---|
Tipe | Vegvliegtuig |
Vervaardiger | Nieuport |
Ontwerp deur | Gustave Delage |
Nooiensvlug | 14 Junie 1917 |
Bekendstelling | Maart 1918 |
Hoofgebruikers | Amerikaanse Lugmag Franse Lugmag |
Aantal gebou | 300 + |
Ontwikkel van | Nieuport 17 |
Die Nieuport 28 is 'n Franse dubbeldekker vegvliegtuig wat in die Eerste Wêreldoorlog gebruik is. Dit het sy nooiensvlug voltooi op 14 Junie 1917. Dit was die eerste vliegtuig wat die American Expeditionary Forces (AEF) gebruik het in die oorlog. Tydens die tweede patrollie van die AEF op 14 April 1918 behaal hulle twee oorwinnings. Luitenante Alan Winslow en Douglas Campbell van 94 Eskader het 'n vliegtuig elk afgeskiet. Campbell was die eerste Amerikaans opgeleide bobaasvlieënier.
Die Nieuport 28 het aansienlik verskil van die Nieuport 17; die onderste vlerk was net so groot soos die boonste een terwyl by vorige modelle die onderste vlerk smaller was. Terwyl die vliegtuig in diens was het die nuwe SPAD S.XIII, wat in diens gestel is, dit oortref in vermoë. Nogtans het die Amerikaanse vlieëniers sukses bly behaal met die vliegtuig. Alhoewel die vliegtuig meer beweegbaar was die SPAD kon dit nie soveel straf verduur nie. Daar was ook 'n geneigdheid van die boonste vlerk se materiaal om los te skeur wanneer die vliegtuig duik. Die Amerikaanse bobaasvlieënier Edward Rickenbacker het van sy 26 oorwinnings in die vliegtuig behaal.
Tegniese besonderhede[wysig | wysig bron]
Item | Statistiek |
---|---|
Aantal motors | 1 |
Tipe motor | Skroef |
Vervaardiger | Gnome 9N suierenjin |
Kraglewering per motor | 160 perdekrag |
Vlerkspan | 8,0 m |
Lengte | 6,2 m |
Hoogte | 2,48 m |
Vlerkoppervlakte | 20,00 m2 |
Maksimum opstygmassa | 740 kg |
Maksimum snelheid | 195 km/h |
Operasionele hoogte | 5 200 m |
Uithouvermoë | 400 km |
Klimvermoë | 5,000 m in 21 minute en 15 sekondes |
Bewapening | Twee 7,7 mm masjiengewere. |
Sien ook[wysig | wysig bron]
Bron[wysig | wysig bron]
- Crosby, Francis: THE WORLD ENCYCLOPEDIA OF FIGHTERS & BOMBERS. 2015. ISBN 978-1-84476-917-9
|
<urn:uuid:6f4fb084-16ea-49c3-a26f-5a094f3bd0b7>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Nieuport_28
|
2019-07-17T19:29:38Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525374.43/warc/CC-MAIN-20190717181736-20190717203736-00373.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999938
| false
|
Niigata-prefektuur (新潟県, Niigata-ken?) is een van die 47 prefekture van Japan. Niigata is die hoofstad en belangrikste stedelike gebied.
|
<urn:uuid:b6a6b0c1-be3d-4e24-be2c-62f53e9cb140>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Niigata_Prefektuur
|
2019-07-17T18:57:43Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525374.43/warc/CC-MAIN-20190717181736-20190717203736-00373.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.996097
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Dalton Hlamalani Khosa" skakel
←
Dalton Hlamalani Khosa
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Dalton Hlamalani Khosa
:
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Bespreking:Dalton Hlamalani Khosa
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Dalton_Hlamalani_Khosa
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:8cda98b7-e0f1-4206-9bdc-0ab83a4d6d9f>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Dalton_Hlamalani_Khosa
|
2019-07-17T18:55:18Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525374.43/warc/CC-MAIN-20190717181736-20190717203736-00373.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.994278
| false
|
De Havilland Tiger Moth
Die De Havilland Tiger Moth is 'n tweevlerkvliegtuig wat in die 1930's deur Geoffrey de Havilland ontwerp is. Tydens die Tweede Wêreldoorlog word meer as 4 000 eksemplare gebou en deur die Britse Koninklike Lugmag (Royal Air Force) gebruik vir die opleiding van vlieëniers. Die Britse Lugmag skort die gebruik van die vliegtuie in 1952 op, maar omdat die vliegtuig relatief goedkoop is om te bedryf, bly dit gewild in die burgerlugvaart.
DH.82 Tiger Moth | |
---|---|
Tipe | Afrigter |
Vervaardiger | De Havilland |
Ontwerp deur | Geoffrey de Havilland |
Nooiensvlug | 26 Oktober 1931 |
Bekendstelling | 1932 |
Onttrek | 1959 |
Status | Uit militêre diens gehaal, nog steeds in burgerlike gebruik |
Hoofgebruiker | Britse Koninklike Lugmag Koninklike Australiese Lugmag Kanadese Lugmag Nieu-Seelandse Lugmag |
Vervaardig | 1931–1944 |
Aantal gebou | 8 868[1] |
Ontwikkel van | de Havilland DH.60 Moth |
Weergawes | Thruxton Jackaroo |
VerwysingsWysig
- ( ) "De Havilland Tiger Moth (D.H.82)." web.archive.org. Besoek op 17 Mei 2014.
|
<urn:uuid:4fb58dfe-7911-4420-9db5-422305ae7ea3>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/De_Havilland_Tiger_Moth
|
2019-07-18T23:20:05Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525863.49/warc/CC-MAIN-20190718231656-20190719013656-00533.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999639
| false
|
Marike de Klerk
Marike de Klerk | |
Presidentsvrou van Suid-Afrika
Ampstermyn 1989 – 1994 | |
President | F.W. de Klerk |
---|---|
Voorafgegaan deur | Anna Elizabeth Botha |
Opgevolg deur | Winnie Madikizela-Mandela |
Persoonlike besonderhede
Gebore | 29 Maart 1937 Pretoria |
Sterf | 3 Desember 2001 Kaapstad |
Politieke party | NP |
Eggenoot/eggenote | Frederik Willem de Klerk |
Kind(ers) | Jan de Klerk, Willem de Klerk, Susan de Klerk |
Alma mater | Potchefstroomse Universiteit vir C.H.O. |
Religie | Gereformeerd |
Marike de Klerk (29 Maart 1937 – 3 Desember 2001) was die presidentsvrou van Suid-Afrika as vrou van die voormalige Staatspresident F.W. de Klerk gedurende 1989–1994. Sy was ook 'n politikus van die voormalige regerende Nasionale Party in haar eie reg. Sy is in 2001 in haar huis in Kaapstad vermoor.
Biografie[wysig | wysig bron]
Persoonlike lewe[wysig | wysig bron]
Marike is gebore in 'n bo-middelklas Afrikanergesin van Pretoria. Haar vader, Wilhelm Willemse, was 'n akademikus en skrywer. Hy was professor van sosiale patologie en sielkunde aan die Universiteit van Pretoria.
Marike ontmoet haar toekomstige man, FW de Klerk, aan die Potchefstroomse Universiteit waar sy studeer het vir 'n handelsgraad. Die egpaar is later getroud en het drie kinders saam aangeneem; Jan, Willem en Susan.
F.W. en Marike de Klerk was vir 39 jaar getroud voordat hulle geskei is in 1998. F.W. de Klerk het 'n week later weer getrou.
In 2000 het sy verdere emosionele omwenteling in die gesig gestaar toe haar verhouding met haar verloofde en sakeman Johan Koekemoer, ineengestort het. Toe die media aan die lig gebring het dat hy dreigende bankrotskap in die gesig staar, het Marike haar verloofde verdedig, maar hy het kort daarna 'n senuwee-ineenstorting ondervind en is in 'n Pretoriase kliniek opgeneem.
In die later jare van haar lewe het sy aan erge depressie gely.
Loopbaan[wysig | wysig bron]
Tydens haar man se presidentskap was Marike die leier van die Nasionale Party se damestak.
Sy het later twee boeke geskryf. In A Journey Through Summer and Winter beskryf sy haar huwelik van 39 jaar met F.W. de Klerk. Later in A Place Where the Sun Shines Again (Afr: "'n Plek waar die son weer skyn") gee sy leiding aan vroue wat egskeiding in die gesig staar, soos later in haar lewe.
Haar gewese man het 'n hoofstuk uit A Place Where the Sun Shines Again, wat handel oor sy ontrouheid, suksesvol laat sensor.[1]
Moord[wysig | wysig bron]
Op 3 Desember 2001 is Marike de Klerk in haar Kaapstadse woonstel vermoor.
In Mei 2003 is 'n voormalige sekuriteitswag, Luyanda Mboniswa, skuldig bevind aan haar moord.[2]
Haar moord is deur baie hoë-profiel figure bespreek. Suid-Afrikaanse president Thabo Mbeki het opgemerk dat sy 'n "sterk, pragtige en waardige vrou was". Winnie Madikizela-Mandela het gesê dat "...as 'n vrou, kan ek met die uitputting van haar emosionele hulpbronne identifiseer in die vorming van haar gewese man se loopbaan".
F.W. de Klerk sê in sy eie verklaring: "Ek het met 'n groot skok en hartseer van die omstandighede van die tragiese dood van my gewese vrou Marike gehoor."
De Klerk het haar eiendomme en boedel van R2 miljoen aan haar kinders bemaak.[3]
|
<urn:uuid:6507c1fa-0881-4cc9-b818-d7509a1e8852>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Marike_de_Klerk
|
2019-07-20T07:39:02Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526489.6/warc/CC-MAIN-20190720070937-20190720092937-00133.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999958
| false
|
Elsa se geheim
Elsa se Geheim | |
---|---|
Regisseur | Chris du Toit |
Vervaardiger | Chris du Toit |
Met | Anna Neethling-Pohl Barry Trengove Louise Mollett-Prinsloo |
Musiek deur | Sid Knowles (finale meng) Leon Nel (klank) |
Kinematografie | James Gardner |
Redigeerder | Johan Lategan Ester Worst |
Ateljee | Heyns Filmproduksies |
Uitgereik | Februarie 1979 |
Land | Suid-Afrika |
Taal | Afrikaans |
IMDb-profiel |
Inhoud
GenreWysig
Die rolprent is 'n drama.
HoofrolspelersWysig
StorielynWysig
Elsa junior verwag 'n buite-egtelike kind, terwyl haar ouers niks van haar kêrel wil weet nie. Elsa senior word gesien as 'n ryk vrou. Haar oorlede man se familie sit egter angstig en wag op haar einde, sodat hulle haar fortuin kan erf.
|
<urn:uuid:d58c1ac6-9c26-4d98-9f90-ee701d1cff4d>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Elsa_se_Geheim
|
2019-07-21T13:41:38Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527000.10/warc/CC-MAIN-20190721123414-20190721145414-00293.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999297
| false
|
J.F.W. Grosskopf
Johannes Friedrich Wilhelm Grosskopf (25 November 1885 – 3 Julie 1948) was 'n Afrikaanse skrywer. Grosskopf was redakteur van Die Volksblad, professor in Ekonomie aan die Universiteit van Stellenbosch en hoof van die afdeling Ekonomie en Markte in die Departement van Landbou in Pretoria. As dramaturg is hy die grondlegger van die realistiese drama in Afrikaans en hy verower die Hertzogprys met sy dramas.[1]
J.F.W. Grosskopf | |
Geboortenaam | Johannes Friedrich Wilhelm Grosskopf |
---|---|
Gebore | 25 November 1885 |
Oorlede | 3 Julie 1948 Pretoria |
Nasionaliteit | Suid-Afrika |
Beroep | Skrywer |
Eerbewyse | Hertzogprys |
Huweliksmaat | Cornelia Wagner en Francina Neethling |
Inhoud
Lewe en werkWysig
Vroeë lewe en herkomsWysig
Johannes Friedrich Wilhelm Grosskopf is op 25 November 1885 as lid van ’n Duitse sendingfamilie in Bloemfontein gebore, waar sy vader leraar van die Lutherse gemeente was.[2] Sy moeder is in 1864 in die distrik Lydenburg gebore en kom ook uit ’n geslag van sendelinge. Sy was die oudste dogter van eerwaarde H. Grützner, wat in 1859 saam met A. Merensky (vader van Hans Merensky) na Transvaal gestuur is as die eerste buitelandse sendelinge wat die Zuid-Afrikaansche Republiek in sy gebied laat arbei het. E.B. Grosskopf is sy broer.
Opleiding en verdere studieWysig
Na voltooiing van sy skoolopleiding in 1900 aan die Grey-Kollege in Bloemfontein, waar dr. Johannes Brill een van sy leermeesters was, studeer hy van 1902 verder aan die Victoria-Kollege op Stellenbosch. In 1904 behaal hy die B.A.-graad in moderne tale en in 1906 die M.A.-graad. Sy belangstelling in die drama word hier geprikkel met sy studie van die Duitse letterkunde op Stellenbosch en hy doen ook navorsing oor die Engelse toneelgeselskappe wat vanaf 1600 op die Europese vasteland rondgereis het.
Vir ’n jaar (1907) gee hy onderwys in Nederlands en Duits aan die Diocesan-Kollege in Rondebosch in Kaapstad.[2] Reeds in hierdie tyd neem hy deel aan die aktiwiteite van die Tweede Taalbeweging. In Desember 1907 woon hy die kongres van Kaapland se Afrikaanse taalverenigings in Kaapstad by as plaasvervanger vir ds. Willem Postma vir Steynsburg. Dan studeer hy vanaf 1908 met ’n Queen Victoria-beurs van die ou Kaapse Universiteit in Berlyn, Leipzig en Wenen in Duitsland en Oostenryk in die regte en die letterkunde. Sy belangstellingsveld is egter veral die regte en ekonomie en hy gaan later na Leiden in Nederland. Hier behaal hy in April 1913 die D.Jur.-graad op die gebied van die Romeins-Hollandse Reg en studeer dan nog ’n jaar in die ekonomie in Zürich, Switserland.[3] Terwyl hy in 1909 en 1910 in Wenen is, word sy belangstelling in die drama verder ontwikkel deur sy blootstelling aan die tradisie van die keiserlike Burghteater. Hy neem hier ook gereeld klasse in drama by professor Alexander von Wellen Weil, wat dramas van Henrik Ibsen vanuit die gesigspunt van die toneel, eerder as die letterkunde, ontleed.
Terugkeer na Suid-AfrikaWysig
By sy terugkeer in April 1914 na Suid-Afrika onderneem hy aanvanklik in opdrag van die Universiteit van Oxford navorsing na ongeskrewe Voortrekker-herinneringe. Hy voer soveel moontlik onderhoude met mense wat nou reeds bejaard is en as kinders aan die Groot Trek deelgeneem het. Met die uitbreek van die Rebellie neem hy onder generaal Pienaar[4] en saam met Jopie Fourie deel daaraan en word na ses weke in die veld gevange geneem en veroordeel tot tronkstraf vanaf Desember 1914 tot Augustus 1915. Met oplegging van ’n geldboete word hy dan uit die tronk ontslaan, op voorwaarde dat hy hom nie weer met die regte of politiek in Suid-Afrika mag bemoei nie. Sy ondervindings in die gevangenis dien later as boustof vir van sy dramas, soos ’n Esau. By sy ontslag dien hy vanaf 1915 in die redaksie van Ons Vaderland in Pretoria en is in hierdie tyd ook korrespondent in Pretoria vir Die Burger, vir wie hy ’n vaste weeklikse rubriek onder die opskrif Briewe van o’er die Vaal skryf. Hy word in 1917 hoofredakteur van Die Volksblad in Bloemfontein en skryf in hierdie jare enkele boekresensies in Die Huisgenoot, Die Volksblad en Die Volkstem, waarin hy detailkritiek by wyse van kommentaar op taal en versvorm lewer en so een van die eerste werklik insigryke kritici in Afrikaans word.
Akademiese loopbaanWysig
In 1920 word hy hoogleraar in Staatshuishoudkunde (Ekonomie) aan die Universiteit van Stellenbosch,[2] waar hy hom later veral toespits op die landbou-ekonomie. Op universiteit word hy ’n lid van die Unie-debatsvereniging en hy is dan ook regisseur van verskeie Afrikaanse toneelproduksies, insluitende Koringboere van D.F. Malherbe. In hierdie jare is hy ook baie geïnteresseerd in jag en die veldlewe, en in 1922 besoek hy in ’n maandelange reis Oos-Afrika saam met Sangiro. Sangiro dokumenteer hierdie ervaringe in sy boek Op safari. As professor interesseer Johannes hom onder meer in die probleme van Koöperasie in Suid-Afrika, waaroor hy in 1923 ’n studie publiseer, in boerdery as nering (drie studies in onderskeidelik 1930, 1937 en 1941) en in die oorsake van die Plattelandverarming en plaasverlating, waaroor hy as lid van die Carnegie-kommissie in 1932 verslag lewer.
Hy bring ’n besoek aan Europa en die Verenigde State van Amerika in 1934 en in 1935 word hy hoof van die afdeling Ekonomie en Markte in die Departement van Landbou in Pretoria. Gedurende hierdie tyd is hy ook vir etlike jare die eerste voorsitter van die Mielieraad, die Koringraad en die Tabakbeheerraad. In 1945 word hy adjunk-voorsitter van die Nasionale Bemarkingsraad in Pretoria, terwyl hy steeds tegniese adviseur is vir die afdeling Ekonomie en Markte. Van 1935 tot 1945 is hy ereprofessor in landbou-ekonomie aan die Universiteit van Pretoria.
Persoonlike leweWysig
In 1916 trou hy met Franki Neethling van Pretoria, wat in 1918 ten tye van die groot griepepidemie oorlede is. Dan trou hy in 1925 met Cornelia Johanna Wagner, ’n boeredogter uit die distrik Humansdorp in die Oos-Kaap. As aktrise het sy die hoofrol vertolk in die opvoering van D.F. Malherbe se Koringboere.
Op 3 Julie 1948 is Johannes Grosskopf in Pretoria oorlede.
SkryfwerkWysig
Van kleins af is die jong Grosskopf lief daarvoor om stories uit te dink. Reeds in ongeveer 1903 verskyn sy eerste verhaal in Engels in The South African News. In 1908 neem J.H.H. de Waal ’n studenteverhaal getiteld ’n Snaakse briefwisseling in die maandblad De Goede Hoop op. In 1915 verskyn in Ons moedertaal die verhaal Ongenooide gaste, wat hy in die gevangenis in Pretoria skryf. Waar hy aanvanklik in Engels begin skryf het, slaan hy vroeg reeds oor na Afrikaans. Sy oorspronklike voorneme was om deur vertalings uit ander tale sy vaardighede in Afrikaans te verbeter. So vertaal hy gereeld verse en prosa uit Engels, Duits en Frans. Reeds in Desember 1909 begin hy met ’n vertaling van Balzac se Une passion dans le désert as Woestynliefde (wat later in sy bundel Ou Leeumelker en ander vertellings gepubliseer word), terwyl hy ook proewe het van vertalings uit Jonathan Swift, Schopenhauer en andere wat uit hierdie tyd dateer.
DramaWysig
Grosskopf is die grondlegger van die realistiese drama in Afrikaans deur sy belangstelling in verhoudings en konflikte tussen mense. Onder die ouer Afrikaanse dramaturge is hy ook die veelsydigste eksperimenteerder wat hom op verskillende terreine begewe. Hy skryf byvoorbeeld die eerste gepubliseerde hoorspele in Afrikaans en lewer die eerste episodiese radiodrama, terwyl sy eenbedryf In die wagkamer as teks vir die eerste Afrikaanse rolprent (Moedertjie, 1931) dien.
In sy eerste drama, ’n Esau, ondersoek hy die tragiek van baie van die ou Transvaalse Boere se onvermoë om aan te pas by die vinnige ekonomiese en politieke hervormings wat deur gebeurtenisse soos die ontdekking van goud, die Anglo-Boereoorlog en die Eerste Wêreldoorlog teweeg gebring word. Die dramatiese konflik is tussen twee broers wat verskillend reageer op hierdie veranderde toestande. Die keurkomitee vir die toekenning van die Hertzogprys plaas in 1919 vir ’n Esau (in manuskripvorm) tweede na Leon Maré se Ou Malkop. Die tweede toneel uit hierdie drama word deur D.F. Malherbe in die versamelbundel Afrikaanse letterkunde opgeneem.
As die tuig skawe is ’n sosiaal-realistiese drama waarin die verband tussen materiële en geestelike verarming treffend uitgebeeld word. Die krag van die drama lê daarin dat die dramaturg daarin slaag om gewone mense in ’n realistiese situasie se innerlike konflik aangrypend uit te beeld en daarby ook die gebeure self oortuigend motiveer. As die tuig skawe word in 1926 saam met Drie eenbedrywe met die Hertzogprys bekroon.
Die vollengte drama Legende beeld die ideaal van ’n Afrikanervolksheld uit teen die agtergrond van heldedade en gebeurtenisse uit die Afrikaner geskiedenis en is gelaai met ideologie. Die historiese agtergrond is die lewe van Paul Kruger en die geskiedenis van die Afrikaners, met die hoofkarakter Karel Veldkamp wat as bindende element tussen die andersins losstaande episodes dien. Die drama is fragmentaries en epies van aard, eerder as dramaties, maar bevat tog natuurlike dialoog, ryk aan tiperende uitdrukkings.[5]
Padbrekers speel af teen die agtergrond van die breuk tussen Afrikaners met die uitbreek van die Tweede Wêreldoorlog, wat onder andere lei tot die stigting van die Ossewabrandwag en die groeiende steun vir die Nasionale Party van D.F. Malan. Dit word bestempel as “’n mensetragedie” waarin die opkomende nasionalisme van die Afrikaner die fondament vorm van die gebeure, met die boodskap dat die goeie wel uiteindelik sal seëvier, al moet dit tydelik ten gronde gaan. Die verhaalelement is beide simbolies en allegories en beeld ’n volk uit wat onder die idealistiese leier Manno in verset kom teen onregverdige bewindhebbers en teen ’n buitelandse organisasie wat hulle bedreig. In die uur van beslissing kies hulle om eerder heroïes onder te gaan as om eerloos oor te gee.[5]
Die stem van die stad is ’n ongepubliseerde episodiese radiodrama wat op versoek geskryf is vir die Johannesburgse jubileum in 1946 en die Afrikaner se lewe aan die Rand oor sestig jaar skets.
Op 20 Junie 1924 verskyn sy eerste eenbedryf, die allegorie Die peswolk, in Die Huisgenoot en op 26 Desember 1924 verskyn die eenbedryf Die spookhuis ook in Die Huisgenoot. Hierdie twee werke word saam met In die wagkamer gebundel as Drie eenbedrywe. In 1931 ken die Akademie ’n Erepenning aan Grosskopf toe vir sy bydrae tot die Rolprentkuns as draaiboekskrywer van die eerste Afrikaanse klankfilm Moedertjie, gebaseer op die eenbedryf In die wagkamer. Drie eenbedrywe word in 1926 saam met As die tuig skawe met die Hertzogprys bekroon.
Oorlog is oorlog verskyn reeds op 9 Desember 1927 in Die Huisgenoot en word later in versamelbundels opgeneem en apart in boekvorm gepubliseer. As eenbedryf verteenwoordig dit ’n hoogtepunt in Grosskopf se oeuvre. Teen die agtergrond van die Anglo-Boereoorlog word die konflik tussen ’n keuse vir persoonlike eerbaarheid en morele integriteit aan die een kant en trou aan ’n geliefde in lewensgevaar aan die ander kant behandel. Rachel het voorheen ’n verhouding gehad met die Engelsman Cuthbert, maar sy het dit verbreek weens die uitbreek van die oorlog. Sy raak dan betrokke in ’n verhouding met die Boer Jan. T.T. Cloete neem Oorlog is oorlog op in die versamelbundel Vyfling, wat eenbedrywe van Hertzogpryswenners bevat. In 1940 verwerk Anna Neethling-Pohl hierdie drama vir die Volksteater, waar dit as Mara opgevoer word.
Oorlog is oorlog word ook opgeneem in Die klipdolk en ander kortspele, waarin verder verskyn die eenbedryf Die klipdolk en die radiodramas Blinde liefde en Die poskoets in die rivier.
In Die daad van Koedri en twee ander kort toneelstukke is die titelstuk ’n allegorie uit die Middeleeue oor die botsing tussen nasionalisme en kollektivisme. Koedri is die dapper vrou wat as verteenwoordiger van haar volk in opstand kom teen die tiran Ribax, wat die volk wil verslaaf onder die voorwendsel dat individuele vryheid nie belangrik is nie, slegs dat almal saamwerk in belang van die groot gemeenskap. Hierdie fiktiewe geskiedenis uit die Middeleeue vind duidelik sy toepassing in eietydse problematiek, met Ribax wat klaarblyklik ’n eietydse ekwivalent in generaal Jan Smuts het, Lokenryk na Engeland verwys, die Bond van die Maan die Volkebond is en Soelbakke verwys na die Vrystaat en Transvaal, die twee voorheen onafhanklike Suid-Afrikaanse republieke.
Die goeie hoop handel oor die probleme van die Hugenote aan die vroeë Kaap. Die Hugenoot Charl Leclerq simboliseer slegte hoop en word moedeloos oor sy probleme. Hy wil sy plaas spotgoedkoop aan ’n skelm spekulant verkoop. Sy vrou Geertruy en ouer broer Harmen het egter goeie hoop en bring hom tot ander insigte. Charl raak dan vasbeslote om toekomstige moeilikhede met goeie hoop te benader. Hierdie toneelstuk is meer filosofies as dramatiserend van aard, maar die karakteruitbeelding is tog oortuigend.
Die nag by die blokhuis handel oor die heldedood van ’n jong seun tydens die Anglo-Boereoorlog, waarin hoofsaaklik uiterlike handeling en nie innerlike besinning of groei nie, uitgebeeld word. Hierdie eenbedryf word deur Gerhard J. Beukes opgeneem in die versamelbundel Kom ons speel toneel!
Die vloek word opgeneem in Gerhard J. Beukes se Ses eenbedrywe en is ’n simboliese drama wat handel oor die belydenis van ’n trekboer aan sy vrou oor ’n man wat hy jare gelede doodgeslaan het.
Die eenbedryf Vergiffenis word opgeneem in die versamelbundel Rooibruin blare en ander eenakters onder redaksie van A.J. Coetzee, en hanteer die verhouding tussen twee mynwerkers wat deur ’n rotsstorting vasgekeer word.
ProsaWysig
KortverhaleWysig
Oor ’n periode van sowat veertig jaar skryf hy verskeie verhale en vertellings wat in koerante en tydskrifte verskyn. Hy bundel dan sy beste verhale in Ou Leeumelker en ander vertellings.
Die kortverhaal Tant Aletta se ‘huisseun’ word aanvanklik in 1941 in die Jaarboek van die Afrikaanse Skrywerskring gepubliseer. Die verhaal bied teen die agtergrond van die Vrystaat van die tagtigerjare van die negentiende eeu sosiale kommentaar oor die skepping van ’n Afrikaner Boere-elite, gekontrasteer met die armoedige rondtrekkende Afrikaner. In hierdie bundel sluit hy ook twee vertalings in. Mardádi, Koning van die Kwaggas is ’n vertaling van ’n verhaal van H.A. Aschenborn en Woestynliefde ’n vertaling van Honoré de Balzac se Une passion dans le desert.
Sy kortverhale word in verskeie versamelbundels opgeneem, waaronder Kortpad, Twaalf Afrikaanse Kortverhale, Vlugte, Tussen die engtes en Wys my waar is Timboektoe.
ResensiesWysig
Verder lewer hy van die eerste onbevange letterkundige resensies oor ’n aantal tydgenootlike skrywers in Die Volksblad in die tydperk 1918 tot 1919, terwyl van sy resensies ook in Die Huisgenoot en Die Volkstem verskyn. J.C. Kannemeyer neem van hierdie resensies op in sy bundel Kritiese aanloop.
Nie-fiksieWysig
Grosskopf skryf in 1945 ’n boek oor die skilder Pierneef, Hendrik Pierneef, die man en sy werk, wat ook in Engels vertaal en uitgegee word.
Vakkundige boekeWysig
Op vakkundige gebied is veral belangrik sy verslag oor die oorsake van die Plattelandverarming en plaasverlating, waaroor hy in 1932 in deel I van die verslag van die Carnegie-kommissie kommentaar lewer, terwyl sy uiteensetting oor Farming as a livelihood deur die Universiteit van Pretoria gepubliseer word. Ander vakkundige werke van hom oor die landbou en die ekonomiese aspekte daarvan sluit in Boerdery as nering, Koöperasie in Suid-Afrika, The position of the native population in the economic system in South Africa, The economic aspects of farming, The economic aspects of our agricultural industry, Outlook on the land, Economic views on the agricultural industry en Agro-ekonomiese opname van die Unie van Suid-Afrika.
Vertaler en samestellerWysig
Hy vertaal prosawerke uit Frans en Sweeds, die Duitse drama van Gustav Freytag Die Journalisten as Die Koerantskrywers (1919), Gotthold Ephraim Lessing se drama Minna von Barnhelm as Altyd my liefste (1947) (vir die eerste Afrikaanse opvoering van die Nasionale Toneelorganisasie), die Sweed Bengt Berg se Met die kraanvoëls na Afrika (1949) en die negentiende eeuse Duitse sendeling Th. Wangemann se geskrifte as Maléo en Sekoekoeni (1957).
As samesteller is hy verantwoordelik vir die skoolleesboeke Die Voortrekker (vir stander vyf) en Die Afrikanerkind (vir substanderd B).
EerbewyseWysig
In 1931 ken die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns ’n Erepenning vir Rolprentkuns aan hom toe as draaiboekskrywer van die heel eerste Afrikaanse klankfilm Moedertjie.
PublikasiesWysig
FiksieWysig
Naam | Titel van publikasie |
---|---|
1920 | ’n Esau |
1926 | As die tuig skawe
Drie eenbedrywe |
1927 | Oorlog is oorlog |
1941 | Die klipdolk en ander kortspele |
1942 | Legende
Ou Leeumelker en ander vertellings |
1946 | Die daad van Koedri |
1947 | Padbrekers |
Nie-fiksieWysig
Jaar | Naam van publikasie |
---|---|
1923 | Koöperasie in Suid-Afrika |
1929 | Outlook on the land |
1932 | Die armblankevraagstuk in Suid-Afrika. Deel I: Ekonomiese verslag: Plattelandverarming en plaasverlating |
1933 | The position of the native population in the economic system in South Africa |
1936 | The economic aspects of farming |
1937 | Boerdery as nering |
1938 | The economic aspects of our agricultural industry
Economic views on the agricultural industry |
1942 | Agro-ekonomiese opname van die Unie van Suid-Afrika |
1945 | Hendrik Pierneef, die man en sy werk |
VertalingsWysig
Jaar | Naam van publikasie |
---|---|
1919 | Die koerantskrywers – Gustav Freytag |
1947 | Altyd my liefste – Gotthold Ephraim Lessing |
1949 | Met die kraanvoëls na Afrika – Bengt Berg |
1957 | Maléo en Sekoekoeni – Th. Wangemann |
SamestellerWysig
Jaar | Naam van publikasie |
---|---|
1924 | Die Voortrekker: Afrikaanse leesboek vir Standerd V. |
1925 | Die Afrikanerkind: skoolleesboek vir Sub-standerd B |
VerwysingsWysig
BoekeWysig
- Antonissen, Rob. Die Afrikaanse letterkunde van aanvang tot hede. Nasou Beperk Derde hersiene uitgawe Tweede druk 1964
- Beukes, Gerhard J. Die moderne eenbedryf. J.L. van Schaik Bpk. Pretoria Vierde druk 1970
- Beukes, Gerhard J. (red.) Ses eenbedrywe. J.L. van Schaik Pretoria Tweede druk 1947
- Beukes, Gerhard J. (red.) Skerm en masker. J.L. van Schaik Bpk. Pretoria Agtste druk 1964
- Beukes, Gerhard J. en Lategan, F.V. Skrywers en rigtings. J.L. van Schaik Bpk. Pretoria Eerste uitgawe 1952
- Brink, André P. Aspekte van die nuwe drama. Academica Pretoria en Kaapstad Tweede hersiene uitgawe 1986
- Burgers, M.P.O. J.F.W. Grosskopf. in Nienaber, P.J. et al. Perspektief en Profiel. Afrikaanse Pers-Boekhandel Johannesburg Derde hersiene uitgawe 1969
- Cloete, T.T. Vyfling. Tafelberg-Uitgewers Bpk. Kaapstad Eerste uitgawe Elfde druk 1973
- Coetzee, A.J. Rooibruin blare en ander eenakters. Afrikaanse Pers-Boekhandel Johannesburg Tweede uitgawe Tweede druk 1979
- Dekker, G. Afrikaanse Literatuurgeskiedenis. Nasou Beperk Kaapstad Elfde druk 1970
- Dekker, G. Causerie en kritiek. J.L. van Schaik Bpk. Pretoria Eerste druk 1934
- Grové, A.P. Letterkundige sakwoordeboek vir Afrikaans. Nasou Beperk Vyfde uitgawe Eerste druk 1988
- Kannemeyer, J.C. Opstelle oor die Afrikaanse drama. Academica Kaapstad Pretoria Eerste uitgawe 1970
- Kannemeyer, J.C. Geskiedenis van die Afrikaanse literatuur 1. Academica, Pretoria en Kaapstad Tweede druk 1984
- Kannemeyer, J.C. Die Afrikaanse literatuur 1652–2004. Human & Rousseau Kaapstad en Pretoria Eerste uitgawe 2005
- Lindenberg, E. (red.) Inleiding tot die Afrikaanse letterkunde. Academica Pretoria en Kaapstad Vierde uitgawe Eerste druk 1973
- Malherbe, F.E.J. Aspekte van Afrikaanse literatuur. Nasionale Pers Bpk. Kaapstad, Bloemfontein en Port Elizabeth Eerste uitgawe 1940
- Nasionale Pers Beperk. Ons skrywers en hul werke: ’n Plate-album. Nasionale Pers Bpk. Kaapstad 1936
- Neethling-Pohl, Anna. Dankbaar die uwe. Human & Rousseau Kaapstad en Pretoria Eerste uitgawe 1974
- Nienaber, P.J. Hier is ons skrywers! Afrikaanse Pers-Boekhandel Johannesburg Eerste uitgawe 1949
- Nienaber, P.J,; Senekal, J.H en Bothma, T.C. Mylpale in die geskiedenis van die Afrikaanse letterkunde. Afrikaanse Pers-Boekhandel Tweede hersiene uitgawe 1963
- Nienaber, P.J. et al. Perspektief en Profiel. Afrikaanse Pers-Boekhandel Johannesburg Derde hersiene uitgawe 1969
- Pretorius, Réna. Oog en spel. J.L. van Schaik (Edms,) Bpk. Pretoria Eerste uitgawe 1987
- Schoonees, P.C. Tien jaar prosa. Afrikaanse Pers-Boekhandel Johannesburg 1950
- Van Coller, H.P. (red.) Perspektief en Profiel Deel I. J.L. van Schaik-Uitgewers Pretoria Eerste uitgawe 1998
- Vermeulen, H.J. J.F.W. Grosskopf (1885–1948). in Van Coller, H.P. (red.) Perspektief en Profiel Deel I. J.L. van Schaik-Uitgewers Pretoria Eerste uitgawe 1998
Tydskrifte en koeranteWysig
- Anoniem. J.F.W. Grosskopf: Grondlêer van ons drama. Die Huisgenoot, 23 Julie 1948
- Burgers, M.P. Olivier. Die Afrikaanse drama 1940–1941. Jaarboek van die Afrikaanse Skrywerskring. Johannesburg 1941
- Conradie, P.J. P.C. Schoonees en die Afrikaanse drama van die twintigerjare. Tydskrif vir Letterkunde, Jaargang 29 no. 1, Februarie 1991
- Kannemeyer, J.C. Dood van J.F.W. Grosskopf en Kleinjan. Boekewêrel, 6 Mei 1998
- Malherbe, F.E.J. Johannes Grosskopf. Die Huisgenoot, 6 Augustus 1948
- Odendaal, L.B. 'Skerm en masker’ saamgestel deur Gerhard J. Beukes. Tydskrif vir Letterkunde, Nuwe reeks 18 no. 4, November 1980
- Prins, M.J. 'Vyfling’, saamgestel deur T.T. Cloete. Tydskrif vir Letterkunde. Jaargang 23 no. 1, Februarie 1985
InternetWysig
- Kannemeyer, J.C. Die Burger: http://220.127.116.11/argief/berigte/dieburger/1998/05/06/6/16.html
VerwysingsWysig
- Afrikaner Geskiedenis: http://www.afrikanergeskiedenis.co.za/25-november/
- Esat: http://esat.sun.ac.za/index.php/J.F.W._Grosskopf
- Esaach: http://www.esaach.org.za/index.php?title=Grosskopf,_Johannes_Friedrich_Wilhelm
- Stellenbosch Writers: http://www.stellenboschwriters.com/grosskopf.html
- Van Wyk, Johan Taylor & Francis Online: http://www.tandfonline.com/doi/abs/10.1080/02564718908529897?journalCode=rjls20&
- Digitale Bibliotheek voor Nederlandse Letteren: http://www.dbnl.org/auteurs/auteur.php?id=gros004
- Worldcat: http://www.worldcat.org/identities/np-grosskopf,%20johannes%20friedrich%20wilhelm/
|
<urn:uuid:a04b9fe1-bb27-43af-a05b-9b2549a2529e>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/J.F.W._Grosskopf
|
2019-07-22T18:51:35Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528208.76/warc/CC-MAIN-20190722180254-20190722202254-00453.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999975
| false
|
Newcastle
Wikimedia dubbelsinnigheidsblad
Newcastle kan verwys na:
- Newcastle, KwaZulu-Natal, 'n dorp in die noord-weste van KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
- Newcastle, Nieu-Suid-Wallis, 'n stad in Nieu-Suid-Wallis, Australië.
- Newcastle, Noord-Ierland, 'n dorp in Noord-Ierland.
- Newcastle Plaaslike Munisipaliteit, 'n plaaslike Munisipaliteit in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
- Newcastle upon Tyne, 'n stad in die noorde-ooste van Engeland.
|
<urn:uuid:7cd2a76b-c9b4-4596-9c49-4a48892e0c57>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Newcastle
|
2019-07-22T18:13:10Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528208.76/warc/CC-MAIN-20190722180254-20190722202254-00453.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.989157
| false
|
Pasteurisasie
Pasteurisasie is 'n metode om melk, voedsel ook, tot 72° C te verhit vir 15 sekondes en dan dadelik weer afgekoel word om Mikro-organismes te vernietig wat siektes oordra. Die proses is na Louis Pasteur vernoem wat dit uitgevind het.
Louis Pasteur het as negejarige beleef hoe die inwoners in sy dorpie in die suide van Frankryk deur 'n dol hond hondsdolheid aangeval word. Hy het hom as jong man bekwaam as 'n mikrobioloog. Hy het met sy eksperimente waardevolle werk gedoen op virusse sowel as bakterieë. Sy eerste probeerslag was op wyn wat hy gekook het en toe verseël het om te bewys dat die bakterieë wat dit laat gis, vanuit die omringende omgewing gekom het.
|
<urn:uuid:d269a50b-30ee-4d75-8195-ac514e05f0e1>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Pasteurisasie
|
2019-07-22T18:04:32Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528208.76/warc/CC-MAIN-20190722180254-20190722202254-00453.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 1.000004
| false
|
Amerikaanse Onafhanklikheidsoorlog
Die Amerikaanse Onafhanklikheidsoorlog (Engels: American Revolutionary War of American War of Independence) was 'n oorlog in Noord-Amerika tussen die 13 kolonies en die Koninkryk van Groot-Brittanje, wat op 19 April 1775 met die Amerikaanse Rewolusie begin het en op 3 September 1783 met die Vrede van Parys geëindig het. Tydens die oorlog is die Verenigde State van Amerika op 4 Julie 1776 gestig, wat Groot-Brittanje later met die Vrede van Parys erken het.
Amerikaanse Onafhanklikheidsoorlog | |||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Deel van die Amerikaanse Rewolusie | |||||||||
Die Amerikaanse Onafhanklikheidsoorlog | |||||||||
Strydende partye | |||||||||
Verenigde State Frankryk (1778–1783) Spanje (1779–1783) Nederland (1780–1783) |
Koninkryk van Groot-Brittanje Braunschweig-Lüneburg Hertog van Braunschweig Waldeck | ||||||||
Aanvoerders | |||||||||
George Washington Nathanael Greene Horatio Gates Richard Montgomery (†) Daniel Morgan Henry Knox Benedict Arnold Friedrich Wilhelm von Steuben Gilbert du Motier Comte de Rochambeau Comte de Grasse Duc de Crillon Bailli de Suffren Bernardo de Gálvez Luis de Córdova Juan de Lángara Hyder Ali Tipu Sultan |
Lord North Sir William Howe Thomas Gage Sir Henry Clinton Lord Cornwallis Sir Guy Carleton John Burgoyne George Eliott Benedict Arnold George Rodney Richard Howe Sir Hector Munro Wilhelm von Knyphausen Joseph Brant | ||||||||
Sterkte | |||||||||
35 000 VS-amerikaanse soldate 44 500 milisie 5 000 matrose[1] 34 skepe (1779)[2] 53 skepe[1] 10 000 Franse soldate in die Amerikas ~60 000 Franse en Spaanse soldate in Europa |
56 000 Britse soldate 78 skepe in 1775[1] 171 000 matrose[3] 30 000 Duitse soldate[4] 50 000 lojaliste[5] 13 000 Indians[6] | ||||||||
Ongevalle en verliese | |||||||||
±50 000 VS-amerikaane dood of gewond ±6 000 Franse en Spanjaarde in Europa |
±20 000 Britte dood of gewond 19 740 matrose dood[3] 42 000 matrose gedros[3] 7 554 Duitsers dood |
Die Amerikaners het geglo dat dit onregverdig is om aan Brittanje belasting te betaal, aangesien hulle geen verteenwoordig in die Britse parlement gehad het nie. Wedersydse ongelukkigheid het tot die Bostonslagting en die Boston Teeparty aanleiding gegee, wat uiteindelik tot 'n volskaalse rewolusie geëskaleer het. Genl. George Washington het die Amerikaanse magte gelei.
In 1778, 1779 en 1780 het die Europese magte Frankryk, Spanje en Nederland met die ondersteuning van die rewolusie begin, wat die oorlog tot 'n globale konflik verhef het. In Februarie 1782 het Spanje Port Mahon op die eiland Menorca verower, terwyl die Spaanse beleg van Gibraltar misluk het. Groot-Brittanje het in dieselfde jaar die Deense en Nederlandse Goudkus (die huidige Ghana) beset. Daarop het Franse troepe in die Nederlandse Kaapkolonie geland, om tesame 'n Britse aanval af te weer.[7] Die poging, om die Rewolusie ná die Britse gebiede Florida en Quebec uit te brei, was nie suksesvol nie, maar Spanje het Florida van Groot-Brittanje verower.
Die oorlog is in 1781 beëindig nadat die Britse magte oorgegee het, en in 1783 is die Vrede van Parys onderteken. In hierdie vredesooreenkoms word die gebied van die onafhanklike VSA erken, begrens deur die Britse Kanada in die noorde, die Spaanse Florida in die suide en die Franse gebiede wes van die Mississippirivier. Met 'n wyer internasionale vrede is ander gebiede tussen die Europese magte uitgeruil.
Slagte van die oorlogWysig
Sien ookWysig
VerwysingsWysig
- ( Jack P. Greene and J. R. Pole. A Companion to the American Revolution (Wiley-Blackwell, 2003), bl. 328. )
- ( Everett C. Dolman. The Warrior State: How Military Organization Structures Politics (Macmillan, 2004), bl. 163. )
- ( Mackesy (1964), bl. 6, 176 (British seamen) )
- ( A. J. Berry, A Time of Terror (2006) bl. 252 )
- ( Claude, Van Tyne, The loyalists in the American Revolution (1902) bl. 182–3. )
- ( Greene and Pole (1999), bl. 393; Boatner (1974), bl. 545 )
- Sien Geskiedenis van die ekonomiese ontwikkeling van Suid-Afrika#Tien jaar van kunsmatige welvaart: "Toe Nederland tot die oorlog toegetree het, het die Franse vloot onder Suffren ’n poging van die Britte om die Kaap te verower, verydel."
|
<urn:uuid:90bb1df4-6db8-4f81-b56b-c2622426f2fc>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Amerikaanse_Vryheidsoorlog
|
2019-07-16T14:10:55Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524568.14/warc/CC-MAIN-20190716135748-20190716161748-00237.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.997195
| false
|
Berlynse kasteel
Die Berlynse kasteel (Duits: Berliner Schloss, dikwels ook Berliner Stadtschloss) was die hoofwoning en winterresidensie van die markgrawe en keurvorste van Brandenburg, later ook van die Pruisiese konings en Duitse keisers. Die kasteel was op die Spreeriviereiland in die huidige Berlynse stadsdistrik Mitte geleë.
Ná die Novemberrewolusie van 1918 en die laaste Duitse keiser Wilhelm II se bedanking het die kasteel as museum gedien en ook ander instellings gehuisves soos byvoorbeeld die Kaiser-Wilhelm-Gesellschaft en die Notgemeinschaft der deutschen Wissenschaft. Nadat dit in die Tweede Wêreldoorlog ernstig beskadig is, is 'n tyd lank uitstallings in die kasteel gehou wat nou in Oos-Berlyn geleë was.
In 1950 het die sekretaris-generaal van die sentrale komitee van die Sosialistiese Eenheidsparty van Duitsland (SED), Walter Ulbricht, die besluit geneem om die kasteel op te blaas en sodoende plek te skep vir 'n groot sentrale plein waar groot optogte gehou kon word. Die kasteel is tussen 7 September en 30 Desember 1950 afgebreek. In 1959 is ook die nabygeleë kleiner kasteel in die Monbijou-park gesloop.
Tussen 1973 en 1976 het op die terrein van die Berlynse kasteel die nuwe Palast der Republik ("Paleis van die Republiek") ontstaan, 'n veeldoelige gebou waar Oos-Duitse afgevaardigdes vergader het, konserte en feeste plaasgevind het. Die paleis is ná die Duitse hereniging tussen 2006 en 2008 weens asbesbesmetting afgebreek.
In 2007 het die Bundestag (die Duitse parlement) en die deelstaat Berlyn besluit om die Berlynse kasteel vanaf 2010 herop te bou. Weens besuinigings in die nasionale begroting is die begin van boubedrywighede in Junie 2010 met vier jaar vertraag. Die kasteel sal na verwagting in 2019 voltooi wees.
Die nuwe gebou sal aan drie kante met die herboude historiese fasades pronk en onder die naam Humboldt-Forum naas 'n biblioteek van die nabygeleë Humboldt-universiteit ook versamelings van die Stiftung Preußischer Kulturbesitz huisves.
Eksterne skakelsWysig
- Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Berlynse kasteel.
- ( ) Vereniging vir die Berlynse paleis
- ( ) Grafiese en konstruksie foto's van Berlynse kasteel
- ( ) Berlyners herbou Pruisiese paleis. In: Die Burger, 13 Julie 2002
|
<urn:uuid:981f7f6e-0226-4937-b7f3-ae1e1034ae18>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Berlynse_kasteel
|
2019-07-16T14:18:55Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524568.14/warc/CC-MAIN-20190716135748-20190716161748-00237.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999869
| false
|
Stimulus
In fisiologie is ʼn stimulus (meervoud stimuli, stimulusse) of prikkel ʼn waarneembare verandering in die interne of eksterne omgewing. Die vermoë van ʼn organisme of orgaan om op eksterne stimuli te reageer word sensitiwiteit genoem. Indien ʼn stimulus op ʼn sensoriese reseptor aangewend word, sal dit normaalweg ʼn refleks uitlok deur middel van sensoriese transduksie. Hierdie sensoriese reseptors kan inligting van buite die liggaam ontvang, soos tasreseptors in die vel of ligreseptors in die oog, asook van binne die liggaam, soos chemoreseptors en meganoreseptors. ʼn Interne stimulus is normaalweg die eerste komponent van ʼn homeostatiese beheerstelsel. Eksterne stimuli besit die vermoë om sistemiese reaksies regdeur die liggaam te veroorsaak, soos met die vlug-of-veg reaksie. Vir ʼn stimulus om met ʼn hoë mate van waarskynlikheid opgetel te word, moet sy vlak die absolute drempel oorskry; indien ʼn prikkel die drempel bereik word die inligting na die sentrale senuweestelsel gestuur, vanwaar dit geïntegreer word en besluite oor hoe om te reageer gemaak word. Hoewel stimuli gewoonlik die liggaam laat reageer, maak die sentrale senuweestelsels die finale besluit of ʼn sein ʼn reaksie regverdig of nie.
Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Engelse Wikipedia vertaal. |
|
<urn:uuid:0510e34c-2197-46d1-8c00-46fb3b000e24>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Stimulus
|
2019-07-16T14:12:21Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524568.14/warc/CC-MAIN-20190716135748-20190716161748-00237.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999988
| false
|
Kategorie:Ekonomie van Israel
Jump to navigation
Jump to search
Wikimedia Commons bevat media in verband met Ekonomie van Israel. |
Subkategorieë
Hierdie kategorie bevat die volgende 2 subkategorië, uit 'n totaal van 2.
|
<urn:uuid:a9960bc0-2802-4374-8038-4b977c5b5dc0>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Ekonomie_van_Israel
|
2019-07-17T19:00:08Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525374.43/warc/CC-MAIN-20190717181736-20190717203736-00397.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.964906
| false
|
Saarland
Landsvlag | Landswapen |
---|---|
(Besonderhede) | (Besonderhede) |
Basiese gegewens | |
Ampstaal: | Duits |
Hoofstad: | Saarbrücken |
Stigting: | 1 Januarie 1957 (Duitse deelstaat) |
Oppervlakte: | 2 569,69 km² (13de) |
Bevolking: | 996 651[1] (15de) (31 Desember 2016) |
Bevolkingsdigtheid: | 388 inwoners / km² (5de) |
Volkslied (Landeshymne): | Saarlandlied |
Skuldlas per inwoner: | 14 110 € (31 Desember 2017) |
Totale skuldlas: | 14,063 miljard €[2] (31 Desember 2017) |
Werkloosheidsyfer: | 6,4%[3] (Maart 2018) |
ISO 3166-2: | DE-SL |
Amptelike webwerf: | www.saarland.de |
Politiek | |
Eerste minister: | Tobias Hans (CDU) |
Regerende partye: | CDU en SPD |
Setels in die parlement (Landtag) (51 setels) (2012: 51 setels): |
CDU 24 (2012: 19) SPD 17 (17) Die Linke 7 (9) AfD 3 (–) |
Laaste verkiesing: | 26 Maart 2017 |
Volgende verkiesing: | 2022 |
Parlementêre verteenwoordiging | |
Stemme in die Federale Raad (Bundesrat): | 3 (van 69) |
Kaart | |
Saarland (Duits: [ˈzaːɐ̯lantʰ]; Frans: Sarre) is 'n deelstaat in die suidweste van Duitsland. Dit grens aan die deelstaat Rynland-Palts asook aan Frankryk en Luxemburg. Saarland vorm saam met die Franse administratiewe gewes Lotaringe (Frans: Lorraine), die Groothertogdom Luxemburg, die Duitse deelstaat Rynland-Palts en die Belgiese gewes Wallonië die Europese Saar-Lor-Lux-gebied.
Saarland is in 1920 volgens die Verdrag van Versailles as 'n politieke entiteit gestig en amptelik Saarbekkengebied (Duits: Saarbeckengebiet, in die volkstaal meestal Saargebiet) genoem. Die destydse gebied was ietwat kleiner as die huidige deelstaat, aangesien die noordelikse grens verder suidwaarts geleë was. Nadat die gebied vyftien jaar lank deur die Volkebond beheer is, is dit in 1935 ná 'n referendum weer by die Duitse Ryk ingesluit.
GaleryWysig
VerwysingsWysig
Eksterne skakelsWysig
- Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Saarland.
- ( Toerisme-inligting oor ) Saarland op Wikivoyage
- ( ) Amptelike webwerf
Deelstate van Duitsland | |
---|---|
Baden-Württemberg | Beiere | Berlyn | Brandenburg | Bremen | Hamburg | Hesse | Mecklenburg-Voorpommere | Nedersakse | Noordryn-Wesfale | Rynland-Palts | Saarland | Sakse | Sakse-Anhalt | Sleeswyk-Holstein | Thüringen |
|
<urn:uuid:bd5ae0a8-a56f-4e46-a253-4a0c3910d754>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Saarland
|
2019-07-18T23:32:51Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525863.49/warc/CC-MAIN-20190718231656-20190719013656-00557.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.996421
| false
|
KabouterBot
Geboorte- en sterftejaarkategorieë bygevoeg
16:26
+63
Naudefj
Gebruik datum soos op haar grafsteen.
11:44
-9
Wat nou? Is sy in 1913 of 1917 gebore?
11:37
+394
Morne
geen wysigingsopsomming nie
09:24
+1
→Verwysings
07:52
+207
07:51
+12
18:45
+128
Michaelphillipr
16:05
+4
Burgert Behr
09:37
+33
08:20
+8
Nuwe blad: {{Inligtingskas Akteur | Naam = Anna Cloete | Beeld = | Beeldbeskrywing = | Beeldonderskrif = | Geboortenaam ...
08:19
+2 062
|
<urn:uuid:1d28dc38-2146-4ee2-b9a1-de9d8bdde3de>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Geskiedenis/Anna_Cloete
|
2019-07-20T08:04:26Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526489.6/warc/CC-MAIN-20190720070937-20190720092937-00157.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.996701
| false
|
Pen
'n Pen (Latyn: pinna, veer) is 'n instrument wat gebruik word om mee te skryf of te teken. Die ink van die pen word op die papier uitgedruk, dit word vinnig droog en laat sigbare strepe en merke agter. Meeste penne gebruik blou ink, maar mens kry ook penne met rooi, swart en selfs groen ink.[1]
Ontwikkeling van die pen[wysig | wysig bron]
Hoewel mense oor die eeue met stokke in die grond gekrap en met hulle vingers op rotswande geskilder het, was die antieke Egiptenare die eerste om penne en ink uit te vind. Die eerste penne is van riete wat in die Nyldelta groei gemaak. Hulle het die ink van roet en Arabiese gom vervaardig. Hierdie penne het gesplete penpunte wat die vloei van die ink reguleer. Die eenvoudige ontwerp word vandag steeds in kalligrafie gebruik.
Veerpenne, ook 'n outydse soort pen, is van die vlerkvere van voëls (gewoonlik ganse) gemaak. Die punt van die veer word skerpgemaak en na elke paar woorde in die ink gedoop om dit nat te hou. Die punt van die veer is ook soms oopgekloof om meer ink te hou.
Beide riet- en veerpenne is dooppenne. Die penne moet die heel tyd in die inkpotjie gedruk word om te verseker dat dit aanhou skryf. As die pen te diep in die ink gedruk word, veroorsaak dit 'n inkkol op die papier. Aan die ander kant, as dit te vlak ingesteek word kan mens nie 'n volle woord uitkry nie. 'n Stukkie kladpapier is dikwels gebruik om onnodige ink op te droog of aan af te smeer.
Vulpenne kan genoeg ink bevat sodat mens 'n paar bladsye daarmee kan skryf voordat dit hervul moet word. Sommige soorte het 'n klein hefboompie waarmee die pen se tenk vol ink getrek kan word. Die New Yorkse versekeringsagent, Lewis Waterman het die eerste praktiese vulpen in 1884 gepatenteer.
Moderne penne[wysig | wysig bron]
'n Balpuntpen het 'n silindriese slag (meestal van plastiek) wat 'n kleiner skag wat met ink gevul is bevat. Dit het 'n baie klein metaal balletjie aan die voorkant wat kan rol en die ink oor die papier sprei. Die Hongaarse koerantredakteur, László Bíró het die balpuntpen ontwerp. Hy het die patent op 15 Junie 1938 in Brittanje geregistreer. Dit is dan ook hoekom die balpuntpen in Brittanje soms 'n ‘Biro’ genoem word.
Die veselpuntpen is in 1962 deur Joekio Horie van Japan uitgevind. Hierdie penne gebruik kleursel as ink en is gevolglik (anders as balpuntpenne) is 'n wye verskeidenheid kleure beskikbaar. Veselpuntpenne het oor die jare 'n noemenswaardige mededinger vir die balpuntpen geword
In die toekoms sal mense al meer digitale penne of skryfstiffies (Engels: stylus) gebruik om mee te skryf aangesien dit makliker is om te skryf as om te tik. Die voordeel hiervan is dat teks digitaal gestoor en later weer opgesoek kan word. Digitale teks kan ook rekenaarmatig ontleed en na getikte teks omgeskakel word.
Sien ook[wysig | wysig bron]
Wikimedia Commons bevat media in verband met Pens. |
Verwysings[wysig | wysig bron]
- "pen." Word Histories and Mysteries. Boston: Houghton Mifflin, 2004. Credo Reference. Web. 17 September 2012.
|
<urn:uuid:97078c07-0f7e-4483-94a2-7ba16483fec6>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Pen
|
2019-07-16T14:22:20Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524568.14/warc/CC-MAIN-20190716135748-20190716161748-00261.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999993
| false
|
Pimpri-Chinchwad
Pimpri-Chinchwad पिंपरी चिंचवड |
Ligging in Indië
Koördinate: Koördinate: | |
Land | Indië |
---|---|
Deelstaat | Maharasjtra |
Distrik | Pune |
Gestig op | 11 Oktober 1982 |
Regering | |
- Tipe | Pimpri-Chinchwad Munisipale Korporasie |
- Burgemeester | Mohini Lande |
- Munisipale Kommissaris | Ashish Sharma |
Oppervlak | |
- Stad | 171,51 km² (66,22 vk m) |
Hoogte | 530 m (1 740 vt) |
Bevolking (2011) | |
- Stad | 1 729 320 |
- Digtheid | 10 000/km² (26 000/vk m) |
Tydsone | IST (UTC+5:30) |
Poskode | 4110XX |
Skakelkode(s) | 91-20 |
Webwerf: pcmcindia.in |
Pimpri-Chinchwad (Marathi: पिंपरी चिंचवड, Pimprī Ciñcavaḍ) is 'n stad in die Indiese deelstaat Maharasjtra met 'n bevolking van 1 729 320 in 2011. Dit is in die metropolitaanse gebied van Pune en is 191 kilometer suid van Maharasjtra se hoofstad en Indië se grootste stad Moembaai geleë. Pimpri-Chinchwad bestaan uit die twee, susterstede Pimpri en Chinchwad en is op 11 Oktober 1982 gestig.
|
<urn:uuid:a4cf745c-80f4-4286-b1f1-136912c2eb85>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Pimpri-Chinchwad
|
2019-07-16T14:39:12Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524568.14/warc/CC-MAIN-20190716135748-20190716161748-00261.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.854027
| false
|
Wikipedia:Vandalisme
Vandalisme is die toevoeging, verwydering of verandering van artikelinhoud wat met opset gedoen word om die integriteit en akkuraatheid van Wikipedia te skaad.
Die algemeenste vorm van vandalisme is die byvoeging van kru of vulgêre taal, die verwydering van die artikel se inhoud of enige toevoeging tot 'n artikel wat blote nonsens is. Gelukkig word hierdie soort vandalisme maklik raakgesien en is dit eenvoudig om te verwyder.
Enige goedbedoelde poging om die ensiklopedie te verbeter, selfs al is dit goed deurdink, is nie vandalisme nie: wanneer iemand sy eie persoonlike en subjektiewe opinie by 'n artikel voeg is dit nie vandalisme nie. Dit is bloot onbehulpsaam en moet verwyder of herbewoord word.
Blatante vandalisme is egter 'n oortreding van die Wikipedia se beleid: sodra die vandalisme raakgesien is moet dit verwyder word, of, as u dit nie self kan doen nie, kan een van die administrateurs gekontak word vir hulp.
Nie alle vandalisme is voor-die-handliggend nie, ook is nie alle massiewe of kontroversiële veranderings vandalisme nie. Daar moet aandag gegee word om seker te maak of veranderings voordelig, nadelig (maar goed-bedoeld), of blatante vandalisme is.
Verwydering van vandalisme[wysig bron]
Dit word in alle gevalle aangeraai om verskillende weergawes van 'n artikel te vergelyk, sodat daar gesien kan word of die vandalisme slegs bygevoeg is en of daar miskien ook inligting uit die artikel verwyder is. Bo-aan die artikel kan u kliek op "geskiedenis" (regs van "wysig") en sodoende die redigeringsgeskiedenis van 'n artikel besigtig. Die weergawes word van die nuutste tot die oudste gelys, met die tyd en datum van elke wysiging asook die naam van die gebruiker wat die artikel telkens gewysig het. (Soms is dit 'n anonieme gebruiker en sal daar slegs 'n IP-adres wys.)
U kan die nuutste weergawe (die weergawe wat die vandalisme bevat) met 'n ouer weergawe vergelyk deur die nuutste weergawe te kies (kliek in die kolletjie links van die tydstempel) asook 'n ouer weergawe, gewoonlik dié direk onder die huidge wysiging. Kliek dan op "Vergelyk gekose weergawes" en die twee weergawes sal langs mekaar geplaas word vir vergelyking (let op die tyd en datumstempels bo-aan elke weergawe, die nuwer weergawe is telkens aan die regterkant). Enige data wat gewysig is sal rooi vertoon soos u hier kan sien. Om die artikel terug te rol na die vorige wysiging, hoef u slegs op undo langs die tyd- en datumstempel van die huidige wysiging te kliek. Dit sal 'n redigeringsvenster oopmaak wat die inhoud reeds na die vorige wysiging teruggerol het en het ook reeds 'n opsomming daarvan in die redigeringsopsomming geplaas. U kan u rede vir die terugrolling daar byvoeg en dan op "stoor bladsy" kliek.
Waarskuwings[wysig bron]
U kan ook 'n waarskuwing op die vandalis se gebruikersblad plaas: waak egter daarteen om summier na hom of haar as 'n vandalis te verwys, die moontlikheid bestaan dat die wysings goedertrou gemaak is en die gebruiker nie besef het dat dit as vandalisme beskou sal word nie. Laat 'n vriendelike dog ernstige boodskap waarin u u besware omtrent die gebruiker se wysigings opper en lig hom of haar in dat u die wysigings verwyder het. U kan die gebruiker ook na die Wikipedia:Gebruikersportaal verwys, waar daar skakels na die sandput en die beleid van die Afrikaanse Wikipedia is. Indien die vandalisme blatant gedoen word, plaas die sjabloon {{subst:bv}} ~~~~ op die gebruiker se besprekingsbladsy. Om 'n skakel na die gevandaliseerde artikel by te voeg, plaas {{subst:bv|Artikelnaam}} ~~~~ op die gebruiker se bladsy.
Wanneer 'n anonieme gebruiker, m.a.w. 'n IP-adres, 'n bladsy vandaliseer, is dit raadsaam om die sjabloon {{subst:waarskuwing}} ~~~~ by dié adres se besprekingsblad te voeg, asook die skakel (moontlik 'n permanente een of een wat die gewysigde inligting uitlig) onderaan, sodat daar gemerk kan word wanneer 'n IP-adres meer as een keer die bron van vandalisme is. As 'n anonieme gebruiker aanhou om 'n artikel of artikels te vandaliseer kan u dit aan een van die administrateurs rapporteer, sodat die adres geblokkeer kan word.
|
<urn:uuid:46b4d795-e1fc-43f0-9277-34d4d8055199>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Wikipedia:Vandalisme
|
2019-07-17T19:08:10Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525374.43/warc/CC-MAIN-20190717181736-20190717203736-00421.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999997
| false
|
Bespreking:Peilmerk
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die Peilmerk-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
|
<urn:uuid:9079d427-373b-4b3d-8809-3c7f860ac355>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:Peilmerk
|
2019-07-19T02:23:36Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525973.56/warc/CC-MAIN-20190719012046-20190719034046-00021.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999973
| false
|
Japan Nasionale Roete 115
in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation
Jump to search
Japan Nasionale Roete 115 is 'n nasionale snelweg in Japan.[1]
Japan Nasionale Roete 115 is 'n nasionale snelweg in Japan.[1]
Nasionale paaie in Japan | |
---|---|
|
<urn:uuid:29ed2f38-8f5c-4dd6-bd5d-b7035747c733>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Japan_Nasionale_Roete_115
|
2019-07-19T02:36:44Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525973.56/warc/CC-MAIN-20190719012046-20190719034046-00021.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998438
| false
|
Maak hoofkeuseskerm oop
Soek
UTC+12:00
Lees in 'n ander taal
Hou hierdie bladsy dop
Wysig
* Donkerblou: wintertyd noordelike halfrond/somertyd suidelike halfrond * Oranje: wintertyd suidelike halfrond/somertyd noordelike halfrond * Geel: aan land, die hele jaar * Ligblou: ter see
UTC+12
is die
tydsone
vir:
Kamtsjatkatyd
(sone 11)
Lande en gebiede met
somertyd
Wysig
Fidji
**
Nieu-Seeland
** (behalwe die
Chathameilande
en die
Tokelau
)
Lande en gebiede sonder
somertyd
Wysig
Kiribati
:
Gilberteilande
*/** (Sone 1: Gilberteilandetyd)
Marshalleilande
**
Nauru
**
Tuvalu
**
Verenigde State van Amerika
:
Wake-eiland
*
Frankryk
:
Wallis en Futuna
**
Rusland
Jakoetië
(Sone 3: Oos-Jakoetië)
Koeril-eilande
Kamtsjatka-krai
Magadan-oblast
Tsjoekotka
Eksterne skakels
Wysig
(
en
)
Stede in UTC+12
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=UTC%2B12:00&oldid=1887635
"
|
<urn:uuid:b0dc014d-db5a-45d3-9048-bba6e44b2960>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/UTC%2B12:00
|
2019-07-21T13:03:15Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527000.10/warc/CC-MAIN-20190721123414-20190721145414-00341.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999181
| false
|
Lingala
Lingala (Lingála) is 'n Bantoetaal in Sentraal-Afrika wat deur sowat 2,3 miljoen mense gepraat word. Dit vorm saam met Kongo, Luba-Kasai en Swahili die nasionale tale van die Demokratiese Republiek van die Kongo,[4] naas die amptelike taal Frans. Daarbenewens word Lingala in die aangrensende lande die Republiek van die Kongo, die Sentraal-Afrikaanse Republiek en Angola gepraat.
Lingala Lingála | ||
---|---|---|
Gepraat in: | Demokratiese Republiek van die Kongo Kongo Sentraal-Afrikaanse Republiek Angola | |
Gebied: | Kongorivier | |
Totale sprekers: | 2,3 miljoen[1] | |
Taalfamilie: | Niger-Kongo Atlanties-Kongo Volta-Kongo Benue-Kongo Bantoid Suidelike Bantoid Bantoetale Lingala | |
Skrifstelsel: | Latynse alfabet Mandombe | |
Amptelike status | ||
Amptelike taal in: | Demokratiese Republiek van die Kongo (nasionale taal)[2][3] Kongo (erkende taal) | |
Gereguleer deur: | geen | |
Taalkodes | ||
ISO 639-1: | ln | |
ISO 639-2: | lin | |
ISO 639-3: | lin | |
Nota: Hierdie bladsy kan IFA fonetiese simbole in Unicode bevat. |
Lingala het in Sentraal-Afrika langs die Kongorivier ontstaan en was eens deur die Bangala-volk in die noordweste van die Demokratiese Republiek van die Kongo gepraat. Die taal is verder deur Frans en Swahili beïnvloed en het verskeie leenwoorde opgeneem.
VerwysingsWysig
- ( ) "Ethnologue: Languages of the World, Seventeenth edition, Lingala". Ethnologue. Besoek op 17 Januarie 2019.
- ( ) "The Constitution of the Democratic Republic of the Congo, 2005" (PDF). constitutionnet.org. Besoek op 17 Januarie 2019.
- ( ) "Congo-Kinshasa". Universiteit van Laval. Besoek op 17 Januarie 2019.
- ( ) "Tshiluba". Omniglot. Besoek op 17 Januarie 2019.
|
<urn:uuid:98a62355-51cb-40da-8b2e-d0a302598ec8>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Lingala
|
2019-07-17T19:23:51Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525374.43/warc/CC-MAIN-20190717181736-20190717203736-00445.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998901
| false
|
Jacques Marquette
Jacques Marquette | |
Gebore | 1 Junie 1637 Laon, Frankryk |
---|---|
Oorlede | 18 Mei 1675 Ludington, Michigan |
Nasionaliteit | Frankryk |
Beroep | Sendeling |
Bekend vir | Ontdekkingsreise |
Jacques Marquette (1 Junie 1637 – 18 Mei 1675) was 'n Franse Jesuïet-sendeling en ontdekkingsreisiger, ook bekend as Père Marquette. Hy het sy opleiding ontvang aan die Jesuïet Kollege te Nancy ongeveer in die jaar 1654. Hy het later gestudeer en doseer by Reims en ander Franse stede. In 1666 was hy gestuur na Kanada as 'n sendeling en arriveer by Quebec op 20 September 1666. Om homself toe te rus met die nodige vaardighede bestudeer hy die Indiane en hul tale te Trois-Rivières vir twee jaar. Hy begin eindelik met sy taak in 1668 te Sault. Ste Marie in Michigan en in 1671 begin hy 'n sendingspos op die eiland Mackinac.
Ontdekkingsreise[wysig | wysig bron]
In 1673 vertrek hy en Louis Joliet, 'n mede Jesuïet, vanaf Quebec om die Mississippirivier te herontdek en te verken. Hulle doel was ook om land in die naam van Lodewyk XIV van Frankryk te annekseer. Die ekspedisie het uit sewe man bestaan wat met twee kano's gereis het. Hulle kruis die boonste gedeelte van Michiganmeer en draai suidwaarts by die westelike oewer tot by Green Bay, Wisconsin. Hiervandaan volg hulle die Foxrivier teen die vloei tot by sy waterskeiding. Hulle het vir 'n kort wyle by De Père gestop by die St. Francis sendingskerk. Hiervandaan het hulle die kano's vir 'n paar kilometer gedra tot by die Wisconsinrivier. Mascouten Indiane het opgetree as gidse. Hulle het die vloei van die Wisconsinrivier gevolg tot in die Mississipirivier wat hulle weer gevolg het tot waar die Arkansasrivier uitmond in die Mississipi.
Marquette was oortuig dat die Mississipi uitmond in die Golf van Meksiko en draai om. Hy keer terug via die Illinoisrivier tot by Green Bay, dra die kano's tot by die Michiganmeer en vaar na Sturgeon's Bay, Wisconsin. Sy metgesel, Joliet, gaan na Montreal om verslag te doen oor hulle bevindinge terwyl Marquette terugkeer na De Père. Hy het op hierdie stadium gely aan disenterie.
Marquette onderneem om 'n nog 'n sendingstasie te bou in Illinois in 1674 maar hy word siek. Hy keer terug na St. Ignace maar sterf op pad soontoe, op die oewer van die Lessor Père Marquetterivier op 18 Mei 1675. Hy is begrawe te St. Ignace. Daar is 'n monument gebou op sy graf in 1882.
Bron[wysig | wysig bron]
- Collier's Encyclopedia, Crowell-Collier Educational Corporation, Volume 15, Bladsy 442.
|
<urn:uuid:903fbf3e-600e-4096-8e9a-a4ef9d1c3f92>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Jacques_Marquette
|
2019-07-19T02:00:10Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525973.56/warc/CC-MAIN-20190719012046-20190719034046-00045.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999986
| true
|
Bespreking:Henry V (toneelstuk)
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die Henry V (toneelstuk)-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
|
<urn:uuid:12c1c1a7-4bdb-49d4-b6d8-e25b510063e6>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:Henry_V_(toneelstuk)
|
2019-07-20T08:14:35Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526489.6/warc/CC-MAIN-20190720070937-20190720092937-00205.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999975
| false
|
Volksrepubliek China
Die Volksrepubliek China[11] (Mandaryn-Chinees: 中華人民共和國, pinyin: Zhōnghuá Rénmín Gònghéguó; wat soms ook Rooi-China of dikwels net China genoem word) is 'n groot land in Oos-Asië en een van twee Chinese state wat daarop aanspraak maak dat hulle die regmatige verteenwoordiger van China is (sien ook Republiek China). Dit beslaan die grootste deel van die kulturele, historiese en geografiese grondgebied wat bekend staan as China. Dit is die land met die grootste bevolking ter wêreld, amper 1 403 000 000, van wie die meeste etnies as van Han-Chinese herkoms geklassifiseer word. Dit het ook een van die oudste beskawings ter wêreld.
Volkslied: 《义勇军进行曲》《義勇軍進行曲》 Yìyǒngjūn Jìnxíngqǔ (Chinees vir: "Mars van die Vrywilligers") | |||||
Hoofstad | Beijing (Peking)
Grootste stad | Sjanghai[1] | ||||
Amptelike tale | Chinees [2] | ||||
Regering | Enkelparty sosialistiese staat[3] Xi Jinping Li Keqiang Wang Qishan Han Zheng | ||||
Onafhanklikheid Vorming• Eerste pre-imperiale dinastie• Unifikasie van Chinaonder die • Republiek gestig• Volksrepubliek verklaar• Volksrepubliek geproklameer• Huidige grondwet
2070 v.C. 221 v.C. 1 Januarie 1912 21 September 1949 1 Oktober 1949 4 Desember 2018 | ||||
Oppervlakte - Totaal - Water (%) |
9 596 961[4] of 9 572 900[5] km2 (3de/4de) 3 705 407 myl2 2,8 | ||||
Bevolking - 2016-skatting - 2010-sensus - Digtheid |
1 403 500 365[6] (1ste) 1 339 724 852[7] 145 / km2 (83ste) 375,5 / myl2 | ||||
BBP (KKP) - Totaal - Per capita |
2018-skatting | ||||
BBP (nominaal) - Totaal - Per capita |
2018-skatting | ||||
MOI (2017) | 0,752[9] (86ste) – hoog | ||||
Gini (2015) | 46,2[10] – hoog | ||||
Geldeenheid | Renminbi (¥) (CNY )
Tydsone - Somertyd |
SST (UTC+8:00) nie toegepas nie (UTC+8:00) | ||||
Internet-TLD | .cn, .中國, .中国 | ||||
Skakelkode | +86 |
Vir langer as 2000 jaar is die land deur ’n reeks magtige dinastieë regeer. In 1912 word dit ’n republiek, en in 1949, ná ’n lang oorlog tussen die nasionaliste en die kommuniste, ’n kommunistiese staat bekend as die Volksrepubliek China. Die staat is sedert sy stigting in 1949 deur die Kommunistiese Party van China (aanvanklik onder Mao Zedong) gelei.
Meer onlangs het die Volksrepubliek China ekonomies vinnig ontwikkel. Vandag is dit een van die belangrikste ekonomiese en industriële moondhede in die wêreld en een van die BRICS-lande. Vryheid van spraak word beperk en toegang tot die internet word streng beheer. Die hardhandige onderdrukking van die Tiananmen-plein-opstand in 1989 en die voortgesette onderwerping van die Tibetaanse volk vertroebel egter China se internasionale beeld.[12]
Inhoud
GeografieWysig
Die Volksrepubliek China is die grootste land volgens oppervlakte in Oos-Asië en die derde of vierde grootste ter wêreld (afhangende van die siening oor die Eiland Taiwan); net Kanada en Rusland is groter, soms ook die Verenigde State. Die volksrepubliek grens aan 14 lande: Afghanistan, Bhoetan, Mianmar (Birma), Indië, Kasakstan, Kirgisië, Laos, Mongolië, Nepal, Noord-Korea, Pakistan, Rusland, Tadjikistan en Viëtnam; meer as enige ander land ter wêreld behalwe vir Rusland wat ook aan 14 lande grens.
Die land is bergagtig met hoë plato's en die Taklamakan- en Gobi-woestyn in die weste en noordweste, heuwels en vlaktes in die ooste, waardeur die Yangtze- en Geelrivier seewaarts vloei, en subtropiese woude in die suidooste. Die Volksrepubliek China lê aan die Oos-Chinese See, die Geelsee en die Suid-Chinese See. Dit grens aan Mongolië in die noorde, Rusland en Noord-Korea in die noordooste, Viëtnam, Laos en Mianmar in die suide, Indië, Bhoetan, Afganistan en Nepal in die suidweste, Pakistan, Tadjikistan en Kirgisië in die weste, en Kasakstan in die noordweste.
Administratiewe indelingWysig
Lys van administratiewe divisies van gebiede onder die beheer van die Volksrepubliek China:
Outonome gebiede
Grootste stedeWysig
Die Volksrepubliek China het dosyne groot stede, insluitende 3 van die 55 globale stede.
Rang | Stad | Gebied | Bevolking |
---|---|---|---|
1. | Sjanghai | Sjanghai | 22 315 426 |
2. | Beijing | Beijing | 18 827 000 |
3. | Tianjin | Tianjin | 11 090 314 |
4. | Guangzhou | Guangdong | 11 070 654 |
5. | Shenzhen | Guangdong | 10 357 938 |
6. | Dongguan | Guangdong | 8 220 937 |
7. | Chengdu | Sichuan | 7 123 697 |
8. | Hongkong | Hongkong | 7 055 071 |
9. | Nanjing | Jiangsu | 6 852 984 |
10. | Wuhan | Hubei | 6 434 373 |
11. | Shenyang | Liaoning | 5 743 718 |
12. | Hangzhou | Zhejiang | 5 695 313 |
13. | Chongqing | Chongqing | 5 402 721 |
14. | Harbin | Heilongjiang | 4 517 549 |
15. | Suzhou | Jiangsu | 4 074 000 |
16. | Jinan | Shandong | 3 922 180 |
17. | Xi'an | Shaanxi | 3 890 098 |
18. | Wuxi | Jiangsu | 3 542 319 |
19. | Hefei | Anhui | 3 352 076 |
20. | Changchun | Jilin | 3 341 700 |
VakansiedaeWysig
Datum | Naam | Chinees | Opmerking |
---|---|---|---|
1 Januarie | Nuwejaarsdag | 元旦 | |
1 Mei | Werkersdag | 劳动节 | |
4 Mei | Jeugdag | 青年节 | Herdenk die 4 Mei-beweging |
1 Julie | Stigtingsdag, Kommunistiese Party van China | 建党节 | Skepping van 1ste Nasionale Kongres op 1 Julie 1921 |
1 Augustus | Weermagdag | 建军节 | Nanchang-opstand (南昌起义) op 1 Augustus 1927 |
1 Oktober | Nasionale dag | 国庆节 | Stigting van die Volksrepubliek op 1 Oktober 1949 |
1ste dag van die 1ste maan maand | Lentefees (Chinese nuwejaar) | 春节 | Gebaseer op die Chinese kalender |
15de dag van die 1ste maan maand | Lanternfees | 元宵节 | Gebaseer op die Chinese kalender |
5de Son Term. Vroeg April | Qing Ming Jie (Voorouerdag) | 清明节 | Gebaseer op die Chinese kalender |
5de dag van die 5de maan maand | Drakebootfees | 端午节 | Gebaseer op die Chinese kalender |
15de dag van die 7de maan maand | Geesfees | 中元节 | Gebaseer op die Chinese kalender |
15de dag van die 8ste maan maand | Middelherfsfees (Maanfees) | 中秋节 | Gebaseer op die Chinese kalender |
9de dag van die 9de maan maand | Dubbelnegefees | 重阳节 | Gebaseer op die Chinese kalender |
VerwysingsWysig
- ( Chan, Kam Wing (2007). “ ) Misconceptions and Complexities in the Study of China's Cities: Definitions, Statistics, and Implications”. Eurasian Geography and Economics 48 (4): 383–412. doi:10.2747/1538-718.104.22.1683. Besoek op 14 Augustus 2014. bl. 395
- ( ) "Law of the People's Republic of China on the Standard Spoken and Written Chinese Language (Order of the President No.37)". Chinese Regering. 31 Oktober 2000. Besoek op 1 Oktober 2018.
- ( ) "Constitution Of The People's Republic Of China". People's Daily. Besoek op 1 Oktober 2018.
- ( ) "Demographic Yearbook—Table 3: Population by sex, rate of population increase, surface area and density" (PDF). UN Statistics. 2007. Besoek op 1 Oktober 2018.
- ( ) "China". Encyclopædia Britannica. Besoek op 1 Oktober 2018.
- ( ) "World Population Prospects: The 2017 Revision". ESA.UN.org (custom data acquired via website). United Nations Department of Economic and Social Affairs, Population Division. Besoek op 1 Oktober 2018.
- ( ) "Communiqué of the National Bureau of Statistics of People's Republic of China on Major Figures of the 2010 Population Census (No. 1)". National Bureau of Statistics of China. 28 April 2011. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 15 Januarie 2013. Besoek op 14 Augustus 2013.
- ( ) "China". Internasionale Monetêre Fonds. Besoek op 26 Julie 2017.
- ( ) "Human Development Indices and Indicators: 2018 Statistical update" (PDF). United Nations Development Programme. 15 September 2018. Besoek op 1 Oktober 2018.
- ( ) "China's Economy Realized a Moderate but Stable and Sound Growth in 2015". National Bureau of Statistics of China. 19 Januarie 2016. Besoek op 1 Oktober 2018.
- Afrikaanse Woordelys en Spelreëls; Elfde, omvattend hersiene uitgawe, 2017, ISBN 978-1-86890-207-1: "China Chinese Chinees"
- HAT Taal-en-feitegids, Pearson, Desember 2013, ISBN 978-1-77578-243-8
|
<urn:uuid:ee1f1688-05bb-4c49-b48c-1e5b57a73282>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Volksrepubliek_China
|
2019-07-22T19:01:30Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528208.76/warc/CC-MAIN-20190722180254-20190722202254-00525.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.995717
| false
|
Kategorie:Gebruiker la
Jump to navigation
Jump to search
Wikimedia Commons bevat media in verband met Gebruiker la. |
Subkategorieë
Hierdie kategorie bevat die volgende 5 subkategorië, uit 'n totaal van 5.
Bladsye in kategorie "Gebruiker la"
Die volgende 41 bladsye is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 41.
|
<urn:uuid:820e6f39-de47-439d-9948-41df8e7079b8>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Gebruiker_la
|
2019-07-22T19:06:09Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528208.76/warc/CC-MAIN-20190722180254-20190722202254-00525.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.995069
| false
|
Bespreking:Gewone platanna
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die Gewone platanna-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
|
<urn:uuid:1aabd525-962f-4704-8ff7-3af268d12fca>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:Gewone_platanna
|
2019-07-16T14:54:27Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524568.14/warc/CC-MAIN-20190716135748-20190716161748-00309.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999984
| false
|
Nepalese aardbewing van 2015
Die Nepalese aardbewing van 2015 (ook die Himalaja-aardbewing genoem)[1] was ’n aardbewing op 25 April 2015 om 11:56:26 (NST)/07:11:26 (UCT+1) met ’n krag van 7,8 op die Richterskaal en ’n verwoestende krag (IX) op die skaal van Mercalli.
Die episentrum lê ongeveer 34 kilometer oossuidoos van Lamjung, met ’n hiposentrum van ongeveer 10 kilometer diep. Dit is die ergste ramp in die Suid-Asiatiese land Nepal sedert die aardbewing tussen Nepal en Bihar in 1934. Tydens die aardbewing het minstens 7 500[2] mense omgekom en is talle antieke Nepalese tempels vernietig of beskadig. Die meeste slagoffers was in Nepal, maar daar was ook slagoffers in omliggende lande, waaronder Indië, China en Bangladesj.
Die aardbewing het ’n sneeustorting op Berg Everest veroorsaak wat die lewe van minstens 19 mense geëis het,[3] wat dit die dodelikste dag op die berg in die geskiedenis maak.[4] Dit het nog ’n groot sneeustorting in die Langtangvallei veroorsaak waar 250 nou vermis word.[5] Eeue oue geboue is vernietig soos die Unesco-wêrelderfenisgebiede in die Katmandoevallei, insluitend op die Katmandoe Durbar-, Patan Durbar- en Bhaktapur Durbar-plein. Die regering van Nepal het ná die aardbewing drie dae van rou afgekondig.[6]
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Novum (26 April 2015). Aantal doden aardbeving Himalaya boven 2500 (nl). Nederlandse Dagblad. Argief geskep van die oorspronklike op 26 April 2015. URL besoek op 26 april 2015.
- Medianuusverslae op 2015-05-05
- nytimes.com 2015-04-27 katmandu-nepal-fear-loss-and-devastation, nytimes.com; accessed 28 April 2015.
- "First survivors of Mount Everest avalanche reach Kathmandu". Fox News. The Associated Press. 26 April 2015. Besoek op 26 April 2015.
- "Up to 250 missing after avalanche hits Nepal trekking route". "Mail Online". Besoek op 28 April 2015.
- "Nepal government declares three days of mourning after deadly quake". Besoek op 28 April 2015.
- "Experts had warned for decades that Nepal was vulnerable to a killer quake". Washington Post. Besoek op 29 April 2015.
- Colin Stark (26 April 2015). "Nepal earthquake: 'A tragedy waiting to happen' - CNN.com". CNN. Besoek op 29 April 2015.
- http://earthquake.usgs.gov/earthquakes/eventpage/us200029bt#general_summary
- "Earth Quake-hit Nepal at high risk of landslides in coming weeks". Free Press Journal.
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
- USGS Earthquake Hazards Program
- Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Nepalese aardbewing van 2015.
|
<urn:uuid:3d7174fd-0920-4dbc-b72c-a3a433b149ad>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Nepalese_aardbewing_van_2015
|
2019-07-16T15:11:20Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524568.14/warc/CC-MAIN-20190716135748-20190716161748-00309.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.993292
| false
|
Doc Immelman
Doc Immelman | |
Geboortenaam | Daniel Ferdinand Immelman |
---|---|
Geboorte | 23 April 1928 Goodwood, Kaapstad |
Sterfte | 9 Maart 2013 Windhoek |
Nasionaliteit | Suid-Afrika |
Ouers | Willem Hendrik Immelman en Maria Elizabeth Barnard |
Bekende werke | Die bul van Kashimbo, Kurt Mauser, Die buffeljagter |
Huweliksmaat | Rya |
Kind(ers) | Lorraine en Yvette |
Webblad | http://www.docimmelman.com/ |
Immelman se eerste boek is op 23-jarige ouderdom gepubliseer. Daarna het hy nog meer as 60 boeke geskryf, asook etlike artikels, kortverhale, gedigte en rubrieke.[1] Van sy boeke is ook vir skole voorgeskryf, waarvan die bekendste waarskynlik Die Tyd van die Klippe is. Twee van sy boeke is ook na Engelse vertaal
Inhoud
Lewe en werk[wysig | wysig bron]
Daniël Ferdinand Immelman is op 23 April 1928 in Vasco in Goodwood, Kaapstad, gebore as die oudste van twee seuns. Die Immelmans is oorspronklik van Duitsland en Daniël Ferdinand is die voorname van die stamvader en eerste Immelman na Suid-Afrika. Sy ouers is Willem Hendrik Immelman (wat in 1965 oorlede is) en Maria Elizabeth Barnard (oorlede in 1969). Op sy doopsertifikaat word sy name verkeerdelik as William Ferdinand aangedui, ’n fout wat eers in 1944 reggestel word toe hy vir sy eerste werk aansoek doen. Sy pa is ’n skrynwerker en sluit hom dan ten tye van die Groot Depressie in die dertigerjare by die Spoorweë aan. Sy ouers is geskei terwyl hy nog op laerskool is, in ’n tyd toe egskeidings nog ’n skande was en hy het as kind min vriende as gevolg van hierdie stigma. Sy ma trou enkele jare later met sy stiefpa, James McGregor. Hy ontvang sy skoolopleiding te Ysterplaat en die Hoërskool Maitland (waar Sarah Goldblatt vir hom Engels gee), maar moet reeds op sestienjarige leeftyd noodgedwonge die skool verlaat. In 1943 behaal hy deur middel van deeltydse studie sy eersteklas-matriek by die Gordons Institute of Learning in Kaapstad. Hy begin in 1944 werk as klerk en later telegrafis in die poskantoor in Kaapstad, waar hy spesialiseer as Morsekode operateur. In hierdie tyd besoek hy gereeld sy oom, Bonnie Schietekat, se plaas Roosboom wat grens aan die plaas De Grendel van sir De Villiers Graaff in Durbanville. Hier gaan hy dikwels saam met sy stiefbroer duikers jag.
Vroeg in 1946 kry hy dubbele longontsteking en op aanbeveling van sy dokter doen hy aansoek vir ’n verplasing na Beaufort-Wes met sy droë lug. Steeds as telegrafis by die poskantoor begin hy hier skryf, eers in Engels, maar later in Afrikaans. Hier kry hy weens sy klein postuur, bakore en vroeë pankop die bynaam Doc van sy kollegas, na aanleiding van die dwergie met dieselfde naam in die feëverhaal “Sneeuwitjie en die sewe dwergies”. In 1950 word hy weens sy kennis van Duits verplaas na Namibië (die destydse Suidwes-Afrika) en werk in Windhoek by die ingenieursafdeling van die poskantoor, veral as telegrafis en radio-operateur. Alle firmas in Suidwes het destyds kabelgramme in Duits van hul verskaffers in Duitsland ontvang en met sy vlot Duits was Doc die enigste telegrafis wat dié Morsekode-boodskappe kon transkribeer. Hy leer al die naburige stasies en prospekteerders ken en maak veral goeie vriende met die prospekteerders by Sendelingsdrif en Lorelei (vandag bekend as Rosh Pinah). In hierdie tyd koop hy sy eerste swaarkaliber-geweer en skiet sy eerste grootwild, soos gemsbok en koedoe, en gaan kuier naweke by vriende en familie op plase in die omgewing. As marconis bly hy in kontak met afgeleë dele van die land, sodat hy spoedig deur boere en ander na die uitsoek-jagplekke genooi is.
Vir ’n jaar lank vanaf 1953 bring hy tyd as plaasarbeider op die afgeleë plaas Garoab-Oost van Jan Verster naby Tsintsabis in die distrik Tsumeb deur, waar hy die Santaal aanleer. Hy bly hier op die “rooilyn”, die gebied wat op kaarte aangedui was met ’n dik rooi lyn waar blankes nie toegelaat is nie. Wit persone kon slegs met ’n werkpermit of op uitnodiging ingaan. Sy vernaamste taak hier is om wild te skiet vir die San- en Himba-plaaswerkers en jag word hierna sy groot liefde. Hierdie ervaring dien later as agtergrond vir sy roman “Die buffeljagter”. Hierna keer hy terug na die poskantoor in Windhoek as klerk en word later hoof personeelbeampte, ’n betrekking wat hy beklee tot met sy aftrede op 30 April 1988. Hy beskryf sy loopbaan as dié van plaasarbeider, jagter, skrywer, fotograaf, swerwer en boemelaar. Hy is agt tale magtig, wat insluit Afrikaans, Engels, Duits (’n skoolvak), Spaans (wat hy op skool aanleer om hom verstaanbaar te maak vir sy Mexikaanse meisie Carmen se ouers), Portugees (wat hy in Angola aanleer), Frans en ook inheemse San en Ovambo tale en dialekte (wat hy in Namibië aanleer terwyl hy op ’n plaas werk).
In 1958 trou hy met Rya Senekal, dogter van Piet en Fienie Senekal van Windhoek, wat ook in die poskantoor gewerk het. Die egpaar het twee dogters, Lorraine en Yvette. Hulle wittebroodsreis is na die Etosha-pan en die jaar later besoek hulle Angola. Hy reis gereeld na die naby geleë Afrika-lande (Zimbabwe, Zambië, Angola, Mosambiek, Botswana en Suid-Afrika) en bring ook in die negentigerjare vier besoeke aan Spanje en Portugal. Die gesin bly in Windhoek en besit ook vanaf 1971 ’n vakansiehuis op Hentiesbaai, wat hy in 2002 verkoop.
Doc Immelman is op 9 Maart 2013 in die Rooms-Katolieke Hospitaal in Windhoek oorlede.[2]
Skryfwerk[wysig | wysig bron]
As skoolkind word van sy stories en rympies in Die Kleinspan en Die Jongspan opgeneem.[3] Hy begin ernstig skryf wanneer hy in Beaufort-Wes by die poskantoor werk, eers in Engels maar later in Afrikaans. Sy eerste gepubliseerde kortverhaal is Ses dooie beeste langs die grensdraad wat in 1954 in Die Huisgenoot verskyn. Hy begin hierna meer ernstig skryf en vertel veral aan die begin die verhale wat hy gehoor het by die nasate van die Dorslandtrekkers in Humpata in Angola, wat vertel het van olifantjag. Sy boeke gaan hoofsaaklik oor oorlog, jag en misdaad, altyd met ’n tikkie romanse in ’n ruwe manswêreld en meestal gesitueer teen ’n Namibiese agtergrond. Ongeveer twintig van sy boeke word op skool voorgeskryf en verskeie word ook gereeld herdruk. Hoewel sy boeke nie soseer hoë letterkundige waarde het nie, munt hy uit as ontspanningverhaalskrywer en maak hy gebruik van ’n onderhoudende, direkte vertelstyl sonder fieterjasies of onnodige vertoon. Hierdeur vermy hy dan ook grotendeels die slaggat van sentimentaliteit. Sy werke is verder van belang vir die goed nagevorste historiese agtergrond en die akkurate tekening van die natuurlewe, die gebruike en gewoontes van plaaslike inwoners en die wêreld van veral die ou Namibië en Angola. Die verhale speel feitlik almal af in die tyd toe Namibië nog Suidwes-Afrika was en voor die vryheidstryd en grensoorlog plaasgevind het, sodat die leser hier nog met ’n geromantiseerde uitbeelding te doen kry. Daar verskyn bykans vierhonderd kortverhale, sketse, artikels, vervolgverhale en gedigte van hom in verskeie tydskrifte en koerante, terwyl hy ook meer as tweeduisend weeklikse rubrieke skryf vir Windhoekse koerante soos Die Suidwes-Afrikaner, Die Suidwester en Die Republikein.[3]
Kortverhaalbundels[wysig | wysig bron]
Sy debuut is ’n kortverhaalbundel, Verhale uit Suidwes (1959), wat meestal jagverhale bevat, afgewissel met moord en liefde. Hierna publiseer hy nog ’n aantal kortverhaalbundels. In die titelverhaal in Shondoro (1965) maak ’n seun ’n koedoe hans groot, maar ’n vellekoper skiet die koedoe onder die indruk dat hy daardeur aan die gesin vleis kan verskaf.
Kurt Mauser (1975) is ’n bundel aaneengeskakelde kortverhale oor ’n stereotipiese held wat aan die begin van die twintigste eeu soos ’n Namibiese Robin Hood veg vir die verontregtes en die skelms se moses is.[4]
Kersfees in Carmona (1985) is ’n bundel kortverhale waar die titelverhaal ’n romantiese verhaal is en die res hoofsaaklik avontuurverhale.
Die tier en ander verhale (1990) bevat drie kortverhale oor Namibië, met jag, romanse en avontuur weer die hooftemas.
Die beste van Doc Immelman (1994) bevat sestien van sy kortverhale wat hy self uitgesoek het.
Die groot sand en ander stories is ’n keur uit sy kortverhale wat tussen 1955 en 2000 in publikasies soos Huisgenoot, Sarie Marais, Die Republikein, Ster en Die Brandwag verskyn het. Die titelverhaal het aanvanklik in 1955 in Die Huisgenoot verskyn. Die verhaal speel af in die Namib-woestyn met sy onvoorspelbare sandstorms wat sy geheime (soos diamante) onder die sand versteek, met die hoofkarakter Willem Els wat vergeefs probeer om kragte te meet met die woestyn se krag. In Belofte aan ’n kameraad kry die verteller en Oom Jan by hulle besoek aan Tsumeb die nuus dat George Kitching dood is en daardie middag begrawe sal word. Oom Jan besluit dat hy wil bly vir die begrafnis, al is hy nie reg aangetrek nie. Dit is vreemd, want hy en George was nie eintlik vriende nie. Soos die dag aanloop, vertel Oom Jan die storie en hoe dit gekom het dat ’n gebeurtenis tydens die Eerste Wêreldoorlog daartoe gelei het dat hy en George mekaar belowe het dat hulle die ander een se begrafnis sal bywoon, om seker te maak dat die regte mens begrawe word. Die vul wat treine gejaag het verskyn aanvanklik eers in Die Brandwag van 13 April 1962. Dit is ’n verhaal vertel uit die vermenslikte perspektief van die perde, met Sonop en Elisabet wie se vul Kolbooi die treine jaag. In stede van ’n normale karperd, word hy ’n resiesperd. So vind Sonop uit dat Kolbooi nie sy seun is nie, maar die resiesperd Lightning s’n. Kenmerkend van die verhale is die Namibiese landskap en die jagtema, met talle verhale wat wilddiewe en onwettige jagtogte behandel.[5][6]
Immelman se kortverhale word ook in versamelbundels opgeneem, waaronder Allegaartjie onder redaksie van Johan de Jager, Steekbaard van Abraham H. de Vries en Kleinbegin in die prosa onder redaksie van Charles Malan.
Rubrieke[wysig | wysig bron]
Uit sy rubrieke wat in koerante soos Die Suidwes-Afrikaner en Die Suidwester verskyn het, word ’n keur onder die titel Van Ruacana tot Rosh Pinah gebundel.[7] Tipiese Namibiese onderwerpe word hier behandel, soos Cuca-bier wat kinien bevat, legendariese figure uit die omgewing en wat hulle gedoen het en die Windhoek van meer as 35 jaar gelede. ’n Tweede keur uit sy pretensielose maar goed geskrewe rubrieke word gebundel as Baarde, briewe en barmhartigheid.[8][9][10] Dit bevat onder andere die aangrypende vertelling oor die dood van ’n hond in “Eros” en ’n bietjie spot oor die menslike toestand in Raaisels. Die rubrieke is hoofsaaklik gebou rondom die ervarings en oordenkings van die storieverteller en jagter, waarin hy hom ook uitlaat oor die funksie en betekenis van dagboeke, wat die ervarings jare later betekenisvol maak. Die rubrieke belig hoofsaaklik ’n tyd wat onherroeplik verby is, met ’n nostalgiese terugblik op dinge soos baarde, groot motors, kaartspel, kinderspeletjies soos kennetjie en outydse gebruike en waardes.
Avontuurverhale[wysig | wysig bron]
Sy vernaamste produksie is avontuurverhale vir volwassenes. In Die safari na Omukwai (1961) neem die safarileier ’n rolprentspan na die noorde van Suidwes om ’n rolprent te maak oor die Heikumboesmans, maar die drie jong vroue in die geselskap sorg vir konflik en intrige.
Vlamme in die Namib (1963) is die verhaal van ’n noodlanding in die Namib en die ontbering van twee mense in die skroeiende woestyn.
Seevaart van verraad (1965) skryf hy onder die skuilnaam Rya Avenant.[11] Alba Roodt is lid van die Geheime Diens en vaar saam met die luukse plesierboot vanaf Kaapstad na Lourenço Marques sodat sy die geheime lys wat aan een van die passasiers oorhandig gaan word, kan onderskep.
’n Seisoen vir romanse (1966) is ’n kontemporêre roman waar ’n jong veldwagter se afgesonderde lewe in die veld deurmekaar gekrap word deur twee jong vroue.
Skatte van goddeloosheid (1966) speel af in die (destydse) hede teen die Namib-kus en in die woestyn. ’n Vrou se man is dood en sy word daarna deur afpersers lastig geval. ’n Jeugvriend kom besoek haar en saam los hulle die probleme op en herontdek hulle liefde vir mekaar.
Die wit hings van die Namib (1966) bestaan uit ’n roman en ’n novelle. Die roman handel oor ’n safarileier wat ’n wetenskaplike en sy twee dogters na die woestyn moet neem op soek na ’n rotstekening van ’n wit perd wat voorheen deur ’n reisiger gevind en beskryf is. Die novelle, Die tuiskoms van Zack Becker handel oor ’n jong voorman wat vir ’n moeilike boer werk maar eindelik genoeg geld bymekaar kry om met sy dogter te kan trou.
Vyf waens na San Pedro (1966) speel af aan die begin van die twintigste eeu. ’n Kaapse vrou se man verdwyn in Angola en hulle vind uit dat hy deur ’n skurk aangehou word. Saam met ’n safarileier vind sy hom in die boewe-nes op San Pedro.
In Die leeu van Okurasewa (1967) word die jagter Tom Maartens deur die boer Wolf Stroebel ingeroep om ’n skelm leeumannetjie te kom skiet. Die grootste probleem is egter die jarelange onmin tussen die bure.
In Die voortvlugtiges (1967) gebruik kommuniste en saboteurs die afgeleë Namibiese dorpie Doringpan as deurkom- en afspringplek. Die safarileier Petrus Senekal, wat die omgewing soos sy handpalm ken, word deur die polisie ingeroep om te help. Die kort novelle Die krokodille van Manyondo word ook in hierdie band ingesluit.
Die tyd van die klippe (1968) beskryf die wedervaringe van die grootwildjagter uit Angola Markus Dreyer, wat in die winter van 1903 uit Okuamatiland trek nadat sy ouers vermoor is. Hy land eindelik op Avondster, Lukas Opperman se plaas in die Humpata-distrik, waar sy paaie met Lukas se dogter, Anna, kruis. Lukas wil egter nie hê dat sy dogter met ’n brandarm man moet trou nie en die arrogante Barend Prinsloo vry boonop ook by haar.[12]
Die wilde perde van Jakkalsgraf (1969) speel in 1905 in die Kuisebrivier en Namibwoestyn af. ’n Sirkusarties tree in diens van ’n boer om vir hom wilde perde te vang wat hy aan die Duitse regering kan verkoop. Hy raak verlief op die boer se dogter.
Nege grafte tot Otjihonge (1970) handel oor die 1904 Herero opstand teen die Duitse regering. ’n Boerseun word as gids gehuur vir ’n Duitse peloton wat geld en ammunisie na ’n afgeleë gebied moet neem, maar hulle word oorval.
Die wrak van die Adolf K. Freimut (1972) is ’n kontemporêre roman wat aan die Kus van die Dood afspeel. ’n Veldgeoloog dien as gids vir ’n soekgeselskap na die wrak van ’n skip wat aan hierdie kus vergaan het, met ’n vrag staafgoud aan boord.
’n Kwartmiljoen Mauserpatrone (1973) verskyn oorspronklik as vervolgverhaal in Die Huisgenoot. ’n Groep boere skuil reeds geruime tyd in ’n afgeleë gebied van die Kalahari, waar hulle ’n eie republiek stig, steeds met ossewaens en perde ry en leef van jag en boerdery. ’n Joernalis raak agterdogtig wanneer die verkope van ’n groot aantal Mauserpatrone nie verklaar kan word nie en die boere word eindelik onderwerp aan die gesag van die regering, met verlies van hulle eiesoortige leefstyl.
In Die vallei van die heilige vuur (1974) word ’n ingenieur na die Erongoberge gestuur om ondersoek in te stel na die moontlikheid om ’n dam daar te bou. Snaakse dinge gebeur egter in die vallei.
In Huurvlug 14 van Windhoek (1978) word ’n passasiersvliegtuig gekaap en gedwing om in Angola te land, waar die aanloopbaan te klein is vir die vliegtuig en dit verongeluk met die landing. Die oorlewendes durf ’n gevaarlike staptog terug na Namibië aan.
In Die vloek van Kupferthal (1978) soek ’n lid van die Geheime Diens na twee van sy kollegas wat in Windhoek verdwyn het. Hy word uitgenooi na ’n jagplaas, maar alles is nie pluis daar nie.
Onheil in die Kuiseb (1983) se agtergrond is die stryd tussen die Duitse maghebbers en die Topnaar-Hottentotte naby Walvisbaai in 1905, waar die hoofkarakter die polisie help om die opstandelinge vas te trek.
In Lategan se goud (1988) roep ’n Angolese Portugees die hulp van ’n Namibiese toergids en safarileier in om in die oorlog geteisterde Angola na versteekte goud te gaan soek.
In Die krokodille van Manyondo (1993) stel die ontdekkingsreisiger Ken Burger ondersoek in na die geheimsinnige krokodilmense van Manyondo, iewers langs die Okavangorivier. Die novelles Die affêre op Okasino en Die tuiskoms van Zack Becker word ook in hierdie boek opgeneem.
Die wrede somer (2002) het die 1927 rebellie in Suidwes-Afrika van die Snelloper-Namas as tema. Lukas Baartman is die outokratiese boer van Fahlplatz aan die groot-Karasberge, waar hy sy werkers onderdruk. Die Snellopers bly langsaan in ’n reservaat en onder aanvoering van John Maartens, oudste seun van hulle kaptein, eis hulle ’n stuk grond wat volgens oorlewering aan hulle behoort. Baartman beskou die grond as sy weiding en die geskil lei tot ’n skermutseling tussen die Snellopers en die polisie en reserviste.[14]
Jeugverhale[wysig | wysig bron]
Doc skryf etlike jeugverhale, terwyl baie van sy avontuurverhale ook toeganklik is vir die jeug.
Die groot maroelas (1963) vertel van ’n leeu wat ’n man beseer. Hans Wagner skiet ’n leeu wat in ’n slagyster gevang is, maar onverwags het daar ’n jong leeutjie verskyn en Hans se been lelik seergemaak. Petrus, Hans se veertienjarige seun, sweer wraak op die boosdoener, en van nou af sou hy elke skoolvakansie na die eenoor-leeu soek. Dit is ’n soektog wat baie lank duur en in daardie tyd word nie net die leeu groot nie, maar ook Petrus groei op tot ’n jong man.
In Wraak in die wildernis (1964) raak die pa weg en twee seuns gaan soek hom, maar word deur die aggressiewe inheemse Hambukushu-stam in hulle soektog gehinder.
Tweehonderd gewere (1965) speel in 1904 in Suidwes af, in die tyd van Hendrik Witbooi se rebellie teen die regeringsmagte. Die hoofkarakter is ’n Afrikanerseun wie se ouers deur die Witkams vermoor word en wat daarna wraak sweer.
In Die beestrek (1974) moet twee sestienjarige seuns, Bennie Bronkhorst en sy Engelse vriend Charles Wilson, die trop beeste na ’n noodweidingsgebied in Namibië, naby die grens met Botswana, bring. Saam met hulle is die werkers, drie Damaras en die Herero kok, Zamue. Onderweg moet hierdie groepie die aanslae van veediewe, wildehonde en leeus afslaan. Hoewel die karakterisering gebrekkig is, word op onopvallende wyse die geaardheid van Namibië en die leefwyse en kulture van sy inwoners aan die leser oorgedra.[15][16]
In Die soektog (1985) is ’n Ovamboseun en sy suster die hoofkarakters. Hulle soek tot teen die Angola-grens na hulle pa wat spoorloos verdwyn het. Hierdie boek word in Engels as The search vertaal.
Die buffeljagter (2003) is ’n avontuurverhaal wat afspeel in Duits-Suidwes-Afrika in die tydperk net na die Anglo-Boereoorlog. Bill Abraham skiet buffels om vleis te verskaf aan die Tsumebmyn. Sy geweerdraer word egter doodgetrap deur ’n buffel wat hy net gekwes het en Bill verloor sy moed. Hy versin ’n seer been en laat sy seun Chris kom om die buffels te skiet. Deur die seun se dapperheid oorkom hy sy vrees.[17][18]
Digkuns[wysig | wysig bron]
Hy skryf ook gedigte wat opgeneem word in die versamelbundels Ik heb het woord gezocht en Land van sonlig en van sterre.
Eerbewyse[wysig | wysig bron]
In Julie 1984 ontvang hy ’n prys van die Afdeling Kultuurbevordering van die Administrasie vir Blankes van Suidwes-Afrika vir ’n groep van tien gedigte. Hierdie prys gaan gepaard met ’n handgeskrewe nota van die eerste Suid-Afrikaanse president, C.R. Swart, asook ’n getekende eerstedagkoevert met die datum 13 November 1978 daarop.
Piet van Rooyen skryf ’n M.A.-verhandeling oor sy werk, naamlik Doc Immelman in die Namibies-Afrikaanse literatuur.
Publikasies[11][19][wysig | wysig bron]
Jaar | Titel van publikasie |
---|---|
1959 | Verhale uit Suidwes |
1961 | Die safari na Omukwai |
1963 | Die groot maroelas
Vlamme in die Namib |
1964 | Wraak van die wildernis |
1965 | Shondoro en ander kortverhale
Tweehonderd gewere Die Doc Immelman omnibus |
1966 | ’n Seisoen vir romanse
Skatte van goddeloosheid Vyf waens na San Pedro Die wit hings van die Namib |
1967 | Die leeu van Okurasewa
Verhale uit Suidwes Die voortvlugtiges |
1968 | Die tyd van klippe |
1969 | Die wilde perde van Jakkalsgraf |
1970 | Blits
Nege grafte tot Otjihonge Seevaart van verraad (Rya Avenant) |
1972 | Die wrak van die Adolf K. Freimut |
1973 | Die bul van Kashimbo
’n Kwartmiljoen Mauserpatrone |
1974 | Die beestrek
Die vallei van die heilige vuur |
1975 | Die hart van ’n man
Kurt Mauser |
1976 | Wind oor die Khomas Hochland |
1978 | Huurvlug 14 van Windhoek
Die vloek van Kupferthal |
1979 | Die jagstewels en ander kortverhale
Die Doc Immelman-omnibus: Tweehonderd gewere; Skatte van goddeloosheid; ’n Seisoen vir romanse |
1980 | Onseker liefde (Rya Avenant) |
1983 | Onheil in die Kuiseb |
1985 | Kersfees in Carmona en ander stories
Die soektog Stories van sestig |
1990 | Lategan se goud
Die tier en ander verhale |
1993 | Die krokodille van Manyondo |
1994 | Die beste van Doc Immelman |
2002 | Die wrede somer |
2003 | Die buffeljagter |
2011 | Van Ruacana tot Rosh Pinah |
2013 | Baarde, briewe en barmhartigheid |
2014 | Die eretoordokter en ander verhale
Die groot sand en ander stories |
Sien ook[wysig | wysig bron]
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
- Doc Immelman: http://www.docimmelman.com/
Verwysings[wysig | wysig bron]
Boeke[wysig | wysig bron]
- De Jager, Johan “Allegaartjie” De Jager-HAUM Pretoria Eerste uitgawe Vierde druk 1982
- Kannemeyer, J.C. “Geskiedenis van die Afrikaanse literatuur 2” Academica, Pretoria, Kaapstad en Johannesburg Eerste uitgawe Eerste druk 1983
- Malan, Charles “Kleinbegin in die prosa” De Jager-HAUM Uitgewers Pretoria Tweede uitgawe Sewentiende druk 1994
- Van Coller, H.P. (red.) “Perspektief en Profiel Deel I” J.L. van Schaik-Uitgewers Pretoria Eerste uitgawe 1998
- Wybenga, Gretel en Snyman, Maritha (reds.) “Van Patrys-hulle tot Hanna Hoekom” Lapa-Uitgewers Eerste uitgawe Tweede druk 2005
Tydskrifte en koerante[wysig | wysig bron]
- Anoniem “Bekende skrywer tree af” “Die Transvaler” 20 Mei 1988
- Hurter, Errol “Een van Namibië se bekendste skrywers vier 75 jaar” “Die Republikein” 24 April 2003
- La Vita, Murray “Hemingway van Namibië” “Keur” 19 Augustus 1994
- Rousseau, Leon “Lewende legende” “By” 8 Augustus 2009
- Rousseau, Leon “Nooit weer iemand soos Doc” “By” 16 Maart 2013
- Smith, Charles “Eensame avonturier” “Plus” 11 Desember 2002
Internet[wysig | wysig bron]
- Rousseau, Leon Die Burger: http://184.108.40.206/argief/berigte/dieburger/2009/08/08/BJ/13/Copy%20(2)%20of%20BJNews008-StoryA-BY-368.html
- Smith, Charles Beeld: http://220.127.116.11/argief/berigte/beeld/2002/12/11/7/1.html
- Smith, Charles Die Burger: http://18.104.22.168/argief/berigte/dieburger/2002/12/09/DB/6LDN/01.html
- Smith, Charles Volksblad: http://22.214.171.124/argief/berigte/volksblad/2002/12/12/11/1.html
Ongepubliseerde dokumente[wysig | wysig bron]
- Immelman, Doc Lewenskets Nasionale Afrikaanse Letterkundige Museum en Navorsingsentrum (NALN) Bloemfontein
Ander verwysings[wysig | wysig bron]
- Doc Immelman oorlede, Praag, 11 Maart 2013
- Bookslive: http://protea.bookslive.co.za/blog/2013/03/12/in-memoriam-doc-immelman-1928-2013/
- Storiewerf: http://www.storiewerf.co.za/cvs/cv_docimmelman_ph.htm
- De Kock, Helene “Beeld” 17 Mei 2006
- Koen, Dewald “Beeld” 16 Februarie 2015
- Van Zyl, Wium “Rapport” 1 Maart 2015
- Hambidge, Joan “Beeld” 5 Desember 2011
- Hambidge, Joan “Beeld” 25 November 2013
- Mouton, Annika “Tydskrif vir Letterkunde” Jaargang 52 no. 1 Herfs 2015
- Smith, Johan “Rapport” 5 Januarie 2014
- Esaach: http://www.esaach.org.za/index.php?title=Avenant,_Rya
- De Kock, Helene “Beeld” 23 Mei 2005
- Gouws, Andries “Beeld” 17 September 2007
- Pakendorf, Margot “Beeld” 24 Februarie 2003
- Spangenberg, D.F. “Tydskrif vir Letterkunde” Nuwe reeks 14 no. 2, Mei 1976
- Wiehahn, Rialette “Tydskrif vir Geesteswetenskappe” Jaargang 16 no. 3, September 1976
- Buys, Junita “Kakkerlak” Uitgawe 6, 2006
- De Kock, Helene “Beeld” 10 November 2003
- Esaach: http://www.esaach.org.za/index.php?title=Immelman,_Doc_F.
|
<urn:uuid:719b7eb0-2f6b-479d-957f-4a6857ee17cf>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Doc_Immelman
|
2019-07-17T18:54:28Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525374.43/warc/CC-MAIN-20190717181736-20190717203736-00469.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 1
| true
|
Mensjewis
Die Mensjewiste (Russies: меньшевики, afgelei van die woord mensje, "minder") was ’n faksie van die Marxistiese Russiese Sosiaal-Demokratiese Arbeidersparty (RSDAP). Dit het ontstaan toe die party geskeur het; die ander faksie was die Bolsjewiste (большевики, большевисты; afgelei van bolsje, "meer"). Die skeuring het plaasgevind op die tweede partykongres in 1903. Die Bolsjewiste het later die Kommunistiese Party van die Sowjetunie geword.
Die skeuring[wysig | wysig bron]
Op die tweede kongres van die RSDAP, wat in Augustus 1903 in Brussel en Londen gehou is, was daar groot meningsverskille tussen Lenin en Julius Martof, tot in dié tyd ’n groot vriend van Lenin. Hulle kon nie hul verskille bylê nie en die party het in twee faksies geskeur [1] Lenin was die leier van die Bolsjewiste en Martof van die Mensjewiste.
Hoewel albei faksies geglo het dat daar ’n burgerlike demokratiese rewolusie moet plaasvind, was die Mensjewiste meer gematig en wou hulle met die Russiese voorlopige regering saamwerk, terwyl die Bolsjewiste met ander radikale en die boere saamgewerk het en die voorlopige regering se bewind wou oorneem.
Die twee faksies het in 1903–1904 voortdurend verander soos wat talle lede heen en weer oorgeloop het. Die twee faksies het in Januarie 1912 finaal bande verbreek toe die Bolsjewiste ’n partykongres in Praag gereël het net vir hul eie lede. Hulle het die Mensjewiste uit die party geskors en ’n onafhanklike party gestig met die naam RSDAP (Bolsjewiste). Ná die Kronstadt-opstand van 1921 is die Mensjewiste finaal verbied. Baie van die lede het geëmigreer terwyl ander by die Bolsjewiste aangesluit het. ’n Klein maar invloedryke groep sosiaal-demokrate wat verbind is met Maxim Gorki se koerant Nowaja Zjizn (Nuwe Lewe) het geweier om by enige van die partye aan te sluit.
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Hierdie artikel is merendeels vertaal vanaf die Engelse Wikipedia-artikel en:Menshevik
- Israel Getzler. Martov: A Political Biography of a Russian Social Democrat, Cambridge University Press, 2003 (eerste uitgawe 1967), ISBN 0-521-52602-7 p.78
Verdere literatuur[wysig | wysig bron]
- Haimson, Leopold H: The Mensheviks: From the Revolution of 1917 to the Second World War
- Haimson, Leopold H: The Making of Three Russian Revolutionaries: Voices from the Menshevik Past
- Liebich, André: From the other shore: Russian social democracy after 1921. Cambridge, Mass., Londen, 1997
- Moorehead, Alan: The Russian Revolution. Harper & Brother, New York, New York, 1958.
- Shanin, Teodor: Russia, 1905–1907: Revolution as a Moment of Truth. New Haven, 1985.
|
<urn:uuid:25a94494-836e-4d99-a1ba-cbb398dcf6e8>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Mensjewis
|
2019-07-17T18:48:59Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525374.43/warc/CC-MAIN-20190717181736-20190717203736-00469.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999856
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Havelland (distrik)" skakel
←
Havelland (distrik)
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Havelland (distrik)
:
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Frankfurt (Oder)
(
← skakels
wysig
)
Potsdam
(
← skakels
wysig
)
Cottbus
(
← skakels
wysig
)
Brandenburg an der Havel
(
← skakels
wysig
)
Märkisch-Oderland
(
← skakels
wysig
)
Barnim (distrik)
(
← skakels
wysig
)
Uckermark (distrik)
(
← skakels
wysig
)
Oder-Spree
(
← skakels
wysig
)
Potsdam-Mittelmark
(
← skakels
wysig
)
Dahme-Spreewald
(
← skakels
wysig
)
Prignitz (distrik)
(
← skakels
wysig
)
Ostprignitz-Ruppin
(
← skakels
wysig
)
Teltow-Fläming
(
← skakels
wysig
)
Havelland
(
← skakels
wysig
)
Oberhavel
(
← skakels
wysig
)
Elbe-Elster
(
← skakels
wysig
)
Sjabloon:Navigasie indeling Brandenburg
(
← skakels
wysig
)
Oberspreewald-Lausitz
(
← skakels
wysig
)
Spree-Neiße
(
← skakels
wysig
)
Rathenow
(
← skakels
wysig
)
Falkensee
(
← skakels
wysig
)
Bespreking:Havelland (distrik)
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Havelland_(distrik)
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:d4a89c24-aa2b-40f1-bf1e-87b7ec754d7a>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Havelland_(distrik)
|
2019-07-17T19:32:48Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525374.43/warc/CC-MAIN-20190717181736-20190717203736-00469.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.995392
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Kategorie:Rugbywêreldbeker" skakel
←
Kategorie:Rugbywêreldbeker
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Kategorie:Rugbywêreldbeker
:
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Kategorie:Rugbywêreldbeker
(insluiting)
(
← skakels
wysig
)
Kategorie:Rugbywêreldbekerstadions
(insluiting)
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Kategorie:Rugbywêreldbeker
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Kategorie
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:f6cd2b95-3d55-426c-a243-57b00bedaed0>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Kategorie:Rugbyw%C3%AAreldbeker
|
2019-07-17T19:26:03Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525374.43/warc/CC-MAIN-20190717181736-20190717203736-00469.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.995701
| false
|
Hulp
Kategorie:Skaakstukke
in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation
Jump to search
Wikimedia Commons bevat media in verband met
Skaakstukke
.
Bladsye in kategorie "Skaakstukke"
Die volgende 6 bladsye is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 6.
D
Dame (skaak)
K
Koning (skaak)
L
Loper (skaak)
P
Pion (skaak)
R
Ruiter (skaak)
T
Toring (skaak)
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategorie:Skaakstukke&oldid=1153849
"
Kategorie
:
Skaak
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Kategorie
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Ander projekte
Wikimedia Commons
Druk/eksporteer
Skep boek
Laai af as PDF
Drukbare weergawe
Gereedskap
Skakels hierheen
Verwante veranderings
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Wikidata-item
Ander tale
العربية
Беларуская
Беларуская (тарашкевіца)
Български
Bosanski
Català
Čeština
Cymraeg
Dansk
Deutsch
Ελληνικά
English
Esperanto
Español
Eesti
Euskara
فارسی
Suomi
Français
Galego
עברית
Hrvatski
Magyar
Հայերեն
Bahasa Indonesia
Ido
Italiano
ქართული
한국어
Lëtzebuergesch
Lietuvių
Latviešu
മലയാളം
Nederlands
Norsk
Polski
Português
Română
Русский
Srpskohrvatski / српскохрватски
Simple English
Slovenčina
Slovenščina
Српски / srpski
Svenska
தமிழ்
Тоҷикӣ
Türkçe
Українська
اردو
中文
Bân-lâm-gú
粵語
Wysig skakels
Die bladsy is laas op 28 Maart 2013 om 12:41 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:7a5d3d9c-b69a-4577-839c-9ef725f3ea46>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Skaakstukke
|
2019-07-20T07:43:37Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526489.6/warc/CC-MAIN-20190720070937-20190720092937-00229.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.988943
| false
|
Marilyn Borden
Jump to navigation
Jump to search
Marilyn Borden | |
Geboortenaam | Marilyn Reeva Borden |
---|---|
Geboorte | 29 Mei 1932 |
Nasionaliteit | Amerikaans |
Sterfte | 25 Maart 2009 (op 76) |
Beroep(e) | Aktrise |
Internet-rolprentdatabasis-profiel |
Marilyn Borden (29 Mei 1932 – 25 Maart 2009) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprent Secrets of Beauty (1951) en in die televisiereekse I Love Lucy (1951), Maude (1972), en Lottery! (1983).
Filmografie[wysig | wysig bron]
Rolprente[wysig | wysig bron]
- 1951: Secrets of Beauty
Televisiereekse[wysig | wysig bron]
- 1951: I Love Lucy
- 1972: Maude
- 1983: Lottery!
|
<urn:uuid:5571df74-2fb4-4674-9e96-a5cf64e583a0>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Marilyn_Borden
|
2019-07-22T18:35:40Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528208.76/warc/CC-MAIN-20190722180254-20190722202254-00549.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.991931
| false
|
Rita Webb
Rita Webb | |
Geboortenaam | Olive Rita Webb |
---|---|
Geboorte | 25 Februarie 1904 |
Nasionaliteit | Engels |
Sterfte | 30 Augustus 1981 (op 77) |
Beroep(e) | Aktrise |
Internet-rolprentdatabasis-profiel |
Rita Webb (25 Februarie 1904 – 30 Augustus 1981) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprent Up Pompeii (1971) en in die televisiereekse BBC Sunday-Night Theatre (1950), The Edgar Wallace Mystery Theatre (1960), en The Wednesday Play (1964).
Inhoud
Filmografie[wysig | wysig bron]
Rolprente[wysig | wysig bron]
- 1971: Up Pompeii
- 1974: The Best of Benny Hill
Televisiereekse[wysig | wysig bron]
- 1950: BBC Sunday-Night Theatre
- 1950: War on Crime
- 1953: The Pattern of Marriage
- 1956: My Wife's Sister
- 1960: The Edgar Wallace Mystery Theatre
- 1960: Winston Churchill: The Valiant Years
- 1963: Comedy Four
- 1964: The Wednesday Play
- 1964: Frankie Howerd
- 1964: Scott On...
- 1970: Oh in Colour
- 1979: The Ken Dodd Laughter Show
- 1981: Whizzkid's Guide
Televisierolprente[wysig | wysig bron]
- 1959: Break in Festivities
- 1960: David and Broccoli
- 1961: Cheerio Lou
- 1961: The Jelly End Strike
- 2011: Me & Arthur Haynes
Video's[wysig | wysig bron]
- 1981: Benny Hill's Video Revue
|
<urn:uuid:3ac2518f-c272-4a97-b966-a796a1da1e32>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Rita_Webb
|
2019-07-22T18:32:33Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528208.76/warc/CC-MAIN-20190722180254-20190722202254-00549.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.928474
| false
|
Mauritanië
Nasionale leuse: شرف إخاء عدل (Arabies vir: "Eer, Broederskap, Geregtigheid") | |||||
Volkslied: نشيد وطني موريتاني (Arabies vir: "Die land van vaderskap is die eervolle gawe") | |||||
Hoofstad | Nouakchott
Grootste stad | Nouakchott | ||||
Amptelike tale | Arabies | ||||
Regering | Unitêre semi-presidensiële Islamitiese republiek Mohamed Ould Abdel Azizb Mohamed Salem Ould Béchir | ||||
Onafhanklikheid • van • Huidige grondwet
28 November 1960 12 Julie 1991 | ||||
Oppervlakte - Totaal - Water (%) |
1 030 000 km2 (28ste) 400 000 myl2 0,03 | ||||
Bevolking - 2012-skatting - 2013-sensus - Digtheid |
4 301 018[1] (-) 3 537 368[2] 3,4 / km2 (221ste) 8,8 / myl2 | ||||
BBP (KKP) - Totaal - Per capita |
2018-skatting | ||||
BBP (nominaal) - Totaal - Per capita |
2018-skatting | ||||
MOI (2017) | 0,520[4] (159ste) – laag | ||||
Gini (2014) | 32,6[5] – medium | ||||
Geldeenheid | Ouguiya (MRO )
Tydsone - Somertyd |
GMT (UTC±0) nie toegepas nie (UTC±0) | ||||
Internet-TLD | .mr | ||||
Skakelkode | +222 | ||||
a. Volgens artikel 6 van die Grondwet: "Die nasionale tale is Arabies, Pulaar, Soninke en Wolof; die amptelike taal is Arabies." b. Nie internasionaal erken nie. |
Mauritanië (Arabies: موريتانيا; Mūrītānyā; Wolof: Gànnaar; Soninke: Murutaane; Pulaar: Moritani; Frans: Mauritanie), amptelik die Islamitiese Republiek Mauritanië (Arabies: الجمهورية الإسلامية الموريتانية, al-Jumhūriyyah al-ʾIslāmiyyah al-Mūrītāniyyah), is 'n land in Noordwes-Afrika. Die land se kus is aan die Atlantiese Oseaan in die weste, dit grens aan Senegal in die suidweste, Mali in die ooste en suidooste, Algerië in die noordooste, met die deur Marokko geannekseerde Wes-Sahara-gebied in die noordweste. Die grootste stad is die hoofstad Nouakchott, terwyl Nouadhibou die land se vernaamste ekonomiese sentrum is. Albei is aan die Atlantiese kus geleë. Die land is na die antieke Berberkoninkryk Mauretania genoem.
Sowat 20% van Mauritanië se bevolking leef op minder as $ 1,25 per dag.[6] Slawerny is in Mauritanië 'n groot skending van menseregte, sowat 4% (155 600 mense) van die bevolking bestaan uit mense wat teen hulle wil slawe is; hulle is veral die regering se vyande. 'n Ander probleem met menseregte in Mauritanië is genitale verminking,[7] en kinderarbeid.
Inhoud
Geskiedenis[wysig | wysig bron]
Van die 3de tot die 7de eeu verdring die migrasie van Berberstamme uit Noord-Afrika die Bafoere, die oorsponklike inwoners van hedendaagse Mauritanië en die voorsate van die Soninke. Die Bafoere was hoofsaaklik landbouers, van die eerste Sahara-groepe wat hulle historiese nomadiese leefwyse laat vaar het. Met die geleidelike uitdroging van die Sahara, trek hulle suidwaarts. Op hulle hakke vind die migrasie van nie net Midde-Sahara-groepe na Wes-Afrika plaas nie, maar ook Berbers en Arabiere. Teen die 11de eeu het die eens klein Bafoer-bevolkingsgroep gegroei na 'n baie groot en welgestelde Soninkeryk – Ghanaryk, wat gestrek het van Mauritanië na die naburige lande Senegal en Mali. Op soortgelyke wyse het die Arabies-Berberse-bevolking in die Noorde hulle eie indrukwekkende ryk opgerig, die gebied wat strek oor die Middellandse See tot in Spanje en Portugal. Plaaslike nomadiese Berberstamme, hoewel invloedryk, bly andersyds grootliks sonder mag nadat hulle deur die Soninke verower is.
In 1076 val Islamitiese soldaatmonnikke (Almoravid of Al Murabitoen) die antieke Ghanaryk aan en oorwin dit. Oor die volgende 500 jaar kom die Arabiere vurige weerstand van die plaaslike bevolking (Berber en nie-Berber) te bowe en begin Mauritanië domineer. Die Mauritaanse Dertigjarige Oorlog (1644–74) was die onsuksesvolle finale poging om die Jemeense Maqil Arabiese invallers gelei deur die Beni Hassan-stam af te weer. Die nasate van die Jemeense Beni Hassan soldate word die opperlaag van die Moorse gemeenskap. Berbers behou invloed as die meerderheid van die gebied se Marabouts – diegene wat die Islamtradisie leer en bewaar. Baie Berberstamme verklaar hulle oorsprong as Jemen (aangesien hulle soms 'n Arabier-herkoms aanvoer); daar is min getuienis ter stawing, alhoewel sommige studies wel 'n skakel tussen die twee aantoon.[8] Hassanija, 'n hoofsaaklik mondelingse, Berber-beïnvloede Arabiese dialek wat sy naam verkry van die Jemeense Beni Hassan-stam, het die dominante taal onder die grootliks nomadiese bevolking geword. Aristokrasie en diensknegstande ontwikkel wat lei tot "wit" More (die aristokrasie), kewri (die inheemse groep wat nooit tot slawe gemaak is nie), en "swart" More of haratin (die voormalige slawe).
Franse kolonisasie aan die begin van die 20ste eeu bring 'n wetlike verbod op slawerny en 'n einde aan interstam-oorloë. Tydens die koloniale tydperk bly die bevolking nomadies, maar baie gevestigde bevolkingsgroepe, wie se voorsate eeue vroeër verban is, begin terugsypel na Mauritanië. Toe die land in 1960 onafhanklikheid verkry is die hoofstad, Nouakchott, gestig op die terrein van 'n koloniale dorpie, die Ksar, en 90% van die bevolking was steeds nomadies. Met onafhanklikheid kom groter hoeveelhede inheemse groepe (Haalpoelaar, Soninke en Wolof) Mauritanië binne, waar hulle na die gebied noord van die Sénégalrivier trek. Opgevoed in die Franse taal en gebruike, word baie van die nuwe aankomelinge klerke, soldate en administrateurs in die nuwe staat.
More reageer op die verandering deur meer druk uit te oefen deur meer aspekte van die Mauritaanse lewe, soos die reg en taal, te verarabiseer. 'n Skeuring ontwikkel tussen diegene wat Mauritanië as 'n Arabiese land beskou (hoofsaaklik More) en die wat 'n dominante rol vir nie-Moorse mense nastreef. Die onmin tussen die twee konflikterende visies van Mauritaanse samelewing was duidelik sigbaar tydens interkommunale geweld wat in April 1989 (die "1989 voorvalle") uitgebreek het, maar het sedertdien afgeneem. Die spanning tussen die twee visies bly 'n kenmerk van die politiese dialoog. 'n Beduidende aantal van beide groepe streef egter 'n meer diverse, pluralistiese samelewing na.
Politiek[wysig | wysig bron]
Mauritanië se presidensiële verkiesing, die derde sedert die demokratiese proses in 1992, vind plaas op 7 November 2003. Ses kandidate insluitend Mauritanië se eerste vroulike en eerste Haratien-kandidate (voormalige slaaf-familie), verteenwoordig 'n wye verskeidenheid van politiese doelwitte en agtergronde. President Maaouja Sid'Agmed Taja word herverkies met 67,02% van die populêre stem, volgens amptelike syfers, met Mohamed Khouna Ould Haidalla in die tweede plek.
Die PRDS, gelei deur President Maaouja Ould Sid'Agmed Taja, het die Mauritaanse politiek gedomineer sedert die land se eerste veelparty-verkiesing in April 1992 nadat die huidige grondwet per referendum goedgekeur is in Julie 1991. President Taja, wat die verkiesing in 1992 en 1997 gewen het, word die eerste staatshoof deur 'n staatsgreep sonder bloedvergieting op 12 Desember 1984 wat hom die voorsitter van 'n komitee van militêre offisiere gemaak het, wat Mauritanië van Julie 1978 tot April 1992 regeer. Die land se eerste president, Moktar Ould Daddah, dien van onafhanklikheid tot hy in 'n staatsgreep sonder bloedvergieting op 10 Julie 1978 afgeset word. 'n Groep van huidige en voormalige weermagoffisiere stuur 'n bloedige maar onsuksesvolle staatsgreep van stapel op 8 Junie 2003. Die kringleiers is steeds op vrye voet en hulle presiese doelstellings bly onduidelik.
Politieke milieu[wysig | wysig bron]
Politiek in Mauritanië is nog altyd swaar beïnvloed deur persoonlikhede, met enige leier se vermoë om politieke beheer uit te oefen afhanklik aan beheer oor hulpbronne; oënskynlike vermoë of integriteit; en stam, etniese, familie en persoonlike oorwegings. Konflik tussen wit Moor, swart Moor, en nie-Moorse etniese groepe, gesentreer om taal, grondbesit en ander aangeleenthede, bly die vernaamste uitdagings tot nasionale eenheid.
Die regeringsburokrasie bestaan uit tradisionele ministeries, spesiale agentskappe en semistaat-maatskappye. Die Binnelandsesake Ministerie staan aan die voorpunt van 'n stelsel van streeksgoewerneurs en prefekte gebaseer op die model van die Franse plaaslike regeringstelsel. Volgens dié stelsel word Mauritanië in 13 streke (wilajas) verdeel, insluitend 'n hoofstaddistrik, Nouakchott. Beheer is nou gekonsentreer in die uitvoerende tak van die sentrale regering, maar 'n reeks nasionale en munisipale verkiesings sedert 1992 het 'n beperkte mate van desentralisasie te weeg gebring.
Politieke partye, onwettig tydens die militêre tydperk, is weer gewettig in 1991. Teen April 1992, toe 'n burgerlike regering terugkeer, is 16 hoof politieke partye erken; 12 hoof politieke partye was aktief in 2004. Meeste opposisie-partye het die eerste wetgewende verkiesing in 1992 geboikot, en vir bykans 'n dekade is die parlement gedomineer deur die PRDS. Die opposisie het deelgeneem aan munisipale verkiesings in Januarie-Februarie 1994 en vervolgens aan Senaat-verkiesings, mees onlangs in April 2004, en verkry verteenwoordiging op plaaslike vlak benewens drie setels in die Senaat.
Mauritanië, saam met Marokko, het die gebied van Wes-Sahara in 1976 geannekseer, met Mauritanië wat beheer oorneem oor die suidelike derde. Na verskeie militêre verliese teen Polisario, trek Mauritanië in 1979 terug, en word hulle aansprake deur Marokko oorgeneem. Weens ekonomiese onvermoë is Mauritanië 'n geringe speler in die gebiedstryd, met die land se amptelike posisie dat dit 'n spoedige oplossing wil sien wat aanvaarbaar vir alle partye is.
Militêre staatsgreep[wysig | wysig bron]
Op 3 Augustus 2005 word berig dat die Mauritaanse militêres, insluitend lede van die presidensiële wag, beheer van sleutelpunte in die hoofstad Nouakchott oorgeneem het wat dui op 'n moontlike staatsgreep teen die regering van President Maaouya Ould Sid'Ahmed Taya wat buite die land was om die begrafnis van Saoedi-Arabië se Koning Fahd by te woon. Die groep offisiere, wat hulle self die Militêre Raad vir Geregtigheid en Demokrasie noem, stel die volgende verklaring vry:
- Die nasionale gewapende en sekuriteitsmagte het eenparig besluit om 'n besliste einde te bring aan die onderdrukkende aktiwiteite van die uitgediende outoriteit, terwyl ons mense gedurende die afgelope jare gelei het.[9]
Die Militêre Raad reik later nog 'n verklaring uit wat sy president as Kolonel Ely Ould Mohamed Vall noem en 16 ander offisiere as lede lys.
Die Kolonel is self vroeër as 'n ferm bondgenoot van die nou uitgesette President, hom selfs ondersteun in die oorspronklike staatsgreep wat hom aan bewind gebring het, en agterna as sy sekuriteitshoof gedien. Die hoë vlak van verraad teen die vorige president dui op breë ontevredenheid in die plaaslike regeringstakke, wat verder ondersteun word deur die oënskynlike algehele gebrek aan bloedvergieting.
Die staatsgreep is deur meeste gesagte in die wêreld veroordeel, maar plaaslike politieke partye spreek die hoop uit dat die Militêre Raad getrou sal bly aan hulle woord en hulle leierskap na twee jaar sal beëindig — wat hopelik tot 'n demokratiese regering sal lei.[10]
In reaksie op die staatsgreep en in ooreenstemming met hulle eie reëls skors die Afrika-unie Mauritanië van alle organisasie-aktiwiteite.
Op 10 Augustus 2005 laat vaar die Verenigde State en die Afrika-unie eise dat die staatsgreep herroep word. Die Afrika-Unie herroep egter nie die skorsing nie en stel die hou van verkiesings as 'n vereiste vir hertoelating.[11]
Die Militêre Raad het vervolgens 115 politieke gevangenis van die vorige regering vrygelaat[12] en die terugkeer van President Maaouya Ould Sid'Ahmed Taya en sowat 300 van sy politieke ondersteuners toegestaan.[13]
Gebiede[wysig | wysig bron]
Mauritanië word verdeel in 13 streke, met hul hoofstede:
Region | Capital | # |
---|---|---|
Adrar | Atar | 1 |
Assaba | Kiffa | 2 |
Brakna | Aleg | 3 |
Dakhlet Nouadhibou | Nouadhibou | 4 |
Gorgol | Kaédi | 5 |
Guidimaka | Sélibaby | 6 |
Hodh Ech Chargui | Néma | 7 |
Hodh El Gharbi | Ayoun el Atrous | 8 |
Inchiri | Akjoujt | 9 |
Nouakchott-Nord | Dar-Naim | 10 |
Nouakchott-Ouest | Tevragh-Zeina | 10 |
Nouakchott-Sud | Arafat | 10 |
Tagant | Tidjikdja | 11 |
Tiris Zemmour | Zouérat | 12 |
Trarza | Rosso | 13 |
Geografie[wysig | wysig bron]
Mauritanië is oor die algemeen plat, die land se 1 030 700 vierkante meter vorm uitgestrekte, droë vlaktes wat af en toe onderbreek word deur randjies en kransagtige dagsome. 'n Reeks steiltes kyk suidwes en verdeel die vlaktes in die middel van die land longitudinaal in twee. Die steiltes skei ook 'n reeks sandsteenplato's, die hoogste hiervan is die Adrarplato, wat 'n hoogte van 500 meter bereik. Fontein gevoerde oases lê aan die voet van sommige van die steiltes. Geisoleerde pieke, baie keer ryk in minerale, rys bo die plato's uit; die kleiner pieke word guelb'e genoem en die groteres kedia's. Die konsentriese Guelb er Richat is 'n prominente punt van die noord-sentrale gebeied. Kediet Ijill, naby die stad Zouîrât, het 'n hoogte van 1 000 meter en is die hoogste piek.
Trivia[wysig | wysig bron]
- Mauritanië en Madagaskar is die enigste twee lande in die wêreld wat nie-desimale geldeenhede gebruik. Die basiese geldeenheid, die Mauritaanse ouguiya bestaan uit vyf khoums.
Verwysings[wysig | wysig bron]
- ( ) "World Population Prospects: The 2017 Revision". ESA.UN.org (custom data acquired via website). United Nations Department of Economic and Social Affairs, Population Division. Besoek op 2 November 2018.
- ( ) Recensement Général de la Population et de l’Habitat (RGPH) 2013 (Report). National Statistical Office of Mauritania. Julie 2015. p. v.[dooie skakel]
- ( ) "Mauritania". Internasionale Monetêre Fonds. Oktober 2018. Besoek op 2 November 2018.
- ( ) "2018 Human Development Report" (PDF). United Nations Development Programme. 2018. Besoek op 2 November 2018.
- ( ) "Gini Index". Wêreldbank. Besoek op 2 November 2018.
- ( ) "UNDP: Human development indices – Table 3: Human and income poverty (Population living below national poverty line (2000–07))" (PDF). Besoek op 4 Julie 2010.
- ( Gould, Wendy Rose (18 Januarie 2011). ) "Female Genital Mutilation Banned By Islamic Leaders in Mauritania". news.yahoo.com. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2011-01-22.
- ( ) "Genetic differentiation of Yemeni people according to rhesus and Gm polymorphisms.". US National Library of Medicine National Institutes of Health. Julie–Desember 2000. Besoek op 2 November 2018.
- ( ) "Mauritania officers 'seize power'". BBC. 4 Augustus 2005. Besoek op 2 November 2018.
- ( ) "Mauritanian Capital Calm After Coup". VOA News. 4 Augustus 2005. Besoek op 2 November 2018.
- ( ) "Envoys snub ex-Mauritania leader". BBC. 10 Augustus 2005. Besoek op 2 November 2018.
- ( ) [1]
- ( ) [2]
Bronne[wysig | wysig bron]
- ( ) "Mauritania". CIA World Factbook. Central Intelligence Agency. Besoek op 2 November 2018.
- ( ) "Mauritania". U.S. Departement of State. 19 Julie 2018. Besoek op 2 November 2018.
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
Wikimedia Commons bevat media in verband met Mauritania. |
Sien Mauritanië in Wiktionary, die vrye woordeboek. |
- Regering
- ( ) République Islamique de Mauritanie amptelike regeringswerf
- ( ) Assemblée Nationale Mauritanienne amptelike werf
- Nuus
- ( ) AllAfrica.com – Mauritanië nuushooftrekke skakels
- Oorsigte
- ( ) Arab Gateway – Mauritanië
- ( ) BBC News Country Profile – Mauritanië
- ( ) CIA World Factbook – Mauritanië
- ( ) Library of Congress Country Study – Mauritanië data soos op Junie 1988
- Gidse
- ( ) Columbia University Libraries – African Studies: Mauritanië directory category
- ( ) Looksmart – Mauritanië directory category
- ( ) Open Directory Project – Mauritanië directory category
- ( ) Stanford University – Africa South of the Sahara: Mauritanië directory category
- ( ) The Index on Africa – Mauritanië directory category
- ( ) Yahoo! - Mauritanië directory category
- Geskiedenis
- Toerisme
|
<urn:uuid:1b04e8ba-c863-4666-9b00-77d1a68614b2>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Mauritani%C3%AB
|
2019-07-16T14:49:58Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524568.14/warc/CC-MAIN-20190716135748-20190716161748-00333.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999752
| false
|
Javier Bardem
Javier Bardem | |
Bardem tydens die 2018 Cannes Filmfees
Geboortenaam | Javier Ángel Encinas Bardem |
---|---|
Gebore | 1 Maart 1969[1] Las Palmas de Gran Canaria, Kanariese Eilande, Spanje |
Beroep | Akteur |
Huweliksmaat | Penélope Cruz, 2010 |
Familie | |
Kind(ers) | 2 |
Javier Ángel Encinas Bardem (Spaans: xaˈβjeɾ βaɾˈðen- Neem kennis dat Spaans nie nasale konsonante (nie-klinkers) in die lettergreep-afsluiting kontrasteer nie. Hulle assimileer na die volgende nie-klinker, en woord, - op die einde kom slegs /n/ voor;[2][3] gebore op 1 Maart 1969) is 'n Spaanse akteur.
Bardem het die Oscar vir Beste Ondersteunende Rol gewen vir sy rol as die Psigopatiese sluipmoordenaar Anton Chigurh in die 2007 Coen-broers rolprent No Country for Old Men. Hy het ook kritiese lof ontvang vir sy rolle in rolprente soos Jamón, jamón, Carne trémula, Vicky Cristina Barcelona, Boca a boca, Los lunes al sol, Mar adentro, en Skyfall, waarvoor hy beide 'n BAFTA sowel as 'n Screen Actors Guild-nominasie vir Beste Ondersteunende Akteur ontvang het.
Bardem het ook 'n Screen Actors Guild-prys, 'n BAFTA, vyf Goya Toekennings, twee Europese Rolprent-pryse, 'n Prix d'interprétation masculine Prys by die Cannes Rolprentfees (ex-aequo met Elio Germano) en twee Volpi Bekers vir Beste Akteur tydens die Venesiaanse Rolprentfees vir sy werk ontvang.
Hy is die eerste Spaanse akteur om genomineer te word vir 'n Oscar (Vir Beste Akteur, 2000, vir Before Night Falls), sowel as die eerste Spanjaard om een te wen vir Beste Ondersteunende Akteur in No Country for Old Men, 2008.
Hy het sy derde Oscar nominasie ontvang, en sy tweede Beste Akteur nominasie, vir die rolprent Biutiful.
Verwysings[wysig | wysig bron]
- "Monitor". Entertainment Weekly (1248). 1 March 2013. p. 25.
- "Javier Bardem pronunciation: How to pronounce Javier Bardem in Spanish". Forvo.com. 23 Januarie 2008. Besoek op 6 September 2010.
- "pronunciación de "m" final – WordReference Forums". Forum.wordreference.com. Besoek op 6 September 2010.
|
<urn:uuid:03eb898c-b731-48dd-849a-78365c60ef80>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Javier_Bardem
|
2019-07-19T01:51:08Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525973.56/warc/CC-MAIN-20190719012046-20190719034046-00093.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999498
| false
|
Kategorie:Bioloë
Jump to navigation
Jump to search
Wikimedia Commons bevat media in verband met Bioloë. |
Subkategorieë
Hierdie kategorie bevat die volgende 15 subkategorië, uit 'n totaal van 15.
-
-
-
-
-
-
-
-
+
-
A
-
B
-
D
-
F
-
N
-
S
-
|
<urn:uuid:1eeec40c-ab46-4f36-b6f8-6849fa894f8d>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Biolo%C3%AB
|
2019-07-19T02:28:14Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525973.56/warc/CC-MAIN-20190719012046-20190719034046-00093.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.970994
| false
|
Louw du Plessis
Ds. Louis du Plesis | |
Ds. L.J. du Plessis
Naam | Lodewicus Johannes du Plessis |
---|---|
Geboorte | 23 Desember 1844 Paarl, Kaapkolonie, |
Sterfte | 25 Desember 1918 (op 74) Reddersburg, Oranje-Vrystaat |
Kerkverband | Gereformeerd |
Gemeente(s) | Rustenburg 1872–1880 Colesberg 1880–1896 Petrusburg 1896–1912 |
Jare aktief | 1872–1912 |
Kweekskool | Burgersdorp |
Inhoud
- 1 Lewensoorsig
- 2 Sy bediening op Colesberg, 1880–1896
- 2.1 Sy koms
- 2.2 Ds. Du Plessis afgevaardig na Humpata
- 2.3 Die vervoervraagstuk
- 2.4 Philippolis word 'n selfstandige gemeente
- 2.5 Die onderwyssaak in sy tyd op Colesberg
- 2.6 'n Gedenksteen vir prof. Postma
- 2.7 Die sending
- 2.8 Hulp van die susters
- 2.9 Die geestelike bearbeiding van die gemeente
- 2.10 Die geldelike worsteling van die gemeente
- 2.11 Die organisasie van die gemeente in die algemeen
- 2.12 Die vertrek van ds. Du Plessis
- 3 Bronne
- 4 Sien ook
Lewensoorsig[wysig | wysig bron]
Die latere ds. Du Plessis was een van die eerste vyf studente wat onder proff. Dirk Postma en Jan Lion Cachet aan die Teologiese Skool Burgersdorp studeer het. Sy opleiding aan die skool was van korte duur, want dit is einde 1869 gestig en skaars twee jaar later het hy sy eerste beroep ontvang, hoewel ds. Postma vooraf privaat onderrig aan teologiese studente gebied het, van wie Du Plessis waarskynlik een was. In sy eerste gemeente en ook die oudste in die Gereformeerde Kerkverband, Rustenburg, is ds. Du Plessis in 1872 bevestig as opvolger van prof. Jan Lion Cachet, wat die gemeente van 1868 tot 1869 bedien het, toe hy 'n beroep aanvaar na die Gereformeerde kerk Burgersdorp om terselfdertyd hoogleraar aan die Teologiese Skool te word. Die eerste leraar van die gemeente se stigting in 1859 tot 1866 was ook die stigter van die Gereformeerde Kerk, ds. Dirk Postma, prof. Lion Cachet se medeleraar op Burgersdorp en saam met hom een van die eerste tweede hoogleraars daar. In ds. Du Plessis se tyd in Rustenburg het die gemeente 'n terugslag beleef toe hy op 15 April 1875 van 'n groot groep Doppers afskeid moes neem wat deur die Kalahari na Portugees-Wes-Afrika sou trek in wat bekend sou word as die Dorslandtrek.
In 1880 aanvaar hy 'n beroep na Colesberg. In 1883 het die Gereformeerde kerk Philippolis uit Colesberg afgestig, en daarna volg die uittog vanweë die ontdekking van diamante na Griekwaland-Wes waardeur die gemeente se ledetal met amper die helfte afgeneem en die gemeente finansieel so swak geword het dat, ten einde in die lopende uitgawes te voorsien, jaarliks 'n sommetjie bygeleen moes word sodat, toe ds. Du Plessis in 1896 vertrek, die gemeente nie in staat daartoe was om dadelik weer 'n leraar te beroep nie. So het die gemeente vakant gebly tot 1910.
In 1896 het ds. Du Plessis ’n beroep na sy laaste gemeente, Petrusburg, aanvaar. Die oorlogsjare van 1899 tot 1902 was 'n bittere tyd vir die gemeente weens die vernieling van die kerkeiendomme. Hoewel die kerkgebou van die vlamme gespaar gebly het (dit het wel in 2004 afgebrand), is die pastorie heeltemal afgebrand. Die stoflike skade vir die gemeente was groot. Maar ná die oorlog is alles herstel en is die bediening van ds. Du Plessis voortgesit tot hy in 1912 weens liggaamswakte eervol emeritaat toegeken word.
Ds. Du Plessis, 'n seun van Isaac (of Izak) David du Plessis (1808–1884, op wie se plaas Hamelfontein die Gereformeerde kerk Colesberg op 8 Desember 1860 gestig is deur sy toedoen) en Hester Venter (1811–1868, 'n prominente leidster in die vroeë Gereformeerde Kerk) van Colesberg, is op Burgersdorp getroud met Maria Gerbrechta Sophia (gebore Smit of Smith). Een van hul seuns, Jacobus Albertus, was ’n hoogleraar aan die Teologiese Skool op Potchefstroom. Nog een, Dirk Postma, was predikant in drie Gereformeerde kerke tot sy dood in 1941. Prof. Wicus du Plessis (1897–1968), 'n seun van prof. J.A. du Plessis, het sy oupa se name gekry. Hy was 'n akademikus, regsgeleerde, ekonoom en politieke denker. Prof. Hugo du Plessis, nog een van prof. J.A. du Plessis se seuns, was ook 'n Gereformeerde predikant en hoogleraar aan die Teologiese Skool. 'n Dogter uit prof. Du Plessis se eerste huwelik, Willemina, was getroud met die ekonoom François du Toit.
Sy bediening op Colesberg, 1880–1896[wysig | wysig bron]
Sy koms[wysig | wysig bron]
Onder leiding van die konsulent, ds. Jan Lion Cachet, het die kerkraad so gou moontlik aandag geskenk aan die moontlikheid om weer te beroep. Op sy vergadering van 11 Julie 1879 het die kerkraad besluit om dadelik oor te gaan tot beroep en ook besluit om die volgende dag met die gemeente daaroor te spreek. Aandag is ook geskenk aan die traktement waarvoor beroep sou word. Die gemeente het die gedagte van die kerkraad eenparig gesteun sodat die diakens hulle opdrag kon uitvoer om die gemeente deur te gaan en te laat teken vir die bedrag wat as traktement aangebied sou word. Op die volgende vergadering van die kerkraad het dit geblyk dat die uitslag van die werk van die diakens ietwat teleurstellend was, want waar die gedagte was om vir £350 te beroep, was die bedrag wat geteken was maar £253 sodat daar dus amper £100 kort was. Die konsulentvoorsitter het aan die diakens gevra of al die wyke na vermoë geteken het, waarop verskeie diakens geantwoord het dat dit beter kon gewees het.
Met hierdie toedrag van sake het die kerkraad besluit om die gemeente te raadpleeg oor die vraag of met die beroep voortgegaan moet word. Met 'n groot meerderheid is deur die gemeente ja geantwoord met die gevolg dat die beroep dadelik uitgebring is en wel op ds. L.J. du Plessis van Rustenburg. Tot 'n mate was hierdie antwoord van die gemeente misleidend, want van die begin van die bediening van ds. Du Plessis is gesukkel met die insameling van die. Vir hierdie beroep het ds. Du Plessis bedank en toe op 8 November 1879 weer beroep is, is ds. Du Plessis andermaal beroep.
Op die vergadering van 13 Desember 1879 moes die kerkraad aandag skenk aan 'n versoek van hom om sy antwoord op die beroep later bekend te maak. Hierdie uitstel is gegee en eers op die kerkraadsvergadering van 9 Februarie 1880 het die antwoord voorgekom dat hy die beroep aanvaar, en tegelykertyd die versoek dat hy op 24 April 1880 op Colesberg in die amp bevestig word.
Hierdie gunstige antwoord het die kerkraad aangespoor om dadelik te begin met sy reëlings vir die afhaal en ontvangs van die nuwe leraar. Nog op dieselfde vergadering is besluit om waens na Rustenburg te stuur om die predikant met sy gesin en sy hele trek na Colesberg te bring. Twee waens moes gevind word, naamlik ’n tentwa met trekdiere ens., kompleet en een bokwa met teerseil en trekdiere kompleet. Een ouderling en een diaken is aangewys om die waens te vergesel en die predikant by Rustenburg te gaan haal.
Op 17 Februarie sou die kerkraad weer vergader om te sien of alles in die haak was sodat die waens kon vertrek. Op hierdie vergadering is besluit dat die bevestiging sou waargeneem word deur die konsulent en ingeval hy verhinder sou word, sou prof. Dirk Postma gevra word. Ook is besluit op die vergadering van 26 Februarie dat die hele kerkraad ds. Du Plessis op die plaas Brandwacht sou gaan ontmoet. In verband met die reëlings vir die ontvangs is ook besluit om die predikant van die plaaslike Nederduitse Gereformeerde kerk, ds. W.A. Alheit (1875–1888), saam met die kerkraadslede wat teenwoordig sou wees op die dorp, ook na die bevestiging uit te nooi. Dit is iets opvallends, want tydens die ontvangs van d. Viljoen is sodanige besluit nie geneem nie en blykbaar het die besluit gedui op 'n kentering in die verhouding tussen die twee gemeentes.
Op die vasgestelde tyd het die predikant aangekom en al die reëlings het vlot verloop behalwe dat ds. Cachet verhinder was om te kom sodat prof. Postma dus die bevestiging moes waarneem. Op die vergadering van 23 April 1880 het dit geblyk dat al die stukke wat volgens Sinodale bepalings nagegaan moes word, in orde was sodat daar geen hindernis voorgekom het nie. Op hierdie vergadering het dit ook geblyk dat die vorige predikant, ds. Viljoen, verhinder was om teenwoordig te wees. Dit was die begin van 'n sestienjarige verbinding tussen ds. Du Plessis en die gemeente Colesberg.
Ds. Du Plessis afgevaardig na Humpata[wysig | wysig bron]
Vroeg die volgende jaar (1881) moes die kerkraad aandag skenk aan 'n brief van die kommissie wat die geestelike belange van die Trekboere na Humpata moes behartig, waarin bekendgestel was dat gemelde kommissie besluit het om di. Du Plessis en M.P.A. Coetzee jr. van Steynsburg af te vaardig na Angola om die trekkers te gaan besoek. Waarom juis hierdie twee broeders afgevaardig was, is nie bekend nie, maar die keuse van ds. Du Plessis kon moontlik voortgespruit het daaruit dat hy vroeër as predikant van Rustenburg die trekkers geken het en hulle ook besoek het voor hulle die wildernis ingetrek het.
Die kerkraad sou hierdie benoeming moes bekragtig want die kommissie het verder gevra dat ds. Du Plessis tydens sy afwesigheid sy traktement moes behou. Voor die kerkraad hieroor besluit het, het ds. Du Plessis die vergadering meegedeel dat hy nog nie besluit het of hy daarheen sal gaan nie; daarom het die kerkraad besluit om eers sy beslissing af te wag. Op die volgende vergadering, 14 Mei 1881 het hy toe bekendgestel dat hy besluit het om te gaan as dit met die kerkraad gereël kon word. Die kerkraad het die nodige verlof geskenk en ook bewillig om die traktement te bly betaal. Hierdie bespreking het in afwesigheid van die predikant geskied onder leiding van ds. H.B. Venter van Barkly-Oos.
Die goedkeuring van die kerkraad was nog onderhewig aan die van die gemeente, maar ook dit is gegee. Nadat die besluit van die kerkraad aan ds. Du Plessis bekendgemaak is, het hy met 'n ander versoek vorendag gekom. Hy het reeds lankal die plan gehad om besoek aan Europa te bring en aangesien daar blykbaar nou 'n gunstige geleentheid daarvoor aangebreek het, wou hy die kerkraad vra om hom verlof te gee om ná voltooiing van sy werk by die trekmense, na Europa te gaan. Ook hierdie versoek is gunstig oorweeg en toegestaan deur sowel die kerkraad as die gemeente. Die hele afwesigheid sou min of meer sewe of agt maande duur, maar dit het die kerkraad en gemeente nie afgeskrik nie.
Op die vergadering van 4 Junie 1881 moes die kerkraad weer aandag skenk aan die aangeleentheid, maar nou in gewysigde vorm. Op hierdie vergadering het die voorsitter meegedeel dat die plan was om op 13 Junie van Steynsburg af te vertrek, maar het hy daarby gevoeg die gewenste informasie om met sekerheid die trekmense te kan bereik, het nog nie gekom nie. Hierop het hy toe gevra dat ingeval die hele sending na Humpata op 'n teleurstelling sou uitloop, of hy nogtans verlof sou hê om na Europa te gaan? Ook hierdie gewysigde versoek is deur sowel kerkraad as gemeente toegestaan. Sake is verder gereël dat tydens die afwesigheid van die predikant die dienste van tyd tot tyd deur ander predikante waargeneem sou word.
Die deputate het op die bepaalde tyd vertrek wat daarop dui dat die nodige inligting toe wel gekom het, maar hulle kon Angola nie aandoen nie en het dus regdeur gegaan na Europa. Op sy vergadering van 19 Augustus 1881 het die kerkraad 'n brief aangehoor wat ds. Du Plessis vanuit Londen geskryf het en toe die kerkraad weer vergader het op 17 September was die predikant reeds terug en kon as voorsitter ageer. Die besoek aan die buiteland was dus baie korter as wat die gedagte aanvanklik was. In die notule staan net: “Ds. du Plessis zegt veel eerder teruggekomen te zijn dan hij gedacht had. Bij de trekmenschen waren zij niet omdat de reisgelegenheid van Madeira voor hen niet aannemelijk was boven die van Kaapstad, vooral wegens den langen tijd dat men op zee moet doorbrengen. Dan hebben zij nooit bericht gekregen of de menschen zich wel gevestigd hadden waar zij dachten heen te gaan. Bij de Kaap aangekomen zijnde is hun dit bericht eerst geworden."
Dit was nie die laaste keer dat die kerkraad aandag sou moes skenk aan die belange van die Angola-trekkers nie, want van tyd tot tyd moes die kerkraad korrespondensiestukke afkomstig van die kommissie belas met die geestelike belange van die trekmense behandel en trag om geld te vind om die verskillende planne deur te voer. Nooit het die kerkraad geweier om die gevraagde steun te verleen nie. Die bedrae wat wel aangestuur was, het nooit juis beïndruk nie, maar die gewilligheid het nie ontbreek nie en dit kon moontlik die invloed van ds. Du Plessis gewees het, want baie van daardie mense was vroeër sy lidmate gewees.
Die vervoervraagstuk[wysig | wysig bron]
Die vraagstuk van vervoer tydens die bediening het jare lank menige grys haar veroorsaak. In ds. Du Plessis se tyd het dit wel nie gegaan oor hoeveel per myl betaal moes word nie, maar wel oor perdevoer en osse en perde wat langs die pad siek geword het of weggeraak het en wat uitbetaal moes word, ens. Op die vergadering van 17 Augustus 1883 is genotuleer dat die kerkraadslede deur die noodsaaklikheid gedring, laas ooreengekom het om 'n wa met ses tuie as kerkwa, gekoop het vir die som van £50 en die bedrag moet nou betaal word. Deur hierdie stap is die hele vraagstuk nog nie opgelos nie, want elke keer dat die wa gebruik moes word, moes perde gevind word en dit het ook probleme meegebring.
Hierdie wa was ook onderhewig aan reparasie. In die notule van 18 Februarie 1887 staan opgeteken dat die kerkwa se as gebreek het en dat dit £4 gekos het om 'n ander as in te sit. En in 1894 het die kerkraad besluit om die kerkwa maar van die hand te sit en ons lees nie verder dat besluit is om 'n nuwe te koop nie sodat ’n mens daaruit kan aflei dat dit nie al die moeilikhede opgelos het nie. Destyds was daar reeds treinverbinding in die buurt van Colesberg.
Die meeste moeilikhede het die kerkraad ondervind om die afgevaardigdes na die sinodes weg te kry, veral wanneer die sinode in Transvaal of in die noordelike deel van die Vrystaat vergader het. In die notule van 27 Maart 1885 word gemeld van 'n tipiese voorbeeld van die probleem. Die diakens, want dit was blykbaar hulle werk om al hierdie soort insamelingswerk te doen, het gerapporteer dat hulle slegs vyf perde gekry het om die afgevaardigdes te vervoer na die sinode op Ventersburg, Vrystaat. Daarop is toe besluit dat ouderlinge en diakens moes saamspan om hierdie saak in die reine te bring. Maar toe het daar 'n ander vraagstuk opgeduik. Een van die afgevaardigdes, br. N.T. van der Walt, het aan die vergadering meegedeel “dat hij wegens zwakke gestalte des ligchaams met een privaat rijtuig moet gaan, nu wenscht hij te weten of ook zijne reiskosten hem zullen uitbetaald worden”. Dit was 'n probleem en veral 'n vraag waarop die kerkraad geen antwoord geweet het nie. Daarom het hy die vraag toe later gewysig om te verneem of die kerkraad sy reis-koste in “een gelijke graad" kan stel as dié van die ander twee afgevaardigdes. Eindelik het die kerkraad besluit dat aangesien die plan reeds gemaak is dat al die afgevaardigdes met een rytuig moes gaan, aan die broeder geen reisgeld afsonderlik betaal kan word nie.
Die Algemene Sinode sou in 1891 op Rustenburg vergader en in verband met die vervoer daarheen het die volgende voor die kerkraad en selfs voor die gemeente gedien. Op die vergadering van 2 Januarie 1891 is die afgevaardigdes gekies en toe is gespreek oor 'n reisplan en die reiskoste en besluit om die gemeente hierin te raadpleeg. Blykbaar moes beslis word om die reis per trein en “coach” of per perdewa sou geskied. Uit die notule blyk dat die gemeente die reisgeleentheid per trein en “coach" die verkieslikste geag het en in verband met die reiskoste is toe besluit om 'n vrye kollekte in die gemeente te hou vir die reiskoste na die sinode.
Op die volgende vergadering, 21 Februarie 1891, is gerapporteer dat die vrye kollekte die bedrag van £38.5.6 opgelewer het. Dit was kennelik nie genoeg nie; daarom is besluit om die werk oor te doen en toe hiervan rapport gekom het op die vergadering van 10 April het dit geblyk dat daar vir die reiskoste nog iets bygekom het; daarom is besluit dat as die hele som nie gevind word nie, die praeses en skriba 'n verslag moes opstel om voor die gemeente te lê van die volle bedrag wat reeds gegee en belowe is. En toe die verslag voor die gemeente dien, het dit geblyk dat £49.11.5 belowe is en £41.16.6 reeds inbetaal is. Ná afloop van die sinode kon natuurlik verslag van die reiskoste gegee word en in hierdie verband staan in die notule van 14 Augustus: Ontvangste £72.6.6; uitgawe £64.12.8; batige saldo £7.13.10. Die afloop van die hele aangeleentheid was dus nie ongunstig nie, maar die reissom van £64 bied ’n mens 'n kykie in die reistariewe van destyds wat dan met trein en “coach" moes geskied.
Philippolis word 'n selfstandige gemeente[wysig | wysig bron]
Tydens die bediening van ds. Viljoen het dit van tyd tot tyd voorgekom op die kerkraadsvergaderings om 'n ouderling te kies vir die lidmate wat in die Vrystaat woonagtig was, en later is ook inderdaad aldaar 'n ouderlingswyk gestig. Op sy vergadering van 18 November 1882 het die kerkraad te staan gekom voor die vraag of die lidmate op Philippolis nie as 'n selfstandige gemeente gestig kan word nie. Die kerkraad het nie dadelik hierop geantwoord nie, maar aan ds. Du Plessis opgedra om tydens sy besoek aan daardie geweste die volgende week, ondersoek ter plaatse in te stel en met die mense daaroor te praat en dan te rapporteer aan die kerkraad wat sy bevinding was.
Op die vergadering van 5 Januarie 1883 is hierdie rapport aangehoor: Dat die lidmate daar reeds begin het om 'n kerkgebou op te rig vir £850, buite die preekstoel en banke en dat die gebou oor 10 maande afgelewer moes word. Gelyktydig met hierdie rapport het ook 'n versoekskrif onderteken deur 23 manslidmate gedien waarin hulle gevra het om afgestig te word as 'n selfstandige gemeente. Ná bespreking het die kerkraad besluit om die versoek van die broeders vir kennisgewing aan te neem en verder daarmee volgens die kerklike bepalings te handel. Die nodige stappe is blykbaar deur die kerkraad gedoen, hoewel ’n mens niks daarvan in die kerkraadsnotule lees nie. Maar op die vergadering van 2 Junie 1883 het die saak weer ter tafel gekom. Berig is ontvang dat die kerkgebou van Philippolis voltooi is en 'n versoek aan die kerkraad gerig om dit tydens die stigting van die gemeente in gebruik te neem. Dit is deur die kerkraad bewillig, maar op sy volgende vergadering, 30 Junie, is eers besluit dat die gemeente aldaar gestig sou word DV die eerste Sondag in Augustus. By die geleentheid is ook besluit om aan oudl. P.J. Pretorius, die ouderling van daardie wyk, eervol ontslag te gee sodat daarmee die weg oopgemaak was vir die instelling van 'n kerkraad in die nuwe gemeente.
Die onderwyssaak in sy tyd op Colesberg[wysig | wysig bron]
Tydens die bediening van ds. Viljoen het die kerkraad meermale aandag geskenk aan die oprigting van skole, maar veel het nie juis daarvan tereggekom nie. In die notule is daar nie noemenswaardige gegewens oor die presiese toestand van die onderwyssaak nie. Op die kerkraadsvergaderings onder leiding van ds. Du Plessis is die kerkraad byna nooit gevra om aandag te skenk aan die oprigting van skole nie. Maar vanweë die besluit van die Algemene Sinode van 1873 dat die kerkrade jaarliks 'n verslag moes opstel en aan die verskillende Algemene Vergaderings moes voorlê in verband met die toestande in die gemeentes, is dié verslae van die kerkraad vanaf 1882 wel genotuleer.
In hierdie verslae moes elke gemeente sekere vrae beantwoord, byvoorbeeld vraag 9: Wat word daar in u gemeente gedoen vir die opvoeding en onderwys van die jeug? Meestal is die vrae met 'n enkele woord “ja” beantwoord, maar hierdie vraag is jaarliks breedvoerig beantwoord. Uit al die antwoorde blyk dat die kerkraad nie tevrede was met die onderwystoestand van die jeug van die gemeente nie. En die gees wat daaruit spreek word duidelik aangedui deur die woord van die antwoord wat op hierdie vraag in 1882 gegee is. Uit gebrek aan bekwame onderwysers is aan die onderwys en die opvoeding van die jeug nie soveel gedoen as die kerkraad graag sou sien nie. Dit is min of meer die refrein in al die antwoorde op hierdie vraag.
Elke jaar is getrou 'n opsomming gemaak van die aantal privaat skooltjies in die gemeente asook hoeveel kinders daar aan ander soort skole onderwys ontvang. Die aantal kinders van die gemeente wat gereeld skoolonderwys ontvang het, het van jaar tot jaar gewissel tussen die getalle 30 en 61. Laasgenoemde was die getal wat in 1895 op skool was. Dit was die gunstigste rapport wat die kerkraad tydens die bediening van ds. Du Plessis kon stuur aan die Algemene Vergadering en lui onder meer: Huislik en kerklik word gedoen soveel as kan; maar wat skole betref, gaan dit nie na wens nie. Die volgende skole is in die gemeente: Een derdeklas ondersteunde skool met 'n goewernante met 10 kinders wat elementêre onderwys ontvang in Hollands en Engels; ses familieskole waarin 33 kinders onderwys ontvang in spel, lees, skrywe en katkisasielesse, sang en ook in rekenkunde; daar is 12 kinders in die publieke skool op die dorp terwyl nog 6 kinders van gemeentelede in die distrik van en op die dorp Middelburg skoolgaan. Die totaal skoolgaande kinders is dus 61.
Net in 1890 het die kerkraad aandag geskenk aan die oprigting van ’n skool. Op die kerkraadsvergadering van 14 Februarie het die leraar bekendgemaak dat dit blyk asof daar 'n kans is om 'n skool in die wyk van oudl. Kruger op te rig. ’n Kommissie is toe benoem om te sien wat verder in die saak gedoen kon word. Hierdie kommissie het nie juis 'n rapport van sy werksaamhede aan die eerwaarde kerkraad voorgelê nie, maar uit twee rapporte aan die Algemene Vergadering kan ons wel die gang van sake aflei.
Op die vergadering van 28 Maart 1890 het die kerkraad aan die Algemene Vergadering gerapporteer: Die kerk het begin om 'n buurtskool tot stand te bring, tot nog toe egter sonder gevolg. Dit is net min of meer 'n maand na daardie vorige besluit vasgestel. Maar op 15 November van daardie jaar het oudl. B.J. Kruger die volgende mededeling gedoen: Dat daar al gewerk is insake die oprigting van 'n skool in sy wyk; die plaas Ruigtepoort het hy as skoolplaas gegee; aandele is reeds ter waarde van £110 geneem en ongeveer £30 is beloof tot ondersteuning van die skool en 20 kinders is gevind.
Op 2 Januarie 1891 het die kerkraad geantwoord aan die Algemene Vergadering dat daar 'n plan is om 'n distrik-kosskool in die gemeente op te rig. Dus 'n jaar nadat die leraar die saak aangeroer het, was daar nog nie 'n skool nie. Maar die poging is tog met sukses bekroon want in die rapport van 1892 word vermeld dat in die gemeente 'n skoolplaas is waarin 25 kinders onderwys ontvang. Die kerkraad het in sy antwoorde aan die Algemene Vergadering van tyd tot tyd gekla oor die gebrek aan bekwame onderwysers; daarom het hy die pogings wat die Meerdere Vergaderings aangewend het om onderwysers op te lei, getrou gesteun deur geld aan te stuur. Dat die kerkraad in hierdie tyd nie skole opgerig het nie, kan dus nie beskou word as 'n onverskilligheid ten opsigte van die onderwyssaak as sodanig nie.
'n Gedenksteen vir prof. Postma[wysig | wysig bron]
Afgesien daarvan dat die gemeente Colesberg ook een van die gemeentes in die Kaapkolonie was wat ds. Dirk Postma in 1860 gestig het, het hy vandat hy in 1866 predikant van Burgersdorp geword het, baie tyd en aandag aan die gemeente bestee. Tot die eerste predikant op Colesberg kom woon het, het ds. Postma gereeld as konsulent daar opgetree met die bediening van Woord en Sakramente. Toe prof. Postma dus in 1890 oorlede is, het ook hierdie gemeente saam met die hele Gereformeerde Kerk die verlies betreur.
Daarom is dit heel natuurlik dat toe in 1891 'n aksie aan die gang gesit is om 'n gedenksteen of iets ter nagedagtenis van hom op te rig, die kerkraad grondige aandag daaraan sou skenk. So is daar op die vergadering van 21 Februarie 1891 'n omsendbrief van vier predikante van die Kerk op die tafel geneem waarin die gedagte van 'n gedenksteen of 'n beurs genoem is. Die Postma-beurs sou dan bedoel wees as 'n fonds waaruit onder sekere voorwaardes aan verdienstelike studente nou en dan 'n prys gegee kon word; verder is die medewerking van die kerkraad in hierdie saak gevra.
Hierop is besluit dat die kerkraad met genoeë kennis geneem het van die inhoud van die omsendbrief en die saak in oorweging sou neem op sy eerskomende vergadering. Die kerkraad het op 10 April die saak weer bespreek en toe is met algemene stemme besluit: Dat die kerkraad van oordeel is dat 'n steen meer 'n aandenking is en dat die aangewese plek daarvoor is binne die ringmuur van die kerk te Burgersdorp en dat vir hierdie saak 'n kollekte gehou sou word met die nagmaal aan die end van Desember in hierdie jaar.
Nie lank nadat hierdie besluit geneem was het daar 'n brief van ds. L.P. Vorster, die sekretaris van die Komitee insake die Gedenksteen, voor die kerkraad gedien, waarin hy gevra het hoeveel hierdie gemeente vir die saak sou bydra. Hierop het die kerkraad geantwoord dat kerkraad en gemeente vir hierdie saak na vermoë sal bydra, maar dat dit moeilik is om te sê wat die gemeente sal gee daar dit van die hoeveelheid van die vereiste bedrag vir 'n gedenksteen afhang. Die kerkraad wou eers weet hoeveel nodig is.
In November van daardie jaar het die voorsitter aan die kerkraad meegedeel dat hy berig van ds. Vorster ontvang het dat die vereiste bedrag vir 'n gedenksteen ongeveer £200 sou wees. Wat presies die bedrag was wat die gemeente vir hierdie doel ingesamel het, word nie vermeld nie, maar dit was 'n deurkollekte. Later moes nog gekollekteer word omdat op die sinode van 1894 geblyk het dat daar nog 'n hele bedrag tekort was op die gedenksteen. Daarna is nog 'n gering bedraggie ingesamel en weggestuur.
Die sending[wysig | wysig bron]
In die verslag wat jaarliks aan die Algemene Vergadering gestuur moes word, was daar ook 'n vraag wat in die gemeente gedoen word vir die uitbreiding van Gods koninkryk. Op hierdie vraag het hierdie kerkraad elke jaar geantwoord met 'n paar woorde wat min of meer hierop neergekom het: kerklik niks. Vroeër het dit reeds geblyk dat die kerkraad en gemeente nie vyandig was teen sendingwerk nie, maar dat die kerk, volgens hulle, nog te swak was om daarmee te begin. Blykbaar was dit al die jare tog maar die gedagte wat in die harte gelewe het vandaar die gebrek aan optrede in hierdie saak.
Hierdie gesindheid insake die gekleurdes blyk baie duidelik uit wat op die kerkraadsvergadering van 30 Junie 1883 plaasgevind het: Die leraar het onder die aandag van die kerkraad gebring dat die magistraat 'n versoek gerig het om vir sekere ou en sieklike kleurlinge, wat vanweë die Goewerment ontoereikende rantsoene ontvang, iets te doen. Hierop het die vergadering besluit om aan oudl. I.J. van der Walt op te dra om nader ondersoek te doen na die toestand, ens. van die ongelukkiges en verder dat hy en die leraar daaroor moes oordeel of die saak in die gemeentevergadering behandel moes word. Uit hierdie besluit spreek beslis geen vyandigheid teenoor en onverskilligheid jeens hierdie mense nie. Wat verder gebeur het meld die notule nie.
In die jaar 1890 het daar op die sendingfront tog 'n geringe verandering ingetree. Die vorige jaar het die Algemene Vergadering van die Kaapkolonie dit moontlik gemaak vir die kerkraad van Humpata om 'n predikant daarheen te beroep en in die persoon van ds. Dirk Postma jr. het hulle wel een gekry. Vroeg die volgende jaar het die kerkraad 'n brief van gemelde ds. Postma behandel waarin hy meegedeel het dat hy begin het om die evangelie te verkondig aan die gekleurdes in die onmiddellike nabyheid en dat hy graag hulp wou hê ter bestryding van die koste daaraan verbonde. Hy het vermeld dat dit met verlof van sy kerkraad was dat die aksie begin is en dat hy die hulp gevra het. Die kerkraad het hierop besluit dat die brief aan die gemeente voorgelees moes word en dat enige persoon wat daarvoor iets wou bydra, dit aan die predikant kon afdra. Die notule vermeld wel enkele bedraggies wat daarvoor ingekom het maar die finale som is nie aangeteken nie.
In 1893 het daar weer 'n versoek om steun vir die sendingwerk in Basoetoland by die kerkraad ingekom en toe die kerkraad dit bespreek het, s besluit om by geleentheid van 'n lesing wat ds. L.P. Vorster op 18 Februarie voor die gemeente sou hou oor sy besoek aan Humpata, 'n kollekte te laat hou vir hierdie werk in Basoetoland. Ds. Vorster is toe verhinder om te kom met die gevolg dat die kerkraad besluit het om die kollekte tydens die nabetragtingsdiens daarvoor af te sonder.
Dit was nou maar sporadies voorkomende gevalle, maar later sou dit wel verander deurdat jaarliks sekere kollektes afgesonder moes word vir die sending en hierin was die kerkraad getrou sodat jaarliks vanaf 1894 die antwoord op hierdie vraag aan die Algemene Vergadering min of meer soos volg gelui het: Aan eintlike sendingwerk word niks gedoen nie, maar vir die saak word jaarliks gekollekteer ooreenkomstig die besluit van die Sinode. Nadat die sendingwerk te Venterstad begin is, het die kerkraad ook so nu en dan hulp daaraan verleen.
Hulp van die susters[wysig | wysig bron]
Van die susters van die gemeente as 'n groep lidmate is nie veel in die notule opgeteken nie, maar daar kom tog 'n paar gevalle voor. Die eerste was op 12 Oktober 1883 toe die voorsitter, ds. Du Plessis, aan die hand doen dat die susters van die gemeente gevra moes word om aandag te skenk aan nuwe venstergordyne vir die kerkgebou. Die kerkraad het dit gunstig oorweeg en aan ds. Du Plessis opgedra om met 'n paar susters daaroor te praat en die saak aan hulle op te dra. Die susters het blykbaar nie op hulle laat wag nie, want op die vergadering van 15 Augustus 1884 is gerapporteer dat die nuwe gordyne opgehang is en dat die susters vra wat hulle met die oues en die stuk van die nuwe materiaal wat oorgeskiet het, moes doen. Hierop het die kerkraad besluit om die susters wat met die gordyne gewerk het, te vra om die nuwe stuk tesame met die oues te probeer verkoop ten voordele van die kerk.
Die ander geval het in 1887 voorgekom toe die kommissie gerapporteer het dat dit wenslik was om 'n plankvloer in die susterskonsistorie te sit en toe het die kerkraad besluit om die susters te vra om vir hierdie saak te kollekteer en verder besluit om uit elke wyk twee susters as kollektante aan te wys. In hierdie geval het die susters nog vinniger opgetree, want reeds op die vergadering van 19 November is gerapporteer dat die saak klaar was en dat die ingesamelde gelde aan die kommissie oorhandig kon word.
Die geestelike bearbeiding van die gemeente[wysig | wysig bron]
In verband met die gereelde huisbesoek wat die predikant in sy gemeente moes verrig, staan niks in die notule nie. Dat dit egter gereeld plaasgevind het, kan maklik afgelei word uit die gereelde wyksverslae wat voor elke nagmaalsviering gelewer is. En as die predikant sy werk versuim het, sou daar wel deeglik van gespreek gewees het. Die geestelike belange van die gemeentelede is deeglik behartig, want van tyd tot tyd word melding gemaak van hulp wat verleen moes word van kerkraadsweë om spanninge tussen lidmate uit die weg te ruim; ander weer moes bearbei word vanweë swak kerkbesoek.
In verband met die bearbeiding van die jeug van die gemeente staan daar ook nie veel in die notule nie, maar daar is wel bewyse dat aandag daaraan geskenk is. Een van die aangeleenthede in verband met die verbondsonderwys wat gereeld die aandag van die kerkraad moes geniet, is die belydenis van die geloof of die “aanneming”, soos dit konsekwent in die notules genoem word. Een van die eerste besluite wat onder leiding van ds. Du Plessis in hierdie verband geneem is, het hieroor gehandel, naamlik dat in die vervolg nie meer alle drie maande nie maar alle ses maande geleentheid sal wees vir die aflegging van belydenis van die geloof. Dit is op 13 Augustus 1880 geneem.
Die gebruik was dat die kerkraad elke keer twee ouderlinge moes aanwys om hierdie katkisasieklasse by te woon en saam met die predikant te oordeel of die kennis genoegsaam was om toegelaat te word. Die predikant het gepoog om dit verander te kry sodat al die ouderlinge of soveel moontlik van hulle by kom, maar die kerkraad wou hierin nie bewillig nie en toe dit vir 'n tyd wel so gereël is, is daarvan later weer afgesien en teruggeval op die kommissie van twee lede saam met die predikant.
Ds. Du Plessis het ook aandag geskenk aan die verbetering van die gewone kategetiese onderrig wat in die skole en by die huise moes plaasvind, want die lidmate het nie op die dorp gewoon nie. Op die kerkraadsvergadering van 25 September 1885 het die leraar 'n nuwe plan voorgelê vir beoordeling van die kerkraad. Dié plan het katkisasielesse vir elke Sondag die hele jaar deur behels en die lesse sou dan op kaartjies gedruk en aan die kinders besorg word. Hy het selfs die drukkoste daarvan ook aan die kerkraad voorgelê, te wete 25/- vir die eerste 100 en daarna 12/6 vir elke verdere 100. Die kerkraad het dit as 'n baie nuttige saak beskou en besluit om dadelik 300 daarvan te laat druk en vir die volgende jaar aan die kinders uit te deel. Dit moes 'n soort lesrooster gewees het en daarom 'n groot verbetering gebring het in die gereelde behandeling van die werk met die kinders. Al die jare wat ds. Du Plessis daar gearbei het, moes hy daarmee volgehou het, want nadat hy vertrek het, meld die notule dat ds. T. Hamersma as konsulent sodanige leskaarte moes opstel.
Ds. Du Plessis het ook aandag geskenk aan die jong mense van sy gemeente en hulle ook gehelp met die daarstelling van 'n Jongeliedevereniging. Op die vergadering van 15 November 1884 het hy aan die kerkraad die reëls deur hom opgestel vir 'n Sang- en Jongeliedevereniging voorgelees. Die kerkraad het sy instemming daarmee betuig.
In 1887 het ds. Du Plessis die kerkraad toegespreek oor die Bybelverspreiding deur die Britse en Buitelandse Bybelgenootskap en die wenslikheid om die saak te help bevorder. Hieraan het die kerkraad sy steun toegesê en gevolglik het die predikant ook die saak aan die gemeente voorgehou en hier het hy ook die steun gehad van mnr. I.J. van der Walt, lid van die destydse Volksraad vir hierdie afdeling. Daarna is besluit dat die saak weer met nagmaal onder die aandag van die gemeente gebring sou word en dat dan 'n deurkollekte daarvoor afgestaan word.
Die belangrikste deel van die geestelike bearbeiding van die gemeente was natuurlik die gereelde bediening van Woord en Sakramente en dit het baie gereeld plaasgevind. Maar die kerkraad moes van tyd tot tyd verlof verleen aan ds. Du Plessis om as konsulent op te tree van een of ander gemeente wat vakant was sodat hy in breër verband ook kon arbei in die Kerk.
Die geldelike worsteling van die gemeente[wysig | wysig bron]
Met ds. Du Plessis se beroep was die bedrag wat deur die lidmate belowe is vir die traktement van die leraar, £100 minder as die bedrag waarvoor hy beroep sou word en nieteenstaande hierdie tekort het die gemeente tog besluit om oor te gaan tot beroep. Hierdie toedrag van sake het nie verbeter nie, maar gaandeweg versleg met die gevolg dat dit ál meer 'n finansiële worsteling geword het. Toe die nuwe predikant diens hier aanvaar, was die totale skuld van die gemeente £404 sodat hy dus baie gou aandag moes skenk aan die finansiële sake van die gemeente. Toe Philippolis boonop in 1883 selfstandig word, moes Colesberg ook die bydraes van daardie lidmate mis, want die predikant van Colesberg was toe nie meer verantwoordelik vir die bediening van daardie nuwe gemeente nie.
Die kerkraad en gemeente het dapper gestry om die finansiële moeilikhede die hoof te bied, maar gaandeweg het die onmoontlikheid van die situasie geblyk en moes aandag geskenk word aan onaangename middels. So moes die kerkraad op sy vergadering van 15 Mei 1885 begin dink aan traktementsvermindering. Volgens die notule is die kerkraad weens die afstigting van Philippolis, swaar tye en die wegtrek van lidmate genoodsaak om 'n kommissie te benoem om die predikant te vra om £100 van sy traktement te laat val. Die bespreking het blykbaar in sy afwesigheid geskied; vandaar die kommissie.
Later het die kommissie gerapporteer op die vergadering van 9 Julie 1886 dat die predikant gewillig was om £25 van die £350 af te slaan tesame met die 40 slaghamels en 10 mud koring wat as deel van sy onderhoud gegeld het. Sake het deurgaans slegter geword tot die kerkraad in 1895 sy toevlug moes neem tot die Algemene Vergadering. Onder vraag 11 van die gemeentverslag is die opening gebied dat 'n kerkraad die raad en advies van die Vergadering kan vra oor die een of ander netelige saak. In daardie jaar het die kerkraad die volgende onder die aandag van die Vergadering gebring: Die vraag lui of daar iets is waarin die kerkraad die hulp of advies van die vergadering verlang en daarop is toe geantwoord: Ja, wat betref die leraarsalaris daar die gemeente so verminder het dat dit onmoontlik is om die salaris byeen te bring. Hierin het die kerkraad hulp en raad nodig; daarom wend hy hom eerbiediglik tot die Algemene Vergadering en versoek vriendelik om raad en hulp hierin, indien moontlik.
Op sy vergadering van 25 Mei 1895 het die kerkraad kennis geneem van die besluit van die Algemene Vergadering by monde van sy afgevaardigdes, naamlik dat die kerkraad hom eers moet wend tot die ander kerkrade van die Kaapkolonie vir hulp in hierdie saak. Of die kerkraad dit gedoen het, blyk nie duidelik nie, maar op sy vergadering van 12 Oktober is gerapporteer dat daar van twee naburige kerkrade, te wete Steynsburg en Middelburg, steun gekom het tot 'n bedrag van £14.5.6 en later het daar weer bedrae gekom van ander kerkrade. Onder hierdie moeilike situasie moes die predikant in 1896 die beroep na Petrusburg oorweeg.
Die organisasie van die gemeente in die algemeen[wysig | wysig bron]
Ander sake wat van belang is om 'n duidelike begrip te kry van die bedieningsjare van ds. Du Plessis in die gemeente, is:
- Die wyse van verkiesing van kerkraadslede
Die vaste gebruik van die kerkraad was om die verkiesing van kerkraadslede te laat geskied op 'n gemeentebyeenkoms saam met die kerkraad en om dan 'n vrye verkiesing te laat plaasvind en die persoon wat die hoogste aantal stemme op hom getrek het, is eenvoudig verkose verklaar. So het dit dikwels gebeur dat die getal stemme wat op die ander persone uitgebring was, saam baie meer was as die op die verkoseverklaarde. 'n Paar keer het daar stemme opgegaan in die kerkraad om hierdie stelsel van verkiesing te verander, maar sonder sukses. Eers in 1887 is besluit om te laat stem totdat 'n volstrekte meerderheid verkry is.
- Die afskaffing van sitplekgelde
Nog ’n saak wat baie hoofbrekens besorg het aan die kerkraad was die betaling van sitplekgelde deur die lidmate. By die behandeling van die installering van banke in die kerkgebou is daarop gewys dat die banke betaal moes word met die geld wat geïn is met die verhuur van die sitplekke. Gedurig moes die kerkraad aandag skenk aan agterstallige sitplekgelde en daaruit het allerlei probleme voortgespruit. Hierdie gesukkel het voortgeduur tot 19 Mei 1894 toe die kerkraad eenvoudig besluit het om geen sitplekgelde meer te hef nie. Die lidmate kon nog vaste sitplekke in die kerkgebou kry, maar hulle hoef nie meer daarvoor te betaal nie.
- Kerklike gewaad
Op die vergadering van 14 November 1885 is gevra wat die bepaling was in verband met die gewaad van die kerkraadslede by kerklike dienste. Hierop het die praeses (voorsitter) geantwoord dat daar geen besluit deur die Kerk dienaangaande was nie. Die kerkraad verlang egter dat ouderlinge en diakens ter wille van die goeie orde en betaamlike deftigheid, by die openbare dienste en kerklike vergaderinge “in het zwart” geklee sal wees volgens die gebruiklike wyse in die Gereformeerde Kerk.
- Konsulentskappe
Dit was destyds nog gebruiklik in die kerk dat vakante gemeentes konsulente beroep. So het ds. Du Plessis verskillende beroepe tot konsulent ontvang en soms na gemeentes wat nie naby Colesberg was nie. So is hy byvoorbeeld in 1892 beroep tot konsulent van Ladybrand en die kerkraad het geen beswaar gehad dat hy die beroep kon aanvaar nie. Gedurende sy bedieningsjare te Colesberg het ds. Du Plessis verskillende gemeentes as konsulent bedien.
- Die 25-jarige bestaan van Colesberg se gemeente
Op die kerkraadsvergadering van 14 November 1885 het ds. Du Plessis verlof gevra om na Middelburg, Kaap, te gaan vir die 25-jarige bestaan van daardie gemeente wat feestelik herdenk is en waar hy die feesrede moes hou. Die verlof is toegestaan en in aansluiting daarby is toe ook gespreek oor die moontlike herdenking van die 25-jarige bestaan van hierdie gemeente. Op advies van die voorsitter is toe besluit dat hier nie 'n spesiale feesgeleentheid sou wees nie, maar dat met die eerskomende nagmaalsgeleentheid aandag geskenk sou word aan die saak. So het die geleentheid stilweg verbygegaan en is slegs gehandel ooreenkomstig die besluit van die kerkraad.
Die vertrek van ds. Du Plessis[wysig | wysig bron]
Op die vergadering van 10 Januarie 1896 het die predikant aan die kerkraad gesê dat hy beroep is na die gemeente Petrusburg, maar dat hy nog nie besluit het wat om te antwoord nie. Op die laaste dag van Januarie was die kerkraad weer bymekaar en toe het die voorsitter bekendgemaak dat hy die beroep aangeneem het onder afwagting van sy losmaking van hierdie gemeente. By monde van oudl. Van der Linde die spyt van die kerkraad uitgespreek, maar ook die berusting daarin. Op sy versoek is die eersvolgende nagmaal bepaal op die vierde Sondag in Maart en by daardie geleentheid sou sy afskeid ook kon plaasvind. Op dieselfde vergadering is onder voorsitterskap van ds. Hamersma wat as naaste predikant volgens besluit van die sinode teenwoordig was, die stukke nagegaan en in orde bevind en het die kerkraad die losmaking van hulle predikant bewillig.
Sestien jaar het ds. Du Plessis die gemeente bedien en toe hy reeds predikant van Petrusburg was, het hy nog aan hulle geskrywe en die gemeente bemoedig en die kerkraad het ook hulle ou predikant nie vergeet nie. By die kerkgeleentheid van 20 Maart 1896 het die kerkraad en gemeente 'n konsulent beroep en toe is met meerderheid van stemme ds. D. Postma jr. aangewys. En in die notule van hierdie vergadering is opgeteken dat die totale skuld van die gemeente toe £400 was en met die oog op die uitdelging van hierdie skuldbedrag, is besluit dat die gemeente die bedrae wat hulle belowe het vir die traktement van die predikant, nog moes bly stort om so die bedrag te vind.
Bronne[wysig | wysig bron]
- ( ) Maeder, ds. G.A. en Zinn, Christian. 1917. Ons Kerk Album. Kaapstad: Ons Kerk Album Maatschappij Bpkt.
- ( Coetsee. A.J. (voorsitter: redaksiekommissie). 1961. Eeufees Gedenkboek Gereformeerde kerk Colesberg K.P. 8 Desember 1980–1960. Colesberg: Eerwaarde kerkraad van die Gereformeerde kerk Colesberg. )
|
<urn:uuid:bb22c516-159e-4826-b562-d15fdfed39a8>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Lodewicus_du_Plessis
|
2019-07-20T07:40:27Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526489.6/warc/CC-MAIN-20190720070937-20190720092937-00253.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 1.000002
| false
|
J.J. Groeneweg
Inhoud
Lewe en werkWysig
Herkoms en vroeë leweWysig
Jacobus Johannes Groeneweg was op 1 Julie 1870 te Woerden in Nederland as predikantseun gebore, die sewende van tien kinders. Sy vader is die predikant C.C.O. Groeneweg. Sy moeder vertel graag stories en dink nuwe speletjies uit en van haar erf hy waarskynlik sy kreatiewe gees. Hy bekwaam homself as onderwyser in Wiskunde en Nederlandse letterkunde in Rotterdam, asook as kunsskilder en kunsonderwyser. Omdat daar nie veel aanvraag vir kunsonderwys is nie, lê hy hom veral toe op Wiskunde.
Na Suid-AfrikaWysig
In Rotterdam gee hy vir ’n lang ruk onderwys, maar ondervind dan die begeerte om oorsee te gaan. Die hoof van die keuringskomitee, dr. Nico Mansvelt wat voorheen Superintendent-generaal van Onderwys in Transvaal was ten tye van die Kruger-regering, beveel Suid-Afrika aan en in 1912 vertrek hy na Suid-Afrika, waar hy vir ’n jaar onderhoof van die Modelskool in Bloemfontein is. Hierna word hy in 1913 onderwyser in die Nederlandse Taal- en Letterkunde asook Wiskunde by die Oosteind Laerskool in Meintjiesstraat in Pretoria, waar mnr. Vaandrager die hoof was. Hierdie betrekking stel hom in staat om sy vrou en drie dogters van Nederland af te laat kom om by hom aan te sluit.
Vanaf 1918 is hy aan die pasgestigte Oosteind Hoërskool verbonde, waar hy skool hou tot en met 1930. In hierdie tyd behaal hy deur privaatstudie sy B.A.-graad en hy werk ook saam met mense soos T.H. le Roux en M.S.B. Kritzinger om Vondel vir Afrikaanse studente toeganklik te maak. Hy is die outeur van verskeie skoolhandboeke vir algebra, driehoeksmeting en meetkunde en is saam met sy dogter en haar man (Nell en Jan Malan Theron) die samesteller van skoolleesboeke.
Vanaf 1930 is hy die eerste redakteur van die Hollands Weekblad voor Zuid-Afrika, maar bedank uit hierdie pos in Julie 1932 omrede ’n meningsverskil met die eienaars.[2] Hierna tree hy af en wy hom uitsluitlik aan sy skryfwerk.[1]
SkryfwerkWysig
Hy skryf veral avontuurverhale vir die jeug wat dikwels in die oerwoudwêreld afspeel. Vele van sy boeke bevat nie net die verhaal nie, maar is ook vol inligting oor en beskrywings van volksgebruike en historiese gebeurtenisse. In sy geskrifte skryf hy vir beide die Afrikaanse kind, om hulle te vermaak en vir ontspanning, en vir die Nederlandse kind, om hulle ’n aanloklike en eksotiese beeld van Suid-Afrika en ander Afrikalande te gee. Meeste van sy boeke verskyn dus ook in Nederlands en sommige, soos De gelukkige eilanden (1927); Manitou (1928); Het geheim van Ibrahim Ben Mouna (1930); De geheimzinnige schaduw (1932); Het geheim van Abessynië (1933); Blauw bloed (1933); en De stam van de stekende schorpioenen (1934) verskyn of net in Nederlands of in Nederlands onder ’n ander titel. Een gelukkige zwerver, Maseppa, de leeu van de grasvlaktes, Waar de doornboomen fluisteren, Onder ‘t Zuiderkruis, De vallei van de mist en De wraak van de Toeareg verskyn in beide Afrikaans en Nederlands, terwyl ’n groot aantal boeke klaarblyklik slegs in Afrikaans verskyn. Waar hy aan die begin nog hoofsaaklik in Nederlands skryf en daarna in Afrikaans vertaal, blyk sy werkwyse teen die middel van die dertigerjare omgekeerd te wees en skryf hy hoofsaaklik in Afrikaans.
Onder het Zuiderkruis vertel van die Nederlandse seun Dirk wat saam met sy oom na Suid-Afrika kom en hier sy skoolloopbaan voltooi en verskeie avonture beleef. Dit is steeds ’n tipies koloniale beskouing van die blanke se heerskappy en taak om die swart mense op te voed en te beskaaf.
Waar die doringbome fluister het dieselfde hoofkarakters en beskryf hierdie keer die studente van Pretoria se wedervaringe in die oerwoude van Midde-Afrika, waar hulle onder andere met mensvreters te doen kry.
Maseppa, die leeu van die grasvlaktes is ’n sprokiesverhaal wat afspeel in Oos-Europa in die tyd van adellikes en arm boere. Maseppa red ’n vrou uit die kloue van haar waansinnige man en vind dan uit dat hy haar seun is en die erfgenaam van ’n graafskap.
Die huisgesin van Dawid Barinsky vertel die verhaal van ’n Joodse gesin tydens die Russiese Rewolusie van 1918.
Verskeie van sy verhale speel af in Noord-Afrika, waarin hy waardevolle inligting oor die kulturele gebruike van die verskillende nasies gee. Die wraak van die Toeareg stel hierdie stam en hulle voortdurende stryd teen die oorheersende kultuur van die Arabiere aan die leser voor. In ’n vervolg hierop, ’n Geluksvoël in die land van Allah, vorm die Arabiese Moslemkultuur weer die fokuspunt.
Die vallei van die newels speel in Egipte af, waar ’n argeoloog en sy maat die ou en nuwe Egipte leer ken.
Ander boeke met soortgelyke temas is ’n Gelukkige swerwer, Die vallei van die newels, In twee wêrelddele, Die oor, die weegskaal en die boek, Wyer horison, Aan die walle van die Nyl en Drie straatsangers in die Kongo.
Guiseppe Garibaldi, die leeu van die Apennyne is ’n roman oor die lewe van hierdie Italiaanse volksheld.
Die erfenis van ’n ou Sjinees is na sy dood gepubliseer en speel gedeeltelik in Suid-Afrika en die Gobi-woestyn af. Hierin verskaf hy feite oor oerdiere en beskryf ook die Chinese kultuur en gebruike.
AfsterweWysig
PublikasiesWysig
Jaar | Publikasies |
---|---|
1923 | Onder het Zuiderkruis |
1925 | Waar die doringbome fluister |
1927 | De gelukkige eilanden |
1928 | Manitou |
1929 | Maseppa, die leeu van die grasvlaktes |
Het geheim van Ibrahim ben Mouna | |
De geheimzinnige schaduw | |
1930 | Het geheim van Abessynië |
Blaauw bloed | |
1934 | De stam van de stekende schorpioenen |
1935 | Die huisgesin van Dawid Barinski |
1938 | ’n Gelukkige swerwer |
1939 | Die laaste van sy stam |
1940 | Vallei van die newels |
Die wraak van die Toeareg | |
’n Gelukkige swerwer | |
1941 | In twee wêrelddele |
Twee gelukkige swerwers | |
1942 | Aan die walle van die Nyl |
Guiseppe Garibaldi, die leeu van die Apennyne | |
Oor die klipperige pad | |
Die oor, die weegskaal en die boek | |
1943 | Drie straatsangers in die Kongo |
’n Wyer horison | |
1945 | ’n Geluksvoël in die land van Allah |
1950 | Die erfenis van 'n ou Sjinees |
BronnelysWysig
BoekeWysig
- Kannemeyer, J.C. Geskiedenis van die Afrikaanse literatuur 1. Academica, Pretoria en Kaapstad Tweede druk 1984
- Schoonees, P.C. Die prosa van die tweede Afrikaanse beweging. J.H. de Bussy, Pretoria / Hollandsch-Afrikaansche Uitgevers Maatschappij v/h J. Dusseau & Co, Kaapstad 1939 (derde druk)
- Van Coller, H.P. (red.) Perspektief en Profiel Deel I. J.L. van Schaik-Uitgewers Pretoria Eerste uitgawe 1998
- Wybenga, Gretel en Snyman, Maritha (reds.) Van Patrys-hulle tot Hanna Hoekom. Lapa-Uitgewers Eerste uitgawe Tweede druk 2005
Ongepubliseerde dokumenteWysig
- Van Schaik, Jan. Die boeke van J.J. Groeneweg. Nasionale Afrikaanse Letterkundige Museum en Navorsingsentrum (NALN) Bloemfontein 12 Oktober 1982
- Theron, N. In memoriam: J.J. Groeneweg. Nasionale Afrikaanse Letterkundige Museum en Navorsingsentrum (NALN)
- Bloemfontein Nasionale Afrikaanse Letterkundige Museum en Navorsingsentrum (NALN) Bloemfontein. Groeneweg, Johannes Jacobus – Biografie.
VerwysingsWysig
- Storiewerf: http://storiewerf.co.za/cv's/cv_jjgroeneweg_ph.htm
- Ploeger, Jan. J.J. Groeneweg, eerste redacteur van het Hollands Weekblad voor Zuid-Afrika (1870–1945). Nederlandse Post, Junie 1987
- Universiteit van Leiden: http://www.let.leidenuniv.nl/Dutch/ModerneLetterkunde/Groeneweg1.html
- Digitale biblioteek voor Nederlandse letteren: http://www.dbnl.org/auteurs/auteur.php?id=groe130
|
<urn:uuid:7400d29e-fd36-4baf-83c6-42127f93a6b6>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/J.J._Groeneweg
|
2019-07-21T13:36:30Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527000.10/warc/CC-MAIN-20190721123414-20190721145414-00413.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999939
| false
|
Maak hoofkeuseskerm oop
Soek
Wysigings
← Ouer wysiging
Nuwer wysiging →
Kategorie:Vroeë beskawings
(wysig)
Wysiging soos op 07:54, 15 Januarie 2011
80 grepe bygevoeg
,
8 jaar gelede
k
r2.6.2) (robot Bygevoeg:
az:Kateqoriya:Sivilizasiya
,
ru:Категория:Цивилизация
[[ar:تصنيف:حضارات]]
[[az:Kateqoriya:Sivilizasiya]]
[[bat-smg:Kateguorėjė:Cėvėlėzacėjės]]
[[be:Катэгорыя:Цывілізацыі]]
[[pt:Categoria:Civilizações]]
[[ro:Categorie:Civilizații]]
[[ru:Категория:Цивилизация]]
[[sk:Kategória:Civilizácie]]
[[sl:Kategorija:Civilizacije]]
Movses-bot
Robotte
2 294
wysigings
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:MobileDiff/725910
"
|
<urn:uuid:9c3b6ded-18c2-49e2-a5f5-a95141b5eaea>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:MobileDiff/725910
|
2019-07-21T13:09:16Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527000.10/warc/CC-MAIN-20190721123414-20190721145414-00413.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.661137
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Helikopter" skakel
←
Helikopter
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Helikopter
:
Wys (vorige 50 |
volgende 50
) (
20
50
100
250
500
).
1940
(
← skakels
wysig
)
24 Mei
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Uitgesoekte herdenkings/November
(
← skakels
wysig
)
Aërogamie
(
← skakels
wysig
)
Wikipediabespreking:Uitgesoekte herdenkings/Mei
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Uitgesoekte herdenkings/21 November
(
← skakels
wysig
)
Leonardo da Vinci
(
← skakels
wysig
)
Réunion
(
← skakels
wysig
)
Comotor
(
← skakels
wysig
)
Crozeteilande
(
← skakels
wysig
)
Sayeret Matkal
(
← skakels
wysig
)
Dakar-tydren
(
← skakels
wysig
)
Tor-M1
(
← skakels
wysig
)
Tunguska-M1
(
← skakels
wysig
)
Kamof Ka-50
(
← skakels
wysig
)
Denel Rooivalk
(
← skakels
wysig
)
Kamov Ka-27
(
← skakels
wysig
)
Richard Branson
(
← skakels
wysig
)
Airbus A380
(
← skakels
wysig
)
Neil Armstrong
(
← skakels
wysig
)
Tokio Hotel
(
← skakels
wysig
)
Tytuvėnai
(
← skakels
wysig
)
Soechoi Su-33
(
← skakels
wysig
)
Viëtnamoorlog
(
← skakels
wysig
)
Prins William, Hertog van Cambridge
(
← skakels
wysig
)
Falklandoorlog
(
← skakels
wysig
)
Suid-Afrikaanse Nasionale Weermag
(
← skakels
wysig
)
Lugmag
(
← skakels
wysig
)
Vragvoertuig
(
← skakels
wysig
)
Dolby Atmos
(
← skakels
wysig
)
Seafarer
(
← skakels
wysig
)
USS Nimitz
(
← skakels
wysig
)
Helikopterboom
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Voorbladartikels 2014
(
← skakels
wysig
)
Grand-Baie
(
← skakels
wysig
)
Lockheed C-130 Hercules
(
← skakels
wysig
)
Igor Sikorsky
(
← skakels
wysig
)
Lugmagbasis Hoedspruit
(
← skakels
wysig
)
Lugmagbasis Waterkloof
(
← skakels
wysig
)
Lugmagbasis Ysterplaat
(
← skakels
wysig
)
Lugmagbasis Bloemspruit
(
← skakels
wysig
)
Lugmagbasis Durban
(
← skakels
wysig
)
Mikojan
(
← skakels
wysig
)
HMS Ocean
(
← skakels
wysig
)
HMS Ark Royal (R07)
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Voorbladartikel week 36 2014
(
← skakels
wysig
)
Atlas Oryx
(
← skakels
wysig
)
Aérospatiale Alouette III
(
← skakels
wysig
)
Aérospatiale SA 330 Puma
(
← skakels
wysig
)
Chileense Lugmag
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 |
volgende 50
) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Helikopter
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:5b9d5c63-0856-44f6-b166-efcda7836b04>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Helikopter
|
2019-07-21T13:22:39Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527000.10/warc/CC-MAIN-20190721123414-20190721145414-00413.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998271
| false
|
Tara Fitzgerald
Tara Fitzgerald | |
Geboortenaam | Anne Tara Cassandra Fitzgerald Callaby |
---|---|
Geboorte | 18 September 1967 |
Nasionaliteit | Engels |
Beroep(e) | Aktrise, regisseuse, en vervaardiger |
Internet-rolprentdatabasis-profiel |
Tara Fitzgerald (gebore 18 September 1967) is 'n Engelse aktrise, regisseuse, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Brassed Off (1996), Exodus: Gods and Kings (2014), en Legend (2015), en in die televisiereeks Game of Thrones (2011).
Inhoud
Filmografie[wysig | wysig bron]
Rolprente[wysig | wysig bron]
- 1994: A Man of No Importance
- 1994: Sirens
- 1995: The Englishman Who Went Up a Hill But Came Down a Mountain
- 1996: Brassed Off
- 1998: Conquest
- 1998: The Snatching of Bookie Bob
- 1999: New World Disorder
- 2000: Rancid Aluminum
- 2001: Childhood
- 2001: Dark Blue World
- 2004: Secret Passage
- 2004: Five Children and It
- 2006: In a Dark Place
- 2014: Exodus: Gods and Kings
- 2015: Legend
- 2018: The Runaways
- Deirdre of the Sorrows
Televisiereekse[wysig | wysig bron]
- 2000: Waking the Dead
- 2011: Game of Thrones
Televisierolprente[wysig | wysig bron]
- 1995: The Vacillations of Poppy Carew
- 1997: The Prince of Hearts
- 1997: The Woman in White
- 1998: Little White Lies
- 1999: In the Name of Love
- 2003: Love Again
- 2003: Being Simon Cowell
- 2005: The Agatha Christie Code
- 2009: U Be Dead
Video's[wysig | wysig bron]
- 2015: Exodus: Gods and Kings - The Lawgiver's Legacy: Moses Throughout History
|
<urn:uuid:1e7b56a8-8c76-481d-a25e-3dce528da924>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Tara_Fitzgerald
|
2019-07-21T13:01:02Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527000.10/warc/CC-MAIN-20190721123414-20190721145414-00413.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.87553
| false
|
פֿראַנצױזיש
Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Jump to navigation
Jump to search
Oos-Jiddisj (ydd)
☞
פֿראַנצױזיש
Ontsluit van "
https://af.wiktionary.org/w/index.php?title=פֿראַנצױזיש&oldid=181959
"
Kategorie
:
Woorde in Oos-Jiddisj
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Onlangse wysigings
Lukrake woord
Lukrake Afr. woord
Woord begin met...
Kategorieë
Inligting
Geselshoekie
Huidige gebeure
Hulp
Skenkings
Druk/eksporteer
Skep boek
Laai af as PDF
Drukbare weergawe
Gereedskap
Skakels hierheen
Verwante veranderings
Laai lêer
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Haal dié blad aan
Ander tale
Ελληνικά
Français
हिन्दी
Malagasy
Plattdüütsch
Nederlands
ייִדיש
Die bladsy is laas op 16 Februarie 2018 om 19:57 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wiktionary
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:b4cd3a0a-264a-4b35-8984-b7c9e67e26a9>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wiktionary.org/wiki/%D7%A4%D6%BF%D7%A8%D7%90%D6%B7%D7%A0%D7%A6%D7%B1%D7%96%D7%99%D7%A9
|
2019-07-22T20:43:16Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528220.95/warc/CC-MAIN-20190722201122-20190722223122-00013.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998671
| false
|
Chinese porselein
Hierdie artikel bevat geen skakels na ander artikels nie. |
Chinese porselein is reeds sedert die Tang-dinastie (618-907) vervaardig. Deur die eeue heen is dit uitgevoer na verskeie lande in die Ooste en na Europa, waar dit om die besondere kwaliteit daarvan bewonder is, en baie het dit begin namaak. Op die porselein, wat meestal wit was, is blou of veelkleurige beskilderinge aangebring.
Inhoud
Algemeen[wysig | wysig bron]
Pottebakkerswerk is omstreeks 2500 v.C. al in China gemaak. Na allerlei eksperimente is tydens die Tang-dinastie daarin geslaag om porselein te vervaardig. Dit was baie harder as erdewerk, maar nog nie so dun en deursigtig soos die porselein wat later gemaak is nie. In die begin is daar ook nog baie porseleinagtige erdewerk gemaak wat wei hard, maar baie dikker was as egte porselein, die sogenaamde seladon-erdewerk. Dit was meestal roomkleurig of liggroenblou geglasuur. Die liggroen seladon-glasuring het baie beroemd geword.
Jwan- en Ming-dinastie[wysig | wysig bron]
Tydens die Jwan-dinastie (1279-1368) is porselein gemaak wat met blommotiewe beskilder is. Die groot bloeiperiode van Chinese porselein het egter eers onder die daaropvolgende Ming-dinastie (1368-1636) begin. Behalwe met blomme, is die porselein van toe af ook met diere en mensfiguurtjies versier. Die belangrikste porseleinstad was Tsjing-tuh-tsjen . Hierdie bloeitydperk het voortgeduur tot in die 19e eeu. Die Mingporselein het veral uit komme,borde en vase bestaan . Later het ook teeserviese bygekom.
Die porseleinware is eintlik net in opdrag van die Chinese keisers en vir uitvoer vervaardig. So is porselein vir die eerste keer gedurende die 16e eeu deur middel van die Portugese in Europa ingevoer. Van die porselein was wit wat met ʼn grysagtige blou beskilder is en uit die tyd van die Wan-Ii-keiser (1573-1619) dateer. In Nederland het dit bekend geraak as kraakporselein, so genoem na die Portugese skepe (kraak = caraque, 'n soort skip) waarmee die ware vervoer is en wat in 1604 deur die Nederlanders buitgemaak is. Hierna het die Verenigde Oos-Indiese Kompanje (VOC) self die invoer behartig.
Tsjing-dinastie[wysig | wysig bron]
In die Weste was die Kang-si-porselein baie gewild, en dit het sy naam gekry van Kang-si (1662-1722), die tweede keiser van die Tsjing-dinastie (1636-1911). Dit was suiwer wit met helderblou beskilderinge. Groot hoeveelhede hiervan is na Europa uitgevoer. Net so gewild, veral gedurende die 18e eeu, was die porselein wat met verskillende kleure beskilder is en later Franse benaminge gekry het, afhangende van die belangrikste kleur in die beskildering. So was daar die famille rose (ligrooi), die famille verte (groen) en die baie seldsame famille noire (swart).
Daar was ook suiwer wit porselein sonder enige beskildering, die blanc de Chine, en die porselein met gekleurde glasuur, bv. Goudgeel, koningsblou of donkerrooi. Behalwe die tipies Chinese porselein is daar ook die waarvoor spesiale opdragte ontvang is, die Chine de commande, wat beskilder is met Europese voorstellings soos portrette en stadswapens. Die meeste hiervan dateer uit die 18e eeu. Gedurende die 19e eeu het die porseleinbedryf in China vinnig agteruitgegaan as gevolg van verskeie rampe wat die land getref het. Sedertien was dit van geen noemenswaardige betekenis.
[wysig | wysig bron]
Chinese porselein is in baie lande nagemaak. In Nederland, waar die vraag die aanbod oortref het, het veral die Delftse pottebakkers in die 17e en 18e eeu probeer om dit met hul erdewerk na te boots. Elders in Europa is eers in die 18e eeu daarmee begin, ook eers met erdewerk en later met egte porselein. In Japan is nabootsings spesiaal vir uitvoer na Europa gemaak.
Die Japanse Arita-porselein het later baie bekend geword. In Suid-Afrika het daar sedert die middel van die 20e eeu ʼn nuwe belangstelling gekom in die kuns om fyn porselein van hoë gehalte te vervaardig. By Blackheath naby Kaapstad en in Rosslyn by Pretoria is daar fabrieke wat besondere produkte lewer.
Versamelings[wysig | wysig bron]
Waardevolle versamelings van Chinese porselein is in die Haagse Gemeentesentrum,, die Het Princessehof-museum in Leeuwarden en die Victoria and Albert-museum in Londen. Gedurende die bewind van die VOC is heelwat Chinese porselein in Suid-Afrika gebring. In die Nasionale Kultuurhistoriese en Opelug-meuseum in Pretoria is daar baie mooi voorbeelde van Chinese keramiek uit verskillende tydperke, terwyl daar in die Nasionale Kultuurhistoriese Museum in Kaapstad ook ʼn waardevolle versameling ten toon gestel word. [1]
Verwysings[wysig | wysig bron]
- * Wereldspektrum, 1982, ISBN 0908409451 band
|
<urn:uuid:9bc71fb8-c4a8-4449-9ef2-b5b440caeeae>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Chinese_porselein
|
2019-07-24T03:13:12Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195530250.98/warc/CC-MAIN-20190724020454-20190724042454-00173.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999857
| true
|
Hulp
Bladsye wat na "Boskuil" skakel
←
Boskuil
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Boskuil
:
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Potchefstroom
(
← skakels
wysig
)
Stilfontein
(
← skakels
wysig
)
Klerksdorp
(
← skakels
wysig
)
Ventersdorp
(
← skakels
wysig
)
Orkney, Noordwes
(
← skakels
wysig
)
Wolmaransstad
(
← skakels
wysig
)
Makwassie
(
← skakels
wysig
)
Leeudoringstad
(
← skakels
wysig
)
Maquassi Hills Plaaslike Munisipaliteit
(
← skakels
wysig
)
Venterskroon
(
← skakels
wysig
)
Hartbeesfontein
(
← skakels
wysig
)
Kanana, Noordwes
(
← skakels
wysig
)
Sjabloonbespreking:Suid-Afrikaanse distriksmunisipaliteit navbox
(
← skakels
wysig
)
Boskop
(
← skakels
wysig
)
Vaal Reefs
(
← skakels
wysig
)
Dominionville
(
← skakels
wysig
)
Doringkruin
(
← skakels
wysig
)
Tigane
(
← skakels
wysig
)
Umzimhle
(
← skakels
wysig
)
Kgakala
(
← skakels
wysig
)
Witpoort, Noordwes
(
← skakels
wysig
)
Trotsville
(
← skakels
wysig
)
Tswelelang
(
← skakels
wysig
)
Rulaganyang
(
← skakels
wysig
)
Tshing
(
← skakels
wysig
)
Makokskraal
(
← skakels
wysig
)
Vlieger
(
← skakels
wysig
)
Welgevonden
(
← skakels
wysig
)
Bruidegomskraal
(
← skakels
wysig
)
Appeldraai
(
← skakels
wysig
)
GaMogopa
(
← skakels
wysig
)
Doornkop, Noordwes
(
← skakels
wysig
)
Goedgevonden A
(
← skakels
wysig
)
Lindequesdrif
(
← skakels
wysig
)
Matlwang
(
← skakels
wysig
)
Bespreking:Boskuil
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Boskuil
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:d5ee5aa0-d8e4-47c6-a7e6-ba6e62fe01d7>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Boskuil
|
2019-07-17T18:57:39Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525374.43/warc/CC-MAIN-20190717181736-20190717203736-00517.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998978
| false
|
Bladsygeskiedenis
7 September 2018
22 Augustus 2018
23 Julie 2018
13 Januarie 2018
11 November 2017
13 Junie 2017
11 Junie 2017
29 Januarie 2017
Administrateur CommonsDelinker vervang "Upload_rhodes.jpg" met "Herbert_Baker_clocktower,_Rhodes_University,_2004.jpg" omrede: File renamed: File renaming criterion #2: To change from a
+36
8 Desember 2016
4 November 2016
13 Augustus 2016
30 Maart 2016
24 Augustus 2015
16 April 2015
13 April 2015
28 Januarie 2015
20 Desember 2014
1 Junie 2014
18 Mei 2014
→Tersiêre onderwysinstellings: Skakels
+13
→Stigting en vroeë geskiedenis: Skakels
+9
→Stigting en vroeë geskiedenis: Skakel
+4
27 April 2014
23 Maart 2014
26 Januarie 2014
Kategorie:Nedersettings in die Oos-Kaap bygevoeg (HotCat.js)
k+44
korr klein foutjies
+1
regstellings
-52
+nuwer sjabloon
-1 269
2 September 2013
→Stad van wetenskap en onderwys: Skakel
+26
→Stad van wetenskap en onderwys: Skakel
+20
→Stad van wetenskap en onderwys: Skakels
+12
→Administratiewe hoofstad van die Oos-Kaap: Skakels
+16
→Stigting en vroeë geskiedenis: Skakels
+8
→Stigting en vroeë geskiedenis: Spelfout
→Stigting en vroeë geskiedenis: Skakel
+10
→Klimaat: Skakel
+4
|
<urn:uuid:50cf5817-519f-4452-82b6-694d08ac5d6a>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Geskiedenis/Grahamstad
|
2019-07-21T12:36:04Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527000.10/warc/CC-MAIN-20190721123414-20190721145414-00437.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999029
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Paralimpiese Somerspele 2020" skakel
←
Paralimpiese Somerspele 2020
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Paralimpiese Somerspele 2020
:
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Paralimpiese Spele
(
← skakels
wysig
)
Paralimpiese Somerspele 2008
(
← skakels
wysig
)
Paralimpiese Somerspele 2004
(
← skakels
wysig
)
Paralimpiese Somerspele 2012
(
← skakels
wysig
)
Sjabloon:Navigasie Paralimpiese Spele
(
← skakels
wysig
)
Paralimpiese Winterspele 2010
(
← skakels
wysig
)
Paralimpiese Winterspele 2014
(
← skakels
wysig
)
Paralimpiese Winterspele 2006
(
← skakels
wysig
)
Paralimpiese Winterspele 2002
(
← skakels
wysig
)
Paralimpiese Winterspele 1998
(
← skakels
wysig
)
Paralimpiese Winterspele 1994
(
← skakels
wysig
)
Paralimpiese Winterspele 1992
(
← skakels
wysig
)
Paralimpiese Winterspele 1988
(
← skakels
wysig
)
Paralimpiese Winterspele 1984
(
← skakels
wysig
)
Paralimpiese Winterspele 1980
(
← skakels
wysig
)
Paralimpiese Winterspele 1976
(
← skakels
wysig
)
Paralimpiese Somerspele 2000
(
← skakels
wysig
)
Paralimpiese Somerspele 1996
(
← skakels
wysig
)
Paralimpiese Somerspele 1992
(
← skakels
wysig
)
Paralimpiese Somerspele 1988
(
← skakels
wysig
)
Paralimpiese Somerspele 1984
(
← skakels
wysig
)
Paralimpiese Somerspele 1980
(
← skakels
wysig
)
Paralimpiese Somerspele 1976
(
← skakels
wysig
)
Paralimpiese Somerspele 1972
(
← skakels
wysig
)
Paralimpiese Somerspele 1968
(
← skakels
wysig
)
Paralimpiese Somerspele 1964
(
← skakels
wysig
)
Paralimpiese Somerspele 1960
(
← skakels
wysig
)
Paralimpiese Somerspele 2008 medaljes
(
← skakels
wysig
)
Nasionale Paralimpiese Komitee
(
← skakels
wysig
)
Internasionale Paralimpiese Komitee
(
← skakels
wysig
)
Olimpiese Somerspele 2020
(
← skakels
wysig
)
2020
(
← skakels
wysig
)
Paralimpiese Somerspele 2016
(
← skakels
wysig
)
Paralimpiese Somerspele 2024
(
← skakels
wysig
)
Paralimpiese Somerspele 2028
(
← skakels
wysig
)
Paralimpiese Winterspele 2018
(
← skakels
wysig
)
Paralimpiese Winterspele 2022
(
← skakels
wysig
)
Paralimpiese Winterspele 2026
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:SpesBona/Bydraes
(
← skakels
wysig
)
Bespreking:Paralimpiese Somerspele 2020
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Paralimpiese_Somerspele_2020
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:0dbdb034-8412-49ab-b753-12315734bb06>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Paralimpiese_Somerspele_2020
|
2019-07-21T13:21:27Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527000.10/warc/CC-MAIN-20190721123414-20190721145414-00437.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999375
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Harry Schwarz" skakel
←
Harry Schwarz
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Harry Schwarz
:
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Wikipedia:Uitgesoekte herdenkings/13 Mei
(
← skakels
wysig
)
Vlag van Suid-Afrika
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Uitgesoekte herdenkings/Mei
(
← skakels
wysig
)
Demokratiese Alliansie
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Morne
(
← skakels
wysig
)
Lys van bekende Suid-Afrikaners
(
← skakels
wysig
)
Helen Suzman
(
← skakels
wysig
)
Verenigde Party
(
← skakels
wysig
)
Progressiewe Party
(
← skakels
wysig
)
Reformisteparty
(
← skakels
wysig
)
Harry Heinz Schwartz
(aanstuurblad)
(
← skakels
wysig
)
Progressiewe Reformisteparty
(
← skakels
wysig
)
Progressiewe Federale Party
(
← skakels
wysig
)
Harry schwarz
(aanstuurblad)
(
← skakels
wysig
)
Harry Schwartz
(aanstuurblad)
(
← skakels
wysig
)
Helen Suzman
(
← skakels
wysig
)
Sailor Malan
(
← skakels
wysig
)
Suid-Afrikaanse algemene verkiesing van 1974
(
← skakels
wysig
)
Jode in Suid-Afrika
(
← skakels
wysig
)
Bill Clinton
(
← skakels
wysig
)
Lys van Suid-Afrikaanse politici
(
← skakels
wysig
)
Joe Slovo
(
← skakels
wysig
)
Yeoville (kiesafdeling)
(
← skakels
wysig
)
Transvaalse Provinsiale Raad
(
← skakels
wysig
)
Jode in Suid-Afrika
(
← skakels
wysig
)
Lys van Suid-Afrikaanse ambassadeurs in die Verenigde State
(
← skakels
wysig
)
Bespreking:Harry Schwarz
(
← skakels
wysig
)
18de Parlement van Suid-Afrika
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Harry_Schwarz
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:f0393a8a-3613-481e-9ad3-096641df3626>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Harry_Schwarz
|
2019-07-16T14:36:08Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524568.14/warc/CC-MAIN-20190716135748-20190716161748-00381.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998733
| false
|
Maak hoofkeuseskerm oop
Soek
Wysigings
← Ouer wysiging
Nuwer wysiging →
De Havilland Tiger Moth
(wysig)
Wysiging soos op 17:29, 16 Julie 2017
16 grepe bygevoeg
,
2 jaar gelede
Verbeter
|subsjabloon=
|beeld=Lêer:Yellow Tiger Moth Góraszka.JPG
|byskrif=
<center>
'n Tiger Moth in vlug
.
</center>
|tipe=Afrigter
|vervaardiger=[[De Havilland]]
Oesjaar
Administrateurs
102 895
wysigings
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:MobileDiff/1573183
"
|
<urn:uuid:1637269c-e9c8-4f89-aed6-972b510e4999>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:MobileDiff/1573183
|
2019-07-17T18:51:26Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525374.43/warc/CC-MAIN-20190717181736-20190717203736-00541.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.986656
| false
|
Judith Arlen
Jump to navigation
Jump to search
Judith Arlen | |
Geboortenaam | Laurette Elizabeth Rutherford |
---|---|
Geboorte | 18 Maart 1914 |
Nasionaliteit | Amerikaans |
Sterfte | 5 Junie 1968 (op 54) |
Beroep(e) | Aktrise |
Internet-rolprentdatabasis-profiel |
Judith Arlen (18 Maart 1914 – 5 Junie 1968) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Young and Beautiful (1934), Kiss and Make-Up (1934), en No Greater Glory (1934).
Filmografie[wysig | wysig bron]
Rolprente[wysig | wysig bron]
- 1934: Young and Beautiful
- 1934: Kiss and Make-Up
- 1934: No Greater Glory
|
<urn:uuid:877fcc05-1465-4e8d-829a-95061a618b2e>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Judith_Arlen
|
2019-07-17T19:13:51Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525374.43/warc/CC-MAIN-20190717181736-20190717203736-00541.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.992097
| false
|
Charles Leclerc
Jump to navigation
Jump to search
Charles Leclerc | |
---|---|
Leclerc pas nadat hy die F2-kampioenskap gewen het.
Geboortedatum | 16 Oktober 1997 |
Geboorteplek | Monte Carlo, Monaco |
Nasionaliteit | Monegask |
Ou span(ne) | Sauber-Ferrari |
Span in 2019 | Ferrari |
Motornommer | 16 |
Inskrywings | 31 (31 begin) |
Kampioenskappe | 0 |
Oorwinnings | 0 |
Podiums | 5 |
Loopbaanpunte | 159 |
Voorste wegspronge | 2 |
Vinnigste rondtes | 2 |
Eerste wedren | 2018 Australiese Grand Prix |
Laaste inskrywing | 2019 Britse Grand Prix |
Laaste seisoen | 2018 |
Verlede jaar plek | 13de (39 punte) |
Charles Leclerc (gebore op 16 Oktober 1997) is 'n Monegaskiese professionele renbestuurder, wat sedert 2016 by Formule Een betrokke is en sedert 2019 vir die fabrieks-Ferrarispan jaag. Hy het in 2018 vir die Sauber-Ferrarispan gejaag.[1]
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Noble, Jonathan (2 Desember 2017). "Sauber confirms Ericsson alongside Leclerc for 2018". Motorsport.com. Motorsport Network. Besoek op 2 Desember 2017.
|
<urn:uuid:491d511c-b21a-4a70-863b-c9c6cfe34fb8>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Charles_Leclerc
|
2019-07-16T14:44:30Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524568.14/warc/CC-MAIN-20190716135748-20190716161748-00405.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.986841
| true
|
Endokriene stelsel
Endokriene stelsel | ||
Inligting en eksterne bronne | ||
Endokriene kliere in die menslike kop en nek, en hul hormone. | ||
Inligting | ||
Latyn | Systema endocrinum | |
Eksterne bronne | ||
FMA | t6uk5iii8iu67i6i6ii78ii8 9584, t6uk5iii8iu67i6i6ii78ii8 |
Die endokriene stelsel is die versameling kliere van ’n organisme wat hormone direk in die bloedvatstelsel afskei sodat dit na afgeleë organe gestuur kan word. Die belangrikste endokriene kliere sluit in die pynappel-, skild-, byskild-, adrenalien- en pituïtêre kliere, die pankreas, eierstokke en testikels.
Werking[wysig | wysig bron]
Die endokriene stelsel verskil van die eksokriene stelsel, wat hormone deur buise na buite die liggaam afskei. Dit is ’n inligtingseinstelsel soos die senuweestelsel, maar die meganisme en uitwerking daarvan verskil. Die endokriene stelsel se uitwerking word stadig geïnisieer en is langdurig, van ’n paar uur tot weke. Die senuweestelsel, daarenteen, stuur inligting baie vinnig en die reaksies is gewoonlik kortdurig. In gewerweldes is die hipotalamus die sentrale beheersentrum van alle endokriene stelsels.
Spesiale kenmerke van endokriene kliere is gewoonlik hul buislose aard, hul vaatrykheid en die teenwoordigheid van intrasellulêre holtes of korreltjies waarin die hormone geberg word. In teenstelling hiermee is eksokriene kliere, soos spoeg- en sweetkliere, minder vaatryk en het hulle buise.
Benewens die gespesialiseerde endokriene organe wat hierbo genoem is, het baie ander organe wat deel van ander liggaamstelsels is, soos die lewer, niere en hart, sekondêre endokriene funksies. So skei die niere endokriene hormone soos eritropoiëtien en renien af.
Die woord "endokrien" kom van die Griekse woorde ἐνδο- endo-, "binne", en κρίνειν krinein, "om te skei".
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
- Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
|
<urn:uuid:8ad04a43-857b-4125-b3f2-e6b3edc84b45>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Endokriene_stelsel
|
2019-07-19T02:31:18Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525973.56/warc/CC-MAIN-20190719012046-20190719034046-00165.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999969
| false
|
Mejuffrou Suid-Afrika
Mejuffrou Suid-Afrika, gewoonlik geskryf Mej. Suid-Afrika, is die titel van die wenner van ’n landwye skoonheidskompetisie vir ongetroude vroue in Suid-Afrika. Die titelhouer verteenwoordig die land later by die Mej. Wêreld- en Mej. Heelal-kompetisie. Sy is ook verantwoordelik vir bemarkings- en gemeenskapswerk.
GeskiedenisWysig
Die eerste Mej. Suid-Afrika was Catherine Higgins, in 1952. Van 1975 tot 1981 is twee wenners gekies, ’n Mej. Suid-Afrika en ’n Mej. RSA. Daniela di Paolo is die laaste Mej RSA in 1981. In 1982 en weer 84 kies Sunday Times hulle eie Mej SA na 'n uitval met Rapport wat die oorspronklike regte vir Mej SA van Dagbreek en Landstem koerante geerf het. Twee vroue het afsonderlik aan Mej. Wêreld en Mej. Heelal deelgeneem tot 1981. Die kies van Mej. Suid-Afrika het ’n politieke kleurtjie gehad, veral in die 1970's, toe ’n swart Mej. Afrika-Suid ook gekies is om aan Mej. Wêreld deel te neem.
WennersWysig
Die lys van wenners van dié skoonheidskompetisie is as volg:
- 2017: Demi-Leigh Nel-Peters
- 2016: Ntando Kunene
- 2015: Liesl Laurie
- 2014: Rolene Strauss
- 2013: Nie plaasgevind
- 2012: Marilyn Ramos
- 2011: Melinda Bam
- 2010: Bokang Montjane
- 2009: Nicole Flint
- 2008: Tatum Keshwar
- 2007: Tansey Coetzee
- 2006: Megan Coleman
- 2005: Nokuthula (Thuli) Sithole
- 2004: Claudia Henkel
- 2003: Joan Ramagoshi
- 2002: Cindy Nell
- 2001: Vanessa Carreira
- 2000: Jo-Ann Strauss
- 1999: Heather Hamilton
- 1998: Sonia Raciti
- 1997: Kerishnie Naicker
- 1996: Peggy-Sue Khumalo
- 1995: Bernalee Daniel
- 1994: Basetsane Makgalamele
- 1993: Jacqui Mofokeng
- 1992: Amy Kleinhans
- 1991: Diana Tilden-Davis
- 1990: Suzette van der Merwe
- 1989: Michelle Bruce
- 1988: Janine Botbyl
- 1987: Wilma van der Bijl
- 1986: Sandy McCormack
- 1985: Andrea Stelzer
- 1984: Lorna Potgieter (Sunday Times)
- 1984: Leticia Snyman
- 1983: Leanne Hosking
- 1982 Sandra de Meyer (Sunday Times)
- 1982 Odette Scrooby
- 1981: Linda Phillips
- 1981: Daniela Di Paolo (Mej. RSA)
- 1980: Sandy McCrystal
- 1980: Jenny Kay (Mej. RSA)
- 1979: Karen Sickle
- 1979: Veronica Wilson (Mej. RSA)
- 1978: Yolanda Kloppers
- 1978: Margaret Gardiner (Mej. RSA)
- 1977: Vanessa Wannenburg
- 1977: Glynis Dorothea Fester (Mej. RSA)
- 1976: Lynne Massyn
- 1976: Cynthia Claasen (Mej. RSA)
- 1976: Lydia Johnson (Mej. Afrika-Suid)
- 1975: Vera Johns
- 1975: Gail Anthony (Mej. RSA)
- 1975: Veronica Motsepe (Mej. Afrika-Suid)
- 1974: Anneline Kriel
- 1974: Evelyn Williams (Mej. Afrika-Suid)
- 1973: Shelly Latham
- 1973: Ellen Peters (Mej. Afrika-Suid)
- 1972: Stephanie Reynecke
- 1972: Cynthia Shange (Mej. Afrika-Suid)
- 1971: Monica Fairall
- 1971: Gail Ryan (Mej. Afrika-Suid)
- 1970: Jillian Jessup
- 1970: Pearl Jansen (Mej. Afrika-Suid)
- 1969: Linda Colett
- 1968: Mitzi Stander
- 1967: Disa Duivenstein
- 1966: Joan Carter
- 1965: Carol Davis
- 1964: Vedra Karamitas
- 1963: Louise Crous
- 1962: Yvonne Ficker
- 1961: Yvonne Hulley
- 1960: Denise Muir
- 1959: Moya Meaker
- 1958: Penny Coelen
- 1957: Adele Kruger
- 1956: Norma Vorster
- 1955: Geen kompetisie nie
- 1954: Geen kompetisie nie
- 1953: Ingrid Mills
- 1952: Catherine Edwina Higgins
|
<urn:uuid:0d0da328-b61e-4a7e-b527-b78c0024827f>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Mejuffrou_Suid-Afrika
|
2019-07-21T13:14:55Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527000.10/warc/CC-MAIN-20190721123414-20190721145414-00485.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.967059
| false
|
Danielskuil
Danielskuil | |
Die eerste NG kerk in Danielskuil, ongeveer 1895. | |
Danielskuil se ligging in Noord-Kaap
Koördinate: Koördinate: | |
Land | Suid-Afrika |
---|---|
Provinsie | Noord-Kaap |
Distrik | ZF Mgcawu |
Munisipaliteit | Kgatelopele |
Stigting | 1964 |
Regering | |
- Tipe | Plaaslike Munisipaliteit |
Oppervlak[1] | |
- Dorp | 174,63 km² (67,4 vk m) |
Bevolking (2011)[1] | |
- Dorp | 13 597 |
- Digtheid | 78/km² (202/myl2) |
Rasverdeling (2011)[1] | |
• Blank | 6.3% |
• Indiër/Asiër | 0.8% |
• Kleurling | 44.5% |
• Swart | 47.4% |
• Ander | 1.0% |
Taal (2011)[1] | |
• Afrikaans | 63.0% |
• Tswana | 30.9% |
• Engels | 1.8% |
• Xhosa | 1.1% |
• Ander | 3.2% |
Poskode (strate) | 8405 |
Poskode (posbusse) | 8405 |
Danielskuil is 'n klein dorpie in die Noord-Kaap, Suid-Afrika. Die dorp het sy naam te danke aan 'n kalksteensinkgat van 6 m diep wat die vroeë inwoners aan die bybelverhaal Daniël en die Leeukuil laat dink het. Volgens oorlewering het Adam Kok I die gat as 'n tronk gebruik vir die wat sy wette oortree het.
Distrik[wysig | wysig bron]
Die distrik Danielskuil is beeswêreld maar mynbou speel ook 'n groot rol. Asbes word ontgin by die myndorp Owendale suidwes van Danielskuil, kalksteen by Lime Acres en diamante by die Finsch-diamantmyn suid van Lime Acres. Daar word ook marmer ontgin.
Wonderwerkgrot[wysig | wysig bron]
Ongeveer 43 km noord van die dorp is die Wonderwerkgrot. Die grot is in 'n dolomietkoppie en is 139 m diep. Hier is bewyse gevind van menslike bewoning wat van sowat 800 000 jaar gelede dateer. Daar is 'vingertekeninge' by die grot se ingang wat onder andere volstruise, elande en olifante uitbeeld. Hier is ook 'n groot stalagmiet.
Trivia[wysig | wysig bron]
Daar is 'n klein fort op die koppie wat oor die dorp uitkyk. Die Britte het dit tydens die Tweede Vryheidsoorlog gebou.
|
<urn:uuid:ed24c367-a30e-418a-b044-d27574c5232c>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Danielskuil
|
2019-07-17T21:18:44Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525402.30/warc/CC-MAIN-20190717201828-20190717223828-00029.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999778
| true
|
Opstand in die Warskou-ghetto
- Hierdie artikel is oor die 1943-opstand in die Warskou-ghetto. Vir ander opstande met 'n soortgelyke naam, sien Warskou-opstand (dubbelsinnig).
Opstand in die Warskou-ghetto | |||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
Deel van die Tweede Wêreldoorlog en die Joodse Volksmoord | |||||||
Uit die Stroop-verslag: Joodse inwoners word uit hulle huise verwyder. Die oorspronklike Duitse onderskrif lees: "Met geweld uit skuilkerders gehaal". | |||||||
Strydende partye | |||||||
Nazi-Duitsland
Medewerkers
Joodse versettingsbewegings
Poolse versettingsbewegings | ||||||
Aanvoerders | |||||||
Jürgen Stroop Ferdinand von Sammern-Frankenegg (aanvanklik) |
Mordechai Anielewicz (†) Dawid Apfelbaum(†) | ||||||
Sterkte | |||||||
Amptelike daaglikse gemiddeld van 2 090, insluitende 821 Waffen-SS | Omstreeks 600 ŻOB[1] en omstreeks 400 ŻZW-vegters[2] (aanvanklik) 750-1 800 Opstandelinge (19 April), 56 000+ burgers | ||||||
Ongevalle en verliese | |||||||
Offisieel 16 dood, 86 gewond volgens die Stroop Verslag; ander skat 'n totaal van 300+ sedert 18 Januarie, insluitende 'n aantal Joodse medewerkers. | Omtrent 13 000 is op die plek dood, die meeste is na uitwissingskampe gedeporteer; 'n totaal van 56 065 word gereken (gevang en vermoor) volgens Stroop se verslag. |
Die belangrike voorloper van die hoofgeveg was 'n gewapende opstand teen die Duitsers en hulle Joodse medewerkers wat begin het op 18 Januarie 1943. Die hoofgeveg het geduur van 19 April 1943 tot 16 Mei van dieselfde jaar, toe 'n vasberade maar swak gewapende en sleg voorsiende weerstandsbeweging uiteindelik deur SS-Gruppenführer (toe Brigadeführer) Jürgen Stroop verslaan is.
Inhoud
Agtergrond[wysig | wysig bron]
Aan die begin van 1940 het die Nazi's daarop gekonsentreer om die Pools-Joodse bevolking van oor die 3-miljoen in 'n aantal uiters beknopte ghetto's in verskeie Poolse stede te plaas. Die grootste hiervan was die Warskou-ghetto, wat oor die 380 000 mense in 'n beknopte area in die middel van die stad gehuisves het. Die ghetto is op 16 November 1940 deur die Duitsers ommuur en van die buitewêreld afgesluit. Duisende Jode het gesterf as gevolg van wydverspreide siekte of uithongering nog voor die Nazi's begin het met die massiewe deportasies van Jode in die ghetto na die Treblinka-verdelgingskamp. In die 52 dae voor 12 September 1942 is ongeveer 300 000 ghettoburgers na Treblinka gestuur en vermoor.
Aan die begin van die deportasies het lede van die Joodse versettingsbeweging vergader, maar besluit teen 'n gewapende opstand, omdat hulle geglo het dat die Jode werklik na arbeidskampe gestuur word, in plaas van na hulle dood. Teen die einde van 1942 het dit egter duidelik geword dat die Jode vermoor word by dié kampe en het die oorblywende Jode besluit om daarteen te veg.[3]
Die geveg[wysig | wysig bron]
18 Januarie 1943 was die begin van die eerste gewapende opstand: die Duitsers het begin met die tweede deportasie van Jode na konsentrasiekampe, maar na vier dae het die Żydowska Organizacja Bojowa (ŻOB, "Joodse Gevegsorganisasie") en Żydowski Związek Wojskowy (ŻZW, "Joodse Militêre Unie") beheer oor die ghetto verower. Hulle het gevegposte by die dosyne gebou en Jode wat hulle as Duitse medewerkers beskou het, gedood, insluitende Joodse polisiebeamptes en Gestapo-agente.[4]
Die Teenstanders[wysig | wysig bron]
Terwyl die gefrustreerde Duitsers addisionele hulp gestuur het om die opstand te beëindig, het die burgers van die ghetto vir die volgende drie maande hulself voorberei vir wat hulle besef het sal hul laaste geveg wees. Honderde gekamoefleerde skuilkelders is onder huise gegrawe (insluitende 618 skuilkelders teen lugaanvalle); die meeste hiervan is deur die rioolstelsel verbind en aan die sentrale water- en elektrisiteitstoevoer gekoppel. Die ghetto-vegters was gewapend met pistole en rewolwers, 'n paar gewere en een masjiengeweer (drie masjiengewere volgens sommige bronne). Hulle het min ammunisie gehad en was aangewese op geïmproviseerde bomme en brandbombottels. 'n Aantal ander wapens is deur die opstand voorsien of vanaf die Duitsers in beslag geneem. Die ghetto-area was in drie militêre distrikte verdeel: elke organisasie was verantwoordelik vir sy eie distrik.
Ondersteuning buite die ghetto was beperk, maar Poolse versettingseenhede van Armia Krajowa (AK)[5] en Kommunistiese Gwardia Ludowa[6] het die Duitse wagposte naby die muur (wat die ghetto omsingel het) aangeval en probeer om wapens en ammunisie na binne te smokkel. Die AK-eenhede was in geveg met die Duitsers tussen 19 April en 23 April by verskeie punte buite die ghetto-muur en het probeer om na die ghetto toe deur te breek.[5] Een Poolse eenheid van Armia Krajowa, genaamd die Państwowy Korpus Bezpieczeństwa en onder bevel van Henryk Iwański, het selfs binne-in die ghetto geveg saam met die ZZW en het saam teruggetrek na die sogenaamde "Ariese kant". Om die Jode te help het die AK informasie en smeekbede uitgesaai, beide in Pole en deur middel van radiotransmissies om die Geallieerdes te bereik.[5] Vele vegters van die ZOB en deel van die opperhowe het danksy hulp van die Pole kon ontsnap deur die kanale.[5] Alhoewel Henryk Iwanski se dade die mees beroemdste is, vorm dit deel van vele dade van die Poolse verset om die Jode te help.[7]
Hulle moeite was egter nie genoeg teen die volle mag van die Nazi oorlogmasjien nie; die Duitsers het uiteindelik 'n gemiddelde daaglikse mag gehad van 2 054 soldate en 36 offisiere, insluitende 821 Waffen-SS Panzergrenadier-troepe (bestaande uit vyf Reserwe en Opleiding Bataljonne en een SS Kavalerie Reserwe en Opleidingbataljon) en 363 Poolse Marine-Blou Polisiemanne wat deur die Duitsers beveel is om die mure van die ghetto te beman.[8] Die res van die Duitse vegmag het bestaan uit:
- SS-Ordnungspolizei (Orpo) polisieregimente (bataljonne van die 22e en 23e regimente),
- SS-Sicherheitsdienst (SD) sekuriteitsdienste,
- een Bataljon elk van twee Wehrmacht spoorwerk stryd-ingenieurs se regimente,
- 'n geskut van die Wehrmacht se ligte artillerie,
- 'n bataljon Oekraïense Trawniki-Männer van die SS Finale Oplossing-opleidingskamp Trawniki,
- Litauiese en Lettiese hulp-polisiemanne (Askari's),
- die tegniese noodvaleenheid,
- Poolse brandweermagpersoneel en
- 'n aantal Gestapo-gevangenishouders en teregstellers van Pawiak, onder bevel van Franz Bürkl, het ook aangebied om die Jode te help opspoor.
Hulle wapens het onder meer bestaan uit gepantserde vegvoertuie, geveggasse, vuurwerpers, vliegtuie, tenks en artillerie.
Duitse aanval[wysig | wysig bron]
Die finale stryd het begin op die aand van Paasfees, 19 April, toe die Duitse kolomme die ghetto met alle mag aangeval het. Joodse opstandelinge het op die Nazi-troepe geskiet en hulle met Molotofbomme en handgranate gegooi vanuit stegies, riole, huisvensters en selfs brandende geboue. 'n Frans-vervaardigde SS-tenk is aan die brand gesteek deur ZOB-petrolbomme en die aanvanklike aanval is teruggedryf. Die Joodse opstandelinge het merkwaardige sukses behaal teen die magte van Ferdinand von Sammern-Frankenegg, wat sy pos as die SS- en polisiebevelvoerder van die Warskou-area verloor het, en vervang is deur Jürgen Stroop.
Na 'n pouse is die aanval hervat; die Nazi's het die huise nou blok vir blok afgebrand, kelders en riole opgeblaas en elke Jood wat hulle kon vang gevange geneem of doodgemaak. Nog 'n Duitse tenk is vernietig op 27 April in 'n versettingsaanval waarin die ZZW se kommandant, David Apfelbaum, swaar gewond is en die volgende dag gesterf het. Die langdurendste posisiegeveg het plaasgevind rondom die ZZW-vesting by Muranowski-plein van 19 April tot aan die einde van daardie maand. Op 29 April het die oorblywende vegters van die organisasie - wat al sy leiers verloor het - die ghetto deur die Muranowski-tonnel verlaat en na die Michalin-woud gegaan. Dit het die einde van die hoofgeveg ingelui.
"Skoonmaak"[wysig | wysig bron]
Na die belangrikste geveg verby was, is die weggesteekte skuilings die hoofarena van verset. In dié geveg het die Duitsers rookgranate en traangas of gifgas gebruik om die Jode uit skuilings te forseer. In vele instansies het die Jode aangehou om te vuur soos hulle die skuilings uitgekom het en 'n aantal manlike en besonderlik vroulike vegters het verborge granate gegooi of handwapens gevuur nadat hulle hulself oorgegee het. Op 8 Mei het die Duitsers die bevelpos van die ZOB by Mila 18 ontdek, met tot gevolg die dood van die meeste van hulle leierskap asook 100 oorblywende vegters - die meeste van hulle is egter dood as gevolg van massa-selfmoord, insluitende die organisasie se bevelvoerder, Mordechai Anielewicz.
Die opstand is op 16 Mei geëindig. Nogtans kon deur die somer van 1943 nou en dan 'n skietery in die area van die ghetto gehoor word. Uiteindelik is die opstand finaal stopgesit op 5 Junie, toe die laaste geveg met die Duitsers gelei was deur 'n groep Joodse kriminele sonder enige verbintenis met die ZZW of ZOB.
Die dodetal[wysig | wysig bron]
Tydens die opstand het ongeveer 7 000 Joodse burgers gesterf. 'n Addisionele 6 000 was lewendig verbrand of vergas in skuilings. Die oorblywende 50 000 mense is na die Duitse doodskampe gestuur - meestal na die Treblinka-verdelgingskamp.
Die laaste verslag van Jürgen Stroop op 13 Mei 1943, het gelees:
180 Jode, bandiete en sub-mense was vernietig. Die voormalige Joodse stadswyk van Warskou bestaan nie meer nie. Die grootskaalse aksie was afgesluit teen 20:15 uur deur die opblasing van die Warskou Sinagoge. (...) Totale getal Jode behandel 56 065, insluitende beide Jode wat gevang is en Jode wie se uitroeiing bewys kan word.[8]
Volgens die verslag is van Stroop se mag 16 mense dood gemaak en 86 gewond, insluitende oor die 60 Waffen-SS. Volgens ander se berekeninge is tot 1 300 Duitsers en hul medewerkers dood gemaak tydens die opstand.
Nasleep[wysig | wysig bron]
Na die geveg is die meeste afgebrande huise met die grond gelyk gemaak en die kompleks van die KL-Warskou ("Konzentrationslager Warschau", konsentrasiekamp van Warskou) is in die omgewing van die ghetto gestig. Die Duitsers het die voormalige ghetto ook gebruik om Poolse Łapanka gevangenes te vermoor uit wraak in hoogs geadverteerde gyselaarsteregstellings.
Gedurende die Warskou-opstand in 1944 het die Poolse Tuisweermag Bataljon, "Zoska", 380 Joodse konsentrasiekampgevangenes van die KL-Warskou se Gęsiówka-subkamp kon red; die meeste van hulle het onmiddellik by die AK aangesluit. 'n Paar klein groepe van die ghettoburgers het dit ook reggekry om in die riole te oorleef tot die Warskou-opstand.
Verwantskap aan die 1944 Warskou-opstand[wysig | wysig bron]
Die Opstand van 1943 word somtyds verwar met die Warskou-opstand van 1944. Die twee gebeurtenisse het in verskillende tye afgespeel en het verskillende doelwitte gehad. Die eerste, in die ghetto, was 'n keuse om vegtend te sterf - met 'n skraal hoop op ontsnapping, eerder as 'n definitiewe dood in die verdelgingskampe. Die keuse om te veg is gemaak op die laaste oomblik toe die krag om te veg nog steeds beskikbaar was. Die tweede opstand was 'n gekoördineerde aksie en deel van die groter Operasie Storm ("Plan Burza").
Daar is egter 'n verband tussen die twee gebeurtenisse, siende dat 'n aantal (ongeveer 100) van die opstandelinge van die Ghetto-opstand deelgeneem het in die latere Warskou-opstand en geveg het in die geledere van die AK en AL.
In Israel[wysig | wysig bron]
'n Aantal oorlewendes van die Warskou-ghetto-opstand, ook genoem die "Ghetto-vegters", insluitende Icchak Cukierman (ZOB adjunk-kommandant), en sy vrou, Cywia Lubetkin (wat ook 'n bevelvoerder van een van die gevegseenhede was), het voortgegaan en die "kibbutz Lohamey ha-Geta'ot" ("ghettovegters se kibboets") in Israel gestig. In 1984 het die lede van die kibboets "Dapei Edut" gepubliseer ("Getuienisse van Oorlewing", onderhoude en redigering deur Zvika Dror), vier volumes van persoonlike getuienisse van 96 lede van die kibboets. Die kibboets is Noord van Akko geleë en stel ten toon 'n museum en argiewe opgedra ter nagedagtenis aan die Sjoa, die Joodse Volksmoord van die 20ste eeu.
Die Ghetto-opstand in moderne media[wysig | wysig bron]
- The Wall (1982) - 'n Televisiefilm
- In the Presence of Mine Enemies (1997) - 'n Televisiefilm
- Uprising (2001) - 'n Televisieminireeks
- The Pianist (2002) - 'n Rolprent
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Guttman, John (Maart 2000). “World War II: Warsaw Ghetto Uprising”. World War II Magazine. Besoek op 2 Mei 2012.
- Rp.pl (2008-04-18). "Zapomniani żołnierze ŻZW". rp.pl. Besoek op 2012-11-07.
- Die Verenigde State se "Holocaust Museum" "Warsaw Ghetto Uprising" (in Engels)
- "The Warsaw Ghetto Uprising", deur Marek Edelman[1] (In Engels)
- Addendum 2 – "Facts about Polish Resistance and Aid to Ghetto Fighters" (In Engels), Roman Barczynski, Americans of Polish Descent, Inc. Laaste besoek op 13 Junie 2006.
- "Groot Aksie in Warskou" [2] (In Pools)
- Stefan Korbonski, "The Polish Underground State: A Guide to the Underground, 1939-1945", bl. 120-139, Uittreksels (in Engels)
- Van die Stroop Verslag deur SS-Gruppenführer Jürgen Stroop, May 1943. (In Engels)
- Hierdie artikel is grotendeels 'n vertaling van die Engelse Wikipedia-artikel " ".
Verdere leesstof[wysig | wysig bron]
- Marek Edelman. The Ghetto Fights: Warsaw, 1941-43. Bookmarks Publications, 1990. ISBN 0-906224-56-X.
- Kazimierz Moczarski. Conversations with an Executioner. Prentice Hall, 1984. ISBN 0-13-171918-1.
- Sabine Gebhardt-Herzberg. "Das Lied ist geschrieben mit Blut und nicht mit Blei": Mordechaj Anielewicz und der Aufstand im Warschauer Ghetto; 250 p.; 2003; ISBN 3-00-013643-6 (slegs in Duits beskikbaar); uitgewer: Sabine Gebhardt-Herzberg (firstname.lastname@example.org)
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
Wikimedia Commons bevat media in verband met Warsaw Ghetto Uprising. |
- "Life In The Ghetto Begins" Video's van Marek Edelman waarin hy praat oor die Ghetto's van Peoples Archive (in Engels)
- "The Warsaw Ghetto The Warsaw Ghetto argiewe (insluitende Die Stroop Verslag) van die Jewish Virtual Library (in Engels)
- "The Warsaw Ghetto Uprising" 'n artikel deur Marek Edelman (in Engels)
- "Warsaw Ghetto Uprising" Die Verenigde State se Holocaust Memorial Museum (in Engels)
- "The Warsaw Ghetto Uprising and the Poles" 'n Aanlyn boek deur verskillende skrywers (in Engels)
- "A Teacher's Guide to the Holocaust" 'n Versameling prente en foto's van die opstand (in Engels)
- "The Ghetto Fighters' House" van die Holocaust and Jewish Resistance Heritage Museum (in Engels)
- "Commemorating the Uprising" van die Maart 2006 uitgawe van Jewish Currents (in Engels)
|
<urn:uuid:5240b8d4-23fd-4ad8-8025-cd6420ff3bb0>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Opstand_in_die_Warskou-ghetto
|
2019-07-17T20:50:47Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525402.30/warc/CC-MAIN-20190717201828-20190717223828-00029.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999823
| false
|
Kategorie:Geboortes in 1875
Jump to navigation
Jump to search
Wikimedia Commons bevat media in verband met Geboortes in 1875. |
Bladsye in kategorie "Geboortes in 1875"
Die volgende 82 bladsye is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 82.
|
<urn:uuid:e4525581-63ae-4672-b39e-5c13a05180ae>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Geboortes_in_1875
|
2019-07-16T14:42:26Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524568.14/warc/CC-MAIN-20190716135748-20190716161748-00453.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.989733
| false
|
Teologiese Skool Potchefstroom
Die Teologiese Skool Potchefstroom (TSP) is die kweekskool (opleidingsinstansie vir kandidaatpredikante) van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika wat voortspruit uit die Teologiese Skool Burgersdorp. Laasgenoemde is in 1869 gestig en einde 1904 na Potchefstroom verskuif, waar dit begin 1905 geopen het.
Eerste geboue[wysig | wysig bron]
Die teologiese skool met die losiesgebou, professorale woning en gebou van die Voorbereidende Skool is in 1926 aan die provinsiale administrasie van Transvaal verkoop vir £7 500. In 1956 het die Skool dit teruggekoop vir die nominale bedrag van £600. So het hierdie historiese monumente weer in die Kerk se besit gekom.[1]
Tweede gebou[wysig | wysig bron]
Die studente aan die TSP het in ’n stadium tot 12 vermeerder. Omdat nog ruimte ook vir die studente aan die Literariese Departement (voorloper van die PU vir CHO) geskep moes word, is met biblioteek en al na ’n syvleuel van die Voorbereidende Skool verhuis. Toe dit later afgestaan moes word, is verhuis na ’n woonhuis op die hoek van Molen- en Esselenstraat. In daardie stadium (omstreeks 1918/'19) is die eerste teologiese skool vir onderwysdoeleindes aan die provinsiale administrasie van Transvaal verhuur. Ruim ondersteuning van die GKSA se Jubileumfonds en ’n besluit van die Sinode van 1920 dat £3 000 daarvan vir die oprigting van ’n nuwe teologiese skool gebruik moes word, het die weg gebaan vir oprigting van die tweede skool. Reeds in 1917 is 3 morge aangekoop teen die nominale bedrag van £25.
Hierdie gebou, wat later sou bekendstaan as Teologiese Skool Nommer 2, is in 1984 grondig gerestoureer om gebruik te word as die GKSA se kerkmuseum. Dit het £2 475 gekos en is op 7 April 1922 in gebruik geneem. Dertig jaar lank is die TSP in dié gebou gehuisves.[2]
Huidige gebouekompleks[wysig | wysig bron]
Die Teologiese Skool se geboue is vroeg in die 1950's opgerig en vorm ’n eenheid met die GKSA se Administratiewe Buro, Argief en die kerkgebou van die Gereformeerde kerk Potchefstroom-Die Bult. Van die inwyding van die geboue op 18 Oktober 1952 tot in 2015 was die kerkgebou die tuiste van die gemeente Potchefstroom-Noord, wat in laasgenoemde jaar met die gemeente Noordbrug saamgesmelt het.
Die Teologiese Skool en Administratiewe Buro het voor die oprigting van die gebouekompleks ’n dringende behoefte aan meer ruimte ervaar. Die Skool het veral nog ruimte kortgekom vir sy biblioteek en leeskamer, want destyds was die leeskamer ’n gedeelte van die vertrek wat diens as biblioteek gedoen het, terwyl van die biblioteekboeke in ’n buitekamer gehuisves moes word. Die nodige ruimte vir die Kerk se Argief het ook ontbreek. Die Administratiewe Buro, wat ’n groot en belangrike deel van die Kerk se administrasie behartig, is tot in daardie stadium in ’n vertrek gehuisves wat van die TSP geleen is, plus ’n kleiner vertrek wat later beskikbaar gestel is.
Die GKSA se Sinode van 1949 het aandag aan die dringende behoeftes van die TSP en Admininistratiewe Buro geskenk en die Kuratore van die Skool opdrag gegee om ’n bouplan te laat opstel vir die oprigting van ’n biblioteek, leeskamer, argief en administratiewe kantore. Die beplanning moes ook voorsiening maak vir die klaskamers van die TSP en ’n saal, wat later opgerig sou word. Die Sinode het nie nodig gehad om voorsiening te maak vir ’n terrein nie, want die stadsraad van Potchefstroom het ’n stuk grond oorkant die ou perseel van die TSP geskenk.
Die argiteksfirma Moerdyk en Watson is genader om die bouplan op te stel. Dit was ’n moeilike opdrag omdat die gedeelte van die bouprogram wat volgens die Sinode se besluit uitgevoer moes word, van so ’n aard was dat dit óf as ’n lang, plat gebou óf as ’n skraal, regop gebou opgerig sou moes word. Geeneen van dié gedagtes was aanneemlik nie.
Die oplossing vir die probleem het van ’n ander kant af gekom. In Junie 1949 is die gemeente Potchefstroom-Noord van Potchefstroom afgestig, sonder ’n eie kerkgebou. Ná onderhandelings tussen die Kuratorium en die nuwe gemeente se kerkraad is ooreengekom dat die kerkraad toestemming kry om langs die geboue van die TSP ’n kerkgebou op te rig en dat die GKSA se Sinode die reg verkry om in dié kerk te vergader. Groot veranderings moes gevolglik aan die bouplan aangebring word; tog is terselfdertyd groot vordering gemaak. Die bouplan moes verander word vir ’n gebouekompleks van veel groter omvang. Maar nog ’n uitdaging het opgeduik: Die beplande geboue sou so ’n eenheid vorm dat dit byna onmoontlik sou wees om eers net ’n gedeelte daarvan op te rig en later die res. Al raad was om die bouery in sy geheel aan te pak en uit te voer.
Die bouplan wat ná veel wik en weeg en talle veranderings aangebring is, is inderdaad vir ’n gebouekompleks wat ’n eenheid vorm, maar waarin elke onderafdeling tot sy reg kom. Aan die suidekant is die biblioteek en argiefdeel op drie verdiepings wat elk agt voet (amper 2,5 m) hoog is. Die boonste verdieping huisves die GKSA se Argief en is so beplan dat dit nog jare lank ná voltooiing voldoende ruimte sou bied. Die onderste twee vlakke huisves die biblioteek. Kort voor dit in gebruik geneem is, het ds. I.J. Lessing (van 1948 tot sy aftrede in 1977 aan die Admin. Buro verbonde) in die GKSA se Almanak van 1953 geskryf: "Dit sal seker baie jare duur voordat ons Teologiese Skool soveel boeke sal besit dat hierdie ruimte onvoldoende sal wees." Dié deel van die gebou is van staalrakke voorsien om sover moontlik skade te voorkom wat deur brand veroorsaak kan word. Die brand wat op 23 Februarie 1949 weens ’n kortsluiting in die PU vir CHO se hoofgebou ontstaan en die biblioteek in puin gelê het, was destyds nog vars in Potchefstromers se geheue. Na raming het 30 000 boeke en 4 000 tydskrifte in die slag gebly en was oorspronklike manuskripte van die werke van die digter Jan F. Celliers van die onvervangbare items wat verlore gegaan het. Die nuwe PUK-biblioteek se hoeksteen is in Maart 1951 gelê.[4]
Die gebou se hoofaansig beslaan twee verdiepings en front oos. Die onderste vlak bestaan uit die leeskamer wat by die biblioteek aansluit, en dan nog die kantore van die Admin. Buro. Op die boonste verdieping is die klaskamers vir die TSP, ’n vergadersaal en ’n kantoor vir die rektor van die skool. Aan die noordekant is die kerkgebou met sy hoofingang wat ook oos front. Die kerk is ontwerp om sitplek te bied aan 700 kerkgangers, maar voor die kansel is ruimte vir die Nagmaalstafels en amper 100 gaste. Die vierkantige toring is voorsien van ’n horlosie en klok. Dié kerkgebou is beplan as die tuiste van die gemeente Potchefstroom-Noord sowel as die bymekaarkomplek van die teologiese studente vir die bediening van Woord en Sakramente.
Ds. Lessing skryf in 1952 die geboue is op ’n besonderse manier beplan. "Sover ons weet tref ’n mens nêrens elders hierdie samestelling aan nie, nl. die Teologiese Skool van ’n kerk, sy argief en administratiewe kantore en ’n kerkgebou – alles in een geheel." Hy vervolg: "Almal wat die gebou besigtig en kennis neem van die manier van beplanning, vind dit nie alleen mooi en interessant nie, maar ook iets buitengewoons. Hier is ’n kompleks van geboue wat die hele week gebruik sal word. Die kerkgebou sal ook in die week in gebruik wees (wanneer) die teologiese studente hulle preekoefeninge daar hou. Maar die argitekte wou ook met die besondere samestelling en die vorm van die geboue ’n sekere gedagte tot uiting bring. Die gebou stel 'die muur van die Hervormers' in Genève voor. Verder gee dit die indruk van ’n vesting, waar die eenvoud sowel as die krag van die Calvinisme versinnebeeld word."
Buiten die alledaagse gebruik van die kompleks deur die TSP, Admin. Buro, Argief en kerk, is ook beplan dat die GKSA se Sinode sy vergaderings in die gebou sou hou en die gedeelte van die TSP as sale sou dien waarin kommissies van die Sinode kon vergader, terwyl die Admin. Buro sy aandeel aan die werksaamhede van die Sinode in sy eie kantore kon verrig. Die gebou is beplan met die behoeftes in gedagte wat die sitting van die Sinode kon meebring. Alles is gerieflik bymekaar, selfs die saal waarin verversings bedien kan word, is net oorkant die straat.
Die gebouekompleks het die Kerk en die gemeente van Potchefstroom-Noord altesaam amper £60 000 gekos. Die tender vir die deel wat deur die Kerk gebou sou word, was £23 425. Die staalrakke sou £2 450 kos en die meublement vir die hele gebou £1 250. Daarby moes nog gereken word die koste van die omheining van die hele terrein. Die Sinode van 1952 het die totale koste van die Kerk op £30 000 geskat, wat oor ’n tydperk van amper 20 jaar afbetaal sou word. Die kerkgebou sou sowat £25 000 kos, uitgesluit die orrel se koste van £4 200. Dit moes die gemeente bekostig met sy groot aantal studente en skoliere.
Potchefstroom het in 1952 565 belydende lidmate gehad, maar net 130 gesinne. Die aanvaarde tender van T.H. Bolton vir die bou van die kerk, is as bo die vermoë van die gemeente geag. ’n Aantal besparings is toe aanbeveel, wat die boukoste op £23 521 te staan gebring het. Daarby moes gereken word £5 500 vir die pastorie en £3 000 vir die orrel. Ná onderhandeling met die PU vir CHO se Konservatorium is ooreengekom op ’n gesamentlike aksie ingevolge waarvan elke party die orrel om die helfte sou besit. Prof. M.C. Roode het die spesifikasies van die instrument opgestel en dis ingevoer en gebou deur die Suid-Afrikaanse Orrelbouers. Die ooreenkoms het bepaal dat konservatoriumstudente in die kerk sou mag oefen en orrelles in die gebou sou ontvang. Dié ooreenkoms het tot 1998 bly staan, toe die universiteit van sy deel afstand gedoen het nadat R80 000 aan die herstel van die orrel bestee is.[5]
Indertyd was dit die grootste en duurste gebou wat die Gereformeerde Kerk in sy langer as 90-jarige bestaan laat oprig het. Ds. Lessing skryf: "In die verlede het ons nie oor die bemiddelde beskik om so ’n saak te onderneem nie. Deur die seëninge van die Here het daar groot uitbreiding op stoflike gebied gekom."
Van hierdie kerkgebou het dr. S.P. van der Walt op 2 Februarie 1952 die hoeksteen gelê. Op 18 Oktober 1952 is die gebouekompleks feestelik in gebruik geneem. Prof. J.D. du Toit het die inwydingsrede gelewer, waarna die verrigtinge afgesluit is met die sing van Ps. 90 vers 1 en 9.
Bronne[wysig | wysig bron]
- ( Lessings, I.J. in ) Venter, ds. A.A. 1952. Almanak van die Gereformeerde Gemeentes in Suid-Afrika vir die jaar 1953. Potchefstroom: Administratiewe Buro.
Verwysings[wysig | wysig bron]
- ( ) Van der Vyver, dr. G.C.P. 1969. My erfenis is vir my mooi. Potchefstroom: Kalvyn Jubileum Boekefonds.
- ( Van der Vyver, dr. G.C.P. 1969. My erfenis is vir my mooi. Potchefstroom: Kalvyn Jubileum Boekefonds. )
- ( ) Die geskiedenis van die Totius-Akademie. URL besoek op 29 Junie 2017.
- ( ) Ikoon van Potchefstroomkampus word 80. URL besoek op 24 Junie 2017.
- ( Du Plooy, ds. Jan-Louis et al. 1999. Feesbundel. ’n Halfeeu van dankbaarheid 1949–1999. Halfeeufeesbundel uitgegee in opdrag van die Kerkraad van die Gereformeerde Gemeente Potchefstroom-Noord met die oog op die viering van die 50ste bestaansjaar van die gemeente. Potchefstroom: Gereformeerde Kerkraad. )
|
<urn:uuid:18ff5754-0c12-42a8-8aa0-fd23239cba4e>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Teologiese_Skool_Potchefstroom
|
2019-07-19T02:08:58Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525973.56/warc/CC-MAIN-20190719012046-20190719034046-00213.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 1.000007
| false
|
1321
Jump to navigation
Jump to search
1321 |
◄ | 13de eeu | ◄14de eeu► | 15de eeu | ► |
Dae | Eeue | Geskiedenis | Geskiedenisportaal |
Sien ook: Kategorie:1321 |
Kalenders | |
Dante Alighieri | |
Die jaar 1321 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 21ste jaar van die 14de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
|
<urn:uuid:b12c445e-f668-4f8e-9845-9c1529d61dcc>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/1321
|
2019-07-20T07:40:47Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526489.6/warc/CC-MAIN-20190720070937-20190720092937-00373.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999831
| false
|
Kategorie:Nederlandse skrywers
Jump to navigation
Jump to search
Wikimedia Commons bevat media in verband met Nederlandse skrywers. |
Subkategorieë
Hierdie kategorie bevat slegs die volgende subkategorie.
D
-
Bladsye in kategorie "Nederlandse skrywers"
Die volgende 40 bladsye is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 40.
|
<urn:uuid:a5623f46-13c0-4395-bd21-9f50b4d72da3>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Nederlandse_skrywers
|
2019-07-20T08:01:45Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526489.6/warc/CC-MAIN-20190720070937-20190720092937-00373.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998557
| false
|
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.