text
string | id
string | dump
string | url
string | date
string | file_path
string | license_abbr
string | license_version
string | license_location
string | license_in_head
bool | license_in_footer
bool | potential_licenses
dict | license_parse_error
bool | license_disagreement
bool | language_script
string | language
string | language_score
float64 | found_in_fw
bool |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Rynromantiek
Die Rynromantiek was 'n kuns- en kultuurstroming binne die Romantiek waarin die rivierlandskap en die sages en mites, wat rondom die geskiedenis van die Duitse Rynvallei ontstaan het, die middelpunt van belangstelling geword en groot invloed op die Duitse Romantiek uitgeoefen het. Vanaf die laat 18de tot die laat 19de eeu het die Rynromantiek in alle kunsgenres uitdrukking gevind en van riviervaarte op die Ryn 'n gewilde toeriste-aantreklikheid gemaak – en die prototipe van georganiseerde toerisme.[1] Dit was die kombinasie van 'n ongerepte rivier, die lig van die Rynvallei, die steil rotswande langs sy oewers, die middeleeuse karakter van die nedersettings langs die rivier en die bouvalle van kastele waardeur kunstenaars en besoekers gefassineer is.
Antieke en middeleeuse rivierervarings[wysig | wysig bron]
Die middelloop van die Ryn tussen Rüdesheim en Bingen in die suide en Remagen in die noorde word vanweë sy landskapformasies as die mooiste deel van die Ryn beskou. Van oudsher was die Ryn 'n belangrike waterweg wat die noordelike en suidelike gebiede van Sentraal-Europa met mekaar verbind het. So het reeds vanaf die Romeinse tydperk groot skare soldate, koopmanne, reisigers en pelgrims die Ryn bevaar. Maar vir hulle was dit meestal 'n gevaarlike riviertog deur 'n soms baie noue vallei waar hulle die rotse moes vermy.
In die laat middeleeue was die Ryn een van die vernaamste handelsroetes noord van die Alpe, en net langs die kort riviergedeelte tussen Bingen en Koblenz was daar in die 14de eeu meer as tien doeanegrense. Kastele is opgerig om die betaling van doeanegelde te verseker, en min reisigers of koopmans het hul tog as plesiervaart ervaar. Nogtans was daar enkele stemme soos dié van Pero Tafur, 'n Spaanse adellike wat die Ryn in 1438 bevaar en sy reiservaring beskryf het:
Die oewers van die Ryn is van die mooiste wat 'n mens in die wêreld kan aanskou; van die een einde tot die ander is daar só 'n groot aantal beduidende stede, só baie besienswaardighede, só 'n groot reeks kastele dat dit ongelooflik is; hulle is dig bymekaar geleë en 'n indrukwekkende gesig met hul hoë loopgange, hul windwysers en vergulde appels.[2] |
|
<urn:uuid:8e3c3eb5-70d0-4e67-a655-dbae9f81b88d>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Rynromantiek
|
2019-07-17T19:05:02Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525374.43/warc/CC-MAIN-20190717181736-20190717203736-00037.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 1.000001
| false
|
Sigma (onderneming)
Sigma Corporation Kabushiki kaisha Shiguma 株式会社シグマ | |
Tipe | Kabushiki kaisha (privaat aandelemaatskappy volgens Japannese reg) |
---|---|
Gestig | 9 September 1961 |
Hoofkantoor | Asao-ku, Kawasaki, Kanagawa, Japan |
Sleutelpersone | Kazuko Yamaki (hoof uitvoerende beampte) |
Gebied bedien | wêreldwyd |
Industrie | Fotobedryf |
Produkte | Digitale kameras, objektiewe, flitsligte en ander fotografiese toebehore |
Inkomste | 33,4 miljard ¥ (2014) |
Werknemers | 1 135 (2014) |
Dogtermaatskappye | Foveon |
Webwerf | sigma-photo.co.jp |
Sigma (Japannees: Kabushiki kaisha Shiguma 株式会社シグマ) is 'n Japannese familie-onderneming wat onder die wêreld se voorste vervaardigers van digitale kameras, objektiewe, flitsligte en ander fotografiese toebehore gereken word. Sigma het internasionaal veral bekendheid verwerf as die wêreld se grootste onafhanklike vervaardiger van objektiewe.
Die onderneming is in 1961 in Setagaya deur Michihiro Yamaki gestig wat tot sy afsterwe in die ouderdom van 78 in 2012 as Sigma se hoof uitvoerende beampte gedien het. Sigma se produkte word uitsluitlik in die onderneming se Aizu-aanleg in Bandai in die Japannese prefektuur Fukushima vervaardig. Naas sy hoofkwartier in Kawasaki (prefektuur Kanagawa) het Sigma oorsese filiale in die Verenigde State, Hongkong, Singapoer, Duitsland, Frankryk, die Verenigde Koninkryk en Nederland.
|
<urn:uuid:767a0dee-6c8f-4734-bafb-3e329a5f8099>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Sigma_(onderneming)
|
2019-07-17T18:53:13Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525374.43/warc/CC-MAIN-20190717181736-20190717203736-00037.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999538
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Charleston, Wes-Virginië" skakel
←
Charleston, Wes-Virginië
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Charleston, Wes-Virginië
:
Wys (vorige 50 |
volgende 50
) (
20
50
100
250
500
).
Lys van nedersettings in die Verenigde State van Amerika
(
← skakels
wysig
)
Atlanta
(
← skakels
wysig
)
Lys van hoofstede
(
← skakels
wysig
)
Honolulu
(
← skakels
wysig
)
Madison
(
← skakels
wysig
)
Montpelier, Vermont
(
← skakels
wysig
)
Denver
(
← skakels
wysig
)
Albany, New York
(
← skakels
wysig
)
Boston
(
← skakels
wysig
)
Wes-Virginië
(
← skakels
wysig
)
Saint Paul
(
← skakels
wysig
)
Salt Lake City
(
← skakels
wysig
)
Oklahoma City
(
← skakels
wysig
)
Little Rock
(
← skakels
wysig
)
Baton Rouge
(
← skakels
wysig
)
Tallahassee
(
← skakels
wysig
)
Salem, Oregon
(
← skakels
wysig
)
Harrisburg
(
← skakels
wysig
)
Pierre
(
← skakels
wysig
)
Columbia
(
← skakels
wysig
)
Bismarck
(
← skakels
wysig
)
Concord, New Hampshire
(
← skakels
wysig
)
Phoenix, Arizona
(
← skakels
wysig
)
Raleigh
(
← skakels
wysig
)
Boise
(
← skakels
wysig
)
Cheyenne
(
← skakels
wysig
)
Annapolis
(
← skakels
wysig
)
Jackson, Mississippi
(
← skakels
wysig
)
Nashville
(
← skakels
wysig
)
Austin, Texas
(
← skakels
wysig
)
Dover, Delaware
(
← skakels
wysig
)
Des Moines
(
← skakels
wysig
)
Frankfort, Kentucky
(
← skakels
wysig
)
Augusta, Maine
(
← skakels
wysig
)
Helena, Montana
(
← skakels
wysig
)
Santa Fe, Nieu-Meksiko
(
← skakels
wysig
)
Providence
(
← skakels
wysig
)
Deelstate van die Verenigde State van Amerika
(
← skakels
wysig
)
Sacramento
(
← skakels
wysig
)
Indianapolis
(
← skakels
wysig
)
Sjabloon:Hoofstede van die Verenigde State
(
← skakels
wysig
)
Richmond, Virginië
(
← skakels
wysig
)
Olympia, Washington
(
← skakels
wysig
)
Montgomery, Alabama
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Beeld van die week/2015
(
← skakels
wysig
)
Wêreld Sterkman-kompetisie
(
← skakels
wysig
)
Carson City
(
← skakels
wysig
)
Columbus, Ohio
(
← skakels
wysig
)
Jefferson City
(
← skakels
wysig
)
Hartford
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 |
volgende 50
) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Charleston,_Wes-Virginië
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:c283914e-a7d8-451f-95b9-e49aa215bc97>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Charleston,_Wes-Virgini%C3%AB
|
2019-07-17T19:00:01Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525374.43/warc/CC-MAIN-20190717181736-20190717203736-00037.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998433
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Fulgencio Batista" skakel
←
Fulgencio Batista
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Fulgencio Batista
:
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
1973
(
← skakels
wysig
)
1 Januarie
(
← skakels
wysig
)
1959
(
← skakels
wysig
)
1901
(
← skakels
wysig
)
16 Februarie
(
← skakels
wysig
)
10 Maart
(
← skakels
wysig
)
Fidel Castro
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Uitgesoekte herdenkings/Januarie
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Uitgesoekte herdenkings/Maart
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Uitgesoekte herdenkings/Februarie
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Uitgesoekte herdenkings/1 Januarie
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Uitgesoekte herdenkings/16 Februarie
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Uitgesoekte herdenkings/10 Maart
(
← skakels
wysig
)
Raúl Castro
(
← skakels
wysig
)
Kuba
(
← skakels
wysig
)
Che Guevara
(
← skakels
wysig
)
Moncada-kaserne
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Statistiek/2014
(
← skakels
wysig
)
Miguel Díaz-Canel
(
← skakels
wysig
)
Sjabloon:Presidente van Kuba
(
← skakels
wysig
)
Sjabloon:Eerste ministers van Kuba
(
← skakels
wysig
)
Bespreking:Fulgencio Batista
(
← skakels
wysig
)
Guerilla-oorlogvoering
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Fulgencio_Batista
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:5092da23-ff14-4008-88b4-e094849c78cb>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Fulgencio_Batista
|
2019-07-17T19:33:18Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525374.43/warc/CC-MAIN-20190717181736-20190717203736-00037.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.997913
| false
|
John de Villiers, 1ste Baron de Villiers
Sir John Henry de Villiers, 1st Baron de Villiers (15 Junie 1842 – 2 September 1914) was 'n Hoofregter van die Kaapkolonie en die Unie van Suid-Afrika. Hy is in 1842 gebore. Melius de Villiers was sy broer. Hy woon die Suid-Afrikaanse Kollege by van 1853 tot 1861. Hierna studeer hy in die regte aan die Inner Temple, Engeland, en ook in Duitsland. Hy keer in 1866 terug na die Kaap en word in 1867 parlementslid vir Worcester. Hy word die Prokureur-generaal in die ministerie van sir John Molteno nadat die Kaapkolonie verantwoordelike bestuur gekry het. Hy stel homself in 1873 self aan as Hoofregter, wat hom baie kritiek op die hals haal. Hierdie kritiek verdwyn egter gou as gevolg van die buitegewone bekwaamheid wat hy aan die dag lê. Hy word erken as die beste regsgeleerde van sy tyd.
John de Villiers | |
Ampstermyn 1910 – 1914 | |
Monarg | George V |
---|---|
Voorafgegaan deur | Nuwe amp |
Opgevolg deur | James Rose-Innes |
Hoofregter van die Kaapkolonie
Ampstermyn 1874 – 1910 | |
Monarg | Victoria Edward VII |
Voorafgegaan deur | Sidney Smith Bell |
Opgevolg deur | Amp afgeskaf |
Prokureur-generaal van die Kaapkolonie
Ampstermyn 1872 – 1874 | |
Monarg | Victoria |
Voorafgegaan deur | William Porter |
Opgevolg deur | Simeon Jacobs |
Persoonlike besonderhede
Gebore | 15 Junie 1842 |
Sterf | 2 September 1914 (op 72) |
In 1877 word hy tot ridder geslaan as sir Henry de Villiers. Hy moes dikwels as bemiddelaar optree en was lid van die kommissie wat die vrede herstel het na die Amajuba-veldtog. In 1894 gaan hy na Kanada as afgevaardigde na die Rykskonferensie en weer in 1908. Hy word aangestel in die Geheime Raad en dien in 'n regterlike hoedanigheid in 1896. In 1899 reël hy die vergadering tussen president Paul Kruger en lord Alfred Milner wat die laaste poging was om die uitbreking van die Tweede Vryheidsoorlog te verhoed. Hy het vir 37 jaar lank (van 1873 tot 1910) in sy hoedanigheid as Hoofregter as voorsitter van die Wetgewende Vergadering opgetree. Hy is in 1908 gekies as voorsitter van die Nasionale Konvensie wat die voorwaardes vir Uniewording moes opgestel het. Hy was die vanselfsprekende keuse as Hoofregter na Uniewording en word Lord de Villiers van Wynberg. Hy is oorlede in 1914.
|
<urn:uuid:c32e27d2-3b43-479c-ab7e-1e5717e44e0a>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/John_de_Villiers,_1ste_Baron_de_Villiers
|
2019-07-18T23:38:41Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525863.49/warc/CC-MAIN-20190718231656-20190719013656-00197.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 1
| false
|
Radio-aktiewe verval
Radioaktiewe verval is die proses waarmee 'n onstabiele atoomkern sy energie verloor deur straling in die vorm van partikels of elektromagnetiese golwe. Hierdie verval of energieverlies veroorsaak dat 'n atoom van een soort, die moedernuklied, omgeskakel word na 'n atoom van 'n ander soort, die dogternuklied. 'n Koolstof-14 atoom gee byvoorbeeld straling af om 'n stikstof-14 atoom te vorm. Op atoomvlak is hierdie 'n lukrake proses in die opsig dat dit onmoontlik is om te voorspel wanneer 'n spesifieke atoom sal verval, maar gegewe 'n groot aantal soortgelyke atome, is die gemiddelde vervaltempo wel voorspelbaar.
Die SI-eenheid van radioaktiewe verval is die becquerel (Bq). Een Bq word gedefinieer as een transformasie per sekonde. Aangesien 'n monster met 'n redelike hoeveelheid radioaktiewe materiaal baie atome bevat, is 'n Bq 'n baie klein mate van aktiwiteit en word veelvoude soos TBq (terabecquerel) of GBq (gigabecquerel) dikwels gebruik. 'n Ander eenheid van radioaktiwiteit is die curie, Ci, wat oorspronklik gedefinieer is as die aktiwiteit van een gram suiwer radium, isotoop Ra-226. Tans is dit gelykstaande aan die aktiwiteit van enige radionuklied wat teen 'n tempo van 3.7 × 1010 Bq verval. Die gebruik van die Ci word tans deur die SI ontmoedig.
VerduidelikingWysig
Die neutrone en protone waaruit die kern bestaan asook ander partikels wat hulle mag nader, word deur verskeie interaksies beïnvloed. Die sterk kernkragte, wat nie op 'n makroskopiese skaal waargeneem kan word nie, is die kragtigste oor subatomiese afstande. Die elektrostatiese kragte is ook beduidend, terwyl die swak kernkragte verantwoordelik is vir betaverval.
Die wisselwerkinge van hierdie kragte is eenvoudig. Sommige samestellings van die partikels in 'n kern het die eienskap dat as hulle net so effens sou skuif, hulle 'n laer energie toestand aanneem (met die gevolg dat die ekstra energie elders heen gaan). 'n Mens kan dit vergelyk met 'n sneeubedekte veld op 'n berg: alhoewel wrywing tussen die sneeukristalle die sneeu se gewig kan ondersteun is die stelsel in wese onstabiel ten opsigte van 'n laer potensiële energietoestand en 'n versteuring kan die pad na 'n toestand van groter entropie in die hand werk. 'n Sneeustorting kan dus maklik voorkom. Die totale energie verander nie tydens die proses nie, maar omdat entropie altyd groter word sal 'n sneeustorting slegs in een rigting plaasvind. Die einde van hierdie "rigting" word in kernfisika na verwys as die "grondtoestand".
So 'n ineenstorting ('n vervalgebeurtenis) vereis 'n spesifieke aktiveringsenergie. In die geval van 'n sneeustorting word die energie tipies verskaf deur 'n versteuring buite die stelsel, al kan sulke versteurings soms buitengewoon klein wees. In die geval van 'n opgewekte atoomkern, kan die versteuring kom vanaf kwantum vakuumfluktuasies. 'n Kern (of enige opgewekte stelsel in kwantummeganika) is onstabiel en kan dus spontaan stabiliseer om 'n minder opgewekte toestand aan te neem. Hierdie proses word aangedryf deur die entropie: die energie verander nie, maar aan die einde van die proses, is die totale energie meer verdun in 'n gegewe volume in die ruimte. Die gevolglike transformasie verander die struktuur van die kern. So 'n reaksie is dus 'n kernreaksie, in teenstelling met chemiese reaksies wat ook deur entropie aangedryf word, maar slegs veranderinge in die buitenste elektrone van atome behels eerder as in die kern self.
Sommige kernreaksies behels wel die invloed van eksterne energiebronne in die vorm van botsings met partikels van buite die kern. Hierdie reaksies word egter nie as verval beskou nie maar is eerder voorbeelde van 'n geïnduseerde kernreaksie. Kernsplyting en kernversmelting is algemene voorbeelde van geïnduseerde kernreaksies.
|
<urn:uuid:281ddcf9-3f1b-4629-b515-6693ba7d159d>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Radio-aktief
|
2019-07-18T23:46:59Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525863.49/warc/CC-MAIN-20190718231656-20190719013656-00197.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 1.000003
| false
|
[[Lêer:Wpdms republic of texas.svg|duimnael|Die [[Republiek van Texas]] met geëiste gebiede]]
In 1835 het die Verenigde State pogings onderneemprobeer om Texas en Kalifornië van Meksiko te verkry. Op 2 Oktober 1835 het die [[Texaanse Onafhanklikheidsoorlog]] begin, wat op 21 April 1836 met die onafhanklikheid van die [[Republiek van Texas]], wat op 2 Maart 1836 gestig is, geëindig het. Tydens die [[Koekoorlog]] vanaf 16 April 1838 tot 9 Maart 1839 het Frankryk om ’n kompensasie vir ’n Franse bakkery, wat deur Meksikaanse beamptes verwoes is, geveg. Ná sentralisering van die regering is op 17 Januarie 1840 die [[Republiek van die Rio Grande]] gestig, wat reeds op 6 November 1840 geannekseer is. ’n Kort tyd later is op 16 Maart 1841 die [[Republiek van Yucatán]] gestig, wat ná die uitbreek van die [[Kasteoorlog]] deur die inheemse Maya-bevolking in 1847, militêre steun van Meksiko gesoek en ná die toestemming weer by Meksiko aangesluit het. Meksiko sou eers op 22 Januarie 1901 die hele Yucatan-skiereiland terugwen.
[[Lêer:Mexican Cession.png|duimnael|links|Die Meksikaanse sessie van 1848 volgens die [[Verdrag van Guadalupe Hidalgo]] ná die [[Meksikaans-Amerikaanse Oorlog]]]]
|
<urn:uuid:9ab323f5-b0de-4b4b-9f51-94c5ac3edc85>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:MobileDiff/1366864
|
2019-07-18T23:24:26Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525863.49/warc/CC-MAIN-20190718231656-20190719013656-00197.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999887
| false
|
Chomsky-hiërargie
Die Chomsky-hiërargie is 'n inhoudshiërargie van klasse van formele grammatikas wat formele tale voortbring. Hierdie hiërargie van grammatikas, wat ook frasestruktuurgrammatika genoem word, is deur Noam Chomsky in 1956 beskryf (kyk [1]).
Formele grammatikas[wysig | wysig bron]
'n Formele grammatika bestaan uit 'n eindige versameling terminaalsimbole (die letters van die woorde in die formele taal), 'n eindige versameling nie-terminaalsimbole, 'n eindige versameling produksiereëls met 'n linker- en regterkant bestaande uit 'n woord van die simbole, en 'n begin simbool. 'n Reël kan op 'n woord toegepas word deur die linkerkant met die regterkant te vervang. 'n Afleiding is 'n opeenvolging van reëltoepassings. So 'n grammatika definieer die formele taal van alle woorde wat slegs uit terminaalsimbole bestaan wat deur 'n afleiding van die begin simbool bereik kan word.
Nie-terminale word gewoonlik deur hoofletters voorgestel, terminale deur kleinletters, en die beginsimbool deur . Byvoorbeeld, die grammatika met terminale , nie-terminale , produksiereëls
- →
- → ε (waar ε die leëstring is)
- →
- →
- →
- →
- →
en beginsimbool , definieer die taal van alle woorde met die vorm (i.e. kopieë van gevolg deur kopieë van ). Die onderstaande is 'n eenvoudiger grammatika wat 'n soortgelyke taal definieer: Terminale , Nie-terminale , Beginsimbool , Produksiereëls
- →
- → ε
Sien formele grammatika vir 'n meer uitgebreide verduideliking.
Die hiërargie[wysig | wysig bron]
Die Chomsky-hiërargie bestaan uit die volgende vlakke:
- Tipe-0 grammatikas (onbeperkte grammatikas) sluit alle formele grammatikas in. Hulle genereer presies alle tale wat deur 'n Turingmasjien herken kan word. Hierdie tale staan ook bekend as die rekursiefoptelbare tale. Let daarop dat dit verskillend is van rekursiewe tale wat besleg kan word deur 'n always halting Turingmasjien.
- Tipe-1 grammatikas (konteks-gevoelige grammatikas) genereer konteks-gevoelige tale. Hierdie grammatikas het reëls met die vorm met 'n nie-terminaal en , en stringe van terminale en nie-terminale. Die stringe en kan leeg wees, maar moet nie-leeg wees. Die reël word toegelaat as nie aan die regterkant van enige reël voorkom nie. Die tale beskryf deur die grammatikas is presies alle tale wat deur 'n nie-deterministiese Turingmasjien herken kan word waarvan die tape beperk/begrens word deur 'n konstante vermenigvuldig met die lengte van die inset..
- Tipe-2 grammatikas (konteksvrye grammatikas) genereer konteksvrye tale. Dit word gedefinieer deur reëls met die vorm met 'n nie-terminaal en 'n string van terminale en nie-terminale. Die tale is presies al die tale wat herken kan word deur 'n nie-deterministiese afdrukoutomaat. Konteksvrye tale verskaf die teoretiese grondslag vir die sintaksis van meeste programmeertale.
- Tipe-3 grammatikas (reëlmatige grammatikas) genereer reëlmatige tale. So 'n grammatika beperk sy reëls tot 'n enkele nie-terminaal aan die linkerkant en 'n regterkant wat uit 'n enkele terminaal bestaan, moontlik gevolg (of voorafgegaan, maar nie beide in dieselfde grammatika nie) deur 'n enkele nie-terminaal. Die reël word ook hier toegelaat as nie aan die regterkant van enige reël verskyn nie. Hierdie tale is presies al die tale wat besleg kan word deur 'n eindigetoestandoutomaat. Verder kan hierdie familie van formele tale verkry word deur reëlmatige uitdrukkings. Reëlmatige tale word algemeen gebruik om soekpatrone en die leksikalestruktuur van programeertale te definieer.
Let daarop dat die versameling grammatikas wat ooreenstem met rekursiewe tale nie 'n lid van die hiërargie is nie.
Elke reëlmatige taal is konteksvry, elke konteksvrye taal is konteksgevoelig en elke konteksgevoelige taal is rekursief en elke rekursiewe taal is rekursieftelbaar. Hierdie is almal behoorlike insluitings, dit beteken dat daar rekursiefoptelbare tale bestaan wat nie rekursief is nie, rekursiewe tale wat nie konteksgevoelig is nie, konteksgevoelige tale wat nie konteksvry is nie en konteksvrye tale wat nie reëlmatig is nie.
Die volgende tabel som elkeen van Chomsky se vier tipes grammatikas op, die klas tale wat dit genereer, die tipe outomaat wat dit herken, en die vorm van die reëls wat dit moet hê.
Grammatika | Tale | Outomaat | Produksiereëls |
---|---|---|---|
Tipe-0 | Rekursiefoptelbaar | Turingmasjien | Geen beperkinge |
Tipe-1 | Konteksgevoelig | Lineêr-begrensde nie-deterministiese Turingmasjien | |
Tipe-2 | Konteksvry | Nie-deterministiese afdrukoutomaat | |
Tipe-3 | Reëlmatig | Eindigetoestandoutomaat | en of |
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Noam Chomsky: Three models for the description of language, IRE Transactions on Information Theory, 2 (1956), bladsye 113-124
- Noam Chomsky: On certain formal properties of grammars, Information and Control, 1 (1959), bladsye 91-112
|
<urn:uuid:00d1900d-c74d-4593-936f-5cb83598e4b3>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Chomsky-hi%C3%ABrargie
|
2019-07-18T23:45:01Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525863.49/warc/CC-MAIN-20190718231656-20190719013656-00197.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.99998
| false
|
Kategorie:Religie
Wikimedia Commons bevat media in verband met Religie. |
Subkategorieë
Hierdie kategorie bevat die volgende 20 subkategorië, uit 'n totaal van 20.
*
-
B
-
R
-
-
-
S
-
Bladsye in kategorie "Religie"
Die volgende 32 bladsye is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 32.
|
<urn:uuid:989eb49b-7bac-4b41-87ea-6df5c43a2965>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Religie
|
2019-07-21T11:26:49Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526948.55/warc/CC-MAIN-20190721102738-20190721124738-00517.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.996558
| false
|
Bespreking:Anjanette Comer
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die Anjanette Comer-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
|
<urn:uuid:474871ac-0cc3-4322-9f6a-efbc2c4cc2cb>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:Anjanette_Comer
|
2019-07-17T19:01:37Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525374.43/warc/CC-MAIN-20190717181736-20190717203736-00061.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999953
| false
|
Bespreking:Roos
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die Roos-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
|
<urn:uuid:ffb6bebb-12df-4a83-a85b-f04dec904cf3>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:Roos
|
2019-07-17T19:02:32Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525374.43/warc/CC-MAIN-20190717181736-20190717203736-00061.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999994
| false
|
Egipte
Egipte (Arabies: مِصر, Miṣr; Egiptiese Arabies: مَصر, Maṣr; Kopties: Ⲭⲏⲙⲓ, Khēmi), amptelik die Arabiese Republiek Egipte (Arabies: جمهورية مصر العربية, Jumhūrīyat Miṣr al-ʻArabīyah; Egiptiese Arabies: Gomhoreyyet Maṣr el-ʿArabeyya), is 'n transkontinentale republiek wat hoofsaaklik in Noordoos-Afrika lê, maar ook die Sinaïwoestyn in Suidwes-Asië insluit.
Volkslied: Bilady, Bilady, Bilady (Arabies vir: "My land, my land, my land") | |||||
Hoofstad | Kaïro
Grootste stad | Kaïro | ||||
Amptelike tale | Arabies | ||||
Regering | Unitêre semi-presidensiële republiek Abdel Fattah el-Sisi Moustafa Madbouly | ||||
Onafhanklikheid Vorming• Unifikasie van Bo-en Benede-Egipte• Muhammad Alidinastie ingehuldig• Onafhanklikheid van die• Rewolusiedag• Republiek verklaar• Huidige grondwet
ca. 3150 v.C.[1][2] 9 Julie 1805[3] 28 Februarie 1922 23 Julie 1952 18 Junie 1953 18 Januarie 2014 | ||||
Oppervlakte - Totaal - Water (%) |
1 010 407,87[4] km2 (29ste) 390 121 myl2 0,632 | ||||
Bevolking - 2017-skatting - 2017-sensus - Digtheid |
97 185 500[5] (13de) 94 798 827[6] 96 / km2 (118de) 248,6 / myl2 | ||||
BBP (KKP) - Totaal - Per capita |
2018-skatting | ||||
BBP (nominaal) - Totaal - Per capita |
2017-skatting | ||||
MOI (2015) | 0,691[8] (111de) – medium | ||||
Gini (2015) | 31,8[9] – medium | ||||
Geldeenheid | Pond (EGP )
Tydsone - Somertyd |
OET (UTC+2) (UTC) | ||||
Internet-TLD | .eg, مصر. | ||||
Skakelkode | +20 |
Egipte bedek 'n area van sowat 1 010 408 km². Die land is aangrensend tot Libië in die weste, Soedan in die suide en Israel in die noordooste en het kuslyne in die noorde by die Middellandse See en die Rooisee in die ooste, onderskeidelik.
Die oorgrootte meerderheid van Egipte se 97,2 miljoen mense (2017) lewe minder as 'n kilometer weg van die oewers van die Nylrivier (omtrent 40 000 km²), waar die enigste bewerkbare land voorkom. Groot dele van die land maak deel uit van die Saharawoestyn en is yl bevolk. Vandag is die meerderheid Egiptenaars verstedelik en is hoofsaaklik woonagtig in die hoofstad Kaïro (bevolking ongeveer 15,2 miljoen) en Alexandrië (bevolking ongeveer 4,5 miljoen).
Egipte spog met een van die oudste beskawings wat terug dateer tot in 3000 v.C. met landbou en handel wat goed gevestig was. Die land is veral bekend vir die massiewe piramides wat opgerig is deur verskeie Farao's.
Inhoud
LandsnaamWysig
- Die Oud-Egiptiese landsnaam Km.t beteken "Swart Land" en verwys na die vrugbare grond van die Nylvallei, 'n gebied wat met die "Rooi Land" van die aangrensende woestynstreke, die DSr.t kontrasteer. In die Koptiese taal het hierdie naam ontwikkel tot Kīmi of Kīmə, en in Oud-Grieks uiteindelik tot Kymeía.
- Die Arabiese term Miṣr – tans die amptelike landsnaam – is van Semitiese oorsprong. Hy is nou verwant aan die oorspronklike Assiriese skryfwyse Misir of Musur, maar ook aan die Hebreeuse מִצְרַיִם (Mizraim of Mitzráyim). Dit beteken eenvoudig "land" of "staat" en het in sy historiese nouer betekenis aanvanklik na Benede-Egipte verwys. Later het dit 'n wyer betekenis gekry en die hele land – Bo- en Benede-Egipte – ingesluit. So het ook die latere Hebreeuse landsnaam as 'n tweevoudige term ontwikkel. In die Arabiese dialek van Egipte het Miṣr nogtans tot Maṣr ontwikkel. Maṣri beteken hier "Egipties", en die bynaam al-Masri, wat dikwels voorkom, "die Egiptenaar".
- Die Afrikaanse en Europese terme (Egipte, Ägypten, Egypt, Égypt, Egitto en ander) is almal van die Latynse Aegyptus en sodoende van die Oud-Griekse Αίγυπτος (Aigyptos) afgelei. Die Kopte beweer dat hulle die regstreekse nakomelinge van die antieke Egiptenare is. Van hulle naam is die Griekse Aigyptos afgelei, wat in Afrikaans as Egipte oorgeneem is. Volgens 'n algemeen aanvaarde teorie kan Aigyptos as 'n voortsetting van die Oud-Egiptiese term ḥwt-k3-ptḥ beskou word wat "Setel van die Siel van (die God) Ptah" beteken en na 'n tempel in Memphis verwys wat aan hierdie godheid gewy is.
- In die tydperk tussen 1958 en 1972 was Egipte saam met Sirië in 'n gemeenskaplike staat verenig, die Verenigde Arabiese Republiek.
Geskiedenis van Antieke EgipteWysig
VerwysingsWysig
- ( Goldschmidt, Arthur (1988). ) Modern Egypt: The Formation of a Nation-State. Boulder, CO: Westview Press. p. 5. ISBN 978-0-86531-182-4. Besoek op 25 Junie 2018.
- ( ) "Background Note: Egypt". United States Department of State Bureau of Near Eastern Affairs. 10 November 2010. Besoek op 25 Junie 2018.
- ( Pierre Crabitès (1935). ) Ibrahim of Egypt. Routledge. p. 1. ISBN 978-0-415-81121-7. Besoek op 25 Junie 2018.
- ( ) "Total area km2, pg.15" (PDF). Capmas.Gov – Arab Republic of Egypt. Besoek op 23 September 2015.
- ( ) "Population Clock". Central Agency for Public Mobilization and Statistics. 27 April 2013. Besoek op 25 Junie 2018.
- ( ) "Population in Censuses by Sex & Sex Ratio (1882–2006)" (PDF). Egypt State Information Service. Besoek op 25 Junie 2018.
- ( ) "Egypt". Internasionale Monetêre Fonds. Besoek op 25 Junie 2018.
- ( ) "2015 Human Development Report" (PDF). United Nations Development Programme. 2015. Besoek op 25 Junie 2018.
- ( ) "Gini Index". Wêreldbank. Besoek op 25 Junie 2018.
|
<urn:uuid:6f638b6d-d85f-44f0-8a86-074d96f6ca76>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Egipte
|
2019-07-18T23:23:41Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525863.49/warc/CC-MAIN-20190718231656-20190719013656-00221.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999223
| false
|
P.W.S. Schumann
P.W.S. Schumann (Carnarvon, Kaapkolonie, 29 Maart 1893 – Johannesburg, Suid-Afrika, 4 November 1981) was ’n hoof van die Hoërskool Monument in Krugersdorp, inspekteur van onderwys en Afrikaanse dramaturg.[1]
P.W.S. Schumann. | |
Geboortenaam | Peter Willems Sterrenberg Schumann |
---|---|
Geboorte | 29 Maart 1893 Carnarvon, Kaapkolonie |
Sterfte | Johannesburg 4 November 1981 |
Nasionaliteit | Suid-Afrika |
Beroep | Onderwyser, dramaturg |
Inhoud
Lewe en werkWysig
Herkoms en vroeë leweWysig
Peter Willems Sterrenberg Schumann was die naasoudste van die tien kinders van die Carnarvonse skoolhoof Adolf Wilhelm Schumann, en sy eggenote, Wilhelmine Lydia (Willa) Sterrenberg. Sy vyf broers was Adolf Wilhelm, Theodor Eberhardt Werner, Christian Gustav Waldemar, Waldemar en Hedwig en sy vier susters is Marie Auguste Wilhelmine, Luise Winnifred Hechel, Wilhelmine Elizabeth en Gertrude Waltrau[2][3][4] Van sy vroegste herinneringe is die opvoering van Little Red Riding Hood in 1897 op die dorp, toe A.G. Visser, sy pa se assistent by die skool, die rol van die jagter vertolk het. Die gesin verhuis kort daarna na die Boland wanneer sy pa hoof word van die laerskool op Klein-Drakenstein, waar hy sy laerskooljare deurbring. In 1908 matrikuleer hy aan die Hoër Jongenskool in die Paarl.
Verdere studie en loopbaanWysig
Hy studeer verder aan die Victoria Kollege op Stellenbosch en nadat hy in 1912 die B.A.-graad behaal, verwerf hy in 1914 onder dr. G.G. Cillié die Sekondêre Onderwysdiploma. Daarna gee hy onderwys, eers op Smithfield in die Vrystaat en daarna op Tulbagh en Stellenbosch in die Kaapprovinsie. In 1919 word hy hoof van die skool op Murraysburg en is daarna vir sewentien jaar lank, vanaf 1922 tot 1938, as hoof verbonde aan die Hoërskool Monument op Krugersdorp. Hier is hy ook lid van die Krugersdorp Munisipale Vereniging vir Drama en Opera, wat baie van sy dramas opvoer. Tydens ’n jaarlikse kunswedstryd van die Afrikaanse Kunsvereniging wen hy een jaar twee goue medaljes, een vir ’n oorspronklike toneelstuk en die ander met die opvoering van een van sy eenakters. Hy domineer die jaarlikse teksskryfkompetisies van die Krugersdorp Munisipale Vereniging vir Drama en Opera tussen 1933 en 1939 in so ’n mate dat die reëls vanaf 1940 verander word om die prys slegs toe te ken aan die beste optrede van die jaar.
Aan die begin van 1939 word hy Inspekteur van Onderwys en bly in hierdie tyd om die beurt in Lichtenburg, Middelburg, Johannesburg en dan aan die Oos-Rand. Die Pretoriase Volksteatervereniging, onder leiding van Anna Neethling-Pohl, voer in hierdie tyd party van sy dramas op en hy kry sodoende ’n baie groter gehoor as wat in Krugersdorp moontlik was. In 1953 tree hy met pensioen uit die Staatsdiens en boer hierna op ’n plaas langs Kliprivier naby Eikenhof, net buite Johannesburg.
Persoonlike lewe en sterfteWysig
Hy is op 4 Julie 1916 op Edenburg getroud met Elsje Abigail (Elise) Stander, wat elf jaar ouer is as hy, en die egpaar het drie kinders, twee dogters en ’n seun. Sy vrou ontval hom op 9 Julie 1949. Sy seun, Adolf Wilhelm Stander (Dolf), is later direkteur van Federale Mynbou en was getroud met die skrywer Annie Schumann. Sy dogter Elsa Marie is in 1974 oorlede en is die moeder van die bekende uitgewer en skrywer Kerneels Breytenbach. P.W.S Schumann is in Johannesburg oorlede nadat hy ’n paar weke vantevore in ’n ernstige motorongeluk betrokke was.[5]
SkryfwerkWysig
Hy begin eers ernstig skryf in die dertigerjare wanneer hulle Kultuuraand by die skool op Krugersdorp wil hou en nie weet wat om op te voer nie. Die resultaat is die drama Die verlore seun, gebaseer op die gelykenis in die Bybel, wat later gepubliseer word met ’n voorwoord van ds. William Nicol. Daarna skryf hy feitlik elke jaar iets vir opvoering deur die skool, ongepubliseerde stukke wat insluit Judith, Die genesing van die blindgeborene en Dit spook. Elkeen sy eie is ’n romantiese klug in een bedryf, maar sonder veel substansie. Die paartjies Jan en Hilda en Louis en Betsy is albei drie maande getroud, maar om verskillende redes het die eerste redes vir frustrasie in hulle huwelike begin kop uitsteek. By ’n tentoonstelling loop Jan vir Betsy en Louis vir Hilda raak en die mans begin flikkers gooi vir die vroue, totdat die paartjies tot elkeen se verleentheid weer bymekaar uitkom.
Sy bekendste drama,[6] Hantie kom huis-toe, behandel die tema van die armblanke, veral die verslegting van hierdie mense in die stede. Hantie is ’n maatskaplike werkster wat by haar welgestelde tante in die Boland groot word, maar na afloop van haar studies teruggaan na haar ouerhuis in Johannesburg, waar sy vir die eerste keer agterkom dat haar familie agterlike armblankes is. Haar ma (tant Grieta) is getroud met haar pa (die sluwe Hans), maar bly saam met die versukkelde Krisjan, by wie sy nog twee kinders het, naamlik die verstandelik gestremde Gertjie en die wulpse klein Grieta. Hantie spandeer dan haar kragte om hierdie mense op te hef, selfs al verloor sy so die liefde van haar verloofde en gee so baie van haar eie voorregte prys. Hierdie drama word so hoog aangeslaan deur die keurkomitee vir die Hertzogprys vir 1935 dat dit aanbeveel word vir gesamentlike bekroning met Eitemal se En hadde de liefde niet en H.A. Fagan se Die ouderling en ander toneelstukke, met laasgenoemde wat eindelik die alleen bekroning ontvang. Hantie kom huis-toe word in 1932 bekroon met die eerste prys in die eerste landwye dramakompetisie wat deur die Krugersdorp Munisipale Vereniging vir Drama en Opera uitgeroep is.
Katrina is ’n toneelstuk in drie bedrywe en speel af teen die agtergrond van die Randse mynstaking van 1922. Dit behandel weer die armblanke-tema, maar dan veral die kulturele verbastering onder hierdie mense. Hierdie tragiese impak word egter verstoor deur die dramaturg wat die probleem oplos deur die hoofkarakters terug te stuur na die edeler omgewing van die plaaslewe. Die broers Johannes en Roelf Swanepoel staan aan opponerende kante tydens die staking en albei is bevriend met Katrina van Rensburg. Hoewel die broers ’n goeie verhouding met mekaar het, gebeur dit tydens die oproer dat Johannes onwetend vir Roelf doodskiet. Katrina vind dit uit, maar besluit om dit vir Johannes te verswyg om hom sodoende die pyn en wroeging te bespaar.
Die kindertoneelstuk Skyn bedrieg word deur Gerhard J. Beukes in die versamelbundel Spele vir die Jongspan opgeneem en die klug Om Lettie se ontwil word opgeneem in die versamelbundels Die lewe is ’n speeltoneel, Wolraad Woltemade en ander eenbedrywe en Rooibruin blare en ander eenakters. In hierdie klug stel die dramaturg homself ten doel om die gehoor te oortuig dat die skielike besluit van Willem en Camilla om te trou geloofwaardig sal wees. Hierdie twee woon albei Lettie se huwelik by en dit blyk dat hulle mekaar voorheen geken het as kinders en ook van mekaar gehou het. Camilla het ’n spesiale lisensie by haar vir Lettie se troue en wanneer die voorgenome bruidegom in die hospitaal beland, besluit hulle om as plaasvervangers te trou “om Lettie se ontwil”. Die kunsmatige ingryping in die gebeure, die rol van toeval en die los struktuur van die drama kan alles as swakhede uitgewys word en dit is duidelik dat die primêre deug van die drama slegs is om goeie vermaak te verskaf.
Bly by jou lees is die wenner van die jaarlikse dramakompetisie van die Krugersdorp Munisipale Vereniging vir Drama en Opera en word in die 1938 Afrikaanse Skrywerskring Jaarboek gepubliseer. Die ewige straf is ongepubliseer en word in 1938 in Krugersdorp opgevoer as deel van die Voortrekkerfees. Paardekraal-Krugersdorp is ’n drama wat hy saam met J.H. van Dyk en J.A. Vogel skryf. Dit is ’n geskiedkundige drama in sewe tonele wat die Anglo-Boereoorlog en die Slag van Paardekraal uitbeeld en in 1937 opgevoer is. Ander ongepubliseerde dramas van hom is Kromhoutsap, Virtue rewarded en Of unsound mind, almal wenners van die eerste prys in die Krugersdorp Munisipale Vereniging vir Drama en Opera se jaarlikse kompetisies.
PublikasiesWysig
Werke wat uit sy pen verskyn sluit in:[7]
Jaar | Publikasies |
---|---|
Fiksie | |
1930 | Die verlore seun |
1932 | Elkeen sy eie |
1933 | Hantie kom huis-toe |
1937 | Katrina |
Nie-fiksie | |
1925 | Kort Latynse grammatika |
BronnelysWysig
BoekeWysig
- Antonissen, Rob. Die Afrikaanse letterkunde van aanvang tot hede. Nasou Beperk. Derde hersiene uitgawe. Tweede druk, 1964.
- Beukes, Gerhard J. en Lategan, F.V. Skrywers en rigtings. J.L. van Schaik Bpk. Pretoria. Eerste uitgawe, 1952.
- Coetzee, A.J. Rooibruin blare en ander eenakters. Afrikaanse Pers-Boekhandel. Johannesburg. Tweede uitgawe. Tweede druk, 1979.
- Dekker, G. Afrikaanse Literatuurgeskiedenis. Nasou Beperk. Kaapstad. Elfde druk, 1970.
- Grové, A.P. Letterkundige sakwoordeboek vir Afrikaans. Nasou Beperk. Vyfde uitgawe. Eerste druk, 1988.
- Kannemeyer, J.C. Geskiedenis van die Afrikaanse literatuur 1. Academica. Pretoria en Kaapstad. Tweede druk, 1984.
- Kannemeyer, J.C. Die Afrikaanse literatuur 1652–2004. Human & Rousseau. Kaapstad en Pretoria. Eerste uitgawe, 2005.
- Malherbe, F.E.J. Aspekte van Afrikaanse literatuur. Nasionale Pers Bpk. Kaapstad, Bloemfontein en Port Elizabeth. Eerste uitgawe, 1940.
- Nienaber, P.J. Die Hertzogprys Vyftig Jaar. Nasionale Boekhandel. Kaapstad. Eerste uitgawe, 1965.
- Nienaber, P.J. Hier is ons skrywers! Afrikaanse Pers-Boekhandel. Johannesburg. Eerste uitgawe, 1949.
- Nienaber, P.J. Jonger skrywers oor eie werk. Afrikaanse Pers-Boekhandel. Johannesburg. Eerste uitgawe, 1951.
- Nienaber, P.J.; Senekal, J.H en Bothma, T.C. Mylpale in die geskiedenis van die Afrikaanse letterkunde. Afrikaanse Pers-Boekhandel. Tweede hersiene uitgawe, 1963.
- Nienaber, P.J. et al. Perspektief en Profiel. Afrikaanse Pers-Boekhandel. Johannesburg. Derde hersiene uitgawe, 1969.
- Van Coller, H.P. (red.) Perspektief en Profiel Deel I. J.L. van Schaik-Uitgewers. Pretoria. Eerste uitgawe, 1998.
- Van der Merwe, Jaco (red.) Die lewe is ’n speeltoneel. Afrikaanse Pers Boekhandel. Johannesburg. Tweede uitgawe. Eerste druk, 1975.
Tydskrifte en koeranteWysig
- Van Tonder, J.J. Ons behoort by hulle te gaan sit en gesels: Mnr. P.W.S. Schumann. Onderwysblad, Julie 1965.
VerwysingsWysig
- Esat: http://esat.sun.ac.za/index.php/P.W.S._Schumann
- Geni-webwerf: https://www.geni.com/people/Peter-Willems-Sterrenberg-Schumann/6000000021985580765
- Geni: https://www.geni.com/people/Peter-Willems-Sterrenberg-Schumann/6000000021985580765
- Geslagsregister: http://home.mweb.co.za/be/bennobi/wc06/wc06_234.htm
- Anoniem. Skepper van ‘Hantie’ oorlede: P.W.S. Schumann. Die Burger, 6 November 1981.
- Anoniem. Nuwe Brandwag. Deel 5 no. 4 November 1933.
- Worldcat: http://www.worldcat.org/identities/lccn-n79061148/
|
<urn:uuid:aab9fd94-25d0-44aa-a09a-3eda7655569c>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/P.W.S._Schumann
|
2019-07-18T23:46:23Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525863.49/warc/CC-MAIN-20190718231656-20190719013656-00221.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999988
| false
|
Hulp
Kategorie:Palestynse terroriste
in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation
Jump to search
Kriminele
Terrorisme
}
→
Terroriste
Palestynse Owerhede
Mense volgens lande
}
→
Palestyne
}
→
Palestynse terroriste
Bladsye in kategorie "Palestynse terroriste"
Die volgende 3 bladsye is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 3.
A
Jasser Arafat
K
Leila Khaled
N
Abu Nidal
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategorie:Palestynse_terroriste&oldid=1909948
"
Kategorieë
:
Palestyne
Terroriste
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Kategorie
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Druk/eksporteer
Skep boek
Laai af as PDF
Drukbare weergawe
Gereedskap
Skakels hierheen
Verwante veranderings
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Wikidata-item
Ander tale
العربية
Български
বাংলা
Čeština
English
Español
فارسی
Suomi
עברית
Italiano
日本語
Nederlands
Polski
Português
Română
Simple English
Türkçe
Wysig skakels
Die bladsy is laas op 1 Februarie 2019 om 14:39 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:e182a909-2acf-4aa9-9c1e-2b3bb9088a11>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Palestynse_terroriste
|
2019-07-18T23:45:38Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525863.49/warc/CC-MAIN-20190718231656-20190719013656-00221.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998915
| false
|
Tom Berenger
Tom Berenger | |
Berenger in 2013.
Geboortenaam | Thomas Michael Moore |
---|---|
Geboorte | 31 Mei 1949 |
Aktiewe jare | 1968-tans |
Loopbaan[wysig | wysig bron]
Berenger het joernalistiek aan die Universiteit van Missouri studeer, maar ná sy studie besluit om toneel te speel. Hy moes sy van verander omdat daar reeds ’n akteur met die naam Tom Moore was. Berenger het in 1988 die Tom Berenger-beursfonds vir toneelspel gestig om studente te beloën wat in toneelspel uitblink.
Hy het in die 1970's in streeksteaters gewerk voordat hy New York toe verhuis het. Sy eerste TV-rolle was in sepies, soos die hoofrol van Tim Siegel in One Life to Live. Sy rolprentdebuut was die hoofrol in die onafhanklike prent Rush It (1976). ’n Klein rol het gevolg in Looking for Mr. Goodbar, en daarna was hy in In Praise of Older Women (1978). In 1979 was hy Butch Cassidy in Butch and Sundance: The Early Days, ’n rol wat hy gekry het omdat hy effens na Paul Newman lyk[1] wat die rol in 1969 in Butch Cassidy and the Sundance Kid vertolk het.
In die 1980's het Berenger in groter prente begin speel, soos The Big Chill (1983), Platoon (1986), Someone to Watch Over Me (1987) en Major League (1989). In 1986 het hy ’n Oscar-benoeming gekry vir sy uitbeelding van stafsersant Barnes in Platoon (hy het ’n Golden Globe vir beste manlike byspeler daarvoor gewen). In 1993 was hy in Sniper (en drie van die vier opvolgprente). Ander noemenswaardige flieks uit dié tydperk sluit in Born on the Fourth of July (1989), Shattered (1991), Sliver en Gettysburg (1993) en Chasers (1994).
Hy was later hoofsaaklik in byspelerrolle in prente en op TV te sien, soos in die laaste seisoen van die gewilde reeks Cheers, waarvoor hy vir ’n Emmy benoem is. Hy het ook die 1997-minireeks Rough Riders vervaardig.
In 2010 was hy te sien in die wetenskapsfiksieriller Inception saam met Leonardo DiCaprio en Cillian Murphy. Dit was ’n sukses en Berenger se eerste rol in ’n hoofstroomfliek sedert Training Day in 2001. In 2012 was hy in die TV-minireeks Hatfields & McCoys as Jim Vance. Hy het ’n Emmy vir beste byspeler gewen vir sy spel.[2]
|
<urn:uuid:9f10efec-0460-4fca-a74e-3a24389d655f>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Tom_Berenger
|
2019-07-18T23:46:42Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525863.49/warc/CC-MAIN-20190718231656-20190719013656-00221.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999931
| false
|
374
jaar
374 |
◄ | 3de eeu | ◄4de eeu► | 5de eeu | ► |
Dae | Eeue | Geskiedenis | Geskiedenisportaal |
Sien ook: Kategorie:374 |
Kalenders | |
Die jaar 374 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Dinsdag begin het. Dit was die 74ste jaar van die 4de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
|
<urn:uuid:1673dbbb-c39a-43a1-8746-c626e9196c82>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/374
|
2019-07-21T10:30:30Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526948.55/warc/CC-MAIN-20190721102738-20190721124738-00541.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.99998
| false
|
Bedreigde spesie
’n Bedreigde spesie is ’n organisme wat moontlik kan uitsterf, óf omdat die bevolkingsyfers baie laag is óf omdat ’n verandering in sy habitat ’n bedreiging inhou. In ’n eng sin word die term gebruik vir spesies in die Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur (IUBN) se rooilyskategorie "Bedreigde spesies".
Bewaringstatus |
---|
Risiko om uit sterf |
Uitgestorwe |
Bedreig |
Laer risiko |
Sien ook |
Die meer algemene term sluit ook die IUBN-kategorieë Kritiek bedreigde spesies en Byna-bedreigde spesies in. Die unie het aan die hand van waarnemings tot en met 2006 bereken dat 40% van alle organismes op aarde bedreig is. Baie lande het spesiale wette wat sulke spesies beskerm: byvoorbeeld deur die jag van bedreigde diere of die pluk van bedreigde plante te verbied. Sommige wette konsentreer weer op beperkings op nasionale of internasionale handel, die beskerming van die spesie se habitat of die skepping van reservate.
|
<urn:uuid:9b964a79-009e-42c3-9bed-172c56368ada>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Bedreigde_spesies
|
2019-07-21T10:31:09Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526948.55/warc/CC-MAIN-20190721102738-20190721124738-00541.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999999
| false
|
Bespreking:Omar Khayyám
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die Omar Khayyám-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
|
<urn:uuid:00e16deb-f438-4e8c-badd-a2b156dd5e56>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:Omar_Khayy%C3%A1m
|
2019-07-21T11:25:17Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526948.55/warc/CC-MAIN-20190721102738-20190721124738-00541.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999973
| false
|
Verwante veranderings
Jump to navigation
Jump to search
Tik 'n bladsynaam om veranderinge aan bladsye te sien wat daarvan of daarheen skakel. (Om inskrywings van 'n kategorie te sien, tik Kategorie:Naam van kategorie). Veranderinge aan bladsye op u dophoulys word in vetdruk aangedui.
Lys van afkortings:
- N
- Met die wysiging is 'n nuwe bladsy geskep. (sien ook die lys van nuwe bladsye)
- k
- Hierdie is 'n klein wysiging
- b
- Hierdie wysiging is deur 'n bot gemaak
- D
- Wikidata-wysiging
- (±123)
- Bladsy is met die aantal grepe gewysig
19 Julie 2019
- Washington, D.C.; 08:51 -6 Voyageur →Vervoer Etiket: 2017-bronwysiging k
- Washington, D.C.; 08:51 +122 Voyageur →Vervoer Etiket: 2017-bronwysiging k
|
<urn:uuid:4466fc38-4254-4c3c-9c53-d318214ebab7>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:OnlangseVeranderingsMetSkakels/Wikipedia:Uitgesoekte_herdenkings/16_Februarie
|
2019-07-21T10:50:20Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526948.55/warc/CC-MAIN-20190721102738-20190721124738-00541.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.99984
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Nuwe Nasionale Party" skakel
←
Nuwe Nasionale Party
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Nuwe Nasionale Party
:
Wys (vorige 50 |
volgende 50
) (
20
50
100
250
500
).
Suid-Afrika
(
← skakels
wysig
)
1 Maart
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Dewet
(
← skakels
wysig
)
Frederik Willem de Klerk
(
← skakels
wysig
)
NNP
(aanstuurblad)
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Adriaan/RSA-temas
(
← skakels
wysig
)
Orania
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Uitgesoekte herdenkings/September
(
← skakels
wysig
)
Marthinus van Schalkwyk
(
← skakels
wysig
)
Suid-Afrikaanse algemene verkiesing van 2004
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Uitgesoekte herdenkings/8 September
(
← skakels
wysig
)
Demokratiese Alliansie
(
← skakels
wysig
)
Tony Leon
(
← skakels
wysig
)
Nasionale Party
(
← skakels
wysig
)
Lys van bekende Suid-Afrikaners
(
← skakels
wysig
)
Lys van politieke partye in Suid-Afrika
(
← skakels
wysig
)
Vhembe-distriksmunisipaliteit
(
← skakels
wysig
)
Fezile Dabi-distriksmunisipaliteit
(
← skakels
wysig
)
Namakwa-distriksmunisipaliteit
(
← skakels
wysig
)
ZF Mgcawu-distriksmunisipaliteit
(
← skakels
wysig
)
Demokratiese Party
(
← skakels
wysig
)
2015
(
← skakels
wysig
)
Suid-Afrikaanse algemene verkiesing van 1999
(
← skakels
wysig
)
Alfred Nzo-distriksmunisipaliteit
(
← skakels
wysig
)
Sarah Baartman-distriksmunisipaliteit
(
← skakels
wysig
)
Amathole-distriksmunisipaliteit
(
← skakels
wysig
)
Chris Hani-distriksmunisipaliteit
(
← skakels
wysig
)
O.R. Tambo-distriksmunisipaliteit
(
← skakels
wysig
)
Lejweleputswa-distriksmunisipaliteit
(
← skakels
wysig
)
Motheo-distriksmunisipaliteit
(
← skakels
wysig
)
Thabo Mofutsanyana-distriksmunisipaliteit
(
← skakels
wysig
)
Xhariep-distriksmunisipaliteit
(
← skakels
wysig
)
Amajuba-distriksmunisipaliteit
(
← skakels
wysig
)
ILembe-distriksmunisipaliteit
(
← skakels
wysig
)
Harry Gwala-distriksmunisipaliteit
(
← skakels
wysig
)
Ugu-distriksmunisipaliteit
(
← skakels
wysig
)
UMgungundlovu-distriksmunisipaliteit
(
← skakels
wysig
)
Umkhanyakude-distriksmunisipaliteit
(
← skakels
wysig
)
UMzinyathi-distriksmunisipaliteit
(
← skakels
wysig
)
UThukela-distriksmunisipaliteit
(
← skakels
wysig
)
King Cetshwayo-distriksmunisipaliteit
(
← skakels
wysig
)
Zululand-distriksmunisipaliteit
(
← skakels
wysig
)
Bojanala Platinum-distriksmunisipaliteit
(
← skakels
wysig
)
Frances Baard-distriksmunisipaliteit
(
← skakels
wysig
)
John Taolo Gaetsewe-distriksmunisipaliteit
(
← skakels
wysig
)
Pixley ka Seme-distriksmunisipaliteit
(
← skakels
wysig
)
Dr. Ruth Segomotsi Mompati-distriksmunisipaliteit
(
← skakels
wysig
)
Capricorn-distriksmunisipaliteit
(
← skakels
wysig
)
Mopani-distriksmunisipaliteit
(
← skakels
wysig
)
Waterberg-distriksmunisipaliteit
(
← skakels
wysig
)
Sekhukhune-distriksmunisipaliteit
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 |
volgende 50
) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Nuwe_Nasionale_Party
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:ce9b9bb1-b999-40ad-b6fa-7832c364f3c0>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Nuwe_Nasionale_Party
|
2019-07-21T11:15:03Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526948.55/warc/CC-MAIN-20190721102738-20190721124738-00541.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998595
| false
|
Kuipergordel
Die Kuipergordel, soms ook die Edgeworth-Kuipergordel genoem, is ’n streek in die Sonnestelsel anderkant die planete wat strek van die wentelbaan van Neptunus 30 astronomiese eenhede (AE) van die Son af tot ongeveer 50 AE.[1] Die streek is soortgelyk aan die asteroïdegordel, hoewel dit aansienlik groter is: 20 keer breër en met ’n massa van 20 tot 200 keer so groot.[2][3] Soos die asteroïdegordel, bestaan die Kuipergordel uit klein voorwerpe, oorblyfsels van toe die Sonnestelsel gevorm het. Terwyl die hemelliggame in die asteroïdegordel hoofsaaklik uit rots en metaal bestaan, is die Kuipergordel se voorwerpe grootliks saamgestel uit bevrore vlugtige stowwe, of yse, soos metaan, ammoniak en water. Die Kuipergordel is die tuiste van minstens drie dwergplanete: Pluto, Haumea en Makemake. Dit is genoem na die Nederlands-Amerikaanse sterrekundige Gerard Kuiper, hoewel hy nie die bestaan daarvan voorspel het nie.
In 1992 is Albion ontdek; dit was die eerste Kuipergordelvoorwerp (KGV) naas Pluto en Charon.[4] Sedertdien het die aantal ontdekte KGV's tot meer as duisend gegroei en daar word geglo dat meer as 100 000 KGV's ’n deursnee van meer as 100 km het.[5] Daar is oorspronklik geglo die Kuipergordel is die bron van kortperiodekomete (met ’n wentelbaan wat minder as 200 jaar duur om te voltooi). Studies sedert die middel 1990's het egter gewys die Kuipergordel is dinamies stabiel en dat die verstrooide skyf, ’n dinamies aktiewe streek wat 4,5 miljard jaar gelede deur die uitwaartse beweging van Neptunus geskep is,[6] die ware oorsprong is.[6] Verstrooideskyfvoorwerpe, soos Eris, is KGV-agtige liggame met uiters groot wentelbane wat hulle tot 100 AE van die Son af neem.
Die Kuipergordel word onderskei van die teoretiese Oortwolk, wat duisend keer verder is. Die voorwerpe in die Kuipergordel, verstrooide skyf en Oortwolk word saam Trans-Neptunus-voorwerpe (TNV's) genoem.[7]
Met ’n deursnee van meer as 2 000 km is die dwergplaneet Pluto die grootste lid van die Kuipergordel. Dit is ook die naasgrootste TNV (naas Eris in die verstrooide skyf). Pluto, wat aanvanklik as ’n planeet geklassifiseer is maar sedert 2006 ’n dwergplaneet is omdat dit as ’n KGV beskou word, se samestelling is soortgelyk aan dié van baie ander voorwerpe in die Kuipergordel en sy wentelperiode is kenmerkend van ’n klas KGV's bekend as plutino's, wat dieselfde 2:3-baanresonansie met Neptunus het.
Inhoud
GeskiedenisWysig
Ná die ontdekking van Pluto in 1930 is daar gegis die voorwerp kom nie alleen in dié gebied voor nie. Die bestaan van die Kuipergordel in verskeie vorme is dekades lank voorspel. Eers in 1992 is die eerste regstreekse bewys van sy bestaan gevind. Die aantal voorspellings en die verskeidenheid daarvan het gelei tot onsekerheid oor wie presies die eer moet kry dat hulle dit eerste voorgestel het.[9]
HipotesesWysig
Die eerste sterrekundige wat die bestaan van Trans-Neptunus-voorwerpe voorspel het, was Frederick C. Leonard. Kort ná Pluto se ontdekking deur Clyde Tombaugh in 1930 het Leonard gewonder of dit nie die "eerste" van ’n "reeks" sulke voorwerpe is en of die ander voorwerpe nie nog ontdek moes word nie.[10] In dieselfde jaar het die sterrekundige Armin O. Leuschner voorgestel Pluto is dalk een van baie langperiodevoorwerpe wat nog ontdek moet word.[11]
In 1943 het Kenneth Edgeworth ’n hipotese voorgestel dat die materiaal in die streek anderkant Neptunus in die aanvanklike sonnewel te wydverspreid was om planete te vorm en dus talle kleiner voorwerpe gevorm het. Daaruit het hy afgelei die streek anderkant die planete word beset deur ’n groot aantal relatief klein liggame[12] en dat een van hulle nou en dan "uit sy eie sfeer dwaal en as ’n ongereelde besoeker sy opwagting in die binneste Sonnestelsel maak"[13] en ’n komeet word.
Gerard Kuiper het in 1951 in Astrophysics: A Topical Symposium gespekuleer dat ’n soortgelyke skyf vroeg in die evolusie van die Sonnestelsel gevorm het, maar hy het nie gedink dat so ’n gordel nog bestaan nie. Kuiper het, soos baie mense in dié tyd, veronderstel Pluto is so groot soos die Aarde en dat dit hierdie klein liggame uitwaarts na die Oortwolk of na buite die Sonnestelsel versprei het. As hy reg was, sou daar dus nie vandag ’n Kuipergordel gewees het nie.[14]
Die hipotese het in die volgende dekades verskeie vorme aangeneem. In 1962 het die fisikus Al G.W. Cameron die bestaan van ’n enorme hoeveelheid klein voorwerpe aan die buitewyke van die Sonnestelsel voorgestel.[15] In 1964 het Fred Whipple, wat die bekende "vuil sneeubal"-hipotese oor komete se voorkoms gewild gemaak het, gemeen ’n "komeetgordel" kan groot genoeg wees om die beweerde afwykings in Uranus se wentelbaan te veroorsaak wat gelei het tot die soeke na Planeet X, of minstens groot genoeg om die wentelbaan van bekende komete te beïnvloed.[16] Waarnemings het dié hipotese verkeerd bewys.[15]
In 1977 het Charles Kowal 2060 Chiron ontdek. Dit is ’n ysagtige planetoïde in ’n wentelbaan tussen Saturnus en Uranus.[17] In 1992 is nog ’n voorwerp, 5145 Pholus, in ’n soortgelyke wentelbaan ontdek.[18] Vandag is dit bekend ’n groot groep komeetagtige liggame, die sentoure, bestaan in die streek tussen Jupiter en Neptunus. Die sentoure se wentelbane is onstabiel en hulle het ’n dinamiese bestaan van ’n paar miljoen jaar.[19] Sedert die ontdekking van Chiron in 1977 het sterrekundiges gespekuleer die sentoure moet dus gedurig deur die een of ander buitenste bron aangevul word.[20]
Verdere bewyse vir die bestaan van die Kuipergordel is later gevind met die bestudering van komete. Dit was reeds ’n geruime tyd bekend dat komete ’n beperkte leeftyd het. Terwyl hulle naby aan die Son beweeg, veroorsaak die Son se hitte dat hul vlugtige oppervlakke in die ruimte verdamp en hulle word mettertyd kleiner. Die feit dat hulle steeds voorkom ná al die jare van die Sonnestelsel se bestaan, beteken hulle moet aanhoudend aangevul word.[21] Een so ’n aanvullingsgebied is die Oortwolk, ’n sferiese swerm komete wat strek tot verder as 50 000 AE van die Son af; die bestaan van die wolk is die eerste keer in 1950 deur die Nederlandse sterrekundige Jan Oort voorgestel.[22] Daar word geglo die Oortwolk is die bron van langperiodekomete, wat duisende jare neem om ’n wentelbaan te voltooi.[23]
Daar is ’n ander soort komeet, kortperiodekomete soos Halley se Komeet, wat ’n wentelbaan in minder as 200 jaar voltooi. Teen die 1970's is kortperiodekomete teen so ’n tempo ontdek dat besef is hulle kan nie net van die Oortwolk af kom nie.[24] Vir ’n voorwerp in die Oortwolk om ’n kortperiodekomeet te word, sou dit eers deur die groot planete aangetrek moes word. In ’n uitgawe van Monthly Notices of the Royal Astronomical Society van 1980 het die Uruguayaanse sterrekundige Julio Fernández gesê vir elke kortperiodekomeet wat uit die Oortwolk na die binneste Sonnestelsel gestuur word, sou 600 in die interstellêre ruimte uitgewerp moes word. Hy het gespekuleer ’n komeetgordel tussen 35 en 50 AE van die Son af sal nodig wees om die getal waargenome komete te verduidelik.[25]
’n Kanadese span, Martin Duncan, Tom Quinn en Scott Tremaine, het Fernández se werk in 1988 opgevolg en ’n paar rekenaarsimulasies gedoen om te bepaal of alle komete uit die Oortwolk kan kom. Hulle het bevind dit is nie moontlik nie, veral omdat kortperiodekomete naby die vlak van die Sonnestelsel voorkom, terwyl komete uit die Oortwolk vanuit enige punt in die lug kan kom. As ’n "gordel", soos Fernández dit genoem het, bestaan, stem die simulasies ooreen met waarnemings.[26] Omdat die woorde "Kuiper" en "komeetgordel" albei in die openingsin van Fernández se verslag voorkom, het Tremaine na berig word hierdie hipotetiese streek die "Kuipergordel" genoem.[27]
OntdekkingWysig
In 1987 het die sterrekundige David Jewitt toenemend belanggestel in die "oënskynlike leegheid van die buitenste Sonnestelsel".[4] Hy het die student Jane Luu aangemoedig om hom te help om nog voorwerpe anderkant Pluto te ontdek.[28] Met teleskope by die Kitt Peek-sterrewag in Arizona en die Cerro Tololo- Inter-Amerikaanse Sterrewag in Chili het Jewitt en Luu hul soektog begin deur eers fotoplate te vergelyk[28] en daarna meer gevorderde elektroniese toerusting te gebruik wat veel meer lig versamel het en resultate op ’n rekenaarskerm vertoon het. In 1988 het Jewitt na die sterrekunde-instituut aan die Universiteit van Hawaii geskuif. Luu het later by hom aangesluit om op die universiteit se 2,24 m-teleskoop op Mauna Kea te werk.[29] Eindelik, ná ’n soektog van vyf jaar, het Jewitt en Luu op 30 Augustus 1992 die "ontdekking van die kandidaat-Kuipergordelvoorwerp" 15760 Albion aangekondig.[4] Ses maande later het hulle nog ’n voorwerp, (181708) 1993 FW, in die streek ontdek.[30]
Studies wat uitgevoer is sedert die trans-Neptunus-gebied ontdek is, het gewys die streek wat nou die Kuipergordel genoem word, is nie die oorsprong van kortperiodekomete nie, maar dat hulle kom van ’n verwante groep voorwerpe, wat die verstrooide skyf genoem word. Dié skyf is geskep toe Neptunus uitwaarts migreer het tot in die proto-Kuipergordel, wat in dié stadium veel nader aan die Son was. Die planeet het ’n groep dinamies stabiele voorwerpe agtergelaat wat nooit deur sy wentelbaan beïnvloed kan word nie (die ware Kuipergordel), asook ’n groep waarvan die perihelium naby genoeg is dat Neptunus hulle steeds kan versteur in sy wenteling om die Son (die verstrooide skyf). Omdat die verstrooide skyf dinamies aktief is en die Kuipergordel dinamies relatief stabiel, word die verstrooide skyf nou beskou as die waarskynlikste bron van kortperiodekomete.[6]
NaamWysig
Sterrekundiges gebruik soms die alternatiewe naam Edgeworth-Kuipergordel om krediet aan Edgeworth te gee, en KGV's word soms EKV's genoem. Brian G. Marsden beweer nie een van die twee behoort werklik erkenning te kry nie: "Nóg Edgeworth nóg Kuiper het enigiets geskryf wat naastenby ooreenstem met wat ons nou sien, maar Fred Whipple het."[31] David Jewitt meen as enigiemand daarvoor krediet moet kry dat hulle die Kuipergordel voorspel het, is dit Fernández.[14]
KGV's word soms ook "kuiperoïdes" genoem, ’n naam wat deur Clyde Tombaugh voorgestel is.[32] Die term Trans-Neptunus-voorwerp word deur verskeie wetenskapgroepe aanbeveel vir voorwerpe in die gordel, want die term is minder omstrede as al die ander – dit is egter nie ’n presiese sinoniem nie, want dit sluit alle voorwerpe in wat om die Son wentel buite die wentelbaan van Neptunus, nie net voorwerpe in die Kuipergordel nie.
StruktuurWysig
Op sy uiterste (maar sonder die verstrooide skyf) strek die Kuipergordel rofweg van 30 tot 55 AE. Die hoofdeel strek van die 2:3-middelbarebeweging-resonansie (sien onder) by 39,5 AE tot die 1:2-resonansie by rofweg 48 AE.[33] Die Kuipergordel is taamlik dik; die hoofkonsentrasie strek tot 10 grade buite die sonnebaan en meer verspreide deel verskeie kere verder. Oor die algemeen lyk dit meer soos ’n oliebol as soos ’n gordel.[34] Sy gemiddelde posisie het ’n baanhelling van 1,86 grade tot die sonnebaan.[35]
Die teenwoordigheid van Neptunus het ’n groot invloed op die struktuur van die Kuipergordel vanweë die wentelresonansies. Op ’n tydskaal wat ooreenstem met die ouderdom van die Sonnestelsel, destabiliseer Neptunus se swaartekrag die wentelbaan van enige voorwerp wat in sekere streke lê – dit stuur die voorwerp óf na die binneste Sonnestelsel óf na die verstrooide skyf of interstellêre ruimte. Dit veroorsaak dat die Kuipergordel duidelike gapings in sy huidige struktuur het, soortgelyk aan die Kirkwoodgapings in die asteroïdegordel. In die streek tussen 40 en 42 AE kan geen voorwerp byvoorbeeld oor so ’n lang tyd ’n stabiele wentelbaan handhaaf nie. Enige voorwerp wat daar voorkom, moes redelik onlangs daarheen migreer het.[36]
Klassieke gordelWysig
Tussen die 2:3- en die 1:2-resonansie met Neptunus, by ongeveer 42-48 AE, vind die swaartekragwisselwerkings met die planeet oor ’n uitgebreide tydskaal plaas, en voorwerpe kan bestaan waarvan die wentelbaan basies onveranderd bly. Dié streek is bekend as die klassieke Kuiergordel, en voorwerpe daar maak sowat tweederdes van die KGV's uit wat tot nou waargeneem is.[37][38]
Omdat (15760) 1992 QB1 die eerste moderne KGV is wat ontdek is, word dit as die prototipe van hierdie groep beskou en word klassieke KGV's dikwels "cubewano's" ("Q-B-1-o's") genoem.[39][40] Volgens die riglyne van die Internasionale Astronomiese Unie (IAU) moet KGV's name kry van mitologiese wesens wat met die skepping verband hou.[41]
Dit lyk of die klassieke Kuipergordel uit twee aparte populasies saamgestel is. Lede van die eerste een, bekend as die "dinamies koue" populasie, het wentelbane soortgelyk aan dié van die planete: byna rond, met ’n wenteleksentrisiteit van minder as 0,1, en met redelik klein baanhellings van tot sowat 10°. (Hulle lê naby aan die sonnebaan, eerder as teen ’n hoek.) Die koue populasie bevat ook ’n konsentrasie voorwerpe, wat as die kern bekend is, met semihoofasse by 44-44,5 AE.[42] Die tweede groep, die "dinamies warm" populasie, se wentelbane het ’n veel groter baanhelling tot die sonnebaan: tot 30°. Die twee populasies word nie so geneem vanweë ’n groot verskil in hul temperatuur nie, maar na analogie van deeltjies in ’n gas, wat hul relatiewe snelheid verhoog wanneer hulle warmer word.[43] Die twee populasies is nie net in verskillende wentelbane nie, maar die koue populasie het ook ’n ander kleur en albedo: Dit is rooier en helderder. Dit het ook meer dubbelvoorwerpe,[44] ’n verskillende grootteverspreiding[45] en bevat nie baie groot voorwerpe nie.[46]
Die kleurverskil kan dui op verskillende samestellings, wat beteken hulle het in verskillende streke ontstaan. Daar word gemeen die warm populasie het naby Neptunus se oorspronklike wentelbaan gevorm en is versprei tydens die migrasie van die groot planete.[2][47] Die koue populasie het moontlik min of meer in hul huidige posisie gevorm, want die dubbelvoorwerpe sou waarskynlik nie wisselwerkings met Neptunus deurstaan het nie.[48]
ResonansiesWysig
As ’n voorwerp se wentelperiode in ’n volgetalverhouding tot Neptunus s’n is (’n situasie wat ’n middelbarebeweging-resonansie genoem word), kan dit in ’n baanresonansie met die planeet vasgevang raak en sal sy posisie nie versteur word nie, mits hul relatiewe inlynposisies reg is. As ’n voorwerp byvoorbeeld twee keer om die Son wentel vir elke drie omwentelings van Neptunus, en as dit perihelium met Neptunus bereik ’n kwart van ’n wentelbaan van die planeet af, sal Neptunus elke keer in dieselfde relatiewe plek as aan die begin wees wanneer die voorwerp na perihelium terugkeer, want die planeet sou in dieselfde tyd 11⁄2 wentelbane voltooi het. Dit is bekend as die 2:3- (of 3:2)-resonansie en stem ooreen met ’n semihoofas van sowat 39,4 AE. Sowat 200 bekende voorwerpe val in dié groep,[49] insluitende Pluto saam met sy mane. Daarom word dié voorwerpe "plutino's" genoem. Baie plutino's, ook Pluto, se wentelbaan kruis dié van Neptunus, maar vanweë hul resonansie kan hulle nooit bots nie. Plutino's het ’n groot wenteleksentrisiteit, wat beteken hulle het nie in hul huidige posisie gevorm nie, maar is eerder deur die migrerende Neptunus lukraak in hul wentelbane gegooi.[50] Volgens IAU-riglyne moet alle plutino's die naam van ’n god van die onderwêreld kry.[41]
Die 1:2-resonansie (waar voorwerpe ’n halwe wentelbaan voltooi vir elk van Neptunus s’n) stem ooreen met ’n semihoofas van ~47,7 AE, en bevat min voorwerpe.[51] Lede van dié groep word soms "twotino's" genoem. Ander resonansies bestaan by 3:4, 3:5, 4:7 en 2:5.[52] Neptunus het ’n aantal trojane, wat by sy Lagrange-punte voor en agter hom in sy wentelbaan voorkom. Neptunustrojane is in ’n 1:1-resonansie met die planeet en het dikwels baie stabiele wentelbane.
Daar is ’n relatiewe afwesigheid van voorwerpe met ’n semihoofas kleiner as 39 AE wat skynbaar nie deur die huidige resonansies verklaar kan word nie. Die huidig aanvaarde hipotese vir die oorsaak daarvan is dat toe Neptunus na buite migreer het, onstabiele wentelresonansies geleidelik deur hierdie streek beweeg het, en dus is enige voorwerp daarin weggevee of deur swaartekrag daaruit gewerp.[53]
KuiperkransWysig
Dit lyk of die 1:2-resonansie ’n rand vorm waarbuite min bekende voorwerpe voorkom. Dit is nie duidelik of dit werklik die buiterand van die klassieke gordel is of net die begin van ’n breë gaping nie. Voorwerpe is wel al waargeneem by die 2:5-resonansie by rofweg 55 AE, ’n hele ent buite die klassieke gordel. (Sien skets bo, onder "Resonansies".) Voorspellings van ’n groot aantal voorwerpe in klassieke wentelbane tussen hierdie resonansies kon nie deur waarneming bevestig word nie.[50]
Vroeëre modelle van die Kuipergordel het daarop gedui dat die aantal groot voorwerpe met ’n faktor van twee sou toeneem ná 50 AE.[54] Dié feit was geskoei op die oermassa wat nodig geag is om Neptunus en Uranus te vorm, sowel as voorwerpe van Pluto se grootte (sien onder). Hierdie drastiese afname, bekend as die "Kuiperkrans", was dus onverwags en die rede daarvoor is steeds nie bekend nie. In 2003 het Bernstein, Trilling et al. bewyse gevind die skerp afname van voorwerpe groter as 100 km ná 50 AE is werklik en nie die gevolg van ’n waarnemingsfout nie. Moontlike verklarings is dat die materiaal op daardie afstand te min of te verspreid was om groot voorwerpe te vorm, of dat daaropvolgende prosesse dié wat wel gevorm het, verwyder of vernietig het.[55] Patryk Lykawka van die Kobe-universiteit beweer die swaartekragaantrekking van onbekende groot planetêre voorwerpe, dalk so groot soos die Aarde of Mars, kon daarvoor verantwoordelik gewees het.[56][57]
OntstaanWysig
Die presiese ontstaan van die Kuipergordel en sy komplekse struktuur is steeds onduidelik. Sterrekundiges wag op die voltooiing van verskeie wyeveld-opnameteleskope soos Pan-STARRS in Hawaii en die toekomstige Groot Sinoptiese Opnameteleskoop in Chili, wat baie tans onbekende KGV's sal kan opspoor. Dié opnamedata sal hulle antwoorde op dié vrae help kry.[2]
Daar word geglo die Kuipergordel bestaan uit planetesimale, fragmente van die oorspronklike protoplanetêre skyf om die Son wat nie heeltemal in planete saamgepak het nie, maar in kleiner liggame, waarvan die grootste ’n deursnee van minder as 3 000 km het. ’n Studie van die kraters op Pluto en Charon onthul ’n skaarste aan klein kraters, en dit dui daarop dat sulke voorwerpe van die begin af groot was (dosyne kilometers breed) en nie uit veel kleiner liggame (van sowat ’n kilometer breed) gevorm het nie.[58] Een van die hipotetiese meganismes vir die vorming van hierdie groter liggame is die swaartekraginstorting van wolke klippies wat gekonsentreer was tussen kolke in ’n onstuimige protoplanetêre skyf.[48][59]
Moderne rekenaarsimulasies wys die Kuipergordel is sterk deur Jupiter en Neptunus beïnvloed, asook dat nie Uranus of Neptunus in hul huidige posisies kon gevorm het nie omdat daar te min oermaterie in daardie streek was om liggame met so ’n groot massa te skep. Daar word gereken hierdie planete het nader aan Jupiter gevorm. Die verstrooiing van planetesimale vroeg in die Sonnestelsel se geskiedenis sou gelei het tot die migrasie van die groot planete: Saturnus, Uranus en Neptunus het na buite beweeg, en Jupiter na binne. Eindelik het die wentelbane so geskuif dat Jupiter en Saturnus ’n presiese 1:2-resonansie bereik het; Jupiter het twee keer om die Son gewentel vir elk van Saturnus se omwentelings.
Die swaartekraggevolge van so ’n resonansie het eindelik die wentelbane van Uranus en Neptunus gedestabiliseer, en dit het veroorsaak dat hulle na buite gedryf is in baie eksentrieke wentelbane wat die destydse skyf planetesimale gekruis het.[60][61][62] Hoewel Neptunus se wentelbaan hoogs eksentriek was, het sy middelbarebeweging-resonansies oorvleuel en die wentelbane van die planetesimale het chaoties geword – dit het hulle toegelaat om uitwaarts te skuif tot by Neptunus se 1:2-resonansie en ’n dinamies koue gordel te vorm van voorwerpe met ’n klein baanhelling. Later, nadat sy eksentrisiteit afgeneem het, het Neptunus na buite migreer tot waar dit vandag is. Baie planetesimale is tydens hierdie migrasie vasgevang en het in resonansies gebly, terwyl ander wentelbane met ’n groter baanhelling en kleiner eksentrisiteit ontwikkel het; hulle het uit die resonansies ontsnap na stabiele wentelbane.[63]
Nog baie planetesimale is na binne verstrooi, en ’n klein deel van hulle is vasgevang as Jupiter-trojane, onreëlmatige satelliete wat om die groot planete wentel en buitegordel-asteroïdes. Die res is weer deur Jupiter na buite verstrooi en is in die meeste gevalle uit die Sonnestelsel gewerp, met die gevolg dat die voorwerpe in die oer-Kuipergordel met 99% of meer verminder is.[60]
Die oorspronklike weergawe van die model wat tans die gewildste is, die Nice-model, reproduseer baie kenmerke van die Kuipergordel, soos die "koue" en "warm" populasies, resonansievoorwerpe en ’n verstrooide skyf, maar dit verduidelik steeds nie sommige kenmerke van hul verspreiding nie. Die model voorspel ’n groter gemiddelde eksentrisiteit in klassieke KGV-wentelbane as wat waargeneem word (0,10–0,13 teenoor 0,07) en sy voorspelde baanhellingverspreiding bevat te min voorwerpe met ’n groot baanhelling.[60] Boonop skep die gereelde voorkoms van dubbelvoorwerpe in die koue gordel, waarvan baie ver van mekaar en losweg verbind is, ook ’n probleem vir die model. Daar word voorspel hulle het geskei geraak tydens wisselwerkings met Neptunus.[64] Dit laat sommige wetenskaplikes vermoed die koue skyf het in sy huidige posisie gevorm, en dat dit die enigste werklik plaaslike populasie van klein liggame in die Sonnestelsel is.[65]
Volgens ’n onlangse modifikasie van die Nice-model het die Sonnestelsel aanvanklik vyf groot planete gehad, onder meer ’n ekstra ysreus, in ’n ketting van middelbarebeweging-resonansies. Die resonansieketting is sowat 400 miljoen jaar ná die vorming van die Sonnestelsel verbreek. In plaas van om in die skyf gewerp te word, het die ysreus eers verskeie astronomiese eenhede na buite geskuif.[66] Hierdie migrasie het eindelik tot ’n resonansiekruising gelei wat die wentelbane van die planete gedestabiliseer het. Die ekstra ysreus is deur Saturnus na binne gewerp waar dit ’n paar wisselwerkings met Jupiter gehad het voordat dit eindelik uit die Sonnestelsel gewerp is. Die oorblywende planete het daarna hul migrasie voortgesit tot die skyf planetesimale byna uitgeput was, met klein fragmente wat op verskeie plekke oorgebly het.[66]
Net soos in die oorspronklike Nice-model is voorwerpe in resonansies met Neptunus vasgevang tydens die planeet se uitwaartse migrasie. Sommige het in dié resonansies gebly en ander het wentelbane met ’n groter helling en kleiner eksentrisiteit ontwikkel. Laasgenoemde se wentelbane het gestabiliseer en hulle het die dinamies warm klassieke gordel gevorm. Die warm gordel se baanhellingverspreiding kan gereproduseer word as Neptunus oor ’n tydskaal van 30 miljoen jaar van 24 tot 30 AE migreer het.[67] As Neptunus tot by 28 AE migreer, het dit ’n swaartekragwisselwerking met die ysreus. Voorwerpe wat uit die koue gordel in ’n 1:2-middelbarebeweging-resonansie met Neptunus vasgevang word, word agtergelaat as ’n plaaslike konsentrasie by 44 AE wanneer hierdie wisselwerking veroorsaak dat Neptunus se semihoofas uitwaarts spring.[68] Die liggame wat in die koue gordel geskuif word, sluit ’n paar losweg verbonde dubbelvoorwerpe in wat ontstaan het in ’n posisie wat nader as die koue gordel se huidige ligging was.[69]
As Neptunus se eksentrisiteit klein bly tydens dié wisselwerking, word die chaotiese evolusie van wentelbane van die oorspronklike Nice-model vermy en ’n oer- koue gordel word bewaar.[70] In die latere fases van Neptunus se migrasie verwyder die gevolge van middelbarebeweging-resonansies die voorwerpe met ’n groter eksentrisiteit uit die koue gordel, en snoei so die eksentrisiteitverspreiding.[71]
Samestelling van KGV'sWysig
Omdat Kuipergordelvoorwerpe ver weg van die Son en die meeste planete geleë is, word geglo hulle is relatief onveranderd gelaat deur die prosesse wat ander voorwerpe in die Sonnestelsel gevorm en verander het. As hul samestelling dus vasgestel kan word, kan dit baie inligting oor die samestelling van die vroegste Sonnestelsel verskaf.[73] Weens hul klein grootte en uiterse afstand van die Aarde af, is dit moeilik om die chemiese samestelling van KGV's te bepaal. Die belangrikste manier waarop sterrekundiges die samestelling van ’n hemelliggaam vasstel, is deur spektroskopie. Wanneer ’n voorwerp se lig opgebreek word in die samestellende kleure, word ’n beeld soortgelyk aan ’n reënboog gevorm. Die beeld word ’n "spektrum" genoem. Verskillende stowwe absorbeer lig by verskillende golflengtes, en wanneer die spektrum van ’n spesifieke voorwerp ontrafel word, verskyn donker lyne, bekend as absorpsielyne, waar die stowwe in die voorwerp daardie spesifieke golflengte lig geabsorbeer het. Elke element of samestelling het sy eie unieke spektroskopiese handtekening en deur ’n voorwerp se hele spektrale "vingerafdruk" te lees, kan sterrekundiges vasstel uit watter stowwe dit bestaan.
Ontledings dui daarop dat KGV's saamgestel is uit ’n mengsel van rots en verskeie yse soos water, metaan en ammoniak. Die gordel se temperatuur is net sowat 50 K,[74] en dus bly baie verbindings solied wat nader aan die Son gasagtig sou wees. Die digtheid en rots-ys-dele van net ’n klein aantal voorwerpe waarvan die deursnee en massa bepaal is, is bekend. Die deursnee kan bepaal word met ’n beeld deur ’n hoëresolusieteleskoop, soos die Hubble-ruimteteleskoop, tydens ’n okkultasie (wanneer ’n voorwerp voor ’n ster verbybeweeg) of meestal deur ’n voorwerp se albedo te gebruik wat uit sy infrarooi-emissies bereken is. Die massa word bepaal deur die semihoofas en periode van satelliete te gebruik, en dus is net ’n paar dubbelvoorwerpe s’n bekend. Die digtheid wissel van minder as 0,4 tot 2,6 g/cm3. Die voorwerpe met die kleinste digtheid bestaan waarskynlik grootliks uit ys en is taamlik poreus. Die digste voorwerpe bestaan waarskynlik uit rots en ’n dun yskors. Daar is ’n neiging dat klein voorwerpe ’n lae digtheid het en die grootste voorwerpe ’n groot digtheid. ’n Moontlike verklaring hiervoor is dat ys van die oppervlak verlore gegaan het toe kleiner voorwerpe teen mekaar gebots het om die grootste voorwerpe te vorm.[73]
Aanvanklik was gedetailleerde ontledings van KGV's onmoontlik, en sterrekundiges het net die mees basiese feite oor hul samestelling geweet, soos hul kleur.[75] Dié eerste data het ’n groot reeks kleure onder KGV's getoon, van ’n neutrale grys tot dieprooi.[76] Dit het daarop gedui dat hul oppervlakke uit ’n groot verskeidenheid samestellings bestaan, van vuil yse tot koolwaterstof.[76] Dit het sterrekundiges verstom, want hulle het verwag KGV's sal almal donker wees, omdat hulle die meeste van die vlugtige yse op hul oppervlak sou verloor het weens kosmiese straling.[77] Verskeie oplossings is voorgestel, soos die invloed van botsings en die vrylating van gasse.[75] Jewitt en Luu se spektrale ontleding van die bekende KGV's in 2001 het gewys die kleurverskille is te groot om te verduidelik aan die hand van toevallige botsings.[78] Die Son se straling het vermoedelik metaan op die oppervlak van KGV's chemies verander en produkte soos toliene gevorm. Makemake bevat ’n aantal koolwaterstowwe wat ontstaan het vanweë die straling van metaan, insluitende etaan, etileen en asetileen.[73]
Hoewel die meeste KGV's steeds min spektrale inligting verskaf weens hul dofheid, was daar al ’n paar suksesse in die bepaling van hul samestelling.[74] In 1996 het Robert H. Brown et al. spektroskopiese data verkry oor die KGV 1993 SC, wat onthul het sy oppervlaksamestelling stem merkwaardig ooreen met dié van Pluto, sowel as Neptunus se maan Triton, met groot hoeveelhede metaanys.[79] Die meeste kleiner voorwerpe se kleur en soms albedo is bepaal. Dié voorwerpe val hoofsaaklik in twee kategorieë: grys met ’n lae albedo en baie rooi met ’n hoër albedo. Die verskil in kleur en albedo is moontlik vanweë die behoud of verlies van waterstofsulfied (H2S) op die oppervlak – die oppervlak van dié wat ver genoeg van die Son af ontstaan het om H2S te behou, word rooi vanweë bestraling.[80]
Die grootste KGV's, soos Pluto en Quaoar, se oppervlak is ryk aan vlugtige samestellings soos metaan, stikstof en koolstofmonoksied; die teenwoordigheid van hierdie molekules is waarskynlik vanweë hul matige dampdruk in die 30-50 K-temperatuurstreek van die Kuipergordel. Dit laat die samestellings per geleentheid van die oppervlak af kook en dan weer terugval as sneeu. Samestellings met ’n hoër kookpunt sal solied bly. Die relatiewe oorvloed van hierdie drie samestellings in die grootste KGV's hou direk verband met die liggame se oppervlakswaartekrag en omringende temperatuur, wat bepaal watter van die stowwe hulle kan behou.[73] Waterys is al in verskeie KGV's opgespoor, insluitende lede van die Haumea-familie soos 1996 TO66,[81] middelgroot voorwerpe soos 38628 Huya en 20000 Varuna,[82] en ’n paar klein voorwerpe.[73]
MassaWysig
Ondanks sy grootte is die gesamentlike massa van die Kuipergordel relatief klein. Dit word geraam op tussen 1⁄25 en 1⁄10 van die Aarde se massa.[83] Daarteenoor dui modelle oor die vorming van die Sonnestelsel op ’n gesamentlike massa van 50 aardmassas.[2] Hierdie vermiste >99% van die massa kan nouliks geïgnoreer word, want dit is nodig vir die samepakking van KGV's met ’n deursnee van meer as 100 km. As die Kuipergordel altyd so ’n klein digtheid gehad het, sou hierdie voorwerpe eenvoudig nie kon gevorm het deur die botsing en samesmelting van kleiner planetesimale nie.[2] Verder dui die huidige wentelbane se eksentrisiteit en baanhelling daarop dat botsing taamlik "gewelddadig" was, en dit sou gelei het tot vernietiging eerder as samepakking.
Dit lyk of die huidige voorwerpe in die gordel nader aan die Son ontstaan het of dat die een of ander meganisme die oorspronklike massa verstrooi het. Neptunus se huidige invloed is te klein om so ’n enorme verstrooiing te verduidelik, hoewel die Nice-model voorstel dit kon die gevolg van ’n massa-uitwerping in die verlede gewees het. Hoewel dit nie ’n uitgemaakte saak is nie, sluit hipoteses in ’n verbygaande ster of die fynmaal van kleiner voorwerpe deur botsings in stofdeeltjies klein genoeg om deur sonstraling beïnvloed te word.[47] Die omvang van massaverlies deur sulke botsings word egter beperk deur die teenwoordigheid van losweg verbonde dubbelvoorwerpe in die koue skyf, wat waarskynlik deur botsings uitmekaargedryf sou word.[84]
Verstrooide voorwerpeWysig
Die verstrooide skyf is ’n streek met min voorwerpe. Dit oorvleuel met die Kuipergordel, maar strek tot verder as 100 AE. Verstrooideskyfvoorwerpe (VSV's) se wentelbane is baie ellipties. Die meeste modelle van die Sonnestelsel se ontstaan wys dat beide KGV's en VSV's eers in ’n oergordel ontstaan het en later deur swaartekragwisselwerkings, veral met Neptunus, uitwaarts gedruk is – sommige in stabiele wentelbane (die KGV's) en ander in onstabiele wentelbane (die VSV's).[6] Vanweë sy onstabiliteit word die verstrooide skyf beskou as die bron van baie van die Sonnestelsel se kortperiodekomete. Hul dinamiese wentelbane dryf hulle soms na die binneste Sonnestelsel, waar hulle eers sentoure en dan kortperiodekomete word.[6]
Volgens die Kleinplaneetsentrum, wat amptelik alle trans-Neptunus-voorwerpe katalogiseer, is ’n KGV streng gesproke enige voorwerp wat eksklusief in die Kuipergordel voorkom, ongeag sy oorsprong of samestelling. Liggame buite die gordel word as verstrooide voorwerpe geklassifiseer.[85] In sommige wetenskaplike kringe het die term "Kuipergordelvoorwerp" sinoniem geword met enige ysagtige kleinplaneet in die buitenste Sonnestelsel wat vermoedelik deel van die aanvanklike klas was, al was sy wentelbaan tydens die grootste deel van die Sonnestelsel se geskiedenis buite die Kuipergordel (byvoorbeeld in die verstrooide skyf). Hulle noem VSV's dikwels "verstrooide Kuipergordelvoorwerpe".[86] Eris, wat ’n groter massa as Pluto het, word dikwels ’n KGV genoem, maar is tegnies gesproke ’n VSV.[85] Sterrekundiges het nog nie konsensus bereik oor die presiese definisie van die Kuipergordel nie.
Die sentoure, wat gewoonlik nie as deel van die Kuipergordel beskou word nie, is vermoedelik ook verstrooide voorwerpe. Die enigste verskil is dat hulle na binne verstrooi is en nie na buite nie. Die Kleinplaneetsentrum groepeer die sentoure en VSV's saam as verstrooide voorwerpe.[85]
TritonWysig
Daar word geglo Neptunus het tydens sy migrasie ’n groot KGV, Triton, in ’n wentelbaan vasgevang. Dit is die enigste maan in die Sonnestelsel met ’n retrograde wentelbaan (dit wentel in die teenoorgestelde rigting as waarin Neptunus roteer). Dit dui daarop Triton was ’n ten volle ontwikkelde liggaam toe dit uit die omringende ruimte vasgevang is, anders as die mane van Jupiter, Saturnus en Uranus, wat waarskynlik uit die roterende skywe materiaal om die planete ontstaan het.
Dit is nie maklik om ’n voorwerp gravitasioneel vas te vang nie: Die voorwerp moet eers genoegsaam vertraag word sodat dit deur die groter voorwerp se swaartekrag vasgevang kan word. ’n Moontlike verduideliking is dat Triton deel van ’n dubbelvoorwerp was (baie KGV's is dubbelvoorwerpe). Die uitwerping deur Neptunus van die ander lid van die dubbelvoorwerp kan verduidelik hoe Triton vasgevang is.[87] Triton is 14% groter as Pluto en spektrale ontledings van albei wêrelde wys hul oppervlakke is grootliks uit dieselfde materiale saamgestel, soos metaan en koolstofmonoksied. Dit alles dui daarop dat Triton op ’n tyd ’n KGV was en dat dit tydens Neptunus se uitwaartse migrasie vasgevang is.[88]
Grootste KGV'sWysig
Sedert 2000 is ’n aantal KGV's ontdek met ’n deursnee van tussen 500 en 1 500 km, meer as die helfte van dié van Pluto (2 370 km). 50000 Quaoar, ’n klassieke PGV wat in 2002 ontdek is, het ’n deursnee van meer as 1 200 km. Makemake en Haumea, waarvan die ontdekking albei op 29 Julie 2005 aangekondig is, is nog groter. Ander voorwerpe, soos 28978 Ixion (in 2001 ontdek) en 20000 Varuna (2000), het ’n deursnee van rogweg 500 km.[2]
PlutoWysig
Die ontdekking van hierdie groot KGV's in wentelbane soortgelyk aan dié van Pluto, het baie wetenskaplikes laat aflei Pluto verskil nie veel van ander lede van die Kuipergordel nie. Nie net is van hulle net so groot soos Pluto nie, maar hulle het ook natuurlike satelliete en min of meer dieselfde samestelling. (Metaan en koolstofmonoksied is op beide Pluto en die grootste KGV's gevind.)[2] Net soos wat Ceres as ’n planeet beskou is voor die ontdekking van ander asteroïdes, is vermoed dat Pluto ook herklassifiseer sou word.
Die kwessie het ’n punt bereik met die ontdekking van Eris, ’n voorwerp in die verstrooide skyf naby die Kuipergordel, waarvan die massa 27% groter is as dié van Pluto.[89] Die IAU was vir die eerste keer verplig om te definieer wat ’n planeet is – een van die kriteria is dat hy sy wentelbaan "skoon moes gevee het".[90] Omdat Pluto sy wentelbaan met talle ander voorwerpe deel, is dit as lid van die Kuipergordel tot ’n dwergplaneet herklassifiseer.
Net vyf voorwerpe in die Sonnestelsel word tans (2018) deur die IAU as dwergplanete geklassifiseer: Ceres, Eris en die KGV's Pluto, Makemake en Haumea. 90482 Orcus, 28978 Ixion en baie ander KGV's is groot genoeg om in hidrostatiese ewewig te wees en die meeste sal waarskynlik kwalifiseer wanneer meer inligting oor hulle bekend is.[91][92][93]
SatellieteWysig
Die grootste ses TNV's (Eris, Pluto, 2007 OR10, Makemake, Haumea en Quaoar) het almal mane, en twee van hulle het meer as een. Daar is ook talle dubbelvoorwerpe (twee voorwerpe waarvan die massa genoeg ooreenstem dat hulle "om mekaar" wentel). Die bekendste voorbeeld is Pluto en Charon, maar daar word geraam dat sowat 11% van KGV's in pare voorkom.[94]
VerkenningWysig
Die eerste ruimtetuig wat die Kuipergordel verken het, New Horizons, is op 19 Januarie 2006 gelanseer en het op 14 Julie 2015 by Pluto verbygevlieg. Daarna sou dit ander, verder voorwerpe in die gordel opspoor en ondersoek.[95]
Op 15 Oktober 2014 is aangekondig die Hubble-ruimteteleskoop het drie teikens opgespoor[96][97][98][99] wat die New Horizons-span voorlopig PT1 (potential target 1), PT2 en PT3 genoem het. Die voorwerpe se deursnee was na raming tussen 30 en 55 km, te klein om deur grondgebaseerde teleskope gesien te word. Hulle was tussen 43 en 44 AE van die Son af, wat beteken hulle sou in 2018/2019 bereik kon word.[97]
Die aanvanklike raming dat hulle binne New Horizons se brandstofbegroting sou val, was onderskeidelik 100%, 7% en 97%.[97] Almal was in die "koue" klassieke Kuipergordel (voorwerpe met klein baanhellings en -eksentrisiteite), en dus baie verskillend van Pluto. PT1, wat nou die parmanente naam (486958) 2014 MU69 het, was die voorwerp met die gunstigste posisie. Dit het ’n magnitude van 26,8, ’n deursnee van 30-45 km en is op 1 Januarie 2019 bereik.[100] Nadat genoeg inligting oor hul wentelbane verskaf is, het die Kleinplaneetsentrum die amptelike name 2014 MU69 (PT1), 2014 OS393 (PT2) en 2014 PN70 (PT3) aan die drie teikens gegee. In 2014 is ’n vierde moontlike teiken, 2014 MT69, uitgeskakel ná nadere ondersoek. PT2 is ook voor die Pluto-verbyvlug uitgeskakel.[101][102]
Vlugaanpassings is in Oktober en November 2015 aangebring, wat ’n verbyvlug van 2014 MU69, informeel bekend as Ultima Thule, moontlik gemaak het.[103] Ultima Thule is 31 km lank. Dit is ’n kontakdubbelvoorwerp wat uit twee lobbe van 19 en 14 km breed bestaan wat met hul hoofasse langs aan mekaar verbind is. Dit lyk of die groter lob ’n samestelling van agt kleiner voorwerpe,[104] elk sowat 5 km breed, is wat saamgesmelt het voordat die twee lobbe met mekaar in aanraking gekom het.[105][106] Dit het vermoedelik nie groot versteurings ondergaan nie en is dus een van die primitiefste voorwerpe bekend.
Ekstrasolêre KuipergordelsWysig
Teen 2006 het sterrekundiges puinskywe wat vermoedelik Kuipergordelagtige strukture is, om nege sterre benewens die Son ontleed.
Dit lyk of daar twee kategorieë is: breë gordels met ’n radius van meer as 50 AE en smal gordels (moontlik soos dié in die Sonnestelsel) met ’n radius van tussen 20 en 30 AE en relatief skerp grense.[107] Verder het 15-20% van sontipe sterre ’n waarneembare infrarooi-oormaat, wat kan dui op enorme Kuipergordelagtige strukture.[108]
Die meeste puinskywe om ander sterre is redelik jonk, maar dié op die twee foto's regs, wat in Januarie 2006 deur die Hubble-ruimteteleskoop geneem is, is oud genoeg (rofweg 300 miljoen jaar) dat dit in stabiele konfigurasies gevestig is. Op die linkerkantse foto is ’n breë gordel van bo af gesien en regs is ’n beeld van ’n smal gordel van die kant af.[107][109]
Rekenaarsimulasies van die Kuipergordel dui daarop dat dit, toe dit jonger was, gelyk het soos die smal ringe wat om jonger sterre gesien kan word.[110]
VerwysingsWysig
- ( ) S. Alan Stern (1997). "Collisional Erosion in the Primordial Edgeworth-Kuiper Belt and the Generation of the 30–50 AU Kuiper Gap". Geophysical, Astrophysical, and Planetary Sciences, Space Science Department, Southwest Research Institute. Besoek op 2007-06-01.
- ( Audrey Delsanti and David Jewitt. ) "The Solar System Beyond The Planets" (PDF). Institute for Astronomy, University of Hawaii. Geargiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 2006-05-25. Besoek op 2007-03-09.
- ( Krasinsky, G. A.; Pitjeva, E. V.; Vasilyev, M. V.; Yagudina, E. I. (Julie 2002). “ ) Hidden Mass in the Asteroid Belt”. Icarus 158 (1): 98–105. doi:10.1006/icar.2002.6837.
- (1993) “Discovery of the candidate Kuiper belt object 1992 QB1”. Nature 362 (6422): 730–732. doi:10.1038/362730a0.
- NEW HORIZONS The PI's Perspective Geargiveer 13 November 2014 op Wayback Machine
- Levison, Harold F.; Donnes, Luke (2007). "Comet Populations and Cometary Dynamics". In Lucy Ann Adams McFadden; Paul Robert Weissman; Torrence V. Johnson. Encyclopedia of the Solar System (2nd uitg.). Amsterdam; Boston: Academic Press. pp. 575–588. ISBN 0-12-088589-1.
- Gérard Faure (2004). "Description of the System of Asteroids as of May 20, 2004". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Mei 2007. Besoek op 1 Junie 2007.
- ( Craig B. Agnor & Douglas P. Hamilton (2006). ) "Neptune's capture of its moon Triton in a binary-planet gravitational encounter" (PDF). Nature. Geargiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 2007-06-21. Besoek op 2006-06-20.
- Randall 2015, p. 106.
- "What is improper about the term "Kuiper belt"? (or, Why name a thing after a man who didn't believe its existence?)". International Comet Quarterly. Besoek op 24 Oktober 2010.
- Davies, John K.; McFarland, J.; Bailey, Mark E.; Marsden, Brian G.; Ip, W. I. (2008). "The Early Development of Ideas Concerning the Transneptunian Region". In M. Antonietta Baracci; Hermann Boenhardt; Dale Cruikchank; Alessandro Morbidelli. The Solar System Beyond Neptune (PDF). University of Arizona Press. pp. 11–23.
- Davies, John K. (2001). Beyond Pluto: Exploring the outer limits of the solar system. Cambridge University Press. xii.
- Davies, p. 2
- David Jewitt. "Why "Kuiper" Belt?". University of Hawaii. Besoek op 14 Junie 2007.
- Davies, p. 14
- (1964) “Decomposition of Vector Measures”. Proceedings of the National Academy of Sciences 51 (5): 771–774. doi:10.1073/pnas.51.5.771.
- CT Kowal (1977). “The discovery and orbit of /2060/ Chiron”. In: Dynamics of the solar system; Proceedings of the Symposium 81.
- JV Scotti (1992). “1992 AD”. IAU Circ. 5434.
- Horner, J. (2004). “Simulations of the Population of Centaurs I: The Bulk Statistics”. MNRAS 354 (3): 798–810. doi:10.1111/j.1365-2966.2004.08240.x.
- Davies p. 38
- David Jewitt (2002). “From Kuiper Belt Object to Cometary Nucleus: The Missing Ultrared Matter”. The Astronomical Journal 123 (2): 1039–1049. doi:10.1086/338692.
- (1950) “The structure of the cloud of comets surrounding the Solar System and a hypothesis concerning its origin”. Bull. Astron. Inst. Neth. 11.
- Randall 2015, p. 105.
- Davies p. 39
- JA Fernández (1980). “On the existence of a comet belt beyond Neptune”. Monthly Notices of the Royal Astronomical Society 192: 481–491. doi:10.1093/mnras/192.3.481.
- M. Duncan (1988). “The origin of short-period comets”. Astrophysical Journal 328: L69. doi:10.1086/185162.
- Davies p. 191
- Davies p. 50
- Davies pp. 57, 62
- BS Marsden (1993). “1993 FW”. IAU Circ. 5730.
- Davies p. 199
- Clyde Tombaugh, "The Last Word", Letters to the Editor, Sky & Telescope, Desember 1994, p. 8
- M. C. De Sanctis (2001). “Thermal Evolution and Differentiation of Edgeworth-Kuiper Belt Objects”. The Astronomical Journal 121 (5): 2792–2799. doi:10.1086/320385.
- "Discovering the Edge of the Solar System". American Scientists.org. 2003. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 15 Maart 2009. Besoek op 23 Junie 2007.
- Michael E. Brown (2004). “The Plane of the Kuiper Belt”. The Astronomical Journal 127 (4): 2418–2423. doi:10.1086/382515.
- Petit, Jean-Marc; Morbidelli, Alessandro; Valsecchi, Giovanni B. (1998). "Large Scattered Planetesimals and the Excitation of the Small Body Belts" (PDF). Besoek op 23 Junie 2007.
- Lunine, J. (2003). "The Kuiper Belt" (PDF). Besoek op 23 Junie 2007.
- Jewitt, D. (Februarie 2000). "Classical Kuiper Belt Objects (CKBOs)". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 Junie 2007. Besoek op 23 Junie 2007.
- (2000) “Cubewano”. doi:10.1888/0333750888/5403.
- (2005) “The Deep Ecliptic Survey: A Search for Kuiper Belt Objects and Centaurs. II. Dynamical Classification, the Kuiper Belt Plane, and the Core Population”. The Astronomical Journal 129: 1117–1162. doi:10.1086/427395.
- "Naming of Astronomical Objects: Minor Planets". International Astronomical Union. Besoek op 17 November 2008.
- (2011) “Reality and origin of the Kernel of the classical Kuiper Belt”. EPSC-DPS Joint Meeting (October 2–7, 2011).
- (2003) “The formation of the Kuiper belt by the outward transport of bodies during Neptune's migration”. Nature 426 (6965): 419–421. doi:10.1038/nature02120.
- (2006) “Detection of Six Trans-Neptunian Binaries with NICMOS: A High Fraction of Binaries in the Cold Classical Disk”. The Astronomical Journal 130 (2): 1142–1148. doi:10.1086/498715.
- (2014) “The Absolute Magnitude Distribution of Kuiper Belt Objects”. The Astrophysical Journal 782 (2). doi:10.1088/0004-637X/782/2/100.
- (2001) “On the Size Dependence of the Inclination Distribution of the Main Kuiper Belt”. The Astronomical Journal 121 (3): 1730–1735. doi:10.1086/319420.
- Morbidelli, Alessandro (2005). "Origin and Dynamical Evolution of Comets and their Reservoirs". [astro-ph].
- (2011) “Characterization of Seven Ultra-wide Trans-Neptunian Binaries”. The Astrophysical Journal 743 (1). doi:10.1088/0004-6256/141/5/159.
- "List Of Transneptunian Objects". Minor Planet Center. Besoek op 23 Junie 2007.
- Chiang (2003). “Resonance Occupation in the Kuiper Belt: Case Examples of the 5:2 and Trojan Resonances”. The Astronomical Journal 126 (1): 430–443. doi:10.1086/375207.
- Wm. Robert Johnston (2007). "Trans-Neptunian Objects". Besoek op June 23, 2007.
- Davies p. 104
- Davies p. 107
- E. I. Chiang & M. E. Brown (1999). "Keck Pencil-Beam Survey For Faint Kuiper Belt Objects" (PDF). Besoek op 1 Julie 2007.
- Bernstein, G. M. (2004). “The size distribution of transneptunian bodies”. The Astronomical Journal 128 (3): 1364–1390. doi:10.1086/422919.
- Michael Brooks (2007). "13 Things that do not make sense". NewScientistSpace.com. Besoek op 23 Junie 2007.
- Govert Schilling (2008). "The mystery of Planet X". New Scientist. Besoek op 8 Februarie 2008.
- "Pluto may have ammonia-fueled ice volcanoes". Astronomy Magazine. November 9, 2015. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 4 Maart 2016.
- (2010) “Towards initial mass functions for asteroids and Kuiper Belt Objects”. Icarus 208 (2): 518–538. doi:10.1016/j.icarus.2010.03.005.
- Levison, Harold F. (2008). “Origin of the structure of the Kuiper belt during a dynamical instability in the orbits of Uranus and Neptune”. Icarus 196 (1): 258–273. doi:10.1016/j.icarus.2007.11.035.
- Hansen, K. (June 7, 2005). "Orbital shuffle for early solar system". Geotimes. Besoek op August 26, 2007.
- (2005) “Origin of the orbital architecture of the giant planets of the Solar System”. Nature 435 (7041): 459–461. doi:10.1038/nature03539.
- (2002) “The Formation of Uranus and Neptune among Jupiter and Saturn”. The Astronomical Journal 123 (5): 2862–2883. doi:10.1086/339975.
- (2010) “Destruction of Binary Minor Planets During Neptune Scattering”. The Astrophysical Journal Letters 722 (2): L204-L208. doi:10.1088/2041-8205/722/2/L204.
- (2010) “Kuiper Belt may be born of collisions”. Nature. doi:10.1038/news.2010.522.
- (2012) “Statistical Study of the Early Solar System's Instability with Four, Five, and Six Giant Planets”. The Astronomical Journal 144 (4). doi:10.1088/0004-6256/144/4/117.
- (2015) “Evidence for Slow Migration of Neptune from the Inclination Distribution of Kuiper Belt Objects”. The Astronomical Journal 150 (3). doi:10.1088/0004-6256/150/3/73.
- (2015) “Jumping Neptune Can Explain the Kuiper Belt Kernel”. The Astronomical Journal 150 (3). doi:10.1088/0004-6256/150/3/68.
- (2017) “All planetesimals born near the Kuiper belt formed as binaries”. Nature Astronomy 1. doi:10.1038/s41550-017-0088.
- (2012) “Neptune on Tiptoes: Dynamical Histories that Preserve the Cold Classical Kuiper Belt”. The Astrophysical Journal 746 (2). doi:10.1088/0004-637X/746/2/171.
- (2014) “Origin of the peculiar eccentricity distribution of the inner cold Kuiper belt”. Icarus 232: 81–87. doi:10.1016/j.icarus.2013.12.023.
- "Exiled Asteroid Discovered in Outer Reaches of Solar System – ESO telescopes find first confirmed carbon-rich asteroid in Kuiper Belt". www.eso.org. Besoek op 12 Mei 2018.
- (2012) “The Compositions of Kuiper Belt Objects”. Annual Review of Earth and Planetary Sciences 40 (1): 467–494. doi:10.1146/annurev-earth-042711-105352.
- David C. Jewitt & Jane Luu (2004). "Crystalline water ice on the Kuiper belt object (50000) Quaoar" (PDF). Geargiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 21 Junie 2007. Besoek op 21 Junie 2007.
- Dave Jewitt (2004). "Surfaces of Kuiper Belt Objects". University of Hawaii. Geargiveer vanaf die oorspronklike op June 9, 2007. Besoek op 21 Junie 2007.
- (1998) “Optical-Infrared Spectral Diversity in the Kuiper Belt”. The Astronomical Journal 115 (4): 1667–1670. doi:10.1086/300299.
- Davies p. 118
- (2001) “Colors and Spectra of Kuiper Belt Objects”. The Astronomical Journal 122 (4): 2099–2114. doi:10.1086/323304.
- (1997) “Surface Composition of Kuiper Belt Object 1993SC”. Science 276 (5314): 937–9. doi:10.1126/science.276.5314.937.
- (2017) “The bimodal color distribution of small Kuiper Belt objects”. The Astronomical Journal 153 (4). doi:10.3847/1538-3881/aa60c3.
- (2000) “Near-Infrared Spectroscopy of the Bright Kuiper Belt Object 2000 EB173”. The Astrophysical Journal 543 (2): L163. doi:10.1086/317277.
- (2001) “NICS-TNG infrared spectroscopy of trans-neptunian objects 2000 EB173 and 2000 WR106”. Astronomy and Astrophysics 373 (3): L29. doi:10.1051/0004-6361:20010758.
- Gladman, Brett (Augustus 2001). “The structure of the Kuiper belt”. Astronomical Journal 122 (2): 1051–1066. doi:10.1086/322080.
- (2011) “Observed Binary Fraction Sets Limits on the Extent of Collisional Grinding in the Kuiper Belt”. The Astronomical Journal 141 (5). doi:10.1088/0004-6256/141/5/159.
- "List Of Centaurs and Scattered-Disk Objects". IAU: Minor Planet Center. Besoek op 27 Oktober 2010.
- David Jewitt (2005). "The 1000 km Scale KBOs". University of Hawaii. Besoek op 16 Julie 2006.
- Craig B. Agnor & Douglas P. Hamilton (2006). "Neptune's capture of its moon Triton in a binary-planet gravitational encounter" (PDF). Nature. Geargiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op June 21, 2007. Besoek op 29 Oktober 2007.
- Encrenaz, Thérèse; Kallenbach, R.; Owen, T.; Sotin, C. (2004). Triton, Pluto, Centaurs, And Trans-Neptunian Bodies. NASA Ames Research Center. Springer. ISBN 978-1-4020-3362-9. Besoek op 23 Junie 2007.
- Mike Brown (2007). "Dysnomia, the moon of Eris". Caltech. Besoek op 14 Junie 2007.
- "Resolution B5 and B6" (PDF). International Astronomical Union. 2006.
- "Ixion". eightplanets.net. Geargiveer vanaf die oorspronklike op October 3, 2012. Besoek op June 23, 2007.
- John Stansberry; Will Grundy; Mike Brown; Dale Cruikshank; John Spencer; David Trilling; Jean-Luc Margot (2007). "Physical Properties of Kuiper Belt and Centaur Objects: Constraints from Spitzer Space Telescope".
- "IAU Draft Definition of Planet". IAU. 2006. Geargiveer vanaf die oorspronklike op October 5, 2011. Besoek op October 26, 2007.
- Agnor, C.B. (2006). “Neptune's capture of its moon Triton in a binary-planet gravitational encounter”. Nature 441 (7090): 192–4. doi:10.1038/nature04792.
- "New Frontiers Program: New Horizons Science Objectives". NASA – New Frontiers Program. Geargiveer vanaf die oorspronklike op April 15, 2015. Besoek op April 15, 2015.
- Brown, Dwayne; Villard, Ray (October 15, 2014). "RELEASE 14-281 NASA's Hubble Telescope Finds Potential Kuiper Belt Targets for New Horizons Pluto Mission". Nasa. Besoek op 16 Oktober 2014.
- Lakdawalla, Emily (15 Oktober 2014). "Finally! New Horizons has a second target". Planetary Society blog. Planetary Society. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 15 Oktober 2014. Besoek op 15 Oktober 2014.
- "NASA's Hubble Telescope Finds Potential Kuiper Belt Targets for New Horizons Pluto Mission". press release. Johns Hopkins Applied Physics Laboratory. 15 Oktober 2014. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 16 Oktober 2014. Besoek op 16 Oktober 2014.
- Wall, Mike (15 Oktober 2014). "Hubble Telescope Spots Post-Pluto Targets for New Horizons Probe". Space.com. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 15 Oktober 2014. Besoek op 15 Oktober 2014.
- Stromberg, Joseph (14 April 2015). "NASA's New Horizons probe was visiting Pluto — and just sent back its first color photos". Vox. Besoek op 14 April 2015.
- Corey S. Powell (29 Maart 2015). "Alan Stern on Pluto's Wonders, New Horizons' Lost Twin, and That Whole "Dwarf Planet" Thing". Discover.
- "Orbits and Accessibility of Potential New Horizons KBO Encounter Targets" (PDF). USRA-Houston. 2015. Geargiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 3 Maart 2016.
- McKinnon, Mika (28 Augustus 2015). "New Horizons Locks Onto Next Target: Let's Explore the Kuiper Belt!". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 31 Desember 2015.
- Grossman, Lisa (18 Maart 2019). "Ultima Thule may be a frankenworld". Besoek op 23 Maart 2019.
- (17 Mei 2019) “Initial results from the New Horizons exploration of 2014 MU69, a small Kuiper Belt object”. Science 364 (6441). doi:10.1126/science.aaw9771.
- "Press Briefing: The developing picture of Ultima Thule". YouTube. Lunar and Planetary Institute. 21 Maart 2019.
- (2006) “First Scattered Light Images of Debris Disks around HD 53143 and HD 139664”. The Astrophysical Journal 637: L57. doi:10.1086/500305.
- Trilling, D. E. (February 2008). “Debris Disks around Sun-like Stars”. The Astrophysical Journal 674 (2): 1086–1105. doi:10.1086/525514.
- "Dusty Planetary Disks Around Two Nearby Stars Resemble Our Kuiper Belt". 2006. Besoek op 1 Julie 2007.
- Kuchner, M. J. (2010). “Collisional Grooming Models of the Kuiper Belt Dust Cloud”. The Astronomical Journal 140 (4): 1007–1019. doi:10.1088/0004-6256/140/4/1007.
BibliografieWysig
Eksterne skakelsWysig
- Dave Jewitt se blad @ UCLA
- Lys van kortperiodekomete
- Kuiper Belt Profile by Nasa se Solar System Exploration
- Elektronie nuusbrief oor die Kuipergordel
- Kleinplaneetsentrum: Plot of the Outer Solar System; wys die Kuipergaping
- SPACE.com: "Discovery Hints at a Quadrillion Space Rocks Beyond Neptune" (Sara Goudarzi) 15 Augustus 2006
- Nine Planets se webtuiste oor die Edgeworth-Kuipergordel en Oortwolk
- Lys TNV's
- Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Kuipergordel.
- Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Die Sonnestelsel |
---|
Son • Mercurius • Venus • Aarde • Mars • Ceres • Jupiter • Saturnus • Uranus • Neptunus • Pluto • Haumea • Makemake • Eris |
Mane: Aarde • Mars • Asteroïdies • Jupiter • Saturnus • Uranus • Neptunus • Pluto • Haumea • Eris • Ringe: Jupiter • Saturnus • Uranus • Neptunus |
Planete • Dwergplanete • Kleinplanete Meteoroïdes • Asteroïdes • Asteroïdegordel • Sentoure • Trans-Neptunus-voorwerpe • Kuipergordel • Verstrooide skyf • Komete • Hillswolk • Oortwolk |
|
<urn:uuid:b8232151-e12d-46ad-8ee4-dd21f5cc9494>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Kuiper-gordel
|
2019-07-22T18:37:38Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528208.76/warc/CC-MAIN-20190722180254-20190722202254-00141.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999682
| false
|
Kategorie:Afrikaanse webwerwe
Jump to navigation
Jump to search
Bladsye in kategorie "Afrikaanse webwerwe"
Die volgende 17 bladsye is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 17.
Die volgende 17 bladsye is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 17.
|
<urn:uuid:d4a03adb-52c0-4cbd-841e-340b0dbe1f9b>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Afrikaanse_webwerwe
|
2019-07-22T18:41:52Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528208.76/warc/CC-MAIN-20190722180254-20190722202254-00141.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999694
| false
|
Papendorp, Wes-Kaap
Jump to navigation
Jump to search
Papendorp | |
Koördinate: Koördinate: | |
Land | Suid-Afrika |
---|---|
Provinsie | Wes-Kaap |
Distriksmunisipaliteit | Weskus |
Plaaslike Munisipaliteit | Matzikama |
Tydsone | SAST (UTC+2) |
Papendorp is 'n klein dorpie by die mond van die Olifantsrivier in die Atlantiese Oseaan. Sout word in panne in die omgewing geoes. Met hoogwater kan tot by Lutzville sowat 30 km verder op in die rivier gevaar word met 'n platboomskuit.
|
<urn:uuid:c20e5ad7-1598-4059-b724-ffded5b5bafb>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Papendorp,_Wes-Kaap
|
2019-07-22T18:41:25Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528208.76/warc/CC-MAIN-20190722180254-20190722202254-00141.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999073
| false
|
Hulp
Bestuur gebruikersregte
Jump to navigation
Jump to search
Beheer gebruikersgroepe
Voer gebruikersnaam in:
View user groups
Viewing user rights of user
Wordscape
(
besprekings
bydraes
)
Implisiete lid van:
Bevestigde gebruikers
Gebruikersregtelogboek
Geen inskrywings in die logboek voldoen aan die kriteria nie.
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:GebruikersRegte/Wordscape
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Spesiale bladsy
Variante
Weergawes
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Gebruikersbydraes
Logboeke
View user groups
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:7be4ef08-292b-4529-9cfd-6a7a11365aff>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:GebruikersRegte/Wordscape
|
2019-07-22T18:56:46Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528208.76/warc/CC-MAIN-20190722180254-20190722202254-00141.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.997996
| false
|
Tallboy (bom)
Tallboy was 'n aardbewing-bom met 'n gewig van 5,400 kg wat deur die Britse ingenieur Barnes Wallis ontwikkel is vir die Britse Lugmag in 1944. Dit was slegs gedra deur die Avro Lancaster-bomwerper. Dit is meestal gebruik teen harde strukture bv. beton. Die sukses van Tallboy het aanleiding gegee tot die ontwikkeling van die Grand Slam-bom.
|
<urn:uuid:d218a00e-cc7d-4546-925b-1949420bde38>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Tallboy_(bom)
|
2019-07-24T00:40:02Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195530246.91/warc/CC-MAIN-20190723235815-20190724021815-00301.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999933
| false
|
Boekbronne
Jump to navigation
Jump to search
Biblioteke
Suid-Afrika:
- Soek die boek in die Nasionale Biblioteek van Suid-Afrika se katalogus
- Soek die boek in die SEALS Konsortium se biblioteek
- Soek die boek in die Universiteit van Suid-Afrika se biblioteek
- Soek die boek in die Universiteit van die Witwatersrand se biblioteek
- Soek die boek in die Kaapse Hoër Onderwys Konsortium se biblioteek
Wêreldwyd:
- Soek die boek deur WorldCat in jou plaaslike biblioteek se katalogus
Boekwinkels
Suid-Afrika:
Ander lande:
|
<urn:uuid:bb2deca9-2bdd-43a0-91ab-272276ac379a>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Boekbronne/975-7559-37-7
|
2019-07-16T12:54:09Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524548.22/warc/CC-MAIN-20190716115717-20190716141717-00485.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999935
| false
|
Verenigde Nasies
Die Verenigde Nasies (Arabies: الأمم المتحدة, Engels: United Nations, Frans: Organisation des Nations unies, Russies: Организация Объединённых Наций, Chinees: 联合国, Spaans: Organización de las Naciones Unidas), of VN, is 'n internasionale organisasie wat uit 193 lande[1] bestaan. Byna alle internasionaal-erkende lande is lede. Slegs die Vatikaanstad is geen lidland nie en Palestina is 'n waarnemer.[2]
Die VN is gestig ná die Tweede Wêreldoorlog op 24 Oktober 1945 in San Francisco ná die Dumbarton Oaks Konferensie in Washington, D.C., maar die eerste sitting van die Algemene Vergadering met 51 nasies verteenwoordig, is eers gehou op 10 Januarie 1946 in Church House, Londen. Die Verenigde Nasies is die direkte opvolger van die voormalige Volkebond, wat op 18 April 1946 ontbind is. Die organisasie se hoofkantoor is in United Nations Plaza in New York Stad, Verenigde State. Die VN het kantore in Genève, Wene en Nairobi.
Die amptelike tale is Arabies, Engels, Frans, Russies, Chinees en Spaans, waarvan Engels en Frans werkstale is.[3] Die vyf permanente lede van die VN se Veiligheidsraad, wat die mag het om resolusies te veto, is Frankryk, Rusland (tot 21 Desember 1991 as die Sowjetunie), die Verenigde Koninkryk, die Verenigde State en die Volksrepubliek China (tot 25 Oktober 1971 die Republiek China). Nie-permanente lede is tans Ekwatoriaal-Guinee, Ivoorkus, Koeweit, Peru en Pole vir 2018–19 en België, die Dominikaanse Republiek, Duitsland, Indonesië en Suid-Afrika vir 2019–20.[4] Daar is sterk steun vir 'n vergroting van die Veiligheidsraad en die uitbreiding van die vetoreg aan ander lande om die wêreld van vandag te weerspieël, maar ondanks inisiatiewe deur die G4-lande, Brasilië, Duitsland, Indië en Japan, asook vanuit die geledere van die Afrika-unie, kon eenstemmigheid hieroor steeds nie bereik word nie.[5]
Die doel van die organisasie is die fasilitering van samewerking rakende internasionale wetgewing, internasionale sekuriteit, ekonomiese ontwikkeling, maatskaplike vooruitgang, menseregte en internasionale reg. In 2001 het die Verenigde Nasies en Kofi Annan die Nobelprys vir Vrede ontvang.[6]
Struktuur[wysig | wysig bron]
Die Verenigde Nasies funksioneer deur middel van vyf hooforgane, te wete die Algemene Vergadering, die Veiligheidsraad, die Ekonomiese en Maatskaplike Raad, die Sekretariaat en die Wêreldhof. ’n Sesde hooforgaan, die Voogdyraad, het in 1994 sy werksaamhede opgeskort met die onafhanklikheid van Palau, die laaste oorblywende voogdygebied van die VN.[7] (Suidwes-Afrika, wat die onafhanklike Namibië sou word, is ook dekades lank deur Suid-Afrika as ’n voogdygebied bestuur. Suid-Afrika het onder apartheid uiters gespanne betrekkinge met die VN gehandhaaf en het mettertyd Suidwes-Afrika byna as ’n soort ekstra provinsie beskou eerder as om in te willig dat die gebied onafhanklik word.)
Sekretarisse-generaal[wysig | wysig bron]
Die Sekretarisse-generaal van die Verenigde Nasies was:[8]
- António Guterres (Portugal) sedert 1 Januarie 2017
- Ban Ki-moon (Suid-Korea) 1 Januarie 2007 – 31 Desember 2016
- Kofi Annan (Ghana) 1 Januarie 1997 – 31 Desember 2006
- Boutros Boutros-Ghali (Egipte) 1 Januarie 1992 – 31 Desember 1996
- Javier Pérez de Cuéllar (Peru) 1 Januarie 1982 – 31 Desember 1991
- Kurt Waldheim (Oostenryk) 1 Januarie 1972 – 31 Desember 1981
- U Thant (Mianmar) 3 November 1961 – 31 Desember 1971
- Dag Hammarskjöld (Swede) 10 April 1953 – 18 September 1961
- Trygve Lie (Noorweë) 2 Februarie 1946 – 10 April 1953
- Gladwyn Jebb (Verenigde Koninkryk) 24 Oktober 1945 – 29 Januarie 1946
Sien ook[wysig | wysig bron]
- Geskiedenis van die Verenigde Nasies
- 2011 Verenigde Nasies se Klimaatberaad
- Verenigde Nasies Konferensie vir die Standardisering van Geografiese Name
Verwysings[wysig | wysig bron]
- ( ) un.org: Member States of the United Nations
- ( ) un.org: Non-member States and Entities
- ( ) un.org: General Assembly of the United Nations – Rules of Procedure
- ( ) un.org: Germany, Indonesia, South Africa, Dominican Republic, Belgium, elected to Security Council
- ( ) globalpolicy.org: Japan Says No to G4 Bid
- ( ) "The Nobel Peace Prize 2001". Nobelprize.org. Besoek op 1 Januarie 2018.
- (Fasulo, Linda (2004. An Insider's Guide to the UN, pl. 8. Yale University Press. ) ISBN 978-0-300-14197-9.
- ( ) rulers.org: United Nations
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
Wikimedia Commons bevat media in verband met Verenigde Nasies. |
- ( ) ( ) ( ) ( ) ( ) ( ) Amptelike tuisblad
Verenigde Nasies: Gespesialiseerde Organisasies | |
---|---|
IAEA | ICAO | IFAD | ILO | IMO | ITU | FAO | UNESCO | UNICEF | UNIDO | Wêreldposunie | Wêreldbank | WGO | WIPO | WMO |
|
<urn:uuid:3d29283a-d0e5-4a00-a007-63dc9e5c6ecc>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Verenigde_Volke
|
2019-07-16T12:27:39Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524548.22/warc/CC-MAIN-20190716115717-20190716141717-00485.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999619
| false
|
Regulus
Regulus A / B / C
Regulus in die sterrebeeld Leeu (rooi omsirkel). | ||||
Sterrebeeld | Leeu | |||
Spektraaltipe | B8 IVn / K1-2 V / M5 V | |||
Soort | Veelvoudige ster | |||
Waarnemingsdata (Epog J2000) | ||||
Regte klimming | A: 10h 08m 22.311s[1] B, C: 10h 08m 12.8/14s | |||
Deklinasie | A: +11° 58′ 01.95″[1] B, C: +11° 59′ 48″ | |||
Skynmagnitude (m) | 1,35 / 8,14 / 13,5 | |||
Absolute magnitude (M) | –0,52 / 6,3 / 11,6 | |||
Besonderhede | ||||
Massa (M☉) | 3,8[2] / 0,8 / 0,2 | |||
Radius (R☉) | 3,092[3] / 0,5 / ? | |||
Ligsterkte (L☉) | 288 / 0,31 / ? | |||
Ouderdom (jaar) | Sowat 1 miljard | |||
Temperatuur (K) | 12 460 (A) | |||
Eienskappe | ||||
Veranderlikheid | Effens | |||
Ander name | ||||
Alpha Leonis, 32 Leo, Cor Leonis, Aminous Basilicus, Lion’s Heart, Rex, Kalb al Asad, Kabeleced, FK5 380, GCTP 2384.00, GJ 9316, HIP 49669, HR 3982. α Leo A: BD+12 2149, HD 87901, LTT 12716, SAO 98967. α Leo B: BD+12 2147, HD 87884, LTT 12714, SAO 98966. | ||||
Regulus (ook Alpha Leonis of α Leo) is die helderste ster in die sterrebeeld Leeu (Leo) en een van die helderstes in die naglug. Dit is sowat 79 ligjare van die Aarde af[1] en is ’n veelvoudige stelsel wat uit vier sterre bestaan wat in twee groepe ingedeel word. Die spektroskopiese dubbelster Regulus A bestaan uit ’n blouwit hoofreeksster en ’n metgesel wat nog nie regstreeks waargeneem is nie, maar moontlik ’n witdwerg is.[4] Verder weg lê Regulus B en Regulus C, wat dowwe hoofreekssterre is.
Stelsel[wysig | wysig bron]
Regulus is ’n veelvoudige ster. Die hoofster van die dubbelster Regulus A is ’n blouwit hoofreeksster van spektraaltipe B7V met ’n witdwerg van minstens 0,3 sonmassas as metgesel. Hul wentelbaan om hul gemeenskaplike swaartekragmiddelpunt duur sowat 40 dae. Die hoofster se vorm is erg verwring.
Die hoofster se massa is sowat 3,5 keer dié van die Son en is net ’n paar honderd miljoen jaar oud. Dit roteer besonder vinnig, met ’n rotasieperiode van net 15,9 uur, en dit veroorsaak dat die ster ’n uiterse ovaalvorm het.[5] As dit net 10% vinniger roteer het, sou sy swaartekrag hom nie bymekaar kon hou nie en sou die ster gedisintegreer het.[6]
Sowat 4 200 astronomiese eenhede (AE) van Regulus A is ’n dubbelster waarvan die sterre dieselfde eiebeweging het. Hulle word Regulus B en Regulus C genoem, of saam HD 87884. Die eerste ster is van spektraaltipe K2V en sy metgesel van spektraaltipe M4V.[5] Hulle is sowat 100 AE van mekaar af en hul wentelperiode is 2 000 jaar.
Sigbaarheid[wysig | wysig bron]
Die Regulus-stelsel is die 21ste helderste ster in die naglug met ’n skynbare magnitude van 1,35. Die meeste lig kom van Regulus A. Regulus B, van 8,1 magnitude, sou op sy eie deur ’n verkyker waargeneem kon word en sy metgesel, Regulus C, wat teen 13,5 magnitude die dofste is van die drie sterre wat al waargeneem is, sou net deur ’n aansienlike teleskoop gesien kon word.
Name[wysig | wysig bron]
Verwysings[wysig | wysig bron]
- (2007) “Validation of the new Hipparcos reduction”. Astronomy and Astrophysics 474 (2): 653–664. doi:10.1051/0004-6361:20078357. Vizier catalog entry
- Malagnini, M. L.; Morossi, C. (November 1990), "Accurate absolute luminosities, effective temperatures, radii, masses and surface gravities for a selected sample of field stars", Astronomy and Astrophysics Supplement Series 85 (3): 1015–1019, Bibcode: 1990A&AS...85.1015M.
- (2009) “Directly Determined Linear Radii and Effective Temperatures of Exoplanet Host Stars”. The Astrophysical Journal 694 (2): 1085–1098. doi:10.1088/0004-637X/694/2/1085.
- Gies, D.R. (2008). “A Spectroscopic Orbit for Regulus”. The Astrophysical Journal 682 (2): L117–L120. doi:10.1086/591148.
- McAlister, H. A. (2005). “First Results from the CHARA Array. I. An Interferometric and Spectroscopic Study of the Fast Rotator Alpha Leonis (Regulus)”. The Astrophysical Journal 628: 439–452. doi:10.1086/430730.
- http://www.astronomynow.com/news/050121_regulus.shtml
- "Bulletin of the IAU Working Group on Star Names, No. 1" (PDF). Besoek op 28 Julie 2016.
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
|
<urn:uuid:761f0d34-0a3a-4a0c-9791-594d711267b7>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Regulus
|
2019-07-18T23:44:55Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525863.49/warc/CC-MAIN-20190718231656-20190719013656-00245.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.997095
| false
|
Bespreking:Kakie
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die Kakie-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
|
<urn:uuid:c4f8f1ac-ad3e-46c2-bbbf-4bc00b96ae82>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:Kakie
|
2019-07-20T05:35:13Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526446.61/warc/CC-MAIN-20190720045157-20190720071157-00405.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999992
| false
|
Bespreking:Sloep
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die Sloep-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
|
<urn:uuid:c46861dc-e47e-4f2d-88d9-4ed711ee249f>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:Sloep
|
2019-07-20T05:24:41Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526446.61/warc/CC-MAIN-20190720045157-20190720071157-00405.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999992
| false
|
Kategorie:1ste millennium
Jump to navigation
Jump to search
Wikimedia Commons bevat media in verband met 1ste millenium. |
Subkategorieë
Hierdie kategorie bevat die volgende 10 subkategorië, uit 'n totaal van 10.
|
<urn:uuid:46915e41-759e-4266-95ca-6c1a607f0953>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:1ste_millennium
|
2019-07-20T05:21:16Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526446.61/warc/CC-MAIN-20190720045157-20190720071157-00405.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.90484
| false
|
Alle bladsye (voorvoegselindeks)
Jump to navigation
Jump to search
Alle bladsye (voorvoegselindeks)
Wys bladsye wat begin met:
Naamruimte:
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Versteek aansture
Hide the prefix in results
Wys
Diepsloot
Diepsloot (Kaapstad)
Diepsloot (Mpumalanga, lat -24,92, long 30,31)
Diepsloot (Mpumalanga, lat -26,29, long 29,53)
Diepsloot (Noord-Kaap, lat -29,53, long 23,00)
Diepsloot (Noord-Kaap, lat -30,26, long 24,65)
Diepsloot (Oos-Kaap)
Diepsloot (nedersetting)
Diepsloot (spruit in Kaapstad)
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:VoorvoegselIndeks/Diepsloot
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Spesiale bladsy
Variante
Weergawes
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:5042da42-0578-4091-bccb-011b49df4230>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:VoorvoegselIndeks/Diepsloot
|
2019-07-20T06:13:50Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526446.61/warc/CC-MAIN-20190720045157-20190720071157-00405.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.957841
| false
|
Hirosjima
Die Japannese stad Hirosjima (広島市, Hirosjima-shi) is die hoofstad van die Hirosjima-prefektuur en die grootste stad in die Tsjoegokoestreek van Wes-Honsjoe, die grootste eiland van Japan. Die stad is geleë by 34°23′07″N, 132°27′19″O (die stadshuis). Hirosjima is daarvoor bekend dat dit die eerste stad in die geskiedenis is wat die teiken van kernwapenoorlog was in die Tweede Wêreldoorlog.
Hirosjima 広島市 Hiroshima-shi |
Ligging van Hirosjima in die Hirosjima-prefektuur | |||
Ligging van Hirosjima in Japan (in rooi)
Koördinate: Koördinate: | |||
Land | Japan | ||
---|---|---|---|
Gebied | Tsjoegokoe, Saniogebied | ||
Prefektuur | Hirosjima-prefektuur | ||
Regering | |||
- Burgemeester | Tadatosji Akiba | ||
Oppervlak | |||
- Stad | 905,01 km² (349,4 vk m) | ||
Bevolking (Januarie 2007) | |||
- Stad | 1 159 391 | ||
- Digtheid | 1 281,1/km² (3 318/myl2) | ||
Poskode | 730-8586 | ||
Skakelkode(s) | 082 | ||
Webwerf: http://www.city.hiroshima.jp/ |
Hirosjima het op 1 April 1889 munisipale status gekry en op 1 April 1980 'n bevolking van 500 000 amptelik oorskry. Die stad se huidige burgemeester is Tadatosji Akiba, wat op 23 Februarie 1999 ingehuldig is.
|
<urn:uuid:ab4b710c-fb1a-4567-a4db-56bf233b4774>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Hirosjima
|
2019-07-21T12:38:02Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527000.10/warc/CC-MAIN-20190721123414-20190721145414-00005.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.994894
| false
|
22 September
datum
<< | September 2018 | >> | ||||
So | Ma | Di | Wo | Do | Vr | Sa |
1 | ||||||
2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 |
16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 |
23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 |
30 | ||||||
Al die dae |
Inhoud
GebeureWysig
- 530 – Pous Bonifatius II volg Pous Felix IV op.
- 972 – Pous Benedictus VI word verkies as pous maar moet tot die volgende jaar wag op keiserlike goedkeuring om gekroon te word.
- 1368 – Pous Urbanus V stel Arnoldo Bernardi (of Bertrandi), Philippe de Cabasolle, Simon Langham, Bernard du Bosquet, Jean de Dormans, Étienne de Poissy (of Paris), Pierre de Chinac (of de Bagnac) en Francesco Thebaldeschi aan as kardinaal.
- 1499 – Vredesverdrag van Basel. Keiser Maximilian beëindig die Swabiese oorlog tussen Oostenryk en die Switserse Bondgenootskap. Die onafhanklikheid van die Switserse Bondgenootskap word erken en die Switserse Bondgenootskap word van belastings aan die Duitse ryk vrygeskeld.
- 1503 – Pous Pius III volg Pous Alexander VI op as pous van die Rooms-Katolieke Kerk.
- 1531 – Pous Clemens VII stel Antonio Pucci aan as kardinaal.
- 1606 – Pous Paulus V verbied katolieke in Engeland om die eed van getrouheid aan koning James I af te lê.
- 1609 – Koning van Spanje set die voormalig gekerstende moslems, die Moriscos uit.
- 1681 – Antonio Pignatelli (Later Pous Innocentius XII) word kardinaal-priester van S. Pancrazio.
- 1741 – Pous Benedictus XIV verklaar Alvarez van Cordova salig.
- 1830 – Venezuela skei af van Colombia.
- 1862 – President Abraham Lincoln van die VSA stel die Emansipasie Proklamasie in, wat alle slawerny in die Konfederale state afskaf teen 1 Januarie 1863.
- 1869 – Das Rheingold, die eerste vier operas in Der Ring des Nibelungen deur die Duitse komponis Richard Wagner maak sy debuut te München.
- 1902 – Krygswet in die Kaapkolonie word herroep.
- 1921 – Estland, Letland en Litaue word lede van die Volkebond.
- 1927 – Gene Tunney wen die wêreldtitelgeveg teen Jack Dempsey in die geveg wat onthou word vir die lang tellery.
- 1960 – Frans-Soedan verkry onafhanklikheid van Frankryk as die Republiek van Mali
- 1980 – Irak loods ’n inval op Iran, wat die Iran-Irakoorlog ontketen.
- 1998 – Militêre magte van Suid-Afrika en Botswana ruk op na die koninklike paleis in Maseru, Lesotho.
- 2014 – Na 'n tog van 10 maande plaas MAVEN homself in 'n wentelbaan om die planeet Mars.
GeboortesWysig
- 131 – Claudius Galenus, Romeinse medikus.
- 1515 – Anna van Kleef, die vierde vrou van Hendrik VIII van Engeland († 1557)
- 1791 – Michael Faraday, Britse fisikus († 1867)
- 1932 – Algirdas Brazauskas, Litause politikus en staatsman, President van Litaue († 2010)
- 1953 – Marie-Ségolène Royal, Franse politikus
- 1979 – Bakkies Botha, Springbokrugbyspeler
SterftesWysig
- 530 – Pous Felix IV, die 54ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk (* onbekend).
- 1774 – Pous Clemens XIV, die 249ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk (* 1705).
- 1948 – Paul Roos, Suid-Afrika se negende Springbokkaptein (* 1878).
- 2018 – Edna Molewa, ANC-politikus en Minister van Omgewingsake van Suid-Afrika. (* 1957).
|
<urn:uuid:1c777036-80a8-47dd-a5a1-6b90cae5e2b0>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/22_September
|
2019-07-22T18:12:12Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528208.76/warc/CC-MAIN-20190722180254-20190722202254-00165.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.997438
| false
|
Ciskei
Die Ciskei is 'n voormalige gebied in die provinsie Oos-Kaap met 'n oppervlak van 8 500 vierkante kilometer, wat van 1981 tot 1994 as een van die tuislande 'n onafhanklike status geken het. Net soos die Transkei is Ciskei al eeue lank deur Xhosa-stamme bewoon.
Ciskei het 'n gematigde klimaat met somerreën en droë winters. 'n Aantal groot riviere word hier aangetref, soos die Groot-Visrivier, die Buffelsrivier en Keiskammarivier. Die gebied beskik oor verruklike natuurskoon in die Amatholeberge en langs sy kuslyn met die Indiese Oseaan, wat met lang sandstrande en inheemse woude spog. Die Tsolwana-wildreservaat teen die oewer van die Swart-Keirivier is die belangrikste natuurbewaringsgebied, wat in 1979 gestig is. Dit beslaan 'n oppervlak van 10 000 hektaar.
Bekende besienswaardighede is die slagvelde van die Hintsas-oorlog, die Duitse Setlaarskerk en die Ntaba Kandoda-monument, wat aan Ciskei se Xhosa-stamhoofde gewy is. Dis ook die tuiste van die Universiteit van Fort Hare in Alice (eDikeni).
GeskiedenisWysig
In die Britse tyd was die gebied die strydtoneel van die Xhosa-oorloë en talle forte soos Fort Fordyce, Fort Hare, Fort Beaufort, Fort Peddie en so meer word daar gebou. Om die gebied onder Britse gesag te bring word daar Mfengu en Duitse koloniste gesettel.
Ciskei het op 1 Augustus 1981 onafhanklik geword, met Bhisho as hoofstad, alhoewel die nuwe staat nie deur ander lande behalwe Suid-Afrika erken is nie. Die grootste stad is Mdantsane met meer as 156 000 inwoners. Die onafhanklikheid het die laaste blankes uit die gebied verdryf, veral na Fort Beaufort. Blanke wetenskaplikes wat aan die Universiteit van Fort Hare werk moet twee keer per dag die grens oorsteek.
Die Ciskei word onafhanklik onder Lennox Sebe. Aanvanklik het sy jonger broer Charles verantwoordelikheid aanvaar vir die Ciskei Intelligence Sevice. In 1984 word hy uit die pos verwyder omrede Lennox hom nie meer vertrou nie. Daar ontstaan onenigheid met Transkei se leier Matanzima wat probeer om 'n staatsgreep op Sebe te organiseer. Transkeise agente bevry Charles Sebe uit die tronk en ontvoer Lennox se enigste seun, maar die Transkeiers word in 'n militêre slag by die presidensiële paleis verslaan en die Sebe-regering behou sy mag.[1]
In 1985 probeer Sebe sy land tot ekonomiese sukses lei deur dit 'n ekonomiese vryhawe vir buitelandse beleggers te maak. Dit was op Hong Kong se model gebaseer. Hy kry genoeg investerings uit Israel en Taiwan dat daar inderdaad van 'n ekonomiese oplewing gepraat kan word. Sebe geniet daardeur 'n mate van aansien in die Ciskei, wie die ANC as 'n bedreiging met hul anti-bantustan-politiek sien. Op 2 Maart 1990 egter, net 'n maand ná die vrylating van Mandela, is Sebe op besoek in die Verre Ooste. Brigadier Oupa Gqozo maak van sy afwesigheid gebruik om die mag oor te neem.[2]
Die UDF/ANC alliansie verwelkom aanvanklik hierdie oorname in die veronderstelling dat hulle 'struggle' en proteste nou resultate sal lewer. Aanvanklik doen Oupa Gqozo hom voor as 'n demokraat en hy soek toenadering tot die ANC. Dit duur egter nie lank voor hy sy onderdrukkende kant toon en die ANC hom daarvan verdink dat hy 'n handlanger van Pretoria se regering is nie. Gqozo klou tot die bitter einde aan die mag en dit lei in 1992 tot die Bisho-slagting waar sy veiligheidsmagte op 'n pro-ANC-betoging vuur en 29 mense doodskiet. Uieindelik word hy in 1994 gedwing om Ciskei weer by Suid-Afrika in te lyf.[1]
Na die eerste demokratiese verkiesing in 1994, is die tuisland weer by die Republiek van Suid-Afrika ingelyf, en wel op 12 Augustus 1994. Sedertdien maak dit in sy geheel deel uit van die provinsie Oos-Kaap.
|
<urn:uuid:e00230ec-4338-4216-a925-9db4a7ad12e1>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Ciskei
|
2019-07-22T19:03:58Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528208.76/warc/CC-MAIN-20190722180254-20190722202254-00165.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 1
| false
|
Bybelmonument
In April 1837 het 'n geselskap Voortrekkers onder Jacobus Uys op 'n uitspanning by Grahamstad oorgestaan op pad om die Kaapkolonie te verlaat. 'n Groep van 100 Engelssprekende inwoners onder leiding van W.R. Thompson en Thomas Philipps het die trekkers daar besoek en 'n Nederlandse Bybel as afskeidsgeskenk aan hulle oorhandig.
Die monument staan op die plek van die destydse uitspanning en bestaan uit twee klipmure in die vorm van 'n regopstaande geopende Bybel. En die geopende teks wys in die trekrigting. Leonard William Thornton-White was die argitek. Ivan Mitford-Barberton was verantwoordelik vir die beeldhouwerk op die twee bronsplate. Op een plaat is die drie Setlaarleiers uitgebeeld en op die ander staan Uys, sy vrou en hul seun Piet.
Hierdie monument is op 17 Desember 1962 onthul deur staatspresident C.R. Swart. Dr. D. Dugmore van die Metodiste kerk en dr. A.J. van der Merwe van die N.G. kerk het ook by die geleentheid opgetree. Die monument lê in Strowanweg, aan die noordwestekant van die stad.
Bibliografie[wysig | wysig bron]
- Standard Encyclopaedia of Southern Africa, deel 2. Kaapstad: Nasou, 1970.
- www.artefacts.co.za
|
<urn:uuid:8c5e0586-54e5-4481-9f8a-d93036244d1f>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bybelmonument
|
2019-07-24T01:17:25Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195530246.91/warc/CC-MAIN-20190723235815-20190724021815-00325.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999909
| false
|
Jason Gould
Jump to navigation
Jump to search
Jason Gould | |
Geboortenaam | Jason Emanuel Gould |
---|---|
Geboorte | 29 Desember 1966 |
Nasionaliteit | Amerikaans |
Beroep(e) | Akteur, regisseur, en skrywer |
Internet-rolprentdatabasis-profiel |
Jason Gould (gebore 29 Desember 1966) is 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Big Picture (1989), Say Anything... (1989), The Prince of Tides (1991), en Boys Life 3 (2000).
Filmografie[wysig | wysig bron]
Rolprente[wysig | wysig bron]
- 1989: The Big Picture
- 1989: Say Anything...
- 1991: The Prince of Tides
- 1996: Subterfuge
- 2000: Boys Life 3
Televisierolprente[wysig | wysig bron]
- 2013: Barbra Streisand: Back to Brooklyn
|
<urn:uuid:76a14e05-b67f-4857-8470-da87ff920e07>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Jason_Gould
|
2019-07-16T12:42:01Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524548.22/warc/CC-MAIN-20190716115717-20190716141717-00509.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.99624
| false
|
Venice, Los Angeles
Venice | |
Venice Beach | |
Ligging in Los Angeles | |
City of Los Angeles in LA County | |
Land | Verenigde State van Amerika |
---|---|
Deelstaat | Kalifornië |
Stad | City of Los Angeles |
Stigting | 1905 |
Regering | |
- Stadsraad (City council) | Mike Bonin (D) |
Oppervlakte | |
- Totaal | 3,1 km² (1,2 myl²) |
Bevolking (2008) | |
- Totaal | 40 885 |
- Digtheid | 4 758/km² (12 323,2/myl²) |
ZIP code | 90291 |
Areakode(s) | 310, 424 |
Venice is in 1905 deur die tabak-miljoenêr Abbot Kinney (1850–1920) as 'n seeoord en 'n Amerikaanse weergawe van die Italiaanse Venesië aan die Stille Oseaankus van Suid-Kalifornië gestig en het tot in 1926, toe dit met Los Angeles saamgesmelt het, as 'n selfstandige munisipaliteit bestaan. Oorspronklik is die nedersetting amptelik Venice of America genoem.
Baie van die jong nedersetting se infrastruktuur en boukuns is deur die Italiaanse Venesië geïnspireer - so was daar 'n Grand Canal Boathouse waar Venice se gondels kon aandoen (hulle is in St. Loius, Missouri gebou) asook 'n St. Mark's Hotel - waar een van die eerste hysbakke in die Amerikaanse Weste geïnstalleer is en wat in 1958 as een van die tonele vir die rolprent A Touch of Evil gedien het waarin Orson Welles die hoofrol vertolk het.[2]
Ná die ontdekking van olie in die gebied in 1929 is te midde van woonbuurte met die ontginning daarvan begin. In die laat 1950's het Venice tot die beatnik-hoofstad van Suid-Kalifornië ontwikkel, en later, gedurende die 1960's, tot 'n trekpleister vir aanhangers van die hippie-leefstyl. Vanaf die 1980's is inwoners van kanaalbuurte, onder wie digters, skrywers, kunstenaars en ander mense wat op lae huurgelde en eiendomspryse aangewese was, toenemend deur gentrifikasie bedreig en verdring.[3]
Vandag staan Venice bekend vir sy kanale, sandstrande en die sirkusagtige voetgangerpromenade Ocean Front Walk met 'n lengte van 2,5 myl wat 'n gewilde uithangplek vir straatkunstenaars en smouse geword het.
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Vincenza Scarpaci: The Journey of the Italians in America. Gretna LA: Pelican Publishing 2008, bl. 56
- Elayne Alexander with Bryan L. Mercer: Postcard History Series - Venice. Charleston SC • Chicago IL • Portsmouth NH • San Francisco CA: Arcadia Publishing 2009, bl. 36, 51
- State of California - California Coastal Commission: California Coastal Resource Guide. Berkeley · Los Angeles · London: University of California Press 1987, bl. 294
|
<urn:uuid:49f0d48c-03af-4a4e-9f8d-ca73426b6a7e>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Venice,_Los_Angeles
|
2019-07-16T12:31:26Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524548.22/warc/CC-MAIN-20190716115717-20190716141717-00509.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998834
| false
|
Eland
Eland | ||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
'n Eland | ||||||||||||||||
Bewaringstatus | ||||||||||||||||
Wetenskaplike klassifikasie | ||||||||||||||||
Binomiale naam | ||||||||||||||||
Taurotragus oryx | ||||||||||||||||
Verspreiding
Die eland se skouerhoogte is ongeveer 2 m en hulle weeg van 300 tot 1 000 kg. Elandbulle is gewoonlik donkerbruin of grys, terwyl elandkoeie bruin of ligbruin is. Elande het dikwels ook 'n wit streep vertikaal oor die lyf aan albei kante. Beide die bul en koei het reguit horings wat ongeveer 65 cm lank kan wees. Die koei se horings is gewoonlik langer, maar dunner. 'n Enkele kalf word ná 'n draagtyd van nege maande gebore.
Elande vreet gras, takkies en blare. Hulle leef gewoonlik in troppe van 30 tot 80, maar groter troppe van by die 400 is al aangetref. Ten spyte van hul grootte, kan 'n eland maklik oor 'n heining van 1,5 m spring sonder 'n aanloop.
Elande kan hulself goed verdedig teen roofdiere en is selfs in staat om 'n leeu dood te maak. Dit is waarskynlik die rede waarom hulle deur die geskiedenis 'n mistieke of spirituele eienskap verkry het. Hulle is algemeen in rotskuns uitgebeeld, wat aandui dat hulle beskou is as diere met 'n sterk verbintenis tot 'n ander wêreld. Elandvet is vir die teken van rotskuns gebruik en ook om medisyne mee te maak.
Die vroeëre reisigers na die Kaap het geglo die eland en die eenhoring is verwant, waarskynlik omdat sommige reisigers aangeteken het dat eenhoring-elande in die Kaap voorkom. Daar is ook die geval van 'n horing in die McLeod-kasteel in Skotland wat as die horing van 'n eenhoring bewaar is, maar later geïdentifiseer is as die horing van 'n eland.
Sien ookWysig
VerwysingsWysig
- Mallon, D.P. & Hoffmann, M. (2008). Tragelaphus oryx. 2008 IUBN Rooi Lys van bedreigde spesies. Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur 2008. Verkry op 6 Februarie 2009.
|
<urn:uuid:fc442c48-918f-4972-abb9-0ed5312a48f6>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Eland
|
2019-07-18T23:25:06Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525863.49/warc/CC-MAIN-20190718231656-20190719013656-00269.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999981
| false
|
Rhode Island
Rhode Island (Engels: State of Rhode Island and Providence Plantations) is 'n deelstaat in die Nieu-Engeland-streek van die Verenigde State van Amerika. Dit is die kleinste van alle vyftig Amerikaanse deelstate met 'n oppervlakte van 3,144 vierkante kilometers - maar ook dié met die langste amptelike naam. Die hoofstad en grootste stad is Providence. Rhode Island het 'n bevolking van omtrent een miljoen mense en was die 13ste deelstaat wat tot die Unie toegelaat was. Die naam Rhode Island verwys na Aquidneck Island, wat ook Rhode Island genoem is. Providence Plantations verwys na die vasteland. Die Italiaanse seevaarder Giovanni da Verrazzano was die eerste Europeër om die gebied te besoek. Rhode Island word in die noorde en ooste deur Massachusetts en in die weste deur Connecticut begrens. Die Atlantiese Oseaan lê in die suide.
Deelstaat Rhode Island and Providence Plantations | |||||
Bynaam(e): The Ocean State, Little Rhody | |||||
Amptelike taal(e) | Geen (Engels de facto) | ||||
Hoofstad | Providence | ||||
Grootste stad | Providence | ||||
Area | 50ste in die V.S. | ||||
- Totaal | 3 144 km2 | ||||
- Wydte | 60 km | ||||
- Lengte | 77 km | ||||
- Water | 1 295 km2 | ||||
- % water | 32.4 % | ||||
- Breedtegraad | 41° 09' N tot 42° 01' N | ||||
- Lengtegraad | 71° 07' W tot 71° 53' W | ||||
Bevolking | 43ste in die V.S. | ||||
- Totaal | 1 048 319 | ||||
- Digtheid | 387.35/km2 2de in die V.S. | ||||
Hoogte | |||||
- Hoogste punt | Jerimoth-heuwel 247 m | ||||
- Gemiddeld | 60 m | ||||
- Laagste punt | Atlantiese Oseaan seevlak | ||||
Toetrede tot die Unie | 29 Mei 1790 (13de) | ||||
Goewerneur | Lincoln Chafee (Onafh.) | ||||
Luitenant-Goewerneur | Elizabeth H. Roberts (D) | ||||
Wetgewer | Rhode Island Algemene Vergadering | ||||
- Hoërhuis | Senaat | ||||
- Laerhuis | Huis van Verteenwoordigers | ||||
V.S. Senatore | Jack Reed (D) Sheldon Whitehouse (D) | ||||
Tydsone | UTC -5 / Somertyd -4 | ||||
Afkortings | RI US-RI | ||||
Webblad | www.ri.gov |
Rhode Island se byname is The Ocean State en Little Rhody.
Verenigde State van Amerika | ||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
<urn:uuid:f25cb4ea-cb9a-452d-982e-3f67344c9a18>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Rhode_Island
|
2019-07-22T18:23:19Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528208.76/warc/CC-MAIN-20190722180254-20190722202254-00189.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.991699
| false
|
Pateet
Pateet | ||
---|---|---|
Pateet optrede in Centurion, Suid-Afrika | ||
Oorsprong | Suid-Afrika | |
Genre(s) | Rock | |
Aktiewe jare | 2002–2006 2009-tans | |
Lede | Hector Beyers MJ Swanepoel Wessel Ludick | |
Gewese lede | Shaun Strydom | |
Musiekportaal |
Pateet is 'n Afrikaanse rock-musiekgroep wat in 2002 in Lichtenburg, Suid-Afrika deur Hector Beyers (baskitaar en stem), M.J. Swanepoel (kitaar en stem) en Wessel Ludick (dromme) gestig is. Die groep het tot en met 2006 saam gespeel, waartydens hulle die Jip Rockspaaider-kompetisie gewen het, 'n album opgeneem het en 'n musiekvideo geskiet het.[1][2] Pateet se lede het in 2009 weer saam begin speel.
Inhoud
Die begin van Pateet (2002)[wysig | wysig bron]
Al drie lede wat Pateet begin het, het eers (gedurende die begin van 2002) in Chemic Gum gespeel saam met Otto Swarts (kitaar). Die groep het by huispartytjies en by die skool opgetree. Chemic Gum het opgebreek en Pateet is in 2002 gevorm. Hector Beyers, M.J. Swanepoel en Wessel Ludick het nou begin Afrikaanse liedjies skryf en voluit 'n Afrikaanse groep begin. Dit is in hierdie dae wat Pateet se bekendste liedjie, Môre omie môre tannie, geskryf is.
Jip Rockspaaider (2003)[wysig | wysig bron]
Pateet het in 2002 al aan die Jip Rockspaaider-kompetisie deelgeneem, maar het in Bloemfontein se semi-finaal uitgeval. Die volgende jaar het Pateet in Pretoria deurgedring tot die finaal van die Rockspaaider-kompetisie. Die finaal was in September 2003 by Aardklop in Potchefstroom gehou. Pateet het deelgeneem teen 8 bands onder andere Trompie is dood (wat later Foto na Dans geword het) en Twenty8. Pateet het die finaal gewen en was die 2003 Jip Rockspaaider-kampioene. Pateet het ook die toekennings vir beste baskitaarspeler en beste kitaarspeler gewen. Pateet het dus 'n album en 'n musiekvideo gewen. Gedurende 2003 het Pateet aanhou optree en deur die Oos-Kaap getoer.
Album en musiekvideo (2004)[wysig | wysig bron]
Aan die begin van 2004 het Pateet hulle eerste album in Pretoria opgeneem. Die album was genaamd Pateet. Die album het 9 liedjies op gehad. Na die album opgeneem was, het Pateet hul musiekvideo vir Môre omie môre tannie geskiet.[3] Die musiekvideo vir Môre omie môre tannie was opgeneem by Hoërskool Lichtenburg. Die video was op kykNET en MK89 uitgesaai. Pateet het aanhou optree deur 2004 by onder andere Aardklop se Oppi-aarde en Carnival city saam met kunstenaars soos Tweak, Karen Zoid, Koos Kombuis en Fokofpolisiekar.[4]
Studentelewe (2005–2008)[wysig | wysig bron]
Pateet se lede het in 2005 na Pretoria getrek en daar begin studeer. Tydens hierdie tydperk het die groep verskeie kere in Gauteng opgetree. Die lede van Pateet het aan die einde van 2006 begin om aan verskeie projekte deel te neem. M.J. het vir verskeie bands kitaar gespeel en 'n belangstelling vir klankingenieurswese onwikkel. M.J. het ook klank vir lewendige optredes gedoen en produksie in musiekateljees gedoen. Hector het by die Universiteit van Pretoria saam met mede-studente in 'n band met die naam “Driewiel” gespeel. Wessel het teologie studeer by die Rhema kerk en het ook in Rhema se band gespeel. Vanaf die einde van 2006 tot en met 2009 was Pateet nie aktief nie.
Hervorming (2009–2010)[wysig | wysig bron]
In 2009 het Pateet weer saam begin oefen en liedjies begin skryf. Aan die einde van 2009 het Pateet amptelik weer hervorm as 'n musiekgroep. Pateet het vanaf Maart 2010 begin optree en hul nuwe liedjies begin speel. In April 2010 het Pateet begin om 'n EP op te neem in Randburg. Volgens beplanning behoort die EP teen die begin van Junie 2010 voltooi te wees. Die liedjies op die EP se titels is onderskeidelik Die Toespraak, Onbeperkte Drome en Breek Mure.
Musiek en albums[wysig | wysig bron]
Pateet (2004)
- "Heavy Metal Song"
- "Pille"
- "Waterbreuk"
- "More Omie More Tannie"
- "Flieks"
- "Met Jou"
- "Ouditorium"
- "Bly By My"
- "Intro"
- "Rockster"
Demo (2010)
- "Breek Mure"
- "Onbeperkte Drome"
- "Die Toespraak"
|
<urn:uuid:9b04f718-0bee-4078-bc0c-1a7cde24e096>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Pateet
|
2019-07-16T12:24:53Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524548.22/warc/CC-MAIN-20190716115717-20190716141717-00533.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999918
| false
|
Verwante veranderings
Jump to navigation
Jump to search
Tik 'n bladsynaam om veranderinge aan bladsye te sien wat daarvan of daarheen skakel. (Om inskrywings van 'n kategorie te sien, tik Kategorie:Naam van kategorie). Veranderinge aan bladsye op u dophoulys word in vetdruk aangedui.
Lys van afkortings:
- N
- Met die wysiging is 'n nuwe bladsy geskep. (sien ook die lys van nuwe bladsye)
- k
- Hierdie is 'n klein wysiging
- b
- Hierdie wysiging is deur 'n bot gemaak
- D
- Wikidata-wysiging
- (±123)
- Bladsy is met die aantal grepe gewysig
|
<urn:uuid:cb42c5db-4c72-44c2-8684-57c2fe08ae5d>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:OnlangseVeranderingsMetSkakels/Bespreking:30ste_Golden_Globe-toekenningsaand
|
2019-07-16T12:25:30Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524548.22/warc/CC-MAIN-20190716115717-20190716141717-00533.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999999
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Ben Viljoen" skakel
←
Ben Viljoen
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Ben Viljoen
:
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
1917
(
← skakels
wysig
)
1869
(
← skakels
wysig
)
14 Januarie
(
← skakels
wysig
)
7 September
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Laurens
(
← skakels
wysig
)
Lys van bekende Suid-Afrikaners
(
← skakels
wysig
)
Veldpond
(
← skakels
wysig
)
Viljoen
(
← skakels
wysig
)
Lourens Geldenhuys
(
← skakels
wysig
)
Skermutselinge van die Tweede Vryheidsoorlog
(
← skakels
wysig
)
Slag van Helvetia
(
← skakels
wysig
)
Chris Muller
(
← skakels
wysig
)
Slag van Renosterkop
(
← skakels
wysig
)
Sonja Loots
(
← skakels
wysig
)
Bespreking:Ben Viljoen
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Ben_Viljoen
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:4e11de8b-bed3-44fd-b3f5-26835794e9d6>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Ben_Viljoen
|
2019-07-16T12:26:00Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524548.22/warc/CC-MAIN-20190716115717-20190716141717-00533.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998657
| false
|
Kategorie:Liedartikels sonder liedskrywers
Hierdie is 'n versteekte kategorie Dit kategoriseer bladsye vir administratiewe doeleindes. Dit vorm nie deel van die ensiklopedie nie. |
This category is for articles about songs where the article is missing the songwriters, because it has not been researched, noted in the relevant article, or available in a reliable source. If the songwriter is never likely to be known (e.g. for historical works), please use Category:Songwriter unknown.
Hierdie kategorie bevat geen bladsye of media nie.
|
<urn:uuid:fd3530a6-71e0-41d0-a761-69e3388c57e1>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Liedartikels_sonder_liedskrywers?from=Ko
|
2019-07-17T18:47:14Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525374.43/warc/CC-MAIN-20190717181736-20190717203736-00133.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.909397
| false
|
New Queer Cinema
New Queer Cinema is ’n term wat in 1992 eerste deur die akademikus B. Ruby Rich gebruik is in die tydskrif Sight & Sound vir ’n beweging in die vroeë 1990's van onafhanklike rolprente met ’n LGBT-tema. Die woord "queer" in die term kom uit die akademiese letterkunde van die 1980's en 1990's as ’n oorkoepelende manier om gay, lesbiese, biseksuele en transgender identiteit en ondervindings te beskryf, en ook om ’n vorm van seksualiteit te definieer wat veranderlik is en teen die tradisionele begrippe van seksualiteit indruis.
Sedert 1992 word die verskynsel ook deur ander akademici omskryf en gebruik om verskeie ander rolprente te beskryf wat sedert die 1990's uitgereik is. Prente van die New Queer Cinema-beweging deel ’n paar temas, soos die verwerping van heteroseksualiteit as die norm en die lewens van LGBT-mense wat aan die rand van die gemeeskap woon.[1][2]
Inhoud
Oorsig[wysig | wysig bron]
In haar 1992-artikel lewer Rich kommentaar op die sterk gay en lesbiese teenwoordigheid op die vorige jaar se rolprentfeeste en skep sy die term "New Queer Cinema" om ’n groeiende beweging van prente met soortgelyke temas te beskryf wat gemaak word deur gay en lesbiese onafhanklike rolprentmakers, hoofsaaklik in Noord-Amerika en Engeland.[3]
Rich het haar teorie in die koerant Village Voice ontwikkel en flieks beskryf met ’n radikale vorm en ’n aggressiewe voorstelling van seksuele indentiteite wat beide die status quo van heteroseksuele definisie uitdaag en dit weerstaan om die "positiewe" beelde te bevorder van gays en lesbiërs wat deur die gaybevrydingsbeweging van die 1970's en 1980's verkondig is. In die flieks van New Queer Cinema is die hoofkarakters en stories hoofsaaklik LGBT, maar hulle word altyd uitgebeeld as buitestanders en afvalliges, en hulle neem radikale en onkonvensionele gender-rolle en lewenswyses aan. Hulle word dikwels voorgestel as misdadigers en vlugtelinge.
Na aanleiding van postmodernistiese en poststrukturalistiese akademiese teorieë van die 1980's het New Queer Cinema menslike identiteit en seksualiteit voorgestel as deur die gemeenskap geskep, en dus veranderlik. In die wêreld van New Queer Cinema is seksualiteit dikwels ’n chaotiese en ondermynende mag, wat vreemd is vir oorheersend heteroseksuele magstrukture en dikwels wreedaardig deur hulle onderdruk word. Flieks van die beweging het dikwels eksplisiete en onapologetiese voorstellings bevat van seksuele aktiwiteite tussen mense van dieselfde geslag, asook van selfdegeslagverhoudings wat tradisionele idees van die familie en huwelik nuut voorgestel het.
Hoewel die beweging nie met enige politieke party geïdentifiseer het nie, was New Queer Cinema-flieks altyd radikaal omdat hulle aannames oor identiteit, gender, klas, familie en die gemeenskap probeer uitdaag en omverwerp het. Die regisseur Jennie Livingston se 1991-dokumentêr Paris Is Burning het nog ’n subkultuur aan gehore bekendgestel: dié van New York se fopdosserdanse en -huise en van die gekleurde mense daarvan. Dit was waarskynlik ’n ondergrondse wêreld waarmee min Amerikaners vertroud was. Estetika en oordadigheid is allerbelangrik in drag-vertonings en -kompetisies. Gestileerde vogue-danse was ook sentraal daaraan, en dit het die popikoon Madonna se vertonings merkbaar beïnvloed.
In die prente is ook dikwels verwys na die vigskrisis van die 1980's, en kommentaar is dikwels gelewer oor die feit dat die administrasie van Ronald Reagan nie doeltreffend op die vigsepidemie gereageer het nie asook oor die sosiale stigma wat die gay gemeenskap ervaar het. Inaggenome die relatiewe gebrek aan verwysings na vigs in hoofstroomrolprente, is die werk van New Queer Cinema deur die gay gemeenskap geprys as ’n welkome korreksie van ’n geskiedenis van die onderverteenwoordiging en stereotipering van gays en lesbiërs.
Van die prente wat Rich genoem het, is Todd Haynes se Poison (1991),[4][5] Laurie Lynd se RSVP (1991), Isaac Julien se Young Soul Rebels (1991), Derek Jarman se Edward II (1991), Tom Kalin se Swoon (1992) en Gregg Araki se The Living End (1992). Al dié prente het eksplisiete gay en lesbiese hoofkarakters en onderwerpe, uitbeeldings van of verwysings na gay seks en ’n uitdagende en dikwels antagonistiese benadering tot die heteroseksuele kultuur.
Dié regisseurs het hul prente gemaak in ’n tyd toe die nuwe uitdagings van die vigskrisis die gay gemeenskap in die gesig gestaar het. Dit was ook die tyd van ’n konserwatiewe politieke golf wat teweeggebring is deur die Reagan-admininistrasie in Amerika en die regering van Margaret Thatcher in Brittanje. Jarman self het in 1986 gehoor hy het vigs en is in 1994 op die ouderdom van 52 oorlede. Sy openbare bevordering van gay regte en gelykheid het hom gevestig as ’n invloedryke aktivis in die LGBT-gemeenskap.
Ontwikkeling[wysig | wysig bron]
Sedert die begin van die 2010's het ’n aantal LGBT-rolprentmakers, onder andere Rose Troche[6] en Travis Mathews,[7] ’n nuwer neiging in LGBT-prente geïdentifiseer waarin die invloed van New Queer Cinema ontwikkel het in ’n meer universele trefkrag by gehore.
Rich het die opkoms van prente soos Brokeback Mountain, Milk en The Kids Are All Right, hoofstroomtreffers van die laat 2000's, geïdentifiseer as ’n sleuteloomblik in die ontwikkeling van die genre,[8] terwyl beide Troche en Mathews Stacie Passon se 2013-prent Concussion uitgesonder het. Laasgenoemde is ’n fliek oor ontrouheid in die huwelik waarin die feit dat die sentrale karakter lesbies is, ’n relatief klein aspek van die storie uitmaak – die hooftema is die maniere waarop enige langtermynverhouding vol probleme of onvervullend word, ongeag die geslag van die paar.[6][7] Die Franse prent Blue Is the Warmest Colour wat in 2013 die Palme d'Or op die Cannes-rolprentfees gewen het, is ook al as ’n voorbeeld genoem.
Persone in New Queer Cinema[wysig | wysig bron]
Regisseurs[wysig | wysig bron]
- Alex Sichel: All Over Me (1997)
- Alexis dos Santos: Glue (2006)
- Ang Lee: The Wedding Banquet (1993), Brokeback Mountain (2005)
- Apichatpong Weerasethakul: The Adventure of Iron Pussy (2003), Tropical Malady (2004)
- Arthur Bressan: Buddies (1985)
- Bill Sherwood: Parting Glances (1986)
- Bruce LaBruce: No Skin Off My Ass (1991), Hustler White, Otto; or, Up With Dead People (2008)
- Casper Andreas: Slutty Summer (2004), A Four Letter Word (2007), Between Love and Goodbye (2008), The Big Gay Musical (2009), Violet Tendencies (2010), Going Down in LA-LA Land (2011)
- Cheryl Dunye: The Watermelon Woman (1996), Stranger Inside (2001)
- Christopher Münch: The Hours and Times (1991)
- Donna Deitch: Desert Hearts (1985)
- Derek Jarman: Sebastiane (1976), Caravaggio (1986), The Garden (1990), Edward II (1991), Blue (1993)
- Everett Lewis: Skin & Bone (1994), Luster (2000), FAQs (2005), Lucky Bastard (2008), The Pretty Boys (2010), Somefarwhere (2011)
- Ellen Spiro: Greetings from Out Here (1994)
- Françoise Doherty: Les Lapines (The Girl Bunnies)-reeks (2008-2015)
- Gregg Araki: The Living End (1992), Totally Fucked Up (1993), The Doom Generation (1995), Nowhere (1997), Mysterious Skin (2004), Kaboom (2010)
- Gus van Sant: Mala Noche (1985), My Own Private Idaho (1991), Even Cowgirls Get the Blues (1993), Elephant (2003), Milk (2008)
- Isaac Julien: Looking for Langston (1989), Young Soul Rebels (1991)
- Jamie Babbit: But I'm a Cheerleader (1999), The Quiet (2005), Itty Bitty Titty Committee (2007)
- Jennie Livingston: Paris Is Burning (1990)
- John Cameron Mitchell: Hedwig and the Angry Inch (2001), Shortbus (2006)
- John Greyson: Pissoir (1988), Zero Patience (1993), Lilies (1996), Proteus (2003), Fig Trees (2009)
- John G. Young: Parallel Sons (1995), The Reception (2005), Rivers Wash Over Me (2009)
- Julián Hernández: A Thousand Clouds of Peace (2003), Broken Sky (2006), Raging Sun, Raging Sky (2009)
- Kimberly Peirce: Boys Don't Cry (1999)
- Kit Hung: Soundless Wind Chime (2009)
- Maria Maggenti: The Incredibly True Adventure of Two Girls in Love (1995)
- Mark Christopher: The Dead Boys Club (1992), Alkali, Iowa (1995)
- Norman René: Longtime Companion (1989)
- Rose Troche: Go Fish (1994), Bedrooms and Hallways (1998)
- Sébastien Lifshitz: Presque rien (2000), Wild Side (2004)
- Todd Haynes: Poison (1991), Dottie Gets Spanked (1993), Safe (1995) Velvet Goldmine (1998), Far from Heaven (2002), I'm Not There (2007), Carol (2015)
- Todd Verow: Frisk (1995), Anonymous (2004), Vacationland (2006), Between Something & Nothing (2008)
- Tom Kalin: Swoon (1992)
- Seth Michael Donsky: Twisted (1996), Loopy (2004)
- Stephan Elliott: The Adventures of Priscilla, Queen of the Desert (1994)
Vervaardigers[wysig | wysig bron]
- Christine Vachon: Poison, Swoon, Safe, Go Fish, Velvet Goldmine, Boys Don't Cry, Far from Heaven.
- Andrea Sperling: The Hours and Times, Totally Fucked Up, The Doom Generation, But I'm a Cheerleader, Itty Bitty Titty Committee
Akteurs[wysig | wysig bron]
- Alexis Arquette: Last Exit to Brooklyn (1989), Grief (1993), Threesome (1994), Frisk (1995), I Think I Do (1997)
- Craig Chester: Swoon (1992), Frisk (1995), Kiss Me, Guido (1997), Adam & Steve (2005)
- Craig Gilmore: The Living End (1992), Totally Fucked Up (1993)
- Guinevere Turner: Go Fish (1994), The Watermelon Woman (1996), Kiss Me, Guido (1997), The Fluffer (2001), Itty Bitty Titty Committee (2007)
- James Duval: Totally Fucked Up (1993), The Doom Generation (1995), A River Made to Drown In (1997), Nowhere (1997), Kaboom (2010)
- Ian McKellen: Gods and Monsters (1998), Apt Pupil (1998)
Verwysings[wysig | wysig bron]
- "New Queer Cinema". Mubi.com. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 16 March 2013.
- "GLBTQ New Queer Cinema" (PDF). Glbtq.com.
- Aaron, Michelle (2004). New Queer Cinema: A Critical Reader. Rutgers University Press. p. 3. ISBN 978-0-8135-3486-2.
- Levy, Emanuel (27 Junie 2015). "Gay Pride 2015: Celebrating Todd Haynes' Poison". EmmanuelLevy. Besoek op 3 November 2015.
- Dillard, Clayton (3 April 2013). "Hearth of Darkness: Rob White's Todd Haynes". Slant Magazine. Besoek op 3 November 2015.
- "Sundance Interview: Concussion". Women and Hollywood, 1 Februarie 2013
- "Cruising With Travis Mathews: The Nightcharm Interview". Nightcharm, 9 Maart 2013
- Q, 31 Mei 2013
Bronne[wysig | wysig bron]
- B. Ruby Rich. “New Queer Cinema”: Sight & Sound, Volume 2, uitg. 5 (September 1992)
- B. Ruby Rich. “Queer and present danger”: Sight & Sound, Volume 10, uitg. 3 (Maart 2000): http://www.bfi.org.uk/sightandsound/feature/80/
- B. Ruby Rich, New Queer Cinema: The Director’s Cut, Duke University Press, 2013.
- Pier Maria Bocchi, Mondo Queer. Cinema e militanza gay, Lindau, Torino, 2005, ISBN 88-71-80-548-8.
- Joseph Bristow: Sexuality (1997), ISBN 0-415-08494-6
- Cante, Richard C. (Maart 2009). Gay Men and the Forms of Contemporary US Culture. Londen: Ashgate Publishing. ISBN 0-7546-7230-1.
- Derek Jarman: Queer Edward II (1991), ISBN 0-85170-316-X
- Martin Frey. Derek Jarman - Bewegte Bilder eines Malers. BoD, 2008, ISBN 978-3-8370-1217-0
- Nick Rees-Roberts: French Queer Cinema, Edinburgh University Press, 2008
- Mark Simpson (red.): Anti-Gay (1996), ISBN 0-304-33144-9
- Tamsin Spargo: Foucault and Queer theory (1999), ISBN 1-84046-092-X
- Colin Spencer: Homosexuality: A History (1995) ISBN 1-85702-447-8
- Pamela Demory, Christopher Pullen (red.), Queer Love in Film and Television: Critical Essays, Palgrave Macmillan, 2013.
- Robin Griffiths, Queer Cinema in Europe, Intellect Books, 2008.
- Richard Dyer: The Culture of Queers (2002). ISBN 0-415-22376-8
- Axel Schock / Manuela Kay: Out im Kino. Das lesbisch-schwule Filmlexikon (2004). ISBN 978-3-89656-090-2
- Doan, Laura L. The Lesbian Postmodern. New York: Columbia University Press, 1994.
- Aaron, Michele. New Queer Cinema: A Critical Reader. New Jersey: Rutgers University Press, 2004.
|
<urn:uuid:fdb7756e-b4e4-4ae1-8260-6123a237b3f7>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/New_Queer_Cinema
|
2019-07-17T18:52:37Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525374.43/warc/CC-MAIN-20190717181736-20190717203736-00133.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.992759
| false
|
Boekbronne
Jump to navigation
Jump to search
Biblioteke
Suid-Afrika:
- Soek die boek in die Nasionale Biblioteek van Suid-Afrika se katalogus
- Soek die boek in die SEALS Konsortium se biblioteek
- Soek die boek in die Universiteit van Suid-Afrika se biblioteek
- Soek die boek in die Universiteit van die Witwatersrand se biblioteek
- Soek die boek in die Kaapse Hoër Onderwys Konsortium se biblioteek
Wêreldwyd:
- Soek die boek deur WorldCat in jou plaaslike biblioteek se katalogus
Boekwinkels
Suid-Afrika:
Ander lande:
|
<urn:uuid:1627ba81-7f49-4f4a-b948-98fd26c8ce3b>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Boekbronne/0-06-092917-0
|
2019-07-17T19:33:52Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525374.43/warc/CC-MAIN-20190717181736-20190717203736-00133.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999935
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Sjabloon:Lande van Asië" skakel
←
Sjabloon:Lande van Asië
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Sjabloon:Lande van Asië
:
Wys (vorige 50 |
volgende 50
) (
20
50
100
250
500
).
Afrika
(
← skakels
wysig
)
Asië
(insluiting)
(
← skakels
wysig
)
Botswana
(
← skakels
wysig
)
Chili
(
← skakels
wysig
)
Denemarke
(
← skakels
wysig
)
Duitsland
(
← skakels
wysig
)
Europa
(
← skakels
wysig
)
Estland
(
← skakels
wysig
)
Finland
(
← skakels
wysig
)
Filippyne
(insluiting)
(
← skakels
wysig
)
Ghana
(
← skakels
wysig
)
Irak
(insluiting)
(
← skakels
wysig
)
Israel
(insluiting)
(
← skakels
wysig
)
Japan
(insluiting)
(
← skakels
wysig
)
Kiribati
(
← skakels
wysig
)
Noord-Amerika
(
← skakels
wysig
)
Namibië
(
← skakels
wysig
)
Suid-Afrika
(
← skakels
wysig
)
Suid-Amerika
(
← skakels
wysig
)
Swede
(
← skakels
wysig
)
ESwatini
(
← skakels
wysig
)
Volksrepubliek China
(insluiting)
(
← skakels
wysig
)
Vanuatu
(
← skakels
wysig
)
Zimbabwe
(
← skakels
wysig
)
Zambië
(
← skakels
wysig
)
Gambië
(
← skakels
wysig
)
Guam
(
← skakels
wysig
)
Mosambiek
(
← skakels
wysig
)
Spanje
(
← skakels
wysig
)
Thailand
(insluiting)
(
← skakels
wysig
)
Nieu-Seeland
(
← skakels
wysig
)
Singapoer
(insluiting)
(
← skakels
wysig
)
Maleisië
(insluiting)
(
← skakels
wysig
)
Venezuela
(
← skakels
wysig
)
Angola
(
← skakels
wysig
)
Lesotho
(
← skakels
wysig
)
Frankryk
(
← skakels
wysig
)
Switserland
(
← skakels
wysig
)
Hongarye
(
← skakels
wysig
)
Verenigde State van Amerika
(
← skakels
wysig
)
Sierra Leone
(
← skakels
wysig
)
Verenigde Koninkryk
(
← skakels
wysig
)
Italië
(
← skakels
wysig
)
Marokko
(
← skakels
wysig
)
Kaaimanseilande
(
← skakels
wysig
)
België
(
← skakels
wysig
)
Nederland
(
← skakels
wysig
)
Pole
(
← skakels
wysig
)
Roemenië
(
← skakels
wysig
)
Afghanistan
(insluiting)
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 |
volgende 50
) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Sjabloon:Lande_van_Asië
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Sjabloon
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:011e56ce-d19c-45d0-8df8-771c6652d266>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Sjabloon:Lande_van_Asi%C3%AB
|
2019-07-17T19:16:52Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525374.43/warc/CC-MAIN-20190717181736-20190717203736-00133.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999583
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Virginia Woolf" skakel
←
Virginia Woolf
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Virginia Woolf
:
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
1941
(
← skakels
wysig
)
1882
(
← skakels
wysig
)
25 Januarie
(
← skakels
wysig
)
28 Maart
(
← skakels
wysig
)
Lys van outeurs/W
(
← skakels
wysig
)
Modernisme
(
← skakels
wysig
)
Meryl Streep
(
← skakels
wysig
)
Charles Dickens
(
← skakels
wysig
)
Le Monde se 100 boeke van die eeu
(
← skakels
wysig
)
Rupert Brooke
(
← skakels
wysig
)
Mrs Dalloway
(
← skakels
wysig
)
To the Lighthouse
(
← skakels
wysig
)
Jacob's Room
(
← skakels
wysig
)
Orlando: A Biography
(
← skakels
wysig
)
Night and Day (Woolf-roman)
(
← skakels
wysig
)
E.M. Forster
(
← skakels
wysig
)
Bespreking:Virginia Woolf
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Virginia_Woolf
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:f2e0ad35-98f4-4947-91b6-5e695216d1f1>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Virginia_Woolf
|
2019-07-17T19:28:04Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525374.43/warc/CC-MAIN-20190717181736-20190717203736-00133.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998258
| false
|
Pinetown
Pinetown | |
Koördinate: Koördinate: | |
Land | Suid-Afrika |
---|---|
Provinsie | KwaZulu-Natal |
Metropolitaanse Munisipaliteit | eThekwini |
Stigting | 1849 |
Oppervlak | |
- Dorp | 86,15 km² (33,3 vk m) |
Hoogte | 305 m (1 001 vt) |
Bevolking (2011) | |
- Dorp | 144 026 |
- Digtheid | 1 700/km² (4 403/myl2) |
Tydsone | SAST (UTC+2) |
Poskode | 3600 |
Skakelkode(s) | 031 |
GeskiedenisWysig
Die dorp voer sy oorsprong terug na 'n skofpos vir poskoetse en togryers tussen Durban en Pietermaritzburg. Die skofpos, die Wayside Hotel, is in 1849 op 'n deel van die plaas Soutrivierpoort wat AK Murray gekoop het, opgerig. Die dorp is net hierna uitgelê en is vernoem na Benjamin Pine, goewerneur van Natal. Munisipale status is in 1942 en stadstatus is in 1949 toegeken.
|
<urn:uuid:b1ad0aca-5f02-40b7-990f-a8c98bb4df6b>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Pinetown
|
2019-07-22T18:34:51Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528208.76/warc/CC-MAIN-20190722180254-20190722202254-00213.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.997498
| false
|
Ariarathes V
Ariarathes V Eusebes Filopator | |
---|---|
Koning van Kappadosië | |
Silwermuntstuk met die kop van Ariarathes V Eusebes Filopator.
Tydperk | 163 – 130 v.C. |
Grieks | Ἀριαράθης Εὐσεβής Φιλοπάτωρ |
Huis | Ariathide |
Voorganger | Ariarathes IV |
Opvolger | Ariarathes VI |
Vader | Ariarathes IV |
Moeder | Antiochis |
Vrou | Nysa |
Kinders | Ariarathes VI |
Geloof | Griekse mitologie |
Ariarathes V Eusebes Filopator (Grieks: Ἀριαράθης Εὐσεβής Φιλοπάτωρ) was van 163 v.C tot 130 v.C koning van Kappadosië. Hy is aanvanklik Mithridates genoem en was die seun van sy voorganger, Ariarathes IV. Hy het 33 jaar lank regeer.
Ariarathes was bekend vir sy goeie karakter en belangstelling in filosofie en die kunste. Hy is waarskynlik in Athene opgevoed waar hy oënskynlik bevriend geraak het met die toekomstige koning Attalus II. Nadat hy ’n huwelik met die suster van Demetrius I, wat deur die Romeinse Republiek voorgestaan is, van die hand gewys het, het laasgenoemde oorlog teen hom gemaak. Een van sy vals broers, Orophernes, het na vore getree as aanspraakmaker op die troon.
Ariarathes is omstreeks 158 v.C. van die troon gesit en het na Rome gevlug. Die Romeine het hom teruggeplaas op die troon, maar Orophernes toegelaat om saam met hom te regeer.[1] Die gesamentlike heerskappy het blykbaar nie lank gehou nie. Kort daarna word Ariarathes as die enigste koning genoem.
In 154 v.C. het Ariarathes die koning van Pergamon, Attalus II, gehelp in sy oorlog teen Bitinië en het sy seun Demetrius gestuur as bevelvoerder. Hy is in 130 v.C. verslaan in die oorlog van die Romeine teen Eumenes III van Pergamon. In ruil vir sy hulp aan die Romeine in laasgenoemde oorlog is Likaonië en Silisië by sy koninkryk gevoeg.
Hy het ses kinders by sy vrou, Nysa, gehad, maar sy het vyf van hulle ná sy dood vermoor sodat sy die mag vir haarself kon hou. Nadat sy doodgemaak is weens haar wreedheid, het haar enigste oorlewende seun die troon bestyg as Ariarathes VI.
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Appian, Polybius
Bronne[wysig | wysig bron]
- Appian, The foreign wars, Horace White (vertaler), New York, 1899
- Hazel, John; Who's Who in the Greek World, "Ariarathes V", 1999
- Head, Barclay; Historia Numorum, "Cappadocia", 1911
- Justinus; Epitome of Pompeius Trogus, John Selby Watson (vertaler); Londen, 1886
- Livy; Ab urbe condita, Canon Roberts (vertaler); New York, 1905
- Polybius; Histories, Evelyn S. Shuckburgh (vertaler); Londen – New York, 1889
- Smith, William (red.). Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, "Ariarathes V", Boston, 1867
- Hierdie artikel is vertaal vanuit die Engelse Wikipedia
|
<urn:uuid:6dae56c6-e1d2-4d5e-b841-52c874367a1b>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Ariarathes_V
|
2019-07-24T00:46:27Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195530246.91/warc/CC-MAIN-20190723235815-20190724021815-00373.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999938
| false
|
Bespreking:Miami
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die Miami-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
|
<urn:uuid:ba7e7a2e-800b-40d7-a5be-c496f32f34dc>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:Miami
|
2019-07-24T00:43:32Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195530246.91/warc/CC-MAIN-20190723235815-20190724021815-00373.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999985
| false
|
Pous Benedictus I
Pous Benedictus I | |
---|---|
Pontifikaat begin | 2 Junie 575 |
Pontifikaat eindig | 30 Julie 579 |
Voorganger | Johannes III |
Opvolger | Pelagius II |
Gebore | Rome, Italië |
Sterf | 30 Julie 579 Rome, Italië |
Ander pouse genaamd Benedictus |
Biografie[wysig | wysig bron]
Pous Benedictus I is gebore in Rome die seun van 'n ryk edelman met die naam Bonifatius. Die Griekse Kerk het Benedictus I Pous Bonosus genoem, (Euagrius, Hist, V, 16). Op 2 Junie 575 volg hy Pous Johannes III op en regeer tot sy dood op 30 Julie 579. Hy word opgevolg deur Pous Pelagius II. Die naam ‘Benedictus’ beteken 'die geseënde'.
Pontifikaat[wysig | wysig bron]
Weens die aanvalle van die Lombarde was kontak met Konstantinopel amper onmoontlik. Die keiser in Konstantinopel, wat die pous se verkiesing moes goedkeur, hoor eers 11 maande na die verkiesing daarvan. Die inwyding van die pous is met meer as 'n jaar vertraag omdat die keiser se toestemming Rome nog nie bereik het nie. Die pous verleen 'n erfporsie, die "Massa Veneris" in die gebied rond Miturnae aan ab Stephen van Sint Marcus by die mure van Spoleto (Gregorius I, Epistolae, IX 87, I al. 30). Die pous het ook een Desembermaand 15 priesters, 3 diakens (waaronder die latere Pous Gregorius I) en 21 biskoppe gewy. Die stad Rome is deur die Lombarde uitgehonger en die Liber Pontificalis skimp dat die pous gesterf het in sy pogings om die probleme te bowe te kom.
Verering[wysig | wysig bron]
Pous Benedictus I is begrawe in die voorportaal van die Sint Pieterskerk.
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Davis, R. (2001) Book of the Pontiffs (English Translation of the Liber Pontificalis) Liverpool University Press. ISBN 0-85323-545-7
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
- BBKL Inskrywing (met Literatuurverwysings) in die Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (Duits)
- CE Inskrywing in die Catholic Encyclopedia (Engels)
Nota[wysig | wysig bron]
Opvolging[wysig | wysig bron]
Voorafgegaan deur Johannes III |
Pous (Pontifex Maximus) 575 – 579 |
Opgevolg deur Pelagius II |
|
<urn:uuid:1cc30947-2e45-4b8b-b708-9cf09739c0fe>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Pous_Bonosus
|
2019-07-24T00:36:25Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195530246.91/warc/CC-MAIN-20190723235815-20190724021815-00373.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999678
| false
|
Boekbronne
Jump to navigation
Jump to search
Biblioteke
Suid-Afrika:
- Soek die boek in die Nasionale Biblioteek van Suid-Afrika se katalogus
- Soek die boek in die SEALS Konsortium se biblioteek
- Soek die boek in die Universiteit van Suid-Afrika se biblioteek
- Soek die boek in die Universiteit van die Witwatersrand se biblioteek
- Soek die boek in die Kaapse Hoër Onderwys Konsortium se biblioteek
Wêreldwyd:
- Soek die boek deur WorldCat in jou plaaslike biblioteek se katalogus
Boekwinkels
Suid-Afrika:
Ander lande:
|
<urn:uuid:b2cfadac-8ccd-4718-b3e2-a90d41eba966>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Boekbronne/1571816666
|
2019-07-24T01:15:10Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195530246.91/warc/CC-MAIN-20190723235815-20190724021815-00373.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999935
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Kategorie:Gebruiker ca-2" skakel
←
Kategorie:Gebruiker ca-2
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Kategorie:Gebruiker ca-2
:
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Wikipedia:Babel
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Arria Belli
(
← skakels
wysig
)
Sjabloon:Gebruiker ca-2
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Kategorie:Gebruiker_ca-2
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Kategorie
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:2179763b-3367-45c5-8c40-f27d58339ff7>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Kategorie:Gebruiker_ca-2
|
2019-07-24T01:16:17Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195530246.91/warc/CC-MAIN-20190723235815-20190724021815-00373.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.991784
| false
|
Torianiet
Torianiet | |
---|---|
Formule | ThO2 |
Onsuiwerhede | U, Ce, La, Pb |
Kleur | donkergrys, bruinswart |
Streep | grys, grysgroen tot swart |
Glans | harsagtig, submetallies |
Hardheid | 6,5 - 7 (Mohs) |
Ruimtegroep | Fm3m |
Strukturbericht-kode | C1 |
Eenheidsel | a = 5.6 Å |
* Lys van minerale |
Dit is taamlik seldsaam en word in myne op Madagaskar, Sri Lanka en in Kanada aangetref. Die Kanadese mineraal is gewoonlik uranotorianiet en bevat uraan. Die mineraal het genoeg radioaktiwiteit om selfs in museumkolleksies gevaarlik te wees. Afhanklik van die uraangehalte wissel die aktiwiteit van 17 tot 32 milliröntgen/uur.[3]
|
<urn:uuid:8947c4b2-9760-4c07-a437-70095441473b>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Torianiet
|
2019-07-24T00:37:02Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195530246.91/warc/CC-MAIN-20190723235815-20190724021815-00373.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998082
| false
|
Bespreking:Rasionalisme
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die Rasionalisme-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Proeflees[wysig bron]
@Gebruiker:Sobaka, moet "Syn" en "Synde" met hoofletters en tussen aanhalingstekens geskryf word? CC @Gebruiker:Suidpunt. 21:32, 27 November 2017 (UTC)—Hierdie ongetekende kommentaar is deur K175 gelewer (Bespreking • Bydraes) .
|
<urn:uuid:83889b10-6df8-4aa3-8b6e-da772d3a541b>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:Rasionalisme
|
2019-07-17T19:09:35Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525374.43/warc/CC-MAIN-20190717181736-20190717203736-00157.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999975
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Jehovah se Getuies" skakel
←
Jehovah se Getuies
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Jehovah se Getuies
:
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Christendom
(
← skakels
wysig
)
Chili
(
← skakels
wysig
)
Christene
(
← skakels
wysig
)
Denemarke
(
← skakels
wysig
)
Jesus van Nasaret
(
← skakels
wysig
)
Religie
(
← skakels
wysig
)
Nazi-Duitsland
(
← skakels
wysig
)
Kersfees
(
← skakels
wysig
)
Malta
(
← skakels
wysig
)
Malawi
(
← skakels
wysig
)
Meksiko
(
← skakels
wysig
)
Holocaust
(
← skakels
wysig
)
Bespreking:Jehovah se Getuies
(
← skakels
wysig
)
Costa Rica
(
← skakels
wysig
)
Selena
(
← skakels
wysig
)
Frans-Polinesië
(
← skakels
wysig
)
Twickenham-stadion
(
← skakels
wysig
)
Jehovasgetuies
(aanstuurblad)
(
← skakels
wysig
)
Andorra
(
← skakels
wysig
)
Russies-Ortodokse Kerk
(
← skakels
wysig
)
Sekte
(
← skakels
wysig
)
Georgië
(
← skakels
wysig
)
Pienk driehoek
(
← skakels
wysig
)
Russiese Bybelvertalings
(
← skakels
wysig
)
Krzeszowice
(
← skakels
wysig
)
Rudno
(
← skakels
wysig
)
Nowa Góra
(
← skakels
wysig
)
Christendom in Duitsland
(
← skakels
wysig
)
Godsdiens van die Faroëreilande
(
← skakels
wysig
)
Auschwitz-konsentrasiekamp
(
← skakels
wysig
)
Jehovah-getuies
(aanstuurblad)
(
← skakels
wysig
)
Jehovah se getuies
(aanstuurblad)
(
← skakels
wysig
)
Afro-Amerikaners
(
← skakels
wysig
)
Hiernamaals
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Jehovah_se_Getuies
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:2c03a5e5-2465-4dbd-a857-f39d23424534>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Jehovah_se_Getuies
|
2019-07-17T19:15:29Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525374.43/warc/CC-MAIN-20190717181736-20190717203736-00157.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999755
| false
|
Amerikaanse kolonies
Op Kuba het die VSA die Baai van Guantánamo beset, waar hulle tot vandag 'n militêre basis behou (teen die wil van Kuba). In 1999 is die Panamakanaalsone oorgedra aan Panama. Puerto Rico is nou nog Amerikaans, maar geniet 'n groot mate van outonomie en gebruik bowendien Spaans as amptelike taal.
Verder het Amerika in 1898 in die Stille Oseaangebied die Filippyne en Guam van Spanje verower. Die Filippyne het in 1946 onafhanklikheid verkry, terwyl Guam, die Noordelike Mariana-eilande en baie andere eilande (Eilandgebiede van die Verenigde State van Amerika en Klein afgeleë eilande van die Verenigde State van Amerika) in die Stille Oseaan vir strategiese doeleinde deur die Amerikaners behou is.
Koloniale ryke |
---|
Amerikaans • Australies • Belgies • Brits • Deens • Duits • Engels • Frans • Habsburgs • Italiaans • Japannees • Koers • Nederlands • Nieu-Seelands • Noors • Ottomaans • Portugees • Russies • Spaans • Suid-Afrikaans • Sweeds |
|
<urn:uuid:dbebe03c-4b20-4a40-b579-e81c875b4279>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Amerikaanse_kolonies
|
2019-07-18T23:59:10Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525863.49/warc/CC-MAIN-20190718231656-20190719013656-00317.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999601
| false
|
Dareios I van Persië
Dareios I, ook bekend as Darius I of Darius die Grote, was die derde koning van die Achaemeense ryk. Dareios het oor die ryk regeer tydens die hoogtepunt daarvan, met inbegrip van Egipte en dele van Griekeland. Die verval en val van die ryk het met sy dood en die kroning van sy seun, Ahasveros,[1] 'n aanvang geneem.
Dareios I van Persië | |
---|---|
Koning van konings van Persië | |
Dareios I van Persië
Vorstehuis | Achaemeese dinastie |
Titels | Groot Koning (Sjah) van Persië Farao van Egipte |
Regeer | September 522 v.C. – Oktober 486 v.C. |
Volle naam | Dārayava(h)uš |
Voorganger | Bardiya |
Opvolger | Xerxes die Grote |
Gebore | 550 v.C.; Persië |
Oorlede | Oktober 486 v.C.; Persië |
Begrawe | Naqsh-e Rustam |
Eggenoot | Atossa |
Vader | Hystaspes |
Moeder | Rhodogune |
Godsdiens | Zoroastrisme |
Dareios het die troon bestyg deur 'n sluipmoord uit te voer op die beweerde usurpator Bardija, met die bystand van ses ander Persiese adelfamilies; Dareios is die volgende oggend gekroon. Die nuwe keiser het las gehad van opstande regdeur sy ryk, maar het telkens daarin geslaag om dit te onderdruk. 'n Hoofepisode in die lewe van Dareios was sy strafekspedisie teen Athene en Eretria, en die onderwerping van Griekeland. Dareios het sy ryk uitgebrei deur die inname van Thracië en Masedonië, en die Saka binnegeval, Irannese stamme wat Medië binnegeval het en selfs Kores die Grote dood gemaak het.[2]
Dareios het die ryk georganiseer deur dit in provinsies onder te verdeel, waaroor elk 'n regerende goewerneur aangestel is. Hy het 'n nuwe geldstelsel ingevoer, asook Aramees ingestel as die amptelike taal van die ryk. Dareios het ook konstruksieprojekte aangevoer regdeur die ryk, met die fokus op Soesa, Babilon en Egipte. Dareios het 'n regstelsel vir Egipte laat opstel. Hy het verder die Behistoen-inskripsie op 'n kranswand laat uitkerf, 'n outobiografie wat van groot moderne taalwetenskaplike belang is.
VerwysingsWysig
- "Achaemenid Dynasty". = http://www.iranica.com/newsite/articles/unicode/v1f4/v1f4a109.html Encyclopedia Iranica Check
|url=
value (help). Besoek op 2009-09-29. - Shahbazi 1996, p. 41.
Dareios I van Persië Achaemeense dinastie Gebore: 550 v.C. Oorlede: 486 v.C.
Voorafgegaan deur Bardiya |
Groot Koning (Sjah) van Persië 522 v.C.–486 v.C. |
Opgevolg deur Xerxes die Grote |
Farao van Egipte 522 v.C.–486 v.C. |
|
<urn:uuid:6b3935a3-10d6-4af1-bc7a-18a1f5d27bb9>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Dareios_I_van_Persi%C3%AB
|
2019-07-18T23:24:16Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525863.49/warc/CC-MAIN-20190718231656-20190719013656-00317.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999973
| false
|
Sabratha
Sabratha of Sabratah (Arabies: صبراتة) is 'n stad in noordwestelike Libië, sowat 75 km wes van die hoofstad, Tripoli. Die argeologiese terrein van Sabratha is in 1982 deur UNESCO as wêrelderfenisgebied gelys.
Sabratha صبراتة |
Koördinate: Koördinate: | |
Land | Libië |
---|
|
<urn:uuid:5c78d084-eaa4-4517-a0ce-943ace573c8c>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Sabratha
|
2019-07-18T23:36:21Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525863.49/warc/CC-MAIN-20190718231656-20190719013656-00317.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.99193
| false
|
Hulp
Kategorie:Ballet
in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation
Jump to search
(...)
→
Alles
→
Kultuur
→
Vermaak
Alles
→
Kuns
→
Uitvoerende kuns
}
→
Dans
→
Ballet
Wikimedia Commons bevat media in verband met
Ballet
.
Bladsye in kategorie "Ballet"
Die volgende 4 bladsye is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 4.
Ballet
B
Ballets Russes
Bolsjoi-ballet
J
Jeune Ballet de France
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategorie:Ballet&oldid=1590310
"
Kategorie
:
Dans
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Kategorie
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Ander projekte
Wikimedia Commons
Druk/eksporteer
Skep boek
Laai af as PDF
Drukbare weergawe
Gereedskap
Skakels hierheen
Verwante veranderings
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Wikidata-item
Ander tale
Alemannisch
العربية
مصرى
Azərbaycanca
Башҡортса
Беларуская
Беларуская (тарашкевіца)
Български
বাংলা
Brezhoneg
Bosanski
Català
کوردی
Čeština
Чӑвашла
Cymraeg
Dansk
Deutsch
Ελληνικά
English
Esperanto
Español
Eesti
Euskara
فارسی
Suomi
Français
Galego
עברית
Hrvatski
Magyar
Հայերեն
Bahasa Indonesia
Ido
Italiano
日本語
ქართული
Қазақша
한국어
Кыргызча
Latina
Lëtzebuergesch
Lietuvių
Latviešu
Олык марий
Македонски
Монгол
Nederlands
Norsk nynorsk
Norsk
Occitan
ਪੰਜਾਬੀ
Polski
Português
Română
Русский
Scots
Srpskohrvatski / српскохрватски
සිංහල
Simple English
Slovenčina
Slovenščina
Shqip
Српски / srpski
Svenska
ไทย
Tagalog
Türkçe
Татарча/tatarça
Українська
Tiếng Việt
Winaray
中文
Bân-lâm-gú
粵語
Wysig skakels
Die bladsy is laas op 2 September 2017 om 15:21 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:b4434879-7550-40e1-ae67-3890abdd5429>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Ballet
|
2019-07-24T00:39:45Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195530246.91/warc/CC-MAIN-20190723235815-20190724021815-00397.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.966991
| false
|
Heilige Graal
Die Heilige Graal (van Oudfrans graal "skottel") is een van die bekendste mites van die Westerse geskiedenis en letterkunde wat die soektog na 'n baie begeerlike voorwerp beskryf.[1] Die vroegste bronne van die Graal-tematiek is waarskynlik nie van Christelike oorsprong nie. Die graalslegendes is blykbaar verwerkings van ou Keltiese motiewe uit die Mabinogion, soos byvoorbeeld koning Artus se reis na die ketel van Annwn. Die Graal-tematiek vermeng moontlik kenmerke van ou vrugbaarheidskulte, Keltiese mites waarin horings of ketels van oorvloed sentraal staan, en Christelike motiewe en simboliek.
Die Heilige Graal is aanvanklik as 'n steen, 'n boek of 'n standbeeld voorgestel. Later word dit as 'n kelk, 'n bord of as 'n ketel beskryf. In die eerste verwerking in die Middeleeuse literatuur van die laat 12de eeu toon die Graalslegendes sterk Christelik invloede; die Graal word nou onder meer as die mitiese jaspisbeker beskou wat Jesus Christus tydens die Laaste Avondmaal gebruik het en waarin Josef van Arimatea ná Jesus se kruisiging sy bloed opgevang het. Later het hy die beker volgens legendes na die Britse eilande saamgeneem.
Wonderdadige krag word aan die Graal toegeskryf. Die beskouer van die Graal sou 'n mistieke verligting ervaar. Soms is die Graal ook as die onuitputlike bron van wonderlike geregte by 'n feesmaal uitgebeeld.
Volgens ander Middeleeuse bronne (byvoorbeeld die Duitse digter Wolfram von Eschenbach) is die Graal eerder 'n wonderdadige steen wat in die kasteel Montsalvatch ("Berg van die Verlossing") bewaar word.
Inhoud
- 1 Etimologie
- 2 Die Graal as literêre motief
- 3 Die hooftrekke van die verhale
- 4 Moderne Graalmites
- 5 Bronne
- 6 Verwysings
- 7 Eksterne skakels
Etimologie[wysig | wysig bron]
Die Afrikaanse en Nederlandse "graal" is, net soos die Duitse Gral en Engelse Grail ontleen aan die Oud-Franse graal of greal, soos in Chrétien de Troyes se Li Contes del Graal, 'n term wat as "beker" vertaal kan word. Die Latynse oorsprong daarvan is onseker. Taalkundiges het onder meer die Middel-Latynse gradalis voorgestel waarmee na 'n pronkbeker of diep skottel verwys is waarin tydens Middeleeuse feesbankette deftige disse bedien is.
Ander moontlike wortels is die Middel-Latynse gradalis, die 8de eeuse uitspraak van *crātālis "beker, houer"; of die Middel-Latynse garalis "bak, beker".[2]
Die Graal as literêre motief[wysig | wysig bron]
Die belangrikste graalromans het in 'n taamlik kort tydperk tussen die einde van die 12de en die begin van die 13de eeu ontstaan. Aangesien die literêre werke in die Middeleeue nog nie deur 'n kopiereg beskerm was nie, het die digters dikwels die werke van ander skrywers bewerk. In die geval van die Graal-tematiek was Chrétien de Troyes en Robert de Boron die twee oorspronklike outeurs.
Die grondidee van die Graal het tot 'n sentrale motief in die Middeleeuse letterkunde ontwikkel, nog voordat iemand 'n noukeurige beskrywing gegee van wat die Graal presies so wees. In sy oorspronklike, onvoltooide Parsival-teks van omtrent 1180 verwys Chrétien de Troyes na die Graal nie as 'n beker of skottel nie. Die Graal lyk hier eerder op 'n geheimsinnige steen, moontlik 'n meteoriet, net soos dit in die werk van die Duitse digter Wolfram von Eschenbach beskryf word.
Teen die einde van die 12de eeu het Robert de Boron in sy Graal-siklus, wat tussen 1191 en 1202 ontstaan het, beweer dat die Graal 'n beker is, waaruit Jesus Christus tydens die Laaste Avondmaal gedrink het. De Boron het die eerste deel van sy trilogie aan die voorgeskiedenis van die Graal gewy en die verbinding met Josef van Arimatea (Frans: Joseph d'Arimathie) geskep. Volgens die Rooms-Katolieke geloof is die Graal daarmee verbind met die Altaarsakrament en die Teenswoordigheid van Christus tydens die wyding van brood en wyn. 'n Ander legende, soos bo beskryf, beweer dat Josef van Arimatea die bloed van die Verlosser in die Graal opgevang het. Later is die Graal na Britannië gebring.
In latere tekste uit die 13de eeu, maar ook in die Engelse Le Morte Darthur van Thomas Malory, wat in 1470 voltooi is, het die Heilige Graal tot 'n goue beker ontwikkel, waarin 'n klein hoeveelheid van die Heilige Bloed van Jesus Christus bewaar word.
Die soektogte van helde, wat die Graal wil opspoor, is een van die belangrikste onderwerpe van die middeleeuse letterkunde. Chrétien de Troyes se Parsival (Frans: Perceval) of "Die Storie van die Heilige Graal" (Le Conte du Graal) is die eerste literêre verwerking van die stof. In die 12de eeu versinnebeeld die soektog na die Graal ook die ridder wat na volmaaktheid streef.
Alle sienswyses in verband met die Graal word deur 'n vermenging van Christelike en esoteriese motiewe gekenmerk, uitgaande van Keltiese mites oor 'n mirakuleuse beker; tog begin die Graal eers met die Middeleeuse letterkunde verander na 'n medium van goddelike openbaring.
Chrétien de Troyes: Le Conte du Graal (Roman de Perceval)[wysig | wysig bron]
Chrétien de Troyes se misties-religieuse versroman is die oudste bekende literêre werk oor die Heilige Graal, wat tussen 1179 en 1191 vir die graaf Filips van Vlaandere geskryf is. Chrétien verwys na 'n boek in die graaf se biblioteek, wat hy as bron gebruik het, maar verstrek geen besonderhede nie. Dit is dus nie duidelik of die Graal al vroeër in verband met die Artus-epiek en die literêre Perceval-figuur gebring is nie. Chrétien beweer dat sy bron 'n bewys vir die bestaan van die Graal lewer, en sommige navorsers glo dat hy na 'n historiese oorlewering uit die Elsas verwys. Volgens hierdie legende het Diederik van Elsas, graaf van Vlaandere, 'n deelnemer aan die Tweede Kruistog in 1150, enkele druppels van Jesus se bloed, wat deur Josef van Arimatea opgevang is, as 'n reliek uit Jerusalem saamgebring.[3]
Die Britanniese Artus-legendes uit die Matière de Bretagne met hulle bo-natuurlike elemente, wat magiese en mistiese magte insluit, was aan Chrétien en sy tydgenote bekend. Navorsers vermoed dat Chrétien ook deur die Ierse echtrai ("Avonture"), die eerste Keltiese legendes wat Britanniese vlugtelinge na die Europese vasteland gebring het, geïnspireer is.
Wolfram von Eschenbach: Parzival[wysig | wysig bron]
Die Duitse digter Wolfram von Eschenbach (omtrent 1170/75 tot 1220) het waarskynlik Chrétien de Troyes se Perceval geken. Sy werk verskil in 'n aantal opsigte van die Franse weergawe. Wolfram beweer dan ook dat hy nie die Franse origineel vir sy Duitse roman bewerk het nie; hy het die manuskrip van 'n misterieuse man met die naam Kyot ontvang, wat in die Spaanse stad Toledo 'n onbekende Arabiese handskrif ontdek had. Die held, Parzival, word hier as 'n rustelose soeker na waarheid uitgebeeld - in 'n tyd, toe die Kerk en die Christelike godsdiens aanspraak daarop gemaak het om die enigste bron van wysheid in hierdie verband te wees.
Wolfram se werk bevat daarnaas 'n indrukwekkende oorsig oor die sterrekundige kennis van sy tyd; die Graal kry hier ook 'n kosmologiese betekenis. Die geleerde Jood Flegetanis, een van Wolfram se romanfigure, versinnebeeld hierdie sterrekundige en astrologiese dimensie. Nadat hy die sterre gelees het, verkondig hy dat daar 'n misterieuse dinc ("voorwerp") sou bestaan, wat deur 'n edele Christelike geslag bewaar word. Die Graal word deur jonkvroue versorg en deur ridders (templeis - moontlik 'n verwysing na die Orde van die Tempeliers) beskerm.
Die Graal word nie as 'n beker of skottel beskryf nie. Dit is blykbaar 'n steen, wat uit die hemel neergestort het (moontlik 'n meteoriet), en dra die opskrif lapsit exillis - "steen wat van die sterre gekom het". Die Graal lê op 'n groen sydoek en kan vanweë sy enorme gewig net deur 'n reine maagd gedra word.
Die hooftrekke van die verhale[wysig | wysig bron]
Alhoewel die Middeleeuse Artusromans in sekere opsigte sterk van mekaar verskil, kan daar nogtans gemeenskaplike hooftrekke aangewys word.
Die geskiedenis van die Graal[wysig | wysig bron]
Die Graal se geskiedenis begin met Josef van Arimatea, 'n welvarende koopman, wat volgens sommige verhale 'n oom van Jesus van Nasaret is. Ná sy kruisiging word die lyk van Jesus aan Josef oorhandig, wat sy begrafnis wil reël, en moontlik ook die beker, wat Jesus gedurende die Laaste Avondmaal gebruik het. Toe sy liggaam vir die begrafnis voorberei en gewas word, vloei nog bloed uit sy oop wonde, wat deur Josef met die beker opgevang word.
Ná Jesus se opstanding word Josef daarvan beskuldig dat hy die lyk sou gesteel het. Hy word in hegtenis geneem en na 'n kerker oorgebring, waar geen kos aan hom voorsien word nie. Na bewering verskyn Jesus aan Josef en oorhandig aan hom die beker van die Avondmaal. Daarna onthul Jesus die geheim van sy menslike gestalte aan Josef en leer hom hoe om die Heilige Mis te vier.
Nadat Jesus weer verdwyn het, word Josef op 'n wonderlike manier gered: Elke dag verskyn 'n duifie wat 'n hostie in die beker lê.
Josef word in die jaar 70 uiteindelik vrygelaat en verlaat die land met sy suster, haar man Bron en 'n aantal aanhangers ballingskap toe. Ter herdenking van die Laaste Avondmaal rig hulle 'n tafel op, wat as die "Eerste Tafelronde van die Graal" bekend staan. Die tafel beskik oor twaalf sitplekke; net die dertiende plek bly steeds leeg - dit word of as Judas se plek beskou of as dié van Jesus en die "Gevaarlike Plek" genoem, aangesien die aarde elkeen wat hier gaan sit onmiddellik verslind.
Josef seil daarna na Europa en vestig hom in Brittanje, waar hy die eerste Christelike kerk in Glastonbury stig en aan die moeder van Jesus wy. Die Graal word hier bewaar en as kelk tydens die Graalsmis gebruik.
Daar is egter ander versies waarvolgens Josef slegs die Europese vasteland bereik en die Graal daarna deur Bron bewaar word. Nadat die Graal op 'n wonderlike manier een vis vermeerder het sodat die hele gemeente kan eet, kry Bron die bynaam "Ryk Visser". Die gemeenskap vestig hulle uiteindelik in Avaron, waar hulle vir Alain, die derde bewaarder van die Graal, wag.
Die Graal word later na Munsalvaesche (die "Berg van Heil") geneem, waar 'n ridderorde gestig en 'n kasteel opgerig word om dit te beskerm. Hierdie "Ridders van die Tweede Tafelronde" geniet 'n feesmaaltyd, waarby die Graal as "gasheer" optree. Die koning of Graalbewaarder dien as die priester by die Graalmis, maar word kort daarna deur 'n gloeiende spies gewond.
Weens hierdie enigmatiese wond begin die land rondom die kasteel verdor en kry die bynaam "Die Woeste Land", terwyl die koning Maimed of "Gewonde Koning" genoem word. By nadere ondersoek word vasgestel dat die spies oorspronklik aan Longinus behoort het, die legendariese Romeinse soldaat wat Jesus in sy sy gesteek het. Vier enigmatiese voorwerpe word nou in die kasteel van die Graal bewaar - die beker (of kelk), die spies, 'n misterieuse swaard (wat op 'n bepaalde moment sou breek) en of 'n skottel of 'n steen, almal heilige insignia wat deur mense op soek na die Heilige Graal opgespoor en in besit geneem moet word.
Koning Artus en sy Tafelronde[wysig | wysig bron]
Die "Derde Tafelronde", wat deur die towenaar Merlyn gestig word en aan die hof van koning Artus in Camelot vergader, beskik nie meer self oor die Graal nie. Op Pinkster verskyn die Graal egter skielik en voorsien aan elke ridder sy gunsteling-gereg en -dranke. Die ridders verplig hulle nou tot die soektog na die Heilige Graal.
Die verhale beskryf nou 'n aantal avonture, waarin die vyf ridders Gawain, Lancelot, Perceval, Galahad en Bors die mees belangrike karakters is. Maar slegs drie van hulle sal die Graal uiteindelik opspoor. Lancelot, wat as die beste ridder ter wêreld beskryf word, raak verlief op Artus se eggenote, terwyl Gawain meer in wêreldlike sake as die geheim van die Graal belang stel. Hulle soektog bly vergeefs.
Galahad, die seun van Lancelot en die Graalprinses, is die uitverkore kandidaat wat op die Gevaarlike Sitplek mag sit en die Graal sal vind. Ook Perceval is 'n suksesvolle kandidaat, in soverre hy die Graal mag besigtig en daarin slaag om die Gewonde Koning met die spies te genees. Uiteindelik keer hy egter na die Graalkasteel terug en word die nuwe Graalkoning.
Bors is die laaste van die drie ridders wat in aanraking met die Graal kom. Hy reis saam met Galahad en Perceval na die heilige stad Sarras anderkant die Westelike See, waar hulle daarin slaag om die geheim van die Graal te ontrafel. Bors is die enigste van hulle wat na Camelot teruggekeer en oor die ontdekking van die Graal berig.
Die Graal verdwyn weer, aangesien net een mens dit geraak het, maar sal opnuut bereikbaar wees vir enigeen wat dit waaragtig kom soek.
Hierdie is 'n voorbeeld van hoe die legendes oor die soektog na die heilige Graal vervleg is met die Artuslegendes.
Moderne Graalmites[wysig | wysig bron]
Die Graalmites uit die bloeityd van die Middeleeue wek nog steeds belangstelling, en ook moderne mense probeer die geheime van die Graal te ontrafel. Die Graal het gevolglik 'n gewilde onderwerp in die moderne letterkunde en esoteriese stromings geword.
Die BBC-verslaggewers Henry Lincoln, Michael Baigent en Richard Leigh beweer in hulle pseudo-wetenskaplike boek Holy Blood, Holy Grail (1982) dat die Franse term San Greal 'n gekodeerde weergawe van Sang real (letterlik "koninklike bloed", 'n verwysing na die verwantskap met Jesus Christus) en die Heilige Graal dus 'n simbool vir Jesus Christus se bloedlyn sou wees.
Volgens hierdie teorie was Jesus Christus met Maria Magdalena getroud en het sy kruisiging oorleef. Die nageslag van Jesus en Maria Magdalena se vier kinders oorleef steeds vandag, en die Heilige Graal word dus as 'n antieke dokument beskou wat die Israelitiese bloedlyn van Koning David tot Jesus Christus en sy nageslag uitspel. Na bewering sal uit hierdie bloedlyn 'n "Tweede Messias" voortspruit.
Die geheim van die bloedlyn word volgens die outeurs deur 'n orde, die sogenaamde Prieuré de Sion, wat na bewering in 1099 gestig is, bewaar. Die geheimsinnige Franse priester Berenger Saunière uit die dorp Rennes-le-Château is 'n sentrale figuur in hierdie teorie. Hy word verdag dat hy 'n geheim ontdek het, wat vir hom hy kort voor sy misterieuse dood in 1917 rykdom verwerf het. Die geskiedenis van Rennes-le-Château en sy verbintenis met die Orde van die Tempeliers, die Kathare en die bloedlyn van die Merovingers-dinastie speel 'n beduidende rol in die geheim.
Die teorie het baie aandag in die media getrek, veral ná die vrystelling van die roman The Da Vinci Code op 18 Maart 2003, waarin die Amerikaanse skrywer Dan Brown die teorie vir sy fiksie gebruik. Hy beweer dat die storie, alhoewel dit nie feitlik is nie, op egte rituele en gebeure gebaseer is.
Oor Jesus Christus se lewe is redelik min bekend; historiese bronne uit sy tyd soos dié van die Joods-Romeinse geskiedskrywer Flavius Josephus bevestig egter dat hy geleef het en gekruisig is. Die apokriewe Evangelie van Philippus verwys in spreuk 55 na Maria Magdalena as Jesus Christus se mees geliefde dissipel en beskryf sy noue verhouding met haar.
Jesus Christus is deur sy tydgenote as Rabbi aangespreek, en volgens die destydse Joodse tradisie was baie rabbi's getroud. Die idee dat Maria Magdalena moontlik sy eggenote was, is dus minder opspraakwekkend as wat deur die skrywers voorgestel word. In sy tyd het Jesus immers as 'n spirituele leier opgetree, wat hom vir die vernuwing van die Joodse geloof beywer het, en nie as die kuise stigter van 'n nuwe godsdiens nie.
Maria Magdalena is in elk geval die vrou wat by die sleutelgebeure van die Christelike geloof steeds aanwesig is. En nie net by die kruis nie: Sy is die eerste wat Christus se opstanding verkondig.
Bewerings, waarvolgens Maria Magdalena ná Jesus se dood saam met Josef van Arimatea na Gallië gevlug het en swanger van Jesus was, is 'n esoteriese teorie wat uit die vervalste dokumente van Pierre Plantard (1920-2000) voortgespruit het. Die BBC-verslaggewers het hierdie vervalsings as eg beskou.
Pierre Plantard was 'n monargis en anti-Semiet, wat belang gestel het in esoteriese onderwerpe. Onder die pseudoniem Henri Lobineau het hy geheime genealogiese dossiers geskryf, wat ook 'n naamlys van die groot meesters van die Prieuré de Sion bevat. Die skrywer Lobineau, 'n beweerde genealoog, verwys na antieke dokumente wat hy bestudeer het. In 1967 is hierdie dossiers in die Franse Bibliothèque nationale in Parys gekatalogiseer. Die antieke perkamente het net soos die genealoog Lobineau nooit werklik bestaan nie.
Bronne[wysig | wysig bron]
Wetenskaplike publikasies[wysig | wysig bron]
- Bruce, James Douglas: The Evolution of Arthurian Romance, From the Beginnings Down to the Year 1300. Baltimore, Md.: Johns Hopkins University Press 1923
- Lacy, Norris J. (uitgewer): The Arthurian Encyclopedia. New York: Garland Publishing 1986
- Loomis, Roger Sherman: The Grail: From Celtic Myth to Christian Symbol. Cardiff: University of Wales Press 1963
- Nutt, Alfred: Studies on the Legend of the Holy Grail. Londen: Folklore Society 1888. Herdrukte uitgawe, New York: Cooper Square Publishers 1965
Populêrwetenskaplike publikasies[wysig | wysig bron]
- Fanthorpe, Patricia en Lionel Fanthorpe: The Holy Grail Revealed: The Real Secret of Rennes-le-Château. North Hollywood, Kalif.: Newcastle Pub. Co. 1982
- Matthews, John: The Grail. Londen: Hamlyn 2005
- Serio, Mario en Gorlani, Paolo: The Da Vinci Project - Seeking the Truth. [DVD/CD en boek]. Milaan: Mediane srl 2006
- Terhart, Franjo: Der Heilige Gral - Mythos des Abendlandes. Bath: Parragon 2006
Verwysings[wysig | wysig bron]
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
Wikimedia Commons bevat media in verband met Holy Grail. |
|
<urn:uuid:a9e9da4e-9225-4d0b-85a6-71fce4eed695>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Heilige_Graal
|
2019-07-16T14:36:25Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524568.14/warc/CC-MAIN-20190716135748-20190716161748-00021.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 1.000003
| false
|
Kategorie:Burkina Faso
Jump to navigation
Jump to search
Wikimedia Commons bevat media in verband met Burkina Faso. |
Subkategorieë
Hierdie kategorie bevat die volgende 2 subkategorië, uit 'n totaal van 2.
|
<urn:uuid:feab9f5e-ac79-4be1-8506-15c402d520f6>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Burkina_Faso
|
2019-07-16T14:32:49Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524568.14/warc/CC-MAIN-20190716135748-20190716161748-00021.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.895636
| false
|
Mense wat in 940 gebore is. Sien ook: Sterftes in 940.
Hierdie kategorie bevat slegs die volgende bladsy.
|
<urn:uuid:69f2a19d-3ad7-4342-8108-740c7a35fe6f>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Geboortes_in_940
|
2019-07-16T14:40:43Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524568.14/warc/CC-MAIN-20190716135748-20190716161748-00021.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 1.000007
| false
|
Kategorie:Handel
Jump to navigation
Jump to search
Wikimedia Commons bevat media in verband met Commerce. |
Subkategorieë
Hierdie kategorie bevat die volgende 3 subkategorië, uit 'n totaal van 3.
|
<urn:uuid:1badc36c-32b6-4402-918a-32682fb8b30a>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Handel
|
2019-07-16T14:40:14Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524568.14/warc/CC-MAIN-20190716135748-20190716161748-00021.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.903593
| false
|
Original Research
Die evaluering van 'n bestuursopleidingskursus met behulp van die posmandjie-tegniek
Submitted: 24 June 1997 | Published: 24 June 1997
About the author(s)
W. de Jager, Universiteit van Suid-Afrika, South AfricaA. M. Viviers, Universiteit van Suid-Afrika, South Africa
Full Text:
PDF (3MB)Abstract
Opsomming
Die effektiwiteit van 'n bestuursopleidingskursus is geevalueer aan die hand van gedragverandering soos gemeet deur twee posmandjies van dieselfde moeilikheidsgraad. Uitkomsevaluering is gedoen om te bepaal of leeroordrag plaasgevind het, met ander woorde/ of the nuut aangeleerde bestuursvaardighede in die toepassing van die bestuursdimensies beplanning, organisering en beheer wel na die tyd in die konteks van werkgedrag manifesteer. Beduidende verskille tussen die eksperimentele en die kontrole groep is gevind. Dit is ondersoek met behulp van enkelveranderiike-variansie-ontleding. Die bestuursopleidingskursus kon effektief vanuit die gedragbeoordelingsbcnadering gemeet word by twee groepe, waar slegs die een groep aan 'n bestuursopleidingskursus blootgestel word om te kon bepaal of bestuursgedrag verander het. Die studie benut die posmandjie-tegniek as kursusevalueringsinstmment.
Keywords
Metrics
Total abstract views: 2084Total article views: 2337
|
<urn:uuid:fcc642b8-2a9e-40dc-ae09-b3dd778c57ff>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://sajip.co.za/index.php/sajip/article/view/633
|
2019-07-17T19:27:36Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525374.43/warc/CC-MAIN-20190717181736-20190717203736-00181.warc.gz
|
by
|
4.0
|
a_tag
| false
| true
|
{
"abbr": [
"by",
"by"
],
"in_footer": [
true,
false
],
"in_head": [
false,
false
],
"location": [
"a_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"4.0",
"4.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.996931
| false
|
1157
jaar
1157 |
◄ | 11de eeu | ◄12de eeu► | 13de eeu | ► |
Dae | Eeue | Geskiedenis | Geskiedenisportaal |
Sien ook: Kategorie:1157 |
Kalenders | |
Die jaar 1157 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Dinsdag begin het. Dit was die 57ste jaar van die 12de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
|
<urn:uuid:0c42eec1-a391-4b71-95e6-c81b445f8a13>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/1157
|
2019-07-20T05:37:37Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526446.61/warc/CC-MAIN-20190720045157-20190720071157-00501.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999982
| false
|
635
jaar
635 |
◄ | 6de eeu | ◄7de eeu► | 8ste eeu | ► |
Dae | Eeue | Geskiedenis | Geskiedenisportaal |
Sien ook: Kategorie:635 |
Kalenders | |
Die jaar 635 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Donderdag begin het. Dit was die 35ste jaar van die 7de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
|
<urn:uuid:fccbef4a-c335-43cc-a25e-3586da548d9a>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/635
|
2019-07-20T04:53:19Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526446.61/warc/CC-MAIN-20190720045157-20190720071157-00501.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999987
| false
|
Bladsygeskiedenis
10 Junie 2019
27 September 2018
26 September 2018
10 September 2018
7 September 2018
17 Desember 2017
8 November 2017
31 Desember 2014
8 Maart 2013
14 Februarie 2013
18 September 2012
26 Julie 2011
11 April 2011
27 Oktober 2010
5 September 2010
25 Junie 2010
23 April 2010
5 Februarie 2010
14 Januarie 2010
21 Desember 2009
4 November 2009
1 November 2009
3 Oktober 2009
25 September 2009
21 September 2009
11 September 2009
3 September 2009
12 Augustus 2009
2 Julie 2009
30 Junie 2009
24 Junie 2009
15 Junie 2009
2 Mei 2009
25 April 2009
24 April 2009
8 Maart 2009
20 Februarie 2009
8 Februarie 2009
6 Februarie 2009
5 Februarie 2009
robot Bygevoeg: simple:Article (grammar)
k+29
robot Bygevoeg: ca, cs, da, eo, es, fi, gd, id, no, yi Verander: pt
k+258
|
<urn:uuid:251478f6-6937-4418-b5fa-ded3f8dd29fc>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Geskiedenis/Lidwoord
|
2019-07-20T04:59:53Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526446.61/warc/CC-MAIN-20190720045157-20190720071157-00501.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.753355
| false
|
[[Lêer:Suiderstem 14 April 1949.jpg|thumb|340px|regs|Die boonste helfte van die voorblad van ''Die Suiderstem'' van 14 April 1949.]]
[[Beeld:Smuts en Hertzog.jpg|thumb|right|340px290px|Genls. [[J.B.M. Hertzog]] en [[Jan Smuts]] omstreeks 1939 buite die parlement in [[Kaapstad]]. Hulle samewerking vanaf 1934 het 'n Afrikaanse koerant in Kaapland wat die regering goed gesind was, noodsaaklik gemaak.]]
[[Lêer:HA Fagan.jpg|thumb|220px170px|left|[[Henry Fagan]] was in 1936 betrokke by die oprigting van ''Die Suiderstem''.]]
'''''Die Suiderstem''''' was 'n [[Kaapstad]]se middagblad en lyfblad van die [[Verenigde Party]] van [[1936]] tot [[1949]].
|
<urn:uuid:3f259491-bb70-4525-b4ab-1c0289375c39>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:MobileDiff/911939
|
2019-07-20T04:56:11Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526446.61/warc/CC-MAIN-20190720045157-20190720071157-00501.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998581
| false
|
Brooklyn-brug
Die Brooklyn-brug is 'n bekende hangbrug en landsbaken in New York Stad (VSA). Die konstruksie van die brug het op 3 Januarie 1870 begin en is dertien jaar later eers voltooi deur die oorspronklike argitek (John Augustus Roebling) se seun, Washington Augustus Roebling. Die brug is op 24 Mei 1883 vir die publiek oopgemaak en is in New York geleë waar dit Manhattan en Brooklyn verbind.
Die brug strek 1825 m in totale lengte en het 'n breedte van 26 m. Die eerste dag wat die publiek die brug kon gebruik, het daar klaar 'n totaal van 1 800 motors en 150 300 mense die brug gebruik, wat goed is aangesien die brug $15,1 miljoen gekos het. Gedurende die konstruksie van die brug het 27 werkers hul lewens verloor.
|
<urn:uuid:bd8837ab-adfc-41d4-92a0-dd58723d7472>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Brooklyn-brug
|
2019-07-22T18:37:54Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528208.76/warc/CC-MAIN-20190722180254-20190722202254-00261.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999945
| false
|
Excelsior-diamant
Die Excelsior-diamant is 'n diamant wat die grootste was toe dit gevind was. Die diamant is op 30 Junie 1893 gevind in die De Beers-myn te Jagersfontein. Dit het 971 karaat geweeg, was 2½ duim lank, 2 duim wyd en een duim hoog. Dit is 'n blouwit steen en is opgesny in 21 diamante wat altesaam 364 karaat geweeg het. Die werker wat die diamant gevind het, het £ 500 kontant en 'n perd met saal en toom ontvang as beloning.
Die Cullinan-diamant wat later gevind was is groter. Dit is tans die vierde grootste diamant.
|
<urn:uuid:daf06469-00d3-45eb-93db-d83b8f370972>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Excelsior-diamant
|
2019-07-22T19:20:27Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528208.76/warc/CC-MAIN-20190722180254-20190722202254-00261.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999647
| false
|
Bespreking:Herrerasauridae
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die Herrerasauridae-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
|
<urn:uuid:8d624aef-2d81-42fe-8a41-546011d3c22f>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:Herrerasauridae
|
2019-07-24T00:49:23Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195530246.91/warc/CC-MAIN-20190723235815-20190724021815-00421.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999971
| false
|
Pous Benedictus XIII
Pous Benedictus XIII | |
---|---|
Geboortenaam | Pietro Francesco Orsini |
Pontifikaat begin | 29 Mei 1724 |
Pontifikaat eindig | 21 Februarie 1730 |
Voorganger | Innocentius XIII |
Opvolger | Clemens XII |
Gebore | 2 Februarie 1649 Gravina, Koninkryk Napels |
Sterf | 21 Februarie 1730 Rome, Italië |
Ander pouse genaamd Benedictus |
Benedictus XIII was die 245ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk vir 5 jaar, 8 maande en 24 dae, van 1724 tot 1730. Vir 'n ander Pous Benedictus XIII, (Pedro de Luna, die laaste pous in Avignon) sien Teenpous Benedictus XIII.
Inhoud
- 1 Biografie
- 2 Pontifikaat
- 2.1 Die kollege van kardinale
- 2.1.1 Die konsistorie van 11 September 1724
- 2.1.2 Die konsistorie van 20 November 1724
- 2.1.3 Die konsistorie van 20 Desember 1724
- 2.1.4 Die konsistorie van 11 Junie 1725
- 2.1.5 Die konsistorie van 11 September 1726
- 2.1.6 Die konsistorie van 9 Desember 1726
- 2.1.7 Die konsistorie van 26 November 1727
- 2.1.8 Die konsistorie van 30 April 1728
- 2.1.9 Die konsistorie van 20 September 1728
- 2.1.10 Die konsistorie van 23 Maart 1729
- 2.1.11 Die konsistorie van 6 Julie 1729
- 2.1.12 Die konsistorie van 8 Februarie 1730
- 2.2 Saligverklarings
- 2.3 Heiligverklarings
- 2.1 Die kollege van kardinale
- 3 Verering
- 4 Bibliografie
- 5 Verwysings
- 6 Eksterne skakels
- 7 Nota
- 8 Opvolging
Biografie[wysig | wysig bron]
Pous Benedictus XIII[1] is gebore as Pietro Francesco Orsini op 2 Februarie 1649 in Gravina, Koninkryk Napels. Hy was die seun van Fernando III Orsini, hertog van Gravina en Giovanna Frangipani della Tolfa. Hy was die laaste lid van die Orsini-familie wat pous geword het. Sy Orsini voorlopers was Pous Celestinus III en Pous Nicolaas III. Toe hy tot die orde van die Dominikane toegetree het, het hy die kloosternaam Vincenzo Maria Orsini op 13 Februarie 1668 aangeneem. Hy word priester gewy op 24 Februarie 1671 deur kardinaal Emilio Altieri (later Pous Clemens X). Vincenzo word kardinaal-priester van San Sisto op 22 Februarie 1672 en was later biskop van Manfredonia, biskop van Cesena en aartsbiskop van Benevento. Op 29 Mei 1724 volg hy Pous Innocentius XIII op en word gekroon op 4 Junie 1724 deur kardinaal Benedetto Pamphili. Hy regeer tot sy dood op 21 Februarie 1730 en word opgevolg deur Pous Clemens XII. Die naam ‘Benedictus’ beteken 'geseënde'.
Kerklike loopbaan[wysig | wysig bron]
- 16 Mei 1672 – Kardinaal-priester van S. Sisto.
- 4 Januarie 1673 – Prefek van die Heilige kongregasie van die Raad.
- 28 Januarie 1675 – Metropolitaanse aartsbiskop van Manfredonia (Italië).
- 22 Januarie 1680 – Aartsbiskop-biskop van Cesena (Italië).
- 18 Maart 1686 – Metropolitaanse aartsbiskop van Benevento (Italië).
- 3 Januarie 1701 – Kardinaal-biskop van Frascati.
- 18 Maart 1715 – Kardinaal-biskop van Porto e Santa Rufina.
- 29 Mei 1724 – Pous van Rome.
Pontifikaat[wysig | wysig bron]
Aanvanklik het Pous Benedictus XIII[2] homself Benedictus XIV genoem, maar nadat die vorige Benedictus XIII as teenpous geklassifiseer is, het hy die volgnommer XIII gebruik. Hy het probeer om die dekadente lewenstyl van die Italiaanse priesters en kardinale te versober. Hy het die lotery van Rome verbied. Volgens kardinaal Lambertini (later Pous Benedictus XIV) het die pous nie geweet hoe om te regeer nie en het regering oorgelaat aan kardinaal Niccolo Coscia. Niccolo was die pous se sekretaris toe Benedictus aartsbiskop van Benevento was. Kardinaal Coscia het die pouslike skatkis geruïneer en moes uit Rome vlug na die pous se dood.
In sy buitelandse politiek het die pous te doen gekry met koning Johan V van Portugal en die Janseniste. Hy het Pous Urbanus VIII se verbod op die rook van tabak teruggetrek. Benedictus het self minstens 139 biskoppe gewy veral in Duitsland, Frankryk, Engeland en die nuwe wêreld. Die biskoppe het op hulle beurt weer nuwe biskoppe in hulle onderskeie lande gewy, met die gevolg dat 90% van die huidige biskoppe hulle episkopale lyn kan deurtrek na Pous Benedictus XIII.
In 1712 het hy die bekende Spaanse trappe in Rome ingehuldig. Pous Benedictus is ook die stigter van die Universiteit van Camerino.
Die kollege van kardinale[wysig | wysig bron]
Pous Benedictus XIII het 29 nuwe kardinale aangestel in 12 konsistories.
Die konsistorie van 11 September 1724[wysig | wysig bron]
- Giambattista Altieri, iunior, titulêr aartsbiskop van Tiro.
- Alessandro Falconieri, ouditeur van die Heilige Roomse Rota.
Die konsistorie van 20 November 1724[wysig | wysig bron]
- Vincenzo Petra, titulêr aartsbiskop van Damascus.
Die konsistorie van 20 Desember 1724[wysig | wysig bron]
- Prospero Marefoschi, titulêr aartsbiskop van Cesarea.
- Agostino Pipia, O.P.,verkose biskop van Osimo.
Die konsistorie van 11 Junie 1725[wysig | wysig bron]
- Niccolò Coscia, titulêr aartsbiskop van Traianopoli.
- Niccolò del Giudice, apostoliese protonotarius.
Die konsistorie van 11 September 1726[wysig | wysig bron]
- André-Hercule de Fleury, voormalig biskop van Fréjus, Frankryk.
Die konsistorie van 9 Desember 1726[wysig | wysig bron]
- Angelo Maria Quirini, O.S.B.Cas., aartsbiskop-biskop van Brescia.
- Niccolò Maria Lercari, titulêr aartsbiskop van Nazianzo.
- Marco Antonio Ansidei, titulêr aartsbiskop van Damiata.
- Prospero Lorenzo Lambertini, biskop van Ancona.
- Francesco Antonio Finy, titulêr aartsbiskop van Damascus.
- Lorenzo Cozza, O.F.M.Obs., eerste minister van sy orde.
- Gregorio Selleri, O.P., meester van die Heilige Paleis.
- Antonio Banchieri, goewerneur van Rome.
- Carlo Collicola, tesourier van die Apostoliese Kamer.
Die konsistorie van 26 November 1727[wysig | wysig bron]
- Diego de Astorga y Cépedes, aartsbiskop van Toledo, Spanje.
- Sigismund von Kollonitsch, aartsbiskop van Wene.
- Philip Ludwig von Sinzendorf, biskop van Györ, Hongarye.
- João da Mota e Silva, Kanunnik van die kerk van São Tomé, Lissabon, Portugal.
Die konsistorie van 30 April 1728[wysig | wysig bron]
- Vincenzo Ludovico Gotti, O.P., titulêr verkose patriarg van Jerusalem.
- Leandro di Porzia, O.S.B.Cas., verkose biskop van Bergamo.
Die konsistorie van 20 September 1728[wysig | wysig bron]
- Pierluigi Carafa, iunior, titulêr aartsbiskop van Larissa.
- Giuseppe Accoramboni, biskop van Imola.
Die konsistorie van 23 Maart 1729[wysig | wysig bron]
- Camillo Cibo, titulêr patriarg van Konstantinopel.
Die konsistorie van 6 Julie 1729[wysig | wysig bron]
- Francesco Borghese, titulêr aartsbiskop van Trajanopolis.
- Carlo Vincenzo Ferreri, O.P., biskop van Alessandria.
Die konsistorie van 8 Februarie 1730[wysig | wysig bron]
- Alamanno Salviati, apostoliese protonotarius.
Saligverklarings[wysig | wysig bron]
- 1 September 1726 – Hyacintha van Mariscotti
- 24 Mei 1728 – Johannes van Prado
- 24 Maart 1729 – Fidelis van Sigmaringen (Mark Rey)
- 13 Augustus 1729 – Vincent de Paul
- 20 Januarie 1730 – Peter Fourier
Heiligverklarings[wysig | wysig bron]
- 1726 – Agnes van Montepulciano
- 10 Desember 1726 – Dominic Gangala (Jacobus van die moerasse)
- 10 Desember 1726 – Turibius van Mogroveio
- 27 Desember 1726 – Francis Solano
- 27 Desember 1726 – Johannes van die Kruis
- 27 Desember 1726 – Peregrine Laziosi
- 31 Desember 1726 – Aloysius Gonzaga
- 31 Desember 1726 – Stanislaus Kostka
Verering[wysig | wysig bron]
Bibliografie[wysig | wysig bron]
- Artaud de Montor, Alexis, Chevalier de. (1911) The lives and times of the popes (vertaal vanaf "Les vies des papes") The Catholic publication Society of America, New York. Heruitgee: Kessinger Publishing. http://www.saint-mike.org/library/ papal_library/default.asp
- Duff, Eamon (2001). Saints and Sinners: A History of the Popes, Yale University Press. ISBN 0-300-09165-6.
- Maxwell-Stuart, P. G. (2002). Chronicle of the Popes: The Reign-by-Reign Record of the Papacy from St. Peter to the Present, Thames & Hudson. ISBN 0-500-01798-0.
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Benedict XIII. (2008). Encyclopædia Britannica. Deluxe Edition. Chicago: Encyclopædia Britannica.
- Healy, P. (1907). Pope Benedict XIII. In The Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton Company. Besoek Februarie 7, 2011 by: http://www.newadvent.org/cathen/02431a.htm
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
- CE Inskrywing in die Catholic Encyclopedia (Engels)
- CF Inskrywing in die Catholic Forum (Engels)
- BBKL Inskrywing (met Literatuurverwysings) in die Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (Duits)
- PTA Inskrywing in "Popes through the Ages" deur J. Brusher S.J. (Engels)
- VH Inskrywing in die Vatican History (in Duits).
- CA Inskrywing in die "Cardinals of the Holy Roman Church".
- Inskrywing in die Catholic Hierarchy (Engels)
- Inskrywing in die Giga Catholic Information (Engels).
Wikimedia Commons bevat media in verband met Benedictus XIII. |
Nota[wysig | wysig bron]
Opvolging[wysig | wysig bron]
Voorafgegaan deur Innocentius XIII |
Pous (Pontifex Maximus) 1724 – 1730 |
Opgevolg deur Clemens XII |
Basis URL: en:Pope Benedict XIII
|
<urn:uuid:09dafde6-46e8-4ae8-abe4-931dd3157616>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Pietro_Francesco_Orsini
|
2019-07-24T00:49:19Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195530246.91/warc/CC-MAIN-20190723235815-20190724021815-00421.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.99499
| false
|
Rooibekkwelea
Die Rooibekkwelea, een van die wêreld se mees talryke voëlspesies met 'n geskatte volwasse broeipopulasie van 1.5 miljard,[1] is 'n nomadiese voël wat in groot swerms in Sub-Sahara en Suider-Afrika voorkom. Dié voël word ook soms die "treksprinkaan" van die voëlwêreld vanweë hul geneigdheid om in kwetterende swerms van miljoene voëls te beweeg. Hierdie swerms kan langer as vyf ure neem terwyl hulle in gesinkroniseerde golf-bewegings verby vlieg.
Rooibekkwelea | ||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
'n Mannetjie-rooibekkwelea vertoon sy broeiveredrag in Limpopo, Suid-Afrika. | ||||||||||||||
Wetenskaplike klassifikasie | ||||||||||||||
'n Swerm rooibekkwelea wat op 'n kleingraanoes neerdaal, kan tot vier ton graan per dag verorber. Die vretende voëls mors ook baie van die graan wanneer dit halfgevreet op die grond val.
Inhoud
Broei en eetgewoontesWysig
Rooibekkwelea kan drie keer per seisoen broei, van Oktober tot April. Die voëls maak nes in groot kolonies van sowat 300 000 voëls. Die broeisiklus is gekoördineer en ’n groot hoeveelheid voëls sal gelyk opdaag en dadelik nesbou. Wyfies lê ’n gemiddeld van drie ligblou eiers op ’n keer, wat na 12 dae uitbroei. Die kuikens word vir die eerste 20 dae met insekte gevoer, waarna hulle onafhanklik aan grassade en graan begin voed. So ’n broeisiklus kan binne 35 dae voltooi word en die kolonie word gewoonlik binne ses weke verlaat.
Tydens die broeiseisoen, sal die kwelea gewoonlik nie verder as 'n kilometer van hul broeiplek af na kos soek nie. Buite die broeiseisoen kan hulle sowat 40 km na 'n voedingsbron aflê, om dan weer terug te keer na dieselfde slaapplek. Hulle is egter nomadiese voëltjies en kan ook veel verder na voedingsbronne vlieg.
Sien ookWysig
BronneWysig
Wikimedia Commons bevat media in verband met Quelea quelea. |
- Die Burger, Dinsdag 28 Julie 2011
|
<urn:uuid:a8767343-04fc-47cd-87db-581488c30cd2>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Rooibekkwelea
|
2019-07-17T18:22:47Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525374.43/warc/CC-MAIN-20190717181736-20190717203736-00205.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999995
| false
|
Kategorie:Liedartikels sonder liedskrywers
Hierdie is 'n versteekte kategorie Dit kategoriseer bladsye vir administratiewe doeleindes. Dit vorm nie deel van die ensiklopedie nie. |
This category is for articles about songs where the article is missing the songwriters, because it has not been researched, noted in the relevant article, or available in a reliable source. If the songwriter is never likely to be known (e.g. for historical works), please use Category:Songwriter unknown.
Hierdie kategorie bevat geen bladsye of media nie.
|
<urn:uuid:bd044b3c-436c-48e8-9e65-182f949e4b20>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Liedartikels_sonder_liedskrywers?from=N
|
2019-07-20T06:07:05Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526446.61/warc/CC-MAIN-20190720045157-20190720071157-00525.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.909397
| false
|
Kategorie:Wikipedia-artikels met SELIBR-identifiseerders
Jump to navigation
Jump to search
(vorige bladsy) (volgende bladsy)
Vir meer inligting, sien Wikipedia:Gesagbeheer.
Hierdie is 'n versteekte kategorie Dit kategoriseer bladsye vir administratiewe doeleindes. Dit vorm nie deel van die ensiklopedie nie. |
Bladsye in kategorie "Wikipedia-artikels met SELIBR-identifiseerders"
Die volgende 200 bladsye is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 2 524.
(vorige bladsy) (volgende bladsy)K
- Kaapstad
- Franz Kafka
- Frida Kahlo
- Michail Kalasjnikof
- Kaliningrad
- Ingvar Kamprad
- Wassily Kandinsky
- Kangchenjunga
- Kangzi
- Immanuel Kant
- Herbert von Karajan
- Karel die Grote
- Karel die Stoute
- Karel I van Engeland
- Karel I van Oostenryk
- Karel II die Kale
- Karel II van Engeland
- Karel V
- Karel VI van Frankryk
- Karel VII van Frankryk
- Karel XIII van Swede
- Anatoli Karpof
- Garri Kasparof
- Katalonië
- Katharina I van Rusland
- Katharina II van Rusland
- Ahmed Kathrada
- Walter Kaufmann
- Kenneth Kaunda
- Yasunari Kawabata
- Danny Kaye
- Elia Kazan
- Buster Keaton
- John Keats
- Helen Keller
- Grace Kelly
- William Thomson, 1ste Baron Kelvin
- Rachel Kempson
- Kenia
- George Kennedy
- John F. Kennedy
- William Kentridge
- Jomo Kenyatta
- Johannes Kepler
- Kergueleneilande
- Jack Kerouac
- Philip Kerr
- Ian Kershaw
- Evelyn Keyes
- John Maynard Keynes
- Khadijah bint Khuwaylid
- Ibn Khaldun
- Syed Ahmed Khan
- Khartoem
- Omar Khayyám
- Mikhail Khodorkovsky
- Ruhollah Khomeini
- Muḥammad ibn Mūsā al-Khwārizmī
- Alexander Kielland
- Søren Kierkegaard
- Kurt Georg Kiesinger
- Kigali
- Val Kilmer
- Kim Il-sung
- Kim Jong-il
- B.B. King
- Carole King
- Martin Luther King jr.
- Stephen King
- Kingston, Jamaika
- Alfred Kinsey
- Rudyard Kipling
- Groothertog Kirill Wladimirowitsj van Rusland
- Sergei Kirof
- Henry Kissinger
- Herbert Kitchener
- Eartha Kitt
- Klavierconcerto nr. 7 (Mozart)
- Paul Klee
- Stephen Cole Kleene
- Heinrich von Kleist
- Klemens von Metternich
- Otto Klemperer
- Pierre Klossowski
- Knoet die Grote
- Beyoncé Knowles
- John Knox
- Johann Koch
- Robert Koch
- Koeblai Khan
- Koeweit
- Koezma Minin
- Helmut Kohl
- Lawrence Kohlberg
- Alexandre Kojève
- Leszek Kołakowski
- Peter Kolbe
- Käthe Kollwitz
- Kolossense
- Kommunistiese Manifes
- Kommunistiese Party van die Sowjetunie
- Konfusius
- Konstantinos Petrou Kavafis
- Konstantyn die Grote
- Konstantyn I van Griekeland
- Konstantyn IV van Bisantium
- Groothertog Konstantyn Konstantinowitsj van Rusland
- Groothertog Konstantyn Pawlowitsj van Rusland
- Konstantyn VII van Bisantium
- Koran
- Korinthe
- Serge Koussevitsky
- Zygmunt Krasiński
- Lawrence M. Krauss
- Gidon Kremer
- Uys Krige
- Kris Kristofferson
- Kroasië
- Nadezjda Kroepskaja
- Antjie Krog
- Pjotr Kropotkin
- Adam Johann von Krusenstern
- Kuala Lumpur
- Juscelino Kubitschek
- Thomas Kuhn
- Akira Kurosawa
- Tony Kushner
- Thomas Kyd
- Sissel Kyrkjebø
- Kālidāsa
L
- Julien Offray de Lamettrie
- François de La Rochefoucauld
- Jacques Lacan
- Lady Gaga
- Karl Lagerfeld
- Selma Lagerlöf
- Lagos
- Veronica Lake
- Lancashire
- Burt Lancaster
- Elsa Lanchester
- Mario Lanza
- Laozi
- Pierre-Simon Laplace
- Enrique Larreta
- Stieg Larsson
- Emanuel Lasker
- Else Lasker-Schüler
- Orlando di Lasso
- Brunetto Latini
- Charles Laughton
- Lausanne
- Antoine Lavoisier
- T. E. Lawrence
- Le Corbusier
- Ursula K. Le Guin
- Jean-Marie Le Pen
- Francois le Vaillant
- Bruce Lee
- Gypsy Rose Lee
- Harper Lee
- Peggy Lee
- Robert E. Lee
- Spike Lee
- Sheridan Le Fanu
- Johann Georg Christian Lehmann
- Gottfried Wilhelm Leibniz
- Janet Leigh
- Stanisław Lem
- Lemmy
- Wladimir Lenin
- John Lennon
- Jay Leno
- Lotte Lenya
- Leo III die Isauriër
- Leo VI van Bisantium
- Leopold I, Heilige Romeinse Keiser
- Leopold II van België
- Leopold II, Heilige Romeinse Keiser
- Leopold III van België
- Michail Lermontof
- Lesbos
- Doris Lessing
- Paul von Lettow-Vorbeck
- Emmanuel Levinas
- Claude Lévi-Strauss
- C.S. Lewis
- Jerry Lewis
- John Frederic Lewis
- Lhasa
- Li Bai
- Liberace
- Libreville
- Hinrich Lichtenstein
- B. H. Liddell Hart
- Jonas Lie
- Sophus Lie
- Trygve Lie
- Justus von Liebig
- Ligurië
|
<urn:uuid:30a97dbd-5fe2-4546-9b55-bcf81863d587>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Wikipedia-artikels_met_SELIBR-identifiseerders?from=Jv
|
2019-07-16T14:39:08Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524568.14/warc/CC-MAIN-20190716135748-20190716161748-00069.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.820086
| false
|
Hierdie kategorie bevat slegs die volgende subkategorie.
Die volgende 4 bladsye is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 4.
|
<urn:uuid:bc3a2efa-bc52-43b0-8bd2-0177dae2e53f>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Wes-Vlaandere
|
2019-07-17T19:05:44Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525374.43/warc/CC-MAIN-20190717181736-20190717203736-00229.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999998
| false
|
Original Research
The factor structure of six salutogenic constructs
Submitted: 29 October 2006 | Published: 29 October 2006
About the author(s)
Marita Breed, University of South Africa, South AfricaFrans Cilliers, University of South Africa, South Africa
Deléne Visser, Unisa, South Africa
Full Text:
PDF (197KB)Abstract
Opsomming
Die doel van hierdie navorsing was om die faktorstruktuur van ses salutogeniese konstrukte te ondersoek, naamlik sin vir koherensie, gehardheid, aangeleerde vindingrykheid, potensie, interne lokus van beheer en selfgenoegsaamheid. Meting met ‘n steekproef van 935 deeltydse studente het nie ‘n passing getoon met die konseptualisering van salutogenese nie. ‘n Eiesoortige faktorstruktuur vir Wit studente versus Ander studente het voorgekom. Vir Wittes, het al ses die konstrukte meer of minder bygedra tot die algemene salutugeniese faktor en vir Andere het almal behalwe aangeleerde vindingrykheid bygedra. Vir Wittes bestaan salutogenese uit twee duidelike dimensies (‘n globale positiewe lewensorientasie; spesifieke gedrags vaardighede) en vir Andere uit een dimensie (‘n optimistiese lewensbeskouing). Bevestigende faktor ontleding uitgevoer op die data van beide groepe, het ‘n swak passing getoon. Daar is aanbeveel dat salutogenese verder ondersoek word binne ‘n oorkoepelende persoonlikheidsteorie.
Keywords
Metrics
Total abstract views: 2684Total article views: 4079
Crossref Citations
1. Psychometric properties of the revised Norwegian dispositional resilience (hardiness) scale
SIGURD WILLIAM HYSTAD, JARLE EID, BJØRN HELGE JOHNSEN, JON CHRISTIAN LABERG, PAUL THOMAS BARTONE
Scandinavian Journal of Psychology vol: 51 issue: 3 first page: 237 year: 2009
doi: 10.1111/j.1467-9450.2009.00759.x
|
<urn:uuid:0f6f3d26-5cb8-41da-8206-d2613c006b4a>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://sajip.co.za/index.php/sajip/article/view/226
|
2019-07-17T18:44:16Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525374.43/warc/CC-MAIN-20190717181736-20190717203736-00229.warc.gz
|
by
|
4.0
|
a_tag
| false
| true
|
{
"abbr": [
"by",
"by"
],
"in_footer": [
true,
false
],
"in_head": [
false,
false
],
"location": [
"a_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"4.0",
"4.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.987008
| false
|
Venus Williams
Venus Ebony Starr Williams (gebore 17 Junie 1980 in Lynwood, Kalifornië) is 'n Amerikaanse professionele tennisspeelster. Sy is 'n voormalige Wêreldnr. 1-speelster en het al 'n Olimpiese goue medalje asook 23 Grand Slam-titels gewen, waaronder sewe enkelspelle (waarvan vyf tydens die Wimbledon-kampioenskap), 14 vrouedubbelspelle en twee gemengdespelle. Williams is die ouer suster van die voormalige Wêreldnr. 1-tennisspeelster, Serena Williams. Die Williams-susters is bekend vir hulle kragtige spel en Venus hou die rekord vir die vinnigste dienslag ooit deur 'n vroulike speler in 'n wedstryd: 206 km/h. Sy is tans die wêreld se nommer 21-damestennisspeler.[1]
Venus Williams tydens die VSA Ope in 2016 | ||
Volle naam | Venus Ebony Starr Williams | |
---|---|---|
Land | Verenigde State | |
Woonplek | Palm Beach Gardens, Florida | |
Geboortedatum | 17 Julie 1980 | |
Geboorteplek | Lynwood, Kalifornië | |
Lengte | 1,85 m[1] | |
Begin professioneel | 31 Oktober 1994[1] | |
Spelstyl | Regshandig (tweehandig handrughou) | |
Loopbaan-wengeld | $40 931 048 (soos op 10 September 2018)[1][2] (2de van alle tye) | |
Amptelike webblad | venuswilliams.com | |
Enkelspel | ||
Loopbaanrekord | 792–233 (77,27%)[1] | |
Loopbaantitels | 49 WTA[1] | |
Hoogste rang | No. 1 (25 Februarie 2002)[1] | |
Huidige rang | No. 21 (10 September 2018)[1] | |
Grand Slam-uitslae | ||
Australiese Ope | E (2003, 2017) | |
Franse Ope | E (2002) | |
Wimbledon | W (2000, 2001, 2005, 2007, 2008) | |
VSA-Ope | W (2000, 2001) | |
Toereindronde | W (2008) | |
Olimpiese Spele | Goue medalje (2000) | |
Dubbelspel | ||
Loopbaan-rekord | 185–35 (84,09%)[1] | |
Loopbaantitels | 22 WTA[1] | |
Hoogste rang | No. 1 (7 Junie 2010)[1] | |
Australiese Ope | W (2001, 2003, 2009, 2010) | |
Franse Ope | W (1999, 2010) | |
Wimbledon | W (2000, 2002, 2008, 2009, 2012, 2016) | |
VSA-Ope | W (1999, 2009) | |
Olimpiese Spele | Goue medalje (2000, 2008, 2012) | |
Australiese Ope | W (1998) | |
Franse Ope | W (1998) | |
Wimbledon | F (2006) | |
VSA-Ope | KE (1998) | |
Laaste opgedateer op: 11 September 2018. |
Grand Slam-rekordWysig
Die tabel toon Venus Williams se prestasie tydens elk van die Grand Slam-toernooie in enkelspel vir vroue waaraan sy deelgeneem het:
Jaar | Australiese Ope | Franse Ope | Wimbledon | VSA Ope |
---|---|---|---|---|
1997 | Beseer | Rondte 2 | Rondte 1 | Eindstryd |
1998 | Kwarteindstryd | Kwarteindstryd | Kwarteindstryd | Halfeindstryd |
1999 | Kwarteindstryd | Rondte 4 | Kwarteindstryd | Halfeindstryd |
2000 | Beseer | Kwarteindstryd | Wenner | Wenner |
2001 | Halfeindstryd | Rondte 1 | Wenner | Wenner |
2002 | Kwarteindstryd | Eindstryd | Eindstryd | Eindstryd |
2003 | Eindstryd | Rondte 4 | Eindstryd | Beseer |
2004 | Rondte 3 | Kwarteindstryd | Rondte 2 | Rondte 4 |
2005 | Rondte 4 | Rondte 3 | Wenner | Kwarteindstryd |
2006 | Rondte 1 | Kwarteindstryd | Rondte 3 | Beseer |
2007 | Beseer | Rondte 3 | Wenner | Halfeindstryd |
2008 | Kwarteindstryd | Rondte 3 | Wenner | Kwarteindstryd |
2009 | Rondte 2 | Rondte 3 | Eindstryd | Rondte 4 |
2010 | Kwarteindstryd | Rondte 4 | Kwarteindstryd | Halfeindstryd |
2011 | Rondte 3 | Beseer | Rondte 4 | Rondte 2 |
2012 | Beseer | Rondte 2 | Rondte 1 | Rondte 2 |
2013 | Rondte 3 | Rondte 1 | Beseer | Rondte 2 |
2014 | Rondte 1 | Rondte 2 | Rondte 3 | Rondte 3 |
2015 | Kwarteindstryd | Rondte 1 | Rondte 4 | Kwarteindstryd |
2016 | Rondte 1 | Rondte 4 | Halfeindstryd | Rondte 4 |
2017 | Eindstryd | Rondte 4 | Eindstryd | Halfeindstryd |
2018 | Rondte 1 | Rondte 1 | Rondte 3 | Rondte 3 |
|
<urn:uuid:1cbb963d-8f8e-4bf0-82bb-7d53921e8466>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Venus_Williams
|
2019-07-18T23:23:57Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525863.49/warc/CC-MAIN-20190718231656-20190719013656-00389.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.79967
| false
|
Kategorie:Geskiedenis van Mosambiek
Jump to navigation
Jump to search
Wikimedia Commons bevat media in verband met History of Mozambique. |
Subkategorieë
Hierdie kategorie bevat slegs die volgende subkategorie.
P
-
Bladsye in kategorie "Geskiedenis van Mosambiek"
Die volgende 9 bladsye is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 9.
|
<urn:uuid:0818da53-8eb9-49e8-ad74-7396f945b5aa>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Geskiedenis_van_Mosambiek
|
2019-07-19T00:25:11Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525863.49/warc/CC-MAIN-20190718231656-20190719013656-00389.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.997059
| false
|
Turonium
Periode/ sisteem |
Epog/ serie |
Tydsnede/ etage |
M. jaar gelede | ||
---|---|---|---|---|---|
Paleogeen | Paleoseen | Danium | jonger | ||
Kryt | Laat | Maastricht | 66,0–72,1 | ||
Campanium | 72,1–83,6 | ||||
Santonium | 83,6–86,3 | ||||
Coniakium | 86,3–89,8 | ||||
Turonium | 89,8–93,9 | ||||
Senomanium | 93,9–100,5 | ||||
Vroeg | Albium | 100,5–~113,0 | |||
Aptium | ~113,0–~125,0 | ||||
Barremium | ~125,0–~129,4 | ||||
Hauterivium | ~129,4–~132,9 | ||||
Valanginium | ~132,9–~139,8 | ||||
Berriasium | ~139,8–~145,0 | ||||
Jura | Laat | Titonium | ouer | ||
Die verdeling van die Kryt (IKS). |
Die Turonium is ’n chronostratigrafiese etage sowel as ’n geologiese tydsnede van onderskeidelik die sisteem en periode Kryt (serie/epog Laat Kryt). Dit verwys dus na ’n tydperk sowel as die gesteentes wat in dié tydperk gevorm het.
Naam en definisie[wysig | wysig bron]
Die basis van die etage word gedefinieer deur die eerste voorkoms van die ammoniet Watinoceras devonense, en die bokant deur die eerste voorkoms van die tweekleppige Cremnoceramus rotundatus. Belangrike gidsfossiele vir die tydperk is die tweekleppiges Inoceramus schloenbachi, Inoceramus lamarcki en Inoceramus labiatus.
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Gradstein et al. (2012)
- Kennedy et al. (2005)
Bronne[wysig | wysig bron]
- ( Gradstein, F.M.; Ogg, J.G.; Schmitz, M.D. & Ogg, G.M.; 2012: A Geologic Time Scale 2012, Elsevier, ) ISBN 0444594256.
- ( Kennedy, W.J.; Walaszczyk, I. & Cobban, W.A.; 2005: The Global Boundary Stratotype Section and Point for the base of the Turonian Stage of the Cretaceous: Pueblo, Colorado, U.S.A., Episodes 28(2): pp 93-104. )
|
<urn:uuid:9475cf9e-751f-41be-bc38-37b8e005c5dc>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Turonium
|
2019-07-18T23:44:58Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525863.49/warc/CC-MAIN-20190718231656-20190719013656-00389.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.991266
| false
|
Kategorie:Bergpasse van Namibië
Jump to navigation
Jump to search
Wikimedia Commons bevat media in verband met Bergpasse van Namibië. |
Bladsye in kategorie "Bergpasse van Namibië"
Die volgende 13 bladsye is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 13.
|
<urn:uuid:25387099-7812-4071-9cb6-aaaad88f282b>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Bergpasse_van_Namibi%C3%AB
|
2019-07-20T05:48:00Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526446.61/warc/CC-MAIN-20190720045157-20190720071157-00549.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.992313
| false
|
Dnipro
Ligging in Oekraïne | Wapen |
Vlag | |
Land | Oekraïne |
Oblast | Dnipro-oblast |
Koördinate | |
Stigting | 1776 |
Oppervlakte: | |
- Totaal | 405 vk km |
Hoogte bo seevlak | 115 m |
Bevolking: | |
- Totaal (2007) | 1 040 000 |
- Bevolkingsdigtheid | 2,968/vk km |
Tydsone | UTC +2 |
- Somertyd | UTC +3 |
Burgemeester | Ivan Ianovych Kulichenko |
Amptelike Webwerf | www.rada.dp.ua |
Dnipro (Oekraïens: Дніпро, Russies: Днепр) is die derde grootste stad in Oekraïne, met 'n bevolking van naastenby een miljoen in 2015. Die stad dien as die administratiewe setel van die Dnipro-oblast.
Oorspronklik is die stad Dnipropetrofsk genoem. In 2015 het die Oekraïense parlement besluit om honderde plekname met betrekking tot die Sowjet-tydperk en Sowjet-Russiese kommuniste, wat by massamoorde in Oekraïne betrokke was, te wysig.[1]
Verwysings[wysig | wysig bron]
Wikimedia Commons bevat media in verband met Dnipro. |
|
<urn:uuid:70bd8f86-e81b-4614-a1b5-59a0ae6f2f22>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Dnipropetrowsk
|
2019-07-22T18:39:14Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528208.76/warc/CC-MAIN-20190722180254-20190722202254-00309.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.996789
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Kategorie:Geboortes in 1929" skakel
←
Kategorie:Geboortes in 1929
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Kategorie:Geboortes in 1929
:
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Kategorie:Geboortes in 1922
(
← skakels
wysig
)
Kategorie:Geboortes in 1924
(
← skakels
wysig
)
Kategorie:Geboortes in 1927
(
← skakels
wysig
)
Kategorie:Geboortes in 1925
(
← skakels
wysig
)
Kategorie:Geboortes in 1931
(
← skakels
wysig
)
Kategorie:Geboortes in 1926
(
← skakels
wysig
)
Kategorie:Sterftes in 1929
(
← skakels
wysig
)
Kategorie:Geboortes in 1939
(
← skakels
wysig
)
Kategorie:Geboortes in 1934
(
← skakels
wysig
)
Kategorie:Geboortes in 1920
(
← skakels
wysig
)
Kategorie:Geboortes in 1935
(
← skakels
wysig
)
Kategorie:Geboortes in 1937
(
← skakels
wysig
)
Kategorie:Geboortes in 1936
(
← skakels
wysig
)
Kategorie:Geboortes in 1933
(
← skakels
wysig
)
Kategorie:Geboortes in 1932
(
← skakels
wysig
)
Kategorie:Geboortes in 1928
(
← skakels
wysig
)
Kategorie:Geboortes in 1921
(
← skakels
wysig
)
Kategorie:Geboortes in 1930
(
← skakels
wysig
)
Kategorie:Geboortes in 1938
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Kategorie:Geboortes_in_1929
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Kategorie
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:be404164-61a4-41ba-bd4b-3a4557601c7e>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Kategorie:Geboortes_in_1929
|
2019-07-22T18:38:05Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528208.76/warc/CC-MAIN-20190722180254-20190722202254-00309.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.99587
| false
|
Citroën Xsara WRC
Xavier Pons sit die Citroën Xsara WRC deur sy passies tydens die Siprustydren van 2006. | |
Oorsig | |
---|---|
Kategorie | Wêreldtydrenmotor |
Vervaardiger | Citroën |
Voorganger | Xsara Kit Car |
Opvolger | Citroën C4 WRC |
Tegniese spesifikasies | |
Onderstel | Versterkte bakwerk met 'n gesweisde veelpuntrolhok volgens FIA-standaard |
Suspensie (voor) | MacPhersonstutte |
Suspensie (agter) | MacPhersonstutte |
Lengte | 4167 mm |
Breedte | 1770 mm |
Hoogte | 1332 mm |
Asafstand | 2555 mm |
Enjin | Doelgeboude Citroën WRC 2.0 L dwarsgemonteerde I4 16-klepper |
Transmissie | Sadev 6-gang sekwensiële handratkas |
Massa | 1230 kg |
Kompetisiegeskiedenis | |
Span | Citroën Motorsport |
Renjaers | Jari-Matti Latvala |
Die Citroën Xsara WRC was 'n wêreldtydrenmotor wat vir die Citroën Wêreldtydrenspan ontwikkel en gebou is deur Citroën Racing vir gebruik sedert die 2001 Wêreldtydrenkampioenskapseisoen. Dit is gebaseer op die luikrugbakwerk van die Citroën Xsara padmotor, maar met baie min ooreenkoms onder die vel, en was een van die suksesvolste motors ooit in die kampioenskap.
In 1999 het die Xsara WRC se voorganger, die tweewieldryf natuurlik geaspireerde Xsara Kit Car, algeheel gewen in die Rallye Catalunya en Tour de Course. Hierdie motor was beskou as die beste motor in sy klas. In 2001 is die boustelmotorkategorie vervang deur Super 1600 en 2000 Super, en die Citroën Xsara het meegeding in die wêreldtydrenmotorkategorie. In 2002 het die Franse bestuurder Sébastien Loeb byna die Monte Carlo-tydren gewen, maar hy is gestraf as gevolg van 'n onwettige bandomruiling. Dit het gelyk of die motor hom soos 'n handskoen pas, en hy het daarna die Duitse Tydren en 'n rits ander wêreldtydrenne met die Xsara gewen.
|
<urn:uuid:3fcf0ddc-08af-4405-ad09-3e18109bd137>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Citro%C3%ABn_Xsara_WRC
|
2019-07-24T00:56:51Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195530246.91/warc/CC-MAIN-20190723235815-20190724021815-00469.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999763
| false
|
Kategorie:Liedartikels sonder liedskrywers
Hierdie is 'n versteekte kategorie Dit kategoriseer bladsye vir administratiewe doeleindes. Dit vorm nie deel van die ensiklopedie nie. |
This category is for articles about songs where the article is missing the songwriters, because it has not been researched, noted in the relevant article, or available in a reliable source. If the songwriter is never likely to be known (e.g. for historical works), please use Category:Songwriter unknown.
Hierdie kategorie bevat geen bladsye of media nie.
|
<urn:uuid:11758042-c0f5-4e1d-aa26-a102236add2e>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Liedartikels_sonder_liedskrywers?from=Dh
|
2019-07-24T01:02:51Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195530246.91/warc/CC-MAIN-20190723235815-20190724021815-00469.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.909397
| false
|
Kategorie:Liedartikels sonder liedskrywers
Hierdie is 'n versteekte kategorie Dit kategoriseer bladsye vir administratiewe doeleindes. Dit vorm nie deel van die ensiklopedie nie. |
This category is for articles about songs where the article is missing the songwriters, because it has not been researched, noted in the relevant article, or available in a reliable source. If the songwriter is never likely to be known (e.g. for historical works), please use Category:Songwriter unknown.
Hierdie kategorie bevat geen bladsye of media nie.
|
<urn:uuid:5b44ea7b-bbdc-4436-9c32-c500ab584e6c>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Liedartikels_sonder_liedskrywers?from=Vj
|
2019-07-24T00:26:44Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195530246.91/warc/CC-MAIN-20190723235815-20190724021815-00469.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.909397
| false
|
Kishori Mohan Bandyopadhyay
Kishori Mohan Bandyopadhyay (1877 - 1929) was 'n Indiese wetenskaplike. Hy was die assistent-navorser van Ronald Ross wat malaria vanaf 1881 tot 1899 bestudeer het. Uiteindelik, by die Presidensy General Hospitaal, ontdek hulle dat malaria deur die Anopheles-muskiet veroorsaak word.
Verwysings[wysig | wysig bron]
- The Flying Public Health Tool : Genetically Modified Mosquitoes and Malaria Control deur Dr Uli Biesel en Dr Christophe Boete.Science as Culture. Vol 22. Lancaster. UK. 2013
- Neglected Malarias : The Frontlines and back alleys of Global Health deur Dr Ann H Kelley en Dr Uli Biesel. Bio Sciences Vol 6.The London School of Economics and Political Science. London. UK.
- The Calcutta Chromosome deur Amitav Ghosh. 1995.
- Chhan deur Saswata Sikdar. Horina Horinir. Quark Publishers. Calcutta.
|
<urn:uuid:c8465623-70f7-4e89-9278-22b34e4b8b26>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kishori_Mohan_Bandyopadhyay
|
2019-07-24T00:27:50Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195530246.91/warc/CC-MAIN-20190723235815-20190724021815-00469.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.966941
| false
|
Ketel
Ketels is houers waarin vloeistowwe verhit word totdat dit 'n damp vorm. Dit wissel van huishoudelike ketels waarin water vir alledaagse gebruik gekook word, tot industriële ketels met ontsaglike afmetings en ingewikkelde konstruksies. Die belangrikste ketels is stoomketels, waarin die hitte-energie van die stoom aangewend word vir verwarming, of vir die verrigting van meganiese arbeid waar masjiene aangedryf en elektrisiteit opgewek word. In omstreeks die helfte van die 18e eeu is begin met die ontwikkeling van stoomketels en is geweldige vooruitgang gemaak.
Hoewel daar tallose variasies bestaan, word ketels hoofsaaklik in drie groepe verdeel: vlampypketels, waterpypketels en vuurgangketels. 'n Ketel word gewoonlik gebruik om 'n vloeistof in te verhit totdat dit die kookpunt bereik en 'n damp afgee. Dikwels word die damp verder verhit totdat dit oorverhitte stoom vorm. In die huishouding word die ketel in sy eenvoudigste vorm gebruik om water tot hoogstens 100°C te verhit, gewoonlik met die sogenaamde fluitketel, wat met ʼn toestelletjie toegerus is wat 'n waarskuwing gee as die water kook. In ʼn aangepaste vorm word 'n ketel gebruik as 'n drukkoker waarin voedsel gaargemaak word. Deur die druk in die ketel te verhoog, word die water se kookpunt en dus ook die temperatuur verhoog.
Sodoende word die kook proses versnel. Die drukkoker is verwant aan 'n ketel wat in 1690 deur die Fransman Denis Papin (1647-1712) gebou is. Die sogenaamde papiniaanse pot was van koper gemaak en voorsien van 'n veiligheidsklep wat met ʼn gewiggie gewerk het. Daar is ook ander eenvoudige ketels wat gebruik word vir sentrale verwarming en warmwatervoorsiening, waar die water slegs verhit en geen stoom gevorm word nie. Die water word in die meeste gevalle tot hoogstens 80°C verwarm, maar in sekere hoëdrukverwarmingsinstallasies word dit tot 140°C verhit. In die nywerheid word die meeste gebruik gemaak van stoomketels wat stoom uit water vrystel. Die stoom kan in een van drie stadiums verkeer: onversadigde stoom (met klein druppeltjies water daarin), versadigde stoom (met al die water omgesit in stoom) of oorverhitte stoom (versadigde stoom wat bo 100 °C verhit is). Die stoom se energie-inhoud word deur die druk en die temperatuur in die ketel bepaal, wat ook ʼn aanduiding van die ketel se vermoë is. Die energie word onder meer aangewend vir arbeidsverrigting in suierstoommasjiene en stoomturbines, vir die verwarming van apparaat in die tekstiel-, chemiese en voedselbedryf, asook vir die verwarming van werk- en leefruimtes. Vir die aandrywing van turbines word sterk oorverhitte stoom gebruik, terwyl versadigde stoom vir verwarming voldoende is. Ketels word in drie hoofgroepe verdeel, naamlik:
- Vuurgangketels, wat uit 'n hol silinder met 'n dubbele wand bestaan. Die brandstof word in die binneste ruimte gestook terwyl die water tussen die twee wande rondom die ruimte is.
- Waterpypketels, waar 'n aantal pype vol water binne-in die vuurherd geleë is. Die pype se buiteoppervlak word verhit en die hitte word deur geleiding na die water binne-in oorgedra.
- Vlampypketels, wat soos die vuurgangketels uit 'n hol silinder met dubbele wande bestaan, maar ʼn aantal pype in die waterruimte tussen die dubbele wande het. Die warm rookgasse word hierdeur gelei sodat die verwarmde water se temperatuur verder verhoog kan word en oorverhitte stoom verkry word.
Ontwikkeling[wysig | wysig bron]
Die Engelsman Richard Trevithick (1771-1833) het in 1756 van die eerste vuurgangketels vir die stoommasjiene van Thomas Newcomen (1663-1729) gebou. Die masjiene was in daardie stadium van groot en lomp ketels voorsien wat ook nie baie doeltreffend was nie. James Watt het in 1785 op aandrang van Trevithick se vennoot Matthew Boulton (1728- 1809) ʼn verbeterde ketel, 'n vlampypketel, gebou. Vuurgangketels het egter in gebruik gebly en word selfs nou nog as 'n klein ketel by wasserye en suiwelfabrieke gebruik.
In 1812 het Trevithick 'n verbeterde weergawe van sy eerste ketel gebou: die bekende Cornwall-ketel. Daarna het allerhande soorte ketels hul verskyning gemaak. In 1844 het William Fairbarn (1789-1874) byvoorbeeld die Lancashire-ketel volgens dieselfde beginsel as die van die Cornwall-ketel gebou, maar dit het twee vuurgange pleks van een gehad. In 1829 het Marc Seguin (1786-1.875) die sogenaamde vertikale waterpypketel gebou. Die pype het 'n klein deursnee gehad sodat die water vinnig verhit kon word en 'n kragtige sirkulasie kon ontstaan.
Die firma Babcock en Wilcox, bekende ketelbouers, het ʼn verbetering aangebring deur die ketels waarin die pype uitgeloop het, van geriffelde materiaal te bou. Die uitsetting is sodoende deur die hele konstruksie in plaas van net deur die vashegtingsplekke teengewerk. Ketels met skerp hellende pype het ook in gebruik gekom en was veral geskik vir skeepsketels vanweë die groot kapasiteit van die betreklik klein konstruksie. In 1898 is skepe die eerste keer met die ketels, waarvan die Yarrow-ketel een was, toegerus. In die jare twintig van hierdie eeu het waterpypketels soos die Benson-, Löffler-, Atmos- en Sulzer-ketels in gebruik gekom; elk met ʼn eie samestelling en plasing van pype, houers en geleiding van rookgasse.
Teen ongeveer 1925 kon die ketels 'n druk van nagenoeg 30 atmosfere opbou. Die probleme wat ondervind is om 'n steeds hoër stoomdruk by 'n hoër temperatuur te verkry, het tot besondere ketelkonstruksies aanleiding gegee. Die La Mont-ketel is 'n voorbeeld hiervan.
Die water is met behulp van pompe in die ketel in sirkulasie gebring (gedwonge sirkulasie) en nie net hoër temperature kon sodoende gouer bereik word nie, maar die hele proses kon beter beheer word. Ketels is tot in die jare dertig hoofsaaklik met steenkool gestook, hoewel sekere skepe reeds in 1829 al met behulp van olie aangedryf is. Van 1945 af het olieketels 'n al hoe groter rol begin speel, terwyl gas ook inslag gevind het. Kernenergie word van 1956 af vir skeepsaandrywing gebruik. Namate die vraag na groter kapasiteite toegeneem het, het die temperature en drukke ook steeds hoer geword.
Die ketels van 1950 het 'n kapasiteit van sowat 400 ton stoom per uur teen 'n druk van 140 at (atmosfeer) en 'n temperatuur van 530°C gehad. In 1957 was kapasiteite al sowat 700 ton per uur by 'n druk van 420 at en ʼn temperatuur van 630°C. Hoewel die volume verder verhoog kan word, is dit nie die geval met druk en temperature nie, aangesien die sterkte van materiale 'n beperking daarop plaas.
Algemene konstruksie[wysig | wysig bron]
Die Cornwall-ketel bestaan uit 'n silindriese romp met 'n gegolfde vuurgang waardeur uitsetting opgeneem word. Op 'n halwe hoogte voor in die vuurgang is die brandstofrooster waarop die vaste brandstof geplaas word. Die brandstof word dikwels op 'n band in die'vuurgang ingevoer (kettingrooster), wat langsaam in die rondte draai en die brandstof bestendig toevoer. Die vaste verbrandingsreste word aan die einde van die band outomaties afgevoer. So 'n vuurgang is heeltemal deur water omring en sirkulasie word deur die eksentriese plasing van die brandstofrooster aangehelp.
Die Lancashire-ketel werk volgens dieselfde beginsel, maar het twee vuurgange en die kapasiteit daarvan is twee keer so groot as die van die Cornwall-ketel. 'n Voorbeeld van 'n vlampypketel is die sogenaamde 8kotse ketel. Dit is korter as die Cornwall- en Lancashire-ketels, maar het 'n baie groter deursnee. In sy silindriese romp is daar dikwels twee vuurgange. Die ketel is veral as skeepsketel geskik. Waterpypketels bestaan uit hellende of vertikaal geplaasde bundels pype rondom 'n vuurherd. Die pype loop gesamentlik in water of stoomhouers uit, en al die dele wat onder 'n hoë druk is, het 'n klein deursnee. Die konstruksie is veral vir hoë druk en goeie watersirkulasie geskik, en word van relatief groot vuurherde voorsien. Die kapasiteit van 'n waterpypketel is ongeveer 1 000 ton stoom per uur en die ketels kan met steenkool, olie of gas gestook word.
Werking[wysig | wysig bron]
Om water te verhit totdat dit stoom vorm, is daar veral twee faktore van belang, naamlik die warmtekapasiteit van die vloeistof wat verhit moet word, en die warmtewaarde van die brandstof waarmee dit gedoen word. Heelwat energie gaan daarmee gepaard en die eenheid waarin dit uitgedruk word, is joule. Die warmtekapasiteit van 'n'vloeistof het betrekking op die hoeveelheid energie wat benodig word om 'n sekere massa van daardie vloeistof tot by 'n sekere temperatuur te verhit.
Om 1 kg water se temperatuur met 1 °C te verhoog. word 4185J (4,2 kJ by benadering) energie vereis. Die warmtewaarde van ʼn brandstof is die hoeveelheid warmte wat ontwikkel word wanneer ʼn sekere massa daarvan heeltemal uitbrand. So is die warmtewaarde van steenkool ongeveer 30 000 kJ/ kg, die van olie 42 000 kJ / kg en die van gas 19000 kJ/ kg. Om die temperatuur van byvoorbeeld 10 000 liter water in 'n ketel met 100 °C te verhoog, word ongeveer 100 liter olie vereis, en om die temperatuur te verhoog am versadigde stoom te verkry, is die verbranding van ongeveer 150 liter olie nodig.
Die vlamme en gasse in ʼn vuurherd kan 'n temperatuur van tot 1 400 °C bereik, en die hitte word dan deur middel van straling, geleiding en stroming oorgedra. Tydens verhitting word die water warm en sit dit uit, met die gevolg dat die digtheid daarvan afneem. Dit veroorsaak dat die water in die houer begin styg en daar ʼn natuurlike sirkulasie ontstaan. Die sirkulasie word dikwels met pompe aangehelp (gedwonge sirkulasie), veral by groter ketels. Die versadigde stoom wat tydens verhitting ontstaan, word in die ketel met behulp van oorverhitters, waardeur verwarmde gasse stroom, verder tot 'n temperatuur van 200 °C of hoër verwarm. By groot ketels word die water dikwels verwarm voordat dit na die ketel gevoer word.
Dit geskied met behulp van bespaarders; dit is terugvoerpype waardeur die gasse stroom en die water daaromheen verwarm voordat dit in die ketel invloei. Die lug wat vir ontbranding benodig word, word dikwels ook vooraf verwarm. Die lug bevat ongeveer 23 % suurstof, waarmee verbranding onderhou word, en ongeveer 66 % stikstof. Die voorverwarmers, die oorverhitters en die lugverwarmers word gewoonlik in so 'n volgorde geplaas dat maksimale warmteoordrag tydens voorverhitting plaasvind.
Dit word bereik deur die warm rookgasse eerstens deur die voorverwarmers, dan deur die oorverhitters en laastens deur die lugverwarmers te voer. Ketels word verder ook van bykomstighede soos meet-, reël- en veiligheidstoestelle voorsien. Volgens wet moet elke ketel minstens twee veiligheidskleppe, twee peiltoestelle, twee voedingswaterhouers, 'n manometer en 'n hoorbare waarskuwingstoestel hê. Die waarskuwingstoestel tree in werking wanneer die watervlak te laag daal, waardeur oorverhitting van die installasie kan plaasvind. By ketels met gedwonge sirkulasie word ook reserwepompe geïnstalleer ingeval die normale pomp gaan staan.
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Wêreldspektrum, 1982, ISBN 0908409559 band
|
<urn:uuid:0a772e5e-d0f5-4154-a80c-820e9e26cb86>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Ketel
|
2019-07-17T18:56:36Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525374.43/warc/CC-MAIN-20190717181736-20190717203736-00253.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999937
| false
|
Wikipedia:Uitgesoekte herdenkings/4 Oktober
Jump to navigation
Jump to search
- 1916 – Gebore: Dr. Anton Rupert, Afrikaanse entrepreneur, sakeman en omgewingsbewaarder van Suid-Afrika, in Graaff-Reinet in die Oos-Kaap.
- 1929 – Die oorspronklike Tafelberg-kabelspoor word in Kaapstad, Suid-Afrika, geopen. Verbeterde kabelkarre word op 4 Oktober 1997 in gebruik geneem.
- 1958 – Die Grondwet van die Franse Vyfde Republiek, wat met medewerking van Charles de Gaulle en Michel Debré geskryf is, word aanvaar.
- 1966 – Lesotho word van die Verenigde Koninkryk onafhanklik.
- 1984 – Die laaste volledige Toepolef Tu-144, die eerste supersoniese passasiersvliegtuig ter wêreld, word in diens geneem.
|
<urn:uuid:3525131c-6fe8-47b7-85a3-104cdb08f56c>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Wikipedia:Uitgesoekte_herdenkings/4_Oktober
|
2019-07-19T00:09:38Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525863.49/warc/CC-MAIN-20190718231656-20190719013656-00413.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999695
| false
|
Arthur Conan Doyle
Arthur Conan Doyle (1859–1930) was 'n Skotse skrywer wat veral bekend is vir sy speurverhale oor Sherlock Holmes en dié se vriend dr. Watson. Hy was 'n bedrywige skrywer en sy werke sluit wetenskapsfiksie, geskiedkundige verhale, tonele, romans, poësie en feiteboeke in. Daar word soms na hom verwys as Conan Doyle – Conan was oorspronklik sy middelnaam, maar hy het dit in later jare as deel van sy van gebruik.[1]
Sir Arthur Conan Doyle | |
Geboortenaam | Arthur Ignatius Conan Doyle |
---|---|
Gebore | 22 Mei 1859 Edinburg, Skotland |
Oorlede | 7 Julie 1930 (op 71) Crowborough, Sussex, Engeland |
Nasionaliteit | Verenigde Koninkryk |
Beroep | Romanskrywer, kortverhaalskrywer, digter, dokter |
Bekend vir | Sherlock Holmes The Lost World |
Huweliksmaat | Louisa Hawkins (1885–1906, haar dood) Jean Leckie (1907–1930, sy dood) |
Kind(ers) | 5 |
Handtekening |
Inhoud
Sy LeweWysig
Arthur Ignatius Conan Doyle is op 22 Mei 1859 in Edinburgh gebore uit Ierse ouers wat na Skotland geëmigreer het. Op negejarige ouderdom is hy na die Jesuïetiese voorbereidingskool Stonyhurs gestuur. Toe hy die skool in 1875 verlaat, het hy die Christenskap verwerp en 'n agnostikus geword. Van 1876 tot 1881 het hy geneeskunde aan die Edinburgh Universiteit studeer, wat ook 'n tydperk insluit toe hy op die dorp Aston gewerk het. Ná sy studie aan die universiteit het hy as skeepsdokter gewerk op 'n vaart na die Wes-Afrikaanse kus, waarna hy in 1882 'n praktyk in Plymouth begin het. Hy het in 1885 sy doktoraat verwerf. Sy geneeskundige praktyk was egter onsuksesvol en om die tyd te verwyl terwyl hy vir pasiënte gewag het, het hy verhale begin skryf. Sy eerste literêre blootstelling was met 'n artikel in Chambers se Edinburgh Journal voor hy 20 jaar oud was.
Dit was slegs nadat hy sy praktyk na Southsea verskuif het dat hy met groter ywer begin skryf het. Sy eerste noemenswaardige werk was A Study in Scarlet, wat in Beeton se Christmas Annual van 1887 verskyn het en waarin Sherlock Holmes vir die eerste keer verskyn het, 'n karakter wat Doyle op een van sy voormalige professore, Joseph Bell, gebaseer het. Terwyl hy in Southsea gewoon het, het hy Portsmouth se sokkerklub help stig en hy was dan ook die klub se heel eerste doelwagter.
In 1885 is hy met Louise Hawkins getroud, wat aan tuberkulose gely en uiteindelik in 1906 daaraan gesterf het. Hy is in 1907 met Jean Leckie getroud. Doyle het vyf kinders gehad, twee by sy eerste vrou (Mary en Kingsley) en drie by sy tweede vrou (Jean, Denis en Adrian).
In 1890 het Doyle die oog in Wene bestudeer. en in 1891 verhuis hy na Londen om 'n praktyk as 'n oogarts te begin. Dit het hom ook meer tyd gegee om te skryf, en in November 1891 het hy aan sy ma geskryf: “Ek dink daaraan om Holmes dood te maak … en vir eens en vir altyd 'n einde aan hom te maak. Hy neem my gedagtes van beter dinge weg.” In Desember 1893 het hy toe ook die daad by die woord gevoeg en Holmes en sy aartsvyand, Professor Moriarty, na hul dood oor 'n waterval laat stort in die verhaal The Final Problem. Die publiek se protes het hom genoop om die karakter terug te bring in die verhaal The Adventure of the Empty House, met die vindingryke verklaring dat dit net Moriarty is wat geval het, maar aangesien Holmes so baie vyande gehad het, hy sy eie tydelike "dood" gefabriseer het. Holmes het uiteindelik in altesaam 56 kortverhale en vier Doyle novelles verskyn (hy is sedertdien ook telkens deur ander skrywers gebruik).
Ná die Tweede Vryheidsoorlog in Suid-Afrika in die begin van die 20ste eeu en die veroordeling van Brittanje se optrede oor die hele wêreld, het Doyle 'n kort pamflet geskryf, The War in South Africa: Its Cause and Conduct, wat in baie tale vertaal is, om Brittanje se rol in dié oorlog te verdedig. Doyle het geglo dat dit hierdie pamflet is wat daartoe gelei het dat hy tot ridder verhef en in 1902 as onderluitenant van Surrey aangestel is. Hy het ook die boek The Great Boer War in 1900 geskryf (die boek is verskeie kere in die daaropvolgende drie jaar deur hom hersien). Hy het hom twee keer as verteenwoordiger van die Liberal Unionist Party verkiesbaar gestel in parlementêre verkiesings, een keer in Edinburgh en een keer in Border Burghs, maar al het hy groot steun gehad, is hy nie verkies nie.
Conan Doyle was betrokke in die veldtog om die Kongo Vrystaat te hervorm, onder leiding van die joernalis Edmund Dene Morel en die diplomaat Roger Casement. Hy het in 1909 'n pamflet, The Crime of the Congo, geskryf, waarin hy die terreur in die Kongo veroordeel het. Hy het Morel en Casement ontmoet en dié twee as inspirasie gebruik vir sy twee hoofkarakters in die novelle The Lost World (1912). Hy het egter sy bande met albei verbreek met die uitbreek van die Eerste Wêreldoorlog, toe Morel ('n linksgesinde) een van die leiers van die pasifistiese beweging geword het en toe Casement Engeland uit hoofde van sy Ierse nasionalisme verraai het. Hy het egter probeer om Casement van die doodstraf te red, deur te argumenteer dat hy kranksinnig was en nie vir sy daad verantwoordelik gehou kon word nie.
Doyle was ook 'n ywerige kampvegter vir geregtigheid en het persoonlik twee sake ondersoek wat toe reeds gesluit was. Dit was deels as gevolg van die eerste saak dat die Kriminele Appelhof in 1907 gestig is. Albei beskuldigdes in die twee sake is vrygelaat, grootliks te danke aan sy ingryping. In sy later jare het Doyle betrokke geraak by Spiritualisme, soseer dat hy 'n Professor Challenger-novelle oor dié onderwerp geskryf het, genaamd The Land of Mist.
Doyle was 'n tyd lank bevriend met die Amerikaanse kulkunstenaar Harry Houdini, 'n prominente teenstander van die Spiritualisme-beweging. Al het Houdini daarop aangedring dat Spiritualiste kulkuns gebruik het (en voortdurend probeer het om hul bedrog aan die kaak te stel) het Doyle geglo dat Houdini self bonatuurlike magte besit het, 'n mening wat hy dan ook in die boek The Edge of the Unknown gelug het. Houdini kon Doyle nie van die teendeel oortuig nie en dit het gelei tot 'n openbare twis tussen die twee.
Richard Milner, 'n Amerikaanse wetenskaplike geskiedkundige, het Doyle daarvan beskuldig dat hy verantwoordelik was vir die Piltdown man-bedrogspul van 1912, toe 'n vals mensagtige fossiel geskep is wat die wetenskaplike wêreld 40 jaar lank geflous het. Milner reken dat Doyle 'n motief gehad het (wraak teenoor die wetenskaplike instellings vir hul ontmaskering van een van sy gunsteling- spiritistiese mediums) en hy beweer dat The Lost World verskeie versteekte leidrade bevat wat aandui dat hy betrokke was by die bedrog. [1]
'n Standbeeld is ter ere van hom opgerig in Crowborough, East Sussex, Engeland, waar hy 23 jaar lank gewoon het. Daar is ook 'n Sherlock Holmes-standbeeld in Picardy Place, Edinburgh, Skotland – naby die huis waar Doyle gebore is.
Verkorte bibliografieWysig
Sherlock Holmes-verhaleWysig
- A Study in Scarlet (1887)
- The Sign of Four (1890)
- The Adventures of Sherlock Holmes (1892)
- The Memoirs of Sherlock Holmes (1894)
- The Hound of the Baskervilles (1902)
- The Return of Sherlock Holmes (1904)
- The Valley of Fear (1914)
- His Last Bow (1917)
- The Case Book of Sherlock Holmes (1927)
Professor Challenger-verhaleWysig
- The Lost World (1912)
- The Poison Belt (1913)
- The Land of Mists (1926)
- The Disintegration Machine (1927)
- When the World Screamed (1928)
Geskiedkundige VerhaleWysig
- The White Company (1891)
- Micah Clarke (1888)
- The Great Shadow (1892)
- The Refugees (gepubliseer in 1893, geskryf in 1892)
- Uncle Bernac (1897)
- Sir Nigel (1906)
Ander WerkeWysig
- J. Habakuk Jephson's Statement (1883), 'n storie oor die lot van die skip Mary Celeste
- Mystery of Cloomber (1889)
- The Captain of the Polestar, and other tales (1890)
- The Doings Of Raffles Haw (1891)
- Beyond the City (1892)
- Round The Red Lamp (1894)
- The Parasite (1894)
- The Stark Munro Letters (1895)
- Rodney Stone (1896)
- Songs of Action (1898)
- The Tragedy of The Korosko (1898)
- A Duet (1899)
- The Great Boer War (1900)
- The Exploits of Brigadier Gerard (1903)
- Through the Magic Door (1907)
- The Crime of the Congo (1909)
- The New Revelation (1918)
- The Vital Message (1919)
- Tales of Terror & Mystery (1923)
- The History of Spiritualism (1926)
VerwysingsWysig
- HAT Taal-en-feitegids, Pearson, Desember 2013, ISBN 978-1-77578-243-8
Eksterne skakelsWysig
Wikimedia Commons bevat media in verband met Arthur Conan Doyle. |
- Amptelike werf van Doyle se landgoed – sluit 'n lang biografie, geskiedenis en meer in.
- The Complete Sherlock Holmes
- Sir Arthur Conan Doyle – Die meerderheid van sy werke is maklik verkrygbaar in HTML-formaat.
- Werke wat elektronies beskikbaar is
- Doyle in Birmingham
- The Chronicles of Sir Arthur Conan Doyle – Werf sluit artikels, aanhalings en minder bekende feite in.
- Conan Doyle and the Parson's Son -The George Edalji case
- The George Edalji Case
- The Oscar Slater Case
- The true legend of the Hound of the Baskervilles; sien 'Sir Roger de Mowbray'
|
<urn:uuid:e1f6fc5e-1145-4772-a317-b914788da520>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Arthur_Conan_Doyle
|
2019-07-20T07:26:42Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526489.6/warc/CC-MAIN-20190720070937-20190720092937-00013.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999918
| false
|
Middelpos
Jump to navigation
Jump to search
Middelpos | |
Koördinate: Koördinate: | |
Land | Suid-Afrika |
---|---|
Provinsie | Noord-Kaap |
Distriksmunisipaliteit | Namakwa |
Plaaslike Munisipaliteit | Hantam |
Tydsone | SAST (UTC+2) |
Middelpos is 'n klein nedersetting in die Noord-Kaap, Suid-Afrika. Die dorpie is tussen Calvinia en Sutherland op die R 354 hoofweg langs die Roggeveldberge. Die dorpie se naam is in die roman, Middlepost, van Anthony Sher verewig.
|
<urn:uuid:83b384b9-b697-4043-8796-f831c1f643e8>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Middelpos
|
2019-07-20T07:52:53Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526489.6/warc/CC-MAIN-20190720070937-20190720092937-00013.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.99268
| false
|
Butch en femme
Butch en femme is terme in gay en lesbiese gemeenskappe om ’n manlike (butch) of vroulike (femme) identiteit aan te dui, met die gepaardgaande gewoontes, optrede, styl, selfbeskouing, ens.[1][2] Die terme is in die 20ste eeu in lesbiese gemeenskappe geskep. Dit is al beskryf as "’n manier om seksuele verhoudings en gender- en seksuele identiteit te organiseer".[3] Die butch-femme-kultuur is egter nie die enigste soort verhoudings onder lesbiërs nie; daar is ook talle butch-butch- en femme-femme-verhoudings.[4]
Sommige lesbiese feministe is teen die woorde gekant en voel die onderskeid is ’n afdwinging van heteroseksuele sienings.[5] Volgens navorsing in die 1990's in die VSA "is 95% van lesbiërs vertroud met butch/femme-kodes en kan hulle hulself of ander volgens daardie kodes beoordeel, maar dieselfde persentasie het gevoel butch/femme is 'onbelangrik in hul lewe'".[6]
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Hollibaugh, Amber L. (2000). My Dangerous Desires: A Queer Girl Dreaming Her Way Home. Duke University Press. p. 249. ISBN 0822326191.
- Boyd, Helen (2004). My Husband Betty: Love, Sex and Life With a Cross-Dresser. Sdal Press. p. 64. ISBN 1560255153.
- Kramararae, Chris (2000). Rutledge International Encyclopaedia of Women. Routledge. p. 133. ISBN 0415920892.
- Beeming, Brett (1996). Queer Studies: A Lesbian, Gay, Bisexual and Transgender Anthology. NYU press. pp. 23–27. ISBN 0814712584.
- Sullivan, Nikki (2003). Critical Introduction to Queer Theory. Edinburgh University Press. p. 28. ISBN 0748615970.
- Caramagno, Thomas C. (2002). Irreconcilable Differences? Intellectual Stalemate in the Gay Rights Debate. Greenwood Publishing Group. p. 138. ISBN 0275977110.
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
- Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
|
<urn:uuid:e6318690-1a95-4680-9e3d-bd36f9bf075a>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Butch_en_femme
|
2019-07-22T18:36:13Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528208.76/warc/CC-MAIN-20190722180254-20190722202254-00333.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.992951
| false
|
Charles Aidman
Jump to navigation
Jump to search
Charles Aidman | |
Geboortenaam | Charles Leonard Aidman |
---|---|
Nasionaliteit | Amerikaans |
Beroep(e) | Akteur, skrywer, en regisseur |
Aktiewe jare | 1952–1992 |
Internet-rolprentdatabasis-profiel |
Charles Aidman (21 Januarie 1925 – 7 November 1993) was 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Countdown (1967) en Innerspace (1987), en in die televisiereeks The Wild Wild West (1965).
Inhoud
Filmografie[wysig | wysig bron]
Rolprente[wysig | wysig bron]
- 1962: War Hunt
- 1967: Countdown
- 1971: Kotch
- 1972: Dirty Little Billy
- 1981: Zoot Suit
- 1982: The American Adventure
- 1987: Innerspace
Televisiereekse[wysig | wysig bron]
- 1955: Star Tonight
- 1958: U.S. Marshal
- 1965: The Wild Wild West
- 1965: A Man Called Shenandoah
- 1966: The Hero
- 1969: The Bold Ones: The Lawyers
- 1985: The Twilight Zone
Televisierolprente[wysig | wysig bron]
- 1959: Destination Space
- 1966: Spoon River -antologia
- 1969: Secrets of the Pirates' Inn
- 1969: Spoon River
- 1970: Menace on the Mountain
- 1973: Deliver Us from Evil
- 1973: The Picture of Dorian Gray
- 1974: The Red Badge of Courage
- 1974: The Invasion of Carol Enders
- 1974: Grandpa, Mom, Dad and Richie
- 1975: The Honorable Sam Houston
- 1982: Marian Rose White
Video's[wysig | wysig bron]
- 1982: The Tragedy of King Lear
|
<urn:uuid:36b34c4d-dd35-47ef-88e1-68074890f1e0>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Charles_Aidman
|
2019-07-22T18:39:11Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528208.76/warc/CC-MAIN-20190722180254-20190722202254-00333.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.931996
| false
|
Zirk Bergh
Zirk Bergh | ||
---|---|---|
Geboorte | 1958 | |
Afsterwe | 14 Desember 2013 Potchefstroom | |
Beroep(e) | Sanger | |
Instrument(e) | Stem, kitaar | |
Assosiasies | Worsie Visser | |
Musiekportaal |
Zirk Bergh was 'n Afrikaanse sanger en kitaarspeler vir wyle Worsie Visser. Hy was bekend vir liedjies soos Ek hou nie van werk nie, Wie't Al Daai Blomme Geplant en Dis soos dit is by die Weskus. Hy is op 14 Desember 2013 oorlede nadat hy homself en 3 ander geskiet het.[1][2][3]
Diskografie[wysig | wysig bron]
- Die Beste Uit Die Weste..., 2008 CDR/BOWLINE
- Zirk Bergh KKNK 2007 DVD, 2008 BOWLINE
- Hoe Lank Gaan Velddrif Nog Visvang?, 2007 CDR/BOWLINE
- My "bezirkste" treffers, 2004 FANTASIA
- My Eie Plaas, 2003 FANTASIA
- Teer Strate Vol Gate, 2002 FANTASIA
- Ons Ouma Se Pot, 2001 TRIO
- Dis Die Weskus, 1999 TRIO
- Die Eensame Krokodil, 1997 TRIO
|
<urn:uuid:7099fe65-8770-4ddc-97c4-169b3f7e03a4>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Zirk_Bergh
|
2019-07-22T18:36:16Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528208.76/warc/CC-MAIN-20190722180254-20190722202254-00333.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999475
| false
|
Sjabloon:Inligtingskas/sandput
in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
<
Sjabloon:Inligtingskas
Jump to navigation
Jump to search
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Sjabloon:Inligtingskas/sandput&oldid=1167735
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Sjabloon
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Print/export
Download as PDF
Gereedskap
Skakels hierheen
Verwante veranderings
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Ander tale
Voeg skakels by
Die bladsy is laas op 13 Mei 2013 om 12:36 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:ec451536-d32f-439d-9869-e54a22a3ab82>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Sjabloon:Inligtingskas/sandput
|
2019-07-24T00:40:16Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195530246.91/warc/CC-MAIN-20190723235815-20190724021815-00493.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999581
| false
|
Asidogenese
Jump to navigation
Jump to search
Asidogenese verteenwoordig die tweede stap in die vier stadia van anaërobiese vertering:
- Hidrolise: 'n Chemiese reaksie waar partikels afgebreek word en opgelos word en polimere omgeskakel word na eenvoudiger monomere;
- Asidogenese: 'n Biologiese reaksie waar eenvoudige monomere omgeskakel word na vlugtige vetsure;
- Asetogenese: 'n Biologiese reaksie waar vlugtige vetsure omgeskakel word na asynsuur, koolstofdioksied en waterstof en
- Metanogenese: 'n Biologiese reaksie waar asetate omgeskakel word na metaan en koolstofdioksied met die verbruik van waterstof.
|
<urn:uuid:07c6c40d-6498-4392-9732-8f918e0cc358>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Asidogenese
|
2019-07-17T18:58:05Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525374.43/warc/CC-MAIN-20190717181736-20190717203736-00277.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999946
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Canon EOS-1D Mark IV" skakel
←
Canon EOS-1D Mark IV
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Canon EOS-1D Mark IV
:
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Canon EOS 350D
(
← skakels
wysig
)
Canon EOS 300D
(
← skakels
wysig
)
Canon EOS 20D
(
← skakels
wysig
)
Canon EOS 60D
(
← skakels
wysig
)
Sjabloon:Canon EOS digitale kamera tydlyn
(
← skakels
wysig
)
Canon EOS
(
← skakels
wysig
)
Canon EOS 400D
(
← skakels
wysig
)
Canon EOS 500D
(
← skakels
wysig
)
Canon EOS 600D
(
← skakels
wysig
)
Canon EOS 450D
(
← skakels
wysig
)
Canon EOS 550D
(
← skakels
wysig
)
Canon EOS 650D
(
← skakels
wysig
)
Canon EOS 700D
(
← skakels
wysig
)
Canon EOS 750D
(
← skakels
wysig
)
Canon EOS 760D
(
← skakels
wysig
)
Canon EOS 1000D
(
← skakels
wysig
)
Canon EOS 1100D
(
← skakels
wysig
)
Canon EOS 1300D
(
← skakels
wysig
)
Canon EOS 1200D
(
← skakels
wysig
)
Canon EF 35–350mm lens
(
← skakels
wysig
)
Canon EOS 7D
(
← skakels
wysig
)
Canon EOS-1D Mark III
(
← skakels
wysig
)
Canon EOS 70D
(
← skakels
wysig
)
Canon EOS 80D
(
← skakels
wysig
)
Canon EOS 100D
(
← skakels
wysig
)
Canon EOS 50D
(
← skakels
wysig
)
Canon EOS 40D
(
← skakels
wysig
)
Canon EOS 10D
(
← skakels
wysig
)
Canon EOS 30D
(
← skakels
wysig
)
Canon EOS 7D Mark II
(
← skakels
wysig
)
Canon EOS 6D
(
← skakels
wysig
)
Bespreking:Canon EOS-1D Mark IV
(
← skakels
wysig
)
Canon EOS 800D
(
← skakels
wysig
)
Canon EOS 2000D
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Canon_EOS-1D_Mark_IV
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:7bc6cf8e-dd2b-486b-a383-56a36f98638e>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Canon_EOS-1D_Mark_IV
|
2019-07-17T18:53:05Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525374.43/warc/CC-MAIN-20190717181736-20190717203736-00277.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998662
| false
|
Andrew McGregor
Ds. Andrew McGregor (Golspie, Skotland, 10 Mei 1829 - Kaapstad, 17 Junie 1918) was die tweede predikant van die NG gemeente Robertson, sy enigste gemeente, en 'n produktiewe skrywer van Christelike lektuur. Kort ná sy aftrede is 'n gemeente op die Wes-Kaapse dorpie Lady Grey van Robertson afgestig en kry die naam McGregor ter ere van ds. McGregor.
Andrew McGregor | |
Ds. McGregor
Naam | Andrew McGregor |
---|---|
Geboorte | 10 Mei 1829 Wynberg, Kaapkolonie |
Sterfte | 17 Junie 1918 Tamboerskloof, Kaapstad |
Kerkverband | Nederduits Gereformeerd |
Gemeente(s) | Robertson |
Jare aktief | 1862-1902 |
Ds. McGregor se koms na Suid-Afrika was te danke aan die geslaagde sending van dr. William Robertson om predikante en onderwysers vir dieNG Kerk in Europa te vind. Hy moes 12 predikante soek en het gevind, benewens 'n aantal sendelinge en 'n paar onderwysers wat gewillig was om na Suid-Afrika te kom. Onder hulle was Andrew McGregor, wat 40 jaar op Robertson sou arbei.
Inhoud
OpleidingWysig
Andrew McGregor is op 10 Mei 1829 op die dorp Golspie in die graafskap Sutherland in Skotland gebore. Sy ouers was vrome mense en die atmosfeer in hul huis was godsdienstig. Tot sy 15de jaar gaan hy in Golspie skool, en is toe na Edinburg gestuur waar hy 'n baie deeglike opvoeding ontvang. Hy was 'n knap student en het in meer as een vak onderskeiding behaal. Sy opleiding vir die evangeliebediening het hy aan die New College van die Vrye Kerk van Skotland ontvang, en in Augustus 1858 is hy in Blairgowrie deur die Ring van Meigle gelegitimeer. Nadat hy sy studie voltooi het, wou hy as sendeling na China gaan. Weens die feit dat sy horlosie vyf minute agter was, kon hy egter nie die brief waarin hy hom definitief vir die werk aangebied het, betyds pos nie. Hierin sien hy die hand van die Here, en hy pos dus nooit die brief nie.
Predikant in SkotlandWysig
Ná sy ordening arbei hy 'n tyd lank as hulpprediker in Blairgowrie; daarna 'n paar maande in Kingswallis in Aberdeenshire; en word dan in Oktober 1859 beroep na die Tolbooth-Kerk in Edinburg as hulpprediker van die beroemde dr. Tweedie. Hy het later self die volgende aangaande sy werk daar vertel: "Het deel van de parochie dat aan mij toevertrouwd was, bestond, wat ruimte betreft, uit slechts 600 yards, naast aan het Kasteel van de stad. Doch in die ruimte, waar de meeste huiste 8 verdiepingen hoog waren, woonden 4,000 zielen. In een van die huizen telde ik 200 menschen. Mijn werk was om behalve dageliks huisbezoek, tweemaal elke Zondag te preken en een maal gedurende de week bidstond te houden. Er waren echter 12 dames der gemeente die alle deelen van de parochie bezochten, traktaten uitdeelden en bidstonden belegden. Iedere maand kwamen de dames bijeen, en onder mijn voorzitterschap leverden ze informeel rapport van hun werk, wisselden zij gedachten en verruilden ze traktaten, die niet geheel vrij weggegeven werden, waarna Gods zegen op de werkzaamheden afgesmeekt werd ... Onder de middelen die gebruikt werden om reddingswerk te doen bestond er ook een dagschool die door ruim 400 kinderen bijgewoond werd en die ik verwacht werd dikwels te bezoeken."
Aangesien hy vroeër tydens sy studentejare gedurende sy vakansies dikwels skoolgehou het en ook vakopleiding geniet het, kon hy die onderwysers by geleentheid van die informele inspeksies waardevolle advies gee. Oor die waarde van sy arbeid in hierdie werkkring kon Dr. Tweedie die beste oordeel, en hy skryf in 'n brief aan McGregor nadat hy ingewillig het om na Suid-Afrika te gaan, onder meer: "The assiduity and zeal with which you have laboured here since October 1859, when you came among us; your readiness at all times and in every proper way to promote the great word of reclaiming the wandering and raising up the fallen, by the divinely appointed means, the truth, with the very considerable measure of success, in the Goodness of God, has accompanied your endeavours, all tend to deepen our regret. But as your mind was fully made up in terms of your letter, nothing remains for us but to acquiesce, and to pray that the blessing of the Gracious One may accompany you to your far off home, and crown your labours there with abundant success."
In sy afskeidspreek aan die einde van sy veertigjarige bediening te Robertson het hy later self vertel hoe dit gebeur het dat hy besluit het om na Suid-Afrika te kom. Op 'n Maandagoggend het een van sy gewese onderwyseresse van die skool wat hy gereeld moes besoek, hom vertel dat dr. Robertson wat tussen 30 en 40 jaar tevore gereeld bidure in dié buurt gehou het, in dr. Tweedie se kerk gepreek het. Op haar versoek nooi ds. McGregor hom toe om vir hulle te kom preek. "Ik vond dr. Robertson – maakte aan hem het doel van mijn bezoek bekend, – waarop zijn antwoord was: 'Wilt gij naar Zuid-Afrika gaan?' Meer dan een jaar later bevond ik mij in dit land — en kort daarna uit drie beroepen die ik ontvangen had, heb ik het eerste aangenomen — dat naar Robertson."
Op pad na Suid-AfrikaWysig
Om Hollands te leer vertoef hy vervolgens 'n tyd lank aan die Universiteit van Utrecht. Van dié tyd in sy lewe het een van sy medestudente aldaar, ds. A.I. Steytler, later vertel: "Ik kan het mij nog duidelik voorstellen hoe McGregor er uit zag toen hij naar Holland kwam om de Hollandse taal aan te leeren. Hij was een forsche, gebouwde man in de kracht van zijn leven, met een vriendelik aangezicht, dat altijd helder straalde. Hij maakte een zeer gunstigen indruk op ons Kaapsche studenten, en hij gevoelde zich aanstonds onder ons tehuis. Vragen omtrent de Kolonie, hare inwoners, hare Kerk, haar zending-werk, ens., vloeiden gedurig over zijne lippen. Hij wilde zoo gaarne alles weten van het land, waarheen hij gaan zou. Hij legde zich met groot enthusiasme toe op de kennis van de Hollandsche taal, waarvan hij nog geen woord kende, en waarin hij het heerlijke evangelie zou moeten verkondigen. Hij verloor geen tjd, die was hem te kostbaar om te worden verbeuzeld. Hij wilde zoo spoedig mogelijk zich bekwamen voor den werkkring waartoe hij geroepen zou worden ... Het heeft mij dikwijls verbaasd, dat hij zich zoo goed en juist in de Hollandsche taal kon uitdrukken, aangezien hij eerst op gevorderde leeftijd ... die taal is begonnen te leeren."
Ongetwyfeld was dit veral later van tyd waar, alhoewel hy, na beweer word, altyd maar 'n paar eienaardigheidjies in sy uitspraak behou het. Voordat hy na Suid-Afrika afgereis het, het hy eers sy familiebetrekkinge in Skotland gaan groet. Hy sou met die Engelse skip The Valleyfield reis. Toe al sy goedere insluitende sy boekery alreeds aan boord was, besluit hy om liewer met die Hollandse brik Reinhardt te reis, want dit sou hom die geleentheid bied om meer oefening in die praat van Nederlands te kry. Met toestemming van die kaptein van The Valleyfield laat hy sy goedere op dié skip bly.
Sy aankoms in Suid-AfrikaWysig
Op Sondag 15 Junie 1862 kom hy ná 'n vermoeiende reis van drie maande in Kaapstad aan. Toevallig het The Valleyfield laat op dieselfde dag in die nabyheid van die Groenpuntse vuurtoring op die rotse geloop en met nege uit die agttien lede van die bemanning vergaan. Toe McGregor verneem dat 'n skip gestrand het, stap hy van die huis waar hy tuis was in Groenpunt na die toneel van die skipbreuk om uit te vind watter skip dit was. Toe hy by die plek kom, val sy oog op 'n boek wat op die strand lê. Hy tel dit op en sien dat dit een van sy eie boeke was. So vind hy uit dat die gestrande vaartuig die een was waarin al sy besittings vervoer is en waarin hy aanvanklik self sou gereis het. Na 'n paar dae in Kaapstad waar hy gelegitimeer word en in die Presbiteriaanse Kerk St. Andrew preek, gaan hy na Swellendam om dr. Robertson te raadpleeg in verband met sekere sake. Daar lewer hy op 29 Junie sy eerste preek in Hollands; en op 13 Julie tree hy twee keer op Robertson op "tot algemeen genoegen", en word elf dae later as leraar van die gemeente beroep.
Predikant van RobertsonWysig
Hy neem die beroep aan, gaan terug na Swellendam en trou daar op 3 September 1862 met dr. Robertson se oudste dogter, Elizabeth Augusta, op wie hy tydens sy vorige besoek verlief geraak het, en kom dan terug na Robertson waar hy op Donderdag, 11 September 1862 bevestig word. Dit was 'n blye dag vir die gemeente, en 'n beriggewer skryf dan ook aan De Volksvriend onder meer: "Eindelijk is de gelukkige dag aangebroken, waarop deze gemeente zich op nieuw verheugen mag in de geregelde bediening door haar eigenen leeraar. Zij, die bij ondervinding weten, wat het zegt zoo lang beroofd te zijn van de wekelijksche verkondiging des Evangelies, en dat na gewoon te zijn aan de diensten van een getrouwen en vromen herder, zijn alleen in staat ten volle de gevoelens te beseffen, die velen bezielden toen zij weder haren eigen leeraar in hun midden mogten aanschouwen."
Die jong egpaar is reeds die vorige dag omtrent ses myl buite die dorp ingewag en in 'n optog deur omtrent dertig rytuie na die huis van die vrederegter, J.W. van Zijl, geleide gedoen. Die bevestigingsrede is deur ds. Andrew Murray gelewer na aanleiding van die teks "Die u ontvangt, ontvangt mij, en die mij ontvangt, ontvangt Hem die mij gezonden heeft," en dr. Robertson het die inseëning waargeneem. In die namiddag het ds. McGregor sy intreepreek gehou na aanleiding van 2 Kor. 4:2. By die geleentheid is nege kinders gedoop, naamlik Jan Matthijs Willem le Roux (gebore 29 Julie 1862), Jan Sebastiaan Petrus Bernardus Viljoen (29 Julie), Jacobus Johannes de Wet (22 Junie), Magaretha Magdalena Susanna Wessels (7 Mei)Frederik Jacobus Viljoen (13 Julie), Jakob Francois i4uller (9 Augustus), Johanna Sophia Visser (15 Junie), Johanna Sophia Crous (25 Junie) en Anna Alizabeth de Witt (30 Mei). Toe hy veertig jaar later aftree, is Jan Sebastiaan Viljoen se dogter gedoop Elizabeth Augusta McGregor na mev. McGregor.
In sy afskeidspreek het hy die een en ander omtrent sy bediening meegedeel, waaruit ons die volgende aanhaal: "Ons doel — en hierin sluit ik mijn dierbare echtgenote in — was dag en nacht de gemeente tot zegen te zijn. Ons gemak hebben wij nooit gezocht. Wij hebben getracht te doen wat wij konden. Somtijds hebben wij getracht te doen meer dan het lichaam verduren kon!"
Eerw. Andries Dreyer, gewese Kerkargivaris, vertel in die Jubileum-Nommer van Die Kindervriend (April 1931) wat hoofsaaklik gewy was aan ds. McGregor as oprigter en jare lange redakteur van die blad, onder meer die volgende oor sy arbeid op Robertson. "Die geseënde bediening ... was versier met 'n wandel waardig die evangelie waarin liefde tot sy Heer openbaar geword het in liefde tot die siele aan sy sorg toevertrou. Hy was dan ook by uitnemendheid 'n sielsoeker, en het dan ook seker baie siele gewen. Op bekering het hy dit steeds aangestuur in sy prediking. Daarby was hy 'n onvermoeide werker. Dit was sy lus en lewe om steeds arbeidsaam te wees. Om vermoeienis het hy nie gegee nie en van moeg word nie gepraat nie. Hy het student gebly tot aan die end van sy lewe, en was altyd baie getrou in die voorbereiding van sy preke, wat hy gewoonlik (die eerste jare altans) vol uitgeskryf het, hoewel hy hom later, toe hy in Hollands meer geoefend en tuis was, slegs van 'n skets op die preek, stoel bedien het. Met kranke, en huisbesoek was hy baie getrou en sy bestellinge het hy met groot stiptheid en nougesetheid uitgevoer. Bo al was hy 'n ware bidder. In die binnekamer, by die huisgodsdiens en in die gemeentelike bidstonde het hy hom steeds doen ken as 'n voorbidder vir die belange van Gods Koninkryk. Geen wonder dan ook dat daar meer dan eens herlewinge in die gemeente was."
"Ds. McGregor het nie alleen sy gemeente, maar ook die Kerk in die algemeen gedien. Veral op die gebied van onderwys en opvoeding het hy hom laat geld. Hy het baie en goeie skole in sy gemeente opgerig en was lid van die eerste Algemene Opvoedingskommissie deur die Sinode in 1870 benoem. Hy was in 1878 een van die stigters van die Normaalskool in die Kaapstad en kurator van die inrigting gedurende baie jare. Toe die Kerk in elke Ring nog inspekteurs vir sending en opvoeding gehad het, was hy die Inspekteur vir opvoeding in die Ring van Swellendam. Sy rapporte in hierdie verband bevat interessante leesstof wat ons die man laat ken as 'n pedagoog, waartoe hy dan ook besondere opleiding gehad het. As eksaminator in die proponentseksamen het hy ook aan die Kerk goeie dienste bewys. Toe hy emeritus geword het, het die Departement van Onderwys hom openlik vir sy uitnemende dienste bedank.
"Bo alles was ds. McGregor by uitnemendheid 'n kindervriend en dit wel van sy jongelingsjare af. Hiervan getuig sy belangstelling in Sondagskole, waarvan hy 'n uitstekende organiseerder was, en wel so dat Robertson die reputasie gehad het dat hy gedurende sy bediening beskik het oor een van die bes georganiseerde Sondagskole in die Kerk. Jaarliks is daar 'n Sondagskoolfees gehou, waartoe alleen die kinders wat getrou was in die bywoning van die klasse, vrye toegang gekry het. In sy werk onder die kinders en jongmense was sy geliefde eggenote sy regterhand. Sy was 'n ware moeder in Israel en het haar veral aangetrek gevoel na die kleiner kinders, wat sy altyd haar "lammertjies" genoem het.
"Reeds in die 1870's het ds. McGregor Sondagskoollesse in boekvorm uitgegee en in die begin van 1881 het hy „De Kindervriend" gestig. Hy het die verant, woordelike redakteur van die blad gebly tot aan sy dood. In sy redaksiewerk was mev. McGregor sy medewerkster. Terwyl hy altyd verantwoordelik was vir die verklaring van die Sondagskoollesse het sy steeds gesorg vir treffende geskiedenisse en leersame verhale vir die kinders ... Ds. McGregor het die pen van 'n vaardige skrywer gehad. Behalwe De Kindervriend het hy die volgende boeke uitgegee: 'Zondagschoollessen voor een Jaar', 'Zondagschoollessen over het leven van Christus', 'Het Nieuwe Catechisastieboek', 'Afrikaanse Kinderbijbel', 'De Zondag Tehuis' ('n preekbundel), 'Zionsliederen', 'Robert Russell's Verzoeking', 'Beroemde Vrouwen', en twee brosjures: 'De Plymouth Broeders' en 'De Christelijke Sabbat'. Ook het hy as gereelde medewerker van Het Gereformeerd Maandblad' en van De Kerkbode in hierdie blaaie belangrike stukke oor die geskiedenis van die NG Kerk en ander sake gelewer."
AftredeWysig
Op 72-jarige ouderdom het ds. McGregor, hoewel gesond en selfs nog sterk, besluit om liewer opsy te staan vir 'n jonger man. "De werkzaamheden der gemeente", het hy in sy afskeidspreek verklaar, "vermeerderden elk jaar en de opvoeding der jeugd in zoo 'n gemeente als deze is zoo gewichtig voor het toekomstig heil van Kerk en land, en het kiezen van onderwijzers en onderwijzeressen van zoo groot belang, dat dit alles onvermoeide waakzaamheid en werkzaamheid op den kant van den Leeraar eischte. Om die reden onder anderen meende ik dat het goed was dat de zaak toevertrouwd zou worden aan jongere krachten dan de mijne. Ik wenschte ook om uit te stappen voor dat de gemeente zou beginnen te lijden wegens de toeneming in jaren en de afneming van krachten van den Leeraar."
Onder blyke van groot belangstelling neem hy en sy eggenote wat soveel jare getrou tersy gestaan het, op 11 September 1902 afskeid van sy geliefde gemeente, waarvan hy gesê het: "Wij zouden kunnen zeggen: Snijd in ons hart en gij vindt de gemeente Robertson." Hy het hom nadat hy sy emeritaat aanvaar het, in Kaapstad gevestig. Maar nie om te rus nie; daarvoor was sy gees te bedrywig. So dikwels as hy daartoe versoek is en sy kragte hom dit toegelaat het, het hy gepreek en ook tydelik in die gemeentes Maitland en De Rust waargeneem. Ook was hy 'n paar jaar lank ouderling van die Nieuwe Kerk en kapelaan van die Roelandstraatse gevangenis. Nog altyd het sy vaardige pen nooit gerus nie.
Op 3 September 1912 kon ds. en mev. McGregor hul goue bruilof vier in die pastorie van die Nieuwe Kerk, waarvan sy skoonseun ds. G.J. du Plessis toe leraar was. Al hul kinders was op hierdie heuglike dag aanwesig, naamlik regter A.J. McGregor, ds. A.M. McGregor (destyds leraar van die NG gemeente Oudtshoorn]], dr. John Robertson McGregor, mev. M.J. de Villiers, mev. ds. Du Plessis en mej. H. M. McGregor.
BegrafnisWysig
Ses jaar later, op Maandag 17 Junie 1918, is hy ná 'n siekbed van enige maande aan sy woning by Hillsideweg 12, Tamboerskloof, oorlede. Die volgende dag is daar 'n roudiens gehou in die NG kerk Drieankerbaai, waar sy seun ds. A.M. McGregor van 1914 tot 1939 leraar was. Onder die groot gehoor was predikante van die NG Kerk en baie ander Christelike kerke, verteenwoordigers van die Unie-regering en die provinsiale administrasie. Die diens is gelei deur prof. J.I. Marais van die Kweekskool wat tot teks gekies het Psalm 103:1 en 2 en Hebreërs 13:7. Hy het verklaar dat ds. McGregor 'n gawe van God aan die NG Kerk in Suid-Afrika was, en Suid-Afrika moes God dank vir sy lewe. "Zijn naam was Andrew: hij was een ware Andreas; hij was niet een man die zich ooit op de voorgrond drong, maar die anderen bij de hand nam en tot de Heiland leidde." Ook ds. A.I. Steytler, jare lange vriend, het die ontslapene gehuldig en onder meer daarop gewys dat, alhoewel hy 'n Skot van geboorte was, hy hom heeltemal met die Afrikaanssprekendes vereenselwig het en selfs by voorkeur Nederlands gepraat het.
Ná die diens is die lyk per trein na Robertson vervoer, waar die begrafnis die volgende dag plaasgevind het. Die gemeente het in groot getalle opgekom om die laaste eer aan hulle oudleraar te bewys. Om halfdrie die namiddag is die kis by die huis van mnr. Lewis by die stasie afgehaal en na die kerk gevolg deur die weduwee en haar ses kinders en 'n skare van ongeveer tweeduisend mense. 'n Vierhonderdtal leerlinge het aan die voorpunt van die stoet gestap en hulle soos 'n erewag aan weerskante van die straat voor die ingang na die hoofdeur van die kerk opgestel. Die slippedraers was die predikante H.P. van der Merwe en S.J. Perold van Robertson, Weber van McGregor, I.F.A. de Villiers, skriba van die Sinode, en D.P. van Huyssteen en Van der Westhuizen van Montagu en die ouderling C.P. Klopper. As draers het opgetree die ouderlinge P.R.W.J. de Wet, L.A. Wentzel, N.L. Jonker, J.P. Marais en J.A. van Zijl. Ds. H.P. van der Merwe, eerste leraar van Robertson, wat as geleentheidsredenaar opgetree het, is bygestaan deur di. De Villiers, Weber, Perold en Van Huyssteen. As teks het ds. Van der Merwe gekies 2 Konings 2:12: "Mijn Vader, mijn Vader," en daarop gewys dat die ontslapene soos 'n vader geken, geëerbiedig en gelief was. Dit het duidelik gebly uit die kransie wat namens die moderatuur van die NG Kerk gestuur is. "De weeklacht over Elia was niet misplaatst op deze Gemeente. Vader McGregor had de Gemeente geïnspireerd. Dat was nog kenbaar by de ou stock. Het werk van Vader McGregor was onsterflik. De weeklacht kwam uit 'n gemeente vol van waardering. Uit 'n hart dat vol was van eerbied kon het trouwens niet anders wezen."
BronneWysig
- ( ) Maeder, ds. G.A. en Zinn, Christian. 1917. Ons Kerk Album. Kaapstad: Ons Kerk Album Maatschappij Bpkt.
- ( ) Olivier, ds. P.L. (samesteller). 1052. Ons gemeentelike feesalbum. Kaapstad en Pretoria: N.G. Kerk-uitgewers.
- ( Tromp, A.H. 1953. Robertson, 1853-1953. Gedenkboek by geleentheid van die honderdjarige bestaan van die dorp en die N.G. gemeente Robertson. ) Robertson: Die Eeufeeskomitee van Robertson.
|
<urn:uuid:3c9b34e2-1430-4c4f-be1f-6502dedb2cc0>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Andrew_McGregor
|
2019-07-18T23:20:46Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525863.49/warc/CC-MAIN-20190718231656-20190719013656-00437.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.997418
| false
|
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.