spoken_style
stringlengths
7
352
written_style
stringlengths
8
354
နှုတ်ဆက်စရာ စကားမရှိတော့ဘူး။
နှုတ်ဆက်ဖွယ်ရာ စကားမရှိတော့ပေ။
လျှောက်စရာ လမ်းမရှိတော့ဘူး။
လျှောက်ဖွယ်ရာ လမ်းမရှိတော့ပေ။
ပုန်းစရာ နေရာမရှိတော့ဘူး။
ပုန်းဖွယ်ရာ နေရာမရှိတော့ပေ။
ဖြီးစရာ ဆံပင်မရှိတော့ဘူး။
ဖြီးဖွယ်ရာ ဆံပင်မရှိတော့ပေ။
လိမ်းစရာ ဆေးမရှိတော့ဘူး။
လိမ်းဖွယ်ရာ ဆေးမရှိတော့ပေ။
ခေါက်စရာ စက္ကူမရှိတော့ဘူး။
ခေါက်ဖွယ်ရာ စက္ကူမရှိတော့ပေ။
လိပ်စရာ အဝတ်မရှိတော့ဘူး။
လိပ်ဖွယ်ရာ အဝတ်မရှိတော့ပေ။
တပ်စရာ မီးသီးမရှိတော့ဘူး။
တပ်ဖွယ်ရာ မီးသီးမရှိတော့ပေ။
ဆွဲစရာ ကြိုးမရှိတော့ဘူး။
ဆွဲဖွယ်ရာ ကြိုးမရှိတော့ပေ။
ဖြတ်စရာ လမ်းမရှိတော့ဘူး။
ဖြတ်ဖွယ်ရာ လမ်းမရှိတော့ပေ။
ကျွန်ုပ် သိသလောက် မောင်းမယ်။
ကျွန်ုပ် သိသရွေ့ မောင်းပါမည်။
ငါတို့ တတ်နိုင်သလောက် ဆင်းမယ်။
ငါတို့ တတ်နိုင်သမျှ ဆင်းမည်။
ငါတို့ တတ်နိုင်သလောက် ညှိမယ်။
ငါတို့ တတ်နိုင်သမျှ ညှိမည်။
မောင်လှ စာဖတ်နေတယ်။
မောင်လှသည် စာဖတ်နေသည်။
ကျော်ကျော် မနက်ဖြန် လာမယ်။
ကျော်ကျော်သည် နက်ဖြန် လာမည်။
မောင်လှ ရန်ကုန်က ပြန်လာတယ်။
မောင်လှသည် ရန်ကုန်မှ ပြန်လာသည်။
မမြနဲ့ အေးအေး စကားပြောနေကြတယ်။
မမြနှင့် အေးအေးသည် စကားပြောနေကြ၏။
ကျော်ကျော် စက်ဘီးနဲ့ လာခဲ့မယ်။
ကျော်ကျော်သည် စက်ဘီးဖြင့် လာခဲ့မည်။
ကျော်ကျော် လာသလား။
ကျော်ကျော်သည် လာသလော။
ဇော်ဇော် ကောင်းကောင်း အိပ်ပျော်နေတယ်။
ဇော်ဇော်သည် ကောင်းစွာ အိပ်ပျော်နေသည်။
မောင်လှ ဟိုအကြောင်းကို မသိဘူး။
မောင်လှသည် ထိုအကြောင်းကို မသိရှိပေ။
သီရိ စာတတ်လား။
သီရိသည် စာတတ်သလော။
သီရိ လာမယ့် တနင်္ဂနွေနေ့မှာ တွေ့မယ်။
သီရိသည် လာမည့် တနင်္ဂနွေနေ့တွင် တွေ့မည်။
မောင်လှ နောက်တစ်ခါ လာပါအုံးမယ်။
မောင်လှသည် နောက်တစ်ခါ လာပါဦးမည်။
အေးအေး အနီ၊ အပြာ၊ အဝါ စတဲ့ အရောင်တွေကို ကြိုက်တယ်။
အေးအေးသည် အနီ၊ အပြာ၊ အဝါ စသည့် အရောင်များကို ကြိုက်သည်။
ကျော်ကျော် ဟိုပစ္စည်းကို မကြိုက်ဘူး။
ကျော်ကျော်သည် ထိုပစ္စည်းကို မကြိုက်ပေ။
မောင်လှ ရှိလား။
မောင်လှသည် ရှိသလော။
ဇော်ဇော် ဆန်၊ ဆီ၊ ဆား စတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ဝယ်တယ်။
ဇော်ဇော်သည် ဆန်၊ ဆီ၊ ဆား စသော ပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူ၏။
သီရိ အဝတ်လျှော်ရတာ ပင်ပန်းတယ်။
သီရိသည် အဝတ်လျှော်ရသည်မှာ ပင်ပန်း၏။
ဇော်ဇော် စာရေးတာကို ဝါသနာပါလား။
ဇော်ဇော်သည် စာရေးခြင်းကို ဝါသနာပါသလော။
ဇော်ဇော် ဒီနေ့ ညစာ မစားဘူး။
ဇော်ဇော်သည် ယနေ့ ညစာ မစားပါ။
ကျော်ကျော် မှန်လား။
ကျော်ကျော်သည် မှန်သလော။
ကျော်ကျော် ပွင့်မယ့် ပန်းကို စောင့်နေတယ်။
ကျော်ကျော်သည် ပွင့်မည့် ပန်းကို စောင့်နေသည်။
ကျော်ကျော် သိမ်းဖို့ သေတ္တာယူလာတယ်။
ကျော်ကျော်သည် သိမ်းရန် သေတ္တာယူလာသည်။
မမြ အနီ၊ အစိမ်း၊ အနက် စတဲ့ အရောင်တွေကို သုံးတယ်။
မမြသည် အနီ၊ အစိမ်း၊ အနက် စသော အရောင်များကို သုံးသည်။
ဒါကို အမျိုးသားရေးစိတ်ဓာတ် ထက်သန်တဲ့ မြန်မာလူကြီးလူငယ်တွေ တွန်းလှန်ခဲ့တာကို အမျိုးသားအောင်ပွဲကနေ ပေါ်လာတဲ့ မြန်မာအမျိုးသားကျောင်းတွေက သက်သေပြနေတယ်။
ယင်းကို အမျိုးသားရေးစိတ်ဓာတ် ထက်သန်သော မြန်မာလူကြီး လူငယ်များ တွန်းလှန်ခဲ့ကြသည်ကို အမျိုးသားအောင်ပွဲမှပေါ်ပေါက်လာသည့် မြန်မာ အမျိုးသားကျောင်းများက သက်သေပြခဲ့သည်။
စာပေက လူတွေကို အသိဉာဏ်ပွင့်လင်းစေတဲ့ ဦးနှောက်အာဟာရ ဖြစ်စေတယ်။
စာပေသည် လူတို့အား အသိဉာဏ်ပွင့်လင်းစေသည့် ဦးနှောက်အာဟာရကို ဖြစ်စေပါသည်။
ဒါ့အပြင် စာဖတ်တဲ့သူတွေကို ရသကိုးပါး ပေးနိုင်တဲ့ နှလုံးသားအာဟာရလည်း ဖြစ်ပါတယ်။
ထို့အပြင် စာဖတ်သူတို့ကို ရသကိုးပါး ပေးနိုင်စွမ်းသည့် နှလုံးသားအာဟာရလည်း ဖြစ်ပါသည်။
စာပေမြင့်မှ လူမျိုးမြင့်မယ်၊ စာပေပျောက်ရင် လူမျိုးပျောက်မယ် ဆိုတဲ့ မြန်မာစကားပုံ ရှိပါတယ်။
စာပေမြင့်မှ လူမျိုးမြင့်မည်၊ စာပေပျောက်က လူမျိုးပျောက်မည်ဆိုသည့် မြန်မာဆိုရိုးစကားရှိပါသည်။
အခုဆိုရင် နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်နီးပါးလောက် ရှိပါပြီ။
အခုဆိုလျှင် နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်နီးပါးရှိပြီဖြစ်သည်။
ဗမာပြည်ဟာ တို့ပြည်၊ ဗမာစာဟာ တို့စာ၊ ဗမာစကားဟာ တို့စကား၊ တို့ပြည်ကို ချစ်ပါ၊ တို့စာကို ချီးမြှင့်ပါ၊ တို့စကားကို လေးစားပါ ဆိုတဲ့ ကြွေးကြော်သံက သိပ်ကို လေးနက်ပါတယ်။
ဗမာပြည်သည် တို့ပြည်၊ ဗမာစာသည် တို့စာ၊ ဗမာစကားသည် တို့စကား၊ တို့ပြည်ကို ချစ်ပါ၊ တို့စာကို ချီးမြှင့်ပါ၊ တို့စကားကို လေးစားပါဆိုသည့် ကြွေးကြော်သံသည် ထူးခြားလေးနက်လှပါ၏။
လူ့အဖွဲ့အစည်း တစ်ခုရဲ့ စာပေယဉ်ကျေးမှုဆိုတာ ခေတ်အဆက်ဆက်မှာ ပြောင်းလဲနေမှာပါပဲ။
လူ့အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု၏ စာပေယဉ်ကျေးမှုဆိုသည်က ခေတ်အဆက်ဆက် ပြောင်းလဲနေမည်သာ ဖြစ်ပါသည်။
မျိုးဆက်သစ် လူငယ်တွေကို ကျောင်းတက်တဲ့ အရွယ်ကတည်းက စာပေမျိုးစေ့ ချပေးရပါမယ်။
မျိုးဆက်သစ်လူငယ်တို့ ကျောင်းနေစဉ်အရွယ်ကပင် စာပေမျိုးစေ့ချပေးကြရပါမည်။
ငါးဈေးနှုန်းက (၁) ရာခိုင်နှုန်း တက်သွားရင် ငါးဝယ်မယ့်အရေအတွက်က (ဝ.၄) ရာခိုင်နှုန်း လျော့သွားမယ်လို့ ပြောတာပါ။
ငါးဈေးနှုန်း (၁) ရာခိုင်နှုန်းမြင့်တက်သွားပါက ငါးဝယ်ယူမည့်အရေအတွက် (ဝ.၄) ရာခိုင်နှုန်းလျော့နည်းသွားမည်ဟုဆိုလိုသည်။
မြန်မာစာပေကို ချစ်တာက အမျိုးသားရေးတာဝန်ပဲ။
မြန်မာစာပေကို ချစ်မြတ်နိုးခြင်းသည်က အမျိုးသားရေးတာဝန်ပင်။
မြန်မာစာပေက ကမ္ဘာ့အလယ်မှာ တင့်တယ်ပါတယ်။
မြန်မာစာပေသည် ကမ္ဘာ့အလယ်၌ တင့်တယ်လှပါသည်။
သေတဲ့အထိ မြန်မာစာပေကို လက်ဆင့်ကမ်းသွားမယ်။
သေသည့်တိုင် မြန်မာစာပေကို လက်ဆင့်ကမ်းသွားမည်။
ဘယ်လို စာပေက လူမျိုးကို မြှင့်တင်ပေးသလဲ။
အဘယ်သို့သော စာပေသည် လူမျိုးကို မြှင့်တင်ပေးသနည်း။
ပုဂံ၊ အင်းဝ၊ ကုန်းဘောင် စတဲ့ ခေတ်တွေမှာ စာပေထွန်းကားခဲ့တယ်။
ပုဂံ၊ အင်းဝ၊ ကုန်းဘောင် စသည့် ခေတ်များတွင် စာပေထွန်းကားခဲ့သည်။
စာပေမြင့်မှ လူမျိုးမြင့်မယ်ဆိုတာ အမှန်တရားပဲ။
စာပေမြင့်မှ လူမျိုးမြင့်မည်ဆိုသည်မှာ အမှန်တရားပင်။
ဒါတင်မက မြန်မာစာပေကို ကမ္ဘာကပါ စိတ်ဝင်စားလာကြတယ်။
ထိုမျှမက မြန်မာစာပေကို ကမ္ဘာကပါ စိတ်ဝင်စားလာကြ၏။
ဘယ်အချိန်မှာမဆို မြန်မာစာကို တန်ဖိုးထားရမယ်။
မည်သည့်အချိန်၌မဆို မြန်မာစာကို တန်ဖိုးထားရမည်။
ဒီနေ့ကစပြီး မြန်မာစာပေအဆင့်အတန်း မြင့်အောင် လုပ်မယ်။
သည်နေ့မှစ၍ မြန်မာစာပေအဆင့်အတန်း မြင့်မားအောင် လုပ်မည်။
ဒီစာပေယဉ်ကျေးမှုကို သားမြေးမြစ်တွေဆီ လက်ဆင့်ကမ်းရမယ်။
ဤစာပေယဉ်ကျေးမှုကို သားမြေးမြစ်များထံသို့ လက်ဆင့်ကမ်းရမည်။
တကယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ ကြိုးစားရင် မြန်မာစာပေ ပိုထွန်းကားမယ်။
အကယ်၍ ကျွန်ုပ်တို့ ကြိုးစားလျှင် မြန်မာစာပေ ပိုမိုထွန်းကားမည်။
ဒါကြောင့် စာပေကို တန်ဖိုးထားလေးစားသင့်တယ်။
ထို့ကြောင့် စာပေကို တန်ဖိုးထားလေးစားသင့်ပေသည်။
သေတဲ့အထိ မြန်မာလူမျိုးဖြစ်ရတာကို ဂုဏ်ယူမယ်။
သေသည့်တိုင် မြန်မာလူမျိုးဖြစ်ရသည်ကို ဂုဏ်ယူမည်။
တကယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ စည်းလုံးရင် မြန်မာစာပေ ရှင်သန်နေမယ်။
အကယ်၍ ကျွန်ုပ်တို့ စည်းလုံးလျှင် မြန်မာစာပေ ရှင်သန်နေမည်။
ဘယ်သူမဆို မြန်မာစာပေရဲ့ တန်ဖိုးကို သိရှိသင့်တယ်။
မည်သူမဆို မြန်မာစာပေ၏ တန်ဖိုးကို သိရှိသင့်သည်။
ဘယ်အချိန် မြန်မာစာပေကို ကမ္ဘာက ပိုသိလာမလဲ။
မည်သည့်အချိန်၌ မြန်မာစာပေကို ကမ္ဘာက ပိုသိလာမည်နည်း။
တကယ်လို့ မြန်မာစာပေ ထွန်းကားရင် တို့လူမျိုးလည်း မျက်နှာပန်းလှမယ်။
အကယ်၍ မြန်မာစာပေ ထွန်းကားလျှင် တို့လူမျိုးလည်း မျက်နှာပန်းလှမည်။
ဒီလုပ်ငန်းက နိုင်ငံစီးပွားရေးအတွက် သိပ်အရေးကြီးတယ်။
ဤလုပ်ငန်းသည် နိုင်ငံစီးပွားရေးအတွက် အလွန်အရေးကြီးလှ၏။
လာမယ့်လမှာ ကုန်စည်ပြပွဲကို ခမ်းခမ်းနားနား ကျင်းပမယ်။
လာမည့်လတွင် ကုန်စည်ပြပွဲကို ခမ်းနားစွာ ကျင်းပမည်။