macronized
stringlengths
1
3.25k
plain
stringlengths
1
3.07k
πῶς δὲ ἐμέτρησε τὸν οὐρα^νὸν σπι^θα^μῇ;
πῶς δὲ ἐμέτρησε τὸν οὐρανὸν σπιθαμῇ;
πῶς δα^κτύ^λους εἶχε μεγά^λους ἀ^να^λόγους τῇ θεότητι^;
πῶς δακτύλους εἶχε μεγάλους ἀναλόγους τῇ θεότητι;
καὶ πῶς ἐν ἐκείνοις τοῖς δα^κτύ^λοις ἔγραψε πλά^κα^ς μικρὰ_ς δα^κτύ^λοις τοιούτοις καὶ οὐ δὲ πολλοῖς;
καὶ πῶς ἐν ἐκείνοις τοῖς δακτύλοις ἔγραψε πλάκας μικρὰς δακτύλοις τοιούτοις καὶ οὐ δὲ πολλοῖς;
ἡμεῖς τρισὶ^ δα^κτύ^λοις γρά^φομεν τῶν ἄλλων συνεργούντων·
ἡμεῖς τρισὶ δακτύλοις γράφομεν τῶν ἄλλων συνεργούντων·
θεὸς ἑνὶ^ δακτύ^λῳ τὰ_ς πλά^κα^ς ἔγραψεν.
θεὸς ἑνὶ δακτύλῳ τὰς πλάκας ἔγραψεν.
εἶδές τι^να^ ἑνὶ^ δακτύ^λῳ γράφοντα^;
εἶδές τινα ἑνὶ δακτύλῳ γράφοντα;
νοήματά ἐστι^ ταῦτα^ μᾶλλον ἢ ῥήμα^τα^.
νοήματά ἐστι ταῦτα μᾶλλον ἢ ῥήματα.
ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ' εἰκόνα^ ἡμετέρα_ν.
ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ' εἰκόνα ἡμετέραν.
βούλεται ἡμᾶς ὁ θεὸς μιμητὰς αὐτοῦ εἶναι κατ' ἀ^ρετήν.
βούλεται ἡμᾶς ὁ θεὸς μιμητὰς αὐτοῦ εἶναι κατ' ἀρετήν.
τί^ ἐστι^ κατ' εἰκόνα^;
τί ἐστι κατ' εἰκόνα;
θεὸς ἅγι^ος.
θεὸς ἅγιος.
ἐὰ^ν γενώμεθα^ ἅ^γι^οι, κατ' εἰκόνα^ ἐσμὲν θεοῦ.
ἐὰν γενώμεθα ἅγιοι, κατ' εἰκόνα ἐσμὲν θεοῦ.
γίνεσθε γὰ^ρ ἅ^γι^οι, ὅτι^ ἐγὼ ἅγι^ός εἰμι^.
γίνεσθε γὰρ ἅγιοι, ὅτι ἐγὼ ἅγιός εἰμι.
θεὸς δί^καιος·
θεὸς δίκαιος·
ἐὰ^ν δι^καιοσύ^νην μετέλθωμεν, εἰκών ἐσμεν θεοῦ.
ἐὰν δικαιοσύνην μετέλθωμεν, εἰκών ἐσμεν θεοῦ.
δίκαιος γὰ^ρ κύ_ρι^ος καὶ δι^καιοσύ^νην ἠγάπησεν.
δίκαιος γὰρ κύριος καὶ δικαιοσύνην ἠγάπησεν.
ἐὰ^ν ὦμεν φι^λάνθρωποι, ἐλεήμονες, εἰκών ἐσμεν τοῦ θεοῦ.
ἐὰν ὦμεν φιλάνθρωποι, ἐλεήμονες, εἰκών ἐσμεν τοῦ θεοῦ.
γίνεσθε οἱ οἰκτίρμονες, ὡς πα^τὴρ ὑ_μῶν οἰκτείρει.
γίνεσθε οἱ οἰκτίρμονες, ὡς πατὴρ ὑμῶν οἰκτείρει.
εἶδες ποῦ ἡ εἰκών;
εἶδες ποῦ ἡ εἰκών;
ἀποδύσασθε τὸν πα^λαιὸν ἄνθρωπον καὶ ἐνδύ_σα^σθε τὸν νέον, τὸν κα^τὰ^ θεὸν κτισθέντα^ εἰς ἐπίγνωσι^ν ἀ^ληθεία_ς, κατ' εἰκόνα^ τοῦ κτίσαντος αὐτόν.
ἀποδύσασθε τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον καὶ ἐνδύσασθε τὸν νέον, τὸν κατὰ θεὸν κτισθέντα εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας, κατ' εἰκόνα τοῦ κτίσαντος αὐτόν.
εἶδες ὅτι^ ταῖς ἀ^ρεταῖς ἐπιγρά^φεται τὸ κατ' εἰκόνα^ ἡμετέρα_ν;
εἶδες ὅτι ταῖς ἀρεταῖς ἐπιγράφεται τὸ κατ' εἰκόνα ἡμετέραν;
ἐν τί^νι^ ἡ εἰκών;
ἐν τίνι ἡ εἰκών;
ἐν τῇ ἐξουσί^ᾳ πά^λι^ν·
ἐν τῇ ἐξουσίᾳ πάλιν·
ἀρχέτωσα^ν τῶν ἰ^χθύ^ων τῆς θα^λάσσης καὶ τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρα^νοῦ καὶ τῶν θηρί^ων καὶ τῶν ἑρπετῶν καὶ τῶν κτηνῶν καὶ πά_σης τῆς γῆς.
ἀρχέτωσαν τῶν ἰχθύων τῆς θαλάσσης καὶ τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῶν θηρίων καὶ τῶν ἑρπετῶν καὶ τῶν κτηνῶν καὶ πάσης τῆς γῆς.
ὢ τῆς τοῦ θεοῦ ἀκολουθία_ς.
ὢ τῆς τοῦ θεοῦ ἀκολουθίας.
ὢ τῆς τῶν ῥημά^των ἀκρι_βεία_ς.
ὢ τῆς τῶν ῥημάτων ἀκριβείας.
δι^ὰ^ τί^ πρῶτον ἐμνημόνευσεν ἀρχέτωσαν τῶν ἰ^χθύ^ων τῆς θα^λάσσης;
διὰ τί πρῶτον ἐμνημόνευσεν ἀρχέτωσαν τῶν ἰχθύων τῆς θαλάσσης;
κα^τὰ^ τὴν τάξι^ν τῆς δημιουργία_ς ἡ τά^ξι_ς τῆς δεσποτεία_ς.
κατὰ τὴν τάξιν τῆς δημιουργίας ἡ τάξις τῆς δεσποτείας.
ἐπειδὴ πρῶτοι ἐκ τῆς θα^λάσσης ἐγένοντο ἰ^χθύ^ες καὶ πετεινά^, μετὰ^ ταῦτα^ δὲ ἀ^πὸ γῆς τὰ^ τετρά^ποδα^ καὶ τὰ^ λοιπὰ^ κτήνη, εἰσά^γει οὖν τὰ^ πρῶτα^ γενόμενα^·
ἐπειδὴ πρῶτοι ἐκ τῆς θαλάσσης ἐγένοντο ἰχθύες καὶ πετεινά, μετὰ ταῦτα δὲ ἀπὸ γῆς τὰ τετράποδα καὶ τὰ λοιπὰ κτήνη, εἰσάγει οὖν τὰ πρῶτα γενόμενα·
ἀρχέτωσαν τῶν ἰ^χθύ^ων καὶ τῶν πετεινῶν καὶ τῶν θηρί^ων καὶ τῶν ἑρπετῶν καὶ τῶν κτηνῶν.
ἀρχέτωσαν τῶν ἰχθύων καὶ τῶν πετεινῶν καὶ τῶν θηρίων καὶ τῶν ἑρπετῶν καὶ τῶν κτηνῶν.
εὐλογεῖτε, θά^λα^σσαι καὶ ποτα^μοὶ, τὸν κύ_ρι^ον.
εὐλογεῖτε, θάλασσαι καὶ ποταμοὶ, τὸν κύριον.
εὐλογεῖτε, κήτη καὶ πά^ντα^ τὰ^ κι_νούμενα^ ἐν ὕ^δα^σι^, τὸν κύ_ρι^ον.
εὐλογεῖτε, κήτη καὶ πάντα τὰ κινούμενα ἐν ὕδασι, τὸν κύριον.
εὐλογεῖτε, πά^ντα^ τὰ^ πετεινὰ^ τοῦ οὐρα^νοῦ, τὸν κύ_ρι^ον.
εὐλογεῖτε, πάντα τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ, τὸν κύριον.
εὐλογεῖτε, τὰ^ θηρί^α^ καὶ τὰ^ κτήνη.
εὐλογεῖτε, τὰ θηρία καὶ τὰ κτήνη.
εὐλογεῖτε, υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων.
εὐλογεῖτε, υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων.
ἦν μὲν οὖν καὶ ἕτερα^ ἐπι^θεωρῆσαι, ἀλλ' εἰς τὸ προκείμενον ἐπανέλθωμεν.
ἦν μὲν οὖν καὶ ἕτερα ἐπιθεωρῆσαι, ἀλλ' εἰς τὸ προκείμενον ἐπανέλθωμεν.
καὶ ἔπλα^σεν ὁ θεὸς τὸν ἄνθρωπον.
καὶ ἔπλασεν ὁ θεὸς τὸν ἄνθρωπον.
οὐκ εἶπεν ἁπλῶς ἐποίησεν, ἀλλ' ἔπλα^σεν.
οὐκ εἶπεν ἁπλῶς ἐποίησεν, ἀλλ' ἔπλασεν.
πλάσις λέγεται ἐπὶ^ τῆς εὐπρεπεία_ς, ὡς ὅτα^ν τι^ς θεα_σά^μενος πρόσωπον εὔμορφον, ἐπειδὴ κα^λὸν πλάσμα^, λέγῃ·
πλάσις λέγεται ἐπὶ τῆς εὐπρεπείας, ὡς ὅταν τις θεασάμενος πρόσωπον εὔμορφον, ἐπειδὴ καλὸν πλάσμα, λέγῃ·
οὐδὲν ἐποίησεν ὁ θεὸς ἐν τῷ σώμα^τι^ ἀπρεπές, ἀλλὰ^ καὶ πρὸς τὴν εὐπρέπεια^ν καὶ πρὸς τὴν χρῆσι^ν.
οὐδὲν ἐποίησεν ὁ θεὸς ἐν τῷ σώματι ἀπρεπές, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὴν εὐπρέπειαν καὶ πρὸς τὴν χρῆσιν.
οἷον ὁ ὀφθαλμὸς δύ^ο ἔχει καὶ χρῆσι^ν καὶ εὐπρέπεια^ν·
οἷον ὁ ὀφθαλμὸς δύο ἔχει καὶ χρῆσιν καὶ εὐπρέπειαν·
καὶ γὰ^ρ βλέπει καὶ φαιδρύ^νει τὸ πρόσωπον καὶ κοσμεῖ τὴν ὄψι^ν καὶ ὁρᾷ πά^ντα^.
καὶ γὰρ βλέπει καὶ φαιδρύνει τὸ πρόσωπον καὶ κοσμεῖ τὴν ὄψιν καὶ ὁρᾷ πάντα.
ἡ ἀκοὴ ἔχει τὴν χρῆσι^ν, ἔχει τὴν ὄψι^ν.
ἡ ἀκοὴ ἔχει τὴν χρῆσιν, ἔχει τὴν ὄψιν.
τὸ γὰ^ρ περικείμενον κύμβα^λον κοσμεῖ τὸ ζῷον.
τὸ γὰρ περικείμενον κύμβαλον κοσμεῖ τὸ ζῷον.
ὁμοίως ἡ ῥὶς ἔχει τὴν ὄσφρησι^ν ἀ^να^γκαία_ν, ἀλλ' ἔχει πα^ρὰ^ τὰ^ ἄλλα^ ζῷα^, ὥσπερ μεσότοιχον καὶ πληροῦν τὴν εὐπρέπεια^ν.
ὁμοίως ἡ ῥὶς ἔχει τὴν ὄσφρησιν ἀναγκαίαν, ἀλλ' ἔχει παρὰ τὰ ἄλλα ζῷα, ὥσπερ μεσότοιχον καὶ πληροῦν τὴν εὐπρέπειαν.
τοῦτο τῷ ἀνθρώπῳ ὑ^πά^ρχει.
τοῦτο τῷ ἀνθρώπῳ ὑπάρχει.
τὰ^ γὰ^ρ ἄλλα^ ζῷα^ μυ^κτῆρα^ς οὐκ ἔχουσι^ν, ἀλλὰ^ μί^α^ν κα^θόλου τὴν θέσι^ν.
τὰ γὰρ ἄλλα ζῷα μυκτῆρας οὐκ ἔχουσιν, ἀλλὰ μίαν καθόλου τὴν θέσιν.
τοῦτο δὲ δι^ὰ^ τοῦτο ἔπλα^σεν ὁ θεός.
τοῦτο δὲ διὰ τοῦτο ἔπλασεν ὁ θεός.
ὁ φυ^τεύσα_ς τὸ οὖς, οὐχὶ^ ἀ^κούει;
ὁ φυτεύσας τὸ οὖς, οὐχὶ ἀκούει;
ἢ ὁ πλά^σα_ς τὸν ὀφθαλμὸν, οὐχὶ^ κα^τα^νοεῖ;
ἢ ὁ πλάσας τὸν ὀφθαλμὸν, οὐχὶ κατανοεῖ;
οὕτω καὶ τὴν γῆν ἐποίησε πρὸς εὐπρέπεια^ν, πρὸς χρῆσι^ν.
οὕτω καὶ τὴν γῆν ἐποίησε πρὸς εὐπρέπειαν, πρὸς χρῆσιν.
καὶ ἵ^να_ μὴ δείξω σοι πολλὰ εὐπρεπῆ, ἓν εἰπὼν ὑπερβήσομαι.
καὶ ἵνα μὴ δείξω σοι πολλὰ εὐπρεπῆ, ἓν εἰπὼν ὑπερβήσομαι.
ἔδωκεν ὁ θεὸς τῷ ἀνθρώπῳ, λέγω δὴ τῷ ἀνδρί^, μετὰ^ τῶν ἄλλων καὶ μαστῶν ἁρμονίαν.
ἔδωκεν ὁ θεὸς τῷ ἀνθρώπῳ, λέγω δὴ τῷ ἀνδρί, μετὰ τῶν ἄλλων καὶ μαστῶν ἁρμονίαν.
ἀνδρὶ μαστὸς δι^ὰ^ τί^;
ἀνδρὶ μαστὸς διὰ τί;
δι^ὰ^ τὴν εὐπρέπεια^ν.
διὰ τὴν εὐπρέπειαν.
ἔστω γὰ^ρ γυ^ναικὶ^ δι^ὰ^ τὸ ἀ^να^γκαῖον τῆς φύ^σεως, δι^ὰ^ τὴν χορηγίαν τοῦ γάλακτος.
ἔστω γὰρ γυναικὶ διὰ τὸ ἀναγκαῖον τῆς φύσεως, διὰ τὴν χορηγίαν τοῦ γάλακτος.
ἀνδρὶ μαστὸς δι^ὰ^ τί^;
ἀνδρὶ μαστὸς διὰ τί;
δι^ὰ^ τὴν εὐπρέπεια^ν, δι^ὰ^ τὴν εὐκοσμίαν.
διὰ τὴν εὐπρέπειαν, διὰ τὴν εὐκοσμίαν.
ὥσπερ γὰ^ρ ἐν τοῖς οἰκοδομήμα^σι^ τι^νὰ^ μὲν γί_νεται δι^ὰ^ τὸ ἀ^να^γκαῖον, τι^νὰ^ δὲ δι^ὰ^ τὴν εὐπρέπεια^ν, οὕτως ὁ θεὸς καὶ ἐκόσμησε τὸν ἄνθρωπον καὶ πρὸς τὴν χρῆσι^ν ἀ^πήρτισεν.
ὥσπερ γὰρ ἐν τοῖς οἰκοδομήμασι τινὰ μὲν γίνεται διὰ τὸ ἀναγκαῖον, τινὰ δὲ διὰ τὴν εὐπρέπειαν, οὕτως ὁ θεὸς καὶ ἐκόσμησε τὸν ἄνθρωπον καὶ πρὸς τὴν χρῆσιν ἀπήρτισεν.
ἔπλα^σεν αὐτὸν χοῦν λα^βὼν ἀ^πὸ τῆς γῆς.
ἔπλασεν αὐτὸν χοῦν λαβὼν ἀπὸ τῆς γῆς.
μακάριαι αἱ χριστιανῶν ἐλπί^δες, ἐὰ^ν ἐπιγνῶμεν, ἃ^ ἀ^κούομεν.
μακάριαι αἱ χριστιανῶν ἐλπίδες, ἐὰν ἐπιγνῶμεν, ἃ ἀκούομεν.
δι^ὰ^ τί^ οὐκ εἶπε·
διὰ τί οὐκ εἶπε·
ἔλαβε βῶλον ἀ^πὸ τῆς γῆς;
ἔλαβε βῶλον ἀπὸ τῆς γῆς;
τοσοῦτον σῶ^μα^ ἔπλα^σε·
τοσοῦτον σῶμα ἔπλασε·
καὶ οὐ χρεία_ν ἔσχεν οὐ δὲ βώλου, ἀλλὰ^ χοῦν λαμβάνει.
καὶ οὐ χρείαν ἔσχεν οὐ δὲ βώλου, ἀλλὰ χοῦν λαμβάνει.
ὁ θεὸς προεῖδε τὰ^ μέλλοντα^ ὡς ὄντα^.
ὁ θεὸς προεῖδε τὰ μέλλοντα ὡς ὄντα.
ἐπειδὴ προῄδει, ὅτι^ μέλλει τελευτᾶν τὸ ζῷον καὶ εἰς χοῦν μετα^βά^λλεσθαι, προλαβὼν ἐν τῇ δημιουργίᾳ ἔδειξε τὴν ἐλπί^δα^ τῆς ἀναστάσεως.
ἐπειδὴ προῄδει, ὅτι μέλλει τελευτᾶν τὸ ζῷον καὶ εἰς χοῦν μεταβάλλεσθαι, προλαβὼν ἐν τῇ δημιουργίᾳ ἔδειξε τὴν ἐλπίδα τῆς ἀναστάσεως.
λαμβάνει χοῦν ἀ^πὸ τῆς γῆς, ἵν' ὅτα^ν ἴ^δῃς ἐν τά^φῳ χοῦν, γνῷς ὅτι^ ὁ ἐκεῖνο πλά^σα_ς καὶ τοῦτο ἀ^νί^στησι^ν.
λαμβάνει χοῦν ἀπὸ τῆς γῆς, ἵν' ὅταν ἴδῃς ἐν τάφῳ χοῦν, γνῷς ὅτι ὁ ἐκεῖνο πλάσας καὶ τοῦτο ἀνίστησιν.
ἔπλα^σε τὸν ἄνθρωπον, χοῦν λα^βὼν ἀ^πὸ τῆς γῆς, καὶ ἐνεφύ_σησεν εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ πνοὴν ζωῆς.
ἔπλασε τὸν ἄνθρωπον, χοῦν λαβὼν ἀπὸ τῆς γῆς, καὶ ἐνεφύσησεν εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ πνοὴν ζωῆς.
βλέπε δι^α^φορὰ_ν ἀνθρώπων καὶ ἀλόγων.
βλέπε διαφορὰν ἀνθρώπων καὶ ἀλόγων.
τὰ^ ἄλλα^ πά^ντα^ ποιῶν ὁ θεός, ὁμοῦ πά^ντα^ ἐπήγαγε μετὰ^ τοῦ σώμα^τος καὶ τὴν ψυ_χήν.
τὰ ἄλλα πάντα ποιῶν ὁ θεός, ὁμοῦ πάντα ἐπήγαγε μετὰ τοῦ σώματος καὶ τὴν ψυχήν.
πρόσεχε, πα^ρα^κα^λῶ.
πρόσεχε, παρακαλῶ.
ἐποίησε τὰ^ νηκτὰ^, ὁμοῦ σῶ^μα^ καὶ ψυ_χήν.
ἐποίησε τὰ νηκτὰ, ὁμοῦ σῶμα καὶ ψυχήν.
ἐξαγαγέτω ἡ γῆ ζῷα^.
ἐξαγαγέτω ἡ γῆ ζῷα.
προῆλθεν ὁμοῦ μετὰ^ τῶν σωμά^των καὶ ἡ ψυ_χή.
προῆλθεν ὁμοῦ μετὰ τῶν σωμάτων καὶ ἡ ψυχή.
τὸν ἄνθρωπον ποιεῖ τῷ σώμα^τι^ πρῶτον, εἶτα^ τῇ ψυ^χῇ.
τὸν ἄνθρωπον ποιεῖ τῷ σώματι πρῶτον, εἶτα τῇ ψυχῇ.
δι^ὰ^ ποία_ν ἐλπί^δα^;
διὰ ποίαν ἐλπίδα;
οἵα ἡ πλάσις, τοιαύτη καὶ ἡ λύ^σι^ς.
οἵα ἡ πλάσις, τοιαύτη καὶ ἡ λύσις.
τὰ^ ζῷα^ δι^ὰ^ τοῦτο ἀνάστασι^ν οὐκ ἔχει, ἐπειδὴ ὡς ἐγένετο, οὕτω καὶ ἀποθνήσκει.
τὰ ζῷα διὰ τοῦτο ἀνάστασιν οὐκ ἔχει, ἐπειδὴ ὡς ἐγένετο, οὕτω καὶ ἀποθνήσκει.
ὁμοῦ τὸ σῶ^μα^ καὶ ἡ ψυ_χὴ ἀφα^νί^ζεται.
ὁμοῦ τὸ σῶμα καὶ ἡ ψυχὴ ἀφανίζεται.
τὸ σῶ^μα^ τοῦ ἀνθρώπου ἔλα^βεν ἀ^πὸ τῆς γῆς, τὴν δὲ ψυ_χὴν αὐτὸς δί^δωσι^ κτί^σα_ς, δημιουργήσα_ς, οὐκ ἐκ τῆς ἰ^δί^α_ς οὐσί^α_ς ἐκβα^λών, ἵν' ὅτα^ν ἀποθά^νῃ τὸ σῶ^μα^ ἢ ὁ ἄνθρωπος, μὴ ἀπογνῶμεν τῆς ψυ_χῆς.
τὸ σῶμα τοῦ ἀνθρώπου ἔλαβεν ἀπὸ τῆς γῆς, τὴν δὲ ψυχὴν αὐτὸς δίδωσι κτίσας, δημιουργήσας, οὐκ ἐκ τῆς ἰδίας οὐσίας ἐκβαλών, ἵν' ὅταν ἀποθάνῃ τὸ σῶμα ἢ ὁ ἄνθρωπος, μὴ ἀπογνῶμεν τῆς ψυχῆς.
τί^ γὰ^ρ, ὅτι^ ἐτά^φη ἐν τά^φῳ τὸ σῶ^μα^;
τί γὰρ, ὅτι ἐτάφη ἐν τάφῳ τὸ σῶμα;
μὴ προσδοκήσῃς ἐκεῖ εἶναι τὴν ψυ_χήν.
μὴ προσδοκήσῃς ἐκεῖ εἶναι τὴν ψυχήν.
οὐ γὰ^ρ ἀ^πὸ γῆς ἐλήφθη, οὐ δὲ εἰς γῆν ἀ^πέρχεται.
οὐ γὰρ ἀπὸ γῆς ἐλήφθη, οὐ δὲ εἰς γῆν ἀπέρχεται.
ἔστησεν οὖν τὴν ἐλπί^δα^.
ἔστησεν οὖν τὴν ἐλπίδα.
τοῖς νεκροῖς ὀστέοις ἐγένετο σῶ^μα^.
τοῖς νεκροῖς ὀστέοις ἐγένετο σῶμα.
ἐκ τεσσά^ρων ἀ^νέμων ἐλθέτω τὸ πνεῦμα^ καὶ εἰσελθέτω εἰς τοὺς νεκροὺς τούτους καὶ ζησάτωσα^ν.
ἐκ τεσσάρων ἀνέμων ἐλθέτω τὸ πνεῦμα καὶ εἰσελθέτω εἰς τοὺς νεκροὺς τούτους καὶ ζησάτωσαν.
ἀντανελεῖς τὸ πνεῦμα^ αὐτῶν καὶ ἐκλείψουσι^ καὶ εἰς τὸν χοῦν αὐτῶν ἐπιστρέψουσι^ν.
ἀντανελεῖς τὸ πνεῦμα αὐτῶν καὶ ἐκλείψουσι καὶ εἰς τὸν χοῦν αὐτῶν ἐπιστρέψουσιν.
ἐξαποστελεῖς τὸ πνεῦμά^ σου καὶ κτισθήσονται καὶ ἀνακαινιεῖς τὸ πρόσωπον τῆς γῆς.
ἐξαποστελεῖς τὸ πνεῦμά σου καὶ κτισθήσονται καὶ ἀνακαινιεῖς τὸ πρόσωπον τῆς γῆς.
εἶδες δημιουργὸν τὸ πνεῦμα^;
εἶδες δημιουργὸν τὸ πνεῦμα;
εἶδες συνεργὸν θεοῦ;
εἶδες συνεργὸν θεοῦ;
ἀλλ' εἰς τὸ προκείμενον ἐπανέλθωμεν.
ἀλλ' εἰς τὸ προκείμενον ἐπανέλθωμεν.
ἐνεφύ_σησεν.
ἐνεφύσησεν.
δι^ὰ^ τοῦ ἐνεφύσησεν τὸ ἁπλοῦν τῆς ψυ_χῆς ἔδειξε.
διὰ τοῦ ἐνεφύσησεν τὸ ἁπλοῦν τῆς ψυχῆς ἔδειξε.
διὸ οὔ τε πολυ^αρμόνιος.
διὸ οὔ τε πολυαρμόνιος.
πρόσεχε λοιπόν.
πρόσεχε λοιπόν.
ἐπειδὴ ἐπαλαιώθη ἡ δημιουργία, ἀνακαινί^ζει αὐτὴν ὁ χριστὸς ἐπὶ^ οἰκονομί^ᾳ.
ἐπειδὴ ἐπαλαιώθη ἡ δημιουργία, ἀνακαινίζει αὐτὴν ὁ χριστὸς ἐπὶ οἰκονομίᾳ.
ἐπλάσθη ἀδὰμ ἀ^πὸ γῆς, ἔπλα^σεν ὁ χριστὸς τοῦ τυφλοῦ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἀ^πὸ πηλοῦ, ἵ^να_ σὺ^ μά^θῃς τὸν λα^βόντα^ χοῦν ἀ^πὸ τῆς γῆς καὶ πλάσαντα^.
ἐπλάσθη ἀδὰμ ἀπὸ γῆς, ἔπλασεν ὁ χριστὸς τοῦ τυφλοῦ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἀπὸ πηλοῦ, ἵνα σὺ μάθῃς τὸν λαβόντα χοῦν ἀπὸ τῆς γῆς καὶ πλάσαντα.
ἐνεφύσησεν ὁ θεὸς εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ ἀδὰμ πνοὴν ζωῆς·
ἐνεφύσησεν ὁ θεὸς εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ ἀδὰμ πνοὴν ζωῆς·
ἐνεφύσησεν λάβετε πνεῦμα^ ἅ^γι^ον.
ἐνεφύσησεν λάβετε πνεῦμα ἅγιον.