macronized
stringlengths
1
3.25k
plain
stringlengths
1
3.07k
20.
20.
321·
321·
ὥστε οὖν ἐκπεσόντας τῆς πόλεως ἐμπεσεῖν τῷ ποτα^μῷ, τοῦτο ποιεῖ ἡ ἥρα.
ὥστε οὖν ἐκπεσόντας τῆς πόλεως ἐμπεσεῖν τῷ ποταμῷ, τοῦτο ποιεῖ ἡ ἥρα.
πεφυζότες δειλιῶντες·
πεφυζότες δειλιῶντες·
“θεσπεσίη ἔχε φύζα Il.
“θεσπεσίη ἔχε φύζα Il.
9.
9.
2, ἀντὶ^ τοῦ δειλία.
2, ἀντὶ τοῦ δειλία.
7.
7.
πίτνα ἐξέτεινε, 'πιτνὰς εἰς ἐμὲ χεῖρα^ς” Od.
πίτνα ἐξέτεινε, 'πιτνὰς εἰς ἐμὲ χεῖρας” Od.
11.
11.
392.
392.
3.
3.
εἰλεῦντο συ^νωθοῦντο.
εἰλεῦντο συνωθοῦντο.
9.
9.
ἐν δ' ἔπεσον οὐκ εἶπεν ἐνέβησα^ν, ἀλλ' “ἐνέπεσον” τὸ ἀκού σιον τῆς φυγῆς θέλων σημᾶναι.
ἐν δ' ἔπεσον οὐκ εἶπεν ἐνέβησαν, ἀλλ' “ἐνέπεσον” τὸ ἀκού σιον τῆς φυγῆς θέλων σημᾶναι.
πατά^γῳ πάτα^γος ψόφος ἐκ τρι^ῶν μι_γνύ^μενος, ὅπλων, βοῆς, ὕ^δα^τος.
πατάγῳ πάταγος ψόφος ἐκ τριῶν μιγνύμενος, ὅπλων, βοῆς, ὕδατος.
καὶ θουκυδίδης 7.
καὶ θουκυδίδης 7.
84 “ ὡς δὲ γίγνονται ἐπὶ^ αὐτῷ, ἐμπίπτουσι^ν οὐδενὶ^ κκόσμῳ.”
84 “ ὡς δὲ γίγνονται ἐπὶ αὐτῷ, ἐμπίπτουσιν οὐδενὶ κκόσμῳ.”
ἄλλως :
ἄλλως :
πατά^γῳ βρά^χε ἴα^χον ἀλα^λητῷ πά^ντα^ ταῦτα^ συν ήγαγε πρὸς ἔμφασι^ν.
πατάγῳ βράχε ἴαχον ἀλαλητῷ πάντα ταῦτα συν ήγαγε πρὸς ἔμφασιν.
10.
10.
ὄχθαι δ' ἀμφὶ^ περὶ^ μεγάλ' ἴα^χον αἱ περὶ^ αὐτὸν ὄχθαι ἀμ φίαχον' ἢ πρὸς ἔμφασι^ν αἱ δύ^ο κεῖνται προθέσεις·
ὄχθαι δ' ἀμφὶ περὶ μεγάλ' ἴαχον αἱ περὶ αὐτὸν ὄχθαι ἀμ φίαχον' ἢ πρὸς ἔμφασιν αἱ δύο κεῖνται προθέσεις·
ἢ ὡς συ^νᾷδουσαι τοῖς ἐγχωρί^οις.
ἢ ὡς συνᾷδουσαι τοῖς ἐγχωρίοις.
ἔμφασι^ν δὲ ἔχει ὁ τόπος ἐφ' ἑκα^τέρα_ν ὄχθην τοῦ ψόφου καὶ τῆς βοῆς ἀνακλωμένων.
ἔμφασιν δὲ ἔχει ὁ τόπος ἐφ' ἑκατέραν ὄχθην τοῦ ψόφου καὶ τῆς βοῆς ἀνακλωμένων.
11.
11.
ἔνθα^ καὶ ἔνθα^ οἳ μὲν πρὸς τὸ ἀνωφερές, οἳ δὲ πρὸς τὸ κα^τω φερὲς “ἑλισσόμενοι·”
ἔνθα καὶ ἔνθα οἳ μὲν πρὸς τὸ ἀνωφερές, οἳ δὲ πρὸς τὸ κατω φερὲς “ἑλισσόμενοι·”
καὶ ἔμπροσθεν “ἡμίσεες δὲ ἐς ποτα^μὸν εἴλεῦντο” 7, 8·
καὶ ἔμπροσθεν “ἡμίσεες δὲ ἐς ποταμὸν εἴλεῦντο” 7, 8·
ἢ ἐπὶ^ πολλοὺς τόπους διερρῖφθαι τοὺς νηχομένους φησί^ν·
ἢ ἐπὶ πολλοὺς τόπους διερρῖφθαι τοὺς νηχομένους φησίν·
δι^ὰ^ γὰ^ρ τούτου τοὺς οὐκ εὐχερῶς νήχεσθαι δυ^να^μένους δι^ὰ^ τὴν σφοδρότητα^ τοῦ ῥεύμα^τος δείκνυ_σι^ν.
διὰ γὰρ τούτου τοὺς οὐκ εὐχερῶς νήχεσθαι δυναμένους διὰ τὴν σφοδρότητα τοῦ ῥεύματος δείκνυσιν.
12.
12.
ὡς δ' ὅθ' ὑ^πὸ ῥιπῆς ἐπεὶ τα^πεινὴ ἡ εἰκών, ἐφαίδρυνεν αὐτὴν λέξεσι^, τῷ “ῥιπῆς” καὶ τῷ “ἠερέθονται.”
ὡς δ' ὅθ' ὑπὸ ῥιπῆς ἐπεὶ ταπεινὴ ἡ εἰκών, ἐφαίδρυνεν αὐτὴν λέξεσι, τῷ “ῥιπῆς” καὶ τῷ “ἠερέθονται.”
ἅ^πτουσι^ δὲ οἱ γεωργοὶ πῦρ δι^ώκοντες αὐτὰ^ ς τοῦ σπόρου.
ἅπτουσι δὲ οἱ γεωργοὶ πῦρ διώκοντες αὐτὰ ς τοῦ σπόρου.
ἐμφερέστατα^ δὲ ἐφ' ἑκα^τέρου τῇ εἰκόνι^ κέχρηται·
ἐμφερέστατα δὲ ἐφ' ἑκατέρου τῇ εἰκόνι κέχρηται·
τὸ μὲν γὰ^ρ ἀκαταμάχητον τοῦ δι^ώκοντος πυ_ρὶ^ πα^ρέβα^λε, τὸ δὲ ἄπρακτον τῶν φευγόντων ἀ^κρί^σι^ν.
τὸ μὲν γὰρ ἀκαταμάχητον τοῦ διώκοντος πυρὶ παρέβαλε, τὸ δὲ ἄπρακτον τῶν φευγόντων ἀκρίσιν.
ἐντεῦθέν τι^νες κύπριόν φα^σι τὸν ποτα^μόν·
ἐντεῦθέν τινες κύπριόν φασι τὸν ποταμόν·
κα^τά^ τι^να^ς γὰ^ρ χρόνους ὀχλεῖται ἡ κύπρος ὑ^πὸ ἀ^κρί^δων, ὡς κυρήνη καὶ ἡ βάρκη.
κατά τινας γὰρ χρόνους ὀχλεῖται ἡ κύπρος ὑπὸ ἀκρίδων, ὡς κυρήνη καὶ ἡ βάρκη.
ἀ^κρί^δες πα^ρὰ^ τὸ κρᾶν, ὅ ἐστι^ν ἐσθί^ειν “ὃς αἰζηῶν ἔκραε κηδε μόνας” Callim.
ἀκρίδες παρὰ τὸ κρᾶν, ὅ ἐστιν ἐσθίειν “ὃς αἰζηῶν ἔκραε κηδε μόνας” Callim.
fr.
fr.
200 Schn.
200 Schn.
ἢ ἀκρίζειν, ὅ ἐστι^ τὰ^ ἄ^κρα_ ἐσθί^ειν.
ἢ ἀκρίζειν, ὅ ἐστι τὰ ἄκρα ἐσθίειν.
.
.
βροῦχος δὲ πα^ρὰ^ τὸ βρύ_κειν.
βροῦχος δὲ παρὰ τὸ βρύκειν.
ἠερέθονται ἐρεθίζονται.
ἠερέθονται ἐρεθίζονται.
πλεονάζει γὰ^ρ τὸ η, ὡς “ἠμύει” Il.
πλεονάζει γὰρ τὸ η, ὡς “ἠμύει” Il.
2.
2.
148.
148.
14.
14.
ὄρμενον ψι_λωτέον τὸ “ὄρμενον.”
ὄρμενον ψιλωτέον τὸ “ὄρμενον.”
ἀ^πὸ γὰ^ρ τοῦ ὄρω ἐστὶ^ ψιλουμένου καὶ βαρυνομένου ὀρόμενον ὄρμενον κα^τὰ^ συγκοπήν, ἢ ἐκ τοῦ ὠρμένον συστολῇ καὶ ἀναδρομῇ τοῦ τόνου.
ἀπὸ γὰρ τοῦ ὄρω ἐστὶ ψιλουμένου καὶ βαρυνομένου ὀρόμενον ὄρμενον κατὰ συγκοπήν, ἢ ἐκ τοῦ ὠρμένον συστολῇ καὶ ἀναδρομῇ τοῦ τόνου.
πτώσσουσι^ καθ' ὕ^δωρ ἐμπίπτουσι^ καταπτήξασαι.
πτώσσουσι καθ' ὕδωρ ἐμπίπτουσι καταπτήξασαι.
16.
16.
κελά^δων ἐπι^μίξ τὸ μὲν “κελά^δων” βαρυντέον φησὶ^ γοῦν “παρ' ποτα^μὸν κελάδοντα” Il.
κελάδων ἐπιμίξ τὸ μὲν “κελάδων” βαρυντέον φησὶ γοῦν “παρ' ποταμὸν κελάδοντα” Il.
18.
18.
576 οὐ κελαδοῦντα^ τὸ δὲ “ἐπι^μίξ” ὀξυ^τονητέον.
576 οὐ κελαδοῦντα τὸ δὲ “ἐπιμίξ” ὀξυτονητέον.
17.
17.
αὐτὰ^ρ ὁ διογενής μόνον τοῦτον οὕτω δί^χα^ τοῦ κυ_ρί^ου κα^λεῖ.
αὐτὰρ ὁ διογενής μόνον τοῦτον οὕτω δίχα τοῦ κυρίου καλεῖ.
ὄχθῃ ὄχθη καὶ κρημνὸς τ αὐτόν·
ὄχθῃ ὄχθη καὶ κρημνὸς τ αὐτόν·
φησὶ^ γοῦν “μεσσοπαγὲς δ' ἄρ' ἔθηκε κατ' ὄχθης' 172 καὶ “οὐ δύνατ' ἐκ κρημνοῖο” 175.
φησὶ γοῦν “μεσσοπαγὲς δ' ἄρ' ἔθηκε κατ' ὄχθης' 172 καὶ “οὐ δύνατ' ἐκ κρημνοῖο” 175.
ὄχθαι δὲ οἱ παραποτάμιοι κρημνοί.
ὄχθαι δὲ οἱ παραποτάμιοι κρημνοί.
18.
18.
κεκλι^μένον μυρίκῃσι^ν περι^κεκλεισμένον, κεκρυμμένον.
κεκλιμένον μυρίκῃσιν περικεκλεισμένον, κεκρυμμένον.
.
.
οὐ δηλοῖ, πῶς ἀ^νέλα^βεν αὐτό.
οὐ δηλοῖ, πῶς ἀνέλαβεν αὐτό.
.
.
πᾶσα^ν ἰδέαν μά^χης δι^ελθὼν ἐν τῷ πεδίῳ καὶ περὶ^ τὸ τεῖχος καὶ ἐπὶ^ ταῖς ναυσὶ^ καινόν τι^ ἐξεῦρεν ἐπὶ^ τῇ ἀχιλλέως ἐξόδῳ τὴν πα^ρὰ^ τῷ ποτα^μῷ μά^χην, οὐ μόνον τὴν μονοείδεια^ν περι^ι^στά^μενος ἀλλὰ^ καὶ καινὰ_ς δι^α^θέσεις ἐπεισφέρων τῇ ποιήσει·
πᾶσαν ἰδέαν μάχης διελθὼν ἐν τῷ πεδίῳ καὶ περὶ τὸ τεῖχος καὶ ἐπὶ ταῖς ναυσὶ καινόν τι ἐξεῦρεν ἐπὶ τῇ ἀχιλλέως ἐξόδῳ τὴν παρὰ τῷ ποταμῷ μάχην, οὐ μόνον τὴν μονοείδειαν περιιστάμενος ἀλλὰ καὶ καινὰς διαθέσεις ἐπεισφέρων τῇ ποιήσει·
τετάρτην γὰ^ρ ταύτην συ^νιστὰ_ς μά^χην ἐπὶ^ λήξει τῆς ποιήσεως, ἐπεὶ μὴ ἀξιομά^χους οἶδε βα^ρβά^ρους ἀχιλλεῖ καὶ ἄ^τοπον εἰς ἀ^κα^τέργα^στον λῆξαι τὴν ποίησι^ν, θεῶν τε μά^χην πα^ρεισά^γει καὶ τὸν ποτα^μὸν κα^θί^στησι^ν, εὔλογον ἀ^φορμὴν λα^βὼν τὴν ἀ^πὸ τῶν νεκρῶν στένωσι^ν.
τετάρτην γὰρ ταύτην συνιστὰς μάχην ἐπὶ λήξει τῆς ποιήσεως, ἐπεὶ μὴ ἀξιομάχους οἶδε βαρβάρους ἀχιλλεῖ καὶ ἄτοπον εἰς ἀκατέργαστον λῆξαι τὴν ποίησιν, θεῶν τε μάχην παρεισάγει καὶ τὸν ποταμὸν καθίστησιν, εὔλογον ἀφορμὴν λαβὼν τὴν ἀπὸ τῶν νεκρῶν στένωσιν.
ἄλλως :
ἄλλως :
κεκλι^μένον μυρίκῃσι^ν, ὃ δ' ἔσθορε πυθοκλῆς ὡς ἓν περι φέρεται τὸ “ὅδς,” ἵν' ᾖ ἀντὶ^ τοῦ 'καί,' ὡς ἠδέ καὶ ἰδέ.
κεκλιμένον μυρίκῃσιν, ὃ δ' ἔσθορε πυθοκλῆς ὡς ἓν περι φέρεται τὸ “ὅδς,” ἵν' ᾖ ἀντὶ τοῦ 'καί,' ὡς ἠδέ καὶ ἰδέ.
ὃ δ' ἔσθορε γρά^φεται καὶ “ἔνθορε·”
ὃ δ' ἔσθορε γράφεται καὶ “ἔνθορε·”
ἔνι^οι δὲ γρά^φουσι^ν “αὐτὸς δ' αἶψ' ἐπόρουσεν.”
ἔνιοι δὲ γράφουσιν “αὐτὸς δ' αἶψ' ἐπόρουσεν.”
20.
20.
τύπτε δ' ἐπιστροφάδην συνεστραμμένως ἰσχυ_ρῶς, ἢ μηδένα^ τόπον παραλιμπάνων, ὡς καὶ ἐπὶ^ τῆς τειχομαχίας “πάντη δὴ πύργοι καὶ ἐπάλξιες αἵμα^τι^ φωτῶν ἐρράδατ' ἀμφοτέρωθεν” Il.
τύπτε δ' ἐπιστροφάδην συνεστραμμένως ἰσχυρῶς, ἢ μηδένα τόπον παραλιμπάνων, ὡς καὶ ἐπὶ τῆς τειχομαχίας “πάντη δὴ πύργοι καὶ ἐπάλξιες αἵματι φωτῶν ἐρράδατ' ἀμφοτέρωθεν” Il.
12.
12.
430·
430·
ἑκα^τέρωθεν γὰ^ρ ὑπ' ὄψι^ν ἤγα^γε τὸ πρᾶγμα^ καὶ τὸ πλῆθος τῶν ἀ^ναιρουμένων πα^ρέστησεν.
ἑκατέρωθεν γὰρ ὑπ' ὄψιν ἤγαγε τὸ πρᾶγμα καὶ τὸ πλῆθος τῶν ἀναιρουμένων παρέστησεν.
22.
22.
ὡς δ' ὑ^πὸ δελφῖνος κα^λῶς τὰ^ τῆς παραβολῆς·
ὡς δ' ὑπὸ δελφῖνος καλῶς τὰ τῆς παραβολῆς·
ὅτε μὲν γὰ^ρ ὁ δι^ώκων ἐπὶ^ γῆς ἦν οἳ δὲ φεύγοντες εἰς τὸν ποτα^μὸν συ^νωθοῦντο, τὸν μὲν πυ_ρὶ^ τοὺς δὲ ἀ^κρί^σι^ν ὡμοίωσεν·
ὅτε μὲν γὰρ ὁ διώκων ἐπὶ γῆς ἦν οἳ δὲ φεύγοντες εἰς τὸν ποταμὸν συνωθοῦντο, τὸν μὲν πυρὶ τοὺς δὲ ἀκρίσιν ὡμοίωσεν·
ὅτε δὲ ἐν ὕ^δα^τι^ ὁ δι^ώκων καὶ οἱ διωκόμενοι, πρὸς τὸν ὑ^ποκείμενον τόπον ἡ παραβολὴ συ^νᾴδει.
ὅτε δὲ ἐν ὕδατι ὁ διώκων καὶ οἱ διωκόμενοι, πρὸς τὸν ὑποκείμενον τόπον ἡ παραβολὴ συνᾴδει.
κα^λῶς δὲ καὶ δελφῖνι^ εἴκασται·
καλῶς δὲ καὶ δελφῖνι εἴκασται·
θα^λα^σσί^α_ς γὰ^ρ δαίμονος υἱός.
θαλασσίας γὰρ δαίμονος υἱός.
ὡς ἰχθύ^ος δὲ ὄντος τοῦ δελφῖνος τὸ “ἄλλοι” εἶπεν·
ὡς ἰχθύος δὲ ὄντος τοῦ δελφῖνος τὸ “ἄλλοι” εἶπεν·
καὶ πίνδαρος “ἰχθὺν παιδοφάγον” fr.
καὶ πίνδαρος “ἰχθὺν παιδοφάγον” fr.
306 B.
306 B.
ἐπὶ^ τοῦ κήτους.
ἐπὶ τοῦ κήτους.
μεγακήτεος μέγα^ κύ^τος ἔχοντος, ὡς “μεγακήτεῖ νηί” Il.
μεγακήτεος μέγα κύτος ἔχοντος, ὡς “μεγακήτεῖ νηί” Il.
8.
8.
222, ἢ μεγά^λου κήτους.
222, ἢ μεγάλου κήτους.
23.
23.
μυ^χούς τὰ_ς διαδύ^σεις πα^ρὰ^ τὴν νύκτα^.
μυχούς τὰς διαδύσεις παρὰ τὴν νύκτα.
25.
25.
ποταμοῖο κα^τὰ^ δεινοῖο δί_να_ς ἔχοντος καὶ ἤδη ἀκροκελαινιόωντος 249.
ποταμοῖο κατὰ δεινοῖο δίνας ἔχοντος καὶ ἤδη ἀκροκελαινιόωντος 249.
26.
26.
πτῶσσον κατέπτησσον ταπεινοῦντες αὑτούς.
πτῶσσον κατέπτησσον ταπεινοῦντες αὑτούς.
.
.
“κρημνούς” δὲ τὰ_ς ἐπι^κρεμαμένας τοῖς ὕ^δα^σι^ν ὄχθα_ς.
“κρημνούς” δὲ τὰς ἐπικρεμαμένας τοῖς ὕδασιν ὄχθας.
κά^με χεῖρα^ς ἐναίρων ἑρμόδωρος ὁ ῥαψῳδὸς “χεῖρα^ς ἐναίρων” ἤκουε χειροκοπῶν, ' κατεχρήσατο δέ·
κάμε χεῖρας ἐναίρων ἑρμόδωρος ὁ ῥαψῳδὸς “χεῖρας ἐναίρων” ἤκουε χειροκοπῶν, ' κατεχρήσατο δέ·
κυ_ρί^ως γὰ^ρ ἐναίρειν τὸ σκυ λεύειν, ὅθεν καὶ “κατηναρισμένας” φησὶ^ν ὁ σοφοκλῆς Aiac.
κυρίως γὰρ ἐναίρειν τὸ σκυ λεύειν, ὅθεν καὶ “κατηναρισμένας” φησὶν ὁ σοφοκλῆς Aiac.
26.
26.
27.
27.