macronized
stringlengths
1
3.25k
plain
stringlengths
1
3.07k
ἀλλ' ἀ^εὶ παῤ θμήρῳ ἡ κνῖσα^ θηλυ^κῶς εἴρηται.
ἀλλ' ἀεὶ παῤ θμήρῳ ἡ κνῖσα θηλυκῶς εἴρηται.
ἑρμογένης δὲ ἐν τῷ περὶ^ τῶν ε' προβλημά^των γρά^φει κνί^σῃ μελδόμενος,” ἵν' ᾖ 'τῇ κνί^σῃ μελδό μενος·'
ἑρμογένης δὲ ἐν τῷ περὶ τῶν ε' προβλημάτων γράφει κνίσῃ μελδόμενος,” ἵν' ᾖ 'τῇ κνίσῃ μελδό μενος·'
τι^νὲς δὲ “κνί^σῃ μελδομένου,” ἵν' ᾖ συὸς τηκομένου τὴν κνί^σα^ν·
τινὲς δὲ “κνίσῃ μελδομένου,” ἵν' ᾖ συὸς τηκομένου τὴν κνίσαν·
μέλδειν δὲ κυ_ρί^ως τὸ τὰ^ μέλη ἔδειν·
μέλδειν δὲ κυρίως τὸ τὰ μέλη ἔδειν·
ἄ^μεινον δὲ τῇ συνή θει γρα^φῇ χρῆσθαι “κνί^σῃ μελδόμενος” ἀντὶ^ τοῦ λιπαινόμενος.
ἄμεινον δὲ τῇ συνή θει γραφῇ χρῆσθαι “κνίσῃ μελδόμενος” ἀντὶ τοῦ λιπαινόμενος.
καὶ ἔστι^ “μελδόμενος” ἀντὶ^ τοῦ τὰ^ μέλη ἀλδόμενος, ὡς ἀλλαχοῦ “μέλε' ἤλδανε ποιμένι^ λαῶν” Od.
καὶ ἔστι “μελδόμενος” ἀντὶ τοῦ τὰ μέλη ἀλδόμενος, ὡς ἀλλαχοῦ “μέλε' ἤλδανε ποιμένι λαῶν” Od.
18.
18.
70·
70·
σημαίνει δὲ ἡ κνίσα καὶ τὴν ἐκ τῶν κρεῶν ἀναθυμίασι^ν, ὅτα^ν λέγῃ “καὶ τότε με κνίσης ἀμφήλυθεν ἡδὺ^ς ἀυτμή” Od.
σημαίνει δὲ ἡ κνίσα καὶ τὴν ἐκ τῶν κρεῶν ἀναθυμίασιν, ὅταν λέγῃ “καὶ τότε με κνίσης ἀμφήλυθεν ἡδὺς ἀυτμή” Od.
12.
12.
369 καὶ “κνίση δ' οὐρα^νὸν ἷτεν” Il.
369 καὶ “κνίση δ' οὐρανὸν ἷτεν” Il.
1.
1.
317.
317.
σημαίνει δὲ καὶ τὸ λί^πος, ὡς ἐπὶ^ τῶν γαστέ ρων ἔφη “ἐμπλείην κνίσης τε καὶ αἵματος” Od.
σημαίνει δὲ καὶ τὸ λίπος, ὡς ἐπὶ τῶν γαστέ ρων ἔφη “ἐμπλείην κνίσης τε καὶ αἵματος” Od.
18.
18.
119.
119.
ση μαίνει δὲ καὶ τὸν ἐπίπλουν, ὡς ὅτα^ν λέγῃ “κατά τε κνί^σῃ ἐκά^λυ^ψα^ν δί^πτυ^χα^ ποιήσαντες” Il.
ση μαίνει δὲ καὶ τὸν ἐπίπλουν, ὡς ὅταν λέγῃ “κατά τε κνίσῃ ἐκάλυψαν δίπτυχα ποιήσαντες” Il.
1.
1.
460·
460·
διπλᾶ γὰ^ρ ποιήσαντες τὰ^ κνίση τοὺς μηροὺς ἐκά^λυ^ψα^ν.
διπλᾶ γὰρ ποιήσαντες τὰ κνίση τοὺς μηροὺς ἐκάλυψαν.
“δί^πτυ^χα^” δὲ τὰ^ κνίση “π οιήσ αντες,” ἐπεὶ γὰ^ρ δύ^ο οἱ μηροί, τὸν ἐπίπλουν εἰς δύ^ο δι^ελόντες ἑκά^τερον τῶν μηρῶν θατέρῳ μέρει τοῦ ἐπίπλου ἐκά^λυ^πτον.
“δίπτυχα” δὲ τὰ κνίση “π οιήσ αντες,” ἐπεὶ γὰρ δύο οἱ μηροί, τὸν ἐπίπλουν εἰς δύο διελόντες ἑκάτερον τῶν μηρῶν θατέρῳ μέρει τοῦ ἐπίπλου ἐκάλυπτον.
καὶ ἔστι^ν ἐν τῇ κωμῳδί^ᾳ τὸ ἑνι^κὸν οὐδέτερον, “τὸ κνῖσος ὀπτῶν ὀλλύ^εις τοὺς γείτονας” fr.
καὶ ἔστιν ἐν τῇ κωμῳδίᾳ τὸ ἑνικὸν οὐδέτερον, “τὸ κνῖσος ὀπτῶν ὀλλύεις τοὺς γείτονας” fr.
adesp.
adesp.
335 a M.
335 a M.
.
.
ἄλλως :
ἄλλως :
κνίση μελδόμενος τὴν πιμέλην τήκων·
κνίση μελδόμενος τὴν πιμέλην τήκων·
.
.
τι^νὲς δὲ οὐδε τέρως ἤκουον, τὰ^ κνίση·
τινὲς δὲ οὐδε τέρως ἤκουον, τὰ κνίση·
τι^νὲς δὲ “μελδομένου,” ἵν' ᾖ συὸς τηκο μένου τὴν κνί^σα^ν·
τινὲς δὲ “μελδομένου,” ἵν' ᾖ συὸς τηκο μένου τὴν κνίσαν·
μέλδειν δὲ κυ_ρί^ως τὸ τὰ^ μέλη ἔδειν.
μέλδειν δὲ κυρίως τὸ τὰ μέλη ἔδειν.
σιάλοιο σιτευτοῦ.
σιάλοιο σιτευτοῦ.
.
.
καὶ αὐτὸς μὲν κρεῶν ἑφθῶν οἶδε χρῆσι^ν, ποὺς δὲ ἥρωα^ς οὐκ εἰσά^γει χρωμένους·
καὶ αὐτὸς μὲν κρεῶν ἑφθῶν οἶδε χρῆσιν, ποὺς δὲ ἥρωας οὐκ εἰσάγει χρωμένους·
πῶς οὖν βοείους πόδα^ς ἐσθί^ουσι^ μνηστῆρες Od.
πῶς οὖν βοείους πόδας ἐσθίουσι μνηστῆρες Od.
20.
20.
299, οὐ γὰ^ρ ἂ^ν ὤπτησα^ν πόδα^ς.
299, οὐ γὰρ ἂν ὤπτησαν πόδας.
365.
365.
ὣς τοῦ κα^λὰ^ ῥέεθρα^ πυ_ρὶ^ φλέγετο καὶ πῶς μὴ ἐκαίετο ὁ ἀχιλλεύς;
ὣς τοῦ καλὰ ῥέεθρα πυρὶ φλέγετο καὶ πῶς μὴ ἐκαίετο ὁ ἀχιλλεύς;
ἀλλ' ὥσπερ ὁ σκάμανδρος ἀχιλλέα μὲν ἔπνι_γεν, “ζῳοὺς δὲ σά^ω κα^τὰ^ κα^λὰ^ ῥέεθρα^ κρύπτων ἐν δίνῃσι^ βα^θείῃσι^ν.
ἀλλ' ὥσπερ ὁ σκάμανδρος ἀχιλλέα μὲν ἔπνιγεν, “ζῳοὺς δὲ σάω κατὰ καλὰ ῥέεθρα κρύπτων ἐν δίνῃσι βαθείῃσιν.
μεγάλῃσιν” 238, οὕτω καὶ ὁ ἥφαιστος πᾶν μὲν ὑ^φά^πτει τὸ ἄλλο τοῦ ποτα^μοῦ πλὴν ἐκείνου τοῦ τόπου, ἔνθα^ ἦν ἀχιλλεύς.
μεγάλῃσιν” 238, οὕτω καὶ ὁ ἥφαιστος πᾶν μὲν ὑφάπτει τὸ ἄλλο τοῦ ποταμοῦ πλὴν ἐκείνου τοῦ τόπου, ἔνθα ἦν ἀχιλλεύς.
ζέε δ' ὕ^δωρ γρά^φεται καὶ “σχέτο δ' ὕ^δωρ” ἤγουν τῆς ὁρμῆς.
ζέε δ' ὕδωρ γράφεται καὶ “σχέτο δ' ὕδωρ” ἤγουν τῆς ὁρμῆς.
366.
366.
οὐ δ' ἔθελε προρέειν οὐκ ἠδύνατο.
οὐ δ' ἔθελε προρέειν οὐκ ἠδύνατο.
καὶ “ποιῆσαι δύ^να^ται·
καὶ “ποιῆσαι δύναται·
τοὶ δὲ φθι^νύ^θουσι^ν ἔδοντες” Od.
τοὶ δὲ φθινύθουσιν ἔδοντες” Od.
1.
1.
250 καὶ “ἤθελε μηριόνης, μά^λα_ δ' ἤθελε νέστορος υίός” Il.
250 καὶ “ἤθελε μηριόνης, μάλα δ' ἤθελε νέστορος υίός” Il.
10.
10.
229.
229.
.
.
“ἀυτμή” ἐξατμιζο μένη πυ_ρώδης πνοή.
“ἀυτμή” ἐξατμιζο μένη πυρώδης πνοή.
τὸ μὲν γὰ^ρ κα^θα^ρὸν ὕ^δωρ ὡς τὴν ἰ^δί^α_ν φύ^σι^ν ἔχον ἀ^κολούθως ὅπῃ θέλει ῥεῖ, τὸ δὲ θερμαινό μενο ν βραδύ πορον γί_νεται, πολὺ^ τῆς δυ^νά^μεως ἀ^φῃρημένον·
τὸ μὲν γὰρ καθαρὸν ὕδωρ ὡς τὴν ἰδίαν φύσιν ἔχον ἀκολούθως ὅπῃ θέλει ῥεῖ, τὸ δὲ θερμαινό μενο ν βραδύ πορον γίνεται, πολὺ τῆς δυνάμεως ἀφῃρημένον·
καὶ ὁ μὲν ἥφαιστος ἡ πυ_ρώδης ἐστὶ^ν ὅλη οὐσί^α_, ὁ δὲ σκάμανδρος μέρος τῆς οὐσί^α_ς.
καὶ ὁ μὲν ἥφαιστος ἡ πυρώδης ἐστὶν ὅλη οὐσία, ὁ δὲ σκάμανδρος μέρος τῆς οὐσίας.
369.
369.
τίπτε ἐπὶ^ τί^νι^ αἰτί^ᾳ.
τίπτε ἐπὶ τίνι αἰτίᾳ.
ἐμὸν ῥόον ἔχραε κήδει “ἔχραε” ὥρμησεν, ὥστε λυ_πεῖν·
ἐμὸν ῥόον ἔχραε κήδει “ἔχραε” ὥρμησεν, ὥστε λυπεῖν·
“μητέρι μοε μνηστῆρες ἐπέχραον” Od.
“μητέρι μοε μνηστῆρες ἐπέχραον” Od.
2.
2.
50.
50.
370.
370.
ἐξ ἄλλων πα^ρὰ^ τοὺς ἄλλους ἑλληνικοὺς θεούς, ἢ ὑ^πὲρ τοὺς ἄλλους συ^μμά^χους τῶν τρώων ὥρμησέ με λυ_πεῖν.
ἐξ ἄλλων παρὰ τοὺς ἄλλους ἑλληνικοὺς θεούς, ἢ ὑπὲρ τοὺς ἄλλους συμμάχους τῶν τρώων ὥρμησέ με λυπεῖν.
βέλτι_ον οὖν ἡ συνήθεια^ τοῖς ἄ^νω συντάσσει τὸ “ἐξ ἄλλων.”
βέλτιον οὖν ἡ συνήθεια τοῖς ἄνω συντάσσει τὸ “ἐξ ἄλλων.”
οὐ μέν τοι ἐγὼ τόσον αἴτι^ός εἰμι^ τοῦ μὴ ἁ^λί^σκεσθαι τὴν τροίαν.
οὐ μέν τοι ἐγὼ τόσον αἴτιός εἰμι τοῦ μὴ ἁλίσκεσθαι τὴν τροίαν.
373.
373.
ἐπὶ^ καὶ τόδ' ὀμοῦμαι ἐπὶ^ τούτοις καὶ τοδε ὀμοῦμαι μετὰ^ τὸ λῆξαι, ἢ ἐπομοῦμαι.
ἐπὶ καὶ τόδ' ὀμοῦμαι ἐπὶ τούτοις καὶ τοδε ὀμοῦμαι μετὰ τὸ λῆξαι, ἢ ἐπομοῦμαι.
374.
374.
ἐπὶ^ τρώεσ σ ιν ἀ^λεξήσειν τὸ ἑξῆς ἐπαλεξήσειν.
ἐπὶ τρώεσ σ ιν ἀλεξήσειν τὸ ἑξῆς ἐπαλεξήσειν.
375.
375.
μα^λερῷ πα^ρὰ^ τὴν ἀλέα_ν πλεονασμῷ τοῦ μ.
μαλερῷ παρὰ τὴν ἀλέαν πλεονασμῷ τοῦ μ.
ἢ πα^ρὰ^ τὸ μαλεῖν, ὅ ἐστι^ν ἀφα^νί^ζειν.
ἢ παρὰ τὸ μαλεῖν, ὅ ἐστιν ἀφανίζειν.
376.
376.
καιομένη ἀ^ναφωνεῖ τὸ τέλος τῆς ἱ^στορί^α_ς εὐκαίρως ὁ ποιητής·
καιομένη ἀναφωνεῖ τὸ τέλος τῆς ἱστορίας εὐκαίρως ὁ ποιητής·
οὐ γὰ^ρ προκόψει μέχρι^ τούτων τὸ σύγγραμμα^ τῷ ὁμήρῳ.
οὐ γὰρ προκόψει μέχρι τούτων τὸ σύγγραμμα τῷ ὁμήρῳ.
379.
379.
ἀγακλεές εὔκαιρον πρὸς τὴν νί_κην τὸ ἐπί^θετον.
ἀγακλεές εὔκαιρον πρὸς τὴν νίκην τὸ ἐπίθετον.
380.
380.
στυφελί^ζειν σκληρῶς τύπτειν.
στυφελίζειν σκληρῶς τύπτειν.
382.
382.
ἄψορρον δ' ἄ^ρα^ κῦμα^ ἐπιφερὲς ὂν τὸ ἔπος ἐδήλωσε τὴν κατάστασι^ν καὶ πρόχυσι^ν τοῦ ποτα^μοῦ, ὡς τὴν ἔπαρσι^ν τὸ “ἀκρο κελαινιόων” 249.
ἄψορρον δ' ἄρα κῦμα ἐπιφερὲς ὂν τὸ ἔπος ἐδήλωσε τὴν κατάστασιν καὶ πρόχυσιν τοῦ ποταμοῦ, ὡς τὴν ἔπαρσιν τὸ “ἀκρο κελαινιόων” 249.
385.
385.
ἐν δ' ἄ^λλοισι^ τὸ ἑξῆς 'ἐνέπεσεν.'
ἐν δ' ἄλλοισι τὸ ἑξῆς 'ἐνέπεσεν.'
.
.
ἔνδοξος δὲ ἀχιλλεύς.
ἔνδοξος δὲ ἀχιλλεύς.
οὗ τὴν γένεσι^ν ᾄδουσι^ θεοὶ καὶ τὴν τελευτὴν καὶ τὸν πόλεμον.
οὗ τὴν γένεσιν ᾄδουσι θεοὶ καὶ τὴν τελευτὴν καὶ τὸν πόλεμον.
388.
388.
ἀμφὶ^ δὲ σάλπιγξεν μέγα^ς οὐρα^νός εὖ πόλεμον θεῶν κελεύ σμα^τι^ οὐρα^νοῦ διήγειρεν.
ἀμφὶ δὲ σάλπιγξεν μέγας οὐρανός εὖ πόλεμον θεῶν κελεύ σματι οὐρανοῦ διήγειρεν.
ἢ περι^ήχησε διαδεδομένης τῆς φωνῆς, ὅ φησι^ν ἀλλαχοῦ “ἠχὴ δ' ἀμφοτέρων ἵκετ' αἰθέρα” Il.
ἢ περιήχησε διαδεδομένης τῆς φωνῆς, ὅ φησιν ἀλλαχοῦ “ἠχὴ δ' ἀμφοτέρων ἵκετ' αἰθέρα” Il.
13.
13.
837.
837.
καινὸν δὲ ἐζήτησε δι^ανόημα^ σαλπίζειν τὸν οὐρα^νὸν φήσα_ς·
καινὸν δὲ ἐζήτησε διανόημα σαλπίζειν τὸν οὐρανὸν φήσας·
εἰ γὰ^ρ εἶπεν 'ἐβρόντησεν,' οὐδὲν πα^ρά^δοξον οὐ δὲ καταπληκτι^κὸν ἄ^ν εἰσῆγεν.
εἰ γὰρ εἶπεν 'ἐβρόντησεν,' οὐδὲν παράδοξον οὐ δὲ καταπληκτικὸν ἄν εἰσῆγεν.
σάλπιγξεν πά^λι^ν σάλπιγγα^ αὐτὸς μὲν οἶδε, τοὺς δὲ ἥρωα^ς οὐκ εἰσά^γει χρωμένους cf.
σάλπιγξεν πάλιν σάλπιγγα αὐτὸς μὲν οἶδε, τοὺς δὲ ἥρωας οὐκ εἰσάγει χρωμένους cf.
Il.
Il.
18.
18.
219.
219.
389.
389.
ἐ γέλασ σ ε δέ οἱ φί^λον ἦτορ δι^ὰ^ τὸ ἥκιστα^ ἐπιχειρη θῆναι πα^ρὰ^ τῶν διχονοούντων·
ἐ γέλασ σ ε δέ οἱ φίλον ἦτορ διὰ τὸ ἥκιστα ἐπιχειρη θῆναι παρὰ τῶν διχονοούντων·
καὶ μένανδρος fr.
καὶ μένανδρος fr.
inc.
inc.