macronized
stringlengths
1
3.25k
plain
stringlengths
1
3.07k
ὅς κε φύ^γῃσι^ στικτέον εἰς τὸ “φύ^γῃσι^·”
ὅς κε φύγῃσι στικτέον εἰς τὸ “φύγῃσι·”
τὸ δὲ ἑξῆς ἀ^πὸ ἄλλης ἀρχῆς, τοῦ ἀπαρεμφά^του ἀντὶ^ προστακτι^κοῦ κειμένου.
τὸ δὲ ἑξῆς ἀπὸ ἄλλης ἀρχῆς, τοῦ ἀπαρεμφάτου ἀντὶ προστακτικοῦ κειμένου.
298.
298.
τὼ μὲν ἄρ' ὣς εἰπόντε συλληπτι^κόν.
τὼ μὲν ἄρ' ὣς εἰπόντε συλληπτικόν.
299.
299.
αὐτὰ^ρ ὃ βῇ τὸ ἑξῆς “αὐτὰ^ρ ὁ βῆ ἐς πεδί^ον·'
αὐτὰρ ὃ βῇ τὸ ἑξῆς “αὐτὰρ ὁ βῆ ἐς πεδίον·'
τὰ^ δὲ ἄλλα^ δι^ὰ^ μέσου εἴρηται.
τὰ δὲ ἄλλα διὰ μέσου εἴρηται.
ἄλλως :
ἄλλως :
αὐτὰ^ρ ὃ βῆ ὑ^πεκκαύμα^τα^ δέδωκε τῇ ἀ^παγγελίᾳ, τὸν μὲν ὑ^πὸ θεῶν ῥώσα_ς, τὸν δὲ σκάμανδρον μᾶλλον προσεπιτιθέμενον καὶ προσεταιριζόμενον κατ' αὐτοῦ εἰπών .
αὐτὰρ ὃ βῆ ὑπεκκαύματα δέδωκε τῇ ἀπαγγελίᾳ, τὸν μὲν ὑπὸ θεῶν ῥώσας, τὸν δὲ σκάμανδρον μᾶλλον προσεπιτιθέμενον καὶ προσεταιριζόμενον κατ' αὐτοῦ εἰπών .
301.
301.
δαὶ κτα^μένων ἄ^μεινον κα^τὰ^ διάστασι^ν ἀναγινώσκειν τὸ “δαὶ κτα^μένων,” ὡς τὸ “ἄρηι κταμένῳ” Il.
δαὶ κταμένων ἄμεινον κατὰ διάστασιν ἀναγινώσκειν τὸ “δαὶ κταμένων,” ὡς τὸ “ἄρηι κταμένῳ” Il.
22.
22.
72.
72.
302.
302.
πλῶον καὶ νέκυ^ες ἀλλὰ^ τρι^ταῖοι πλέουσι^ν.
πλῶον καὶ νέκυες ἀλλὰ τριταῖοι πλέουσιν.
ἢ οὖν ὑ^πὸ ὀργῆς ἐπῆρε κα^τὰ^ τοῦ ἀχιλλέως τὰ^ σώμα^τα^, ἢ 'ἐν τῇ μά^χῃ ἀ^πολομένων.'
ἢ οὖν ὑπὸ ὀργῆς ἐπῆρε κατὰ τοῦ ἀχιλλέως τὰ σώματα, ἢ 'ἐν τῇ μάχῃ ἀπολομένων.'
303.
303.
πρὸς ῥόον ἀίσσοντος ἀν' ἰθύν ἀ^νὰ^ τὴν φορὰν τοῦ ὕ^δα^τος ὁρμῶντος.
πρὸς ῥόον ἀίσσοντος ἀν' ἰθύν ἀνὰ τὴν φορὰν τοῦ ὕδατος ὁρμῶντος.
305.
305.
ἔληγεν ἔπαυεν, ὡς τὸ “ἰδομενεὺς δ' οὐ λῆγε μένος μέγα^, ἵ_ετο δ' αἰεί” Il.
ἔληγεν ἔπαυεν, ὡς τὸ “ἰδομενεὺς δ' οὐ λῆγε μένος μέγα, ἵετο δ' αἰεί” Il.
13.
13.
424.
424.
306.
306.
κόρυσ σ ε ἐμετεώριζεν ἢ ὥπλιζε κα^τὰ^ ἀχιλλέως.
κόρυσ σ ε ἐμετεώριζεν ἢ ὥπλιζε κατὰ ἀχιλλέως.
307.
307.
ὑψόσ' ἀειρόμενος μετεωριζόμενος·
ὑψόσ' ἀειρόμενος μετεωριζόμενος·
“ἵστατ' ἀειρομένη” Il.
“ἵστατ' ἀειρομένη” Il.
2.
2.
151.
151.
308.
308.
φί^λε κασίγνητε καὶ ἀ^δελφὸν πα^ρα^κα^λεῖ καὶ κα^τὰ^ ἀνθρώπου καὶ ὑ^πὲρ φιλουμένης πόλεως.
φίλε κασίγνητε καὶ ἀδελφὸν παρακαλεῖ καὶ κατὰ ἀνθρώπου καὶ ὑπὲρ φιλουμένης πόλεως.
310.
310.
κα^τὰ^ μόθον γρά^φεται “κα^κὸν θεόν” οἷον κα^κὸν ἐπίκουρον.
κατὰ μόθον γράφεται “κακὸν θεόν” οἷον κακὸν ἐπίκουρον.
.
.
τρῶες οὐ μενέουσι^ν, ἀλλ' ὀξυλαβεία_ς χρεία_ πρὸς τὸ σῶσαι αὐτούς.
τρῶες οὐ μενέουσιν, ἀλλ' ὀξυλαβείας χρεία πρὸς τὸ σῶσαι αὐτούς.
312.
312.
ὀρόθυ_νον ἐναύλους τοὺς χειμά^ ρ ρους, τὰ_ς στενὰ_ς διώρυχα^ς.
ὀρόθυνον ἐναύλους τοὺς χειμά ρ ρους, τὰς στενὰς διώρυχας.
314.
314.
φίτρων καὶ λά_ων πολλὴ ἡ ὁρμὴ κελεύοντος καὶ τὰ^ πα^ρα κείμενα^ κα^τα^σπᾶν φυτὰ^ καὶ τοὺς παρατυγχάνοντα^ς λί^θους.
φίτρων καὶ λάων πολλὴ ἡ ὁρμὴ κελεύοντος καὶ τὰ παρα κείμενα κατασπᾶν φυτὰ καὶ τοὺς παρατυγχάνοντας λίθους.
315.
315.
μέμονεν δι^α^νοεῖται.
μέμονεν διανοεῖται.
316.
316.
οὔ τε βίην χραισμησέμεν δαιμονί^ως κατείλοχε πά^ντα^ οἷς ἐπηρμένος ἀχιλλεὺς ὑπερηφά^νως διέκειτο, ὑ^πὸ ἀνδρ ε ία_ς, ὑ^πὸ κάλλους, ὑ^πὸ τῆς πα^νοπλί^α_ς.
οὔ τε βίην χραισμησέμεν δαιμονίως κατείλοχε πάντα οἷς ἐπηρμένος ἀχιλλεὺς ὑπερηφάνως διέκειτο, ὑπὸ ἀνδρ ε ίας, ὑπὸ κάλλους, ὑπὸ τῆς πανοπλίας.
317.
317.
τὰ^ τεύχεα^ καλά^ μετάθεσι^ς ἄρθρου, ὡς “τὸν χρύσην ἠτίμησ' ἀρητῆρα” Il.
τὰ τεύχεα καλά μετάθεσις ἄρθρου, ὡς “τὸν χρύσην ἠτίμησ' ἀρητῆρα” Il.
1.
1.
11.
11.
νειόθι^ πρὸς τῷ κατωτάτω τῆς θα^λάσσης.
νειόθι πρὸς τῷ κατωτάτω τῆς θαλάσσης.
318.
318.
ἰλῦος μέτρου χάρι ἐκτέταται τὸ υ.
ἰλῦος μέτρου χάρι ἐκτέταται τὸ υ.
319.
319.
εἰλύ_σω ψα^μά^θοισι^ν ἐὰ^ν μὲν δι^ὰ^ τοῦ ει “εἰλύ_σω,” δηλοῖ τὸ εἰλήσω, ἐὰ^ν δὲ δι^ὰ^ τοῦ ι, σκεπάσω ἀφα^νί^σω πα^ρὰ^ τὴν ἰλύν, ὡσεὶ ἔλεγε 'τῇ ἰλύ^ι^ κα^λύ^ψω.
εἰλύσω ψαμάθοισιν ἐὰν μὲν διὰ τοῦ ει “εἰλύσω,” δηλοῖ τὸ εἰλήσω, ἐὰν δὲ διὰ τοῦ ι, σκεπάσω ἀφανίσω παρὰ τὴν ἰλύν, ὡσεὶ ἔλεγε 'τῇ ἰλύι καλύψω.
' δι^χῶς οὖν ἡ γρα^φή.
' διχῶς οὖν ἡ γραφή.
χέρα^δος τὸ “χέρα^δος” οὐδέτερον, προπα^ροξυ^τόνως, ὡς κί^ναδος·
χέραδος τὸ “χέραδος” οὐδέτερον, προπαροξυτόνως, ὡς κίναδος·
καὶ πίνδαρος δὲ cf.
καὶ πίνδαρος δὲ cf.
Pyth.
Pyth.
VI 13 τὴν δοτι^κὴν ἐξήνεγκε “χεράδει,” ὡς μεγέθει·
VI 13 τὴν δοτικὴν ἐξήνεγκε “χεράδει,” ὡς μεγέθει·
ἅ^παξ δὲ εἴρηται παρ' ὁμήρῳ.
ἅπαξ δὲ εἴρηται παρ' ὁμήρῳ.
ἄλλως :
ἄλλως :
χέρα^δος τὸ πλῆθος τῶν ποταμίων ἢ θα^λα^σσί^ων ψήφων, ἢ τῶν εἰς χερμά^δι^α^ ἐπι^τηδείων λί^θων, ἢ πᾶσα^ν συρρέουσα^ν ἀκα_ θαρσίαν ἐκ τῶν ὑ^δά^των κα^τὰ^ μίμησι^ν τοῦ ἤχου τοῦ γινομένου κα^τὰ^ τὴν σύρσιν·
χέραδος τὸ πλῆθος τῶν ποταμίων ἢ θαλασσίων ψήφων, ἢ τῶν εἰς χερμάδια ἐπιτηδείων λίθων, ἢ πᾶσαν συρρέουσαν ἀκα θαρσίαν ἐκ τῶν ὑδάτων κατὰ μίμησιν τοῦ ἤχου τοῦ γινομένου κατὰ τὴν σύρσιν·
ἀντιφράζει γοῦν αὐτῷ “πολὺν δ' ὀρυ^μαγδὸν ἐπῆρε φιτρῶν” 313.
ἀντιφράζει γοῦν αὐτῷ “πολὺν δ' ὀρυμαγδὸν ἐπῆρε φιτρῶν” 313.
320.
320.
ἐπιστήσονται δυ^νήσονται·
ἐπιστήσονται δυνήσονται·
“ἐπίστατο πῆλαι ἀχιλλεύς” Il.
“ἐπίστατο πῆλαι ἀχιλλεύς” Il.
16.
16.
142.
142.
321.
321.
ἄσιν τὸν ἐν ὕ^δα^σι^ συρφετὸν ξηρόν, ἀ^πὸ τῆς ἄζης·
ἄσιν τὸν ἐν ὕδασι συρφετὸν ξηρόν, ἀπὸ τῆς ἄζης·
οἳ δὲ τὴν ἐκ τοῦ ποτα^μοῦ δεῖσα^ν·
οἳ δὲ τὴν ἐκ τοῦ ποταμοῦ δεῖσαν·
ὅθεν καὶ ἄσιον τὸν λειμῶνα^ ἤκουσα^ν Il.
ὅθεν καὶ ἄσιον τὸν λειμῶνα ἤκουσαν Il.
2.
2.
461.
461.
323.
323.
τυμβοχοῆσ' ἀπαρέμφατον ῥῆμα^ τὸ “τυμβοχοῆσαι·”
τυμβοχοῆσ' ἀπαρέμφατον ῥῆμα τὸ “τυμβοχοῆσαι·”
ὃ δὲ λέγει 'οὐκ ἔσται αὺτῷ χρεία_ χώσεως τά^φου·'
ὃ δὲ λέγει 'οὐκ ἔσται αὺτῷ χρεία χώσεως τάφου·'
ὁ δὲ κράτης ὡς οἰνοχόης.
ὁ δὲ κράτης ὡς οἰνοχόης.
325.
325.
μορμύ^ρων ἀναβράσσων ἢ θηριούμενος, πα^ρὰ^ τὴν μορμώ.
μορμύρων ἀναβράσσων ἢ θηριούμενος, παρὰ τὴν μορμώ.
ἔστι^ δὲ ἀπαραμίλλητα^ ταῦτα^ τοῦ ὁμήρου·
ἔστι δὲ ἀπαραμίλλητα ταῦτα τοῦ ὁμήρου·
οὐ γὰ^ρ μόνον τῇ μεγα^ληγορίᾳ τῶν ὀνομά^των ἀλλὰ^ καὶ τῇ ἐννοίᾳ κα^τώρθωται·
οὐ γὰρ μόνον τῇ μεγαληγορίᾳ τῶν ὀνομάτων ἀλλὰ καὶ τῇ ἐννοίᾳ κατώρθωται·
ἔστι^ δὲ ἰ^δεῖν κῦμα^ με τέωρον αἵμα^τι^ καὶ ἀφρῷ μεμιγμένον, καὶ τούτῳ ἐπιπλέοντα^ τὰ^ σώμα^τα^.
ἔστι δὲ ἰδεῖν κῦμα με τέωρον αἵματι καὶ ἀφρῷ μεμιγμένον, καὶ τούτῳ ἐπιπλέοντα τὰ σώματα.
327.
327.
κα^τὰ^ δ' ἥρεε κα^θῄρει, κα^τέβα^λλεν.
κατὰ δ' ἥρεε καθῄρει, κατέβαλλεν.
.
.
δα^συντέον δὲ τὸ “ἥρεε,” ἵν' ᾖ κα^τελά^μβα^νεν·
δασυντέον δὲ τὸ “ἥρεε,” ἵν' ᾖ κατελάμβανεν·
τὸ γὰ^ρ αἱρῶ περισπώμενον καὶ δασυνόμενον δηλοῖ τὸ κα^τα^λα^μβά^νω.
τὸ γὰρ αἱρῶ περισπώμενον καὶ δασυνόμενον δηλοῖ τὸ καταλαμβάνω.
328.
328.
ἥρη δὲ μέγ' ἄυσε κα^τὰ^ συλλογισμὸν ἐνέφηνε τὸν κίν δυνον·
ἥρη δὲ μέγ' ἄυσε κατὰ συλλογισμὸν ἐνέφηνε τὸν κίν δυνον·
οἰκεῖον δὲ τὸ σχῆμα^ θηλείᾳ.
οἰκεῖον δὲ τὸ σχῆμα θηλείᾳ.
329.
329.
ἀποέρσειε κυπρίων ἡ λέξι^ς.
ἀποέρσειε κυπρίων ἡ λέξις.
331.
331.
ὄρσεο, κυλλοπόδιον, ἐμὸν τέκος εἰς τὸ “τέκος” ἡ στιγμή·
ὄρσεο, κυλλοπόδιον, ἐμὸν τέκος εἰς τὸ “τέκος” ἡ στιγμή·
τὸ δὲ ἑξῆς 'αὐτὰ^ρ ἐγὼ εἴσομαι ζεφύροιο καὶ νότοιο χα^λεπὴν ὄρσουσα^ θύελλα^ν ἐξ ἁλόθε.'
τὸ δὲ ἑξῆς 'αὐτὰρ ἐγὼ εἴσομαι ζεφύροιο καὶ νότοιο χαλεπὴν ὄρσουσα θύελλαν ἐξ ἁλόθε.'
κυλλοπόδιον προπα^ροξυ^τόνως.
κυλλοπόδιον προπαροξυτόνως.
.
.
λέγει 'εἰ καὶ κυλλοποδίων εἶ, ὅμως ὄρσεο' .
λέγει 'εἰ καὶ κυλλοποδίων εἶ, ὅμως ὄρσεο' .
δι^δα^σκα^λί^α_ δὲ στρα^τηγι^κῶν·
διδασκαλία δὲ στρατηγικῶν·
εὐμήχανον γὰ^ρ εἶναι δεῖ καὶ συ^νορᾶν τα^χέως δύ^να^σθαι τί^να^ καὶ ποῖα^ τί^σι^ καὶ ποίοις μά^χεται, καὶ τί^νων ἀφεκτέον, καὶ τί^σι^ πολεμητέον.
εὐμήχανον γὰρ εἶναι δεῖ καὶ συνορᾶν ταχέως δύνασθαι τίνα καὶ ποῖα τίσι καὶ ποίοις μάχεται, καὶ τίνων ἀφεκτέον, καὶ τίσι πολεμητέον.
νῦν γὰ^ρ ἀ^ντί^πα^λον σκαμάνδρῳ πέμπει τὸν υἱόν·
νῦν γὰρ ἀντίπαλον σκαμάνδρῳ πέμπει τὸν υἱόν·