macronized
stringlengths
1
3.25k
plain
stringlengths
1
3.07k
ἐυστέφανος στέφα^νος ἐπικεφάλιος γυ^ναικῶν κόσμος.
ἐυστέφανος στέφανος ἐπικεφάλιος γυναικῶν κόσμος.
.
.
“κελαδεινή” δέ τι^νες πα^ρὰ^ τὸ κῆλα^.
“κελαδεινή” δέ τινες παρὰ τὸ κῆλα.
ἢ ὅτι^ ἐγκέλαδον σὺ^ν ὠρίωνι ἀ^νεῖλε βι^α^ζόμενον αὐτήν.
ἢ ὅτι ἐγκέλαδον σὺν ὠρίωνι ἀνεῖλε βιαζόμενον αὐτήν.
ἄλλως :
ἄλλως :
ἐυστέφανος κελαδεινή ἠρκέσθη τοῖς ἐπι^θέτοις·
ἐυστέφανος κελαδεινή ἠρκέσθη τοῖς ἐπιθέτοις·
περιττὸς οὖν κ ἀκεῖ ὁ “ἄρτεμις ἀγροτέρη, καὶ ὀνείδειον φά^το μῦθον” 471.
περιττὸς οὖν κ ἀκεῖ ὁ “ἄρτεμις ἀγροτέρη, καὶ ὀνείδειον φάτο μῦθον” 471.
512.
512.
σή μ' ἄ^λοχος πι^θα^νῶς καὶ αὐτὸν πιθανοποιεῖται δι^ὰ^ τῆς ἀλόχου.
σή μ' ἄλοχος πιθανῶς καὶ αὐτὸν πιθανοποιεῖται διὰ τῆς ἀλόχου.
513.
513.
νεῖκος ἐτύχθη “νείκε' ἐτύχθη” πληθυντικῶς·
νεῖκος ἐτύχθη “νείκε' ἐτύχθη” πληθυντικῶς·
καὶ “ἐφῆπ ται” ἀντὶ^ τοῦ ἐπι^συνδέδεται ηὔξηται.
καὶ “ἐφῆπ ται” ἀντὶ τοῦ ἐπισυνδέδεται ηὔξηται.
514.
514.
ὣς οἳ μὲν τοιαῦτα^ οὔ τε γὰ^ρ ἀπολύ_σα^σθαι θέλει ἥραν τοῦ ἐγκλήμα^τος, ἵ^να_ μὴ λυ_πῇ τὴν ὑβρισθεῖσα^ν, οὔ τε ἐγκαλεῖν τῇ ἀ^πολυ^θείσῃ.
ὣς οἳ μὲν τοιαῦτα οὔ τε γὰρ ἀπολύσασθαι θέλει ἥραν τοῦ ἐγκλήματος, ἵνα μὴ λυπῇ τὴν ὑβρισθεῖσαν, οὔ τε ἐγκαλεῖν τῇ ἀπολυθείσῃ.
515.
515.
αὐτὰ^ρ ἀπόλλων προοικονομεῖ πά^λι^ν εἰς τὰ^ ἑξῆς, ἵ^να_ ὑπολειφθεὶς μόνος πλα^νήσῃ τὸν ἀχιλλέα ἀ^πὸ τοῦ τείχους.
αὐτὰρ ἀπόλλων προοικονομεῖ πάλιν εἰς τὰ ἑξῆς, ἵνα ὑπολειφθεὶς μόνος πλανήσῃ τὸν ἀχιλλέα ἀπὸ τοῦ τείχους.
516.
516.
μέμβλετο γά^ρ οἱ διασταλτέον μετὰ^ τὸ “οἵ.”
μέμβλετο γάρ οἱ διασταλτέον μετὰ τὸ “οἵ.”
πόληος αἰολικῶς, ὡς “ἀκτῆνας” καὶ ψημύθιον.
πόληος αἰολικῶς, ὡς “ἀκτῆνας” καὶ ψημύθιον.
519.
519.
χωόμενοι συγκεχυμένοι.
χωόμενοι συγκεχυμένοι.
522.
522.
ὡς δ' ὅτε καπνὸς ἰὼν ἄστεος αἰθομένοιο πηλί^κον δέ ἐστι^ τὸ πῦρ οὗ τὸ τέλος ἄπτεται τοῦ οὐρα^νοῦ;
ὡς δ' ὅτε καπνὸς ἰὼν ἄστεος αἰθομένοιο πηλίκον δέ ἐστι τὸ πῦρ οὗ τὸ τέλος ἄπτεται τοῦ οὐρανοῦ;
καὶ τοῦτο θεόπεμπτον 523, ἵ^να_ μὴ τα^χέως σβεννύ^ηται.
καὶ τοῦτο θεόπεμπτον 523, ἵνα μὴ ταχέως σβεννύηται.
τὴν ἐπὶ^ πλεῖστον δὲ νέμησι^ν τοῦ ἀχιλλέως ἡ παραβολὴ τοῦ πυ_ρὸς ἐνέφηνεν.
τὴν ἐπὶ πλεῖστον δὲ νέμησιν τοῦ ἀχιλλέως ἡ παραβολὴ τοῦ πυρὸς ἐνέφηνεν.
526.
526.
εἱστήκει δ' ὁ γέρων ἐναργῶς ὁ τῆς ἀγωνία_ς μεστὸς δείκνυ^ται γέρων ἐπι^βεβηκὼς τοῖς τείχεσι^ν.
εἱστήκει δ' ὁ γέρων ἐναργῶς ὁ τῆς ἀγωνίας μεστὸς δείκνυται γέρων ἐπιβεβηκὼς τοῖς τείχεσιν.
μεταγαγὼν δὲ ὁ ποιητὴς τὴν στρα^τι^ὰ_ν ἐπὶ^ τὰ^ ἔνδον οὐκ ἄλλῳ πι^θα^νὸν ἐνόμι^σε προσκεῖσθαι τὰ^ τῆς διατάξεως ἢ τῳ πριάμῳ·
μεταγαγὼν δὲ ὁ ποιητὴς τὴν στρατιὰν ἐπὶ τὰ ἔνδον οὐκ ἄλλῳ πιθανὸν ἐνόμισε προσκεῖσθαι τὰ τῆς διατάξεως ἢ τῳ πριάμῳ·
βα^σι^λεὺς γά^ρ ἐστι^ καὶ συνε τός, τῶν δὲ ἔργων δι^ὰ^ τὴν ἡλι^κί^α_ν ἀ^πεχόμενος.
βασιλεὺς γάρ ἐστι καὶ συνε τός, τῶν δὲ ἔργων διὰ τὴν ἡλικίαν ἀπεχόμενος.
θείου παρόσον θεοποίητόν ἐστι^ τὸ τεῖχος.
θείου παρόσον θεοποίητόν ἐστι τὸ τεῖχος.
528.
528.
ἄ^φα^ρ τα^χέως.
ἄφαρ ταχέως.
πεφυζότες ὅθεν ἄφυζα^ν τὸν λέοντα^ ἥσίοδος εἶπεν fr.
πεφυζότες ὅθεν ἄφυζαν τὸν λέοντα ἥσίοδος εἶπεν fr.
238 M.
238 M.
.
.
530.
530.
ὀτρυ^νέων τοῦ καιροῦ ἐπείγοντος καὶ ὁ γέρων στρα^τηγεῖ ἐπὶ^ τῇ σωτηρί^ᾳ τῶν φευγόντων.
ὀτρυνέων τοῦ καιροῦ ἐπείγοντος καὶ ὁ γέρων στρατηγεῖ ἐπὶ τῇ σωτηρίᾳ τῶν φευγόντων.
ἄλλως :
ἄλλως :
ὀτρύ_νων πα^ρὰ^ τεῖχος χωρίς τοῦ ε, ἤδη ἐνεργῶν καὶ οὐ μέλλων.
ὀτρύνων παρὰ τεῖχος χωρίς τοῦ ε, ἤδη ἐνεργῶν καὶ οὐ μέλλων.
ὀτρυ^νέων ὡς μέλλων περισπᾶται καὶ δι^ῄρηται.
ὀτρυνέων ὡς μέλλων περισπᾶται καὶ διῄρηται.
531.
531.
ἐν χερσὶ^ πύ^λα_ς πᾶσα^ν φιλοφροσύνην τὴν πρὸς τοὺς φύ^λα^κα^ς ὁ καιρὸς ἀ^φαιρεῖται·
ἐν χερσὶ πύλας πᾶσαν φιλοφροσύνην τὴν πρὸς τοὺς φύλακας ὁ καιρὸς ἀφαιρεῖται·
νέστωρ δ' “εὕτω νῦν, φί^λα_ τέκνα^, φυλάσσετε” Il.
νέστωρ δ' “εὕτω νῦν, φίλα τέκνα, φυλάσσετε” Il.
10.
10.
192.
192.
.
.
“πύ^λα_ς” δὲ νῦν τὰ_ς θύ^ρα_ς, ὡς τὸ “εἴ τιν' ἑταίρων ἐκ πολέμου φεύγοντα” Il.
“πύλας” δὲ νῦν τὰς θύρας, ὡς τὸ “εἴ τιν' ἑταίρων ἐκ πολέμου φεύγοντα” Il.
12.
12.
122.
122.
533.
533.
κλονέων καὶ κλόνις ἡ εὐκίνητος ὀσφύς.
κλονέων καὶ κλόνις ἡ εὐκίνητος ὀσφύς.
λοίγι' ἔσεσθαι πρεσβυτικῶς ὁρᾷ τὸν καιρόν, ὅτι^ εἰς κσκὸν προχω ρήσειν εἰκὸς τὰ^ πρά_γμα^τα^, καὶ ὀλοθρευθήσεσθαί φησι^ τοὺς τρῶας.
λοίγι' ἔσεσθαι πρεσβυτικῶς ὁρᾷ τὸν καιρόν, ὅτι εἰς κσκὸν προχω ρήσειν εἰκὸς τὰ πράγματα, καὶ ὀλοθρευθήσεσθαί φησι τοὺς τρῶας.
534.
534.
ἀλέντες ἐκκλίναντες ἢ συστραφέντες.
ἀλέντες ἐκκλίναντες ἢ συστραφέντες.
536.
536.
μὴ οὖλος ἀ^νήρ καὶ καλλίμαχος fr.
μὴ οὖλος ἀνήρ καὶ καλλίμαχος fr.
507 “οὔλου μητέρ' ἄρηος,” ὀλοθρευτι^κοῦ.
507 “οὔλου μητέρ' ἄρηος,” ὀλοθρευτικοῦ.
οὖλος εἰς τεῖχος ἄληται ἄθρους ὁρμήσῃ ἢ μετὰ^ πλήθους.
οὖλος εἰς τεῖχος ἄληται ἄθρους ὁρμήσῃ ἢ μετὰ πλήθους.
ἄληται ψι_λῶς·
ἄληται ψιλῶς·
ἔστι^ γὰ^ρ μέσος ἀ^όρι^στος ὑπερσυντελι^κὸς ἀ^κόλουθος τῷ ἀ^λῆναι ἀπαρεμφά^τῳ πα^θητι^κῷ δευτέρῳ ἀ^ορί^στῳ καὶ μετοχῇ τῇ “αὐτὰρ ἐπεὶ ἐς τεῖχος ἀναπνεύσωσι^ν ἀλέντες” 534.
ἔστι γὰρ μέσος ἀόριστος ὑπερσυντελικὸς ἀκόλουθος τῷ ἀλῆναι ἀπαρεμφάτῳ παθητικῷ δευτέρῳ ἀορίστῳ καὶ μετοχῇ τῇ “αὐτὰρ ἐπεὶ ἐς τεῖχος ἀναπνεύσωσιν ἀλέντες” 534.
537.
537.
ἀπῶσα^ν ὀχῆα^ς ἀπεκρούσαντο ὡς συ^νεκτι^κοὺς ὄντα^ς τῶν πυ^λῶν.
ἀπῶσαν ὀχῆας ἀπεκρούσαντο ὡς συνεκτικοὺς ὄντας τῶν πυλῶν.
538.
538.
τεῦξα^ν φά^ος πα^ρέσχον τοῖς φεύγουσι^ν, ὡς ἐκεῖ “φόως δ' ἑτά^ροισι^ν ἔθηκεν” Il.
τεῦξαν φάος παρέσχον τοῖς φεύγουσιν, ὡς ἐκεῖ “φόως δ' ἑτάροισιν ἔθηκεν” Il.
6.
6.
6.
6.
οὐ δεόντως οὖν ἀθετοῦνται ὑ^πὸ ζηνοδότου.
οὐ δεόντως οὖν ἀθετοῦνται ὑπὸ ζηνοδότου.
φά^ος σωτηρί^α_ν τοῖς φεύγουσι^ τρωσίν.
φάος σωτηρίαν τοῖς φεύγουσι τρωσίν.
539.
539.
ἀμύ_ναι οὕτως ἡ γρα^φή, πα^ροξυ^τόνως·
ἀμύναι οὕτως ἡ γραφή, παροξυτόνως·
ἔστι^ γὰ^ρ εὐκτι^κή·
ἔστι γὰρ εὐκτική·
τι^νὲς μέντοι “ἀλάλκοι” γρά^φουσι^ν.
τινὲς μέντοι “ἀλάλκοι” γράφουσιν.
ἀντί^ος τῷ ἀχιλλεῖ.
ἀντίος τῷ ἀχιλλεῖ.
541.
541.
δίψῃ καρχα^λέοι ξηραίνει γὰ^ρ καὶ τραχύ^νει τὴν γλῶσσα^ν ἡ δί^ψα_ ἡ πολλή.
δίψῃ καρχαλέοι ξηραίνει γὰρ καὶ τραχύνει τὴν γλῶσσαν ἡ δίψα ἡ πολλή.
κεκονι_μένοι ἄκρως ὑ^πέγρα^ψε τὴν φυγὴν καὶ τὸ σχῆμα^ τῶν διωκομένων.
κεκονιμένοι ἄκρως ὑπέγραψε τὴν φυγὴν καὶ τὸ σχῆμα τῶν διωκομένων.
542.
542.
ὃ δὲ σφεδα^νῶν οὕτω “σφεδα^νῶν,” ἐπερρωμένος τῷ θυ_μῷ, κα^θά^περ τὸ φονῶν.
ὃ δὲ σφεδανῶν οὕτω “σφεδανῶν,” ἐπερρωμένος τῷ θυμῷ, καθάπερ τὸ φονῶν.
περισπαστέον δὲ ὡς στεφα^νῶν.
περισπαστέον δὲ ὡς στεφανῶν.
σφεδα^νῶν κα^τεπείγων αὐτοὺς ἢ ἐπαιρόμενος τῷ θυ_μῷ ἢ φονευ τικὸς πα^ρὰ^ τὸ φονῶν.
σφεδανῶν κατεπείγων αὐτοὺς ἢ ἐπαιρόμενος τῷ θυμῷ ἢ φονευ τικὸς παρὰ τὸ φονῶν.
λύ^σσα_ ἡ ἐκλύ_ουσα^ τοὺς λογισμοὺς ἀ^νί_α_.
λύσσα ἡ ἐκλύουσα τοὺς λογισμοὺς ἀνία.
543.
543.
κῦδος ἀρέσθαι τὸν ἕκτορα, ἐφ' φησι^ν “ἠράμεθα μέγα^ κῦδος, ἐπέφνομεν ἕκτορα δῖον” Il.
κῦδος ἀρέσθαι τὸν ἕκτορα, ἐφ' φησιν “ἠράμεθα μέγα κῦδος, ἐπέφνομεν ἕκτορα δῖον” Il.
22.
22.
393.
393.
544.
544.
τροίην τὴν ἴλιον·
τροίην τὴν ἴλιον·
οὐκ ἔστι^ γὰ^ρ ἡ χώρα_, πύ^λα_ς ἔχουσα^, ἀλλὰ^ πόλι^ς.
οὐκ ἔστι γὰρ ἡ χώρα, πύλας ἔχουσα, ἀλλὰ πόλις.
ἄλλως :
ἄλλως :
τροίην ὅτι^ ὁμωνύ^μως τῇ χώρᾳ τὴν ἴλιον εἴρηκεν.
τροίην ὅτι ὁμωνύμως τῇ χώρᾳ τὴν ἴλιον εἴρηκεν.
550.
550.
ἀχιλλῆα πτολί^πορθον τι^νὲς “ἀχιλλέα πηλείωνα,” πρὸς τὸ ἐπί^θετον ξενισθέντες.
ἀχιλλῆα πτολίπορθον τινὲς “ἀχιλλέα πηλείωνα,” πρὸς τὸ ἐπίθετον ξενισθέντες.
ἀλλ' ἤδη αὐτὸς εἶπε “δώδεκα δὴ σὺ^ν νηυσὶ^ πόλεις ἀλάπαξα” Il.
ἀλλ' ἤδη αὐτὸς εἶπε “δώδεκα δὴ σὺν νηυσὶ πόλεις ἀλάπαξα” Il.
9.
9.
328.
328.
ἐπὶ^ δὲ ὀδυσσέως πλεονάζει τῷ ἐπι^θέτῳ δι^ὰ^ τὴν ἰλίου πόρθησι^ν.
ἐπὶ δὲ ὀδυσσέως πλεονάζει τῷ ἐπιθέτῳ διὰ τὴν ἰλίου πόρθησιν.
553.
553.
ὑ^πὸ κρα^τεροῦ ἀχιλῆος λείπει 'διωκόμενος.
ὑπὸ κρατεροῦ ἀχιλῆος λείπει 'διωκόμενος.
' 554.
' 554.
τῇ περ ὅπου.
τῇ περ ὅπου.