macronized
stringlengths
1
3.25k
plain
stringlengths
1
3.07k
τὸ δὲ ἔθος καὶ ἐν τῇ ὁπλοποιίᾳ Il.
τὸ δὲ ἔθος καὶ ἐν τῇ ὁπλοποιίᾳ Il.
18.
18.
502·
502·
ταύτην οὖν ἴ_σως κα^λεῖ ἀγαμέμνων ποινήν Il.
ταύτην οὖν ἴσως καλεῖ ἀγαμέμνων ποινήν Il.
3.
3.
290.
290.
119.
119.
τρωσὶν δ' αὖ μετόπισθε μετὰ^ τὴν πρὸς ἀχιλλέα ὑπόσχεσι^ν.
τρωσὶν δ' αὖ μετόπισθε μετὰ τὴν πρὸς ἀχιλλέα ὑπόσχεσιν.
.
.
“γερούσιον” δὲ σεμνόν, ἢ τὸν τοῖς γέρουσι^ν ὀφείλοντα^ προτείνεσθαι.
“γερούσιον” δὲ σεμνόν, ἢ τὸν τοῖς γέρουσιν ὀφείλοντα προτείνεσθαι.
τρωσὶν δέ πα^ρὰ^ τρώων δέ.
τρωσὶν δέ παρὰ τρώων δέ.
120.
120.
δά^σα^σθαι μέλλοντός ἐστι^ν·
δάσασθαι μέλλοντός ἐστιν·
δι^ὸ δι^ὰ^ τοῦ ε.
διὸ διὰ τοῦ ε.
121.
121.
χωρὶ^ς τοῦ δ “ἀλλὰ^ τίη.”
χωρὶς τοῦ δ “ἀλλὰ τίη.”
ἀλλὰ^ τίη μοι ταῦτα^ ἀ^ρί^στη ἀνάγνωσι^ς ἥδε.
ἀλλὰ τίη μοι ταῦτα ἀρίστη ἀνάγνωσις ἥδε.
122.
122.
ἵ_κωμαι ἰών δι^ὰ^ τοῦ “ἰών” ἐδήλωσεν, ὅτι^ τὸ “ἵ_κωμαι” ἀντὶ^ τοῦ ἱ_κετεύσω, ὡς “τὴν ἱ_κόμην φεύγων” Il.
ἵκωμαι ἰών διὰ τοῦ “ἰών” ἐδήλωσεν, ὅτι τὸ “ἵκωμαι” ἀντὶ τοῦ ἱκετεύσω, ὡς “τὴν ἱκόμην φεύγων” Il.
14.
14.
260.
260.
ἀ^νά^πα^λι^ν δὲ ἐκεῖ “ἐς πηλῆ' ἱκέτευσε” Il.
ἀνάπαλιν δὲ ἐκεῖ “ἐς πηλῆ' ἱκέτευσε” Il.
16.
16.
574 ἀντὶ^ τοῦ πα^ρεγένετο.
574 ἀντὶ τοῦ παρεγένετο.
ἵ_κωμαι ὡς λέγωμαι.
ἵκωμαι ὡς λέγωμαι.
124.
124.
αἰδέσεται μετὰ^ αἰδοῦς δέξεται, ὡς “αἰδεῖσθαί θ' ἱερῆα” Il.
αἰδέσεται μετὰ αἰδοῦς δέξεται, ὡς “αἰδεῖσθαί θ' ἱερῆα” Il.
1.
1.
23 καὶ “αἰδοίοισιν ἔδωκα” Od.
23 καὶ “αἰδοίοισιν ἔδωκα” Od.
15.
15.
373 ἀντὶ^ τοῦ ἱ^κέταις ἐπι^μελῶς δὲ τοῦτο τί^θησι^ν ἐπὶ^ τῶν ἱ^κετῶν.
373 ἀντὶ τοῦ ἱκέταις ἐπιμελῶς δὲ τοῦτο τίθησιν ἐπὶ τῶν ἱκετῶν.
125.
125.
ὥς τε γυ^ναῖκα^ τοῦτο γὰ^ρ αἰσχρὸν ἡγεῖται, εἰ δί^χα^ τῶν ὅπλων ἀποθα^νεῖται.
ὥς τε γυναῖκα τοῦτο γὰρ αἰσχρὸν ἡγεῖται, εἰ δίχα τῶν ὅπλων ἀποθανεῖται.
126.
126.
ἀ^πὸ δρυὸς οὐ δ' ἀ^πὸ πέτρης τῷ ὀαριζέμεναι ληρῶδες ἀρχαιο λογί^α_ς δι^ηγεῖσθαι, ἀ^πὸ τοῦ τὸ πα^λαιὸν ὀρεινόμων ὄντων τῶν ἀνθρώπων ἐκεῖσε τίκτεσθαι, ἢ ἐπεὶ 'μελιηγενεῖς' λέγονται οἱ πρώην ἄνδρες καὶ λα_οὶ ' ἀ^πὸ τῶν λί^θων δευκαλίωνος, ἢ χρησμοὺς δι^ηγεῖσθαι δωδώνη γὰ^ρ δρῦς, πέτρα_ δὲ πυθών ἢ περιττολογεῖν, ἀ^πὸ τ...
ἀπὸ δρυὸς οὐ δ' ἀπὸ πέτρης τῷ ὀαριζέμεναι ληρῶδες ἀρχαιο λογίας διηγεῖσθαι, ἀπὸ τοῦ τὸ παλαιὸν ὀρεινόμων ὄντων τῶν ἀνθρώπων ἐκεῖσε τίκτεσθαι, ἢ ἐπεὶ 'μελιηγενεῖς' λέγονται οἱ πρώην ἄνδρες καὶ λαοὶ ' ἀπὸ τῶν λίθων δευκαλίωνος, ἢ χρησμοὺς διηγεῖσθαι δωδώνη γὰρ δρῦς, πέτρα δὲ πυθών ἢ περιττολογεῖν, ἀπὸ τῶν περὶ τὰς δρ...
ἢ οὐκ ἔστι^ν αὐτῷ τὴν ἀρχὴν τοῦ γένους δι^ηγεῖσθαι τῶν ἀνθρώπων.
ἢ οὐκ ἔστιν αὐτῷ τὴν ἀρχὴν τοῦ γένους διηγεῖσθαι τῶν ἀνθρώπων.
127.
127.
ὀαριζέμεναι ὁμι_λεῖν προσπαίζειν·
ὀαριζέμεναι ὁμιλεῖν προσπαίζειν·
ὄα^ροι δὲ αἱ ὁμι_λί^αι, ἐπειδὴ ὁμοῦ τοὺς συνιόντας ὁρμόττουσι^ν, ἢ ὅτι^ τὸ ὄα_ς συ^ντί^θενται δῆθεν ὡς μὴ συ^νιέντες εὐθέως, ἀλλ' ὁμι_λοῦσι^ μακρὰ^ καὶ ἀ^πηρτημένα^, ἐναπο λαύοντες ἐπὶ^ πολὺ^ τῆς πρὸς ἀλλήλους θέα_ς.
ὄαροι δὲ αἱ ὁμιλίαι, ἐπειδὴ ὁμοῦ τοὺς συνιόντας ὁρμόττουσιν, ἢ ὅτι τὸ ὄας συντίθενται δῆθεν ὡς μὴ συνιέντες εὐθέως, ἀλλ' ὁμιλοῦσι μακρὰ καὶ ἀπηρτημένα, ἐναπο λαύοντες ἐπὶ πολὺ τῆς πρὸς ἀλλήλους θέας.
παρθένος ἠίθεός τε κα^λῶς τὸ φλύ^α_ρον τῶν λόγων ἀκάκων ὁμι_λί^αις πσραβά^λλει μύ_θοις πα^λαιοῖς τερπομένων.
παρθένος ἠίθεός τε καλῶς τὸ φλύαρον τῶν λόγων ἀκάκων ὁμιλίαις πσραβάλλει μύθοις παλαιοῖς τερπομένων.
δι^ὰ^ δὲ τὴν πολυλογίαν τῇ ἀ^να^λήψει ἐχρήσα^το.
διὰ δὲ τὴν πολυλογίαν τῇ ἀναλήψει ἐχρήσατο.
129.
129.
ἔριδι^ ξυνελαυνέμεν εἰς ἔριν ἢ μετ' ἔριδος.
ἔριδι ξυνελαυνέμεν εἰς ἔριν ἢ μετ' ἔριδος.
.
.
τὸ δὲ “ὅτ τ ι τάχιστα” ἑκα^τέροις δύ^να^ται προσδίδοσθαι.
τὸ δὲ “ὅτ τ ι τάχιστα” ἑκατέροις δύναται προσδίδοσθαι.
130.
130.
ε ἴ^δομεν λείπει τὸ 'ἵ^να_.
ε ἴδομεν λείπει τὸ 'ἵνα.
' ὅμως, καίτοι προλογισάμενος, οὐ μένει τὴν θέαν ἀχιλλέως ἀλλὰ^ νι_κᾶται τῷ πά^θει.
' ὅμως, καίτοι προλογισάμενος, οὐ μένει τὴν θέαν ἀχιλλέως ἀλλὰ νικᾶται τῷ πάθει.
131.
131.
σχεδὸν ἦλθεν ὑφ' ἓν πά^ντα^ πράττεται.
σχεδὸν ἦλθεν ὑφ' ἓν πάντα πράττεται.
οἳ μὲν δέονται, ὃ δὲ ἔπεισι^ν, ὃ δὲ δι^α^λογί^ζεται.
οἳ μὲν δέονται, ὃ δὲ ἔπεισιν, ὃ δὲ διαλογίζεται.
ἅ^μα^ δὲ πά^ντα^ λέγειν ἀ^δύ^να^τον.
ἅμα δὲ πάντα λέγειν ἀδύνατον.
132.
132.
ἶσος τι^νὲς δι^ὰ^ τῆς ει διφθόγγου ἀντὶ^ τοῦ ὅμοιος, ἐπεὶ καὶ τὸ “εἰσάμενος” ἀντὶ^ τοῦ ὁμοιωθείς.
ἶσος τινὲς διὰ τῆς ει διφθόγγου ἀντὶ τοῦ ὅμοιος, ἐπεὶ καὶ τὸ “εἰσάμενος” ἀντὶ τοῦ ὁμοιωθείς.
κορυθάικι^ τῷ κινοῦντι^ ἐν τοῖς πολέμοις τὴν περι^κεφαλαίαν·
κορυθάικι τῷ κινοῦντι ἐν τοῖς πολέμοις τὴν περικεφαλαίαν·
ὡς “τριχάικες” Od.
ὡς “τριχάικες” Od.
19.
19.
177 καὶ “κορυθαίολος.”
177 καὶ “κορυθαίολος.”
“ἀμφὶ δὲ πήληξ σμερδα^λέον κροτά^φοισι^ τινάσσετο” Il.
“ἀμφὶ δὲ πήληξ σμερδαλέον κροτάφοισι τινάσσετο” Il.
15.
15.
608, 9.
608, 9.
133.
133.
σείων πηλιάδα μελίην δόρυ.
σείων πηλιάδα μελίην δόρυ.
ἄλλως :
ἄλλως :
σείων πηλιάδα μελίην κα^τὰ^ δεξι^ὸν ὦμον οὗτος ὁ στί^χος μετα^τιθέμενος ἰωνικὸς γί_νεται ἀ^πὸ μείζονος 'σείων μελίην πηλιάδα δεξι^ὸν κατ' ὦμον' Sotades ap.
σείων πηλιάδα μελίην κατὰ δεξιὸν ὦμον οὗτος ὁ στίχος μετατιθέμενος ἰωνικὸς γίνεται ἀπὸ μείζονος 'σείων μελίην πηλιάδα δεξιὸν κατ' ὦμον' Sotades ap.
Hephaest.
Hephaest.
2, 5 G.
2, 5 G.
.
.
ἀλλ' ἡ σύνθεσι^ς καὶ τὸν ἄ^ρρενα^ τόν ον τεθήλυκεν.
ἀλλ' ἡ σύνθεσις καὶ τὸν ἄρρενα τόν ον τεθήλυκεν.
134.
134.
χαλκός ὁ τῆς παντευχία_ς χαλκός.
χαλκός ὁ τῆς παντευχίας χαλκός.
.
.
ἠελί^ου ἀνιόντος πρὶ^ν δι^α^σκεδά^σαι τὰ_ς αὐγά_ς, ὅτε καὶ ὁρα θῆναι δύ^να^ται.
ἠελίου ἀνιόντος πρὶν διασκεδάσαι τὰς αὐγάς, ὅτε καὶ ὁρα θῆναι δύναται.
ἄλλως :
ἄλλως :
ἢ ἠελί^ου ὑγρότερος ὁ στί^χος ἐγένετο τῇ παραλληλίᾳ τῶν φωνηέντων.
ἢ ἠελίου ὑγρότερος ὁ στίχος ἐγένετο τῇ παραλληλίᾳ τῶν φωνηέντων.
136.
136.
ἕκτορα ὑπερβατῶς, ἕκτορα δὲ ἕλε τρόμος.
ἕκτορα ὑπερβατῶς, ἕκτορα δὲ ἕλε τρόμος.
137.
137.
ὀπί^σω φεύγει γὰ^ρ ἐπὶ^ τὸν ἐρι_νεὸν καὶ τὸ τοῦ ἴλου σῆμα^ εἰς τὰ^ δεξιὰ^ τῆς πόλεως·
ὀπίσω φεύγει γὰρ ἐπὶ τὸν ἐρινεὸν καὶ τὸ τοῦ ἴλου σῆμα εἰς τὰ δεξιὰ τῆς πόλεως·
ὁ γὰ^ρ ἀχιλλεὺς ἀ^πὸ τοῦ σκαμάνδρου καὶ τῶν ἀ^ριστερῶν μερῶν ἀναστρέφει.
ὁ γὰρ ἀχιλλεὺς ἀπὸ τοῦ σκαμάνδρου καὶ τῶν ἀριστερῶν μερῶν ἀναστρέφει.
ἢ “ὀπί^σω” ἀντὶ^ τοῦ κα^τὰ^ νώτου, καὶ “πύ^λα_ς” ἐφ' ὧν ὁ πρίαμος εἱστήκει.
ἢ “ὀπίσω” ἀντὶ τοῦ κατὰ νώτου, καὶ “πύλας” ἐφ' ὧν ὁ πρίαμος εἱστήκει.
βῆ δέ βῆ γά^ρ.
βῆ δέ βῆ γάρ.
“φοβηθείς” δὲ φεύγων·
“φοβηθείς” δὲ φεύγων·
ἢ ἔβη ὥστε φεύγειν.
ἢ ἔβη ὥστε φεύγειν.
139.
139.
ἠύ^τε κίρκος ὄρειος γά^ρ ἐστι^ καὶ ὀξύπτερος κα^λεῖται δι^ὰ^ τὸ τά^χος τῆς πτήσεως.
ἠύτε κίρκος ὄρειος γάρ ἐστι καὶ ὀξύπτερος καλεῖται διὰ τὸ τάχος τῆς πτήσεως.
140.
140.
οἴμησε ὥρμησεν, ὡς τὸ “οἶμα λέοντος ἔχων” Il.
οἴμησε ὥρμησεν, ὡς τὸ “οἶμα λέοντος ἔχων” Il.
16.
16.
.
.
.
.
φοβεῖται ἀντὶ^ τοῦ φεύγει, καὶ τὸ “ὕπαιθα” ἀντὶ^ τοῦ ἔμπροσθεν.
φοβεῖται ἀντὶ τοῦ φεύγει, καὶ τὸ “ὕπαιθα” ἀντὶ τοῦ ἔμπροσθεν.
142.
142.
τάρφε' ἐπα_ΐ^σσει ἐγγὺ^ς γὰ^ρ γεγονὼς πυκνὰ_ς τὰ_ς ἐπιπτήσεις ποιεῖ καὶ βοᾷ τῇ τοῦ λα^βεῖν ἐλπί^δι^.
τάρφε' ἐπαΐσσει ἐγγὺς γὰρ γεγονὼς πυκνὰς τὰς ἐπιπτήσεις ποιεῖ καὶ βοᾷ τῇ τοῦ λαβεῖν ἐλπίδι.
ἰδίωμα^ δὲ φωνῆς τὸ λεληκέναι, ὡς τὸ κλάζειν.
ἰδίωμα δὲ φωνῆς τὸ λεληκέναι, ὡς τὸ κλάζειν.
143.
143.
ἰθύς πά^λι^ν 'κατ' εὐθεῖανν.'
ἰθύς πάλιν 'κατ' εὐθεῖανν.'
τρέσε μετὰ^ δέους ἔφυ^γεν.
τρέσε μετὰ δέους ἔφυγεν.
144.
144.
λαιψηρά^ ἀντὶ^ τοῦ λί_α_ν τα^χέως.
λαιψηρά ἀντὶ τοῦ λίαν ταχέως.