macronized
stringlengths
1
3.25k
plain
stringlengths
1
3.07k
τὴν γὰ^ρ ῥοπὴν τοῦ ζυ^γοῦ ῥύμην κα^λεῖσθαι.
τὴν γὰρ ῥοπὴν τοῦ ζυγοῦ ῥύμην καλεῖσθαι.
213.
213.
ᾤχετο δ' εἰς ἀίδαο ὑπερβολικῶς, ὡς ἤδη τοῦ ἕκτορος κα^τὰ^ τὸν τῆς πεπρωμένης λόγον μηκέτι^ ἐν τοῖς ζῶσι^ν ὄντος·
ᾤχετο δ' εἰς ἀίδαο ὑπερβολικῶς, ὡς ἤδη τοῦ ἕκτορος κατὰ τὸν τῆς πεπρωμένης λόγον μηκέτι ἐν τοῖς ζῶσιν ὄντος·
ἢ ὅσον ἐπὶ^ τῇ τοῦ διὸς ψήφῳ.
ἢ ὅσον ἐπὶ τῇ τοῦ διὸς ψήφῳ.
214.
214.
πηλείωνάδ' ἵκα_νε ὡς τόπον, ὡς “ο ὔ λυμπόνδε.”
πηλείωνάδ' ἵκανε ὡς τόπον, ὡς “ο ὔ λυμπόνδε.”
218.
218.
δῃώσαντε κα^τα^πολεμήσα^ντα^ς.
δῃώσαντε καταπολεμήσαντας.
219.
219.
πεφυγμένον γενέσθαι ἀντὶ^ τοῦ φυ^γεῖν.
πεφυγμένον γενέσθαι ἀντὶ τοῦ φυγεῖν.
221.
221.
προπροκυλινδόμενος πατρὸς διός πρὸ τοῦ διὸς προ κυ^λινδόμενος.
προπροκυλινδόμενος πατρὸς διός πρὸ τοῦ διὸς προ κυλινδόμενος.
ποιοῦσι^ δὲ τοῦτο οἱ ἱκετεύοντες·
ποιοῦσι δὲ τοῦτο οἱ ἱκετεύοντες·
“λιτάνευε κυ^λινδόμενος κα^τὰ^ κόπρον” 414.
“λιτάνευε κυλινδόμενος κατὰ κόπρον” 414.
τι^νὲς δὲ προασπίζων τοῦ διός, ἐπειδὴ εἶπε “τῇ μάλ' ἐπι σ σείων” Il.
τινὲς δὲ προασπίζων τοῦ διός, ἐπειδὴ εἶπε “τῇ μάλ' ἐπι σ σείων” Il.
15.
15.
230.
230.
222.
222.
ἄμπνυε ἐν σεαυτῷ γενοῦ, ἀ^πὸ τοῦ πνεύμα^τος.
ἄμπνυε ἐν σεαυτῷ γενοῦ, ἀπὸ τοῦ πνεύματος.
223.
223.
πεπιθήσω μετ' ὀλί^γον μέλλων·
πεπιθήσω μετ' ὀλίγον μέλλων·
ἢ διπλα^σιασμός.
ἢ διπλασιασμός.
227.
227.
δηιφόβῳ οὗτος οὖν μετὰ^ θά^να^τον πάριδος ἡγήσα^το τῆς στρα^τι^ᾶς.
δηιφόβῳ οὗτος οὖν μετὰ θάνατον πάριδος ἡγήσατο τῆς στρατιᾶς.
καὶ “ποτὶ^ δώμα^ τα^ δηιφόβοιο βήμεναι ἠύτ' ἄρηα” Od.
καὶ “ποτὶ δώμα τα δηιφόβοιο βήμεναι ἠύτ' ἄρηα” Od.
8.
8.
517 ὡς ἄρχοντος.
517 ὡς ἄρχοντος.
229.
229.
ἠθεῖε σεπτικὴ φωνὴ πρὸς πρεσβύ^τερον ἀ^δελφόν·
ἠθεῖε σεπτικὴ φωνὴ πρὸς πρεσβύτερον ἀδελφόν·
καὶ εὔμαιος “ἀλλά^ μι^ν ἠθεῖον καλέω” Od.
καὶ εὔμαιος “ἀλλά μιν ἠθεῖον καλέω” Od.
14.
14.
147 ἀντὶ^ τοῦ ὡς πρεσβύ^τερον ἀ^δελφὸν σέβω καὶ αἰδοῦμαι.
147 ἀντὶ τοῦ ὡς πρεσβύτερον ἀδελφὸν σέβω καὶ αἰδοῦμαι.
ἔστι^ δὲ ὑ^ποπτεῦσαι τῶν πριαμιδῶν πρεσβύ^τα^τον εἶναι τὸν ἕκτορα.
ἔστι δὲ ὑποπτεῦσαι τῶν πριαμιδῶν πρεσβύτατον εἶναι τὸν ἕκτορα.
231.
231.
ἀλλ' ἄ^γε δὴ στέωμεν ἄ^τοπον θεὸν οὖσανπλανᾶν τὸν ἕκτορα.
ἀλλ' ἄγε δὴ στέωμεν ἄτοπον θεὸν οὖσανπλανᾶν τὸν ἕκτορα.
ἢ τὰ^ ἴ_σα_ πράττει ἀπόλλωνι, ἐπεὶ κ ἀκεῖνος ἐπέθετο πατρόκλῳ μαχομένῳ Il.
ἢ τὰ ἴσα πράττει ἀπόλλωνι, ἐπεὶ κ ἀκεῖνος ἐπέθετο πατρόκλῳ μαχομένῳ Il.
16.
16.
703.
703.
234.
234.
γνωτῶν γνωτὸς ὁ ἀ^δελφός, πα^ρὰ^ τὸ πλέον τῶν ἄλλων γων ρίζεσθαι.
γνωτῶν γνωτὸς ὁ ἀδελφός, παρὰ τὸ πλέον τῶν ἄλλων γων ρίζεσθαι.
235.
235.
τι_μήσα^σθαι λείπει τὸ σέ, ἵν' ᾖ 'νῦν δὲ καὶ μᾶλλον κα^τὰ^ νοῦν ἔχω τι_μῆσαί σε.'
τιμήσασθαι λείπει τὸ σέ, ἵν' ᾖ 'νῦν δὲ καὶ μᾶλλον κατὰ νοῦν ἔχω τιμῆσαί σε.'
241.
241.
τοῖον γὰ^ρ ὑποτρομέουσι^ν ἅ^πα^ντες τοίως, ὡς μηδένα^ συγχω ρεῖν πολεμεῖν αὐτῷ.
τοῖον γὰρ ὑποτρομέουσιν ἅπαντες τοίως, ὡς μηδένα συγχω ρεῖν πολεμεῖν αὐτῷ.
243, 4.
243, 4.
μὴ δ' ἔτι^ δούρων ἔστω φειδωλή ἐκ τοῦ πα^ρεπομένου 'μαχεσώμεθα.'
μὴ δ' ἔτι δούρων ἔστω φειδωλή ἐκ τοῦ παρεπομένου 'μαχεσώμεθα.'
οὕτω γὰ^ρ οὐ φείδονται δορά^των.
οὕτω γὰρ οὐ φείδονται δοράτων.
244.
244.
φειδωλή βρα^χὺ^ διασταλτέον εἰς τὸ “φειδωλή” καὶ “εἴδομεν,” τὰ^ δὲ ἀλλά^ συναπτέον ἕως “γλαφυράς” 246.
φειδωλή βραχὺ διασταλτέον εἰς τὸ “φειδωλή” καὶ “εἴδομεν,” τὰ δὲ ἀλλά συναπτέον ἕως “γλαφυράς” 246.
245.
245.
νῶι κα^τα^κτείνα_ς εὖ τὸν κίνδυ_νον ἐκοινοποιήσατο, τὴν δὲ νί_κην μόνῳ περι^ῆψεν ἕκτορι 246.
νῶι κατακτείνας εὖ τὸν κίνδυνον ἐκοινοποιήσατο, τὴν δὲ νίκην μόνῳ περιῆψεν ἕκτορι 246.
247.
247.
καὶ κερδοσύνῃ ἢ περισσὸς ὁ “καί,” ἢ τὸ “φαμένη” ἀντὶ^ τοῦ ἔφη.
καὶ κερδοσύνῃ ἢ περισσὸς ὁ “καί,” ἢ τὸ “φαμένη” ἀντὶ τοῦ ἔφη.
ἢ πρὸς τῷ ταῦτα^ εἰρηκέναι δολί^ως καὶ παραλογιστικῶς “ἡγήσατο.”
ἢ πρὸς τῷ ταῦτα εἰρηκέναι δολίως καὶ παραλογιστικῶς “ἡγήσατο.”
250.
250.
φοβήσομαι φεύξομαι.
φοβήσομαι φεύξομαι.
251.
251.
τρὶ^ς περὶ^ ἄστυ^ μέγα^ πριάμου δί^ον “δί^ον” ἔδεισα^·
τρὶς περὶ ἄστυ μέγα πριάμου δίον “δίον” ἔδεισα·
“περὶ^ γὰ^ρ δί^ε νηυσὶ^ν ἀχαιῶν” Il.
“περὶ γὰρ δίε νηυσὶν ἀχαιῶν” Il.
9.
9.
433, 11.
433, 11.
557.
557.
ἢ ἐδιώχθην.
ἢ ἐδιώχθην.
“ἀ^πὸ μεγάροιο δίεσθαι” Od.
“ἀπὸ μεγάροιο δίεσθαι” Od.
17.
17.
398.
398.
ἢ φοβηθεὶς ἔφυ^γον.
ἢ φοβηθεὶς ἔφυγον.
δί^ον αἱ χαριέστεραι “δίες.”
δίον αἱ χαριέστεραι “δίες.”
253.
253.
ἕλοιμί^ κεν θρασύνεται ἐν τῇ κλήσει καὶ τὰ^ ἀ^μείνω πρῶτα^ λέγει καὶ ἑξῆς “οὐ γὰ^ρ ἐγώ σ' ἔκπαγλον ἀεικιῶ” 256.
ἕλοιμί κεν θρασύνεται ἐν τῇ κλήσει καὶ τὰ ἀμείνω πρῶτα λέγει καὶ ἑξῆς “οὐ γὰρ ἐγώ σ' ἔκπαγλον ἀεικιῶ” 256.
τὸ δὲ θρασὺ νῦν αὐτοῦ ἐλεεινόν ἐστι^ν ἐκ φενακισμοῦ καὶ πλά^νης ἐγειρόμενον.
τὸ δὲ θρασὺ νῦν αὐτοῦ ἐλεεινόν ἐστιν ἐκ φενακισμοῦ καὶ πλάνης ἐγειρόμενον.
254.
254.
ἀλλ' ἄ^γε δεῦρο δύ^ο τὰ^ παρακελευστικά^.
ἀλλ' ἄγε δεῦρο δύο τὰ παρακελευστικά.
ἐπι^δώμεθα^ ἢ δῶμεν ἑαυτοῖς μά^ρτυ^ρα^ς καὶ ἀ^ναδόχους, ἢ ἐπόπτας ποιήσωμεν πρὸς τὸ ἰ^δεῖν, ἢ εἰς οὐρα^νὸν ἀποβλέψωμεν οὗ εἰσι^ν οἱ θεοί, ἢ μαρτυροποιησώμεθα^ τοὺς γὰ^ρ μά^ρτυ^ρα^ς ἀττικοὶ ἰδύ^ους φα_σί^ν οἳ δὲ ἐπι^καλεσώμεθα^.
ἐπιδώμεθα ἢ δῶμεν ἑαυτοῖς μάρτυρας καὶ ἀναδόχους, ἢ ἐπόπτας ποιήσωμεν πρὸς τὸ ἰδεῖν, ἢ εἰς οὐρανὸν ἀποβλέψωμεν οὗ εἰσιν οἱ θεοί, ἢ μαρτυροποιησώμεθα τοὺς γὰρ μάρτυρας ἀττικοὶ ἰδύους φασίν οἳ δὲ ἐπικαλεσώμεθα.
255.
255.
ἁρμονιάων τῶν συμβόλων.
ἁρμονιάων τῶν συμβόλων.
256.
256.
ἀεικιῶ ἀττικὸς μέλλων.
ἀεικιῶ ἀττικὸς μέλλων.
257.
257.
καμμονίην τὴν ἐκ καταμονῆς νί_κην.
καμμονίην τὴν ἐκ καταμονῆς νίκην.
.
.
περὶ^ ὃ δὲ μά λιστα^ δέδιεν, αἰκιζόμενος ὁ ἕκτωρ οἶκτον κι_νεῖ.
περὶ ὃ δὲ μά λιστα δέδιεν, αἰκιζόμενος ὁ ἕκτωρ οἶκτον κινεῖ.
καμμονίην τὴν μονομερῆ νί_κην.
καμμονίην τὴν μονομερῆ νίκην.
261.
261.
ἕκτορ ἄλα^στε ἄλα^στόν φησι^ τὸν ἀνεπίληστα^ κα^κὰ^ δεδρακότα^.
ἕκτορ ἄλαστε ἄλαστόν φησι τὸν ἀνεπίληστα κακὰ δεδρακότα.
συνημοσύνας συ^νθήκα_ς·
συνημοσύνας συνθήκας·
οἱ γὰ^ρ συ^ντιθέμενοι εἰς τ αὐτὸν ἀ^φι_ᾶσι^ τὴν γνώμην.
οἱ γὰρ συντιθέμενοι εἰς τ αὐτὸν ἀφιᾶσι τὴν γνώμην.
δι^ὸ καὶ δασύνεται·
διὸ καὶ δασύνεται·
ἔστι^ γὰ^ρ πα^ρὰ^ τὸ ἵ_ημι^ σύ^μβολα^·
ἔστι γὰρ παρὰ τὸ ἵημι σύμβολα·
“σύνεσίς τε δύ_ω ποταμῶν” Od.
“σύνεσίς τε δύω ποταμῶν” Od.
10.
10.
515 ἀντὶ^ τοῦ συμβολή.
515 ἀντὶ τοῦ συμβολή.
262.
262.
ὡς οὐκ ἔστι^ λέουσι^ ἐντεῦθεν τὸν περὶ^ λεόντων καὶ ἀνθρώπων μῦθον αἴσωπος ἀνέπλασεν.
ὡς οὐκ ἔστι λέουσι ἐντεῦθεν τὸν περὶ λεόντων καὶ ἀνθρώπων μῦθον αἴσωπος ἀνέπλασεν.
263.
263.
οὐ δὲ λύ^κοι τε γνωρί^μους τὰ_ς εἰκόνα^ς οὔσα_ς ἐπι^κεφαλαιῶν παρατρέχει.
οὐ δὲ λύκοι τε γνωρίμους τὰς εἰκόνας οὔσας ἐπικεφαλαιῶν παρατρέχει.
ἄλλως :
ἄλλως :
οὐ δὲ λύ^κοι τε καὶ ἄρνες ἐντεῦθεν ἡ πα^ροιμί^α_ “ ὡς λύ^κοι ἄρνα^, φι^λοῦσι^ν ἐρασταί” cf.
οὐ δὲ λύκοι τε καὶ ἄρνες ἐντεῦθεν ἡ παροιμία “ ὡς λύκοι ἄρνα, φιλοῦσιν ἐρασταί” cf.
Diogen.
Diogen.
VIII 76, p.
VIII 76, p.