macronized
stringlengths
1
3.25k
plain
stringlengths
1
3.07k
310.
310.
ἀμα^λήν ἁπα^λήν, κα^τὰ^ συγγένεια^ν τῶν στοιχείων.
ἀμαλήν ἁπαλήν, κατὰ συγγένειαν τῶν στοιχείων.
οἳ δὲ ἅ^μα^ τῇ μητρὶ^ ἁλαμένην, οἱ δὲ τὴν μὴ ἔχουσα^ν μαλλόν, ὅ ἐστι^ ἰσχυ_ρόν.
οἳ δὲ ἅμα τῇ μητρὶ ἁλαμένην, οἱ δὲ τὴν μὴ ἔχουσαν μαλλόν, ὅ ἐστι ἰσχυρόν.
ἢ πτῶκα^ ἰ^δί^ως τὸ πτώξ ἐπὶ^ λαγωοῦ.
ἢ πτῶκα ἰδίως τὸ πτώξ ἐπὶ λαγωοῦ.
314.
314.
κόρυθι^ δ' ἐπένευσε οὗτός ἐστι^ν ὁ κορυθάιξ.
κόρυθι δ' ἐπένευσε οὗτός ἐστιν ὁ κορυθάιξ.
315.
315.
κα^λαὶ δέ αἱ πλείους “δειναὶ δέ.”
καλαὶ δέ αἱ πλείους “δειναὶ δέ.”
ἔθειραι νῦν καταχρηστικῶς αἱ χαῖται τῆς κόρυ^θος.
ἔθειραι νῦν καταχρηστικῶς αἱ χαῖται τῆς κόρυθος.
317.
317.
νυκτὸς ἀμολγῷ καὶ τὴν ἑσπέραν ἀμολγὸν κα^λεῖ·
νυκτὸς ἀμολγῷ καὶ τὴν ἑσπέραν ἀμολγὸν καλεῖ·
καὶ τότε γὰ^ρ ἀ^μέλγονται τὰ^ θρέμμα^τα^.
καὶ τότε γὰρ ἀμέλγονται τὰ θρέμματα.
318.
318.
ἕσπερος τὸν ἕσπερον πέρσαι μὲν τήρων, ἕλληνες δὲ ἀπόλλωνά φα_σιν.
ἕσπερος τὸν ἕσπερον πέρσαι μὲν τήρων, ἕλληνες δὲ ἀπόλλωνά φασιν.
ἄλλως :
ἄλλως :
ἕσπερος “ἕσπερος” ἕω πέρα^ς ὤν·
ἕσπερος “ἕσπερος” ἕω πέρας ὤν·
κα^λεῖται δὲ ὁ ἕσπερος καὶ ἑωσφόρος κα^τὰ^ καιρῶν μετα^βολά_ς·
καλεῖται δὲ ὁ ἕσπερος καὶ ἑωσφόρος κατὰ καιρῶν μεταβολάς·
ὅτα^ν μὲν προηγούμενος ἡλί^ου ἐπικαταδύνῃ αὐτῷ πρῶτος τῶν ἄλλων, ἕσπερος, ὅτα^ν δὲ ἑπόμενος τῷ ἡλί^ῳ προανατείλῃ, τότε ἑωσφόρος κα^λεῖται.
ὅταν μὲν προηγούμενος ἡλίου ἐπικαταδύνῃ αὐτῷ πρῶτος τῶν ἄλλων, ἕσπερος, ὅταν δὲ ἑπόμενος τῷ ἡλίῳ προανατείλῃ, τότε ἑωσφόρος καλεῖται.
κάλλιστος δέ ἐστι^ν, ἐπεὶ μέγα^ς καὶ προσηνής, ἀφροδίτης χάριτα^ς ἀ^πο λάμπων.
κάλλιστος δέ ἐστιν, ἐπεὶ μέγας καὶ προσηνής, ἀφροδίτης χάριτας ἀπο λάμπων.
θαυμασίως οὖν ὁ ποιητής, ὅτε μέν ἐστι^ν ἑωσφόρος, φησὶ^ν “ἔρχεται ἀγγέλλων φά^ος ἠοῦς” Od.
θαυμασίως οὖν ὁ ποιητής, ὅτε μέν ἐστιν ἑωσφόρος, φησὶν “ἔρχεται ἀγγέλλων φάος ἠοῦς” Od.
13.
13.
94 καὶ “εἶσι φόως ἐρέων” Il.
94 καὶ “εἶσι φόως ἐρέων” Il.
23.
23.
226 ὁρῶμεν γὰ^ρ αὐτὸν ἀνατέλλοντα^ ὑ^πὲρ τὸν ὁρίζοντα^ ὅτε δέ ἐστι^ν ἕσπερος, οὐδεὶς αὐτὸν ὁρᾷ ἀνατέλ λοντα^, ἀλλ' ὑ^πὲρ τὴν γῆν μετέωρον ἱ^στά^μενον ἐν τῷ δύνοντι^ τοῦ οὐρα^νοῦ μέρει.
226 ὁρῶμεν γὰρ αὐτὸν ἀνατέλλοντα ὑπὲρ τὸν ὁρίζοντα ὅτε δέ ἐστιν ἕσπερος, οὐδεὶς αὐτὸν ὁρᾷ ἀνατέλ λοντα, ἀλλ' ὑπὲρ τὴν γῆν μετέωρον ἱστάμενον ἐν τῷ δύνοντι τοῦ οὐρανοῦ μέρει.
ἵ^στα^ται ἀστήρ καὶ μὴν τῶν πλα^νήτων ἐστὶ^ν ὁ τῆς ἀφροδίτης·
ἵσταται ἀστήρ καὶ μὴν τῶν πλανήτων ἐστὶν ὁ τῆς ἀφροδίτης·
ἢ οὖν ἀντὶ^ τοῦ ἀ^νί^στα^ται ἀνα^τέλλει ἢ πρὸς τὴν ἡμῶν φαντα^σί^α_ν, κα^θὸ οὐ δυ^νά^μεθα^ συνιδεῖν τὸν δρόμον αὐτοῦ.
ἢ οὖν ἀντὶ τοῦ ἀνίσταται ἀνατέλλει ἢ πρὸς τὴν ἡμῶν φαντασίαν, καθὸ οὐ δυνάμεθα συνιδεῖν τὸν δρόμον αὐτοῦ.
319.
319.
εὐήκεος κα^λὴν ἀκὴν ἐχούσης.
εὐήκεος καλὴν ἀκὴν ἐχούσης.
321.
321.
ὅπῃ εἴξειε ὅπου χωρήσειεν ἡ αἰχμή.
ὅπῃ εἴξειε ὅπου χωρήσειεν ἡ αἰχμή.
καὶ ἀλλαχοῦ “πλευρά, τά^ οἱ κύψαντι^ παρ' ἀσπίδος” Il.
καὶ ἀλλαχοῦ “πλευρά, τά οἱ κύψαντι παρ' ἀσπίδος” Il.
4.
4.
468.
468.
φυ^λά^σσεται γὰ^ρ τὰ^ τοῦ πατρόκλου ὅπλα^ τρῶσαι·
φυλάσσεται γὰρ τὰ τοῦ πατρόκλου ὅπλα τρῶσαι·
ἐμφαίνει δέ, ὅσον ἐρεθισμὸν ἐνεποίει ἀχιλλεῖ ἡ θέα_ αὐτῶν.
ἐμφαίνει δέ, ὅσον ἐρεθισμὸν ἐνεποίει ἀχιλλεῖ ἡ θέα αὐτῶν.
322.
322.
τοῦ δὲ καὶ ἄλλο τόσον μέν ὅτα^ν τὸ μὲν ἀπολειπόμενον ἔλασσον ᾖ, τό δὲ γεγονὸς πλεῖον, “τόσ σ ον” φησί^ν·
τοῦ δὲ καὶ ἄλλο τόσον μέν ὅταν τὸ μὲν ἀπολειπόμενον ἔλασσον ᾖ, τό δὲ γεγονὸς πλεῖον, “τόσ σ ον” φησίν·
“τό σ σον μὲν ἔχον τέλος” Il.
“τό σ σον μὲν ἔχον τέλος” Il.
18.
18.
378 “τὸ μὲν ἄλλο τόσον φοῖνιξ ἦν” Il.
378 “τὸ μὲν ἄλλο τόσον φοῖνιξ ἦν” Il.
23.
23.
454.
454.
'τὸ μὲν ἄλλο σῶ^μα^ κα^τείχετο κρυπτόμενον.'
'τὸ μὲν ἄλλο σῶμα κατείχετο κρυπτόμενον.'
οἱ δὲ γλωσσογρά^φοι “τόσον” ἀντὶ^ τοῦ τὸ σῶ^μα^.
οἱ δὲ γλωσσογράφοι “τόσον” ἀντὶ τοῦ τὸ σῶμα.
324.
324.
φαίνετο δὲ κληῖδες ἔν τι^σι^ “φαῖνον δ' ᾗ κληῖδες,” ἵν' ᾖ οὕτως·
φαίνετο δὲ κληῖδες ἔν τισι “φαῖνον δ' ᾗ κληῖδες,” ἵν' ᾖ οὕτως·
τὸ μὲν ἄλλο σῶ^μα^ ἔσκεπον τὰ^ τεύχη, ἐκεῖνον δὲ τὸν τόπον ἔφαινον, ὅπου αἱ κληῖδες τῆς λαυκανίης τὸν αὐχένα^ συ^νέχουσι^ν.
τὸ μὲν ἄλλο σῶμα ἔσκεπον τὰ τεύχη, ἐκεῖνον δὲ τὸν τόπον ἔφαινον, ὅπου αἱ κληῖδες τῆς λαυκανίης τὸν αὐχένα συνέχουσιν.
ἄλλως :
ἄλλως :
φαίνετο δὲ κληῖδες ἐφαίνετο δὲ κα^τὰ^ τὴν λαυκανίαν, περ αἱ κληῖδες αἱ ἀ^πὸ τῶν ὤμων δι^ήκουσαι συ^νέχουσι^ τὸν αὐχένα^.
φαίνετο δὲ κληῖδες ἐφαίνετο δὲ κατὰ τὴν λαυκανίαν, περ αἱ κληῖδες αἱ ἀπὸ τῶν ὤμων διήκουσαι συνέχουσι τὸν αὐχένα.
326.
326.
ἐπί^ οἱ ἐπὶ^ αὐτῷ.
ἐπί οἱ ἐπὶ αὐτῷ.
.
.
ὀρθοτονητέον δὲ τὴν “οῑ.”
ὀρθοτονητέον δὲ τὴν “οῑ.”
328.
328.
οὐ δ' ἄρ' ἀπ' ἀσφά^ρα^γον ἴ_σως ἐκκλίναντος αὐτοῦ πλα^γί^α_ γέγονεν ἡ τομή·
οὐ δ' ἄρ' ἀπ' ἀσφάραγον ἴσως ἐκκλίναντος αὐτοῦ πλαγία γέγονεν ἡ τομή·
εἴωθε δὲ τὰ^ ἐκ τύ^χης ὡς ἐξ αἰτί^α_ς λέγειν.
εἴωθε δὲ τὰ ἐκ τύχης ὡς ἐξ αἰτίας λέγειν.
“ἦλθε δ' ἐπὶ^ νότος ὦκα^ ὄφρ' ἔτι^ τὴν ὀλοήν” Od.
“ἦλθε δ' ἐπὶ νότος ὦκα ὄφρ' ἔτι τὴν ὀλοήν” Od.
12.
12.
427, 8 “ὦρσαν νύμφαι ἵ^να_ δειπνήσεια^ν ἑταῖροι” Od.
427, 8 “ὦρσαν νύμφαι ἵνα δειπνήσειαν ἑταῖροι” Od.
9.
9.
154.
154.
οἰκονομι^κὸν δὲ καὶ τοῦτο, ἵ^να_ καὶ ἀποθνήσκων μὴ ἀπροσφώνητος ᾖ·
οἰκονομικὸν δὲ καὶ τοῦτο, ἵνα καὶ ἀποθνήσκων μὴ ἀπροσφώνητος ᾖ·
ἔστι^ δὲ πρό ληψις ὁ τρόπος.
ἔστι δὲ πρό ληψις ὁ τρόπος.
331.
331.
ἀτάρ που ἔφης “ἄφαρ” ἀντὶ^ τοῦ εὐθέως, κούφως, ἀφρόνως.
ἀτάρ που ἔφης “ἄφαρ” ἀντὶ τοῦ εὐθέως, κούφως, ἀφρόνως.
ἴ_σως ἐπεὶ ἔλεγε “τίς δ' οἶδ', εἴ κ' ἀχιλεὺς φθήῃ ἐμῷ ὑ^πὸ δουρί” Il.
ἴσως ἐπεὶ ἔλεγε “τίς δ' οἶδ', εἴ κ' ἀχιλεὺς φθήῃ ἐμῷ ὑπὸ δουρί” Il.
16.
16.
860.
860.
332.
332.
σῶς τι^νὲς ἐκ τοῦ σόος·
σῶς τινὲς ἐκ τοῦ σόος·
ἀλλ' ἔδει σοῦς.
ἀλλ' ἔδει σοῦς.
τι^νὲς δὲ ἀ^πὸ τοῦ σαούς·
τινὲς δὲ ἀπὸ τοῦ σαούς·
ἀλκαῖος δὲ καὶ τὰ^ β' οο εἰς ω συ^ναλείφει.
ἀλκαῖος δὲ καὶ τὰ β' οο εἰς ω συναλείφει.
ἐπὶ^ νηῶν δέ τι^νες ἐπὶ^ νέας τε καί εἰσι^ν αὗται ἀντὶ^ τοῦ νεῶν.
ἐπὶ νηῶν δέ τινες ἐπὶ νέας τε καί εἰσιν αὗται ἀντὶ τοῦ νεῶν.
οὐδέν ψι_λῶς, ἵ^να_ πα^ρέλκῃ τὸ δεν·
οὐδέν ψιλῶς, ἵνα παρέλκῃ τὸ δεν·
δύ^να^ται δὲ καὶ δα^σέως.
δύναται δὲ καὶ δασέως.
.
.
ἔστι^ δὲ τὸ “ἐμέ” ἀντὶ^ τοῦ ἐμοῦ.
ἔστι δὲ τὸ “ἐμέ” ἀντὶ τοῦ ἐμοῦ.
333.
333.
μέγ' ἀ^μείνων “ἀ^μείνων” σοῦ δηλονότι^·
μέγ' ἀμείνων “ἀμείνων” σοῦ δηλονότι·
οὐ γὰ^ρ φι^λῶν πάτροκλον συνέκρινεν ἂ^ν αὐτὸν ἑαυτῷ.
οὐ γὰρ φιλῶν πάτροκλον συνέκρινεν ἂν αὐτὸν ἑαυτῷ.
334.
334.
μετόπισθε ἢ τοπι^κῶς, ὡς τὸ “νῦν δέ σε τῶν ὄπιθεν γουνάζομαι” Od.
μετόπισθε ἢ τοπικῶς, ὡς τὸ “νῦν δέ σε τῶν ὄπιθεν γουνάζομαι” Od.
11.
11.
66, ἢ χρονι^κῶς ἀντὶ^ τοῦ μετὰ^ ταῦτα^.
66, ἢ χρονικῶς ἀντὶ τοῦ μετὰ ταῦτα.
335.
335.
σὲ μὲν κύ^νες ἀ^φορμὴν αὐτῷ δέδωκε δεήσεως ἀ^πειλήσα_ς περὶ^ τῆς οἰκίσεως·
σὲ μὲν κύνες ἀφορμὴν αὐτῷ δέδωκε δεήσεως ἀπειλήσας περὶ τῆς οἰκίσεως·
πολλὴν γὰ^ρ πρόνοια^ν εἶχε τοῦ θάπτεσθαι.
πολλὴν γὰρ πρόνοιαν εἶχε τοῦ θάπτεσθαι.
336.
336.
ἀικῶς οἳ μὲν δισυλλάβως αὐτὸ προφέρονται, οἳ δὲ συνε στάλθαι φα_σί^ν.
ἀικῶς οἳ μὲν δισυλλάβως αὐτὸ προφέρονται, οἳ δὲ συνε στάλθαι φασίν.
περισπᾶται δέ·
περισπᾶται δέ·
ἔστι^ γὰ^ρ ἐκ τοῦ αἰκέως πεπονθός, ὃ σημαίνει τὸ αἰκιστικῶς καὶ χα^λεπῶς.
ἔστι γὰρ ἐκ τοῦ αἰκέως πεπονθός, ὃ σημαίνει τὸ αἰκιστικῶς καὶ χαλεπῶς.
ἀικῶς “αἰκέως” ἀντίμαχος, κα^κῶς.
ἀικῶς “αἰκέως” ἀντίμαχος, κακῶς.
337.
337.
ὀλιγοδρανέων ὀλί^γον τοῦ δρᾶν ἔχων.
ὀλιγοδρανέων ὀλίγον τοῦ δρᾶν ἔχων.
πολὺ^ς δὲ ἔλεος τοῦ πρὸς τῷ τελευτᾶν φωνὴν ἀ^φιέντος.
πολὺς δὲ ἔλεος τοῦ πρὸς τῷ τελευτᾶν φωνὴν ἀφιέντος.
338.
338.
λίσσομ' ὑ^πὲρ ψυ_χῆς κα^τὰ^ ψυ_χῆς, ὡς τὸ “καί μι^ν ὑ^πὲρ πατρὸς καὶ μητέρος Il.
λίσσομ' ὑπὲρ ψυχῆς κατὰ ψυχῆς, ὡς τὸ “καί μιν ὑπὲρ πατρὸς καὶ μητέρος Il.
24.
24.
466.
466.