macronized stringlengths 1 3.25k | plain stringlengths 1 3.07k |
|---|---|
346, 8. | 346, 8. |
αἰ γά^ρ πως αὐτόν με τὸ ἑξῆς, ἀνδρῶν οὐκ ἔστι^ν ὃς σῆς γε κύ^να^ς κεφα^λῆς ἀ^παλά^λκοι· | αἰ γάρ πως αὐτόν με τὸ ἑξῆς, ἀνδρῶν οὐκ ἔστιν ὃς σῆς γε κύνας κεφαλῆς ἀπαλάλκοι· |
αὐτόν με μένος καὶ θυ_μὸς ἀνείη ὤμ' ἀποταμνόμενον κρέα_ ἔδμεναι. | αὐτόν με μένος καὶ θυμὸς ἀνείη ὤμ' ἀποταμνόμενον κρέα ἔδμεναι. |
μετα^ξὺ^ δὲ ἀνεφώνησε τὸ “οἷά μ' ἔοργα^ς.” | μεταξὺ δὲ ἀνεφώνησε τὸ “οἷά μ' ἔοργας.” |
ἔστι^ δὲ ὡς “ὠμὸν βεβρώθοις” Il. | ἔστι δὲ ὡς “ὠμὸν βεβρώθοις” Il. |
4. | 4. |
35 καὶ “ἐσθέμεναι προσφῦσα” Il. | 35 καὶ “ἐσθέμεναι προσφῦσα” Il. |
24. | 24. |
213. | 213. |
347. | 347. |
ἀποταμνόμενον ἐκλύ_ει τὴν ἔμφασι^ν τὸ “ἀποταμνόμενον,” εἰ μὴ ἀντὶ^ τοῦ ἀποσπαράσσοντα^ κεῖται. | ἀποταμνόμενον ἐκλύει τὴν ἔμφασιν τὸ “ἀποταμνόμενον,” εἰ μὴ ἀντὶ τοῦ ἀποσπαράσσοντα κεῖται. |
κρέα_ ἔδμεναι κα^τὰ^ συστολὴν τὸ “κρέα_,” ὡς καὶ ἐν τῇ συ^νηθείᾳ· | κρέα ἔδμεναι κατὰ συστολὴν τὸ “κρέα,” ὡς καὶ ἐν τῇ συνηθείᾳ· |
ἐκτείνει δὲ τυραννίων· | ἐκτείνει δὲ τυραννίων· |
ἀλλ' οὐδέποτε ὁ ποιητὴς 'κρέαα' εἶπεν. | ἀλλ' οὐδέποτε ὁ ποιητὴς 'κρέαα' εἶπεν. |
348. | 348. |
ὣς οὐκ' ἔσθ' ὅς οὐ δὲ νεκρὸς ὢν ἔξεις τὸν βοηθήσοντα^. | ὣς οὐκ' ἔσθ' ὅς οὐ δὲ νεκρὸς ὢν ἔξεις τὸν βοηθήσοντα. |
349. | 349. |
εἰκοσινήριτα^ ὑφ' ἓν ἀναγνωστέον, ὡς τὸ “ἐεικοσάβοια” Od. | εἰκοσινήριτα ὑφ' ἓν ἀναγνωστέον, ὡς τὸ “ἐεικοσάβοια” Od. |
1. | 1. |
431. | 431. |
παραφυ^λα^κτέον δὲ ὅτι^ ὁ εἴκοσι^ν ἀ^ρι^θμὸς εἰς ν λήγων συντέθειται· | παραφυλακτέον δὲ ὅτι ὁ εἴκοσιν ἀριθμὸς εἰς ν λήγων συντέθειται· |
τὸ γὰ^ρ ν τοῦ εἴκοσί^ν ἐστι^ν· | τὸ γὰρ ν τοῦ εἴκοσίν ἐστιν· |
καὶ ἔστι^ τὰ^ εἰκοσάκις ἐρίζοντα^ καὶ ἰσούμενα^· | καὶ ἔστι τὰ εἰκοσάκις ἐρίζοντα καὶ ἰσούμενα· |
“νέστωρ οἶος ἔριζεν” Il. | “νέστωρ οἶος ἔριζεν” Il. |
2. | 2. |
555 “ἐριζέμεν οὐκ ἐθελήσω” Od. | 555 “ἐριζέμεν οὐκ ἐθελήσω” Od. |
8. | 8. |
223 καὶ “μεγήριτα τέκνα^ θεάων” Hes. | 223 καὶ “μεγήριτα τέκνα θεάων” Hes. |
Th. | Th. |
240 οἷον θεαῖς ἐρίζοντα^. | 240 οἷον θεαῖς ἐρίζοντα. |
ἄλλως : | ἄλλως : |
εἰκοσινήριτα^ εἰκοσαπλᾶ, εἰκοσάκις ἐξισούμενα^ τοῖς ὑ^πὸ σοῦ νοουμένοις δώροις· | εἰκοσινήριτα εἰκοσαπλᾶ, εἰκοσάκις ἐξισούμενα τοῖς ὑπὸ σοῦ νοουμένοις δώροις· |
τὸ γὰ^ρ ἐρίζειν καὶ ἐπὶ^ τοῦ ἐξισοῦσθαι τάσσεται. | τὸ γὰρ ἐρίζειν καὶ ἐπὶ τοῦ ἐξισοῦσθαι τάσσεται. |
349, 50. | 349, 50. |
ἄ^ποινα^ στήσωσι^ πα^ρα^στήσωσι^ν, ἢ ἰσόσταθμά^ σοι κομί^σωσι^ν. | ἄποινα στήσωσι παραστήσωσιν, ἢ ἰσόσταθμά σοι κομίσωσιν. |
351. | 351. |
οὐ δ' εἴ κεν σ' αὐτόν οὐκ ἔστι^ σύνθετον, ἐπεὶ ἁ^μα^ρτήσεται. | οὐ δ' εἴ κεν σ' αὐτόν οὐκ ἔστι σύνθετον, ἐπεὶ ἁμαρτήσεται. |
χρυ_σῷ ἐρύ^σα^σθαι πρὸς χρυ_σὸν ἀντιστῆσαι. | χρυσῷ ἐρύσασθαι πρὸς χρυσὸν ἀντιστῆσαι. |
τοῦτο δὲ ὑ^πὲρ βολικῶς εἶπεν. | τοῦτο δὲ ὑπὲρ βολικῶς εἶπεν. |
ὁ μέντοι αἰσχύλος ἐν ἕκτορος λύτροις p. | ὁ μέντοι αἰσχύλος ἐν ἕκτορος λύτροις p. |
65 N. | 65 N. |
ἀ^ληθὲς αὐτὸ ἐξεδέξατο. | ἀληθὲς αὐτὸ ἐξεδέξατο. |
354. | 354. |
κα^τὰ^ πά^ντα^ δά^σονται ὅλον κα^τέδονται. | κατὰ πάντα δάσονται ὅλον κατέδονται. |
ἔμφασι^ν δὲ ἔχει τῆς διακοπῆς τὸ ὑπερβα^τόν. | ἔμφασιν δὲ ἔχει τῆς διακοπῆς τὸ ὑπερβατόν. |
355. | 355. |
τὸν δὲ καταθνήσκων δαιμονί^ως τῶν καιρῶν στοχάζεται· | τὸν δὲ καταθνήσκων δαιμονίως τῶν καιρῶν στοχάζεται· |
ἔμπροσθεν μὲν γὰ^ρ “ὀλιγοδρανέων” 337 παρ' αὐτὴν τὴν τρῶσι^ν, νυ_νὶ_ δὲ ἤδη ἀποθνήσκων. | ἔμπροσθεν μὲν γὰρ “ὀλιγοδρανέων” 337 παρ' αὐτὴν τὴν τρῶσιν, νυνὶ δὲ ἤδη ἀποθνήσκων. |
356. | 356. |
ἦ σ' εὗ γι^νώσκων περισπαστέον τὸν “η·” | ἦ σ' εὗ γινώσκων περισπαστέον τὸν “η·” |
ἔστι^ γὰ^ρ βεβαιωτι^κός. | ἔστι γὰρ βεβαιωτικός. |
προτιόσσομαι προσφθέγγομαι, πα^ρὰ^ τὴν ὄσσαν. | προτιόσσομαι προσφθέγγομαι, παρὰ τὴν ὄσσαν. |
ἀλλ' οὐκ οἶδεν ὁ ποιητὴς τὸ ὄσσα^ ἐπὶ^ θνητῆς φωνῆς. | ἀλλ' οὐκ οἶδεν ὁ ποιητὴς τὸ ὄσσα ἐπὶ θνητῆς φωνῆς. |
ἔστι^ν οὖν ἀντὶ^ τοῦ προ σ ορῶμαι, ὡς “ὀσσόμενος πατέρ' ἐσθλόν” Od. | ἔστιν οὖν ἀντὶ τοῦ προ σ ορῶμαι, ὡς “ὀσσόμενος πατέρ' ἐσθλόν” Od. |
1. | 1. |
115. | 115. |
358. | 358. |
μή τοι τι^ θεῶν μήνι_μα^ γένωμαι μὴ ὁ ἐμὸς θά^να^τος τὸν ἐκ θεῶν φθόνον ἐπὶ^ σὲ ἐρεθί^σῃ, ἐπεὶ καὶ αὐτόν σε δεήσει ὑ^πὸ τρώων ἑλκυσθῆναι. | μή τοι τι θεῶν μήνιμα γένωμαι μὴ ὁ ἐμὸς θάνατος τὸν ἐκ θεῶν φθόνον ἐπὶ σὲ ἐρεθίσῃ, ἐπεὶ καὶ αὐτόν σε δεήσει ὑπὸ τρώων ἑλκυσθῆναι. |
359. | 359. |
ἤματι^ τῷ τῇ ἑξῆς μετὰ^ τὰ_ς ταφὰς ἀ^νῃρέθη, “αὐτικα γά^ρ τοι ἔπειτα^ μεθ' ἕκτορα πότμος” Il. | ἤματι τῷ τῇ ἑξῆς μετὰ τὰς ταφὰς ἀνῃρέθη, “αὐτικα γάρ τοι ἔπειτα μεθ' ἕκτορα πότμος” Il. |
18. | 18. |
96. | 96. |
ὅτε κέν σε πάρις οἳ μέν, ὅτι^ μαντεύονται περὶ^ ἀποβίωσι^ν. | ὅτε κέν σε πάρις οἳ μέν, ὅτι μαντεύονται περὶ ἀποβίωσιν. |
. | . |
ἀριστεύσει... | ἀριστεύσει... |
πα^ρέχουσι^ δὲ καὶ ἀπόλλωνα, ἐπεὶ καὶ αὐτὸς τένεδον ἀ^νεῖλε τὸν ἀπόλλωνος. | παρέχουσι δὲ καὶ ἀπόλλωνα, ἐπεὶ καὶ αὐτὸς τένεδον ἀνεῖλε τὸν ἀπόλλωνος. |
362. | 362. |
ἐκ ῥεθέων αἰολεῖς τὸ πρόσωπον ῥέθος. | ἐκ ῥεθέων αἰολεῖς τὸ πρόσωπον ῥέθος. |
365. | 365. |
τέθνα^θι^ ὑπερβολὴ ὀργῆς τὸ καὶ πρὸς νεκρὸν δι^α^λέγεσθαι. | τέθναθι ὑπερβολὴ ὀργῆς τὸ καὶ πρὸς νεκρὸν διαλέγεσθαι. |
κῆρα^ δ' ἐγὼ τότε δέξομαι κα^λὸν τοῖς νέοις μεμνῆσθαι τῶν ἐπῶν· | κῆρα δ' ἐγὼ τότε δέξομαι καλὸν τοῖς νέοις μεμνῆσθαι τῶν ἐπῶν· |
ὁ δὲ ἕκτωρ φιλοψυχῶν πρὸς τὸν πάτροκλόν φησι^ “τί^ νυ μοι μαντεύεαι αἰπὺ^ν ὄλεθρον” Il. | ὁ δὲ ἕκτωρ φιλοψυχῶν πρὸς τὸν πάτροκλόν φησι “τί νυ μοι μαντεύεαι αἰπὺν ὄλεθρον” Il. |
16. | 16. |
859. | 859. |
367. | 367. |
καὶ ἐκ νεκροῖο εἰρύ σ σατο ἔστι^ πά^λι^ν ὡς ἐπὶ^ γρα^φῆς τὸ πᾶν σκοπῆσα^. | καὶ ἐκ νεκροῖο εἰρύ σ σατο ἔστι πάλιν ὡς ἐπὶ γραφῆς τὸ πᾶν σκοπῆσα. |
369. | 369. |
περίδραμον ὡς γὰ^ρ ἐπὶ^ πα^ρά^δοξον πρᾶγμα^ συνθέουσι^ν. | περίδραμον ὡς γὰρ ἐπὶ παράδοξον πρᾶγμα συνθέουσιν. |
370. | 370. |
οἳ καὶ θηήσαντο καὶ ταῦτα^ εἰς οἶκτον τοῦ ἀ^νῃρημένου. | οἳ καὶ θηήσαντο καὶ ταῦτα εἰς οἶκτον τοῦ ἀνῃρημένου. |
371. | 371. |
οὐ δ' ἄ^ρα^ οἵ τι^ς ἀνουτητί^ δημώδους πλήθους τὸ πά^θος· | οὐ δ' ἄρα οἵ τις ἀνουτητί δημώδους πλήθους τὸ πάθος· |
αὔξει δὲ τὴν ἀ^ρετὴν τοῦ κειμένου· | αὔξει δὲ τὴν ἀρετὴν τοῦ κειμένου· |
ὃ εἰδυῖα^ ἀνδρομάχη φησὶ^ “χωόμενος, ᾧ δή που ἀδελφεὸν ἔκτα^νεν ἕκτωρ” Il. | ὃ εἰδυῖα ἀνδρομάχη φησὶ “χωόμενος, ᾧ δή που ἀδελφεὸν ἔκτανεν ἕκτωρ” Il. |
24. | 24. |
736. | 736. |
δύ^ο δὲ συνέχονται πά^θεσι^ν, ἐκπλήξει τε καὶ μί^σει. | δύο δὲ συνέχονται πάθεσιν, ἐκπλήξει τε καὶ μίσει. |
ἀνουτητί εἰ μὴ ἔτρωσεν αὐτόν. | ἀνουτητί εἰ μὴ ἔτρωσεν αὐτόν. |
373. | 373. |
ἦ μά^λα_ δή ὁ λόγος σαρκαστι^κός, ὅτα^ν ἐν ἐπαίνῳ λεγόμενος ψόγον ἔχῃ, ὡς τὸ “ἦ μάλ' ἐλαφρὸς ἀνήρ” Il. | ἦ μάλα δή ὁ λόγος σαρκαστικός, ὅταν ἐν ἐπαίνῳ λεγόμενος ψόγον ἔχῃ, ὡς τὸ “ἦ μάλ' ἐλαφρὸς ἀνήρ” Il. |
16. | 16. |
745 καὶ “ὄφῤ ἐπὶ^ νηυσὶ^ συνώμεθα” Il. | 745 καὶ “ὄφῤ ἐπὶ νηυσὶ συνώμεθα” Il. |
13. | 13. |
381. | 381. |
375. | 375. |
εἴπεσκε καὶ οὐτήσασκε ἅ^μα^ λέγοντες καὶ ἐτίτρωσκον. | εἴπεσκε καὶ οὐτήσασκε ἅμα λέγοντες καὶ ἐτίτρωσκον. |
τὸ δὲ ὁμοιοτέλευτον σχῆμα^ οὐκ ἐπὶ^ τέλους· | τὸ δὲ ὁμοιοτέλευτον σχῆμα οὐκ ἐπὶ τέλους· |
ἔνθεν λα^νθά^νει τὸν ἀκροατὴν προσέχοντα^ ταῖς αἰκί^αις ἕκτορος. | ἔνθεν λανθάνει τὸν ἀκροατὴν προσέχοντα ταῖς αἰκίαις ἕκτορος. |
379. | 379. |
ἐπειδὴ τονδ' ἄνδρα^ σημειῶδες, ὅτι^ καὶ ἀ^κεφά^λοις χρῆται ὁ ποιητής· | ἐπειδὴ τονδ' ἄνδρα σημειῶδες, ὅτι καὶ ἀκεφάλοις χρῆται ὁ ποιητής· |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.