macronized
stringlengths
1
3.25k
plain
stringlengths
1
3.07k
346, 8.
346, 8.
αἰ γά^ρ πως αὐτόν με τὸ ἑξῆς, ἀνδρῶν οὐκ ἔστι^ν ὃς σῆς γε κύ^να^ς κεφα^λῆς ἀ^παλά^λκοι·
αἰ γάρ πως αὐτόν με τὸ ἑξῆς, ἀνδρῶν οὐκ ἔστιν ὃς σῆς γε κύνας κεφαλῆς ἀπαλάλκοι·
αὐτόν με μένος καὶ θυ_μὸς ἀνείη ὤμ' ἀποταμνόμενον κρέα_ ἔδμεναι.
αὐτόν με μένος καὶ θυμὸς ἀνείη ὤμ' ἀποταμνόμενον κρέα ἔδμεναι.
μετα^ξὺ^ δὲ ἀνεφώνησε τὸ “οἷά μ' ἔοργα^ς.”
μεταξὺ δὲ ἀνεφώνησε τὸ “οἷά μ' ἔοργας.”
ἔστι^ δὲ ὡς “ὠμὸν βεβρώθοις” Il.
ἔστι δὲ ὡς “ὠμὸν βεβρώθοις” Il.
4.
4.
35 καὶ “ἐσθέμεναι προσφῦσα” Il.
35 καὶ “ἐσθέμεναι προσφῦσα” Il.
24.
24.
213.
213.
347.
347.
ἀποταμνόμενον ἐκλύ_ει τὴν ἔμφασι^ν τὸ “ἀποταμνόμενον,” εἰ μὴ ἀντὶ^ τοῦ ἀποσπαράσσοντα^ κεῖται.
ἀποταμνόμενον ἐκλύει τὴν ἔμφασιν τὸ “ἀποταμνόμενον,” εἰ μὴ ἀντὶ τοῦ ἀποσπαράσσοντα κεῖται.
κρέα_ ἔδμεναι κα^τὰ^ συστολὴν τὸ “κρέα_,” ὡς καὶ ἐν τῇ συ^νηθείᾳ·
κρέα ἔδμεναι κατὰ συστολὴν τὸ “κρέα,” ὡς καὶ ἐν τῇ συνηθείᾳ·
ἐκτείνει δὲ τυραννίων·
ἐκτείνει δὲ τυραννίων·
ἀλλ' οὐδέποτε ὁ ποιητὴς 'κρέαα' εἶπεν.
ἀλλ' οὐδέποτε ὁ ποιητὴς 'κρέαα' εἶπεν.
348.
348.
ὣς οὐκ' ἔσθ' ὅς οὐ δὲ νεκρὸς ὢν ἔξεις τὸν βοηθήσοντα^.
ὣς οὐκ' ἔσθ' ὅς οὐ δὲ νεκρὸς ὢν ἔξεις τὸν βοηθήσοντα.
349.
349.
εἰκοσινήριτα^ ὑφ' ἓν ἀναγνωστέον, ὡς τὸ “ἐεικοσάβοια” Od.
εἰκοσινήριτα ὑφ' ἓν ἀναγνωστέον, ὡς τὸ “ἐεικοσάβοια” Od.
1.
1.
431.
431.
παραφυ^λα^κτέον δὲ ὅτι^ ὁ εἴκοσι^ν ἀ^ρι^θμὸς εἰς ν λήγων συντέθειται·
παραφυλακτέον δὲ ὅτι ὁ εἴκοσιν ἀριθμὸς εἰς ν λήγων συντέθειται·
τὸ γὰ^ρ ν τοῦ εἴκοσί^ν ἐστι^ν·
τὸ γὰρ ν τοῦ εἴκοσίν ἐστιν·
καὶ ἔστι^ τὰ^ εἰκοσάκις ἐρίζοντα^ καὶ ἰσούμενα^·
καὶ ἔστι τὰ εἰκοσάκις ἐρίζοντα καὶ ἰσούμενα·
“νέστωρ οἶος ἔριζεν” Il.
“νέστωρ οἶος ἔριζεν” Il.
2.
2.
555 “ἐριζέμεν οὐκ ἐθελήσω” Od.
555 “ἐριζέμεν οὐκ ἐθελήσω” Od.
8.
8.
223 καὶ “μεγήριτα τέκνα^ θεάων” Hes.
223 καὶ “μεγήριτα τέκνα θεάων” Hes.
Th.
Th.
240 οἷον θεαῖς ἐρίζοντα^.
240 οἷον θεαῖς ἐρίζοντα.
ἄλλως :
ἄλλως :
εἰκοσινήριτα^ εἰκοσαπλᾶ, εἰκοσάκις ἐξισούμενα^ τοῖς ὑ^πὸ σοῦ νοουμένοις δώροις·
εἰκοσινήριτα εἰκοσαπλᾶ, εἰκοσάκις ἐξισούμενα τοῖς ὑπὸ σοῦ νοουμένοις δώροις·
τὸ γὰ^ρ ἐρίζειν καὶ ἐπὶ^ τοῦ ἐξισοῦσθαι τάσσεται.
τὸ γὰρ ἐρίζειν καὶ ἐπὶ τοῦ ἐξισοῦσθαι τάσσεται.
349, 50.
349, 50.
ἄ^ποινα^ στήσωσι^ πα^ρα^στήσωσι^ν, ἢ ἰσόσταθμά^ σοι κομί^σωσι^ν.
ἄποινα στήσωσι παραστήσωσιν, ἢ ἰσόσταθμά σοι κομίσωσιν.
351.
351.
οὐ δ' εἴ κεν σ' αὐτόν οὐκ ἔστι^ σύνθετον, ἐπεὶ ἁ^μα^ρτήσεται.
οὐ δ' εἴ κεν σ' αὐτόν οὐκ ἔστι σύνθετον, ἐπεὶ ἁμαρτήσεται.
χρυ_σῷ ἐρύ^σα^σθαι πρὸς χρυ_σὸν ἀντιστῆσαι.
χρυσῷ ἐρύσασθαι πρὸς χρυσὸν ἀντιστῆσαι.
τοῦτο δὲ ὑ^πὲρ βολικῶς εἶπεν.
τοῦτο δὲ ὑπὲρ βολικῶς εἶπεν.
ὁ μέντοι αἰσχύλος ἐν ἕκτορος λύτροις p.
ὁ μέντοι αἰσχύλος ἐν ἕκτορος λύτροις p.
65 N.
65 N.
ἀ^ληθὲς αὐτὸ ἐξεδέξατο.
ἀληθὲς αὐτὸ ἐξεδέξατο.
354.
354.
κα^τὰ^ πά^ντα^ δά^σονται ὅλον κα^τέδονται.
κατὰ πάντα δάσονται ὅλον κατέδονται.
ἔμφασι^ν δὲ ἔχει τῆς διακοπῆς τὸ ὑπερβα^τόν.
ἔμφασιν δὲ ἔχει τῆς διακοπῆς τὸ ὑπερβατόν.
355.
355.
τὸν δὲ καταθνήσκων δαιμονί^ως τῶν καιρῶν στοχάζεται·
τὸν δὲ καταθνήσκων δαιμονίως τῶν καιρῶν στοχάζεται·
ἔμπροσθεν μὲν γὰ^ρ “ὀλιγοδρανέων” 337 παρ' αὐτὴν τὴν τρῶσι^ν, νυ_νὶ_ δὲ ἤδη ἀποθνήσκων.
ἔμπροσθεν μὲν γὰρ “ὀλιγοδρανέων” 337 παρ' αὐτὴν τὴν τρῶσιν, νυνὶ δὲ ἤδη ἀποθνήσκων.
356.
356.
ἦ σ' εὗ γι^νώσκων περισπαστέον τὸν “η·”
ἦ σ' εὗ γινώσκων περισπαστέον τὸν “η·”
ἔστι^ γὰ^ρ βεβαιωτι^κός.
ἔστι γὰρ βεβαιωτικός.
προτιόσσομαι προσφθέγγομαι, πα^ρὰ^ τὴν ὄσσαν.
προτιόσσομαι προσφθέγγομαι, παρὰ τὴν ὄσσαν.
ἀλλ' οὐκ οἶδεν ὁ ποιητὴς τὸ ὄσσα^ ἐπὶ^ θνητῆς φωνῆς.
ἀλλ' οὐκ οἶδεν ὁ ποιητὴς τὸ ὄσσα ἐπὶ θνητῆς φωνῆς.
ἔστι^ν οὖν ἀντὶ^ τοῦ προ σ ορῶμαι, ὡς “ὀσσόμενος πατέρ' ἐσθλόν” Od.
ἔστιν οὖν ἀντὶ τοῦ προ σ ορῶμαι, ὡς “ὀσσόμενος πατέρ' ἐσθλόν” Od.
1.
1.
115.
115.
358.
358.
μή τοι τι^ θεῶν μήνι_μα^ γένωμαι μὴ ὁ ἐμὸς θά^να^τος τὸν ἐκ θεῶν φθόνον ἐπὶ^ σὲ ἐρεθί^σῃ, ἐπεὶ καὶ αὐτόν σε δεήσει ὑ^πὸ τρώων ἑλκυσθῆναι.
μή τοι τι θεῶν μήνιμα γένωμαι μὴ ὁ ἐμὸς θάνατος τὸν ἐκ θεῶν φθόνον ἐπὶ σὲ ἐρεθίσῃ, ἐπεὶ καὶ αὐτόν σε δεήσει ὑπὸ τρώων ἑλκυσθῆναι.
359.
359.
ἤματι^ τῷ τῇ ἑξῆς μετὰ^ τὰ_ς ταφὰς ἀ^νῃρέθη, “αὐτικα γά^ρ τοι ἔπειτα^ μεθ' ἕκτορα πότμος” Il.
ἤματι τῷ τῇ ἑξῆς μετὰ τὰς ταφὰς ἀνῃρέθη, “αὐτικα γάρ τοι ἔπειτα μεθ' ἕκτορα πότμος” Il.
18.
18.
96.
96.
ὅτε κέν σε πάρις οἳ μέν, ὅτι^ μαντεύονται περὶ^ ἀποβίωσι^ν.
ὅτε κέν σε πάρις οἳ μέν, ὅτι μαντεύονται περὶ ἀποβίωσιν.
.
.
ἀριστεύσει...
ἀριστεύσει...
πα^ρέχουσι^ δὲ καὶ ἀπόλλωνα, ἐπεὶ καὶ αὐτὸς τένεδον ἀ^νεῖλε τὸν ἀπόλλωνος.
παρέχουσι δὲ καὶ ἀπόλλωνα, ἐπεὶ καὶ αὐτὸς τένεδον ἀνεῖλε τὸν ἀπόλλωνος.
362.
362.
ἐκ ῥεθέων αἰολεῖς τὸ πρόσωπον ῥέθος.
ἐκ ῥεθέων αἰολεῖς τὸ πρόσωπον ῥέθος.
365.
365.
τέθνα^θι^ ὑπερβολὴ ὀργῆς τὸ καὶ πρὸς νεκρὸν δι^α^λέγεσθαι.
τέθναθι ὑπερβολὴ ὀργῆς τὸ καὶ πρὸς νεκρὸν διαλέγεσθαι.
κῆρα^ δ' ἐγὼ τότε δέξομαι κα^λὸν τοῖς νέοις μεμνῆσθαι τῶν ἐπῶν·
κῆρα δ' ἐγὼ τότε δέξομαι καλὸν τοῖς νέοις μεμνῆσθαι τῶν ἐπῶν·
ὁ δὲ ἕκτωρ φιλοψυχῶν πρὸς τὸν πάτροκλόν φησι^ “τί^ νυ μοι μαντεύεαι αἰπὺ^ν ὄλεθρον” Il.
ὁ δὲ ἕκτωρ φιλοψυχῶν πρὸς τὸν πάτροκλόν φησι “τί νυ μοι μαντεύεαι αἰπὺν ὄλεθρον” Il.
16.
16.
859.
859.
367.
367.
καὶ ἐκ νεκροῖο εἰρύ σ σατο ἔστι^ πά^λι^ν ὡς ἐπὶ^ γρα^φῆς τὸ πᾶν σκοπῆσα^.
καὶ ἐκ νεκροῖο εἰρύ σ σατο ἔστι πάλιν ὡς ἐπὶ γραφῆς τὸ πᾶν σκοπῆσα.
369.
369.
περίδραμον ὡς γὰ^ρ ἐπὶ^ πα^ρά^δοξον πρᾶγμα^ συνθέουσι^ν.
περίδραμον ὡς γὰρ ἐπὶ παράδοξον πρᾶγμα συνθέουσιν.
370.
370.
οἳ καὶ θηήσαντο καὶ ταῦτα^ εἰς οἶκτον τοῦ ἀ^νῃρημένου.
οἳ καὶ θηήσαντο καὶ ταῦτα εἰς οἶκτον τοῦ ἀνῃρημένου.
371.
371.
οὐ δ' ἄ^ρα^ οἵ τι^ς ἀνουτητί^ δημώδους πλήθους τὸ πά^θος·
οὐ δ' ἄρα οἵ τις ἀνουτητί δημώδους πλήθους τὸ πάθος·
αὔξει δὲ τὴν ἀ^ρετὴν τοῦ κειμένου·
αὔξει δὲ τὴν ἀρετὴν τοῦ κειμένου·
ὃ εἰδυῖα^ ἀνδρομάχη φησὶ^ “χωόμενος, ᾧ δή που ἀδελφεὸν ἔκτα^νεν ἕκτωρ” Il.
ὃ εἰδυῖα ἀνδρομάχη φησὶ “χωόμενος, ᾧ δή που ἀδελφεὸν ἔκτανεν ἕκτωρ” Il.
24.
24.
736.
736.
δύ^ο δὲ συνέχονται πά^θεσι^ν, ἐκπλήξει τε καὶ μί^σει.
δύο δὲ συνέχονται πάθεσιν, ἐκπλήξει τε καὶ μίσει.
ἀνουτητί εἰ μὴ ἔτρωσεν αὐτόν.
ἀνουτητί εἰ μὴ ἔτρωσεν αὐτόν.
373.
373.
ἦ μά^λα_ δή ὁ λόγος σαρκαστι^κός, ὅτα^ν ἐν ἐπαίνῳ λεγόμενος ψόγον ἔχῃ, ὡς τὸ “ἦ μάλ' ἐλαφρὸς ἀνήρ” Il.
ἦ μάλα δή ὁ λόγος σαρκαστικός, ὅταν ἐν ἐπαίνῳ λεγόμενος ψόγον ἔχῃ, ὡς τὸ “ἦ μάλ' ἐλαφρὸς ἀνήρ” Il.
16.
16.
745 καὶ “ὄφῤ ἐπὶ^ νηυσὶ^ συνώμεθα” Il.
745 καὶ “ὄφῤ ἐπὶ νηυσὶ συνώμεθα” Il.
13.
13.
381.
381.
375.
375.
εἴπεσκε καὶ οὐτήσασκε ἅ^μα^ λέγοντες καὶ ἐτίτρωσκον.
εἴπεσκε καὶ οὐτήσασκε ἅμα λέγοντες καὶ ἐτίτρωσκον.
τὸ δὲ ὁμοιοτέλευτον σχῆμα^ οὐκ ἐπὶ^ τέλους·
τὸ δὲ ὁμοιοτέλευτον σχῆμα οὐκ ἐπὶ τέλους·
ἔνθεν λα^νθά^νει τὸν ἀκροατὴν προσέχοντα^ ταῖς αἰκί^αις ἕκτορος.
ἔνθεν λανθάνει τὸν ἀκροατὴν προσέχοντα ταῖς αἰκίαις ἕκτορος.
379.
379.
ἐπειδὴ τονδ' ἄνδρα^ σημειῶδες, ὅτι^ καὶ ἀ^κεφά^λοις χρῆται ὁ ποιητής·
ἐπειδὴ τονδ' ἄνδρα σημειῶδες, ὅτι καὶ ἀκεφάλοις χρῆται ὁ ποιητής·