macronized stringlengths 1 3.25k | plain stringlengths 1 3.07k |
|---|---|
πυ_ρὸς μένος σι^δήρεον ἄμφω γὰ^ρ τμητικά^, πῦρ καὶ σί^δηρος. | πυρὸς μένος σιδήρεον ἄμφω γὰρ τμητικά, πῦρ καὶ σίδηρος. |
179. | 179. |
χαῖρέ μοι ἀντὶ^ τοῦ ἥδου, ὅτι^ σοι τὰ^ πρὸς ἡδονὴν ἀ^πεπλή ρωσα. | χαῖρέ μοι ἀντὶ τοῦ ἥδου, ὅτι σοι τὰ πρὸς ἡδονὴν ἀπεπλή ρωσα. |
184. | 184. |
ἀ^πειλήσα_ς συ^νήθως ἡμῖν· | ἀπειλήσας συνήθως ἡμῖν· |
ὡς τὸ “ἀπείλησαν γὰ^ρ οἱ ἄλλοι” Il. | ὡς τὸ “ἀπείλησαν γὰρ οἱ ἄλλοι” Il. |
2. | 2. |
665. | 665. |
. | . |
δι^ὰ^ δὲ τῆς ἀναφωνήσεως ἐθερά^πευσε τὸν ἀκροατήν· | διὰ δὲ τῆς ἀναφωνήσεως ἐθεράπευσε τὸν ἀκροατήν· |
ἤδη γὰ^ρ συνέπασχε τῇ τοῦ ἕκτορος αἰκί^ᾳ. | ἤδη γὰρ συνέπασχε τῇ τοῦ ἕκτορος αἰκίᾳ. |
186. | 186. |
ῥοδόεντι^ ἐλαίῳ τὴν χρῆσι^ν μὲν τοῦ μύ^ρου οἶδεν, οὐ μὴν τὸ ὄνομα^. | ῥοδόεντι ἐλαίῳ τὴν χρῆσιν μὲν τοῦ μύρου οἶδεν, οὐ μὴν τὸ ὄνομα. |
οἰκεῖον δὲ τὸ ἀλείφειν τῇ θεῷ Il. | οἰκεῖον δὲ τὸ ἀλείφειν τῇ θεῷ Il. |
14. | 14. |
171. | 171. |
187. | 187. |
ἑλκυστάζων ὡς “νευστάζων” Il. | ἑλκυστάζων ὡς “νευστάζων” Il. |
20. | 20. |
τό2 al. | τό2 al. |
190, 1. | 190, 1. |
μὴ πρὶ^ν μένος ἠελίοιο σκήλει' ἀμφὶ^ περὶ^ χρόα^ μὴ πρὶ^ν ἀπολυ^θῆναι τοῖς οἰκείοις τὸ σῶ^μα^ σκελετοποιήσειεν. | μὴ πρὶν μένος ἠελίοιο σκήλει' ἀμφὶ περὶ χρόα μὴ πρὶν ἀπολυθῆναι τοῖς οἰκείοις τὸ σῶμα σκελετοποιήσειεν. |
οἳ δὲ τὸν περὶ^ τοῖς μέλεσι^ χρόα^. | οἳ δὲ τὸν περὶ τοῖς μέλεσι χρόα. |
191. | 191. |
σκήλειε εὐκτι^κῶς. | σκήλειε εὐκτικῶς. |
192. | 192. |
οὐ δὲ πυ^ρὴ καίετο τὴν ἔμφασι^ν τῶν ὑγρῶν ἐμφαίνει, νικη σάντων τὸ πῦρ. | οὐ δὲ πυρὴ καίετο τὴν ἔμφασιν τῶν ὑγρῶν ἐμφαίνει, νικη σάντων τὸ πῦρ. |
194. | 194. |
δοιοῖς ἀ^νέμοισι^ν οὐκ ἄ^τοπον θεοὺς κα^λεῖν ἐπὶ^ τεθνεῶσι^ν, ὅπου καὶ ἐν πολέμοις κα^λοῦσι^ καὶ αὐτὸς ὁ ἀπόλλων νεκροφορεῖ Il. | δοιοῖς ἀνέμοισιν οὐκ ἄτοπον θεοὺς καλεῖν ἐπὶ τεθνεῶσιν, ὅπου καὶ ἐν πολέμοις καλοῦσι καὶ αὐτὸς ὁ ἀπόλλων νεκροφορεῖ Il. |
16. | 16. |
676. | 676. |
195. | 195. |
βορέῃ καὶ ζεφύρῳ ὡς θρᾳξίν· | βορέῃ καὶ ζεφύρῳ ὡς θρᾳξίν· |
θράκη δὲ πλησί^ον τῆς τροίας. | θράκη δὲ πλησίον τῆς τροίας. |
δέπαι ὅτι^ συ^νηρῃμένως· | δέπαι ὅτι συνηρῃμένως· |
ἀλλαχοῦ δὲ “ἐν δέπαϊ^ χρυσέῳ” Od. | ἀλλαχοῦ δὲ “ἐν δέπαϊ χρυσέῳ” Od. |
20. | 20. |
261. | 261. |
. | . |
φλεγεθοίατο εὐφορίων κα^κῶς τῷ ῥήμα^τι^ ἑνι^κῶς χρῆται fr. | φλεγεθοίατο εὐφορίων κακῶς τῷ ῥήματι ἑνικῶς χρῆται fr. |
162 M. | 162 M. |
. | . |
198. | 198. |
ὕ_λη τ' ἐσσεύαιτο ὁρμὴν λά^βοι ἀ^πὸ δὲ τῶν ἐμψύ^χων μετῆκται. | ὕλη τ' ἐσσεύαιτο ὁρμὴν λάβοι ἀπὸ δὲ τῶν ἐμψύχων μετῆκται. |
χωρὶ^ς δὲ τοῦ ν τὸ “ὕ_λη·” | χωρὶς δὲ τοῦ ν τὸ “ὕλη·” |
οἳ δὲ “ὕ_λην τε σεύαιντο” ἀντὶ^ τοῦ ὁρμήσεια^ν οἱ ἄ^νεμοι καίειν τὴν ὕ_λην. | οἳ δὲ “ὕλην τε σεύαιντο” ἀντὶ τοῦ ὁρμήσειαν οἱ ἄνεμοι καίειν τὴν ὕλην. |
199. | 199. |
μετ' ἄγγελος ἦλθ' ἀ^νέμοισι^ν ἰωνικῶς, ἀντὶ^ τοῦ πρὸς ἀ^νέμους ἦλθεν, ὡς ἀρχίλοχος “μετέρχομαί σε σύμβολον ποιεύ μενος” fr. | μετ' ἄγγελος ἦλθ' ἀνέμοισιν ἰωνικῶς, ἀντὶ τοῦ πρὸς ἀνέμους ἦλθεν, ὡς ἀρχίλοχος “μετέρχομαί σε σύμβολον ποιεύ μενος” fr. |
44 B. | 44 B. |
. | . |
οὐκ ἐποίησε δὲ ἐκείνους ἀ^κούοντα^ς, ἐπειδὴ τοῦτο κα^τὰ^ δόξα^ν ἦν.... | οὐκ ἐποίησε δὲ ἐκείνους ἀκούοντας, ἐπειδὴ τοῦτο κατὰ δόξαν ἦν.... |
200. | 200. |
δυσαέος οὐκ ἀ^εί, ἀλλὰ^ χειμῶνι^. | δυσαέος οὐκ ἀεί, ἀλλὰ χειμῶνι. |
ἔστι^ γὰ^ρ χειμῶνος μὲν δυ^σα_ής, θέρους δὲ προσηνής· | ἔστι γὰρ χειμῶνος μὲν δυσαής, θέρους δὲ προσηνής· |
“ζεφυρίη πνείουσα^ τὰ^ μὲν φύει” Od. | “ζεφυρίη πνείουσα τὰ μὲν φύει” Od. |
7. | 7. |
119. | 119. |
202. | 202. |
βηλῷ τῷ βαθμῷ. | βηλῷ τῷ βαθμῷ. |
203. | 203. |
πάντες ἀ^νήιξα_ν ἔστι^ γὰ^ρ ἐρωμένη ζεφύρου· | πάντες ἀνήιξαν ἔστι γὰρ ἐρωμένη ζεφύρου· |
ἀφ' ὧν καὶ τὸν ἔρωτά φα_σιν· | ἀφ' ὧν καὶ τὸν ἔρωτά φασιν· |
ἴ_σως δὲ ἀκροθώρακες ὄντες ἐρῶσι^ν αὐτῆς. | ἴσως δὲ ἀκροθώρακες ὄντες ἐρῶσιν αὐτῆς. |
205. | 205. |
οὐχ ἕδος οὐχ ἑδραστέον. | οὐχ ἕδος οὐχ ἑδραστέον. |
206. | 206. |
αἰθιόπων ἐς γαῖα^ν πρὸς ἀ^παλλαγὴν τῶν ἐνοχλούντων ψεύδεται. | αἰθιόπων ἐς γαῖαν πρὸς ἀπαλλαγὴν τῶν ἐνοχλούντων ψεύδεται. |
χθὲς γὰ^ρ θεα_ταὶ ἦσα^ν τῆς μά^χης καὶ ἕωθεν φιλονεικοῦσι^ περὶ^ ἕκτορος. | χθὲς γὰρ θεαταὶ ἦσαν τῆς μάχης καὶ ἕωθεν φιλονεικοῦσι περὶ ἕκτορος. |
ἄλλως : | ἄλλως : |
αἰθιόπων ἐς γαῖα^ν χα^ρί^εν ἐν παρέργῳ δεδήλωκεν, ὅτι^ ἀ^πηλλά^γησα^ν οἱ θεοὶ τοῦ πολέμου καὶ ὥσπερ ἐκ τῆς φροντί^δος κα^τέστησα^ν, πέρα^ς ἐχόντων ἤδη τῶν περὶ^ τὴν ἀχιλλέως βούλησι^ν. | αἰθιόπων ἐς γαῖαν χαρίεν ἐν παρέργῳ δεδήλωκεν, ὅτι ἀπηλλάγησαν οἱ θεοὶ τοῦ πολέμου καὶ ὥσπερ ἐκ τῆς φροντίδος κατέστησαν, πέρας ἐχόντων ἤδη τῶν περὶ τὴν ἀχιλλέως βούλησιν. |
δι^ὸ πα^ρὰ^ τοῖς αἰθίοψί φησι^ πανηγυρίζουσι^ν. | διὸ παρὰ τοῖς αἰθίοψί φησι πανηγυρίζουσιν. |
ἐς γαῖα^ν αἱ τῶν πόλεων “ἐς δῆμον.” | ἐς γαῖαν αἱ τῶν πόλεων “ἐς δῆμον.” |
208. | 208. |
κελα^δεινόν ὃν ἄ^νω 200 δυ^σα_ῆ εἶπεν. | κελαδεινόν ὃν ἄνω 200 δυσαῆ εἶπεν. |
214. | 214. |
πόντον ἵκα_νον τὸν θρᾴκιον πόντον καὶ ἑλλήσποντον. | πόντον ἵκανον τὸν θρᾴκιον πόντον καὶ ἑλλήσποντον. |
218. | 218. |
ὃ δὲ πάννυ^χος πολὺ^ τὸ ἑταιρι^κὸν τοσαύτην φέροντος ἀγρυπνίαν καὶ χοὰς χεομένου. | ὃ δὲ πάννυχος πολὺ τὸ ἑταιρικὸν τοσαύτην φέροντος ἀγρυπνίαν καὶ χοὰς χεομένου. |
221. | 221. |
ὅτι^ δωδεκασύλλα^βος. | ὅτι δωδεκασύλλαβος. |
222. | 222. |
ὡς δὲ πα^τὴρ οὗ παιδός αὐξητικῶς ὅλη ἔχει ἡ παραβολή εἰς γὰ^ρ ἔνδειξι^ν στοργῆς πατρι^κῆς πα^ρα^βέβληται. | ὡς δὲ πατὴρ οὗ παιδός αὐξητικῶς ὅλη ἔχει ἡ παραβολή εἰς γὰρ ἔνδειξιν στοργῆς πατρικῆς παραβέβληται. |
ἀλλ' οὐκ ἤρκεσεν ὁμήρῳ τὰ^ τῆς εἰκόνος· | ἀλλ' οὐκ ἤρκεσεν ὁμήρῳ τὰ τῆς εἰκόνος· |
οὐ γὰ^ρ τὴν τυ^χοῦσα^ν ἡλι^κί^α_ν τοῦ παιδὸς πα^ρέλα^βεν ἀλλὰ^ νυμφί^ον, τέλειον μέν, παίδων δὲ οὔπω πα^τέρα^, ὥστε καὶ παῖδα^ς ὄψεσθαι τοῦ παιδὸς προσδοκήσα_ς μετὰ^ τῆς δευτέρα_ς ἐλπί^δος καὶ τὴν πρώτην ἀ^πολώλεκεν. | οὐ γὰρ τὴν τυχοῦσαν ἡλικίαν τοῦ παιδὸς παρέλαβεν ἀλλὰ νυμφίον, τέλειον μέν, παίδων δὲ οὔπω πατέρα, ὥστε καὶ παῖδας ὄψεσθαι τοῦ παιδὸς προσδοκήσας μετὰ τῆς δευτέρας ἐλπίδος καὶ τὴν πρώτην ἀπολώλεκεν. |
223. | 223. |
νυμφί^ου δηλοῖ ἡ λέξι^ς καὶ τὸν ἤδη πα^τέρα^ παίδων· | νυμφίου δηλοῖ ἡ λέξις καὶ τὸν ἤδη πατέρα παίδων· |
“νυμ φί^ον ἐν μεγά^ροις μί^α^ν οἴην παῖδα^ λιπόντα” Od. | “νυμ φίον ἐν μεγάροις μίαν οἴην παῖδα λιπόντα” Od. |
7. | 7. |
65. | 65. |
225. | 225. |
ἑρπύζων στενα^χίζων δι^ὰ^ τῶν παρατα^τι^κῶν τὸ ἀδιάλειπτον τῆς λύ_πης σημαίνει. | ἑρπύζων στεναχίζων διὰ τῶν παρατατικῶν τὸ ἀδιάλειπτον τῆς λύπης σημαίνει. |
ἄλλως : | ἄλλως : |
ἑρπύζων ἡ βα^ρεῖα^ κί_νησι^ς τὴν ταπείνωσι^ν ἀχιλλέως δηλοῖ. | ἑρπύζων ἡ βαρεῖα κίνησις τὴν ταπείνωσιν ἀχιλλέως δηλοῖ. |
226. | 226. |
ἑωσφόρος εἶσι^ φόως ἐρέων ἐπὶ^ γαῖα^ν ἡ “ἐπί” πρὸς τὸ “εἶσι^.” | ἑωσφόρος εἶσι φόως ἐρέων ἐπὶ γαῖαν ἡ “ἐπί” πρὸς τὸ “εἶσι.” |
οὐκ ἀναστρέφεται δὲ δι^ὰ^ τὸ μετα^ξὺ^ τεθεῖσθαι ἕτερον μέρος λόγου. | οὐκ ἀναστρέφεται δὲ διὰ τὸ μεταξὺ τεθεῖσθαι ἕτερον μέρος λόγου. |
ἑωσφόρος λείπει 'ἀστήρ.' | ἑωσφόρος λείπει 'ἀστήρ.' |
φόως ἐρεών “ὅς τε μά^λι^στα^ ἔρχεται ἀγγέλλων φά^ος ἠοῦς ἠριγενείης” Od. | φόως ἐρεών “ὅς τε μάλιστα ἔρχεται ἀγγέλλων φάος ἠοῦς ἠριγενείης” Od. |
13. | 13. |
93, 4. | 93, 4. |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.