macronized
stringlengths
1
3.25k
plain
stringlengths
1
3.07k
πυ_ρὸς μένος σι^δήρεον ἄμφω γὰ^ρ τμητικά^, πῦρ καὶ σί^δηρος.
πυρὸς μένος σιδήρεον ἄμφω γὰρ τμητικά, πῦρ καὶ σίδηρος.
179.
179.
χαῖρέ μοι ἀντὶ^ τοῦ ἥδου, ὅτι^ σοι τὰ^ πρὸς ἡδονὴν ἀ^πεπλή ρωσα.
χαῖρέ μοι ἀντὶ τοῦ ἥδου, ὅτι σοι τὰ πρὸς ἡδονὴν ἀπεπλή ρωσα.
184.
184.
ἀ^πειλήσα_ς συ^νήθως ἡμῖν·
ἀπειλήσας συνήθως ἡμῖν·
ὡς τὸ “ἀπείλησαν γὰ^ρ οἱ ἄλλοι” Il.
ὡς τὸ “ἀπείλησαν γὰρ οἱ ἄλλοι” Il.
2.
2.
665.
665.
.
.
δι^ὰ^ δὲ τῆς ἀναφωνήσεως ἐθερά^πευσε τὸν ἀκροατήν·
διὰ δὲ τῆς ἀναφωνήσεως ἐθεράπευσε τὸν ἀκροατήν·
ἤδη γὰ^ρ συνέπασχε τῇ τοῦ ἕκτορος αἰκί^ᾳ.
ἤδη γὰρ συνέπασχε τῇ τοῦ ἕκτορος αἰκίᾳ.
186.
186.
ῥοδόεντι^ ἐλαίῳ τὴν χρῆσι^ν μὲν τοῦ μύ^ρου οἶδεν, οὐ μὴν τὸ ὄνομα^.
ῥοδόεντι ἐλαίῳ τὴν χρῆσιν μὲν τοῦ μύρου οἶδεν, οὐ μὴν τὸ ὄνομα.
οἰκεῖον δὲ τὸ ἀλείφειν τῇ θεῷ Il.
οἰκεῖον δὲ τὸ ἀλείφειν τῇ θεῷ Il.
14.
14.
171.
171.
187.
187.
ἑλκυστάζων ὡς “νευστάζων” Il.
ἑλκυστάζων ὡς “νευστάζων” Il.
20.
20.
τό2 al.
τό2 al.
190, 1.
190, 1.
μὴ πρὶ^ν μένος ἠελίοιο σκήλει' ἀμφὶ^ περὶ^ χρόα^ μὴ πρὶ^ν ἀπολυ^θῆναι τοῖς οἰκείοις τὸ σῶ^μα^ σκελετοποιήσειεν.
μὴ πρὶν μένος ἠελίοιο σκήλει' ἀμφὶ περὶ χρόα μὴ πρὶν ἀπολυθῆναι τοῖς οἰκείοις τὸ σῶμα σκελετοποιήσειεν.
οἳ δὲ τὸν περὶ^ τοῖς μέλεσι^ χρόα^.
οἳ δὲ τὸν περὶ τοῖς μέλεσι χρόα.
191.
191.
σκήλειε εὐκτι^κῶς.
σκήλειε εὐκτικῶς.
192.
192.
οὐ δὲ πυ^ρὴ καίετο τὴν ἔμφασι^ν τῶν ὑγρῶν ἐμφαίνει, νικη σάντων τὸ πῦρ.
οὐ δὲ πυρὴ καίετο τὴν ἔμφασιν τῶν ὑγρῶν ἐμφαίνει, νικη σάντων τὸ πῦρ.
194.
194.
δοιοῖς ἀ^νέμοισι^ν οὐκ ἄ^τοπον θεοὺς κα^λεῖν ἐπὶ^ τεθνεῶσι^ν, ὅπου καὶ ἐν πολέμοις κα^λοῦσι^ καὶ αὐτὸς ὁ ἀπόλλων νεκροφορεῖ Il.
δοιοῖς ἀνέμοισιν οὐκ ἄτοπον θεοὺς καλεῖν ἐπὶ τεθνεῶσιν, ὅπου καὶ ἐν πολέμοις καλοῦσι καὶ αὐτὸς ὁ ἀπόλλων νεκροφορεῖ Il.
16.
16.
676.
676.
195.
195.
βορέῃ καὶ ζεφύρῳ ὡς θρᾳξίν·
βορέῃ καὶ ζεφύρῳ ὡς θρᾳξίν·
θράκη δὲ πλησί^ον τῆς τροίας.
θράκη δὲ πλησίον τῆς τροίας.
δέπαι ὅτι^ συ^νηρῃμένως·
δέπαι ὅτι συνηρῃμένως·
ἀλλαχοῦ δὲ “ἐν δέπαϊ^ χρυσέῳ” Od.
ἀλλαχοῦ δὲ “ἐν δέπαϊ χρυσέῳ” Od.
20.
20.
261.
261.
.
.
φλεγεθοίατο εὐφορίων κα^κῶς τῷ ῥήμα^τι^ ἑνι^κῶς χρῆται fr.
φλεγεθοίατο εὐφορίων κακῶς τῷ ῥήματι ἑνικῶς χρῆται fr.
162 M.
162 M.
.
.
198.
198.
ὕ_λη τ' ἐσσεύαιτο ὁρμὴν λά^βοι ἀ^πὸ δὲ τῶν ἐμψύ^χων μετῆκται.
ὕλη τ' ἐσσεύαιτο ὁρμὴν λάβοι ἀπὸ δὲ τῶν ἐμψύχων μετῆκται.
χωρὶ^ς δὲ τοῦ ν τὸ “ὕ_λη·”
χωρὶς δὲ τοῦ ν τὸ “ὕλη·”
οἳ δὲ “ὕ_λην τε σεύαιντο” ἀντὶ^ τοῦ ὁρμήσεια^ν οἱ ἄ^νεμοι καίειν τὴν ὕ_λην.
οἳ δὲ “ὕλην τε σεύαιντο” ἀντὶ τοῦ ὁρμήσειαν οἱ ἄνεμοι καίειν τὴν ὕλην.
199.
199.
μετ' ἄγγελος ἦλθ' ἀ^νέμοισι^ν ἰωνικῶς, ἀντὶ^ τοῦ πρὸς ἀ^νέμους ἦλθεν, ὡς ἀρχίλοχος “μετέρχομαί σε σύμβολον ποιεύ μενος” fr.
μετ' ἄγγελος ἦλθ' ἀνέμοισιν ἰωνικῶς, ἀντὶ τοῦ πρὸς ἀνέμους ἦλθεν, ὡς ἀρχίλοχος “μετέρχομαί σε σύμβολον ποιεύ μενος” fr.
44 B.
44 B.
.
.
οὐκ ἐποίησε δὲ ἐκείνους ἀ^κούοντα^ς, ἐπειδὴ τοῦτο κα^τὰ^ δόξα^ν ἦν....
οὐκ ἐποίησε δὲ ἐκείνους ἀκούοντας, ἐπειδὴ τοῦτο κατὰ δόξαν ἦν....
200.
200.
δυσαέος οὐκ ἀ^εί, ἀλλὰ^ χειμῶνι^.
δυσαέος οὐκ ἀεί, ἀλλὰ χειμῶνι.
ἔστι^ γὰ^ρ χειμῶνος μὲν δυ^σα_ής, θέρους δὲ προσηνής·
ἔστι γὰρ χειμῶνος μὲν δυσαής, θέρους δὲ προσηνής·
“ζεφυρίη πνείουσα^ τὰ^ μὲν φύει” Od.
“ζεφυρίη πνείουσα τὰ μὲν φύει” Od.
7.
7.
119.
119.
202.
202.
βηλῷ τῷ βαθμῷ.
βηλῷ τῷ βαθμῷ.
203.
203.
πάντες ἀ^νήιξα_ν ἔστι^ γὰ^ρ ἐρωμένη ζεφύρου·
πάντες ἀνήιξαν ἔστι γὰρ ἐρωμένη ζεφύρου·
ἀφ' ὧν καὶ τὸν ἔρωτά φα_σιν·
ἀφ' ὧν καὶ τὸν ἔρωτά φασιν·
ἴ_σως δὲ ἀκροθώρακες ὄντες ἐρῶσι^ν αὐτῆς.
ἴσως δὲ ἀκροθώρακες ὄντες ἐρῶσιν αὐτῆς.
205.
205.
οὐχ ἕδος οὐχ ἑδραστέον.
οὐχ ἕδος οὐχ ἑδραστέον.
206.
206.
αἰθιόπων ἐς γαῖα^ν πρὸς ἀ^παλλαγὴν τῶν ἐνοχλούντων ψεύδεται.
αἰθιόπων ἐς γαῖαν πρὸς ἀπαλλαγὴν τῶν ἐνοχλούντων ψεύδεται.
χθὲς γὰ^ρ θεα_ταὶ ἦσα^ν τῆς μά^χης καὶ ἕωθεν φιλονεικοῦσι^ περὶ^ ἕκτορος.
χθὲς γὰρ θεαταὶ ἦσαν τῆς μάχης καὶ ἕωθεν φιλονεικοῦσι περὶ ἕκτορος.
ἄλλως :
ἄλλως :
αἰθιόπων ἐς γαῖα^ν χα^ρί^εν ἐν παρέργῳ δεδήλωκεν, ὅτι^ ἀ^πηλλά^γησα^ν οἱ θεοὶ τοῦ πολέμου καὶ ὥσπερ ἐκ τῆς φροντί^δος κα^τέστησα^ν, πέρα^ς ἐχόντων ἤδη τῶν περὶ^ τὴν ἀχιλλέως βούλησι^ν.
αἰθιόπων ἐς γαῖαν χαρίεν ἐν παρέργῳ δεδήλωκεν, ὅτι ἀπηλλάγησαν οἱ θεοὶ τοῦ πολέμου καὶ ὥσπερ ἐκ τῆς φροντίδος κατέστησαν, πέρας ἐχόντων ἤδη τῶν περὶ τὴν ἀχιλλέως βούλησιν.
δι^ὸ πα^ρὰ^ τοῖς αἰθίοψί φησι^ πανηγυρίζουσι^ν.
διὸ παρὰ τοῖς αἰθίοψί φησι πανηγυρίζουσιν.
ἐς γαῖα^ν αἱ τῶν πόλεων “ἐς δῆμον.”
ἐς γαῖαν αἱ τῶν πόλεων “ἐς δῆμον.”
208.
208.
κελα^δεινόν ὃν ἄ^νω 200 δυ^σα_ῆ εἶπεν.
κελαδεινόν ὃν ἄνω 200 δυσαῆ εἶπεν.
214.
214.
πόντον ἵκα_νον τὸν θρᾴκιον πόντον καὶ ἑλλήσποντον.
πόντον ἵκανον τὸν θρᾴκιον πόντον καὶ ἑλλήσποντον.
218.
218.
ὃ δὲ πάννυ^χος πολὺ^ τὸ ἑταιρι^κὸν τοσαύτην φέροντος ἀγρυπνίαν καὶ χοὰς χεομένου.
ὃ δὲ πάννυχος πολὺ τὸ ἑταιρικὸν τοσαύτην φέροντος ἀγρυπνίαν καὶ χοὰς χεομένου.
221.
221.
ὅτι^ δωδεκασύλλα^βος.
ὅτι δωδεκασύλλαβος.
222.
222.
ὡς δὲ πα^τὴρ οὗ παιδός αὐξητικῶς ὅλη ἔχει ἡ παραβολή εἰς γὰ^ρ ἔνδειξι^ν στοργῆς πατρι^κῆς πα^ρα^βέβληται.
ὡς δὲ πατὴρ οὗ παιδός αὐξητικῶς ὅλη ἔχει ἡ παραβολή εἰς γὰρ ἔνδειξιν στοργῆς πατρικῆς παραβέβληται.
ἀλλ' οὐκ ἤρκεσεν ὁμήρῳ τὰ^ τῆς εἰκόνος·
ἀλλ' οὐκ ἤρκεσεν ὁμήρῳ τὰ τῆς εἰκόνος·
οὐ γὰ^ρ τὴν τυ^χοῦσα^ν ἡλι^κί^α_ν τοῦ παιδὸς πα^ρέλα^βεν ἀλλὰ^ νυμφί^ον, τέλειον μέν, παίδων δὲ οὔπω πα^τέρα^, ὥστε καὶ παῖδα^ς ὄψεσθαι τοῦ παιδὸς προσδοκήσα_ς μετὰ^ τῆς δευτέρα_ς ἐλπί^δος καὶ τὴν πρώτην ἀ^πολώλεκεν.
οὐ γὰρ τὴν τυχοῦσαν ἡλικίαν τοῦ παιδὸς παρέλαβεν ἀλλὰ νυμφίον, τέλειον μέν, παίδων δὲ οὔπω πατέρα, ὥστε καὶ παῖδας ὄψεσθαι τοῦ παιδὸς προσδοκήσας μετὰ τῆς δευτέρας ἐλπίδος καὶ τὴν πρώτην ἀπολώλεκεν.
223.
223.
νυμφί^ου δηλοῖ ἡ λέξι^ς καὶ τὸν ἤδη πα^τέρα^ παίδων·
νυμφίου δηλοῖ ἡ λέξις καὶ τὸν ἤδη πατέρα παίδων·
“νυμ φί^ον ἐν μεγά^ροις μί^α^ν οἴην παῖδα^ λιπόντα” Od.
“νυμ φίον ἐν μεγάροις μίαν οἴην παῖδα λιπόντα” Od.
7.
7.
65.
65.
225.
225.
ἑρπύζων στενα^χίζων δι^ὰ^ τῶν παρατα^τι^κῶν τὸ ἀδιάλειπτον τῆς λύ_πης σημαίνει.
ἑρπύζων στεναχίζων διὰ τῶν παρατατικῶν τὸ ἀδιάλειπτον τῆς λύπης σημαίνει.
ἄλλως :
ἄλλως :
ἑρπύζων ἡ βα^ρεῖα^ κί_νησι^ς τὴν ταπείνωσι^ν ἀχιλλέως δηλοῖ.
ἑρπύζων ἡ βαρεῖα κίνησις τὴν ταπείνωσιν ἀχιλλέως δηλοῖ.
226.
226.
ἑωσφόρος εἶσι^ φόως ἐρέων ἐπὶ^ γαῖα^ν ἡ “ἐπί” πρὸς τὸ “εἶσι^.”
ἑωσφόρος εἶσι φόως ἐρέων ἐπὶ γαῖαν ἡ “ἐπί” πρὸς τὸ “εἶσι.”
οὐκ ἀναστρέφεται δὲ δι^ὰ^ τὸ μετα^ξὺ^ τεθεῖσθαι ἕτερον μέρος λόγου.
οὐκ ἀναστρέφεται δὲ διὰ τὸ μεταξὺ τεθεῖσθαι ἕτερον μέρος λόγου.
ἑωσφόρος λείπει 'ἀστήρ.'
ἑωσφόρος λείπει 'ἀστήρ.'
φόως ἐρεών “ὅς τε μά^λι^στα^ ἔρχεται ἀγγέλλων φά^ος ἠοῦς ἠριγενείης” Od.
φόως ἐρεών “ὅς τε μάλιστα ἔρχεται ἀγγέλλων φάος ἠοῦς ἠριγενείης” Od.
13.
13.
93, 4.
93, 4.