macronized
stringlengths
1
3.25k
plain
stringlengths
1
3.07k
fr.
fr.
476 R.
476 R.
φησὶ^ τοὺς πρυλεῖς ἀχιλλέως εὕρημα^ ·
φησὶ τοὺς πρυλεῖς ἀχιλλέως εὕρημα ·
τοὺς δὲ ἀχαιοὺς τὸν νόμον εἰς κύπρον κομί^σαι·
τοὺς δὲ ἀχαιοὺς τὸν νόμον εἰς κύπρον κομίσαι·
τῶν γὰ^ρ βα^σι^λέων κηδευομένων αὐτὸς προηγεῖται πυρριχίζων ὁ στρα^τός.
τῶν γὰρ βασιλέων κηδευομένων αὐτὸς προηγεῖται πυρριχίζων ὁ στρατός.
131.
131.
ἐν τεύχεσσι^ν ἀντὶ^ τοῦ εἰς τεύχη.
ἐν τεύχεσσιν ἀντὶ τοῦ εἰς τεύχη.
132.
132.
δί^φροισι^ ἀντὶ^ τοῦ εἰς δίφρους.
δίφροισι ἀντὶ τοῦ εἰς δίφρους.
παραιβάται ὧδε μόνον αὐτοὺς ὠνόμα^σεν·
παραιβάται ὧδε μόνον αὐτοὺς ὠνόμασεν·
ἐκεῖ δὲ σημαίνει, “ἄντιφος αὖ πα^ρέβασκε περίκλυτος” Il.
ἐκεῖ δὲ σημαίνει, “ἄντιφος αὖ παρέβασκε περίκλυτος” Il.
11.
11.
104.
104.
133, 4.
133, 4.
μετὰ^ δὲ νέφος πεζῶν μυ_ρί^οι πρὸς τὸ σχῆμα^.
μετὰ δὲ νέφος πεζῶν μυρίοι πρὸς τὸ σχῆμα.
.
.
καταείνυον τὸ πλῆθος ἐμφαίνει τῶν κειρομένων.
καταείνυον τὸ πλῆθος ἐμφαίνει τῶν κειρομένων.
ἄλλως :
ἄλλως :
καταείνυον “εἴλυον” εἴλουν·
καταείνυον “εἴλυον” εἴλουν·
“εἴνυον” δὲ περι^εκάλυπτον ἀντὶ^ τοῦ ἕννυον·
“εἴνυον” δὲ περιεκάλυπτον ἀντὶ τοῦ ἕννυον·
δασύνεται δὲ τὸ “εἵνυον·”
δασύνεται δὲ τὸ “εἵνυον·”
ἀρίσταρχος δὲ “εἴνυσαν.”
ἀρίσταρχος δὲ “εἴνυσαν.”
136.
136.
κά^ρη ἔχε ἔθος φα_σὶ^ πα^ρὰ^ λινδίοις τοῦτο.
κάρη ἔχε ἔθος φασὶ παρὰ λινδίοις τοῦτο.
139.
139.
μενοεικέα^ ὕ_λην τὴν ἀρεσκομένην ἀχιλλεῖ ἢ τὴν πρέπουσα^ν τῇ πυ^ρᾷ.
μενοεικέα ὕλην τὴν ἀρεσκομένην ἀχιλλεῖ ἢ τὴν πρέπουσαν τῇ πυρᾷ.
φησὶ^ γοῦν “παρά τε σχεῖν, ὡς ἐπιεικές” 50.
φησὶ γοῦν “παρά τε σχεῖν, ὡς ἐπιεικές” 50.
μετ εν ή νεκται δὲ ἀ^πὸ τῶν ζώντων·
μετ εν ή νεκται δὲ ἀπὸ τῶν ζώντων·
κυ_ρί^ως γὰ^ρ ἂ^ν εἴποι τι^ς μενοεικὲς τὸ τῷ μένει ἀ^ρεστὸν καὶ καταθύμιον.
κυρίως γὰρ ἂν εἴποι τις μενοεικὲς τὸ τῷ μένει ἀρεστὸν καὶ καταθύμιον.
.
.
ξανθὴν χαίτην καὶ ὁ πάρις εἶχε χαίτην, ἀλλ' ἐπὶ^ γυναι μα^νίᾳ καὶ ἀ^πάτῃ.
ξανθὴν χαίτην καὶ ὁ πάρις εἶχε χαίτην, ἀλλ' ἐπὶ γυναι μανίᾳ καὶ ἀπάτῃ.
142.
142.
τήν ῥα σπερχειῷ τοῖς ποτα^μοῖς ἔτρεφον τὰ_ς κόμα_ς, ἐπεὶ κουροτρόφοι νομίζονται·
τήν ῥα σπερχειῷ τοῖς ποταμοῖς ἔτρεφον τὰς κόμας, ἐπεὶ κουροτρόφοι νομίζονται·
καὶ τοῖς γαμοῦσι^ δὲ τὸ λουτρὸν ἐξ αὐτῶν ἐκόμιζον γονὴν οἰωνιζόμενοι, καὶ τοῖς πρὸ γά^μων τελευτῶ σι^ν ἡ λουτροφόρος κάλπις ἐτί^θετο·
καὶ τοῖς γαμοῦσι δὲ τὸ λουτρὸν ἐξ αὐτῶν ἐκόμιζον γονὴν οἰωνιζόμενοι, καὶ τοῖς πρὸ γάμων τελευτῶ σιν ἡ λουτροφόρος κάλπις ἐτίθετο·
ὅτι^ δὲ τὸ ὑγρὸν αὔξει, καὶ παῖδες πρώτῃ τροφῇ χρῶνται τῇ ὑγρᾷ·
ὅτι δὲ τὸ ὑγρὸν αὔξει, καὶ παῖδες πρώτῃ τροφῇ χρῶνται τῇ ὑγρᾷ·
τι^νὲς δὲ τρόφι^μόν φα^σι τὸ ὕ^δωρ καὶ τοὺς βουλιμιῶντα^ς πί_νοντα^ς κορέννυσθαι.
τινὲς δὲ τρόφιμόν φασι τὸ ὕδωρ καὶ τοὺς βουλιμιῶντας πίνοντας κορέννυσθαι.
ἄλλως :
ἄλλως :
τήν ῥα σπερχειῷ ὡς συγγενεῖ πολυδώραν γὰ^ρ εἶχε τὴν πηλέως θυ^γα^τέρα^ ἢ ὅτι^ ἀ^πὸ φθίου τοῦ σπερχειοῦ φθία.
τήν ῥα σπερχειῷ ὡς συγγενεῖ πολυδώραν γὰρ εἶχε τὴν πηλέως θυγατέρα ἢ ὅτι ἀπὸ φθίου τοῦ σπερχειοῦ φθία.
δῆλον δέ, ὅτι^ ἐν τροίᾳ ἤκουσε, δι^ὰ^ τὸ περὶ^ αὐτοῦ λόγι^ον.
δῆλον δέ, ὅτι ἐν τροίᾳ ἤκουσε, διὰ τὸ περὶ αὐτοῦ λόγιον.
.
.
“ἔνορχα” 147 ἔθυ_ον τοῖς ποτα^μοῖς, καὶ ποσειδῶνι δέ, δι^ὰ^ τὸ ἐκ τοῦ ὑγροῦ τὴν γένεσι^ν εἶναι, “ὠκεανόν τε, θεῶν γένεσι^ν” Il.
“ἔνορχα” 147 ἔθυον τοῖς ποταμοῖς, καὶ ποσειδῶνι δέ, διὰ τὸ ἐκ τοῦ ὑγροῦ τὴν γένεσιν εἶναι, “ὠκεανόν τε, θεῶν γένεσιν” Il.
14.
14.
201, 302.
201, 302.
σκεπτέον δέ, μὴ “μῆλα” νῦν τοὺς ταύρους φησί^ν·
σκεπτέον δέ, μὴ “μῆλα” νῦν τοὺς ταύρους φησίν·
τούτους γὰ^ρ τοῖς ποτα^μοῖς καθ' “ομηρον θύ_ουσι^, “δηθὰ πολεῖς ἱερεύετε ταύρους” Il.
τούτους γὰρ τοῖς ποταμοῖς καθ' “ομηρον θύουσι, “δηθὰ πολεῖς ἱερεύετε ταύρους” Il.
21.
21.
131 “ταῦρον ἀλφειῷ” Il.
131 “ταῦρον ἀλφειῷ” Il.
11.
11.
728.
728.
143.
143.
ἰ^δὼν ἐπὶ^ οἴνοπα^ πόντον ὡς ἐπὶ^ τὴν πα^τρί^δα^ καὶ τὸν σπερ χειὸν ἀποβλέψας.
ἰδὼν ἐπὶ οἴνοπα πόντον ὡς ἐπὶ τὴν πατρίδα καὶ τὸν σπερ χειὸν ἀποβλέψας.
146.
146.
σοί τε κόμην κερέειν καὶ ἀντίμαχός φησι^ fr.
σοί τε κόμην κερέειν καὶ ἀντίμαχός φησι fr.
60 K τῷ κηφισσῷ κα^τὰ^ τὴν λίλαιαν τεθυ^κέναι τὴν κόμην....
60 K τῷ κηφισσῷ κατὰ τὴν λίλαιαν τεθυκέναι τὴν κόμην....
152, 3.
152, 3.
κόμην θῆκεν πα^θητι^κῶς, οὐχ ὡς οἱ λοιποὶ ἐπέρριψεν.
κόμην θῆκεν παθητικῶς, οὐχ ὡς οἱ λοιποὶ ἐπέρριψεν.
155.
155.
εἰ μὴ ἀχιλλεύς τοσοῦτος ὁ θρῆνος, ὅτι^ καὶ ἀχιλλεὺς ἔγνω τὴν ἀμετρίαν.
εἰ μὴ ἀχιλλεύς τοσοῦτος ὁ θρῆνος, ὅτι καὶ ἀχιλλεὺς ἔγνω τὴν ἀμετρίαν.
157.
157.
γόοιο μὲν ἔστι^ καὶ ἆσαι λείπει τὸ ὕστερον.
γόοιο μὲν ἔστι καὶ ἆσαι λείπει τὸ ὕστερον.
ἐνέφηνε δὲ δι^ὰ^ τοῦ “νῦν δ' ἀ^πὸ πυρκαϊῆς” 158.
ἐνέφηνε δὲ διὰ τοῦ “νῦν δ' ἀπὸ πυρκαϊῆς” 158.
ἄλλως :
ἄλλως :
γόοιο μὲν ἔστι^ ἐπαγγελτικῶς προενεκτέον τὸ “ἔστι^,” ὡς “ἔστι^ τοι ἐν κλι^σίῃ χρυ_σὸς πολύ^ς, ἔστι^ δὲ χαλκός” 549.
γόοιο μὲν ἔστι ἐπαγγελτικῶς προενεκτέον τὸ “ἔστι,” ὡς “ἔστι τοι ἐν κλισίῃ χρυσὸς πολύς, ἔστι δὲ χαλκός” 549.
160.
160.
κηδεός ὀξυ^τόνως πα^ρὰ^ τὸ κηδεύω, ὡς λοχεύω λοχεός.
κηδεός ὀξυτόνως παρὰ τὸ κηδεύω, ὡς λοχεύω λοχεός.
οἱ δὲ πλείους “λοχέοιο” ἀναγινώσκουσι^ν, ὡς ἀνθρώποιο.
οἱ δὲ πλείους “λοχέοιο” ἀναγινώσκουσιν, ὡς ἀνθρώποιο.
ἄλλως :
ἄλλως :
κηδεός κηδεύσιμος ἢ κήδιστος.
κηδεός κηδεύσιμος ἢ κήδιστος.
.
.
τὸ δὲ ἐξῆς 'παρα μενόντων.'
τὸ δὲ ἐξῆς 'παρα μενόντων.'
163.
163.
κηδεμόνες οἱ μά^λι^στα^ ἀνιώμενοι δι^ὰ^ τοῦτο καὶ φροντί^ ζοντες.
κηδεμόνες οἱ μάλιστα ἀνιώμενοι διὰ τοῦτο καὶ φροντί ζοντες.
164.
164.
πυ_ρὴν ἑκα^τόμπεδον ἑκα^τὸν ποδῶν ἔχουσα^ν πλευράν, ὡς καὶ “τετράπους λί^θος.”
πυρὴν ἑκατόμπεδον ἑκατὸν ποδῶν ἔχουσαν πλευράν, ὡς καὶ “τετράπους λίθος.”
ἔνθα^ καὶ ἔνθα^ ἐκ παντὸς μέρους.
ἔνθα καὶ ἔνθα ἐκ παντὸς μέρους.
165.
165.
ἐν δὲ πυ^ρῇ ὑ^πά^τῃ ἐν τῷ ἀνωτάτω αὐτῆς καὶ μέσῳ, ὡς τὸ “ῥινὸς ὕ^περ πυμάτης” Il.
ἐν δὲ πυρῇ ὑπάτῃ ἐν τῷ ἀνωτάτω αὐτῆς καὶ μέσῳ, ὡς τὸ “ῥινὸς ὕπερ πυμάτης” Il.
13.
13.
616.
616.
168.
168.
δημὸν ἑλὼν ἐκά^λυ^ψε πρὸς τὸ τὴν πιμελὴν ἐξυ παφ θῆναι τοῦτο ποιεῖ ὁ ἀχιλλεύς.
δημὸν ἑλὼν ἐκάλυψε πρὸς τὸ τὴν πιμελὴν ἐξυ παφ θῆναι τοῦτο ποιεῖ ὁ ἀχιλλεύς.
169.
169.
περὶ^ δὲ δρατὰ^ σώμα^τα^ νήει περὶ^ αὐτὸν ἐσώρε υ σεν ὑ^πὲρ τοῦ καὶ τὴν ἀπ' ἐκείνων πιμελὴν συ^μ πράσσειν τι^ πρὸς τὴν καῦσι^ν.
περὶ δὲ δρατὰ σώματα νήει περὶ αὐτὸν ἐσώρε υ σεν ὑπὲρ τοῦ καὶ τὴν ἀπ' ἐκείνων πιμελὴν συμ πράσσειν τι πρὸς τὴν καῦσιν.
ἅ^μα^ δὲ καὶ τοῦ περὶ^ τὸν νεκρὸν εὐσχήμονος ἕνεκεν.
ἅμα δὲ καὶ τοῦ περὶ τὸν νεκρὸν εὐσχήμονος ἕνεκεν.
συν σπᾶσθαι γὰ^ρ τὰ^ καιόμενα^ τῶν σωμά^των εἴωθεν.
συν σπᾶσθαι γὰρ τὰ καιόμενα τῶν σωμάτων εἴωθεν.
δρατά “ταυτὶ δέδραται” ἀριστοφάνης Pac.
δρατά “ταυτὶ δέδραται” ἀριστοφάνης Pac.
·
·
ἐν ἐνί^οις δὲ γρά^φεται “δρετά.”
ἐν ἐνίοις δὲ γράφεται “δρετά.”
171.
171.
πρός λέχεα^ ἀντὶ^ τοῦ πρὸς τὸ σῶ^μα^ αὐτοῦ, ὅτι^ θερμαινόμενα^ ἀναζέουσι^ καὶ προχέονται ἐπὶ^ τὸν νεκρόν.
πρός λέχεα ἀντὶ τοῦ πρὸς τὸ σῶμα αὐτοῦ, ὅτι θερμαινόμενα ἀναζέουσι καὶ προχέονται ἐπὶ τὸν νεκρόν.
πίσυρα^ς ἵππους κα^τὰ^ πλευρὰ^ ν ἕνα^·
πίσυρας ἵππους κατὰ πλευρὰ ν ἕνα·
οἰκεῖος δὲ τῷ νεκρῷ ὁ ἴ^σος ἀριθμός·
οἰκεῖος δὲ τῷ νεκρῷ ὁ ἴσος ἀριθμός·
δι^ὰ^ τοῦτο ποσειδῶνι θ' θύ_ουσι^ν Od.
διὰ τοῦτο ποσειδῶνι θ' θύουσιν Od.
3.
3.
8.
8.
174.
174.
ἐνέβαλ λ ε πυρῇ δύ^ο ἴ_σως τὸ ὠμὸν αὐτοῦ εἰδὸς ὁ πα^τὴρ μουσι^κὴν αὐτὸν ἐδί^δα^ξεν·
ἐνέβαλ λ ε πυρῇ δύο ἴσως τὸ ὠμὸν αὐτοῦ εἰδὸς ὁ πατὴρ μουσικὴν αὐτὸν ἐδίδαξεν·
πλέον δὲ αὐτὸν ἠγρίωσεν ὁ πατρόκλου θά^να^τος, ὡς τοὺς κύ^να^ς καὶ τοὺς τρῶας καίειν·
πλέον δὲ αὐτὸν ἠγρίωσεν ὁ πατρόκλου θάνατος, ὡς τοὺς κύνας καὶ τοὺς τρῶας καίειν·
δι^ὸ ὥσπερ ἀγανακτῶν ὁ ποιητής φησι^ “κακὰ δὲ φρεσὶ^ μήδετο” 176.
διὸ ὥσπερ ἀγανακτῶν ὁ ποιητής φησι “κακὰ δὲ φρεσὶ μήδετο” 176.
177.
177.