macronized
stringlengths
1
3.25k
plain
stringlengths
1
3.07k
ἵππον δέ τοι δώσω φι^λοτί_μως τὴν μὲν νί_κην προσ ποιεῖται, τοῦ δὲ ἄθλου, φησί^ν, ἐξί^στα^ται ἑκών·
ἵππον δέ τοι δώσω φιλοτίμως τὴν μὲν νίκην προσ ποιεῖται, τοῦ δὲ ἄθλου, φησίν, ἐξίσταται ἑκών·
ὁ γὰ^ρ λέγων “αὐτὸς δώσων” κα^τα^σκευά^ζει, ὅτι^ ἐμὴν οὖσα^ν λήψῃ αὐτὴν οὐκ ἐκ μέσου ἀλλὰ^ παῤ ἐμοῦ.
ὁ γὰρ λέγων “αὐτὸς δώσων” κατασκευάζει, ὅτι ἐμὴν οὖσαν λήψῃ αὐτὴν οὐκ ἐκ μέσου ἀλλὰ παῤ ἐμοῦ.
τούτῳ συ^νᾴδει καὶ τὸ “εἰ καί νυ κεν οἴκοθεν ἄλλο” 592.
τούτῳ συνᾴδει καὶ τὸ “εἰ καί νυ κεν οἴκοθεν ἄλλο” 592.
δι^ὰ^ γὰ^ρ τοῦ “ἄλλο” δι^δά^σκει, ὅτι^ καὶ τοῦτο οἴκοθέν ἐστι^ καὶ ἤδη ἐμὸν ἴ^δι^ον.
διὰ γὰρ τοῦ “ἄλλο” διδάσκει, ὅτι καὶ τοῦτο οἴκοθέν ἐστι καὶ ἤδη ἐμὸν ἴδιον.
593.
593.
μεῖζον ἐπαιτήσεια^ς ἐπὶ^ τῷ ἵππῳ αἰτήσεια^ς μεῖζόν τι^.
μεῖζον ἐπαιτήσειας ἐπὶ τῷ ἵππῳ αἰτήσειας μεῖζόν τι.
594.
594.
ἢ σοί γε, δι^οτρεφές θερα^πευτι^κῶς ἀ^γα^θὸν καὶ θεοφιλῆ αὐτὸν καὶ ἰσόθεον ἀποδείκνυ_σι^ν.
ἢ σοί γε, διοτρεφές θεραπευτικῶς ἀγαθὸν καὶ θεοφιλῆ αὐτὸν καὶ ἰσόθεον ἀποδείκνυσιν.
πρὸς μὲν οὖν ἀχιλλέα τῇ δικαιο λογι^κῇ στά^σει ἐχρήσα^το, νῦν δὲ τῇ πα^ρορμητικῇ, ἀ^φιστά^μενος μὲν τοῦ δικαιολογεῖν, θεραπείᾳ δὲ καὶ τι_μῇ ὁμι_λητι^κῶς ἀνακτώμενος.
πρὸς μὲν οὖν ἀχιλλέα τῇ δικαιο λογικῇ στάσει ἐχρήσατο, νῦν δὲ τῇ παρορμητικῇ, ἀφιστάμενος μὲν τοῦ δικαιολογεῖν, θεραπείᾳ δὲ καὶ τιμῇ ὁμιλητικῶς ἀνακτώμενος.
595.
595.
ἐκ θυ_μοῦ πεσέειν πι^θα^νῶς τὴν ἔχθραν ἔκπτωσι^ν τῆς φι^λί^α_ς φησί^ν.
ἐκ θυμοῦ πεσέειν πιθανῶς τὴν ἔχθραν ἔκπτωσιν τῆς φιλίας φησίν.
596.
596.
καὶ ἵππον ἄ^γων ἠθι^κὸν τὸ αὐτοχειρὶ ἄ^γοντα^ πα^ρα^δοῦναι.
καὶ ἵππον ἄγων ἠθικὸν τὸ αὐτοχειρὶ ἄγοντα παραδοῦναι.
597, 8.
597, 8.
θυ_μὸς ἰάνθη ἐπὶ^ τῇ τι_μῇ.
θυμὸς ἰάνθη ἐπὶ τῇ τιμῇ.
598.
598.
ἰάνθη καὶ οἱ γεωργοὶ μετα^φέροντες γελᾶν τὰ^ φυτὰ^ καὶ ἱλαρὰ^ εἶναι λέγουσι^ν.
ἰάνθη καὶ οἱ γεωργοὶ μεταφέροντες γελᾶν τὰ φυτὰ καὶ ἱλαρὰ εἶναι λέγουσιν.
ὡς εἴ τε περὶ^ στα^χύ^εσσι^ν ἐέρση ὥσπερ τὸ λήιον περι^χυθὲν τῇ δρόσῳ φαιδρύνεται ἐκ τῆς πρωινῆς στυγνότητος μετα^βαῖνον.
ὡς εἴ τε περὶ σταχύεσσιν ἐέρση ὥσπερ τὸ λήιον περιχυθὲν τῇ δρόσῳ φαιδρύνεται ἐκ τῆς πρωινῆς στυγνότητος μεταβαῖνον.
599.
599.
ὅτε φρί^σσουσι^ν ὅτε τελειοῦνται οἱ στά^χυ^ες·
ὅτε φρίσσουσιν ὅτε τελειοῦνται οἱ στάχυες·
τότε γὰ^ρ φανερὰ γί_νεται ἡ δρόσος, οὐχ ὅτε εἰσὶ^ τα^πεινοί.
τότε γὰρ φανερὰ γίνεται ἡ δρόσος, οὐχ ὅτε εἰσὶ ταπεινοί.
ἢ ἀ^νορθοῦνται, ἢ κι_νοῦνται.
ἢ ἀνορθοῦνται, ἢ κινοῦνται.
ἔστι^ δὲ καὶ πρὸς πολεμί^ους πρᾷος μενέλαος.
ἔστι δὲ καὶ πρὸς πολεμίους πρᾷος μενέλαος.
603.
603.
ἀεσίφρων ἀ^νεμώλι^α^ φρονῶν ἢ βλαψίφρων.
ἀεσίφρων ἀνεμώλια φρονῶν ἢ βλαψίφρων.
604.
604.
νεοίη νεότης·
νεοίη νεότης·
οἱ δὲ περὶ^ ἀντίμαχον γρά^φουσι^ “νόημα.”
οἱ δὲ περὶ ἀντίμαχον γράφουσι “νόημα.”
605.
605.
δεύτερον αὖτ' ἀλέα^σθαι δείκνυ_σι^ν ὡς σκαιοῦ μὲν τὸ μὴ συγγνῶναι κα^θάπαξ ἁμαρτάνοντι^, ἀσθενοῦς δὲ τὸ πολλά^κι^ς.
δεύτερον αὖτ' ἀλέασθαι δείκνυσιν ὡς σκαιοῦ μὲν τὸ μὴ συγγνῶναι καθάπαξ ἁμαρτάνοντι, ἀσθενοῦς δὲ τὸ πολλάκις.
δεύτερον “ὕστερον.”
δεύτερον “ὕστερον.”
608.
608.
σός τε πατῄρ δι^ὰ^ τούτου καὶ τὴν πρὸς ἅ^πα^ντα^ς ὁμολογεῖ χά^ρι^ν.
σός τε πατῄρ διὰ τούτου καὶ τὴν πρὸς ἅπαντας ὁμολογεῖ χάριν.
610.
610.
ἐμήν περ ἐοῦσα^ν ἄκρως ἐλέγχει ὅμηρος τὰ_ς φύ^σεις τῶν ἀνθρώπων, ὅτι^ καὶ νέοις καὶ πρεσβυ^τέροις ἐνέστακται τό φι^λότι_μον.
ἐμήν περ ἐοῦσαν ἄκρως ἐλέγχει ὅμηρος τὰς φύσεις τῶν ἀνθρώπων, ὅτι καὶ νέοις καὶ πρεσβυτέροις ἐνέστακται τό φιλότιμον.
ὅρα_ γὰ^ρ ὅτι^ μεθ' ὅσους λόγους ἀντι^ποιεῖται τῆς νί_κης, πα^ραχωρεῖ ν δὲ τοῦ ἰ^δί^ου ἄθλου φησὶ^ν ἑκών.
ὅρα γὰρ ὅτι μεθ' ὅσους λόγους ἀντιποιεῖται τῆς νίκης, παραχωρεῖ ν δὲ τοῦ ἰδίου ἄθλου φησὶν ἑκών.
612.
612.
νοήμονι ὄνομα^·
νοήμονι ὄνομα·
ὃ καὶ ἐν ὀδυσσείᾳ 6.
ὃ καὶ ἐν ὀδυσσείᾳ 6.
630, 648 “υἱὸς φρονίοιο νοήμων.”
630, 648 “υἱὸς φρονίοιο νοήμων.”
δεῖ δὲ τοιοῦτον εἶναι τὸν ἀντιλόχου ἑταῖρον.
δεῖ δὲ τοιοῦτον εἶναι τὸν ἀντιλόχου ἑταῖρον.
616.
616.
τὴν νέστορι δῶκεν ἀ^γα^θός ἐστι^ νομοθέτης ἀ^ξι^ῶν καὶ φρο νήσεως ἆθλα^ τί^θεσθαι.
τὴν νέστορι δῶκεν ἀγαθός ἐστι νομοθέτης ἀξιῶν καὶ φρο νήσεως ἆθλα τίθεσθαι.
παῤ ὁμήρου τοίνυ^ν δι^δα^χθεὶς ἰσοκράτης 4.
παῤ ὁμήρου τοίνυν διδαχθεὶς ἰσοκράτης 4.
1 ἐπι^τιμᾶ τοῖς μὴ τιθεῖσι^ν ἆθλα^ συνέσεως.
1 ἐπιτιμᾶ τοῖς μὴ τιθεῖσιν ἆθλα συνέσεως.
ὥσπερ δὲ τὸν βα^σι^λέα^, οὕτω καὶ τὸν συ^νετὸν ἀκονι_τὶ στεφα^νοῖ 891.
ὥσπερ δὲ τὸν βασιλέα, οὕτω καὶ τὸν συνετὸν ἀκονιτὶ στεφανοῖ 891.
617.
617.
φέρων ηὔξησε τὴν φιλοτιμίαν οὐ δι^ὰ^ θεράποντος δι^δούς.
φέρων ηὔξησε τὴν φιλοτιμίαν οὐ διὰ θεράποντος διδούς.
619.
619.
πατρόκλοιο τά^φου τῆς ταφῆς, ὡς ἕσπερον καὶ πύ^λον·
πατρόκλοιο τάφου τῆς ταφῆς, ὡς ἕσπερον καὶ πύλον·
ἢ τοῦ ἐπι^τα^φί^ου, ὡς “ἐς τά^φον·
ἢ τοῦ ἐπιταφίου, ὡς “ἐς τάφον·
ἔνθα^ δὲ πά^ντα^ς ἐνί_κα_” 680.
ἔνθα δὲ πάντας ἐνίκα” 680.
622.
622.
οὐδέ τ' ἀκοντιστὺν ἐνδύσεαι “ἐσδύσεαι·”
οὐδέ τ' ἀκοντιστὺν ἐνδύσεαι “ἐσδύσεαι·”
οὐδέποτε γὰ^ρ ὅμηρος τῇ ἐν ἀντὶ^ τῆς εἰς κέχρηται.
οὐδέποτε γὰρ ὅμηρος τῇ ἐν ἀντὶ τῆς εἰς κέχρηται.
624.
624.
ἐδέξα^το χαίρων ἐπὶ^ τῇ τι_μῇ.
ἐδέξατο χαίρων ἐπὶ τῇ τιμῇ.
627.
627.
οὐ γὰ^ρ ἔτ' ἔμπεδα^ γυῖα^ πόδες, οὐδ' ἔτι^ χεῖρες ἐξηγεῖται τί^ ἐστι^ “γυῖα^.”
οὐ γὰρ ἔτ' ἔμπεδα γυῖα πόδες, οὐδ' ἔτι χεῖρες ἐξηγεῖται τί ἐστι “γυῖα.”
627, 8.
627, 8.
οὐ γὰ^ρ ἔτ ἀίσσονται ἐλαφραί ὅτα^ν γὰ^ρ ἐξασθενήσῃ τὸ κι_νοῦν πνεῦμα^, βα^ρέα^ γί_νεται τὰ^ μέλη.
οὐ γὰρ ἔτ ἀίσσονται ἐλαφραί ὅταν γὰρ ἐξασθενήσῃ τὸ κινοῦν πνεῦμα, βαρέα γίνεται τὰ μέλη.
630.
630.
ὡς ὁπότε κρείοντα^ ἀ^εὶ οἰκείοις πα^ρα^δείγμα^σι^ χρῆται.
ὡς ὁπότε κρείοντα ἀεὶ οἰκείοις παραδείγμασι χρῆται.
ὅτα^ν μὲν γά^ρ τι^να^ ἐπὶ^ μονομάχιον ἐξαναστῆσαι θέλῃ, τὰ^ περὶ^ ἐρευ θαλίωνα^ λέγει Il.
ὅταν μὲν γάρ τινα ἐπὶ μονομάχιον ἐξαναστῆσαι θέλῃ, τὰ περὶ ἐρευ θαλίωνα λέγει Il.
4.
4.
319.
319.
ὅτα^ν δὲ ἀχιλλέα ἐπὶ^ τὴν μά^χην Il.
ὅταν δὲ ἀχιλλέα ἐπὶ τὴν μάχην Il.
7.
7.
136, τὰ^ περὶ^ τὸν ἠλ ει ακὸν πόλεμον·
136, τὰ περὶ τὸν ἠλ ει ακὸν πόλεμον·
καὶ ἐν τοῖς ἐπὶ^ πατρόκλῳ ἄθλοις πα^λαιοῦ ἐπι^τα^φί^ου μέμνηται ἀ^γῶνος.
καὶ ἐν τοῖς ἐπὶ πατρόκλῳ ἄθλοις παλαιοῦ ἐπιταφίου μέμνηται ἀγῶνος.
631.
631.
βασιλῆος περὶ^ βα^σι^λέως·
βασιλῆος περὶ βασιλέως·
ἢ οἱ τοῦ βα^σι^λέως παῖδες.
ἢ οἱ τοῦ βασιλέως παῖδες.
633.
633.
οὐτ' αἰτωλῶν τι^νὲς τῶν ἠλείων, ἀ^πὸ ὀξύλου.
οὐτ' αἰτωλῶν τινὲς τῶν ἠλείων, ἀπὸ ὀξύλου.
ψειδὲς δέ·
ψειδὲς δέ·
οὐ γὰ^ρ ἐπὶ^ νέστορος ἡ κάθοδος·
οὐ γὰρ ἐπὶ νέστορος ἡ κάθοδος·
δι^ὰ^ δὲ τῶν ἐπειῶν τοὺς ἠλείους δηλοῖ 632 “ἤλιδα δῖα^ν, ὅθι^ κρα^τέουσι^ν ἐπειοί” Od.
διὰ δὲ τῶν ἐπειῶν τοὺς ἠλείους δηλοῖ 632 “ἤλιδα δῖαν, ὅθι κρατέουσιν ἐπειοί” Od.
13.
13.
275·
275·
“αἰτωλῶν” δὲ τῶν ἀγωνιζομένων·
“αἰτωλῶν” δὲ τῶν ἀγωνιζομένων·
φησὶ^ γοῦν “ἀγκαῖον δὲ πά^λῃ πλευρώνιον” 635.
φησὶ γοῦν “ἀγκαῖον δὲ πάλῃ πλευρώνιον” 635.
634.
634.
κλυτομήδεα οἰκεῖον πύκτῃ τὸ ὄνομα^·
κλυτομήδεα οἰκεῖον πύκτῃ τὸ ὄνομα·
δεῖ γὰ^ρ αὐτὸν μη χανᾶσθαι.
δεῖ γὰρ αὐτὸν μη χανᾶσθαι.
635.
635.
ἀγκαῖον δὲ πάλῃ πα^ρὰ^ τὸ “ἀγκὰς ἀλλήλων λαβέτην” 711·
ἀγκαῖον δὲ πάλῃ παρὰ τὸ “ἀγκὰς ἀλλήλων λαβέτην” 711·
ἴ_σως δὲ καὶ πα^ρὰ^ τὰ_ς πλευρὰ_ς πλευρώνιος.
ἴσως δὲ καὶ παρὰ τὰς πλευρὰς πλευρώνιος.
ἴ_σως δὲ ἀ^πὸ τῆς θέα_ς ἀ^να^στὰ_ς ἠγωνί^σα^το τοῦ κήρυκος βοήσαντος.
ἴσως δὲ ἀπὸ τῆς θέας ἀναστὰς ἠγωνίσατο τοῦ κήρυκος βοήσαντος.
καὶ ἐν ὀδυσσείᾳ “μή τι^ς τοι ἀ^μείνων ἄλλος ἀναστῇ” Od.
καὶ ἐν ὀδυσσείᾳ “μή τις τοι ἀμείνων ἄλλος ἀναστῇ” Od.
18.
18.
334.
334.
636.
636.
ἴφικλον ἰφίκωλος·
ἴφικλον ἰφίκωλος·
ἴ_σως δὲ τὸν φυλακίδην φησί^ν Il.
ἴσως δὲ τὸν φυλακίδην φησίν Il.
13.
13.
637.
637.
φυλῆα τὸν αὐγέου φησὶ^ν ἴ_σως υἱόν.
φυλῆα τὸν αὐγέου φησὶν ἴσως υἱόν.
.
.
ἄ^κρα_ν δὲ εὐεξίαν σώμα^τος ἔχει, εἴγε τὰ^ κοῦφά^ τε ἅ^μα^ καὶ βα^ρέα^ νι_κᾷ.
ἄκραν δὲ εὐεξίαν σώματος ἔχει, εἴγε τὰ κοῦφά τε ἅμα καὶ βαρέα νικᾷ.