macronized
stringlengths
1
3.25k
plain
stringlengths
1
3.07k
303, Od.
303, Od.
16.
16.
441.
441.
531.
531.
ἤκιστος πα^ρὰ^ τὸ ἦκα^, ὃ δηλοῖ τὸ ἡσυχῆ.
ἤκιστος παρὰ τὸ ἦκα, ὃ δηλοῖ τὸ ἡσυχῆ.
ἀφ' οὗ καὶ τὸ ἥκιστα^, ὃ ἐνα^ντί^ον ἐστὶ^ τῷ μά^λι^στα^·
ἀφ' οὗ καὶ τὸ ἥκιστα, ὃ ἐναντίον ἐστὶ τῷ μάλιστα·
οἳ δὲ πα^ρὰ^ τὸ ἔχω, ὅ ἐστι^ν ἐπέχω·
οἳ δὲ παρὰ τὸ ἔχω, ὅ ἐστιν ἐπέχω·
τι^νὲς δὲ ἀ^πὸ τοῦ ἧσσον, ἀμαθῶς.
τινὲς δὲ ἀπὸ τοῦ ἧσσον, ἀμαθῶς.
ἤκιστος δ' ἦν αὐτός πα^ρὰ^ τῷ ποιητῇ τὸ “ἤκιστος” ψιλοῦται καὶ δηλοῖ τὸ ἐλάσσων, πα^ρὰ^ δὲ ἀττικοῖς δασύνεται καὶ σημαίνει τὸ οὐδ' ὅλως.
ἤκιστος δ' ἦν αὐτός παρὰ τῷ ποιητῇ τὸ “ἤκιστος” ψιλοῦται καὶ δηλοῖ τὸ ἐλάσσων, παρὰ δὲ ἀττικοῖς δασύνεται καὶ σημαίνει τὸ οὐδ' ὅλως.
533.
533.
ἕλκων ἅ^ρμα^τα^ κα^λὰ^ ἐλαύνων πρόσσοθεν ἵππους ἐκ τῶν ἔμπροσθεν αὐτοὺς ἕλκων, ὅ ἐστι^ δι^ὰ^ τῶν ἀγωγέων, καὶ τῇ μάστιγι^ τοὺς αὐχένα^ς τύπτων.
ἕλκων ἅρματα καλὰ ἐλαύνων πρόσσοθεν ἵππους ἐκ τῶν ἔμπροσθεν αὐτοὺς ἕλκων, ὅ ἐστι διὰ τῶν ἀγωγέων, καὶ τῇ μάστιγι τοὺς αὐχένας τύπτων.
πρόσσοθεν συστολή ἐστι^ τοῦ πρόσωθεν καὶ ὁ αὐτὸς τόνος.
πρόσσοθεν συστολή ἐστι τοῦ πρόσωθεν καὶ ὁ αὐτὸς τόνος.
536.
536.
λοῖσθος ἀ^νὴρ ὥριστος δι^δά^σκει τοὺς πα^ρὰ^ τὴν ἀ^ξί^α_ν ἀτυ χοῦντα^ς ἐλεεῖν καὶ μὴ τῆς ἀ^ρετῆς ἐᾶν ὑπερτερεῖν τὴν τύ^χην·
λοῖσθος ἀνὴρ ὥριστος διδάσκει τοὺς παρὰ τὴν ἀξίαν ἀτυ χοῦντας ἐλεεῖν καὶ μὴ τῆς ἀρετῆς ἐᾶν ὑπερτερεῖν τὴν τύχην·
ἄλλως τε καὶ θεσσαλὸς ὁ εὔμηλος.
ἄλλως τε καὶ θεσσαλὸς ὁ εὔμηλος.
537, 538.
537, 538.
ἀέθλιον δεύτερα^ ἵ^να_ μὴ δοκῇ ὕπουλος εἶναι διομήδει δι^ὰ^ τὴν ὑ^ποψίαν τὴν φθάσασα^ν ἐγγενέσθαι αὐτοῖς·
ἀέθλιον δεύτερα ἵνα μὴ δοκῇ ὕπουλος εἶναι διομήδει διὰ τὴν ὑποψίαν τὴν φθάσασαν ἐγγενέσθαι αὐτοῖς·
καὶ ἐν τῇ πρὸς Aἴαντα^ μά^χῃ τοῦ πλήθους ἐπίσης ἀ^παλλάξαντος αὐτοὺς δί^δωσι^ τὸ ξί^φος αὐτῷ 824.
καὶ ἐν τῇ πρὸς Aἴαντα μάχῃ τοῦ πλήθους ἐπίσης ἀπαλλάξαντος αὐτοὺς δίδωσι τὸ ξίφος αὐτῷ 824.
538.
538.
δεύτερα^ φιλτά^τῳ γὰ^ρ ὄντι^ ἀντιλόχῳ οὐκ οἴεται λύπην πα^ρέξειν ἐν τούτῳ.
δεύτερα φιλτάτῳ γὰρ ὄντι ἀντιλόχῳ οὐκ οἴεται λύπην παρέξειν ἐν τούτῳ.
.
.
τι^νὰ^ δὲ τῶν ἀντιγράφων καὶ τούτους τοὺς εὐτελεῖς φέρει β' στί^χους “ τὰ^ τρί^τα_ δ' ἀντίλοχος, τέτρα^τα^ ξαν θὸς μενέλαος, πέμπτα_ δὲ μηριόνης θερά^πων ἐὺς ἰδομενῆος.”
τινὰ δὲ τῶν ἀντιγράφων καὶ τούτους τοὺς εὐτελεῖς φέρει β' στίχους “ τὰ τρίτα δ' ἀντίλοχος, τέτρατα ξαν θὸς μενέλαος, πέμπτα δὲ μηριόνης θεράπων ἐὺς ἰδομενῆος.”
543.
543.
ὦ ἀχιλεῦ νέστορος υἱός ἐστι^ λέγειν τε καὶ πράσσειν δυ^να^τός·
ὦ ἀχιλεῦ νέστορος υἱός ἐστι λέγειν τε καὶ πράσσειν δυνατός·
τὸ μὲν γὰ^ρ “κεχολώσομαι” ἁπλουστάτης διαθέσεως ἐστι^ καὶ φιλεταιρία_ς, τὸν δὲ μενέλαον ἠπιότητι^ νι_κᾷ.
τὸ μὲν γὰρ “κεχολώσομαι” ἁπλουστάτης διαθέσεως ἐστι καὶ φιλεταιρίας, τὸν δὲ μενέλαον ἠπιότητι νικᾷ.
καὶ μεμί_μηται νέου χρηστὸν τρόπον ὁ ποιητής.
καὶ μεμίμηται νέου χρηστὸν τρόπον ὁ ποιητής.
544.
544.
ἄεθλον εὐδετέρως·
ἄεθλον εὐδετέρως·
εἴωθε δὲ καὶ ἀ^ρσενι^κῶς λέγειν ὁ ποιητής.
εἴωθε δὲ καὶ ἀρσενικῶς λέγειν ὁ ποιητής.
546.
546.
ἀλλ' ὤφελεν ἀ_θα^νά^τοισι^ν ἐνα^ντι^ώσῃ οὖν τοῖς θεοῖς, εἰ, ὃ ἀ^φήρηνται ἐκεῖνοι, αὐτὸς δώσεις.
ἀλλ' ὤφελεν ἀθανάτοισιν ἐναντιώσῃ οὖν τοῖς θεοῖς, εἰ, ὃ ἀφήρηνται ἐκεῖνοι, αὐτὸς δώσεις.
548.
548.
καί τοι φί^λον “φίλος” ὀφείλει.
καί τοι φίλον “φίλος” ὀφείλει.
549.
549.
ἔστι^ τοι ἐπαγγελτικῶς τὸ “ἔστι^·”
ἔστι τοι ἐπαγγελτικῶς τὸ “ἔστι·”
δι^ὸ ὀξέως.
διὸ ὀξέως.
556.
556.
χαίρων ἀντιλόχῳ λείπει ἡ ἐπί^.
χαίρων ἀντιλόχῳ λείπει ἡ ἐπί.
ὅσῳ δὲ διατέταται πρὸς αὐτόν, τοσούτῳ πλέον δέδεικται τὸ γνήσιον τῆς εἰς αὐτὸν ἑταιρία_ς, καὶ οὐκ ἀ^να^βά^λλεται τὸ δῶρον.
ὅσῳ δὲ διατέταται πρὸς αὐτόν, τοσούτῳ πλέον δέδεικται τὸ γνήσιον τῆς εἰς αὐτὸν ἑταιρίας, καὶ οὐκ ἀναβάλλεται τὸ δῶρον.
561.
561.
πέρι^ χεῦμα^ κασσιτέροιο ἐδήλωσε τὸν ἐπι^κεχυ^μένον τε καὶ πεπηγμένον τῷ θώρακι^ κασσί^τερον.
πέρι χεῦμα κασσιτέροιο ἐδήλωσε τὸν ἐπικεχυμένον τε καὶ πεπηγμένον τῷ θώρακι κασσίτερον.
ἴ_σως οὖν περισσεύει ἡ “περί^·”
ἴσως οὖν περισσεύει ἡ “περί·”
δι^ὸ οὐκ ἀναστρεπτέον αὐτήν.
διὸ οὐκ ἀναστρεπτέον αὐτήν.
566.
566.
θυ_μὸν ἀχεύων οὐ δι^ὰ^ σμικρολογίαν ἐφί_εται τοῦ μείζονος ἄθλου, ἀλλὰ^ φύ^σει πάντες νι_κᾶν θέλομεν.
θυμὸν ἀχεύων οὐ διὰ σμικρολογίαν ἐφίεται τοῦ μείζονος ἄθλου, ἀλλὰ φύσει πάντες νικᾶν θέλομεν.
φι^λότι_μος οὖν ἐστι^ περὶ^ τὴν νί_κην.
φιλότιμος οὖν ἐστι περὶ τὴν νίκην.
ὅτι^ δὲ οὐ δύ^σερι^ς, ἔδειξε πα^ρα^χρῆμα^ δι^α^λυ_σά^μενος.
ὅτι δὲ οὐ δύσερις, ἔδειξε παραχρῆμα διαλυσάμενος.
μέμφεται δὲ αὐτῷ ἀ^πατήσαντι^ καὶ πα^ρὰ^ τὴν ἡρωικὴν ἁπλότητα^ κακουργήσαντι^.
μέμφεται δὲ αὐτῷ ἀπατήσαντι καὶ παρὰ τὴν ἡρωικὴν ἁπλότητα κακουργήσαντι.
καὶ ἀχιλλεὺς “ἐκ δή μ' ἀ^πάτησε καὶ ἤλιτεν” Il.
καὶ ἀχιλλεὺς “ἐκ δή μ' ἀπάτησε καὶ ἤλιτεν” Il.
9.
9.
375.
375.
568.
568.
σκῆπτρον ἔθηκε σκῆπτρον δέχεται δι^ὰ^ τὸ δημηγορεῖν, “σκῆπτρον δέ οἱ ἔμβα^λε χειρὶ^ κῆρυξ πεισήνωρ” Od.
σκῆπτρον ἔθηκε σκῆπτρον δέχεται διὰ τὸ δημηγορεῖν, “σκῆπτρον δέ οἱ ἔμβαλε χειρὶ κῆρυξ πεισήνωρ” Od.
2.
2.
37, 8, ὁ δὲ ἀντίλοχος πρὸς μόνον μενέλαον δι^α^λέγεται.
37, 8, ὁ δὲ ἀντίλοχος πρὸς μόνον μενέλαον διαλέγεται.
570.
570.
πρόσθεν πεπνυ_μένε φρόνιμον αὐτὸν εἰπὼν ἔδειξεν, ὡς ἑκὼν ἥμαρτεν.
πρόσθεν πεπνυμένε φρόνιμον αὐτὸν εἰπὼν ἔδειξεν, ὡς ἑκὼν ἥμαρτεν.
οὕτω δὲ καὶ τὸ ἔγκλημα^ μεῖζον ἀποφανεῖται.
οὕτω δὲ καὶ τὸ ἔγκλημα μεῖζον ἀποφανεῖται.
574.
574.
ἐς μέσον δικάσ σ ατε μέσοι γένεσθε, μὴ ἑτεροβαρεῖς.
ἐς μέσον δικάσ σ ατε μέσοι γένεσθε, μὴ ἑτεροβαρεῖς.
ἄλλως :
ἄλλως :
ἐς μέσον ἐξ ἴ_σου καὶ ἐκ πα^ρα^λλήλου·
ἐς μέσον ἐξ ἴσου καὶ ἐκ παραλλήλου·
ἐπι^φέρει “μηδ' ἐπ' ἀ^ρωγῇ.”
ἐπιφέρει “μηδ' ἐπ' ἀρωγῇ.”
καὶ ἔστι^ν ἡ δι^ά^νοια^ θαρροῦντος τῷ δι^καίῳ·
καὶ ἔστιν ἡ διάνοια θαρροῦντος τῷ δικαίῳ·
οὐδένα^ γὰ^ρ αὐτῶν καταχαρίσασθαι ἀ^ξι^οῖ, ἵ^να_ μὴ δόξῃ δι^ὰ^ τὸ ἀξί^ωμα^ πλεονεκτεῖν .
οὐδένα γὰρ αὐτῶν καταχαρίσασθαι ἀξιοῖ, ἵνα μὴ δόξῃ διὰ τὸ ἀξίωμα πλεονεκτεῖν .
576.
576.
ψεύδεσσι^ ὡς ψεύσμασι^ν.
ψεύδεσσι ὡς ψεύσμασιν.
579.
579.
αὐτὸς δι^κά^σω ἔδειξεν, ὅτι^ τῷ εἰς ὅρκον προκα^λουμένῳ οὐκέτι^ δεῖ ἀντειπεῖν·
αὐτὸς δικάσω ἔδειξεν, ὅτι τῷ εἰς ὅρκον προκαλουμένῳ οὐκέτι δεῖ ἀντειπεῖν·
ἴ^σον γὰ^ρ τῷ ἀ^πώσα^σθαι ἱ_κέτην.
ἴσον γὰρ τῷ ἀπώσασθαι ἱκέτην.
581.
581.
δι^οτρεφές περισσὸν τὸ ἐπί^θετον, ὡς “δῖον ἀλέξανδρον” Il.
διοτρεφές περισσὸν τὸ ἐπίθετον, ὡς “δῖον ἀλέξανδρον” Il.
3.
3.
352 “ἀνδρομάχη λευκώλενος Il.
352 “ἀνδρομάχη λευκώλενος Il.
6.
6.
377 “ὄρσεο, κυλλο πόδιον” Il.
377 “ὄρσεο, κυλλο πόδιον” Il.
21.
21.
331.
331.
.
.
ὁ δὲ στί^χος περισσός·
ὁ δὲ στίχος περισσός·
ἄλλοι φα_σί^, “θωπεύει νέστορα·
ἄλλοι φασί, “θωπεύει νέστορα·
' ἀλλ' οὐ πρέπει τῷ φλεγμαίνοντι^ θωπεῦσαι.
' ἀλλ' οὐ πρέπει τῷ φλεγμαίνοντι θωπεῦσαι.
582, 3.
582, 3.
ἱμάσθλην ῥα^δι^νήν λεπτήν, ἐπιμήκη.
ἱμάσθλην ῥαδινήν λεπτήν, ἐπιμήκη.
585.
585.
ὄμνυθι^ εἰκότως ἐπὶ^ ὅρκον κα^τα^φεύγει·
ὄμνυθι εἰκότως ἐπὶ ὅρκον καταφεύγει·
οὐ γὰ^ρ ἐπὶ^ τοῦ πλήθους γενομένης τῆς ἐπιθέσεως, οὐδ' ὄντων μα^ρτύ^ρων, ἐπὶ^ τὸ συ^νειδὸς ἔρχεται τοῦ ἀντιλόχου.
οὐ γὰρ ἐπὶ τοῦ πλήθους γενομένης τῆς ἐπιθέσεως, οὐδ' ὄντων μαρτύρων, ἐπὶ τὸ συνειδὸς ἔρχεται τοῦ ἀντιλόχου.
587.
587.
ἄνσχεο οὕτως ἀρίσταρχος·
ἄνσχεο οὕτως ἀρίσταρχος·
ὁ δὲ σιδώνιος δι^ὰ^ β' σσ, ὡς τὸ “καδδραθέτην” Od.
ὁ δὲ σιδώνιος διὰ β' σσ, ὡς τὸ “καδδραθέτην” Od.
15.
15.
494.
494.
589.
589.
ὑπερβασίαι παραβά^σεις τοῦ δέοντος.
ὑπερβασίαι παραβάσεις τοῦ δέοντος.
ἔγνω δέ, ὡς οἱ εἴ κοντες νι_κῶσι^ τοὺς φί^λους.
ἔγνω δέ, ὡς οἱ εἴ κοντες νικῶσι τοὺς φίλους.
τὸ δὲ συγγνώμην δεχόμενον εἰς ἀ^πολο γίαν φέρει, τὴν ἡλι^κί^α_ν.
τὸ δὲ συγγνώμην δεχόμενον εἰς ἀπολο γίαν φέρει, τὴν ἡλικίαν.
590.
590.
κραιπνότερος μὲν γά^ρ τε νόος, λεπτὴ δέ τε μῆνι^ς ὀξύ^τερος κα^τὰ^ κί_νησι^ν καὶ πρᾶξι^ν·
κραιπνότερος μὲν γάρ τε νόος, λεπτὴ δέ τε μῆνις ὀξύτερος κατὰ κίνησιν καὶ πρᾶξιν·
ἡ δὲ βουλὴ ἀσθενής.
ἡ δὲ βουλὴ ἀσθενής.
591, 2.
591, 2.