macronized stringlengths 1 3.25k | plain stringlengths 1 3.07k |
|---|---|
303, Od. | 303, Od. |
16. | 16. |
441. | 441. |
531. | 531. |
ἤκιστος πα^ρὰ^ τὸ ἦκα^, ὃ δηλοῖ τὸ ἡσυχῆ. | ἤκιστος παρὰ τὸ ἦκα, ὃ δηλοῖ τὸ ἡσυχῆ. |
ἀφ' οὗ καὶ τὸ ἥκιστα^, ὃ ἐνα^ντί^ον ἐστὶ^ τῷ μά^λι^στα^· | ἀφ' οὗ καὶ τὸ ἥκιστα, ὃ ἐναντίον ἐστὶ τῷ μάλιστα· |
οἳ δὲ πα^ρὰ^ τὸ ἔχω, ὅ ἐστι^ν ἐπέχω· | οἳ δὲ παρὰ τὸ ἔχω, ὅ ἐστιν ἐπέχω· |
τι^νὲς δὲ ἀ^πὸ τοῦ ἧσσον, ἀμαθῶς. | τινὲς δὲ ἀπὸ τοῦ ἧσσον, ἀμαθῶς. |
ἤκιστος δ' ἦν αὐτός πα^ρὰ^ τῷ ποιητῇ τὸ “ἤκιστος” ψιλοῦται καὶ δηλοῖ τὸ ἐλάσσων, πα^ρὰ^ δὲ ἀττικοῖς δασύνεται καὶ σημαίνει τὸ οὐδ' ὅλως. | ἤκιστος δ' ἦν αὐτός παρὰ τῷ ποιητῇ τὸ “ἤκιστος” ψιλοῦται καὶ δηλοῖ τὸ ἐλάσσων, παρὰ δὲ ἀττικοῖς δασύνεται καὶ σημαίνει τὸ οὐδ' ὅλως. |
533. | 533. |
ἕλκων ἅ^ρμα^τα^ κα^λὰ^ ἐλαύνων πρόσσοθεν ἵππους ἐκ τῶν ἔμπροσθεν αὐτοὺς ἕλκων, ὅ ἐστι^ δι^ὰ^ τῶν ἀγωγέων, καὶ τῇ μάστιγι^ τοὺς αὐχένα^ς τύπτων. | ἕλκων ἅρματα καλὰ ἐλαύνων πρόσσοθεν ἵππους ἐκ τῶν ἔμπροσθεν αὐτοὺς ἕλκων, ὅ ἐστι διὰ τῶν ἀγωγέων, καὶ τῇ μάστιγι τοὺς αὐχένας τύπτων. |
πρόσσοθεν συστολή ἐστι^ τοῦ πρόσωθεν καὶ ὁ αὐτὸς τόνος. | πρόσσοθεν συστολή ἐστι τοῦ πρόσωθεν καὶ ὁ αὐτὸς τόνος. |
536. | 536. |
λοῖσθος ἀ^νὴρ ὥριστος δι^δά^σκει τοὺς πα^ρὰ^ τὴν ἀ^ξί^α_ν ἀτυ χοῦντα^ς ἐλεεῖν καὶ μὴ τῆς ἀ^ρετῆς ἐᾶν ὑπερτερεῖν τὴν τύ^χην· | λοῖσθος ἀνὴρ ὥριστος διδάσκει τοὺς παρὰ τὴν ἀξίαν ἀτυ χοῦντας ἐλεεῖν καὶ μὴ τῆς ἀρετῆς ἐᾶν ὑπερτερεῖν τὴν τύχην· |
ἄλλως τε καὶ θεσσαλὸς ὁ εὔμηλος. | ἄλλως τε καὶ θεσσαλὸς ὁ εὔμηλος. |
537, 538. | 537, 538. |
ἀέθλιον δεύτερα^ ἵ^να_ μὴ δοκῇ ὕπουλος εἶναι διομήδει δι^ὰ^ τὴν ὑ^ποψίαν τὴν φθάσασα^ν ἐγγενέσθαι αὐτοῖς· | ἀέθλιον δεύτερα ἵνα μὴ δοκῇ ὕπουλος εἶναι διομήδει διὰ τὴν ὑποψίαν τὴν φθάσασαν ἐγγενέσθαι αὐτοῖς· |
καὶ ἐν τῇ πρὸς Aἴαντα^ μά^χῃ τοῦ πλήθους ἐπίσης ἀ^παλλάξαντος αὐτοὺς δί^δωσι^ τὸ ξί^φος αὐτῷ 824. | καὶ ἐν τῇ πρὸς Aἴαντα μάχῃ τοῦ πλήθους ἐπίσης ἀπαλλάξαντος αὐτοὺς δίδωσι τὸ ξίφος αὐτῷ 824. |
538. | 538. |
δεύτερα^ φιλτά^τῳ γὰ^ρ ὄντι^ ἀντιλόχῳ οὐκ οἴεται λύπην πα^ρέξειν ἐν τούτῳ. | δεύτερα φιλτάτῳ γὰρ ὄντι ἀντιλόχῳ οὐκ οἴεται λύπην παρέξειν ἐν τούτῳ. |
. | . |
τι^νὰ^ δὲ τῶν ἀντιγράφων καὶ τούτους τοὺς εὐτελεῖς φέρει β' στί^χους “ τὰ^ τρί^τα_ δ' ἀντίλοχος, τέτρα^τα^ ξαν θὸς μενέλαος, πέμπτα_ δὲ μηριόνης θερά^πων ἐὺς ἰδομενῆος.” | τινὰ δὲ τῶν ἀντιγράφων καὶ τούτους τοὺς εὐτελεῖς φέρει β' στίχους “ τὰ τρίτα δ' ἀντίλοχος, τέτρατα ξαν θὸς μενέλαος, πέμπτα δὲ μηριόνης θεράπων ἐὺς ἰδομενῆος.” |
543. | 543. |
ὦ ἀχιλεῦ νέστορος υἱός ἐστι^ λέγειν τε καὶ πράσσειν δυ^να^τός· | ὦ ἀχιλεῦ νέστορος υἱός ἐστι λέγειν τε καὶ πράσσειν δυνατός· |
τὸ μὲν γὰ^ρ “κεχολώσομαι” ἁπλουστάτης διαθέσεως ἐστι^ καὶ φιλεταιρία_ς, τὸν δὲ μενέλαον ἠπιότητι^ νι_κᾷ. | τὸ μὲν γὰρ “κεχολώσομαι” ἁπλουστάτης διαθέσεως ἐστι καὶ φιλεταιρίας, τὸν δὲ μενέλαον ἠπιότητι νικᾷ. |
καὶ μεμί_μηται νέου χρηστὸν τρόπον ὁ ποιητής. | καὶ μεμίμηται νέου χρηστὸν τρόπον ὁ ποιητής. |
544. | 544. |
ἄεθλον εὐδετέρως· | ἄεθλον εὐδετέρως· |
εἴωθε δὲ καὶ ἀ^ρσενι^κῶς λέγειν ὁ ποιητής. | εἴωθε δὲ καὶ ἀρσενικῶς λέγειν ὁ ποιητής. |
546. | 546. |
ἀλλ' ὤφελεν ἀ_θα^νά^τοισι^ν ἐνα^ντι^ώσῃ οὖν τοῖς θεοῖς, εἰ, ὃ ἀ^φήρηνται ἐκεῖνοι, αὐτὸς δώσεις. | ἀλλ' ὤφελεν ἀθανάτοισιν ἐναντιώσῃ οὖν τοῖς θεοῖς, εἰ, ὃ ἀφήρηνται ἐκεῖνοι, αὐτὸς δώσεις. |
548. | 548. |
καί τοι φί^λον “φίλος” ὀφείλει. | καί τοι φίλον “φίλος” ὀφείλει. |
549. | 549. |
ἔστι^ τοι ἐπαγγελτικῶς τὸ “ἔστι^·” | ἔστι τοι ἐπαγγελτικῶς τὸ “ἔστι·” |
δι^ὸ ὀξέως. | διὸ ὀξέως. |
556. | 556. |
χαίρων ἀντιλόχῳ λείπει ἡ ἐπί^. | χαίρων ἀντιλόχῳ λείπει ἡ ἐπί. |
ὅσῳ δὲ διατέταται πρὸς αὐτόν, τοσούτῳ πλέον δέδεικται τὸ γνήσιον τῆς εἰς αὐτὸν ἑταιρία_ς, καὶ οὐκ ἀ^να^βά^λλεται τὸ δῶρον. | ὅσῳ δὲ διατέταται πρὸς αὐτόν, τοσούτῳ πλέον δέδεικται τὸ γνήσιον τῆς εἰς αὐτὸν ἑταιρίας, καὶ οὐκ ἀναβάλλεται τὸ δῶρον. |
561. | 561. |
πέρι^ χεῦμα^ κασσιτέροιο ἐδήλωσε τὸν ἐπι^κεχυ^μένον τε καὶ πεπηγμένον τῷ θώρακι^ κασσί^τερον. | πέρι χεῦμα κασσιτέροιο ἐδήλωσε τὸν ἐπικεχυμένον τε καὶ πεπηγμένον τῷ θώρακι κασσίτερον. |
ἴ_σως οὖν περισσεύει ἡ “περί^·” | ἴσως οὖν περισσεύει ἡ “περί·” |
δι^ὸ οὐκ ἀναστρεπτέον αὐτήν. | διὸ οὐκ ἀναστρεπτέον αὐτήν. |
566. | 566. |
θυ_μὸν ἀχεύων οὐ δι^ὰ^ σμικρολογίαν ἐφί_εται τοῦ μείζονος ἄθλου, ἀλλὰ^ φύ^σει πάντες νι_κᾶν θέλομεν. | θυμὸν ἀχεύων οὐ διὰ σμικρολογίαν ἐφίεται τοῦ μείζονος ἄθλου, ἀλλὰ φύσει πάντες νικᾶν θέλομεν. |
φι^λότι_μος οὖν ἐστι^ περὶ^ τὴν νί_κην. | φιλότιμος οὖν ἐστι περὶ τὴν νίκην. |
ὅτι^ δὲ οὐ δύ^σερι^ς, ἔδειξε πα^ρα^χρῆμα^ δι^α^λυ_σά^μενος. | ὅτι δὲ οὐ δύσερις, ἔδειξε παραχρῆμα διαλυσάμενος. |
μέμφεται δὲ αὐτῷ ἀ^πατήσαντι^ καὶ πα^ρὰ^ τὴν ἡρωικὴν ἁπλότητα^ κακουργήσαντι^. | μέμφεται δὲ αὐτῷ ἀπατήσαντι καὶ παρὰ τὴν ἡρωικὴν ἁπλότητα κακουργήσαντι. |
καὶ ἀχιλλεὺς “ἐκ δή μ' ἀ^πάτησε καὶ ἤλιτεν” Il. | καὶ ἀχιλλεὺς “ἐκ δή μ' ἀπάτησε καὶ ἤλιτεν” Il. |
9. | 9. |
375. | 375. |
568. | 568. |
σκῆπτρον ἔθηκε σκῆπτρον δέχεται δι^ὰ^ τὸ δημηγορεῖν, “σκῆπτρον δέ οἱ ἔμβα^λε χειρὶ^ κῆρυξ πεισήνωρ” Od. | σκῆπτρον ἔθηκε σκῆπτρον δέχεται διὰ τὸ δημηγορεῖν, “σκῆπτρον δέ οἱ ἔμβαλε χειρὶ κῆρυξ πεισήνωρ” Od. |
2. | 2. |
37, 8, ὁ δὲ ἀντίλοχος πρὸς μόνον μενέλαον δι^α^λέγεται. | 37, 8, ὁ δὲ ἀντίλοχος πρὸς μόνον μενέλαον διαλέγεται. |
570. | 570. |
πρόσθεν πεπνυ_μένε φρόνιμον αὐτὸν εἰπὼν ἔδειξεν, ὡς ἑκὼν ἥμαρτεν. | πρόσθεν πεπνυμένε φρόνιμον αὐτὸν εἰπὼν ἔδειξεν, ὡς ἑκὼν ἥμαρτεν. |
οὕτω δὲ καὶ τὸ ἔγκλημα^ μεῖζον ἀποφανεῖται. | οὕτω δὲ καὶ τὸ ἔγκλημα μεῖζον ἀποφανεῖται. |
574. | 574. |
ἐς μέσον δικάσ σ ατε μέσοι γένεσθε, μὴ ἑτεροβαρεῖς. | ἐς μέσον δικάσ σ ατε μέσοι γένεσθε, μὴ ἑτεροβαρεῖς. |
ἄλλως : | ἄλλως : |
ἐς μέσον ἐξ ἴ_σου καὶ ἐκ πα^ρα^λλήλου· | ἐς μέσον ἐξ ἴσου καὶ ἐκ παραλλήλου· |
ἐπι^φέρει “μηδ' ἐπ' ἀ^ρωγῇ.” | ἐπιφέρει “μηδ' ἐπ' ἀρωγῇ.” |
καὶ ἔστι^ν ἡ δι^ά^νοια^ θαρροῦντος τῷ δι^καίῳ· | καὶ ἔστιν ἡ διάνοια θαρροῦντος τῷ δικαίῳ· |
οὐδένα^ γὰ^ρ αὐτῶν καταχαρίσασθαι ἀ^ξι^οῖ, ἵ^να_ μὴ δόξῃ δι^ὰ^ τὸ ἀξί^ωμα^ πλεονεκτεῖν . | οὐδένα γὰρ αὐτῶν καταχαρίσασθαι ἀξιοῖ, ἵνα μὴ δόξῃ διὰ τὸ ἀξίωμα πλεονεκτεῖν . |
576. | 576. |
ψεύδεσσι^ ὡς ψεύσμασι^ν. | ψεύδεσσι ὡς ψεύσμασιν. |
579. | 579. |
αὐτὸς δι^κά^σω ἔδειξεν, ὅτι^ τῷ εἰς ὅρκον προκα^λουμένῳ οὐκέτι^ δεῖ ἀντειπεῖν· | αὐτὸς δικάσω ἔδειξεν, ὅτι τῷ εἰς ὅρκον προκαλουμένῳ οὐκέτι δεῖ ἀντειπεῖν· |
ἴ^σον γὰ^ρ τῷ ἀ^πώσα^σθαι ἱ_κέτην. | ἴσον γὰρ τῷ ἀπώσασθαι ἱκέτην. |
581. | 581. |
δι^οτρεφές περισσὸν τὸ ἐπί^θετον, ὡς “δῖον ἀλέξανδρον” Il. | διοτρεφές περισσὸν τὸ ἐπίθετον, ὡς “δῖον ἀλέξανδρον” Il. |
3. | 3. |
352 “ἀνδρομάχη λευκώλενος Il. | 352 “ἀνδρομάχη λευκώλενος Il. |
6. | 6. |
377 “ὄρσεο, κυλλο πόδιον” Il. | 377 “ὄρσεο, κυλλο πόδιον” Il. |
21. | 21. |
331. | 331. |
. | . |
ὁ δὲ στί^χος περισσός· | ὁ δὲ στίχος περισσός· |
ἄλλοι φα_σί^, “θωπεύει νέστορα· | ἄλλοι φασί, “θωπεύει νέστορα· |
' ἀλλ' οὐ πρέπει τῷ φλεγμαίνοντι^ θωπεῦσαι. | ' ἀλλ' οὐ πρέπει τῷ φλεγμαίνοντι θωπεῦσαι. |
582, 3. | 582, 3. |
ἱμάσθλην ῥα^δι^νήν λεπτήν, ἐπιμήκη. | ἱμάσθλην ῥαδινήν λεπτήν, ἐπιμήκη. |
585. | 585. |
ὄμνυθι^ εἰκότως ἐπὶ^ ὅρκον κα^τα^φεύγει· | ὄμνυθι εἰκότως ἐπὶ ὅρκον καταφεύγει· |
οὐ γὰ^ρ ἐπὶ^ τοῦ πλήθους γενομένης τῆς ἐπιθέσεως, οὐδ' ὄντων μα^ρτύ^ρων, ἐπὶ^ τὸ συ^νειδὸς ἔρχεται τοῦ ἀντιλόχου. | οὐ γὰρ ἐπὶ τοῦ πλήθους γενομένης τῆς ἐπιθέσεως, οὐδ' ὄντων μαρτύρων, ἐπὶ τὸ συνειδὸς ἔρχεται τοῦ ἀντιλόχου. |
587. | 587. |
ἄνσχεο οὕτως ἀρίσταρχος· | ἄνσχεο οὕτως ἀρίσταρχος· |
ὁ δὲ σιδώνιος δι^ὰ^ β' σσ, ὡς τὸ “καδδραθέτην” Od. | ὁ δὲ σιδώνιος διὰ β' σσ, ὡς τὸ “καδδραθέτην” Od. |
15. | 15. |
494. | 494. |
589. | 589. |
ὑπερβασίαι παραβά^σεις τοῦ δέοντος. | ὑπερβασίαι παραβάσεις τοῦ δέοντος. |
ἔγνω δέ, ὡς οἱ εἴ κοντες νι_κῶσι^ τοὺς φί^λους. | ἔγνω δέ, ὡς οἱ εἴ κοντες νικῶσι τοὺς φίλους. |
τὸ δὲ συγγνώμην δεχόμενον εἰς ἀ^πολο γίαν φέρει, τὴν ἡλι^κί^α_ν. | τὸ δὲ συγγνώμην δεχόμενον εἰς ἀπολο γίαν φέρει, τὴν ἡλικίαν. |
590. | 590. |
κραιπνότερος μὲν γά^ρ τε νόος, λεπτὴ δέ τε μῆνι^ς ὀξύ^τερος κα^τὰ^ κί_νησι^ν καὶ πρᾶξι^ν· | κραιπνότερος μὲν γάρ τε νόος, λεπτὴ δέ τε μῆνις ὀξύτερος κατὰ κίνησιν καὶ πρᾶξιν· |
ἡ δὲ βουλὴ ἀσθενής. | ἡ δὲ βουλὴ ἀσθενής. |
591, 2. | 591, 2. |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.