macronized
stringlengths
1
3.25k
plain
stringlengths
1
3.07k
κλῦθι^, θεά συντόμως καὶ ἁρμοδίως τῷ καιρῷ·
κλῦθι, θεά συντόμως καὶ ἁρμοδίως τῷ καιρῷ·
ἀσθμαίνει γὰ^ρ καὶ σπεύδει.
ἀσθμαίνει γὰρ καὶ σπεύδει.
772.
772.
γυῖα^ δ' ἔθηκεν ἐλαφρά φα_σὶ^ τοῖς προτρέχουσι^ δί^κην πτερῶν εἶναι τὰ_ς χεῖρα^ς.
γυῖα δ' ἔθηκεν ἐλαφρά φασὶ τοῖς προτρέχουσι δίκην πτερῶν εἶναι τὰς χεῖρας.
ἄλλως :
ἄλλως :
γυῖα^ δ' ἔθηκεν ἐλαφρά περισσὸς ὁ στί^χος καὶ λύ_ων τὸ ἐνα^γώνιον·
γυῖα δ' ἔθηκεν ἐλαφρά περισσὸς ὁ στίχος καὶ λύων τὸ ἐναγώνιον·
οὐ δὲ γὰ^ρ βεβαρημένα^ ἦν αὐτῷ τὰ^ μέλη.
οὐ δὲ γὰρ βεβαρημένα ἦν αὐτῷ τὰ μέλη.
ἄλλως τε ἤρκει πρὸς τὴν νί_κην τὸ πεσεῖν αἴαντα·
ἄλλως τε ἤρκει πρὸς τὴν νίκην τὸ πεσεῖν αἴαντα·
εἰ γὰ^ρ τοῦτο ἦν, καὶ προει λήφει ἂ^ν αὐτόν·
εἰ γὰρ τοῦτο ἦν, καὶ προει λήφει ἂν αὐτόν·
μετῆκται οὖν ἀ^πὸ τῶν περὶ^ διομήδους Il.
μετῆκται οὖν ἀπὸ τῶν περὶ διομήδους Il.
5.
5.
122.
122.
775.
775.
κέχυτ' ὄνθος ὑ^πὸ ὀδυσσέως συνεχόμενος καὶ ὑ^πεκβὰς τοῦ δέοντος δρόμου πίπτει.
κέχυτ' ὄνθος ὑπὸ ὀδυσσέως συνεχόμενος καὶ ὑπεκβὰς τοῦ δέοντος δρόμου πίπτει.
777.
777.
πλῆτο στόμα^ κεχηνὼς οὖν ἔτρεχεν·
πλῆτο στόμα κεχηνὼς οὖν ἔτρεχεν·
ὁ δὲ τὸν πρεσβύτην λαβραγόραν εἰπὼν 474 κα^τὰ^ τοῦ στόμα^τος κολάζεται.
ὁ δὲ τὸν πρεσβύτην λαβραγόραν εἰπὼν 474 κατὰ τοῦ στόματος κολάζεται.
783.
783.
μήτηρ ὣς ὀδυσῆι δι^ὰ^ τοῦτο ἴ_σως φησὶ^ “καὶ ἐχθόμενός περ ἀθήνῃ” Od.
μήτηρ ὣς ὀδυσῆι διὰ τοῦτο ἴσως φησὶ “καὶ ἐχθόμενός περ ἀθήνῃ” Od.
4.
4.
502.
502.
ὅτι^ τὴν παρθένον εἴκα^σε μητρί^·
ὅτι τὴν παρθένον εἴκασε μητρί·
ὁ δὲ ἴστρος ἐκτεθῆναι ὑ^πὸ ἀντικλείας ὀδυσσέα φησὶ^ν ἐν ἀλαλκομεναῖς τῆς βοιωτίας, ἢ ἐστι^ν ἱ^ερὰ^ ἀθηνᾶς.
ὁ δὲ ἴστρος ἐκτεθῆναι ὑπὸ ἀντικλείας ὀδυσσέα φησὶν ἐν ἀλαλκομεναῖς τῆς βοιωτίας, ἢ ἐστιν ἱερὰ ἀθηνᾶς.
785.
785.
ἀντίλοχος δὲ λοισθήιον πά^ντα^ς τοὺς διαφέροντα^ς ποιεῖ ἡσσωμένους·
ἀντίλοχος δὲ λοισθήιον πάντας τοὺς διαφέροντας ποιεῖ ἡσσωμένους·
δι^ὸ καὶ ἀντίλοχον.
διὸ καὶ ἀντίλοχον.
ἢ ὅτι^ νέων ἐστὶ^ ποδωκέστα^τος.
ἢ ὅτι νέων ἐστὶ ποδωκέστατος.
786.
786.
μειδιόων προλαμβάνων τὸν κατάγελων καὶ ὑ^πεκλύων τὸ φι^λότι_μον τῶν νι_κησά^ντων.
μειδιόων προλαμβάνων τὸν κατάγελων καὶ ὑπεκλύων τὸ φιλότιμον τῶν νικησάντων.
789.
789.
προγενέστερος τὰ_ς ἡλι^κί^α_ς ἐσήμα_νε τῶν ἡρώων·
προγενέστερος τὰς ἡλικίας ἐσήμανε τῶν ἡρώων·
ἔστι^ γὰ^ρ ἀντίλοχος νέος, μείζων αἴας, εἶτα^ ὁ τελαμώνιος, εἶτα^ ὀδυσσεύς, εἶτα^ ἰδομενεύς, εἶτα^ νέστωρ.
ἔστι γὰρ ἀντίλοχος νέος, μείζων αἴας, εἶτα ὁ τελαμώνιος, εἶτα ὀδυσσεύς, εἶτα ἰδομενεύς, εἶτα νέστωρ.
791.
791.
ὠμογέροντα^ τὸν μὴ καθηψημένον ὑ^πὸ τοῦ γήρως·
ὠμογέροντα τὸν μὴ καθηψημένον ὑπὸ τοῦ γήρως·
ἡ δὲ μετα^φορὰ ἀ^πὸ τῶν κρεῶν·
ἡ δὲ μεταφορὰ ἀπὸ τῶν κρεῶν·
καὶ “ἐν ὠμῷ γήραϊ^ θῆκεν” Od.
καὶ “ἐν ὠμῷ γήραϊ θῆκεν” Od.
15.
15.
357, ὡς καὶ ἑφθὸν τῷ γήρᾳ φα_σί^ν.
357, ὡς καὶ ἑφθὸν τῷ γήρᾳ φασίν.
ἀργα^λέον δέ φησὶ^ν οὖν “οὐχ ἥσκηται ὀδυσσεῖ, ἀλλὰ^ τῇ ἀθηνᾷ.'
ἀργαλέον δέ φησὶν οὖν “οὐχ ἥσκηται ὀδυσσεῖ, ἀλλὰ τῇ ἀθηνᾷ.'
792.
792.
ἐριδήσεσθαι ἀ^πὸ τοῦ ἐρίδω, ὅθεν τὸ “ἐριδαίνετον ὧδε” Il.
ἐριδήσεσθαι ἀπὸ τοῦ ἐρίδω, ὅθεν τὸ “ἐριδαίνετον ὧδε” Il.
574·
574·
ἐν δέ τι^σι^ τῶν ὑ^πομνημά^των γρά^φεται “ἐριζήσασθαι” εἰ μὴ ἀχιλλεῖ “ἀχιλῆι.”
ἐν δέ τισι τῶν ὑπομνημάτων γράφεται “ἐριζήσασθαι” εἰ μὴ ἀχιλλεῖ “ἀχιλῆι.”
δι^ὰ^ τοῦ η.
διὰ τοῦ η.
793.
793.
κύδηνεν δὲ πηλείωνα ὕψωσεν, γαῦρον ἐποίησεν.
κύδηνεν δὲ πηλείωνα ὕψωσεν, γαῦρον ἐποίησεν.
καὶ “ὑψοῦ δὲ κά^ρη ἔχει” Il.
καὶ “ὑψοῦ δὲ κάρη ἔχει” Il.
6.
6.
509.
509.
794.
794.
τὸν δ' ἀχιλεύς ὅσον ἐπι^δέξι^ος ὁμι_λί^α_ δύ^να^ται, ἀ^πὸ τοῦ ἀντιλόχου ἐδήλωσεν.
τὸν δ' ἀχιλεύς ὅσον ἐπιδέξιος ὁμιλία δύναται, ἀπὸ τοῦ ἀντιλόχου ἐδήλωσεν.
795.
795.
οὐ μέν τοι μέλεος μά^ταιος, οὐκ οἰκτρός, ὡς οἱ τρα^γι^κοί.
οὐ μέν τοι μέλεος μάταιος, οὐκ οἰκτρός, ὡς οἱ τραγικοί.
796.
796.
ἀλλά^ τοι ἡμιτάλαντον ἀλλὰ^ καίτοι ἐπιχειρήταντι^ αὐτὸν ἀ^φελέσθαι τὸν ἆθλον πρώην οὐκ ἐμνησικάκησεν, ἀλλ' ηὔξησε...
ἀλλά τοι ἡμιτάλαντον ἀλλὰ καίτοι ἐπιχειρήταντι αὐτὸν ἀφελέσθαι τὸν ἆθλον πρώην οὐκ ἐμνησικάκησεν, ἀλλ' ηὔξησε...
δι^ὰ^ τὴν παροιμίαν φησί^ν·
διὰ τὴν παροιμίαν φησίν·
παροιμιῶδες γὰ^ρ τὸ “ἀθάνατοι τιμῶσι” 788.
παροιμιῶδες γὰρ τὸ “ἀθάνατοι τιμῶσι” 788.
ἢ ὅτι^ ἄ^ρι^στος ὢν ἥττηται, ὡς εὔμηλος 536.
ἢ ὅτι ἄριστος ὢν ἥττηται, ὡς εὔμηλος 536.
800.
800.
σαρπήδοντος ὡς χαλκώδοντος τῷ τόνῳ.
σαρπήδοντος ὡς χαλκώδοντος τῷ τόνῳ.
802.
802.
ἄνδρε δύ_ω ἔοικε σκι^α_μα^χί^α_ εἶναι·
ἄνδρε δύω ἔοικε σκιαμαχία εἶναι·
ὅτι^ γὰ^ρ οὐκ εἰς θά^να^τον.
ὅτι γὰρ οὐκ εἰς θάνατον.
φησὶ^ “καί σφιν δαῖτ' ἀ^γα^θὴν παραθήσομαι” 810.
φησὶ “καί σφιν δαῖτ' ἀγαθὴν παραθήσομαι” 810.
τὰ^ δὲ ἆθλα^ τῆς δόξης οὐ μεγά^λα_.
τὰ δὲ ἆθλα τῆς δόξης οὐ μεγάλα.
805.
805.
ὀρεξά^μενος πα^τά^ξα_ς, ἐκ τοῦ πα^ρεπομένου·
ὀρεξάμενος πατάξας, ἐκ τοῦ παρεπομένου·
συμβαίνει γὰ^ρ τοῖς πατάτσουσι^ν ἐκτείνεσθαι.
συμβαίνει γὰρ τοῖς πατάτσουσιν ἐκτείνεσθαι.
ἢ ἀντὶ^ τοῦ ὀρέξαι.
ἢ ἀντὶ τοῦ ὀρέξαι.
806.
806.
ψαύσῃ δ' ἐνδίνων ἀθετεῖ τὸν στί^χον ἀρίσταρχος·
ψαύσῃ δ' ἐνδίνων ἀθετεῖ τὸν στίχον ἀρίσταρχος·
οὐ γὰ^ρ εἰς τ οῦτο ὁ ἀ^γών.
οὐ γὰρ εἰς τ οῦτο ὁ ἀγών.
“ἐνδίνων” δὲ ἀ^κούει τῶν ἔνδον τοῦ χρωτός·
“ἐνδίνων” δὲ ἀκούει τῶν ἔνδον τοῦ χρωτός·
τό τε “δι^ά^ τ' ἔντεα^ καὶ μέλα^ν αἷμα^” μετῆκται ἀ^πὸ τῆς δολων ε ία_ς Il.
τό τε “διά τ' ἔντεα καὶ μέλαν αἷμα” μετῆκται ἀπὸ τῆς δολων ε ίας Il.
10.
10.
460·
460·
οἳ δὲ “εὐδίνων” τῶν ἐντὸς ὅπλων·
οἳ δὲ “εὐδίνων” τῶν ἐντὸς ὅπλων·
ἀριστοφάνης δὲ οὕτω γρά^φει “ὁππότερός κε πρόσθεν ἐπιγρά^ψα_ς χρόα^ κα^λὸν φθήῃ ἐπευξά^μενος δι^ά^ τ' ἔντεα^ καὶ φόνον ἀνδρῶν.”
ἀριστοφάνης δὲ οὕτω γράφει “ὁππότερός κε πρόσθεν ἐπιγράψας χρόα καλὸν φθήῃ ἐπευξάμενος διά τ' ἔντεα καὶ φόνον ἀνδρῶν.”
ἐνδίνων πα^ρὰ^ τὸ ἔνδον ὡς ἔντερον.
ἐνδίνων παρὰ τὸ ἔνδον ὡς ἔντερον.
810.
810.
δαῖτ' ἀ^γα^θήν δεῖ γὰ^ρ ἐπικυδέστερόν τι^ ἔχειν τὴν ὁπλο μαχίαν.
δαῖτ' ἀγαθήν δεῖ γὰρ ἐπικυδέστερόν τι ἔχειν τὴν ὁπλο μαχίαν.
815.
815.
θάμβος δ' ἔχεν ἐν βρα^χεῖ τὴν δι^ά^θεσι^ν τῶν θεα_τῶν πα^ρέστησεν.
θάμβος δ' ἔχεν ἐν βραχεῖ τὴν διάθεσιν τῶν θεατῶν παρέστησεν.
817.
817.
τρὶ^ς δὲ σχεδὸν ὡρμήθησα^ν ὠρέχθη σαν ἀντὶ^ τοῦ ἐπά^τα^ξα^ν.
τρὶς δὲ σχεδὸν ὡρμήθησαν ὠρέχθη σαν ἀντὶ τοῦ ἐπάταξαν.
818.
818.
κατ' ἀσπίδα ἁπλοϊκώτερον·
κατ' ἀσπίδα ἁπλοϊκώτερον·
ὃ δὲ κακοτεχνῶν ἐπὶ^ τὸν αὐχένα^ 21.
ὃ δὲ κακοτεχνῶν ἐπὶ τὸν αὐχένα 21.
τι^νὲς δὲ τὴν ὁπλομαχίαν διομήδη εὑρεῖν φα_σιν.
τινὲς δὲ τὴν ὁπλομαχίαν διομήδη εὑρεῖν φασιν.
821.
821.
ἐπ' αὐχένι^ κύρσε κύρσων ἐτύγχα^νεν·
ἐπ' αὐχένι κύρσε κύρσων ἐτύγχανεν·
δι^ὸ δὴ καὶ “περι δείσαντες ἀχαιοὶ ἐκέλευσα^ν” 822, 3.
διὸ δὴ καὶ “περι δείσαντες ἀχαιοὶ ἐκέλευσαν” 822, 3.
ἢ ὅτι^ οἱ κρείττους ἡττῶνται·
ἢ ὅτι οἱ κρείττους ἡττῶνται·
ἢ ἐπεὶ κέκμηκε τῇ ἐπὶ^ νηυσὶ^ μά^χῃ, διομήδης δὲ ἀναπέπαυται.
ἢ ἐπεὶ κέκμηκε τῇ ἐπὶ νηυσὶ μάχῃ, διομήδης δὲ ἀναπέπαυται.
823.
823.
παυσα^μένους ἐκέλευσα^ν ἀνδρῶν ἀ^γα^θῶν σωτηρί^α_ν ἐπί^ προσθεν τί^θενται τῆς ἰ^δί^α_ς ἡδονῆς.
παυσαμένους ἐκέλευσαν ἀνδρῶν ἀγαθῶν σωτηρίαν ἐπί προσθεν τίθενται τῆς ἰδίας ἡδονῆς.
824, 5.
824, 5.
αὐτὰ^ρ τυδείδῃ δῶκεν ἀθετεῖ ἀρίσταρχος, ἄ^τοπόν τε φησὶ^ν ἰώμενον τὴν ἔχθραν διομήδους ἑτέρα_ν αἴρειν πρὸς αἴαντα στά^σι^ν·
αὐτὰρ τυδείδῃ δῶκεν ἀθετεῖ ἀρίσταρχος, ἄτοπόν τε φησὶν ἰώμενον τὴν ἔχθραν διομήδους ἑτέραν αἴρειν πρὸς αἴαντα στάσιν·
ἄλλως τε εἶπεν “ὁππότερός κε φθῆσιν” 805·
ἄλλως τε εἶπεν “ὁππότερός κε φθῆσιν” 805·
ὃ δὲ οὐκ ἔτρωσεν.
ὃ δὲ οὐκ ἔτρωσεν.