macronized
stringlengths
1
3.25k
plain
stringlengths
1
3.07k
.
.
αἱ κοιναὶ δὲ “ἐπεὶ οὔτι κακιζόμενον.”
αἱ κοιναὶ δὲ “ἐπεὶ οὔτι κακιζόμενον.”
215.
215.
ἀλλὰ^ πρὸς τρώων “πρὸ τρώων” δί^χα^ τοῦ σ, ὡς τὸ “προστή σας πρὸ ἀχαιῶν τρωσὶ μά^χεσθαι Il.
ἀλλὰ πρὸς τρώων “πρὸ τρώων” δίχα τοῦ σ, ὡς τὸ “προστή σας πρὸ ἀχαιῶν τρωσὶ μάχεσθαι Il.
4.
4.
156.
156.
216.
216.
οὔ τε φόβου μεμνημένον φι^λοστόργως ταῦτα^, ἐπεί τοι φεύ γοντα ἀ^νεῖλεν.
οὔ τε φόβου μεμνημένον φιλοστόργως ταῦτα, ἐπεί τοι φεύ γοντα ἀνεῖλεν.
ἀλεωρῆς φυλακῆς.
ἀλεωρῆς φυλακῆς.
219.
219.
οὐδέ ἀντὶ^ τοῦ 'οὐ γά^ρ.'
οὐδέ ἀντὶ τοῦ 'οὐ γάρ.'
220.
220.
ἄλλος ἐπιχθονί^ων καὶ μὴ θεός.
ἄλλος ἐπιχθονίων καὶ μὴ θεός.
221.
221.
θυοσκόοι οἱ ἐμπυ^ροσκόποι·
θυοσκόοι οἱ ἐμπυροσκόποι·
κα^λοῦσι^ δὲ αὐτοὺς λιβανομάν τεις.
καλοῦσι δὲ αὐτοὺς λιβανομάν τεις.
ἱ^ερῆες οἱ δι^ὰ^ τῶν σπλάγχνων μαντευόμενοι.
ἱερῆες οἱ διὰ τῶν σπλάγχνων μαντευόμενοι.
τὰ^ μὲν γὰ^ρ θυ_μι^ά_μα^τα^ θύη κα^λεῖ, τὰ^ δὲ σπλά^γχνα^ ἱερά^.
τὰ μὲν γὰρ θυμιάματα θύη καλεῖ, τὰ δὲ σπλάγχνα ἱερά.
.
.
κοινὸν δὲ τὸ “μάντεις.”
κοινὸν δὲ τὸ “μάντεις.”
222.
222.
ψεῦδός κεν φαῖμεν καὶ νοσφιζοίμεθα^ μᾶλλον ἢ πα^ρέλκει τὸ “μᾶλλον” ἀττικῶς, ἢ μᾶλλον τοῦ ποιεῖν ἐχωρι^ζόμεθα^ καὶ τοῦ βα^δί^ζειν ἐπὶ^ τὰ_ς ναῦς.
ψεῦδός κεν φαῖμεν καὶ νοσφιζοίμεθα μᾶλλον ἢ παρέλκει τὸ “μᾶλλον” ἀττικῶς, ἢ μᾶλλον τοῦ ποιεῖν ἐχωριζόμεθα καὶ τοῦ βαδίζειν ἐπὶ τὰς ναῦς.
223.
223.
καὶ ἐσέδρακον ἐνῆν καὶ οὕτως εἰπεῖν 'νῦν δὲ θεὸς ὁ εἰπών·'
καὶ ἐσέδρακον ἐνῆν καὶ οὕτως εἰπεῖν 'νῦν δὲ θεὸς ὁ εἰπών·'
ἢ δὲ ἐμφαντικῶς τὴν αὑτοῦ αὐτοψίαν προβάλλεται·
ἢ δὲ ἐμφαντικῶς τὴν αὑτοῦ αὐτοψίαν προβάλλεται·
ἐνήλλαξε δὲ τὴν τάξι^ν.
ἐνήλλαξε δὲ τὴν τάξιν.
226.
226.
αὐτί^κα^ γά^ρ με κα^τα^κτείνειεν τῆς τῶν ἀ^κουόντων δι^α^νοία_ς ἥψα^το ταῦτα^ λέγων.
αὐτίκα γάρ με κατακτείνειεν τῆς τῶν ἀκουόντων διανοίας ἥψατο ταῦτα λέγων.
227.
227.
ἐπὴν γόου ἐξ ἔρον εἵην ἐπὰν κορεσθείην τῆς τοῦ πένθους ἐπι^θυ_μί^α_ς.
ἐπὴν γόου ἐξ ἔρον εἵην ἐπὰν κορεσθείην τῆς τοῦ πένθους ἐπιθυμίας.
228.
228.
καὶ φωρι^α^μῶν φωρι^α^μός·
καὶ φωριαμῶν φωριαμός·
ἔχει γὰ^ρ ἂ φοροῦμεν·
ἔχει γὰρ ἂ φοροῦμεν·
οἳ δὲ πα^ρὰ^ τὰ^ φά_ρη ἢ τοὺς φῶρα^ς·
οἳ δὲ παρὰ τὰ φάρη ἢ τοὺς φῶρας·
ἀρίσταρχος δέ φησι^ τὴν κι_βωτὸν λέξι^ν νεωτέρα_ν εἶναι·
ἀρίσταρχος δέ φησι τὴν κιβωτὸν λέξιν νεωτέραν εἶναι·
ἀγνοεῖ δέ, ὅτι^ καὶ σιμωνίδης fr.
ἀγνοεῖ δέ, ὅτι καὶ σιμωνίδης fr.
239 B.
239 B.
καὶ ἑκαταῖος fr.
καὶ ἑκαταῖος fr.
368 Mller μέμνηται αὐτῆς.
368 Mller μέμνηται αὐτῆς.
ἐπιθήμα^τα^ πώμα^τα^·
ἐπιθήματα πώματα·
καὶ ἐπι^θεῖναι τὸ κλεῖσαι λέγουσι^ν.
καὶ ἐπιθεῖναι τὸ κλεῖσαι λέγουσιν.
229.
229.
πέπλους πέπλος πεποιημένον ἱ_μά^τι^ον γυ^ναικεῖον.
πέπλους πέπλος πεποιημένον ἱμάτιον γυναικεῖον.
231.
231.
χι^τῶνα^ς ὅτι^ δι^ά^φορα^ ταῦτα^, νῦν ἐδήλωσεν·
χιτῶνας ὅτι διάφορα ταῦτα, νῦν ἐδήλωσεν·
πέπλοι γά^ρ, οὓς περονῶνται μόναι γυ^ναῖκες, οἳ καὶ ἑα^νοὶ καλοῦντα^ ιφησὶ γοῦν “πορφυρέοις πέπλοισι^ καλύψαντες” 796 τὰ^ ὀστᾶ ἕκτορος, καὶ τὰ^ πατρόκλου “ἐν κλι^σίῃσι^ δὲ θέντες ἑα_νῷ λιτὶ^ κάλυψαν” Il.
πέπλοι γάρ, οὓς περονῶνται μόναι γυναῖκες, οἳ καὶ ἑανοὶ καλοῦντα ιφησὶ γοῦν “πορφυρέοις πέπλοισι καλύψαντες” 796 τὰ ὀστᾶ ἕκτορος, καὶ τὰ πατρόκλου “ἐν κλισίῃσι δὲ θέντες ἑανῷ λιτὶ κάλυψαν” Il.
18.
18.
352 χι^τὼν δὲ ἀνδρεῖον ἔνδυ_μα^, φᾶρος ἱ_μά^τι^ον ἀνδρῶν καὶ γυ^ναικῶν, χλαῖνα^ τὸ περίβλημα^ τῆς κλίνης.
352 χιτὼν δὲ ἀνδρεῖον ἔνδυμα, φᾶρος ἱμάτιον ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν, χλαῖνα τὸ περίβλημα τῆς κλίνης.
232.
232.
δέ^κα^ πά^ντα^ τά^λαντα^ πα^ρέλκει τὸ “πά^ντα^·”
δέκα πάντα τάλαντα παρέλκει τὸ “πάντα·”
ἢ τὰ^ πά^ντα^ δέ^κα^.
ἢ τὰ πάντα δέκα.
234.
234.
ὅ οἱ θρῇκες ὡς φι^λοπόται οἱ θρᾷκες ποτήρι^α^ χα^ρί^ζονται.
ὅ οἱ θρῇκες ὡς φιλοπόται οἱ θρᾷκες ποτήρια χαρίζονται.
236.
236.
φείσα^το ἢ ὡς πολυ^τελοῦς, ἢ ὡς φυλασσομένων τῶν ξενί^ων.
φείσατο ἢ ὡς πολυτελοῦς, ἢ ὡς φυλασσομένων τῶν ξενίων.
238.
238.
αἴθουσαι αἱ στοαὶ πα^ρὰ^ τὸ πῦρ ἐν αὐταῖς κάεσθαι.
αἴθουσαι αἱ στοαὶ παρὰ τὸ πῦρ ἐν αὐταῖς κάεσθαι.
ἐνίσσων αἰολεῖς, ἀ^πὸ τοῦ ἐνίπτων.
ἐνίσσων αἰολεῖς, ἀπὸ τοῦ ἐνίπτων.
ἔπεσ σ' αἰσχροῖσ ιν κα^κοῖς.
ἔπεσ σ' αἰσχροῖσ ιν κακοῖς.
καὶ “αἴσχιστος δὲ ἀνήρ” Il.
καὶ “αἴσχιστος δὲ ἀνήρ” Il.
30 216 ἀντὶ^ τοῦ κά^κι^στος.
30 216 ἀντὶ τοῦ κάκιστος.
239.
239.
ἔρρετε ἀπέρρετε.
ἔρρετε ἀπέρρετε.
λωβητῆρες ψεῦσται·
λωβητῆρες ψεῦσται·
“οὔτι σε λωβεύω τέκνον φίλον” Od.
“οὔτι σε λωβεύω τέκνον φίλον” Od.
23.
23.
26.
26.
οἳ δὲ ἐκ τῶν δύ^ο 'ἐπονείδιστοι.'
οἳ δὲ ἐκ τῶν δύο 'ἐπονείδιστοι.'
λώβη γὰ^ρ ἡ ὕ^βρις.
λώβη γὰρ ἡ ὕβρις.
239, 40.
239, 40.
οὔ νυ καὶ ὑ_μῖν οἴκοι ἔνεστι^ γόος ὡς οὐκ ἔχοντες πένθος ἐμὲ παραμυθεῖσθε.
οὔ νυ καὶ ὑμῖν οἴκοι ἔνεστι γόος ὡς οὐκ ἔχοντες πένθος ἐμὲ παραμυθεῖσθε.
ἐμοί φησι^ συμπαθήσοντες ἥκετε, οὐχὶ^ δὲ ἕκαστος ἴ^δι^ον ὁρίζετε πένθος τὸν θά^να^τον ἕκτορος.
ἐμοί φησι συμπαθήσοντες ἥκετε, οὐχὶ δὲ ἕκαστος ἴδιον ὁρίζετε πένθος τὸν θάνατον ἕκτορος.
βούλεται δὲ λέγειν, ὅτι^ δεῖ ἕκαστον οἴκοι μένοντα^ πενθεῖν τὸν ἕκτορα.
βούλεται δὲ λέγειν, ὅτι δεῖ ἕκαστον οἴκοι μένοντα πενθεῖν τὸν ἕκτορα.
240.
240.
κηδήσοντες βαρήσοντες τὸν ἐν κήδει ὄντα^ παραμυθησά^ μενοι.
κηδήσοντες βαρήσοντες τὸν ἐν κήδει ὄντα παραμυθησά μενοι.
241.
241.
ἢ ὀνόσασθε ἐκφαυλίζετε καὶ δοκεῖτε αὐτοὶ οὐδὲν ἔχειν, οὐ δὲ κοινὸν εἶναι τὸ κα^κόν.
ἢ ὀνόσασθε ἐκφαυλίζετε καὶ δοκεῖτε αὐτοὶ οὐδὲν ἔχειν, οὐ δὲ κοινὸν εἶναι τὸ κακόν.
242.
242.
ἀ^τὰ^ρ γνώσεσθε μα^θήσεσθε γε μήν.
ἀτὰρ γνώσεσθε μαθήσεσθε γε μήν.
243.
243.
ῥηίτεροι γὰ^ρ μᾶλλον “ῥηίτεροι” μὲν ἦτε, νῦν δὲ μᾶλλον.
ῥηίτεροι γὰρ μᾶλλον “ῥηίτεροι” μὲν ἦτε, νῦν δὲ μᾶλλον.
ἢ ἀντὶ^ ἁπλοῦ τὸ “ῥηίτεροι.”
ἢ ἀντὶ ἁπλοῦ τὸ “ῥηίτεροι.”
247.
247.
σκιπανίῳ σκήπτρῳ.
σκιπανίῳ σκήπτρῳ.
δίεπ' ἀ_νέρα^ς δι^ὰ^ τῶν ἀνδρῶν ᾔει·
δίεπ' ἀνέρας διὰ τῶν ἀνδρῶν ᾔει·
καὶ δασύνεται ἡ β' συλλα^βή·
καὶ δασύνεται ἡ β' συλλαβή·
οἳ δέ, δι^εῖργε δι^ίστα τοὺς ἄ^νδρα^ς.
οἳ δέ, διεῖργε διίστα τοὺς ἄνδρας.
οἳ δὲ “δί” ἐπ' ἀ_νέρα^ς,” ἵν' ᾖ “δίε” ἐδί^ωκεν, ὅ ἐστι^ν ἐπεδίωκεν.
οἳ δὲ “δί” ἐπ' ἀνέρας,” ἵν' ᾖ “δίε” ἐδίωκεν, ὅ ἐστιν ἐπεδίωκεν.
248.
248.
σπερχομένοιο ἐπειγομένου ἐν τῷ δι^ώκειν ἢ σπέρχοντος.
σπερχομένοιο ἐπειγομένου ἐν τῷ διώκειν ἢ σπέρχοντος.
τοῦτο δὲ πρὸς τὸ θυμῶδες καὶ ἀπειθὲς τῶν ὠστιζομένων εἰς τὰ^ βα^σί^λεια^.
τοῦτο δὲ πρὸς τὸ θυμῶδες καὶ ἀπειθὲς τῶν ὠστιζομένων εἰς τὰ βασίλεια.
υἱά^σι^ τι^νὲς ἀ^πὸ τοῦ υἱάς, ὡς ἀρκάς.
υἱάσι τινὲς ἀπὸ τοῦ υἱάς, ὡς ἀρκάς.
ὁμόκλα_ ἤπι^ος μέν ἐστι^ν, ὥς που φησὶ^ν “οἷς δ' ὁ γέρων μετέῃσι” Il.
ὁμόκλα ἤπιος μέν ἐστιν, ὥς που φησὶν “οἷς δ' ὁ γέρων μετέῃσι” Il.
3.
3.
109 καὶ “ἑκυρὸς δὲ πα^τὴρ ὣς ἤπι^ος ἦεν” 770.
109 καὶ “ἑκυρὸς δὲ πατὴρ ὣς ἤπιος ἦεν” 770.
δύσκολον δὲ νῦν αὐτὸν εἴργασται τὸ πένθος.
δύσκολον δὲ νῦν αὐτὸν εἴργασται τὸ πένθος.
250.
250.
πάμμονά τε οἰκεῖον μὲν τῷ πά^θει τὸ δυσχεραίνειν πρὸς πά^ντα^ς, λεληθότως δὲ ὅμηρος κα^τάλογον πεποίηται τῶν ὑπολει φθέντων πριάμῳ παίδων.
πάμμονά τε οἰκεῖον μὲν τῷ πάθει τὸ δυσχεραίνειν πρὸς πάντας, λεληθότως δὲ ὅμηρος κατάλογον πεποίηται τῶν ὑπολει φθέντων πριάμῳ παίδων.
251.
251.
καὶ δῖον ἀγαυόν φερεκύδης τὸν δῖον νόθον υἱὸν πριάμου φησί^ν·
καὶ δῖον ἀγαυόν φερεκύδης τὸν δῖον νόθον υἱὸν πριάμου φησίν·